tag:blogger.com,1999:blog-17941093710917999202024-08-29T16:09:32.405-07:00කැටපත් පවුරයථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.comBlogger12125tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-39095230547764013342023-01-25T19:04:00.002-08:002023-01-25T19:39:01.592-08:00රෑ වෙනවට මං බයයි<p> උදේ ඉඳලා අම්මගේ උණුහුමේ ඉඳන් තනේ එල්ලිලා කිරි බීපු මට,</p><p>කලුවර වෙලා, කිරිත් නෑ අම්මගෙ මූණ පේන්නෙත් නෑ, කෑ ගහල ඇඬුව මම</p><p>ඉතින් රෑ වෙනවට මං බයයි.</p><p><br /></p><p>අද නම් කෑවෙත් නෑ බත් හරියට, අම්මා ඇඬුවා මම කෙට්ටුයි ලු </p><p>හබුං කටයි බත් දෙකටයි, නොකෑවොත් බිල්ලන් එයි කියා අම්ම කිව්වා</p><p>ඉතින් රෑ වෙනවට මං බයයි </p><p><br /></p><p>අප්පච්චි මළේ හේනේ ඉඳල එනකොට අලිය ගහලා </p><p>මම පොඩි හින්ද ගෙනාවලු අලුත් අප්පච්චි යෙක් , බාප්පා....</p><p>අම්මා නැති වෙලාවට මට කරනවා කරදර, කිව්වොත් අම්මට මරනවලු මාව </p><p>ඉතිං රෑ වෙනවට මං බයයි</p><p><br /></p><p>පාන්දරින් නැගිටලා උයල පිහල ළමයි ලැයිමෙ සුරැකුමට දාලා </p><p>කූඩෙත් අරන් යන්නේ වත්තේ දලු කඩන්න, සින්න දොරේගෙ වදේ ගේ පැත්තේ ඇවිත් යන්න කියල </p><p>දලු කඩල ළමයි අරන් ගෙදර ඇවිත් රෑට උයන කොට, රස්තියාදුකාර මිනිහා එනවා වැනි වැනි </p><p>"අදත් මේවද කන්න තියෙන්නේ " තලනවා මට වෙරි මර ගාතෙන් </p><p>ඉතිං රෑ වෙනවට මං බයයි </p><p><br /></p><p>මහත්තයා උදේට ටයි කෝට් ඇඳගෙන තට්ටු තුනේ ගෙදරින් එළියට යන්නේ මොන්ටෙරෝ එකෙන්</p><p> බ්‍රිටිෂ් කොලේජ් එකෙන් ළමයි ගන්න යවන්නේ අවූඩිය රියැදුරු එක්ක </p><p>රතු පාටට තිබුනා තොල් සායම් හාදුවක් කමිස කොලරයේ, විස්වාසයි මට ඒ මගේ නම් නොවේ</p><p>තිබුනා කවරයක් කලිසම් සාක්කුවේ , කොන්ඩම්, මා වෙනුවෙන් නොවේ </p><p>ගෙදර ආ විට ඔහු සයනයේ හැසිරුනේ මෘගයෙකු වගේ </p><p>ඉතිං රෑ වෙනවට මං බයයි</p><p><br /></p><p>ජීවිතෙන් දශක හයක් ගෑවුණා, රැකියාවෙන් ඉහළම තැනට ගියා </p><p>සල්ලිත් යහමින් ලැබුවා, ඉඳහිට මිනිහ එක්ක අඩියකුත් ගැසුවා </p><p>ළමයි ඔක්කොම දීග දුන්නා, උන් ඔක්කොම රට ගියා</p><p>මේ සතියට දෙපාරක්ම පපුව රිදුම් කෑවා, වැල් තුනක් බ්ලොක් ලු දොස්තර කිව්වා</p><p>ඉතිං රෑ වෙනවට මං බයයි...........</p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p> </p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p><p><br /></p>යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-46018260949271513692018-08-20T20:53:00.001-07:002018-08-20T21:10:42.041-07:00හිටිවන කවි<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
අයියෝ අපේ හිතහොඳ පොඩී<br />
බොන්නෙපා තනියම බකාඩී<br />
වමනෙත් වෙයි වී වෙරි වැඩී<br />
කසාය ලැබෙයි බලු වේවැල් තඩී<br />
<br />
ඇතිවන පදම ගත් අපේ නි සින්දු<br />
පදමට ගලපලා ගයනව ගී සින්දු<br />
තනිවම ගයා මඩුවේ නම රැන්දූ<br />
දිගු කල් දිනේවා මහිතවත් බන්දු <br />
<br />
ගෝඨ ඉම්බර වන් අපෙ නාඹර කස්සා<br />
තනි කරට ගති බීමත් පොඩී උස්සා<br />
පෙරට තිබූ පය ගන්නේ නැති. පස්සා<br />
දින දින වනවා මල්ලවපොර දස්සා<br />
<br />
ගල් මංජා ඔතනවා මාලේ සූකා <br />
වටටම බෙදනවා නිසිලෙස ඒකා<br />
පදමට ආවිට ඒබව නොම සලකා<br />
තාමත් මල් ඔතනවා බිබී නොකා <br />
<br />
මඩුවේ පාලක බණ්ඩාර චින්තන ය<br />
ඔහුව පාලනය කරන්නේ පූසෙක් ය<br />
ඔහු ඇති සැමතැන ඇත්තේ ප්‍රගීත ය <br />
කවදත් ඔහු මා ළය බැඳි සොයුරා. ය<br />
<br />
කවි පබැඳුම් මා හට නැත වෙහෙස <br />
ඇති පන්තිය නැති වන විට හවස<br />
උගැනුමට අපමණ ගන්නා වෙහෙස <br />
අපතේ ගියා සේ දැනේ පිණි දුටු අහස<br />
<!--/data/user/0/com.samsung.android.app.notes/files/share/clipdata_180821_091439_508.sdoc--><br />
<br />
නීති පොත් ගිල ඉන්නා. මිශාල යා<br />
සිතා ඉන්නෙ ඌ සැමටම විශාල යා<br />
වියත් දෙකක් නෑ ඉඟ හරි පළල් යා<br />
ළඟ හිටියොත් ඕකා මහ කුපාඩි යා<br />
<br />
සටනට බැස කර කර දේ අමු තු<br />
සුන් කර දෑ උන් උන් සියලු සතු<br />
මුඩු හිස දනවයි බිය අන්. සතු<br />
නැති ඔහු බබ්සි නම් අපේ පුතු<br />
<br />
කොල්ලෙක් වගේ ඉන්නා මේ දෙවන් මිණී<br />
කැලයට වැදුනෙ පිරිවර සමග සපැ. මිනී<br />
අතරමගදි ඉවසනු බෑ සුළු දිය බර පමණී<br />
හනිකට දිවගොස් රූස්ස ගසට මුවා වුනී<br />
<br />
අනේ සිහිනෙන් වුවත් නිල් පටි දරන් නා<br />
ඕනේ තැනකදී ස්කාෆෝල්ඩ් පෙනෙන් නා<br />
පැරදුන විට වැළහින්නකු මෙන් අඬන් නා<br />
කවුරුත් ඔහුට සාන්ත ඇන්ඩෲ කියන් නා<br />
<br />
අහන්නේ වයන්නේ සිංදු නිතර ම යකඩ ඔළු<br />
වලියක් ගියොත් පැටලෙන්නේ කෙහෙ වලු<br />
කන්නේ නිතර ම පාං එක්ක හොදි මාළු ඔළු<br />
අරුමයක් නොව මේ හැම දන්නා දසිත මලු<br />
<br />
<br />
<!--/data/user/0/com.samsung.android.app.notes/files/share/clipdata_180821_094000_082.sdoc--><br />
<br /></div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-35359583695223505112017-06-11T01:09:00.003-07:002017-06-11T01:09:58.041-07:00පෙම් කවි<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
2012 මාර්තු මස 03 දින එවකට මාගේ පෙම්වතියව සිට දැන් මාගේ බිරිඳ වෙත ලියූ කවි පෙළක්<br />
<br />
ගන්නට ඔබෙ දෑත මගේ දෝත පුරා<br />
ආවේ කලක සිට මා පෙරුම් පුරා<br />
කරගන්නට මා ඔබගේ දිවි තුරා<br />
ඉනු මැන පතිනියනි තව එක් වසක් පුරා<br />
<br />
පානම ගමේ ඉන්නා විට තනි පංගලමේ<br />
ඔබෙ රුවමයි මා දුටුවේ ගම සෑම කොනේ<br />
ඉවසුම් නොදේ පාලුව මේ රත්තරනේ<br />
දුවලා එන්නම් බලන්නට ඔබ මාගේ පණේ<br />
<br />
පොඩි දරුවන් දකිනා විට ඔබෙ හසරැල්ල<br />
පිනවයි මා වේවිය එය මගේ මන ලොල්ල<br />
දෙන්නට සැමදා ඔබ වෙත ඔය හසරැල්ල<br />
හදමුද ඉක්මනින් අපෙ හුරතල් කැදැල්ල<br />
<br />
බියකරු කොටින් වළසුන් ලැගි කැලෑවේ<br />
අලියා මග බසී ගොම්මන් වූ වෙලාවේ<br />
සසුනට වූ රහතුන් වැඩි තලාවේ<br />
සිටියෙමි මා කුඩුම්බි ගල් තලාවේ<br />
<br />
ඔබ හා ගියේ මා පෙරදා පින්නවල<br />
මතකද හිටියා ඉත්තෑවා ඔබ අසල<br />
දුටුවා පැටවා සමග සිටි අලි යුවල<br />
මනලොල් වූවා දැක ඔබේ මදහස අමිල<br />
<br />
මතකද එදා අප දෙදෙනා ගිය දොළුව<br />
පැච් එක ගොසින් ඔබ වූවා ගොළුව<br />
එය සැකසූ හෙයින් වෙරදා එය මා තනිව<br />
වූවා නේද සැමදා මා ඔබ විරුව<br />
<br />
දළදා ගොසින් ඉල්ලූයේ අපි දෙදෙනා<br />
එක් වන්නට ඉක්මනින් අපි දෙදෙනා<br />
දළඳා සමිඳු පිහිටෙන් අපි දෙදෙනා<br />
සතුටින් කාලය ගෙවෙයි අපි දෙදෙනා<br />
<br />
ඇතත් මිණි කැට මුතු කැට සයුරේ කෙතරම්<br />
ඔබයි මගේ දියමන්තිය ඔබ දන්නවනම්<br />
සසර පුරා සැම තැන ඔබ සෙවූ තරම්<br />
පපුව පලා පෙන්නමි මා ආලය කරන තරම්</div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-45343483152470016582017-05-21T23:15:00.002-07:002017-05-21T23:15:28.004-07:00ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්<br />
සයනත වැතිරුණු ඇයගේ<br />
ළ‘මතින් මා සවනත වැකුණු ඒ හඬ<br />
ආදරයේ උච්ඡතමයෙන්<br />
මා රුහිරෙන් උපන්<br />
ඒ කුමරුගේ ළයෙන් ම නැගෙන යුරු<br />
<br />
සුහුඹුල් අත් පා විහිදුවා<br />
දෙවිඳුන් සමග සිහිනෙන් හිනැහෙන<br />
නොඉඳුල් සිතැති පින්වත් කුමරුනි<br />
නගන්නේ ඒ හඬයි ඔබේ ළ‘මතින්<br />
ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්<br />
<div>
<br /></div>
<div>
අනාගතය ඔබගේ පුතේ</div>
<div>
සවිකර ගැනුමට අද දිනේ</div>
<div>
මා පිය අප දෙදෙන ඔබේ</div>
<div>
වෙහෙසෙන්නේ අපම‍ණේ </div>
<div>
එවිටද හද නගනුයේ</div>
<div>
ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්</div>
<div>
<br /></div>
<div>
වැඩිහිටි වූදා ඔබ යම් දිනේ</div>
<div>
දරුවකු ආ විට ඒ දිනේ</div>
<div>
ඔබටත් ඇසේවී මේ ලෙසේ</div>
<div>
ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්</div>
<div>
<br /></div>
<div>
ඉන් මතු දිනයක පුතේ</div>
<div>
යහතින් සිටිනු මැන පුතේ</div>
<div>
දැක සුරතල් ඔබේ සහ මුනුපුරන්ගේ</div>
<div>
නෑසෙනු ඇත නිසල කයෙන් අපේ<br />
ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්<br />
<br /></div>
</div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-9681935391183431412015-05-09T20:21:00.001-07:002015-05-10T05:28:21.443-07:00බඩදරු වීම<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
කාලයක් පෙම් බැඳා<br />
පෝරු මස්තකාරූඪ වී<br />
පැතුයෙමි වන්නට<br />
පූර්ණැති පවුලක්<br />
<br />
සති ගණන් මාස ගණන් කල් ගත වූයේ<br />
ගත වැගුරූ දාඩිය නැත පළ දුන්නේ<br />
සිත් තුළ යම් කිසි දුක ඇති වූයේ<br />
දොස්තර ළඟ පෝළිමේ සිට ගන්නේ<br />
<br />
ඔබලා හට නැත කිසි අඩු පාඩූ<br />
ඇත බොහො කල් තවමත් තරුණයි ලූ<br />
අරගනු මේ බෙහෙත් , තව උත්සහ කරනූ<br />
තුන්දහසයි බිල කැෂියර්ට ගෙවනූ<br />
<br />
කෙරුවෙමු ඒ සියලු දේ පේවී<br />
නැති කිසි පළක් ඇත මුදල් දියවී<br />
නෑයන් අසයි “නැත්දැයි තවමත්“ නියැවී<br />
ඇත මාගේ බිරිඳ සැමගෙන් කොන් වී<br />
<br />
ඇත වෙද මහතෙක් රජරට කඩ පනහේ<br />
ඔබ වැනි අයට ඔහු යහපත වන්නේ<br />
අද හෙට ගොස් ඔබ ඔහු හමු වන්නේ<br />
ඔබ හට නිසැක දරුඵල හිමි වන්නේ<br />
<br />
බොහෝ වෙර දරා අංකය ලැබ ගන්නේ<br />
පූරුවෙ පිනකටද මන්දා වෙදැදුරු හමුවන්නේ<br />
දෙමසක් බෙහෙත් බොන්නට මේ දරුවන්නේ<br />
එන අවුරුද්දේ අැරැගෙනු එනු ඔබේ දරුවන්නේ<br />
<br />
ඈ හට ඇතිය දැන් යම් යම් රුදා<br />
ඔක්කාරය ඇති විය ගිය බදාදා<br />
ඉහවහා ගොස් සතුට නැති විය හිස රුදා<br />
වන්නේය ඔබ මවක් , ගතිමි මම ඇය බදා<br />
<br /></div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-52500034177427867792013-11-07T04:06:00.001-08:002013-11-07T04:06:15.801-08:00ඊ ලෝකය<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
විඳවන ජීවිතය විඳගන්නට<br />
නිරස ජීවිතය රසවත් කරන්නට<br />
නොදුටු ළහිරු කිරණ දැකගන්නට<br />
හරිනු මැන දෑස් සකි සඳ<br />
ඉරා මාන්නයේ කඩතුරා බිඳ<br />
<br />
ඇබ්බැහි වුනු මුහුණු පොතත්<br />
නිතරම කොටන ට්විටරයත්<br />
නැත්නම් ජීවිතයට කවදත්<br />
ඇත සතුට සැමතැන සැමදත්<br />
<br />
ඇයි ඔබ මේ ලෙසේ<br />
දුක සේ සිටිනුයේ<br />
පෙම්වතිය මුහුණු පොතේ<br />
පැනගියා යැයි සිතේ<br />
<br />
<br /></div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-80462759202236498112013-10-02T21:19:00.002-07:002013-10-02T21:19:53.539-07:00සතුට<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
නිතර තම සතුට හඹා යන මිනිසා,<br />
නිතර තම සතුට යමක් මත ම රඳන නිසා,<br />
සතුට රඳන දෙය ම අනියත නිසා,<br />
නිතරම දුකින් සිටියි මිනිසා<br />
<br />
<br />
මිල මුදල් හෝ වෙනත් කිසිවක් ,<br />
කරගත හොත් තම සතුටක්,<br />
නැති වුනොතින් එය දිනක කිසියම්,<br />
කොහිද ඇත්තේ තම සතුට එතැකින්<br />
<br />
ඇති දෙයින් සතුටුව,<br />
ඉන්ට හැකි නම් අල්පේච්චව,<br />
ඇත සතුට නිතරම ,<br />
කුමට තැවෙමුද නැති දෙයක් ගැන<br />
<br />
හැම දෙයටම ලොබ මිනිසා<br />
සදයි කරගන්නට සියලු දේ තමා<br />
නැති දේ ගැනම සිතා<br />
තැවෙයි නිතර සතුට නැත සිතා<br />
<br />
තමා තුළ ඇති සතුට<br />
වෙන දෙයක් මත ඇතැයි සිත<br />
වෙහෙසෙයි එය කරගන්නට තම<br />
නොම වෙහෙසෙයි බලන්නට දෙසම තම<br />
<br />
මෙලොවට අප බිහිවුනේ<br />
කිසිදෙයක් ගෙන නොවේ<br />
යන විට මෙලොවින් මිනිසුනේ<br />
ගෙන යන්නේ මොනවද මෙලොවේ<br />
<br />
මිල මුදල් රන් රිදී මිණි මුතු<br />
ඇති හැකි ඇත්තෝ ළඟ අමුතු<br />
සතුටක් ඇතැයි අප සැම සිතු<br />
ඇත සතුට සැම විට බයක් මුසු</div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-60089439162436675042013-07-11T03:01:00.001-07:002013-07-11T03:01:22.841-07:00වෑවල වලව්ව<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
මෙය මාගේ නැසීගිය මයිලණුවන් විසින් පබදන ලද කවියකි.<br />
<br />
වෑවල වෙලේ වේවැල් වල වව්ල්ලූ<br />
වෑවල වෙලේ වලවල් වල ලූල්ලූ<br />
වෑවල වෙලේ වී වැව්වේ වාල්ලූ<br />
වෑවල වලව්වේ වහල්ලේ ලෑලිලූ</div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-91566656151934064062013-05-10T01:40:00.003-07:002013-05-10T01:40:54.890-07:00ඈ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
හිරු අවරට ගිය කළ<div>
හද අම්බරේ කැණිමඬලට </div>
<div>
පෑයු පුර සඳ - අම්මා</div>
<div>
<br /></div>
<div>
අකුරු අකුරු අමුණා සෑදූ </div>
<div>
පද වැලකින් කියනු නොහැකි</div>
<div>
සෙනෙහස අරුත් ගැන්වූ ඕ - පියඹ</div>
<div>
<br /></div>
<div>
සෙනෙහසේ පරමාර්ථයෙන් උපන්</div>
<div>
නිතර යහනේ දත් නැති ලොඹු සිනා මවන</div>
<div>
කිරි සුවඳින් මා මත් කළ ඈ - දියණි</div>
</div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-66792725165344842972013-05-02T19:38:00.001-07:002013-05-02T19:38:25.985-07:00පාළුව<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
මැදියම් රෑ කොපමණ වැහි වැටුණත්<br />
රිදී වන් විදුලි කළු වළාවන් එකලු කළත්<br />
මා යහන මත ඈ දැන් නැති බව<br />
ඒ හෙණ හඬ නැවත නැවතත් ගුගුළා කියනු ඇත<br />
<br />
එදා මේ යහන මත ඈ<br />
මා ළය මත හිස තබා<br />
ආදරයේ උණුසුම විඳගත්තී<br />
අද මා ළය වෙලා ඇත්තේ ඒ<br />
පාළුව කාන්සිය පමණකි<br />
<br />
රිදවයි හද ඔබේ මතකයන් නිදි නැති මේ රෑ<br />
කෙතරම් සොදුරුද ඒ මිහිරි අතීතය<br />
අතිනත් ගෙන අප අපේම ලොවකට පිය මැන<br />
අනාගතය ගැන සිහින දැල්වූ සැටි<br />
<br />
තවමත් උණුසුම ඇත ඔබේ සිරුරේ<br />
එහෙත් ඔබේ මුව නැවතත් මුමුණනු නොමැත<br />
මාගේ නම නැවත නැවතත්<br />
උඩුකුරුව සයනය කරන මා සොදුරිය </div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-65695169638747187842011-09-08T06:02:00.000-07:002013-03-01T01:16:20.662-08:00ආදරය සහ වේදනාව<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
රෑ කල සද දුටු කල ඔබෙ මුව මතකයි<br />
දහවල හිරු දුටු කල ඔබෙ සිනහව මතකයි<br />
තරග කරන රළ දුටු කල ඔබෙ කෙහෙරැලි මතකයි<br />
අත්වැල් අල්ලන් වෙරළේ පියනැගු හැටි මතකයි<br />
<br />
<br />
සොදුරුයි ඔබේ රුව මා සැමදා මත් කරන<br />
ගැඹුරුයි ඔබේ සෙනේ මා සැමදා ගරු කරන<br />
උණුසුමයි ඔබේ ළැම මා සැමදා නිදන<br />
වෙන්නයි ඔබ මාගේ සැමදා පතිවත රකින<br />
<br />
සිතුයෙමි තනන්නට මහා තජ් මහලක් ඔබේ නමි න්<br />
සැදු ලෙස මුම්ටාස් වෙනුවෙන් මහ රජු සාජහ න්<br />
තජ් මහලත් පෙනෙයි කුදුවට මට ඔබේ පෙමි න්<br />
යලි යලිත් උපනෙමි සොදුරිය මා ඔබේ නමි න් </div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1794109371091799920.post-55709778451282593632011-09-05T18:23:00.000-07:002013-07-11T03:02:21.188-07:00පොතුවිල<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
දුටිමි බැලුයෙමි වින්දෙමි පොතුවිල්<br />
නිසලයි පාලුයි බැබලෙයි පන්සල්<br />
ගිලුනෙමි කල්පනා යාමයේ තුන්කල්<br />
පැතුයෙමි ඔබ මාගේ වේවායි සැමකල්<br />
<br />
<br />
බැලු බැලු අත පෙනෙයි මා හට නිල් වන් කුඹුරු<br />
ඇත ඇත තනිකමට තණ බුදින අම්බරු<br />
ඈතින් පෙනේ රත්වන් පෑ අවර හිරු<br />
කදිමයි නොවෙද මිහිකත දුන් රස මියුරු<br />
<br />
පසෙකින් පෙනේ ලෝපතළ අරුගම් බොක්ක<br />
ඉන් ඉදිරියේ ඇත කැළයක් අලි එක්ක<br />
නෙක නෙක පාටින් ඉන්නා සියොතුන් එක්ක<br />
පානම් පත්තුවට එනවද මා එක්ක<br />
<br />
පානම් පත්තුවේ සිටිනා සිරිපාල<br />
බසයට පියනගයි උදයම පොතුවිල<br />
අත ඇති බෑගයේ ඇති බත් සගල<br />
කුසගිනි නිවයි ,වේවා තුති අමිල<br />
<br />
පොතුවිලට නැත නිරතුරු චුරු චුරුව<br />
වසිනා විට ඇත හැමතැන චුරු චුරුව<br />
සිහිවෙයි එවිට අම්මාගේ චුරු චුරුව<br />
අම්මා මතක් වෙයි දැන්නම් නිරතුරුව<br />
<br />
හුළංනුගේ ගම් සේවක මහතා<br />
යමු අපේ ගමේ යැයි මා අමතා<br />
ඉල්ලූ නිසා ඇති ගරු සරු මහතා<br />
යාමට සිතුනි ඔහු සමගම ඒ මොහොතා<br />
<br />
ඇවිදින විට පානම කුඹුරු උඩින්<br />
දුටුවා ඈත වේලුන අතු රිකිලි මතින්<br />
යුවලක් තනන්නට යන කූඩුව කුරුලු තුඩින්<br />
සිහිකොට ගතිමි මාගේ පෙම්බරිය තදින්<br />
<br />
තිබුනත් අපමණ සුන්දර වෙරළක්ද මෙහී<br />
නැත සුද්දන්ගේ හෙළුව හරියටම වැහී<br />
මේවා දකින අපෙ උන්ට ඉන්ට නොහී<br />
දුටුවොත් හරියට අහසත් අකලට ම වහී<br />
<br />
කවියක් ලියන්නට ඔහු ගැන රවුෆ් සර්<br />
දැම්මා ඊයේ ඉදන් මට ගෙම්බර්<br />
වචනත් නෑ මට නම් දැන් රිමේම්බර්<br />
ලිව්වා ඔන්න කවියක් මම රවුෆ් සර්<br />
<br />
<br /></div>
යථාර්ථවාදියාhttp://www.blogger.com/profile/14318962483797221047noreply@blogger.com1