tag:blogger.com,1999:blog-11093631158756858082012-01-06T21:33:00.700+05:30එක්කෙනා එක්කෙනා එක දෙයක් ගැන වෙන වෙනස් විදිහට හිතන ලෝකේ මට හිතෙන හැටිත් ලියල තියන්න හිතුනා. ඒ මගේ මතය. මගේ මතය ගැන ඔබේ මතය මට කියන්න.Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.comBlogger50125tag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-72182590240885419302011-04-20T13:44:00.001+05:302011-04-20T14:05:36.400+05:302011-04-20T14:05:36.400+05:30මේ මා බොහෝ කලක සිටි ලියන්නට සිතාගෙන සිටි මාතෘකාවකි. එහෙත් වාසනාවට දෝ එය ලිවීමට සුදුසු අවස්ථාවක් නො-එළඹුනි.<br /> වාසනාවට යැයි මා කිව්වේ, මා ලීවානම් රියලිටි ෂෝ ගැන කෙසේ වෙතත් රියලිටි ෂෝ අතරේ අතරමං වූ නාලිකා ගැනනම් හොඳක් ලියවෙන්නේ නැත. එසේ ලිය වුනත් කම් නැත; එහෙත් දැන් නම් කියන්නට යන්නේ හොඳක් ගැනමය.<br /> <br /> රිවිඳු රාජපක්‍ෂ මා දන්නේ කවදා සිටදැයි මට මතක නැත. ඒ, ඒ තරම් කාලයක සිට දන්නා නිසාය. ඒ දවස්වල රිවිඳුට ගෙවල් දෙකක් තිබිණි. එකක් තාත්තාගේ මහ ගෙදරය. අනෙක අම්මලාගේ මහ ගේ ළඟ රිවිඳුගේ තාත්තා හදා ගත් ගෙදරය. මේ කොයි නිවසේ සිට අනෙකට ගියත් රිවිඳු යන්නේ අපේ ගෙවල් හරහාය. එනම් අපේ ගේ පිහිටා තිබුණේ මේ ගෙවල් දෙක මැද්දේය. ඒ නිසාම අපි නිතර මුණ ගැසුනෙමු.<br /> <br /> ඒ දවස්වල රිවිඳු කොච්චර ගී කීවත් ඔහු දක්‍ෂ ගායකයෙක් වේ යැයි මට තේරුණේ නැත. ඒ ඔය සංගීතය ගැන මට මෙලෝ දැනුමක් නොතිබුනු නිසාය. එහෙත් රිවිඳුගේ තාත්තා - දේසිංහ අයියා හොඳ ගායකයෙක් බව අපි කවුරුත් දැනගෙන සිටියෙමු. ඒ යුගයේ රියලිටි ෂෝ නොතිබුණු නිසාදෝ දේසිංහ රාජපක්‍ෂගේ ගායන හැකියාව දැන ගෙන සිටියේ ගමේ අපි හැරෙන්නට පුරාවිද්‍යා කාරයෝ පමණක් විය හැකිය. ඒ දේසිංහ රාජපක්‍ෂ පුරාවිද්‍ය කාරයෙක් නිසාය.<br /> <br /> හැබැයි රිවිඳුට පුදුම සංගීත උනක් තිබුණු බවනම් තේරුම් ගෙන සිටියෙමි. ඒ සංගීතය, කණ හරහා හදවතට ගෙන රසවින්ඳනයට පමණක් සීමා වූ මේ මාව ද බලහත්කාරයෙන්ම ‘බෑන් ෆැක්ටිස්‘ ඇදගෙන ගිය නිසා පමණක්ම නොවේ. කදයක් දාගෙන ඉන්නට රිවිඳුගේ කාමරයට ගිය වෙලාවට ඉඳගන්න වෙන්නේ එක්කෝ ජිල් එක උඩ, නැත්නම් බුම් එක උඩ, ඒත් නැත්නම් රවිකිඤ්ඤයේ නිසාය. <br /> <br /> රිවිඳුට හුඟක් කලින් මම රස්සාවක් හා පරස්තාවක් සොයා ගත් බැවින් මට ටික කාලෙකට ගමෙන් පිට නිවැසන්නට සිද්ද විය. ඒ කාලයේ දිනක මුණ ගැසුනු විට රිවිඳුගෙන් දැන් මොනවාද කරන්නේ කියා ඇසූ විට කී දේ මට දැන් දැන් මතක් වේ. රස්සාවට සංගීතය කරනවා මචං, විනෝදෙට බෑන්ඩ් එකක සෙල්ලන් කරනවා කිව්වේ ඇත්තටමද කියා තාම පැහැදිලි නැත. කොහොම වුණත් රිවිඳුගේ අසල්වැසියෝ බොහෝ දෙනක් හොඳ සංගීත රසවතුන් වීමත් ඉතිරි අය ශ්‍ර‍වණාභාධිතයින් නිසාත් ඒ දෙකම; රස්සාව හා විනෝදාංශය වැඩි කරදරයක් නැතුව කරගන්නට ඔහුට හැකිවිය.<br /> <br /> දැන් යන්නේ සිරස සුපර්ස්ටාර් හතරවන වාරයයි. සිරස කියන විදිහට හතරවන පරම්පරාවයි. ඔය පරම්පරා හතරටම මම සිරස සුපර්ස්ටාර් හතර වතාවකට වඩා බලන්නට නැතුව ඇත. ඒ හතරෙන් තුන් වතාවක්ම හතරවන පරම්පරාවේ රිවිඳු පෙනී සිටි වැඩසටහන් විය.<br /> <br /> රිවිඳු ගැයූ ගීතයක් රාජකාරී යෙහෙළියක් සමග රසවඳිමින් සිටිද්දී මෙතන බොරු දෙකක් තිබෙන බව ඇය සොයා ගත්තාය. පළමු බොරුව රිවිඳු ‘ආධුනික ගායකයෙකු‘ බව පැවසීමයි. ඇය කියන්නේ රිවිඳු රියලිටි ෂෝ වලට යාමට අවශ්‍ය තරම් ආධුනිකයෙකු නොවන බවයි. අනෙක් බොරුව රිවිඳුගේ වසයි. බොරු වයස කියන්න රිවිඳු ගෑනියෙක් නොවන බව කී විට ඇය කීවේ ගෑනියක් නොවුනත් රිවිඳුගේ ඇක්‍ෂන් හරි ලස්සනයි කියාය.<br /> <br /> ෂෙල්ටන් පෙරේරා තව කවුරුද ඉන්නේ කියා අහන්නේ රිවිඳු ගැනද කියාත් සිතේ. එගොඩහ යන්නෝ තව ඉන්නා බව අවුරුදු හතලිහක් වෙනකම්ම සවනට නෑසුනේ ඇයි දැයි හිතාගන්නවත් බැරිය.<br /> <br /> මදු මාධවල ඩොරින්ල කිව්ව නිසාවෙන්ම නොවෙයි ඇත්තටම හැකියාව තියෙන නිසාම<br /> මා සනසා.. මා නලවා.. <br /> මෙහෙම කියන්නෙ; <br /> සුරංගනාවක් හෙමින් ඇවිල්ලා හදේ ලැගුම් අයදී...හෙටත් සඳ උදාවී රැයක් පැමිණි මොහෙතේ<br /> <br /> 21 බ්‍ර‍හස්පතින්දා රාත්‍රී 9 සිට ජංගම දුරකතන වලින් sss හිස්තැනක් 1 ටයිප් කරල 7788 ට send කරන කණ්ඩායමට එකතු වෙන්න .... <br /> කැමතිනම් විතක් මදු පෙරා ගෙනල්ලා - මුවට යා ක(ර)ලා ඇසක් ඉඟිමරා රුඟුම් පා.....<br /> සහයෝගයක් දෙමු!<br /> 22 උදේ 9ට පස්සෙ සිහින ලොවක පාවී ඊළඟ 12 දෙනා අතර රිවිඳුත් ඉඳීවි කියන එක රියලිටි එකක්ම වෙයි!<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pm_JD8Fr_HA/Ta6avAFLhyI/AAAAAAAAAOM/eGeNOoZW91c/s1600/Rivindu2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="200" width="133" src="http://4.bp.blogspot.com/-pm_JD8Fr_HA/Ta6avAFLhyI/AAAAAAAAAOM/eGeNOoZW91c/s200/Rivindu2.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-7218259024088541930?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com1http://mynotion-bandula.blogspot.com/2011/04/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-52481791097240346682010-12-06T21:35:00.000+05:302010-12-06T21:35:18.075+05:302010-12-06T21:35:18.075+05:30සෑම සත්වයකුම මෙලොව උපදින්නේ යම් සහජ ගති ලක්ෂ ණ ප්‍රමාණයක් උරුම කොට ගෙනය. ඒවායින් සමහරක් තම සමාජයට, තම පරිසරයට අහිතකරය; තවත් සමහරක් සමාජයට ඉතා අගනේය. ශික්ෂණයකින් තොරව වැඩෙනා ඒ සත්වයා නිරුත්සාහයෙන් තම හැඟීම්<br /> මුදා හරී. සිත් සේ ක්‍රියා කරයි. ඒවා හිතකර වේ නම් සමාජ ට වාසියක් වේ. අහිතකර වේ නම් සමාජය විනාශ වේ. එම සත්වයාත් විනාශ වේ. මෙම ධර්මතාවය මිනිසාට ද එලෙසම අනුකූලවන අතර විශ්වයේ බලය අයිති කරගෙන සිටින මිනිසා විශ්වයටම මෙම බලපෑම මුදා හරී.<br /> <br /> මෙතෙක් ලොව පහල වූ සෑම ආගමකින් ම හෝ දහමකින් ම උත්සාහ කොට ඇත්තේ මිනිසාගේ සහජ ගති ලක්ෂණවලින් සමාජයට වන අහිතකර බලපෑම පාලනය කිරීමට හෝ අවම කිරීමටයි. එබැවින් ජීවන ශික්ෂණය සඳහා අධ්‍යාපනය ලබා දිය යුත්තේ තම ආගම<br /> මගිනි. නොහොත් ආගමික ස්ථාන මගිනි.<br /> <br /> මෙම නව අධ්‍යාපන සැලැස්මට අනුව රටේ කිසිම ස්ථානයක මොන්ටිසෝරියක් හෝ පෙර පාසලක් පැවැත් වීමට ඉඩ ප්‍රස්තා නොමැත. ආබාධිත දරුවන් සමාජයට අනුගත කිරීම සඳහා මොන්ටිසෝරි මැතිණිය ආරම්භ කළ ආකාරයේ මොන්ටිසෝරි (වෛද්‍ය උපකාරක<br /> මධ්‍යස්ථාන) පමණක් පවත්වනු ලැබේ.<br /> <br /> රටේ සෑම දරුවෙකුම<br /> • වයස අවුරුදු 3 දක්වා දිනකට පැයක් ද,<br /> • වයස අවුරුදු 3 සිට දිනකට අවම පැය 2 ක් ද,<br /> • වයස අවුරුදු 4 සිට දිනකට අවම පැය 3 ක්ද,<br /> • වයස අවුරුදු 5 සිට දිනකට අවම පැය 4 ක්ද,<br /> • වයස අවුරුදු 6 සිට සෑම දරුවෙකුම දිනකට අවම පැයක් ද<br /> <br /> ලෙස තම ග්‍රාමයේ පිහිටි, තම දෙමාපියන්ගෙන් එක් අයෙකු හෝ අදහන ආගමේ පූජා ස්ථානයක පවත්වාගෙන යන ජීවන ශික්ෂනණය සඳහා අධ්‍යාපනය ලබා දෙන මධ්‍යස්ථානයක ගත කළ යුතුය. තම ආගමට අදාල පූජා ස්ථානයක් තම ග්‍රාමයේ නොමැතිනම් පමණක්<br /> ආසන්නම ග්‍රාම රාජ්‍යයක පිහිටි ජීවන ශික්ෂණය සඳහා අධ්‍යාපනය ලබා දෙන මධ්‍යස්ථානයකට ඇතුළත් කළ යුතුය.<br /> <br /> දරු උපතක් සිදුවූ විට උපත් ලියාපදිංචිය සමගම අදාල ග්‍රාමයේ අදාල පූජා ස්ථානයේ ලියාපදිංචි කළ යුතුය. එසේ ඇතුළත් කළ වසරට පසු එළඹෙන ලිත් වර්ෂයේ ආරම්භයේ සිට වසරකට දින 250ක් අවම වශයෙන් මෙම ස්ථානයේ දරුවා ගත කර තිබිය යුතුය. එම පූජා ස්ථානයේදී දරුවා ඇසුරු කරන්නේ තම ආගමේ පූජ්‍ය/පූජක උතුමෙක් වන අතර උන්වහන්සේ/එතුමා අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ ජීවන ශික්ෂණ<br /> අධ්‍යාපන දෙපාර්තමෙන්තුවේ වෘත්තීය සඳහා අධ්‍යාපනය (ඉදිරියේ දී සාකච්ඡා කෙරේ) ලැබූ අයෙක් වේ. මෙම ජීවන ශික්ෂණ අධ්‍යාපනය ලබා දීම සඳහා අවශ්‍ය සියලුම පහසුකම් ජීවන ශික්ෂණ අධ්‍යාපනය දෙපාර්තමෙන්තුව විසින් සපයනු ලබන අතර උන්වහන්සේගේ/එතුමාගේ පැවත්ම සඳහා වූ අවශ්‍යතාවයන් ශික්ෂණය ලබන දරුවන්ගේ දෙමාපියන් ප්‍රමුඛ ග්‍රාම වැසියන් විසින් සපයා දිය යුතු වේ.<br /> <br /> මෙම අධ්‍යාපන කාල සීමාව තුලදී දරුවාගේ සහජ ගති ලක්ෂතණ පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් පූජ්‍ය/පූජක උතුමා විසින් ලබා ගත් යුතු අතර එයින් සමාජ හානිකර ගති ලක්ෂණ අක්‍රිය කිරීමටත්, සුවිශේෂී ගති ලක්ෂණ හා විශේෂ කුසලතා හඳුනාගෙන ඒවා වර්ධනය කර ගැනීමට උදව් කිරීමටත් ඒවා පිළිබඳ වාර්තා අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයට හා දෙමාපියන්ට ලබා දීමටත් කටයුතු කළ යුතුය. කාලාන්තරව පවත්වන ග්‍රාම රාජ්‍ය වැසියන්ගේ එකමුතු රැස්වීම් වලදී දරුවන්ගේ ජීවන ශික්ෂණය අගය කිරීම සඳහා කටයුතු කළ යුතුය. එසේම සෑම දරුවෙකුගේම තොරතුරු, ජීවන ප්‍රවර්ධන තොරතුරු ජාතික දත්ත පදනමට නිතිපතා ඇතුළත් කළ යුතුය. අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ ජීවන ශික්ෂණ අධ්‍යාපන දෙපාර්තමෙන්තුවේ ජීවන ප්‍රවර්ධන තොරතුරු ඒකකය විසින් මෙම දත්ත නිරන්තරයෙන් අධ්‍යනය කරනු ලබන අතර සුවිශේෂී දක්ෂතා සහිත දරුවන් පිළිබඳ තොතරතුරු ජාතික විශේෂ කාර්ය දෙපාර්තමේන්තුවට ලබා දෙනු ලැබේ. ඒ ඒ කුසලතාවන්ට අදාලව ජාතික තලයේ හා ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ පුද්ගලයින් බිහිකිරීම මෙම ජාතික විශේෂ කාර්ය දෙපාර්තමේන්තුවේ කාර්යය වේ.<br /> <br /> ජීවන ශික්ෂ්ණය සඳහා අධ්‍යාපනය තුලින් සමස්ථ දරුවන් තුල යහපත් ගුණධර්ම සමුදායක් වගා කළ යුතුවේ.<br /> <br /> • වේලාවට වැඩ කිරීම<br /> • අවසාන ඉලක්කයක් කරා කටයුතු කිරීම<br /> • ඒකාග්‍රතාවය<br /> • අනෙකාට ගරු කිරීම<br /> • සත්‍යගරුක වීම<br /> • යුක්තිගරුක වීම<br /> • නීතිගරුක වීම<br /> • අවංක වීම<br /> • ස්ථානෝචිතව ඉදිරිපත් වීම<br /> • පරාර්ථයට කටයුතු කිරීම<br /> • සාමූහිකත්වය<br /> • අධිෂ්ඨානශීලී බව<br /> • දානශීලී බව<br /> • වගවීම<br /> <br /> මේ ආදී වූ ගුණධර්ම ජීවිතයට හුරුවන ආකාරයේ ක්‍රියාකාරකම් සමගින්, තම ආගම පිළිබඳ දැනුම ද, ජීවන ශික්ෂණය ද ලබා දෙමින් පූජ්‍ය/පූජක උතුමෙක් මෙම දරුවන් සමග කාලය ගත කළ යුතු වේ. එබැවින් තව දුරටත් දහම් පාසල් හෝ ඉරිදා පාසල් පවත්වාගනෙ යාමක් අවශ්‍ය නොවේ.<br /> <br /> උපන් දරුවෙකු සඳහා වෙහෙසෙන්නා සේම නූපන් එනම් උපදීමට සිටිනා දරුවන් සඳහා ද එලෙසම අවධානය යොමු කළ යුතු වේ. ඉදිරි ‘ලියවිල්ලක’ දී සාකච්ඡා කරන පරිදි අපේ රටේ උපදින සෑම සත්වයෙක්ම රටේ සම්පතක් සේ සලකනු ලැබේ. එබැවින් යම් මවක් ගැබ්බර වූ දින සිටම රටට හිමිවීමට නියමිත සම්පත රැක බලා ගැනීම රජය විසින් සිදු කරනු ඇත. ඒ යටතේ ගැබට සති 12 කි පිරුණු දින සිට සෑම මවක්ම තම ආගමික මධ්‍යස්ථානයේ පවත්වනු ලබන ‘සදහම් සායන’ සඳහා සහභාගි විය යුතුය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-5248179109724034668?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/12/blog-post_6772.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-25595733845637749552010-12-06T21:30:00.000+05:302010-12-06T21:30:20.093+05:302010-12-06T21:30:20.093+05:30මූලික සංකල්ප තුනක් මත පිහිටා මෙම සැලැස්ම සකස් කර ඇත.<br /> 1. උපදින සෑම අයෙකුටම මරණය දක්වා අධ්‍යාපනය ලැබීමට අවස්ථාව හිමි විය යුතුය.<br /> 2. අධ්‍යාපනය ලැබීම තුළින් අරමුණු තුනක් ඉටු විය යුතුය.<br /> ජීවන ශික්ෂාණය ලැබිය යුතුය.<br /> දැනුම ලැබිය යුතුය.<br /> වෘත්තීය හැකියාවන් ලැබිය යුතුය.<br /> 3. අධ්‍යාපනය ලැබීම අගය කළ යුතු වේ. එහෙත් ඇගයිය යුතු නොවේ.<br /> No appraisal; only admire.<br /> <br /> මෙම පරමාර්ථ ඉටුකර ගැනීම පිණිස අධ්‍යාපන ක්‍රම තුනක් මගින් ලබා දෙයි.<br /> 1. ජීවන ශික්ෂණය සඳහා අධ්‍යාපනය<br /> 2. දැනුම සඳහා අධ්‍යාපනය<br /> 3. වෘත්තිය සඳහා අධ්‍යාපනය<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-2559573384563774955?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/12/blog-post_06.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-22581892405943228962010-12-06T21:27:00.001+05:302010-12-06T21:43:56.814+05:302010-12-06T21:43:56.814+05:30ලොකු දුව අපොස සාපෙල විභාගෙට සූදානම්! <br /> ගිය සතියේ දිනක විභාගයට පෙර අවසන් පාසල් දිනය පැවැත් වුණා! සියළුම දෙනාගේ සහභාගිත්වයෙන්. ගුරු දෙගුරු සැම දෙනා. විද්‍යාලයේ අධ්‍යක්‍ෂක හිමි, ජනාධිපති උපදේශක, ආචාර්ය බඳගිරියේ සෝමවංශ නායක හාමුදුරුවන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන්. උන්වහන්සේගේ දේශනයේදීත් පැහැදිලිව ප්‍රකාශ වුනේ මේ තියෙන අධ්‍යාපනයේ වැරදි ගැන.<br /> අධ්‍යාපනය ගැන විද්‍යුත් සඟරාවකට මා විසින් ලියන ලද ලිපියක කොටස් කිහිපයක් මගේ මතය යටතේ නැවත පල කරන්න හිතුනා.<br /> “... අධ්‍යාපනය; වචනයේ අර්ථයෙන් ගත් කළ එයින් කියවෙන්නේ යමක් හදාරා ඒ පිළිබඳව අවබෝධයක් ලබා ගන්නා බවකි. ඉගෙන ගන්නවා යන පදයෙන් ලැබෙන්නේ ද එවැනිම අර්ථයකි. යමක් උකහා ගන්නවා යන තේරුම ඉන් ලැබේ. ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන්<br /> අධ්‍යාපනය යනු Educatinon ය. Educate යනු හික්මවනවා යන්නයි. ඉගෙන ගන්නවා යන පදයට සමාන අර්ථය දෙන්නේ Lraen යන පදයයි. ‍<br /> <br /> වර්තමානය වන විට අපේ අධ්‍යාපනය රටේ සමස්ත ක්‍රියාවන්ටම ඍජුව බලපෑම් ඇති කරන තත්වයක් උද්ගත වී තිබේ. රජය ඍජුවම විශාල මුදලක් අධ්‍යාපනය සඳහා වියදම් කරන අතර තවත් විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක් වක්‍රව අධ්‍යාපනය සඳහා වැය වේ. (ප්‍රවානය සඳහා දැවෙන ඉන්ධන ප්‍රමානයෙන් 40%ක් පමණ ‘පාසැල් වෑන්’, ‘පාසැල් බස් රථ’ හා ‘දරුවා පාසට ඇරලවන මෝටර් රථ’ සඳහා වන බව කියවේ.)<br /> අධ්‍යාපනය සඳහා ඍජුව හා වක්‍රව කරන මෙම වියදම රටේ සමස්ථ ආදායමෙන් විශාල ප්‍රතිශතයකි.<br /> <br /> එහෙත් මේසා විශාල ධනස්කන්දයක් වියදම් කර ලබා දෙන්නා වූ අධ්‍යාපනයෙන් හිමි වී තිබෙන ප්‍රතිඵලය කුමක්ද යන්න සලකා බැලිය යුතු වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ ඉහලම බලාපොරොත්තුව උපාධියක් ලබා ගැනීමයි. ඒ උපාධිය හිමි කර ගත් කී දහසක් නම් අද රැකියාවක් නොමැත යැයි පවසමින් කල් මරත් ද? කී දහසක් නම් තමන් කරන රැකියාව තම අධ්‍යාපනයේ තත්වයට නොගැලපේ යැයි පවසමින්<br /> පශ්චත්තාප වෙත් ද? ඉතා ඉහල ප්‍රතිශතයක් නිසි වයසේ දී පාසල් අධ්‍යාපනය ලැබීම සඳහා යොමු වුව ද අපොස සාමාන්‍ය පෙල කඩ ඉම පසු කරන්නේ කෙතරම් අඩු ප්‍රතිශතයක් ද? උසස් පෙල සමත් වන්නේ කෙතරම් අඩු ප්‍රතිශතයක් ද? උපාධිය සඳහා සුදුසුකම් ලබන්නේ කෙතරම් අල්ප සංඛ්‍යාවක් ද?<br /> <br /> අනෙක් අතට බැලූ කළ කුමන මට්ටමක අධ්‍යාපනයක් ලැබුව ද, කොපමණ ඉගෙන ගත්තවුන් සිටිය ද අද අපේ රටේ, සමාජයේ සාර ධර්ම - ගුණ ධර්ම තිබෙන්නේ මොන මට්ටමේ ද? රටේ සිදුවන අති බිහිසුන අපරාධ මෙන්ම ඉහ වහා ගිය දූෂණය හා භීෂණය පමණක් නොව<br /> සමාජයේ සෑම ස්ථරයකම සිදුවන සදාචාර විරෝධී ක්‍රියාවන් කෙරෙහි අධ්‍යාපනය ඇති කර ඇති බලපෑම කෙබඳු ද? නිවැරදි අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වන්නේ නම් මෙම අවාසනාවන්ත තත්වයන් මේ තරමට උඩු දුවන්නේ කෙසේද? මෙම කරුණු කෙරෙහි අපගේ අවධානය යොමු විය යුතුය. සිදු කළ යුත්තේ කුමක්ද ද? විශාල වෙනසක් අවශ්‍යව ඇත. එය සිදු කළ හැකි වන්නේ කෙසේ ද?<br /> <br /> ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති ආණ්ඩුවෙන් ආණ්ඩුවට වෙනස් වේ. අධ්‍යාපන ඇමතිගෙන් ඇමතිට වෙනස් වේ. කාලීන වෙනස් වීමක් විය යුතු බව සැබෑය. එහෙත් අපට වෙනස් නොවන මුත් වර්ධනය වන අරමුණක් තිබිය යුතුය.<br /> <br /> අධ්‍යාපනයේ අරමුණ විය යුත්තේ කුමක් ද? අපේ අරමුණ විය යුත්තේ ජීවත් වෙමින් අධ්‍යපනය හා ජීවත් වීමට අධ්‍යාපනය යන්නයි. මේ සඳහා නව අධ්‍යාපන සැලැස්මක් යෝජනා කරන්නනෙමු. ...“<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-2258189240594322896?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-55635567599723293022010-08-09T15:58:00.000+05:302010-08-09T15:58:48.640+05:302010-08-09T15:58:48.640+05:30ඩෙංගු සම්බන්ධව දෙවන සටහනත් ඉක්මනින්ම ලියන්න සිද්ද වෙලා!<br /> ගෙවී ගිය ඇසල පෝය දවස්වල<a href="http://ganegodatemple.blogspot.com/"> ගනේගොඩ පන්සලේ</a> අටවිසි බුද්ධ පූජා මාලාවක් පැවැත්වුණා. ඒ සඳහා ප්‍රදේශයේ ජනතාව විශාල වශයෙන් සහභාගි වූ අතර ප්‍රදේශයේ කිහිප දෙනෙක් (4 දෙනෙක්) ඩෙංගු රෝගයට ගොදුරු වෙලා කියන ආරංචියත් පන්සලට ලැබුණා. මේ සම්බන්ධව සාකච්ඡා කළ පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවෝ, සියනැදී සිව්කෝරළයේ ප්‍රධාන සංඝ නායක දන්දෙනියේ ජිනවංශාභිධාන නායක හාමුදුරුවෝ සහ ප්‍රදේශයේ තරුණ පිරිස තීරණයකට ආව!<br /> අපෙන් එකෙක් නොදෙමු! ඒ තීරණයේ සාරාංශය වුනේ එයයි. ඩෙංගු මාරයටත්, ඩෙංගු මදුරුවා බෝවන ස්ථාන පවත්වාගෙන යාම හේතුවෙන් පොලීසියටත් අපේ ගමේ කිසිම අයෙක් රැගෙන යාමට නොදෙමු කියන දැඩි තීරණයට එළඹියා.<br /> <br /> ක්‍රියාත්මක විය යුතු ආකාරය පිළිබඳව තීරණය ගැනීමේ සාකච්ඡාව ජූලි 31 දා පැවැත්වුණා. දොම්පෙ පොලිස් ස්ථානාධිපති ප්‍රභාත් පරණවිතාරණ මහත්තයා, දොම්පෙ රෝහලේ වෛද්‍යවරියක් හා හෙඳ නිලධාරිනියක්, මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂක රාමනායක මහත්තයා, ප්‍රදේශයේ සමෘධි නිලධාරිනියන්, කෘ.ප.නි.ස. නිලධාරීන්, දොම්පෙ මහා විද්‍යාලයේ විදුහල්පතිතුමා, දායක සභාවේ නිලධාරීන් හා ප්‍රදේශයේ තරුණ පිරිස කිහිප දෙනෙක් පැමින සිටියා.<br /> <br /> මෙම රැස්වීමේදී එළඹි ප්‍රධාන තීරණ වුණේ,<br /> 1. හැකි ඉක්මණින් රෝගය පිළිබඳවත්, රෝගය බෝ කරන මදුරුවාගේ බෝවීම වලක්වා ගැනීම පිළිබඳවත්, එසේ කටයුතු නොකරන අයට එරෙහිව ගන්නා නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳවත් ප්‍රදේශවාසීන් දැනුවත් කිරීමේ රැස්වීමක් පැවැත්වීම (2010. 08. 07 දින)<br /> 2. තම නිවස හා ගෙවත්ත පිරිසිදු කිරීමට සතියක කාලයක් ලබා දී, එම කාල තුල එකතුවන මදුරුවන් බෝවන ද්‍රව්‍ය හා කසල එක් දිනකදී දොම්පෙ ප්‍රාදේශීය සභාවේ සහයෝගයෙන් එක් රැස් කර බැහැර කිරීම (2010. 08. 15)<br /> 3. පිරිසිදු කිරීමෙන් පසුව ම.සෞ.ප. හා පොලීසියේ නිලධාරීන් සමග ප්‍රදේශය පරීක්ෂා කර මදුරුවන් බෝවන ස්ථාන තවදුරටත් තිබෙන නිවැසියන්ට විරුද්ධව නීතිය ක්‍රියාත්ම කිරීම. <br /> 4. මාස 6ක පමණ කාලයක් වරින් වර පරීක්ෂා කිරීම් සිදු කිරීම හා නීත්‍යානුකූලව කටයුතු කිරීම.<br /> <br /> මෙම ව්‍යාපෘතියේ පළමු අදියර - දැනුවත් කිරීමේ රැස්වීම් 2010. 08. 07 දින ගනේගොඩ පන්සලේදී පැවැත්වූවා. උදේවරුවේ ගල්වලගොඩ ග්‍රාම නිලධාරී කොට්ඨාශය සඳහා. සවස් වරුවේ ගනේගොඩ ග්‍රාම නිලධාරී කොට්ඨාශය සඳහා. රැස්වීම් සඳහා කැඳවීමේ ලිපි සියළුම ගෘහමූලිකයින්ගේ නමටම මුද්‍රණය කොට සෑම නිවසකටම බාර දුන්නා. මේ ලිපි බෙදා දීම සඳහා ප්‍රදේශයේ තරුණ කණ්ඩායම හා ක්ෂේත්‍ර නිලධාරීන් පූර්ණ සහයෝගය ලබා දුන්නා.<br /> රැස්වීමට පැමිණීම ඉතා ඉහල අගයක් ගත්තා. ගල්වලගොඩ නිවාස 351 න් 333 කින් පැමිණියා. 94.7%ක්. ගනේගොඩ 476 න් 456 ක්. 95.8%ක්.<br /> නොපැමිණි අයගේ නිවෙස් පරීක්ෂා කිරීම අද (2010. 08. 09) උදේ සිට ආරම්භ කළා. ම.සෞ.ප. හා පොලීසිය ක්‍රියාත්මකයි.<br /> <br /> ඊයේ සවස් වන විට ප්‍රදේශය පුරා සෑම තැනකින්ම දුම් රොටු අහසට නැගුණා. ඉරිදා දිනයේ බොහෝ දෙනෙක් වැඩ පටන් අරගෙන වගේ. <br /> අපෙන් එකෙක්වත් නොදෙමු...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-5563556759972329302?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com1http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/08/blog-post_09.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-34963502946676646432010-08-05T23:07:00.000+05:302010-08-05T23:07:54.846+05:302010-08-05T23:07:54.846+05:30මුලදීම ඩෙංගු රෝගයකි. ඊළඟට වසංගතයකි. දැන් ව්‍යසනයකි. ඒඩ්ස් මාරාන්තිකයි. ඩෙංගු මරණය නියතයි!. රිජ්වේ ළමා රෝහලේ පමණක් නොවේ, ලංකාවේ සෑම මූලික රෝහලකම ළමා වාට්ටුව අද පිරී ඇත්තේ ඩෙංගු හෝ ඩෙංගු යැයි සැක කරන උණකින් පෙළෙණ අහිංසක හුරුබුහුටි දරුවන්ගෙන්. මාගේ<a href="http://vidura-rule.blogspot.com/"> ඥාති පුත්‍රයෙක්</a> දවස් කීපයක් රෝහලේ ඇඳකට වෙලා අපි සැවොම හැඪෙව්වා! උණ හැදිල දවස් තුනකින් පේට්ලට් නවුන්ට් එක ලක්ෂ 1යි. ඊළඟ දවසේ 87 දාහයි. ඊළඟ දවසේ 79 දාහයි. .... මෙහෙම ගියොත් පළමුව පුතාට කම්පණය. ඊළඟට අපට කම්පණය.<br /> පසුගිය දිනවල සියළුම මාධ්‍යවලින් වාර්තා කළා, ගස්ලබු කොළ ඉස්මවලින් පේට්ලට් අගය වහා ඉහල නගිනවා කියල. ඒත් තවමත් වෛද්‍යවරු ඒ ගැන කතා කරන්නේ නෑ. ‍කළ යුත්තේ කුමක්ද! අහිංසක රෝගීන්ගේ ඥාතීන් මොනව කරන්නද?. වාසනාවන්ත දරුවෝ කිහිප දෙනෙක් සුවපත් වෙලා, ගෙවල් වලට යන්න සූදානම.<br /> "ඇත්තටම ඔය ගස්ලබු කොල ඉස්ම වැඩේ ඇත්තද දන්නෑ නේද?"<br /> "අනේ දන්නේ නෑ අනේ. අපි මැල්ලුම් හදලනම් දුන්න. හරි තිත්තයි. ටිකයි කෑවේ"<br /> "ඒකත් එහෙමද?"<br /> දරුවා දිහා බලන් ඉන්න බෑ. තොල් කිව්ටෙක්ස් ගාල වගේ, යටි පතුල් රතු පාටයි. අත-පය රතු වෙලා. <br /> "මට රිපෝට් එක ගන්න යන්න දුන්නෙ නැත්නම් මම උපවාස කරනවා"<br /> "මොකක්ද කරන උපවාසෙ?"<br /> "ඒක කිව්වොත් කරන්න දෙන්නෙ නෑනෙ!"<br /> කම්පනය නිසා විකාරෙන්ද, නැත්නම් අද ඩෙන්ඩ් එකද?<br /> "දැන් කොහොමද පුතාට?"<br /> "අනේ මන්ද"<br /> "අපේ අර නැන්දට අන්තිම වෙලා අයිසීයූ දැම්මනෙ, අපි ගස්ලබු කොල ඉස්ම දුන්න. දවසෙන් රිකවර්"<br /> "දොස්තරල මොකද කිව්වෙ?"<br /> "කිය කිය හිටියෙ නෑ. අපි දුන්න"<br /> "ඒකත් එහෙමද?"<br /> 40 දාහටත් අඩු වුනොත් භයානකයි. තවත් බලන් ඉන්නවාද?<br /> "ඕනෙ එකක් වෙන්න අපිත් දෙමුද?"<br /> "දෙමු අයියෙ, වහ නෙමේනෙ"<br /> ......<br /> "පේට්ලට් කවුන්ට් එක ලක්‍ෂෙ පැනලලු. හෙට යන්න පුළුවන් වෙයි කිව්ව."<br /> පැය අටකින් තත්වය තනිකරම අනිත් පැත්ත හැරුණ.<br /> ........<br /> 'තිසුරි සිහිසුන්ව සිටි නිසා ගස්ලබු ඉස්ම දෙන්න බැරි වුණා: අම්මට පෙවූ පසු දින දෙකකින් සුව වුණා. ඩෙංගු වැළඳී මියගිය හත් හැවරිදි දැරියගේ මරණය ගැන ඥාතිවරියක් කියයි' (2010 අගෝස්තු 5 ලංකාදීපයේ 11 පිටුවෙන් උපුටා ගත්තෙ)<br /> ......<br /> වෛද්‍යවරු පොතේ නැති බෙහෙත් දෙන්නෙ කොහොමද? එහෙමයි කියල මැරෙණකම් බලන් ඉන්නෙත් කොහොමද?<br /> ඩෙංගු රෝගීන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා ගස්ලබු කොළ ඉස්ම ලබාදීම පිළිබඳව වහා තීරණයක් අදාල බලධාරීන් විසින් ගත යුතු බව මාගේ මතයයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-3496350294667664643?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com2http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-89143475427594809752010-05-29T16:27:00.000+05:302010-05-29T16:27:05.850+05:302010-05-29T16:27:05.850+05:30ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වන්නේ 'නිදහස්' අධ්‍යාපනයකි. අධ්‍යාපනයට මෙම 'නිදහස්' කෑල්ල එක්වන්නේ කන්නංගර යුගයේය. එතෙක් (වැඩිදුර) අධ්‍යාපනය ලැබීම සඳහා ගෙවීමක් කිරීමට සිදුවිය. එයින් නිදහස් කර නොමිලේ අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමට අවස්ථාව ලබා දීම නිසා අධ්‍යාපනයට 'නිදහස' එකතු විය. එසේ නිදහසේ ලබන්නට පින් ලැබුයේ එතෙක් පැවති මිෂනාරී අධ්‍යාපනයමයි. මෙම මිෂනාරී අධ්‍යාපනය 'නිදහසේ' ලැබිය හැකි එකක් නොවීය. එය අති මහත් නීති පද්ධතියක් යටතේ දැඩි පාලනයකින් යුතුව ලබා දුන් එකකි විය. <br /> <br /> පාසල් නිල ඇඳුම එක් නීතියකි. මා ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය ලැබූ පාසලේදී අපට නිල ඇඳුමක් නොතිබුණු අතර නගරයේ පාසලට පැමිණි විගස ඇඳුම් ඇඳීමේ නිදහස සීමා විය. ඇඳුමේ පාට පමණක් නොව කලිසම් කුකලේ දිග, කමිස අතේ දිග, සපත්තුවේ පාට, මේස්වල උස ආදී සීමා රාශියක් විය.<br /> කකුල් දෙකටම සපත්තු නොදැමීමේ නිදහස ද නැති විය. එක් කකුලක පමණක් තුවාලයක් තිබේනම් සෙරෙප්පු දැමිය හැක්කේ එම කකුලට පමණි. අනිත් කකුලට සපත්තුවක් දැමිය යුතුය.<br /> හිස කෙස් වැවීමේ නිදහස ද නැති විය. අපගේ 'කොණ්ඩා මෝස්තරය' තීරණය කරන්නේ විනය භාර ආචාර්යවරයාය. මාගේ පුතාගේ ඉතා හුරුබුහුටි කොණ්ඩා මෝසතරය පාසලට ඇතුළත් කළ විගස 'දැඩි අවවාද කිරීම්' සහිතව වෙනස් කිරීමට සිදුවිය. දැනටද කෙස් වැවිය හැක්කේ කෙස් අතරින් අතැඟිලි යැවූ විට 'අතට අහු නොවන' ප්‍රමාණයටය.<br /> මාගේ සොයුරියන් ගිය පාසලේ දී කොණ්ඩය දිගනම් කරල් දෙකට ගොතා නියම කළ වර්ණයෙන් හා නියම කළ පළලින් සහ දිගින් යුතු රිබන් පටිවලින් නියමිත ගැටය ගැසිය යුතුය. කොටට කපනවා නම් තවත් නීති පද්ධතියක් අදාල විය. <br /> මේ 'නිදහස් අධ්‍යාපනයේ' නැතිව ගිය නිදහයෙන් කිහිපයක් පමණි. <br /> අවාසනාවට හෝ වාසනාවට තවත් කොටසකට පමණක් නැතිව ගිය නිදහසක්ද වේ. එනම් විරුද්ධ ලිංගිකයින් සමග එකට සිට අධ්‍යාපනය ලැබීමේ නිදහස. <br /> කෙසේ හෝ මෙවැනි දැඩි විනය පද්ධතියක් යටතේ අධ්‍යාපනය ලබන සියළු දෙනා සමාජයට පැමිණි විට එලෙසම විනයානුකූලව ජීවත් වීමේ ශික්‍ෂණය ලබා තිබේද යන්න පැහැදිලි නැත. මෙම නීති අවශ්‍ය වන්නේ ආයතන පරිපාලනය සඳහා පමණක් නම් තව දුරටත් මේ 'නිදහස නැති කිරීම' පවත්වාගෙන යායුතුද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-8914347542759480975?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com11http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/05/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-48181582878687817922010-03-22T00:46:00.000+05:302010-03-22T00:46:45.228+05:302010-03-22T00:46:45.228+05:30අද දහම් පාසල් දවසනෙ. උදේම ගියා පොඩි කට්ටිය අරගෙන දහම් පාසලට. අද පන්සලක් නෑ. එතනත් පාසලක්. ගේට්ටුව අවට වාහන 75ත් 100ත් අතර සංඛ්‍යාවක් තිබුණා. 'දහම්පාසල් බස්රථ' තුනකුත් තිබුණා. ගේට්ටුව ළඟ ශිෂ්‍ය නායක අයිල දෙන්නයි, අක්කල දෙන්නයි. 'නිල ඇඳුම', 'බැජ් එක' පරීක්ෂා කරනවා. "මල්ලිගේ කොණ්ඩේ වැඩියි" එක අයියා කෙනෙක් අපේ පුතාට කිව්වා. "එයත් ප්‍රිෆෙට්" අනෙක් අයියා කිව්වා. මල්ලිත් හිනා උණා මිසක් මොකුත් කිව්වෙ නෑ. ප්‍රශ්නෙ දුර දිග ගියෙත් නෑ. ඇතළට යන්න බෑ දෙමාපියන්ට. යන්න තහනම් නෙමේ වෙන්න ඕනෙ. අර පාසලේ වගේ කියල හිතාගෙන යන්නෙ නෑ වගේ. කොහොමත් 20ක් 30ක් ගේට්ටුව අවට ඉන්නවා. <br /> මට හැමුදුරුවෝ බැහැදකින්න ඕනෙ. ඉතින් මම ඇතුළට ගියා. බාධාවක් වුනේ නෑ. ඇතුළට යද්දි මෙන්න පොත් 'සල්පිලක්'. ඩෙස් බංකු රාක්ක පුරෝල පොත්. "ආ මට තාත්තාට කියන්න අමතක උණා අද පොත් ගන්න සල්ලි ගේන්න කිව්වනෙ". පුතා කීව. "පුතාට මොකක් හරි පොතක් ඕනෙද?" "නෑ. නෑ. අර ගේන්න කිව්ව එකයි මම කිව්වෙ" "හරි මොකක්ද දැන් කරන්න ඕනෙ" "යමක් දැක්ක පළියට ගතයුතු නොවේ. අවශ්‍ය දේ පමණක් සෑහේ" පුතා කීවා. "ආ මතකයි නේද". ඒ එක පවුලක තීරණය විතරයි. ඒත් තව කී දෙනෙක් 'පොත් ගන්න' සල්ලි ගේන්න ඇතිද?<br /> 7.30ට ඝණ්ඨාරය නාද වුණා. පාසලේ වගේමයි. ලමයි පෝලින් උණා. මල් පෙරහැර ආවා. ගියා. ‍පන්ඩිත හාමුදුරු‍වෝ සිල් දුන්නා. නිවේදන ටික කියෙව්වා. අන්තර් නිවාස තරඟවලි ගැන කිව්වා. අන්තර් දහම්පාසල් තරඟාවලි ගැන කිව්වා. ශිෂ්‍ය නායක දිනයක් ගැන කිව්වා. විනාඩි 10ක් 15ක් අතර 'ආගමික වතාවත්' අවසන්. ළමයි පන්තිවලට ගියා.<br /> පන්තිවලට ගුරුවරු ගියා. පොඩි හාමුදුරුවරු දෙතුන් නමයි. විශ්‍රාමික ගුරුවරු දෙන්නයි. වසර 30ක් පමණ කාලයක් තිස්සේ දහම්පාසලේ ඉගැන්වීම කරණ වැඩිහිටි 'දහම්පාසල් ගුරුතුමියයි'. දහම්පාසල් අවසානය හා ධර්මාචාර්ය සමත් වැඩිහිටි ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් කණ්ඩායමයි. ඔක්කොම පන්ති 10ක් නැත්නම් 11ක් තියෙනවා. ආරම්භක පන්තිය 1 නෙමේ. පාසලේ 1 වසරේ ඉන්න අය දහම්පාසලේ මුල් පන්තියේ. ඒ පන්තියේ සිට පන්ති 4ක ළමයි 50 බැගින් විතර ඉන්වා. ඊළඟ පන්තියේ 20ක් විතර. ඊළඟ පන්තියේ ඒ කියන්නේ පාසලේ 5ට සමාන්තර පන්තියේ ඉන්නේ 12ක් විතර. 6, 7, 8 පන්තිවල ළමයි 30, 40 විතර ඉන්නවා.<br /> ගුරුවරු නම් ලකුණු කරනවා. අච්චු පොත අරගෙන පාඩමක් කරනවා. ඒ හැම පාඩමක්ම වගේ පාසලේ බුද්ධාගමට උගන්න ඒවා. පාලි වගේ ඒවා බොහොම උඩින් පල්ලෙන් යන්නේ. 10 විතර වෙනකොට විවේකය. ආයෙත් අච්චු පොත හා පාඩම්. තෝරගත්ත ළමයි ටිකක් අරගෙන 'තරඟ' වලට සූදානම් කරනවා. 11ට ආයත් පෝලින්. ගාථාවක් කියනවා ගෙදර යවනවා.<br /> <br /> ඔක්කොම ළමයි 700-800 ක් විතර ඉන්නවා. ඒත් පන්සලේ එපමණ ළමයි ප්‍රමාණයකට ඔය මිශනාරී ක්‍රමයේ පන්ති කාමර අධ්‍යාපනය දෙන්න ඉඩ මදි. ඉතින් ලොකු හාමුදුරුවෝ පන්සල් වත්ත පුරා මඩු ගහනවා. ගස් ඉර ඉරා ඩෙස් බංකු හදනවා.<br /> <br /> අපේ දරුවන්ට ඕනෙ මේ ආකාරයේ දහම්පාසල් අධ්‍යාපනයක්ද? හරියටම තවත් පාසල් දිනයක් වගේ! ‍අච්චුපොත් පාඩම් විනා සාරධර්ම වර්ධනයක් හෝ ආගමික ගුණවගාවක් ඇති කිරීමේ හැකියාවක් මේ දහම්පාසල් අධ්‍යාපන ක්‍රමයෙන් ලැබෙන්නනෙ නෑ.<br /> <br /> ළමයා හා පන්සල අතර හොඳ සම්බන්ධතාවයක් ඇතිවන, ළමයාතුළ යහපත් ගුණධර්ම වර්ධනය කිරීමට හැකි හොඳින් සංවිධානය කළ පෝදා වඩසටහන් 1ක් මේවගේ දහම් පාසල් දින 4ට වඩා හොඳ බව මාගේ මතයයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-4818158287868781792?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com26http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/03/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-59597735940374140462010-03-14T00:02:00.000+05:302010-03-14T00:02:25.929+05:302010-03-14T00:02:25.929+05:30මානව පරිනාමය විවිධ යුගවලට වෙන් කර දක්වා ඇත. ගල් යුගය, එ‍ඬේර යුගය, ගොවි යුගය, කාර්මික යුගය, තාක්ෂණ යුගය ආදී ලෙස (වෙනස් ආකාරයේ කොටස් කිරීම් හා නාම ද තිබේ) පැමිණ අදවන විට තොරතුරු තාක්ෂණ යුගයේ සිටින්නේ යැයි පැවසේ. එළඹෙන යුගය කුමක් විය හැකිද? <br /> <br /> ඉහත දැක්වූ යුග සියල්ල ප්‍රධාන යුග දෙකක අනු යුග නොඑසේනම් උප යුග ලෙස මම සිතමි. ගල් යුගය, එ‍ඬේර යුගය හා ගොවි යුගය අයත්වන්නේ 'ආහාර යුගය' නම් ප්‍රධාන යුගයටය. එම යුගයේ මිනිසාගේ ප්‍රධාන සම්පත වී තිබුණේ ආහාරය. කාර්මික යුගය, තාක්ෂණ යුගය හා තොරතුරු තාක්ෂණ යුගය අයත් වන්නේ 'දැනුම යුගය' නම් ප්‍රධාන යුගයටය. මේ යුගයේදී මිනිසා තම ජීවිතය සැපවත් කර ගන්නේ දැනුම රැස් කර ගැනීමෙනි. දැනුම ඇති තැනැත්තා එය 'විකුණාගෙන කයි'. දැනුම නොමැත්තා දැනුම මිලදී ගනියි. නැත්නම් දැනුම ඇත්තාට කඹුරයි. එනම් මේ දැනුම සම්පත වූ යුගයේ තමාට දැනුම තිබීම හා අනෙකාට දැනුම නොතිබීම අපේ අවශ්‍යතාවයයි. අපේ සැපවත් බවේ රහස එයයි. මෙය අනෙක් පස පෙරළුනොත් කුමක් සිදු වේද? අනෙකාට දැනුම නොමැති කම මට අපහසුවක් වේ නම් දැනුම මාගේ සම්පත නොවනු ඇත. මා අසීමිතව දැනුම සොයමින් නොවෙහෙසෙනු ඇත. මාගේ දැනුම මාගේ සැපපහසුව උදෙසාම අනෙකාටද ලබා දෙනු ඇත. එවිට මිනිසා නව ප්‍රධාන යුගයක් කරා පිය නගනු ඇත.<br /> <br /> එම ප්‍රධාන යුගය කුමක් විය හැකිද? එම යුගයේ සම්පත 'ගුණ ධර්ම' වැනි යමක් විය හැකි බව මාගේ මතයයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-5959773594037414046?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com2http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/03/what-will-be-next-age.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-62534408443561030382010-02-14T07:48:00.002+05:302010-02-14T07:56:21.854+05:302010-02-14T07:56:21.854+05:30අද ප්‍රේමවන්තයින්ගේ දිනයද? <br />ඔවු! අද ප්‍රේමවන්තයින්ගේ දිනය. <br />ප්‍රේමවන්තයින්ටත් දිනයක් ඕනෙද? <br />ඔව්! ප්‍රේමවන්තයින්ටත් දිනයක් ඕනෙ! <br />අඩුම ගානෙ එදාටවත් එකිනෙකාට ප්‍රේම කරන්න. <br />ඇත්තටම ප්‍රේම කරන්න. <br />අද ඇත්තටම ප්‍රේම කළොත් තවත් දවසක් වෙන් කරල දෙන්න බලමු! <br />ප්‍රේමවන්ත දවසක් වේවා!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-6253440844356103038?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-68623933712009648142010-01-20T22:05:00.002+05:302010-01-20T22:22:51.884+05:302010-01-20T22:22:51.884+05:30මගේ මතය අනුව ලොව ඇති රැකගතයුතුම ඥාතිකම නම් සහෝදරකමයි. අපගේ ජීවිත කාලයට සමාන වූ කාලයක් අප සමග එකට හුස්ම ගන්නා ඥාතියා සහෝදරයා වේ. අම්මා හා තාත්තා අපට බොහෝ කළකට පෙර ඉපිද බොහෝ විට අපට බොහෝ කලකට පෙර අපෙන් වෙන්ව යයි. දූ දරුවන් සම්බන්ධව එහි අනෙක් පැත්තයි. අපිට බොහෝ කලකට පසු ඉපිද බොහෝවිට ඔවුනට පෙර අපි ඔවුන්ගෙන් වෙන්ව යයි. බිරිඳ හා ස්වාමියා වුවද අපේ ජීවිතයට එක්වන්නේ අප ඉපිද බොහෝ කලකට පසුවය. එහෙත් සහෝදර සහෝදරියෝ අප උපන් සමයේම ඉපිද බොහෝ විට අප මියෙනා කාලයේ අපත් සමගම මොලොව හැර යයි.<br /><br />සහෝදරකම ගැන මේ සටහන තියන්න හිතුනේ අද උදේ එෆ්.එම්. සේවාවකින් ඇසුනු දෙයක් නිසා.<br />ඒකත් සඳහන් කරන්නම්.<br />"දිනක් උදයේ අම්මා ස‍හෝදරයින් දෙදෙනාට රොටී පුළුස්සමින් සිටියා. ඒ තැටියේ එක් වරකට දැමිය හැක්කේ එක් රොටියක් පමණි. ඒ නිසා අයියා පළමු රොටිය සබා ගැනීමේ අරමුනින් මෙසේ පැවසුවා.<br />"මම තමා වැඩිමලා. මම ලොක්කා. මම ඉස්සෙල්ලම ලෝකෙට ආවේ. ඒ නිසා පළමු රොටිය අයිති මටයි."<br />මල්ලි එකඟ උනේ නෑ.<br />"නෑ එහෙම වෙන්නේ කොහොමද? මම පොඩියි. තවමත් මම පොඩියි. ඒ නිසා මටයි ඉස්සෙල්ල කන්න ඕනේ. එතකොටයි මටත් ඔයාට වගේ ලොකු වෙන්න පුළුවන්."<br />අම්මට තේරුණා වැඩේ හරි යන්නනේ නැති බව. අම්මා කිව්වා මෙහෙම.<br />"දරුවනේ මෙකන දෙවියෝ හිටියානම් දෙවියෝ කියන්නේ 'පළමු රොටිය මගේ සහෝදරයාට දෙන්න' කියලයි."<br /><br />මල්ලිට පොට පෑදුනා. මල්ලි කිව්වා<br />"එහෙනම් අයියා දෙයියො වෙන්න".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-6862393371200964814?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com4http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/01/blog-post_20.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-82784002461032511162010-01-15T22:39:00.002+05:302010-01-15T22:53:01.077+05:302010-01-15T22:53:01.077+05:30ජනමාධ්‍ය යනු රටේ මතවාදය හසුරුවන ප්‍රධාන ධාරාවකි. රටකට නිවැරදි මතවාදයක් නොමැති තාක් කල් බොහෝ දෙනා අයාලයේ යන මතවාද ජන විඥ්ඥානය තුළ තැම්පත් කිරීම වැලැක්විය නොහැකිය. එහෙත් ජනතාව එපා නොකියන නිසා තමන්ට හිතෙන හිතෙන දේ ජනමාධ්‍ය හරහා බෙදා දීමට ජනමාධ්‍ය කටයුතු නොකළ යුතුය. කොහේ හෝ සිදුවන දෙයක යම් කුණු රසයක් තිබේනම් එය ප්‍රවෘත්තියක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීම අද ජනප්‍රිය ජනමාධ්‍ය සම්ප්‍රදාය වී තිබේ. මෙය සිදු නොවිය යුතු දෙයක් බව මාගේ මතයයි.<br />විශේෂයෙන් තවත් කාල පරිච්ඡේදයකට තම නායකයා තෝරා ගැනීමේ භාරධූර කාර්යය මහජනයාට පැවරී ඇති මේ මොහොතේ, නිවැරදි තීරණයක් ගැනීමට උපකාරීවන තොරතුරු ඉදිරිපත් කරනවා වෙනුවට ඉතා පහත් මට්ටමේ කූටෝපායන් සඳහා තම ගුවන් කාලය හා පිටු වෙන් කිරීම ජනමාධ්‍ය සිදු කරන ඉතා පහත් පෙළේ කැත වැඩක් බව මාගේ මතයයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-8278400246103251116?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com1http://mynotion-bandula.blogspot.com/2010/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-46212576145444901932009-12-18T08:54:00.000+05:302009-12-18T08:54:00.386+05:302009-12-18T08:54:00.386+05:30යුතුකම් කියන්නේ ක්‍රියාවක්. අයිතවාසිකම් කියන්නේ ප්‍රතිඵලයක්.<br />යුතුකම් කියන්නේ එක් අයෙකු විසින් ඉටු කළ යුතු කාර්යයක්. අයිතිවාසිකම් කියන්නේ ඒ පුද්ගලයා යුතුකම් ඉටුකිරීම නිසා තවත් අයෙකුට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය.<br />ඒත් අපි ඔය දෙක මාරු කරගෙන ඉන්නේ.<br />අපි හිතන් ඉන්නේ අයිතිවාසිකම් කියන්නේ තියෙන දෙයක්. යුතුකම් කියන්නේ කළ යුතු දෙයක් කියල. <br />සේවකයා හිතන් ඉන්නවා සේව්‍යයා තමන්ට වැඩි පඩි ලබා දිය යුතුයි; එය තමන්ගේ අයිතිවාසිකමක් කියල. එහෙත් එතන තියෙන්නේ වැඩි පඩි ලබා දීම සේව්‍යයාගේ යුතුකම. ඔහු එය ඉටු කළොත් එහි ප්‍රතිඵලය සේවකයාට ලැබෙනවා. ඒ විදිහටම තමා සේවකයාගේ යුතුකම-වගවීමෙන් සේවය කිරීම හා සේව්‍යයාගේ අයිතිවාසිකම-බලාපොරොත්තු වන ලාබය ලැබීම. <br />දෙමාපියන් හා දරුවන් ගත්තත් එසේමැයි. සිඟාලෝවාද සූත්‍රයේ හොඳින් කියනවා ඒ ගැන. සෑම පාර්ෂවයකටම තියෙන්නේ යම් යුතුකමක්. එය ඉටුකිරීමෙන් ප්‍රතිපාර්ෂවයට යමක් ලැබෙනවා. නමුත් එය ප්‍රතිඵලයක් විනා නයමයක් නොවේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-4621257614544490193?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com1http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/12/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-45704733773804704682009-12-11T08:43:00.001+05:302009-12-11T08:43:00.528+05:302009-12-11T08:43:00.528+05:30ශ්‍රී ලංකාවේ මේදිනවල ජනප්‍රසිද්ධම මතෘකාව විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමයි. ජනාධිපතිවරණයේ එක් පාර්ෂවයක ප්‍රධානම තේමා පාඨය වී තිබෙන්නේත් එයයි. අපේ රටට විධායක ජනාධිපති වරයෙකු අවශ්‍ය බවයි මාගේ මතය. එහෙත් ඒ තනතුරට වර්තමානයේ ආරෝපණය කොට තිබෙන්නා වූ අසීමිත බලයතල ඉවත් කළ යුතුයි. විශේෂයෙන් ජනාධිපති පාර්ලිමේන්තුවට/ව්‍යවස්ථාදායකයට හා අධිකරණයට ඍජුවම වගකිව යුතුයි. එසේම විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය හා අධිකරණය එකිනෙකින් ස්වායත්ත ආයතන විය යුතුයි. <br /><br />විධායකය ප්‍රධාන කොටස් තුනකින් සමන්විය යුතුයි.විධායකයේ නායකයා ජනාධිපති වේ. ජනාධිපති තෝරා ගන්නේ ව්‍යවස්ථාදායකය මගිනි. මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත යුතු විශේෂ සාධකයක් පවතී. එය විශේෂයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ පවතින ප්‍රබලව බෙදී ගිය දේශපාලන පක්‍ෂ ක්‍රමය නිසා ඇතිවූ තත්වයකි. සෑම විටම රාජ්‍ය පාලනය බාර ගන්නා පක්‍ෂය තම බලය පවත්වාගෙන යාමටත්, බලය අහිමි වූ පක්‍ෂ නැවත බලය ලබා ගැනීමටත් පමණක් කටයුතු කිරීම නිසා සෙක්කුවේ බැඳි ගොනා සේ වසර 60ක් තිස්සේ අපේ රට එකම තැන කැරකෙමින් පවතී. එබැවින් දේශපාලනයට පිවිසෙන සෑම දෙනෙකුටම සෑම විටම රටේ දියුණුව අභිවෘද්ධිය සඳහා යම් කාර්යය භාරයක් හිමි වූ පාලන ක්‍රමයක් රටේ තිබිය යුතුය. එවිට අනෙකාගේ කකුලෙන් ඇදීමෙන් බලය ලබා ගන්නවාට වඩා තමා කළ සේවය නිසා තවදුරටත්/වැඩිදුරටත් බලය ලබා දෙන ක්‍රමයක් නිර්මාණය කළ යුතුවේ. <br /><br />මහ මැතිවරණයකින් බහුතරය ලබා ගන්නා පක්‍ෂයට/සංධානයට ව්‍යවස්ථාදායකයේ බලය හිමි විය යුතුය. එහි දී දෙවන ස්ථානයට පත්වන කණ්ඩායමෙන් යෝජනා කරන අයෙකු විධායකයේ නායකායා නොහොත් ජනාධිපති ලෙස පත් කරගත යුතුය. එවිට පළමු කොටම රටේ පාලනයට රටේ ප්‍රධානම දේශපාලන පක්‍ෂ/සංධාන දෙකම ඍජුවම හවුල් වී හමාරය. දෙවනුව පත්වන කිසිම ජනාධිපතිවරයෙක් තම පක්‍ෂයට ව්‍යවස්ථාදායකයේ බලය ලබා ගැනීම සඳහා ව්‍යවස්ථාදාය විසුරුවා නොහරිනු ඇත. එසේ කර එහි බලය අල්ලා ගත් විට තම පක්‍ෂයට හිමිව තිබූ විධායක නායකත්වය හෙවත් ජනාධිපතිකම අනෙක් පක්‍ෂයට හිමි වේ. එබැවින් නියමිත මැතිවරණයක් පවත්වන තුරු ජනාධිපති ව්‍යවස්ථාචායකය විසුරුවා හැරීමට පෙළඹෙන්නේ නැත.<br /><br />විධායකයේ දෙවන කොටස ව්‍යවස්ථාදායකයේ පාලක කණ්ඩායමේ නායකයා විසින් තෝරා පත් කළ යුතුය. එය මණ්ඩලයක් විය යුතු අතර එහි එක් එක් සාමාජිකයා එක් විෂයක් පිළිබඳව පුද්ගලිකවද, මණ්ඩලය සාමූහිකවද ව්‍යවස්ථාදායකයට වග කිව යුතුය. මෙම මණ්ඩලයේ සාමාජික සංඛ්‍යාව හා ඔවුනට පැවරෙන විෂයන් මොනවාද යන්න ව්‍යවස්ථාදායකය විසින් සම්මත කර ගත යුතුය. විධායකයේ තීරණ සඳහා ව්‍යවස්ථාදායකයේ අනුමැතිය හා ප්‍රතිපාදන ලබා ගැනීම මෙම විධායක මණ්ඩල සාමාජිකයින්ගේ හෙවත් ඇමතිවරුන්ගේ වගකීම වේ.<br /><br />විධායකයේ තෙවන කණ්ඩායම විධාකයයේ නායකයා හෙවත් ජනාධිපති විසින් තෝරා ගන්නා නිලධාරී මණ්ඩලයක් වේ. මේ සඳහා ජනාධිපතිවරයාගේ අභිමතය පරිදි රාජ්‍ය සේවය සඳහා අවශ්‍ය සුදුසුකම් සහිත ඕනෑම කෙනෙකු තෝරා ගත හැකි අතර ඒ ව්‍යවස්ථාදායකයේ සාමාජිකයෙකු වුවහොත් ඔහුගේ ව්‍යවස්ථාදායක සාමාජිකත්වය අහෝසි වනු ඇත. එසේම මේ සෑම ලේකම් වරයෙකුම රජයේ නිලධාරියෙකු බවට පත්වන අතර ඔහු රාජ්‍ය නිලධාරියෙකු යටත්වන සියළුම නීති රෙගුලාසි වලට යටත්ව සේවය කළ යුතුය. ව්‍යවස්ථාදායකය විසින් සම්මත කර ගත් සෑම විෂයක් සඳහාම මෙම ලේකම්වරු පත්වන අතර එම අමාත්‍යංශය විධායකයේ නියමයන්ට අනුව පරිපාලනය කිරීම ඔහුගේ වගකීම වේ. <br /><br />ජනාධිපතිවරයා විසින් ගන්නා ලබන සියළුම ප්‍රතිපත්තිමය තීරණ, විධායක මණ්ඩලයේ එකඟතාව ඇතිව හෝ නොමැතිව, අදාල අමාත්‍යවරයා ලව හෝ පුද්ගලිකව තමා විසින් හෝ ව්‍යවස්ථාදායකයට ඉදිරිපත් කොට අනුමත කර ගත යුතු වේ. එම තීරණය විධායක මණ්ඩලය විසින්, එනම් අනෙක් කණ්ඩායමේ එකඟතාව ලබා දී ඇත්නම් තම කණ්ඩායමේ එකඟතාවද සමගින් පහසුවෙන් අනුමත කර ගත හැකිවේ. විධායක මණ්ඩලයේ එකඟතාවයකින් තොරව ඉදිරිපත් කරණ යෝජනාවක් වුවත් සාමූහික වගකීම හා විශේෂයෙන්ම තමන්ද නියෝජනය කරන රජයේ සැලැසුම් කෙරෙහි ඇති වගවීම හේතුවෙන් ව්‍යවස්ථාදායකයේ අනුමැතිය ලබා ගත හැකි විය යුතුය. මෙවැනි අවස්ථාවල මෙම ප්‍රධාන පක්‍ෂ/සංධාන දෙකටම අයත් නොවන ස්වාධීන හා සුළුතර නියෝජිතයින්ගේ මතය තීරණාත්මක වනු ඇත. එබැවින් විශේෂයෙන් අඩු ජනගයනයක් සහිත ජනවර්ග ඍජුවම නියෝජනය කරන නියෝජිතයින්ට තමන්ගේ අවශ්‍යතාවන් සඳහා ප්‍රධාන පක්‍ෂ සමග සංධාන ගත නොවී තම අනන්‍යතාව සුරැකෙන අයුරින් තම ශක්තිය පෙන්විය හැකිය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-4570473377380470468?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com4http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-66198062973730466822009-11-15T20:55:00.002+05:302009-11-15T21:14:20.360+05:302009-11-15T21:14:20.360+05:30රජයේ කාර්යාලවල තිබෙනා තවත් තනතුරකි, කාකාස හෙවත් කාර්යාල කාර්ය සහයක. කාර්යාලය විවෘත කිරීම හා වසා දැමීම එනම් යතුරු රාජකාරිවල සිට පිරිසිදු කිරීම්, නිලධාරීන්ට බීමට වතුර සැපයීම, මේසයේ දූවිලි පිස දැමීම, අඩි හතරක පහක දුරකට පවා ලිපිගොනු චලනය කිරීම, ලිපි විවෘත කිරීම, විදුලි පහන් දැල්වීම හා නිවා දැමීම, විදුලි පංකා ක්‍රියාත්මක කිරීම ක්‍රියා විරහිත කිරීම, වායුසමනය යනුත්‍රය ක්‍රියා කිරීම හා ක්‍රියා විරහිත කිරීම, ආදී රාජකාරි රාශියක් මෙම ‘නිලධාරියා‘ විසින් සිදුකරනු ලබයි.<br /><br />එහෙත් අද සෑම රාජ්‍ය කාර්යාලයකම තිබෙන්නා වූ පරිගණකය ඔවුන්ගෙන් ඈත් කොට ඇති සෙයකි! පරිගණකය ක්‍රියාත්මක කිරීම, අක්‍රිය කිරීම (turn Off)ආදී ප්‍රාථමික ක්‍රියාකාරකම්වත් ඔවුන්ට පවාරා නොමැති බවයි මාගේ හැඟීම. <br /><br />මෙම ප්‍රාථමික ක්‍රියාකාරකම්වලට අමතරව, පරිගණක ස්ථාපනය කිරීම, නඩත්තු කිරීම, ගැටළු විසඳීම ආදී කාර්යයන් ඔවුන්ට භාර දිය යුතුය යන්න මාගේ මතයයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-6619806297373046682?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-71405069871430378792009-09-04T19:30:00.000+05:302009-09-04T19:30:03.241+05:302009-09-04T19:30:03.241+05:30ලංකාවට තොරතුරු තාක්ෂණය පැමිණ දැන් වසර 30ක් පමණ ඉක්ම ගොස් ඇත. ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාලවල තොරතුරු තාක්ෂණය ‘ඉගැන්වීමට‘ පටන් ගෙන ද එවැනිම කාලයක් ගතව ඇත. තොරතුරු තාක්ෂණය සඳහා වෙන් වූ විශ්ව විද්‍යාලද කිහිපයක්ම ලංකාවේ ඇත. එසේම අද ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල විශාල සංඛ්‍යාවක ‘තොතුරු තාක්ෂණ අංශ‘ පිහිටුවා ඇත. තොරතුරු තාක්ෂණ ‘ආචාර්යවරු‘ ද විශාල සංඛ්‍යාවක් බිහිවී සිටිති. තොරතුරු තාක්ෂණය හැදෑරීම සඳහා විශාල තරඟකාරිත්වයක්ද ඇතිවී තිබේ.<br /><br />ලෝකයේ අනෙක් රටවල්, විශේෂයෙන් නොදියුණු රටවල් සමග සසඳා බැලීමේදී මෙම තත්වය ප්‍රශංසනීය මට්ටමේ පවතී. එවැනි මට්ටමකට ගෙන ඒම සඳහා, රජයෙන්, විශ්ව විද්‍යාලවලින්, විද්වතුන්ගෙන් සිදුවූ සේවය අගය කළ යුතුය.<br /><br />එසේම තවත් දියුණු විය යුතු පැති කිහිපයක්ම තිබෙන බවයි මාගේ මතය. විශේෂයෙන්ම තොරතුරු තාක්ෂණය පිළිබඳ සිදුකෙරෙන පර්යේෂණ ප්‍රමාණය මීට වඩා වැඩි කළ යුතුය. ලංකාවේ අනන්‍යතාවයට ගැලපෙන පරිගණක මෙහෙයුම් පද්ධති පිළිබඳ පර්යේෂණ, මහජන සේවය-රාජ්‍ය සේවය ලබා දීම සඳහා තොරතුරු තාක්ෂණය යොදා ගැනීම පිළිබඳ පර්යේෂණ, අධ්‍යාපනය සඳහා තොරතුරු තාක්ෂණ යොදා ගැනීම, අධ්‍යාත්මක සංවර්ධනය සඳහා තොරතුරු තාක්ෂණය යොදා ගැනීම පිළිබඳ පර්යේෂණ, ආර්ථික වර්ධනය-කාර්මික දියුණුව ළඟා කර ගැනීම සඳහා තොරතුරු තාක්ෂණය යොදා ගැනීම පිළිබඳ පර්යේෂණ ආදී වශයෙන් විවිධ පරාසයන් කරා තොරතුරු තාක්ෂණය යොමු කිරීමේ වගකීම තොරතුරු තාක්ෂණ විද්වතුන්ගේ වගකීමක් හා යුතුකමක්ව පවතී.<br /><br />මේ සම්බන්ධව ඔවුන්ගේ අවධානය හා කැමත්ත ඇති කිරීම හා අවශ්‍ය පහසුකම් සපයා දීම ‘තොරතුරු තාක්ෂණ වසරේදී‘ රජයේ ප්‍රමුඛ කාර්යයක් විය යුතුය යන්න <a href="http://mynotion-bandula.blogspot.com/">මාගේ මතයයි</a>.<br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-3142520793049070140?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com1http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/09/30.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-1043634855096103272009-08-16T21:37:00.000+05:302009-08-16T21:57:08.276+05:302009-08-16T21:57:08.276+05:30මම සිංහල බ්ලොග් ලිවීම ආරම්භ කරල වසරකට ආසන්න කාලයක් ගත වෙලා. ඕනෑම දෙයක් කාලයත් සමග වෙනස් වෙනවා. බ්ලොග් ලිවීම, සිංහල බ්ලොග් කියවීම, කමෙන්ට් දැමීම, බ්ලොග් ගැන දැනුවත් කිරීම, බ්ලොග් කරුවන්ගේ සංසදයට ලිවීම, ආදී ලෙස වූ කරුණුත් කාලයත් සමග ටික ටික වෙනස් වෙලා. මම විතරක් නෙමේ. මට දැනෙන විදිහට ගොඩක් අය. “ඇයි“ කියල අහන එක තේරුමක් නෑ. “ඔය ඉතින් හැටි තමා“. සිදු වී ඇති වෙනස් කම් තේරුම් ගැනීමත්, ඒවාට අනුරූපව සුදුසු පරිදි වෙනස් වීමත් තමා වෙන්න ඕනෙ.<br />මොනව උනත් “වෙනස“ කියන්නේ ඉතා සුන්දර දෙයක්. ඔබාමා ආවෙත් “වෙනස“ එක්කනේ. වෙනස ඔරොත්තු නොදෙන්නා වැනසෙනවා. වෙනස් වීමක් බලාපොරොත්තු වීම වෙනසට මූණ දීමට තිබෙන හොඳම ක්‍රමය. තව තවත් වෙනස් වෙවී සුන්දරත්වයක් අත් විඳීමට අවස්ථාව සිංහල බ්ලොග් සංසදය හරහාත් උදා වේවි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-104363485509610327?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/08/blog-post_16.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-36901499238010968782009-08-13T15:32:00.000+05:302009-08-13T15:59:45.959+05:302009-08-13T15:59:45.959+05:30රාජකාරී සඳහා වැඩි කාලයක් ගෙවී ගිය නිසා බ්ලොග් සටහනක් තබන්නට තරම් කාල වේලා තිබුණේ නෑ. ඒ නිසාම අන්තිමට බ්ලොග් එක සින්ඩියෙනුත් ගැලවුණා. ඒත් රාජකාරිමය කටයුක්තකදී ඇති වූ ගැටළුවකට අදාලව <a href="http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/08/blog-post.html">සටහනක්</a> දැම්ම. පසුව අයදුම් කරලයි සින්ඩියට ඇතුල් වුණේ.<br /><br />අද අමතක නොවේවි කියල හිතුනේ වෙන හේතුවක් නිසා.<br /><br />ඊයේ මුළු රාත්‍රියම වැඩ කරල නිදා ගත්තේ අද පාන්දර. නැවතත් උදේ අවදි වෙලා ඉතිරි කොටසත් අවසන් කරල රාජකාරි සඳහා පිටත් වෙන්න සූදානම් වෙද්දි පුතාට අවශ්‍ය දෑ කිහිපයක් මිලදී ගැනීමට නගරයට යාමට සිදු වුණා. පුතා සමගමයි ගියේ. ආපසු එන අතරේ වංගුවකදී ඉදිරියෙන් පරණ රෝද 4 ටැක්ටරයක් මතු වුණා. අන්තිමටම නතර වුණේ ටැක්ටරයේ ඉදිරි රෝදයක් බදා ගෙන. ටැක්ටරයේ රියදුරු කීවේ එහි තිරිංග පද්ධතියේ තරම අනුව ටැක්ටරය නතර වීම ගැන ඔහු පුදුම වෙන බවයි. කෙසේ වුවත් වම් අත ටික වේලාවකට රෝදයේ අඩයක් වී තිබීම නිසා දැන් මෙම සටහන තැබුවේ එක අතින්. නිදා ගැනීමට ඇඳේ ඇලවීමට අපහසු නිසා පුටුවකට වී සිටිද්දී මෙවැනි සටහනක් තැබීමටත් ඒ ගැන මගේ මතය සටහන් කර තැබීමටත් සිත් වුණා.<br /><br />තව අඟල් 4ක් 5ක් ටැක්ටරය ඉදිරිට ආවානම් එය නතර වන්නේ මගේ ලැම පෙදෙසේයි. රියදුරු (මගේ හිතවතෙක්) පැවසූ පරිදි තිරිංඟ නොමැති ටැක්ටරය නතර කළේ මාගේ සේවය තවදුරටත් බලාපොරොත්තු වන අයගේ බලාපොරොත්තු බවයි මාගේ මතය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-3690149923801096878?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com2http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/08/blog-post_2199.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-69095362475249958902009-08-13T15:31:00.001+05:302009-08-13T15:31:50.212+05:302009-08-13T15:31:50.212+05:30පොලිතින් හා කසල කළමණාකරනය අතර තිබෙන්නේ ලොකු සම්බන්ධතාවයක්.<br />අද අපේ රටේ තිබෙන එක් දැවැන්ත ප්‍රශ්නයක් ‘කසල‘.<br />සුපුරුදු පරිදි අධිකරණයට පවා නියේග නිකුත් කරන්න සිදු වුණා.<br />එහෙත් ඒ එකකින්වත් ප්‍රශ්ණය විසඳෙන්නේ නෑ. කසල ප්‍රශ්නය එහෙමමයි.<br />අපේ රටේ ඇතිවන කසල වලින්, විශේෂයෙන් නිවෙස්හි ජනනය වන කසල වලින් 80%ක් ම දිරා යන කසල. ඒයිනුත් 95%ක් ම දින 7-8ක් ගතවීමට පෙර දිරා අවසන්වන කසල. එම කාලය තුළ දුර්ගන්ධයක් පිට වීමත්, පනුවන් ඇති වීමත්, මැස්සන් ගැවසීමත් පමණයි ඒ කාලයේදී අත් විඳින්නට වන අපහසුතා තිබෙන්නේ. එහෙත් මෙයින් මිදීම සඳහා මෙම කසල පොලිතින් ආවරනයක් තුලට දැමූ විට ඉතා විශාල කාලයක් නොදිරා පවතිනවා. එසේම ඒ සම්පූර්ණ කාලයම එම කසල ගොඩ එම පරිමාවෙන්ම පවතිනවා. ක්ෂය වීමක් ඇති වන්නේ නැත. බත් වැනි පිසූ ආහාර එතීම සඳහා ගන්නා ‘ලන්ච් ෂීට්‘ වලින්, ඉතිරිවන ආහර කොටස් ඔතා තිබීමත්, මුළුතැන්ගෙයින් ඉවත දමන ආහාර ද්‍රව්‍ය ‘සිලි සිලි බෑග්‘ වල දමා කට ගැට ගසා තිබීමත්, පළාත් පාලන ආයතන වලින් බෙදා දෙන ලද හා පිරිසිදු කිරීමේ ආයතන විසින් භාවිතා කරන කසල දමන පොලිතින් මළුවල, දිරා යන කසල දමා කට ගැට ගසා තිබීමත් නිසා මෙම කසල කුමන ස්ථානයකට ගෙන ගොස් දැමුවත් ඒවා දිරාපත් නොවී ඉතා විශාල කාලයක් පැවතීම නිසා අදවන විට කසල අපේ රටෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් අත්පත් කර ගෙන තිබෙනවා.<br /><br />පොලිමර් කර්මාන්තයේ යෙදී සිටින ඔබලාට මෙම කාර්යයෙදී විශාල වගකීමක් තිබෙනවා. කසල දැමීමට හෝ එතීමට භාවිතා කරාවියැයි අනුමාන කළ හැකි සෑම පොලිතින් නිෂ්පාදන සඳහාම ජලය ගෑවී (නැත්නම් තෙතමනය ඇතිවී) දින දෙකක්-තුනක් ඇතිලත දිරා යන හෝ කැඩී යන හෝ ඉරී යන හෝ පොලිමර් වර්ගයක් සොයා ගැනීමේ වගකීම, යුතුකම ඔබ සතු වෙනවා.<br />කරුණා කර මේ ගැන සිතන්න. සිතුවොතින් කරන්නට නොහැක්කක් නොමැත.<br />අළුත් දෙයක් කළ, වෙනසක් කළ ඔබේ නම සදා පවතිනු ඇත.<br />ඔබට ජය.!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-6909536247524995890?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/08/blog-post_13.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-86161507150382655022009-08-08T21:48:00.000+05:302009-08-08T21:49:04.917+05:302009-08-08T21:49:04.917+05:30පොලිතින් හා කසල කළමණාකරනය අතර තිබෙන්නේ ලොකු සම්බන්ධතාවයක්.<br />අද අපේ රටේ තිබෙන එක් දැවැන්ත ප්‍රශ්නයක් ‘කසල‘.<br />සුපුරුදු පරිදි අධිකරණයට පවා නියේග නිකුත් කරන්න සිදු වුණා.<br />එහෙත් ඒ එකකින්වත් ප්‍රශ්ණය විසඳෙන්නේ නෑ. කසල ප්‍රශ්නය එහෙමමයි.<br />අපේ රටේ ඇතිවන කසල වලින්, විශේෂයෙන් නිවෙස්හි ජනනය වන කසල වලින් 80%ක් ම දිරා යන කසල. ඒයිනුත් 95%ක් ම දින 7-8ක් ගතවීමට පෙර දිරා අවසන්වන කසල. එම කාලය තුළ දුර්ගන්ධයක් පිට වීමත්, පනුවන් ඇති වීමත්, මැස්සන් ගැවසීමත් පමණයි ඒ කාලයේදී අත් විඳින්නට වන අපහසුතා තිබෙන්නේ. එහෙත් මෙයින් මිදීම සඳහා මෙම කසල පොලිතින් ආවරනයක් තුලට දැමූ විට ඉතා විශාල කාලයක් නොදිරා පවතිනවා. එසේම ඒ සම්පූර්ණ කාලයම එම කසල ගොඩ එම පරිමාවෙන්ම පවතිනවා. ක්ෂය වීමක් ඇති වන්නේ නැත. බත් වැනි පිසූ ආහාර එතීම සඳහා ගන්නා ‘ලන්ච් ෂීට්‘ වලින්, ඉතිරිවන ආහර කොටස් ඔතා තිබීමත්, මුළුතැන්ගෙයින් ඉවත දමන ආහාර ද්‍රව්‍ය ‘සිලි සිලි බෑග්‘ වල දමා කට ගැට ගසා තිබීමත්, පළාත් පාලන ආයතන වලින් බෙදා දෙන ලද හා පිරිසිදු කිරීමේ ආයතන විසින් භාවිතා කරන කසල දමන පොලිතින් මළුවල, දිරා යන කසල දමා කට ගැට ගසා තිබීමත් නිසා මෙම කසල කුමන ස්ථානයකට ගෙන ගොස් දැමුවත් ඒවා දිරාපත් නොවී ඉතා විශාල කාලයක් පැවතීම නිසා අදවන විට කසල අපේ රටෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් අත්පත් කර ගෙන තිබෙනවා.<br /><br />පොලිමර් කර්මාන්තයේ යෙදී සිටින ඔබලාට මෙම කාර්යයෙදී විශාල වගකීමක් තිබෙනවා. කසල දැමීමට හෝ එතීමට භාවිතා කරාවියැයි අනුමාන කළ හැකි සෑම පොලිතින් නිෂ්පාදන සඳහාම ජලය ගෑවී (නැත්නම් තෙතමනය ඇතිවී) දින දෙකක්-තුනක් ඇතිලත දිරා යන හෝ කැඩී යන හෝ ඉරී යන හෝ පොලිමර් වර්ගයක් සොයා ගැනීමේ වගකීම, යුතුකම ඔබ සතු වෙනවා.<br />කරුණා කර මේ ගැන සිතන්න. සිතුවොතින් කරන්නට නොහැක්කක් නොමැත.<br />අළුත් දෙයක් කළ, වෙනසක් කළ ඔබේ නම සදා පවතිනු ඇත.<br />ඔබට ජය.!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-8616150715038265502?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-57756642317218315162009-04-18T01:21:00.000+05:302009-04-18T01:22:43.590+05:302009-04-18T01:22:43.590+05:30අත්‍යාවශ්‍ය රාජකාරියක් නිසා දැනුයි දුවන්න පුළුවන් උනේ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-5775664231721831516?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/04/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-32563440727384508562009-04-15T10:04:00.000+05:302009-04-15T10:06:10.794+05:302009-04-15T10:06:10.794+05:30'<a href="http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.html">අවුරුද්ද කාගෙද</a>' සටහනේ පොඩි අවුලක් තිබුණා. දැන් හරි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-3256344072738450856?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/04/blog-post_14.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-44907239884322375482009-04-14T08:01:00.000+05:302009-04-14T23:07:21.481+05:302009-04-14T23:07:21.481+05:30<span style="color: rgb(153, 0, 0);">ලැබූ අවුරුද්ද යහපත් බලාපොරොත්තු සියල්ල ඉටුවන සොඳුරු කාලයක් වේවා, සියළු දෙනාටම!</span><br /><br />මේ අළුත් අවුරුද්ද කාගෙද? නැත්නම් කාගේ අවුරුද්ද අද අරම්භ වන්නේ?<br /><br />මෙදා පාර අවුරුද්දට පෙර දින කිහිපයක නිවාඩුවක් ලැබුණා. ඒ නිසා වැඩි කාලයක් නිවසේ රැඳෙන්නත්, දරුවන් සමග වැඩි කාලයක් ගත කරන්නත් ලැබුණා.<br /><br />ඒ වගේම අවුරුදු ගානකට පස්සේ මගේ අතිජාත මිත්‍රයෙක් මුන ගැසුණා. තිලක්. අපි එකට ඉගෙන ගත්තා. තිලක් වැඩිදුර ඉගෙන ගැනීමට යොමු වුණා.හොඳ රස්සාවකුත් ලැබුණා. දැන් වරලත් ඉංජිනේරුවෙක්. ළඟදී ලංකාවට ආවා.<br /><br />"අවුරුද්දට ආව එක හොඳා. කොහොමද එහෙදි අවුරුදු?"<br />"තියෙනවා. මෙහෙන් කට්ටිය යනවනේ අවුරුද්ද අල්ල. ටීවී චැනල්, රේඩියෝ චැනල් දෙක තුනකින්ම යනවා. පන්සලක අවුරුදු උත්සවයක් තියෙනවා. කට්ටිය සෙට් වෙන නිසා අපිත් අනිවාර්යෙන්ම යනවා."<br />"නෑ මම ඇහුවේ නැකැත් ගැන"<br />"ආ.. ඒව බොරු වැඩනෙ. මම කොහොමත් ඔය පිස්සු වැඩ කරන්නේ නෑනෙ. නූගත් මිනිස්සුන්ගේ වැඩ"<br />"ලමයි එහෙමනම් ආස ඇති..?"<br />"ඔව්. ඒත් ඉතින් ඉගෙනගෙන යමක් කමක් දැන ගනිද්දී ඕව ගැන තියෙන ආසාව නැතුව යනවා."<br /><br />දැන්නම් මාව කරකවල අත ඇරිය ගනන්!.<br /><br />"කොහොමත් මේ සැරේ අවුරුද්ද දවසට ගෙදර ඉන්නවනෙ..?"<br />"නෑ මචං. ඒ දවස් ටිකේ ‍පොඩි රවුමක් දාන්න ඉන්නෙ. යමුද ෆැමිලි දෙකම?"<br />"යන්න තිබුණනම් හොඳා. ඒත් අවුරුදු නැකැත් වලට ගෙදර ඉන්න එපෑ මචං."<br />"ඕව මෝඩ වැඩ මචං."<br /><br />මට හිතුන මේ 'උගත්-නූගත්' අවුරුදු සැමරුම ගැන තව ටිකක් හෙව්වොත් හොඳා කියල.<br /><br />තිලක්ගෙ මල්ලි තමා ගෙදර ඉන්නේ. එයාට වැඩිදුර ඉගෙන ගන්න බැරි උණා. සා.පෙළත් ඇන ගත්ත වගේ මතක. හැබැයි නියම වැඩකාරය. මේසන්, වඩු, විදුලි, යාන්ත්‍රික, ඉලෙක්ට්‍රොනික් ඕනෙම වැඩක් පුළුවන්. දැන් ගෙවල් හදන්න කොන්ත්‍රාත් ගන්නවා. මිනිහ අවුරුදු සමරන හැටි කොහොමද බලන්නත් එක්ක, තිලක් 'රවුම' ගියාට පසු දා ගියා.<br /><br />"මචං කොහොමද? කෝ අයිය?"<br />"ආ අයියෙ. එයාල නුවර ගියානේ. කිව්වෙ නැද්ද?"<br />"යනව කිව්ව. අදම යයි කියල හිතුවේ නෑ."<br />"ඊයෙ ගියේ. එන්න අයියෙ ගෙට"<br />"නෑ මචං මම යන්නම්. කොහොමද අවුරුදු? කෝ නංගි, ලමයි එහෙම?"<br />"ඉන්නවා. නැවුන්ද කොහෙද හදනවා. යංකො ගෙට. කැවුමක් එහෙම කාල යන්න පුළුවන්නෙ"<br />"නෑ එපා."<br /><br />එහෙම කියාගෙනම මමත් කුස්සියටම ගියා. එයාගෙ බිරිඳයි ලමයි දෙන්නයි කැවුම් හදනවා.<br /><br />"ආ එන්න අයියා. අපිනම් වැඩ."<br />"ඒක තමා. කැවුම් විතරද හදන්නේ?"<br />"ඔව් අයියේ. ගොඩක් දේවල් හදන්න වෙලා නෑ, කොකිස් ටිකක් බැද්ද. මුං කැවුන් ටිකකුයි, අතිරසයි හැදුවා. අළුව හරි මොනව හරි හෙට දිහෑ හදා ගන්නවා. දූ මේක හපල බලන්න රස කොහොමද කියල"<br /><br />අම්ම තරමට උස ගියාට තවම වයස අවුරුදු දොලහක් ඇති දුවට. පළවෙනියට නැත්නම් දෙවෙනියට පුච්චපු කැවුම අරගෙන දුව රස බැලුවා. හපල හොඳට රස කරල ගිලින්නෙ නැතුව එළියට දැම්ම. කටත් හෝදල දැම්ම.<br /><br />"ම්.. හොඳා අම්මා"<br />"ආ. එහෙනම් ඔය කැවුම් ටිකක් අවුරුදු කුමාරයට අරන් තියල මේ මාමටත් දෙන්නකෝ"<br /><br />තෙල් බේරෙන කොණ්ඩ කැවුම හරිම රසයි.<br /><br />"ඉතින් දූ. දැන් අවුරුද්දට ලෑස්තිද?"<br />"තව ගේ හේදුවේ නෑ මාමෙ"<br />"මේ මකුළු දැල් කඩලා දූවිලි ගිහින් මෙයාට හතියට වගේ ආවනෙ අයියා. මම කීවෙ හෙට දිහා මමවත් හෝදන්නම් කියල"<br />"නෑ නෑ මම හෝදන්නම්"<br /><br />තාත්තා වැඩේ බාර ගත්ත.<br /><br />"පුතා අළුත් ඇඳුම් ගත්තද?"<br />"අපෝ අයිය රෙදි ගන්න ගිහින් නම් හොඳ පන ගියා අයියා."<br /><br />අම්ම ඉස්සර උනා.<br /><br />"ඒත් මේ පාර වැඩිය‍ සෙනග නෑ අයියේ. ගිය පාරට කලින් සැරේ පමුනුවේ වාහනේ දාපු තැනින් ගන්න බැරිව රෑ වෙනකම් හිටියා"<br /><br />ඒ තාත්තාගේ අත්දැකීම.<br /><br />"මේ සැරේ නැකැත් වෙලාවල් හරි නෑ වගේ නේද අයියා."<br />"ඇයි..? උදේ පාන්දර නිසාද?"<br />"නෑ ඒකනම් හොඳා. ඒත් ගිනි මොලවලා අනුභව කරන්න වෙලාව මදි"<br />"මෙයැයිල අයියේ ඉස්සරෝම අනුභව කරලනෙ ඉන්නෙ, අපේ අහනම් වැඩ අල්ල, ගනුදෙනු කරල තමා ආහාර අනුභවේ. ඊට පස්සේ කෑම මේසෙ අලේ කරන්නත් තියෙනවානෙ. මෙහෙ එහෙම කරන්නේම නෑනෙ."<br />"ගණදෙනු කරන්න කොහෙටද යන්නෙ.."<br />"ළිඳට.."<br />"ළිඳට..?"<br />"ඔව් ළිඳට. ළිඳත් එක්කනෙ ඉස්සරෝම ගනුදෙනු කරන්නෙ. ‍අයියලත් ළිඳත් එක්ක ගනුදෙනු කරන්නනේ නෑනෙ?"<br />"ආ ඔව් මේ පැත්තේ ඒ සිරිත නෑ. නංගිලා කොහොමද ඒක කරන්නේ?"<br />"ගියාවුරුද්දෙ ගනුදෙනු කරපු වතුර එක ගහක් ළඟට දමලා, සුදු රෙදි කෑල්ලක අඟුරු කෑල්ලකුයි, කාසියකුයි, සුදු මලුයි, තව වී එහෙමත් ගන්නවා. ඒවා පොට්ටනිය බැඳල ළිඳට දාල අළුත් වතුර එකක් ඇද ගන්නවා. ඒ වතුර අර භාජනේට දාල අරන් තියනවා."<br />"අවුරුද්දක්ම?<br />"ඔව් අයිය. කන්න තව කැවුමක්"<br />"වැඩ අල්ලන්නේ කොහොමද?"<br />"ඒකෙනම් වෙනසක් නෑ අයියා. මෙහෙ වගේම තමා. සමහරු කිරි ගහකට කොටනවා. නැත්නම් තම තමන් කරන කර්මාන්තෙ වැඩක් මොකක් හරි අල්ලනවා. ඉගෙන ගන්න ලමයි පොත් කියවනවා. අකුරු ලියනවා. වෙනසක් නෑ"<br />...................................<br /><br />දැන් තමා ප්‍රශ්නෙ...!<br />අවුරුද්ද කාගෙද?<br />උගතගේ ද? නූගතාගෙද? දෙන්නගෙමද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-4490723988432237548?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com2http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.htmltag:blogger.com,1999:blog-1109363115875685808.post-73740418682579594292009-04-12T20:03:00.000+05:302009-04-12T20:46:31.555+05:302009-04-12T20:46:31.555+05:30දොරකඩ කිතුලේ තෙලිජ්ජ මුට්ටිය පෙන පදමට හිනැහෙයි<br /><div style="text-align: justify;">දුම්මැස්සේ යට කැවුම් උයන්නට පැණි පට්ටා නැලවෙයි<br />නැකත ලබනතුරු සුවඳැල් කලුඇල් වී බිස්සේ සැතපෙයි<br />තාක්ක තකදොං කජු ඇටහාමිල දුම්මැස්සේ ගොරවයි<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aJkpcwSIoA/SeIE7yUk13I/AAAAAAAAALE/RNURU-Ywv34/s1600-h/climbing_kithul_tree.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 108px; height: 144px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aJkpcwSIoA/SeIE7yUk13I/AAAAAAAAALE/RNURU-Ywv34/s200/climbing_kithul_tree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323823134672213874" border="0" /></a><br />අවුරුද්ද හා සම්බන්ධව කවි නිර්මාණ අති විශාල සංඛ්‍යාවක් මේ දිනවල පුවත් පත්වල පලවෙනවා.<br />ඒ අතරින් මගේ සිතගත් ලස්සන කවි සංකල්පනාවක් 2009 අප්‍රේල් 05 දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයේ නිම්නය කොටසේ කව්මුතු තීරයේ පලවී තිබුණා. කවියා අයි. ජී. නන්දපාල. මේ ඉතිරි කොටස.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9aJkpcwSIoA/SeIFRu4Z_dI/AAAAAAAAALM/7FDfSIrNynE/s1600-h/fundraiser1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 166px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9aJkpcwSIoA/SeIFRu4Z_dI/AAAAAAAAALM/7FDfSIrNynE/s200/fundraiser1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323823511705877970" border="0" /></a><br />කොවුල් හාමිනේ අවුරුදු කේලම ගමහැම තැන පතුරයි<br />නිල් සළු ගලවා පච්ච වඩම හැඳ එරබදු ගහ හැඩවේයි<br />ගමට ඇහෙන්නට සුරල් වයන්නට රබන් බිමට පනිතෙයි<br />තාක්ක තකදොං කොල්ලො කුරුට්ටෝ දවල් හීන දකිතෙයි<br /><br />චීත්ත ඇඳගෙන සාංචි නැන්දල ගෙයි ගොම මැටි ගාතෙයි<br />තේක්ක මාමල සිදාදියට ගොස් අඩුම කුඩුම ගෙනෙතෙයි<br />කදමළු බැඳගෙන නෑගම් යන්නට අඟිලි ගණන් කරතෙයි<br />තාක්ක තකදොං රාශි මාරුවට හිරු දෙයියෝ රජවෙයි<br /><br />ගැබ්බර වීලා අඹ දඹ නාරං විලිලන්නට සැරසෙයි<br />පරවි තටුවලින් උතුරත් දකුනත් නිලඹර සේ පැහැ වෙයි<br />වෙඩි හඬ මැකිලා ‍ඩෝං පටෝරිං රතිඤ්ඤා හඬ ඇසෙතෙයි<br />තාක්ක තකදොං විරුදරු පැටවුන් නැකැත් අරන් වඩිතෙයි<br /><br />රතඹල සුවඳැල් තරඟෙට ආරයි ලමිස්සියොත් පරදියි<br />දුරාචාරයට ඉනිමං බඳිනා මත් රකුසන් පැන යයි<br />කොළ පොතු සොයමින් නානු හදන්නට වෙද උන්දෙල දඟලයි<br />තාක්ක තකදොං අවුරුදු කන්නට තුන්හෙලයම සැරසෙයි<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1109363115875685808-7374041868257959429?l=mynotion-bandula.blogspot.com' alt='' /></div>Bandula - බන්දුලhttp://www.blogger.com/profile/07917467775636748105noreply@blogger.com0http://mynotion-bandula.blogspot.com/2009/04/blog-post_12.html