[AUTOREKLAMA – wpis zawiera lokowanie produktów marki własnej]

1. Po pierwsze, bardzo dziękujemy wszystkim klientom, którzy nam zaufali i zakupili nasze koszule. Zdajemy sobie sprawę, że nie są to tanie produkty, a my de facto jesteśmy nowym projektem na rodzimym rynku koszul premium, więc tym bardziej doceniamy to zaufanie.

2. Dziękujemy też za konstruktywną krytykę, uwagi oraz komentarze. I prosimy o więcej, bo chcemy jeszcze bardziej ulepszać nasze koszule w kwestii rozmiarówki, proporcji, detali. 

3. Najwięcej uwag dotyczyło braku rozmiarów na niski i wysoki wzrost i tu zadziałaliśmy szybko. Już niebawem uruchomimy możliwość zamówienia sześciu modeli koszul:

• w rozmiarach na niski i wysoki wzrost,

• w rozmiarach, których nie mieliśmy w ofercie (np. 37, 38, 45, 46),

• oraz w rozmiarach już wyprzedanych.

Opcja będzie dostępna dla następujących modeli: biały oxford button-down, granatowy prążek ołówkowy, róż z niebieskim prążkiem, granatowy prążek bengalski oxford button-down, biały Cavallery Twill oraz drobny błękitny prążek bengalski button-down.

Wspomniane rozmiary będą szyte w modelu Made to Order (MTO), z czasem realizacji do 14 dni roboczych i bez możliwości zwrotu. Cena pozostanie taka sama jak modeli dostępnych od ręki.

Koszule na niski i wysoki wzrost będą miały odpowiednio skrócony lub wydłużony korpus i rękawy (+4 cm lub -4 cm względem standardowej tabeli). Parametry te będzie można jeszcze doprecyzować i zmienić – przy każdym zamówieniu MTO kontaktujemy się z klientem w celu ich potwierdzenia.

Obecnie czekamy na dostawę tkanin z Thomas Mason. Gdy dotrą do Gniezna, uruchomimy możliwość składania zamówień. Powinno to nastąpić jeszcze w kwietniu. Pula będzie ograniczona – maksymalnie ok. 20 sztuk z każdego modelu.

4. Po dwóch tygodniach mamy pierwszy SOLD OUT, czyli produkt wyprzedany do zera i dość nieoczekiwanie okazała nim różowa koszula w niebieskie prążki. Miałem dobre przeczucie, że ten model może wam się spodobać, ale nie spodziewałem się, że wyprzeda się jako pierwszy. Z tej tkaniny też będzie można zamówić wyprzedane rozmiary w opcji Made to Order.

Ale co ciekawe, pod względem liczby sprzedanych sztuk jest inny lider. Zdecydowanym numerem jeden jest koszula w niebieski prążek ołówkowy, czyli dokładnie ta sama tkanina, która 10 lat temu była częścią kolekcji Osovski & Mr. Vintage. Okazuje się, że minęło 10 lat i ten wzór nadal wam się podoba, co też świadczy o tym, że Thomas Mason faktycznie potrafi projektować dobre i ponadczasowe wzory.

Numerem dwa na podium jest biały oxford OCBD, co trochę mnie zaskoczyło, bo przecież jest to klasyk dostępny u wielu marek i produkt, który wydawałoby się – każdy ma już w szafie.

Numerem trzy na podium jest koszula w granatowy prążek bengalski z kołnierzem button-down. Z niej pojawi się wkrótce uzupełnienie rozmiarów, bo z opóźnieniem dotarła do nas ostatnia belka zamówionej w grudniu tkaniny.

Tuż za podium jest ciemnozielony len, który w rozmiarach S i M wyprzedał się w kilkadziesiąt godzin. Ale mam dobrą wiadomość – wczoraj udało nam się domówić ten zielony i brązowy len (z niego również wyprzedały się rozmiary S i M), więc z tych dwóch kolorów pojawi się w maju uzupełnienie rozmiarów. Z innych lnianych koszul nie przewidujemy takiej opcji.

Tuż za podium jest ciemnozielony len, który w rozmiarach S i M wyprzedał się w kilkadziesiąt godzin. Ale mam dobrą wiadomość – udało nam się domówić zarówno zielony, jak i brązowy len, więc w maju pojawi się uzupełnienie rozmiarów. Z innych lnianych koszul nie planujemy takiej opcji.

5. Przed nami jeszcze:

• ostatni model koszuli z tej kolekcji (denim button-down ? premiera prawdopodobnie jeszcze w kwietniu),

• lniana kurtka safari (dwa kolory),

• lniano-bawełniana lekka kurtka,

oraz produkt, którym jestem bardzo podekscytowany, bo sam od dawna czegoś takiego szukałem. Czegoś, co sprawdzi się latem podczas city breaków, na plaży, w mieście i w niemal każdej podróży.

Travel Shirt – to jej robocza nazwa. Niby koszula, ale praktyczna jak kurtka. Do noszenia na gołe ciało, na T-shirt, na polo albo cienką koszulę. Pomieści portfel, dokumenty, klucze, okulary, chusteczki i wszystko to, co zwykle ląduje w kieszeniach i saszetkach podczas podróży. Zakładasz i wychodzisz – bez torby, bez plecaka, z wszystkim pod ręką. Będzie dostępna w dwóch letnich tkaninach: bawełna seersucker w beżowy prążek i czekoladowy len.

Na koniec – jak zawsze – jesteśmy ciekawi waszych opinii. Co się sprawdziło? Co byście zmienili? Czego brakuje? Piszcie śmiało w komentarzach.

Przypominam, że po założeniu konta i zapisaniu się na newsletter, nadal można otrzymać 10% rabatu na całą naszą kolekcję.

Gdyby zrobić szybką ankietę wśród ludzi z branży i zapytać o najbardziej uniwersalny kolor krawata, zapewne odpowiedź byłaby dość przewidywalna: granat. Ewentualnie ktoś dorzuciłby bordo, szarość albo zieleń butelkową, czyli zestaw bezpieczny, sprawdzony i… do bólu oczywisty. Raczej nikt nie wskazałby ciemnego brązu.

A szkoda, bo z mojego doświadczenia wynika, że to właśnie brąz jest jednym z najbardziej niedocenianych kolorów w tej kategorii. I mówię to jako ktoś, kto przez lata sięgał po niego bardzo rzadko. W ostatnich dwóch latach to się jednak zmieniło i dziś ciemnobrązowe krawaty należą do moich najczęstszych wyborów.

Co ciekawe, nie wynika to z żadnej wielkiej rewolucji stylistycznej, tylko z bardzo prozaicznej rzeczy: butów. Do zestawów z garniturem bardzo często wybieram obuwie z brązowego zamszu. Lubię go za to, że zdejmuje z garnituru nadmiar formalności i sprawia, że całość wygląda mniej korporacyjnie, a bardziej „po mojemu”. I nagle okazało się, że jeśli na dole mam miękki, matowy brąz, to aż prosi się, żeby coś podobnego pojawiło się też wyżej.

To jedna z tych zasad, które niby są banalne, ale działają zaskakująco dobrze: coś z górnej części sylwetki powinno nawiązywać do czegoś z dolnej. Krawat i buty w zbliżonym kolorze to coś, co robi dobrą robotę.

A skoro już przy krawatach jesteśmy – mam trzy, po które sięgam najczęściej. Ten ze zdjęcia to jedwabny knit, kupiony wiele lat temu w second-handzie. Drugi to matowy szantung w białe kropki od Poszetki, a trzeci – jedwab w błękitne medaliony od E. Marinella. Z grantowym garniturem i zamszowymi butami wyglądają super. Wtedy nawet kolor koszuli nie ma większego znaczenia, a przecież przyjęło się, że krawat powinien być dobrany przede wszystkim do koszuli. Odpowiadam zatem: może, ale nie musi.

A jeśli chodzi o wymienione krawaty, to każdy jest inny, ale wszystkie łączy jedno: brak połysku i pewna „miękkość” wizualna. No właśnie – połysk. Może to jest jeden z powodów, dla których brąz działa tak dobrze w krawatach. Jest naturalny, matowy i mniej „biurowy” niż granat czy bordo. Nie krzyczy, nie narzuca się, ale robi swoje. I nadal pozostaje krawatem, a przecież wiadomo, że klient w krawacie jest mniej awanturujący się…

A zauważyliście brak poszetki? To też nie przypadek, pisałem o tym jakiś czas temu. Jeszcze kilka lat temu uznałbym to za błąd, dziś coraz częściej świadomie z niej rezygnuję. W tej stylizacji uznałem, że wyrazista koszula w prążek bengalski nie potrzebuje już dodatkowej konkurencji.

A u was? Dalej granat rządzi, czy macie swoje mniej oczywiste wybory?

Autorką zdjęć jest Dominika Kuroś

Garnitur – Balamonte
Koszula – Polanex & Mr.Vintage [AUTOREKLAMA / marka własna] 10% rabatu po założeniu konta i zapisaniu na newsletter; wkrótce będzie możliwość zamówienia z tej koszuli wyprzedanych rozmiarów i rozmiarów, których nie mieliśmy (niski i wysoki wzrost)
Krawat – Land’s End
Buty – Crownhill Shoes

[Wpis zawiera REKLAMĘ marki własnej]

Przypomnę, że pierwsza jej część miała premierę w miniony piątek i były to modele bardziej eleganckie, głównie z bawełny. Ale nie wyobrażałem sobie naszego projektu bez koszul lnianych, bo przecież to mój ukochany materiał koszulowy.

A zatem w dzisiejszym wpisie pokażę wam aż dziesięć modeli z lnu, ale nie będzie to moje ostatnie „lniane słowo” w tym sezonie, bo na przełomie kwietnia i maja powinny się jeszcze pojawić lekkie kurtki koszulowe w stylu safari. Ale o tym będzie jeszcze okazja napisać.

Przypomnę, że kolekcja Polanex & Mr. Vintage to projekt, który tworzę wspólnie z jedną z najstarszych polskich firm odzieżowych i jednym z najbardziej cenionych producentów koszul w tej części Europy. Co prawda ich nazwa zniknęła na wiele lat z obiegu, bo zajęli się głównie podwykonawstwem dla innych marek, ale dziś mają ambicję wrócić na rynek jako polska marka premium wyspecjalizowana w koszulach.

Jeśli chcielibyście zobaczyć, jak powstają nasze koszule, to wczoraj na moim Instagramie opublikowałem taki filmik:

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Mr.Vintage – Michał Kędziora | Moda męska (@michalkedziora)

Nasza wspólna kolekcja ma być początkiem tych zmian. Niebawem Polanex pokaże także swoją kolekcję wiosenną, z nowymi kołnierzami i ciekawymi tkaninami – będzie to dobre uzupełnienie tego, co już wspólnie zaprezentowaliśmy.

Tak jak kolekcja klasyczna oparta była głównie na tkaninach Thomas Mason, tak do kolekcji lnianej wybraliśmy Cotonificio Albini, bo to właśnie len jest ich specjalnością. Swoją drogą – chyba nie wspominałem o tym wcześniej – obie marki należą do tej samej grupy. Rodzina Albini kupiła Thomas Mason ponad dwadzieścia lat temu.

Warto dodać, że Cotonificio Albini deklaruje pozyskiwanie lnu wyłącznie z najlepszych europejskich upraw, przede wszystkim z północnej Francji – regionu uznawanego za najlepszy na świecie do jego uprawy.

O tym, dlaczego kocham len pisałem już tu wielokrotnie, ale przypomnę raz jeszcze. Len ma przede wszystkim wspaniałe właściwości, które mu dała natura. Jest wysoce higroskopijny, czyli ma zdolność do szybkiego pochłaniania potu ze skóry. Jest to szczególnie ważne latem, gdy ciało intensywniej się poci. Naturę lnu widać także w jego charakterystycznej pogniecionej strukturze – to zasługa włókien lnu, które nie są tak elastyczne jak w innych surowcach. Ale powiedzmy to sobie szczerze – idealnie gładki len nie byłby tak piękny, więc nie prasujcie go „na blachę”.

Ale chyba największą zaletą lnu jest jego przewiewność. Luźno tkana struktura sprawia, że powietrze swobodnie przepływa przez materiał, co znacząco podnosi komfort noszenia w wysokich temperaturach.

Warto też dodać, że len jest bardzo trwały i z każdym praniem staje się coraz bardziej miękki. Jeśli więc przy pierwszym kontakcie wydaje się lekko szorstki – to zupełnie normalne.

Koszule lniane z naszej kolekcji dostępne są w numeracji literowej (S, M, L, XL), czyli tak jak w większości koszul casualowych. Fason bazuje na sylwetce slim znanej z koszul klasycznych, ale wprowadziliśmy dwie istotne modyfikacje.

Po pierwsze, koszule lniane są o 2 cm krótsze, dzięki czemu lepiej wyglądają noszone na spodnie. Po drugie, zastosowaliśmy na plecach jedną centralną kontrafałdę, która zwiększa swobodę ruchu i poprawia cyrkulację powietrza.

A zatem, choć według tabeli nasze koszule lniane mają te same wymiary co koszule klasyczne, to na pewno będą dawać więcej swobody i tym samym będą wygodniejsze.

A swoją drogą, kiedyś kontrafałdy były powszechnie spotykane w sportowych koszulach, a później nagle zniknęły, bo przyszła moda na mocno dopasowane fasony. Mam nadzieję, że docenicie ten detal – zarówno za wygodę, jak i lekko oldschoolowy charakter, znany m.in. z koszul takich marek jak Brooks Brothers czy Polo Ralph Lauren.

Przed prezentacją modeli przypomnę również, że poza selekcją tkanin z najwyższej półki, zadbaliśmy także o wiele detali, które są wyróżnikami koszul z wysokiej półki jakościowej. To między innymi: szwy bieliźniane, guziki z masy perłowej i wzmocnione przyszycie guzików (Ascolite).

Zobaczcie zatem, co trafiło do naszej lnianej kolekcji. Linki do poszczególnych koszul „ukryte są” a nagłówkach, wystarczy na nie kliknąć.

BIAŁY LEN

Biała koszula z lnu to absolutna klasyka letniej garderoby, więc nie mogło jej zabraknąć w kolekcji Polanex & Mr. Vintage. Do naszej kolekcji wybrałem wyjątkową tkaninę z katalogu Cotonificio Albini o nazwie Royalino Lux.

To materiał o pięknej fakturze i podwyższonej gramaturze (165 g/m2) w porównaniu do większości lnów dostępnych na rynku. Dzięki temu jest mniej prześwitujący i mniej podatny na zagniecenia. Royalino Lux to również przędza z mniejszą ilością supełków – bardziej gładka niż standardowy len. Z każdym kolejnym praniem będzie nabierać jeszcze większej miękkości.

RÓŻOWY LEN

Z tej samej tkaniny (Royalino Lux) mamy też drugą wersję kolorystyczną, czyli jasny róż. W ostatnich latach mam słabość do tego koloru koszul, więc możecie być pewni, że nie jest to moje ostatnie różowe słowo. Kilka osób pytało o różowy oxford – on pewnie pojawi się w kolekcji jesiennej.

Jasny róż to taki cichy bohater letniej garderoby i dobra alternatywa dla najpopularniejszych kolorów lnu (biel i błękit). Lekko cukierkowy w odbiorze, ale pasujący do wielu kolorów i świeży w odbiorze, jak malinowy sorbet ;)

NIEBIESKI PRĄŻEK CUKIERKOWY

Stali czytelnicy znają moją słabość do niebieskich prążków, więc w kolekcji lnianej też nie mogło ich zabraknąć. Ale w przypadku tej koszuli nie sięgnąłem po bengal stripe, lecz rzadziej spotykany prążek cukierkowy (ang. candy stripe). Swoją nazwę zawdzięcza podobieństwu do wzoru, który możecie kojarzyć ze świątecznych cukierków choinkowych.

Ten model uszyty jest z lnu Sahara Lux od Cotonificio Albini. To ich flagowa tkanina lniana, która cieszy się uznaniem na całym świecie, korzysta z niej wiele renomowanych marek.

CIEMNA ZIELEŃ

Do naszej lnianej kolekcji wybrałem też dwa mniej popularne i rzadziej spotykane kolory. Pierwszy z nich to ciemna zieleń, która skradła moje serce, gdy tylko zobaczyłem próbkę tego materiału w katalogu Albini. Pięknie wygląda z jasnymi spodniami i szortami. Ta zieleń jest dość intensywna, nie wpada w taką przygaszoną zieleń wojskową. Pierwszy dzień sprzedaży pokazuje, że może to być bestseller.

Koszulę uszyliśmy z lnu Sahara Lux od Cotonificio Albini (gramatura 123 g/m2). Zwróćcie uwagę jak ładnie w tym kolorze widać przyszycie guzików metodą florencką (tzw. kurza stopka).

BŁĘKITNY LEN

Błękitny len to letni klasyk, który był każdej kolekcji, które robiłem w poprzednich latach (Osovski, Lancerto, Poszetka), więc można to już uznać za tradycję. Bardzo wszechstronna koszula, która pasuje do większości kolorów.

Tym również wybrałem tkaninę Sahara Lux od Cotonificio Albini (gramatura 123 g/m2).

BIAŁE PRĄŻKI NA GRANATOWYM TLE

Letnie koszule występują głównie w wersji jasnej, ale pomyśleliśmy też o tych, którzy wolą ciemniejsze kolory. Jedna z naszych propozycji to klasyczny granat „pokryty” białymi prążkami typu track stripe. Jest to tkanina z katalogu Gold Linen marki Thomas Mason. To jedne z najlepszych lnów koszulowych na rynku. Niestety też jedna z najdroższych, więc ten model jest trochę droższy od koszul z tkanin Albini.

CZEKOLADOWY LEN

Czekoladowy brąz to jeden z najpopularniejszych trendów kolorystycznych tego sezonu, więc i ja po niego sięgnąłem. Nie jestem fanem ciemnych brązów w wersjach bawełnianych, ale na lnie i wełnie – szczególnie na tweedach – wyglądają super. Bo właśnie ta nieregularna melanżowa struktura wydobywa wszystko co najlepsze w brązach. No i nieskromnie przyznam, że wyszła z tego piękna koszula w rzadko spotykanym kolorze, więc polecam tym, którzy już mają lniane klasyki (biel, błękit, róż, beż). Zwróćcie uwagę jak ładnie w tym kolorze widać przyszycie guzików metodą florencką (tzw. kurza stopka).

BŁĘKITNA KRATKA VICHY

Wiem, że wśród moich czytelników nie brakuje sympatyków kratki vichy, więc na początek wracamy z jednym modelem w wersji lnianej – błękitny klasyk. Uszyliśmy ją z lnu Sahara Bright Lux od Cotonificio Albini.

GRANATOWY LEN

Chodził mi po głowie pomysł na czarną koszulę lnianą, ale wygrał rozsądek i wybrałem ciemny granat. Ale nie tak oczywisty, jak mogłoby się wydawać z daleka. Z bliska odsłania piękną strukturę, którą tworzą włókna w kilku odcieniach niebieskiego – od jasnego po bardzo ciemny. Ta koszula będzie pięknie wyglądać z białymi i kremowymi spodniami.

Koszulę uszyliśmy z lnu Sahara Lux od Cotonificio Albini o gramaturze 123 g/m2.

DROBNY NIEBIESKI PRĄŻEK

I na koniec został nam jeszcze jeden lniany klasyk, czyli drobny niebieski prążek bengalski na białym tle. Jest subtelny i mniej kontrastowy niż jego szersze wersje, dzięki czemu pozostaje bardziej uniwersalny. Świetna koszula do chinosów, szortów, ale też do dżinsów. To taki letni odpowiednik naszego Royal Oxfordu z pierwszej części kolekcji.

Przypomnę, że całą naszą kolekcję znajdziecie w sklepie internetowym Polanex.com. W kwietniu pojawi się jeszcze jeden model koszuli (błękitny denim) oraz – jeśli nie wydarzy się jakieś opóźnienie – sześć modeli kurtek koszulowych.

Do 13 kwietnia możecie otrzymać 10% rabatu na całą naszą kolekcję. Wystarczy założyć konto i zapisać się na newsletter. A jeśli macie już konto, to wystarczy się zalogować i rabat naliczy się automatycznie po dodaniu koszuli do koszyka.

Wszystkie zamówienia wysyłane są bezpłatnie do Paczkomatów lub kurierem InPost. Zwroty również są bezpłatne na kolekcję Polanex & Mr. Vintage, gdy posiadacie konto – można korzystać z tego linku: Szybkie Zwroty.

Pokochaliście te koszule i co ciekawe, wielu z was nadal ma je w swoich szafach, a przecież one mają już 10 lat. To zdecydowanie ponadprzeciętny cykl życia produktu odzieżowego w dzisiejszych czasach. W mojej szafie też jest sporo koszul z tamtej linii i muszę przyznać, że są niezniszczalne, więc nie dziwi mnie, że z takim sentymentem je wspominacie, a co jakiś czas dopytujecie, gdzie dzisiaj kupić tę samą jakość na polskim rynku.

Mam zatem bardzo dobrą wiadomość – wracamy z koszulami, które (mam nadzieję) znów pokochacie za jakość i ponadczasowy styl. A zrobimy to pod marką Polanex & Mr. Vintage z czego jestem dumny, bo to oznacza, że wszystkie nasze produkty uszyliśmy w Polsce, w jednej z najbardziej cenionych i doświadczonych szwalni w tej części Europy.

[Wpis zawiera REKLAMĘ marki własnej]

HISTORIA ZATOCZYŁA KOŁO

Ale uporządkujmy całą tę historię, bo życie napisało tu ciekawy scenariusz i zatoczyło koło, jakiego się nie spodziewałem. Wszystko zaczęło się kilka miesięcy temu, gdy odezwała się do mnie firma Polanex z Gniezna – jeden z najstarszych polskich producentów odzieży, który od kilku dekad szyje koszule, głównie jako podwykonawca dla marek zagranicznych (szerszy materiał na ten temat – tutaj).

Byli wtedy w fazie reaktywacji własnej marki i poza tym, że zaprosili mnie do swojej fabryki w Gnieźnie, bym pokazał jak powstają ich koszule, to wstępnie zapytali czy byłbym zainteresowany stworzeniem wspólnej kolekcji koszul premium. Temat nabrał konkretów, gdy pojechałem do Gniezna zrobić materiał z ich fabryki i na korytarzu spotkałem Krzysztofa Osowskiego, który –  o czym wcześniej nie wiedziałem – chwilę wcześniej został wiceprezesem spółki Polanex.

Krzysztof to założyciel marki OSOVSKI, którą z sukcesem prowadził przez ponad dekadę, ale trzy lata temu sprzedał swoje udziały i wycofał się z branży na kilka lat (pisałem o tym tutaj).

Wspomniane spotkanie i późniejsza rozmowa z Krzysztofem przekonała mnie, że warto spróbować wrócić do idei polskich koszul premium o topowej jakości, w możliwie jak najlepszej cenie.

KOSZULE BEZ KOMPROMISÓW

Kluczowym argumentem było to, że Krzysztof zaproponował, byśmy wrócili do tkanin z najwyższej półki, które nasi klienci z takim sentymentem wspominają, a które w zasadzie zniknęły z oferty marek ze średniej półki cenowej. Mam tu na myśli przede wszystkim markę Thomas Mason, która pod względem jakości nie ma sobie równych, o czym wy też niejednokrotnie mi pisaliście.

Obecnie na rynku koszulowym niewiele jest marek, które korzystają z ich materiałów. Dlaczego? Są tu dwie przyczyny. Po pierwsze, są to drogie tkaniny, więc nie każda firma chce iść w ten najwyższy segment, bo to mocno podnosi koszt wytworzenia koszuli. Po drugie, Thomas Mason selektywnie wybiera firmy koszulowe, którym udziela oficjalnej zgody na wykorzystywanie ich tkanin, wszywek i oznaczeń. Trzeba spełnić kilka warunków, między innymi ten o minimalnej cenie detalicznej koszuli i oczywiście kryteria jakościowe – z tym Polanex nie miał problemu, bowiem od lat są znaną i cenioną szwalnią w tej branży.

I chyba dzień po naszym spotkaniu w Gnieźnie, zadzwonił do mnie Krzysztof z informacją, że mamy zgodę na wykorzystanie tkanin Thomas Mason. Kilka dni później były już u mnie ich katalogi i mogłem przystąpić do selekcji tkanin i tworzenia kolekcji Polanex & Mr. Vintage.

Z TĘSKNOTY ZA STARĄ, DOBRĄ KLASYKĄ KOSZULOWĄ

Kolekcję postanowiłem podzielić na dwie części – klasyczną oraz casualową. Ta druga miała przede wszystkim opierać się na lnie, czyli mojej ukochanej tkaninie koszulowej. O niej nie będę się dzisiaj rozpisywał, ponieważ wejdzie ona do sprzedaży w przyszłym tygodniu, więc wtedy opublikuję analogiczny artykuł.

Natomiast jeśli chodzi o tę część bardziej klasyczną, to postanowiłem, że będzie ona oparta na tkaninach Thomasa Masona i estetyce z której ta marka słynie od dekad. Chodzi o starą, dobrą koszulową klasykę, której od kilku lat brakowało mi na naszym rynku.

Mam wrażenie, że po Covidzie rodzimy rynek koszulowy dość mocno się zmienił i zniknęły z niego takie typowo biznesowe koszule w bardziej konserwatywnych wzorach. Mam tu na myśli przede wszystkim prążki na białym tle, subtelne błękity i róże. To taka brytyjska estetyka koszulowa, bardzo charakterystyczna dla marki Thomas Mason, która choć od dwóch dekad należy do Włochów, to nadal jest kwintesencją wyspiarskiej stylistyki.

DUMNE MADE IN POLAND

Jestem ogromnie dumny, że cała nasza kolekcja została uszyta w Polsce. W czasach, gdy wiele marek koszulowych przeniosło produkcję do tańszych krajów, my świadomie wybraliśmy trudniejszą drogę. Trudniejszą, bo droższą i bardziej wymagającą, ale taką, za którą stoją wartości, które są mi bliskie od lat.

Chcieliśmy stworzyć produkt bez kompromisów – nie tylko pod względem tkanin i detali, ale także miejsca produkcji. Made in Poland to w świecie koszulowym wciąż bardzo mocna i ceniona metka, a Polska od lat należy do grona najlepszych europejskich producentów jakościowych koszul. Polanex przez lata wielokrotnie to udowadniał, realizując kontrakty dla znanych zagranicznych marek.

Dla mnie równie ważny jest aspekt, o którym rzadziej się mówi, czyli wsparcie lokalnego rzemiosła i gospodarki. Za tą kolekcją stoją konkretni ludzie, miejsca pracy i kompetencje, które w tej branży coraz częściej zanikają. Polanex to jedna z najstarszych i najbardziej doświadczonych fabryk odzieży w Polsce, z nowoczesną szwalnią koszulową i dużym zespołem pracującym wyłącznie w oparciu o umowy o pracę, co dziś nie jest standardem.

Ogromną wartością jest także ich zespół konstruktorów – zawód dziś coraz rzadszy – z którym miałem przyjemność pracować nad każdym detalem tej kolekcji. Zrobili to po mistrzowsku, przekładając wszystkie moje pomysły i oczekiwania na gotowy produkt. Przyjęli mnie z otwartością i nie kręcili nosem na zmiany, które co chwilę wprowadzałem :)

Nie będę ukrywał, produkcja w Polsce ma swoją cenę i bezpośrednio wpływa na koszt naszych koszul. Od początku założyliśmy jednak, że ma to być uczciwe premium – takie, w którym cena wynika z jakości, a nie z marketingu.

To nie są koszule tanie. Ale za ich ceną stoi jakość, trwałość i uczciwość całego procesu. I wierzę, że dla wielu z Was to będzie wybór, który ma sens.

THOMAS MASON I ALBINI

Jednym z filarów tej kolekcji są tkaniny i tu naprawdę nie szliśmy na żadne kompromisy. Koszule uszyliśmy z materiałów, które w świecie koszulowym uchodzą za absolutny top. Thomas Mason to marka-legenda, z ponad 200-letnią historią, będąca synonimem najwyższej jakości. Ich tkaniny wybierają najlepsze firmy koszulowe na świecie, a także pracownie szyjące koszule na miarę. To już jest ten poziom, powyżej którego w zasadzie nie ma nic lepszego.

Sekret tych tkanin tkwi w surowcu i technologii. Thomas Mason korzysta z wyselekcjonowanej bawełny egipskiej o bardzo długich włóknach, co przekłada się na wyjątkową trwałość, szlachetny chwyt i komfort noszenia. To koszule, które świetnie się prasują, długo zachowują kolor, a przy tym są niezwykle odporne na zużycie. Co ciekawe, to jeden z nielicznych producentów, który dopuszcza pranie swoich tkanin nawet w 60 stopniach. Sam mam w szafie koszule z kolekcji OSOVSKI & Mr. Vintage z roku 2016 i do dziś wyglądają nienagannie – to najlepsza rekomendacja jakości Thomasa Masona.

Jak wspomniałem wcześniej, tkaniny Thomas Mason nie należą do tanich i dlatego niewiele marek na polskim rynku z nich korzysta. Co więcej, wiele zagranicznych marek, które szyją z tych samych materiałów, sprzedaje swoje koszule zauważalnie drożej. Tym bardziej cieszę się, że udało się je wprowadzić do naszej kolekcji i zaoferować w takiej formie i cenie.

Drugim filarem tej kolekcji są tkaniny od Cotonificio Albini, równie renomowanej włoskiej manufaktury, również z ponad dwustuletnim doświadczeniem. W ich przypadku postawiliśmy przede wszystkim na len, bo w tej kategorii są prawdziwymi specjalistami. To tkaniny o pięknej fakturze, świetnej przewiewności i wysokiej trwałości.

A samo znaczenie tkanin podkreślam nie bez powodu, bo w mojej ocenie to właśnie tkanina odpowiada za 70-80% jakości koszuli i finalnego zadowolenia z codziennego użytkowania. To tkanina decyduje o tym, jak koszula wygląda, jak się ją pierze i prasuje, jak się starzeje i jak się ją nosi na co dzień.

DWA RODZAJE KOŁNIERZYKA

W naszej kolekcji występują dwa rodzaje kołnierzyka. Długo nad nimi pracowaliśmy (podziękowania dla działu konstrukcyjnego za cierpliwość do moich korekt) i mam nadzieję, że wam się spodobają.

Pierwszy z nich to oczywiście button-down. Mój ulubiony typ kołnierza, ale zapewne wiecie, że nie tak łatwo o button-down o ładnych proporcjach. Nasz ma dość wysoką stójkę i wyłogi o długości 9 cm, które uformowane są w ładny roll, czyli to charakterystyczne wygięcie w kształcie litery S. Uważam, że wyszedł super i pięknie prezentuje się w opcji rozpiętej pod szyją, ale też z krawatem.

Drugi typ kołnierza to półwłoch z ukrytym podpięciem. Tu również zadbaliśmy o dobre proporcje – wyższa stójka, wyłogi 9 cm i bardzo subtelny roll, który uzyskaliśmy za pomocą ukrytego podpięcia kołnierza, a w zasadzie właściwego umiejscowienia guziczków. Uwielbiam ten detal, bo nadaje on kołnierzowi dynamiki.

DETALE DOPIĘTE NA OSTATNI GUZIK

Same tkaniny i dopracowane kołnierze to jednak nie wszystko, zadbaliśmy też o wiele detali, które są wyróżnikiem koszul z wysokiej półki jakościowej u nas też je znajdziecie. Wśród nich:

Szwy bieliźniane (francuskie)

Nie podrażniają skóry, są wąskie, estetyczne i niemal niewidoczne. Wymagają więcej pracy (dwukrotne przeszycie maszyną jednoigłową zamiast jednego ściegu dwuigłowego), dlatego w masowej produkcji najczęściej się z nich rezygnuje.

Guziki z masy perłowej

Cięższe, chłodne w dotyku, z charakterystycznym kremowym odcieniem i nierównomiernym połyskiem. W przeciwieństwie do plastiku mają głębię i szlachetność, którą widać od razu. Ten detal również nie występuje w masowej produkcji, bo guziki perłowe są kilkukrotnie droższe od tych z tworzyw sztucznych.

Wzmocnione przyszycie guzików (Ascolite)

To rozwiązanie, które ponad pół wieku temu spopularyzowała firma Ascolite, stąd ta potoczna nazwa. Ta technologia polega na tym, że guzik przyszywany jest z pewnym luzem (nie przylega bezpośrednio do tkaniny), a maszyna Ascolite owija łączenie guzika z tkaniną elastyczną nicią, tworząc rodzaj słupka. Ma to podwójną rolę. Po pierwsze, wzmacnia samo przyszycie guzika, a po drugie eliminuje problem wystających nitek i samoczynnego odpruwania się guzików (powszechny problem w budżetowych koszulach).

Precyzyjne wykończenia

Gęsto obszyte dziurki guzikowe, równiutkie szwy, brak wystających nitek – pozornie drobne detale, ale one też pokazują, że marka włożyła więcej pracy w detale wykończeniowe i kontrolę jakości.

Pora zatem na prezentację 11 modeli koszul z naszego pierwszego dropa. Linki do poszczególnych modeli dodałem w nagłówkach.

BIAŁA KOSZULA W NIEBIESKI PRĄŻEK OŁÓWKOWY Z KOŁNIERZEM PÓŁWŁOSKIM

Nie sposób nie zacząć tej prezentacji od innej koszuli, bowiem jest to taka klamra, która spina nam obecną kolekcję z kolekcją OSOVSKI & Mr. Vintage sprzed 10 lat. Postanowiłem bowiem powtórzyć jeden z naszych największych bestsellerów z tamtej kolekcji i jedną z moich ulubionych koszul, która mimo 10 lat i częstego noszenia, nadal wygląda nienagannie.

Sięgnąłem dokładnie po tę samą tkaninę, co też jest dowodem na to, że Thomas Mason nie zmienia swojej oferty i naprawdę jest ponadczasowy. I to jest super, bo jeśli ktoś kilkanaście lat temu kupił jakąś koszulę z tkanin tej firmy i był z niej bardzo zadowolony, to jest duże prawdopodobieństwo, że po wielu latach nadal będzie mógł ten sam materiał znaleźć w ich katalogu.

Ten rodzaj prążka nazywany jest ołówkowym (ang. pencil stripe), bowiem przypomina białą kartkę pokrytą cienkimi, równomiernie rozmieszczonymi liniami. Uwielbiam ten wzór, bo jest to prążek rzadko spotykany i nie tak mocno kontrastowy jak klasyczny bengal stripe. Tkanina Downing jest jedwabista w dotyku, lekka, a jednocześnie trwała i łatwa w prasowaniu.

BIAŁA KOSZULA Z TWILLU CAVALLERY THOMAS MASON

Czy to idealna elegancka biała koszula? Być może :) Duża w tym zasługa wyjątkowej tkaniny o nazwie Cavallery Twill. To luksusowa odmiana bawełnianego twillu od Thomas Mason. Cechuje ją wyrazista, prążkowana faktura oraz wysoka gramatura (182 g/m), która zapewnia niską podatność na zagniecenia i łatwość prasowania. Klasę tej tkaniny czuć od pierwszego dotyku, choć trzeba przy niej uważać, bo jej mikro włókna mogą się zaciągać o ostre krawędzie (np. biurka, deski do prasowania czy nieoszlifowanego wieszaka).

Kiedyś takich tkanin było więcej w ofercie marek koszulowych i później zaczęły stopniowo znikać, również ze względów oszczędnościowych (cięższe tkaniny są zazwyczaj droższe). Ja z dużym sentymentem wspominam takie mięsiste twille z oferty marki Lantier sprzed ponad 20 lat. Pracowałem wtedy w Vistuli i klienci je uwielbiali, a prasowanie ich było przyjemnością (robiliśmy to na co dzień, bo na ekspozycji w sklepie każda koszula musiała być wyprasowana).

GRANATOWY PRĄŻEK BENGALSKI Z KOŁNIERZEM BUTTON-DOWN

Trudno sobie wyobrazić moją kolekcję bez granatowego prążka bengalskiego, bo jeśli dobrze pamiętam, to pojawiał się on w każdej z moich poprzednich kolekcji odzieżowych z innymi markami. Do kolekcji Polanex & Mr. Vintage wybrałem tkaninę Cambridge od Thomas Mason. To odmiana oxfordu o bardzo drobnym splocie i matowej fakturze, która świetnie sprawdza się w koszulach smart casualowych. Jest przyjemna w dotyku, łatwa w prasowaniu i bardzo trwała.

RÓŻOWA KOSZULA Z LNEM W NIEBIESKI PRĄŻEK

A to jedna z najciekawszych koszul w naszej kolekcji. Od kilku lat mam dużą słabość do różowych koszul i bardzo często je noszę, więc nie mogło ich zabraknąć w mojej autorskiej linii. Wybrałem tkaninę Thomas Mason, w której róż połączono z granatowym prążkiem typu truck stripe. To model z charakterem – z jednej strony lekki i świeży w odbiorze, z drugiej w pełni odnajdujący się w bardziej biznesowych stylizacjach.

Świetnie wygląda z granatowymi krawatami, ale równie dobrze sprawdzi się w wersji mniej formalnej – noszona bez krawata, np. z dżinsami. Materiał to cienka, lekka i przewiewna tkanina bawełniana z dodatkiem lnu, który nadaje jej letniego charakteru oraz ciekawej, lekko nieregularnej faktury.

BIAŁA KOSZULA OXFORD THOMAS MASON Z KOŁNIERZEM BUTTON-DOWN

Koszula z białego oxfordu z kołnierzykiem button-down to klasyka męskiej garderoby, dlatego nie mogło jej zabraknąć w mojej kolekcji. OCBD (Oxford Cloth Button Down), uchodzi za jeden z najbardziej uniwersalnych modeli koszul. Można ją nosić zarówno z garniturem, jak i z dżinsami, a nawet z szortami. Pasuje niemal do wszystkiego.

Do naszej kolekcji wybrałem tkaninę Oxford 75 o średniej gramaturze (150 g/m?), która sprawdzi się przez cały rok. Warto dodać, że tkaniny oxfordowe Thomas Mason zachowują idealną biel nawet po wielu praniach.

BŁĘKITNA KOSZULA Z MIKROWZOREM

Czy błękitna koszula musi być nudna? Nic z tych rzeczy! Royalone to piękna bawełna z portfolio Cotonificio Albini. Mięsista, a jednocześnie przyjemna w dotyku, sprawia wrażenie gładkiej z daleka, jednak z bliska odsłania trójwymiarową fakturę przypominającą  szachownicę. Wygląda to wspaniale i jeśli nie przepadacie za błękitnymi koszulami, to tę z pewnością pokochacie. Tkanina ta wyróżnia się też dobrą odpornością na zagniecenia oraz łatwością prasowania.

ROYAL OXFORD W BŁĘKITNY PRĄŻEK Z KOŁNIERZEM BUTTON-DOWN

Kolejny „mister wintydżowy” klasyk, czyli węższy błękitny prążek bengalski Royal Oxford. To legendarna i bestsellerowa tkanina z portfolio Thomas Mason. Jest jedwabista w dotyku, odporna na zagniecenia i łatwa w prasowaniu, a przy tym bardzo trwała. Doskonale sprawdza się w mniej formalnych stylizacjach.

GRANATOWA PEPITKA ROYAL TWILL THOMAS MASON

Koszula z subtelnym wzorem pepitki, w klasycznym i ponadczasowym odcieniu granatu. Pięknie będzie wyglądać z gładkimi krawatami (np. z szarą lub granatową marynarką) ale też noszona w wersji mniej formalnej, czyli z rozpiętym guzikiem pod szyją (np. z kremowymi dżinsami – obłędnie).

Royal Twill od Thomas Mason to klasa sama w sobie. To tkaniny mięsiste, gładkie w dotyku, pięknie oddające kolory, odporne na zagniecenia i szybkie w prasowaniu. Do tego cechuje je ponadprzeciętna trwałość. Ich jakość czuć od pierwszego chwytu.

ZIELONY PRĄŻEK BENGALSKI Z KOŁNIERZEM PÓŁWŁOSKIM THOMAS MASON

Ciemnozielony prążek bengalski to jeden z bardziej wyrazistych wyborów wśród męskich koszul. Przyciąga uwagę, bo jest rzadziej spotykany, a jednocześnie doskonale komponuje się z klasyczną paletą męskiej garderoby. Z granatowym garniturem stworzy oryginalny, elegancki zestaw, ale równie dobrze sprawdzi się w mniej formalnych stylizacjach (np. z beżowymi chinosami).

Ten kolor mocno skojarzył mi się z Wimbledonem i specjalnie dla niej wymyśliłem zdjęcie w takiej estetyce. Nie użyliśmy tu żadnego AI ani fotomontaży, podobnie jak w całej sesji zdjęciowej.

Downing to jedna z najbardziej charakterystycznych tkanin w portfolio Thomas Mason, nawiązująca do brytyjskich korzeni tej marki. Dzięki zastosowaniu wysokiej jakości bawełny o długich włóknach materiał jest jedwabisty w dotyku, a jednocześnie bardzo trwały i komfortowy w noszeniu.

DROBNY GRANATOWY PRĄŻEK ROYAL TWILL THOMAS MASON

Wiem, że nie każdy przepada za koszulami w prążek, ale ten należy do tych, które mają szansę na szerszą sympatię. Jest subtelniejszy niż klasyczne prążki bengalskie i mniej kontrastowy. Świetnie komponuje się z marynarkami i garniturami w kratę, ponieważ niewielka skala wzoru nie koliduje z większością deseni. Podobnie jest z krawatami – zarówno modele z małym, jak i większym wzorem będą tu dobrze wyglądać.

Koszule z wąskim prążkiem bengalskim doskonale sprawdzają się jako propozycje biznesowe. To dobra propozycja dla osób szukających czegoś klasycznego i stonowanego, ale mniej oczywistego niż gładka biała czy błękitna koszula.

Royal Twill od Thomas Mason to tkanina jedwabista w dotyku, o dobrej odporności na zagniecenia i łatwa w prasowaniu. Dodatkowym atutem jest ponadprzeciętna trwałość.

BŁĘKITNA MAKLERKA/WINCHESTER Z KOŁNIERZEM PÓŁWŁOSKIM

Na koniec prezentacji zostawiłem jedną z najbardziej oryginalnych koszul za którymi też trochę zatęskniłem, bo w zasadzie zniknęły z oferty rodzimych marek koszulowych. Chodzi o oczywiście o maklerkę, czyli koszulę z kontrastowymi mankietami i kołnierzem.

Naszą maklerkę zaprojektowaliśmy w wyraźnie brytyjskiej estetyce, z błękitnej tkaniny z subtelnym prążkiem typu truck stripe (ciekawy i rzadziej spotykany wzór). Materiał pochodzi z linii Regent marki Thomas Mason, która uchodzi za kwintesencję klasycznej koszulowej elegancji. To wysokiej jakości popelina o gładkiej, zwartej strukturze i subtelnym, szlachetnym połysku.

ZAPOWIEDŹ KOLEJNYCH MODELI

Dzisiaj do sprzedaży wchodzi 11 modeli koszul, ale cała nasza kolekcja będzie znacznie szersza. Łącznie to 22 koszule. Za tydzień pokażemy 10 modeli mniej formalnych i będą to lny Albini (6 gładkich, 3 prążki, 1 krata). A ostatni model koszuli nr 22 (piękny denim Albini), pojawi się w sprzedaży w drugiej połowie kwietnia wraz z kurtkami koszulowymi, których planujemy 8 modeli i już teraz wiem, że będą świetne.

ROZMIARY, FASONY, ZAMÓWIENIA

Jeśli chodzi o fasony koszul, to tym podstawowym jest SLIM, a REGULAR będzie dodatkowo dostępny w trzech modelach (dwa fasony do wyboru). Nasz SLIM nie jest przesadnie taliowany i taliowanie wykonujemy tylko po bocznych szwach. Jest to celowo tak zrobione ze względów estetycznych (ja nie jestem fanem zaszewek na plecach), ale jednocześnie pozostawia to możliwość wykonania większego taliowania za pomocą zaszewek wedle preferencji. Jest to prosta korekta krawiecka. Dokładną tabelę rozmiarów znajdziecie w każdej karcie produktu, ale zostawiam ją również tutaj:

Obwody koszul (klatka, talia, biodra) zmieniają się co 4 cm wraz ze zmianą rozmiaru kołnierzyka, czyli tak, jak powinno być u dobrych marek. U marek sieciowych bardzo często są to przeskoki co dwa rozmiary, czyli np. koszula 41 i 42 ma te same obwody i później jest przeskok o 8 cm, a nie o 4 cm.

W części modeli rozważamy możliwość wprowadzenia tzw. LONGÓW na zamówienie, czyli koszul na wyższy wzrost. Bez żadnej dopłaty, ale z opcją oczekiwania do 14 dni roboczych. Jeśli to się uda wprowadzić, to szczegóły podam w przyszłym tygodniu.

Kolekcja Polanex & Mr. Vintage dostępna jest wyłącznie w sklepie internetowym POLANEX.COM. Wszystkie zamówienia wysyłane są bezpłatnie do Paczkomatów lub kurierem InPost. Zwroty również są bezpłatne – można korzystać z tego linku: Szybkie Zwroty. Włożyliśmy dużo wysiłku w sposób pakowania koszul, więc mam nadzieję, że będziecie tym miło zaskoczeni.

Do 13 kwietnia włączamy specjalną ofertę, która polega na tym, że po założeniu konta na stronie POLANEX.COM i zapisaniu się na newsletter, otrzymacie 10% rabatu na całą naszą kolekcję i kolekcję marki Polanex Since 1945. Jeśli już wcześniej mieliście konto na stronie Polanex, to ten rabat również się aktywuje.

Po zastosowaniu rabatu uzyskacie cenę 629 zł za koszule z tkanin Thomas Mason (poza jednym wyjątkiem) i 584 zł za koszule z tkanin Albini.

Czekamy na wasze opinie, a ciąg dalszy naszej kolekcji już za tydzień.

Autorem zdjęć jest Łukasz Znojek.

Spodnie z dzisiejszej sesji to właśnie taki przypadek – musiały swoje odleżeć. Kupiłem je kilka lat temu w sklepie z odzieżą używaną za kilkanaście złotych. Jak na markę ze średniej półki cenowej są bardzo przyzwoicie uszyte i wykonane z dobrej tkaniny (flanela, 100% wełna). Dziś coraz trudniej o takie rzeczy w lumpeksach, ale o tym innym razem.

Same spodnie od początku bardzo mi się podobały, ale w momencie zakupu nie pomyślałem, z czym będę je nosił. Tak wyrazisty prążek świetnie sprawdza się w garniturach typu power suit, a w innych konfiguracjach już niekoniecznie. Marynarka z takiej tkaniny często wygląda jak „sierota” od garnituru i trudno ją sensownie wykorzystać. Ze spodniami jest nieco łatwiej, choć również niekoniecznie w zestawie z marynarką. W wersji flanelowej dobrze wyglądają z golfem lub innym swetrem w kolorze dobranym do prążka i tak kilka razy je nosiłem.

A później wylądowały w szafie i przeleżały tam kilka lat. Przypomniałem sobie o nich, gdy tegoroczne mrozy odpuściły i pojawił się pomysł, by zestawić je z t-shirtem i zamszową kurtką. Jak wyszło – oceńcie sami. A w komentarzach możecie podzielić się swoimi historiami ubrań, które też musiały swoje odczekać.

Autorką zdjęć jest Dominika Kuroś

Kurtka – Grand Frank
T-shirt – Krass Wear
Spodnie – These Glory Days
Buty – Partigiani
Okulary – SALT (model Andy)
Apaszka – Poszetka & Mr. Vintage

A już w najbliższy piątek premiera mojego nowego projektu – kolekcji koszul, które pokochacie za jakość i ponadczasowy styl. Po 10 latach wracamy do jakości, jaką zapewne pamiętacie z kolekcji OSOVSKI & Mr. Vintage, czyli do tkanin Thomas Mason i Cotonificio Albini.

Zaczęło się od głośnej koncepcji wizerunkowej dla selekcjonera Michała Probierza na Euro 2024. Później była damska kadra piłkarska, którą ubraliśmy na Euro 2025, a następnie opieka wizerunkowa nad selekcjonerem Janem Urbanem (o tym jeszcze będzie okazja napisać). A dziś mogę pochwalić się kolejnym projektem, do którego zaprosiła mnie marka Lancerto i z którego jestem naprawdę dumny.

Tym razem jest to współpraca szczególna, bo chodzi o moją ukochaną dyscyplinę – siatkówkę i reprezentację, którą wszyscy uwielbiają i która regularnie dostarcza nam emocji i… medali. A zatem mogę już oficjalnie ogłosić: marka Lancerto została partnerem Polskiego Związku Piłki Siatkowej, a ja dostałem zadanie zaprojektowania zestawów ubrań dla męskiej i damskiej reprezentacji.

[NINIEJSZY ARTYKUŁ JEST CZĘŚCIĄ WSPÓŁPRACY KOMERCYJNEJ Z MARKĄ LANCERTO]

OGÓLNA KONCEPCJA

Cieszę się, że Polski Związek Piłki Siatkowej zaufał naszemu doświadczeniu i w zasadzie dostaliśmy wolną rękę w kwestii stylistyki, kolorystyki i detali. Jedyna wskazówka była taka, że mamy przygotować dwie wersje strojów – bardziej formalną i swobodniejszą.

Gdy zacząłem spisywać kluczowe skojarzenia z tą dyscypliną i naszą reprezentacją, szybko pojawił się jeden motyw: złoto. W końcu mówimy o drużynie, która na każdy turniej jedzie po złoty medal, więc taka symbolika wydawała się naturalna. Oczywiście to złoto należało odpowiednio „przygasić”, żeby całość nie była zbyt dosłowne i kiczowata.

Czy nam się udało? Zobaczcie sami.

ZESTAW ELEGANCKI

Zacznijmy od tego, czy sportowcom w ogóle potrzebne są eleganckie zestawy garniturowe? No cóż, na co dzień na pewno nie, ale przecież mówimy o reprezentacji, która regularnie zdobywa medale, więc co najmniej raz w roku są bywalcami sportowych gal, a także spotkań u prezydenta czy premiera. To właśnie na takie okazje przygotowaliśmy zestaw, którego bazą jest granatowy garnitur. Ale nie jest to taki zwykły granatowy garnitur, jakich są setki na rynku. To prawdziwy power suit, za którym stoi ciekawa historia.

Pomysł na tak wyrazisty garnitur przyszedł mi do głowy z dwóch źródeł. Po pierwsze uznałem, że jeśli ktoś może „unieść” taki garnitur mocy, to właśnie kadra siatkarska. Cały siatkarski świat czuje przed nimi respekt, więc ten symbol siły i pewności siebie wydał mi się bardzo naturalny.

Druga inspiracja przyszła z odległych gangsterskich czasów i połączenia ich z nazwą Gang Łysego. To potoczne określenie naszej reprezentacji, które w języku siatkarskim funkcjonuje od igrzysk w Tokio w 2020 roku. To właśnie wtedy kapitan naszej kadry Bartosz Kurek, zaprezentował światu nową fryzurę, a nasza drużyna na Twitterze otrzymała ksywę Gang Łysego. I tak już zostało, nazwa ta funkcjonuje do dnia dzisiejszego, a Bartosz Kurek nadal jest kapitanem.

Wspomniany wcześniej kolor złoty jest tu widoczny w postaci prążka na tkaninie, podszewki, a także krawatu z tkaniny przypominającej grenadynę oraz złotej obwódki na poszetce. Zestaw uzupełni biała koszula oraz brązowe monki.

ZESTAW CASUALOWY

Mieliśmy świadomość, że zestaw formalny nie będzie zbyt często noszony przez naszych reprezentantów, więc zależało nam, by drugi zestaw był bardziej praktyczny i pasujący do sportowego stylu życia, gdzie priorytetem jest wygoda. Ale nie wyobrażałem też sobie pójścia w mocno sportowe klimaty, bo to jednak nie jest domeną marki Lancerto. Punktem wyjścia było zaprojektowanie praktycznego zamiennika marynarki oraz komfortowych, ale stylowych spodni.

Jako zamiennik marynarki zaproponowałem koszulę wierzchnią, która już od dobrych kilku lat stała się fundamentem kolekcji wielu marek modowych i cieszę się, że udało mi się przekonać Lancerto do stworzenia takiego produktu. Ja uwielbiam koszule wierzchnie za ich praktyczność (ach te kieszenie, które pomieszczą wszystko!) i wygodę, więc mam nadzieję, że nasi kadrowicze też je pokochają.

Koszulę wierzchnią uszyliśmy z mięsistej bawełny w kolorze jasnobrązowym z wzorem jodełki. Jest to tkanina, która została zaprojektowana specjalnie pod nasz projekt. Damska wersja stroju zamiast koszuli wierzchniej ma sportową marynarkę, oczywiście z tej samej tkaniny.

Jeśli chodzi o spodnie, to zaproponowałem granatowe joggery z zaprasowanym kantem. Spodnie bardzo komfortowe, a jednocześnie nie wyglądające jak typowe dresy.

Zestaw uzupełnia kremowy sweterek polo z krótkim rękawem, z bardzo charakterystycznym dekoltem bez guzików. Buty do tego zestawu to beżowe sneakersy o minimalistycznej formie. Ich wyprodukowanie nie było takie proste, bo okazało się, że kilku kadrowiczów na rozmiar stopy, jakiego nie przewidzieli producenci podeszew, ale jakoś sobie z tym poradziliśmy.

DETALE

Warto podkreślić, że cały ten projekt był od zera przygotowany pod naszą kadrę, więc mogliśmy sobie pozwolić na dopieszczenie wielu detali. Nie korzystaliśmy tutaj z gotowych produktów z kolekcji Lancerto, lecz każdy z nich powstał specjalnie dla Polskiego Związku Piłki Siatkowej.

Takich spersonalizowanych detali jest całkiem sporo. Zacznę od tkaniny garniturowej, która została wyprodukowana specjalnie dla nas. Nie jest to materiał z gotowych katalogów tkaninowych, więc nie znajdziecie go nigdzie indziej.

Skąd taki pomysł? Choć katalogi marek tkaninowych zawierają tysiące pięknych próbek, nie znaleźliśmy w nich granatu ze złotym prążkiem, jakiego szukaliśmy. Przygotowaliśmy więc dokładne wytyczne dotyczące splotu, gramatury, faktury (subtelna jodełka) oraz odcienia granatu i złota. Na tej podstawie wyprodukowano specjalnie dla nas tę tkaninę. To wełna merynosowa – materiał komfortowy, trwały i po prostu bardzo efektowny wizualnie.

Również podszewka garniturowa została wyprodukowana specjalnie dla nas. Tło jest w kolorze zgaszonego złota, a nadruk z piłkami siatkarskimi w kolorze granatowym.

Siatkarskie detale nasi kadrowicze znajdą też miejscach na pierwszy rzut oka niewidocznych. Mam tu na myśli filc na kołnierzu marynarki. Postanowiliśmy tam wyhaftować malutką flagę Polski oraz numer z koszulki meczowej i oczywiście nazwisko zawodnika.

Z kolei na filcu w garniturach sztabu szkoleniowego znalazło się zdanie, które każdy kibic siatkarki doskonale zna. „Wstań, unieś głowę” to pierwsze zdanie z nieoficjalnego hymnu naszej reprezentacji, czyli „Pieśni o małym rycerzu”, która od dwóch dekad wybrzmiewa na meczach naszej kadry w trudniejszych momentach meczu.

NIE TYLKO DLA KADRY

Wszystkie ubrania dla naszych kadrowiczów były oczywiście szyte na miarę (wspomagała nas tu niezawodna ekipa marki Cafardini), ale jest też dobra wiadomość dla kibiców, bowiem niemal wszystkie składowe zestawu przygotowanego dla zawodników i zawodniczek można kupić w standardowej rozmiarówce w sklepie internetowym lancerto.com oraz w wybranych sklepach stacjonarnych.

Na koniec dodam, że wszystkie ubrania dla zawodników, zawodniczek oraz sztabu i zarządu zostały w 100 proc. uszyte w Polsce.

Dajcie znać, jak wam się podoba to, co przygotowaliśmy z marką Lancerto dla naszej kadry. Jestem z tego projektu naprawdę dumny. Muszę przyznać, że dla fana siatkówki to naprawdę wyjątkowy moment – zobaczyć reprezentację Polski w strojach, które powstały na podstawie mojego projektu.

Przed nami jeszcze sesja zdjęciowa z kadrowiczami, więc mam nadzieję, że za kilka tygodni będziemy mogli zaprezentować naszych bohaterów w tych strojach.

Po raz kolejny dziękuję marce Lancerto za zaufanie i zaproszenie mnie do tego projektu. Bardzo się cieszę, że mogłem być częścią tej drużyny. Na efekt końcowy, który widzicie, pracowało wiele osób – im wszystkim również serdecznie dziękuję za świetną współpracę.

Chodzi o okulary, które są przyciemnione, ale nie w takim stopniu jak klasyczne szkła przeciwsłoneczne. Jeśli jeszcze tego trendu nie zauważyliście u marek optycznych, na czerwonym dywanie oraz w filmach i serialach, to po lekturze tego artykułu z pewnością takie okulary będą wam wpadać w oko na każdym kroku, bo coraz więcej marek wprowadza je do swojej oferty.

DLACZEGO PRZYDYMIONE OKULARY NAGLE STAŁY SIĘ TAK POPULARNE?

Zacznijmy od tego, skąd taka popularność przydymionych okularów. Pierwsza przyczyna jest bardzo prosta – moda potrzebuje nowych bodźców. W przeciwieństwie do ubrań, gdzie zmiany mogą być radykalne, w akcesoriach często polegają one na delikatnym przesunięciu akcentów.

W ostatnich latach dominowały dwa bieguny: klasyczne okulary korekcyjne z przezroczystymi szkłami lub mocno przyciemnione okulary przeciwsłoneczne.

Lekko przydymione szkła wypełniają przestrzeń pomiędzy nimi i w naturalny sposób wprowadzają coś nowego, nie burząc jednocześnie przyzwyczajeń użytkowników. To prawdopodobnie najważniejszy powód ich popularności. Tego typu szkła funkcjonują na pograniczu dwóch światów. Klasyczne okulary przeciwsłoneczne są często zbyt ciemne do pomieszczeń, ograniczają kontakt wzrokowy i tworzą ciemną plamę na twarzy. Z kolei zwykłe okulary korekcyjne są bardzo neutralne wizualnie i nie zmieniają charakteru stylizacji.

Lekko przyciemnione szkła tworzą trzecią kategorię. Można je nosić zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz, a jednocześnie wprowadzają ciekawy i intrygujący efekt wizualny. Delikatne przyciemnienie łagodzi kontrasty twarzy, zmniejsza wizualną dominację oprawki i nadaje stylizacji bardziej „filmowy” charakter. Brzmi dobrze, prawda? ;)

DYSKRECJA BEZ UTRATY KONTAKTU WZROKOWEGO

Jedną z największych wad ciemnych okularów przeciwsłonecznych jest to, że całkowicie odcinają kontakt wzrokowy. W wielu sytuacjach może być to odbierane jako dystans, a nawet brak uprzejmości.

Przydymione szkła rozwiązują ten problem. Z jednej strony delikatnie zasłaniają oczy i dają poczucie większej prywatności, a z drugie strony nadal pozwalają widzieć spojrzenie rozmówcy i zachowują naturalną komunikację.

Ten efekt jest szczególnie atrakcyjny dla osób, które chcą zachować odrobinę anonimowości, ale nie chcą wyglądać tak, jakby ukrywały się za ciemnymi okularami.

POWRÓT DO ESTETYKI RETRO

Warto też zauważyć, że przydymione szkła mają wyraźny kontekst historyczny. Były bardzo popularne w latach 60. i 70., szczególnie w środowiskach artystycznych i intelektualnych. W archiwalnych zdjęciach często można zobaczyć takie okulary u aktorów i muzyków. Dzisiejszy powrót do tego typu szkieł wpisuje się więc w szerszy trend inspiracji estetyką vintage, który od kilku lat widoczny jest w modzie okularowej.

NAZEWNICTWO I STOPIEŃ PRZYCIEMNIENIA SZKIEŁ

Przygotowałem trochę teorii odnośnie stopnia przyciemnienia szkieł i innych aspektów technicznych.

Klasyczne okulary przeciwsłoneczne klasyfikowane są w pięciostopniowej skali filtrów:

Filtr 0: prawie przezroczyste szkła, przepuszczalność światła ok. 80-100%.
Filtr 1: bardzo lekkie przyciemnienie, przepuszczalność światła ok. 43-80%.
Filtr 2: średnie przyciemnienie, przepuszczalność ok. 18-43%.
Filtr 3: mocne przyciemnienie, przepuszczalność ok. 8-18%, najczęściej stosowany.
Filtr 4: bardzo ciemne szkła, przepuszczalność 3-8%.

Większość klasycznych okularów przeciwsłonecznych, które dostępne są w sklepach, mieści się w kategorii 3.

Okulary będące bohaterem tego artykułu mieszczą się zazwyczaj w filtrach 0 i 1, czasami na granicy filtra 2. To oznacza, że przepuszczają znacznie więcej światła. W praktyce oznacza to przyciemnienie rzędu 10-30%, podczas gdy klasyczne okulary przeciwsłoneczne przyciemniają szkła nawet o 80-90%.

Dlaczego o tym wspominam? Bo ta różnica sprawia, że przydymione okulary funkcjonują bardziej jako element stylu niż pełna ochrona przeciwsłoneczna.

NIE TYLKO GOTOWE OKULARY

Ale okulary przeciwsłoneczne z filtrem 0 lub 1 to tylko jedna z opcji zakupu takich przydymionych szkieł, bowiem trzeba jeszcze wspomnieć o tym, że przyciemniane soczewki można też zamówić w wersji korekcyjnej. A wtedy możliwości personalizacji jest znacznie więcej niż przy gotowym produkcie, bowiem każda soczewka jest przygotowywana pod konkretnego klienta. Można sobie wtedy wybrać barwę przyciemnienia, stopień przyciemnienia oraz rodzaj przyciemnienia (gradialne lub jednolite na całej soczewce).

Takie opcje personalizacji dostępne są u większości renomowanych producentów szkieł: Rodenstock, Seiko, Zeiss, Essilor, Hoya. U tej ostatniej marki jest to nawet kilkadziesiąt kolorów i gradientów.

Jako ciekawostkę dodam, że jeszcze kilkadziesiąt lat temu takie przyciemniające barwienia optycy robili własnoręcznie w swoich zakładach. Dzisiaj jest to wykonywane w laboratoriach producentów soczewek, więc optyk dostaje gotowe szkła wybarwione wedle życzenia klienta, które musi tylko wyciąć i zamontować do opraw.

CZY TO TYLKO CHWILOWY TREND?

Na koniec warto zadać pytanie, czy mamy do czynienia z krótkotrwałą modą, czy raczej z trwałym poszerzeniem okularowej garderoby. Wiele wskazuje na to, że przydymione szkła mogą zostać z nami na dłużej. Nie są bowiem radykalną rewolucją, lecz raczej naturalnym rozszerzeniem istniejących kategorii okularów. I być może właśnie dlatego tak dobrze odnalazły się w dzisiejszej modzie, w której coraz częściej liczą się detale, niuanse i drobne przesunięcia stylistyczne, a nie spektakularne zmiany.

Podobają wam się przydymione szkła i widzicie je w swojej garderobie, czy jednak pozostajecie przy klasycznych okularach przeciwsłonecznych lub całkowicie transparentnych soczewkach? Dajcie znać w komentarzach.

fot. bergbergstore.com

Jeszcze kilkanaście lat temu była dodatkiem bardzo niszowym. Gdy zaczynałem pisać bloga w 2009 roku, poszetek właściwie nie było na naszym rynku. A jeśli gdzieś się trafiała, to była nazywana butonierką i sprzedawano ja w zestawach z muchą lub krawatem. Oczywiście uszytych z tej samej tkaniny, najczęściej z poliestru.

OD IMPROWIZACJI DO POPULARNOŚCI

I tu po raz pierwszy wypadałoby przywołać hasło „Polak potrafi”, bo pamiętam, że moje pierwsze poszetki powstawały z… koszul. Tak, nie pomyliłem się. Kupowałem w sklepach z odzieżą używaną koszule z cienkiej bawełny lub lnu i wycinałem z pleców kwadrat, który następnie próbowałem obszywać ręcznie, a gdy tym się zniechęciłem, to zanosiłem je do krawcowej, by zrobiła to na maszynie. Tak powstawały moje pierwsze poszetki 16-17 lat temu. Dziś brzmi to jak anegdota z innej epoki, ale wtedy to była jedyna droga.

Potem przyszła fala zainteresowania klasyczną modą męską. Najpierw niszowe marki zaczęły wprowadzać poszetki do swoich kolekcji (tak powstała m.in. marka Poszetka). Pojawiły się pierwsze świadome projekty, lepsze tkaniny, ciekawsze wzory. A później, jak to zwykle bywa – temat podchwyciły marki masowe.

MOMENT NASYCENIA

I nagle poszetki były wszędzie. Od kilkunastu złotych po kilkaset euro. Od poliestru po delikatny kaszmir. Od minimalistycznych białych lnianych kwadratów po krzykliwe wzory, które miały robić za główny punkt stylizacji. Poszetka przestała być niszowym dodatkiem kojarzonym ze środowiskiem dandysów, bo sięgali po nią wszyscy, którzy nosili marynarki.

I właśnie wtedy coś zaczęło się zmieniać. Bo gdy coś trafia do masowego obiegu, traci swoją pierwotną funkcję wyróżnika. A przecież dodatki, szczególnie takie jak poszetka, przez lata były właśnie tym – subtelnym znakiem świadomości męskiej elegancji.

ZWROT W STRONĘ PROSTOTY

Dziś ten sygnał się rozmył. Coraz częściej widać to na poziomie, który jeszcze kilka lat temu był bastionem klasycznej elegancji. Influencerzy, którzy przez lata budowali swoje wizerunki na dopracowanych detalach, coraz częściej rezygnują z poszetek. Albo noszą je rzadziej, bardziej oszczędnie.

Podobnie jest z markami. Te najbardziej opiniotwórcze, które jeszcze niedawno niemal obowiązkowo stylizowały marynarki z poszetką, dziś coraz częściej pokazują czystą linię – bez niczego w brustaszy. Minimalistyczna estetyka wraca do łask. Ba, są też marki, które wycofały poszetki ze swojej oferty lub mocno ją ograniczyły.

Nawet na Pitti Uomo, czyli w miejscu, które przez lata było festiwalem sartorialnej ekspresji widać zmianę. Owszem, nadal znajdziemy tam wszystko co najbardziej efektowne w modzie męskiej, ale coraz więcej uczestników wybiera prostotę w stylizacjach z garniturem. Jest to o tyle ciekawe, że jeszcze niedawno poszetki trafiały nawet do brustaszy w płaszczach, jakby uczestnicy Pitti za wszelką cenę chcieli wykorzystać każdą niezagospodarowaną przestrzeń do pokazania fajnego dodatku. Tu łańcuszek, tam broszka, tu poszetka…

Czy to oznacza, że poszetka się „skończyła”?

Nie. To oznacza tylko tyle, że weszła w kolejną fazę swojego cyklu życia.

GDY NIE CHCEMY WYGLĄDAĆ JAK WSZYSCY

W marketingu istnieje dobrze znany model cyklu życia produktu: wprowadzenie, wzrost, dojrzałość, nasycenie, spadek. Poszetka przeszła tę drogę w tempie, które w świecie mody męskiej jest wręcz imponujące. Od niszy do masowości w kilkanaście lat. Nie przypominam sobie tak spektakularnej „kariery”, który dotyczyłby jakiegokolwiek innego dodatku męskiej garderoby. 

Ale kiedy coś osiąga etap nasycenia, dzieje się rzecz bardzo ludzka: zaczynamy szukać alternatywy. Nie chcemy wyglądać jak wszyscy. Nawet jeśli „wszyscy” wyglądają dobrze. To nie jest bunt przeciwko poszetce. To jest bunt przeciwko przewidywalności. Bo prawda jest taka, że poszetka stała się przewidywalna. Marynarka + koszula + poszetka = zestaw obowiązkowy. A moda, szczególnie ta bardziej świadoma, nie lubi oczywistości.

Dlatego dziś brak poszetki bywa bardziej interesujący niż jej obecność. Ale to wcale nie oznacza, że poszetka przestała mieć sens. Wręcz przeciwnie, w dobrze przemyślanej stylizacji nadal potrafi zrobić dokładnie to, co zawsze robiła najlepiej: dodać lekkości, charakteru, indywidualności. Tylko że dziś wymaga większej uważności.

Ja sam nie zamierzam z niej rezygnować. Ale faktem jest, że coraz częściej zdarza mi się jej nie wkładać do brustaszy. Czasem dlatego, że stylizacja tego nie potrzebuje. Czasem dlatego, że chcę zostawić więcej przestrzeni. A czasem po prostu dlatego, że brak poszetki jest dziś ciekawszy niż jej obecność.

I to chyba najlepsze podsumowanie tej historii. Bo pytanie nie brzmi: czy poszetki są passé? Pytanie brzmi: czy przeszkadza nam to, że przez moment były wszędzie?

Każdy musi odpowiedzieć sobie na to sam.

Ciekaw jestem, jak wy to widzicie. Nie tylko w kontekście poszetki, ale w ogóle, co robicie, gdy coś staje się wszechobecne? Nadal po to sięgacie, czy raczej zaczynacie szukać alternatywy?

Oczywiście stroje na ceremonię otwarcia były znane już od kilku miesięcy (pokazywałem je w poprzednim artykule), ale po cichu liczyłem, że na żywo będą wyglądać lepiej. Niestety, nie wyglądały. A fakt, że temat podchwyciło tak wiele mediów, tylko potwierdza, że nie byłem w tym rozczarowaniu odosobniony.

Było sztampowo, katalogowo, bez emocji i bez historii. Co więcej, Polacy wystąpili praktycznie w tych samych zestawach co kilka innych kadr ubieranych przez Adidasa (m.in. Albania, Węgry i Turcja). Oczywiście z inną nazwą kraju na kurtce, ale liternictwo, układ i modele ubrań – identyczne. To powierdza, że nikt ze strony Polskiego Komitetu Olimpijskiego nie wynegocjował konieczności przygotowania projektów specjalnie pod naszą kadrę.

Dostaliśmy gotowca z katalogu Adidasa. Potraktowano nas taśmowo. I właśnie to budzi mój największy niesmak. Bo z jednej strony mamy 37-milionowy kraj w samym środku Europy, a z drugiej – globalną markę, która dysponuje ogromnym zapleczem projektowym i produkcyjnym. Efekt? Uniform niegodny rangi wydarzenia i zupełnie oderwany od naszej symboliki, historii czy kultury.

Przypomnę tylko, że mówimy o wydarzeniu oglądanym przez około 2,5 miliarda ludzi na całym świecie. Te kilkadziesiąt sekund, które dostaje każda reprezentacja podczas ceremonii otwarcia, to bezcenna okazja do pokazania czegoś więcej niż tylko nazwa kraju na kurtce. A my naprawdę mamy z czego czerpać: historia alpinizmu i himalaizmu, symbolika narodowa, krajobrazy górskie, rzemiosło. Trzeba tylko chcieć dostrzec w tym potencjał.

Tak jak robią to choćby Stany Zjednoczone. Tam nie dość, że wszystko zaprojektowała marka amerykańska (i to jak!), to jeszcze całość wyprodukowano w USA, a produkty, które trafiły do sprzedaży, rozeszły się błyskawicznie. I to jest właśnie różnica między „obsługą kontraktu”, a świadomym budowaniem wizerunku kraju.

I wcale nie chodzi tu o modę. Chodzi o ambicję. A tej niestety w tym projekcie zabrakło najbardziej.

A w tym roku znaczenie tych ubiorów wydaje się jeszcze większe, bo przecież Mediolan to światowa stolica mody, więc można było oczekiwać wielu modowych akcentów. Czy tak się stało? Oto moje subiektywne zestawienie siedmiu najlepszych uniformów narodowych reprezentacji, które będzie można zobaczyć już jutro na San Siro podczas ceremonii otwarcia igrzysk.

STANY ZJEDNOCZONE – RALPH LAUREN

Zaczynam od Stanów Zjednoczonych nieprzypadkowo, bo to mój zdecydowany numer 1, jeśli chodzi o olimpijskie uniformy. Ralph Lauren od lat nie zawodzi i po raz kolejny jego zespół pokazał, że można zrobić świetne projekty, które tak samo dobrze oddają DNA samej marki, jak i kraju. Co tu dużo pisać – marketingowo kolejny raz rozgrywają to po mistrzowsku.

Na otwarciu zobaczymy białe wełniane budrysówki, a pod nimi intarsjowane golfy z motywem amerykańskiej flagi. Z kolei na ceremonię zamknięcia przygotowano puchowe kurtki i grubsze spodnie nawiązujące do narciarstwa. Podobno cała kolekcja została wyprodukowana w Stanach Zjednoczonych. Mistrzowska kolekcja dopracowana w najdrobniejszych detalach. Ode mnie złoty medal.

MONGOLIA – GOYOL

Stroje reprezentacji Mongolii to prawdziwe dzieła sztuki, które już w poprzednich edycjach robiły ogromne zamieszanie medialne, co potwierdza, że ma sens tworzenie tak unikalnych projektów. Bo jest to po prostu wspaniała reklama kraju. O strojach mongolskiej ekipy piszą media na całym świecie i podobnie było w trakcie igrzysk w Paryżu. Fajnie jakby nasz PKOl zrozumiał tę idę i dał kiedyś szansę polskiej marce na realizację czegoś równie efektownego.

Zestawy na ceremonię otwarcia tym razem zaprojektowała rodzima marka GOYOL, która specjalizuje się w produktach z mongolskiego kaszmiru. Projektanci tej marki stworzyli koncepcję łączącą tradycję z nowoczesnością. Podczas otwarcia ekipa Mongolii będzie miała na sobie zestawy inspirowane folkowymi deelami, bogato haftowane i symboliczne. To tradycyjne szaty ceremonialne o długiej historii. Całość wykonano ze szlachetnych surowców – kaszmir i jedwab. Uzupełnieniem tych tradycyjnych zestawów będą zestawy casualowe – swetry i dodatki z wzorami przedstawiającymi mongolski krajobraz.

HAITI – STELLA JEAN

Równie efektwne – a może jeszcze bardziej – będzie miała reprezentacja Haiti. Co ciekawe, w najmniejszym możliwym składzie – zaledwie dwóch zawodników. I być może właśnie dlatego oprawa wizualna tej reprezentacji jest tak wyrazista. Zamiast zniknąć w olimpijskim tłumie, postawiono na projekt z mocnym kontekstem kulturowym i współpracę z marką Stella Jean.

Marka została założona przez Stellę Novarino, projektantkę wychowaną w Rzymie, której matka pochodzi z Haiti. Ten dwukulturowy rodowód od lat jest fundamentem estetyki Stelli Jean – łączenia europejskiej formy z karaibskim kolorem, symboliką i rzemiosłem.

Nie jest to jej pierwszy olimpijski projekt. Stella Jean odpowiadała już za stroje reprezentacji Haiti podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku, gdzie jej projekty były jednymi z najbardziej zapamiętanych. W przypadku zimowej edycji inspiracją stała się twórczość Édouarda Duval-Carrié – haitańskiego malarza i rzeźbiarza, którego prace silnie odwołują się do lokalnej mitologii, historii i tożsamości.

KANADA – LULULEMON

Kanadyjczycy ponownie zaufali rodzimej marce Lululemon, która w ostatnich latach wyrosła na jednego z liderów segmentu zwanego premium athleisure. W Kanadzie nie wszystkim przypadła do gustu zaproponowana koncepcja olimpijskich strojów, ale ja akurat stoję po przeciwnej stronie barykady.

To projekt bardzo przemyślany i spersonalizowany – lekko futurystyczny, z dopracowaną kolorystyką i wyrazistymi elementami graficznymi, a przy tym maksymalnie funkcjonalny. Flagowym elementem kolekcji jest puchowa kamizelka z dużym liściem klonowym, zaprojektowana tak, by można ją było nosić na kilka sposobów: po odpowiednim zapięciu pełni również funkcję szalika albo poduszki pod głowę. Równie dopracowane są pozostałe elementy – choćby kurtki wyposażone w specjalne pętelki ułatwiające przypięcie mikrofonów podczas wywiadów (!).

Na uwagę zasługuje także sam system kolekcji: osobne zestawy na ceremonię otwarcia, na podium i na zamknięcie igrzysk. Mimo tego wszystkie elementy zaprojektowano w jednym, spójnym języku, dzięki czemu można je swobodnie mieszać, nosić warstwowo albo bardzo luźno. Widać tu konsekwencję i doświadczenie marki, która myśli o ubraniach nie tylko estetycznie, ale też użytkowo.

NORWEGIA – DALE OF NORWAY

W przypadku Norwegii jest nie tylko estetycznie, ale też z ciekawą historią, bowiem tak się złożyło, że za stroje na otwarcie igrzysk odpowiada marka Dale of Norway, która 70 lat temu po raz pierwszy ubierała kadrę narciarską i również było to w Cortinie d’Ampezzo.

Tak zaczęła się wieloletnia współpraca, która zaowocowała powstaniem wielu kultowych już swetrów, jakie Dale of Norway przygotowywało co cztery lata dla norweskiej reprezentacji. Dzięki nim sweter nordycki stał się znakiem rozpoznawczym norweskich sportowców. Co jakiś czas marka wznawia historyczne projekty z poprzednich igrzysk i można je kupić.

Jeśli chodzi o aktualne igrzyska, to z racji okrągłej rocznicy i lokalizacji, nawiązano do wełnianego swetra z roku 1956. Całość oczywiście mocno nawiązuje do barw narodowych.

FRANCJA – LE COQ SPORTIF

Reprezentacja Francji wystąpi w strojach marki Le Coq Sportif i moim zdaniem jest to jedna z najciekawszych kolekcji olimpijskich. Bardzo francuska w charakterze, oszczędna w formie i kolorystyce, ale jednocześnie zapadająca w pamięć. Zamiast krzykliwych kolorów postawiono na stonowaną paletę błękitów, beżów, różu, czyli kolorów bardziej kojarzących się z wiosną, a nie zimą.

Całość ma w sobie sporo ducha retro i nawiązań do estetyki lat 60. i 70., czyli okresu, w którym Le Coq Sportif był jednym z najważniejszych graczy na rynku odzieży sportowej w Europie.

WIELKA BRYTANIA – BEN SHERMAN

Za ubiór reprezentacji Wielkiej Brytanii odpowiada trochę już zapomniana marka Ben Sherman i trzeba przyznać, że swoją pracę wykonali bardzo dobrze. Zrobili to trochę w stylu Ralpha Laurena, czyli mamy na odzieży duże elementy graficzne z wykorzystaniem flagi (kremowe swetry) oraz duże napisy z nazwą kraju na akcesoriach (czapki i szaliki). Może nie jest to tak efektowne jak u Ralpha, ale zapewne takie miało być – bardziej brytyjskie, bardziej powściągliwe.

Jako ciekawostkę warto dodać, że do tej współpracy zaangażowano Toma Daleya – brytyjskiego olimpijczyka, który pięciokrotnie zdobywał medale na igrzyskach, a który po zakończeniu kariery założył własną markę z ręcznie dzierganymi swetrami i akcesoriami. I to właśnie on wykonał własnoręcznie szalik i rękawiczki dla chorążych brytyjskiej reprezentacji. Ich repliki projektu Daleya były też dostępne w normalnej sprzedaży i rozeszły się jeszcze w grudniu.

WŁOCHY – EA7 / EMPORIO ARMANI

Podobno to jeden z ostatnich projektów w który zaangażowany był Giorgio Armani (przypomnę, że projektant zmarł we wrześniu 2025). Jego marki od dawna współpracują z włoskimi związkami sportowymi i nie mogło być inaczej w przypadku imprezy, która odbywa się we Włoszech. Tym razem jest prosto, minimalistycznie (biel i czerń jako dominujące kolory), z estetycznymi detalami w barwach narodowych (trójkolorowe kołnierze w kurtkach).

Na koniec zostawiłem naszą reprezentację, która wystąpi w zestawach przygotowanych przez markę Adidas. I tu, niestety, trudno o jakikolwiek zachwyt. Jest poprawnie, ale tylko poprawnie. Sztampowo, katalogowo, bez emocji i bez historii. W moim subiektywnym zestawieniu – daleko poza pierwszą dziesiątką.

Całość wygląda tak, jakby ktoś otworzył katalog Adidasa, zaznaczył kilka gotowych pozycji i dorzucił do nich napisy POLSKA oraz emblematy komitetu olimpijskiego, które – co dość znamienne – są mniej widoczne niż sam logotyp marki. To nie jest projektowanie uniformu narodowego, to jest personalizacja stocku. Bez odwagi, bez koncepcji, bez ambicji.

A szkoda, bo przecież mamy w Polsce zdolnych projektantów, własną symbolikę i własną historię – choćby góry, które aż proszą się o interpretację. Mamy też marki, które spokojnie udźwignęłyby taki projekt zarówno estetycznie, jak i produkcyjnie.

Jako ciekawostkę warto dodać, że polską markę 4F będzie można zobaczyć na otwarciu igrzysk, ale na reprezentantach… Ukrainy.

A która koncepcja zrobiła na was największe wrażenie? Jestem ciekaw waszych typów – napiszcie w komentarzach wasze olimpijskie podium.