mponnewsgrou

time

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 31 Jul 2010 21:07:00 -0700

I have to time to study Thai. I want to learn.
there areiang many places to go in Chiang Mai.

picture

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 31 Jul 2010 06:50:00 -0700

newsphoto

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 31 Jul 2010 06:35:00 -0700

test

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 31 Jul 2010 03:36:00 -0700

I send attach file.

news picture

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 31 Jul 2010 00:43:00 -0700

soilder

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 31 Jul 2010 00:40:00 -0700

အစိမ္းေရာင္ေဝဒနာ

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:45:00 -0700

ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ ဆန္ခဘူရီၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ကေလးရြာလို့ေခၚတဲ့ မိဘမဲ့ေက်ာင္းေလးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းက လက္ရွိေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းမွာစားတဲ့ကေလးေတြ (၁၄ဝ)ေယာက္ေက်ာ္ရွိျပီး ကေလးေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ျမန္မာနိူင္ငံကဆင္းရဲခ်ိုဳ႕တဲ့ျပီး မိဘေတြအလုပ္သြားလုပ္နုိင္ဖို႕ လာအပ္ထားတဲ့ကေလးေတြနဲ႕ မိဘစြန္႕ပစ္ခံရတဲ့ကေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။
ကေလးေတြကအသက္တစ္နွစ္ကေန (၁၈)နွစ္ၾကားအရြယ္ေတြမ်ားပါ တယ္။

တခ်ိဳ႕ ကေလးေတြက မိဘကိုတခါမွ မေတြ႕ဖူးတာလည္းရွိပါတယ္။ မိဘေတြနဲ႕ ငယ္ငယ္ကတည္းကခြဲခြာျပီး ေမာင္နွမသံုးေယာက္နွင့္အတူ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွာၾကီးပ်င္းခဲ့သူ၊ အသက္(၁၅)နွစ္အရြယ္ မတိမ္မိုးက သူမမိသားစု အေၾကာင္းကို အခုလိုေျပာပါတယ္။

“ေမာင္ႏွမ(၃)ေယာက္ရွိတယ္အခု။ ေမာင္ေလးကအသက္(၆)ႏွစ္ညီမေလးကအသက္ (၁ဝ)ႏွစ္ ေလာက္ရွိမယ္။ အေဖနဲ႕အေမက ကြဲသြားတယ္။ အေမနဲ႕လုိက္လာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္အေမက ေနာက္လင္ရျပီးေတာ့သြားလုိက္တယ္။ အေဖကေတာ့ အခုေတာ့ ဆုံးသြားျပီလုိ ့ သတငး္ႀကားတယ္။

မိဘမဲ့ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္တဲ့((Didi DEVAMALA)ကေတာ့ သူမေက်ာင္းကိုေရာက္ရွိလာတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံက မိဘေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းထားနိုင္ဖို႕ ေက်ြးေမြးနိုင္ဖို႕အတြက္ကို အလုပ္ရွိဖို႕ လိုေၾကာင္း၊ ေနစရာမရွိ၊ အလုပ္မရွိရင္ ပိုက္ဆံမရွိ၊ ပိုက္ဆံမရွိရင္ ကေလး ေတြကိုလည္း မေက်ြးေမြးနိုင္တဲ့အတြက္ ကေလးေတြကိုစြန္႕ၿပီး မိဘေတြကအလုပ္သြားလုပ္ၾကပါ တယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာနိုင္ငံမွာေတာ့ ဇြန္လ(၁)ရက္ေန႕ကစျပီး အစိုးရေက်ာင္းေတြဖြင့္ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္း စရိတ္ေတြ၊ စာအုပ္ဖိုးေက်ာင္းသံုးကရိယာေတြေစ်းတက္လာတဲ့အတြက္ မိဘေတြအခက္ခဲမ်ား စြာနဲ႕ ၾကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္။

ေရးျမိဳ့နယ္ကမိခင္ေတြတခ်ိဳ႕က ကေလးေတြကိုေက်ာင္းထားနိုင္ဘို႕ ေတာင္ယာ ေပါင္းပင္ေတြငွားခုတ္ၾကရပါတယ္။

တခ်ိဳ႕ကေလးေတြကလည္ ကြမ္းသီးအခြံ ငွားခ်ြတ္ ၾကပါတယ္။ ျခံျမက္ခုတ္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေရာင္း၊ ရာဘာငွားျခစ္ စတဲ့ရရာအလုပ္ေတြကို လုပ္ကိုင္ရင္း ကေလးေတြကိ္ု ေက်ာင္းထားၾကရပါတယ္။

နယ္စပ္ကိုေရႊ႕ေျပာင္းလာတဲ့ ေရးျမိဳ႕နယ္က ကေလး(၂)ေယာက္မိခင္မိလွကေတာ့ သူမရဲ့အခက္ခဲ ကို အခုလို ေျပာျပပါတယ္။
“ဒီနွစ္ေက်ာင္းစရိတ္ေတြက နွစ္ဆေလာက္တက္လာတယ္ေလ။ စာအုပ္ဖိုေတြလည္းၾကီးလာေတာ့ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းမထားနုိင္ဘူး။ စားဝတ္ေနေရးကလည္း တစ္ဖက္နဲ့ အဆင္မေျပဘူး။ ဒါ ေၾကာင့္ ဒီကိုေျပာင္းလာတယ္။

မိဘေတြရဲ့ စီးပြားေရး အဆင္မေျပမွဳေၾကာင့္ ခေလးေတြဟာ ေက်ာင္းထြက္ၾကျပီး မိဘကို ကူညီလုပ္ကိုင္ ေပးၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္းထိုင္းနိုင္ငံဘက္ကိုအလုပ္လာလုပ္ၾကရပါတယ္။ မုဒံုျမိဳ႕နယ္ဘဲရမ္းရြာက မိနွင္းျမတ္ သြယ္ကေတာ့ သူမေက်ာင္းေနဖို႔အတြက္ တဖက္တလမ္းကေန ပိုက္ဆံရွာရျပီးမွ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတယ္လို႔ အခုလို ေျပာပါတယ္။

“ဒီလုိပဲအိမ္မွာ ပန္းျခံရွိေတာ့ ပန္းသီျပီးေရာင္းရတာေပါ့။ ဒီလုိပဲပန္းေရာင္းျပီး (၈)နာရီအိမ္ျပန္ (၈)နာရီခြဲေလာက္ႀကမွ ေက်ာင္းသြားတယ္။”

ဒီနွစ္မွာေတာ့ သူမအေနနဲ႔ မိသားစုရဲ႔စားဝတ္ေနေရးကိုငဲ့ကြက္တဲ့အေနနဲ႔ ေက်ာင္းထြက္ျပီး အလုပ္လုပ္ ေနတယ္လို႔ အခုလိုေျပာပါတယ္။

“(၇)တန္းအထိေက်ာင္းေနတယ္။ အေမ့စီးပြားေရးအေျခအေနမေကာင္းလုိ့ ေက်ာင္းေနဖုိ့ စရိတ္လည္းပုိက္ဆံမရွိ၊ က်ဴရွင္သြားဖုိ့လည္းပုိက္ဆံမရွိ စာအုပ္ဝယ္ဖုိ့လည္းပုိက္ဆံမရွိတဲ့ အတြက္ေႀကာင့္ အေမနဲ့အတူ အလုပ္လာလုပ္တာ။ အေမကုိသနားျပီ သမီးေက်ာင္း မေနေတာ့တာ။

အေမ့ကုိဝုိင္းကူလုပ္ေပးရတာ သမီးဝမ္းသာပါတယ္။ သမီးစိတ္ထဲမွာေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့။ ေက်ာင္းထြက္ရတဲ့တြက္ အခုေတာ့ေမေမကုိယ္ ဝုိင္းကူေတာ့မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ ထားတယ္။

တခ်ိဳ႕ဆယ္တန္းတက္မယ့္ခေလးေတြက ပိုက္ဆံမရွိတာနဲ႕ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ဒုကၡသည္စခန္းကို ေရာက္ရွိလာၾကပါတယ္။ သည္စခန္းမွာ ပညာေရးကိုမူလတန္းကေန အထက္တန္းအထိ သင္ၾကားေပးေနပါတယ္။

အိမ္ေက်ာင္းဆက္သြယ္ေရးနွင့္ မသန္မစြမ္းခေလးကေလးမ်ားေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕ ဦးဂ်ိဳဟန္ေဆာင္ (‘joehamtson) ကေနအခုလိုေျပာပါတယ္။

“စာရငး္အရဆိုေတာ့ ဒီကေန႔က(၆ဝဝဝ)ေလာက္ရွိမယ္။ အားလံုးေပ့ါေနာ္ စခန္းတစ္ေကာ စခန္း ႏွစ္ေကာ။ ဆယ္တန္းခေလးေတြ ျပည္ထဲက လာတာအမ်ားၾကီဘဲလို႔ေျပာလို႔ရတယ္။

လက္ရွိဒီနွစ္ေရာက္လာတာ(၂ဝဝ)ေက်ာ္ရွိျပီး ေနာက္ထပ္ေရာက္ရွိလာဖို႕လည္းရွိေသးတယ္လုိ႕သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။ အလားတူဘဲခေလာ့ဟနီဒုကၡသည္စခန္းမွာလည္း စစ္ေဘးတိမ္းေရွာင္ေရာက္လာတဲ့ အိမ္ေထာင္စု(၂၁)အိမ္ေထာင္စုမွာ ေက်ာင္းေနအရြယ္ကေလး(၁၅) ေယာက္ ရွိေနပါတယ္။

ဒီလိုကေလးေတြ ဒုကၡသည္စခန္းကိုေရာက္မ်ားလာရတဲ့အေပၚမွာ ပညာေရးကို ဦးစားမေပး နိုင္တာရယ္ လက္ရွိစီးပြားေရးက်ပ္တည္းမွဳေၾကာင့္ ကေလးေတြရဲ့အေတြးဟာ ပညာေရးဘက္ကစိတ္ဝင္စားမွဳ အားနည္းလာ တယ္လို႕လည္း ဦးဂ်ိဳဟန္ေဆာင္က ဆက္ေျပာပါတယ္။

“မိဘဘက္ကအခက္ခဲရွိလာေတာ့ ဒီခေလးေတြလည္း သူတို့မွာ စိတ္ဝင္စားမွဳနည္းတယ္ေလ။ အျမင္က်ဥ္းတာေပါ့။ ဘဝမွာေကြ႔ပတ္ ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာင္ေတြဘဲရွိတယ္။ စာသင္ဖို႔ အားမရွိဘူး ေပါ့ေနာ္၊ အားမတန္ဘူးေပါ့။”

ဒီနွစ္အစိုးရေက်ာင္းဝင္ေၾကးက အေျခခံမူလတန္းအဆင့္မွာ (၃၅ဝဝ)က်ပ္ျဖစ္ျပီ စာအုပ္ဖိုးေတြပါ ဆိုရင္္(၁၅ဝဝဝ)က်ပ္ေလာက္ကုန္က်ပါတယ္။ အလယ္တန္းအဆင့္၊ အထက္တန္းမွာေတာ့ အဆင့္အဆင့္ ျမင့္တက္ သြားပါတယ္၊
ရန္ကုန္ျမိဳ႕က ဒီနွစ္ေက်ာင္းေတြမွာ ေက်ာင္းေနတဲ့ခေလးေတြ တိုးလာေပမယ့္ လက္ရွိမိဘအေျခ အေနေတြအေပၚမွာ ေက်ာင္းမအပ္နိုင္တဲ့ ခေလးေတြအမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္။ တခ်ိဳ႔ခေလးေတြဟာ ဝမ္းစာေရးအတြက္ မိဘေတြကို ဝိုင္းလုပ္ေနရတဲ့အေၾကာင္း အမ်ိဳးသားက်န္းမာေရးႏွင့္ပညာေရးေကာ္မတီ ပညာေရးဆိုင္ရာကြ်မ္းက်င္သူ ဦးသိန္းနိုင္ ကအခု လိုေျပာပါတယ္။

“အထူသျဖင့္ေတာ့ေက်ာင္းဝင္ေႀကး စာသင္ခန္းစရိတ္နဲ့တျခားေသာေက်ာင္းစရိတ္ေတြႀကီး လြန္းေသာအခါ အေႀကာင္းတေႀကာင္းျဖစ္တယ္။ ေနာက္တခ်ဳိ ့ ကေလးေတြဟာဆုိရင္မိဘေတြနဲ့ အတူအလုပ္ေတြကုိ လုပ္ေနႀက ရတယ္ေလ။ အဲဒီအတြက္မိဘေတြဘက္ကလည္း ကေလးေတြကုိေက်ာင္းအပ္နွံဖို႔ အခက္ခဲေတြ႔ေနရတယ္။ မိဘ ေတြကုိယ္တုိင္ကေလးေတြကုိ ဝမ္းစာအတြက္ အလုပ္ခုိင္းေနရတဲ့ အေျခအေနရွိတာကုိလည္း ကြ်န္ေတာ္ တုိ ့သိရတယ္။”

အစိုးရကထုတ္ျပန္ထားတဲ့အခမဲ့ပညာေရးကို လက္ေတြ႕မွာ အေကာင္ထည္မေဖာ္နိုင္ေသးပါဘူး။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းတက္နိုုင္ဖို႔ကို တာဝန္ရွိအဆံုးက အစိုးရနွင့္မိဘေတြမွာျဖစ္ေၾကာင္း အခုလိုေျပာ ဆိုသြားပါတယ္။

“အခမဲ့ပညာေရးကုိ အနည္းဆုံးအသက္(၁၅)ႏွစ္အရြယ္အထိ ကေလးအားလုံးစာသင္ခန္းထဲမွာ ေရာက္ရွိေနႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ အေကာင္အအထည္ေဖာ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ အခမဲ့ပညာေရးမျဖစ္ေသးဘူး။ ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါးတဲ့မိဘေတြမတတ္ႏုိင္တဲ့မိသားစုေတြကုိ ကူညီပံ့ပုိးဖုိ႔ အတြက္အခမ့ဲပညာေရးကုိ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖုိ႔အတြက္ အရမ္းအေရးႀကီးပါတယ္။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းေနခြင့္ရဖုိ႔အတြက္ အမ်ားႀကီးထက္ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ စရိတ္မတတ္ႏုိင္တဲ့ မိဘေတြက အမ်ားစုႀကီးေပါ့။ ဒီလုိအေျခအေနမွာကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ကေလးအားလုံး ေက်ာင္းေနႏုိင္ေရးေဆာင္ပုဒ္နဲ႕ေတာ့ အလွမ္းအမ်ားႀကီးေဝးပါတယ္။ တာဝန္အရွိဆုံးကေတာ့ အာဏာပုိင္အစုိးရ ပဲျဖစ္တယ္။ ရပ္ရြာမိဘျပည္သူေတြနဲ့ အစုိးရဘက္က ကေလးေတြအားလုံးပုိင္ပုိင္နုိင္နုိင္နဲ့ ပညာသင္ႀကားဖု႔ိ အတြက္ကုိအမ်ာႀကီး ႀကိဳးစားဖုိ ့လုိပါေသးတယ္။”

ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိုယ္စီနဲ႔ ရင္ဆိုင္မွဳ အသစ္ေတြကို ရင္ခုန္စြာနဲ႔ျဖတ္သန္းရပါတယ္။ ေက်ာင္းဝတ္စုံအျဖဴအစိမ္းဝတ္ဆင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ျမင္ကြင္းဟာ တကယ့္ကိုၾကည္နူးစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းသံေတြ ခေလးေတြရဲ႕စာအံသံေတြဟာ သာယာနာေပ်ာ္ဘြယ္အသံေလး ေတြနားေထာင္ျပီးပီတိျဖစ္ရပါတယ္။ ပစၥဳပၸန္ ျမန္မာနိုင္ငံပညာေရးအေျခအေနကေတာ့ ေငြရွိမွာသာ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရွိတဲ့အတြက္ ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့မိဘမ်ားအဖို႔ကေတာ့ ေက်ာင္းဝတ္စုံအျဖဴအစိမ္း ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကိုေတြ႔တိုင္း မိမိသားသမီးေတြအတြက္ ေဝဒနာတစ္ရပ္ ခံစားရပါတယ္။ အဲဒီေဝဒနာဟာ အစိမ္းေရာင္ေဝဒနာလို႔တင္စားရင္ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။

ျပသနာအရင္းခံက

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:44:00 -0700

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က...သူ ့အကိုလူရိုးၾကီးကို သူ႔ဇနီးမ..လဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္း ( နစ္လင္ကြာမ ေယာက္က်ားေပါင္းမ်ား စြာနဲ ့...တြဲခဲ့တဲ့ဇရွိတာေႀကာင့္ )...စကပ္ကထဲက...မေက်နပ္လို႔သေဘာ မတူလို႔ ကန္႔ကြက္ေနခဲ့ရာက စတာပါ။ ပိုဆိုး တာက လဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္းဟာ စမူဆာ-ေအာင္ၾကီးရဲ ့ ပါတီက..ဦးနန္းႏြယ္ (မ.ဆ.လ ေဟာင္းပါ ) ရဲ့သမိးျဖစ္ေန ေတာ့....တစ္ဘက္အျပန္အလွန္ နိင္ငံေရး အစာမေက်နိုင္ႀကသူေတြ ျဖစ္ေနတာကအရင္းခံပါ ။

က်ေနာ္တင္ထားတဲ့၀က္ဆိုဒ္ ( htt://billy-mackezie.freehoastia.com/) ထဲမွာက်ေနာ္ ေရးထားတာရွိပါတယ္ ... ၉၀-ခုနစ္ေရြးေကာက္ပြဲ အျပီးမွာ....ခင္ညြန္ ့ကို NLD ကို အာဏာမေပးရေအာင္.....အေျခခံဥပေဒမရွိဘဲ အာဏာလြဲလို႔ မရဘူး....အေျခခံဥပေဒ အရင္ဆြဲရမယ္လို ့အၾကံသြားေပးသူ နိင္ငံေရးသမားၾကီးနစ္ဦးရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ေရးထားျပီး ...သက္ေသမခိုင္မာလ႔ို နံမည္မေဖၚျပတာ....တဦးက...ဒီဦးနန္းႏြယ္ပါ ။ ( က်ေနာ္တို႔ကသူ႔ကို နံမည္ေျပာင္းေပးထား ပါတယ္ ..( နန္းႏြယ္ ကေန နံႏြယ္ ) ေနာက္တဦးကေတာ့ တျခားပါတီတခုရဲ ့ နာယကၾကီးပါ။ ဒီေလာက္ဆို.. ေက်ာင္း ေတာ္က နိင္ငံေရး..ရန္စသိေလာက္ပါျပီ။

ေအာင္ဆန္းဦးဟာ...သူအေနနဲ႔ ဒီအိမ္အေမြပိုင္ဆိုင္မွဳမွာ လက္ရွိနိုင္ငံေတာ္ရဲ ့တည္ဆဲဥပေဒအရ သူမွာေတာင္းဆိုပိုင္ ခြင့္ေတာင္မရွိဘူးဆိုတာ သူေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္ ။ န အ ဖ အယုတ္တမာေကာင္ၾကီးေတြလဲ ေကာင္းေကာင္းသိ ပါတယ္ ။ သူ႔ေရွ႕ေန ဟန္တိုး ( နံတိုး --လူနံၾကီး..သူကိုယ္နံ႔က ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး နံတာပါ )..လဲေကာင္း ေကာင္းသိပါတယ္ ။ ေရွ႕ေနခရလို႔ရယ္.. ေအာင္တိုး ( တရားသူႀကီးခ်ဳပ္..ေဟာင္ခိုး ...ခ်ထားေပးလို ့ ) လိုက္ေပး ေနတာပါ။

လဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္း အေဖ နံႏြယ္က ဒီအမွဳအကြက္ဆင္တိုင္း န အ ဖ နဲ ့ပလူးရျပီး ကန္ထရိုက္ေတြ ရေနတာကျမတ္.. အၾကိဳက္ဆိုက္ေနတာပါ ။ ဒါေႀကာင့္ န အ ဖ ကလဲ...အာဇာနည္ေန႔မွာ ေအာင္ဆန္းဦး၏ ေယာက္ခမ နံႏြယ္ကို လြမ္းသူ႔ ပန္းေခြ အခ်ခိုင္းျပီး..ေဒၚေအာင္ေအာင္ဆန္းစုႀကည္ အသဲကို..မထိတထိ အပ္နဲ႔ဆြေပးေနတာပါ။ ဒီအမႈကိုေရွ႕ေန နံတိုး က လိုက္ေပးတယ္ ။ နံႏြယ္က နံတိုးနဲ ့ ပုလင္းေထာင္ေဆြးေႏြးတယ္ ။ ( နံ နစ္ နံ ) နံတိုးကလဲ ( အတြင္းစိတ္ေတာ့ မသိ ပင္ရင္းစိတ္ကေတာ့ သာေပါင္းညာစား .....ဆရာစံလမ္း..နဲ ့တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း ေဒါင့္မွာေနပါတယ္ ) ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို သူ႔နဲ႔ေတြ႔ရင္...မေကာင္းေ၀ဖန္တယ္။ နိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္..အေကာင္းေ၀ဖန္ပါတယ္။
တဆက္ထဲ ကိုယ္ရည္းေသြး ေနတာမဟုတ္ပါ ။ က်ေနာ္ဟာ သာမာန္နိင္ငံေရးလုပ္သူပါ ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္မိသားစုပိုင္ အိမ္ျခံေျမ ( မံုရြာျမိဳ ့) ရွိျခံေျမကို..န.အ.ဖ. မွ ၂၀၀၈ ခုနစ္အကုန္က...က် ေနာ့္နံမည္ပါေနသျဖင့္ ျပည္သူပိုင္သိမ္းမည္ အထိ အက်ပ္ကိုင္လာပါသျဖင့္ မိသားစုေတြ စိတ္ဒုကၡ ေရာက္ရပါေသးသည္။ ( မိခင္လဲ အသက္ထင္ရွားရွိေနပါေသး လွ်က္ ) ( တကယ္ေတာ့ က်ေနာ့္ နင့္ ညီျဖစ္သူ ( ေဒါက္တာ ဂိ်ုးဇက္..).တို ့နိိင္ငံေရးအမႈျဖင့္ေထာင္က်ေနစဥ္က တည္းက က်ေနာ္တ႔ို နစ္ဦးကို..ေထာင္ထဲမွာရွိစဥ္းကထည္းက..အိမ္အေမြ ပိုင္ဆိုင္မွဳ စြန္႔လြတ္ပါေႀကာင္း လက္မွတ္ထိုး ျပီး ေလွ်ာက္ထားျပီးသားျဖစ္ပါသည္။ ( ေအာင္ဆန္းဦးက်မွ ..ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ေပးေနတာ...ရီစရာၾကီး)

ညီေမာင္မွာ.....ယခု ေခ်ာင္းဦးျမိဳ ့တြင္ေနထိုင္ပါသည္ ။ တိုက္နစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္ျပီး..ကားနင့္ဆိုင္ကယ္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ေသာ္ လဲ....၅-သိန္းသာသြင္းရသည့္...ဆင့္ပြားတယ္လီဖံုး..ယခုခ်ိန္အထိ တတ္ဆင္ခြင့္မရရွာပါ။ သူ ့သမီးနစ္ေယာက္နံမည္ ျဖင့္ပင္ေလွ်ာက္လို ့မရပါ။

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီလိုအမွဳဆင္တိုင္း လဲ့လဲ့ႏြယ္သိန္း..အေဖ နံႏြယ္ အျမတ္ထြက္ေလဆို ေတာ့.....နံႏြယ္အတြက္ ...၉၀-ခုနစ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ..ေသာက္ေသာက္လဲ ေစာက္ရွက္ကြဲခဲ့ရတာေတြကို ဂလဲ့စားလဲေခ်ရာလဲေရာက္တယ္ စီးပြားေရးအျမတ္လဲ ရေသးတယ္ဆိုေတာ့...တခ်က္ ခုတ္..၃-ခ်က္မက ျပတ္ေနတာေလ။ ( ၉၀-ခုနစ္ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ...ဦးေအာင္ၾကီးဟာ ေ႐ႊဘိုျမိဳ ့( က်ေနာ္ခ်က္ျမဳတ္ဇာတိ ) ..မွာ၀င္ျပိဳင္တာ ....မဲေပးနိင္သူ..၆-ေသာင္းေက်ာ္ရွိတာ မွာ....၃၀၀၀-ေလာက္ ဘဲရျပီး..... မဲေရတြက္တာ..မျပီးေသးခင္..နံနက္မိုးမလင္းခင္ကထဲက..ေသာက္ရွက္ကြဲျပီး..မ်က္ ေရက်ျပီး ေျပးခဲ့ရတာပါ။ ဒီအာဂါတေတြအတြက္ လက္စားေခ်ေနတာလဲ ပါပါတယ္ ။

( ၉၂-ေလာက္တံုးက..ယခု ပုလဲ ကြန္ဒို ေနရာမွာ ေအာင္ၾကီးနဲ ့ နံႏြယ္တို႔အတြက္ ေဟာ္တယ္ ေဆာက္လုပ္ခြင့္ ကန္ထ ရိုက္ခ်ေပးလို ့...ေဟာ္တယ္ေၾကျငာ ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးနစ္ခု ျပဴးေနေအာင္ေထာင္ထားတာ မွတ္မိေလာက္ႀကပါဦးမည္ )။ မေလးရွားကုမၼဏီ တခုနဲ႔နံႏြယ္တို႔ကိုခ်ေပးထား တာပါ ။ န.အ.ဖ. က ၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲ အျပီး..၁-၉၀ အမိန္႔ထုတ္ဘို႔ အၾကံေပးခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတံု႔ျပန္တာပါ။ ေနာက္ေတာ့ မေလးကုမၼဏီကအင္ၾကီးျဖစ္ေနလို႔ေအာင္ၾကီးတို႔အင္ထိျပီး ... ကြဲသြားပါတယ္။

ဒီေလာက္ဆို ေအာင္ဆန္းဦးတို႔က...ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးကို အပိုင္သတ္ခဲ့တဲ့မိသားစု ထဲေရာက္ေနတာျမင္ေလာက္ ႀကပါျပီ ။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီရဲ ့့....ရန္သူ နံပတ္တစ္ မိသားစုဆိုတာ သိေလာက္ပါျပီ ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ ့ ဇူလိုင္- ၁၃ ရက္- ေနာက္ဆံုးမိန္႔ခြန္းမွာေျပာခဲ့တဲ့..... ( ျပီးခဲ့တဲ့အစိုးရထဲမွာ လတ္စားတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ ( ကိုယ္က်ိဳးရွာတဲ့သူ..တကိုယ္ေကာင္းသမားေတြ ) ယခု ဒီလတ္စားတဲ့သူေတြကို အာဏာျပန္ရ ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့သူေတြဟာ သေဘာရိုးနဲ႔လုပ္သည္ျဖစ္.....မရိုးမသား လုပ္သည္ျဖစ္ေစ...တိုင္းျပည္ရဲ ့ရန္သူနံပါတ္တစ္ျဖစ္တယ္ .....ဒီလူေတြကို မဲထဲ့ခဲ့ရင္..ခင္ဗ်ားတို႔ကိုယ္လည္ပင္းကို ကိုယ္ျပန္ႀကိဳးကြင္းစြပ္ တာဘဲျဖစ္တယ္။ လို႔မိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒီေတာ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ..အာဏာသက္ဆိုးရွည္ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ နံႏြယ္နဲ ့မိသားစုဟာ.( ေအာင္ဆန္းဦးအပါ အ၀င္.)...တိုင္းျပည္ရဲ့ရန္သူ နံပါတ္တစ္ဆိုတာ ထင္ရွားေလာက္ပါျပီ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို စိတ္ဒုကၡ ေပးရံုမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူတရပ္လံုးကို စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ရံုးမထြက္နိင္ေအာင္ အေကာက္ၾကံခဲ့လူေတြပါ ။

က်ေနာ္ထက္ပိုသိသူေတြ ရွိပါမယ္ ။
အားလံုးကိုေလးစားလွ်က္နင့္ ဘာေၾကာင့္အခုမွ အသိေပးရသလဲေတာ့ ရန္မမူၾကပါနင့္ ခင္ဗ်ာ ။

စနစ္ဆိုးတခုအားစုေပါင္းဆန္႔က်င္အံ့တုၾကရာ၀ယ္

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:43:00 -0700

ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ေမြးရာပါကိုယ္ပိုင္..အခြင့္အေရးရွိႏွင့္ေနျပီးသားတိုင္းရင္းသားမ်ားအားစည္းရုံးရာတြင္
အဓိကအခန္းက႑ေနရာ၌တက္ၾကြစြာဦးေဆာင္လႈပ္ရွားေနေသာမြန္၊ဗမာ၊ရခိုင္၊ရွမ္း၊ကရင္.အစရွိေသာတိုင္းရင္းဖြား
ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ားသည္္ ဦးစြာေစတနာအရင္းခံရိုးသားဖို႕အထူးလိုအပ္လွပါသည္။

အထူးသျဖင့္အျပဳသေဘာ အေျပာအဆိုပါပဲ။

ဤေဆာင္းပါးအားေရးခဲ့သူက်ေနာ္သည္ဒီမိုကေရစီအေရး၌ စိတ္၀င္စားမႈအျပည့္ရွိေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရး၌
တက္တက္ၾကြၾကြလႈပ္ရွားေနေသာႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္လည္းမဟုတ္ပါ၊ နက္နဲရႈပ္ေထြးလွေသာ
ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းကိုလည္း နားမလည္ပါ။ နားမလည္တာထက္ မလုပ္တတ္တာကပို၍မွန္လိမ့္မည္။
ေကာက္က်စ္ေပြလီလွေသာႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကိုလည္း စိတ္မ၀င္စားပါ။ဒါေပမဲ့ျမင့္ျမတ္လွတဲ့
မြန္အမ်ိဳးႏြယ္တြင္းမွ ေပါက္ဖြားဆင္းသက္လာခဲ့
သူပီပီ မိမိ၏ဘ၀ မိမိ၏လူမ်ိဳးဘယ္အေျခအေနေရာက္ေစကာမူ မိမိ၏လူမ်ိဳးသူတပါးထက္ ေရွ႕တန္းေရာက္
ေအာင္တိုးတက္လာေအာင္ ၾကိဳးစားခ်င္သည့္စိတ္၊ၾကိဳးစားေနသည့္စိတ္ကေတာ့ ရွိေနဆဲပါပဲ။ သို႔ေသာ္အ
စြန္းေရာက္အမ်ိဳးသား၀ါဒီတေယာက္ေတာ့မဟုတ္ပါ။

ဒီမိုကေရစီဆိုတာဘာလဲလို႔တဦးတေယာက္ကက်ေနာ့္အားေမးခဲ့ဖူးပါတယ္။           ဒီမိုကေရစီဟူသည္မွာ
“ႏိုင္ငံတိုင္းမွာရွိႏုိင္ၾကမဲ့ အၾကမ္းဖက္ပဋိပကၡျဖစ္လာမဲ့ အေျခအေနေတြကိုျငိမ္းခ်မ္း
စြာေဆြးေႏြးခြင့္၊ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းမႈျဖင့္ ေျဖရွင္းႏိုင္ေအာင္ဒီမိုကေရကေရကဖန္တီးေပးလိုက္တာပါပဲ။ ႏွစ္ေပါင္း
မ်ားစြာတည္ရွိေနခဲ့ၾကတဲ့ လူမ်ိဳးေရး၊ဘာသာေရးကြဲျပားမႈေတြ   ပေပ်ာက္ေအာင္ဒီမိုကေရစီကမလုပ္ေဆာင္
ႏုိင္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီဟာ ယဥ္ေက်းတဲ့ႏိုင္ငံသား၊ယဥ္ေက်းတဲ့အဖြဲ႔အစည္းအစည္းေတြကို
ေပၚေပါက္ေစပါတယ္။ျပိဳင္ဆိုင္သူအခ်င္းခ်င္း ယဥ္ေက်းစြာသည္းခံတဲ့ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးကိုဒီမိုကေရစီကျဖစ္
ေပၚေစပါတယ္။” မိမိနဲ႔သေဘာထားခ်င္း မသက္ဆိုင္သူေတြကို ေဘးဖယ္ထားမယ္၊ေဆြးေႏြးစားပြဲ၀ိုင္းထဲက
ေနစြန္႔ပစ္ထားခဲ့မည္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာဒီမိုကေရစီသေဘာသဘာ၀နဲ႔ လုံး၀ဆန္႔က်င္သြားသလို၊
ျမင့္ျမတ္လွတဲ့မိမိ၏အမ်ိဳးအႏြယ္သဘာ၀နဲ႔လည္း ေစာ္ကားရာက်ေရာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။

ထိုေၾကာင့္အေျခခံဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုဆန္႔က်င္ေသာသူ၊ျမင့္ျမတ္လွေသာမိမိ၏အမ်ိဳးအႏြယ္သဘာ၀ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍
မိမိကိုယ္က်ိဳးအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊မိမိ၏ မိသားစုအက်ဳိးစီးပြါးေရးႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း မိမိ၏အလို
ကိုျဖည့္ဆည္းေပးတတ္တဲ့ထပ္ဆင့္ကိုယ္က်ဳိးရွာအေခ်ာင္သမားအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း..
ရည္ရြယ္ထားခဲ့ျပီးကာ၊မိမိအမ်ဳိးႏြယ္၏အနာဂတ္မနက္ခင္းအလင္းေရာင္ကိုေမွးမွိန္ေအာင္လုပ္ေဆာင္တတ္ေသာသူ၊
ထိုလူပုဂၢိဳလ္တို႔၏စိတ္ေနသေဘာထားကိုက်ေနာ့္အေနနဲ႔အာဏာရွင္စနစ္ကိုမသိစိတ္ကလက္ခံအေကာင္ထည္
ေဖာ္ေထာက္ခံေနသူ၊သို႔တည္းမဟုတ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုမသိစိတ္ကသြယ္၀ုိက္ေသာနည္းျဖင္အားေပး
အားေျမွာက္ျပဳေနေသာသူ၊ဒီအျပင္မျပည့္တဲ့အိုးထဲမွာေဘာင္ဘင္ခတ္ေနေသာ
“ေရမျပည့္တဲ့အိုးထဲကေဘာင္ဘင္ခတ္ႏိုင္ငံေရးသမား၊”...အထူးသျဖင့္အစြန္းေရာက္အမ်ဳိးသား၀ါဒီဟု. .
ထင္ထင္သာသာျမင္မိပါတယ္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုသည္မွာ “မူရင္းလက္တင္ဘာသာစကား Dictator မွဆင္းသက္လာသည္။
ေျပာသည့္အတိုင္းလိုက္လုပ္ေစျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ထြက္သည္။ လူပုဂၢိဳလ္တဦးတေယာက္တည္း၌
လုံး၀ျပီးျပည့္စုံေသာႏိုင္ငံေရးအာဏာရွိသည့္အစိုးရပုံစံကိုဆိုလိုသည္။

ႏိုင္ငံေရးအဓိပၸါယ္မွာကား အုပ္ခ်ဳပ္ခံရေသာလူတန္းစားမ်ား၏ သေဘာတူညီမႈရယူရန္မလိုဘဲ လူတဦးက
သို႔မဟုတ္လူတစုက မိမိတို႔စိတ္ၾကိဳက္ေဆာင္ရြက္ရန္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားျခင္းကိုေခၚသည္။

ဥပမာ..ဒုတိယကမာၻစစ္ကိုဖန္တီးခဲ့ေသာ ဖက္ဆစ္၀င္ရိုးစြန္းတန္းသုံးႏိုင္ငံမ်ားမွ နာဇီဟစ္တလာသည္
ဂ်ာမဏီျပည္တြင္း၌ စီးပြားေရးအရအစစအရာရာ တိုးတက္ၾကီးပြားေနေသာ တိုင္းရင္းဖြားဂ်ဳးလူမ်ဳိးေတြကို
မနာလိုသ၀န္တိုနာက်ည္းလာသည္နဲ႔အမွ် သူသည္လူမ်ဳိးေရး၊အမ်ဳိးသားေရးအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ဂ်ာမန္ျပည္သူေတြကို
စည္းရုံးျပီးမိမိအာဏာရရွိေရး၊မိမိမိသားစု၊ ေခါင္းညိတ္အေပါင္းေဖာ္ လူနည္းစုေကာင္းစားေရးအတြက္
မိမိဆႏၵနဲ႔လုံး၀ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ ဂ်ဳးလူမ်ဳိးေတြကိုစတင္သုတ္သင္ျပီး အိမ္နီးခ်င္းတိုင္းျပည္ပိုလန္ကို(၁၉၃၉)ခုႏွစ္တြင္စတင္
က်ဳးေက်ာ္၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ရာက ဒုတိယကမာၻစစ္မီးေတာက္ေလာင္ခဲ့ရပါတယ္။

အမ်ဳိးသားအစြန္းေရာက္၀ါဒီအာဏာရွင္နာဇီဟစ္တလာေၾကာင့္ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္းမွကမာၻ႔ျပည္သူသန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕
အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြပ်က္စီးဆုံးရႈံးခဲ့ၾကရပါတယ္။.ဟစ္တလာ၏အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ႏွိပ္ကြပ္မႈေအာက္မွာ
ဂ်ဳးလူမ်ုိဳးသန္းခ်ီမ်ဳိးျပဳတ္လုနီးပါးအသက္ရႈံးဆုံးခဲ့ရပါတယ္။သို႔ေသာ္နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္လက္ေအာက္၌ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ေနလာခဲ့ရေသာစစ္နဲ႕ကင္းကင္းရွင္းရွင္းေနလိုေသာအေမရိကန္သည္ဖက္ဆစ္၀င္ရုိးစြန္းတန္းအဖြဲ႔၀င္ဂ်ပန္က (၁၉၄၁)ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ပိုင္ ပုလဲဆိပ္ကမ္းကိုစတင္က်ဴးေက်ာ္ရာက ဒုတိယကမာၻစစ္ထဲ အေမရိကန္ပါ၀င္လာရာကေန
အာဏာရွင္ဟစ္တလာရည္မွန္းထားခဲ့ေသာဂ်ဳးလူမ်ဳိး “မ်ဳိးျဖဳတ္သုတ္သင္ရွင္းလင္းေရးနဲ႕အတူ”
့ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္စနစ္တည္ေဆာက္ေရးစစ္ပြဲသည္ ဆုံးရႈံးမႈေတြနဲ႕အဆုံးသတ္ျပီးဆုံးခဲ့ရပါတယ္။

ဟစ္တလာသည္လည္း မိမိ၏မိသားစုနဲ႔အတူ ရခဲလွေသာလူ႔ဘ၀ကို ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈဆိုသလို
မိမိကိုယ္ကိုယ္အဆုံးစီရင္ခဲ့ပါတယ္။.သိုေသာ္ဟစ္တလာထားခဲ့ေသာမေကာင္းဆိုး၀ါးအေမြေတြကို
ခါးသီးစြာယေန့တိုင္ဂ်ာမန္ျပည္သူေတြေပးဆပ္ေနရဆဲပဲမဟုတ္ပါလား။
ဒုတိယကမာၻစစ္ၾကီးျပီးဆုံးတဲ့ေနာက္ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံသည္ အေရွ႕နဲ႔အေနာက္ဂ်ာမဏီအျဖစ္ အေရွ႕ဘာလင္၊
အေနာက္ဘာလင္ဟူ၍ ဟစ္တလာ၏မေကာာင္းဆိုး၀ါးအေမြကို လက္ေတြ႔ခံစားရကာ၊ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္း၌
တရုပ္ျပည္ၾကီးကိုက်ဳးေက်ာ္တိုက္ခိုက္စဥ္ တရုပ္ျပည္သူအား အစုလိုက္အျပဳံလိုက္သတ္ျဖတ္ခဲ့မႈ၊
အစုလိုက္အျပဳံလိုက္မုဒိမ္းမႈေတြေၾကာင့္ယေန႔တိုင္ေခတ္အဆက္ဆက္ဂ်ပန္အစိုးရသည္တရုပ္ျပည္သူအား
ေတာင္းပန္ေနရဆဲပါပဲ။

ဤသို႔ဒုတိယကမာၻစစ္ကိုမီးေမႊခဲ့ေသာ ဖက္စစ္၀င္ရိုတန္းသုံးႏိုင္ငံ ဂ်ပန္၊ဂ်ာမဏီ၊အီတလီတို႔သည္စစ္ၾကီး
ျပီးဆုံးသြားေသာအခါ စစ္ရႈံးႏိုင္ငံမ်ားအေနျဖင့္ စစ္လက္နက္အသစ္တီထြင္ထုပ္လုပ္မႈ၊ စစ္ေရးနယ္ပယ္၌
အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာစစ္ႏိုင္အုပ္စု၏ကန္႔သတ္မႈေအာက္မွာဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားအျဖစ္ေျပာင္းလဲလာ
ၾကကာအၾကီးစားစက္မႈလက္မႈႏိုင္ငံၾကီးမ်ားအျဖစ္မြဲျပာက်တိုင္းျပည္ကိုျပန္လည္ထူေထာင္လာၾကရပါတယ္။
ယခုအခါ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဂ်ပန္၊ဂ်ာမဏီ၊အီတလီတို႔သည္ ကမာၻထိပ္သီးခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့

ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္လာၾကျပီး ေနတိုးအဖြဲ႔၀င္မ်ားျဖစ္ေသာ ဂ်ာမဏီ၊့အီတလီႏွင့္ ေနတိုးအဖြဲ႔၀င္မဟုတ္ေသာဂ်ပန္ႏုိင္ငံတို႔သည္
ယေန႔ေခတ္သစ္ကမာၻေပၚရွိေခတ္သစ္စစ္အာဏာရွင္မ်ားေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အၾကမ္းဖက္၀ါဒ
ကိုအာေပးအားေျမွာက္ေသာ အမ်ဳိးသားအစြန္းေရာက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူလက္နက္အားကိုးအစိုးရေတြေၾကာင့္
ကမာၻေပၚက သန္းခ်ီဒုကၡသည္အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြကိုကမာၻ႔ကုလသမဂၢျငိမ္းခ်မ္းေရးတပ္ေတြနဲ႔လက္တြဲကာ
အာကာအကြယ္ေပးေနၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံၾကီးမ်ားျဖစ္ေနၾကပါျပီမဟုတ္ပါလား။ ျပည္သူေတြရဲ႕လိုအင္ဆႏၵအ၀၀ကို
ျဖည့္ဆည္းေပးတတ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္က်င့္သုံးေသာ အစိုးရမ်ားေၾကာင့္လည္း သြားေလရာေနရာ ေရာက္ေလရာ အရပ္မွာ
ဂ်ာမဏီျပည္သူေတြ၊ဂ်ပန္ျပည္သူေတြနဲ႔ယေန႕အီတလီျပည္သူျပည္သားေတြဟာ ေရျပည့္အိုးပမာ
တည္တည္တဲ့တဲ့၀င့္ၾကြားေနႏိုင္ၾကျပီမဟုတ္ပါလား။

ဤသို႔တိုင္းသူျပည္သားတို႔၏ လိုအင္ဆႏၵအ၀၀ကို အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ေသာ ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္
န၀တအမည္ခံ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုအံ့တုရင္း၊ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရကာ ေထာင္တြင္းကပါလာတဲ့ေရာဂါနဲ႕
ေထာင္ကလြတ္ျပီးလပိုင္းအတြင္းမွာပဲ ေသဆုံးသြားခဲ့တဲ့ တေယာက္ေသာသူရဲ႕အရင္းခံရိုးသားမႈေစတနာ၊
စည္းရုံးေရးေျပျပစ္မႈ၊ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕မႈေတြကို ျပန္ေျပာင္းသတိရမိပါတယ္။

အခ်ိန္ကား..(1997)ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ။ေနရာက တနသာၤရီကမ္းရိုးတန္းအစျပဳရာ ဖာလိန္ေတာင္ေဒသ။
သူနဲ႔က်ေနာ္အမွတ္မထင္ဆုံျဖစ္ၾကတာက အႏွစ္(၅၀)ျပည့္ေရႊရတုသၻင္မြန္အမ်ဳိးသားေန႔ အတြက္ေျမစိုက္ပိုစတာ
ပန္းခ်ီေရးဆြဲေနတဲ့ေနရာပါပဲ။ အဲဒီေတာ့မွ ေရးျမိဳ႔နယ္မွာ နာမည္ၾကီးေနတဲ့
ပန္းခ်ီ၀ေနစိုးဆိုတာ သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီအျပင္ လူေကာင္ငယ္ေပမဲ့ အသားျဖဴျဖဴ အရပ္မနိမ့္မျမင့္
လိုအပ္မွစကားေျပာတတ္သူ လိုခ်င္တာတခုကိုရေအာင္ယူႏိုင္ဘို႔အတြက္ အျမဲတမ္းေတြးေတာေနတတ္သူ
မိသားစုဘ၀ရပ္တည္ေနႏိုင္ဖို႔အတြက္ ပန္းခ်ီဆြဲရင္း ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ တက္တက္ၾကြၾကြ
လႈပ္ရွားေနသူတေယာက္လည္းျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။

စကားနည္းသေလာက္စည္းရုံးေရးေကာင္းေသာလူတေယာက္မို႔လည္းေတာ္ရုံတန္ရုံသတၱိ၊ယုံၾကည္ခ်က္၊
အရည္ခ်င္းရွိတဲ့လူေတြတာ၀န္ခံမလုပ္ႏိုင္တဲ့ျမဳိ႕နယ္လူငယ္စည္းရုံးေရးတာ၀န္ကိုအမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က
တာ၀န္ေပးလိုက္တယ္ထင္ပါရဲ႕။ဒီထက္ပိုေသာသူ႕ရဲ႕အရည္ခ်င္းကမြန္ျပည္သစ္ပါတီထိန္းခ်ဳပ္ရာေနရာတြင္တိုင္းရင္းသား
ေတြနဲ႔ေျပေျပျပစ္ျပစ္ဆက္ဆံတတ္ယုံမက လိုအပ္ရင္အစြမ္းကုန္ကူညီတတ္ေနသူ ျဖစ္ေနေၾကာင္း သူနဲ႕ေတြ႔ျဖစ္တဲ့
ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ က်ေနာ္လက္ခံမိပါတယ္။

အႏွစ္(၅၀)ျပည့္ေရႊရတုသၻင္ျဖစ္သည္နဲ႕အညီဖာလိန္ေတာင္ေဒသရွိမြန္ေက်းရြာေပါင္း(၁၀)ရြာခန္႔ကိုက်ေနာ္တို႔ေက်းရြာမွာပဲ
တစုတစည္းစည္စည္ကားကားက်င္းပမွာျဖစ္တာေၾကာင့္ပြဲေတာ္အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာက်င္းပႏိုင္ေရးအတြက္
က်ေနာ္တို႔ရဲ႔ေက်းရြာလူငယ္စာေပနဲ႕ယဥ္ေက်းမႈအသင္း၀င္ေတြနဲ႔ ေက်းရြာရပ္မိရပ္ဖေတြ အသည္းေ၀းထိုင္ျပီး
တာ၀န္ေတြအသီးသီးခြဲေ၀ၾကရပါတယ္။ လူငယ္ေတြကေတာ့ ရန္ပုံေငြရွာေဖြေရး၊အားကစားနဲ႔က်န္အေထြေထြကိစၥေတြမွာ
ပူးေပါင္းကူညီေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တာ၀န္ယူရပါတယ္။ ေျမစိုက္ပိုစတာကိစၥ၊ ရြာအ၀င္အမ်ဳိးသားေန႕ၾကိဳဆိုေရးဆိုင္းဘုတ္နဲ႕
အခမ္းအနားေနာက္ခံဒီဇိုင္းေတြအတြက္ ကို၀ေနစိုးအား အကူအညီလွမ္းေတာင္းေတာ့ ေငြေရးေၾကးေရး ဘာမွမေျပာဘဲ
ခ်က္ခ်င္းလက္ခံခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲသူနဲ႔က်ေနာ္ဟာ တလနီးပါး မြန္အမ်ဳိးသားေန႔ျပီးဆုံးသြားသည့္အထိ ဆုံျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

တေန႕သူနဲ႕က်ေနာ္ေျခတံရွည္အိမ္တအိမ္ေအာက္မွာအခမ္းအနားေအာက္ခံပန္းခ်ီစာလုံးေဆးျခယ္ေနၾကတုန္း
ဒီမိုကေရစီအေရးနဲ႕အမ်ဳိးသားေရးကိုတက္ၾကြစြာလႈပ္ရွားေနေသာတတိယႏိုင္ငံတႏိုင္ငံမွာ ခိုလႈံေနျပီးသူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႕
ဇာတိေျမကိုအလည္ေရာက္ရွိခ်ိန္မွာေရႊရတုသၻင္နဲ႕ၾကဳံခိုက္ က်ေနာ္တို႕ရွိရာကိုေရာက္လာျပီးမိတ္ဆက္ၾကျပီးေသာအခါ
ေရာက္တတ္ရာရာစကားေတြေျပာေနၾကရင္းနဲ႕ ႏုိင္ငံျခားျပန္ၾကီးက...သူေရာက္ေနတဲ့ တတိယႏုိင္ငံမွာ လူ႕အခြင့္ေရး
ဘယ္ေလာက္ျပည့္၀တဲ့အေၾကာင္း၊ ပညာေရးစနစ္ျမင့္မားတဲ့အေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားရတာ ဘယ္ေလာက္လြတ္လပ္တဲ့အေၾကာင္းေျပာလည္းေျပာ။
အနားကခ်ထားတဲ့လာ၀ိုင္းကူညီတဲ့လူေတြေသာက္သုံးဘို႕ခ်ထားတဲ့အေအးဘူးေတြကို ေဖာက္ေသာက္ေနပါတယ္။
ကို၀ေနစိုးကေတာ့ ဘာမွျပန္မေျပာ၊လက္ထဲက ဂ်ဳိးသိန္းေဆးေပါ့လိပ္ကို ဖြာေနပါတယ္။ က်ေနာ့္အတြက္
ေဆးေတြစပ္ေနတဲ့သူ႔ရဲ႕မ်က္ႏွာကို မမွတ္မထင္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ နီရဲေနတာေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ကို၀ေနစိုးကႏိုင္ငံျခားျပန္ၾကီးအားတင္းေနျပီးဆိုတာက်ေနာ္သိလိုက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္တျခားေရာက္တတ္ ရာရာစကားေတြနဲ႔
လမ္းေၾကာင္းလႊဲေပးေနေသာ္လည္း ႏိုင္ငံျခားျပန္ၾကီးက ဆက္၍ တတိယႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာ
ျပည္ဒီမုိကေရစီအေရးအတြက္ ဘေရာဂ်က္ဘယ္လိုရွာရတဲ့အေၾကာင္း၊ အန္ဂ်ီအို အဖြဲ႕အစည္းေတြကိုဘယ္လို
ခ်ည္းကပ္ရတဲ့အေၾကာင္း စကားဖြာေနတာကို ဆက္နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့တဲ့ ကို၀ေနစိုးက ညင္သာစြာျဖင့္
“ကဲညီေလးရာ လက္ေညာင္းလွျပီး၊ ဒီေန႔ေတာ့ဒီေလာက္နဲ႕ပဲထားခဲ့ေတာ့၊
မနက္ျဖန္မွပဲ ဆက္လုပ္ၾကတာေပါ့” ဆိုကာ ပန္းခ်ီ၀ိုင္းကို သိမ္းလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ညေနခင္းေရာက္ေတာ့ အမ်ိဳးသားေန႕အထိမ္းအမွတ္ပြဲေစ်းခင္းမွာ ၾကိဳေရာက္ေနတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္မွာက်ေနာ္နဲ႕
မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕ဘီအီးေသာက္ေနတဲ့၀ိုင္းထဲ၀င္ထိုင္ျပီး ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႕
က်ေနာ့္အား“အဲဒီလူၾကီးကဘာလဲကြာ” ဟူ၍ေျပာခ်လိုက္ရာ ေဘးနားကအေပါင္းသင္းေတြ
ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ.....က်ေနာ္က“ေအးဗ်ာ ျပည္တြင္းမွာအသက္စြန္႕ျပီးလႈပ္ရွားေနရတဲ့လူေတြကိုမွအားမနာ”ဟု
ျပန္ေျပာလိုက္ရာ....ကဲကြာညီေလး
အကို႔ ကိုတခြက္ေပးကြာ ဆိုေတာ့က်ေနာ္ကလည္း ခြက္ၾကီးတခြက္အျပည့္ထည့္ေပးလိုက္ရာ မ်က္စိတမွိတ္အတြင္းမွာ
ခြက္ၾကီးထဲက ဘီအီးကေတာ့ ေျပာင္သြားပါေတာ့တယ္။ ျပီးမွ၀က္သားသုပ္အျမီး
တဇြန္း၀ါးရင္း…”ညီေလးရဲ႕စကားအတြက္ အကိုေက်နပ္၀မ္းသာတယ္ကြာ” ေျပာျပီးႏႈတ္လည္းမဆက္ထသြားပါေတာ့တယ္။

ကို၀ေနစိုး၀မ္းသာမွာေပါ့့ သူနဲ႔က်ေနာ္အခမ္းအနားအတြက္ဆုံျဖစ္ၾကတိုင္း ၉၆ ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းသား
လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ရက္အကန္႕အသတ္မဲ့ပိတ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဒီတခါျပန္
ဖြင့္ရင္ျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုဘယ္လို အ့ံတုၾကမလဲဆိုတာ တီးတိုးတီးတိုးေဆြးေႏြးေနရတဲ့ အခ်ိန္
ကို သူႏွစ္သက္လို႔ပါပဲ။

မြန္အမ်ဳိးသားေန႔လည္းျပီးဆုံး၍ သူနဲ႔က်ေနာ္တေနရာစီ ကြဲကြာသြားျပီးေနာက္....ေရးျမိဳ႕နယ္အမ်ဳိးသားဒီ
မိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္လူငယ္ စည္းရုံးေရးတာ၀န္ခံ ကို၀ေနစိုးနဲ႔႔ကိုသန္းလြင္တို႔ႏွစ္ဦး ဖမ္းဆီးခံရတဲ့အေၾကာင္း၊
ေနာ္ေ၀အေျခစိုက္ DVB ျမန္မာပိုင္းမွတဆင့္သိခဲ့ရပါတယ္။ ထိုေနာက္ ကို၀ေနစိုး
ေရာဂါအသည္းအသန္ျဖင့္ေမာ္လျမိဳင္အက်ဥ္းေထာင္မွျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာျပီး၊
ေဆးကုသမႈခံယူေနရာက ကြယ္လြန္သြားတဲ့အေၾကာင္း စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ၾကားသိခဲ့ရပါတယ္။
ေၾသာ္……အခုေတာ့သူဟာျပန္မဆုံႏိုင္ေတာ့တဲ့တေနရာစီကို အျပီးအပိုင္ထြက္သြားတာ ႏွစ္ေပါင္းငါး
ေျခာက္ႏွစ္ ရွိေနပါျပီမဟုတ္လား။ ။

အပူ႐ိုက္လို႔ ကြမ္းသီးပင္ေတြေသ၊ စိုက္ပ်ဳိးသူေတြ ဆံုးရွံဳးမႈနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳေန

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:40:00 -0700

ပူျပင္းသည့္ ေနအပူရွိဳန္ေၾကာင့္ မြန္ျပည္နယ္၊ ေရးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက ေတာင္သူအမ်ားစု စိုက္ပ်ဳိးထား သည့္ ကြမ္းသီးပင္မ်ား ေသဆံုးကာ ပ်က္စီး၊ဆံုးရွံဳးမႈမ်ားႏွင့္ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည္။ ေရးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္မိုင္(၂ဝ)ခန္႔ ကြာေဝးသည့္ ေရးေခ်ာင္းဖ်ားေဒသတဝိုက္က ပသာရြာအပါအဝင္ ေက်ာင္းရြာ၊ ဂနီ၊ ဖလာန္ ႏွင့္ အနန္းပုန္း ရြာတို႔ရွိ ကြမ္းသီးၿခံမ်ား ေနပူျပင္းမႈဒဏ္ေၾကာင့္ ညိဳးႏြမ္း၊ေျခာက္ေသြ႔ကာ ယခုလိုဆံုးရွံဳးမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ေတြ႔ႀကံဳေနရျခင္း ျဖစ္သည္။

                 ကြမ္းသီးပင္ စုစုေပါင္း (၅ဝဝဝ) ခန္႔ စိုက္ပ်ဳိးထားသည့္ ေရးၿမိဳ႕နယ္၊ ပသာရြာ ေဒသခံတဦးျဖစ္သူ ဦးေဝက “အပင္ (၂ဝဝဝ)ေလာက္ အကြက္လိုက္နီၿပီးေသတဲ့အျပင္ က်န္တဲ့အပင္ေတြကလည္း ဖူးငုံတံခိုင္ေတြ ေျခာက္ကုန္တယ္”ဟုေျပာသည္။

                 အလားတူ ကြမ္းသီးပင္၊ အပင္ (၂) ေထာင္ခန္႔စိုက္ပ်ဳိးထားသည့္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ ေဒသခံလည္းျဖစ္၊ ကြမ္းသီးၿခံ လုပ္ကိုင္သူေဒၚစီကလည္းသူမ၏ကြမ္းၿခံမ်ားပ်က္စီးပံုကိုယခုလိုေျပာျပသည္။

“ကြမ္းသီးပင္ ေသဆံုးမ်ားတာက ေနပူမ်ားလိုအပင္ေတြေျခာက္၊ အရြက္ေတြနီ၊ အပင္ေတြလည္းနီ အဲဒါ ေၾကာင့္ေသတယ္။ သီးတဲ့အပင္ကနည္းတယ္။ မသီးတဲ့အပင္ကမ်ားတယ္။ ေသလည္းေသမ်ားတယ္ ေရကလည္းေဝးဆိုေတာ့” ဟုေျပာသည္။

                 ေရးၿမိဳ႕နယ္ေနထိုင္သူအမ်ားစုသည္ ကြမ္းသီးၿခံစိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ရာဘာစိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုအဓိက စီးပြား ျဖစ္လုပ္ကိုင္သူမ်ားျဖစ္သည္။ ယခုလိုပူျပင္းသည့္ေနပူရွိဳန္ေၾကာင့္ ကြမ္းသီးပင္မ်ား ေသေၾက ပ်က္စီး သြားသည့္အျပင္ ကြမ္းသီးပင္မ်ားအၾကားစိုက္ပ်ဳိးထားသည့္ သစ္သီးပင္မ်ားလည္း ေသေၾကပ်က္စီးသြား ကုန္ေၾကာင္း ေက်ာင္းရြာသူ မိပန္းသီက ယခုလို ေျပာသည္။

“သမီးတို႔ဘက္မွာ အခုထိမိုးမရြာေသးဘူး။ ေမေမစိုက္ထားတဲ့ ကြမ္းသီးပင္ေတြလည္းေသကုန္ၿပီ။ ကြမ္းသီး ပင္ၾကားမွာ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ ၾကက္ေမာက္ ၊ ဒူရင္း၊ မင္းကြတ္သီး အပင္ေတြလည္းေသကုန္တယ္။ သရက္သီး ဆိုရင္သီးေတာင္မသီးဘူး။ သံပုရာသီးဆိုရင္ အကင္းကတည္းက ေၾကြက်သြားတယ္။ ေျပာရရင္ ငွက္ေပ်ာပင္ပါ ေျခာက္ကုန္တယ္” ဟု ဆိုသည္။
ကြမ္းသီးၿခံစိုက္ပ်ဳိးျခင္းျဖင့္ မိသားစု တႏိုင္တပိုင္ စီးပြားလုပ္ကိုင္သူမ်ား ယခုႏွစ္တြင္ ကြမ္းသီးအထြက္ႏႈန္းလည္း သိသိသာသာ က်ဆင္း ႏုိင္ေၾကာင္း ကြမ္းသီးၿခံ စိုက္ပ်ဳိးသူ တခ်ဳိ႕က ယခုလို သံုးသပ္ ေျပာဆိုေနၾကသည္။
“မႏွစ္က ကြမ္းသီး အလံုးေရ ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ရတယ္။ အေျခာက္လုန္းၿပီးေတာ့ ေရာင္းရင္ ပိႆ အေလးခ်ိန္ တေထာင္ေက်ာ္ရတယ္။ တပိသာကို (၁၁ဝဝ)က်ပ္ရတယ္။ မႏွစ္ကေတာ့ အဝတ္အစားေတြ ေျပလည္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ကေတာ့ အပင္ေသမ်ားလို႔ ကြမ္းသီး အလံုး ၅ ေသာင္း ရပါ့မလားလို႔ အခု စိတ္ပူပါတယ္” ဟု ဦးေဝ က ဆိုသည္။

                 ယခုလိုပ်က္စီးဆံုးရွံဳးမႈမ်ား ေတြ႔ႀကံဳေနရသူမိသားစုဝင္မ်ားအေနျဖင့္ ဝင္ေငြထိခိုက္မည့္အျပင္၊ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးငယ္မ်ား၏ ပညာသင္ၾကားေရးတြင္ တစံုတရာ ထိခိုက္မည္ကို မိဘမ်ားက ပူပင္ ေသာက ခံစားေနၾကသည္။ သား၊သမီး ၃ ေယာက္ မိခင္ ေဒၚစီက “ေနာက္ႏွစ္ဆိုရင္ ကြမ္းသီး ပိုၿပီးေလ်ာ့မယ္။ ပိုက္ဆံက သံုးမေလာက္ဘူး။ ေက်ာင္းစရိတ္လည္း အခက္အခဲျဖစ္တယ္။ ဆင္းရဲတယ္ဆိုေတာ့ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းဆက္ထားႏုိင္မလား၊ မထားႏုိင္ဘူးလား မသိေသးဘူး” ဟု ဆိုသည္။

                 ထို႔အျပင္ လက္ရွိ စားဝတ္ေနေရးအဆင္ေျပေရးအတြက္ ေငြေၾကးတခ်ဳိ႕ကို အတိုးႏႈန္း က်ပ္ ၁ဝဝ တြင္ ၁ဝ က်ပ္ႏႈန္းျဖင့္ ေခ်းယူ သံုးစြဲေနရ ေၾကာင္းလည္း ေဒၚစီက ဆိုသည္။

                 အလားတူ (၈)တန္းေက်ာင္းသူ မိပန္းသီကလည္း “သမီးကေတာ့ ေမေမအဆင္မေျပတာေတြ႔ေတာ့ ေက်ာင္းမေနေတာ့ဘူး။ ေမာင္ေလးကိုပဲထားမယ္။ သမီးကေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္ကိုအလုပ္လုပ္ဖို႔ စိတ္ကူးထားတယ္” ဟု ေျပာလာသည္။

                 ကြမ္းသီးပင္သည္ တန္ခူးလ (ဧၿပီလ)တြင္ ကြမ္းသီး ဖူးငံုတံမ်ား ထြက္လာၿပီး၊ ဝါဆို၊ ဝါေခါင္ (ဇူလိုင္၊ ၾသဂုတ္) လမ်ားတြင္ရင့္မွည့္ၾကသည္။ သတင္းကြ်တ္ (ေအာက္တိုဘာ)တြင္မူ ကြမ္းသီးမွည့္မ်ားကို ဆြတ္ခူးကာ မီးစင္ျပဳလုပ္၊ အေျခာက္ခံၾကသည္။ ယခုလို တခူး၊ ကဆုန္လ ကြမ္းသီး အဖူးအငံု ေပၚခ်ိန္တြင္ ကြမ္းသီးေျခာက္ မ်ား ေစ်းေကာင္းရသည့္အတြက္ ကြမ္းသီးစုိက္ေတာင္သူမ်ား တႏိုင္တပိုင္ သိုေလွာင္ထားေလ့ရွိကာ ႀကိဳက္ေစ်းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေလ့ရွိၾကသည္။
                 လြန္ခဲ့သည့္ ၂ လခန္႔က ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ေဒသအႏွံ႔အျပားတြင္ ေန႔အပူခ်ိန္ ၄၂ မွ ၄၇ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ အထိ ျမင့္တက္လာသည့္အတြက္ အထင္ကရ ေဒသမ်ားျဖစ္သည့္ ရွမ္းျပည္နယ္၊ အင္းေလးအိုင္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ အင္းေတာ္ႀကီးအိုင္ တို႔ရွိေရမ်ား သိသိသာသာ ခမ္းေျခာက္ သြားသည့္ အျပင္၊ ႏုိင္ငံတဝွမ္း လူထုအမ်ားအျပား ေသာက္သံုးေရ ျပတ္လပ္မႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ႀကံဳေတြ႔ေနရသည္။

                 အလားတူ မြန္ျပည္နယ္၊ ဘီလူးကြ်န္းၿမိဳ႕နယ္၊ မုဒြန္းရြာတြင္ ေသာက္သံုးကန္ အမ်ားအျပား ေရခန္းေျခာက္သြားသည့္အတြက္ က်န္ရွိေနသည့္ ေသာက္သံုးကန္တခ်ဳိ႕တြင္ ေဒသခံမ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္ တိုးေဝွ႔ ခပ္ေနရေၾကာင္း ေဒသခံလည္းျဖစ္ ပန္းၿခံလုပ္ကိုင္ေနသူ ႏုိင္စိုင္းမြန္က ယခုလို ေျပာသည္။
“ေရရဖို႔ မနက္ေစာေစာထၿပီးေတာ့ လူေတြပြဲသဘင္ကို သြားသလိုမ်ဳိး စည္ကားၿပီး ေရလုခပ္ေနရပါတယ္။ ရလာတဲ့ေရကို ၾကည္ေအာင္ ေန႔တဝက္ နီးပါး စစ္ထားရပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။
                 ေသာက္သံုးေရ ရွားပါးမႈေနာက္ဆက္တြဲအရ လူအမ်ား ဝမ္းပ်က္၊ ဝမ္းေလ်ာ ေဝဒနာမ်ား ခံစားရကာ ေဒသတခ်ဳိ႕တြင္ ေသဆံုးမႈမ်ားလည္းရွိေနသည္။ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္အတြင္း၊ နာဂစ္မုန္တိုင္း အျပင္းထန္ဆံုး ခံစားခဲ့ရသည့္ ဧရာဝတီတုိင္းအတြင္း ေသာက္သံုးေရ လံုေလာက္စြာမရရွိသူ ေဒသခံ စုစုေပါင္း (၁) သိန္းခြဲ ေက်ာ္ရွိသည္ဟု ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔တခ်ဳိ႕က ခန္႔မွန္း ေျပာဆိုသည္။

                 ယခုႏွစ္ အပူခ်ိန္သည္ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္မ်ားက အပူခ်ိန္ထက္ ၆ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ ပိုေနသည္ဟုလည္း မိုးေလဝသတိုင္းထြာခ်က္မ်ားအရသိရသည္။ အပူခ်ိန္ျမင့္တက္လာျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံတဝန္း ေရရွားပါးမႈ ေတြ႔ႀကံဳ ေနရျခင္းသည္ ေျမတြင္း အရင္းအျမစ္မ်ား ဆုတ္ယုတ္သြားျခင္းႏွင့္ သဘာဝ သစ္ေတာမ်ား ပ်က္သုဉ္းျခင္းႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေၾကာင္း မြန္ျပည္နယ္က အၿငိမ္းစား သစ္ေတာအရာရွိ ဦးထြန္းရီက ယခုလို သံုးသပ္ ေျပာဆိုသည္။

“ေရရွားပါးတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ေျမတြင္းက ေရအရင္းအျမစ္ေတြ ဆုတ္ယုတ္သြားတာရယ္၊ သဘာဝ ေတာေတြ ပ်က္ျပဳန္းသြားတာရယ္၊ ကလိုရုိဖီးဆိုတဲ ့ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေရကိုအားျပဳၿပီးေတာ့ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အရြက္ေတြ ဝါသြားရျခင္း ျဖစ္တယ္။ ေရသည္ သစ္ပင္ရဲ႕ စိမ္းလန္းစိုေျပမွဳကို လုပ္ေပးနိုင္သလို သာမန္ထြားႀကိဳင္းမႈ၊ ဖြံၿဖိဳး တိုတက္မႈကိုပါ လုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
                 လတ္တေလာက ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဒသတခ်ဳိ႕တြင္ မိုးရြာသြန္းခဲ့သည့္အတြက္ အပူခ်ိန္ သိသိသာသာ က်ဆင္းသြားသည္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးပထမဦးဆုံးဆရာဝန္ (မြန္အမ်ိဳးသားေဒါက္တာေရွာလူး)

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:38:00 -0700

ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားထဲတြင္ ပထမဆံုး အေနာက္တိုင္းေဆးပညာရွင္ဆရာဝန္ျဖစ္သူမွာ မြန္အမ်ိဳးသား ေဒါက္တာေရွာလူးျဖစ္ပါသည္။ ေဒါက္တာေရွာလူးကို(၁၈၃၉)ခုႏွစ္ နိုင္ေရႊသက္၊ မိဖြားလွတို႔က ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ တြင္ဖြားျမင္ခဲ႔သည္။ မိခင္မွာမြန္ဘုရင္ဗညားဒလ၏ ညီေတာ္ျမဝတီၿမိဳ႕စား(ဗရဲ႕ပတိုင္း)၏ ျမစ္ေတာ္စပ္သူ ျဖစ္ပါသည္။ မိဘမ်ားမွာ ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္မ်ားျဖစ္ၿပီး မင္းေရွာလူးကိုလည္း ဆရာယုဒသန္က ၁၈၅ဝ ျပည္႕ႏွစ္တြင္ ႏွစ္ျခင္းခံေပးခဲ႔သည္။ မင္းေရွာလူးသည္ ငယ္စဥ္ကပင္ ပညာဗဟုသုတ လိုလားသူျဖစ္သျဖင္႔ ၁၇ႏွစ္အရြယ္တြင္ ကာလကတၱားသို႔ စြန္႔စားသြားေရာက္ခဲ႔သည္။ ထိုစဥ္ကေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕မွာ ၿဗိတိသွ် လက္ေအာက္သို႔ က်ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သျဖင္႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕မွ အိႏၵိယႏိုင္ငံဆိပ္ကမ္းမ်ားသို႔ သေဘၤာျဖင္႔ တိုက္ရိုက္သြားလာႏိုင္ၾကသည္။

မင္းေရွာလူးကာလကတၱား၌ ပညာဆည္းပူးေနစဥ္အတြင္း ၁၈၅၇ခုႏွစ္တြင္ အိႏၵိယစစ္ဗာရီမ်ား၏ ေတာ္လွန္မႈျဖစ္ပြားလာရာ ပညာတစ္ပိုင္းတစ္စ ျဖစ္ခဲ႔ရသည္။ သေဘၤာဆိပ္တြင္ေယာင္လည္လည္ ျဖစ္ေနစဥ္ အေမရိကန္သို႔ သြားမည္႔သေဘၤာတစ္စင္း ဆိပ္ကမ္းသို႔ဆိုက္ေရာက္လာသည္။ မင္းေရွာလူးက သေဘၤာထက္ တက္ေရာက္ေလ႔လာသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ ျမန္မာႏိုင္ငံ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕တြင္သာသနာျပဳလုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ေနသူ ဆရာမႀကီးမစၥမာရီယာအင္ေဂါကိုေတြ႔ခဲ႔ရသည္။ ဆရာမႀကီးမွာအားလပ္ရက္တြင္အေမရိကန္သို႔ ေခတၱျပန္ျခင္း ျဖစ္ရာ မင္းေရွာလူးကေတြ႔ဆံုၿပီး အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပခဲ႔သည္။ ပညာလိုလားသူ မင္းေရွာလူးအေၾကာင္းကို ဆရာမႀကီးက သေဘၤာကပၸတိန္အားတစ္ဆင္႔ေျပာျပေပးသည္။ လမ္းစရိတ္မရိွသူ မင္းေရွာလူးမွာ သေဘၤာေပၚရိွ စားေသာက္ခန္းတြင္ စားပြဲထိုးလုပ္ကိုင္ရင္း လိုက္ပါခြင္႔ ရရိွခဲ႔သည္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔အေရာက္တြင္ ဆရာမႀကီးကနယူးေယာက္ၿမိဳ႕မွ ကုန္သည္တစ္ဦးႏွင္႔ လူဝီစဘတ္ တကၠသိုလ္မွပါေမာကၡတစ္ဦးအားဆက္သြယ္ေပးသည္။ ၁၈၅၉ခုႏွစ္တြင္ မင္းေရွာလူး လူဝီစဘတ္တကၠသိုလ္သို႔ ဝင္ခြင္႔ရသြားသည္။ ထိုသို႔ျဖင္႔ ပါေမာကၡတစ္ဦး၏အိမ္တြင္ တစ္နာရီဆယ္ဆင္႔ျဖင္႔ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရင္း ေက်ာင္း တက္သည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အျခားၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားသို႔သြားေရာက္ကာ ျမန္မာ႔ဓေလ႔ႏွင္႔ ျမန္မာလူမ်ဳိး မ်ားအေၾကာင္း ေဟာေျပာျခင္းျဖင္႔ ဝင္ေငြရွာသည္။

ေမာင္ေရွာလူးကတကၠသိုလ္မွဘြဲ႕ရေသာ္လည္း ပညာကိုဆက္လက္ဆည္းပူးလိုေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ အိုဟိုင္းယိုးျပည္နယ္ေဆးေကာလိပ္တြင္ ေဆးပညာကိုဆက္လက္ဆည္းပူးျပန္သည္။ သံုးႏွစ္အၾကာ (၁၈၆၇) ခုႏွစ္တြင္ ေဆးပညာ MA ဘြဲ႕ကိုရရွိခဲ႔သည္။

ေမာင္ေရွာလူးမွာ ငယ္စဥ္ကပင္ေဆးပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္စိတ္ျပင္းျပခဲ႔သည္။ သူတို႔၏မိသားစုမွာ ဆရာယုဒသန္ႏွင္႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္တစ္ရပ္ထဲအတူေနခဲ႔ဖူး၏။ ဆရာယုဒသန္ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္ နာမက်န္း ျဖစ္ေသာအခါ ကုသေပးမည္႔ေဆးပညာရွင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်မရွိေသာေၾကာင္႔ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ကုသရန္ သေဘၤာျဖင္႔တင္ေဆာင္ေပးၾကရာ လမ္းခရီးတြင္ကြယ္လြန္သြားခဲ႔သည္။ မိမိအားႏွစ္ျခင္းခံေပးခဲ႔ေသာ ဆရာယုဒသန္၏ အျဖစ္ေၾကာင္႔ပင္ ေမာင္ေရွာလူးမွာ ေဆးပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္ရန္ ဆႏၵရွိခဲ႔သည္။

ေဒါက္တာေရွာလူးေဆးပညာဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္သတင္းၾကားသိရသူအေမရိကန္သမၼတႀကီးအင္ဒရူးဂ်ြန္ဆင္ကသူ႔အားေခၚယူေတြ႔ဆံုခဲ႔သည္။ အေမရိကန္သို႔ လာေရာက္သည္႔ ပထမဆံုးျမန္မာပညာေတာ္သင္ ေက်ာင္းသားကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာေတြ႔ဆံုခဲ႔သည္။ ေဒါက္တာေရွာလူးက ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ေတာ႔မည္႔ အေၾကာင္းေျပာျပရာ သမၼတႀကီးက ျမန္မာဘုရင္ မင္းတုန္းမင္းထံ ေထာက္ခံစာတစ္ေစာင္ ေရးေပးလိုက္သည္။ ယင္းစာတြင္ ဘုရင္မင္းျမတ္အေနျဖင္႔ ေဒါက္တာေရွာလူးအားထိုက္သင္႔သေလာက္ ခ်ီးျမွင္႔ေစာင္႔ေရွာက္ လိမ္႔မည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႔ေၾကာင္းပါရွိသည္။ မင္းတုန္းမင္းသည္ ေဒါက္တာေရွာလူးအားေကာင္းစြာ လက္ခံေတြ႔ဆံုခဲ႔ၿပီး ေျမာက္ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္းရွိ အေဆာင္ေတာ္တြင္ ေနထိုင္ေစၿပီး ပြဲေတာ္အုပ္ေန႔စဥ္ ပို႔ေပးခဲ႔သည္ဆို၏။

ေဒါက္တာေရွာလူးသည္ ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္တြင္ ရက္သတၱပတ္ သံုးပတ္ၾကာေနထိုင္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္သို႔ျပန္ဆင္းလာခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ျပန္ကာ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းေဆာက္ကာ ေက်ာင္းသား (၃ဝ)ခန္႔ကိုစာသင္ေပးသည္။ ေျခာက္လအၾကာတြင္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေအဘီအမ္ေက်ာင္း၌ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္ျပန္သည္။ ေက်ာင္းဆရာဘဝျဖင္႔ဆယ္ႏွစ္ခန္႔ၾကာခဲ႔သည္။ ယင္းေနာက္ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေသာ သံုးဆယ္ၿမိဳ႕မွ ဆရာမႀကီး၏ေက်ာင္းတြင္ သံုးႏွစ္မွ် ေက်ာင္းဆရာလုပ္ၿပီး ေက်းဇူးဆပ္သည္။

ေဒါက္တာေရွာလူးသည္ ေက်ာင္းဆရာလုပ္ေနရေသာ္လည္း ေဆးကုသေရး၌သာ ဝါသနာထံုသည္။ သို႔ေသာ္ၿဗိတိသွ်အစိုးရက ေဆးကုသေရးတြင္သူ႔အားေနရာမေပးလိုၾကေပ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆရာဝန္ဟူ၍ အသိအမွတ္ျပဳလိုဟန္မရိွသျဖင္႔ ေဆးဘက္တြင္အႀကိမ္ႀကိမ္ ေလွ်ာက္ထားေသာ္လည္း မရရိွခဲ႔ေပ။ ပညာေရးဘက္တြင္သာ အမႈထမ္းရန္ရာထူးႀကီးမ်ားေပးသည္။ ရန္ကုန္၌ေက်ာင္းဆရာလုပ္ေနစဥ္ ၿဗိတိသွ် စစ္ဗိုလ္တစ္ဦး၏သမီး မစၥလူရီပရဲရားႏွင္႔ အိမ္ေထာင္က်ကာ သားငါးဦး၊ သမီးႏွစ္ဦးထြန္းကားခဲ႔သည္။

ေဒါက္တာေရွာလူးသည္ ေက်ာင္းဆရာအျဖင္႔ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္လိုစိတ္ မရွိေတာ႔ေသာေၾကာင္႔ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ျပန္ကာ အေမရိကန္သာသနာျပဳ ဆရာဝန္မႀကီး ေဒါက္တာအယ္လင္းမစ္ခ်ယ္ထံတြင္ အကူ ဆရာဝန္ဝင္လုပ္၏။ ၁ဝႏွစ္ခန္႔ အကူဆရာဝန္လုပ္ခဲ႔ၿပီးေနာက္ ေဒါက္တာေရွာလူး ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္း ဖြင္႔သည္။ တစ္ဖက္မွလည္း ေမာ္လၿမိဳင္အစိုးရေက်ာင္းႏွင္႔ ေနာ္မန္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔မ်ားတြင္ပါဝင္ကူညီ ေဆာင္ရြက္ ေပးသည္။ ထိုစဥ္အတြင္းဇနီးသည္ မစၥပရဲရား ကြယ္လြန္၍ ေဒၚေရႊႏွင္႔ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ျပဳခဲ႔သည္။

ေဒါက္တာေရွာလူးသည္ အသက္၇၄ႏွစ္ အရြယ္အထိလ်င္ျမန္ ျဖတ္လတ္စြာ ေဆးဝါးကုသ ေပးေနဆဲျဖစ္သည္။ ညအခ်ိန္မေတာ္ ဆရာဝန္ပင္႔လွ်င္လည္း မဆိုင္းမတြလိုက္လံကုသေပးတတ္သည္။ သူကပညာကို ႀကိဳးစားသင္ယူခဲ႔သည္႔နည္းတူ အလုပ္ကိုလည္းႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္တတ္၏။ ေန႔စဥ္ နံနက္ေလးနာရီ အိပ္ယာမွထကာ ေရမိုးခ်ိဳး၊အဝတ္အစားလဲကာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေလ႔ရွိသည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ ကမ္းနားလမ္းရိွ သူ၏ေနအိမ္ေအာက္ထပ္တြင္ ကြပ္ပ်စ္ေလးခင္းကာ တစ္ဦးထဲအိပ္စက္ေလ႔ ရိွသည္။

တစ္ေန႔နံနက္တြင္ ဇနီး၊သားသမီးမ်ားအားလိုက္လံႏိႈးကာ ေအာက္ထပ္သို႔ဆင္းလာၾကရန္ မွာၾကား သည္။ ထို႔ေနာက္သူကဦးစြာဆင္းသြားၿပီး ကြပ္ပ်စ္ထက္၌လဲေလ်ာင္းေနလိုက္သည္။ မိသားစုက ေဒါက္တာေရွာလူး၏ ထူးျခားေသာအျပဳအမူေၾကာင္႔ ေအာက္ထပ္သို႔ဆင္းလာၾကရာ ကြပ္ပ်စ္ထက္၌ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာေရွာလူးကို ေတြ႔ၾကရသည္ဟူ၏။ ေဒါက္တာေရွာလူးမွာ သူလက္ထပ္စဥ္က ဝတ္ဆင္ခဲ႔ေသာ အေနာက္တိုင္းဝတ္စံုကို ဆင္ျမန္းထားေၾကာင္း ထူးျခားစြာေတြ႔ၾကရသည္။

(၁၉၂၉)ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ(၁ဝ)တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ႔ေသာေဒါက္တာေရွာလူး၏ ဈာပနမွာ စည္ကားလွသည္။ ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီးမ်ားသာမက ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားပါ တက္ေရာက္ခဲ႔ၾကေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ားကဆိုသည္။ ေဒါက္တာေရွာလူးကို ဂူသြင္းသၿဂိဳလ္ခဲ႔ၾကၿပီး အုတ္ဂူထက္တြင္ In Sacred Memory of Dr.Shaw Loo Die 10-10-1929˜ Age 91 years "All the way Saviour Leads me" ဟုေရးထိုးထားေပးၾကပါသည္။

ေဒါက္တာေရွာလူး၏ ပထမအိမ္ေထာင္မွသမီးမ်ားမွာ ဥေရာပတိုက္သားမ်ားႏွင္႔သာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ႔ ၾကၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ကြယ္လြန္ခဲ႔ၾကသည္။ ဒုတိယဇနီး ေဒၚေရႊမွာ ထားဝယ္သူျဖစ္ၿပီး သမီးႀကီးေဒၚတင္တင္ (အင္မလီးေရွာလူး- ေမာ္တလိန္းေက်ာင္း ဆရာမ)၊ သား ေသာမတ္ေရွာ (မီးရထားဆရာဝန္)ႏွင္႔ သမီးငယ္ အဲလစ္ဇဘတ္ေရွာလူး (စိန္႔မတ္သရူးေက်ာင္းဆရာမႀကီး)တို႔ကိုဖြားျမင္ခဲ႔ပါသည္။ ေဒါက္တာေရွာလူး၏သမီးႀကီး ေဒၚတင္တင္မွ ေမြးဖြားသူ ေဒၚေမစီမွာ အဖိုးျဖစ္သူ ေဒါက္တာေရွာလူးအေၾကာင္းကို ေကာင္းစြာေျပာျပႏိုင္ၿပီး အသက္၈၂ႏွစ္အရြယ္အထိ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ေနပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။၂ဝဝ၈ခုႏွစ္ဒီဇင္ဘာ(၂၄)ရက္ထုတ္Weekly Elevenဂ်ာနယ္မွ ဆရာတင္နိုင္တိုး၏ ေဆာင္းပါးမွ ထပ္ဆင့္ေဖၚျပပါသည္။

မြန္ေဒသလုံးဆိုင္ရာဒီမိုကေရစီပါတီအလုပ္အမွဳေဆာင္စာရင္းမ်ား

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:33:00 -0700

မြန္ေဒသလုံးဆိုင္ရာဒီမိုကေရစီပါတီသည္ ျပီးခဲ့သည့္ဇူလိုင္လ(၁၁)ရက္ေန႔ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႔ဌာနခ်ဳပ္ရံုးတြင္ အစည္းအေဝးက်င္းပခဲ့ျပီး ဗဟိုအလုပ္မႈေဆာင္ေကာ္မတီ(၂၁)ဦးကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။

အဆိုပါအလုပ္အမွဳ ေဆာင္အဖြဲ႔၏ အမည္စာရင္းမ်ားမွာ ႏုိင္ေငြသိန္း(ဥကၠ႒)၊ ႏိုင္လွေအာင္(ဒုဥကၠ႒-၁)၊ ႏိုင္သိုက္(ဒုဥကၠ႒-၂)၊ မင္းႏြယ္စိုး(အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး)၊ ႏိုင္စံတင္(အတြင္းေရးမွဴး-၁)၊ မင္းခင္ေအာင္၊ (အတြင္းေရးမွဴး-၂) အမွဳေဆာင္ေကာ္မတီဝင္မ်ားမ်ားမွာ ႏိုင္က်န္ရစ္(မြန္အဆိုေတာ္)၊ ႏိုင္ခ်မ္းေျမ႕၊ မင္းသိန္းဟန္၊ မင္းစိုးသိန္း၊ ႏိုင္လဝီေအာင္၊ ႏိုင္ေအာင္ဘ၊ ႏိုင္ဗညားေအာင္မိုး၊ ႏိုင္စိန္ထြန္း(နိုင္ခ်မ္းေအာင္)၊ မင္းစိန္ေအာင္၊ မင္းခ်စ္ဦး၊ ႏိုင္သန္းေ႐ႊ၊ မင္းသစ္လြင္၊ ႏိုင္ထြန္းအုန္း၊ ႏိုင္ေအာင္စိုး၊ ႏိုင္ဟံင္ဆာန္ပါဝင္သည္။

ပါတီေရးရာေကာ္မတီ(၁၅)ဦးကို ေအာက္ပါပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ ႏိုင္ေငြသိန္း၊ ႏိုင္သိုက္၊ ႏိုင္လွေအာင္၊ ႏိုင္ႏြယ္စိုး၊ ႏိုင္ဗညားေအာင္မိုး၊ ႏိုင္လဝီေအာင္၊ ႏိုင္ခ်စ္ဦး၊ ႏိုင္သိန္းဟန္၊ ႏိုင္စံတင္၊ ႏိုင္မိ်ဳးတင့္လြင္၊ ႏိုင္စိုးသိန္း၊ ႏိုင္ေအာင္ဘ၊ ႏိုင္စိန္ေအာင္၊ ႏိုင္သန္းေ႐ႊ၊ ႏိုင္စိန္ထြန္းတို႔ပါဝင္ျပီး ဌါနဆိုင္ရာ တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ရန္တာဝန္ေပးထားသည္။

ပထမအႀကိမ္ဇူလိုင္လ(၁၁)ရက္ေန႔အထိစာရင္းအရ ပါတီဝင္အင္အားမွာ၊ ေရးၿမိဳ႕နယ္(၅ဝ၄)ဦး၊ ေခ်ာင္းဆုံၿမိဳ႕နယ္(၄၉၁)ဦး၊ မုဒုံၿမိဳ႕နယ္(၁၈ဝ)ဦး၊ သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳံနယ္(၁၄၂)ဦး၊ ဘားအံၿမိဳ႕နယ္(၂၃)ဦး၊ က်န္ေသာျမိဳ႔နယ္မ်ားတြင္စာရင္းမေရာက္လာေသးဟု ပါတီေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးမွေျပာပါသည္။

ဘုရားသုံးဆူနယ္စပ္ျပႆနာ သေဘာတူညီမႈရ႐ွိ

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:31:00 -0700

ဘုရားသုံးဆူေဒသ၌ျမန္မာတုိ႔ကြန္ကရိလမ္းခင္းေနပုံ

ယခုရက္ပုိင္းအတြင္းျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ဘုရားသုံးဆူေဒသ ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္အျငင္းပြားမႈျပႆနာ ကိစၥရပ္မ်ား ႏွစ္ဖက္သေဘာတူညီမႈမ်ားရ႐ွိခဲ့ၾကသျဖင့္ ေျပလည္မႈရ႐ွိခဲ့သည္။

ဘုရားသုံးဆူေဒသ၊ ထုိင္းျမန္မာႏွစ္ႏုိင္ငံနယ္ျခားေကာ္မတီဥကၠဌမ်ား ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ေန႔လည္စာစားပြဲတစ္ရပ္ကုိ ထုိင္းေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ယမန္ေန႔နံနက္ (၁၁) နာရီတိတိတြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ ကန္ခ်ပူရီခ႐ုိင္၊ စံခလပူရီၿမဳိ႕အနီး႐ွိ BASINI ENTERPRISE Co.Ltd. ႐ုံးခန္းအတြင္းႏွစ္ရီၾကာခန္႔ က်င္းပခဲ့ရာ သေဘာတူညီမႈရ႐ွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း တက္ေရာက္ခဲ့သူ ထုိင္းဝန္ထမ္းတစ္ဦး ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ဘုရားသုံးဆူေဒသ၌ျမန္မာတုိ႔ကြန္ကရိလမ္းခင္းေနပုံ

“ျမန္မာတုိ႔ခင္းထားတဲ့ကြန္ကရိလမ္းကုိ သူတုိ႔ဆက္ၿပီးမလုပ္ေတာ့ဘူး၊ အခုခင္းၿပီးတဲ့ကြန္ကရိေတြ ျပန္ဖ်က္ဖုိ႔ကုိေတာ့ ထုိင္းတုိ႔က ေငြေၾကးအကုန္အက်ခံရမယ္” ဟု အဆုိပါထုိင္းဝန္ထမ္းက ဆက္ေျပာသည္။

သုိ႔ရာတြင္ မည္သည့္ေန႔ရက္တြင္ ခင္းက်င္းၿပီးေသာ ကြန္ကရိမ်ား စတင္ဖ်က္ဆီးမည္ကုိ မသိရေသးဟု ဆုိပါသည္။
ျမန္မာကုန္သည္တစ္ဦးက “ ကုန္သည္ေတြဆီက ေငြေကာက္ယူၿပီး ဒီလမ္းကုိခင္းခဲ့တာ၊ တကယ္လုိ႔ျပန္ဖ်က္မယ္ဆုိရင္ အလကားေငြျဖဳန္းတီးပစ္တာပဲ” ဟု ေျပာသည္။

လမ္းျပင္အလုပ္သမားတစ္ဦးအဆုိအရ ယခုလုပ္လက္စလမ္းကုန္က်စရိတ္မွာ ထုိင္းဘတ္ေငြသုံးသိန္းေက်ာ္ခန္႔ကုန္က်ခဲ့ၿပီး က်ပ္ေငြသိန္းတစ္ရာခန္႔ ျမန္မာတုိ႔အဆုံး႐ွဳံးခံရမည္ ျဖစ္သည္။
ထုိ႔အတူ ျမန္မာတုိ႔ပိတ္ထားေသာ နယ္စပ္မလြယ္ေပါက္မ်ားကုိလည္း ယမန္ေန႔တြင္ ပုံမွန္ျပန္ဖြင့္ေပးသည့္အတြက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ထုိင္းကုန္စည္ကားမ်ား ယခင္ကဲ့သုိ႔ ေျပးဆြဲေနသည္။

ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္ ဘုံဆုိင္ေျမ No Man Land ဧရိယာအတြင္း ျမန္မာအာဏာပုိင္မ်ား မီတာ ၅၀၀ ခန္႔႐ွိ ကြန္ကရိလမ္းတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ကုိ ထုိင္းတုိ႔တားျမစ္သျဖင့္ ျမန္မာဖက္မွ နယ္စပ္မလြယ္ေပါက္မ်ားကုိ ထုိသုိ႔ပိတ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္ဟု သတင္းမ်ားတြင္ ေဖၚျပၾကသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ယခင္ေလးႏွစ္ၾကာပိတ္ထားဆဲ တရားဝင္ကုန္သြယ္ေရးပင္မဂိတ္ႀကီးအား ဆက္လက္ပိတ္ထားဆဲျဖစ္သည္။

ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တေလ်ာက္ တာခ်ီလိတ္မွေကာ့ေသာင္းအထိ ကီလုိမီတာ ၂၇၀၀ ေက်ာ္ခန္႔႐ွည္လ်ွားစြာ ထိစပ္ေနၿပီး နယ္ျခားမွတ္တုိင္မ်ား အတိအက်မသတ္မွတ္ႏုိင္ေသးေပ။

နယ္ျခားမွတ္တုိင္မ်ဥ္းေၾကာင္းမ်ား သတ္သတ္မွတ္မွတ္မ႐ွိသျဖင့္ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တေလ်ွာက္ ႏွစ္ႏုိင္ငံေဒသအာဏာပုိင္မ်ားအၾကား နယ္ေျမႏွင့္ပတ္သက္၍ မၾကာခဏအျငင္းပြားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည္ကုိ ၾကားသိေနရသည္။

ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ဂိတ္ နအဖပိတ္ထား

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:29:00 -0700

ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္၊ ဘုရားသုံးဆူေဒသတြင္ ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာတို႕ နယ္ေျမပိုင္းျခားျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ညိွႏိွဳင္းမႈမရေသာေၾကာင့္ လူဝင္ထြက္ျဖတ္သန္းဂိတ္ကို ပိတ္ထားေၾကာင္း သိ႐ိွရပါသည္။

ယမန္ေန႔ မြန္းလြဲ(၂)နာရီခန္႔တြင္ ဘုရားသုံးဆူေဒသ႐ိွ ခလရ(၃၂) တပ္ရင္းမႉး ဒုတိယဗုိလ္မႉးႀကီး ေအာင္တင့္ခုိင္အမိန္႔ျဖင့္ ပိတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

“ ဘုရားသုံးဆူအနီးမွာ႐ိွတဲ့ ေျမကြက္တစ္ခုကို နအဖတို႕ ပန္းျခံလုပ္ဖို႕႐ိွတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ႐ွမ္းကုန္းစာသင္ေက်ာင္းအေနာက္န႕ဲ ေဂါက္ကြင္းအၾကား၊ နအဖတို႕လမ္းေဖာက္ေနတာကို ထိုင္းအာဏာပိုင္တို႕ လာတားတဲ့အတြက္ လမ္းပိတ္လိုက္တယ္” ဟု ဘုရားသုံဆူေဒသမွ ျမန္မာစစ္အာဏာပုိင္ႏွင့္နီးစပ္သူတစ္ဦးက ေကာင္းဝါသတင္းဌါနသုိ႔ ေျပာျပသြားပါသည္။

ၾကံေတာ႐ြာသားတစ္ဦးက “ ဂ်ပန္ေရတြင္းနဲ႕ ဘုရားသုံးဆူလမ္းေပၚမွာ႐ိွတဲ့ စစ္ေဆးဂိတ္ကေန သြားလာတဲ့သူေတြကို မေပးသြားဘူး၊ နအဖတို႕က လက္နက္အျပည့္အစုံနဲ႕ လမ္းသစ္ေဖာက္လုပ္ေရးမွာ ေရာ၊ လူဝင္လူထြက္အေပါက္အားလုံးကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္ ” ဟု ဆိုပါသည္။

“ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ညဘက္အခိ်န္ပိုအလုပ္လုပ္လို႕မရေတာ့ဘူး၊ မနက္ျဖန္လည္း အလုပ္ဆင္းလို႕မရ ဘူး၊ အလုပ္႐ွင္တို႕ကအလုပ္႐ုံပိတ္ပစ္မယ္လို႕ေျပာတယ္ ေနာက္အလုပ္သမားေတြအလုပ္မဆင္းရ သည့္အတြက္အလုပ္႐ွင္ဘက္ကလည္း ပစၥည္းမ်ားအခ်ိန္မီထုတ္လုပ္တင္ပို႕ရန္အခက္အခဲၾကဳံေတြ႕ ေနရ ပါတယ္ ” ဟု ဖိနပ္စက္႐ုံမွအလုပ္သမားတစ္ဦးကေျပာပါသည္။

ဘုရားသုံးဆူနယ္စပ္ေဒသျဖတ္ေက်ာ္ခြင့္ကို ယခင္က ႏွစ္ႏုိင္ငံသေဘာတူညီခ်က္အရ တရားဝင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ္လည္း (၂၀၀၇) မတ္လတြင္ စံခရပူရီၿမိဳ႕နယ္႐ိွ လုိင္ေဝေဒသ၌ DKBA ကရင္လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔က ထိုင္းနယ္ျခားေစာင့္တပ္ပုလိပ္ႏွစ္ဦး ကို ဖမ္းဆီးခဲ့ေသာၾကာင့္ နယ္စပ္အားလုံးကို ထိုင္းတို႕ဘက္မွ ပိတ္ပစ္ လိုက္ပါသည္။

တဖန္ အဆုိပါ ထုိင္းပုလိပ္ႏွစ္ဦးကို ျပန္လႊတ္လိုက္ခ်ိန္၌ အျခားနယ္စပ္ေဒသကို ျပန္ဖြင့္ေပးေသာ္လည္း ဘုရားသုံးဆူေဒသ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္သည့္ပင္မဂိတ္ႀကီးကိုမူ ျမန္မာအာဏာပုိင္တုိ႔ ယခုတုိင္ဆက္ပိတ္ထားဆဲျဖစ္သည္။

တရားမဝင္ ျမန္မာအလုပ္သမားခိုးဝင္လာသည့္ကားတိမ္းေမွာက္(၉)ဦးဒါဏ္ရာရ

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:27:00 -0700

ျမန္မာနယ္စပ္ ဘုရားသုံးဆူျမိဳ႔အလြန္ ထိုင္းနိုင္ငံစံခလပူရီျမိဳ႔မေရာက္ခင္ စံခလယ္ေက်းရြာအနီး ဇူလိုင္(၇) ရက္နံက္(၁၂)ခြဲအခ်ိန္တြင္ တရားမဝင္ျမန္မာေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို တင္ေဆာင္လာသည့္ ကားတစ္စီး ေမွာက္သြားရာတြင္ အလုပ္သမား(၉)ဦးေလာက္ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရရွိခဲ့သည္ဟု ေဒသခံမ်ားကေျပာပါသည္။
အဆိုပါ တရားမဝင္ျမန္မာေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို တင္ေဆာင္လာသည့္ကားပိုင္ရွင္မွာ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့သည္ ဟုလည္းေဒသခံမ်ားမွေျပာပါသည္။ ကားတိမ္းေမွာက္ျပီးေနာက္ဆက္တြဲ အေျခအေနမ်ားကို မ်က္ျမင္သက္ေသ တစ္ဦးက အခုလိုေျပာပါသည္။

          “ကားေမွာက္တာအကုန္လုံး(၃၈)ေယာက္ေလ။ (၃၈)ေယာက္မွာဒါဏ္ရာျပင္းတာက(၉)ေယာက္၊ (၉) ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ဟာ ကန္ပူရီေဆးရံုကိုပို႔ထားရတယ္။ က်န္တဲ့(၈)ေယာက္က ဝင္းကေဆးရံုမွာ အတြင္းလူနာအျဖစ္ေဆးဝါးကုသခံေနရတယ္။

          ဒါဏ္ရအနည္းအက်ဥ္းရထားသည့္သူမ်ားအပါအဝင္ က်န္ရွိေနသည့္တရားမဝင္အလုပ္သမားမ်ားကို စံခလ ပူရီရဲစခမ္းတြင္ထိန္းသိမ္းထားျပီး ၄င္းတို႔၏အေျခအေနႏွင့္ပက္သက္ျပီး ထိုင္းအဏာပိုင္မ်ားႏွင့္နီးစပ္သူတစ္ဦးကို ေမးျမန္းခဲ့ရာတြင္ ယခုလိုေျပာပါသည္။

          “ခိုးဝင္တဲ့လူေတြကေတာ့ ျမိဳ႔ထဲမွာ အလုပ္သြားလုပ္မဲ့သူေတြပါ။ သူတို႔ကို ျမန္မာနယ္စပ္မွာျပန္သြန္မွာ ေပါ့။ ဒါဏ္ရာနဲနဲရတဲ့သူေတြကေတာ့ ေဆးရံုမွာေဆးထဲ့ျပီးေတာ့ ရဲစခမ္းထိန္းထားတယ္။ မနက္ဖန္ေလာက္ သြန္မယ္ထင္တယ္။”

          ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသည့္ တရားမဝင္ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားကို ရွာေဖြ၊ ဖမ္းဆီး၊ တရား႐ံုးတင္ဖို႔အမိန္႔ကို ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အဘီဆစ္ဝိခ်ာခ်ီဝက ဇြန္(၂)ရက္စြဲႏွင့္ လက္မွတ္ေရးထိုးထုတ္ျပန္ခဲ့ အျပီးမွာဖမ္းဆီးမွဳေတြမ်ားျပားလာပါသည္။ ထိုင္းအစိုးရအေနႏွင့္ မည္သို႔ပင္စီမံခ်က္ခ် ဖမ္းဆီးမွဳမ်ားလုပ္ေနေသာ္ လဲ တရားမဝင္ျမန္မာေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကေတာ့ လမ္းေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ခိုးဝင္လာဆဲျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံအတြင္၌ နိုင္ငံေရးမတည္ျငိမ္မွဳ စီးပြါးေရးနိမ့္က်မွဳ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းၾကီးျမင့္မွဳေၾကာင့္ ထိုင္းနိုင္ငံအတြင္းကို အလုပ္အကိုင္ရွာေဖြလုပ္ကိုင္လာမွဳ ပိုမ်ားျပားလာသည္ဟု အလုပ္သမားအေရးေလ့လာ သူမ်ားကဆိုပါသည္။

အင္းစိန္ေထာင္အတြင္းအႏွိပ္စက္ခံမြန္ရဟန္းပ်ိဳ ေဆးဝါးကုသခြင့္မရ

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 18:25:00 -0700

အင္းစိန္ေထာင္စစ္ေၾကာေရးစခမ္းအတြင္း အထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ဦးဇင္းေဇာ္လတ္ေခၚ အရွင္ဥကၠံသ သည္ ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားႏွိပ္စက္မွဳဒါဏ္ေၾကာင့္ ေက်ာက္ကပ္ေယာင္ေဝဒနာခံစားေနရေသာ္လည္း ေထာင္ ေဆးရံုတြင္ ေဆးဝါးကုသခြင့္မျပဳေသးဟု မိသားစုဝင္မ်ားမွေျပာပါသည္။ အရွင္ဥကၠံသ၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနႏွင့္ပက္သက္ျပီး
စာသင္ဘက္တစ္ဦးျဖစ္သူ နိုင္အာကာမွ ယခုလိုရွင္းျပပါသည္။

“သူ႔ညီမက တပါတ္ကိုႏွစ္ၾကိမ္ သူ႔ကိုေထာင္ဝင္စာသြားေတြ႔တယ္။ အဲဒီအခါမွာသူ႔ညီမကို သူေျပာျပထားတာ ရွိတယ္။ သူကၾကာၾကာထိုင္လို႔လဲမရဘူးေပါ့။ စစ္ေၾကာေရးစခမ္းမွာရိုက္ႏွက္ထားတာ။ အဲဒီဒါဏ္ေတြကိုခံေနရတာ ေပါ့။ သူ႔ေရာဂါအေျခအေနက ေက်ာက္ကပ္ေယာင္တာခါးနာတာရွိတယ္ေပါ့။ ေဆးဘဲေသာက္ေနရေသးတယ္။ ေဆးရံု ေတာ့ ေလာေလာဆယ္ဆယ္ေတာ့ တင္ခြင့္မရေသးဘူးေပါ့။”

(၂ဝ၁ဝ)ခုႏွစ္ဇန္နဝါရီလ(၇)ရက္ေန႕တြင္ အရွင္ဥကၠံသကိုသံျဖဴဇရပ္ျမိဳ႔နယ္ရဲမ်ားမွ အေထြေထြေရြး ေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္စာရြက္မ်ား လက္ေတာ့(ပ္)ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံး ဗြီဒီယုိကင္မရာတစ္လုံးကို လက္ဝယ္ေတြ႔ရွိမွဳႏွင့္ဖမ္းဆီးခဲ့ျပီး ယခုအခ်ိန္ထိ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္တိုက္(၂)အခန္း(၁)တြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားဆဲျဖစ္သည္။ အရွင္ဥကၠံသ၏ လက္ရွိ အမွဳရင္ဆိုင္ေနရသည့္အေၾကာင္းကို ေမးျမန္းစုံစမ္းထားေသာ စာသင္ဘက္ျဖစ္သူနိုင္အာကာမွ ယခုလိုေျပာျပ ပါသည္။

“ေထာင္ဝင္စာေတြ႔တာက သူ႔ညီမတစ္ေယာက္ဘဲေတြ႔တယ္။ တျခားဘယ္သူမွေတြ႔ခြင့္မရွိဘူး။ သူ႔ကိုရံုးတင္ တာ(၇)ခါေလာက္ရွိတယ္ေပါ့။ ေဒၚခင္ေဌးၾကြယ္ကေန သူ႔အမွဳကိုလိုက္ေပးေနတယ္။ အမွဳ(၃)မွဳနဲ႔ သူ႔ကိုစြပ္စြဲထား တယ္။ တစ္ခုက(Electronic)ပုဒ္မရယ္။ ေနာက္တစ္ခုက တရားမဝင္ပုံႏိွပ္တဲ့ဥပေဒပုဒ္မရယ္။ နိုင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိုပ်က္ေစတဲ့ ဥပေဒပုဒ္မသုံးခုနဲ႔ သူ႔ကိုစြဲထားတယ္။”

အရွင္ဥကၠံသကို ေမလ(၁၄)ရက္ေန႔မွစျပီး အင္းစိန္ေထာင္တရားရုံးတြင္္ စစ္ေဆးၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ျပစ္ဒဏ္ စီရင္ျခင္းမရွိေသးဟုသိရသည္။ ၄င္း၏မိသားစုဝင္မ်ားကိုလည္း တရားရုံးတြင္ဝင္ေရာက္ နာၾကားခြင့္မျပဳခဲ့ဟု ေဒသခံ တစ္ဦးမွ ေျပာပါသည္။

အရွင္ဥကၠံသကို ရန္ကုန္ျမိဳ႔အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္တိုက္(၂)အခန္း(၁)တြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားဆဲျဖစ္ပါသည္။
မြန္ျပည္နယ္ေခ်ာင္းဆုံၿမိ့ဳနယ္ မုဒြန္းရြာဇာတိ သက္ေတာ္(၂၈)ႏွစ္ရွိအရွင္ဥကၠံသသည္မြန္ျပည္နယ္မုဒုံျမိဳ႕နယ္ ႏိုင္လႈံေက်းရြာ၊ေအာင္ေဇယ်ပရိယတၲိစာသင္တိုက္တြင္လက္ေထာက္စာခ်ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ျပီး အမ်ိဳးသားေရးအတြက္ တက္ၾကြစြာပါဝင္လွဳပ္ရွားေနေသာမြန္မ်ိဳးခ်စ္ရဟန္းပ်ိဳတစ္ပါးျဖစ္ပါသည္။