muhaber.net

Çok Memnun Oldum

posta@muhaber.net (muhaber) — Sun, 08 Nov 2009 09:00:00 PST

Bazen kanundan, farenin kapana yakalanma esnasında çıkardığı "viyk" sesi benzeri bir ses çıkar ya... Bu sesle de, dansöz spin atar ya. Bu spin esnasında semazenin açılan eteği gibi dansözün tülleri açılır ve spin sonrası o tüller bedene sarılır ya... Ne diyom ya... İşte o spin ve kanundan çıkan viyk sesi uyuma, deklanşore basarken tesadüfen ben de senkronize oldum ve çok da memnun oldum bu kuşun fotoğrafımda çıkmasına.

Neyse...

Yukardaki fotoğrafı, 2009 Ağustos'unda, Akdeniz'e dökülen Asi'yi ve Akdeniz'i gören Hatay Yayladağı'ndaki köyümün en güzel yerinden çektim.

(devamsız)

Fişlendiği İddia Edilen Sitelerim Tam Listesi

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 06 Nov 2009 11:49:00 PST

Albay Dursun Çiçek'i ihbar ettiği iddia edilen subayın, ikinci bir mektupla Tsk'nın bazı siteleri fişlediğini iddia ettiği iddia edildi :). Fakat haberi veren sitelerde, Genelkurmay'ın listelediği iddia edilen bu sitelerin taranmış jpg'lerini gördüm.

Ben de, bu adresi kullanarak ve elimdeki bir programla listeyi word'a döktüm.

İndirmek için tıkla

Listedeki sitelerden bildiklerim ise; cemaat.com, atin, gençsiviller, bazı ünlü haber siteleri çıktı.

Denemeler'e Denemeler 1 2

posta@muhaber.net (muhaber) — Sun, 01 Nov 2009 03:27:00 PST

İmam Gazali, felsefecilerin tuhaflıkları (hataları) için bir kitap yazmış: "Tehafütü'l-Felasife" (felsefecilerin hataları)

İbn-i Rüşd de İmam Gazali'nin bu kitabını eleştirmek için bir kitap yazmış: "Tahafut'al-Tahafut". Yani Tuhaflıkların Tuhaflıkları.

Ben de, Montaingne'nin Denemeler'ine bir Deneme yapmak istiyorum. Ne demiş atalarımız: Deneme, denemeye, denemeden, deneme olmaz. (Atasözünün orjinali: Dil, dile, değmeden dil öğrenilmez)

1- Denemeler'i okudukça kimi zaman Şeyh Sadi'nin Gülistan'ında gülleşiyor, kimi zamansa Şeyh Sadi'nin Bostan'ında hıyarlaşıyordum. Çünkü bu kitap defalarca okuduğum Şeyh Sadi'nin kitaplarından öz olarak farksızdı. Özü çok sadeydi, sadeliğin ihtişamıydı; aşk dilinin evrensel olması gibi, sadeliğin de evrensel olmasıydı bu kitap.

Ve bu kitap kişisel kitapları okumamamın haklılığını gösteren bir kitaptı. Çünkü en güzeli doğallıktı, sadelikti. Bu kitap da çok sadeydi, doğaldı. İşte böyle durumlarda bir gül bahçesindeydim sanki...

Bazen de hıyardım... Çünkü Latife Hanım'dan beri ilk bir kez kitap okumuştum. 1,5 senede Denemeler'i bitiren bana bu çok önemli bir şeymişçesine Denemeler'in şu sözlerine sevinmekliğimdi, hıyarlığım.

Şu sözler:

"Ut omnium rerum sic litteram quoque intemperatis laboromus.
(Seneka)

Herşeyde olduğu gibi' okuma çabasında da ölçüyü aşıyoruz.

Tacitus, oğlunun aşırı bilim oburluğunu dizginliyen Agricola'nın anasını övmekte haklı. Öyle bir nimet ki bu, sağlam gözlerle bakılırsa, insanların bütün nimetlerinde olduğu gibi onda da doğal olarak bir hayli gereksizlik, güçsüzlük bulunduğu ve pahalıya da mal olduğu görülür. (sayfa 337)"

2- Montaigne Demokrat değilmiş. Halkın oyuna güven olmayacağını "En önemli davamızı tutup bilgisizliğin, adaletsizliğin ve kararsızlığın anası olan halkın oyuna bırakıyoruz. Akıllı bir insanın, hayatını düşüncesiz bir sürünün oyuna bırakması akıl karı mıdır? s. 75"

Montaigne, Aysun Kayacı gibi düşünüyormuş. Olsun. Bu da bir sadelik. Aslında benim muhafazakar çevremde böyle düşünüyor. (Bunu daha önceden bu linkte yazmıştım)

3- 90. Sayfada Thales'in "Tanrı her şeyi sudan yaratmış bir güçtür" sözü, "biz her şeyi sudan yarattık" ayetini hatırlattı.

4- Kitabı okurken nedense şöyle bir düşüncemi yazmışım: "Solcu, eylem; sağcı, icraat insanıdır. İşin tuhafı, eylem de, icraat da aynı anlama gelen iki kelimedir."

5- Hesiodos: Ceza ile suç aynı anda doğar. Bir atasözü: Kötülüğün beterini, kötülük eden bulur. Bir örnek: Arı iğnesini batırdıktan sonra ölür. Mevlana'nın bir sözü: Avcı olma, av ol. Muhaber'in bir sözü (!): Sazlayacağıma, sazan olurum. Yani demek istiyor ki: Ekilmekten daha kötü bir şey varsa o da, ekmektir. Yani eken yerine, ekilen olmayı tercih ederim.

6- Her bir cümlesi "hedefi olmayan bir gemiye hiç bir rüzgar tesir etmez" sözü gibi "diyor ki" lik olan -ki "hedefi olmayan bir gemiye hiç bir rüzgar tesir etmez" sözü ilk kez bu kitapta geçmektedir- ki hangi cümlesini çizmeli ve not almalıydım?

Bi baktım kitabı benden önce okuyan "Talih ne kadar güler yüz gösterirse göstersin, ömürlerinin son günü geçmeden insanlar mutlu saymamalı kendini... ila ahir. (s.96)" kısmını çizmiş. Bu kısım bana göre kitabın en saçma yeriydi ve kesinlikle günümüz kız bloggerleriden birisi çizmişti.

Evet, ben kendi hoşuma giden yerleri çizersem hem Montaigne'den hem de yukardaki satırları çizen kızdan (kız olduğundan eminim) ayrışıyor ve ben oluyordum.

Böylece kitapta herkes farklı yerleri çizerek Denemeler'de kendisini bulabiliyordu... Benim bulduğum gibi. O yüzden 5. maddem -bana göre- hiç de saçma değildir.

7- "Sokrates, zalimler seni öldürüyor dediklerinde cevap vermiş: Doğa da onları... (s.95)"

Bu cevabı değil de, Sokrates'in "seni haksız yere öldürüyorlar" diye karısına "haklı yere öldürselerdi daha mı iyiydi?!" dediği diyaloğunu biliyordum ben. İki cevap çelişiyor mu? Çelişir mi bilmiyorum. Ama insan hiç olmazsa son anlarında karısına güzel bir sözler söyler ya, ne o, karısını bi bozmalık, bi bilgelik, bir efelik... Helal olsun Sokrates'e kazak bir abimizmiş.

İnsanlar böyle bazen tuhaf olabiliyor. Can cekişen dayım dedi ki: "hayatta her istediğimi yaptım. Çocuğum olmadı. Ama gene de bir evlatlık kızım oldu. Tek isteğim onu gelinlikle görmek." Dayımın bu sözlerine çok içerledikten sonra başka bir dayıma söyledim bu sözleri. Dayım ne dese iyi... "Nereden görecek düğününü. Yiğenim 10 yaşında. 22 yaşında evlense, daha düğününe en az 12 yıl var. Bakalım 12 gün yaşayacak mı?" Şüphesiz bu sözleri acısını bastırmak için diyordu.

Bir de şimdi, Montaigne'nin "örnekleri kitaplardan değil kendinizden verin" öğüdünü de gerçekleştirmiş oldum.

8- "Bir ülke varmış. Bu ülkede krallar öldükten sonra yargılanırmış. Çünkü kral hayatta olduğu zaman yargıyı etkiliyormuş. (s. 128)"

Değişik bir örnek geldi. Sonra bu örneği açmış da açmış. Ben de bir örnek biliyorum: Uzakdoğu'da bir ülkede, insanlar kötülük yaptıkları zaman, kötülükleri affedilsin, artılarla eksiler dengelensin diye, kafeslerdeki serçe kuşlarını satın alıp, onları salıyorlar. Kuşçular da, doğadan serçeleri yakalayıp geri kafese tıkıyorlar. Aslında iyilik yapmak isteyen insanlar, bu kötü çarkın dönmesine katkı sağlamaktan başka bir şey yapmıyorlar. İşte benim açılımım sadece "Aslında iyilik yapmak isteyen insanlar, bu kötü çarkın dönmesine katkı sağlamaktan başka bir şey yapmıyorlar" cümlesini kurabilmek. Bu örneği Montaigne bilseydi kesin kitabına alır ve ne ufkumuzu açan yorumlar yapardı?! Heytera yavrum be!!

9- Montainge diyor ki: "Dünya bir gündür, o da bu gündür." Bu sözü Kurtlar Vadisi'nde de duymuştum. Ben de diyorum ki: Dünya 3 gündür: Dün, bugün ve yarın.

Hatta bunun fıkrası da var.

Fıkrası:

Doktor: 3 Günlük süren kaldı.
Hasta: 3 Gün mü? Ühühühühühü...
Doktor: Ağlama kardeşim, 3 günlük şu dünya için ağlamaya değer mi?

Doktorluk ne kadar zor bir meslek ya... İnsanlara ölümünü söyleyen hakimler gibi. Aslında öğretmenlik de zor... Bir veliye çocuğunun okuyamacağını söylemek ne kadar or... Bunu öğretmenden başkası bilebilemez. (bu zorluk ayrı bir yazımın konusu olacak inşallah)

10- Notlarımın yarısına gelmişim daha. Üşendim. Devamı bir başka bahara.

Okeyin Hayvanları

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 30 Oct 2009 04:14:00 PDT

- Atayım mı ortaam?
- At (hayvan 1)

- Biteyim mi ortağım?
- Bit (hayvan 2)

- Okey attı ortağım?
- Kap lan! (hayvan 3)

- Teke misin?
- Tekeyim (hayvan 4)

- Taşları ne yapayım?
- İt (hayvan 5)

Sonra playboy tavşanlı okey taşı var. Bir de, çift peri (iki kanatlı kuş) olan oyuncular var. Per ki, Osmanlıca'da "kanat" demek.

Ve bir de "ara taşı olma, okey taşı ol" diye bir sözüm var.

Hacı Bayram'in Delisi (9. Bölüm)

posta@muhaber.net (muhaber) — Tue, 27 Oct 2009 13:08:00 PDT

Aslan yazının "devamını okuyun" da Mekke'deki son gününü anlatıyor:

mekke’deki son günümüz

adam gene beni buldu.

- kaç kez umre yaptın?

- 1 kez.

- olmaz. hemen kalk umre yapacağız.

bu adam sayesinde bir kez daha umre yaptım. son gecenin akşamında da, bana yemek ısmarladı. ilk kez, kendisi ile mescid haram'ın (Kabe) dışına çıkmıştık… yemeğimizi yedikten sonra, “hareketlerine dikkat et, şimdi seni imtihan yapmaya başladım” dedi.

abdest almaya gittik. sınavda olduğum için çok dikkat ediyordum. tuvalete girerken “allahumme inni euzu bike mine’l hubzi ve’ş-şeytan” deyip sol ayağım ile tuvalete girdim, çıkarken de “ellahamdulillahillezi ezhebe ma yu’zini ve emseke aleyye ma yenfeuni” deyip, sol ayağımla tuvaletten çıktım. istibraya azami dikkat gösterdim, abdestimi alırken tuvalet duaları gibi tüm abdest dualarını okudum.

namazı da aynı şekilde kıldıktan sonra, “ne oldu sınavım?” dedim. kendisi ilk defa soruma cevap vererek, “kaybettin” dedi.

- neden?

- çünkü, tuvalete giderken ellerini yıkamadın. ellerindeki nimet artıkları ve tuvalet pislikleri temas ettiği için, nimete saygısızlık yaptın

tuvaletten sonra ellerin yıkanması gerektiğini biliyordum. fakat, tuvaletten önce ellerin yıkanması gerektiğini ilk kez duymuştum… bu arada, gittiğimiz tuvalet, zamanında, ebu cehil’in evi imiş, bunu da öğrendim. sonradan tuvalete çevrilmiş. o gün, bu gündür 1400 yıldır o evin içine ediliyormuş. secdedeki peygamberin üstüne deve işkembesi koyan adam (ebu cehil) için iyi bir kaderdi bu...

son gecem olduğu için, otelde yatmaya karar verdim. o gün akşam, abdestsiz yatıyordum. bunu fark eden arkadaşım oğuz “abdest alsana” dedi. “şimdi üşeniyorum almıyacam” dedim.

akşam rüyamda mescid-i nebi’de hz. muhammed, hz. ali ve diğer önemli sahabeleri sanki bir musalla taşlarındaymışçasına ayrı ayrı yerlerde uzanmış olarak ama hepsini bir örtünün altında gördüm. sabah olduğunda, “keşke oğuz’e dinleseydim, abdestli olsaydım, belki örtü kalkar ve yüzlerini görürdüm” diye hayıflandım.

Devam edecek...

Bir sonraki yazı: 9. Bölüm (Mescid-i Haram'da son namaz)

Önceki Bölümler:

8. Bölüm

6.ve 7. Bölüm tık

5. Bölüm Tık

4. Bölüm Tık

3. Bölüm Tık

2. Bölüm Tık

1. Bölüm Tık

Deyyus

posta@muhaber.net (muhaber) — Sun, 25 Oct 2009 10:02:00 PDT

Yuvarlak toplantı masasından kalktı. Masada 3 ortağı, ortaklardan birisinin kardeşi, holding genel müdürü ve oğlu vardı. Yani toplamda 6 kişiydiler.

Evet masadan kalktı. Baş parmaklarını "okey işareti" yapıyormuşçasına omuzlarından aşağı saldığı kemerin arkasına koydu. Bu sırada diğer dört parmağı ile de kemerleri tutuyor ve arasıra da sündürüyordu.

Evet masadan kalktı ve dediğim gibi kemerini baş parmakları ile sündürerek yuvarlam masanın etrafında bir tur attı.

Bu yavaş tur ve derin nefesler ve kemerini sündürmeler önemli açıklamalar yapacağının bir işareti olmalıydı.

Açıklamaya başladı:

"Arkadaşlar! Düşündüm, taşındım... Biz göylü memet ağa deeliz. Artık daha global ve daha evrensel çalışmalıyız. Taktiklerimizi değiştirmekle işe başlamalıyız. Mesela genel müdür kardeşimize, genel müdür yerine 'sio' demeliyiz."

Masada bir tur daha arttı. Ve adımlarını da daha da yavaşlattı. Sanki masayı yumruklayacak gibi olduğu sırada, derinden bir nefes çekti ve dedi:

"Eeee.... EE..."

Tam söze başlayacaktı ki, oğlu araya girdi ve atıldı:

"Ben de tam babamın söyleyeceklerini söylecektim. Ve tam babam gibi düşünüyorum. Aynen katılıyorum"

Adam gerçekten masaya elini vurdu ve bağırdı:

"Ulen deyyus!!! Ne diyeceğimi unutturdun bana"

pkk Açılımı mı, Kürt Açılımı mı?

posta@muhaber.net (muhaber) — Tue, 20 Oct 2009 06:20:00 PDT

Dün (19 Ekim) apo'nun emriye 34 pkklı Habur'da Türkiye'ye teslim oldu. Teslimat, bir törene döndü, Dtp, Kürtlerin değil örgütün partisi gibi. Kürt ile pkk ayrı mı? Bence kesinlikle ayrı. Çevremde "pkk ile Kürt aynı şeydir" tezini bir çok kez duyuyor ve bu teze karşı çıkıyor hatta işi hararetli tartışmalara döküyorum....

Kürt Açılımı'nı destekliyorum. Hatta bunu Türk-Kürt Açılımı olarak görüyorum. Çünkü ortada bir Kürt sorunu yok. Türk-Kürt sorunu var.

Yazının devamında, 21 Ekim tarihli bazı gazetelerin 1. sayfalarının linkleri var.

pkk'ya yakın olan Günlük Gazetesi'nin 20 10 2009'u aktarırken "elçi" ifadesini kullanması dikkat çekici.

Günlük

Hürriyet Gazetesi ortadan haber yapmış: Hürriyet

Akşam, Mehmet Ağar'ın "dağda terör yapacaklarına siyaset yapsınlar" sözünü taşımış. Muhtar olurken bile adli sicil belgesi gerekiyor. Sicili bozuklar siyaset yapamaz. Ama Dtp'nin pkk yanlısı dışındaki siyasetini destekliyorum. Hatta Kürt Halkı içinden keşke Dtp yerine daha başka partiler de çıksa....

Akşam

Vatan Gazetesi güzel bir kıyaslama yapmış: Vatan

Birgün "sıra hükümette" diyerek, pkk'yı resmen taraf ilan etmiş: Birgün

Cumhuriyet

Ulusalcı çizgideki Tercüman'ın haberine şaşırdım. "Devletin Büyüklüğü" şeklinde yansıtmış: Tercüman

Yeni Şafak

Yeni Çağ

Zaman

Karikatür

Ermenistan Protokolü, Maçı Ve pkk

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 16 Oct 2009 12:24:00 PDT

"Almanak" canım benim. İhmal ediyorum seni. Almanağım benimdir, görüşlerim delillere dayanmaksızın olabildiğince subjektiftir.

Kürt Açılımı'ndan sonra Ermenistan Açılımını yaşıyoruz. 24 Nisan 2009'da sinyalleri verilen antlaşma, 10 Ekim 2009'da imzalandı.

Aynı şey, Kürt Açılımında da oldu. Önce 12 Mayıs 2009'da ufak bir haber çıktı ve bu haber, aylar sonra büyüdü.

Tüm bunların aslında pkk ile ilgili olduğunu düşünüyorum. Kapalı kapılar ardında, pkk sıkıştırılıyor. Ermenistan, pkk'yı bitirme karşılığında kapıları açtıracak.

Tam bu protokol imzalanır imzalanmaz, Abd, pkk elebaşlarını uyuşturucu kaçakcısı ilan etti, ticari mallarına el koydu ve Abd'li şirketlere her türlü ilişkileri yasakladı.

Sonra Erdoğan bakanlarıyla Irak'a geçti 48 adet antlaşma imzaladı.

Ve Suriye ile sınırlar açıldı.

Ve de tüm bunlar olurken de İsrail'le aramız açıldı.

Bence İsrail'in pkk'ya verdiği destek hala devam ettiği için bu kriz kopmakta.

Bilmiyorum, ya da öyle sanıyorum, ya da sanmak istiyorum.

Ermenistan'la yaptığımız protokol iyi mi?

Basınımızda Ermenistan milliyetçilerinin tepkileri gösterildi. Bunu gören bazı bizimkiler, "bu Ermeni milliyetçileri karşı çıktığına göre bizim için iyi bir şey" dedi. Bununla beraber bizdeki bazı milliyetçiler de antlaşmaya Ermenistan milliyetçilerinden az kalmayacak şekilde karşı çıktılar.

Birileri karşı çıkıyor diye tam zıt yönde düşünmek, etkiye karşı tepkiden farklı bir şey değil. Aslında işin doğrusu neyse onu düşünmek lazım. Fakat biz öyle düşünemeyiz, illa toplu olarak düşüneceğiz. Bireysel görüşlerimiz olmayacak. Akp imzaladı, karşıyım; Ermenistan milliyetçileri istemiyor, bu yüzden destekliyorum; partim antlaşmaya karşı çıktı, desteklemem gibi düşünceler, düşünce değildir.

Peki ben ne düşünüyorum? Akp'li çevrem protokolü destekliyor. Çünkü partilerine güvenleri tam. Soruyorum:

- Aynı anlaşmayı Chp bakanları imzalasaydı, gene zafer olarak algılar mıydınız?

Cevaplıyorlar:

- Güvenmeyebilirdik.

Ben de şu an ne düşündüğümü tam bilmiyorum. İşin sonunu görmek istiyorum. Bir de protokol metni tam olarak okumak istiyorum.

Metni okuyacak olursam da, linkini aha buraya koyuyorum.

Bir de Azeriler var tabii...

Azeriler'in bir eyaleti sayılan Nahçivan bizim bir şehrimiz gibi. Nahçivan'da Azeri askeri hemen hemen hiç yok gibi. Polis arabaları bizden gitme, polisleri bizim üniformalarımızı giyiyor, askerleri de öyle.

İşte bu Nahçivan'da kocaman bir şehitlik var. Ermenilerin öldürdüğü Azeri Şehitler..

Peki Azerbeycanla sınırı olmayan bu Azeri toprakları Ermeniler'den nasıl korunuyor? Cevap: Ermeniler, Türkiye korkusundan Nahçivan'la uğraşamıyor. Çünkü gayr-i resmi bir şekilde 82. vilayetimiz, Nahcivan.

Azeriler'in de en büyük güvencesi Türkiye. Azerilerin Ermeni protokolüne itiraz edeceğini sanmıyorum. İtiraz edenler de uçtaki bazı gruplar olabilir, olacaktır (!).

He bir de maç vardı başlığımda. Ermenistan'a maç izlemeye giden Gül'e karşılık Sarkisyan, Bursa'ya maça geldi.

2009'a gidecektik ki... Bir de o zaman 2008 Haziran'ından beri yani Türkiye'nin Avrupa'da yarı final oynamasından itibaren bir şey yazamadığım "futbol" etiketine bir şeyler yazacaktım...

Futbol etiketine başarısızlıkları yazmıyorum çünkü. Bu da demek oluyor ki, 16 aydır Türk Futbolu'nun hiç bir başarısı yok.

muhaber.net Diyor ki

posta@muhaber.net (muhaber) — Mon, 12 Oct 2009 10:39:00 PDT

Sende mangal gibi yürek varsa, bende, kalorifer gibi yürek var.
Hem geç ısınır, geç soğur.
Hem de mangal gibi yakmaz.

Devamsız

Resim kaynak

Suyun İçinde Sırtıma Düşen Damlalar

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 09 Oct 2009 11:27:00 PDT

İhtar:Konu başlığına ve resmine bakıp, konunun "su camuşu" olduğu düşünülmemelidir.

Bugün din k. dersinde kader konusu vardı. Anahtar kavramlar rızık ve ecel gibi kelimeler. Ne alakası var kaderle bunların?

Tahtaya bir oto yıkamacı çizilir. Karşısına bir oto yıkamacı daha çizilirken "bu oto yıkamacı yeni açılıyor" denilir. 2. Yıkamacı çizildikten sonra "1. oto yıkamacının geliri azaldı mı?" diye soru sorulur. Cevap "azaldı" olur. Yanlıştır cevap. Cevap, "kimse kimsenin rızkını yemez" olacaktı. İyi de "rızık" neydi? Bilmiyordu ki çocuklar.

"And içerim" derken "and içerim" in "yemin ederim" anlamına geldiğini bilmedikleri gibi, "özümden çok sevmektir" derken "kendimden çok severim" dediklerini bilmediği gibi...

Rızık, en yalın anlamıyla "gıda" demekti.

İkinci anahtar kavrama gelmiştik: "Ecel"

İnsanlar istediği zaman ölemezdi. Ve buna ecel denirdi. Çünkü insanlar istediği zaman doğamadığı gibi, istediği zaman da ölemezdi. İstedi zaman doğan çocuklara ise "fırlama" denirdi kültürümüzde.

Aynen böyle işledik dersimizi.

8'lerden çıktım. 7'lere girdim. Ünite "Ramazan ve Oruç" idi. Bilgi kutusunda, "Ramazan Ayı'nın neden her sene 10 gün geriye gittiği" konusu vardı. Anlattık. Sebeb-i hikmetine geldik.

Ramazan her sene 10 gün geriye çekerek, her mevsime uğrar. Böylece her mevsimde kendimizi sınarız. Van'da sınav kolayken, Antalya'da plajlardan uzak ve sıcakta sınav zordur.

Öyle ki,

Bir yaz yağmurunda, Antalya'nın ılık denizinde nefes borusu ve yüzme gözlüğü ile yüzerken, sırt, su yüzüne çıkarılır. Böylece açıkta kalan sırta, serin yağmur damlaları düşer, her birisi bir buz kırıcı işlevi görerek adeta sırtı parçalarken, insanın içi de bir tuhaf olup, gıcıklanır.

"İşte Antalya'da oruç tutmak bunlardan mahrum olmaktır" Derken sınıftan bir öğrencim demez mi:

"Hocam o kadar güzel bir tasvir ve betimleme yaptınız ki, aklıma hemen su camuşu geliverdi"

Sukunetimi korudum. Öğrenciyi ellerimle dövmek yerine, aklımla dövmeliydim.

"Benim saf arkadaşım!! Sadece sırt açıkta kalacak bir şekilde betimleme yaptım. Sırt haricindeki diğer azaları da tamamen suya gömmek için nefes borusu ve yüzme gözlüğünü özellikle söyledim. Yani, kafa da suyun içinde. Peki, mandalar yüzerken kafalarını suya sokabilirler mi?"

"Hayır öğretmenim. Kafaları daima dışardadır. Hem resimdeki buruna dikkatlice baktığımız zaman bu burun suyun içinde otomatikmen kapanacak bir sistemde yaratılmamış. Ama timsah ve gergadanların burunları kendinden ve doğal şamandıralı bir sisteme sahiptir. Böylece timsah ve gergedan gibi hayvanlar istediği gibi dalabilirler. Bu da Allah'ın ayrı bir hikmeti olsa gerek"

"Afferin. Az önceki saf sözünü geri alıyorum. Resim dedim de, sen yukardaki resmi bir camuş, bir manda sandın da böyle konuştun. Çünkü başta "konumuz su camuşu değil" lafımdan ön şartlanma yaptın."

"Evet öğretmenim"

Evet en baştaki resim, bir gergedan resmidir.

Ders bitti.

Ders notları: "Öyle ki" den itibaren böyle bir ders işlenmemiştir. Nasıl işlensin ki? Kelime haznesi yok bir defa. Biz kafamızı suya gömdükten sonra!!!

Resim kaynak, resim kaynak

Arif Olana Mantık ve Matematik Dersi

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 09 Oct 2009 06:08:00 PDT

Mantık'ın en temelisi, tümdengelim ve tümevarımdır. Bir örnek:

"Allah'tan geldik (Tümdengelim)

ve

Allah'a gideceğiz (Tümevarım)" Bakara /156

Arif olana mantık dersi bitti. Yazının devamında matematik dersim var. Yalnız, kendisini arif hissetmeyenler yazının devamını tıklamasın.

Matematiğin temeli de "+, -,* /" dür.

Bir örnek:

+: Toplar

-: Çıkarır

/: Böler

*: Çarpar

Arif olana matematik dersim de bitmiştir.

Bir sonraki dersimizin konusu ise "arif olmayanlara, mantık ve matematik dersi" olacaktır.

Resmin kaynağı

Hatay Yöremizden Halk Oyunları

posta@muhaber.net (muhaber) — Thu, 08 Oct 2009 11:30:00 PDT

yorumsuz.

Not: Devamı yok. "Yok ben devam edecem" denilirse, sonuçlarına katlanmak düşer, "yok ben devam edecem" diyen kişiye...

Bana Orucun Resmini Çizebilir Misin?

posta@muhaber.net (muhaber) — Mon, 05 Oct 2009 10:31:00 PDT

"Arkadaşlar birer kağıt çıkarın ve bana oruçlu bir insanın resmini çizin. Öyle bir çizin ki, o resme bakan onun oruç olduğunu hemen anlasın."

Çocuklar ne kadar uğraşsa da oruçlu bir insanı çizemediler.

"Şimdi bana namaz kılan bir insan çizin." Hemen çizdiler. Ben de tahtaya çizdim. Şöyle:

Bu çok kolaydı.

"Şimdi de bana haccı anlatan bir resim çizin."

Öğrenciler gene çizdiler hac resmi. Aldım elime tebeşiri ben de bir resim çizdim. Şöyle:

Bu resimlerden sonra oruç konusuna yeniden döndük. Oruç diğer ibadetlere benzemiyordu. Diğer ibadetler resmedilirken, fotoğraflanırken oruç fotoğraflanamıyordu. Bazı durumlarda namaz kılanla Allah arasına diğer durumlar girebilirdi, gösteriş gibi... Hacca gidenin bazen Allah'la arasına "hacı desinler" gibi dilekler karışabilirdi. Ama oruç tutan kimse, çaktırmadan orucunu bozmuyorsa demek ki kesinlikle Allah içindi. Ve bu yüzden Allah, araya meleklerin bile girmesini istemiyor ve sevabını bizzat kendisi yazıyordu.

Evet namazını kılan, ibadeti gösterişe dökebilirdi. Nasreddin Hoca gibi...Nasreddin Hoca namaz kılarken Hoca'yı izleyen 2 kişi arkadan Hoca'nın işiteceği şekilde konuşurlar:

- Şu kıyama bak.

- Allah Allah, Allah Allah

- Rukuya eğildi Hoca... Şu tevazu, şu mahviyet...

- Subhanallah, subhannallah

- Hele şu secde... Bu secde bile başlı başına, Allah'ın bir varlığının ispatı.

- Maşallah, maşallah

Hoca bunları duydukça namazını uzattıkça uzatmış. Sonunda namazı bitmiş. Arkasına dönmüş ve demiş ki:

- Aynı zamanda oruç da olduğumu belirtmeden geçemiyeceğim.

Hoca diyor ki mealen: Oruçlu olduğumu nasıl da bilemediniz...

Bu fıkradan ilham alarak, tahtaya oruçlu bir insanın resmini çizebildim Aynı zamanda , resimde o kadar mahirim yani... Ama bir okla, oruçlu olduğunu belirtmeden geçemedim.

Resim etkinliği bitti. Şimdi sıra başka bir etkinlikte:

"Kağıdın arkasını çevirin ve bir ramazan davulcusu manisi yazın bakim"

Çocuklar yazdı. Hem de çok güzel yazdı. Çocuklar düşünürken bir de kendimi deneyim dedim, aldım elime tebeşiri, ben de yazdım:

"Sahurda yapılır kahvaltı

İmsak vakti saat altı

İftada var, onbir saat

Oruç tut, bul sıhhat"

Bir de bunu saba makamında ve mani okur gibi bi okudum... Ben bile kendime şaştım.

Not: İlgili fıkranın Nasreddin Hoca ile bir ilgisi yoktur. Bu başka bir Nasreddin hoca.

Çok Güzel Hareketler Bunlar

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 02 Oct 2009 12:15:00 PDT

01 Ekim 2009'da Birgün Gazetesi muhabiri Selçuk Özbek, Muntazear ez-Zeydi'den mülhem eylemi gerçekleştirdi: Imf başkanı Dominique Strauss-Kahn’a ayakkabısını fırlattı.

Ben olsam asla böyle bir şey yapmazdım. Ama bazı şeyleri yapmayacak olsam da, yapıldıktan sonra sahiplenmeliyim. Başörtüsü eylemleri gibi... Yapmam ama, birileri yapıyor diye eleştirmem. Kavgaya girmem, ama yanımdaki bir arkadaşım kavgaya girerse artık girmekten başka çarem yoktur.

Özbek de böyle yaptı. Yapmazdım. Bana soracak olsaydı "yapma" derdim. Ama yapınca da "çok güzel hareket" derim.

Imf başkanı da Özbek'ten şikayetçi olmamış. Bu da güzel bir hareket.

Bunlar özlediğim devrimin sinyallerini veriyor ve umutlanıyorum. Hayalini kurduğum bir devrim öncesinden diyalog:

Devrimciler bir yerde protesto yapmakta ve heceleyerek 8 4'lük ritimde sloganlarını atmakta ve polisler de protestoları izlemektedir. Şöyle ki:

Devrimciler: Dev rim ci ha re ket en gel le ne mez!!!
Polis müdürü: Evladım, o megafonu bana verebilir misin?
Megafoncu: Al abiciğim.
Polis müdürü: Devrim bitti dağılın.
Devrimci önder: Arkadaşlar dağılıyoruz. Bir devrimin daha sonuna geldik.

Evet çok romantiğim. Ve Kurtlar Vadisi'nin efsane baronu Karahanlı'ya göre barış, romantiklerin işiymiş.

Bir de Özbek neden Nike marka fırlatmış? Bu soruyu sorarak Zaman, Yeni Çağ, Star gibi gazeteler haber yaptılar. Özbek taraftarlarından ise Nike'in çakma olduğu yorumlarını duydum. Nike olup olmaması bence önemli değil. Önemli olan Zeydi'yi taklit ettiği. Ama bu tür hareketler yaygınlaşırsa, iş taklitten çıkıp, işin kendisi bir harekete dönüşebilir.

Hacı Bayram'ın Delisi (8. Bölüm)

posta@muhaber.net (muhaber) — Thu, 01 Oct 2009 11:22:00 PDT

Muhaber ya da ben değil; Aslan anlatıyor:

adamdan ayrıldıktan sonra arkadaşların yanına gittim.

- “hacer’ül- esved’i öpeceğim” dedim.

- çok zor, ezilirsin.

- olsun, ben öpecem.

saatimi ve cüzdanımı arkadaşlarıma verip, hacer’ül esved’e yöneldim. hacer’ül- esved, umre zamanında da çok kalabalıktı. öpmek çok zordu. hatta bazıları, bu mübarek taşın iki-üç metre karşısına, cemaat öncesi hemen oturur, tavaf eden insanlar da bu insanların üstünden atlardı. cemaat oluşup, imam namaza durunca, bu adamların önünde, hacer’ül-esved’den başka bir şey kalmazdı. imam selam verirken, hoca daha ilk selamı tamamlamadan, “es-selamu…” ile taşa koşarlardı.

yapacağım iş zordu. ite kakıla hacer'ül esved'i öpebildim. arkadaşlarımın yanına gittiğimde gömleğimin 2 düğmesinin koptuğunu fartkettik. bu durum, arkadaşlara da cesaret verdi. arkadaşlar bu sefer, nijeryalılar gibi 6- 7 kişi dalarak milleti yardılar. böylece onlar da öpebildiler hacer’ül esved’i…

bir sonraki gün, tüm bunları boşuna yaptığımızı anladık. çünkü, artık, öğlen ve ikindi ezanlarından 10 dakika önce polis, bu taşı öpmek isteyenler için sıra oluşturmaya başlamıştı. sonra, gidene kadar her gün rahatça hem de ikikez öpebildik hacer'ul esved'i.

ama, devamlı bu adam, benim aklımdaydı. hiçbir zaman bu adamı bulamıyor, ama o kalabalıkta kendisi istediği anda beni bulabiliyordu.

bir gün namaz kılarken gene buldu beni...o an namazda esniyordum ve namazda olmama rağmen bana seslendi:

- esne, esne… çünkü sen, allah için uykusuz kaldın.

bu benim için çok farklı bir bakış açısıydı. çünkü, namazda esneme çok kötü bir şeydi benim için. bunun kötülüğü ile ilgili bir sürü hikaye anlatmışlardı bana. bunu duyduktan sonra namazda gülmesini hatırladım. demek ki, gülmesinin de buna benzer bir sebebi olmalıydı.

namazım bittikten sonra adam konuşmaya başladı.

- çocukları çok severim, biliyor musun neden?

- abi senin adın ne?

- soru sorma.

- ama sen soru sordun.

- çocukları çok severim. çünkü, ağlayarak her şeyi yaptırırlar. biz de mevla’ya karşı ağlayıp sızlayarak her istediğimizi yaptırabiliriz.

- abi sen kimsin?

- sabahtan beri, konuşuyorsun, konuştukların bir fındık tanesinin içini bile doldurmaz…

evet. çok konuşan bir insandım. bu adama karşı bile devamlı konuşuyordum. Adamsa çok az konuşuyordu. Tamam az konuşabilirdi, ama en azından insan bir adını söyler, kendisini tanıtır. Değil mi?

DEVAM EDECEK.

NOT: 7. Bölümü yanlışlıkla silmişim. O yüzden 7. bölümü, 6. Bölümün sonuna ekledim.

6.ve 7. Bölüm tık

5. Bölüm Tık

4. Bölüm Tık

3. Bölüm Tık

2. Bölüm Tık

1. Bölüm Tık

Kural ve İstisna

posta@muhaber.net (muhaber) — Tue, 29 Sep 2009 12:59:00 PDT

İstisna: Kural dışı.

İstisnaya bir örnek: 6 parmaklı bir insan eli.

Her kuralın bir istisnası vardır.

İnsan eli 5 parmaklıdır. Bu bir kuraldır. O zaman, bunun da bir istisnası vardır.

Kuralımız için bir örnek: Beş parmaklı bir insan.

Kurallar istisnaları bozmaz.

Örnek: 6 Parmaklı bir insan yüzünden "insanların eli 5 parmaklıdır" kuralı bozulmaz.

Her kuralın bir istisnası vardır. Ama istisnası olmayan bir kural, bu kuralın istisnasıdır. Yani diyor ki: Her kuralın bir istisnası vardır. O zaman bunun da istisnası, istisnası olmayan bir kuraldır. Ama istisnası olmayan bir kural karşımıza çıktığı zaman "hani her kuralın istisnası vardı?" diyemeyiz. Çünkü istisnalar kuralı bozmaz.

Bunları neden yazdım? Çünkü bugün "Ramazan ve Oruç" ünitesinde "oruç, ramazan ayında tutulduğu için ikisini bir konuda işliyoruz." demem üzerine bir çocuk, "hocam benim annem, şevval orucu tutuyor, şevval ve oruç diye bir ünite olmaz mı?" deyince istisna nedir, onu anlattım. Çocuklar istisnanın ne olduğunu bugün öğrendiler.

Yalnız "Her kuralın bir istisnası vardır. Ama istisnası olmayan bir kural, bu kuralın istisnasıdır. Yani diyor ki: Her kuralın bir istisnası vardır. O zaman bunun da istisnası, istisnası olmayan bir kuraldır. Ama istisnası olmayan bir kural karşımıza çıktığı zaman "hani her kuralın istisnası vardı?" diyemeyiz. Çünkü istisnalar kuralı bozmaz. " paragrafımı anlamadılar.

Mesela ben, Ramazan ayı dışında hiç oruç tutmam bunun istisnası yoktur. Bu yüzden Ramazan'ın ilk günü bana çok ağır gelir. Beynim kafamın içinde zıplar, iftar yaparım da, gene de uyuyana kadar başımın ağrısı geçmez. Ama benden daha dindar olan çevrem, Ramazan'ın ilk günü hemen hemen hiç etkilenmez. Çünkü antremanlıdır çevrem; kandilleri tuta tuta gelirler Ramazan'a...

İşte istisna budur. Kural da budur.

Atsızcılar'dan Bir Capture

posta@muhaber.net (muhaber) — Sun, 27 Sep 2009 08:37:00 PDT

Ömer Öngüt neredeyse kendisi dışındakileri kafir görürken; Atsizcilar.com da sadece kendisini Türk olarak görmekte. Öyle bir site ki, ülkücüleri bile Türk olarak görmüyorlar.

Bu sitede yüzlerce üye "aptal olduğu için atıldı", "devşirme olduğu için atılmıştır", "çapulcu ülkücü olduğu için atılmıştır" vb gerekçelerle atılırken, bir üyenin şöyle bir gerekçe ile atıldığını gördüm:

"Yüzümüze yalakalık yapıp arkamızdan küfredecek ve teyzesinin kızına karşı olan hislerini Msn'de millete anlatacak kadar ikiyüzlü, sapık, şerefsiz, aşağılık ve Türkçülerin imajını zedeleyen bir piçtir"

Devamsız...

1 Minute 2

posta@muhaber.net (muhaber) — Fri, 25 Sep 2009 10:34:00 PDT

22 Eylül 2009'da Abd'ye giden Başbakan R. Tayyip Erdoğan'ın Musevi (Yahudi) temsilcilerle görüşmesi "one minute" krizini bir takım gazetelere yeniden hatırlattı. Bakış açısının ne kadar önemli olduğunu göstererekten...

Cumhuriyet, Gözcü, Tercüman, Akşam, Güneş ve özellikle Milli Gazete bu olayı, "Erdoğan'ın geri adımı" , "Erdoğan'ın bir dakikası doldu" gibi haberlerle birinci sayfadan ve manşetten verirken; Zaman, Star ve Bugün gazetesi ise "Yahudiler geri adım attı" , "Museviler one minute'yi unutmak istiyor" gibi haberlerle birinci sayfadan verdi.

Akp'nin kendi gazeteleri saydığım Vakit ve Yenişafak bu olayı hiç vermezken, Hurriyet, Milliyet, Sabah gibi büyük gazeteler de olayı geçiştirdi.

Bir de, Erdoğan'ın korumalarıyla Obama'nın korumaları arasındaki kavga da dikkatimi çekti.

"Yahudiler ayar verdi" diyen gazetelerden 3 örnek:

"Yahudiler geri adım attı" diyen 3 gazete örneği:

Ve konuya değinmeyen Vakit ile Yeni Şafak:

Meme Yapmak ve İshalken Gaz Salımı

posta@muhaber.net (muhaber) — Wed, 23 Sep 2009 13:05:00 PDT

Meme Yapmak: Her hangi bir maddenin, her hangi bir yerinden pörtleme yapmasına "meme yapmış" denilir. Resmimizle açıklayacak olursak; balon, üfleme noktasından pörtlemiş ve ufak bir baloncuk daha çıkarmıştır. Bu pörtleyen baloncuk, resmen meme yapmıştır. Gerek arabalarda (bujide) ve gerekse de popo gibi yerlerde çıkan istenmeyen baloncuklar (basür) "meme yapmış" tabiriyle tesmiye edilir (isimlendirilir). Gayet uygunsuz şeylerdir...

----Devamını okuyacaklara not: Bundan sonrası çok daha iğrenç. Tiksinenler devamını lütfen tıklamasın--------

Binaenaleyh, -özellikle- ishalken ulu orta gaz kaçırmaktan kaçınılmalıdır. Çünkü insan, gaz kaçırayım derken, sıçabilir. Yani gaz kaçırmakla sıçmak arasındaki kalın çizgi, ishalin derecesi arttıkça incelir. Ve'l-hasıl, uygunsuz bir şeyler olabilir.

Nerden aklıma geldi bu kadar saçma şeyler?

Asmalı köprüden aklıma geldi. Asma köprü oluyor da, neden asmalı köprü olmuyordu? Köprü asma olmasa da, bir köprüde güzel güzel üzüm asmaları olamaz mıydı, ve olsaydı, adı, asmalı konaklar gibi, asmalı köprüler olmaz mıydı?

İşte şöyle:

Arayım dedim asmalı köprüyü internette. Ve buldum asmalı köprüyü... Varmış. Hatta, şiiri de varmış.

İşte şöyle:

Asmalı Köprü

Turnikenden geçemedim,
Jetonum tez düştü! ..
Çok geç düştü...

Gelen geçmiş,
Geçen gitmiş,
Lazı, çerkezi, kürdü! ..

Olmuşsun köprü! ..
Asmalı köprü...
Basmalı köprü...

Uyku tutmuyor,
Tutsa uymuyor,
Yosmalı köprü! ..

Gelemezsin deme! ..
Gelirim serden,
Geçerim senden...

Geçemezsin deme! ..
Geçerim serden,
Giderim senden...

Jetonum geç düşer,
Olmuşsun köprü! ..
Toylara törpü.. (şiirin kaynağı)

Ama ben neden asmalı köprü gibi saçma şeyler düşünüyordum ki? Demek ki, beynim meme yapmış, ve uygunsuz şeyler ortaya çıkıyor; beynim resmen ishal olmuş....

Asıl alanımıma dönmeliyim. Mesela bir takipçimin çok beğendiği "Yeminli Fetva Müşavirliği" başlıklarıma...

Aslında müşavirliğime gelen pek çok soru var:

1- Hangi ağaçlardan dilek ağacı olur; dilek ağacına çaput yerine beyaz naylon parçaları bağlamak günah mıdır; bir dala iki dilek bağlanırsa kabul olur mu? vb sorular... Dilek ağaçları ile ilgili çok soru geliyor. En iyisi bu konuda bir "Dilek Ağacı İlmihali" yazmak...

2- Ceketimizle namaz kılarken düğmeleri iliklemezsek, saygıda kusur olur mu?

3- Çok şükür, kara paraları aklayabiliyorum. Ama kara paralar aynı zamanda haram para olduğu için haram paraları, helalleme yolları da lazım. Haram para, nasıl helallenir? Para helalleme yolları nelerdir?

Gibisinden sorular.

Kafamı bu tür şeylere vermeliyim... Cevaplar en kısa sürede verilecektir.

Kapalı Ruslar, Şu Kaş'ın Güzelliği ve Sucuk

posta@muhaber.net (muhaber) — Tue, 22 Sep 2009 08:22:00 PDT

Demre Noel Baba Kilisesi'ni ziyaret eden Hristiyanlar bizdeki hac benzeri ritüelleri uyguluyorlar.

Bizim gibi, başlarını kapatıyorlar; haçlı kolyeler, kutsal resimlerin olduğu tabletler vb alıp, hac hediyelerimizi Kabe'ye sürmemiz misillü bunları Noel Baba'nın mezarına sürüyorlar...

Ama biz, Mevlana'nın Türbesi'nde para almamızın aynısı bir ayıbı burada da işliyoruz: Noel Baba Kilisesi'ne giriş için para alıyoruz. Turistler zaten adım başı para ödüyor, hiç olmazsa Noel Baba Kilisesi'nde para almayabiliriz. Aynı şey Mevlana Türbesi için de geçerli... Bu tür inanç yerlerinden asla para alınmamalı...

Önce çektiğim video; ardından kapalı Ruslar, Kaş'ta Güneş batımı ve Çıralı Yanartaş'ta sucuk...

Kilisede bilgi alan bir grup:

Kaş'ta gün batımı:

Çıralı'dan arabayla 3 km ve dağ bayır 1km tırmandıktan sonra doğal şekilde yanan taşlar var. Bu taşlara gitmeden önce buraları tavsiye eden kişiye "hazır ateş varken iki şiş et götürsem" demiştim, O da, "saçmalama" demişti.

Ama iyi niyetliymişim ki, Yanartaş'tan inerken tanıştığımız ve emekli öğretmen olduklarını öğrendiğimiz bir çift bize sucuk verdi. "Biz yedik, artanını size verelim, sevaptır" dediler :)... Sonra ben de sucuğu pişirirken biraz da bize bakan bir turiste uzattım. Ne de olsa sucuk... Başka şeye benzemez... Kokuyor da...

Sel

posta@muhaber.net (muhaber) — Mon, 14 Sep 2009 13:28:00 PDT

08 Eylül'de Trakya'da başladı seller. 09 Eylül 2009'da İstanbul'da felakete dönüştü. 13 Eylül Kumbağ seliyle de nihayete ermiş gibi görülüyor.

Chp ve Mhp, İstanbul'daki Ayamama deresinin imarından ötürü Akp'yi suçladı. Edirne ve Tekirdağ'da da seller oldu. Bu iki şehir de Chp'nindi... Muhazakar medya Akp'yi suçlamazken, askeri alandaki bir göletin taşmasından ötürü "skandal" haberleri yaptılar. Sözcü ve Cumhuriyet gibi gazeteler de, askerin imdada koşmasını gündeme taşıdı.

Beşir Atalay "tüm zararlar karşılanacak" dedi. Zararları devlet karşılayacağına göre iki sonuç var. Zararları karşılayan devlet, ya şefkatinden, ya da haksız olduğunu bildiğinden yapıyor bunu. Bence devleti yönetenlerin ihmalkarlığı... Doğal ortamlarda niye kimse ölmüyor? (düz mantık)

Selin nasıl başladığını, nasıl yükseldiğini de merak ediyordum. Yabancı bir sitede buldum:

İstanbul'daki selde sürüklenen bir adam... Ve O'nu korkuyla kameraya çeken birisi. En çok merak ettiğim ve üzüldüğüm de bu adam oldu. Ne oldu, kurtuldu mu, öldü mü, cesedi bulundu mu?

Samanyolu'nun askeri gölet haberi:

Tercüman Gazetesi'nin asker yaklaşımı:

Selin olduğu hafta çok iç karartıcıydı. 10 Askerimizin 08 ve 09 Eylül'de şehadetleri, Mili Takım'ın Bosna'da beraberliği...

Hele, "hala şansımız var" demiyorlar mı?... Şansımız, Bosna'nın kalan iki maçını kaybetmesi üzerine kurulu. Yani başarımızı başkalarının başarısızlığına bağlamak... Aynı sel faciası yorumlarımız gibi.. 2010 Dünya Kupası Finalleri'ni izlemem artık :(.. Oysa, 2002 ve önceki tüm Dünya Kupa Finalleri'nin hastasıydım.

Sonra seldeki yağmacılar... Selde ölen 30'dan fazla kişi... Dila bebek, ikizler, bir minibüste boğulan 7 kadın işçi ve tır garajındaki şoförler...

Başbakan'ın "Selin intikamı ağır olur" ve Melih Gökçek'in "Üst katlarda kalın" sözleri de unutulmazlar arasındaydı.

Geçen hafta böyleydi...

2009'un Nisan sonu da böyle kötü geçmişti... İnşallah bir daha böyle olmaz.

Tek Kelime: İğrenç

posta@muhaber.net (muhaber) — Tue, 08 Sep 2009 12:03:00 PDT

Yaprak Dökümü'nü izledim iyice düşmüşler. Üzüldüm. Çünkü Bediüzaman'ın bir duası var. Tam onun tersi bir duruma düştüler iyice. Yani dua olmuş beddua.

Dua şöyle: "Allah kimseyi şaşırtmasın, şaşırtırsa süründürmesin, süründürürse çektirmesin, çektirirse rezil etmesin, rezil ederse perişan etmesin, perişan ederse sersem, âvâre etmesin."

Yaprak Dökümü'nde önce şaşırdılar, sonra süründüler, süründükten sonra çektiler, çekerken rezil oldular, rezaletleri içinde perişan oldular, en son sersem ve avare kalıverdiler.

Hele Türk halkına ne demeli... İşimiz gücümüz yok, bu fakir ailenin taksiye binmelerine taktık. Neden taksiye biniyorlarmış, maddi durumları kötüymüş, bir de taksiye binerlerse ailenin durumu nasıl düzelecekmiş.

Türk halkının haksız tepkisine kulak veren senaristler son bölümde taksiye de bindirmedi Yaprak Dökümü ailesini. Kardeşim, dünya nimetleri adına bir taksiye binmeleri vardı. Hiç olmazsa taksiye bindiklerinde mutlu oluyordu ben ve onlar. İşte bak taksiden de mahrum kaldılar. Yaptığınızdan memnumusunuz şimdi... Taksiye de binmiyorlar artık, mutlu oldunuz mu?!

***

Geçen bir tramvaydam indim. Hemen elinde bir makina ilen dişlerimi taradılar. Diş macunu reklamıymış. Tarayan adam dedi ki: "Allah Allah, sizin dişler 12'de 12, bir yanlışlık olmasın" Bir daha ölçmek istedi.

"Ama reklamlarda 12'de 12 çıkmayan deneklere 'aman bir yanlışlık olmasın' diye ikinci kez bakmıyordunuz" Dedim, dedim de ısrarlarına dayanamayınca gene bakmalarına izin verdim. Gene baktılar ve gene 12'de 12 çıktı.

"Hayret bir şey!! İlk kez 12'de 12 çıktı. Yoksa bizim markayı mı kullanıyorsunuz?" dedi. Dedim ki: "Yoo..."

"Hangi marka?"

"Reklam olmasın"

***

Yukardaki reklama benzer başka bir reklam:

Kadının çamaşır makinası bozulmuş. Tamirci "rezidans bozuk değil. Calgonit kullanmışsınız. Makinanın sigortası atmış. Bu bizim reklam alanımızda değil" deyince kadın çok şaşırmış.

***

Taner'in kapısı çalmış. Taner o gün haciz memurlarını beklediği için, haciz memuru sandığı kişi, postacı çıkmış.

Postacı: "Bugüne kadar hiç adını şanını duymadığınız bir amcanız varmış. Siz sağolon, amcanız öldü ve size 377 milyon dolar miras bıraktı."

Taner başlamış ağlamaya.

Postacı: Hacizden kurtuldunuz. Üstelik zengin oldunuz. Sevinç gözyaşları değil mi?

Taner: Yok... Amcam ölmüş ya.. O'na ağlıyorum.

Yani Taner hep iyi niyetinden kaybetmiş. Ama o da sonunda iyi niyetinin mükafatını gördü ve amcası öldü. Ölümüyle böylece iyi niyetiğinin karşılığını almış: 377 milyon dolar.

***

Zamanında Ekşi Sözlük'e yazdığım bir diyalog:

Tamer: Nereden lan?!

Oğulcan: Masturbation uygulamasından.

Tamer: Mastibayşim diyerek abaza olmadığını mı düşünüyon?!

***

5 küçücük fıkracığım ve kendi çizimim (!) olan bir emlakçı fotokatürü. Ama tek kelime ile hepsi: İĞRENÇ

Youtube İle Cocukluğa İnme

posta@muhaber.net (muhaber) — Sun, 06 Sep 2009 12:08:00 PDT

Elalem için küçük, kendi adıma manevi değeri büyük bir video buldum Youtube'da. Ve indirdim onu ben... Yazının sonuna da ekledim.

Babam, 85 yılında umreye gittiğinde ses kaydeden bir walkman hediye getirmişti. Clementine'nn müziği başta olmak üzere, çocukluğumda benim için anlamı olan şeyleri bu volkmenle kaydedecektim. Çünkü ilerde bulamayabilirdim o müzikleri... Kaydettim de.. Ama nerden bilebilirdim ki, o kasetleri ilerde bulamayacağımı...

Allah'tan internet çıktı da, çocukluğumun, gençliğimin, delikanlılığımın videolarına, müziklerine inebiliyorum.

Çocukluğumda Trt'den başka kanal olmadığından mı nedir, Pazar Konserlerini (Pazar Kanseri) bile izlerdim. Bu halimi gören taallukatım, gidişatımdan pek hazmetmez ve "başımıza ne iş açacak bakalım?" derlerdi.

Halbusam ben, Pazar Konserlerinde kaşmerlik (kaşmer: Hatay ağzında maymunluk, şebeklik) yapan şeflere gülmek için bu konserleri izlerdim. İşte o videolardan birine denk geldim şimdi. Şefimizin adı, Leonard Bernstein imiş. Adını da bilemezmişim ki...

Geçen, Power Fm'de bir şarkı dinledim, çok beğendiğim bu şarkıyı. "Cango" diye Youtube'de arattım. Meğerse adı, "Jungle Drum" imiş. İyi ki internet var.

Çok uzattım. Hocalara mikrofon vermeyecen arkadaş...

Ek: İlgili Video.

İmam Hatip, Türk-Kürt ve Ermeni Açılımları

posta@muhaber.net (muhaber) — Wed, 02 Sep 2009 12:41:00 PDT

Bu siteyi kendime almanak oluşturmak için tutmuştum. Şimdilerde son bir ayda konuşulan ve kendime ihmat ettiğim 3 konu var. Onları almanaklaştıracağım. Önce konu başlıkları (sanki kırk yıllık haberci) (!)

1- İMAM HATİP AÇILIMI (Katsayı)

2- TÜRK KÜRT AÇILIMI
a- Neden "Kürt Sorunu" değil de, "Türk-Kürt Sorunu" diyorum (ben kimim de)
b- Erdoğan ve Türk Buluşması
c- Analar, Analarımız
d- Açılım
e- İki Millet, Tek Devlet
f- Barış Günü

3- ERMENİSTAN AÇILIMI
a- Neden Şimdi?
b- Hezimet mi, Zafer mi?

Konular çok. Anlatımım kısa (!), gazete başlıklarım da çok. Ve gazete resimlerine tıklanırsa büyüyor, keratalar.

1- İMAM HATİP AÇILIMI (Katsayı)

21 Temmuz 2009'da Yök, meslek liselerinde katsayı oranlarını değiştirdi. Böylece imam hatip lisesi mezunlarına ilahiyat ve din k. öğretmenliği dışında fakültelerin önü açılmış oldu. Bir nevi, 28 Şubat'la hesaplaşıldı. Milli Gazete'nin olayı küçük bir yerle vermesine şaşırdım. Cumhuriyet ve Yeni Şafak en heyacanlı iki gazeteydi.

Bu sırada Ahmet Hakan Coşkun'un yazdığı bir yazı çok güzeldi. Katılmamak elde değildi.

Diyordu ki:

"Tıpkı imparatorluklar gibi, bu mektepler de doğdular, büyüdüler, yükseldiler, gerilediler ve yıkıldılar.

Bugün en azılı AKP’lilerden en fanatik Saadetçiler’e kadar kimsenin çocuğunu imam hatibe gönderdiği yok..."

Aynı sözü Anap'ın kurucusu Özal, cumhurbaşkanı olmadan önce bir dostuna söylemişti:

"Cumhurbaşkanı adayı oluyorum. Çünkü partiler de insanlar gibi doğar, büyür ve ölür. Anavatan doğdu, büyüdü ve öldü."

Yani bu saatten sonra imam hatiplerin önü açılsa ne olur, açılmasa ne olur?!

Gerçekten de bizim kesim, çocuklarını imam hatipe göndermeyi çoktan bıraktı. Özel okullara, yurtdışına gidiyorlar artık.

Erbakan'ın oğlu Fatih, Ankara Merkez İmam Hatip Lisesi'nde okuyordu. Orta okul kısmı bitince başka liseye geçti. Okulumuz 12 000 kişiyken, Fatih gitmişti. Şimdi o okul, 2000 nüfuslu. Bu kararla biraz canlansa da, artık eski günlerine dönmesi imkansız. 28 Şubat amacına ulaşmış demek ki.

Gazeteler demiştim. 22 07 2009 tarihli bazı gazeteler.

2- TÜRK KÜRT AÇILIMI

a- Neden "Kürt Sorunu" değil de, "Türk-Kürt Sorunu" diyorum (ben kimim de)

Öğretmenim ve "sorun öğrenci" kavramına karşıyım. Çünkü hiçbir öğrenci, sorun değildir. Öğrenci, öğretmen için sorun olarak görünüyorsa, öğretmenin o öğrenciye faydası olamaz. Öğretmen, öğrencideki bazı davranışları sorun olarak görebilir. Sorunlu davranışları değiştirme yoluna gidebilir öğretmen; ama öğrenciyi sorun olarak göremez.

Aynı şey bu açılımda da var. Bir defa "sorun öğrenci" kavramına karşı olduğum gibi, "Kürt Sorunu" kavramına da karşıyım. Çünkü bu kavramla adeta Kürtler sorunmuş gibi bir imaj çiziliyor. Hayır efendim, Kürtler sorun değildir. Sorun aramızda. Sorun, dışarda ya da pkk'da değil, aramızda, beynimizde.

Açılımdan önce beyinlerimizi, gönüllerimizi açmalıyız. Kürtlere kız vermem, Kürt kahvelerine gitmem, Kürtler haindir, Kürt veya Kürtçe diye bir şey yoktur, asacaksın, keseceksin, yakacaksın gibi şeyleri beynimizden attığımız zaman sorun, sorun olmaktan çıkar. Ve açılıma da gerek kalmaz. İtiraf ediyorum; bu sorunlardan birisi bende de var: Kızımın bir Kürtle evlenmesini istemem. Ama ilerde evlenebilir de :)... Benim gibi öğremen eşim, benden de ileri. Öğretmen arkadaşlarım, bizden de ileri, sokaktaki eğitimsiz insan, hepimizden ileri.

Kafamızdaki bu sorunlar çözülmedikçe ne açılımından bahsediyoruz ki biz?

İşte bu sorunları çözmek için bir şeyler yapmak lazım. Trt'de, "Anadolu'da Mücadele" yerine "Anadolu'da Kardeşlik" gibi programlar çıkmalı. Televizyonlarda kısa kliplerle Türk-Kürt evlilikleri, ilişkileri, ortaklıkları, komşulukları, arkadaşlıkları falan anlatılmalı. Hutbelerde Türk-Kürt birlikteliği verilmeli. Derslerde örnek olaylar incelenmeli, kardeşlik pekiştirilmeli, kafalarımız formatlanmalı...

Özetle sorun, Türk-Kürt Sorunudur. Sorun, aramızdadır. Avrupa'nın ya da Amerika'nın bir projesi değildir.

b- Erdoğan ve Türk Buluşması

26 Temmuz'da Kürt Açılımı ilk kez haber olmaya başladıktan 10 gün sonra, Recep Tayyip Erdoğan, Ahmet Türk'e randevu verdi.

Ahmet Türk bu randevuyu nicedir isterdi. Ancak bu vesile ile nail olabildi Erdoğan'ın mazharlarına.

Gazeteler:

c- Analar, Analarımız

Bu konuda konuşmaya en yetkin kişiler, başbakan, genelkurmay, apo veya muhalefet değil, şehit analarıdır.

Ohal Şehit Anaları ile Mezapotamya Anaları 8 Ağustos'ta bir araya geldiler.

Anaların buluşması, Kürt Açılımı'nda sembolik değeri büyük. Dtp'ye yakın Günlük Gazetesi, sol uçtan BirGün Gazetesi ve muhafazkar medya ve Doğan Medyası buluşmayı oldukça önemsedi. Milliyetçi Yeniçağ gazetesi ise "çıldırtan tiyatro" başlığı adı altında verdi haberi.

İşte 09 08 09 tarihli bazı gazeteler:

d- Açılım

Açılım ile Temmuz'un ortasında karşılaşsak da, Hürriyet bu açılımı 12 Mayıs 2009'da bugünün hemen hemen aynı şeklinde haberini yapmış.

Peki neden çerçevesi 12 Mayıs'ta belli olan bir şey Temmuz'un ortasında pat diye gündeme getirildi ki?

Erdoğan belki de, 21 Temmuz'da imam hatiplerin katsayı konusunun Akp'yi sallayacağını düşündü. Nitekim hemen ünlü emekli savcılarımız bu katsayı kararı ile artık Akp'nin kapatılacapını gündeme getirdiler. Katsayı gündemini unutturmak için mi gündeme getirdiler? Gerçekten de, katsayı unutuldu.

Ya da Ergenekon Davası'nda Ağustos ve Eylül'ün kritik bir dönem olduğu için, Ergenekon'u unutturmak mı istediler? Gerçekten de 130. duruşmasını yapan Ergenekon Davası bile, Kürt Açılımı'nın gölgesinde kaldı.

Aslında Kürt Açılımı, Ergenekon Davası'ndan çok daha önemli. Ergenekon Davası 28 Şubat'la bir hesaplaşma iken, Kürt Açılımı ile son 25 yılımızı hatta T.C. dönemimizi bile açabirdik. Önümüz açılabirdi...

Ne var ki, bu açılımda hem milliyetçi cephenin (Mhp), hem sol çevrenin (Chp), hem de Dtp çevresinin en büyük eleştirisi, açılımın içeriğinin ne olacağı idi. Ve hepsi de haklıydı? O zaman, benim konu değiştirme açılımım haklı mıydı (!) ?!

Bu kadar zaman geçti hala içeriğini öğrenemedik. 15 Ağustos'ta apo açıklama yapacak dediler, yapmadı. 31 Ağustos'ta Beşir Atalay çerçeveyi çizecek dediler; çizmedi.

Açılım için anayasa değişikliği şarttı. Ama Atalay, değişiklik olmayacak dedi. İşte Atalay açılımı:

e- İki Millet Tek Devlet

Azerbeycan ve Türkiye için bir slogan var: "İki Devlet, Tek Devlet" diye. Bence çok doğru bir slogan.

Bu sloganı Kürtler ve Türkler'e çevirirsek şöyle olur: "İki Millet, Tek Devlet."

Kürt-Türk Sorunu başlığında da kısaca yazmıştım. Fakat gene yazmak istiyorum. Kürtler ve Türkler iki ayrı millettir. Kürt açılımında bu kabul etmemiz gereken en önemli konu. İki ayrı millet olmamıza rağmen tek bir devletimiz var. Bu da en önemli ikinci konu.

Devlet ve toprak, mekan ve zaman gibi birbiri içine girmiş iki kavramsa, Kürtler ve Türkler aynı topraklarda yaşadığı için tek devlete muhtaçtır. Şu an neredeyse Güneydoğu ve Doğu Anadoluda'ki kadar Kürt halkı, İstanbul'da, Mersin'de, Adana'da yaşıyor. Her güneydoğlu ailenin mutlaka İstanbul'da, Mersin'de bir akrabası var. Nasıl bölüneceğiz ki?

Ayrıca iki milletin dost olduğunun en büyük göstergesi evliliklerdir. Bir Ermeni-Kürt, ya da Ermeni-Türk evliliği binde bir gerçekleşirken Türk-Kürt evlilikleri belki de bu oranın yüz katıdır. Yani binde yüz, veya yüzde on :).. Şimdi nasıl bölüneceğiz?

İki ayrı milletiz, bunu anlamamız gerekiyor. Bu, biz Türklerin en büyük sorunu. Bir devletiz, bunu da Kürtlerin anlamaları gerekiyor. Bu da Kürtlerin en büyük sorunu.

Gene itiraf ediyorum. Kürtlerin çoğunluğu bir devlet olduğunu gerçekten kabul ediyor da, biz Türklerin çoğunluğu hala iki millet olduğumuzu bir türlü kabullenemedik... :((

Açılım sürecinde en büyük tartışma bölünme korkusuydu. Sonra terör saldırılarıydı.

30 Ağustos'ta 4 evladımızı Hakkari'de kaybedince. Tartışma yeniden alevlendi.

27 Ağustos'ta Ankara'dan Antalya'ya giderken, yıllardır görmek istediğimiz ama göremediğimiz Polatlı'daki Sakarya Şehitliği'ne gittik. Sakarya şehitliğinde dualarımızı ettik.

Sonra baktık ki, Sakarya Şehitliği'nin hemen altında bir de pkk ile mücadelede kaybettiklerimiz için bir şehitlik daha var.

Ne kadar acıydı? Sakarya şehitliğindeki Türk ve Kürt şehitlerimiz Sakarya Savaşı'nda bir düşmana savaşırken, aradan yıllar geçmiş ve Sakarya Şehitlerinin torunları yani Türkler ve Kürtler birbirini öldürüyordu... Rusya'yı yenen Afganların sonradan birbirini yemesi gibi bir şeydi buydu...

Neyse..

pkk ile mücadeledeki şehitliğimizde tüm yerlerin hemen hemen dolduğunu son 3 yerin boş kaldığını gördük. İnşallah bu 3 yer dolmaz, açılım mı neyse tutar da, yeter ki analar ağlamasın, evlatlar ölmesin diye dualarda bulunduk.

İşte kalan son 3 yer:

Çok daha yazık ki, dualarımız kabul edilmedi. 27 Ağustos'ta bu duaları ettikten 3 gün sonra, 30 Ağustos şehitlerimizden birisi Polatlı'dandı. Artık iki yer kalmıştı.

Haberleri dikkatle izledim. Anaların buluşmasına tiyatro diyenlerin yanıldığını gördüm. Acısı taptaze olan Polatlılı Abdullah Şehidimizin Anası, "başka analar ağlamasın" diyordu.

Şimdi, Ergenekon Davası'dan çok daha önemli bir dava değil mi bu?

f- Barış Günü

apo'nun açıklamaları, Beşir Atalay'ın açıklamaları derken, 01 Eylül Barış Günü dolayısı ile Dtp açıklama yapacaktı.

1 Eylül sakin geçti. Sakin geçeciğini önceden tahmin ediyordum. Çünkü Van'dayken bir barış günü eylemini izlemiştim. Van'daki bu eylemde slogancılar, slogan söylüyor, kitle de sloganları tekrarlıyordu.

Bu esnada bir slogancı "öcalansız dünyayı başınıza yıkarız" diye bağırdı. Kimse tekrarlamadı. Gene bağırdı. Kimse gene tekrar etmedi. Sonra etrafına sitem etti: "Neden bağırmıyorsunuz". Cevap geldi: "Bugün barış günü. Mesajın barışsal değil".

Böyle barış dolu olsunlar, terör yerine siyasal olsunlar, canlarımı yesinler :)

Demek barış gününün haber olması için illa olay olması gerekiyor. Doğan medyası ve muhazakar medya barış gününü hemen hemen hiç haber yapmadı.

3- ERMENİSTAN AÇILIMI

a- Neden Şimdi?

Kürt Açılımı'nda gündem değiştirmek istiyorlar diye bir şey öne sürmüştüm. Acaba bu Ermeni Açılımı da, Kürt Açılımını gölgelemek için mi diye sorası geliyor insanın. Bir de "ya muhaber, gündem değiştirmekten başka komplo teorisi bilmiyor musun" diye de sorası gelebilir insanın. Ama ben, Mahir Kaynak değilim ki... Bildiğimin hepsi bu.

b- Hezimet mi, Zafer mi?

Önce medyada Ermenistan açılımında, Ermenistan'ın Karabağ'dan çekileceği ön şartı belirtildi. "Eğer bu doğruysa Türkiye Cumhuriyeti'nin Kıbrıs Zaferi'nden sonraki en büyük zaferi" dedim içimden...

İçimden geçeni, Yeni Şafak doğruladı, Hürriyet yalanladı. Gül'ün Ermenistan'a maç izlemeye gitmesiyle başlayan bu süreç, almanağımda (!) daha çok yer alacağa benzer.

O zaman şimdilik 4 gazete verelim ve bitelim.

Çok Farklı Bir 30 Ağustos

posta@muhaber.net (muhaber) — Mon, 31 Aug 2009 14:02:00 PDT

2009 Zafer Bayramı'nın çok farklı olduğu bu sene vurgulandı da vurgulandı... Gerçekten farklıydı, tüm sancaklar Ankara'ya getirildi, siviller, şehitler aileleri kutlamalara çağrıldı, aynı gün 4 şehit verdik :((... Muş'ta muhteşem kutlamalar vb.

Ama 1985 yılında çekilen Kurbağalar Filmi'nde o yıllardaki 30 Ağustos'un çok daha farklı olduğunu anlıyoruz. Farkı, dini ve milli bayramın aynı güne denk gelmesi... İşte videosu:

30 Ağustos Ve Dini Bayramın Aynı Güne Denk Gelmesi
by www_muhaber_net

Not: Video kendi uploadımız olup, yazının devamı yoktur.