Nie ukrywam, że gdy o tym usłyszałem jakiś czas temu, to miałem nadzieję, że powstanie z tego coś interesującego, wszak mamy tu do czynienia z jedną z najważniejszych polskich powieści i jedną z najstarszych polskich marek odzieżowych z bogatą historią i doświadczeniem w modzie męskiej. Można z tego było wysmażyć naprawdę mięsistą kolekcję i opowieść.

A co z tego wyszło? No niestety, jajecznica. I to taka bez soli.

Oczywiście nie oczekiwałem po tej współpracy odzieży rekonstrukcyjnej z końca XIX wieku. Wręcz przeciwnie – liczyłem na próbę przełożenia tamtej estetyki na współczesny język mody męskiej. Na cięższe tkaniny nawiązujące do odzieży z tamtego okresu; mamy przecież znakomite tradycje wełny bielskiej, która w tamtym czasie była ceniona na całym świecie. Na koszule z niesztampowymi kołnierzami, długie płaszcze z porządnej wełny, marynarki z aksamitnymi kołnierzami, ciekawe kamizelki, szersze spodnie z wysokim stanem czy chociażby poszetkę z jakimś cytatem lub grafiką nawiązującą do „Lalki”.

A co dostaliśmy zamiast tego? Kolekcję, która absolutnie niczym nie różni się od standardowej oferty marki BYTOM. Kilka korpo-garniturów, kilka przeciętnych dodatków, jakich tysiące znajdziemy na rynku, i obuwie, które wygląda, jakby do tej historii trafiło przez przypadek.

Te same tkaniny, te same fasony, kolory, detale, co w regularnej ofercie tej marki. Nie widzę tu właściwie niczego, co budowałoby klimat i estetykę „Lalki”.

OK, to nie jest brzydkie. Ale jest też bardzo dalekie od tego, co marka deklaruje w materiałach promujących tę kolekcję, czyli „Warszawy z czasów Wokulskiego, jej elegancji i formalności przełożonej na język współczesnego krawiectwa”.

Mam wręcz wrażenie, że to kilkanaście przypadkowych produktów z oferty BYTOM, do których po prostu w sklepie internetowym dodano oznaczenie „Lalka”. I tyle.

Zastanawiam się tylko, co jest przyczyną tej jajecznicy. Brak pomysłu? Brak odwagi? Pójście na łatwiznę?

Kto jak kto, ale marka o takiej historii, doświadczeniu, zasobach ludzkich i finansowych powinna była zrobić to znacznie lepiej.

A jakie jest Wasze zdanie?

Odpowiem krótko – nie planujemy klasycznej wyprzedaży, ale postanowiliśmy oficjalnie zamknąć kolekcję wiosenno-letnią i przygotować magazyn na nowe produkty. W związku z tym przez 7 dni uruchamiamy specjalną promocję „3 za 2”, której zasady są bardzo proste. Kupując trzy dowolne produkty objęte promocją, za najtańszy zapłacicie tylko 1 zł.

Co ważne, w ramach tej promocji można „mieszać” również produkty z klasycznej linii POLANEX. Wspominam o tym dlatego, że w linii Polanex & Mr. Vintage mamy już kilka produktów wyprzedanych do zera oraz sporo z niepełną rozmiarówką. Gdybyście więc mieli problem ze skompletowaniem koszyka, zdecydowanie warto zerknąć na koszule POLANEX. Szczególnie te z ostatniej kolekcji, które mają nowe kołnierze z większymi wyłogami i bardzo dobre tkaniny ? Somelos, Albini i Thomas Mason.

Ale mamy też kilka modeli, które nadal mają dostępną niemal całą rozmiarówkę. Szczególnej uwadze polecam koszule, które mam wrażenie, że nie zostały należycie docenione :) To między innymi: granatowa pepitka z tkaniny Thomas Mason, drobny granatowy prążek z tkaniny Thomas Mason, błękitna kratka vichy z lnu Albini  oraz niebieski prążek candy stripe z lnu Albini. 

Oczywiście promocja obejmuje też nasze kurtki koszulowe, aczkolwiek z nich zostały nam dosłownie pojedyncze sztuki. Co zresztą bardzo mnie cieszy, bo świadczy o tym, że trafiliśmy w Wasze gusta. A mogę Wam już zdradzić, że jesienna kolekcja kurtek koszulowych będzie jeszcze ładniejsza. Już nie mogę się doczekać, żeby móc Wam je pokazać.

Uprzedzając pytania – jeszcze nie wiem, kiedy będziemy na to gotowi, bo mieliśmy trochę opóźnień w dostawie guzików, ale kolekcja już się szyje.

Dodam tylko, że z promocji „3 za 2” wyłączony jest nasz całoroczny klasyk, który jest stale uzupełniany, czyli biały oxford OCBD.

Promocja „3 za 2” będzie aktywna do czwartku 10 września, do godziny 11:59. Rabat naliczany jest w koszyku automatycznie – nie trzeba wpisywać żadnego kodu. Regulamin promocji dostępny jest tutaj.

Zachęcam do skorzystania z tej specjalnej oferty, a o nowej kolekcji będę niebawem informował. Tematy jesienne też lada chwila pojawią się na blogu.

Swoją drogą stali czytelnicy bloga być może pamiętają, że w pierwszych latach mojej internetowej działalności miałem dużą słabość do kolorowych spodni, a szczególnie czerwonych i pomarańczowych. Po kilku latach ta fascynacja minęła i przerzuciłem się na „nudne” klasyki: szarą flanelę, beżowe chinosy i granatowe dżinsy. I one nadal stanowią fundament mojej szafy, ale jak widać od czasu do czasu przychodzi ochota na pewną odmianę.

Dwa lata temu taką odmianą były spodnie w kolorze białym i kremowym. W mojej szafie pojawiły się wełniane kanciaki w tym kolorze, chinosy, a nawet białe dżinsy. Nadal noszę je bardzo chętnie i wiem już, że nie był to chwilowy kaprys. Z kolei w ubiegłym roku wyjątkowo polubiłem się z różem. Najpierw były koszule, które zdarzało mi się zakładać niemal co drugi dzień, później pojawiły się szorty, a na końcu także spodnie w kolorze Nantucket Red.

Czy ta sympatia zostanie ze mną na lata? Nie wiem. I szczerze mówiąc, wcale nie czuję potrzeby, żeby to wiedzieć. Bo styl nie jest czymś raz na zawsze ustalonym. To nie egzamin, na którym raz wybiera się odpowiedzi i później już nie wolno ich zmieniać. Nasze upodobania ewoluują i to jest zupełnie normalne. Czasem odkrywamy nowe kolory, czasem wracamy do tych, które kiedyś nosiliśmy z przyjemnością, a czasem dochodzimy do wniosku, że coś, co jeszcze kilka lat temu wydawało się zbyt odważne, dziś jest zupełnie naturalne.

I chyba właśnie to najbardziej lubię w modzie. Nieustannie daje możliwość zmian. Oczywiście o ile ktoś czuje taką potrzebę, bo przecież czymś normalnym też jest to, że ktoś przez lata może wyglądać tak samo. Mnie jednak znacznie bardziej odpowiada podejście, w którym garderoba żyje razem z właścicielem. Nie oznacza to ślepego podążania za trendami. Raczej zwykłą ciekawość i gotowość do sprawdzenia czegoś nowego.

Może więc zamiast budować wokół swojej garderoby kolejne zakazy i ograniczenia, warto od czasu do czasu dać szansę rzeczom, których wcześniej byśmy nie wybrali. Czasami okaże się, że to był nietrafiony pomysł. Ale czasami – tak jak w przypadku Nantucket Red – odkryjemy coś, co zostanie z nami na dłużej.

Autorką zdjęć jest Dominika Kuroś.

Koszula – Levi’s
Koszulka – Perofil
Koszula wierzchnia – Poszetka & Mr. Vintage
Spodnie – Polo Ralph Lauren
Buty – Berwick
Plecak – The Bridge
Czapka – Zara
Okulary – SALT

PS. Z okazji moich urodzin (15.08) na 24 godziny włączamy specjalny kod rabatowy na całą kolekcję Polanex & Mr. Vintage, więc jeśli mieliście w planach zakupy, to wpiszcie w koszyku kod URODZINY i wartość całego koszyka zostanie obniżona o 15%. Cała kolekcja tutaj.

CZERWIEŃ CZY RÓŻ?

Zacznijmy od próby opisania tej barwy. Jedni nazywają ją łososiową, inni koralową, jeszcze inni twierdzą, że to po prostu wyblakła czerwień. I w sumie to ostatnie określenie jest najbardziej trafne, bo odnosi się do genezy tego koloru. A historia Nantucket Red jest o tyle ciekawa, że wcale nie zaczęła się od mody.

Na początku lat 60. Philip C. Murray, właściciel kultowego sklepu Murray’s Toggery Shop na wyspie Nantucket w stanie Massachusetts szukał produktu, który dobrze oddawałby klimat letniego życia na wyspie. Warto przypomnieć, że Nantucket to kurort letniskowy Amerykanów, choć z bogatą historią wielorybniczą. Dzisiaj wyspa liczy niespełna 15 tysięcy mieszkańców, ale latem ich liczba wzrasta kilkukrotnie, a ceny nieruchomości należą do najwyższych w Stanach Zjednoczonych.

Murray inspirację znalazł po drugiej stronie Atlantyku – na wybrzeżu Bretanii, gdzie od dziesięcioleci szyto żagle z czerwonego płótna impregnowanego garbnikami z kory drzew. Garbniki zabezpieczały tkaninę przed wilgocią, pleśnią i promieniowaniem UV, a przy okazji nadawały jej charakterystyczny ceglastoczerwony kolor. Jednak pod wpływem słońca i soli morskiej, stopniowo zmieniały one intensywną czerwień w charakterystyczny, wypłowiały róż.

Z ŻAGLI NA SPODNIE

Murray postanowił odtworzyć ten kolor i przenieść go na bawełniane spodnie i szorty, bo uważał, że będą one idealnie pasować do wakacyjnego kurortu i estetyki jego sklepu. Dodatkowo chciał, by ten charakterystyczny róż stopniowo płowiał podczas użytkowania przez klientów i dlatego spodnie reklamował hasłem „Guaranteed to Fade”, czyli w wolnym tłumaczeniu „gwarantujemy, że wyblakną”.

A zatem stała za tym przemyślana idea, a nie tylko chęć odtworzenia konkretnego koloru. Każde pranie, każdy dzień spędzony na słońcu i każda wakacyjna podróż pozostawiały na nim swój ślad. Dzięki temu dwie pary spodni w kolorze Nantucket Red po kilku sezonach mogły wyglądać zupełnie inaczej. Myślę, że właśnie ta nieprzewidywalność i naturalna patyna sprawiły, że dla wielu osób stały się czymś więcej niż tylko kolejnym elementem garderoby.

KOLOROWA PAMIĄTKA Z WAKACJI

Pomysł Philipa C. Murraya okazał się strzałem w dziesiątkę. Zamożni turyści przypływający na wyspę Nantucket okazali się otwarci na ten niesztampowy kolor i chętnie go nosili na wakacjach. Wypłowiałe różowe spodnie i szorty szybko stały się znakiem rozpoznawczym – najpierw sklepu Murraya, a później także całej wyspy.

Ale jak wiadomo, każde wakacje kiedyś się kończą, więc klienci którzy wracali na kontynent, zabierali ze sobą także wakacyjne ubrania kupione na wyspie. I zaczęli je nosić po pracy i w weekendy. Nie chodziło wyłącznie o to, że ten kolor im się podobał, lecz przede wszystkim o to, że budził pozytywne skojarzenia: z wakacjami, z żeglowaniem, z domami na Cape Cod, z drewnianymi pomostami i całą wakacyjną otoczką, którą każdy chce jak najdłużej pamiętać. I był czymś w rodzaju wakacyjnej pamiątki, którą można było nosić także po powrocie do domu.

SYMBOL STYLU PREPPY

Różowe spodnie szczególną sympatię zdobyły u studentów z bogatych domów, czyli u przedstawicieli Ligi Bluszczowej. Przypomnę, że ich codziennym strojem uczelnianym były blezery, koszule z bawełny oxford oraz beżowe chinosy (w Stanach zwane Khakis), więc różowe spodnie przywiezione z wakacji były ciekawą odmianą i stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów stylu preppy, czyli estetyki która była swobodniejszym, młodszym i bardziej kolorowym rozwinięciem stylu Ivy League. A trzeba przypomnieć, że w tamtym czasie kampusy Harvardu, Yale czy Princeton były miejscami, gdzie rodziły się trendy amerykańskiej mody męskiej.

Do popularyzacji tych spodni bez wątpienia przyczyniła się także kultowa książka „The Official Preppy Handbook” z lat 80. autorstwa Lisy Birnbach. To właśnie tam Nantucket Reds zostały uznane za obowiązkowy element garderoby bywalca klubów żeglarskich i golfowych. W jednej chwili lokalna ciekawostka stała się symbolem stylu preppy w całych Stanach Zjednoczonych.

Co ciekawe, świeża para spodni wcale nie była najbardziej pożądana. Prawdziwi miłośnicy preppy cenili egzemplarze wielokrotnie prane i wyblakłe. Taki kolor był dowodem, że spodnie przeżyły już niejeden sezon na jachcie, polu golfowym czy nad oceanem.

NAZWA ZASTRZEŻONA

Oczywiście z czasem kolor ten wyszedł daleko poza koncepcję pana Murraya. Po pierwsze, zaczęto go stosować już nie tylko na spodnie i szorty, ale w zasadzie na wszystkie inne elementy garderoby: bluzy, polo, krawaty, czapki, tenisówki i wiele innych. Po drugie, z czasem sięgnęły po niego popularne marki odzieżowe jak Polo Ralph Lauren, J.Crew, Gant, Tommy Hilfiger i takie spodnie oraz szorty trafiły do mainstreamu. Po trzecie, kolor ten stał się znakiem rozpoznawczym już nie tylko wyspy Nantucket, ale w zasadzie całego „wypoczynkowego” wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Z czasem przestał być też symbolem wyłącznie amerykańskiej elity, a stał się po prostu jednym z klasycznych letnich kolorów. Nie ma chyba innego koloru, który tak bardzo kojarzyłby się z amerykańskimi wakacjami. 

Co ciekawe, nazwa Nantucket Reds jako oznaczenie handlowe odzieży została zastrzeżona wiele lat temu przez Murray’s Toggery Shop, Inc. i inne marki nie mogą jej używać. Dlatego Ralph Lauren, J.Crew, Vineyard Vines czy Rowing Blazers sprzedają bardzo podobne spodnie, ale zwykle opisują kolor jako np. faded pink, washed rose, salmon, dusty rose czy weathered red, zamiast używać nazwy handlowej Murray’s Toggery.

MIAŁEM DO NIEGO KILKA PODEJŚĆ

Ja sam jeszcze kilka lat temu podchodziłem do tego koloru z pewną rezerwą, wydawał mi się zbyt ostentacyjny i nie widziałem dla niego miejsca w mojej szafie. Ale rok temu zmieniłem zdanie. Najpierw kupiłem jedne szorty, później drugie oraz chinosy. Polubiłem je do tego stopnia, że latem noszę je równie często jak beżowe chino i szorty. Dzisiaj uważam, że to jeden z najciekawszych kolorów męskiej garderoby. I to nie tylko letniej, bo jesienią i zimą – w postaci sztruksów, kurtki koszulowej czy swetra szetlandzkiego – też może wyglądać intrygująco.

Myślę, że właśnie dlatego Nantucket Red od ponad sześćdziesięciu lat ma swoich wiernych fanów, choć nigdy nie był chwilowym hitem ani kolorem z pierwszych stron magazynów modowych. Przetrwał próbę czasu, bo jest czymś więcej niż tylko kolejnym odcieniem różu. Niesie ze sobą historię, określony styl życia i skojarzenia z wakacjami, żeglowaniem, drewnianymi pomostami, popołudniami spędzonymi nad oceanem oraz ubraniami noszonymi bez przesadnej ostrożności. To właśnie ten kontekst sprawia, że jest tak interesujący.

Mam też wrażenie, że w czasach ultrafast fashion ta historia nabiera jeszcze większego znaczenia. Coraz częściej szukamy rzeczy, za którymi stoi coś więcej niż tylko atrakcyjny wygląd. Lubię ubrania, które z czasem nabierają charakteru i chyba właśnie dlatego przekonuje mnie filozofia, od której wszystko się zaczęło. Spodnie w kolorze Nantucket Red od początku projektowano z myślą o tym, że będą się zmieniać wraz z właścicielem i wyglądać inaczej z każdym kolejnym sezonem.

JAK NOSIĆ TEN KOLOR?

Jak wspomniałem, kolor Nantucket Red bardzo mocno kojarzy się z kurortowym stylem Stanów Zjednoczonych, a zatem pytanie czy w naszych warunkach geograficznych nie będzie wyglądał nienaturalnie? Moim zdaniem nie. Uważam, że ten kolor z powodzeniem można nosić w naszych szerokościach geograficznych. A jak go nosić?

Moim absolutnym faworytem są połączenia różu z szeroką paletą odcieni niebieskiego – od błękitu po granat. Różowe spodnie i szorty świetnie wyglądają również z koszulami i kurtkami z jasnego denimu – to połączenie często promuje marka Polo Ralph Lauren. Z mniej oczywistych połączeń zachęcam do zestawów z zielenią – na przykład różowe chinosy i zielona kurtka wojskowa tworzą ciekawe połączenie dwóch różnych światów – cukierkowego preppy ze stylem militarnym. Kilka przykładowych stylizacji zamieszczam poniżej.

Dajcie znać w komentarzach czy Nantucket Red jest już w waszej szafie i jak się zapatrujecie na ten kolor w męskiej garderobie.

A jednak są dni, kiedy denim świetnie odnajduje się w letniej garderobie. Zwłaszcza w towarzystwie lnu. Tak, lnu :)

Sam latem bardzo rzadko noszę dżinsy. Gdy temperatura przekracza 25 stopni, praktycznie znikają z mojego pola widzenia. Ale kiedy dzień zapowiada się chłodniejszy, a termometr pokazuje mniej niż dwadzieścia stopni, czasem chętnie wracam do jaśniejszego denimu i łączę go właśnie z lnem. Najczęściej jest to biała koszula lniana, a jeśli pogoda pozwala na dodatkową warstwę, to lubię również zestaw z lnianą kurtką safari.

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że len i denim to dwa zupełnie różne światy. Jeden kojarzy się z wakacjami nad Morzem Śródziemnym, drugi z amerykańskim workwearem. Ale paradoksalnie właśnie dlatego tak dobrze się uzupełniają.

Łączy je bowiem znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać.

Choć dziś len kojarzy się z eleganckimi letnimi stylizacjami, a denim jest ikoną codziennego stylu, oba materiały mają zaskakująco podobne korzenie. Bo nie powstały z myślą o modzie, lecz o pracy.

Denim nosili górnicy, farmerzy, kolejarze i poszukiwacze złota. Len przez stulecia służył rolnikom, rybakom i rzemieślnikom-artystom. Oba materiały ceniono przede wszystkim za trwałość i odporność na intensywne użytkowanie. W przypadku lnu dochodziła jeszcze jego powszechna dostępność – był uprawiany lokalnie, łatwy do przędzenia i tkania nawet na bardzo prostych krosnach. Przez wiele stuleci był więc „wołem roboczym”, a nie luksusowym materiałem. Dopiero z czasem oba weszły do świata mody.

Łączy je również charakter. Ani len, ani denim nie są materiałami idealnie gładkimi. Mają wyraźną fakturę, matowe wykończenie i pewną szlachetną surowość. Oba pięknie się starzeją. Len z każdym praniem staje się coraz bardziej miękki i przyjemniejszy w dotyku, a dobre dżinsy z czasem nabierają indywidualnego charakteru dzięki przetarciom i odbarwieniom.

Oczywiście wszystko ma swoje granice. Gęsto tkany denim nie będzie najlepszym wyborem na trzydziestostopniowy upał. Ale gdy temperatura spada poniżej dwudziestu stopni, ja przestaję traktować dżins jako materiał zarezerwowany dla chłodniejszych miesięcy. W takim wydaniu bardzo dobrze dogaduje się z lnem, który przełamuje jego cięższy charakter i dodaje całej stylizacji lekkości.

A jakie jest wasze zdanie? Łączycie latem len z dżinsem, czy dla was to dwa światy, które powinny pozostać oddzielnie?

Na zdjęciach mam na sobie kurtkę lnianą z kolekcji Polanex & Mr. Vintage. Kilka dni uzpełniliśmy z niej brakujące rozmiary i była to ostatnia doszywka w kolekcji lato 2026. Jeśli nie załapaliście się na swój rozmiar podczas premiery (dość szybko wyprzedały się), to teraz jest okazja do zakupu. Nasza kurtka safari ma dość luźny fason, więc jeśli wolicie ubrania bliżej ciała, to sugerujemy wybór rozmiaru mniejszego niż normalnie nosicie.

Przypominam, że cały czas działa rabat 10% na całą naszą kolekcję przy założeniu konta i zapisaniu się na newsletter. Rabat ten nie jest jednorazowy, będzie przypisany na stałe do konta.

Autorką zdjęć jest Dominika Kuroś

Kurtka safari – Polanex & Mr. Vintage
Koszula lniana – Polanex & Mr. Vintage
Spodnie – Marlboro Classics
Buty – Crownhill Shoes
Okulary – SALT, model Andy
Srebrna broszka – kupiona na targu staroci

KOSZULE DENIMOWE POLANEX

Wiem, że wiele osób nie załapało się na denimową koszulę Polanex & Mr. Vintage, bo tak szybko się wyprzedała (pełna rozmiarówka wróci po wakacjach), więc podsuwam wam bardzo dobrą alternatywę, bo również z tkanin Albini. Dwa modele pojawiły się właśnie w kolekcji Polanex: jaśniejsza i ciemniejsza. Widziałem na żywo jedną i drugą i chciałbym mieć je w swojej szafie.

A tak w ogóle, to zerknijcie na całą nową kolekcję Polanex, bo jest tam sporo fajnych modeli, których nie znajdziecie w linii Polanex & Mr. Vintage, między innymi kratki vichy, różowy oxford i szerokie pasy bengalskie.

A jeśli chodzi o linię Polanex & Mr. Vintage, to w ostatnich dniach uzupełniliśmy rozmiary z naszych lnianych bestsellerów (zielona i brązowa), więc jeśli nie załapaliście się przy premierze, to teraz jest szansa na zakup.

SANDAŁY RYBACKIE COS

Lada chwila zaczynają się wakacje, więc gdybyście szukali ładnych sandałów męskich, to ciekawy model znalazłem w ofercie marki COS. Mocno oldskulowy fason, który wrócił w wielkim stylu do mody męskiej. Dostępne w dwóch kolorach.

LNIANE BEJSBOLÓWKI COS

Czapki bejsbolówki od kilku sezonów wciąż są w wiodących trendach, więc jeśli je lubicie, to na lato warto pomyśleć o wersji cieńszych i bardziej przewiewnych tkanin niż bawełniany twill. Doskonałym zamiennikiem będzie len i kilka lnianych bejsbolówek w minimalistycznej stylistyce znajdziecie w ofercie marki COS.

PERSONALIZOWANY KUBEK MAJOLIKA NIEBORÓW

Manufaktura Majolika Nieborów wprowadziła do swojej oferty bardzo fajny produkt prezentowy – kubek z możliwością personalizacji. Do wyboru jest pięć kolorów szkliwa oraz oczywiście literka (np. pierwsza litera imienia). Zdobienie wykonane jest z 24 karatowego złota.

POSZETKA „GŁOWA KAKADU”

Mam słabość do starych ilustracji zwierząt i roślin, dlatego od razu wpadła mi w oko jedwabna poszetka z letniej kolekcji marki Poszetka. To reprodukcja ilustracji „Head of a Cockatoo” autorstwa Aerta Schoumana, holenderskiego malarza i ilustratora działającego w XVIII wieku.

GARNITUR  Z BAWEŁNIANEJ KORY OD POSZETKI

Z letniej kolekcji Poszetki wpadł mi w oko również kremowy garnitur w granatowy prążek z bawełny seersucker. Myślę, że świetnie sprawdzi się również w wersji rozdzielonej, czyli jako spodnie i marynarka solo.\

ALBUM „DAVID HOCKNEY”

Kilka dni temu zmarł David Hockney, uważany za jednego z najbardziej wpływowych brytyjskich artystów XX wieku. Tworzył w niemal każdej dziedzinie – malarstwie, rysunku, scenografii, fotografii i grafice warsztatowej.

Album „David Hockney” wydawnictwa Thames & Hudson to kompletna publikacja, która oferuje przegląd ośmiu dekad pracy jednego z najbardziej uznanych współczesnych artystów. Duży format i niemal 500 stron objętości.

ADIDAS SPEZIAL I HARRIS TWEED

Chyba dwa lata temu po raz pierwszy pojawiły się na rynku buty Adidas z wykończeniem z wełny Harris Tweed i pamiętam, że wtedy wyprzedały się błyskawicznie, a ceny na rynku wtórym przekraczały tysiąc złotych za parę. Kilka miesięcy temu powróciła ta współpraca, tym razem w ramach kultowego modelu Spezial. Dostępne są dwa kolory i choć od premiery minęło już trochę czasu, to widzę, że nie ma większych problemów z dostępnością. W Polsce najtaniej można je kupić chyba w sklepie PRM. Chyba, że potrzebujecie małe rozmiary, to trochę taniej jest na MrPorter.com.

WEŁNIANY KARDIGAN HARTFORD

Ja wiem, że lada chwila lato i nikt nie myśli o ciepłych swetrach, ale to właśnie czas, gdy można je kupić w dobrych cenach. Sklep Mr Porter zaczął już wyprzedaż posezonową części asortymentu i widzę, że trafiło tam trochę produktów z zeszłorocznej kolekcji jesiennej, a wśród nich piękny granatowy kardigan z kołnierzem szalowym francuskiej marki Hartford, który można teraz kupić z dużym rabatem (kod FLASH15 daje dodatkowe 15% zniżki).

KOSZULA Z PIESKAMI PORTUGUESE FLANNEL

Miałem kiedyś podobną koszulę marki Gant i tak często ją nosiłem, że w końcu się przetarła na mankietach i kołnierzu. Przez wiele lat szukałem czegoś podobnego, aż wreszcie w kolekcji marki Portuguese Flannel wypatrzyłem coś, co wygląda na godny zamiennik.

LNIANE SZORTY Z ZAKŁADKAMI

W ofercie rodzimej sieciówki Reserved dość niespodziewanie wypatrzyłem ciekawe szorty lniane z wyższym stanem, zakładkami i bocznymi regulatorami. Szkoda, że dostępne tylko w jednym kolorze.

ZERARKI CITIZEN ELEGANCE CLASSIC

Po tym jak marka Orient podniosła swoje ceny niemal o sto procent na przestrzeni ostatnich lat, to wydaje się, że marka Citizen powinna być pierwszym wyborem w poszukiwaniach klasycznych zegarków do tysiąca złotych. Z ich ostatnich nowości wpadł mi w oko model ECO-DRIVE ELEGANCE CLASSIC, który pojawił się w dwóch kolorach. Cena katalogowa to 790 zł.

ZAMSZOWA TORBA WEEKENDOWA MY STYLE BAGS

To bez wątpienia jedna z najładniejszych toreb weekendowych, jaka wpadła mi w oko w ostatnich miesiącach. Jest to produkt włoskiej marki My Style Bags. Jeśli jeszcze ich nie znacie, to warto rzucić okiem na ich ofertę, bo produkują piękne torby weekendowe z możliwością personalizacji.

KSIĄŻKA „POTĘGA I CHWAŁA. NIEZNANA HISTORIA MISTRZOSTW ŚWIATA”

Wczoraj oficjalnie rozpoczęły się Mistrzostwa Świata w piłce nożnej, więc jeśli ta tematyka jest wam bliska, to właśnie ukazała się polska wersja bardzo ciekawej książki Jonathana Wilsona – jednego z najlepszych autorów książek o tematyce piłkarskiej. „Potęga i chwała” to kompleksowa historia mundiali, pełna historycznych, politycznych i społecznych kontekstów.

BELGIJSKIE LOAFERSY OD YANKO

Belgijskie loafersy nie są zbyt popularne w naszym kraju, ale może właśnie dlatego warto się nimi zainteresować. Wyróżnia je minimalistyczna i smukła forma i charakterystyczne lamówki na łączeniach kawałków skóry. Bardzo ładny model takich loafersów ma w swojej ofercie marka Yanko. Wykonane są ze skóry kudu i dostępne są w trzech kolorach. Cena bardzo przyzwoita.

DWIE MARYNARKOWE PEREŁKI Z VISTULI

Nie wiem czy się ze mna zgodzicie, ale Vistula od lat nie rozpieszcza doznań estetycznych w temacie marynarek i garniturów. Niełatwo w ich kolekcjach znaleźć coś ciekawego, ale zdarzają się wyjątki.

Z ich letniej kolekcji wpadły mi w oko dwie marynarki: lniana w jodełkę oraz rarytas na naszym rynku, czyli wełniany blezer z metalowymi guzikami. Nie widziałem ich na żywo, ale na zdjęciach prezentują się bardzo przyzwoicie, a zapewne lada chwila będą przecenione, gdy tylko ruszą wyprzedaże w grupie VRG.

ZESTAW ESTERBROOK X CRANE

Coś dla sympatyków morza, żeglarstwa i ręcznego pisania. Kolekcjonerski zestaw z piórem wiecznym marki Esterbrook, który powstał we współpracy z legendarną marką Crane Stationary. Korpus pióra wykonany jest z prawdziwego drewna tekowego.

ETUI NA OKULARY HUGBAG

Być może pamietacie to etui z ostatniego Prezentownika, ale postanowiłem je przypomnieć, bo to gadżet typowo urlopowy. Mam ten produkt od ponad roku i mogę go z czystym sumieniem polecić. Bardzo prosty, funkcjonalny, z wysokiej jakości skóry, która pięknie się starzeje.

ZAPACH NA LATO OD MIZENSIR

Do tego produktu bardziej pasuje zdanie „Wpadło mi w nozdrza”, a nie „Wpadło mi w oko” ;) Pierwszy raz powąchałem ten zapach chyba we Wrocławiu w perfumerii Mood Scent Bar i tak chodzi za mną od ponad roku. Bardzo letni, świeży, ale nie nudny. A tak w ogóle, to polecam sprawdzić też inne zapachy tej szwajcarskiej marki, bo robią to naprawdę dobrze.

SPODNIE Z WYSOKIM STANEM I REGULATORAMI

Dość często pytacie mnie o smart casualowe spodnie z kantem oraz wysokim stanem i bocznymi regulatorami. Na rodzimym rynku jest ich trochę u marek butikowych, ale ceny u większości z nich przekroczyły już barierę tysiąca złotych. Jeśli zatem szukacie czegoś poniżej tej kwoty, to spory wybór oferuje włoska marka Pini Parma. W ich ofercie są zarówno modele bawełniane, jak i wełniane.

ŚCIEŻKA DŹWIĘKOWA Z FILMU „FILADELFIA”

Na koniec zostawiłem polecajkę niematerialną, choć fizyczną płytę z pewnością też da się jeszcze znaleźć na rynku wtórnym. Dla wygody zostawiam jednak link do Spotify.

Chodzi o ścieżkę dźwiękową z filmu „Filadelfia” z 1993 roku, o której przypomniałem sobie kilka dni temu. Jejku, jak to dobrze brzmi po tylu latach. Bruce Springsteen, Peter Gabriel, Sade, Neil Young, Maria Callas…

To były czasy, gdy ścieżki dźwiękowe do filmów funkcjonowały również jako osobny produkt, który ludzie kupowali na kasetach i płytach CD. Taka składanka musiała więc bronić się także poza ekranem, a selekcja utworów często była pierwszoligowa. Dzisiaj podobne kompilacje również powstają, ale mam wrażenie, że rzadziej słucha się ich jako spójnej całości.

Najciekawsze jest to, że dwa najważniejsze utwory napisane specjalnie na potrzeby filmu – „Streets of Philadelphia” Bruce’a Springsteena oraz „Philadelphia” Neila Younga – zostały nominowane do Oscara w tej samej kategorii. Ostatecznie statuetkę zdobył Springsteen. To jeden z tych rzadkich przypadków, gdy dwie piosenki stworzone dla jednego filmu rywalizowały ze sobą o tę samą nagrodę.

A sam film również bardzo polecam. Po ponad trzydziestu latach może nie robi już takiego wrażenia jak w latach 90, ale nadal pozostaje świetnie zagranym i poruszającym dramatem. Szczególnie warto zwrócić uwagę na kreacje Toma Hanksa i Denzela Washingtona.

Materiał o tytule „Who is the most stylish nation?” na samym Instagramie zanotował do dnia dzisiejszego ponad dwa miliony odsłon i był bardzo szeroko udostępniany przez Polaków. I choć od jego publikacji minęło już kilka miesięcy – co w internecie jest epoką – to nie ma tygodnia, by ktoś mi nie podesłał linka do tego filmiku, co pokazuje, że materiał żyje w internecie do dziś.

Wyświetl ten post na Instagramie

Post udostępniony przez Tom Chamberlin (@tfchamberlin)

Skąd taka popularność? No cóż, jako Polacy bardzo lubimy, gdy dobrze o nas mówią za granicą. A gdy jeszcze stoi za tym jakaś popularna postać lub autorytet w danej dziedzinie, to nasza duma sięga zenitu. I chyba jest w tym coś smutnego, że bardzo często zaczynamy doceniać własną kulturę, estetykę czy historię dopiero wtedy, gdy ktoś z zagranicy powie nam: „Ej, to jest naprawdę dobre”.

Nie dotyczy to oczywiście tylko mody, bo przecież podobnych historii było już wiele, gdy jakiś twórca internetowy lub zagraniczne medium piszą o czymś polskim w superlatywach i dopiero wtedy rodzime media ten temat podchwytują. Pamiętacie jeszcze Toma Hanksa i polskiego Fiata 126p albo wizerunek selekcjonera Probierza podczas Euro 2024 – przypomnę, że polskie media napisały o tym dopiero wtedy, gdy komentarz na ten temat pojawił się na profilu brytyjskiego BBC.

Ale wróćmy do sedna. Otóż Tom Chamberlin swoją tezę o najlepiej ubranej nacji formułuje na podstawie jednego zbioru historycznych zdjęć i moim zdaniem popełnił przy tym dość prosty błąd. Nie zagłębił się w historię tych fotografii, a także w ówczesną sytuację naszego kraju.

Wykorzystane fotografie to wspaniały zbiór autorstwa białostockiego fotografa Bolesława Augustisa z lat 1935-1938. To niezwykłe znalezisko zawierające kilkaset klisz odkryto zupełnie przypadkowo w roku 2004. Przeleżały ponad pół wieku w niepozornej szopie. Klisze trafiły do białostockiego dziennikarza Grzegorza Dąbrowskiego – naczelnego lokalnej „Gazety Wyborczej”, fotografa i regionalisty, który stopniowo zaczął odkrywać i publikować tę niezwykłą dokumentację fotograficzną mieszkańców Białegostoku.

Ale tu jest bardzo istotna kwestia o której Tom Chamberlin prawdopodobnie nie wiedział. Otóż Bolesław Augustis nie fotografował przypadkowych osób i nie robił tego wyłącznie w celach reportażowych. Dla niego było to źródło utrzymania, on te zdjecia później sprzedawał, a ponieważ materiały fotograficzne nie były wtedy tanie, to zdecydowana większość bohaterów jego zdjęć to osoby zamożne, które później mogły te zdjęcia kupić. On wiedział kogo fotografować. Dziś nazwalibyśmy to fotografią uliczną z modelem biznesowym. Osoby fotografowane otrzymywały wizytówkę i mogły się zgłosić po odbitki do zakładu Augustisa.

A zatem najbardziej znane zdjęcia Augustisa, które wykorzystano we wspomnianym filmiku i kilku innych, jakie później publikowali rodzimi twórcy internetowi nie są reprezentatywnym przekrojem społecznym, bo taki sposób ubierania nie był reprezentatywny dla większości społeczeństwa II RP. Tak się ubierała wyłącznie elita w dużych miastach, ale też nie na co dzień, o czym za chwilę.

Okres dwudziestolecia międzywojennego to czas biedy i ogromnych różnic społecznych. Warto przypomnieć, że Wielki Kryzys uderzył w II RP bardziej niż w inne państwa. Szacunkowe dane mówią, że w połowie lat 30. bezrobocie dotknęło co trzeciego polskiego robotnika. Przeciętny mieszkaniec II RP ubierał się znacznie skromniej niż sugerują zdjęcia Augustisa. Chłopi i robotnicy najczęściej mieli jeden lepszy zestaw ubrań „na wyjście” i odzież roboczą noszoną przez wiele lat.

To również lata 30. i również duże miasto (Kraków):

Osobną kwestią jest też to, że większość zdjęć ulicznych Augustisa wykonana jest w niedziele i święta. A w latach 30. niedzielny spacer był czymś wyjątkowym. Ludzie idąc do kościoła, zakładali najlepsze ubrania i to właśnie takie zestawy uwiecznił głównie Bolesław Augustis. Ten fakt również zaburza tezę Toma Chamberlina o najlepiej ubranym narodzie, bo jestem przekonany, że gdybyśmy sięgnęli po niedzielne zdjęcia z tamtego okresu z innych miast Europy, to zobaczylibyśmy to samo. Po prostu tak się wtedy ludzie ubierali w dzień wolny od pracy.

I żeby była jasność – ja wcale nie próbuję odebrać tym zdjęciom magii. Wręcz przeciwnie. Uważam, że archiwum Augustisa to jeden z najpiękniejszych fotograficznych zapisów przedwojennej Polski i bez wątpienia warto je obejrzeć. Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy zaczynamy traktować je jako wierny obraz całego społeczeństwa II RP. Bo zdjęcia Augustisa pokazują bardzo wąski wycinek społeczeństwa i ulicy. To nie jest fotografia polskich ulic lat 30. To fotografia tej Polski, którą było stać, by wyglądać elegancko i którą było stać, by za tę elegancję zapłacić także fotografowi.

Zdjęcia pochodzą ze strony Albom.pl – tam można obejrzeć ponad osiem tysięcy cyfrowych wersji zdjęć wykonanych przez Bolesława Augustisa i zdigitalizowanych przez Grzegorza Dąbrowskiego.

Lekkie kurtki, które nawiązują do odzieży roboczej, militarnej i podróżniczej już od dobrych kilku lat stały się grupą produktową, którą pokochali zarówno klienci, jak i projektanci marek męskich – od tych sieciowych, aż po luksusowe, gdzie kurtki koszulowe potrafią kosztować kilkanaście tysięcy złotych. Skąd taka popularność? Powodów jest kilka.

Po pierwsze, mężczyźni są bardzo pragmatyczną grupą klientów, która lubi produkty funkcjonalne i praktyczne, a kurtki koszulowe takie są. Zresztą po to je kiedyś zaprojektowano – do intensywnego, codziennego użytkowania przez pracowników fizycznych, przez żołnierzy, przez podróżników, więc one z założenia musiały być komfortowe i funkcjonalne. Te cechy świetnie sprawdzają się również w codziennym miejskim użytkowaniu i mężczyźni to pokochali. Nie ukrywam, że ja też, bo taka lekka kurtka jest w stanie pomieścić niemal wszystko.

Po drugie, lekkie kurtki stały się mniej formalnym zamiennikiem marynarek, a w sezonie letnim także tradycyjnych kurtek z grubszych tkanin, z podszewką.

Po trzecie, moda codzienna lubi zmiany, a takie kurtki inspirowane odzieżą roboczą, militarną i podróżniczą może nie są żadną nowością, ale dość dawno nie było ich w wiodących trendach. Czy pozostaną na dłużej? Zobaczymy, ale wydaje mi się, że jest to prawdopodobne.

Do naszej kolekcji zaprojektowałem trzy modele i nieskromnie przyznam, że wyszły naprawdę super. Sam jako klient chętnie sięgnąłbym po portfel choćby po jedną z nich. Poniżej moje subiektywne opisy poszczególnych modeli.

LNIANA KURTKA SAFARI

Lekka kurtka koszulowa inspirowana klasycznymi kurtkami safari, których historia sięga początku XX wieku. Stworzyliśmy jej współczesną interpretację, która świetnie sprawdzi się nie tylko podczas podróży do ciepłych krajów, lecz także na co dzień – w miejskich warunkach. To doskonała alternatywa dla marynarki w sezonie wiosenno-letnim.

Ten model nie ma ani grama podszewki, więc na przewiewność raczej nikt nie powinien narzekać. Dla tego modelu wybrałem dwa kolory:

Tytoniowy – choć muszę przyznać, że miałem spory problem z nazwaniem tego koloru, bo nie jest to ani klasyczny brąz, ani oliwka i chyba właśnie ten nietypowy odcień sprawia, że ta tkanina jest tak ładna. Zresztą wy chyba też macie podobne zdanie, bo ten kolor praktycznie jest już wyprzedany po kilkunastu godzinach od premiery. EDIT: jest już całkowicie wyprzedany, ale przed chwilą udało nam się domówić tę tkaninę, więc pojawi się druga partia jeszcze przed wakacjami.

Kość słoniowa – typowy kolor dla kurtek safari. Pięknie wygląda w zestawach z brązami, ale na zdjęciach możecie zobaczyć, że w zestawach bardziej kontrastowych (np. z niebieskim) też wygląda interesująco.

Kurtka safari uszyta jest z lnu o gramaturze 195 g/m2 i jest to tkanina od hiszpańskiego producenta Sidogras. Firma ta deklaruje, że korzysta wyłącznie z lnów uprawianych w Europie.

Rękawy wykończone są mankietami koszulowymi z dwoma guzikami umożliwiającymi regulację obwodu. Na ramionach umieściliśmy naramienniki zapinane na guziki – detal nawiązujący do oryginalnych kurtek safari z początku XX wieku. Z kolei po bokach, na wysokości talii, znajdują się praktyczne patki pozwalające regulować obwód sylwetki.

Na zewnątrz są cztery pojemne kieszenie zapinane na guziki. Wewnątrz umieściliśmy dwie praktyczne kieszenie – jedną przeznaczoną na telefon oraz drugą, zapinaną na guzik, która bez problemu pomieści portfel lub dokumenty.

Guziki w tej kurtce wykonane są z naturalnego surowca  – zmielonego rogu bawoła. Samo mocowanie guzików wzmocnione jest specjalną owijką (tzw. Ascolite).

Nasze kurtki safari można prać w pralce, jednak ze względu na złożoną formę kurtki (liczne kieszenie i detale), zalecamy czyszczenie chemiczne, które ułatwia zachowanie jej formy i wykończenia.

OVERSHIRT BAWEŁNIANO-LNIANY

Fason nawiązujący do kurtek safari, ale w bardziej minimalistycznej i eleganckiej formie, która sprawia, że świetnie będzie wyglądać z koszulami, jako alternatywa dla marynarek.

Tkanina to mieszanka bawełny (71%) i lnu (29%) o gramaturze 220 g/m2 od hiszpańskiego producenta Sidogras. Materiał ten ma bardzo subtelny połysk przypominający wełnę garniturową. Tutaj wybrałem dwa kolory: granatowy i zielony.

Rękawy wykończone są mankietami koszulowymi z dwoma guzikami umożliwiającymi regulację obwodu. Na plecach od wewnętrznej strony kurtka posiada tunel z ukrytą gumką do regulacji obwodu w talii. Wewnątrz umieściliśmy dwie praktyczne kieszenie. W rękawach jest podszewka wiskozowa. Plecy i przód są bez podszewki.

W tej kurtce i w pozostałych modelach umieściliśmy specjalną wszywkę wewnętrzną na której ręcznie wpisywana jest data produkcji i imię osoby, która ją uszyła, a dokładniej wykonała najwięcej operacji, bo szycie odbywa się na kilku stanowiskach. To taki detal, który przyszedł mi do głowy kilka miesięcy temu, gdy zastanawiałem się w jaki sposób możemy podkreślić lokalną produkcję i to, że za tymi produktami stoją konkretne osoby, które dla naszych klientów pozostają niewidoczne i anonimowe.

WIELOFUNKCYJNA KOSZULA TRAVEL SHIRT

Naszym trzecim modelem jest produkt, który od lat chodził mi po głowie i w końcu udało się ten pomysł zrealizować. Praktyczna jak kurtka, lekka jak koszula – to jedno zdanie trafnie oddaje ideę koszuli Travel Shirt.

Zależało mi na stworzeniu wielofunkcyjnej koszuli, która będzie lekka, komfortowa i przewiewna, a jednocześnie pomieści wszystko to, co przydaje się zarówno w podróży, jak i w codziennym miejskim życiu: telefon, portfel, klucze, okulary przeciwsłoneczne, paszport czy inne dokumenty. To miał być produkt, który może być koszulą noszoną na gołe ciało, ale też bardzo cienkim okryciem wierzchnim, które w swoich kieszeniach pomieści wiele, a w upalne dni ochroni skórę przed promieniami słonecznymi, co będzie bardzo przydatne podczas wakacji – jako koszula plażowa i jako koszula na całodzienne zwiedzanie. 

Tak powstał projekt inspirowany klasycznymi kurtkami safari i koszulami podróżniczymi z pierwszej połowy XX wieku.

Podobne koszule można zobaczyć na archiwalnych zdjęciach księcia Karola z podróży do Afryki w latach 80., a także w filmach „Mogambo” (w roli głównej Clark Gable) i „Człowiek ze złotym pistoletem” (w roli głównej Roger Moore). W każdym z tych przypadków noszono je bezpośrednio na ciało – dokładnie tak, jak projektowano klasyczne koszule podróżnicze.

Generalnie nie wymyśliłem tu niczego nowego, ale jest to nowocześniejsza interpretacja tej koszuli podróżniczej, która jednak zniknęła na wiele dekad z codziennego użytku.

Dla tego modelu wybrałem dwie lekkie tkaniny, które świetnie sprawdzają się w letnich warunkach. Jest to czekoladowy len o gramaturze 155 g/m2, czyli tylko trochę wyższej niż większość naszych koszul Albini z tkaniny Sahara oraz bawełna seersucker z beżowym prążkiem o gramaturze 100 g/m2.

Poza komfortem, w tej niższej gramaturze dopatruję jeszcze jednej istotnej zalety z punktu widzenia wakacyjnych wyjazdów. Wyobrażam sobie, że taką koszulę w razie potrzeby można wieczorem wyprać, na noc powiesić na wieszaku i rano będzie gotowa do założenia. Bez prasowania, bo zarówno len, jak i bawełniana kora nie muszą być prasowane.

Nasza koszula ma też dwa fajne detale, które bardzo pasują do jej letniego charakteru i idei tego produktu. Pierwszy z nich to specjalne paski wszyte od wewnętrznej strony rękawa, które służą do jego podpięcia w wersji podwiniętej. Sam rękaw jest też lekko poszerzony, by takie podwinięcie było łatwe i komfortowe. A drugi detal to praktyczna pętelka przy górnej kieszeni na okulary przeciwsłoneczne lub długopis.

Dajcie znać który z tych produktów najbardziej przypadł wam do gustu. Wszystkie znajdziecie w zakładce Polanex & Mr. Vintage. Przypominam też, że po założeniu konta i zapisaniu się na newsletter otrzymacie 10% rabatu oraz darmową dostawę i zwroty. Jeśli robiliście to już przy poprzednich zakupach, wystarczy zalogować się na swoje konto.

Jeśli chodzi o rozmiarówkę, to każda z kurtek koszulowych ma trochę inne długości, więc sprawdźcie sobie tabele rozmiarów, które są dostępne w karcie poszczególnych modeli. Nie ma tutaj jednej uniwersalnej tabeli jak w przypadku klasycznych koszul, choć obwody kurtek koszulowych są takie same. Jeśli ta informacja będzie pomocna, to ja na zdjęciach mam rozmiar L, mając wzrost 178 cm. Z kolekcji koszulowej noszę rozmiar 42 (modele bawełniane) oraz L (koszule lniane).

Dzisiejsza sesja miała wspierać premierę koszuli denimowej z kolekcji Polanex & Mr. Vintage, która miała miejsce kilka dni temu. I co się okazało? W kilka dni wyprzedała się do zera. Jeszcze wczoraj dostępne były rozmiary 42 i 43, a dziś ostatnie sztuki znalazły swoich nabywców.

No cóż, nie przewidzieliśmy aż tak dużego zainteresowania. Tym bardziej że z tego modelu uszyliśmy naprawdę sporą partię i byłem przekonany, że wystarczy na co najmniej kilka tygodni.

Dziękujemy za tak duże zaufanie. A dla tych, którzy nie załapali się na swój rozmiar, mam dobrą informację – ta tkanina prawdopodobnie dołączy do naszej stałej oferty i jest duża szansa, że po wakacjach pojawi się pełne uzupełnienie rozmiarów.

Ten model jest jednak znacznie bardziej czasochłonny w produkcji niż inne koszule, bo wymaga specjalistycznego prania w pralni zajmującej się dżinsem, więc nie ma możliwości szybkiego uzupełnienia stanów. Warto jednak zaglądać na kartę produktu – pojedyncze sztuki mogą wracać po zwrotach lub wymianach.

Dla tych, którzy chcieliby mieć denimową koszulę jeszcze przed wakacjami, mam dobrą wiadomość – niebawem w regularnej kolekcji Polanex pojawi się bardzo ładny model z kołnierzem półwłoskim. Tkanina Albini, nieco cieńsza od tej z sesji i bardziej sprana.

A tak w ogóle, poza tym jednym modelem, cała nowa kolekcja Polanex jest już dostępna na ich stronie. Znajdziecie tam sporo wzorów, o które pytaliście, a których nie ma w linii Polanex & Mr. Vintage, między innymi kratki vichy, szerokie pasy bengalskie oraz niebieski i różowy OCBD.

Koszula z sesji jest już niedostępna, ale skoro zdjęcia zostały zrobione, to szkoda byłoby ich nie pokazać. Robiliśmy je w chłodniejsze popołudnie, więc wyciągnąłem z szafy rozpinany kardigan, który właściwie miał już trafić na półroczne „przechowanie”. I dobrze, że nie trafił. Grubsze kardigany z kołnierzem szalowym to bardzo dobra alternatywa dla kurtek i marynarek  – warto spróbować.

Waszą uwagę chciałbym też zwrócić na spodnie, bo to jeden z moich ulubionych egzemplarzy w ostatnich miesiącach, a często pytacie gdzie można kupić jakościowe chino z wysokim stanem, podwójnymi zakładkami i szerszą nogawką.

Podpowiadam zatem model Whitman z oferty Polo Ralph Lauren. Wprowadzono go do oferty tej marki jakieś 2-3 lata temu, ale w zasadzie to nie jest nowy projekt, lecz reinterpretacja kultowych fasonów Polo z przełomu lat 80. i 90. Była to odpowiedź marki na renesans amerykańskiego preppy i old-money style. Wiele osób uważa, że Whitman to obecnie jedne z najbardziej „ralphowych” spodni w całej ofercie tej marki.  Tutaj krótki filmik o tych spodniach.

Na koniec jeszcze jedna informacja.

Uruchomiliśmy dziś możliwość zamawiania koszul z kolekcji Polanex & Mr. Vintage w rozmiarach, których wcześniej nie było w sprzedaży. Chodzi przede wszystkim o rozmiary na niski i wysoki wzrost oraz 37, 38, 45, 46 (ich nie było w ofercie).

W tej opcji można zamówić także rozmiary standardowe, które zdążyły się wyprzedać.

JAK TO DZIAŁA:

– pilotażowo włączamy to dla sześciu modeli widocznych na poniższych grafikach,

– czas realizacji: 14 dni roboczych,

– metraż tkanin pod ten projekt jest ograniczony i to pula będzie się zmniejszać z każdym zamówieniem,

– nie doliczamy za taką usługę żadnej dopłaty (cena taka sama jak koszul ze standardowej oferty),

– nadal działa rabat 10% za założenie konta i zapis na newsletter,

– koszule szyte na zamówienie NIE PODLEGAJĄ zwrotom.

ROZMIARY:

– wersja na niższy wzrost ma standardowo krótsze rękawy i korpus o 4 cm w stosunku do tabeli widocznej w karcie produktu,

– wersja na wyższy wzrost ma standardowo dłuższe rękawy i korpus o 4 cm w stosunku do tabeli widocznej w karcie produktu.

Możliwe są też indywidualne modyfikacje tych parametrów (np. inne długości korpusu i rękawów) – wystarczy wpisać je w uwagach do zamówienia, a obsługa i tak skontaktuje się telefonicznie z każdym klientem w celu potwierdzenia.

Niestety system sklepu zrobił nam dziś małego psikusa i nie pozwala dodać do koszyka rozmiarów 37 i 38 – dzisiaj w ciągu dnia to naprawimy.

Autorką zdjęć jest Dominika Kuroś

Kardigan – Polo Ralph Lauren
Koszula – Polanex & Mr. Vintage
T-shirt – My Basic
Spodnie – Polo Ralph Lauren
Czapka – Zara
Buty – Kleman
Okulary – SALT

Mój styl chyba nigdy nie podążał za głównymi trendami, ale też nie nazwałbym go konserwatywnym ani niezmiennym. I właśnie to w modzie oraz budowaniu własnego stylu jest fajne – nie trzeba wybierać jednej drogi na lata. Można zmieniać zdanie, można eksperymentować, można pozbywać się pewnych rzeczy z szafy po wielu latach sympatii, a w ich miejsce wprowadzać coś nowego. Ważne, by czuć się z tym dobrze i by w modzie wciąż odnajdywać aktualną wersję siebie, bo na tym to wszystko polega.

Zajmuję się tym zawodowo już ponad dwadzieścia lat i choć wydaje się, że miałem okazję spróbować już wszystkiego, co było bliskie mojemu stylowi, to co jakiś czas wciąż odkrywam rzeczy, dla których wcześniej nie widziałem miejsca w garderobie, a dziś są jej podstawą. 

Takim przykładem są kremowe dżinsy. Wcześniej zupełnie nie czułem potrzeby ich posiadania, ale w zeszłym roku kupiłem pierwszą parę. Dość przypadkowo, na końcówce wyprzedaży, w sklepie, który czasem odwiedzam w poszukiwaniu zwykłych, jednolitych skarpet. Chodzi o sieciówkę C&A, która ogólnie niczym szczególnym nie zachwyca, ale w kategorii prostych, bazowych rzeczy potrafi miło zaskoczyć.

Kremowe dżinsy przyciągnęły mnie nie tylko zaskakującą ceną (przecena chyba ze 130 zł na 40 zł), ale też bardzo ładnym, ciepłym odcieniem bieli. No i szybko okazało się, że czegoś takiego brakowało mi w szafie i że bardzo szybko się polubiliśmy. Po pierwsze, ten kolor spodni okazał się bardzo uniwersalny, bo można go łączyć niemal ze wszystkim (brąz, zieleń, granat, niebieski). Po drugie, ten rodzaj dżinsu nie jest tak surowy i roboczy w odbiorze jak tradycyjny niebieski dżins. Dzięki temu możliwości doboru innych elementów garderoby są – moim zdaniem – szersze. Tak samo dobrze wyglądają z lnianą kurtką safari, jak i z granatowym blezerem, a wczesną jesienią – z marynarką tweedową.

W sesji możecie zobaczyć także maklerkę z kolekcji Polanex & Mr. Vintage. Nieskromnie to zabrzmi, ale wyszła nam naprawdę świetnie i postanowiłem poszukać dla niej mniej formalnych zestawów niż tylko z jednolitymi garniturami. Czy się udało, oceńcie sami… A czy w waszej szafie są dżinsy w innych kolorach niż niebieski?

A swoją drogą, zupełnie nieświadomie w tej sesji udało się połączyć trzy produkty z moich kolekcji z lat: 2017 (współpraca z Lancerto), 2024 (współpraca z Poszetką) oraz 2026 (współpraca z Polanexem).

Autorką zdjęć jest Dominika Kuroś

Marynarka – Lancerto & Mr. Vintage
Koszula – Polanex & Mr. Vintage
Poszetka – Poszetka & Mr. Vintage
Buty – Partigiani
Pasek – Massimo Dutti
Okulary – SALT.