Mobiliteit Barcelona

De eindconclusies

2009-02-07T20:28:00+01:00

1. Het openbaar vervoer werkt goed en efficiënt in Barcelona. De metro is de makkelijkste weg, de bussen zijn even wennen, maar zo goed als altijd op tijd. Een ticket/abonnement is heel schappelijk van prijs. Enkel de trein van Renfe krijgt slechte punten. Verder krioelt de stad van de auto's en brommers.

2. De Catalanen zijn behoorlijk tevreden over hun openbaar vervoer en maken er dan ook gretig gebruik van. Als er commentaar komt dan is het vaak van zelfstandigen die menen niet zonder auto te kunnen. De metro scoort best. Ook de fiets wint aan populariteit.

3. Voor mensen met een beperking is het nooit gemakkelijk, maar de stad doet er alles aan om het openbaar vervoer toegankelijk te maken. Er zijn liften voorzien, ribbelpaden, verlaagde bussen enz. Vaak zijn er ook begeleiders aanwezig en desnoods kan men rekenen op een helpende medemens. De stad zelf is een stuk minder aangepast.

4. Er zijn heel wat vernieuwende projecten in Barcelona. Bicing is er één van en meteen ook het meest succesvolle. Verder zijn er een groene parkeerzones, ondergrondse fietsparkings en carsharing. De negatieve punten zijn het veelvuldig gebruik van motors/bromfietsen en de dienstregeling van Renfe.

5. Op beleidsniveau wordt veel gedaan om de stad autovrijer te maken, met wisselend succes. Barcelona werkt al vele jaren aan een fietsvriendelijkere stad, maar aan het motorprobleem wordt weinig gedaan. Integendeel, het gebruik ervan wordt zelfs nog gestimuleerd.

Ons avontuur zit er op. Het was een boeiende en leerrijke ervaring. Hopelijk ook voor de lezers en het Europees Parlement. Barcelona zelf is een wondermooie stad, waar cultuur en plezier hand in hand gaan. Er hangt een jonge, hippe sfeer en er zijn duizenden plekjes die de moeite waard zijn. Bij deze zouden we graag Steven de fietskoerier nog eens bedanken voor zijn vele werk. Laat de cava maar smaken!

Tot een volgende keer,

Niel en Emma

Haritz Fernando

2009-02-07T19:55:30+01:00

We spraken eveneens met Haritz Fernando, coördinator van de Bicicleta Club de Catalunya (BACC). Deze Club heeft als doel de ‘ciclistas’ ofte fietsers in Barcelona te verenigen en hun belangen te vertegenwoordigen. Daarnaast voeren ze geregeld campagnes om fietsen te promoten en zijn ze tevens een onderzoeksbureau. Een ander initiatief dat van de BACC uitgaat is de fietsschool voor volwassenen. Men wil namelijk zoveel mogelijk volwassenen die vroeger nooit hebben leren fietsen (en dit zijn er veel in Barcelona!) de kans geven om het nu alsnog te leren. Zo bouwden ze een terrein om tot een waar hindernissenparcours alwaar de ‘leerlingen’ naar hartenlust hun eerste stappen op de fiets kunnen oefenen. Vandaag telt deze school al 3000 volwassen leerlingen.

Hoewel Haritz Fernando trots is op hetgeen ze al bereikten met de BACC, vindt hij toch dat er nog veel beter kan. De infrastructuur voor fietsers is al behoorlijk goed, maar het ‘netwerk’ moet beter. Barcelona heeft nood aan veel meer fietspaden en verkeersborden voor fietsers zodat gemakkelijker van ‘hier naar daar’ kan gefietst worden. En hoewel de

30 kilometer

zone al verbreed is, zou volgens hem de hele stad zo moeten zijn. De stad bouwt momenteel aan een nieuwe metrolijn (die de langste van Europa moet worden), waar een heel kostelijk prijskaartje aan hangt. Fernando vraagt zich af of het niet beter is wat meer te spenderen in de andere transportmiddelen in plaats van zo’n gigantisch budget te investeren in de metro, die sowieso al heel efficiënt werkt.

The Birds

2009-02-07T02:18:32+01:00

Niel Van Herck

Angel Lopez

2009-02-07T00:35:33+01:00

Angel Lopez is de directeur van de dienst mobiliteit van de stad Barcelona. Een redelijk belangrijke functie met een heel grote agenda en veel verantwoordelijkheid. De man had jammergenoeg maar een half uur de tijd, maar kon ons toch interessante nieuwtjes aanbieden.

Tien jaar geleden stelde Barcelona een mobiliteitspact op. Daarin werden tien grote doelstellingen gezet rond mobiliteit. Men probeerde via verschillende projecten aan deze doelen tegemoet te komen. Angel gaf ons wat meer uitleg over de groene zones en Bicing. Het fietsproject hebben we zelf eerder al een stuk verduidelijkt, dus beperken we ons hier tot de cijfers. Aanvankelijk had men redelijk lage verwachtingen van het project. Men vergeleek Barcelona met de stad Lyon, waar 3000 fietsen ter beschikking stonden van 40.000 abonnees. Al gauw bleek echter dat dit voor de Catalaanse stad niet voldoende was. Men haalde het aantal fietsen op naar 6000 fietsen en kon daarmee ongeveer 180.000 gebruikers bereiken. De prijs steeg wel mee van €6 naar €30. Het succes is ondermeer te danken aan het langdurig verbeteren van de fietsvoorzieningen in de stad en de nood aan alternatieve vervoersmiddelen.

Een ander project om de mobiliteit in Barcelona te verbeteren is het concept van de groene zones. Binnen de stadsperimeter is een zone afgetekend waarin alle parkeerplaatsen een groene rand krijgen. Daar mogen enkel bewoners van die straat/wijk gebruik van maken. Anderen betalen een behoorlijke som om daar te staan (€3 euro per uur). Op die manier tracht men het inkomend verkeer in de stad wat tegen te houden. Wie in de stad wil komen met de auto betaalt dus een soort taks, waardoor de link met Londen snel gelegd is. Daarnaast wordt het parkeren buiten de stad en het gebruiken van openbaar vervoer om in de stad te geraken aangemoedigd. En met succes, want het aantal auto’s is gedaald met 13%.

Negatief hieraan is dat naast het openbaar vervoer ook de brommer/moto een stuk populairder wordt. Die neemt namelijk minder plaats in en kan ook sneller geparkeerd worden. Verrassend is dat Angel Lopez het gebruik van moto’s steunt. Ze nemen minder plaats in op de baan, veroorzaken geen files en zijn volgens hem minder vervuilend. Het grote nadeel is wel dat ze veel ongelukken veroorzaken. Van de 31 verkeersdoden per jaar, zitten er 21 motorrijders bij en twee voetgangers die door motors aangereden zijn. De stad neemt dan ook allerlei maatregelen om het motorverkeer veiliger te maken. Denk hierbij aan voorsorteerstroken en beveiligingssystemen op de moto zelf. Het stimuleren van alternatieven zit er hier niet echt in. Ze zullen niet te snel afstappen van hun moto-cultuur.

Vrijdag

2009-02-07T00:28:35+01:00

Tien graden kouder, de geur van frieten en een gopass, we zitten zeker en vast terug in Belgenland. Merkwaardig genoeg ging het sneller om van Barcelona naar Brussel te reizen, dan van Brussel naar Veurne. Wat is de wereld toch klein geworden. Maar er was nog wat tijd in Barcelona ook.

De zon scheen en gelukkig maar want we moesten vroeg uit de veren. Er stond namelijk een interview met een hoge piet op het programma. Angel Lopez is de directeur van de dienst mobiliteit van de stad Barcelona en wou ons wel even te woord staan. Een samenvatting van het gesprek volgt hierna. Het andere interview van de dag was met Haritz Fernando van BACC, een vereniging die lobbyt voor de belangen van de fietsers. Ook van dit gesprek volgt zo een samenvatting.

Morgenochtend zeker naar Radio één luisteren, want Emma komt er haar verslag doen.

Tip van de dag: Barcelona

Quote van de dag: "This is your captain speaking... The temperature in Belgium, 2 degrees."

Steek eens je fiets in een iglo

2009-02-07T00:22:50+01:00

Een drempel om de fiets ter hande te nemen, is diefstal. Barcelona kampt op dit vlak met een groot probleem, maar zou Barcelona niet zijn mocht ze er geen oplossingen voor hebben. Sinds kort hebben ze op de dijk een automatische fietsenparking geplaatst met de naam Biceberg. Wat boven de grond steekt is klein, het meeste zit onder de grond, zoals met een iceberg dus. Je steekt de fiets in een soort lift, die plaatst de fiets onder de grond en wanneer gewenst kan men hem opnieuw komen ophalen mits de juiste code. Vergelijk het een beetje met een drankautomaat. De Bigloo is iets soortgelijks, maar nog in de prototypefase.

Filmpjes

2009-02-06T01:25:07+01:00

Onze camera krijgt Spaanse kuren en weigert alle dienst. De filmpjes volgen dus met wat vertraging. (Voor Alex, geen zorgen het ligt aan de tape)

De fietskoerier

2009-02-06T01:11:54+01:00

Steven Bessemans besloot na zijn studies Limburg voor bekeken te houden en trok naar het warme zuiden om er een fietskoerierbedrijf te beginnen. Zijn bedrijfje blijft maar groeien en nu staat er zelfs een Brusselse versie op het programma. Van acht uur 's morgens tot acht uur 's avonds brengen hij en zijn collega's brieven en pakketjes rond per fiets. De grote voordelen zijn dat dit onbetwist de snelste manier is en het is bovendien milieuvriendelijk. Ook dit kan als vervangmiddel voor de auto gezien worden. Steven is trouwens onze contactpersoon hier in Barcelona en verdient daar echt een pluim voor. Naast handige mobiliteitstips wist hij ons ook mee te gidsen naar de leuke hoekjes van de stad.

http://www.pedalbcn.com/

Bicing en carsharing

2009-02-06T00:50:19+01:00

Een wondermooi project dat heel veel succes oogst is Bicing ("Biesing"), een simpel systeem van gemeenschappelijk fietsgebruik. Elke inwoner van Barcelona kan een Bicing-kaart aanvragen, wat hem/haar dertig euro per jaar kost. Een koopje!

Het systeem is simpel. Over heel de stad zijn fietsstations verspreid, met 10 à 40 fietsen per station. Wie een kaart heeft, kan daar een fiets loskoppelen en er twintig minuten mee rondrijden. Langer mag ook, maar dan gaan er enkele euro's automatisch van de rekening. De fiets mag achtergelaten worden in gelijk welk ander station in de stad.

Het grote voordeel hiervan is dat fietsen heel toegankelijk wordt. Dit samen met een beter fietsbeleid (zie morgen) heeft er voor gezorgd dat er een ware fietsrage is ontstaan in Barcelona. Het systeem is ook heel snel geaccepteerd door de inwoners van Barcelona. Een goeie driehonderd duizend mensen hebben al een bicing-pasje. De nadelen zijn wel dat het een heel kostelijk systeem is voor de stad. De fietsen moeten onderhouden worden en bestelwagens moeten geregeld van station tot station rijden om waar nodig fietsen op te pikken of aan te vullen.

Een ander mooi project is dat van carsharing, iets dat wel nog in de kinderschoenen staat. Een overheidsbedrijf koopt wagens aan en inwoners kunnen zich inschrijven op de dienst. Wanneer nodig kunnen ze een wagen komen halen en dit voor een heel schappelijke jaarprijs. Een soort socialistische autoverhuur dus. Zo wordt de aankoop van een wagen overbodig en wordt er misschien sneller gegrepen naar de fiets.

Mobiliteit voor jongeren

2009-02-06T00:15:21+01:00

Barcelona is zeker en vast het Europese mekka van de skater en alle grote namen komen hier wel eens hun run doen. De stad krioelt dan ook van de boarders. De stad Barcelona heeft echter een haat-liefdeverhouding met zijn skate-boarders. Wie zijn kunsten toont op stadseigendom (lees zo goed als elk object dat te vinden is) mag zich aan boete verwachten van 300 euro (!!!) en de plank wordt meestal in beslag genomen. In de buurt van skateshops zijn dan ook geregeld politiepatrouilles te bespeuren.

Maar ter compensatie (?) mogen de skaters wel na zeven uur 's avonds het plein van MACBA - museum voor hedendaagse kunst- onveilig maken. De vele trappen, lage bankjes en perfecte ondergrond maken het een waar skateparadijs. Het is dan ook een trekpleister voor veel jonge gasten die hier wat komen rondhangen en socializen met de zwervers.