Aby uczcić jej odejście postanowimy prześledzić jej historie rodziny. Fakty są ekscytujące, możemy się między innymi dowiedzieć, że odziedziczyła ona dar w postaci niesamowitego głosu po swoich przodkach. Whitney posiadała korzenie afrykańskie, holenderskie oraz amerykańskie.

Whitney Houston urodziła się w  New Jersey. Była trzecim i najmłodszym dzieckiem Johna i gospelowej piosenkarki Cissy Houston. Jej matka, kuzynka Dionne Warwick i matka chrzestna Aretha Franklin są znaczącymi postaciami na scenie gospelowej, soulowej i R&B. Jej pierwszy solowy występ w kościele to "Guide Me, O Thou Great Jehovah". Kiedy była nastolatką, rodzice rozwiedli się, a ona została pod opieką matki. Uczęszczała do żeńskiej szkoły katolickiej Mount Saint Dominic Academy, gdzie poznała najlepszą przyjaciółkę Robyn Crawford, którą określiła jako "siostrę, której nigdy nie miała". Kiedy Houston nadal była w szkole, matka dawała jej nauki śpiewu. Oprócz Cissy Houston, Arethy Franklin, i Dionne Warwick, Whitney miała również kontakt z muzyką Chaki Khan, Gladys Knight i Roberty Flack, którzy wywarli na nią wpływ jako śpiewacy i wokaliści.

Matka Houston, Cissy Houston w 1996 roku otrzymała Nagrodę Grammy dla Najlepszego Albumu Tradycyjnego Gospel Soul, album który zawierał wersję How Sweet It Is (To Be Loved by You), za którą również zdobyła nagrodę. Jej karierę zawiera kopie piosenek Elvisa Presley'a, Mahalia Jacksona, Wishbone Ash i Arethy Franklin - jest ona teraz także artystką solową. Ponadto, jeden z prapradziadków Cissy był Holendrem.

Ojciec Cissy, Nitcholas Drinkard urodził się jako syn Susan Bell Drinkard (nazwisko panieńskie Fuller, urodzona w 1876), który był po części Holendrem i Afro - Amerykaninem. Ojciec Nitcholasa, John Drinkard (ur. 1870) był rodowitym Amerykaninem. Jego przodkowie byli właścicielami ziemskimi o afro-amerykańskich korzeniach z Blakely w Georgii, gdzie urodziła się trójka z rodzeństwa Cissy.

Jako dziecko, Cissy Houston dołączyła do siostry Anny i braci Larry'go i Nick'a w grupie gospel - Drinkard Four - w 1938 roku. Jej siostra Lee (matka piosenkarzy Dee Dee i Dionne Warwick), później dołączyła do grupy - która zmieniła nazwę na Drinkard Singers - wraz z Ann Moss i Marie Epps. Houston i Drinkard Singers regularnie udzielali występów w New Hope Baptist Church, a później nagrali na żywo album dla RCA o nazwie "A Joyful Noise".

Whitney dorastają w otoczeniu gwiazd; Queen of Soul Aretha Franklin była jej matką chrzestną. Rodzinny głoś został również odziedziczony przez jej kuzynkę, amerykańską piosenkarkę, aktorkę i prezenterkę TV Dionne Warwick.

Popularność Whitney osiągnęła apogeum w latach 80. i 90. Dzięki nagranemu wówczas przebojowi "I Will Always Love You" z filmu "The Bodyguard", w którym zagrała wraz z Kevinem Costnerem. Muzyka z tego filmu zdobyła w 1994 roku nagrodę Grammy za płytę roku. Houston zagrała też w filmie "Czekając na miłość" ("Waiting to Exhale").

Aby wyświetlić drzewo Whitney Houston, kliknij TUTAJ.

Kliknij na obrazek, aby wyświetlić pełny obraz

źródło: Wikipedia

Zdjęcie: Wikipedia (kliknij, aby powiększyć)

Czy to zbieg okoliczności, czy też przeznaczenie, że w niektórych rodzinach pechowe wydarzenia dzieją się z pokolenia na pokolenie?

Kilka tygodni temu statek wycieczkowy, Costa Concordia, osiadł na mieliźnie i zatonął u wybrzeży Włoch. Zginęło wielu pasażerów, co jest bardzo smutne nie tylko dla nas wszystkich, ale przede wszystkich dla ich rodzin. O niewiarygodnym szczęściu w nieszczęściu może mówić jedna pasażera Concordii, Valentina Capuano, która swoją historie podzieliła razem ze swoją babcią. W dziwnym zrządzeniem losu, babcia Capuano był pasażerem Titanica, który uderzył w górę lodową 100 lat temu podczas rejsu z Southampton do Nowego Jorku - tak jak Valentina również przeżyła katastrofę.

Jesteśmy świadomi, że jest to prawdopodobnie tylko zbieg okoliczności, ale to fascynujące móc obserwować drogę historii rodzin, która często się powtarza z pokolenia na pokolenie na całym świecie.

Czy istnieje podobny przykład w Waszych drzewach genealogicznych? Czy historia się powtórzyła w dziwny sposób między pokoleniami?

Jeśli tak chętnie wysłuchamy Waszych komentarzy!

Dzisiaj mamy dla Was również ciekawe zdjęcia - jedne z najstarszych na świecie. Zdjęcia te stanowią jedne z najwcześniejszych jakie kiedykolwiek uchwycono. Aby móc wyświetlić w większym rozmiarze każdy obrazek kliknij na każde zdjęcie. Czy robią one na was wrażenie?

W 1826 roku powstał pierwszy trwały obraz o nazwie „View from the Window at Le Gras” („La cour du domaine du Gras”), wyprodukowany przez francuskiego wynalazcę Josepha-Nicéphore’a Niépce’a. Obraz przedstawia widok z okna pierwszego fotografa na miasteczko Saint-Loup-de-Varennes. Miejscowość leży we wschodniej Francji, liczy ok. 1000 mieszkańców i jest znana tylko dlatego, że znajdował się tam dom J.N. Niépce. Wykonanie obrazu trwało 8 godzin!

To zdjęcie zostało wykonane przez francuskiego artystę Louis Jacques Daguerre w 1837 r. i było pierwszym "dagerotypem" obrazu - który nie wymagał wielu godzin pracy nad jego wykonaniem.

Ten ujęcie to również dzieło Louisa Daguerre, które zostało wykonane w 1838 lub 1839 roku i prezentuje pierwszy obraz fotograficzny człowieka. Pojawia się ruchliwa ulica, gdzie większość ludzi porusza się zbyt szybko, aby pozostawić wrażenie podczas 10-minutowej ekspozycji, jednak człowiek polerujący swoje buty w lewym dolnym rogu zatrzymał się wystarczająco długo, by być widocznym.

To zdjęcie z 1839 roku przedstawia pierwszą na świecie jasną fotografię człowieka, holenderski chemik Robert Cornelius wykonał fotografie siebie samego.

To zdjęcie jest jednym z pierwszych trwałych kolorowych zdjęć, jakie zostały stworzone przez szkockiego fizyka Jamesa Clerka Maxwella w 1861 roku. Stworzył on obraz na bazie czerwieni, niebieskiego, żółtego i filtrów, a następnie łącząc je w jeden złożony obraz. Fotografia przedstawia wiązkę tartanu (tkaniny z owczej wełny).

Ten obraz, kolejna bardzo wcześnie wykonana fotografia kolorowa pochodzi z 1872 roku i oferuje widok Angouleme w południowej Francji.

Zastanawialiście się kiedyś dlaczego część Waszych przodków żyła znacznie dłużej od pozostałych? Jak to możliwe, iż w rodzinie od strony ojca średnia długość życia wynosiła minimum 70 lat, a członkowie rodziny matki umierali zazwyczaj przed 65 rokiem życia? Skąd te różnice? Może często występowały jakieś charakterystyczne choroby? Jaki to ma wpływ na Was i Wasze zdrowie?

Skoro zadaliście sobie te wszystkie pytania i może sprawdziliście statystyki na MyHeritage teraz jest dobry moment by zebrać wiadomości dotyczące historii chorób w waszych rodzinach i dodać je do drzewa genealogicznego. Dzięki temu będziecie świadomi, na jakie choroby narażeni jesteście Wy i wasze rodziny w sposób szczególny. Przede wszystkim będziecie wiedzieć czego unikać, a na co zwrócić szczególną uwagę.

Historia dotycząca Waszych rodzin powinna zawierać informacje na temat chorób, operacji, które przeszli Wasi przodkowie jak i najbliżsi krewni. Wszelkie dane o występowaniu w przeszłości chorób takich jak cukrzyca, problemy z ciśnieniem, rak czy też choroby psychiczne mogą świadczyć o skłonnościach genetycznych. Także Wy możecie być zagrożeni wystąpieniem tych i innych chorób. Każdy z nas wie, że dużo łatwiej jest zapobiegać chorobom niż je leczyć.

Jeśli macie również możliwość to zaznacie, w jakim wieku wystąpiła dana choroba u krewnego, czy była to kobieta czy mężczyzna, jakie zastosowano leczenie, w skutek czego następowała śmierć. Na MyHeritage możecie z łatwością zaznaczać przyczynę śmierci - w faktach przy każdym profilu jest taka opcja. Przykład poniżej:

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć

Regularnie przeprowadzajcie badania stanu swego zdrowia. Zdrowia nam nic nie zastąpi, a bez niego nie możemy być szczęśliwi i w pełni funkcjonować.

Warto spędzić np. weekend na przeprowadzenie małego wywiadu na temat chorób rodzinnych. Uzyskacie w ten sposób bezcenną wiedzę dla siebie i swojego lekarza pierwszego kontaktu. Ten czas spędzony nad przygotowaniem historii chorób może okazać się bardzo cenny w przyszłości, bo w zdrowym ciele zdrowy duch!

Informacje zebrane dziś, mogą jutro uratować Wam życie i waszej rodzinie!

zdjęcie: flickr.com

Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne "Gniazdo" podjęło się indeksacji udostępnionych w Internecie skanów ksiąg metrykalnych. Baza tworzona jest za pomocą aplikacji ASIA, która pomaga ujednolicić zgromadzone informacje i ułatwia obustronną komunikację pomiędzy bazą Narodowego Archiwum Cyfrowego oraz Towarzystwa. Strona jest obsługiwana w kilku wersjach językowych takich jak francuski, niemiecki, angielski. W projekcie może wziąć udział każdy, a aby przyłączyć się do projektu indeksacji należy skontaktować się z administratorem strony.

Zgromadzony w bazie materiał, tworzony jest przez wolontariuszy, którzy bezpłatnie dokonują transkrypcji dokumentów archiwalnych, a uzyskany materiał udostępniają ogółowi społeczności internetowej. Jakkolwiek wszelkie prace odbywają się bezpłatnie, tak samo jak bezpłatne jest korzystanie z wyszukiwarki.

Swoje doświadczenia na temat poszukiwań w BASI - opisała na swoim Blogu Pani Małgorzata Nowaczyk, która opisuje swoją przygodę z projektem w ten sposób:

"Wpisałam nazwisko Skok i wyskoczyło mi pełno wyników, z których wiele należy do mojej rodziny! Znalazłam rodzeństwo oraz ciotki i wujków mojej praprababci, do których nie dotarłam podczas przeszukiwań mikrofilmów. Chcę tutaj serdecznie podziękować pani Marii Sadowskiej, która tę parafię zindeksowała. Dzięki jej pracy, dzisiaj, nie ruszając się z domu powiększyłam moje drzewo o 10 nowych osób: pięcioro rodzeństwa praprababki, dwa śluby – jej siostry i brata, oraz dzieci tegoż brata."

A tutaj pozostałe projekty Towarzystwa, o których wspomnimy wkrótce:

• Spis Księży Wielkopolskich
• Spis i indeksacja nekrologów z prasy wielkopolskiej
• Cmentarz na Samotnej w Poznaniu
• Straty armii pruskiej

Przy pomocy uczniów zbierają legendy i ustne podania, a również dokumentują relacje starszych mieszkańców o nieodległych wydarzeniach dotyczących swojej Małej Ojczyzny. Niebagatelną rolę w podtrzymywaniu miejscowej tradycji i zwyczajów odgrywa regionalny zespół pieśni i tańca Familia kierowany od lat przez państwa Helenę i Wiktora Gołębiów.

Helena i Wiktor Gołębiowie założyciele Zespołu Pieśni i Tańca Familia

Organizowane są również wiejskie uroczystości kultywujące pamięć o tutaj urodzonych i wychowanych osobach zasłużonych dla Polski i Rudołowic. W 2011 roku zasadzono dąb katyński i poświęcono kamień z tablicą ku pamięci kpt Władysława Gawła zamordowanego przez sowieckich oprawców w 1940 roku w Charkowie. Częste są wieczornice poświęcone ważnym wydarzeniom historycznym z występami uczniów pod kierownictwem pani Barbary Kowal.

Uroczystość posadzenia dębu katyńskiego poświęconego kpt Władysławowi Gawłowi zamordowanemu w 1940 roku w Charkowie

Nie można nie wspomnieć o izbie pamięci w Szkole Podstawowej, w której można obejrzeć kopie starych dokumentów, wiele fotografii oraz przedmiotów codziennego użytku. Wszystkie te i inne działania pasjonatów z Rudołowic są wspaniałym narzędziem poznawczym dla miejscowej młodzieży i integrującym mieszkańców. Jest to także nieoceniona pomoc dla genealogów amatorów chcących poznać wszelkie okoliczności w jakich żyli i pracowali ich przodkowie. Dla chcących poznać więcej szczegółów z działalności i dokonań Stowarzyszenia Miłośników Historii i Tradycji Rudołowic polecam tę stronę.

Barłacze męskie - pantofle zimowe w szkolnej izbie pamięci

Gościnny blog Pana Jerzego Kochmana

Różowy, czy niebieski? Jaką płeć dziecka preferujemy?

Genetyka rządzi się swoimi prawami. Biologiczna płeć jest definiowana już w momencie poczęcia, z czego najczęściej nie zdajemy sobie sprawy. Z 46 chromosomów, które są obecne w ludzkim genomie, 45 jest takich samych u mężczyzn i kobiet. Różnice płciowe determinuje obecność lub brak tego ostatniego - chromosomu Y w zygocie.

W 2001 roku OBOP zbadał preferencje Polaków odnośnie płci dziecka. Wówczas ponad połowa badanych odpowiedziała, że płeć dziecka nie ma znaczenia. Zaledwie 22 proc. zdecydowałoby się na chłopca i jedynie 19 proc. na dziewczynkę. O synu częściej marzą mężczyźni. Co więcej prawie połowa badanych uznała, ze płeć nie ma wpływu na wychowanie.

Alternatywnie w rodzinach, w których jest dużo chłopców w większości oczekuje się potomka płci żeńskiej, natomiast gdy jest dużo dziewczynek oczekuje się potomka męskiego. Wiem coś o tym, jest nasz szósta rodzeństwa, 5 dziewczyn i jeden chłopak - szósty, możecie sobie wyobrazić jaka ulga dla rodziców gdy w końcu jako szósty urodził się chłopczyk, a nie dziewczynka. Zastanawiający jest też fakt, że w mojej rodzinie jest tylko dwóch potomków, którzy zachowają nazwisko nazwisko moich dziadków po stronie ojca - mój brat i kuzyn, reszta same kobiety i może ich potomkowie jeśli będą płci męskiej, jako, że w rodzinie nadaje się nazwisko męża po ślubie.

Rafał Filipowski przedstawiciel polskiego dystrybutora Intelligender Test mówi, że statystki w Polsce pokazują, że szansa na urodzenie męskiego potomka w Polsce jest większa. Na każde 100 dziewczynek rodzi się 105 chłopców. Mimo to coraz więcej rodziców chce jak najwcześniej poznać płeć swojego dziecka. Decydują o tym głównie uwarunkowania ekonomiczne i możliwość odpowiedniego przygotowania do narodzin potomstwa pod katem określonej płci.

Z biegiem lat preferencje Polaków odnośnie płci dziecka nie ulegają zasadniczym zmianom. W 2006 roku podobne badania przeprowadził Instytut Badania Opinii RMF. Płeć dziecka nie miała znaczenia dla prawie 43 proc. badanych. 31 proc. respondentów zdecydowałoby się na potomka płci męskiej, nieco ponad 25 proc. na potomka płci żeńskiej.

Z czego wynikają preferencje odnośnie płci dziecka? Powodów jest wiele. Wśród tych najczęściej spotykanych wymienia się uwarunkowania genetyczne, czyli próbę uniknięcia chorób dziedzicznych wiążących się z określoną płcią dziecka. Równie częste są uwarunkowanie psychologiczne, jak silna potrzeba posiadania własnej „kopii” tej samej płci. W wypadku posiadania dwójki dzieci większość marzy, aby miały różną płeć. Kolejne to uwarunkowania społeczne. Dla wielu rodzin męski potomek pozostaje jest określany przez pryzmat silniejszej pozycji społecznej i ekonomicznej. Niegdyś królowe dążyły, by urodzić potomka płci męskiej - następcę tronu, który zapewni przychylność narodu.

A jak jest dzisiaj? Może podzielicie się komentarzami z nami na ten temat? Przykłady możecie opierać o swoje doświadczenia i rodziny.

źródło: we-dwoje.pl

Wisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923 w Prowencie, za kilka miesięcy skończyłaby 89 lat. Była nie tylko polską poetką, ale także eseistką i krytykiem literackim, tłumaczką, felietonistką. Ponadto była założycielem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w 1989 r., członkiem Polskiej Akademii Umiejętności od 1995 r., a w 2011 została odznaczona Orderem Orła Białego z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego.

Szymborska urodziła się w zabudowaniach folwarcznych na Prowencie. Jej matką była Anna Maria zd. Rottermund, a ojcem Wincenty Szymborski, zarządca zakopiańskich i kórnickich dóbr hrabiego Władysława Zamoyskiego. Od 1924 rodzina Szymborskich mieszkała w Toruniu, od 1929 w Krakowie. Wisława Szymborska uczęszczała tam początkowo do Szkoły Powszechnej im. Józefy Joteyko przy ul. Podwale 6, a następnie od września 1935 do Gimnazjum Sióstr Urszulanek przy ul. Starowiślnej 3-5.

Po wybuchu II wojny światowej kontynuowała naukę na tajnych kompletach, a od roku 1943 zaczęła pracować jako urzędniczka na kolei, by uniknąć wywiezienia na roboty do Rzeszy. W tym też czasie po raz pierwszy wykonała ilustracje do książki (podręcznik języka angielskiego First steps in English Jana Stanisławskiego) i zaczęła pisywać opowiadania oraz po trochę wiersze.

Od 1945 brała udział w życiu literackim Krakowa, do 1946 należała do grupy literackiej „Inaczej”. Według wspomnień poetki największe wrażenie wywarł na niej Czesław Miłosz. W tym samym roku podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, by następnie przenieść się na socjologię. Studiów jednak nie ukończyła ze względu na trudną sytuację materialną.

W kwietniu 1948 wyszła za mąż za poetę Adama Włodka. Nowożeńcy zamieszkali w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22. Niepowtarzalny klimat tego środowiska miał inspirujący wpływ na twórczość poetki. Z mężem rozwiodła się w 1954. Od 1969 była związana z pisarzem Kornelem Filipowiczem aż do jego śmierci w 1990, nie łączył ich jednak nigdy związek małżeński.

W 1949 roku pierwszy tomik wierszy Szymborskiej Wiersze wg innych źródeł Szycie sztandarów nie został dopuszczony do druku, gdyż "nie spełniał wymagań socjalistycznych". Debiutem książkowym został wydany w roku 1952 tomik wierszy Dlatego żyjemy. Szymborska należy do najczęściej tłumaczonych polskich autorów. Jej książki zostały przetłumaczone na 42 języki. Szymborska była wiele razy odznaczana i nagradzana. Jej dorobek literacki jest i będzie zawsze doceniamy w Polsce i światowej literaturze.

Sławni o Szymborskiej:

Premier Donald Tusk powiedział o Wisławie Szymborskiej, że poetka była uważnym świadkiem naszych codziennych zmagań. "Umiała o nich mówić takim językiem, który – jeśli chciało się słuchać – otwierał nas ku sobie, z prostego powodu, bo sięgał do naszych najgłębszych ludzkich uczuć.(...) Nie czekała i nie liczyła na honory. Gdy nadeszła sława była nią wyraźnie zakłopotana. Wiernych czytelników miała zawsze za przyjaciół. Odpowiedzią na nadwiślański tumult i zgiełk były pogodny uśmiech i zaduma nad pojedynczym losem" .

„Razem ze śmiercią Wisławy Szymborskiej kończy się jakaś epoka, w sensie literackim i cywilizacyjnym. Poezja Szymborskiej jest wspaniała, wybitna, a zarazem - przystępna dla każdego. Może być czytana i rozumiana nie tylko w Polsce, ale na całym świecie. Szymborska była człowiekiem niezwykłym. Takich ludzi spotkać można rzadko. Była człowiekiem z krwi i kości" - powiedział poeta, prozaik i publicysta Tomasz Jastrun.

Poniżej prezentujemy drzewo genealogiczne Wisławy Szymborskiej.

Kliknij na obrazek, aby wyświetlić drzewo

Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci.
— Wisława Szymborska [*]

źródło: PAP, Wikipedia

W tym dniu ludzie również przypominają sobie jak ten dzień wyglądał kilka pokoleń wstecz. Wspominamy wówczas nawet te niewiarygodne i te opowieści o miłości, które nas doświadczyły lub też naszych przodków.

Wszyscy słyszeliśmy historie miłosne naszych dziadków lub pradziadków lub innych przodków. Mogą one obejmować miłość, która była rozdzielona ze względu na odległość, wydarzenia historyczne, nieporozumienia rodzinne lub z inne powody.

Choć czasy były trudniejsze, jakimiś sposobami te niemożliwe miłości zwyciężyły, pary się pobierały, a ich miłość przetrwała do czasów współczesnych.

Kiedy byłam mała jeszcze w latach '80 zapytałam Mamę  jak się poznali z Tatą. I tutaj zaczęło się  lekkie omijanie tematu! W końcu Mama przyznała się, że prawie była zaręczona z kimś innym! Jednakże, los sprawił, iż musiała sama się udać na Ślub kuzyna na Śląsk, gdyż ówczesnego jej partnera wiązały sprawy zawodowe. I tam poznała mojego Tatę - miłość od pierwszego wejrzenia! Gdyby nie Ślub kuzyna, i możliwość poznania mojego Taty - nie było by mnie i pięciorga mojego rodzeństwa a historia potoczyłaby się się zupełnie inaczej. Takie są różne przypadki, które pojawiają się w naszym życiu i które je kierunkują.  Historia ta miała swoje miejsce w sobotę 14 lutego 1981, ciężko byłoby zapomnieć taką datę!

Chociaż do Polski obchody walentynkowe tak naprawdę trafiły w latach 90. XX wieku z kultury francuskiej i krajów anglosaskich, a także wraz z kultem Świętego Walentego z Bawarii i Tyrolu to niektórzy obchodzili ten dzień w wyjątkowy sposób w Polsce już dużo wcześniej.

Od dzisiaj do 10 lutego zapraszamy Was do udostępniania nam swoich ulubionych Walentynkowych historii miłosnych lub też zdjęć. Opowiedz nam je w komentarzach pod tym postem lub opublikuj zdjęcie na stronie fanów Facebooka, Google+ lub wyślij nam tweet na @MyHeritage.

3 najlepsze historie/zdjęcia otrzymają kupon w wysokości 20 Euro, który można wykorzystać na zamówienie plakatu drzewa genealogicznego w naszym serwisie. Zwycięzcy będą ogłoszeni 14 lutego!

Podziel się z nami swoją historią i wygraj kupon na plakat drzewa genealogicznego

Jednak szczegóły w dokumentacji pozostawiają wiele dla wyobraźni. To - oczywiście - do czasu zbadania adresu podanego w spisie.

Jest to część układanki, która dostarcza barwnych treści z życia naszych przodków. Rodzaj domu, najbliższa otaczająca go okolica, czasem też przemysł wokół - to fascynujące elementy, które pomagają nam wizualnie określić fragmenty z życia naszych przodków.

W dzieciństwie miałam okazję odwiedzić nie tak odległy dworek, a tak naprawdę jego ruiny należący do przodków mojego taty, przy okazji wysłuchałam historię jaka wiązała się z tą okolicą oraz moim prapra dziadkiem po stronie ojca - było to niesamowite doświadczenie, nie tylko dla mnie, ale też i siostry, która mi towarzyszyła. Szkoda tylko, że wówczas nie spisałam szczegółów dotyczących bohaterów tej opowieści (był to czas kiedy nie widziałam za wiele o genealogii), osoba - starszy Pan, który opowiedział mi szczegóły niestety odszedł już z tego świata. Dlatego ważne jest spisywanie wszystkich faktów dotyczących Waszych przodków, nie tylko samych ich jako postaci, ale również miejsc w jakich przyszło im żyć.

A teraz zapraszamy Was do ankiety!