Można je tylko przeżyć

Instagram

2016-12-24T09:54:00.000-08:00

Mam dla Was prezent na Święta - nowiutkie konto na Instagramie:

https://www.instagram.com/doriediamonds/

Zapraszam!

Pozdrawiamy z Legolandu!

2016-10-09T22:23:00.002-07:00

Na trzecie urodziny bliźniaków w styczniu 2016, poprosiliśmy gości o składkę na wycieczkę do Legolandu, w zamian za prezenty-zabawki. To był świetny pomysł! W ten weekend udało nam się ich tam zabrać. Są w idealnym wieku, żeby nacieszyć się wszystkimi atrakcjami. x

Żyję!

2016-10-07T01:37:00.002-07:00

Uczę się robić domowe kosmetyki!

Pierwsza seria musujących kul do kąpieli

Filmik z naszego dorocznego, babskiego wyjazdu do Las Vegas autorstwa mojej koleżanki

Irminy Hamilton (która lipiec 2017 spędza w Polsce,

gdyby ktoś poszukiwał niesłychanie kreatywnego fotografa!!):

Koncert Guetty w klubie XS w Las Vegas

Mural "Życie jest piękne" na La Brea Avenue, a przy nim dobytek jakiegoś bezdomnego -
dwa światy, które ścierają się w LA na każdym kroku

Na kręglach w Hollywood

Jedna z serii książek Julii Donaldson, które uwielbiają nasze dzieci!

U progu mojego biura - brzmi i wygląda to kosmicznie - nawet dla mnie!

Książki pisane przez lekarzy są tak niesamowite, że gdyby jakaś wpadła mi w ręce w ogólniaku, to najpewniej zdecydowałabym się studiować medycynę!

"Po pierwsze nie szkodzić" - perełka, a być może jestem stronnicza ze względu na moją diagnozę?

Film dokumentalny o Dr. Marsh też był poruszający, pamiętam go jeszcze z dawnych lat.

Pokaz kąpielówek był na równi sexy z pokazem garniturów!

Nocne kino w parku na kocyku z winkiem - najlepsze!

Rozgrzewka przed Halloween

Pomyślałam, że lepiej się zamelduję, skoro zaczynacie powątpiewać, czy w ogóle jeszcze prowadzę tego bloga! Odpowiedź brzmi - tak! Problem w tym, że moja odpowiedź na większość propozycji, przeżyć i wydarzeń w życiu brzmi - tak! W efekcie, pozostaje mi ostatnio doświadczać wszystkiego po łepkach, manewrować pomiędzy zobowiązaniami, płynąć z nurtem tego szalonego, dalekiego od perfekcji, życia. To, co najbardziej zapada w pamięć, miga mi wieczorami przed oczami jak na rzutniku, a od rana znowu młynek. Pracuję teraz jak dziki osioł, z poślizgiem odhaczam powinności, trochę śpię, trochę imprezuję, trochę czytam, od czasu do czasu gdzieś wyjeżdżam, rzadko kiedy sprzątam, w ogóle nie gotuję, nie rozpamiętuję... Żyję!

Ironia losu

2016-07-26T17:47:00.001-07:00

To jest ironia losu, żebym ja sama praktycznie wychowała się na wsi, a teraz muszę płacić po $200 za noc na farmie, żeby bliźniaki mogły zasmakować co to w ogóle znaczy choćby raz na rok! Nie wiem ile będą z tego pamiętać mając 3,5 roku, ale póki co nie przestają rozmawiać o pogryzieniu przez kota, wchodzeniu po drabinie na poddasze domku letniskowego, dojeniu kozy, oparzeniu ręki na ognisku, śledzeniu ropuchy w nocy z latarką, znalezieniu zdechłego węża, jajecznicy z jajek, które znaleźli w kurniku... Aż trudno uwierzyć, że to co było dla mnie normalne, jest dla nich wydarzeniem życia!

Przychodzi facet...

2016-06-12T16:41:00.001-07:00

Uwielbiam białe koszule - noszę nawet w weekendy!

Pięknie urządzone mieszkanie mojej koleżanki

Patrzę i własnym oczom nie wierzę... joga na deskach surfingowych...

Fryzjer pieski

Fryzjer damski J

...i mówi mi, że zdradził żonę. W ogóle to nie tylko ten jeden facet. Ludzie na okrągło przychodzą do mnie i opowiadają przeróżne historie. Niektórych znam dobrze, innych nie znam wcale. Ich to nie obchodzi. Obchodzi ich za to, czemu, pomimo silnego charakteru, nagle nie potrafią się kontrolować? Czemu nie trzymają się norm moralnych, w które do tej pory głęboko wierzyli? Czemu są tak niewdzięczni i mimo tego, że mają wszystko, sięgają po więcej? Pytają mnie, czy najlepiej przeczekać, aż im przejdzie? Ale ile czekać? Bo już czekają miesiącami, latami, kursy zdążyli pokończyć, studia, pracę zmienić, miejsce zamieszkania - słowem zrobili wiele, żeby wrócić do siebie. A tymczasem, w każde wolne 5 min. ich myśli kłębią się wokół tego samego tematu. Zaskakuje mnie ile z tych historii jest szablonowych. Ale ciągle mam jeszcze więcej pytań i żadnych odpowiedzi. Wiem tylko, że bóle egzystencjalne to musi być kwintesencja istnienia. I lubię być ich powiernikiem.

Lubię też o nich czytać...

"Wojny plemników" - Robin Baker

"Nieznośna lekkość bytu" - Milan Kundera

"Strach przed lataniem" - Erica Jong

"Kocha, lubi, szanuje..." - Alice Munro

"Małe cuda" - Cheryl Strayed

Dwa dni w Texasie

2016-05-28T15:42:00.000-07:00

Nagranie z mojego lotu do Dallas - przecudny widok burzy z piorunami:

Tyle w mojej ostatniej pracy naobiecywali mi podróży służbowych, a w ciągu 8 miesięcy nie byłam na żadnej... Za to moja nowa praca nie obiecała mi nic, a już po 2 tyg. byłam na treningu w Dallas! Spontaniczny wyjazd, zorganizowany w kilka dni, dał mi pojęcie o stanie/regionie USA, w którym nigdy wcześniej nie byłam. Stereotypowo podejrzewałam, że Texas jest pełen konserwatystów, którzy noszą kowbojskie kapelusze, jeżdżą pikapami i mieszkają na ranczach. Przygotowana byłam nawet na niechęć wobec obcokrajowców - co najmniej na wyimaginowane problemy na lotnisku.

Pozytywnie zaskoczyła mnie różnorodność mieszkańców Dallas. Nie ma już chyba w Ameryce wielu miejsc, w których mieszkają głównie "Amerykanie". Dallas jest duże (ponad 5 milionów mieszkańców), schludne (wręcz wyrafinowane), atmosferą przypominało mi miasta ze wschodniego wybrzeża (najbardziej Washington D.C.). Wyobraźcie sobie, że domy w Dallas są o jakieś 3-4 razy tańsze niż w LA! Widziałam dużo pięknych, typowo amerykańskich osiedli, które ze względu na ceny, w LA zarezerwowane byłyby tylko dla elit. Przeszłam piechotą ponad 6 km z Uptown, przez Arts District, do Downtown i West End. Uwielbiam tak zwiedzać miasta! Niewiarygodnym zbiegiem okoliczności, była tam też akurat moja koleżanka z Los Angeles, z którą umówiłam się na kolację i drinki. Wszystko potoczyło się tak szybko i tak fajnie, że patrzę teraz na zdjęcia i nie dowierzam, że to było częścią minionego tygodnia! x

Teoria "Flow"

2016-05-13T22:16:00.000-07:00

Od kiedy zmieniłam pracę, odczuwam stan Flow - pracuję w Hollywood, poznaję nowych ludzi, uczę się i dzielę się moją dotychczasową wiedzą. Jestem w swoim żywiole, mam nową perspektywę, energię i motywację. Nie jest możliwe, żeby odczuwać Flow bez przerwy, ale staram się kierować swoim życiem tak, żeby zdarzało mi się to jak najczęściej. Osiąganie rezultatów z łatwością, oznacza, że czas na podniesienie poprzeczki. Flow to poczucie satysfakcji z panowania nad złożoną sytuacją, zaangażowanie w teraźniejszość i przyjemność z wykonywania czynności samych w sobie. Więcej o tej teorii możecie przeczytać TUTAJ. Chwilo trwaj!

Czekanie i działanie

2016-05-04T23:44:00.001-07:00

Szukałam takich butów całe wieki, obowiązkowo wstążeczki zamiast sznurówek!

Niespotykana dyskrecja listonosza

Jacuzzi w nocy - super sprawa!

Najbardziej zakorkowana autostrada w Ameryce - Highway 405.

Odkryliśmy ścieżkę z widokiem na znak Hollywood - 30 min spacer od naszego domu!

Kilka tygodni temu dostałam propozycję pracy nie do odrzucenia (znowu przez LinkedIn!). Od tamtej pory rozmyślam jakie okoliczności na to wpłynęły i doszłam do wniosku, że wiele rzeczy w moim życiu ułożyło się po mojej myśli z dwóch powodów - po prostu wiedziałam (nie zawsze, ale przeważnie), które sytuacje przeczekać, tudzież się przemęczyć, a w których zadziałać. Nawet nie zdawałam sobie sprawy jak ważne jest to wyczucie chwili. Zauważyłam, że wiele osób, które twierdzi, że nie ma w życiu szczęścia, zwykle w takich momentach podejmuje zupełnie przeciwną decyzję, do tej, którą ja podjęłabym na ich miejscu. Ciekawie jest przyjrzeć się bliżej schematom podejmowania decyzji z przeszłości, bo bardzo łatwo można ocenić, czy podejmuje się je w większości impulsywnie, opieszale, a może właśnie w najbardziej odpowiednim momencie. x

Urodzinowe przeżycia, przemyślenia i szminka

2016-03-12T15:27:00.000-08:00

Brain Pickings (https://www.brainpickings.org/) to jeden z moich ulubionych blogów! Daje mi tyle do myślenia, że od nowego roku postanowiłam zacząć wpłacać na niego symboliczne $3 miesięcznie.

Interaktywne dzieło sztuki w muzeum LACMA:

W tym roku po raz pierwszy przeżyłam swoje urodziny. Dalej je przeżywam i nie mogę przeżyć, że mam już 29 lat... Dostałam przepiękną szminkę. Chanel. Cudowny prezent! Prezent dla Kobiety. Takich prezentów nie dostaje się za młodu. Długo nad tym myślałam. Przynajmniej tyle z tego mam; przeżycia, przemyślenia, no i jeszcze szminkę. x

Bez reszty...

2015-12-27T14:53:00.001-08:00

Uwielbiam swoje włosy teraz (że tak nieskromnie przyznam)

Super pomysł na jesienną dekorację!

Koncert Florence and The Machine w Hollywood Bowl

Koncert bliźniaków w salonie J

Radosna twórczość Julki (lat niespełna 3)!

Autostrada do oceanu

Nie to, żeby tak normalnie mi się kiedykolwiek nudziło, ale tej jesieni życie pochłonęło mnie bez reszty. Zaobserwowałam, że dzieje się tak co roku i jest to bardzo dobry sposób na uniknięcie chandry. Generalnie zawsze pod koniec roku dużo zmieniam, nadrabiam i przygotowuje się na rozpoczęcie nowego roku z przewagą już na starcie. A tak codziennie, to uwielbiam teraz wracać z pracy o zmroku, sama w samochodzie, z lekko uchylonym oknem i ogrzewaniem na stopy J, słuchając muzyki z radia, mijać migające światełka miasta. Lubię to tak bardzo, że ostatnio wyznałam mojemu ukochanemu moje skryte marzenie o zostaniu jesiennym taksówkarzem. I choinki! Uwielbiam podglądać z ulicy ustrojone choinki. To musi być jedna z najpiękniejszych ingerencji człowieka w naturę.

"Ciesz się małymi rzeczami, bo może któregoś dnia obejrzysz się za siebie i zdasz sobie sprawę, że były to rzeczy wielkie." [ R o b e r t B r a u l t ]

Babskie pępkowe

2015-10-24T23:39:00.001-07:00

Dziewczyny w Stanach wkładają naprawdę sporo wysiłku w organizację babskich imprez pępkowych dla siebie nawzajem. Jedyne, do czego nie jestem całkowicie przekonana, to tradycja organizowania ich na kilka tygodni przed rozwiązaniem - z ciążami i porodami różnie to bywa, więc uważam, że więcej sensu miałoby świętowanie już po wszystkim... Tak czy inaczej, uwielbiam być świadkiem kolejnych etapów w życiu moich znajomych i zawsze z chęcią angażuję się celebracje. Z podekscytowaniem dzielę się z Wami świeżutkimi zdjęciami z dzisiejszej popołudniowej herbatki w angielskim stylu. Już czekamy z dziewczynami na kolejną okazję, żeby znowu założyć nasze piórkowe fascynatory! x

Dajecie wiarę?

2015-10-05T22:51:00.001-07:00

Kiedy można, to z przymrużeniem oka...

...kiedy trzeba, na poważnie.

"Connecting women to Power (nazwa konferencji) - You should be here! (ja byłam J)"

Ale częściej z przymrużeniem oka J

Przede wszystkim, żeby nikt nie miał wątpliwości, że można na mnie polegać -
- nawet kiedy czasami nie mam już na nic sił.

"Nagrodą jest praca sama w sobie."

I od czasu do czasu nowa para szpilek!

Nigdy o tym nie zapominajcie!!!

I nie palcie za sobą mostów.

Już kiedyś pisałam Wam [TUTAJ], że bardzo lubię stronę www.linkedin.com - mój profil jest tak wymuskany, że za jego pośrednictwem dostaję wiele propozycji rozmów o pracę. Od mniej więcej roku wybrałam się na większość z nich, czyli kilkanaście, w ramach oszacowania moich opcji i oswojenia się byciem w tej, dla mnie niezręcznej, sytuacji. Pisałam też już [TUTAJ], że poważnie rozważam tylko oferty prac, które wydają mi się na pograniczu wykonalności, biorąc pod uwagę moje aktualne doświadczenie. Nawet z takim podejściem, o moją nową pracę nie śmiałabym zaaplikować, gdyby sama mnie nie znalazła! To praca moich marzeń i snów - jestem tam już drugi tydzień, a wciąż serce bije mi szybciej z przejęcia, podniecenia i ze strachu trochę.

Proces rekrutacji diametralnie różnił się od tych, z którymi miałam do tej pory do czynienia. Po pierwsze, nikt nie widział mojego tradycyjnego CV - informacje zawarte na profilu internetowym były wystarczające. Po drugie, nikogo nie interesowały moje faktyczne umiejętności - firma zakłada, że to, co osiągnęło się do tej pory, świadczy o umiejętności adaptacji i szybkiego uczenia się (po ang. tzw. trainability). Po trzecie, powiedziano mi otwarcie, że czynnikiem decydującym jest osobowość (co tak na prawdę każdy wie, ale o tym nie mówi). Tak więc po godzinie śmiechu i żartów obwieszczono mi, że w ciągu kilku dni mam się spodziewać propozycji na piśmie, ponieważ doskonale pasuję do reszty zespołu. Dajecie wiarę?

"Jeżeli oferowane jest Ci miejsce na statku kosmicznym, nie pytaj jakie miejsce. Wsiadaj!"

[ S h e r y l S a n d b e r g ]

Doświadczenie, perspektywa, wiedza

2015-09-15T13:00:00.001-07:00

Polecam ten darmowy kurs internetowy w j. angielskim w ramach pozytywnej motywacji, refleksji nad kierunkiem w życiu zawodowym, inspiracji do podejmowania właściwych decyzji, podbudowania poczucia wpływu na tok wydarzeń i mobilizacji do przemyśleń nad pytaniami, na które tylko my sami możemy sobie odpowiedzieć. Nie odkładajcie, obecna sesja kończy się 7 października, 2015. Zaangażujcie się na forum, odrabiajcie zadania, czytajcie i oglądajcie materiały. Ja przerabiam teraz drugi tydzień i z zaskoczeniem odkryłam, że źródła, z których pochodzą niektóre materiały nie są mi obce, już dawno, z przyjemnością pochłonęłam je w całości. Piszecie się?

https://www.coursera.org/course/womeninleadership

"Jeżeli Twoim celem jest zdobycie doświadczenia, perspektywy i wiedzy,

porażka jest niemożliwa." [ Sophia Amoruso ]

Tak, do cholery!

2015-09-01T22:16:00.001-07:00

Wyjazd z koleżankami do Las Vegas, to coś, co trzeba przeżyć... co najmniej raz do roku!

Najwięcej seksownych ludzi na metr kwadratowy i takie imprezy na basenie, to tylko w Vegas

Julka już ćwiczy!

Moja największa zmora w pracy - liczenie drobniaków!

Urodziny dwulatki

Weekend ze znajomymi i dziećmi

Trafiłam ostatnio na jasne wyjaśnienie zasad prawa "Tak, do cholery, albo nie" (po ang: Fuck Yes or No). Z racji, że znajomości i doświadczenia nabyte na jego podstawie, to najlepsze, co mi się w życiu przydarzyło, muszę się upewnić, że o nim słyszeliście:

1. Prawo to głosi, że każda nowa osoba, z którą mamy do czynienia, musi zainspirować nas do stwierdzenia "Tak, do cholery!" (lub też, jak kto woli, "Fuck Yes!"), zanim kontynuujemy znajomość z nią.

2. Prawo to głosi również, że każda nowa osoba, z którą mamy do czynienia, musi o d p o w i e d z i e ć nam "Tak, do cholery!" (lub też, jak kto woli, "Fuck Yes!"), zanim kontynuujemy znajomość z nią.

A jeżeli nie? No, to nie.
Szkoda życia.

Fuck that.

Tegoroczne wakacje

2015-08-26T23:52:00.001-07:00

W tym roku zamiast jednych, konkretnych wakacji zrobiliśmy sobie, i jeszcze się wybieramy, na kilka krótszych wypadów - tylko ja z moim ukochanym, a to z moimi rodzicami, z bliźniakami, z całą grupą znajomych i ich dziećmi, a już niedługo ja sama z koleżankami - to wszystko dysponując ustawowymi w Stanach (UWAGA!) - 10 dniami urlopu! Także cieszcie się swoimi europejskimi ~30... Cóż za przywilej! x

Pozdrowienia z La Jolla/San Diego!

2015-08-05T09:28:00.002-07:00

Ja i moda

2015-07-23T23:04:00.002-07:00

Miejsca w pierwszym rzędzie na pokazie mody marki odzieżowej mojej mentorki!

Mój znak rozpoznawczy - kapelusz!

Moje ulubione ostatnimi czasy buty

i te

i te!

"This is water" D.F. Wallace - nagranie z przemówienia, które jest treścią tej książki:

Kolacja z angielskim akcentem - tradycyjnymi ciastkami scones z dżemem truskawkowym i śmietaną

Przez długi czas ciężko było mi zdefiniować moje podejście do mody. Mimo, że zawsze instynktownie przywiałam wagę do tego, jak co na siebie wkładam, to nie potrafiłam pozbyć się myśli, że to takie trywialne i niewarte mojego czasu.

W dzieciństwie i młodości ubierała mnie mama. Dopiero w ogólniaku zaczęłam powoli dostawać wolną rękę na niezależne zakupy, ale dyskusja na temat ubioru i tak na okrągło toczyła się na forum rodzinnym. Możecie sobie wyobrazić, co stało się po moim wyjeździe na studia do Anglii, gdzie n.p. w Primarku z łatwością można było ubrać się od stop do głów za 10 funtów... Tak - ogarnęło mnie szaleństwo, które potrwało aż do czasu przeprowadzki do Stanów.

Przystopowałam, kiedy miałam już kilka ulubionych rzeczy z każdego rodzaju i przestało mi się wydawać, że m u s z ę iść na zakupy przed każdym wyjściem z domu. Powiedziałabym nawet, że całkowicie zmieniłam kurs. Zrobiłam sobie listę rzeczy, które chciałabym mieć i spokojnie za nimi wyglądam. Mało co jest mi teraz potrzebne od zaraz. Nowym kryterium jest to, czy dana rzecz jest własnie taka, jakiej szukam. Wtedy, nie obchodzi mnie, czy pochodzi ze szmateksu, sieciówki, czy drogiego butiku - wszystkie odwiedzam rzadko, ale w równiej mierze.

Czyli jeden problem z głowy.

Mam kilka perełek, ale na co dzień nie lubię martwić się o ubrania, specjalnie ich prać, ani uważać na to, co robię (szczególnie z dziećmi) tylko dlatego, żeby nie zniszczyć tego, co mam na sobie. Staram się kupować tak, żeby nie było mi szkoda, jeżeli coś się nagle zniszczy. Zdarza mi się zanosić ubrania ze szmateksu do krawca. Często przez to stają się one moim ulubionymi - dosyć, że za bezcen, to leżą jak ulał!

Nie rozwiązało to jednak mojej pogardy względem trywialności mody. Ciągle wydawało mi się, że za dużo myślę, rozmawiam i robię w związku z tak małostkową rzeczą, jaką jest moda. Było tak do czasu, kiedy mniej więcej rok temu poznałam nową mentorkę - prowadzącą własny biznes modowy i zaangażowaną w wiele innych, modowych przedsięwzięć - która nota bene żyje modą, a mimo tego jest bardzo skromna, przyziemna, bardzo dobrze wykształcona, ambitna, ma ogromne serce i spędza mnóstwo czasu jako wolontariuszka. Dopiero jej osoba, jej codzienność i to, jakie ma priorytety, stały się dla mnie dobitnym przykładem na to, że jednak można bezproblemowo i naturalnie okrasić te wszystkie szczytne wartości modą.

Wtem, jak gdyby nigdy nic, pojawiają mi się przed oczami plemiona, które zamieszkują dżunglę, bez szans na jakąkolwiek styczność z absurdami cywilizowanego świata. Ich niemalże wrodzona bezpretensjonalność w podejściu do mody rozwiewa moje ostatnie wątpliwości. To dobrze, bo później to już tylko pawie, motylki i rajskie ptaki... x

No, co Ty? Nie wyglądasz.

2015-06-30T14:51:00.002-07:00

Festiwal Kukiełek

Szaleństwo na Miniony - domowej roboty torcik

Ostatnio widziałam nawet chłopaka z Minionem wytatuowanym na kostce...

Bliźniaki rybaki

Jeden z naszych letnich gości
Fajnie jest mieć zwierzaczka, a po wakacjach oddać go właścicielom hahaha

Nasze pomidorki

Spacer po Wzgórzach Hollywood z widokiem na Los Angeles - uwielbiam tak spędzać weekendy

Moje nowe ulubione perfumy, od jakiegoś czasu przebijają dotychczas niezastąpione
Dolce & Gabbana The One i Armani Code

Wypatrzone na parkingu w pracy po porannym "Board meeting"

- Mam 28 lat.
- No, co Ty? Nie wyglądasz.

- Mam 2-letnie bliźniaki.
- No co Ty? Nie wyglądasz.

- Jestem księgową.
- No, co Ty? Nie wyglądasz.

- Mam podgoloną głowę.
- No co Ty? Nie wyglądasz.

- A to przepraszam.

- Nie, no, co Ty, ale naprawdę nie wyglądasz.

Matki Polki w Los Angeles

2015-06-12T05:32:00.001-07:00

Moja znajoma wpadła ostatnio na pomysł, żeby zorganizować polskie mamy w Los Angeles. Chciała stworzyć grupę, której łatwo byłoby wymieniać się pomysłami i organizować wspólne rozrywki. Zebrało się więcej osób, niż którakolwiek z nas znała osobiście do tej pory. Już pierwszego miesiąca doszło do k i l k u grupowych, rodzinnych i babskich spotkań.

Wtedy też obiecałam sobie, że przestanę powtarzać utartą formułkę, że mieszka tu niewielu Polaków. To nieprawda. Prawda jest taka, że Polacy, którzy mieszkają w Los Angeles są doskonale zintegrowani i przez to też trochę zakamuflowani. Są przeważnie w związkach z obcokrajowcami, bez zarzutu mówią po angielsku, są obyci z kultura, rynkiem pracy i realiami życia na tyle, że nie dążą do kontaktów z rodakami, żeby przetrwać, a raczej dla przyjemności.

Dzięki temu przyjemniejsze są nie tylko relacje pomiędzy nimi, przyjemniejsze jest ich indywidualne, codzienne życie, a przede wszystkim - reakcja tubylców na hasło, że pochodzi się z Polski. Generalnie, jest to podstawowa różnica, jaką zauważyłam w porównaniu do polskich emigrantów w Europie. Jest to moim zdaniem zasługa i duży plus wiz, ale to już całkiem inny temat. x

Co ma się udać?

2015-05-26T23:27:00.000-07:00

Plony botwinki z naszej przydomowej grządki

Niedzielne śniadanie w ogrodzie - omlet warzywny

Zachód słońca na progu naszego domu

Po przeczytaniu tych opowiadań, Alice Munro stała się jedną z moich ulubionych autorek, nie mogę się doczekać, aż przeczytam jej kolejną książkę! Pozostałe dwie książki (ochwalone poradniki) mnie nie zachwyciły.

Uwielbiam ten widok - sukienka/spódnica + szpilki

Anonimowa uprzejmość w pracy

Konferencja

Zaznajomiliśmy bliźniaki ze śniegiem - Julce się spodobał, Danielowi nie J

Ciasto od mamy z okazji czwartej rocznicy ślubu

Zajęło mi 28 lat, żeby spotkać kogoś, kto doradził mi dorysować sobie brwi! Dzięki, Ania!

Jeżeli miałabym wskazać jedną rzecz, którą chciałabym, żeby każdy, kto tu zagląda, stąd wyniósł, to byłoby to zdecydowanie poczucie s p r a w c z o ś c i. Przekonanie o tym, że nastawienie do życia, codzienne decyzje i nawyki kształtują życie większości z nas i najprawdopodobniej przyszłość jaka każdego z nas czeka. Nie znoszę, kiedy ktoś mi wytyka, że coś mi się w życiu udało, bo 99% moich realiów to wynik konsekwentnych wysilkow w tym kierunku. Im ciężej pracuję, tym więcej mam szczęścia. Im bardziej angażuję się w znajomości, tym więcej mam bliskich znajomych. Im częściej się uśmiecham, tym więcej życzliwości otrzymuję od innych. To takie proste. Przetestujcie! Nie może się nie udać! x

Długi weekend w Kanadzie

2015-04-22T00:09:00.007-07:00

W tle most Capilano, a ja kroczę kładką wzdłuż klifów - tylko dla ludzi o mocnych nerwach!

Ona z nim na kolacji... tego nam brakowało

Obrotowa restauracja na wysokości 170m
- w ciągu 1 godz. można zobaczyć 360' panoramę Vancouver w cenie 1 drinka

Piękna mieszanka natury i cywilizacji

Rowerem po Parku Stanley

Życie nocne na Granville St.

Wejściówka

Kanadyjski przysmak - Poutine - frytki z serem i sosem pieczeniowym

Alternatywa lustra w łazience?! Hahahah

Moi rodzice są teraz u nas na 2 mies. Tym sposobem udało nam się wyrwać z domu bez bliźniaków na zasłużony, długi weekend. Wybór padł bezspornie na kanadyjskie miasto Vancouver. Przez 4 dni obeszliśmy na piechotę położone na półwyspie zwarte centrum i miejski Park Stanley praktycznie wzdłuż i wszerz. Wypuściliśmy się też do dzielnic mieszkalnych, Kitsilano i Mount Pleasant. Oprócz tego jeszcze trochę poza miasto, do 140m wiszącego mostu Capilano, i najdalej autostradą Sea-to-Sky do wioski olimpijskiej Whistler. Było super! Nawet pogoda, której nie doświadczamy w Los Angeles (rześkie powietrze i lekkie słoneczko przy 10-15'C) była źródłem zachwytów.

Nie mogłam uwierzyć, że do niedawna tak właśnie wyglądało nasze życie... praktycznie zero obowiązków, spontaniczne decyzje, rozrywki, restauracje... ale ostatecznie doszłam do wniosku, że życie bez bliźniaków, to było aż, a jednak tylko tyle. x

Pozdrowienia z Vancouver!

2015-04-15T23:18:00.001-07:00

Nie mam na to czasu

2015-03-09T22:02:00.001-07:00

Efekty codziennych dziesięciominutówek - 2 lata po ciąży z bliźniakami
(zaczęłam ostrożnie ćwiczyć po ok 9-10 mies)

Moje śniadania. Czas przygotowania ~ 3 min. Podstawowe składniki: Kilka garści szpinaku/jarmużu/botwinki, cytryna, szklanka wystudzonej zielonej/białej herbaty, szklanka wody kokosowej. Można urozmaicać na wiele sposobów, ale ja... rzadko kiedy mam na to czas.

Czwarta książka, którą czytam w tym roku. Piękna książka.

I inne rzeczy, na które zawsze znajdę czas...

Cotygodniowe zakupy na rynku

Kolejny kapelusz - brać, czy nie?

Od zawsze, jedną z podstawowych rzeczy, które powiedziałabym o sobie to to, że jestem perfekcjonistką; dążącą raczej do spełnienia własnych, niż "uniwersalnych" standardów, ale przy tym i tak nie dopuszczającą półśrodków. Od niedawna jednak, widzę, że nie mam na to czasu. Z ciekawością obserwuję w sobie tę zmianę.

Nie mam czasu mieć perfekcyjnie wyprzątanego domu, być perfekcyjnym pracownikiem na każde zawołanie (choć mam nadzieję, że kiedyś znajdę pracę-powołanie, która nie pozostawi mi czasu na przejście na emeryturę), na prasowanie skarpetek, perfekcyjne makijaże, programy treningowe i bycie na bieżąco z rzeczami, które wydają się interesować wszystkich, oprócz mnie.

Nawet nie wiem od kiedy, ale widzę, że zdecydowanie zaczęłam trzymać się jakichś niepisanych ram czasowych, które wystarczą, żeby to wszystko ogarnąć w stopniu podstawowym. Pracuję po 8 godz dziennie (choć niekiedy - bardzo rzadko - nie mogę się wymigać od nadgodzin, bo opiera się nich cała percepcja i ostateczne zaufanie do mojej osoby), piorę i sprzątam na bieżąco, lecz nieobsesyjnie, praktycznie nic nie prasuję, ćwiczę codziennie nie więcej niż 10 min, moje posiłki im szybciej są gotowe, tym lepsze.

Wole być mamą, żoną, koleżanką, siostrą, córką, blogerką (sporadycznie), czytelniczką, wieczną studentką, fashionistką, zwykłym leniem czasami, przyszywaną ciocią, turystką (od dwóch lat weekendową, gustującą w parkach i placach zabaw). Choć na pewno tez nie perfekcyjną, to - zgadliście! - nie mam czasu się tym przejmować. Progres i czas poświęcony na priorytety stały się dla mnie o niebo ważniejsze od 100% perfekcji. x

Ktoś z Was też?

Dziś są moje urodziny

2015-03-06T22:53:00.000-08:00

Czekajcie, jeszcze sobie sztuczne ognie na torcie podpale.

Mam 28 lat. Moje życie jest piękne, ponieważ jestem świadoma tego, jak bardzo dużo już w nie upchałam. Sukcesy, porażki, pracę, zabawę, naukę - jako uczeń i "nauczyciel", przyjaźnie, urwane znajomości, łzy, radości, dobre i złe decyzje, decyzje, nad których klasyfikacją wciąż się zastanawiam. Piękne życie, to wdzięczność za to, że mogło się tego wszystkiego doświadczyć. x

Być osobą, którą chciałoby się znać

2015-02-21T19:09:00.000-08:00

Jaka matka...

...taka córka.

Śmiesznie wyglądały te choinki wszędzie po Świętach

Drugie urodziny bliźniaków zorganizowaliśmy w parku

Zaproszenie jednoznacznie świadczy o moim zmarnowanym talencie literackim J

Zamówiłam przepięknie udekorowane torty

A tu kolejne urodziny w pięknym stylu... tylko 30 lat później

Bryła lodu do spijania alkoholu

W drodze z pracy do domu

Pościel z naszymi inicjałami.
Dostałam ją od jednej z moich mentorek, której firma zajmuje się tym podobnymi rzeczami.

Prezenciki na Walentynki z truskawkami w czekoladzie, które zrobiłam w tym roku (ja z tych, co uznają święto zakochanych).

Od czasu, kiedy skończyłam szkołę i zaczęłam otaczać się znajomymi, których wspólnym mianownikiem jest typ osobowości, a nie grupa wiekowa, okazało się, że ciągnie mnie do ludzi, którzy są ode mnie starsi. Począwszy od mojego ukochanego (o 12 lat), poprzez grupę moich obecnie najbliższych koleżanek (o 2 - 6 lat), po osoby, które lubię nazywać moimi mentorami (o 15+ lat).

Z wiekiem, ludzie, może nie maja odpowiedzi na wszystkie pytania, ale na pewno są o wiele bardziej świadomi kim tak naprawdę są i czego w życiu chcą. Lubię to, że już nie łudzą się, jak wielu moich rówieśników, że cokolwiek im się w życiu u d a, bo to, czym mogą się dzisiaj pochwalić, jest rezultatem masy podjętych przez nich w przeszłości decyzji i wieloletniej pracy.

Moi starsi znajomi żyją własnym, świadomym życiem, i za to ich cenię. Otwarcie dzielą się ze mną tym, jak przebrnęli z punktu A do B, dlatego widzę, że nic nie przyszło im bez trudu. Wywiera to na mnie ogromny wpływ, zmienia tok mojego myślenia i wpływa na wybory, które podejmuję.

Chcę być taka jak oni.

Chcę być osoba, którą sama chciałabym znać.

"Jesteś średnią 5 osób, z którymi spędzasz najwięcej czasu."

[ Jim Roth ]