Over ontdekken dat een opening eigenlijk pas het begin is.

De opening was geslaagd. Misschien niet extreem druk, maar er was interesse. Bijna alle genodigden waren gekomen en er hing een fijne sfeer. Verwachten dat ik veel zou verkopen deed ik niet per se… maar hopen, dat deed ik natuurlijk wel. En eerlijk is eerlijk: met elke verkoop was ik blij. Aan het einde van de dag stond de teller op €190. Een bedrag waar ik met een grote glimlach op terugkeek. Niet alleen om het bedrag zelf, maar om wat het betekende: mensen hadden mijn winkel gevonden, gezien… en iets meegenomen.

De dagen daarna bleven mensen binnenlopen. Vaak uit nieuwsgierigheid. Even kijken, rondlopen, vragen stellen. En dat was goed. Dat hoorde erbij. In de eerste week verkocht ik elke dag wel iets. Aan het einde van die week stond de teller op €210. Voor een eerste week was ik tevreden. De tweede week begon met nieuwe hoop. Misschien zou dit het moment zijn dat het iets meer op gang zou komen. Maar die realiteit bleek anders. De dagen gingen voorbij… de verkoop blijf weg.

“Dit hoort erbij,” bleef ik mezelf vertellen. En dat wist ik ook. Van tevoren had ik het al zo vaak gehoord: de eerste zes maanden kunnen tegenvallen. Maar weten en voelen zijn twee totaal verschillende dingen. Want als je daar staat, in je eigen winkel, en de deur blijft dicht… dan doet dat iets met je.

Wat me in deze periode ook opvalt, is een vraag die ik regelmatig krijg: “Verveel je je dan niet, zo in de winkel?” Mijn antwoord is altijd nee. Ik verveel me zeker niet. Juist deze rustige momenten gebruik ik om achter de schermen te werken. Mijn voorraad in kaart brengen bijvoorbeeld. Alle producten. Alle aantallen. Alles moet kloppen en overzichtelijk worden vastgelegd in Excel. En geloof me, dat is een klus die veel meer tijd kost dan je van tevoren denkt. Zelfs nu ben ik daar nog steeds niet helemaal klaar mee. Aan de buitenkant lijkt het misschien stil. Maar achter de schermen gebeurt er genoeg.

Aan het einde van de tweede week, op zaterdag, kwamen er twee klanten binnen. Twee kleine momenten, maar op dat moment voelden ze groots. Met die verkopen sloot ik de week af op €71. En hoe gek het misschien klinkt: daar was ik op dat moment gewoon blij mee. Omdat ik begin te begrijpen dat dit erbij hoort. Dat dit óók ondernemen is. Niet alleen de mooie momenten, de volle dagen en de groei… maar juist ook de stilte. Het geduld. Het blijven geloven, ook als het nog niet zichtbaar is. Dit is de fase waarin je leert volhouden. Waarin je leert vertrouwen op iets wat je nog niet kunt zien. Misschien is dit wel de minst zichtbare fase van ondernemen. Maar achteraf bekeken misschien wel de belangrijkste.

Volg mijn reis en ontdek hoe ik van dromen realiteit maak.

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Toen ik besloot mijn eigen speelgoedwinkel te openen, wist ik dat er veel op me af zou komen. Maar dat ik zóveel zou meemaken, had ik nooit kunnen bedenken.
Achter de toonbank ontstaan de mooiste gesprekken. Ik ontmoet bijzondere mensen. Ik leer iedere dag iets nieuws over ondernemen, over vertrouwen, over kinderen en soms ook over mezelf.

Die verhalen wil ik graag met je delen.
Vanaf nu verschijnt iedere woensdag een nieuwe “Brief uit de speelgoedwinkel”. Een eerlijke inkijk in het leven van een beginnend winkelier. Soms ontroerend, soms grappig, soms confronterend, maar altijd oprecht.

Ik nodig je uit om met me mee te reizen terwijl HerSpeel & Groei stap voor stap groeit.

Leuk dat je er bent.

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Over een droom die eindelijk werkelijkheid werd.

Blij en opgelucht ging ik het nieuwe jaar in. Eindelijk had ik voor mezelf duidelijkheid. Na maanden van twijfelen nam ik een besluit. Een beslissing waar ik enorm naar uitkeek en die me direct nieuwe energie gaf. Ik besloot om, naast mijn webshop, een fysieke winkel te openen. Alleen al die gedachte toverde telkens weer een glimlach op mijn gezicht. Tegelijkertijd vond ik het ontzettend spannend. Want dromen zijn prachtig. Maar ze werkelijkheid laten worden… dat is een ander verhaal.

Wekenlang zocht ik naar een geschikt winkelpand. Ik bezichtigde er drie. Het eerste pand was op de Rombout Hogerbeetsstraat 136-H. Deze winkelpand voelde meteen niet goed. Het was te klein en had een onhandige opslagruimte met een steile trap naar beneden. Haar ligging (locatie) was wel ideaal. Ik bleef in die omgeving zoeken. Na een tijdje vond ik er eentje op de Fannius Scholtenstraat. Deze tweede winkelpand voelde heel anders. Alsof het op me lag te wachten. Het had alles wat ik belangrijk vond: een ruime winkel, een praktische opslagruimte en een fijne buurt. De pand bevond zich weliswaar niet op een drukke straat maar het voelde goed aan. Ik had nog een laatste bezichtiging op de agenda staan. Deze derde pand is in de buurt van Admiralengracht. Het derde pand bevestigde eigenlijk alleen maar mijn gevoel. Het was niet te vergelijken met pand nummer 2. Deze locatie paste niet bij mijn visie en opnieuw waren daar die steile trappen. Mijn keuze was gemaakt.

Midden februari tekende ik de huurovereenkomst van het tweede pand op de Fannius Scholtenstraat. Een winkelpand in Westerpark, een buurt die voor mij niet onbekend is. Een paar dagen later kreeg ik de sleutels in handen. Dat moment maakte alles ineens echt. De blijdschap. De spanning. En de zin om aan mijn toekomstige winkel te bouwen.  Allerlei gedachten schoten door mijn hoofd. “Ik kan nu echt niet meer terug.” Maar ook: “Ik kan niet wachten om straks de deuren van mijn eigen winkel te openen”. Ja, het was een schommeling van emoties.

Gelukkig hoefde er niet veel aan het pand te gebeuren. Er moest een vloer worden gelegd, de kasten moesten worden geplaatst en daarna kon het echte werk beginnen. Met duurzaamheid als belangrijk uitgangspunt koos ik ervoor om bijna alle winkelkasten tweedehands aan te schaffen. Ook mijn toonbank kreeg een tweede leven. Daarvoor reden we zelfs helemaal naar Rotterdam. En eerlijk? Ik ben er nog iedere dag blij mee.

De weken daarna stonden volledig in het teken van opbouwen. Naast de drie dagen dat ik op de kinderopvang werkte was ik dagelijks wel in het pand te vinden. Schoonmaken. Uitpakken. Inrichten. Schuiven. Twijfelen. Weer opnieuw beginnen. Langzaam kreeg alles een eigen plek. En voelde de winkel steeds meer als mijn winkel.

Toch bracht de voorbereiding ook de nodige stress met zich mee. Vooral het kassasysteem. Iets wat voor veel ondernemers misschien heel vanzelfsprekend is, was voor mij compleet nieuw. Wat heb ik eigenlijk nodig? Hoe werkt zo’n systeem? En waar moet ik allemaal op letten? Gelukkig kon ik rekenen op de hulp van een paar lieve vrouwen die zelf ook een winkel hebben. Hun advies gaf me rust. En vooral het vertrouwen dat ik er wel uit zou komen.

De opening stond gepland op 1 april (geen grap!). Maar ondanks al het harde werken haalden we die datum niet. Dat was even slikken. Toch besloot ik mezelf de tijd te gunnen die nodig was. Liever iets later open…… dan gehaast. Uiteindelijk openden we op 11 april de deuren van HerSpeel & Groei aan de Fannius Scholtenstraat 56. Die ochtend voelde onwerkelijk. Een mix van spanning. Trots. En een klein beetje ongeloof. Hier had ik maanden naartoe geleefd.

Toen de eerste bezoekers binnenstapten, maakte de spanning langzaam plaats voor iets anders. Blijdschap. Echte blijdschap. Op dat moment vielen alle puzzelstukjes op hun plek. De keuzes. De twijfels. De lange dagen. Het harde werken. En ik wist: Dit is waarom ik het doe. Laat de toekomst maar komen!

Volg mijn reis en ontdek hoe ik van dromen realiteit maak.

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Al deze ervaringen hebben mij gevormd, me geholpen mezelf beter te leren kennen en mij de broodnodige kennis en ervaring gegeven om te weten wat werkt en wat niet. Ik heb geleerd waar mijn kracht ligt, wat ik écht leuk vind en waar mijn passie zit. Eén ding staat voor mij vast: mijn hart ligt bij het jonge kind en alles wat hun ontwikkeling, creativiteit en plezier stimuleert. Met deze kennis en ervaring bouw ik nu aan een toekomst vol nieuwe kansen, niet met één onderneming, maar met een combinatie van projecten die ik in een frisse, nieuwe vorm breng.

Mijn grootste wens, die ik al sinds mijn tienerjaren koester, is het hebben van een eigen kinderdagverblijf. Deze droom leeft nog steeds, en wie weet zal ik deze ooit kunnen verwezenlijken. Voor nu richt ik me echter op andere projecten die ook dicht bij mijn hart liggen en me net zo veel energie geven.

Midden oktober dit jaar ben ik gestart met een nieuwe webshop met zorgvuldig geselecteerd tweedehands speelgoed, aanvankelijk genaamd Speel&Groei. Na een bericht van de Kamer van Koophandel waarin werd aangegeven dat er al een soortgelijke naam bestond, heb ik de naam aangepast naar Herspeel&Groei, simpelweg om verwarring te voorkomen. Herspeel&Groei is ontstaan vanuit mijn liefde voor kwalitatief goed speelgoed en mijn overtuiging dat houten speelgoed meerdere levens kan hebben. Deze liefde is sinds mijn werk in de kinderopvang alleen maar gegroeid en geïnspireerd door de waarde die goed speelgoed kinderen biedt in hun ontwikkeling. Elke stap in dit project, van het selecteren van de mooiste items tot het aanbieden van inspirerend en leerzaam speelgoed, is een eerbetoon aan de waarde van spelen voor kinderen. Mijn doel is niet alleen om duurzaam speelgoed aan te bieden, maar ook om ouders te inspireren bewuste keuzes te maken voor hun kinderen.

Mijn toekomstplannen zijn groot: ik droom van een conceptstore waar het assortiment van Herspeel&Groei wordt aangeboden, waar mijn kinderfotografie een plek krijgt, én waar ik terug kan naar de basis van mijn ondernemerschap. Terug naar de basis waar alles ooit mee begon. Ik wil nieuw leven blazen in Mommyonline, mijn eerste online avontuur, en dit platform verder ontwikkelen en volhouden. Het is een uitdagende maar ontzettend mooie weg die ik ga volgen, met als rode draad altijd mijn passie voor kinderen, creativiteit en ondernemerschap.

Volg mijn reis en ontdek hoe ik van dromen realiteit maak.

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Waarom tweedehands speelgoed een mooie feestdagencadeau kan zijn

De feestdagen hebben iets magisch. De lichtjes. De geur van dennennaalden. Te veel hapjes en net iets te weinig stoelen aan tafel. En natuurlijk: cadeaus. Dozen in met kerstthema versierde inpakpapier, linten die weigeren los te laten en kinderen (of volwassenen) die al raden wat erin zit nog vóór het papier scheurt.
Maar tussen al die pakjes duikt elk jaar dezelfde vraag op: hebben we dit allemaal echt nodig?

Nieuw is de norm, maar waarom eigenlijk?
Nieuw, nieuwer, nieuwst lijkt vaak de norm. Alsof een cadeau pas waarde heeft als het rechtstreeks uit de fabriek komt, nog ruikend naar plastic en productiehal. Terwijl het mooie van cadeaus helemaal niet in nieuwheid zit, maar in betekenis.

Speelgoed wil gespeeld worden
Speelgoed is daar misschien wel het mooiste voorbeeld van. Speelgoed wil gespeeld worden. Vastgehouden worden. Rondrijden over denkbeeldige wegen. Het wil doorgegeven worden, verhalen verzamelen en soms van eigenaar wisselen.

Tweedehands speelgoed is geen “minder” speelgoed, het is speelgoed mét geschiedenis.
Een trein die al rondjes reed.
Een pop die al eens werd getroost.
Een doos Lego die al talloze ideeën heeft gezien.

Dat zijn geen nadelen, dat zijn extra lagen.

Duurzaam speelgoed: de kracht van hout
Houten speelgoed is stevig, tijdloos en duurzaam. Het gaat generaties mee zonder zijn charme te verliezen. Juist daarom is houten speelgoed perfect om tweedehands te kopen. Op de website van Herspeel&Groei vind je zorgvuldig geselecteerd tweedehands speelgoed. Geen plastic overdaad, maar duurzaam houten speelgoed dat al heeft bewezen tegen een stootje te kunnen. Elk item is nagekeken, schoongemaakt en klaar voor een nieuw avontuur.

Kinderen maken geen onderscheid
Kinderen zien geen verschil tussen “nieuw” en “eerder geliefd”. Ze zien geen prijskaartjes of winkelrekken. Ze zien een trein die kan rijden. Blokken die een toren willen worden. Puzzels die uitdagen.
Ze zien mogelijkheden.
En misschien mogen wij als volwassenen weer leren kijken zoals zij dat doen.

Een kleine, bewuste keuze
Tweedehands speelgoed kopen is meer dan een praktische keuze. Het is een bewuste keuze. Het is beter voor het milieu, vriendelijker voor je portemonnee en een statement tegen de wegwerpmaatschappij. In een tijd waarin duurzaamheid steeds belangrijker wordt, is tweedehands speelgoed een logisch én betekenisvol feestdagencadeau.

Misschien is dát het echte cadeau
Misschien is dat wel het echte cadeau: bewust kiezen. Minder overdaad. Meer aandacht.
Een cadeau dat laat zien dat je hebt nagedacht, niet alleen over wat een kind leuk vindt, maar ook over de wereld waarin het opgroeit.

Dus leg gerust een doos onder de boom die al eens eerder is uitgepakt. Met een verhaal eraan vast en klaar voor een nieuw hoofdstuk. Want sommige cadeaus hoeven niet nieuw te zijn om bijzonder te zijn. Ze hoeven alleen maar opnieuw gekozen te worden. .

En het plezier? Dat is altijd nieuw

Koop jij weleens tweedehands speelgoed voor je kinderen of om cadeau te doen?

Alleen rijden, in het donker, voor het eerst zonder bijrijder. Wat kon er misgaan? Nou… meer dan ik dacht.

Drie maanden heb ik hem nu: mijn rijbewijs. En wat ben ik trots op mezelf! Eindelijk kan ik dat hoofdstuk in mijn leven afsluiten. Sinds ik geslaagd ben, probeer ik regelmatig achter het stuur te kruipen en eerlijk is eerlijk, dat gaat hartstikke goed.

Tot afgelopen weekend dan. Tot die tijd had ik namelijk altijd gezelschap tijdens het rijden: zoonlief nummer drie of dochterlief nummer één. Allebei ook in het bezit van een rijbewijs. Dat betekende dus dat ik nog nooit helemaal alleen had gereden. En al helemaal niet in het donker.
Nou, beide primeurs mocht ik afgelopen weekend van mijn lijstje strepen.

Het was een regenachtige zaterdagavond, rond een uur of zeven, toen ik besloot mijn pakketjes bij het afhaalpunt op te halen. Zoonlief en dochterlief waren allebei de deur uit, dus ik was op mezelf aangewezen. Tot maandag wachten wilde ik niet, dus trok ik mijn grote-meidenschoenen aan en stapte in de auto.

Voordat ik wegreed, belde ik nog even zoonlief nummer twee voor een mini-opfriscursusje “lichten”. Want ja, in het donker rijden betekent dat je zichtbaar moet zijn. Met andere woorden: lichten aan. We willen natuurlijk niet als spookrijder eindigen.

Toen die missie geslaagd was, kon ik eindelijk vertrekken. Het ritje naar het afhaalpunt, een kleine zeven minuten, verliep soepel. Totdat ik op een smalle eenrichtingsweg ineens blauwe lichten in mijn binnenspiegel zag. Politie.
Ik twijfelde: wat had ik fout gedaan? Moest ik stoppen? Blijven rijden? De politiewagen bleef zonder sirene achter me aan.
Wordt dit nou mijn eerste aanhouding? Allerlei gedachten schoten door mijn hoofd.

Toen de agenten waarschijnlijk doorhadden dat ik echt niet van plan was te stoppen, ging de sirene aan. Geen twijfel meer: ik moest aan de kant. Gelukkig vond ik net op tijd een plekje om uit te wijken. En tot mijn opluchting… reed de politie me gewoon voorbij.

Ik haalde diep adem, lachte om mezelf en vervolgde mijn weg.
Bij het afhaalpunt parkeerde ik, zette de versnellingsbak in zijn vrij en trok de handrem aan. Pakketjes erin, acht stuks maar liefst, en weer richting huis.

Waar ik dacht een rustig ritje terug naar huis te zullen maken werd het alles behalve dat. Kort nadat ik de auto startte klonk een waarschuwende piek. Geen aanhoudende gepiep, maar af en toe, alsof de auto iets wilde zeggen. Het rode waarschuwingslampje op het dashboard herkende ik wel, maar wat het precies betekende? Geen flauw idee. Dus reed ik maar door, met dat irritante gepiep als achtergrondmuziek.

Thuis aangekomen riep ik zoonlief nummer twee om even te kijken. En wat bleek?
Ik had de hele rit naar huis gereden met de handrem erop.

Tja. Laten we het houden op: oefening baart kunst. En gelukkig was het maar mijn eerste grote rijblunder. Tot nu toe dan.

Nicky A.

Rijdt inmiddels zonder handrem én met volle overtuiging.
Schrijft over het alledaagse leven met een glimlach en een vleugje zelfspot.

Het is jullie natuurlijk allemaal al opgevallen dat het op Mommyonline erg rustig is. Eind vorig jaar had ik immers als voornemen om actiever te gaan schrijven. Maar voornemens en planningen veranderen, en daar is gelukkig helemaal niets mis mee. Ik heb aan de hand van mijn persoonlijke situatie het een en ander moeten aanpassen, zo ook het schrijven op de site. En zoals het er nu naar uitziet, zal daar dit jaar nog weinig aan veranderen. Dit puur wegens tijdgebrek en het stellen van prioriteiten.

Het eeuwige rijbewijs doel

Wie al langer op Mommyonline meeleest, weet vast nog wel dat ik vaker heb geroepen dat ik mijn rijbewijs wil halen – en dat het er steeds maar niet van kwam. Sinds 2021 (!!) prijkt het behalen van mijn rijbewijs jaarlijks op mijn lijstje met goede voornemens voor het nieuwe jaar. Maar ooit moest daar natuurlijk een einde aan komen. En dat ‘ooit’… dat is nu!

Eindelijk begonnen

In februari 2024 slaagde ik voor mijn autotheorie-examen, na een tweede poging. Ik nam me voor om niet al te lang te wachten met het starten van rijlessen. Maar de weken gingen snel voorbij en veranderden ongemerkt in maanden. Voor ik het wist, was er een heel jaar verstreken. En zelfs toen voelde ik nog niet de noodzaak om met rijlessen te beginnen. Het was pas nadat zoonlief nummer 3 zijn rijbewijs haalde dat het besef tot me doordrong: de 18 maanden waarin mijn theorie geldig is, waren bijna voorbij. Dit was in maart, en begin mei begon ik daadwerkelijk met rijlessen. Op dat moment had ik nog slechts vier maanden de tijd om binnen die 18 maanden mijn autorijbewijs te behalen. Ik had er alle vertrouwen in en was bovendien enorm gemotiveerd. Het rijden ging goed; ik koos ervoor om lessen van twee uur te nemen. Dat verliep allemaal prima, totdat ik eind mei ziek werd.

Tegenslag en schakelen

Doordat ik ziek was geworden, heb ik een week lang geen lessen kunnen volgen. Toen ik mij weer goed genoeg voelde om te gaan rijden, verliep het rijden moeizaam. Het ging allemaal niet meer zo soepel als voorheen. Dit hield een tijdje aan. Op een gegeven moment stelde mijn rijinstructeur voor om korter te gaan rijden: één tot maximaal anderhalf uur per keer. Dat deden we, en vanaf dat moment leek het steeds beter te gaan met het rijden.

De race tegen de klok

Vanaf het begin dat ik met rijlessen begon, heb ik aangegeven dat mijn theoriecertificaat geldig is tot 18 augustus en dat ik dus vóór die datum een examendatum moest hebben. Met nog vier maanden te gaan zou je denken dat dat geen enkel probleem zou moeten zijn, maar niets bleek minder waar. Een datum bemachtigen bleek, door de drukte, moeizaam te verlopen.

Datumstress en verwarring

Op 2 juni kreeg ik een examendatum aangeboden: 21 juli. Omdat ik graag eerder wilde afrijden, heb ik deze datum niet geaccepteerd, maar doorgegeven aan mijn oudste dochter, die ook net begonnen was met rijlessen. Weken gingen voorbij zonder dat er nieuwe examendata vrijkwamen. Tot donderdag 10 juli: ik kreeg toen de mogelijkheid om op 25 juli af te rijden. Omdat de tijd inmiddels behoorlijk begon te dringen, heb ik deze datum geaccepteerd.
Op maandag 14 juli kreeg ik onverwachts het verzoek of ik de volgende dag, 15 juli, wilde afrijden. Nou, nee… Eén dag van tevoren te horen krijgen dat je examen moet doen, is veel te kort. Ik voelde me er niet klaar voor, dus heb ik het aanbod afgewezen. Toch werd ik – door een fout – alsnog ingepland voor 15 juli. Ik ontving namelijk een ‘bevestiging reservering’-mail van het CBR voor die datum. Aangezien ik al had aangegeven dat ik niet zou afrijden op 15 juli, was ik ook niet van plan om dat te doen. Vanaf dat moment werd het eigenlijk allemaal wat verwarrend. Na de bevestigingsmail voor 15 juli volgde er nog een voor 25 juli, en daarna ineens weer één voor 11 september in Zaandam.

Machtiging intrekken en opnieuw starten

Om een langdradig en saai verhaal kort te houden: ik heb uiteindelijk mijn machtiging bij het CBR voor de rijschool moeten intrekken. In eerste instantie lukte dat niet, omdat het CBR een blokkade had geplaatst. Op 25 juli kreeg ik van mijn rijinstructeur een berichtje dat het was gelukt. De blokkade was opgeheven, waardoor ik mijn machtiging kon intrekken en vervolgens opnieuw kon machtigen.
Nadat alles geregeld was, kreeg ik op 26 juli bericht dat er een examendatum was vrijgekomen: 12 augustus. Daar moest ik natuurlijk ‘ja’ op zeggen, aangezien mijn theoriecertificaat op 18 augustus zou verlopen.
Mijn rijinstructeur ging op vakantie, dus kreeg ik tijdelijk een vervanger. Gelukkig ging het lessen met haar goed, en zo kwam het dat ik op dinsdag 12 augustus kon afrijden.

Examen met knikkende knieën

Met een lijf vol zenuwen nam ik plaats achter het stuur van de lesauto, met naast mij de examinator. Ondanks de nodige spanning, ging het afrijden voor mijn gevoel best goed. De tijd vloog voorbij en voordat ik het wist, kon ik met behulp van de navigatie weer terugrijden naar het CBR.
Onderweg naar het CBR maakte ik (op dat moment) voor mijn gevoel een fout. Ik haalde een fietser in, en direct daarna begon ik te twijfelen of ik dat wel had moeten doen. De examinator greep niet in, maar toch was ik bang dat ik door deze actie zou zakken.

De uitslag en de verrassing

Gedurende de terugrit naar het CBR had ik mezelf ervan overtuigd dat ik het niet gehaald had. Toen de examinator vroeg hoe ik vond dat het was gegaan, vertelde ik over het inhalen van de fietser. Hierop antwoordde hij dat ik goed had gekeken voordat ik inhaalde – en dat het dan gewoon prima is.
Toen de examinator mij vervolgens een hand gaf en me feliciteerde, was ik enorm verbaasd – maar bovenal opgelucht. Wat een blijdschap voelde ik op dat moment! Na ruim 21 jaar ben ik dan eindelijk geslaagd voor mijn herexamen personenauto. De volgende dag, op woensdag, heb ik direct mijn rijbewijs aangevraagd. En verrassend genoeg kon ik het al twee dagen later ophalen.

Wat het me heeft gekost en waarom het het waard was

Ik ben enorm blij dat ik eindelijk mijn rijbewijs heb gehaald, maar goedkoop is het zeker niet geweest. Ik heb heel veel lessen gevolgd. Mijn insteek: liever te veel dan te weinig. In totaal heb ik voor mijn rijbewijs, exclusief theorie, een bedrag van € 3.325 neergeteld. Maar geloof mij: ik heb geen moment spijt gehad!

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Hoe ik onlangs online opgelicht werd

Eind vorige jaar had ik voor het nieuwe jaar verschillende voornemens gemaakt. Eentje daarvan was om meer te gaan bewegen. Niet zozeer om gewicht te verliezen maar wel om een betere conditie op te bouwen. Om mijn woorden in daden te veranderen ging ik op zoek naar manieren om dit thuis te kunnen realiseren. Zo kwam ik uit op de loopband. Lekker binnenshuis in beweging zijn terwijl ik bijvoorbeeld een serie of film aan het kijken ben. En na gebruik kan zo’n ding heel gemakkelijk onder de bank worden geschoven. Binnen no time werd mijn Instagram-startpagina door diverse loopbandadvertenties overspoeld. Zelfs nu nog, weken later, kom ik niet van deze advertenties af. Maar goed. Een loopband kost rond de €300. Zo af en toe kwam er een aanbieding voorbij, maar nooit werd ik getriggerd om daadwerkelijk tot kopen over te gaan. Dat wil zeggen tot eind februari.

Na vele Instagram-advertenties voorbij te hebben zien komen trok eentje op vrijdag 28 februari mijn aandacht. De Dreaver loopband voor slechts €139,95. Ik klikte op de advertentie en belandde op de website van stofzuiger-outlet.nl. Ik nam de beschrijving van het product door en besloot het beste ding te bestellen. ‘Als ik het nu niet doe wanneer dan wel?’ ging er door me heen. Maar eerst controleerde ik de gegevens van de webshop en deze zagen er goed uit. De webshop was voorzien van een adres in Utrecht en zowel hun KVK-nummer als BTW-nummer was op de site vermeld. Ik vond geen aanwijzing om over de echtheid van de webshop te twijfelen. Dus drukte ik op bestellen en via Ideal betaalde ik mijn aankoop. Maar toen ging het mis. Na de betaling moest ik weer naar de webshop worden teruggeleid, maar dit gebeurde niet. In plaats van terugkeren naar de webshop kreeg ik een foutmelding. Kan gebeuren dacht ik. Eventjes afwachten en kijken of ik alsnog een bevestigingsmail zal ontvangen. En uiteraard gebeurde dit niet.

Na zowel mijn inbox als spambox meerdere malen gecheckt te hebben besloot ik om via het contactformulier op de webshop een berichtje te sturen. En ook via mijn eigen mailadres stuurde ik een mailtje. In totaal stuurde ik drie mails naar het bedrijf. Echt ongerust was ik nog niet moet ik zeggen. Het was tenslotte vrijdag en dus ging ik ervan uit dat ik begin van de nieuwe week wel wat van hen te horen zal krijgen. En dit gebeurde!

Maandag 3 maart kreeg ik het volgende mailtje in mijn inbox:

Beste Nicky,

Allereerst willen we onze oprechte excuses aanbieden voor de verwarring en het ongemak. We begrijpen heel goed dat dit vervelend voor je is, en dit is absoluut niet de ervaring die we je hadden willen bieden. Onze excuses hiervoor!

Het lijkt erop dat er een technische fout is opgetreden bij het versturen van je bestelbevestiging. We hebben dit direct nagekeken en kunnen bevestigen dat je betaling wel is ontvangen, maar helaas is de bevestiging niet goed verstuurd – mogelijk heb je zelfs een verkeerde bevestiging ontvangen.

We willen je verzekeren dat we de situatie inmiddels opgelost hebben. Het bedrag is al teruggestort en je kunt het binnen 5 werkdagen op je rekening verwachten.

Hoewel dit niet het meest ideale moment is, zouden we je graag de kans willen geven om de Dreaver loopband alsnog aan te schaffen tegen de huidige aanbieding die binnen 2 dagen is afgelopen.

Als je nog steeds geïnteresseerd bent, kun je deze direct via onderstaande link bestellen en profiteren van de fantastische prijs van €139,95!
https://stofzuiger-outlet.nl/products/dreaver-s340-loopband-1-10km-u 

Als je vragen hebt of ergens hulp bij nodig hebt, staan we uiteraard voor je klaar. Aarzel niet om contact met ons op te nemen – we helpen je graag verder!

Nogmaals onze excuses voor het ongemak, en we hopen dat we je alsnog een geweldige ervaring kunnen bieden.

Met vriendelijke groet,

Marloes – Klantenservice
www.stofzuiger-outlet.nl.

Ik was opgelucht. Binnen 5 werkdagen kon ik het geld op mijn rekening verwachten. Omdat ik ergens toch een raar gevoel had besloot ik geen gebruik te maken van hun aanbod om opnieuw met korting te bestellen. Eerst maar het geld terug op mijn rekening, dacht ik. En dan kan ik eventueel opnieuw de loopband bestellen. Nu, achteraf gezien, een heel verstandige keuze. Want anders zou ik niet €139,95 kwijt zijn geraakt maar het dubbele!

Binnen 5 werkdagen zou het geld op mijn rekening teruggestort worden. Dat gebeurde natuurlijk niet. Op woensdag 12 maart besloot ik maar weer eens contact met hen op te nemen. En tot op de dag van vandaag heb ik nog geen reactie mogen ontvangen. Dit gaat natuurlijk ook niet meer gebeuren. En hun website? Deze is offline! Yip, ik ben opgelicht! En inmiddels weet ik ook dat vele anderen door deze valse webshop zijn opgelicht. Hoe nu verder? De kans dat ik mijn aankoopbedrag nog terug zal krijgen is bijna nihil. Maar er wordt wel aangeraden om aangifte te doen. En ja, ook al heb ik er weinig vertrouwen in, ik zal online aangifte gaan doen. En wat betreft mijn voornemen om een loopband aan te schaffen, deze zal ik voorlopig maar ergens ver in mijn achterhoofd parkeren.

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Kerstinkopen doen vind ik leuk. Helemaal wanneer ik dit solo kan doen en er lekker de tijd voor heb. Urenlang kan ik in winkels doorbrengen. Pas op het moment dat ik te veel tassen moet rondsjouwen krijg ik de briljante ingeving om maar eens richting huis te gaan. Ik moet bekennen dat ik voor kerst 2024 de cadeaus grotendeels online besteld heb en slechts één keer offline ben gaan shoppen. Op de dag in kwestie was ik niet op zoek naar iets specifieks, ik hoopte echter wel iets leuks tegen te komen. Voor mezelf dan! En ik werd positief verrast! Voor onder de kerstboom vond ik een viertal fashionboeken dat ik simpelweg niet kon laten liggen. Welke titels dat zijn laat ik hieronder zien.

Het is inmiddels ruim drie jaar geleden dat ik de boeken van Megan Hess ontdekt heb. En sindsdien voeg ik zo nu en dan een titel toe aan mijn collectie. Christian Dior The Illustrated World of a Fashion Master is een van de titels in mijn collectie. Tot nu toe kocht ik deze boeken online en was ik ze niet eerder in fysieke winkels tegengekomen. Maar hier kwam onlangs dus verandering in. Toen ik tijdens het kerstshoppen in ons plaatselijke winkelcentrum andere titels van Megan Hess tegenkwam kon ik niet anders dan ze mee te nemen.

Kerst 2024 cadeaus

Het allereerste boek dat mij opviel en waar ik heel blij mee ben is deze kleurrijke ‘Fashion in Colour‘. Een prachtig boek met veel kleur. ‘Alle kleuren van de regenboog’, zei dochterlief van vijf jaar. Het boek neemt je mee in de wereld van fashionbrands en de kleuren die daarbij synoniem staan. Ook geeft het boek je een kijkje in iconische looks uit diverse filmscènes. En wanneer we het over iconic looks uit filmscènes hebben kan Marilyn Monroe en Grace Kelly niet ontbreken. Wist jij trouwens dat het witte jurkje van Marilyn uit de film ‘The Seven Years Itch’, de bekende scène waarin het jurkje omhoog geblazen wordt, in 2011 in een veiling voor 2.5 miljoen dollar over de toonbank ging?

Ook van Megan Hess dit tweetal: Audry Hepburn en Grace Kelly. Beide boeken geven je een kijkje in het leven van beide dames. Ik ben echt dol op de buitenkant van dit tweetal. Kijk eens wat een vrolijk geheel!

Het boekje ‘The Bag‘ van Megan Hess wordt omschreven als ‘a love letter to the accessories that carry our stories’. En veel meer kan ik hier eigenlijk niet aan toe voegen. Vele bekende tassen worden in dit boek uitgelicht. Zo komt LV Pochette Metis, Hermes Kelly, Birkin en Chanel Classic Flap voorbij. Gewoon een leuk boekje over tassen met prachtige illustraties.

Alle vier boeken zijn leuk om cadeau te geven en zeker leuk om te krijgen. Zelf ben ik er heel blij mee. En wie weet welke titels ik de komende maanden nog tegen zal komen.

Op deze laatste dag van 2024 wens ik jou en je dierbaren het beste voor 2025. Dat het een mooi jaar mag worden met goede gezondheid, succes en liefde!

Op naar een onvergetelijke 2025!

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?

Ik ben dol op de kerstdagen, altijd al geweest. De kerstperiode is mijn meest favoriete periode van het jaar. Wat mij betreft kan het nooit ’te veel’ zijn als het om kerst gaat. Als je het mij vraagt is kerst de tijd van het jaar om je te laten gaan. Om je mee te laten slepen en je aan de ‘kerstgekte’ over te geven. Een prachtig versierd huis, een overvolle kerstboom met daaronder cadeautjes. Ja, daar houd ik van. Ik ben bijvoorbeeld ook het type dat vindt dat je zeker meerdere kerstbomen in huis kunt nemen. Hoe meer hoe gezelliger. Ja, ik houd van de sfeer, de gezelligheid en cadeautjes die bij de kerstperiode horen. Maar de kerstperiode betekent voor mij ook zoveel meer. Het is de periode waarin ik het meest met mijn geloof bezig ben. Het is deze periode van het jaar dat de behoefte om mij in mijn geloof te verdiepen toeneemt.

Ik kom uit een behoorlijk gelovige familie. Zondags naar de kerk is iets wat er absoluut bij hoort en voorrang krijgt. Tot ongeveer mijn 10de jaar ging ik verplicht iedere zondag naar de kerk. Als kind ben ik gedoopt en heb ik mijn eerste communie gedaan. Dat hoort. Alhoewel ik anno nu, eigenlijk al tientallen jaren, geen kerken meer bezoek hecht ik nog wel veel waarde aan mijn geloof. In mijn dagelijkse leven speelt mijn geloof nog steeds een rol. Niet dusdanig dat ik de drang heb om kerken te bezoeken of in de aanwezigheid van andere gelovigen zou willen zijn. Maar op mijn eigen manier met mijn geloof bezig zijn. Ik leef volgens bepaalde regels, ik bid op mijn eigen manier en daar haal ik de nodige voldoening uit. Maar bovenal haal ik veel kracht uit mijn geloof.

Mijn geloof en ik zijn een ‘work in progress’. Ja, dat is het nog steeds. Mijn relatie met God is nog niet wat het zou moeten zijn. Er zijn periodes waarin ik minder gevoel voor mijn geloof heb. Dat ik er haast geen aandacht aan besteed. Maar zo rond de kerstdagen sta ik meer stil bij mijn geloof. Denk ik serieus na over wat dit voor mij betekent. Hoe beïnvloedt mijn geloof mijn leven en wat vind ik hier eigenlijk van? Het is een periode van reflectie en ontdekking. Ik span mij meer in om bijvoorbeeld de Bijbelse verhalen beter te begrijpen. Het gevoel van ‘ik wil meer te weten komen’ is dan het sterkst. En hier geef ik me ook aan over.

Me in mijn geloof verdiepen doe ik op diverse manieren. Ik moet eerlijk bekennen dat het inmiddels alweer jaren terug is dat ik uit de bijbel gelezen heb. Wel online, maar niet uit het boek zelf. Bijbelse films kijken werkt bij mij veel beter. Films die de verhalen van profeten na vertellen. Zo heb ik afgelopen week ‘Mary’ op Netflix gekeken. Hier geeft de film ons een kijkje in het leven van Mary, de moeder van Jezus. Het gaat over de reis die leidt naar de geboorte van Jezus. Een heel indrukwekkend Bijbels verhaal dat ik alleen maar kan aanraden.

Met kerst wordt het verhaal van de geboorte van Jezus, Zoon van God, verteld. Dat Hij als mens naar de aarde is gekomen. Als Verlosser is gestuurd. In de kerstperiode sta ik dan ook enorm stil bij dit alles. Het maakt iets bij mij los. Het roept het gevoel bij mij op om mijn leven nog meer te wijden aan mijn geloof. Maar bovenal besef ik hoe belangrijk mijn geloof werkelijk voor mij is. Mijn geloof geeft mij innerlijk rust. Ik vind hierin troost en houvast. Mijn geloof geeft mij vertrouwen dat alles goed komt. En in de chaotische wereld waarin wij leven kunnen we allemaal dit goed gebruiken, nietwaar?

Ik wens een ieder fijne Kerstdagen gevuld met liefde, plezier en gezelligheid!

Liefs,
Nicky

Volg jij mij al op Instagram?