Moosability

Ich bin ein ultrarunner

noreply@blogger.com (Moosability) — Sun, 28 Oct 2018 13:38:00 +0000

Sinds dit jaar ben ik een ultrarunner, dat is iemand die niet vies is van een kilometertje extra boven de marathon afstand. Alles boven de 42 kan je als ultra beschouwen, maar veel erboven natuurlijk ook.

Rik Goris en de boys van het Strava Seroto clubje hebben me over de schreef gehaald. Met mijn marathon conditie en mijn beestachtige mentaliteit moest het wel lukken.

D+ betekent positieve hoogtemeters of trappen omhoog. Seroto is een beetje de stof van runners high.

In januari gingen begon de ultra vuurdoop. Een bescheiden training in Spa met seroto draaide uit op 54 km en meer dan 2000 D+. Ik voelde me toen al seroto waardig. Dan schreef ik me in voor de Ohm trail en later nog is de beartrail van 83km. Telkens goed op de tanden bijten, maar op het einde steeds gezond en wel aan de finish.

In mijn 8 jaar marathonrunning had ik in totaal 13 keer een marathon gelopen. Dit jaar staat mijn teller van die afstand al op 9

3 seroto trainingen
2 keer marathon op mezelf
1 keer de beerlovers marathon (12 de van de 1200)
ultramarathon ohmtrail 48k D2200
ultramarathon beartrail 83 D2100

En het smaakt naar meer, maar ik ben er wel kaal van geworden!

me and the boys 5 am 50 voor de beartrail

Ontdekkingstocht door Kortenberg

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 05 Jan 2016 23:33:00 +0000

Soms bof ik nogal dat ik fotografie studeer. Zo liep ik onlangs door Kortenberg en iemand opende zijn garagedeur. Het leek wel de grot van Aladin. Ik wist niet wat ik zag, allemaal spulletjes, spulletjes en nog een spulletjes. De nieuwsgierigheid in mij nam over, dit moest ik gaan ontdekken.

Blijkbaar was Freddy een verzamelaar, ons gesprek ging zo :

- "Hallo, ik ben de moose, u houdt precies nogal van verzamelen."
- "Ja, ik smijt nikse weg."
- "Mag ik daar eens foto's van komen trekken? Ik doe avondcursus fotografie."
- "Geen probleem"
- "Mag ik dan uw emailadres hebben?"
- "Ik heb gene computer."
- "Mag ik dan uw telefoon nummer? "
- "Ik heb gene werkende telefoon, enkel 20 oude, maar die gaan niet meer. Je moet gewoon kijken of mijn auto voor de deur staat en aanbellen."
- "Slik"

De woensdag daarna was ik van de partij om foto's te trekken. Ik kon mijn ogen niet geloven. Zo veel zippo's, posters, oude wapens, klokken, brommers, fietsen, Michelin popjes, oude radio's, oude camera's allemaal bij elkaar. Op elkaar gestapeld als 1 massief blok nostalgie. Freddy you rock!

Moosarazzi leert schrijven met licht

noreply@blogger.com (Moosability) — Sun, 20 Sep 2015 21:23:00 +0000

Vanaf september, volgen mister Zwet en de Moosarazzi een cursus aan het CVO Volt te Leuven. Neen we zitten niet op turnkamp, we leren over digitale fotografie. We ontrafelen de geheimen van het schrijven met licht.

We moeten het wel toegeven, de paparazzi waarde van onze foto's mag drastisch omhoog, van hier naar Cannes en nog is terug. Aan de kwaliteit van onze toestellen zal het niet liggen, we spreken hier mainframe. Zwet heeft een Canon 5D en ik heb een gloednieuwe Nikon D750 met beestige standaardzoom lens.

Echt moeilijk kan het toch niet zijn. Een beetje met de instellingen prullen, dan de camera richten en vervolgens op een knopje drukken. Was het maar waar.

We schreven ons in voor Module Digi 1, je leert er over de basistechnieken :

kijk eens naar mijn vogeltje
verlaat toch die auto mode
mijn scherpte diepte zit niet op snee
stop, je moet 2 stops terug

Dan moeten we van een aantal thema's telkens 3 foto's afgeven.
Maar om ons echt bezig te houden maken we een fotoketting. Een fotowatte?

Werkwijze fotoketting :

De groep brengt een afgedrukte foto mee op A4 of A5 formaat.
Samen kies je een startfoto, eventueel in meerdere stemrondes.
Deze foto is het begin van de ketting.
Vervolgens scheiden de wegen
Iedereen trekt erop uit om een foto te maken die een link heeft met de vorige
Maak hier weer een afdruk van
Ga je goedgemutst naar de les en stemmen maar.

PS : de stand na 2 weken tot nu toe : 0 stemmen voor Zwet en nog nuller voor mij.

mijn inzending voor week 2

Lesje fotografie over rosse poesjes

noreply@blogger.com (Moosability) — Thu, 12 Mar 2015 07:13:00 +0000

Ik leer momenteel wat bij over fotografie. Een beetje een mix van alles : sluitertijden, compositie, mega bitchels, belichting, contrast, stops, diafragma, ...Dia watte ? Maar natuurlijk geen theorie zonder praktijk.

Ons Rosje kwam langs de poort binnen gemankeld en ja het kon geen toeval zijn. Ik had mijn camera in de aanslag. Een rosse poes trekken, dat gaat hier hits opleveren dacht ik bij mij eigen.

Vliegensvlug haalde ik mijn camera uit het hoesje en drukte halfzacht op het knopje. De camera deed waar het goed in was .... licht meten. Mijn lens zoomt niet, dus ik moest wel bukken. Razend snel regelde ik mijn ISO nog wat bij en opende het diafragma nog een stop of 3 tot 2.8.
En 125 ms later stond dit als een raw bestand op mijn geheugenkaartje gegrift. Voor eeuwig en altijd, allee toch zeker voor een kwartier

Lightroom deed de rest en vanaf nu zit Tine opgescheept met onze kat als desktop achtergrond .
Wat de toeksomst zal brengen weet niemand.

Marathon Nice naar Cannes 9 november 2014

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 11 Nov 2014 10:30:00 +0000

Deze marathon is anders. Ik volg een loodzwaar trainingsschema van runkeeper.com. Vanaf eind augustus loop ik me de zolen van mijn schoenen. En het is niet dat ik daarvoor stil gezeten heb. Vijf keer de week trotseer ik de natuurelement, met pittige interval trainingen. Maar trouw houd ik me aan mijn schema en blijf blessure vrij.

Pieter wil van zijn eerste marathon ne memorabele maken. Hij regelt de vlucht, vervoer en slaapplaats, waarvoor dank. We richten onze pijlen op Nice - Cannes, volgens de boekskes de nummer 1 marathon van Frankrijk (na Parijs). Oops per ongeluk spoel ik mijn boardingpas door op het toilet van de luchthaven. Toch komen we zonder kleerscheuren aan in het prachtige Nice.

We starten met 8600 marathon lovers en er zijn ook 450 aflossingsteams aanwezig. De marathon loopt via de Boulevard in Nice langs de kust naar Cannes, waar we onze tent opslaan in hotel Raddison Blu. Room with a view met upgrades! We krijgen toegang tot de thermen, hebben een Japanse WC met voorverwarmde bril, wassende straaltjes en ingebouwde balwarmer. Kortom we lopen net niet verloren in onze suites.

Zondag vertrekken met de bus om 5 u 30 naar Nice, waar we ruim op tijd toekomen. Pieter en ik drinken nog ne koffie en schuiven 2 keer aan voor de transit. Maar dan begint de marathon, stiekem hoop ik op een toptijd.

Ik ben iets te veel achteraan in het startvak gaan staan, van in den beginnen moet ik heel mensen inhalen. Goed voor de moraal, maar je verliest er wel wat energie door. De eerste helft is gewoon zalig, mooi parcour, vlakjes en mijn spieren doen wat ze moeten, gas geven. Ik haal de vlag van 3 u 45 en 3 u 30 snel in. Na 15 km of zo zie ik in de verte zelfs de vlag van 3 u 15 wapperen.

Dit is fijn, mijn tempo blijft hoger dan gehoopt en de hartslag werkt absoluut niet tegen. De muziek stuwt me verder en sneller vooruit. Af en toe voel ik wat regendruppeltje, maar het is niet te koud. Alleen jammer dat er enkel brede bekers voorradig zijn, geen flesjes. Zo drink ik telkens maar een beetje en verlies ik elke drankstand toch een beetje tijd. Misschien volgende keer een camelbag zoals Pieter?

Na 30 km, gaat het wel een beetje op en neer en merk ik toch een licht verval van 10 a 15 seconden per kilometer. Dat is dus 3 min 40 per kilometer in plaats van 3 min 25, mij hoor je niet klagen. Ik reken een beetje en mijn P.R. zit er dik in. Gewoon minstens aan 12 per uur blijven lopen en de eeuwige roem is binnen.

De laatste 3 kilometers duren als gewoonlijk weer 5 maal langer dan op training. Maar ik finish! Stik kapot zie de stralende lach van mijn zalig vrouwtje. Missie volbracht. 3 u 16 en 5 seconden, ik heb mijn persoonlijk record gebroken met meer dan 3 minuten. Ik heb plaats 618 van de 6800. Dank aan iedereen voor alle steun het was een geweldig avontuur!

Pinkpop 2014

noreply@blogger.com (Moosability) — Wed, 11 Jun 2014 22:02:00 +0000

Pinkpop 2014 stond al een tijdje gegrift in de agenda van the moose. Met Metallica, Arctic Monkeys en The Rolling Stones kan je natuurlijk weinig mis doen.

Gewapend met een volle portefeuille, een bus vol zonnecrême en veel enthousiasme stapten Jeroen en ik de wei op. Het ging een echt feestje worden die zondag, 28 graden of zoiets.

De moose en de Jeroen Live @ pinkpop

En het was echt plezant. North Mississippi All Stars wisten ons te bekoren. Limp Bizkit dacht dat het nog '99 was. Rudimental deed erg zijn best. Van Paolo Nutini en Editors had ik wel meer verwacht. The Arctic Monkeys waren een sublieme afsluiter. Lees ook de lovende commentaar van De Morgen.

Al hier de gehele show:

Onze nieuwe badmeester

noreply@blogger.com (Moosability) — Sat, 24 May 2014 13:42:00 +0000

Ons zwembad ziet er weer helder blauw uit. Ik begin het stilletjes aan te leren. De pH tussen 7 en 7.4, brengen, vervolgens lekker veel chloor, een kleine backwash of dertig, afwerken met vlokken en dan nog de trukken van de foor. Meer heb je niet nodig om het water zwemklaar te maken. Laat de hittegolven maar aanrukken!

En we hebben een nieuwe badmeester. Kermit de kikker heeft zijn nieuwe stek goed uitgekozen. Niet te veel rommel, een thermometer om uit te rusten en hij slapen doet hij op de chloortabletten. Nu zwemmen we nooit meer alleen.

Verkiezingen 2014 CD&V doet het op zijn volksjes

noreply@blogger.com (Moosability) — Fri, 23 May 2014 06:24:00 +0000

Groot was mijn verbazing toen ik deze ochtend HLN las op mijn smartphone. Blijkbaar gooit CD&V hun campagne volledig over een andere boeg.

Ik lees eerst de hoofding : seks en relaties, totaal niks mis mee. Maar als foto zie ik niemand minder dan Wouter Beke en Kris Peters samen poseren.

Op de koop toe lees ik "CD&V speelt op angst voor ..."
Deze mannen zijn een vuil spelletje aan het spelen!

Wouter Beke en Kris Peters samen

Het moet er voor mij niet vettiger op worden. Stemmen ronselen door onschuldige lezers te shockeren. Alsof de torenpoepster nog niet genoeg was. Goedkoop hoor jongens.

Dit is het beangstigende artikel.

Lego Lego Lego Lego Legoland!

noreply@blogger.com (Moosability) — Thu, 08 May 2014 21:26:00 +0000

Rob en Sterre hebben net Lego ontdekt. Hoe cool is dat? De papa haalde de oude bakken Lego van de zolder en nu is er geen babysit meer nodig. De kindjes zijn met geen stokken van dit zalige speelgoed te slagen. Ze maken zelf auto's , huisjes, vliegtuigen en dierentuinen, en als het even moet Studio 100 figuurtjes. Mijn zoon van net 3 jaar speelt het leven van Bumba ermee na. De storylines zijn geweldig en soms mag ik zelfs mee knutselen.

Rob en Sterre druk bezig

Ik was al een beetje vergeten hoeveel toffe thema's er waren. Ken jij de ridders, de kanibalen de ruimtevaarders, de piraten, de indianen, de racers, of de drakenvechters nog? Ik dacht het niet.

En binnen een paar jaren kan ik pas echt goed meespelen. Dan koopt de Sint hoogst waarschijnlijk en hele set van Lego Mindstorms. Lego die je kan programmeren met java, geweldig is me dat. Wedden dat ik er een deurbel mee kan maken die wel belt? Feitelijk is Playmobil maar slappe brol tegen het creatieve van Lego.

Een job interview doe je zo

noreply@blogger.com (Moosability) — Sun, 06 Apr 2014 06:33:00 +0000

Ik heb meer dan 10 jaar in het IT consultancy wereldje gezeten. Af en toe sturen ze je dan naar een job interview. Voor de gemiddelde consultant is zo'n gesprek moordend, maar niet voor mij.

Mijn voorbereiding was vaak zo goed dat het bijna niet anders kon, dan dat ze mij aannamen. Maar jij kan het ook.

Volg de 5 onion tips uit het filmpje en vanaf dan zijn job interviews een fluitje van een cent!

Kustmarathon Zeeland 2013

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 08 Oct 2013 06:14:00 +0000

Op zaterdag 5 oktober liep ik voor de vijfde keer in mijn leven een marathon. Net geen 3 jaar na mijn eerste in Brussel op 10/10/10. Ik liep hem uit in 3 uur 48. Hoe verder van huis, hoe trager ik hem loop. Maar tijd zegt niet alles. Deze marathon zal ik niet snel vergeten.

Nederlandse marathons zijn niet allemaal vlak. De kustmarathon van zeeland is de zwaarste van Nederland. En daar zijn redenen voor. Het is de unieke mengeling van de Zeeuwse zon, de pittige duinhellingen met zijn ingewerkte trappen en het onverschrokken getijden werking van de zee die hem beenhard maken.

Het is geweldig loopweer, niet meer dan 17 graden en weinig tot geen wind. Tijdens de start raden ze iedereen aan om niet te snel te starten en zeker genoeg vocht op te nemen tijdens het lopen. Het is naar het schijnt hoog water. Kan het mij wat schelen? Neen, ik ben toch geen garnaalvisser gniffel ik.

Met een redelijk tempo begin ik aan de marathon, dik boven de 12 km per uur. Het lopen gaat fijn : leuk door het bosje, dan een klein stukje strand, nog een lange brug van 2 keer 3 kilometer met daar een beetje geasfalteerd eiland tussen. Voor je het weet ben je 20 km verder. De muziek is goed gekozen en ik sta zelfs een beetje voor op mijn schema. En binnen 6 kilometer staan vrouw, supporters en kindjes klaar om mij aan te moedigen. Joepie, deze marathon wordt een eitje.

Maar plots zie ik het, we moeten over het strand. En het strand ligt er niet bij zoals in Oostende, Blankenberg, Bredene of Cadzand. Nee hier zijn de geallieerden waarschijnlijk geland en terug huiswaards moeten keren. Het is effectief hoogtijd en de garnaalvissers komen zelf niet buiten. Ik wil maar zeggen, het strand lag er niet gladjes bij. Ik spring van krater naar krater, navigeer door de zandkastelen, haal mijn voeten uit het drijfzand en ploeter verder. Iedere meter voel ik de kracht uit mijn benen sijpelen. En ik moet nog een halve marathon lopen.

Dit stuk strand van 6 kilometer is onverbiddelijk, maar ik ga door. Na 4 km strand merk ik dat loper Luc naast me loopt. Dat betekent dat er toch een einde moet komen aan de zandhel. Hij haalt mijn moraal terug beetje boven en babbelt de zand demonen uit mijn hoofd. Eindelijk zie ik terug volk en het officiële afspreekpunt. Zalig om mijn geweldige gezinnetje te zien. Ik val op mijn knieën, knuffel iedereen heel hard en moet dan spijtig genoeg weer verder. Het strand is achter de rug en nog 16 km te gaan.

Maar nu is het aan de duinen. Vanaf nu bezem ik heel af en toe iemand op, maar nog meer halen ze mij in. De duinen hier hebben last van grootheidswaanzin. De ene duin is nog steiler dan de andere en voor sommige hebben we zelfs trappen nodig. Het zand heeft zijn werk gedaan, ik ben bekaf. Soms moet ik zelfs een heuveltje opstappen en bij de drankposten stop ik telkens om te drinken. Cola, banaan, dropjes, SUIKER NUUUUUUUUU!

Op zo een momenten denk je toch, wat doe ik hier nu toch? Alleen nog als ik fotografen zie, komt de moose naar boven. Dan haal ik mijn schouders van mijn knieën en doe ik dat ik nog leef. Hoewel ik heel diep zit, prent ik me in dat de meet dichterbij komt. Uren later kom ik in de verte een nieuwe strand tegen, nog anderhalve kilometer te gaan. En dan haal ik de finish. De 42 kilometer van Zeeland is wel niet mijn snelste marathon, maar wel mijn grootste overwinning.

Daarna konden we lekker van de rest van ons weekend genieten, relax.

Hoe krijg je een zwembad van groen naar blauw?

noreply@blogger.com (Moosability) — Sun, 23 Jun 2013 14:10:00 +0000

Een van de meest essentiële vragen van een buitenzwembad bezitter is deze :

"Hoe krijg je een zwembad van groen naar blauw?"

Het resultaat na een strenge winter is meestal een soort groene kikkerpool, met algen en bruine slierten waarvoor zelfs Shrek zijn neus zou ophalen. A volonté chemische producten toevoegen wil meestal niet echt helpen. Er is namelijk een gouden stappenplan dat je moet volgen. Ik noem het de zwembad bijbel. Ik schreef hem ooit voor ons mama, die met hetzelfde probleem zat, maar dan 1000 km verder in Frankrijk.

In feite komt het hierop neer. Ga shoppen en uw lokale zwembad winkel met het volgende lijstje:

pH plus
pH min
choor choque of chloor tabletten
vlokkenmiddel
testers
1 of 2 bussen wondermiddel

Shrek kan gaan zwemmen

Stap 1 : pH regelen
Je kan kappen wat je wil, als de pH van je zwembad niet tussen de 7.2 en 7.4 zwemt, moet je constant opnieuw beginnen. Dat is de veilige zone. Dus gewoon een tester insteken, kijken of je pH min of plus erbij moet flikkeren en na een paar uur opnieuw testen.

Stap 2 : Chloor choque
Daarna kan je beginnen met een chloor choque. Een aantal gram per kuub water in je zwembad, het staat op de doos. Maar bij mij ging het niet snel genoeg. Ik kocht dus 2 bussen wondermiddel (een soort groene vloeistof met veeeeeeeel chloor in) en dan zie je het water gewoon van kleur veranderen terwijl je er bij staat. Ongeveer 2 uur later ben je van een donker groene pool naar aanvaardbaar blauw gegaan. Bijna zwemmen.

Stap 3 : Filteren
Nu gewoon blijven filteren, stofzuigen en backwashen. Mijn water zag er blauwachtig uit, maar je kon met moeite de lampen zien, nog veel te troebel dus. Daar is maar 1 ding aan te doen en dat is vlokkenmiddel kappen. Leg het vlokkenmiddel in je filter en blijf 48 uur non stop door filteren. Beetje bij beetje begint je zwembad er weer zwem klaar uit te zien. Ik was niet echt tevreden van de snelheid en heb er nog een bus wondermiddel bij gekapt. Nu lijkt het weerop de beach club pool die we gewend waren.

Stap 4 : Onderhoud
Eenmaal blauw helder water in je zwembad is het gewoon een kwestie van onderhoud. Hou de zwembad waarden in het oog met de testers. Steeds nakijken dat de pH binnen de grenzen blijft en om de week er een heerlijke chloor tablet bij kappen. Geregeld stofzuigen en als er teveel klein stof in zit kan je nog wat vlokkenmiddel toevoegen. Veel zwemgenot!

het resultaat is prachtig

Hoe harder hoe liever, en ik heb het niet over afgaan.

noreply@blogger.com (Moosability) — Thu, 06 Jun 2013 18:56:00 +0000

Soms kan het niet veel harder. De speakers volledig open gedraaid en de oor dopkes der eens goe ingepropt. En dan gaan met dat machine. Rammen op die snaren, de bassen bonken door de zaal. De stem overheerst en iedereen is mee. Het ritme davert door je lijf, de drum doet je hart sneller slaan. En maar performen op dat podium. Waanzinnig goed is het.

Maar nu effe iets volledigs anders, ik heb met mijn muziek leer groepje van Groovehall 3 liedjes gespeeld en het resultaat is op youtube te bewonderen. Black Sabath paranoid en Admiraal Frisbee moesten er aan geloven. En het was plezant. Tijdens het kerstconcert (op het einde van het jaar) staan we er zeker weer. Bedankt Danny, Mathieu en Gillome.

Wiskundability

noreply@blogger.com (Moosability) — Sat, 02 Feb 2013 13:43:00 +0000

Wiskunde, integraal, Gauss!

Shieeet, ben je nog steeds verder aan het lezen? Dan moet je zeker eens gaan kijken naar de gratis podcast A brief history of science van BBC radio. Hier vertelt Marcus du Sautoy van Oxford Univerisity een verhaal over de hoofdpersonages uit de wiskunde.

In 10 korte afleveringen stelt hij dat Wiskunde de "Queen of science" is en de drijvende kracht achter de moderne wetenschappen. Ik kan hem geen ongelijk geven. Lekker sappig verteld en wie weet steek je er nog wat van op.

A moose on stage

noreply@blogger.com (Moosability) — Wed, 30 Jan 2013 21:58:00 +0000

Ongeveer een maand geleden ben ik mijn podiumvrees te boven gekomen. Ik stond poedelnaakt voor een volle zaal gitaar te spelen. Allee met gitaar en kleren aan, het voelde zo in het begin. Gelukkig stond ik er niet alleen voor. We speelden met ons samenspel groepje van groovehall, de beste rockschool van Kortenberg.

Wie zijn wij :

Danny : instrumentale duizendpoot en oud rot in het artiesten vak, tevens onze begeleider
Guillome 16 jaar , speelt nog maar 5 jaar bas en 6 jaar elektrische gitaar.
Mathieu 13 jaar, slaat al sinds zijn 6de op potten en ketels en sindsdien ook op zijn drumstel
Ruben de zangeleraar met gouden stem
Da moose, speelt spijtig genoeg sneller dan het ritme, heeft nog veel te leren

De bewijzen : Heart of gold van Neil Young

Bad moon Rising van CCR

en voor de muziekwormen, er is nog van Jeroen.

Brussel marathon 7 oktober 2012

noreply@blogger.com (Moosability) — Mon, 08 Oct 2012 22:18:00 +0000

-Wanneer wil je vertrekken?
-Laatstens 07.20u
-Ik zal er zijn als ik de wekker vind in mijn nieuwe gsm.

Moe van de vorige dag hoop ik op een diepe slaap. Niets is minder waar maar ik ben er, op tijd, net om kleine Rob de fles te geven terwijl zijn papa de laatste hand legt aan de bagage, zijn schoenen checkt, nog een slok drinkt.

These shoes are made for running and that's just what they do

-Ik doe er hopelijk maximum drie en een half uur over, had hij gezegd dus was ik gewapend met de weekendkrant, de Humo, ‘De som der dagen ‘ van Isabel Allende en mijn camera. Met lectuur in de hand schrikt wachten me nooit af. Maar ik heb geen letter gelezen, integendeel, me flink gehaast om de afgesproken punten te halen. En bijna had ik het eerste weerzien gemist.

Het was een frisse veelbelovende ochtend met rijm op de ruiten. Dat hij dat leuk zou vinden, dacht ik in de wagen op weg, terwijl de morgenstond ontwaakte. Mistslierten over akkers en beemden in Kwerps en ergens wou een zon priemen. De zoon dan: ‘Kom, mama’ en weg waren we naar de hoofdstad, de snelweg voor ons alleen, gezellig saam.

It's a good day for a marathon

Naast het Jubelpark ontvouwt Frank de folder waar zijn kop op prijkt. Daar en daar en daar, wijst hij, kunnen we treffen. Hij schat de tijd in dat hij ginds zal zijn. Handig is dat. De dag ontluikt juichend in ’t Jubelpark, roze wolken maken zich op in de spiegel van een grote ronde vijver.

Frank gidst me door het kluwen van afgetrainde lijven tot aan ‘zijn’ spandoek.

-En wat moest gij vroeger van uw moeder doen, zoneke, grap ik.

-Drie keer per dag smoelen trekken, mama.

Hij kleedt zich om, staat 6de in de rij voor de HUDO, checkt borstband - die moet eraf, het stoort hem - de muziek (van Sander), de oordoppen van Yolan, bindt zijn schoenveters strakker, wrijft langs zijn neus, wipt eens van ’t ene been op ’t ander, zou nog een springfoto willen voor de triomfboog maar ik vind dat hij zijn kruit niet moet verschieten en klimt tot slot over de dranghekken voor de start. En dan gaat het snel, nog een wave, aftellen en weg zijn zij.

’t Is 9u. Ik haast me niet maar slenter ook niet, ik heb een opdracht: ter Kamerenbos en niet dat ik de weg niet ken, hoe vaak heb ik het traject niet gedaan? Maar dan zonder versperringen. Bij de zoveelste blokkade laat ik mijn wagen op een CD-parking achter, verwittig de politie agent dat ik snel een foto ga nemen en zet er vaart achter, samen met de joggers op de Louisalaan. Frank zou het bos inlopen, dus daar zou ik hem al kieken en ook bij het uitlopen, twee kansen. Welgeteld één minuut stond ik op post en daar zag ik hem uit het bos rennen, mijn lachende zoon een gekke move makend. Oef, dat was nipt. De volgende halte, Tervuren diende ik voor 10.45u te bereiken.

10.37u kom ik uiteindelijk aan , nipt want alles wat ook maar naar Tervuren verwees was geblokkeerd. Eindelijk vind ik tijd om ’t vrouwtje Tinte te bellen.

Bij elke voorbij hollende marathonman klappen we in onze handen en bijna kaffer ik een groep nonchalante voetgangers uit waarvoor enkele lopers hun tred moesten inhouden. Nee maar, wat een gebrek aan respect! Was het Frank overkomen dan was de leeuwin in mij uitgebroken want het moet gezegd, en we hebben het er in de auto over gehad, ik vind dit een tegen-natuurlijk gebeuren. Geen neantherthaler heeft het in zijn hoofd gehaald om 42 km aan één stuk te lopen, volgens mij, voor die Griek was het van moeten en de uitvinder van het joggen is voor zijn 60ste al joggend gestorven en ook de Voedselzandloper pleit eerder voor wandelen dan voor joggen… Bij elke marathon of lang trainen zit de schrik er bij me in dat hij pal dood valt, zoals die voetballers van tegenwoordig….

De onrust, angstaanvallen en vlagen van gezinsbegoogling stijgen naarmate de minuten verstrijken, de kerkklok heeft het laatste kwartier geslagen. Is hij gevallen onderweg, heeft hij plaspauzes ingelast; twee verteld hij achteraf. Ik tuur me te pletter. O, daar ontwaar ik eindelijk een blauw bloesje en zwart broekje aan een gestalte dat wel dat van mijn zoon zou kunnen zijn. En weer lacht hij voor hij het park inloopt.

Daarna zit ik in een tweestrijd en ik vraag hoe lang het parcours is daar tussen de bomen. Blijf ik om hem nogmaals aan te moedigen of rij ik al naar Brussel? Dàt hadden we niet afgesproken en hoe langer ik wacht hoe meer het me spijt dat ik gebleven ben, maar als hij weer verschijnt is mijn moederhart gerust gesteld, het was goed te wachten. En nu spurten, voor de laatste halte: de terminus, de finish. Onmogelijk om zijn aankomst vast te leggen, het is drummen op de Grote markt van Brussel. Ik zie nog net een meisje duidelijk over haar limiet in een brancard liggen en dan ga ik wat verder wachten. Het is Frank zelf die me ontdekt, nee , het was Stéphane en als ik hem daar zo bezweet zie staan schiet mijn gemoed vol. Een hart vol trots, toch wel.

Exacte gegevens:

naam Frank Gielen
geboren: 12-04-79
lengte 1 meter 88 een half
wedstrijdnr 251
aantal marathons : 4
tijd 3 u 19 m 19 sec
plaats 215
uitslag ja
geschreven door de mama

Fielm foor trouwigie zoesie

noreply@blogger.com (Moosability) — Sun, 09 Sep 2012 20:51:00 +0000

Mijn geweldig lieve zus Saidja trouwde dit weekend met Tim. En daar moesten we toch iets voor doen met de familie. We kropen in de regisseursstoel en aapten 'Het Dorp' van Man bijt hond schaamteloos na. Na heel veel knip plak film pruts en tekenwerk kwamen we tot dit zalige reusltaat :

King of Kubb

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 24 Jul 2012 21:53:00 +0000

Af en toe een spelletje Kubb spelen, houdt de vliegen buiten, zeggen ze in Noord Europa. De regels van Kubb zijn simpel. Neem ikea hout, snij vervolgens in 10 blokjes, 6 werpstokken, 4 tereinafbakeningspaaltjes en 1 grote koning. Verzin er een gek spel bij met 2 teams die elkaars paaltjes moeten wegkegelen van op een meter of 10 en je hebt Kubb. Kortom bowlen voor vikingen.

de kubb kamelen foto vond ik hier

Heel plezant voor zomeravonden mee te vullen, maar wel opletten geblazen: niet op terassen spelen hoger dan het eerste verdiep. Er zijn al voor minder doden gevallen. Nu wil het toeval dat de Belgische kampioenschappen nakende zijn : schrijf u in, nu het nog kan!

Volvo v40

noreply@blogger.com (Moosability) — Mon, 09 Jul 2012 21:10:00 +0000

Een wagen kiezen zonder te moeten betalen, is altijd een beetje dromen. Toen ik het keuzelijstje van vrouwlief in de hand kreeg, viel mijn oog op de Volvo V40. Deze nieuwekomer ziet er om te snoepen uit.

Het is geen opvolger van een vorig model, maar iets volledig nieuws, een mengeling van al zijn reeksen. Sportief, functioneel en een streling voor het oog.

Volvo V40 2012

De Volvo V40 komt pas in september op de markt, maar in de garage hadden ze er al bijna 500 bestellingen van binnen. En er was niet eens een showroom model aanwezig.

Op de vraag "Heb je dan iets gelijkaardigs in huis?" zei de verkoper : "absoluut niet, alles is nieuw langs binnen, technologisch vernuft alom." En dan vergat hij nog te stoeffen over de lage uitstoot, het lage verbruik en het start-stop systeem.

Ook autoblogs vinden hem de moeite waard. Maar zeg nu zelf, mijauwkes.

Wonderlijke 20 km van Brussel anno 2012

noreply@blogger.com (Moosability) — Wed, 06 Jun 2012 20:38:00 +0000

Beter laat dan nooit, en in een loopwedstrijd beter rap dan traag. Heel lang geleden, in mensentaal een dikke week, toen de temperaturen nog hoog boven het vriespunt dansten, zelfs flirtten met de 25 graden, werd er een loopwedstijd georganiseerd in een klein dorpje genaamd Brussel, ook wel BXL voor de vrienden. Alle 35 duizend sprookjesfiguren waren van de partij.

Frank en het Stephane-mannetje hadden hard getraind en gingen hand in hand in het startvak staan. De jager schoot zijn pijlen af en iedereen begon te rennen voor de boze wolf. O wee grootmoe lag 20 km verder te zonnen met haar pic-nic mandje in de vlakke zon. En rampspoed alom, ze was haar gebruikelijke 2 emmers zonnecrême vergeten mee te zeulen. Frank zette het op een drafje.

Al bij al viel het nog mee om langs Ali baba en zijn veertig rovers te lopen. Ook de toverdrank was van goede kwaliteit en werd op de gepaste punten verdeeld. Frank was ooit als kind in de pot met toverdrank gevallen en sindsdien noemden ze hem lompe smurf, maar dat had geen invloed op de prestatie van vandaag. De gelaarsde kat had een rode ballon bij, waar in Romeinse letters 1 u 30 op geschreven stond, die moest hij volgen.

Had ik mijn 12 mijls laarzen maar aangetrokken, zuchtte Frank toen hij voorbij Doornroosje liep. Door al dat gehuppel kreeg hij nog meer honger dan Hollebolle Gijs. Dat komt ervan als je vergeet everzijntjes mee te pakken als vier uurtje. Ook Tepelstreeltje was van de partij. Hij gniffelde al hink stap springend : "Niemand weet, dat ik rennend lekker zweet!". Nog wat later zag hij Kapitein Haak en Peter Pan sportdrank uitdelen. Frank struikelde nog over Klein Duimpje, net toen de ongelofelijk hoge Tervuurse berg opdoemde.

De heldhaftige atleet zette zijn iPod wat harder en een oerknal later schalde het kinderliedje door de straten : I'm sexy and I know it. Als een Sint huppelde Frank over de daken, langs de toeristische attracties, onder de tunnels, door de sloppenwijken en over de Tervurenlaan. Het voelde alsof hij zelfs de zak van Zwarte Piet er nog bij kon nemen, het tempo zat goed.

De rode ballon was Frank kwijt, maar de schade bleef beperkt. Aan de eindmeet lag Grootmoe lekker te zonnen met Manneken pis en de zeven geitjes. De boze heks was haar aan het insmeren met paddenvet, onder de elfen beter bekend als een uitstekend alternatief voor zonnecrême.

Helemaal voor niks gelopen zuchtte de snelle held. Moe maar volldaan gaf hij nog vlug een interview aan de TV crew van de Disney Geldmaakmachine. Dit sprookje duurde exact 1 u 30 min en 57 sec, dat was goed voor een beste prestatie ooit op de 20 van Brussel en plaats 1800 van de sprookjesfiguren. Plots kwam een varken met een lange snuit en de race was uit.

Rotterdam marathon 2012

noreply@blogger.com (Moosability) — Thu, 19 Apr 2012 08:44:00 +0000

7 u 30 : Samen met Tine gaan we lekker eten in het hotel. Andere gasten komen volledig in outfit ontbijten en vragen zich hardop af of ik ook één van hen ben, een marathonloper. In het vervolg toch beter mijn kleren aantrekken voor ik publiekelijk verschijn.

Startpunt marathon Rotterdam van uit hotelkamer Hilton.

8 u 15 : We zitten terug op de kamer. Yes, ik kan em al draaien, dus geen problemen tijdens de marathon. Die tegenwerkende kuit is er nog steeds, maar ik zwijg erover tegen Tine. Spray it baby, de lucht is zwanger van reflexspray. Nu lekker relaxen voor de TV met een flinke dosis Formule 1, om aan de snelheid te wennen.

10 u 20 : afscheid van mijn mooiste supporter en drummen om in het startvak te geraken.

Klaar voor de start? Of niet?

10 u 30 : Oeps ik hoorde het startschot niet, iedereen begint naar voren te stappen. Ik ben voor de veiligheid nog druk bezig een Toi-Toi te vullen.

10 u 35 : Mijn derde marathon gaat officiëel van start als ik over de startstreep huppel. Ik worstel nog wat met mijn oortjes voor de ideale marathon-mix. Er zijn nog steeds veel twijfels over mijn kuit, maar ik besluit er het beste van te maken. Deze marathon loop ik kilometer per kilometer. Alle alle ingrediënten voor een geslaagde marathon zijn aanwezig:

Mijn vrouwtje is mee om te supporteren
Ik heb een geweldige training achter de rug, behalve de laatste drie weken.
Het weer is ca va voor een marathon. Zeker niet te warm, maar ook niet te koud of te nat. Een vette 9 graden met tamelijk wat wind.

km 6 : De eerste kilometers gaan me vlot af, soms moet ik uitwijken omdat het echt wel drummen is om tegelijk met 8500 atleten een marathon te lopen. Ik voel mijn kuit wel, maar kan mijn normale snelheid behouden. Tegen 12 kilometer per uur richting de finish.

De drinkposten vind ik minder goed geregeld dan in de Brusselse marathon. Ze delen geen flesjes uit, maar open bekers met een soort tampon bovenaan. Ook de energie drankjes schenken ze in open bekertjes en dan nog eens zonder tampon. Ja lap, ik smos over mijn knieën, en ze plakken vanaf nu.

Rotterdam marathon route vs da moose

km 9 : Er staat verbazend veel volk langs het parcour en sommigen scanderen :"Komaan Frank!". Niet dat ze me kennen, maar sinds dit jaar zetten ze je naam op je borstnummer.

Dat is wel een fijn gevoel, misschien had ik me moeten inschrijven als "da moose runs loose". Ik loop langs een jambé groep, rockers, kwijlende oude wijven, house dj's en een fanfare. Het interfereert een beetje met mijn iPod maar soit, de bedoeling is goed. De sfeer zit er goed in.

Km 14 : Ik juich hardop, al één derde achter de rug. Mijn kuit en snelheid blijven op hetzelfde niveau voor vele kilometers.

Wat een beest

Km 19 : Het is nog vroeg in de marathon, maar ik begin al naar het einde te verlangen. De omgeving is prachtig, de supporters zijn talrijk aanwezig, maar ik voel dat het niet mijn beste marathon zal worden. Die laatste weken met de blessure zijn echt niet goed geweest voor de moraal. Gelukkig is het een platte marathon, want de wind maakt het er niet gemakkelijker op. Oeps, Spiderman komt naast mij lopen. Het publiek spoort Spiderman nogal hevig aan.

Km 30 : Mijn kuit is verdoofd, beetje bij beetje wordt het moeilijker mijn tempo aan te houden. Nog 12 kilometer, dat moet toch nog te doen zijn, zeg ik tegen mezelf. Al twee derde achter de rug.

Km 33 : Hier krijg ik op een groot scherm boodschappen van het thuisfront te zien. Een aanmoediging van mijn vrouwtje en eentje van mezelve. The moose runs loose. Dat doet deugd, die borden zijn een geweldig initiatief.

The moose runs loose

Km 35 : Oink, de man met de hamer komt langs, het vat is af. Ik voel mijn energie voorraad slinken met de meter. Ik kan nog nauwelijks een tempo van 11 km per uur aanhouden en begin over de weg te slingeren. Mijn rechter rotkuit begint op te spelen.

Hoe ga ik het in godsnaam nog 7 km uithouden in deze omstandigheden? Ook merk ik dat de marathon 350 meter langer is dan normaal. Mijn 2 garmin gps horloges geven los van elkaar aan dat ik al 35,3 km heb gelopen niet 35 km. Schriftvervalsing.

Km 40 : ik loop al meer dan 2 minuten achter op mijn schema en plots gebeurt het onvermijdelijke : ....... kramp in mijn rechter kuit. Noodgedwongen moet ik stoppen. Als een bezetene probeer ik de kramp er uit te stretchen. Gelukkig is er juist op deze plaats drank beschikbaar. Lekker 3 bekers achterover slaan en verder proberen huppelen is de boodschap.

Km 42.2 : Ja hoor, ik haal de finish van de marathon van Rotterdam 2012 in een tijd van 3 u 36 min 59 sec. Een beetje trager dan mijn vorige 2 marathons (Brussel 2010 en Brussel 2011), maar ik ben een tevreden man. Die medaille kunnen ze me nooit meer afpakken. De moose is moe, gebroken, pompaf, mankt, maar vooral voldaan. Eindelijk naar huis.

Sterre eet zelf kip

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 27 Mar 2012 15:04:00 +0000

Sommige beroemdheden beweren dat hun kinderen vegetarisch zijn uit eigen beweging. Laat me niet lachen. Larie en apenkool natuurlijk. Een kind kopieert gewoon het gedrag van de ouders.

Kijk maar naar wat Sterre van mij leerde! Smakelijk kip eten voor gevorderden. Het Sterre eet kip filmpje is best te bekijken met de speakers op de loeihard stand.

Nog wat beeldmateriaal

Klauw, smikkel de smul

Slurp, mjam, een beentje

Bijna op, dat peeske er nog afslurpen.

Running Cover Boy

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 20 Mar 2012 21:38:00 +0000

Via Carolien ben ik te weten gekomen dat ze de moose gebruiken als promomiddel om de marathon en andere loopwedstrijden te promoten in België en het buitenland. Ik wilde het eerst zelf niet geloven, tot ik een ingescande foto op mijn FB profiel voorgeschoteld kreeg.

Ze gebruikten blijkbaar een foto van tijdens de marathon van Brussel 2011. We waren nog geen 300m gestart en ik zag al een fotograaf staan. Vlug een gekke bek trekken, moet ik gedacht hebben. Aan het eindpunt was het alvast anders. En ja hoor, één van mijn meest memorabele idiote pozes ooit, is nu vereeuwigd op de RUN BRUSSELS brochure ter promotie van de Brusselse marathon in het buitenland. Met zo van die flashy schakeringslijntjes in. Je ziet het, een beetje fotoshop kan je wonderen doen. Ik sta ook in de best of van Sportograf.

Ik maakte een beetje van mijnen tak bij de organisatie en nu heb ik thuis wat boekskes liggen en ik mag naar het schijnt gratis de marathon van Brussel 2012 meelopen. Score!

Gitaar shoppen

noreply@blogger.com (Moosability) — Fri, 09 Mar 2012 22:43:00 +0000

Ik speel al een jaar Lidl-gitaar en gelukkig heeft een van mijn stemmechanieken het begeven. Hoog tijd voor nieuw gerief, binnenkort ben ik toch jarig. Als money geen issue is, is een goede gitaar kopen heel gemakkelijk. Gewoon veel poen boven halen en de musicshop solfert u wel op met een prachtexemplaar van een gitaar. Zo eentje waar Milow zelfs van zou zeggen, miljaar wat een gitaar. Indien je toch wel een beetje op je centen moet letten, dan moet je je huiswerk goed maken.

Elektrisch of akoestisch?
Klassiek, western of folk?
Dreadnote, jumbo of cutway?
Chinees, Amerikaans of Canadees?
Triplex of solid wood?

Walter van de shop verklapte me dat vakmanschap vooral te vinden is in de USA of Canada. In Azië zijn ze goedkoop, maar die gitaren klinken minder, ze resoneren niet optimaal. De Chinoezels gebruiken halfgedroogd hout van minderwaardig hout, en na 4 jaar is die gitaar naar de haaien. Ja, in de shop kunnen ze het wel uitleggen ze.

Ik ben dan gegaan voor elektro akoestisch. Een akoestische gitaar met een voorversterker en stemapparaat in. Semi akoestisch is feitelijk een elektrische gitaar waar je ook zonder een versterker wat rommelklank uit kan krijgen, maar dat is niet de sound van da Moose. Seagull S6 Original Q1 it is baby. Ik ben maar 150% boven het budget gegaan, maar ze klinkt 200% beter dan gepland ;) Nu zorgen dat de investering opbrengt, want hoe meer je erop speelt, hoe beter ze gaat klinken.

Voorjaarsmarathon

noreply@blogger.com (Moosability) — Tue, 14 Feb 2012 16:18:00 +0000

Een jaar start je met goed voornemens. En bestaat er een beter voornemen dan een marathon lopen? Ik denk het niet. Maar een marathon in het voorjaar lopen is toch weer anders. Ander loopgerief, gladdere wegen, geen running buddies, sneeuwballen, regen, hagel ... het hoort er allemaal bij.

En dan kiezen welke marathon het gaat worden. Blijkbaar zijn de meeste voorjaarsmarathons zo populair in het buitenland dat ze al bijna een jaar op voorhand volboekt zijn.

Parijs en London "here we stay home baby" is het motto. Mijn Belgische marathon mogelijkheden waren ook beperkt. Het was kiezen tussen diene van Antwerpen of diene van Lier.

Lier viel al direct af omdat ze daar 3 rondjes lopen. Ik vind Lier een mooie stad, maar ik heb echt geen zin om 3 keer Lier centrum te bezichtigen. Marathon van Antwerpen dan maar? Lekker plat en maar 1 nadeel, vol Antwerpenaren ;-).

Toen hoorde ik via een collega van Tine, dat de marathon van Rotterdam ook niet zo ver was en best wel wat volk op de been bracht. Met meer dan negenhonderd duizend toeschouwers die dag is dit het grootste evenement van Nederland. Sfeer verzekerd! Op 15 april zit ik in Rotterdam met mijn supporterend vrouwke. Wish me luck or a good training.