my bird story

Jimmy story

2011-05-16T23:13:00.000+07:00

ตอนที่ 6 เสื้อแห่งความสุข

เสื้อถูกถักทอขึ้นมาจากเนื้อผ้าหลากหลายชนิด ผ้าฝ้าย ผ้าใหม ใยสังเคราะห์ ฯลฯ แล้วแต่ผู้ผลิตจะคิดค้นและนำวัตถุดิบชนิดใหนมาใช้

จากดอกฝ้ายปุยขาวฟูฟ่องดูนุ่มนวลน่าทาน(จนมีคนนำไปเลียนแบบทำเป็นขนม)ถูกถักทอจนเป็นเส้นด้ายจากธรรมชาติ

จากรังใหมจากตัวหนอนที่อาศัยกินใบหม่อนเลี้ยงชีวิตที่ต้องสิ้นชีวี กลายมาเป็นแพรพรรณอันเลอค่าราคาแพง(น่าจะทำอนุสาวรีย์ให้กับเจ้าหนอนน้อยพวกนี้นะ)

และจากความฉลาดของมนุษย์ที่สามารถทำใยสังเคราะห์เลียนแบบเนื้อผ้าให้สามารถนำมาใช้งานได้หลากหลาย เพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์(ที่ไม่มีวันสิ้นสุด)

เสื้อคือเครื่องนุ่งห่มเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ที่มนุษย์ทุกคนจำเป็นต้องใช้สวมใส่

ใส่เพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายจากสายลมหนาว ใส่เพื่อป้องกันแสงแดดที่แผดเผา สวมใส่เพื่อปกปิดร่างกายป้องกันความอายและสายตาลวนลามจากผู้คนรอบข้าง

เสื้อมีหลากรูปหลายแบบแล้วแต่นักดีไซด์เนอร์จะออกแบบ

ผู้บริโภคอย่างเราๆก็เลือกนำมาใช้ให้เหมาะสมกับงานกับความจำเป็นหรือความชอบของแต่ละบุคคลและที่สำคัญให้เหมาะกับกาละเทสะ

เจ้านกน้อย “จิมมี่” ก็มีเสื้อเหมือนกับคนอื่นเขาเช่นกัน

เสื้อกล้ามสองตัว ซึ่งถ้าดูตอนนี้มันอาจไม่เหลือสภาพของความเป็นเสื้อเท่าไหร่เพราะมันขาดรุ่งริ่งยานย้วย มีรูพรุนไปทั้งตัว ทั้งรูเล็กรูใหญ่เบียดเสียดแย่งพื้นที่บนเสื้อต่อตารางเซนติเมตรกันเลยทีเดียว

นั่นเป็นเพราะคมปาก(ที่ไม่มีฟัน)ของเจ้านกแก้วซันคอร์นัวร์น้อง “จิมมี่” ของเรานั่นเอง

เสื้อสองตัวนี้เรามอบให้เป็นสมบัติของน้องจิมมี่โดยเฉพาะ นั่นหมายความว่าเมื่อใดที่มันร้องขอที่จะมาอยู่กับเราเกาะบนไหล่เรา ซบอยู่บนอกเรา อยู่ในเสื้อของเราเมื่อนั้นเสื้อสองตัวนี้จะได้ทำหน้าที่ทันที

มันมีภาระหน้าที่ที่จะต้องผลัดเปลี่ยนกันทำงาน

มันทำงานเป็นกะ เมื่อเสื้อตัวหนึ่งถูกใช้ อีกตัวจะได้รับการซักและปะพรมด้วยน้ำยาปรับผ้านุ่มและพับไว้รอการผลัดเปลี่ยนเวรยามอยู่ในตู้เสื้อผ้า

มันได้ทำหน้าที่อันหนักอึ้งนี้พอๆกัน เสื้อสองตัวนี้จึงมีสภาพไม่ต่างกัน

เสื้อผ้าที่สภาพดีที่เราใช้ใส่สำหรับออกนอกบ้านออกไปทำงาน ออกไปพบปะผู้คน แน่นอนเสื้อผ้าเหล่านั้นต้องมีสภาพที่ดีแม้ว่าจะไม่ใช่เสื้อใหม่เสียทีเดียว แต่ทว่าหลายต่อหลายตัวล้วนแล้วแต่ถูกเจ้าจิมมี่ลับคมปากมาแล้วทั้งนั้น ตัวละรูสองรู

ก่อนที่เสื้อผ้าที่ดูดีเข้ากับหน้าตาเหล่านั้นจะแปรสภาพไปมากกว่านี้ เราจึงลงมติเป็นเอกฉันท์(ผมกับเพื่อน)ที่จะมอบเสื้อสองตัวนี้ให้เป็น “เสื้อแห่งความสุข” ของน้องจิมมี่ลูกเรา

เวลาของครอบครัวคือเวลาที่เราได้อยู่พร้อมหน้ากัน ซึ่งจะเป็นเวลาที่เจ้านกจิมมี่มีความสุขมากที่สุด

เสื้อแห่งความสุข

เป็นเวที สำหรับเต้น Tap

เป็นซอกมุมเอาไว้เล่นซ่อนหา

เป็นสนามหญ้าเวลาอยากเกลือกกลิ้ง

เป็นที่นอนอันอบอุ่นไว้ซุกนอนตอนง่วงจัด

และ...เป็นที่ระบายอารมณ์

โกรธ โมโห ซึมเศร้า สนุกสนาน ดีใจ เสียใจ พอใจ ไม่พอใจ ได้ดังใจหรือขัดใจ ตื่นเต้นหรือตื่นกลัว

จะอารมณ์ใหนเราไม่แน่ใจนัก

แต่...ทุกอารมณ์ ลงที่เสื้อสองตัวนี้

จงอยปากอันแหลมคมเหมือนกรรไกรที่ซื้อมาใหม่ จะเฉาะเจาะลงบนผืนเสื้อทีละรู สองรู สามรู สี่รู จนนับไม่ถ้วน จน.......

...คงได้เวลาเปลี่ยน “เสื้อแห่งความสุข” ตัวใหม่แล้วล่ะ

Jimmy story

2011-03-25T00:25:00.001+07:00

ตอนที่ 5 ช่างทำผม

เราไม่แน่ใจว่าการกระทำเช่นนี้ของน้อง Jimmy จะหมายถึงอะไรกับการที่ปีนขึ้นไปบนหัวเราแล้วปฏิบัติการขยุ้มขยำ จิกๆ รูดๆ เขี่ยๆ ถูๆ ไถๆ บนกะบาลที่เหลือเส้นผมเส้นเล็กๆลีบบางอยู่เพียงน้อยนิด

อาจจะเห็นเป็นหญ้าอันเขียวชะอุ่มน่าเกลือกกลิ้งเหตุผลนี้น่าดีใจ รึว่าเห็นเป็นกิ่งไม้แข็งใบไม้เหี่ยวหรือฟางแห้งๆที่น่าจะเอามาทำรังได้ เหตุผลนี้คงต้องหันกลับมาทำการสังคายนาเส้นผมใหม่ เห็นจะดีเป็นแน่แท้

ว่าแต่เราจะใช้แชมพูยี่ห้ออะไรดีล่ะเส้นผมถึงจะได้ดูดีมีน้ำหนักเหมือนผมนายแบบที่โฆษณาทางทีวี จะได้เปลี่ยนความคิดของเจ้า Jimmy ได้

หรืออีกประการหนึ่งที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดนั่นคือ มันคงคิดว่านี่คือเส้นขนของเพื่อนนกด้วยกัน เพราะจากการที่เราเลี้ยงมันมาได้ระยะหนึ่งเราพอจะรู้พฤติกรรมของมันบ้าง

ผมเคยตั้งความหวังไว้กับร้านตัดผมหลายๆแห่ง...เกือบทุกแห่ง...และทุกๆแห่ง

ว่า...ในการตัดผมแต่ละครั้งผมของผมจะต้องดูดีมีสไตร์รับกับใบหน้าอันหล่อเหลา(บ้าง)ของผม

แต่ทว่าในทุกๆครั้งที่ช่างผมบรรจงลงมือตัดจัดการกับเส้นผมบนหัวที่ละเล็กที่ละน้อยจากกกหูถึงกลางหัวจากต้นคอถึงท้ายทอยจากหัวด้านหน้าจรดหัวด้านหลัง จากปัดตาเลี่ยนเปลี่ยนเป็นกรรไกรจบสุดท้ายที่ใบมีดโกนจนแล้วเสร็จ มักจะ “ม่ายล่ายหล่างจายอั๊วเลย”

“โกนหนวดด้วยมั้ยน้อง” ช่างผมถาม “ไม่ครับ” ผมตอบโดยไม่ส่ายหน้าเพราะเกรงว่าใบมีดโกนในมือของช่างผมที่กำลังขูดเส้นผมตรงท้ายทอยจะจิ้มให้เกิดบาดแผลเอาได้

ผมไม่ชอบให้ช่างผมโกนขนโกนหนวดบนใบหน้า และผมคิดว่าสิวเจ้าถิ่นก็ไม่ค่อยชอบเช่นกัน มันมักจะขึ้นมาประท้วงทุกครั้งที่ผมใจอ่อน

ปิดท้ายการบริการด้วยการนวดคลายเส้นเล็กๆน้อยๆพอให้ร่างกายส่วนบนที่นั่งหลังขดหลังแข็งนานนับชั่วโมงได้ผ่อนคลายกระตุ้นร่างกายให้กระปรี้กระเปร่าไม่กระปวกกระเปรี้ยเพลียแขนจะได้ควักตังค์ออกมาจ่ายค่าบริการได้โดยง่าย

ผมไม่ค่อยมีร้านตัดผมเจ้าประจำเท่าไหร่เพราะแต่ละบาเบอร์ตัดออกมาแล้วไม่ค่อยถูกใจซักราย บางแห่งก็นำเสนอทรงใหม่ๆโดยอาสาที่จะออกแบบให้ฟรีไมคิดเงินเพิ่ม(อันนี้ชอบ)ก็เลยตามใจท่านแล้วแต่ท่านเห็นสมควร เรียกว่าลองเชื่อดูเผื่อดี(ใจง่ายนะนี่)เพราะดูจากหน้าตาและอายุของช่างแล้วท่านคงผ่านประสบการณ์มาเยอะและถ้าดีจะได้มีช่างประจำกับเขาบ้าง

...เหอะ..ๆ..ๆ..ๆ(เสียงหัวเราะจากเพื่อนฝูง)เมื่อเห็นทรงผมใหม่ที่เราพึ่งได้มา นั่นปะรัย! คิดเหมือนผมตอนเดินออกมาจากร้านตัดผมเลย

คงเป็นเพราะทรงผมไม่รับกับใบหน้า เอ๊ะ! หรือว่าใบหน้าไม่รับกับทรงผม อ๊ะ! รึว่าเราควรจะปรับปรุงหน้าตาเราให้เหมาะกับทรงผมของท่านๆทั้งหลายเหล่านั้นดี

ครุ่นคิดและเป็นอยู่อย่างนี้มานาน เอาเป็นว่าถ้ามันเรื่องมากหรือมากเรื่องนัก Skin head มันซะเลยดีกว่า

แต่ทุกครั้งที่เข้าร้านตัดผมชายไม่ว่าจะบาเบอร์ไหนๆ สิ่งหนึ่งที่ทุกร้านให้เหมือนๆกันถ้าไม่นับรวมความง่วงจนเคลิ้มหลับเป็นระยะๆ นั่นคือความสุขความเพลิดเพลิน เพลินเวลาที่มีคนมาจับมาลูบหัวเรา ทำให้ภาพเก่าๆสมัยเด็กๆผุดขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้ง

ผู้ไหญ่สมัยนั้นมักจะลูบหัวเด็กด้วยความเอ็นดูแล้วสอบถามสารทุกข์สุขดิบถามหารากเหง้าว่าเป็นลูกเต้าเหล่าไคร สำหรับเด็กอย่างผมแล้วมันอบอุ่น

อบอุ่นกับความห่วงใยที่สื่อผ่านอุ้งมือไหญ่ๆโอบพอดีกับหัวเด็กน้อยตัวเล็กๆอย่างเรา

และแล้วผมก็พบกับร้านบารเบอร์ที่ถูกใจผมเป็นที่สุด ช่างผมไม่ได้ดีเด่นอะไรมากมายไม่ได้เก่งมาจากใหนและไม่ได้ร่ำเรียนมาโดยตรง ออกจะเอาแต่ใจเสียด้วยซ้ำ แต่ช่างคนนี้เอาใจเก่ง น่ารักน่าเอ็นดู แก้มแดงๆ ตัวเล็กๆสีเหลืองส้ม หางเขียวๆ ...น้อง Jimmy ของเรานั่นเอง.

cyclingman: Calorie of Food

2011-02-13T14:33:00.000+07:00

cyclingman: Calorie of Food: "มาดูแคลอรี่ของอาหารกันเถอะ วิธีการลดน้ำหนักให้ได้ผลวิธีหนึ่งคือการควบคุมอาหาร(ไม่ใช่อดอาหาร) บวกกับการออกกำลังกาย โดยการรับเข้า(คือการกิน)จ..."

Jimmy story

2010-12-16T23:57:00.000+07:00

จิมมี่สตอรี่

ตอนที่ 4 จิมมี่ขี้อ้อน

คนทุกคนล้วนแล้วแต่ผ่านการเป็นเด็กมาแล้วทั้งนั้น แล้วตอนที่คุณเป็นเด็กคุณเคยอยากได้ของเล่นหรืออยากไปเที่ยวใหนๆอะไรต่อมิอะไรมากมายมั้ย? แล้วคุณทำอย่างไร คุณมีวิธีการใหนเพื่อที่จะให้ได้มันมา “อ้อน” ใช่! เป็นวิธีการที่ดีทีเดียวในหลายๆวิธี อ้อนพ่อ,แม่,ปู่,ย่า,ตา,ยาย,พี่,ป้า,น้า,อา ต่างๆ และรูปแบบการอ้อนก็จะแตกต่างกันไปตามแบบของแต่ละคนแล้วแต่ว่าจะอ้อนไคร กอด หอม บีบ นวด ทำตาอ้อนวอน ทำงานบ้านทั้งที่ไม่ค่อยอยากจะทำเท่าใหร่ ฯลฯ เพื่อหวังว่าสิ่งที่ร้องขอจะได้รับการพิจารณาโดยง่าย

ตรงกันข้ามถ้าหากคุณเป็นพ่อเป็นแม่ แล้วลูกๆมาทำอย่างนี้กับคุณๆก็คงจะเดาได้ไม่ยาก นักและก็คงจะให้ในทันทีถ้าสิ่งนั้นไม่ยากหรือลำบากจนเกินไปสำหรับคุณ

แล้วพ่อกับแม่ที่มีลูกเป็นนกอย่างเรา เราก็สามารถทำให้ได้ไม่ยากนักเช่นกัน แต่! นกพูดไม่ได้ แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่ามันต้องการอะไร แล้ววิธีการอ้อนของมันเป็นแบบใหนล่ะ? ผมบอกได้เลยว่ามันคือความรู้สึก เราใช้ความรู้สึก เวลาคุณเลี้ยงและผูกพันกับสัตว์อะไรสักอย่างคุณกับมันจะสื่อถึงกันได้ทางความรู้สึก และเราจะหาวิธีการที่เป็นรูปธรรมเพื่อเป็นสื่อกลางสื่อสารเพื่อระบุให้แน่ชัดว่าทำแบบนี้คืออะไรและจะได้อะไรตอบแทน ใช่ครับ! เราต้องสอนมัน เราสอนมันให้รู้จักการหอมแก้ม เพื่อสื่อถึงการขอและแลกกับสิ่งที่มันอยากจะได้ และเราก็ต้องเรียนรู้ในสิ่งที่มันสื่อสารมาด้วยว่ามันต้องการอะไร เช่นถ้ามันอยากที่จะไปใหนมันจะพุ่งหัวไปในทิศทางนั้นและจะหอมแก้มจุ๊บปากเพื่อขอให้เราพาไปและมันก็จะได้ในสิ่งที่ต้องการทุกครั้งไป.

Bird by Bird Imperfect Birds For the Birds Bird Feeder

Jimmy story, chapter 3

2010-05-09T00:28:00.003+07:00

บทที่ 3

“ฤดูเปลี่ยน....ได้เวลาแปลงร่างแล้ว”

ย่างเข้าเดือนพฤศจิกายน อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว แต่ทว่าฝนก็ยังไม่หยุดตกเสียทีเดียวยังคงจะวนเวียนมาตกอีกหลายห่าอยู่เหมือนกันเป็นช่วงรอยต่อของฤดู “ปลายฝน ต้นหนาว” ใช่เลย...ชอบคำๆนี้มาก มันทำให้รู้สึกว่าฤดูการแห่งความสุขกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว เทศกาลแห่งการท่องเที่ยว ดอกไม้สวยๆจะแบ่งบานแข่งกัน ไอหมอกเย็นๆที่ล่องลอยลงมาจนเห็นเป็นทะเลหมอกในหลายๆพื้นที่โดยเฉพาะบนดอยสูง ลมจากปากที่ลอยเป็นไอน้ำคล้ายกับกำลังพ่นควันบุหรี่ในขณะพูดคุย เสื้อกันหนาวตัวหนาๆสีสวยๆจะถูกนำออกมาไส่อวดกันและกัน

อ้า.!..และแน่นอนลูกชายของเรา น้องJimmyก็กำลังจะมีเสื้อใหม่สีสวยๆกับเขาเหมือนกัน........ ปล่าว!เราไม่ได้จะหาซื้อเสื้อมาให้นกเราใส่หรอก แต่เราหมายถึงลูกของเราน้องJimmy ที่กำลังจะผลัดขนต่างหากล่ะ ขนที่เคยเป็นสีเขียวร่วงมาได้พักหนึ่งแล้วและในขณะเดียวกันขนใหม่สีเหลืองส้มก็เริ่มแทงหลอดออกมา หน้าตาของมันตอนนี้ตลกน่าดูเลยหล่ะ เหมือนพวกพั้งร๊อคที่ทำผมตั้งเป็นแท่งๆแหลมๆนั่นเลย และในช่วงนี้มันจะง่วนอยู่กับการแกะหลอดที่หุ้มขนอยู่ให้หลุดออกมา ร่วงกราวเหมือนกับไม้ที่กำลังผลัดใบ หรือดูอีกที่มันเหมือนรังแคที่ร่วงมาจากหัวเราเหมือนกันนะ เอ๊ะ! แต่ดูอีกที่เหมือนเป็นขี้เรื้อนนะ.....

แก้มเริ่มมีสีแดงส้มแล้ว หัวเริ่มมีสีเหลืองแซมปีกก็เช่นกันส่วนปลายขนกับหางคงยังต้องรออีกสักระยะ แน่นอนทุกอย่างจะค่อยเป็นค่อยไปตามธรรมชาติจะไม่สามารถเปลี่ยนทีเดียวเหมือนถอดเสื้อกันหนาวออกตอนเจอแดดอุ่นๆหรอก แต่แค่นี้เราสองคนก็ภูมิใจในพัฒนาการของลูกเราแล้วล่ะ ....คุณว่ามั๊ย ?

โปรดติดตามตอนต่อไป

...............................................................................................................................

Season changes

November , the air begins cold , but still have it rains stay, intermittently change the season from the rainy season in the winter, yes! season is happiness has arrived already, festival is tourism, pretty flower will be, cold cloud that drift to get down, until see fog sea in many the area especially s on tall hill, the wind from the mouth that floats to are the steam is resembling with blow cigarette smoke while, woolen thick color pretty coat was picked up add to show off, spread out.!...

And certainly our son “Jimmy” will have new color pretty shirt adds alike........ Oho no! we will no seek to buy a shirt to give our bird adds, but we mean our child “Jimmy” take turns carry separately, carry at ever green fall come to get the one distance has already and mean while carry new yellow the orange, begin stab come out its face funny now very, be like the gang that do hair stands to are keen and at this time it will jubilantly with tube carving that covers to carry peel, yes!fall clamorously like a leaf that fall from the tree , see once more like the dandruff which fall to is from the head of alike person, Eh!but see once more like the leprosy.

The cheeks begins to are red the orange, the head begins to are yellow mix with green, wing also the at the end carries with the tail might wait for 2-3 month, certainly everything will proceed gradually as its nature may be can not change to is like take off a woolen coat goes out while meet warm sunlight, but only us couple be proud of the development has of our child already.... you are that?.

Please follow, next.

Jimmy story, chapter 2

2010-03-09T00:24:00.003+07:00

ตอนที่ 2

“อาหารมื้อแรกและบ้านหลังใหม่”

17.00 น. Jimmyเริ่มส่งเสียงร้องออกมาจากตะกร้า มันตื่นและมันก็คงจะหิว กระเพาะอาหารเล็กลงแบนราบจนเป็นเนื้อเดียวกับลำคอ “หนูหิวแล้วนะ” ถ้ามันพูดได้ก็คงเป็นคำแรกที่มันจะพูด ถึงเวลาที่พ่อแม่มือใหม่อย่างเราต้องทำหน้าที่แล้ว

อีกครั้งที่เราต้องทำความคุ้นเคยกับลูกของเรา เราอุ้มไว้ในอุ้งมือประคองเบาๆและพูดคุยกับมัน

ผมมีงานประจำที่ต้องทำและงานพิเศษหลังจากเลิกงาน เพื่อนผมจึงรับหน้าที่เป็นคุณพ่อมือใหม่คนเดียว

อาหารลูกนกที่ยังเป็นทารกอยู่นั้นจะเป็นอาหารสำเร็จรูปโดยเฉพาะ จึงไม่ต้องยุ่งยากกับการปรุง แค่เพียงนำมาละลายในน้ำต้มสุกก็ใช้ได้แล้ว จากนั้นก็บรรจุลงในกระบอกฉีดยาซึ่งส่วนปลายจะต่อด้วยสายยางชนิดอ่อนขนาดเล็กยาว 3 ซม.

เขาจับ Jimmy วางไว้บนตักแล้วใช้มือซ้ายง้างปากเบาๆ มันอ้าปากกว้างตามแรงมือ เขาสอดสายยางเข้าไปในลำคอแล้วใช้นิ้วกดส่วนท้ายกระบอกเบาๆ อาหารค่อยๆไหลลงไปช้าๆ มันกลืนอาหารอย่างชำนาญ นั่นเพราะที่ร้านขายสัตว์เขาก็ทำแบบนี้ จึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเรา แต่ที่เราได้คือความภาคภูมิใจในสิ่งที่เราได้ทำให้ลูกของเรา

1 เดือนต่อมา ตะกร้าใบเล็กคงไม่เหมาะกับลูกของเราแล้ว Jimmy โตขึ้นขนสีเขียวเต็มตัวขนปีกขนหางเริ่มยาว นกน้อยของเรากลายร่างแล้ว “เฮ้..ไอ้ลูกชายนี่บ้านใหม่ของนาย” เพื่อนผมซื้อกรงใหม่มาให้จิมมี่ “ย้ายเข้ามาอยู่บ้านใหม่ได้แล้วลูกชาย” เขาพูดพร้อมกับจับนกเข้าใส่ในกรง Jimmyตกใจกับสิ่งที่ไม่คุ้นเคยนี้ มันยืนนิ่งท่าทางตื่นกลัว พยายามที่จะออกมาหาเรา

หลังจากนั้น 5 นาที มันเริ่มสำรวจพื้นที่ ปีนป่ายไปตามส่วนต่างๆของกรง ด้วยความตื่นตาตื่นใจดูมันจะชอบบ้านหลังนี้เข้าแล้ว

“นี่คือบ้านของฉัน อาณาจักรของฉัน”

2.
“First food and new house”

17.00 o'clock. Noisy begin make a noise cry come out from a basket, it awake and might hungry. The stomach shrinks plain flat until is one meat with the throat “I has hungry already please” if it can speak, may first word that it will speak. Reach the time at novice type our parents has must to perform already.
Again at we must do the familiarity and our child, we hold in the palm supports to are soft and chat with it. I’m has the routine at must do and the part-time job after, quit the work, my friend then undertake to is neficial novice father alone.
Child bird food that still is the infant will stay that is the already cooked food especially , then must not complicated with cooking , only bring dissolve in boiled cooked water has also already. From that time, pack appeared medicine sprayer which, the at the end will build with rubber kind young small-sized long 3 Cm. tubes.
He catches “Jimmy” lay on fetch already use the left hand pulls gossipy, it opens the mouth wide follow hand power, he inserts the rubber tube has gone inside the throat already uses inch presses end is soft, the food quietly flow down go to slowly, it swallows skilfully food, that because at a shop sells his animal do like this then get into trouble easy for we, but at we have been the pride for what, we have made our child.
One month later, tiny basket has may to inappropriate with our child already ,”Jimmy” grow up carry green fully carry a wing carries the tail begins long , a little our bird has changed to the body ”Hey! …boy is this new house of you” my friend buys new cage comes to give Jimmy, “move come in stay new house” , he speaks and catch a bird reach to add in a cage. Jimmy Be frightened with strange this thing, it stands still look to is panic-stricken try to come out seek we.
Thereafter 5 minute, it begins to explore the area, climb go to in proportion all of a cage with the excited by seeing some spectacular things sees it will like this house has reached already
“This my house my kingdom”

Jimmy'story, chapter 1

2009-11-25T23:51:00.005+07:00

The 1

"coming to of jimmy"

10 August 2005, In tiny box that have ahole around, Have avoice "Kook.. kook" be insude, We open to see, Yes already! It is a little bird child, It is sleepung down on paper stack, It moves and start to come to
our way, it will try to stand up but it's leg still totteringly it cries to are soft when, see us, it was fed by the vendor before we will lead it comes to, it is fullvery, the stomach then poor it moves no, "Age it's about 1 month" the salesman tells with us when us buys. Yes! we bay it is from the market sells pets in Chiangmai city, 1200 Bath be the price that us will pay in order to get it comes to. We will intend to feed it best, and certainly we are.
              We must name to givse it. we expect 2-3 the name,
               "Molly" a woman too much, our bird will should is formed person.
               "Sai-pha" Thai name, but we have evered to have name this bird already and it is stubborn very must, do not take.
               "Jimmy" ok!...yes! weuse this name.
The character generally of a birds.
               Sun cournue, long body about 15-20 centimetre, yellw the range, red face, round white eyes, black eye, a wing and green tail, habit, like to stay with island per son have been on the shoulder for along time, want carefulness love from us, in love with it from the beginning sees.

                                                                                                                           plese follw next.....

จิมมี่สตอรี่ บทที่ 1

ตอน การมาของ Jimmy

วันที่ 12 สิงหาคม 2548 ใน ตอนบ่าย ในกล่องใบเล็กๆที่เจาะรูไว้รอบๆ มีเสียง "กุกๆกักๆ" อยู่ข้างใน เราเปิดกล่องออกดู ใช่แล้ว! มันคือลูกนกตัวน้อยๆ นอนอยู่บนกองกระดาษ ขนมันยังไม่ขึ้นเลย มันมองมาทางเรา มันพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ก็ทำไม่ได้เพราะขามันยังไม่แข็งแรงพอ มันร้องออกมาเบาๆ

กระเพาะมันปูดใหญ่ออกมาตรงลำคอแสดงว่ามันอิ่มมาก เพราะก่อนที่เราจะเอามันมาคนขายได้ป้อนอาหารให้กับมัน นี่คงเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้มันยืนขึ้นมาไม่ได้ กระเพาะมันกองอยู่กับพื้น มันคงหนักด้วยแหละ "อายุของมันประมาณ 2-3 อาทิตย์" คนขายบอกกับเรา ใช่แล้ว! เราซื้อมันมาจากตลาดขายนกแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ เราซื้อมันมาในราคา 1200 บาท เรายินดีจ่ายเพื่อที่จะใด้มันมาเลี้ยงเราจะเลี้ยงมันให้ดีที่สุด และแน่นอนเราหลงรักมันตั้งแต่แรกเห็น

มันเป็นนกแก้ว"ซันคอร์นัว"ตัวโตเต็มวัยจะยาวประมาณ 20-25ซม. ใบหน้าสีแดง จากหัวไปถึงลำตัวสีเหลืองส้ม ปลายปีกสีเขียว หางสีเขียวเข้มปนน้ำเงิน นิสัยชอบอยู่ไกล้กับคนเลี้ยงมันจะเกาะอยู่บนบ่า ในคอเสื้อ ขี้เล่น ต้องการความรักและความไกล้ชิดจากมนุษย์

เราต้องตั้งชื่อให้มันแล้วล่ะ เราคิดมา 2-3 ชื่อ ตอนแรกเราจะใช้ชื่อ"พอลล่า"แต่กลัวว่านานไปมันจะเหลือแต่คำว่า...ล่า..หล้า..คาดว่าจะกลายเป็นอีหล้าไปเสีย ไม่เอาดีกว่า และอีกอย่างเราคิดว่านกเราน่าจะเป็นตัวผู้มากกว่านะ อีกชื่อที่คิดไว้คือ "สายฟ้า" ชื่อไทยๆดี แต่!เราไม่เอาเพราะเราเคยมีนกที่ชื่อไทยแบบนี้แหละและมันก็ดื้อแถมดุเอามากๆ สุดท้ายมาจบที่ชื่อ "จิมมี่" ต้องบอกว่าไม่มีเหตุผลเอาเป็นว่าเราชอบชื่อนี้ก็แล้วกัน......น๊ะ จิมมี่ น๊ะ

โปรดติดตามตอนต่อไป.......