ผมเคยลอง OSCommerce แล้ว และก็พบว่าระบบมันดีก็จริงนะ แต่การจัดการ Theme ของมันยังไม่น่าเอ็นดูสำหรับผมเท่าไหร่ …

ส่วน UberCart บน Drupal นี่ก็เคยลอง และก็พบว่าต้องหา Module ที่เกี่ยวข้องมาใส่เยอะฮึ่มเลย มันก็เลยทำให้รู้สึกว่ามันทำงานช้าไปนิดนึง …

สุดท้ายก็เลยมาลงที่ Zen-Cart เพราะดูแล้วมันมี Theme ให้เลือกเยอะพอตัว แล้วส่วนหลังบ้านมันก็ดูดี (เมื่อเทียบกับ OSCommerce) …

ประเด็นปัญหามันกลับกลายเป็นว่า ไม่ยักจะมีใครแปล Zen-Cart เป็นภาษาไทยแบบ UTF-8 เลยแฮะ ไม่ว่าจะพยายามหายังไงก็พบว่า เต็มที่ ๆ สุด ก็คือ Zen-Cart ที่แปลเป็นภาษาไทยแบบ TIS-620 หรือไม่ก็ Windows-874!!!

แสดงว่าผมดันเลือกใช้ของที่ไม่เป็นที่นิยมซักเท่าไหร่ T-T แต่มันอยากใช้นี่นา แล้วทำไงดี????

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็มีทางเลือกเพียงแค่สองทาง ทางแรกก็คือรอคอยและภาวนาว่าจะมีใครซักคนในโลกใบนี้ ที่จะช่วยสละเวลาแปล Zen-Cart เป็นภาษาไทยแบบ UTF-8 ให้ผม เพื่อผมจะได้จิ๊กเอาไปใช้อย่างไม่ต้องออกแรงมากนัก หรือทางที่สองคือผมลงมือแปลมันซะเอง เพื่อจะได้ไม่ต้องรอคอยอย่างลม ๆ แล้ง ๆ (และเห็นแก่ตัว) อีกต่อไป!!!

อือม ผมเลือกทางที่สองอ่ะ และก็พบว่า งานแปล Open Source เป็นภาษาไทยนั้น … มัน … โหดร้ายจริง ๆ T-T

เอาเป็นว่าใครอยากใช้ Zen-Cart ซึ่งแสดงผลเป็นภาษาไทยแบบ UTF-8 ก็กดดาวน์โหลดจากไอคอนข้างบนก็แล้วกันนะจ๊ะ

ป.ล. 1 ผมแปลเฉพาะหน้าร้านอย่างเดียว ส่วนหลังร้านไม่ได้แปลจ้า

ป.ล. 2 มีหลายประโยคที่ผมแปลออกมาไม่เป็นผู้เป็นคนซักเท่าไหร่ ดังนั้น ใครเอาไปใช้แล้วเห็นว่ามันไม่ใจ ก็รบกวนปรับปรุงคำแปลกันเองก็แล้วกันเด้อ

ป.ล. 3 ไอ้ที่ให้ดาวน์โหลดนี่ ไม่ใช่ตัวเต็มของ Zen-Cart นะ เป็นแค่ส่วนเสริมของภาษาไทยเท่านั้น ดังนั้น ผู้ที่ใช้ Zen-Cart ไม่เป็น โปรดทำความเข้าใจก่อนใช้งานจ้า!!!

Technorati Tags: Zen-Cart, ภาษาไทย, UTF-8

และคงจะมีคนอีกจำนวนไม่น้อย ที่ไม่ใส่ใจจะอ่าน “วิทยานิพนธ์” ของคนอื่นซักเท่าไหร่!!!

ก็อย่างว่าแหล่ะ เพราะ “วิทยานิพนธ์” มันเป็นอะไรที่อ่านยาก ไม่จ๊าบ ไม่งุงิ ไม่ใจ อ่านแล้วไม่สนุกเหมือนอ่านนวนิยายหรือหนังสือการ์ตูน!!

แถมเวลาอยากจะอ่านก็ต้องถ่อไปตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ต้องเสียเวลาไปค้นไปหา เสียเวลาถ่ายเอกสาร สแกน และอื่น ๆ และอื่น ๆ บลา ๆ ๆ

แต่ถ้าได้ลองอ่านวิทยานิพนธ์ของใคร ๆ โดยเฉพาะวิทยานิพนธ์ทางด้านคอมพิวเตอร์แล้วล่ะก็ เราก็จะพบว่ามันช่างมีเนื้อหาราวฟ้ากับเหว เมื่อเทียบกับหนังสือคอมพิวเตอร์ที่มีวางจำหน่ายอยู่ตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป (ส่วนใครจะเหว ใครจะฟ้า อันนี้ไปคิดกันเอาเอง)

ทีนี้มันมีข่าวดี (ที่เพิ่งรู้) ว่าเราไม่จำเป็นต้องถ่อไปตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ เพื่อไปจิ๊กวิทยานิพนธ์มาอ่านอีกต่อไป … เพราะเดี๋ยวนี้ … ด้วยบริการอินเทอร์เน็ตอันแสนจะไฮเทคสุดล้ำ ทำให้ สำนักงานเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา ซึ่งเป็นหน่วยงานภายใต้ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และสังกัดอยู่กับ กระทรวงศึกษาธิการ ได้จัดสร้าง ThaiLIS Digital Collection ขึ้นมา เพื่อเอาไว้ให้เราสามารถค้นวิทยานิพนธ์อันทรงคุณค่าจากสถาบันการศึกษาชั้นนำทั่วฟ้าเมืองไทย!!!!

Thai Digital Collection เป็นโครงการหนึ่งของ ThaiLIS มีเป้าหมายเพื่อให้บริการสืบค้นฐานข้อมูลเอกสารฉบับเต็ม ซึ่งเป็นเอกสารฉบับเต็มของ วิทยานิพนธ์ รายงานการวิจัยของอาจารย์ รวบรวมจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทั่วประเทศ นักศึกษา อาจารย์ และบุคลากร ในการเข้าใช้บริการนั้นจะต้องเข้าใช้งานจากคอมพิวเตอร์ ภายในห้องสมุดสมาชิก ดูรายละเอียดห้องสมุดสมาชิก ได้จากทางเลือกมหาวิทยาลัย/สถาบัน

การดำเนินการในปัจจุบันได้ดำเนินการ migrate ข้อมูลจากระบบเดิม เข้าสู่ระบบใหม่เรียบร้อยแล้ว รวมทั้งได้มีการจัดอบรมการใช้งาน การนำข้อมูลเข้าสู่ระบบให้กับสมาชิกใหม่ เช่น มหาวิทยาลัยเอกชน หน่วยงานอื่นๆ ที่มีจุดมุ่งหมายในการให้ความรู้และต้องการเผยแพร่ผลงานต่าง ๆ ให้สังคม เพื่อให้สังคมได้นำความรู้เหล่านี้ไปปรับใช้เพื่อเป็นการต่อยอดความรู้เดิม และพัฒนาประเทศต่อไป

ความรู้คืออำนาจครับพี่น้อง ดังนั้น รู้เรื่องที่คนทั่วไปไม่รู้ ดีกว่ารู้เรื่องที่คนทั่วไปเขารู้กันทั่วดีกว่าจ้า:-P

Technorati Tags: วิทยานิพนธ์, ThaiLIS

ทีนี้การจะสนับสนุนหลายภาษาได้ ก็ขึ้นอยู่กับการออกแบบ Open Source เป็นสำคัญ ซึ่งเดี๋ยวนี้ก็ถือว่าคิดกันมาครบ เพราะมีการแยกเรื่องภาษาออกมาอย่างชัดเจน …

จากภาพข้างบนจะเห็นว่า เขาแยกเอาส่วนของ Module, Theme แล้วก็ภาษาออกมาเลย ซึ่งอันนี้ก็ดีสำหรับนักพัฒนาเพราะจะได้แก้ไขเป็นส่วน ๆ ได้!

แต่ก็ไม่รู้ว่าแนวคิดเรื่องการแยกกลไกสนับสนุนหลายภาษา มันเป็นหลักนิยมของผู้พัฒนา Open Source ทุก ๆ เจ้าหรือเปล่า เพราะบางทีผมก็พบการสนับสนุนหลายภาษาแบบภาพข้างล่าง …

หรือแบบข้างล่าง …

และที่หนักที่สุดก็คือแบบข้างล่าง …

กรณีที่กลไกสนับสนุนหลายภาษากระจายทั่วไปหมดแบบภาพบน ๆ นี่ถือเป็นเรื่องน่าหนักใจมาก เพราะถ้าเรามีการเพิ่มหรือเปลี่ยนแกนกลาง, Theme หรือ Module ให้เป็นของใหม่หรือเป็นรุ่นใหม่ ก็ทำให้เราต้องไปออกแรงเหนื่อยกับการแปลภาษาไปเรื่อย ๆ ไม่จบสิ้น

ดังนั้นเดี๋ยวนี้ เวลาผมจะเลือกใช้ Open Source ผมก็เลยต้องมาพิจารณาเรื่องกลไกสนับสนุนหลายภาษาให้จงหนัก ถ้าเจอว่ามันดีเลอเลิศสุโค่ยซะไม่มี แต่กลไกสนับสนุนหลายภาษาของมัน กระจายทั่วไปหมดอย่างกับขี้ฝุ่นในอากาศแล้วล่ะก็ … ก็คงต้องถอดใจไปหาตัวใหม่เอาข้างหน้าก็แล้วกัน T-T

Technorati Tags: Open Source, หลายภาษา

บ่อยครั้งที่เพื่อนหรือผู้ร่วมงานมาชวนผมคุยเรื่องการลงทุน และสุดท้ายก็หนีไม่พ้นที่จะบอกว่า พวกเขาเคยผ่านการลองเกมหุ้นมาแล้ว และพบว่า … งง … มากมาย … มหาศาล … ล้านแปด!!!!

ข้างบนคือเรื่องจริง ๆ ที่เกิดขึ้น คือคำถามจริง ๆ ที่เกิดขึ้น เป็นคำถามที่เป็นขั้นเป็นตอน และหากตอบโจทย์ได้ทุกข้อ ก็หมายความว่าคน ๆ นั้นจะได้เป็นนักลงทุนในหุ้นที่แท้จริง!!!

จะเห็นว่าเกมหุ้นที่มีให้เล่นอยู่อย่างกลาดเกลื่อนนั้น มันไม่สามารถตอบโจทย์ตั้งแต่ข้อที่ 1 ของเราได้ เพราะเปิดมาแล้วมันละลานตา มันเลือกไม่ถูก ไม่รู้จะเลือกอะไรดี??

มันเป็นแค่เครื่องมือ เพื่อให้เราได้ลองเข้าไปผสมโรงกับบรรยากาศ ของความวุ่นวายและสับสนของตลาดหุ้นไทยเท่านั้น ดังนั้น เราจึงจำเป็นต้องพลิกความคิดในการสร้างเกมหุ้นใหม่ เพื่อช่วยให้เกิดการสร้างทักษะและประสบการณ์ในตลาดหุ้นไทยแบบก้าวกระโดด …

สิ่งแรกที่เราต้องทำความเข้าใจและยอมรับกันก็คือ หุ้นในตลาดหุ้นไทยของเรา มีอยู่สองประเภทใหญ่ ๆ คือ หุ้นที่มีเจ้ามือหลายคน และ หุ้นที่มีเจ้ามือเพียงคนเดียว!!!

และสิ่งที่ต้องเข้าใจถัดมาก็คือ เมื่อรู้แล้วว่าหุ้นแทบทุกตัวมีเจ้ามือคุมอยู่ ดังนั้น เราจึงสามารถข้ามทักษะในข้อที่ 1 (ข้างบน) ไปได้เลย แล้วไปฝึกฝนทักษะในข้อที่ 2 และข้อที่ 3 (ข้างบน) แทน!!!

ดังนั้น เกมหุ้นที่ควรจะสร้างขึ้น ควรจะมีคุณสมบัติล้อตามตลาดหุ้นไทยดังนี้

1. ผู้เล่นจะได้เป็นนักลงทุนรายย่อยคนหนึ่งในเกม โดยมีเงินลงทุนที่จำกัดจำเขี่ย
2. ควรมีหุ้นเพียงตัวเดียวให้ลงทุน
3. โดยสามารถเลือกโหมดของหุ้นได้สองแบบ คือ แบบที่มีเจ้ามือหลายคนคุม และั แบบที่มีเจ้ามือคนเดียวคุม
4. มีการสร้างนักลงทุนรายย่อยขึ้นมา 100 คน เพื่อมาช่วยแย่งซื้อแย่งขายหุ้นกับเราและเจ้ามือ เพื่อทำให้ราคาหุ้นเคลื่อนไหว
5. เจ้ามือในเกมจะมีอุปนิสัยแบบสุ่ม ทั้งแบบโลภน้อย, โลภมาก, เลว และ เลวมาก คละกันไป
6. ให้เวลาเกม 10 นาที เท่ากับเวลาจริง 1 วัน
7. ในตอนเริ่มเกม นักลงทุนรายย่อยแต่ล่ะคน จะมีอุปนิสัยแบบสุ่ม, มีเงินลงทุนแบบสุ่ม และมีจำนวนหุ้นในมือแบบสุ่ม
8. เจ้ามือที่คุมหุ้นในเกม ต้องรู้จักปั่นหุ้น, ทุบหุ้น, โยนหุ้น หรือยืมหุ้นมาเทขาย เพื่อสร้างราคาให้เป็นไปตามที่เจ้ามือต้องการ
9. เจ้ามือที่คุมหุ้นในเกม ต้องรู้จักเพิ่มทุน, ลดทุน, แตกพาร์, รวมพาร์, ออกวอร์แรนท์ และใช้สิทธิ์วอร์แรนท์ เพื่อซื้อหุ้นเพิ่มทุน
10. นักลงทุนรายย่อยคนไหนเจ๊ง ต้องถูกคัดออก
11. ผู้เล่นจะชนะเกมนี้ได้ เมื่อสามารถรวบรวมหุ้นได้เป็นจำนวน 1 ใน 5 ของจำนวนหุ้นทั้งหมด

จะเห็นว่า ถ้าเราสามารถสร้างเกมหุ้นให้มีคุณลักษณะตามข้อ ๆ ข้างบนได้แล้วล่ะก็ รับรองว่า คนที่เล่นเกมหุ้นนี้จะเข้าใจตลาดหุ้นไทยได้อย่างถ่องแท้เชียวแหล่ะ

ว่าแต่ เกมหุ้นแบบนี้นี่ มันต้องใช้ความรู้ในแขนงวิชาปัญญาประดิษฐ์ระดับไหนอ่ะเนี่ย ถึงจะสร้างมันออกมาได้อ่ะ T-T

Technorati Tags: เกม, หุ้น, เกมหุ้น

ตารางข้างบนคือลำดับขั้นความต้องการทั้ง 5 ขั้นของมนุษย์ ซึ่ง “มาสโลว์” ได้อธิบายเอาไว้ โดยสิ่งที่ผมขยายความให้เห็นเป็นตัวสีแดงก็คือ สิ่งที่ซอฟต์แวร์สามารถตอบสนองความต้องการของมนุษย์ได้ในปัจจุบัน ไม่ว่าจะโดยทางตรง หรือทางอ้อม!!

จะเห็นว่า … ซอฟต์แวร์ไม่ค่อยจะตอบสนองความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์ ในขณะที่ความต้องการเกี่ยวกับสังคมของมนุษย์ กลับสามารถตอบสนองได้อย่างมากมายมหาศาล!!!

นี่เป็นหลักฐานอย่างหนึ่งที่แสดงให้เห็นว่า ซอฟต์แวร์เป็นเครื่องมือสำหรับมนุษย์ซึ่งมีพื้นฐานชีวิตที่ดี … จึงไม่น่าแปลกใจ … หากอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์จะเจริญก้าวหน้าในประเทศพัฒนาแล้ว มากกว่าที่จะมาเติบโตในประเทศกำลังพัฒนา หรือจะเป็นที่นิยมโดยคนในเมือง มากกว่าจะเป็นที่นิยมโดยคนนอกเมือง!

ประเด็นที่จะบอกก็คือ สูงสุด ฤๅ จะคืนสู่สามัญ … เมื่อถึงเวลา … หากใครสามารถพัฒนาซอฟต์แวร์ เพื่อกลับมาตอบสนอง “ความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์” ได้ในทุก ๆ มิติแล้วล่ะก็ … เมื่อนั้น … ผู้นั้นหรือบริษัทนั้นได้ครองโลกแหงม ๆ เลย

Technorati Tags: ซอฟต์แวร์, ตอบสนอง, ความต้องการ, ของ, มนุษย์

มันคงมีเหตุผลมากมายที่จะอ้างขึ้นมา ว่าทำไมภาครัฐจึงมีประสิทธิภาพในการจัดการคดีในย่อหน้าบนได้น้อยนัก ดังนั้นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับประชาชน ก็คือการปกป้องรถยนต์ของตัวเองด้วยตัวของตัวเอง!

ปัจจุบันโลกได้แหย่ขาเข้ามาสู่ยุคสารสนเทศก้าวหนึ่งแล้ว ทำให้เราพบว่าประชาชนเริ่มสรรหาวิธีปกป้องรถยนต์ของตนเองได้ล้ำยุคมากขึ้น จากเดิมที่เคยใช้เครื่องกลในการล็อคคันเร่ง, ล็อคเบรก, ล็อคพวงมาลัย และ ล็อคเกียร์ ก็เปลี่ยนมาเป็นติดตั้งเครื่องอิเล็กทรอนิกส์อย่างระบบ GPS และระบบ LBS แทน

ระบบป้องกันและติดตามด้วย GPS และ LBS นี่มันก็ดีนะ เพราะเราสามารถค้นหาพิกัดของรถยนต์, สามารถสั่งดับเครื่องยนต์ระยะไกล, ดักฟังการสนทนาระยะไกล, แจ้งเตือนเมื่อรถยนต์ออกจากพิกัดที่กำหนด และ อื่น ๆ อีกมากมายได้!!!

แต่โดยส่วนตัวแล้วผมถือว่า เครื่องมือยังเป็นเรื่องรอง หากเทียบกับกระบวนการจัดการที่ควรเป็นเรื่องหลักมากกว่า!!!

มันจะดีกว่ามั้ย ถ้าหากรถเราเกิดถูกโจรกรรมขึ้นมาจริง ๆ แล้วเราโทรศัพท์เพียงแค่กริ๊งเดียว จากนั้นจะมีทีมไปติดตามรถยนต์แทนเรา, ติดต่อเจ้าหน้าที่รัฐแทนเรา, ติดต่อประกันภัยแทนเรา, จัดสรรสินน้ำใจเพื่อจ่ายเจ้าหน้าที่รัฐแทนเรา (ซึ่งสำคัญมาก), ติดต่อ จ.ส. 100 / ร่วมด้วยช่วยกันแทนเรา … และอื่น ๆ อีกมากมาย???

เมื่อตั้งปุจฉาในย่อหน้าข้างบนขึ้นมาแล้ว เราก็ต้องมาคิดหาวิสัชณากัน โดยจะต้องวิเคราะห์ออกเป็นสองส่วนใหญ่ ๆ คือ ส่วนทางเทคนิค และ ส่วนทางธุรกิจ

ส่วนทางเทคนิค

• ลูกค้าจะต้องติดตั้งระบบ GPS หรือ LBS และยินยอมให้ตัวแทนเข้าถึงได้ เมื่อมีการร้องขอให้ติดตาม
• ตัวแทนจะต้องมีระบบ Call Center ที่เข้มแข็ง พรั่งพร้อมไปด้วยบุคลากรและซอฟต์แวร์ที่ทรงประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถเชื่อมโยงระบบ Call Center กับระบบติดตามรถยนต์ของลูกค้าเข้าไว้ด้วยกัน
• ลูกค้าจะสามารถตรวจสอบสถานะล่าสุดของการติดตามได้ ผ่าน Website หรือ Web Service ที่ตัวแทนจัดเตรียมไว้ให้
• ตัวแทนจะสามารถเข้าถึงระบบ GPS หรือ LBS ของลูกค้าได้แบบ Passive เพียงอย่างเดียว ในขณะที่ลูกค้าสามารถเข้าถึงระบบ GPS หรือ LBS ของตนได้ทั้งแบบ Active และ Passive

ส่วนทางธุรกิจ

• ตัวแทนควรเก็บค่าบริการจากลูกค้าในแบบเหมาจ่ายรายเดือน หรืออาจจะทำเป็นแบบโปรโมชัน โดยเป็นการผสมผสานระบบคิดเบี้ยประกันภัยและระบบค่าโทรศัพท์มือถือเข้าไว้ด้วยกัน
• บริษัทที่ควรจะลงมาเล่นในธุรกิจนี้ ควรเป็นบริษัทประกันภัย หรือ บริษัทบริการสัญญาณโทรศัพท์มือถือ หรือเป็นการร่วมทุนของบริษัททั้งสองแบบเข้าไว้ด้วยกัน
• การเก็บค่าบริการ ควรมีการคิดภาษีมูลค่าเพิ่มด้วย เพื่อให้ภาครัฐสนับสนุนธุรกิจในรูปแบบนี้ (เพราะรัฐได้ตังค์ด้วย)
• ตัวแทนควรให้ลูกค้าจ่ายค่าบริการโดยสะดวก อาจจะผ่านระบบ Counter Service, ตัดผ่านบัตรเครดิต, โอนผ่านบัญชีเงินฝากธนาคาร หรือ ใช้สแตมป์เงินสแตมป์ทองของ Seven Eleven เพื่อจ่ายเป็นค่าบริการ!!
• ตัวแทนต้องเสริมบริการในเรื่องคดีความ โดยให้ถือว่าการโจรกรรมรถยนต์ของลูกค้า เปรียบเสมือนกับการโจรกรรมทรัพย์สินของบริษัท ดังนั้น ตัวแทนจะเป็นโจทก์ร่วมในการฟ้องร้องผู้กระทำความผิดแทนลูกค้า เพื่อให้การดำเนินคดีหนักแน่นไม่เลื่อนลอย และเป็นการป้องปรามไม่ให้ลูกค้าถูกผูกใจเจ็บโดยคนร้าย และถูกย้อนกลับมาแก้แค้นในภายหลัง

จะเห็นว่า เมื่อเราวิสัชณาด้วยประเด็นทางเทคนิคและประเด็นทางธุรกิจเรียบร้อยแล้ว เราก็จะพบว่า พระเอกของธุรกิจนี้คือระบบซอฟต์แวร์และระบบอิเล็กทรอนิกส์นั่นเอง!!!

แต่ถ้าทั้งยังหวาดกลัวว่า เทคโนโลยีและกระบวนการจัดการยังไม่มากพอ งั้นก็ขอแนะนำให้แขวน “หลวงพ่อรอด” เอาไว้ที่หน้ารถยนต์ครับ ก่อนออกจากรถก็สวดนะโมสามจบทุกครั้ง พร้อมกับภาวนาให้รถอย่าหายเลย สาธุ เพี้ยงงงงง ^-^

Technorati Tags: ธุรกิจ, ติดตาม, รถยนต์, โจรกรรม, ครบวงจร, GPS, LBS

เสียดายที่ผม geek ไม่จริง ก็เลยไม่มีอุปกรณ์ GPS ซักชิ้นเดียวอยู่กับตัว ซ้ำร้ายยังไม่มีแผนที่ที่ลงรายละเอียดภายในจังหวัดอีกต่างหาก ไอ้ที่มีอยู่ในมือก็แค่แผนที่ภาพรวมของทางหลวง ของทั้งประเทศไทยเท่านั้นเอง แหงะ แย่จัง!

ผมนิสัยไม่ค่อยดี ไม่ค่อยชอบใช้ตัวเองทำงาน ดังนั้นก็เลยคิดว่า การที่ตัวเองจะรู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหนนั้น มันไม่ก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด หากแต่ถ้าเราทำให้ใคร ๆ รู้ว่าตัวเรานั้นอยู่ตรงไหน มันน่าจะเกิดประโยชน์สูงสุดมากกว่า!!!

เพราะหลายหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว!!!

พอกลับมาก็เลยมาลองหาว่า มีใครบ้างหนอที่ให้บริการ SaaS ประเภท GPS-Based Social Networking บ้าง แล้วผมก็พบว่ามันมีแฮะ …

แบบนี้ ถ้าซื้อมือถือที่มี GPS มาใช้ เราก็สามารถบอกชาวบ้านได้แล้วดิ ว่าตอนนี้เราอยู่ตรงไหนในโลกใบนี้

ดีจัง ต่อไปจะได้ใช้ให้เพื่อนฝูงช่วยบอกทางให้ได้แล้ว อิ อิ ^-^

Technorati Tags: GPS, Based, Social, Networking

1. ออกและใช้เงินตราประจำชาติเพื่อให้ประชาชนใช้สอย …และ…
2. เรียกเก็บเงินตราประจำชาติที่ออกใช้ เพื่อนำกลับมาหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ ในลักษณะของปฏิกิริยาลูกโซ่

…ก็แสดงว่ารัฐประชาชาตินั้น ๆ เตรียมถดถอยหรือไม่ก็ล้มละลายได้เลย!!!

แต่ก่อนจะโม้ในประเด็น ผมขออธิบายก่อนว่าทุกวันนี้ เรามีระบบในการเรียกเก็บส่วย ในแบบไหนกันบ้าง …

1. ลูกหนี้จ่ายให้เจ้าหนี้ และต้องจ่ายส่วยให้กับผู้เรียกเก็บด้วย

2. ลูกหนี้จ่ายให้เจ้าหนี้ แล้วเจ้าหนี้ต้องเป็นคนจ่ายส่วยให้กับผู้เรียกเก็บแทน

3. ทั้งลูกหนี้และเจ้าหนี้ ต้องจ่ายส่วยให้กับผู้เรียกเก็บทั้งคู่

4. ผู้เรียกเก็บนั่งหัวโด่ คั่นกลางระหว่างลูกหนี้และเจ้าหนี้เลย

จะเห็นว่าถ้าเลือกได้ ผู้เรียกเก็บส่วยจะชอบที่สุด หากสามารถทำได้ในแบบที่ 4 นั่นคือ นั่งขวางมันทุกช่องทางที่เงินเดินทางผ่าน!!!

แต่ประเด็นก็คือ ช่องทางที่ว่ามันมีหลายช่องทางซะเหลือเกิน ซึ่งถ้าผู้เรียกเก็บเป็นมนุษย์ ก็ไม่แน่ว่าจะเก็บได้ครบได้ทุกช่องทาง ดังนั้น หนทางที่จะแก้ไขเรื่องนี้ได้นั่นก็คือ ใช้คอมพิวเตอร์มาช่วยในการเรียกเก็บส่วยแทน!!!

และเพื่อให้การปฏิรูปเป็นไปอย่างถอนรากถอนโคน เงินตราจะต้องเปลี่ยนจากธนบัตรกระดาษหรือเหรียญโลหะ ไปเป็นเงินตัวเลขในรูปของบัตรเดบิต หรือจะอะไรซักอย่างหนึ่งที่มันคล้าย ๆ กัน เพื่อให้ระบบเงินตราสอดรับกับระบบการเรียกเก็บส่วยแบบอัตโนมัติได้!!!

เมื่อถึงตอนนั้น รัฐประชาชาติคงจะมั่งคั่งมากขึ้น แต่พวกเราคงจะร้องกันโอดโอยมากกว่านี้แหงม ๆ เลย T-T

Technorati Tags: จังกอบ, อากร, ส่วย, ฤชา, ภาษี

แต่มีสิ่งหนึ่งที่คนทั่วไปไม่เคยได้สังเกต ซึ่งนั่นก็คือ “ปืน” เป็นอาวุธสังหารที่มีเอาไว้ใช้กับ “สัตว์มีกระดูกสันหลัง” เท่านั้น ดังนั้น เราจึงไม่เคยได้ยินข่้าวว่า เคยมีใครใช้ “ปืน” เพื่อฆ่า “ยุง” หรือใช้ “ปืน” เพื่อฆ่า “ต้นมะม่วง” แต่ประการใด!!!

ผมเคยคิดมาตลอดว่า ทำไมอาวุธฉลาด ๆ ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น รถถัง, เครื่องบินรบ, เรือรบ หรือ จรวดร่อน ก็ล้วนแต่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์กันทั้งนั้น แล้วทำไมหนอ “ปืนประจำกาย” จึงไม่ถูกควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ซะที?

และแล้วในที่สุดผมก็หาพบ ว่าเดี๋ยวนี้มันมี “ปืนประจำกาย” ที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์แล้ว …

สำหรับ “ปืนประจำกาย” ในภาพข้างบนมีชื่อว่า “XM29″ เป็น “ปืน” ที่ถูกออกแบบและพัฒนาร่วมระหว่างกองทัพบกของประเทศสหรัฐอเมริกาและเยอรมัน เป็นปืนแบบกึ่งอัตโนมัติ คือ ป้อนกระสุน, ง้างไกปืน และ สลัดปลอกกระสุนให้แบบอัตโนมัติ ส่วนการเหนี่ยวไกเป็นธุระของเราเอง!!

ส่วนคุณลักษณะที่เจ๋งโคตร ๆ น่ะประกอบไปด้วย …

1. ควบคุมการเล็งด้วยคอมพิวเตอร์ คือ เราส่อง ๆ ไปจุดที่น่าจะเป็นเป้าหมาย คอมพิวเตอร์มันก็จะคำนวณว่าเป้าหมายที่เป๊ะ ๆ อยู่ตรงไหน แล้วพอเราเหนี่ยวไกปืนเปรี้ยง กระสุนมันก็จะพุ่งเข้าไปหาเป้าหมายแบบจั๋ง ๆ
2. กระสุนเป็นแบบระเบิดตามการคำนวณของคอมพิวเตอร์ อีกทั้งยังเป็นกระสุนหัวแข็งเจาะเกราะอีกต่างหาก ดังนั้น ต่อให้เป้าหมายหลบเร้นอยู่ตรงไหน มันก็จะพุ่งทะลุเข้าไประเบิดให้ไส้แตกถึงที่เลย

น่าเสียดายที่มันเป็น “ปืนยาว” ซึ่งใช้สำหรับทหาร อีกทั้งมันยังมีอานุภาพในการสังหารโอเว่อร์ไปหน่อย ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมมองว่า จุดที่ “ปืน” รุ่นนี้น่าสนใจ ไม่ได้อยู่ที่การควบคุมการระเบิดของกระสุนด้วยคอมพิวเตอร์หรอก หากแต่เป็นการเล็งด้วยระบบคอมพิวเตอร์มากกว่า!!!

ผมว่ามันจะดีกว่านะ ถ้าเอามันมาทำเป็น “ปืน” อีกรุ่นนึง ที่มันมีพฤติกรรมนุ่มนวลลงหน่อย โดยยังคงไว้ซึ่งระบบการเล็งอันเป็นเลิศอยู่ แต่เปลี่ยนจากกระสุนระเบิดเป็นกระสุนยาชาหรือกระสุนยาสลบแทน!!!

จำได้ว่าเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนึง เขาบอกว่า นักดาบฝีมือเป็นเลิศ สามารถล้มคู่ต่อสู้ได้โดยที่ไม่ทำให้คู่ต่อสู้ตาย งั้น … ปืนที่ฉลาดเป็นเลิศ ก็น่าจะล้มคู่ต่อสู้ได้ โดยไม่ทำให้คู่ต่อสู้ตายเช่นกัน!!!

Technorati Tags: ปืน, ประจำกาย, ควบคุม, คอมพิวเตอร์, XM29

พระพุทธเจ้าได้ตรัสตอบเอาไว้ว่า เมื่อเปรียบมนุษย์ในโลกอื่นกับโลกนี้นั้น อาจมีความเหมือนหรือแตกต่างกัน บางโลกก็มีกายเหมือน จิตเหมือน, บางโลกก็มีกายเหมือน แต่จิตไม่เหมือน, บางโลกก็มีจิตเหมือน แต่กายไม่เหมือน และ บางโลกก็มีจิตไม่เหมือน กายไม่เหมือน!!!

อวตาร [อะวะตาน] ก. แบ่งภาคมาเกิดในโลก (ใช้แก่พระนารายณ์) เช่น พระนารายณ์อวตารเป็นปลา. (ส.).

ปัจจุบัน มนุษย์เราเริ่มเสียเวลาและถวิลหาการอวตารมากขึ้น ไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม!!!

จากภาพข้างบนจะเห็นว่า ถึงแม้เทคโนโลยีเดี๋ยวนี้จะทันสมัยแล้วก็ตาม แต่เราก็พบว่า เรายังคงอวตารด้วยประสาทสัมผัสที่จำกัดอยู่ เรายังมองเห็นและได้ยินเสียงในรูปแบบ 2 มิติ ยังคงรับรสรับกลิ่นรับกายสัมผัสผ่านการอวตารไม่ได้!!!

แต่ถึงแม้กระนั้นก็ตาม บรรดานักวิทยาศาสตร์ต่างก็เพียรพยายามที่จะทำให้มนุษย์ สามารถอวตารได้อย่างเต็มรูปแบบ โดยการใช้ความรู้เรื่องระบบสมองและระบบคอมพิวเตอร์เข้าช่วย ในการเบี่ยงวิถีของประสาทสัมผัสทั้งห้าของมนุษย์ แล้วต่อเชื่อมประสาทสัมผัสทั้งห้าของมนุษย์ จากสมองเข้าสู่ร่างอวตารโดยตรง!!

โดยส่วนตัวแล้วมองว่า การอวตารเข้าสู่ร่างทรงหรือร่างอวตาร มีมากมายหลายรูปแบบมาก ผมก็เลยทำเป็นตาราง 2 มิติตามข้างบน เพื่ออธิบายให้พวกเราเข้าใจ โดยใช้วิธีเทียบเคียงและยกตัวอย่างจาก ละคร, ภาพยนตร์ และ วรรณกรรม มาเป็นตัวอ้างอิง

ประเด็นที่จะชี้ให้เห็นก็คือ การอวตารนั้นมีอยู่ 2 แบบ แบบหนึ่งคือการอวตารเข้าสู่โลกเสมือนจริง ในขณะที่อีกแบบหนึ่งคือการอวตารเข้าสู่โลกจริง!

สีแดงที่ผมป้ายเอาไว้ในตารางหมายถึง … การอวตารในแบบนั้น ๆ ต้องใช้คอมพิวเตอร์เป็นตัวช่วย ซึ่งจะเห็นว่าถ้าอวตารเข้าสู่โลกเสมือนจริง ยังไงก็ต้องใช้คอมพิวเตอร์ช่วย 100% อยู่แล้ว แต่พักหลังเรากลับพบว่า เริ่มมีจินตนาการในการใช้คอมพิวเตอร์ เพื่อช่วยในการอวตารจากโลกจริงเข้าสู่ร่างอวตารในโลกจริงมากขึ้น

กลายเป็นว่า การอวตารจากโลกจริงสู่โลกจริง ไม่ใช่เรื่องของจิตวิญญาณและอิทธิปาฏิหาริย์อีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นวิทยาศาสตร์ไปซะนี่!!!

ผมไม่รู้ว่าจะเรียกแขนงวิชาทางคอมพิวเตอร์ ในการอวตารจากโลกจริงไปสู่ร่างอวตารของโลกจริงยังไงดี????

Technorati Tags: อวตาร, โลกจริง, โลกเสมือนจริง