1. ใช้โปรแกรม telnet เข้าไปยัง server ที่คุณมีสิทธิ์เข้า
2. เรียกโปรแกรม lynx เพื่อเข้าเว็บแบบ text mode
3. บอก lynx ด้วยว่าจะเข้าเว็บไหน แต่ถ้าให้ดี เข้าเว็บ Google เหอะ เพราะหน้าจอพื้น ๆ เหมาะมากสำหรับ text mode
4. หาช่องที่ใส่คำค้นให้เจอ แล้วพิมพ์คำว่า “Firefox”
5. ต้องจำให้ได้ว่าหน้าเว็บ Google ตอนที่เป็น GUI สวย ๆ มันเป็นยังไง เพราะตอนมันเป็น text mode มันแทบจะไม่เหมือนกันเลย พับผ่าสิ
6. ทนใช้ลูกศรเลื่อนขึ้นเลื่อนลงหน่อย เพราะเมาส์มันใช้ไม่ได้แน่ ๆ
7. พยายามหาเว็บ Firefox ให้เจอ ยิ่งเป็น URL ที่เข้าไปดาวน์โหลด Firefox ตรง ๆ ได้ยิ่งดี
8. อย่านิ่งเฉยหาก lynx ถามคำถามคุณเป็นระยะ เพราะมันจะถามคุณเป็นวรรคเป็นเวรเลยล่ะ เช่น มี cookies เข้ามา จะรับหรือเปล่า? จะย้ายไปอีกหน้านึง จะให้ย้ายหรือเปล่า? มันผิดไวยากรณ์นะ จะปล่อยผ่านหรือเปล่า? เป็นต้น
9. เมื่อเจอรายชื่อไฟล์ที่ต้องการดาวน์โหลด หรือปุ่มกดเพื่อดาวน์โหลด ให้เคาะปุ่ม Enter เข้าไปเลย ไม่ต้องเกรงใจ
10. ถ้าอินเทอร์เน็ตของคุณไม่มีปัญหา ไฟล์จะถูกดาวน์โหลดมาวางไว้ที่ server ของคุณ
11. ให้ตรวจด้วยคำสั่ง ls ว่ามีไฟล์จริง ๆ อ๊ะเปล่า?
12. ออกจาก telnet ได้แล้วพอแค่นี้ แล้วให้เข้าไปที่ server ของคุณด้วยโปรแกรม ftp แทน
13. บอก ftp ว่าคุณจะดาวน์โหลดไฟล์มาไว้ที่เครื่อง Client แบบ Binary ด้วยคำสั่ง binary
14. บอก ftp ว่าคุณอยากจะรู้ว่าไฟล์ดาวน์โหลดไปถึงไหนแล้ว ด้วยคำสั่ง hash (มันจะขึ้นเครื่องหมาย # เป็นตับเลย ดูแล้วไม่สวย แต่ก็ดีกว่าไม่เห็นอะไรเลย)
15. พอกำหนด 2-3 อย่างข้างบนเสร็จแล้ว ทีนี้ก็ถึงเวลาดาวน์โหลดไฟล์มาไว้ที่เครื่อง Client ของเรา โดยการใช้คำสั่ง get แล้วตามด้วยชื่อไฟล์ที่จะดาวน์โหลด
16. แล้วเราก็จะเห็นเครื่องหมาย # ขึ้นมาเป็นตับ ช้าเร็วตามความเร็วของอินเทอร์เน็ต
17. ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ไฟล์จะถูกดาวน์โหลดมาเกยตื้นอยู่ที่ c:\document and setting\[ชื่อ user]
18. เสร็จแล้วก็ออกจากโปรแกรม ftp แล้วมาติดตั้ง Firefox
19. เพียงขั้นตอนง่าย ๆ เท่านี้ ก็มี Web Browser เอาไว้ให้ใช้แล้ว เย้

สรุปแล้ว ไม่ได้อยากใช้ lynx เล้ย พับผ่าสิ

Technorati Tags: lynx, get, firefox, google, telnet, ftp

อือม ช่างตรงกับแนวคิดของ Outsourcing เสียนี่กระไร!!!

งั้นถ้าโจทย์ที่เจอมามันเป็นแบบนี้ล่ะ คือเราต้องการสร้างระบบซอฟต์แวร์เชื่อมโยงขนาดใหญ่ แต่บังเอิญเราเก่งแต่การซ่อมบำรุงและดูแลระบบซอฟต์แวร์ เราไม่เก่งการสร้างสิ่งที่ยังไม่มีตัวตนขึ้นมา งั้นเราก็จำเป็นจะต้องควักตังค์เพื่อไปจ้างบริษัทที่เขาเก่งมาทำให้เราถูกแมะ?

ทีนี้บริษัทที่ยอมรับงานดันเสนอราคา 20 ล้านบาทพอดิบพอดีอ่ะดิ แล้วทางเราก็พยายามจะต่อราคาให้ลดน้อยลง ซึ่งทางบริษัทก็ยอมด้วยแฮะ โดยลดราคาจาก 20 ล้านบาทเหลือ 16 ล้านบาท แต่มีข้อแม้ว่าทางเราจะต้องให้พนักงานคนหนึ่งของเราไปทำงานเต็มเวลากับบริษัท เพื่อทดแทนงบประมาณ 4 ล้านบาทที่ขาดหายไป!!

โดยพนักงานคนดังกล่าว จะยังเป็นพนักงานซึ่งได้รับเงินเดือน, สวัสดิการ และการเติบโตในหน้าที่การงานจากองค์กรที่ทำงานอยู่ ในขณะที่ต้องทุ่มเทเวลาทำงานทั้งหมดตลอด 8 เดือนให้กับบริษัท Outsourcing ที่องค์กรจะจ้างเข้ามา เพื่อทำระบบซอฟต์แวร์เชื่อมโยงขนาดใหญ่!

ผมเองไม่แปลกใจที่ข้อตกลงนี้เกิดขึ้น เพราะของแบบนี้มันเกิดขึ้นได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องมาพิจารณาก็คือ ถ้าทั้งสองฝ่ายคิดว่าตัวเองชนะ แล้วใครล่ะที่จริง ๆ แล้วเป็นผู้แพ้?

โดยส่วนตัวแล้วคิดว่าบริษัท Outsourcing อาจจะคิดตื้นเขินไป เพราะไม่ได้หมายความว่าบริษัทได้พนักงานของลูกค้าไปใช้งาน แล้วจะสามารถรีดเร้นส่วนเกินแรงงานจากพนักงานคนดังกล่าว เพื่อทดแทนใน 4 ล้านบาทที่ขาดหายไปได้ซะเมื่อไหร่?

ถ้าคิดถ้วน ๆ ว่า 1 เดือนมี 30 วัน แสดงว่า 8 เดือนก็ต้องมี 240 วัน ซึ่งสรุปได้ว่าต้องใช้จำนวนวันในการทำโครงการเท่ากับ 240 วัน

ทีนี้มาคิดเรื่องตังค์บ้าง ถ้าคิดว่าส่วนต่าง 4 ล้านบาทสำหรับงาน 240 วัน ก็แสดงว่า 1 วันจะคิดเป็นค่าแรงได้ 16,666.67 บาท ปัดเป็น 16,700 บาทต่อวัน (คิดง่ายกว่า) ซึ่งก็แสดงว่าทางบริษัท Outsourcing คาดหวังจะให้พนักงานหนึ่งคนซึ่งได้มาจากลูกค้า สามารถทำงานได้มีมูลค่าเท่ากับ 16,700 บาทต่อวัน!!!

ทีนี้มาดูฟากทางเรากันบ้าง สมมติว่าเราจะส่งพนักงานซึ่งมีประสบการณ์ 3 ปี เงินเดือน 17,000 บาทให้ไปทำงานกับบริษัท Outsourcing โดยโมเมเอาว่าพนักงานคนดังกล่าวนั้นขยันขันแข็ง มาทำงานทุกวันไม่เคยขาดเลย และเราก็คิดว่า 1 เดือนมี 30 วันเหมือนกัน ดังนั้นหากคำนวณรายได้ออกมาเป็นรายวันแล้ว พนักงานคนนี้จะมีเงินได้เพียง 566 บาทต่อวันเท่านั้น!!!

ถึงแม้ว่ามนุษย์เราจะเป็นทุนเพียงชนิดเดียว ที่สามารถสร้าง output ได้มากกว่า input แต่อย่างมากก็ทำได้ไม่เกินสองเท่า ดังนั้นถ้าให้มูลค่าเพิ่มสำหรับนิยามนี้ ก็สามารถถูไถได้ว่า พนักงานคนนี้(น่า)จะสามารถสร้างมูลค่าของงานได้เท่ากับ 1,132 บาทต่อวัน (คิดสองเท่า)!!

แต่อัตราส่วนของความคาดหวังต่อความเป็นจริงมันก็ยังต่างกันอยู่ดี เพราะต่างกันถึง 14.75 เท่าแน่ะ (16,700 / 1,132) แล้วทีนี้บริษัท Outsourcing จะทำไงล่ะเนี่ย?

เข้าใจว่าทางบริษัท Outsourcing ซึ่งตกเลขในช่วงของการเจรจาและการทำสัญญาคงจะเพิ่งนึกออก ก็เลยโทรมาขอเปลี่ยนแปลง จากเดิมที่เคยขอหนึ่งคนก็ขอเพิ่มเป็นสองคน แต่แย่หน่อยเพราะความซวยไม่เคยปราณีใคร สิ่งที่ตกลงไปแล้วมันก็เลยเปลี่ยนแปลงไม่ได้!!!

โดยสรุปแล้วผมคิดว่า ถ้าบริษัท Outsourcing ไม่จับพนักงานของลูกค้ากินยาบ้า ฉีดผง หรือจับครอบครัวของพนักงานของลูกค้าเอาไว้เป็นตัวประกันเพื่อข่มขู่แล้วล่ะก็ ไอ้เรื่องจะรีดเร้นส่วนเกินแรงงานจาก 1,132 บาทต่อวัน ให้กลายเป็น 16,700 บาทต่อวันนั้น ผมเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำได้ด้วยวิธีไหนจริง ๆ?

Technorati Tags: Outsourcing, ค่าแรง, เงินเดือน, การจัดการ

• ถ้าคุณเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์แล้วเครื่องมันไม่ติด แสดงว่าต้องมีผีมากินไฟที่เครื่องแน่นอน ให้แก้ไขโดยการเอาปลั๊กไฟไปเสียบที่เต้าไฟฟ้าซะ
• ถ้าคุณพบว่าจอภาพคอมพิวเตอร์ไม่ติด แต่ตัวเครื่องมีไฟฟ้าไหลเข้าและติดดี แสดงว่าต้องมีผีสิงอยู่ในการ์ดจอ ให้แก้ไขโดยการตบตัวเครื่องหนัก ๆ หลาย ๆ ที เพื่อให้การ์ดจอเข้าที่ แล้วผีมันก็จะออกไปเอง
• ถ้าคุณเปิดเครื่องแล้วได้ยินเสียงดัง ตู๊ด….ตู๊ด…………..ตู๊ด…ตู๊ด…………. ให้สันนิษฐานไว้เลยว่า RAM ของคุณโดนไสยเวทย์เข้าให้แล้ว ให้แก้ไขโดยการถอดเอา RAM ออกมาถูด้วยยางลบปลุกเ้สก แล้วเปลี่ยน Slot เสียบ RAM ซะ แล้วไสยเวทย์มันจะเสื่อมไปเอง
• ถ้าคุณพบว่าจอภาพ LCD ของไม่ยอมติด แต่ไฟปิดเปิดจอกระพริบเป็นจังหวะ แสดงว่าจอภาพของคุณต้องมนต์สะกด ให้แก้ไขโดยการบีบ ๆ จอ LCD หรือตบ ๆ จอ LCD แล้วจอของคุณก็จะคลายจากมนต์สะกดเอง
• ถ้าคอมพิวเตอร์ของคุณมีพอร์ต USB แต่มันกลับไม่เป็นที่รู้จักโดยระบบปฏิบัติการ แสดงว่ามีวิญญาณชั่วร้ายสถิตอยู่ใน CMOS ให้คุณเข้า CMOS แล้วบอกมันไปว่าคุณน่ะมี USB นะจะบอกให้ แล้ววิญญาณชั่วร้ายก็จะหายไปโดยพลัน
• ถ้าคุณเจอผีร้ายที่มีอิทธิฤทธิ์สูงส่งสิงสู่คอมพิวเตอร์ของคุณอยู่ จนกระทั่งคุณไม่สามารถปราบมันเองได้ ก็ขอแนะนำให้คุณผนึกมันเอาไว้ แล้วส่งมันไปให้กับหมอผีจอมขมังเวทย์ ผู้ซึ่งพำนักอยู่ตาม Counter Service ช่วยปราบต่อไป

และถึงแม้โลกจะผ่านไปอีกหลายปีเพียงใด ตำนานลึกลับเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ก็ยังคงมีอยู่ต่อไป …. หุ ๆ

Technorati Tags: ตำนาน, ลึกลับ, คอมพิวเตอร์

ผมจำได้ว่าเคยโม้เอาไว้เมื่อหลายครั้งก่อนว่า ถ้าต้องซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ ผมจะซื้อ Netbook ซึ่งผมก็คิดแบบนั้นจริง ๆ แต่บังเอิญว่าด้วยเหตุผลทางเทคนิค ทำให้ผมจำเป็นจะต้องซื้อ Acer eMachines แทน โดยยึดตามความงกและความเคี่ยวของผมเป็นหลัก และเมื่อจัดหามาใช้แล้ว ผมก็เลยจะนำเกร็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับ Acer eMachines มาเล่าสู่ให้อ่านกันดังนี้

1. มุมล่างขวาของจอภาพเขียนไว้ว่า “eMachines D725″
2. เครื่องมีสเป๊คประมาณ CPU 2.0 GHz, HD 250GB และ RAM 1GB เป็นต้น
3. มีการติดตั้ง Linpus Linux มาให้ แบบว่าโฆษณาเลยว่าแกะกล่องมาก็ใช้ได้เลย
4. แต่ติดตั้ง Linpus Linux มาไม่สมบูรณ์ T-T เพราะ Boot เสร็จแล้วจะไม่เข้า GUI คือเป็นหน้าจอคลาสิคแบบ Text Mode แถม mount อะไรก็ไม่เจอซักอย่าง
5. ถ้าอยากจะใช้ Linpus Linux ต้องไปดาวน์โหลดไฟล์ ISO มาเผาใส่แผ่น CD แล้วมาติดตั้งเอง
6. Linpus Linux ซึ่ง Boot จากแผ่น CD สามารถจะใช้ได้เลย โดยไม่จำเป็นต้องติดตั้งลงไปใน Harddisk แถมเก่งอีกต่างหาก เพราะรู้จักอุปกรณ์ทุกตัวบน eMachines ราวกับว่าเคยสนิทกันมาแต่ชาติปางก่อน
7. GUI ของ Linpus Linux น่ารักน่าเอ็นดู คิกขุ อาโนเนะ แต่แสดงผลภาษาไทยไม่ได้ใจเท่าไหร่ เห็นแล้วนึกถึง Browser รุ่นแรก ๆ ที่ไม่รู้จักภาษาไทย T-T
8. เพิ่งจะรู้จัก Serial ATA หรือ SATA จากการเข้าไปดูใน BIOS และก็เพิ่งจะรู้ว่าถ้าจะลง Windows Vista หรือ Linux ให้เลือก SATA เป็น AHCI แต่ถ้าจะลง Windows XP ต้องเลือก SATA เป็น IDE
9. เสียงออกจากลำโพงดังและคมชัดพอสมควร จนกระทั่งไม่จำเป็นจะต้องต่อลำโพงแยกต่างหาก
10. คู่มือแย่ชะมัด บอกแต่วิธีติดตั้ง นอกนั้นไม่บอกอะไรเลย
11. มีแผ่น Resource CD มาให้ ตอนแรกนึกว่าเป็นแผ่น Linpus Linux Lite รุ่น 9.2 แต่ที่ไหนได้ กลับเป็นแผ่น Driver ของ Windows XP และ Windows Vista แทน
12. คนขายทำหน้างง ๆ ตอนที่บอกว่าจะไม่จ่ายเพิ่มให้ 500 บาทสำหรับเป็นค่าติดตั้ง แถมงงหนักเข้าไปอีกเมื่อผมบอกว่า ที่เลือกซื้อ eMachines ก็เพราะอยากจะใช้ Linpus Linux (แต่คนขายดันบอกว่าเป็นเครื่องเปล่า ขี้จุ๊จริง ๆ)
13. ใช้ Notebook Acer ตั้งนาน ไม่เคยรู้เลยว่าศูนย์ซ่อมอยู่แถวถนนพระราม 3 ฝั่งพระนคร เพิ่งจะรู้ก็คราวนี้แหล่ะ
14. ดูจากสภาพแล้วน่าจะทนมือทนเท้าได้ดี อายุการใช้งานน่าจะพอฟัดพอเหวี่ยงประมาณ 5 ปีขึ้นไป

โดยสรุปแล้ว ผมก็ว่า มันก็ … โอเคดีเหมือนกันนะ

Technorati Tags: Notebook, Acer, eMachines

แต่ถ้ารูปภาพที่เราต้องการค้นนั้น มันไม่มีคำให้ค้นล่ะ อือม หมายถึง … ยกตัวอย่างเช่น มีใครซักคนนึงวาดรูปโลโก้ของผลิตภัณฑ์ชนิดหนึ่งมาให้เรา แถมวาดออกมาก็ไม่เหมือนของจริงซะทีเดียว แค่คล้าย ๆ อ่ะ แล้วก็มาถามเราว่าจะค้นจากคอมพิวเตอร์ได้มั้ย? ว่ารูปโลโก้ดังกล่าวมันเป็นของสินค้ายี่ห้ออะไร?

เอ่อ … งั้นก็คงต้องตอบว่า ไม่ได้อ่ะ ไอ้เจ้า Google กับ Yahoo มันทำไม่ได้ T-T

สาเหตุที่ต้องตอบว่าไม่ได้ก็เพราะว่า การค้นของ Search Engine มันไม่ได้ใช้เทคนิค Pattern Recognition อ่ะดิ แต่ถ้าจะให้มนุษย์ค้นให้ล่ะก็ซำบายมาก เพราะสมองของมนุษย์เรานั้นได้บรรจุกลไกของ Pattern Recognition เอาไว้อย่างเต็มเปี่ยม ต่อให้รูปภาพต้นแบบมันจะบิดเบี้ยว บู้บี้ โย้เย้ ผิดรูป หรือ ผิดสี เพียงไร มนุษย์ก็จะสามารถเดาได้ลาง ๆ อยู่ดีว่ามันน่าจะเป็นรูปภาพอะไร!!!

อือม แต่จากประสบการณ์ที่เคยทำ Pattern Recognition มาต้องขอบอกว่า ไอ้การทำ Pattern Recognition นั้น มันค่อนข้างจะกินทรัพยากรของคอมพิวเตอร์น่าดู เพราะมันไม่เหมือนกับการค้นหาคำ ที่เราสามารถใช้รหัส UTF-8 (สามไบต์) หรือ UTF-16 (สองไบต์) ในการเป็นสิ่งบ่งจำเพาะสำหรับค้นหาได้โดยตรง เนื่องจากการทำ Pattern Recognition นั้น เราจำเป็นที่จะต้องหา “ชุดตัวเลข” ของสิ่งบ่งจำเพาะ เพื่อใช้สำหรับเป็นเอกลักษณ์ของ Pattern นั้น ๆ และหนำซ้ำ “ชุดตัวเลข” ที่คำนวณออกมาได้ ยังอาจจะเป็นชุดตัวเลขสองมิติอีกต่างหาก ซึ่งถึงแม้มันจะช่วยให้ Pattern มีเอกลักษณ์โดดเด่นขึ้น แต่นั่นก็หมายถึงความสาหัสของการประมวลผลที่มากขึ้นเป็นทวีคูณ!

ประเด็นถัดมาก็คือเทคโนโลยีที่จะต้องใช้ เนื่องจากรูปภาพที่จะใช้ในการค้นนั้น มันเป็นได้หลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นรูปภาพของโลโก้, วิวทิวทัศน์, ลายมือ, ลายเซ็น หรือ หน้าคน เป็นต้น ซึ่ง Pattern เหล่านี้ล้วนใช้เทคโนโลยีที่แตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่น ถ้าจะค้นรูปภาพธรรมดา เราก็สามารถจะใช้เทคโนโลยี Pattern Recognition ได้ แต่ถ้าหากเราจะตรวจรู้ลายเซ็น เราก็จำเป็นต้องใช้เทคโนโลยี Optical Character Recognition หรือหากเราต้องค้นรูปหน้าของคน เราก็ต้องเปลี่ยนไปใช้เทคโนโลยี Facial Recognition เป็นต้น

จากตัวอย่างข้างต้นจะเห็นว่า การจะทำ Universal Image Search Engine นั้นเป็นเรื่องหินชาติพอสมควร เพราะเราต้องใช้เทคโนโลยีหลาย ๆ อย่างเข้ามาช่วย ไม่ว่าจะเป็น …

1. แขนงทาง Pattern Recognition เช่น Optical Character Recognition, Digital Image Processing หรือ Optical Mark Recognition เป็นต้น

2. แขนงทาง Biometrics เช่น Facial Recognition, Iris Recognition หรือ Fingerprint Recognition เป็นต้น

โดยส่วนตัวแล้วมองว่า ถ้าทุกครั้งที่เราต้องการหาคำตอบว่ารูปภาพที่เราอยากค้น มันคือรูปภาพของอะไร? แล้วเราต้องให้คอมพิวเตอร์ใช้ทุกเทคโนโลยีข้างต้น เข้ามารุมตรวจสอบรูปภาพดังกล่าว มันคงจะสาหัสน่าดู ดังนั้นก็เลยคิดว่า มันน่าจะเป็นไปได้ ที่จะสามารถนำเอาเทคโนโลยีทั้งหมดมารวมกัน ให้กลายเป็น Universal Pattern Recognition ได้!!!

ขนาดในทางฟิสิกส์อนุภาค นักวิทยาศาสตร์ยังคิดกันหัวหกก้นขวิด ว่าจะรวมแรงทั้ง 4 อันได้แก่ แรงนิวเคลียร์อย่างอ่อน, แรงนิวเคลียร์อย่างเข้ม, แรงแม่เหล็กไฟฟ้า และ แรงโน้มถ่วง เข้าไว้ด้วยกันได้ยังไง งั้น … ในทางวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ก็น่าจะสามารถคิดค้นวิธีการรวมเทคโนโลยีการประมวลผลภาพทั้งหลาย เพื่อให้กลายเป็น Universal Image Recognition ได้เหมือนกันอ่ะดิ อิ อิ เอาแบบว่าสมการชุดเดียว ใช้กับรูปภาพได้ทุกรูปแบบไปเลย (สงสัยงานนี้ต้องรอกันอีกนาน)

Technorati Tags: Universal, Image, Recognition, Pattern Recognition, Biometrics

อย่างเครื่องใช้ไฟฟ้าหรือเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ ก็ล้วนใช้วิธีการกำหนดรุ่นด้วยตัวอักษรปนตัวเลข ในขณะที่รถยนต์กลับใช้คำเฉพาะ เพื่อแสดงความแตกต่างของผลิตภัณฑ์ในแต่ล่ะรุ่น!!!

ผมก็เลยคิดเล่น ๆ ว่าผมน่าจะเอาสภาวะของ เพื่อน กิ๊ก แฟน และ คู่ครอง มากำหนดเป็นเลขรุ่นทศนิยมหลายตำแหน่ง และบอก feature ของแต่ล่ะสภาวะดีกว่า … น่าจะเข้าท่าดี ซึ่งก็เป็นดังภาพข้างล่างนี้

อือม ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีได้หลายรุ่นจริง ๆ ฮา ^-^

Technorati Tags: เพื่อน, กิ๊ก, แฟน, คู่ครอง

สาเหตุที่ต้องไปเยี่ยมชมก็เพราะว่า ทางองค์กรจ่ายเช็คเองไม่ไหวแล้ว เนื่องจากองค์กรมีเจ้าหนี้เยอะเหลือเกิน ดังนั้น ต้นทุนในการจัดการเรื่องเช็คจึงค่อนข้างสูง ซึ่งผมเข้าใจด้วยความรู้สึกตัวเองว่า ที่ว่าไม่ไหวแล้วคงหมายถึง ระดับนโยบายคงเซ็นเช็คเองไม่ไหวแล้วเพราะไม่มีเวลา!!!

ทีมงานของธนาคารบรรยายสรุปให้เราฟัง ทำให้เราเข้าใจว่าสิ่งที่เขากำลังเสนอให้กับลูกค้าก็คือ การช่วยออกเช็คและส่งให้กับเจ้าหนี้ โดยที่ทางเราไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากส่งรายชื่อและวงเงินที่ต้องการจ่ายให้เจ้าหนี้เท่านั้น!!!

พอฟังมาถึงตรงนี้ ทำให้ผมพบข้อสรุปที่น่าสนใจหลายประการ ได้แก่

1. โดยปรกติแล้ว การจ่ายเช็คจำเป็นต้องใช้ลายเซ็นของผู้มีอำนาจ เพื่อลงนามในทุก ๆ ครั้งที่มีการจ่ายเช็ค โดยเป็นการเซ็นแบบใบต่อใบ ไม่มีการเซ็นแค่ครั้งเดียวแล้วจ่ายเช็คเป็นชุด ๆ เพราะถ้าทำแบบนั้นคงได้พินาศกันไปข้างนึง ดังนั้น มันเลยกลายเป็นเรื่องน่าสนใจ ว่าธนาคารจะใช้วิธีไหนในการตรวจสอบการลงนาม และจะเชื่อถือได้ยังไงว่าการลงนามดังกล่าวเป็นของจริง

2. ธนาคารแจ้งว่าลูกค้าจะต้องส่งข้อมูลให้กับธนาคารอย่างเพียงพอ เพื่อธนาคารจะได้ไปจัดการจ่ายเช็คให้กับเจ้าหนี้ของลูกค้าได้ และเมื่อธุรกรรมถูกกระทำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทางธนาคารจะส่งข้อมูลสรุปกลับมาให้กับลูกค้า เพื่อให้ลูกค้านำไปตรวจสอบต่อไป

ทางธนาคารแจ้งว่าทั้งข้อ 1 และข้อ 2 ซึ่งผมพบข้อสรุปนั้น จะดำเนินการโดยใช้ระบบคอมพิวเตอร์เป็นกลไกหลักในการทำงาน!!!

สำหรับข้อ 2 ผมเองคิดว่ายังไม่เท่าไหร่ ไม่ได้ใช้มรรคปฏิบัติที่ซับซ้อนอะไรทางคอมพิวเตอร์ ก็แค่ส่งข้อมูลไป ๆ มา ๆ แต่ไอ้ข้อ 1 นี่สิ ไม่รู้ธนาคารเขาจะทำยังไง เพราะมันเป็นการเปลี่ยนแปลงรูปแบบอำนาจการลงนามกันเลยทีเดียว!

เสียดายที่เขาไม่ลงทางเทคนิค เพราะคณะผู้เยี่ยมชมในครั้งนี้ส่วนใหญ่ไม่รู้ทางเทคนิคซักคน ดังนั้น ก็คงต้องรอให้เขาจัดทีมเพื่อเข้ามาอธิบายทางเทคนิคลึก ๆ ให้ฟังอีกทีนึง ถึงตอนนั้นจะได้รู้กันซะทีว่าเขาทำอีท่าไหนกัน?

Technorati Tags: ธุรกรรม, เช็ค, ธนาคาร, ทำแทน

พฤติกรรมของตลาดหุ้นไทยเดาไม่ยาก จำไว้หลักง่าย ๆ ก็คือ … เวลา SET ขึ้น หุ้นจะค่อย ๆ ขึ้นตามหลัง SET (อย่างระมัดระวัง) … แต่เวลา SET ลง หุ้นจะตะบี้ตะบันแข่งกันลงแซงหน้า SET แบบไม่เห็นฝุ่นกันเลยทีเดียว!!!

บางคนอาจจะเข้าใจว่าถ้าเราอยู่ในวงการไอที เราก็ควรซื้อหุ้นไอทีซึ่งอยู่ในตลาดหุ้นสิถึงจะถูก เพราะเราน่ะเข้าใจธุรกิจไอทีเป็นที่ซู้ด (จริงดิ?) แต่เรื่องจริงก็คือ เราเข้าใจมันจริง ๆ หรือเปล่า?

งั้นเพื่อให้เข้าใจมากยิ่งขึ้น ก็ขอโม้ให้อ่านกันดีกว่า ว่าความเข้าใจที่ถูกต้องนั้นควรจะเป็นยังไง!

1. อิงกับนวัตกรรม

ธุรกิจไอทีเป็นธุรกิจที่ต้องก้าวให้ทันตามนวัตกรรมต่าง ๆ จึงจำเป็นที่จะต้องจ่ายให้กับการได้มาซึ่งนวัตกรรมใหม่ ๆ รวมถึงต้องจ่ายเพื่อให้คนในองค์กรมีความรู้ในนวัตกรรมใหม่ ๆ อีกด้วย เรียกว่าจ่ายได้จ่ายดี มีตังค์เท่าไหร่ก็ต้องตั้งงบประมาณเพื่อจ่ายกันไป ซึ่งนั่นก็หมายความว่า องค์กรจะเกิดค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น แล้วพาลทำให้กำไรสุทธิน้อยลง และก็ทำให้จ่ายปันผลได้น้อยลงตามไปด้วย นี่ยังไม่นับรวมถึงการที่ต้องค่อย ๆ สูญเสียเงินสำรองที่เก็บเอาไว้ เพื่อนำไปใช้ชดเชยในกรณีที่ค่าใช้จ่ายเกินเส้นสีแดงที่ขีดเอาไว้อีกต่างหาก!!!

2. อิงกับการรับเหมา

ถ้าเรามีเวลาว่าง ๆ แล้วเอางบการเงินของบริษัทไอที ซึ่งจดทะเบียนในตลาดหุ้นมาค่อย ๆ ไล่ดู เราก็จะพบว่าบริษัทเหล่านั้นส่วนใหญ่แล้ว ล้วนมีรายได้หลักมาจากการรับเหมาทำงานทั้งนั้น (ส่วนจะรับเหมาทำงานให้รัฐ หรือรับเหมาทำงานให้เอกชน นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง) และถึงจะมีหลายบริษัทที่พยายามจะหารายได้ทางอื่น มันก็ยังเป็นสัดส่วนของรายได้ที่น้อยอยู่ดีเมื่อเทียบกับรายได้ทั้งหมด!

บางบริษัทถึงขนาดกำหนดนโยบายเน้นรับเหมางานรัฐ เพราะถึงแม้จะจ่ายช้า แต่ยังไงก็จ่ายชัวร์ไม่มีเบี้ยว ไม่ต้องมาขึ้นโรงขึ้นศาลให้เสียเวลา หรือถ้าต้องขึ้นศาลจริง ๆ โอกาสชนะก็มีสูง แต่ถ้าวันดีคืนดีภาครัฐเกิดถังแตกขึ้นมา ก็ต้องอด ๆ อยาก ๆ กินแกลบกันไปตาม ๆ กัน

3. ค่าการตลาดต่ำ

เป็นเพราะธุรกิจของบริษัทไอทีในตลาดหุ้น มักจะเน้นที่การรับเหมา (โดยเฉพาะรับเหมากับภาครัฐ) ทำให้ไม่สามารถจะกำหนดราคาให้สูงโอเวอร์ได้ (ไม่งั้นภาครัฐก็ไม่เลือก) เมื่อกำหนดราคาให้สูงไม่ได้ บวกกับการมีค่าใช้จ่ายในนวัตกรรม รวมถึงค่าแรงของบุคลากรสายไอทีระดับเทพ ที่แพงโคตร ๆ ขึ้นทุกวี่ทุกวัน มันก็เลยทำให้กำไรสุทธิไม่สวยเอาซะเลย

—

ดังนั้น ในความเห็นส่วนตัวของผม ผมคิดว่า หากผมสนใจที่จะลงทุนในหุ้นของบริษัทไอทีรายใดในตลาดฯ บริษัทดังกล่าวควรจะมีคุณสมบัติพิเศษอย่างหนึ่งนั่นก็คือ การมีแผนธุรกิจที่จะเสกความว่างเปล่าให้กลายเป็นรายได้ ๆ นั่นเอง

Technorati Tags: หุ้น, กลุ่ม, ไอที, ลงทุน

เท่าที่รู้ ตอนนี้มีตำแหน่งอยู่ประมาณนี้ในตลาดแรงงานทางคอมพิวเตอร์

กำลังคิดอยู่ว่าจะมีชื่อตำแหน่งที่มันฟังดูแล้วเท่ แถมเข้ากับบทบาทหน้าที่ที่ต้องทำได้อย่างไม่ขัดเขิน และที่สำคัญเรียกแล้วต้องได้รับการยอมรับในวงกว้างอีกต่างหาก อือม จะมีอีกมั้ยหนอ????

ตอนนี้นึกเพิ่มได้ตำแหน่งนึง … Software Architect !!!

Technorati Tags: ตำแหน่งงาน, ทางคอมพิวเตอร์

แต่ก็น่าแปลกนะ เพราะถึงแม้การซื้อรถมือสองจะมีความเสี่ยงเหมือนกับการแทงหวยก็ตาม แต่ตลาดรถมือสองก็โตเอาโตเอา ถึงขนาดเคยได้ยินว่า เต๊นท์รถต้องพกเงินสดไปซื้อรถมือสองจากเจ้าของ เพราะถ้ามัวอิดออดรี ๆ รอ ๆ จะโดนเต๊นท์รถเจ้าอื่นคาบไปกินกันดื้อ ๆ เลย!!!

งั้นก็แสดงว่าของมือสองมันก็ดีอยู่เหมือนกัน นั่นก็คือ คุณภาพต่ำกว่ามาตรฐาน ราคาต่ำกว่ามาตรฐาน แต่ประโยชน์ใช้สอยยังพอกล้อมแกล้ม ยังพอจะยอมรับกันได้อยู่!!

แต่ผมไม่ได้จะโม้เรื่องรถมือสองนะ แค่จะโยงเข้ามาว่าทุกวันนี้ซอฟต์แวร์ถูกลิขสิทธิ์มันแพงเน้อะ ดังนั้นเลยคิดว่ามันน่าจะดีกว่ามั้ย ถ้าจะมีการขายซอฟต์แวร์มือสอง เพื่อแก้ปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์กันบ้าง?

ยกตัวอย่างเช่นบริษัทที่จะเปลี่ยนไปใช้ Windows Vista ก็ขาย Windows XP เป็นซอฟต์แวร์มือสอง ให้กับบริษัทอื่นนำไปใช้ต่อได้แบบนั้นอ่ะ แล้วบริษัทอื่นที่ซื้อ Windows XP ไปนั้น ก็ยอมรับความล้าสมัยแต่ยังมีอรรถประโยชน์ของ Windows XP ต่อไป เป็นต้น

อันนี้เป็นแค่ตัวอย่างนะ เพราะคิดว่ายังมี License ของซอฟต์แวร์เจ๋ง ๆ จ๊าบ ๆ และแพง ๆ อีกหลายตัว ที่มันน่าจะขายเป็นของมือสองออกไปได้อ่ะ

Technorati Tags: ซอฟต์แวร์, มือสอง