Mustafa Ekici | Kişisel Blog

Hayat Kumaş Gibi Değil ki

2025-08-15T09:57:00.002+03:00

Ünlü bir dokumacı, dokuduğu kumaşı satmış.

Daha sonra o kumaş parçasında bir kusur görülmüş ve geri çevrilerek bedeli istenmiş.

Dokumacı parayı vermiş, fakat gözlerinden yaş gelmiş.

Sormuşlar:

“Niçin ağlıyorsun? Kumaşı geri verdik diye ise üzülme. Kumaşı alıp paranı geri verelim.”

Dokumacı:

“Hayır, kumaş için ağlamıyorum” demiş. O bir kusûru görülüp geri çevrildi. Fakat ya ömür boyu yaptıklarım Allâh’a arz olunduğu zaman, böyle bir kusur yüzünden geri çevrilecek olursa, ne olur benim halim? Ben bunu düşündüm de ağladım.

Hayat, kumaş gibi değil ki düzeltilsin, ya da tekrar dokunsun. O, sâdece bir kere gelir ve geçer.”

M²’ye 6.000 Mermi

2017-08-01T11:01:00.001+03:00

Türkiye’ye Japonya’dan bir eğitim heyeti gelir. Temas ve incelemeler yapacak, neticeyi yetkililere aktaracaklar. Gerektiği kadar da ikili işbirliği gerçeklestirecek. İşler buraya kadar çok iyi...

Japon heyeti yurdumuzun bazı bölgelerinde gerekli incelemelerini yapar. Sonra Bakanlıkta toplanırlar. Heyetin hakkımızdaki tespiti ilginçtir: "Sizin çocuklarınızda milli şuur yok".

Bizimkiler şaşırır! "Bizim çocukların damarlarındaki kan milli duygumuzun kaynağıdır." Yine de fazla ses çıkarmazlar! Ne de olsa misafirdir! Bizimkiler sorar, "Peki, Sizin gençlerinizde milli şuur var mıdır?

Japon uzmanları anlatmaya başlar: Biz gençlerimize ilkokula başlamadan "şok testler" uygularız. Mesela uçak gibi hızlı giden trenlerimize bindirir, bir tur yaptırırız. Çok katlı yollardan da geçen tren, onları şöyle bir sarsar. Mini mini çocuklarımız teknolojinin bu baş döndürücü neticesini görerek bir şok olurlar.

Sonra...

Bu şoktan sonra Hiroşima`ya götürürüz. Bölgeyi aynen koruyoruz. Bombalanmış bu bölge hakkında bilgilendirir; değil hayvan, bitkinin bile yeşermediğini gösteririz. Ve deriz ki "Eger sizler çalışmaz, sizden öncekileri geçmezseniz vatanınız, işte böyle düşmanlar tarafından bombalanır. Hiçbir canlı yaşayamayacak biçimde size bırakıp giderler.

Çalışırsanız, bindiğiniz hızlı trenleri bile geçecek yeni vasıtalar yaparsınız. Gerisi sizin bileceğiniz iş. Çocuklarımız bununla ikinci bir şok daha yaşarlar. Sizlere şunu hatırlatalım ki, Türkiye’de birçok teknik elemanımız bulunmaktadır. Bunların herhangi birine bu konuyu sorabilirsiniz."

Bizimkiler şaşkınlık içinde sorarlar ;

"Peki ya Türkiye için tespitiniz var mi? Varsa gözlemleriniz nedir?"

Japonlar; "elbette var" derler. "Bizimkinden çok daha önemli. Bir tanesi Çanakkale Savaşları’nın olduğu bölge. Bu bölge gençlerinizin şok olması için yeter de artar bile. Bir metre kareye altı bin merminin düştüğü savaşta, Türk’ler her şeye rağmen galip çıkıyor, olamayacağı olur hale getiriyorlar. En son teknolojiye ve donanıma meydan okuyarak, inancın galip geldiğinin ispatını yapıyorlar. Üstelik karşılarında tek bir düşman değil, müttefik güçler; sizin tabirinizle yetmiş iki millet var. "

Evet M²’ye 6.000 Mermi..!

M²’ye 6.000 Mermi..!

6.000 Mermi..!

Dur yolcu bilmeden basıp geçtiğin bu toprak bir devrin battığı yerdir...

Alıntı

Karakterin Gereği

2017-08-01T10:44:00.000+03:00

Yavuz Sultan Selim Han zamanında, İran Şahı kıymetli mücevherlerle süslü bir sandık hediye gönderiyor. Sandık açılıyor. İçinden çeşit çeşit değerli taşlar, kıymetli atlas, kadife kumaşlar çıkıyor. Fakat bir de pis bir koku yayılıyor. Dehşet bir koku, herkes burnunu tıkıyor. Neyse, en alttaki bohçadan insan pisliği çıkıyor... yani Osmanlı'ya acayip bir hakaret!Cihan padişahı emir veriyor, herkes düşünsün, buna ince bir şekilde cevap vermemiz gerekir. Ve cihan padişahı yine çözümü kendisi buluyor. Aynı şekilde değerli mücevher ve kumaşlarla süslü bir sandık hazırlatıyor. İçine o zamanın Osmanlı İstanbul'unda imal edilen gül kokulu en nadide lokumlardan bir kutu hazırlatıyor, en altına da küçük bir pusula ve bir satır yazı yazarak İran Şahına gönderiyor. Şah sandığı açıyor. Açtıkça etrafa güzel bir koku yayılıyor ve en altta bir kutu lokum, anlam veremiyorlar tabii. Bizim elçi yiyor önce, sonra oradakilere ikram ediyor. Kutunun içindeki pusulayı Şah okuyor;

Herkes yediğinden ikram eder ! (Herkes karakterinin gereğini yapar...)

Hayata Dair (Ostim Vakfı Yayınları)

Kadınlar Ne İster ?

2017-08-01T10:40:00.000+03:00

Harun Reşit savaşta esir aldığı düşman Generale :

Hayatını bağışlarım ama bir şartım var, der. Kadınlar hayatta en çok ne ister ? budur bilmek istediğim...

Bu sorunun yanıtını getir, kurtar kelleni der. General sorar soruşturur bu çetin sorunun yanıtını aramaya başlar ve Kaf dağındaki bir cadının bunu bildiğini öğrenir... Günlerce gecelerce at koşturur , cadıyı bulur ve sorar:

Kadınlar hayatta en çok ne ister ?

Evlen benimle ! O zaman öğrenirsin ancak istediğini...

Bu ölümcül teklifi kabul eder general, ve doğru yanıtı alır almaz koşar Harun Reşit'e ve :

Kadınlar en çok kendi özgür iradeleriyle hareket etmek ister. Harun Reşit, generalin hayatını bağışlar ancak cadıya da evlenmek için söz vermiştir. İlk gece general bir bakar ki, o korkunç cadı dünyalar güzeli bir afete dönüşmüş.

Cadı ; Günün sadece yarısı güzel olabilirim, diğer yarısı çirkinim der. Ne dersin? Geceleri seninleyken mi güzel olayım, yoksa gündüzleri dışarıdayken mi ?

General; Sen bilirsin kararı kendin ver der. İşte o an korkunç cadı sonsuza dek güzel bir kadın olarak kalır.

Kadınlar en çok kendi özgür iradeleriyle hareket etmek isterler.
Özgür iradesiyle hareket eden bir kadın her zaman güzeldir.
İster güzel olsun, ister çirkin olsun her kadın aslında bir cadıdır.

Alıntı

Kelebeğin Dersi

2017-08-01T10:33:00.000+03:00

Bir gün, kırlarda gezintiye çıkan bir adam, kenara oturduğu otlardan birinin dalında , küçük bir kozanın varlığını fark etti. Koza ha açıldı ha açılacak gibiydi. Adam , bunun bir kelebek kozası olduğunu tahmin ediyordu. Böyle bir fırsat bir daha ele geçmez diye düşündü; ve bir kelebeğin dünya yüzü gördüğü ilk dakikalara şahit olmak istedi. Dakikalar dakikaları kovaladı , saatler geçmeye başladı , ama henüz kelebeğin küçük bedeni o delikten çıkmadı.

Sanki , kelebeğin dışarı çıkmak için çaba harcamaktan vazgeçmiş olabileceğini düşündü.Sanki kelebek elinden gelen her şeyi yapmış da , artık yapabileceği bir şey kalmamış gibi geldi ona.

Bu yüzden , kelebeğe yardımcı olmaya karar verdi: cebindeki küçük çakıyı çıkarıp kozadaki deliği bir cerrah titizliğiyle büyütmeye başladı. Böylece , bir-iki dakika içinde kelebek kolayca dışarı çıkıverdi. Fakat bedeni kuru ve küçücük , kanatları buruş buruştu. Adam kelebeği izlemeye devam etti; çünkü kanatlarının her an açılıp genişleyeceğini ve narin bedenini taşıyacak kadar güçleneceğini umuyordu. Ama bunlardan hiçbiri olmadı. Kelebek hayatinin geri kalanını , kurumuş bir beden ve buruşmuş kanatlarla yerde sürünerek geçirdi. Ne kadar denese de , asla uçamadı.

Adamın bütün iyi niyetine ve yardım severliğine rağmen anlayamadığı şey , kozanın kısıtlayıcılığının ve buna karşılık kelebeğin daracık bir delikten dışarı çıkmak için gereken çabanın , Allah’ın kelebeğin bedenindeki sıvıyı onun kanatlarına göndermek ve bu sayede kozanın kısıtlayıcılığından kurtulduğu anda onun uçmasını sağlamak için seçtiği bir yol olduğuydu.

Bu gerçeği öğrendiğinde , hayat boyu unutamayacağı bir şeyide öğrenmişti: Bazen , hayatta tam olarak ihtiyaç duyduğumuz şey , çabalardır. Eğer Allah , hayatta herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi , o zaman , bir anlamda sakat kalırdık . Olabileceğimiz kadar güçlenemezdik o zaman .

Ve asla uçamazdık...

Hayata Dair (Ostim Vakfı Yayınları)

Dünya Ne Zaman Düzelir

2017-07-31T11:46:00.001+03:00

Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düşündü.

Tam bunları düşünürken oğlu koşarak geldi ve sinemaya ne zaman gideceklerini sordu. Baba oğluna söz vermişti bu hafta sonu sinemaya götürecekti ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinnden bir bahane uydurması gerekiyordu. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı. Oğluna eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni sinemaya götüreceğim dedi ve sonra düşündü; Oh be kurtuldum en iyi coğrafya profesörünü bile getirsen bu haritayı akşama kadar düzeltemez.

Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına koşarak geldi ve baba haritayı düzelttim artık sinemaya gidebiliriz dedi. Adam önce inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de hale hayretler içindeydi ve bunu nasıl yaptığını sordu. Çocuk;

"Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan vardı" dedi... İnsanı düzelttiğim zaman , dünya kendiliğinden düzelmişti...

Hayata Dair (Ostim Vakfı Yayınları)

Baş Ağrısı

2017-07-31T11:39:00.002+03:00

Osman Efendi bir sabah müthiş bir baş ağrısıyla uyanır.

İlaç alır geçmez. Bir iki... gün bekler, ağrı devam eder.

Doktor çağrılır. Doktor muayene eder, ağrı kesiciler verir, gider.

Lakin Osman Efendi'nin baş ağrısı artarak sürer. Üstüne üstlük baş ağrısı yanı sıra gözleri de yaşarmaya başlar. Başka doktorlar çağrılır.

Osman Efendi Uşak'ın ileri gelenlerindendir, ağrıyı kesene servet vaadeder. Doktorların hiçbiri ağrıyı durduramadığı gibi sebebini de bulamaz. Ev halkı birbirine karışır, baş ağrısından geceleri uyuyamayan Osman Efendi'yi İstanbul'a götürmeye karar verirler.

İstanbul'da en iyi doktorlar seferber olur. Röntgenler, beyin tomografileri çekilir, testler yapılır. Görünüşe bakılırsa Osman Efendi turp gibidir.

Oysa dayanması gittikçe zorlaşan baş ağrısı ve gözyaşları hayatı çekilmez hale getirmiştir.Ağrı kesici iğnelerle zor ayakta duran Osman Efendi bu defa da apar topar yurtdışına götürülür. O devirde Amerika değil İsviçre moda, Zürih'e gidilir.Haftalarca hastanede kalınır, onlarca profesör konsültasyon yapar, testler tekrarlanır.

Sonuç:

Efendi'ye teşhis konulamaz. Artık yerinden kalkamayan Osman Efendi'ye ağrı kesici iğneler verilir, altmışlarını süren adamın ülkesine dönüp "dinlenmesi", daha doğrusu son günlerini evinde geçirmesi tavsiye edilir.

Osman Efendi bitkin, aile perişan. "Kader" denilir, Uşak'a dönülür. Osman Efendi yayla evinde bir odaya yatırılır ve ağrı kesici iğnelerle ölümü beklemeye başlar.

Bir gün, hastanın keyfi gelsin diye, Osman Efendi'nin eski berberi "Berber Mehmet" çağrılır. Berber yataktan kalkamayan Osman Efendi'yi tıraş ederken, adamcağız derdini anlatır ve ölümü beklediğini söyler.

Berber Mehmet bir an düşünür. "Beyim" der,

"Sakın sizin burnunuzda kıl dönmüş olmasın?”

Bir bakar, "Hah işte" der. "Kıl dönmüş."

Osman Efendi'nin şaşkın bakışlarına aldırmaksızın çantasından cımbızı kaptığı gibi kılı çeker.Ev halkı Osman Efendi'nin köyü ayağa kaldıran çığlığıyla odaya koşar. Berber Mehmet, Osman Efendi'nin elinden zor alınır ve cımbızın ucunda tuttuğu yirmi santimlik kılla kapı dışarı edilir.

Osman Efendi'nin kanayan burnuna pansumanlar yapılır, kolonyalar koklatılır ve yaşlı adam tekrar yatağına yatırılır. Ertesi sabah Osman Efendi aylardır ilk defa rahat bir uykudan uyanır. Gözlerinin yaşarması geçmiştir. Baş ağrısından ise eser kalmamıştır.

Dönen kılın sinire yürüyüp gittikçe uzayarak dayanılmaz ızdıraplara yol açtığını doktorlar ancak o zaman keşfeder.

Çözümün bu kadar basit olabileceği kimsenin aklına gelmemiştir. Sapasağlam ayağa kalkan Osman Efendi, Berber Mehmet'i çağırtır ve ona bir servet bağışlar. Şimdi bu gerçek hikayeyi niye paylaştım?

Berber Mehmet efendilerin fikirleri var, dinlemek gerek.
Bazen büyük sorunların çok basit çözümleri olur.
Burnundan kıl aldırtmayanların başı çok ağrıyabilir.

Alıntı

Bu da Geçer Ya Hu

2017-07-28T09:24:00.001+03:00

Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar. Köylüler kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini tavsiye ederler.

Derviş yola koyulur, birkaç köylüye daha rastlar. Onların anlattıklarından Şakirin bölgenin en zengin kişilerinden biri olduğunu anlar. Bölgedeki ikinci zengin ise Haddad adında başka bir çiftlik sahibidir.

Derviş Şakir’in çiftliğine varır. Çok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer içer, dinlenir. Şakir de aileside hem misafirperver hem de gönlü geniş insanlardır…

Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Şakir’e teşekkür ederken, “Böyle zengin olduğun için hep şükr et.”der. Şakir ise şöyle cevap verir: “Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Bazen görünen gerçeğin ta kendisi değildir. Bu da geçer…”

Derviş Şakir’in çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Bir kaç yıl sonra dervişin yolu yine aynı bölgeye düşer. Şakir’i hatırlar, bir uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylüler ile sohbet ederken Şakir den söz eder. “Haa o Şakir’mi” der köylüler, “O iyice fakirledi, şimdi Haddad’ın yanında çalışıyor.”

Derviş hemen Haddad’ın çiftliğine gider, Şakir’i bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felaketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için tek çare olarak selden hiç zarar görmemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad’ın yanında çalışmak kalmıştır. Şakir ve ailesi üç yıldır Haddad’ın hizmetkarıdır.

Şakir bu kez Derviş’i son derece mutevazi olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır… Derviş vedalaşırken Şakir’e olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve Şakir’den şu cevabı alır: Üzülme… Unutma,bu da geçer…”

Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olup biteni öğrenir. Haddad birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı içinde bütün varını yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dostu Şakir’e bırakmıştır. Şakir Haddad’ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır.

Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söyler ve yine aynı cevabı alır: “Bu da geçer…”

Bir zaman sonra Derviş yine Şakir’i arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Şakir’in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır: “Bu da geçer…”

Derviş, “ölümün nesi geçecek?” diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Şakir’in mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır nede mezar. Büyük bir sel gelmiş,tepeyi önüne katmış, Şakir’den geriye bir iz dahi kalmamıştır…

O aralar ülkenin sultanı, kendisi için çok değişik bir yüzük yapılmasını ister. Öyle bir yüzük ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın… Hiç kimse Sultanı tatmin edecek böyle bir yüzük yapamaz. Sultanın adamları da bilge Derviş’i bulup yardım isterler. Derviş, Sultanın kuyumcusuna hitaben bir mektup yazıp verir. Kısa bir süre sonra yüzük Sultan’a sunulur. Sultan önce bir şey anlamaz; çünkü son derece sade bir yüzüktür bu. Sonra üzerindeki yazıya gözü takılır, biraz düşünür ve yüzüne büyük bir mutluluk ışığı yayılır: “Bu da geçer” yazmaktadır.

Hayat inişli çıkışlıdır. Her zaman bulunduğumuz durumun gelip geçici olabileceği aklımızdan çıkmamalıdır.

Alıntı

Herkesin ki Aynı

2017-07-28T08:22:00.000+03:00

Kısa ve geçici olan dünya hayatı, oyun ve eğlenceden ibarettir. İnsana süslü gösterilen, nefsin şiddetle arzuladığı kadınlar, oğullar, yük yük altın ve gümüş, salma atlar, davarlar, ekinler vs. dünya hayatının geçimliğidir. Dünya geçimliği olan yer ve gök arasındaki her şey insanlardan hangisinin daha güzel amel yapacağını sınamak için yaratılmıştır. İnsanı sınamak için yaratılan ve dünya geçimliği olan Allah’ın bunca nimetlerini şimdiye kadar öbür dünyaya götüren de olmamıştır. Kanuni Sultan Süleyman’ın “Ben ölünce bir elim tabutun dışında olsun! Halkım görsün ki Sultan Süleyman bile bu dünyadan eli boş gitmiştir” sözü manidardır. İster zengin ol, ister fukara ve her ne olursan ol herkesin mezarı aynıdır.

Hadisler

2017-07-07T12:25:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Ayetler

2017-06-23T13:54:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Mevlana' dan

2017-06-19T19:00:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Özlü Sözler

2017-06-19T18:38:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Duygular

2017-06-19T18:30:00.003+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Yaşasın İnternet

2017-06-19T18:28:00.001+03:00

Facebook, Twitter, instagram vs. kısaca sosyal medya yaygınlaşan internetle birlikte artık yaşamın bir parçası, pardon tamamı haline geldi. Artık mobil uygulamayla her zaman, her yerde ve her koşulda internetteyiz. Sadece lazım olanı aramak, oyun oynamak, müzik dinlemek, haber okumak için kullanmıyoruz interneti. Mobil internet sayesinde nerede olursak olalım kendimizden bahsedebiliyor, olduğumuz yeri, yediğimiz yemeği vs. paylaşabiliyoruz. Ancak bu paylaşımları yaparken beğeni, paylaşım, retweet, favori sayısı gibi kriterler ve egolarımız tamamen doğal olmamıza izin vermiyor. Sosyal ağlarda kendimizi inançlı, vicdanlı, kültürlü, siyasi, okuyan, insanlar gibi göstermek konusunda gayret gösteriyoruz. Devir artık bu devir.

İnsanlık can çekişiyor, umutlar ise hep başka bir bahara ertelenmiş, Vefa İsatnbul’ da bir semt, dostluklar ise çöp tenekelerinde… “Kimin umrunda yarınlar ? Kimin umrunda çocuklar ? Kimin umurunda bu isyankar çığlıklar ?” Her şey online olmak için… yaşasın İnternet…

Şoför Sözleri

2017-06-19T17:49:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Eğitim mi ? Asalet mi ?

2017-06-15T11:46:00.000+03:00

Osmanlı sarayında Padişah ile Veziri sohbet ediyorlarmış.

Padişah sormuş: Bir insanda önemli olan eğitim midir yoksa asalet mi.

Vezir biraz düşünmüş ve cevap vermiş: eğitim önemlidir Padişahîm.

Padişah: hayir demiş bir insanda önemli olan asalettir vezirim asalet.

Vezir itiraz etmiş hayır eğitimdir. Padişah asalet... Vezir eğitim... Tartışma uzayıp gitmiş. Padisah bakmış ki vezir inadından vazgeçmiyor, sinirlenmis vezirine dönüp söyle demiş: mademki çok ısrar ediyorsun sana 3 ay süre veriyorum, gelip bunu bana ispatlayacaksın, ispatlayamazsan kellen gider.

Veziri bir korkudur almış ve Padişahın huzurundan ayrılmış. odasina çekilip kara kara düşünmeğe başlamış. Düşünmüş... düşünmüş... gitmis bir kedi bulmuş başlamış kediyi eğitmeye: kedi otur, kedi oturuyor. kedi kalk kalkıyor, kedi yürü, yürüyor, kedi dur, duruyor... Tamam demiş ne söylersem kedi anlıyor ve yapıyor, eğitimi biraz daha ilerletmiş, kedi ön ayaklarını havaya kaldır ve yürü demiş kedi söyleneni aynen yapmış tıpış tıpış yürümeye başlamış. sonra kedinin ellerine küçük bir tepsi tutuşturmuş, kediyi oda içinde yürümeye alıştırmış. Her sabah uyandığında kediye tepsiyi veriyor ve oda içinde tıpış tıpış yürümesini zevkle seyrediyormuş. sonra tepsiye bir fincan koymuş. Kedi ellerinde tepsi ve tepsi üzerinde bir fincanla günlerce oda içinde gidip gelmiş... gidip gelmiş...

Bu arada Padişah veziri merak etmiş adamlarını gönderip gidin bakin vezir neler yapıyor bana bildirin demiş. Adamlar gitmişler vezire görünmeden neler yaptığını izlemişler ve Padişaha gördüklerini bir bir anlatmışlar.

Vezir imtihan gününün yaklaşmakta olduğunu hesaplayarak kediye son marifetlerini öğretmeğe karar vermiş ve ellerini saklattığı zaman kedi yan odadan çıkıyor ellerinde bir tepsi ve tepsi üzerinde bir fincan kahveyi vezire getiriyor, bekliyor, vezir kahveyi içtikten sonra bos fincanı alıp yan odaya götürüyormuş. Böylece birkaç gün bu eğitim devam etmiş kedi her şeye alıştıktan sonra vezir Padişaha haber gönderip hazır olduğunu bildirmiş. Sarayda büyük bir heyecan... Salonda herkes toplanmış, merakla neler olacağını bekliyorlarmış. Padisah tahtına kurulmuş sessizce duruyor, yaninda veziri bir koltuğa oturmuş etrafa tebessüm eden gözlerle bakıyormuş. Herkes nefesini tutmuş, bütün gözler vezirin üzerinde.

Padişah: imtihan baslasın demiş. vezir ayağa kalkmış etrafa mağrur gözlerle baktıktan sonra ellerini şaklatmış, salonun yan odasından bir kedi cıkmış ellerinde bir tepsi, tepsi üzerinde iki fincan Padişah ve vezire doğru tıpış tıpış...tıpış tıpış yürüyor kahve getiriyormuş.salonda müthiş bir sessizlik... Herkes nefesini tutmuş... Gözlerini açmış... Bu olanlara inanamıyormuş.

Kedi yavaş yavaş padişaha doğru ilerlemiş, Padişaha tam yaklaştığı sırada, Padisah elini kaftanının cebine sokmuş ve küçük bir fare çıkarmış, kedinin önüne bırakmış. Kedi fareyi görür görmez tepsiyi fırlatıp atmış, kahveler etrafa saçılmış ve ikisi de hızla koşarak yan odaya girip kaybolmuşlar. Salon kahkahadan inlemiş... Bir müddet sonra sessizlik olunca, padişah vezire dönüp söyle söylemiş:

Ben sana demedim mi, vezirim, asalet önemlidir asalet...

Alıntıdır

Duvar Yazıları

2017-06-15T11:12:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Mezar Notları

2017-06-08T14:39:00.000+03:00

Lütfen, resimler yüklenene kadar bekleyiniz

Secdenin Fazileti

2017-06-06T17:14:00.001+03:00

Mi'dad b. Ebi Talha (r.a.) şöyle anlatır: "Ben, Rasulullah (s.a.v.)'ın azadlısı Sevban (ra) ile karşılaştım, O'na: "işlediğim de beni cennete koyacak bir amel söyle" dedim, -başka bir rivayette- "Amellerin Allah'a en sevimli olanını bana bildir" dedim. Ama O konuşmadı. Sonra tekrar sordum fakat yine konuşmadı. Üçüncü defa sorduğum da ise dedi ki :"Ben de bunu Rasulullah'a sormuştum. Rasulullah (sav) "Çok secde et. Zira sen her ne zaman Allah için bir secde etsen, Allah, o secde sebebiyle seni bir derece yükseltir ve bir kötülüğünü giderir" buyurdu. " (Müslim rivayet etmiştir)

Önemine binaen konuyla ilgili birkaç hadis nakledeceğiz. Ubade b. Samit (r.a.), buyururken işitmiştir:

"Allah'a secde eden bir kula, Allah'u Teala, o secde sebebiyle bir iyilik yazar, bir kötülüğünü yok eder, makamını da bir derece yükseltir. O halde secdelerinizi çoğaltıp artırınız.” (ibn-i Mace, Hadis "Sahih" tir.)

Ebu Hureyre (ra)'den rivayet edildiğine göre Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

" Kulun, Rabbine en yakın olduğu hal, secde halidir. Öyleyse (orada) çok dua ediniz." Müslim rivayet etmiştir.)

Bu hadisi şeriften; sahabelerin cennete girmek için ne kabar çok çaba harcadıklarını ve bu yolu gösteren amelleri öğrenmeye ne kadar istekli olduklarını rahatlıkla anlayabiliriz. Allahu Teala Kur'an-ı Kerim'de: "Eğer bilmiyorsanız ilim ehline sorun" (Enbiya suresi 7) buyurarak bizleri öğrenmeye, öğrenmek için de soru sormaya teşvik etmiştir. Bu nokta da bize düşen, kendimizi, cehennemden kurtaracak ve cennete koyacak amelleri öğrenme hususunda çaba sarf etmek ve büyük küçük demeden kim olursa olsun, hakkı bize ulaştıranlardan alma noktasında kibre ve gurura kapılmadan cehd-ü gayret göstermektir.

Abdullah ibn-i Mes'ud'un (r.a.) "Hakkı, düşmanın bile söylese kabul et, batılı, dostun bile söylese reddet" sözü, bu meseleyi çok net bir şekilde ifade etmektedir.

İmam Mücahid' de "ilmi, haya eden ve kibirlenenler öğrenemezler" (Buhari, Kitabu'l ilm de "Muallak" olarak rivayet etmiştir) diyerek soru sormada utanan ya da kibrinden dolayı soru sormayan insanların ilmi elde edemeyeceğini bize öğretmiştir.

Rabbimiz Kehf Suresin de, Hz. Musa'nın ilim öğrenmek için uzun bir yolculuk yaptığını ve bu uğurda yorularak birçok sıkıntıya göğüs gerdiğini anlatır. Ümmetin yıldızları olan Sahabe, Tabiin ve Etbau't tabiin de ilim öğrenebilmek için aynı zorluklara katlanmış, bir Hadis-i Şerifi öğrenmek veya ilmi bir meseleyi halledebilmek için çok uzun mesafeler kat etmiştir.

Cabir b. Abdullah (r.a), Abdullah b.Üneys' e (r.a.) tek bir hadisle ilgili soru sormak için tam bir aylık mesafeye yolculuk etmiştir. (Buhari, Kitabu'l ilm)

Said b.Müseyyeb (r.a.)'de şöyle demiştir: "Yalnızca bir hadis öğrenmek için gece gündüz yolculuklar yapardım" (EI-Bidaye ve'n Nihaye, 9/100)

Bu insanlar, bir meseleyi öğrenebilmek için bu kadar uğraş gösteriyorsa bizlerinde bundan ibret alması ve dinimizi öğrenme adına mutlaka bir şeyler yapması gerekir.

Selef-i Salihinin' in ilim uğruna çektiği sıkıntıyı ve bu yolda görmüş olduğu zorlukları öğrenmek isteyenlere; Şeyh Ebu Gudde'nin kaleme aldığı ve "ilim Uğruna" ismiyle tercüme edilerek "Polen Yayınları" tarafından piyasaya sürülen eseri tavsiye ederiz.

Hadiste secdenin önemine dikkat çekilmiştir.

Secde; kibir ve gururunu ayaklar altına alarak en değerli azan olan alnını Alemlerin Rabbi'nin huzurunda yere koyarak ubudiyetini ifade etmendir.

Secde; aczi yet ve zaafını Allah'a arz etme makamıdır.

Secde; Allah'tan başkalarına itaat etmeyeceğini ve kulluğun sadece Allah'a olacağının ilanıdır.

Secde; Allah'ın huzurunda baş eğerek müstekbir Tağutlara baş kaldırmanın simgesidir.

Secde; Şeytan'ın kaybettiği imtihanı kazanmaktır.

Secde; dualara icabet anıdır.

Secde; huzura ermenin ve kalbi itminanı elde etmektir.

Secde; sadece secde edenlerin hissedebileceği müthiş bir tattır. ihlaslı bir kalple ve bu manaların tamamının bilincinde olarak Allah için secdeye kapanmak, kişiye kulluğunu, Allah (cc) karşısında ne kadar aciz ve zayıf olduğunu, O'na olan ihtiyacını ve beşeri yetersizliğini fark ettirir; Onu sufIi alemden alarak ulvi alemlere sevk eder.

İlk Yaşamın Son Durağı

2017-06-06T16:50:00.000+03:00

Maddeci bir dünya anlayışının yaygınlaştığı ve müslümanlara da bulaştığı bir çağda, en önemli ve en anlamlı nasihat, ölümle ilgili nasihatler olsa gerek. Her şeye isyan edebilen, birçok İlahi hakikati tartışabilen ve kabul etmek istemeyen insanlar, söz ölüme geldiği zaman susmaktalar, isteyerek veya istemeyerek bu İlahi gerçeği kabul etmektedirler.

Çünkü insan ölümlüdür ve istisnasız her nefis ölümü tadıcıdır!' Tüm insanlar, nefes nefese bu akıbete doğru koşturmakta ve ilk yaşamın son durağına varmaktadırlar..! Hayat kadar, hatta hayattan daha gerçektir ölüm!. Yaşadığının farkına varmayan nice insanlar dahi, ölümün farkına varacaklardır.

Ölümün hakikatini farketmek, asıl itibariyle yaşamı ve yaşamın hakikatini fark etmektir. Çünkü ölümden sonraki asıl yaşamın keyfiyeti, ölümden önceki kısa yaşamın keyfiyetine bağlıdır. Bu iki yaşam arasındaki ölüm gerçeğini dikkate almak, birbiriyle alakalı olan bu iki yaşamı birleştirmek demektir. Tabi ki önemli olan, bu gerçeği yaşarken fark edebilmek, ölüm gerçeğini fark ederek asıl hayata şimdiden dirilebilmek ve ebedi olan asıl hayatı mamur edebilmek için yaşayabilmektir.

Evet, bu çok kısa yaklaşımdan sonra usulca kulağınıza eğiliyor ve fısıltıyla soruyorum,

Böyle mi yapıyorsunuz ?

Fani olan dünya hayatı için mi, baki olan ahiret hayatı için mi yaşıyorsunuz ?

Şııışşt Duymuyor musunuz ?

Yoksa siz de yaşarken ölenlerden misiniz ?

Yoksa sizin de mezar taşınıza şöyle mi yazılacak ,

1975'de doğdu ,

Akil baliğ olunca öldü ,

2005'de defnedildi !

Ruhuna üç Vah, bir Eyvah !

Mehmed ALAGAŞ – Yoldaki Musibetler

Müflis Kimdir ?

2017-06-06T16:45:00.000+03:00

Ebü Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre, Rasülullah sallallahu aleyhi ve sellem:

"Müflis kimdir, biliyor musunuz?" diye sordu.

Ashab: Bizim aramızda müflis, parası ve malı olmayan kimsedir, dediler. Rasülullah sallallahu aleyhi ve sellem:

"Şüphesiz ki ümmetimin müflisi, kıyamet günü namaz, oruç ve zekat sevabıyla gelip, fakat şuna sövüp, buna zina isnad ve iftirası yapıp, şunun malını yiyip, bunun kanını döküp, şunu dövüp, bu sebeple iyiliklerinin sevabı şuna buna verilen ve üzerindeki kul hakları bitmeden sevapları biterse, hak sahiplerinin günahları kendisine yükletilip sonra da cehenneme atılan kimsedir" buyurdular.[1]

İnsanlar arasında müflis, parası ve malı bulunmayan veya pek az olan kimse diye bilinirse de, Peygamber Efendimiz, hakiki müflisin bunlar olmadığını açıklamıştır. Çünkü bu durum, daha sonra zengin olmakla ortadan kalkabilir veya ölümle sona erebilir. Gerçek müflis ise hadiste bildirilendir. Böyle kimseler tamamen mahvolmuş, helak olmuş, ahirete götürdüğü hayır ve hasenattan elinde hiç bir şeyi kalmamıştır. Bunların bütün iyilik ve sevapları, üzerlerinde hakları olanlara ve alacaklılarına verileceği gibi, günahları da onların üzerlerine yüklenecek, sonra da cehenneme atılacaklardır. Gerçek zarar ve ziyan, hakiki iflas işte budur. Böyleleri ahiret yoksulu sayılırlar.

Hz. Peygamber'in"müflis kimdir?" tarzındaki sorusu, toplum tarafından onun kelime olarak bilinen manasını açıklamak değil, onları irşad etmek, aydınlatmak gayesi taşımaktadır. Nitekim, Allah Resülü'nün müflisin ahiret hayatıyla ilgili olan gerçek anlamını onlara açıklamasından bunu anlamak mümkün olmaktadır.

Kişinin namazı, orucu, zekatı ve benzeri ibadet ve taatları onun iyilik kazanmasını ve sevap elde etmesini sağlar. Ancak, cennete girmek için bunlar yeterli olmaz. Emredilen ibadet ve taatlarla birlikte, hatta bunlardan daha önemli olarak dinin haram kıldığı, nehyettiği şeylerden sakınılması icab etmektedir. Özellikle maddî ve manevî yönü itibariyle, kulların haklarına tecavüz, amme mallarına hıyanet, Allah'ın affetmeyeceğini bildirdiği büyük günahlar arasındadır. Bu nevi günahları işleyenler, dünyada hak sahipleriyle helalleşip tevbe etmedikleri takdirde, ahirette hak sahipleri onlardan haklarını alacak ve Allah'ın huzurunda hesaplaşacaklardır.

Başkasına sövmek, hakaret etmek, kötü söz söylemek, iftira etmek, namuslu insanların namusuna dil uzatmak, haksız yere birinin malını yemek, kanını dökmek, insanları dövmek, her nevi zulüm ve haksızlık, iyilikleri ve onlardan elde edilen sevabı ortadan kaldırır, sahibini cehenneme sürükler.

Kıyamet gününde ki hesaplaşmada ödenecek bir mal ve mülk yoktur. Dolayısıyla haksızlıkların karşılığı haksızlık yapanın iyi amellerinin sevaplarının alınması, üzerinde hakkı olanların günahlarının haksızlık yapanların üzerine yükletilmesi şeklinde olacaktır. Orada hiçbir hak zayi olmayacak, kimseye en küçük bir zulüm ve haksızlık yapılmayacaktır.

Gerçek müflis, ibadet ve taatı olduğu halde, üzerinde bulunan kul hakları sebebiyle, amellerinin sevabı, hak sahiplerine verilince, kıyamet gününde cehenneme girmeyi hak edenlerdir.

_______________________________________________________

[1] Müslim, Birr 59. Ayrıca bk. Tirmizî, Kıyamet 2

Dua Kavramının Anlamı

2017-06-06T16:40:00.001+03:00

Sözlükte; “çağırmak, seslenmek, davet etmek, istemek ve yardım talep etmek” anlamlarına gelen dua, din ıstılahında; Allah’ın yüceliği karşısında insanın aczini ve zafiyetini itiraf etmesi, sevgi ve saygı ile O’nun lütuf, nimet ve yardımını, dünya ve ahirette nimetler ve iyilikler ihsan etmesini; üzerindeki sıkıntı, dert ve belayı gidermesini; günah, hata ve kusurlarını bağışlamasını dilemesi; yalvarıp yakarması ve O’na hâlini arz edip niyazda bulunması demektir. (bk. Rağıb ve İbn Manzûr, d.’a.v. maddesi)

Dua kavramı; “saygı” ve “Allah’ı anma” (ta’zîm ve zikir) ile “çağrı” ve “istekte bulunma” (nidâ ve istiâne) anlamlarını birlikte içerir. Dua; sınırlı, sonlu ve aciz olan insanın bütün benliğiyle sınırsız, sonsuz ve kudret sahibi olan yüce Allah’a yönelip O’ndan istek ve dilekte bulunması, O’nunla arasında bir köprü ve diyalog kurmasıdır. Dua eden insan; bütün zayıflığı, acizliği ve ihtiyaçları içinde, Yüce Allah’ın sonsuz kudretinin ve yüceliğinin, isteklerini ancak O’nun lütfu ve yardımıyla elde edebileceğinin bilincindedir. Bu bilinçle yapılan dua; insanın Yaratan’ına olan inancının, güveninin ve O’na teslim oluşunun bir göstergesidir. İşte bundan dolayı Peygamberimiz (s.a.s.);

لَيْسَ شَىْءٌ اَكْرَمَ عَلى اللّهِ مِنَ الدُّعَاءِ

“Allah’a duadan daha değerli bir şey yoktur” buyurmuştur.

(İbn Hıbbân, Ed’ıye, No: 870; Ahmed, II, 362; Tirmizî, De’avât, 1; İbn Mâce, Dua, 1)

KUR’ÂN’DAKİ ANLAMI

Çok anlamlı kavramlardan biri olan “dua”; Kur’ân’da yedi farklı anlamda kullanılmıştır. (bk. Ebû’l-Ferec, s. 292-295)

1. Çağrı (nidâ)

يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَج۪يبُونَ بِحَمْدِهِ وَتَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلاَّ قَل۪يلًا

“Sizi çağırdığı gün, O’na hamd ederek davetine uyarsınız ve (kabirlerinizde) pek az bir müddet kaldığınızı zannedersiniz.” (İsrâ, 17/52; bk. Enbiya, 21/45; Fâtır, 35/14; Kamer, 54/10)

2. İstiâne / Birinden yardım isteme

وَإِنْ كُنْتُمْ ف۪ي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ

“Kulumuza indirdiğimiz Kur’ân’dan şüphe ediyorsanız, siz de onun benzeri bir sûre meydana getirin; eğer doğru sözlü iseniz, Allah’tan başka, güvendiklerinizi de yardıma çağırın.” (Bakara, 2/23; bk. Yunus, 10/38; Mü’min, 40/26)

3. Söz (kavl)

فَمَا كَانَ دَعْوَاهُمْ إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا إِلاَّ أَنْ قَالُوا إِنَّا كُنَّا ظَالِم۪ينَ

“Azabımız onlara (helâk ettiğimiz toplumlara) geldiğinde sözleri, ancak ‘biz gerçekten zalimlermişiz’ demekten ibarettir.” (A’râf, 7/5; bk. Yunus, 10/10; Enbiya, 21/15)

4. İstifhâm / Bir şeyi sormak, anlamak istemek

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

“Ey inananlar! (Elçi), sizi yaşatacak şeylere çağırdığı zaman Allâh’ın ve Elçisinin çağrısına koşun ve bilin ki, Allah, kişi ile onun kalbi arasına girer ve siz, O’nun huzuruna toplanacaksınız.” (Enfâl, 8/24; bk. Bakara, 2/68; Yunus, 10/25; Kehf, 18/58; Mü’minûn, 23/73; Nuh, 71/5, 8)

5. İstekte bulunmak, yalvarmak (suâl)

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ

“Kullarım, sana benden sorarlarsa (de ki): Ben (onlara) yakınım, dua edip yalvaran, bana dua ettiği zaman onun duasına karşılık veririm…” (Bakara, 2/186; bk. A’râf, 7/134; Zuhruf, 43/49; Mü’min, 40/49, 60)

6. İbadet

Kur’ân’da birçok ayette “dua” kelimesi ve türevleri bu anlamda kullanılmıştır. Şu ayetleri örnek olarak verebiliriz:

قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنْفَعُنَا وَلاَ يَضُرُّنَا

“De ki: ‘Biz hiç Allah’ı bırakıp da bize fayda da, zarar da vermeyecek şeylere ibadet eder miyiz?...” (En’âm, 6/71)

وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللّهِ إِلٰهًا آخَرَ

“Onlar (Rahman’ın kulları), Allah’ın yanında başka tanrı tutup ona ibadet etmezler…” (Furkân, 25/68; bk. Mü’minûn, 23/117; Cin, 72/18, 20)

7. İman

قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ

“De ki: ‘İbadetiniz / imanınız olmasa Rabbim size ne diye değer versin?’...” (Furkân, 25/77)

Bu ayetteki “dua” kelimesi ibadet anlamına gelebileceği gibi iman anlamına da gelir. (Buhârî, İman, 2) İbadet kavramı, iman kavramını da içine alır. Bir insanın ibadet edebilmesi için her şeyden önce iman etmesi gerekir.

Kaynak : D.İ.B.

Milford Sound

2017-06-05T16:57:00.000+03:00

Dünyada pek eşine rastlanmayan bir doğaya sahip olan Yeni Zelanda’da yer alan Milford Sound nefesleri kesecek güzellikte.

Güney Yarımküre’nin en çok ziyaret edilmek istenen yerleri arasında yer olan bu fiyordlar, gezegendeki en inanılmaz yerlerden biri olarak kabul ediliyor.

Yeni Zelanda’nın en çok tanınan yerlerinden biri olan Milford Sound şelaleleri, kayalıkları ve orman alanlarıyla yılda 500 binden fazla ziyaretçiyi ağırlıyor.

Milford Sound, Yeni Zelanda’nın Güney Adası güneybatısında bulunan, Fiordland Milli Parkı içinde yer almaktadır.

Table Mountain (Masa Dağı)

2017-06-05T16:55:00.001+03:00

Table mountain ya da türkçe çevirisi ile “Masa Dağı”, Güney Afrika’nın Johannesburg şehrinden sonra en kalabalık şehri olan Cape Town’da bulunmaktadır. Bir çok dağın aksine tepe yüzeyi düz bir görünüm sergiler. Cape Town bayrağında da Masa dağına yer verilmiştir. Turistik açıdan bölge için son derece önemlidir. Özellikle yürüyüş sporlar ile ya da “cableway” olarak nitelendirilen teleferik sistemleri ile dağın tepesine yapılan geziler büyük ilgi görmektedir. Dağ yüzeyinden görülen manzara Afrika’nın en iyi manzaralarından biri olarak nitelendirilmektedir.

Masa dağının en yüksek noktası, dağ platosunun doğu yüzeyinde kalır ve 1.086 metre yüksekliğindedir. Platonun batı kanadında kalan teleferik istasyonundan yaklaşık 19 metre daha yüksektir. Dağın düz yüzeyi genellikle orografik bulutlar (hava parselinin yukariya dogru, bir engebe veya engel tarafindan yukselise zorlanmasiyla olusan bulut türü) ile kaplıdır. Hatta bu bulutlar nedeniyle oluşan bazı efsaneler vardır. Bunlardan bir tanesinde dağların sigara içtiklerinden bahsedilmektedir.

Masa dağı vejetasyon (bitki) açısından da oldukça önemlidir. Bir çok nesli tehlike altındaki tür bölgede yaşamını devam ettirmektedir. Yaklaşık olarak 2.200 kadar bitki türü olduğu düşünülmektedir. Bu rakam bir çok ülkenin tamamında olan bitki türü sayısından fazladır. Bölgedeki bitkisel yaşamın korunması amacı ile sürekli olarak “istilacı türler” olarak nitelendirdiğimiz, çabuk yayılan türler kontrol altında tutulmaya çalışılmaktadır.