Myśli zapisane

Premiery wydawnicze: sierpień 2017

noreply@blogger.com (Avenity) — Fri, 28 Jul 2017 10:00:00 +0000

Sierpień obfituje w ekscytujące wakacyjne premiery książkowe. Zapraszam na listę tych, które najbardziej mnie zainteresowały.

Autor: Clare Mackintosh

Tytuł: Widzę Cię

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Premiera: 02.08.2017

Nowy thriller autorki międzynarodowego bestsellera "Pozwolę Ci odejść".

Gdy Zoe Walker zauważa swoje zdjęcie w sekcji ogłoszeń londyńskiej gazety, postanawia się dowiedzieć, jak się tam znalazło. Rodzina jest przekonana, że osoba z ogłoszenia tylko Zoe przypomina. Nazajutrz w gazecie pojawia się zdjęcie innej kobiety, a dzień później – kolejnej. I każda z nich pada ofiarą przestępstwa.

"Widzę Cię" to psychologiczny thriller jednej z najgłośniejszych i najbardziej cenionych angielskich debiutantek roku 2015. Powieść, która nie pozwoli zasnąć. Tym bardziej przekonująca, że Mackintosh służyła w policji kryminalnej. Konieczności przeczytania jeszcze jednej strony nabiera tu zupełnie nowego wymiaru.

Autor: Jojo Moyes

Tytuł: We wspólnym rytmie

Wydawnictwo: Między Słowami

Premiera: 02.08.2017

Nowa powieść autorki bestsellerowych „Zanim się pojawiłeś” i „Kiedy odszedłeś”.

Dobry jeździec wie, że ma tylko jedną szansę, aby zaskarbić sobie szacunek konia. Wie też, że przez jeden wybuch gniewu może na zawsze stracić jego zaufanie. Konia można bowiem skrzywdzić tylko raz. Potem latami odbudowuje się zerwaną relację. Z ludźmi bywa podobnie…

Świat Natashy rozsypał się wraz z odejściem męża. Gniew i zraniona duma popchnęły ją do zrobienia rzeczy, których potem żałowała. Gdy człowiek traci kogoś bliskiego, nie zawsze zachowuje się rozsądnie. Natasha zamknęła się w swojej samotności, postawiła na niezależność i karierę. Kiedy decyduje się pomóc spotkanej w podejrzanych okolicznościach Sarze, nie przypuszcza, że ta „dziewczynka znikąd” odkryje przed nią życie na nowo.

Co się stanie, gdy Natasha zaryzykuje wszystko dla dziewczynki, której nawet nie zna i nie rozumie? Czego można się nauczyć od osoby, która kocha bardziej konie niż ludzi?

"We wspólnym rytmie" to opowieść o kobiecie, która nie dopuszcza do siebie myśli, że mogłaby znów być kochana, i o dziewczynie, która jest gotowa kłamać i kraść dla kogoś, kogo kocha.

Miłość istnieje w tym, co się robi, w małych i dużych gestach. To, że się o niej nie mówi, nie oznacza, że jej nie ma.

Autor: Mary E. Pearson

Tytuł: Fałszywy pocałunek

Wydawnictwo: Initium

Premiera: 03.08.2017

Księżniczka Lia jest pierwszą córką domu Morrighanów, królestwa przesiąkniętego tradycją, poczuciem obowiązku i opowieściami o minionym świecie. W dniu swojego ślubu ucieka, uchylając się od obowiązków - pragnie wyjść za mąż z miłości, a nie w celu zapewnienia sojuszu politycznego. Ścigana przez licznych łowców, znajduje schronienie w odległej wsi, gdzie rozpoczyna nowe życie. Gdy do wioski przybywa dwóch przystojnych nieznajomych, w Lii rozbudza się nadzieja. Nie wie, że jeden z nich jest odtrąconym księciem, a drugi to zabójca, którego ma za zadanie ją zamordować. Wszędzie czai się podstęp. Lia jest bliska odkrycia niebezpiecznych tajemnic - i jednocześnie odkrywa, że się zakochuje.

Autor: Tetsuya Honda

Tytuł: Przeczucie

Wydawnictwo: Znak

Premiera: 07.08.2017

Komisarz Reiko czuła, że to szczególna sprawa. Tym bardziej że do śledztwa dołączył Katsumata. Jakże on jej nienawidził. Nie dość, że kobieta, to jeszcze młoda i piękna. I te jej przeczucia. Bardziej widział ją w roli gejszy niż komisarza w tokijskiej policji.

Teraz muszą pracować razem. A Reiko coraz częściej ma przeczucie, że tym razem stawką jest nie tylko odnalezienie mordercy, ale i jej przyszłość.

Przeczucie to pierwsza część cyklu o młodej komisarz Reiko Himekawie. W samej tylko Japonii sprzedało się ponad 4 miliony egzemplarzy serii. Stała się ona podstawą dwóch seriali, filmu telewizyjnego i kinowego hitu.

Autorzy: Agnieszka Jeż, Paulina Płatkowska

Tytuł: Marzena M.

Wydawnictwo: Edipresse Książki

Premiera: 17.08.2017

Gdyby tę historię opowiedzieć na smutno, wyszedłby dramat – a może nawet sypnęłyby się trupy? Konkretnie jeden trup.

Na szczęście jest humor. Włóżmy więc różowe okulary i spójrzmy przez nie na historię Marzeny M.

Marzena jest zadbaną, zaradną czterdziestką plus. Wiedzie uporządkowane życie, ma męża, córkę, ciepły kontakt z matką, pracę i przyjaciółki. Owszem, są drobne niepowodzenia – ot, całkowity brak seksu, mąż nierób czy pewne niedomagania finansowe – lecz przecież nie można mieć wszystkiego...

Pewnego dnia, z pozoru takiego jak wszystkie, Marzena dokonuje pierwszego odkrycia – za którym, prawem serii, podąża cała sfora następnych.

A to w jej małżeńskim łożu ni stąd ni zowąd znajdują się koronkowe stringi,

a to mąż wraca z artystycznych przedsięwzięć z uszminkowanym pośladkiem,

a to ona sama odkrywa takie oblicza seksualności, jakich nigdy dotąd nie zaznała,
a to wreszcie stawia sobie arcyważne pytanie: czy ja lubię swoje życie? Czy już niczego więcej od niego nie chcę?

Jak w tym nie zwariować?

Można poszukać szczęścia na portalu randkowym.

Albo skupić się na nowym, dużym wyzwaniu – na przykład budowie domu.

A może powierzyć się troskliwemu wsparciu mądrych, kochających kobiet?

Przeczytajcie – a dowiecie się, co działa!

Autor: Agata Kołakowska

Tytuł: Pięć minut Raisy

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Premiera: 24.08.2017

Raisa Hedwig korzysta z wczesnej pory, aby podlać ukochane róże w przydomowym ogrodzie. Zastanawia się, jak spędzi dzisiejszy dzień. Nie wie jeszcze, że wszystko potoczy się zupełnie inaczej, niż zaplanowała.

Magda Sajewicz, popularna dziennikarka stacji NTV zmierza do Bornego Sulinowa, by zrealizować wystrzałowy materiał, którego bohaterką będzie właśnie Raisa. Reporterka ma nadzieję, że będzie na miejscu przed innymi ekipami.

A wydarzenie jest nie byle jakie. Raisa Hedwig, według raportu WHO i Human Resources Institute, została ogłoszona najbardziej pechową osobą na świecie. Wszystkie media chcą dowiedzieć się u samego źródła, jak to jest przeżyć m.in. porażenie piorunem, katastrofę promu czy atak szaleńca w Madrycie. Starsza pani jest zaskoczona wizytą dziennikarki, ale już nie tak bardzo nadanym jej tytułem. Magdzie udaje się zdobyć wyłączność na wywiad z Raisą, tej zaś wraca nadzieja na odzyskanie utraconego spokoju. Jednak okazuje się, że sprawa zatacza coraz szersze kręgi. Pani Hedwig otrzymuje list gratulacyjny od prezydenta z zaproszeniem do pałacu...

Ostra zazwyczaj dziennikarka, ujęta ciepłą osobowością Raisy, realizuje przychylny jej materiał, pokazując ją jako ofiarę wydarzeń losowych. Wkrótce dowiaduje się jednak o skrywanym przez nią epizodzie z życia, który stawia jej bohaterkę w nieco innym świetle. Magda Sajewicz ma swoje powody, aby chcieć dociec prawdy o pani Hedwig.

Autor: Caite Dolan-Leach

Tytuł: Martwe listy

Wydawnictwo: Filia

Premiera: 30.08.2017

Ava dowiaduje się z e-maila od matki, że jej siostra bliźniaczka nie żyje. Dziewczyna nie chce w to uwierzyć, ale nie wynika to z żalu czy wyparcia. Cała sprawa po prostu za bardzo wygląda na manipulację Zeldy. Jej kolejny chory plan.

Dwa lata temu, po ogromnej zdradzie, jakiej dopuściła się Zelda, Ava wyjechała z domu rodzinnego do Paryża i przyrzekła, że nigdy więcej nie odezwie się do siostry. Teraz jednak dziewczyna musi wrócić do Stanów i odtworzyć rzekomo ostatnie kroki swojej siostry. Wkrótce zaczyna otrzymywać wiadomości, w których siostra zaprasza ją do szaleńczej zabawy w kotka i myszkę.

List po liście, wiadomość po wiadomości Ava odkrywa kolejne wskazówki tłumaczące zniknięcie Zeldy i poznaje przerażającą prawdę na temat swojej rodziny.

Autor: Wojciech Nerkowski

Tytuł: Spisek scenarzystów. Paloma

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Premiera: 30.08.2017

Zaskakująca i nieoczywista rozrywka, prawdziwa Superprodukcja! Kryminalna komedia na najwyższym poziomie!

Producentka serialu kryminalnego, zwana przez współpracowników Palomą, popełnia samobójstwo. Dwójka scenarzystów nie wierzy w oficjalną wersję zdarzeń. Zbyt wiele osób z ekipy filmowej miało motyw, żeby ją zabić. Scenarzyści rozpoczynają prywatne śledztwo, w którym pomaga im znany aktor celebryta. Krok po kroku odsłaniają sieć powiązań w show-businessie, skrzętnie skrywane skandale i namiętności. Rzeczywistość miesza się bohaterom z serialową fikcją, a wszystko pół żartem, pół serio. Policja nie traktuje ich poważnie, do czasu aż w ekipie serialu dochodzi do kolejnego morderstwa.

Czy trójka detektywów amatorów okaże się skuteczniejsza od policji?

Co Wy myślicie o wydawniczych premierach sierpnia? Zamierzacie sięgnąć po którąś z tych pozycji? A może polujecie na całkowicie inne powieści w przyszłym miesiącu? Koniecznie dajcie mi znać!

Zaczytanego dnia,

"Obietnica Łucji" – Dorota Gąsiorowska

noreply@blogger.com (Avenity) — Fri, 21 Jul 2017 10:00:00 +0000

Jak długo można rozliczać się z przeszłością, dźwigać bagaż bolących wspomnień i wyrzutów sumienia? W jaki sposób można uleczyć swoją duszę? Jak pomóc zranionemu dziecku, które nosimy głęboko w sobie? Autorka na kartach tej powieści odpowiada między innymi na właśnie te pytania.

W życiu po to tracimy pewne rzeczy, byśmy za jakiś czas mogli sięgnąć po następne. Na starym fundamencie nie powinno się budować nowego domu.

Tytułową Łucję Wróblewską poznajemy w chwili, gdy znajduje się na zakręcie życia. Wydaje się, że ma ona wszystko, czego można zapragnąć - kochającego męża, solidne wykształcenie, piękny dom i świetnie prosperujące biuro podróży. Jednak kobieta wciąż dręczona jest mrocznymi wizjami z dzieciństwa, które powodują zgorzknienie i wypalenie zawodowe, a miłość zaczyna gasnąć z powodu bezskutecznych starań o dziecko. Dlatego postanawia rozwieść się, porzucić wielkomiejski gwar i obecną pracę na rzecz przeprowadzki do małej miejscowości w województwie podkarpackim, gdzie zamieszkuje u pani Matyldy i podejmuje posadę nauczycielki historii w szkole podstawowej.

W nowej pracy uwagę kobiety przykuwa jedenastoletnia Ania. Dziewczynka przypomina Łucji ją samą z przeszłości - stroniącą od ludzi, małomówną, zamyśloną, zamkniętą w sobie i smutną. Po pewnym czasie poznaje tajemnicę swojej wychowanki. Okazuje się, że Ania nie ma łatwego dzieciństwa, ponieważ musi opiekować się nieuleczalnie chorą matką - Ewą. Łucja chce jej pomóc, staje się więc częstym gościem w jej domu. Z biegiem czasu tę trójkę zaczyna łączyć przyjaźń, a Ewa prosi Łucję, by ta po jej śmierci odnalazła ojca dziewczynki, a do tego czasu przejęła opiekę nad jej córką. A to wbrew pozorom nie jest wcale takie łatwe zadanie...

Na Łucję czeka jednak więcej zagadek do odkrycia. Jak wiele tajemnic kryje pałac Kreiwetsów, który od początku intryguje główną bohaterkę? Kim jest kobieta nazywana "pomyloną Lorą", która plącze się często w obrębie pałacowego parku? Co skrywa genialny muzyk, którego Łucja poznaje na wystawie plakatów jego partnerki? I jak potoczy się jej relacja z Filipem - energicznym i pewnym siebie wuefistą, który najwyraźniej oczekuje od Łucji czegoś więcej?

Róże pojawiły się nagle. Zaniedbane krzaki oplatające boczne alejki zakwitły i cieszyły oczy niepospolitą urodą. Kwiaty były widoczne już od strony bramy. Było ich tyle, że nie dało się ich nie zauważyć.

Nie sposób nie przyznać, że pióro Gąsiorowskiej jest tak lekkie, że przez powieść po prostu się płynie. Autorka misternie wykreowała świat tajemniczy, niemalże baśniowy, który intryguje czytelnika i wciąga od pierwszej strony. Cała historia nie jest jednak sielanką, co może mylnie sugerować okładka. To słodko-gorzka opowieść pisana przez życie. Na kartach tej powieści poznajemy bohaterów z krwi i kości wraz z ich wszystkimi wadami, zaletami, radościami i troskami. A czytelnik wraz z bohaterami wzrusza się, śmieje, smuci, wpada w refleksje. Sztuką jest opisać relacje międzyludzkie tak, by czytelnik przeżywał to, co czyta. W moim odczuciu Dorocie Gąsiorowskiej się to udało.

Obietnica Łucji to ciepła i optymistyczna powieść-lekarstwo na gorsze dni, która urzekła mnie prozą życia codziennego niecodziennych bohaterów. Zachwyciła, przywróciła wiarę i nadzieję w to, że dobro zawsze wraca. Pozwoliłam porwać się do magicznego Różanego Gaju, który na długo zapadnie mi w pamięć. Mam nadzieję, że z prozą autorki będę miała jeszcze okazję się spotkać, bo pierwsze wrażenie było bardzo udane.

Zaczytanego dnia,

Szczegółowe informacje:

Autor: Dorota Gąsiorowska

Tytuł: Obietnica Łucji

Wydawnictwo: Między Słowami

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 430

ISBN: 9788324026609

"Mama kłamie" – Michel Bussi

noreply@blogger.com (Avenity) — Tue, 11 Jul 2017 10:00:00 +0000

Małe dzieci potrafią mieć bardzo bujną wyobraźnię i opowiadać wiele niestworzonych historii. Ich pamięć jest krótkotrwała, a wspomnienia szybko zacierają się i mieszają z fikcją, dzięki czemu bardzo łatwo nimi manipulować. Czy można więc wierzyć trzyipółletniemu chłopcu, który twierdzi, że kiedyś miał zupełnie innych rodziców i jego mama nie jest jego prawdziwą mamą? Malone Moulin podaje jednak zbyt wiele szczegółów ze swojego poprzedniego życia, by można było zignorować jego słowa. Vasile Dragonman - psycholog dziecięcy pracujący w północnym rejonie Hawru jako jedyny daje wiarę słowom malucha. Pomimo tego, że wszystkie namacalne dowody przeczą opowieściom Malone'a, Vasile postanawia rozwikłać zagadkę jego rodziny.

Vasile poczuł nagle ogromną odpowiedzialność, jaka spadła na jego barki, jakby ten dzieciak powierzył mu właśnie swoje własne, gorące i bijące, serce.

Za namową Dragonman'a w sprawę włącza się Marianne Augresse - komendantka lokalnej policji, przez co musi równolegle prowadzić dwa śledztwa. To prywatne - na prośbę psychologa i służbowe. Kobieta jest bowiem na tropie sprawców brutalnego napadu na ekskluzywne butiki. Postrzelony Tim Soler wciąż się ukrywa, a policja od wielu tygodni nie wpadła na żaden trop i wszyscy na posterunku są z tego powodu sfrustrowani.

– Wszystkie dzieci opowiadają jakieś historie, czyż nie?– Tak… ale rzadko które opowiadają, że ich rodzice nie są ich rodzicami.

Sfrustrowana byłam i ja, ponieważ podczas czytania tej książki miałam ochotę rzucić nią w kąt przynajmniej kilkukrotnie. Przyznam szczerze, że sięgnęłam po tą powieść z powodu chłopca, który dzięki rozmowom ze swoim pluszakiem, stara się nie zapomnieć o ograch, statkach, rakietach i o mamie. Tej prawdziwej mamie. To o chłopcu chciałam czytać i jego historię chciałam poznać. Wątki uganiania się za złodziejami irytowały mnie, wstawiania cytatów na początku każdej strony nie rozumiałam, a opisywanie prywatnego życie Vasile'a i Marianne wydało mi się całkowicie zbędne. W końcu jednak wszystkie wątki zbiegły się ze sobą i akcja zaczęła biec na łeb na szyję. Zrozumiałam zamysł autora i sposób w jaki poprowadził wszystkie nitki do jednego kłębka. Zakończenie nawet mi się spodobało, nie było dla mnie przewidywalne i wcale się nie spodziewałam takiego finału akcji. W miarę było fajnie, ale...

...mam wrażenie, że tam było wszystkiego po prostu za dużo. Za dużo postaci, które - zwłaszcza na początku - tworzyły dla mnie jeden wielki chaos. Zbyt wiele wątków obyczajowych. Nudziło mnie czytanie o relacjach rodzinnych Augresse i jej współpracowników. Za długa zabawa w kotka i myszkę ze złodziejami, która sprawiła, że chwilami naprawdę niewiele się dzieje i powieść po prostu nudzi. Historyjki opowiadane chłopcu przez Gutiego zostały również spisane dość topornie i nie porwały mnie wcale.

Nic nie jest tak ulotne jak pamięć dziecka.

Wątki psychologiczne w tej powieści chyba jako jedyne zostały rozegrane bez zarzutu. Michel Bussi poprzez wypowiedzi psychologa dziecięcego zaznajamia nas z tajemnicami psychiki i pamięci małego dziecka. Garść faktów podsuniętych nam przez autora o formowaniu się wspomnień została dobrze wykorzystana i wpleciona w fabułę powieści.

Sama nie wiem już co myśleć o powieści Michela Bussiego. Z jednej strony pomysł na fabułę był genialny, ale jego wykonanie i cały warsztat autora były mocno średnie. Zawiodłam się jednak odrobinę, bo tę powieść mogłoby się czytać o wiele przyjemniej, gdyby autor nie chciał za wszelką cenę wywieźć czytelnika w pole poprzez rozpraszanie nieistotnymi wątkami czy nagłymi zwrotami akcji. Dostrzegam zarówno zalety jak i wady tej pozycji. Lektura nie powaliła mnie na kolana i moja ocena plasuje się gdzieś pośrodku skali. Nie jest to powieść zła, jedynie odrobinę rozczarowująca, bo oczekiwałam wielkich akcji i dramatycznej walki z czasem, a dostałam ich zbyt mało. Mimo to nie żałuję, że ją przeczytałam.

Kiedy kogoś się kocha, kiedy się naprawdę kocha, trzeba czasem mieć odwagę pozwolić mu odejść. Albo umieć naprawdę długo na niego czekać. To prawdziwy dowód miłości, być może jedyny.

A co Wy sądzicie o Mama kłamie Michela Bussiego? Czytaliście? A może znacie jakieś inne powieści tego autora? Koniecznie dajcie znać, jak Wam się podobało, bo chętnie wysłucham Waszych opinii.

Do zaczytania,

Szczegółowe informacje:

Autor: Michel Bussi

Tytuł: Mama kłamie
Tytuł oryginału: Maman a tort

Tłumaczenie: Maria Braunstein, Natalia Krasicka

Wydawnictwo: Świat Książki

Rok wydania: 2017

Liczba stron: 496

ISBN: 9788380315624

"Winnice szepczą cicho sza" – Janine Boissard

noreply@blogger.com (Avenity) — Wed, 05 Jul 2017 19:04:00 +0000

"Cicho sza" - każdy zapewne choć raz w swoim życiu słyszał te słowa. Mała Fine słyszała je wiele razy. Tak właśnie w rodzinie de Saint Junien ucina się rozmowy o najstarszej córce dziadków, która wiele lat temu uciekła z mężczyzną i nigdy nie wróciła, a jej część zamku od tego czasu stoi pusta i zamknięta. Dziadek Edmond jest jednym z czołowych producentów koniaku, więc w obawie przed burzą medialną, która mogłaby naruszyć dobre imię firmy, o Roselyne się nie rozmawia.

Sytuacja ulega zmianie, gdy w zamku nieopodal Cognac pojawia się siedemnastoletni Nils - syn Roselyne. Chłopak staje się tematem rozmów wszystkich domowników. Mimo iż szybko zostaje przyjęty do tej trzypokoleniowej familii, nie wszyscy traktują go ciepło. Dziadek Edmond i babcia Delphine są szczęśliwi, że poznali wnuka, który jest podobny do swojej zmarłej matki. Pozwalają mu nawet spełnić dziecięce marzenie - na skraju lasu powstał drewniany domek. Nawet się nie domyślają, że ten domek będzie początkiem kolejnych rodzinnych nieszczęść. Pewnego dnia ciotki znajdują w domku zakrwawionego chłopaka z ciałem Marri - córeczki służących - w ramionach. Oskarżonym o zabójstwo dziewczynki jest właśnie Nills. Chłopak nie przyznaje się do zarzutów. Rodzina de Saint Junien dzieli się na tych, którzy mu wierzą i na tych, którzy uważają, że kłamie. Dziadkowie, którzy nie wątpią w jego niewinność, zapewniają mu dobrą obronę adwokacką. Ktoś podpala domek. Czy zdobycie jakichkolwiek dowodów będzie w tej sytuacji skuteczne? Czy Nills kłamie? A może ktoś go wrabia? Czy zatem ktoś z członków rodziny jest mordercą, a może w okolicy czai się niebezpieczny człowiek?

Boissard stworzyła interesującą powieść obyczajową. Wątek kryminalny nie zwala z nóg. Jest wręcz przewidywalny, jednak nie jest to istotne. Jest on tylko tłem wydarzeń rozgrywających się w sercach i umysłach bohaterów. Książka skupia się na relacjach pomiędzy poszczególnymi członkami rodziny i ich emocjach. Dzięki szczególnej narracji możemy poznać myśli i uczucia nie tylko Fine, która wprowadza nas w tę historię, ale też Nillsa, jego ciotek czy dziadka. Autorka starała się również nakreślić problem niepełnosprawności w osobach niewidomego dziecka czy autystycznego chłopca, co jest - jak dla mnie - niewątpliwie plusem. Uważam, że takie tematy powinny być podejmowane coraz częściej.

Jest to moje pierwsze spotkanie z tą dość znaną francuską autorką i szczerze powiedziawszy jestem mile zaskoczona. Nie oczekiwałam po lekturze zbyt wiele, a trafiła mi się taka ujmująca historia...

Zaczytanej środy,

Szczegółowe informacje:

Autor: Janine Boissard

Tytuł: Winnice szepczą cicho sza
Tytuł oryginału: Chuuut!

Tłumaczenie: Krystyna Sławińska

Wydawnictwo: Amber

Rok wydania: 2013

Liczba stron: 320

ISBN: 9788324148066

"Medalion z bursztynem" – Anna Klejzerowicz

noreply@blogger.com (Avenity) — Thu, 29 Jun 2017 10:00:00 +0000

Medalion z bursztynem to powieść o trzech pokoleniach kobiet, których całe życie związane jest z Gdańskiem. Najstarsza - Maria - jest córką biednego rybaka ciężko pracującą na utrzymanie swojej rodziny. Wybuchła Druga Wojna Światowa, co dla wielu było szokiem, a dla Marii ciosem. Tuż po wojnie adoptowała córkę i wzięła ślub z członkiem partii komunistycznej, co zapewniało im jako-taki byt. Gdy mąż zginął, prowadząc samochód pod wpływem alkoholu, jej życie diametralnie się zmieniło. Choć Maria twierdziła, iż mąż nigdy nie wsiadłby pijany za kierownicę i podejrzewała morderstwo, nikt by jej nie uwierzył - takie były czasy. Kobieta była zastraszana i nachodzona przez tajemniczych mężczyzn we własnym domu. Żyła w strachu o siebie i o kilkuletnią córkę.

Halina od zawsze była chłodna, zamknięta w sobie i raczej stroniąca od ludzi. Miała kiepski kontakt z rodzicami, nie posiadała przyjaciół. Z samotności uciekała w naukę - w czym była bardzo dobra. Później ukończyła polonistykę i została nauczycielką. Jedyny kontakt, który miała z jakimkolwiek mężczyzną, zaowocował ciążą. Nie będąc gotową na wychowywanie dziecka, oddała je swojej matce, która starała się zastąpić dziewczynce rodziców.

Ewa to graficzka, szczęśliwa żona i matka nastoletniego Kacpra, a od niedawna właścicielka mieszkania po zmarłej babci. Porządkując je wraz z mężem, odnajdują w komodzie starą, pożółkłą kopertę. Ewa po chwili wahania otwiera ją. W środku znajdował się przepiękny medalion z bursztynem i list od babci Marii. Znalezisko to stawia pod znakiem zapytania jej dotychczasową tożsamość. Z wiadomości wynika bowiem, iż jej matka Halina, do której list jest adresowany, jest z pochodzenia Niemką. Kobieta, chcąc poznać przeszłość swojej rodziny, rozpoczyna prywatne śledztwo i angażuje w nie znajomego dziennikarza. Rozwikłanie tajemnicy medalionu jest jednak trudniejsze, niż można sądzić, gdyż ktoś wyraźnie nie chce, by została odkryta. Po opublikowaniu w prasie wzmianki o liście i medalionie dziennikarz ginie w wypadku, do mieszkania babci ktoś próbuje się włamać, a Ewa ma wrażenie, że ktoś ją śledzi. Trzyosobowa rodzina przestaje spać spokojnie...

Anna Klejzerowicz stworzyła niesamowitą powieść obyczajowo-kryminalną osadzoną mocno w kontekście lat czterdziestych i pięćdziesiątych dwudziestego wieku. To lektura pełna niespodzianek i zwrotów akcji, która pędzi na łeb na szyję i wciąga czytelnika, nie pozwalając mu oderwać oczu od tekstu. W książce przeplatają się wątki współczesne z tymi z młodości Marii i Haliny oraz z monologami człowieka, któremu zależy, by tajemnica nigdy nie ujrzała światła dziennego. Pijackie wywody złoczyńcy okraszone rynsztokowym językiem mocno kontrastują z główną historią. Rozdziały te zatytułowane jako Druga strona mogą obrazować dwulicowość ludzką. Autorka nie miała oporów przed poruszeniem niewygodnej historii dla wielu Polaków. Ukazała bowiem brutalność narodu polskiego wobec Niemców podczas krwawych powojennych wysiedleń z terenów pomorskich. Żądza zemsty potrafi owładnąć człowiekiem...

Stare grzechy mają bardzo długie cienie.

Medalion... to pierwsza powieść Klejzerowicz, którą przeczytałam. Zachęciła mnie ona do przyjrzenia się bliżej bibliografii autorki, której pozostałe książki podobno dorównują tej. Będę musiała zweryfikować tę opinię. A tym, którzy tak jak ja nie mieli przyjemności wcześniejszego zetknięcia się z twórczością tej pisarki, polecam Medalion z bursztynem. Od czegoś trzeba zacząć, prawda?

Zaczytanego dnia,

Szczegółowe informacje:
Autor: Anna Klejzerowicz
Tytuł: Medalion z bursztynem
Wydawnictwo: Filia
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 316
ISBN: 9788379881178

Premiery wydawnicze: lipiec 2017

noreply@blogger.com (Avenity) — Sun, 25 Jun 2017 10:00:00 +0000

W przyszłym miesiącu pojawia się kilka ciekawych premier książkowych, z którymi chętnie się zapoznam. Pomyślałam, że podzielę się tą listą z Wami.

Autor: Emma Straub

Tytuł: Współcześni kochankowie

Wydawnictwo: Rebis

Premiera: 04.07.2017

Błyskotliwa i zabawna powieść o tym, co to znaczy nareszcie wydorośleć wiele lat po osiągnięciu dojrzałości.

Elizabeth, Andrew i Zoe od czasów studenckich przez lata wspólnie przeżywali swoje życiowe wzloty i upadki. Teraz zbliżają się do pięćdziesiątki, mieszkają w samym sercu Brooklynu i z przerażeniem stwierdzają, że ich dzieci właśnie zaczęły ze sobą sypiać.

"Współcześni kochankowie" to niezwykle dowcipna opowieść o ekscytującym uroku młodości, piorunującym zaskoczeniu rzeczywistością wieku średniego i o tym, że zamiłowania – do gotowania, muzyki czy pielęgnowania przyjaźni – nigdy nie przemijają, przeciwnie, z biegiem lat ewoluują i dają coraz lepsze owoce.

Autor: Lauren Oliver

Tytuł: Replika

Wydawnictwo: Moondrive

Premiera: 05.07.2017

Gemma ma kompleksy. Od zawsze była chorowita i dużo czasu spędzała w szpitalach – nosi po nich pamiątkę w postaci blizny w okolicy serca. W szkole koleżanki jej dokuczają, chłopaki z klasy nie interesują się nią i nie ma przyjaciół. Rodzice chcąc wynagrodzić córce trudne dzieciństwo, trzymają ją pod kloszem, ale to nie wpływa dobrze na Gemmę. Gdy pojawia się okazja wyjazdu na wycieczkę na Florydę, dziewczyna postanawia wyrwać się ze swojej miejscowości i na chwilę zapomnieć o swoich troskach. Niestety, w ostatniej chwili rodzice zakazują jej wyjazdu. Gemma podsłuchuje ich rozmowę i dowiaduje się, że ma to związek z tajemniczą kliniką w Heaven, znajdującą się na wyspie niedaleko miejsca, gdzie miała jechać. Postanawia więc uciec z domu i sprawdzić, co tak naprawdę tam się stało. Jakie tajemnice odkryje? I co łączy ją z Lirą, dziewczyną, którą spotka na swojej drodze?

Dwie dziewczyny, dwie historie, jedna zapierająca dech w piersiach powieść. Poznaj losy Gemmy i Liry w niezwykłej formie. W każdym momencie możesz odwrócić książkę i spojrzeć na wydarzenia oczami drugiej bohaterki.

Autor: Sally Hepworth
Tytuł: Słodkie sekrety

Wydawnictwo: Filia

Premiera: 05.07.2017

Opowieść o trzech pokoleniach kobiet i skrywanych przez nie sekretach...

Neva Bradley chce ukryć przed najbliższymi i współpracownikami szczegóły dotyczące swej ciąży, łącznie z tym, kto jest ojcem jej dziecka. Jej matka, Grace, nie spocznie, dopóki nie odkryje tajemnicy córki. Im bardziej naciska, tym Neva bardziej się w sobie zamyka. Babcia Nevy, Floss, przypomina sobie podobną sytuację sprzed sześćdziesięciu lat i skrywaną przed najbliższymi tajemnicę. Jeśli teraz ujawni sekret z przeszłości, życie całej rodziny się zmieni. Floss zastanawia się, czy wyznanie prawdy jest lepsze niż zachowanie milczenia.

Czy pewne sekrety powinny na zawsze pozostać zapomniane?

Ciepła opowieść o rodzinnych więzach, miłości, o cudzie życia i sprawach, które być może powinny pozostać w ukryciu...

Autor: Anna Kasiuk
Tytuł: Za zakrętem

Wydawnictwo: Novae Res

Premiera: 05.07.2017

Opowieść o miłości, która ocala.

Trzydziestodwuletnia Agnieszka żyje w błogim przekonaniu, że świat stoi przed nią otworem. Mieszkając z rodzicami, na których wsparcie i zrozumienie zawsze może liczyć, nie musi się troszczyć o codzienne potrzeby powszedniego życia. Jej świat wali się w gruzy, gdy rodzice giną w wypadku samochodowym. Agnieszka jest przekonana, że śmierć rodziców ma związek z przestępstwem, którego ona i jej matka były mimowolnymi świadkami. Czuje, że jej własne życie oraz życie jej pięcioletniego brata też jest zagrożone. Jedynym wyjściem wydaje się wyjazd z rodzinnego miasta. Czy zdoła uciec przed zagrażającymi jej bandytami i własnym obezwładniającym lękiem?

Autor: Magda Stachula

Tytuł: Trzecia
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 05.07.2017

Autorka "Idealnej", najlepiej sprzedającego się debiutu kryminalnego ostatnich lat, wraca z nową historią, która nie pozwoli ci zasnąć.

Najpierw był błysk flesza – ktoś zrobił jej zdjęcie z ukrycia. Później usłyszała tajemniczy głos w mieszkaniu. Potem ktoś stał pod jej drzwiami. Nasłuchiwał.

Eliza jest terapeutką. Podczas wielogodzinnych sesji zagląda w głowy swoich pacjentów. Pewnego dnia orientuje się, że ktoś ją śledzi. Teraz to do jej życia zagląda obcy człowiek. Kiedy Eliza szuka pomocy, nikt jej nie wierzy. Tymczasem On wie już o niej wszystko. Ma listę. Eliza jest na niej trzecia.

Autor: Marek Stelar

Tytuł: Niepamięć
Wydawnictwo: Filia
Premiera: 05.07.2017

Podinspektor Dariusz Suder, kilka tygodni po spotkaniu koordynacyjnym polskich i niemieckich służb policyjnych w Szczecinie, wyjeżdża na służbowe spotkanie do Berlina i przy okazji zabiera ze sobą żonę i córkę.

Dwa miesiące później Suder budzi się ze śpiączki w berlińskiej klinice. Cierpi na amnezję. Został postrzelony w głowę, a jego żona i córka zginęły na parkingu przy autostradzie nieopodal małej, podberlińskiej miejscowości.

Kilka tygodni po napadzie akcja przejęcia narkotyków, zorganizowana przez szczecińską policję we współpracy z meklemburskim Bundeskriminalamtem, zakończyła się tragicznie. W strzelaninie i wybuchu zgromadzonych w portowym magazynie butli z gazami technicznymi zginęło wielu policjantów i członków gangu biorącego udział w przemycie kokainy.

Tropy prowadzą do córki Sudera i do kogoś, kto znał szczegóły tajnej akcji. Takich osób nie było wiele, a Suder był jedną z nich.

Autor: Dorota Gąsiorowska

Tytuł: Melodia zapomnianych miłości

Wydawnictwo: Znak

Premiera: 19.07.2017

Czy muzyka zaklęta w starych skrzypcach otworzy drzwi do tajemnicy sprzed lat?

Bianka nikogo i niczego nie kocha bardziej niż muzyki. Gdy pewnego dnia jej rodzina staje na krawędzi bankructwa, dziewczyna zgadza się przyjąć niecodzienne zlecenie. Wyjeżdża do malowniczego Kazimierza, by zamieszkać z tajemniczą zleceniodawczynią i jej niewidomym synem. Zabiera ze sobą jedynie ukochane skrzypce – rodzinną pamiątkę po babce Walentynie. Mroczne, stare domostwo na skraju miasteczka skrywa sekrety, które dziewczyna wyczuwa już od progu.

Czy to możliwe, że jaworowe skrzypce łączą historie rodzin Bianki i niewidomego Sama? Czy skrzypcowa muzyka rozwiąże kłębiące się wokół zagadki i otworzy zamknięte serca?

Najnowsza powieść Doroty Gąsiorowskiej intryguje i uwodzi niczym pełna tajemnic melodia ciepłych, sierpniowych wieczorów.

Autor: Jill Santopolo

Tytuł: Światło, które utraciliśmy

Wydawnictwo: Otwarte
Premiera: 19.07.2017

Nauczyłeś mnie, że zawsze trzeba szukać piękna. W ciemności, w ruinach potrafiłeś odnaleźć światło. Nie wiem, jakie piękno i jakie światło teraz odnajdę. Ale spróbuję. Zrobię to dla ciebie. Bo wiem, że ty zrobiłbyś dla mnie to samo.

Lucy i Gabe poznali się 11 września 2001 roku. Gdy wieże WTC runęły, a pył przykrył Nowy Jork, zrozumieli, że życie jest zbyt kruche, by przeżyć je bez pasji i emocji. I zbyt krótkie, by nie być razem. Wkrótce jednak Gabe postanawia przyjąć pracę reportera na Bliskim Wschodzie i wtedy wszystko się zmienia. Lucy dowiaduje się o jego decyzji w dniu, w którym produkowany przez nią program telewizyjny zdobywa nagrodę Emmy. Dzień jej triumfu staje się też dniem, w którym coś nieodwracalnie się kończy. W kolejnych latach Lucy będzie musiała podjąć niejedną rozdzierającą serce decyzję. Czy pierwsza miłość okaże się też ostatnią?

Opowieść o sile marzeń i cenie, jaką jesteśmy gotowi zapłacić, podążając za nimi.

Co Wy myślicie o lipcowych premierach? Jakie powieści wylądują w Waszym lipcowym TBRze? A może mieliście już kiedyś do czynienia z tymi autorami? Koniecznie dajcie mi znać!

Zaczytanego dnia,

"Granat poproszę" – Olga Rudnicka

noreply@blogger.com (Avenity) — Fri, 23 Jun 2017 10:00:00 +0000

Olga Rudnicka bardzo szybko trafiła do grona moich ulubionych autorek, a seria Natalii 5 podbiła moje serducho. Gdy tylko dowiedziałam się, że spod pióra dwudziestoośmiolatki wyszła kolejna powieść, koniecznie chciałam ją przeczytać. Gdy w końcu dorwałam Granat poproszę połknęłam ją w dwa dni. Ta powieść to prawdziwa bomba... Albo granat!

Emilia Przecinek jest znaną i lubianą autorką romansów, w których przedstawia czytelniczkom idealną miłością od pierwszego wejrzenia. W jej powieściach mężczyźni są opiekuńczy, a kobiety przepiękne i powabne. Jednak życie pisarki jest całkowicie inne od tego, co kreuje w książkach. Emilia ma bowiem prawie czterdzieści lat, sto pięćdziesiąt sześć i pół centymetra wzrostu oraz zdecydowanie o wiele więcej kilogramów, niżby chciała. Gdy pewnego dnia odkrywa, że jej mąż porzucił ją dla młodszej i - o zgrozo! - wyższej kochanki, wydaje się, że nie może być już gorzej. Czyżby?

Siedząca przy oknie kobieta zastanawiała się, jak to się dzieje, że jedyną częścią ciała człowieka, która się z wiekiem nie zużywa, jest dupa. I nie, nie miała na myśli nic zdrożnego. Zdaniem Emilii człowiek średnio raz w tygodniu dostaje od życia kopniaka w dupę i nadal na niej siedzi.

Wyrodny mąż nie zostawia żony samej, o nie! Emilkę otacza cała plejada przezabawnych, charakterystycznych postaci i zwala się na nią cała fala problemów z nimi związanych. Syn Klemens - zwany Kropkiem - notorycznie ma problemy w szkole. Córka Krystyna - zwana Kropką - wydaje się być o wiele doroślejsza od własnej matki, co wpędza Emilię w kompleksy. Teściowa Jadwiga i matka Aldona szczerze się nienawidzą, ale łączy je wspólna pasja do wtykania nosa w nie swoje sprawy, przez co są pieszczotliwie nazywane Harpiami przez innych członków rodziny. Wieśka - agentka i przyjaciółka Emilii - próbuje ratować image pisarki, co tylko pogarsza całą sytuację. Na domiar złego para policjantów podejrzewa ją o zamordowane kochanki Cezarego, a bank domaga się spłaty kredytu hipotecznego. Na miejscu Emilii też prosiłabym o granat, Albo od razu o cały moździerz...

- Powinnaś docenić jej talent, zwłaszcza, że sama nie masz żadnego.- Przynajmniej mam chłopa!
- Na cmentarzu!
- W przeciwieństwie do ciebie wiem, gdzie jest i nie muszę się bać, że szlaja się po babach jak twój!

Bohaterowie są wyraziści. Mają swój styl bycia, ale ciężko się czasami spodziewać, jak zareagują ma daną sytuację. Mają gadane, bo dialogi w Granat poproszę to mistrzostwo zdolne konkurować z ripostami siostr Sucharskich z Natalii 5. Mają nierówno pod sufitem, bo pomysły, na które wpadają, by ratować Emilię i pogrążyć Cezarego, są, delikatnie mówiąc, niecodzienne.

Czytając tę powieść miałam wrażenie, że Rudnicka zaplanowała każdą postać i każdy wątek, by przeprowadzić go perfekcyjnie aż do końca. Czuć tę rzetelność w powieści i widać, że autorka cały czas rozwija swój warsztat pisarski. Nic dziwnego, że Olga Rudnicka nazywana jest następczynią Joanny Chmielewskiej. Dzięki Granat poproszę cały czas się uśmiechałam pod nosem, wielokrotnie chichotałam i często śmiałam się w głos. Gorąco polecam Wam tę książkę - nie tylko jako wybuchający granat śmiechu na gorsze dni, ale także wciągającą historię z niesamowitymi bohaterami, których nie sposób nie lubić od pierwszych stron.

Miłego zaczytania,

Szczegółowe informacje:

Autor: Olga Rudnicka

Tytuł: Granat poproszę

Cykl: Emilia Przecinek #1

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: 2016

Liczba stron: 336

ISBN: 9788380694613

"Laura" – J.K.Johansson

noreply@blogger.com (Avenity) — Fri, 16 Jun 2017 10:00:00 +0000

Pod pseudonimem J.K. Johansson ukrywają się ponoć jedni z najwybitniejszych fińskich pisarzy i scenarzystów, którzy nie chcą ujawniać swoich nazwisk. Laura - czyli ich debiut powieściowy - to podobno trzymający w napięciu psychologiczny kryminał, prowadzący przez kolejne kręgi piekła na fińskiej, z pozoru idyllicznej prowincji. Trzytomowa seria podbiła serca czytelników w całej Skandynawii, a autorzy, idąc za ciosem, sprzedali prawa do ekranizacji zaraz po premierze pierwszego tomu. Po wielkiej promocji trylogii mogli sobie na to pozwolić. Czy aby na pewno jest się czym zachwycać?

Główną bohaterką powieści jest dwudziestokilkuletnia Miia Pohjavirta, policjantka walcząca z przestępczością w Internecie. Porzuca jednak swoją pracę, by walczyć z uzależnieniem od tegoż medium. Powraca do liceum w prowincjonalnym miasteczku Palokaski i obejmuje tam stanowisko pedagoga szkolnego. Przeszłość w policji nie daje o sobie zapomnieć, gdy kilka dni przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego znika Laura Andersson. Nastolatka zawsze była powszechnie lubiana i szanowana, a na dodatek była uzdolnioną pianistką, więc jej zaginięcie wywołuje burzę medialną. Nikt jednak nie wie, gdzie podziewa się dziewczyna. Miia zaczyna własne amatorskie śledztwo. Pierwsze tropy wiodą ją w stronę szkolnego psychologa, a prywatnie jej brata, Niklasa, którego łączyły z piętnastolatką zażylsze stosunki, niż wskazywałby na to zawód mężczyzny. Na jaw wychodzi, że w Palokaski praktycznie każdy ma coś do ukrycia i każdy może mieć coś wspólnego z zaginięciem Laury.

Powieść należy do gatunku, który zazwyczaj połykam w jeden wieczór. Dobre kryminały i thrillery mają to do siebie, iż po rozpoczęciu lektury nie sposób nie skończyć jej za jednym razem, gdyż przy każdej próbie oderwania się od niej, myśli wciąż wracają do fabuły. Opis Laury sugerował, że historia wciśnie mnie w fotel, a ja... zawiodłam się. Miałam problemy ze zdzierżeniem tej, przecież krótkiej książki. Męczyłam się z nią ładnych kilka dni. Brałam do ręki, odkładałam, czytałam jeden rozdział, przerywałam czytanie. Może tylko ja tak mam, że biorąc do ręki książkę określaną mianem kryminału psychologicznego, oczekuję wartkiej akcji, intrygujących bohaterów i dawkowania wiedzy czytelnikowi, czego mi zabrakło u Finów. Akcja się wlekła i choć śledztwo Mii trwało, tego policyjnego nie było praktycznie wcale. Logiczniej byłoby nie pozbawiać kobiety stanowiska w policji, a tak no cóż...

I nawet już nie chodzi o to, że Miia nie pracowała w policji. Jako bohaterka literacka była bardzo płaska i nijaka. Całe jej życie toczy się wokół spotkań z przyjaciółkami, seksu z przypadkowymi mężczyznami, uzależnienia od Internetu i jedzenia. Czytając, miałam wrażenie, że postacie tam nie są do końca zrównoważone, jak chociażby przyjaciółka Mii - Aikku, która każde dziecko miała z innym mężczyzną i planowała kolejne. Zdecydowana większość bohaterów była niesamowicie irytująca.

Plusem tej powieści jest pokazanie znaczenia Internetu w dzisiejszym świecie i jego wpływu na kształtowanie się mocno patologicznego społeczeństwa. Młodzież w powieści uciekła w Internet, ponieważ czuła się tam anonimowo, niemal bezkarnie. Portale społecznościowe i fora internetowe stały się miejscem tzw. hejtu. Młodym ludziom zabrakło, bezpieczeństwa, oparcia ze strony dorosłych i twardych zasad moralnych, co spowodowało wycofanie się w wirtualny świat. To on zaczął ich wychowywać, co było dość katastrofalne w skutkach.

Nie poleciłabym tej powieści miłośnikom kryminałów. Gdyby nie wyraźnie zaznaczony wątek zaginięcia, powieść śmiało można by uznać za kiepską obyczajówkę. Od książki wieje nudą na tyle, że w długie jesienne wieczory doskonale sprawdza się jako usypiacz. Wychodząc z założenia, że mamy za mało czasu na czytanie dobrych książek, by jeszcze czytać te słabe, do trylogii raczej nie wrócę.

Zaczytanego dnia,

Szczegółowe informacje:

Autor: J.K. Johansson

Tytuł: Laura
Tytuł oryginału: Laura

Cykl: Miasteczko Palokaski #1
Tłumaczenie: Anna Buncler

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 252

ISBN: 9788308053799

"Magiczne miejsce" – Agnieszka Krawczyk

noreply@blogger.com (Avenity) — Tue, 13 Jun 2017 10:00:00 +0000

Postanowiłam ostatnio, że będę czytać więcej powieści polskich autorów. Sięgnęłam więc po Magiczne miejsce. Nie przeczytałam nawet opisu. Ot, zaciekawiła mnie okładka książki, która jak się później okazuje, nie ma zbyt wiele wspólnego z jej tematyką, ale jest za to równie urocza.

Głównym bohaterem powieści jest trzydziestopięcioletni wiceminister spraw zagranicznych - Witold Mossakowski. Mężczyzna zwierza się swojemu przyjacielowi, prawnikowi nieruchomości, z marzeń o kupnie domku za Warszawą. Ten proponuje mu zakup zabytkowego pałacu wraz ze sporym ogrodem w małej miejscowości o nazwie Ida. Mossakowski, niewiele myśląc, przystaje na tę ofertę. Wziąwszy zaległy urlop, przyjeżdża obejrzeć swoją posiadłość.

Ida była wioską z dziecięcej bajeczki, rozrzuconą w malowniczy sposób na kilku pagórkach. Kilka drewnianych chałup majaczyło się w półmroku, niezbyt wyraźnie widać było płoty, małe ogródki i zarysy sylwetek wiosennych kwiatów.

Miejscowość okazuje się miejscem interesujących osobowości. Mila Bielak - sołtys Idy - jest zafascynowana astronomią, Albert i Wojtek to fani piłki nożnej i nauczyciele w lokalnej szkole, z którymi Witold szybko znajduje wspólny język, była dziedziczka posiadłości - hrabina Tekla Tyczyńska - zajmuje się wytwarzaniem własnych perfum, a pani Kowal - gospodyni w pałacu - to była kucharka jednej z najsłynniejszych restauracji minionych lat. Jednak dla miejscowej ludności taka osobistość, w osobie wiceministra, szybko staje się sensacją. Mężczyzna zaskarbia sobie sympatię większości osób, choć są i tacy, którzy wydają się chcieć mu zaszkodzić.

Akcja powieści jest wartka. Dużo się dzieje. Znajdziemy tam wiele interesujących wątków - marynistyka, która jest wielką pasją Witolda i jak się okazuje również Mili, zagadki pałacu, tajemnica sióstr Rojas czy historie o duchach - co wydawałoby się materiałem na kilka książek. Poczułam lekkie rozczarowanie, widząc, jak na kolejnych stronach powieści autorka odkrywa przed czytelnikiem wszystkie karty. Od pierwszego tomu czterotomowej sagi oczekiwałam, iż zaciekawi mnie na tyle, by sięgnąć po kolejne części. Wszystkie wątki zostały doprowadzone do końca. Całość jest jednak napisana tak lekkim i przyjemnym językiem, że żal było mi rozstawać się z Magicznym miejscem. Pani Agnieszka Krawczyk zaczarowała mnie swoim kunsztem malowania słowem. A wszystko to okraszone cytatami ze znanych dzieł literackich i nie tylko, co osobiście bardzo mi się spodobało.

Choć Magiczne miejsce jest momentami dość przewidywalne, nie zepsuło mi przyjemności, z czytania. Sama autorka pisze:

Bardzo chciałam, żeby książka budziła pozytywne emocje, była ciepła i krzepiła jak cukier.

Myślę, że zrealizowała dobrze swój zamiar. Lektura nie była dla mnie wymagająca i pozwoliła mi zrelaksować się po całym dniu wrażeń. Polecam.

Miłej lektury,

Szczegółowe informacje:

Autor: Agnieszka Krawczyk

Tytuł: Magiczne miejsce

Cykl: Magiczne miejsce #1

Wydawnictwo: Filia

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 496

ISBN: 9788380750135

"Szkic" – Olivia Samms

noreply@blogger.com (Avenity) — Sat, 10 Jun 2017 10:00:00 +0000

Nigdy nie wiem, czego się spodziewać po debiutach literackich. Zawsze jest jak w rosyjskiej ruletce. Nigdy nie wiadomo, czy skończę ze wspaniałą lekturą czy z wielkim rozczarowaniem. Na szczęście Szkic nie rozczarował mnie wcale.

Siedemnastoletnia Beatrice Washington jest typem nastolatki, z którą żaden rodzic nie zostawiłby swojego dziecka. To uzależniona od alkoholu i narkotyków imprezowiczka, która obraca się w dość szemranym towarzystwie. I choć od pewnego incydentu, przez który Bea trafiła na odwyk, minęły już trzy miesiące, a dziewczyna zmieniła swoje życie, to wciąż ma kiepską reputację i musi radzić sobie z przykrymi konsekwencjami swojej przeszłości. Nowa szkoła oraz przewrażliwiona matka, która każe jej na każdym kroku robić testy antynarkotykowe i chodzić na spotkania Anonimowych Alkoholików całkowicie zajęłyby umysł Bei, gdyby nie odkrycie daru, który pojawił się u niej po wyjściu z ośrodka.

Beatrice posiadła zdolność przelewania na papier myśli ludzi, na których w danym momencie patrzyła. Ta zdolność prowadzi ją na ciemne ścieżki i stawia w trudnej sytuacji, gdy ktoś w mieście zaczyna gwałcić i mordować młode dziewczyny. Jedyną ofiarą, której udało się ujść z życiem jest Willa - cheerliderka, z którą Bea chodzi do jednej szkoły. Gdy Beatrice spotyka nastolatkę na szkolnej stołówce i odczuwa przymus rysowana, wie, że jest prawdopodobnie jedyną osobą, która zna tożsamość mordercy.

Od zawsze potrafiłam narysować wszystko, co zobaczyłam, ale teraz... to, co przenoszę na papier, wydaje się istnieć w głowach różnych ludzi, a potem wyskakuje nagle także i w mojej!

Muszę przyznać, że nie polubiłam Bei od razu. Zraziła mnie do niej na początku jej "problemowość" i wulgarność. Jednak w miarę upływu akcji przekonałam się, że Beatrice jest miłą, dobrą współczującą dziewczyną, która pokomplikowała sobie życie i nie bardzo wie, jak je poskładać z powrotem. Bea zyskała moją sympatię, a ja zaczęłam dostrzegać, że jest to jedna z wielu bardzo dobrze napisanych postaci w tej powieści, które nie są szare, czy nijakie.

Jedyne do czego mogę się przyczepić, to retrospekcje głównej bohaterki. Nie były one wyraźnie zarysowane i czasami musiałam się zastanawiać nad tym, czy czytam o teraźniejszości, czy o przeszłości Bei. Gdyby istniał wyraźny podział akcji, cała historia byłaby czytelniejsza.

Mimo tego mankamentu Szkic autorstwa Olivii Samms uważam za bardzo dobrą powieść i udany debiut literacki. To wciągająca, dobrze napisana i zarazem mroczna opowieść o walce z własnymi i cudzymi demonami. Pierwszy tom z cyklu Kroniki śledcze Bei bardzo mnie zaintrygował. Świetnie rozegrane wątki, ciekawie skonstruowani bohaterowie, szybkie tempo akcji - to wszystko sprawia, że ta lektura na długo pozostanie w mojej pamięci. Nie mogę się doczekać, aż będę mogła przeczytać kolejne powieści.

Miłego czytania,

Szczegółowe informacje:

Autor: Olivia Samms

Tytuł: Szkic
Tytuł oryginału: Sketchy

Cykl: Kroniki śledcze Bei #1
Tłumaczenie: Bartosz Czartoryski

Wydawnictwo: YA!

Rok wydania: 2016

Liczba stron: 240

ISBN: 9788328036901

Czytelnicze Nawyki [BookTAG]

noreply@blogger.com (Avenity) — Wed, 07 Jun 2017 10:00:00 +0000

Dziś postanowiłam opublikować pierwszy tag książkowy, by dać się poznać trochę bardziej czytelnikom. Czytelnicze Nawyki BookTAG wydał mi się do tego celu idealny. Mimo tego że wszyscy już chyba go robili, postanowiłam, że i ja podzielę się swoimi nawykami z Wami.

1. Czy masz w domu konkretne miejsce do czytania?

Mam. Czytam najczęściej na łóżku, rzadziej w fotelu w swojej sypialni. Jak byłam mała, czytałam przy biurku z lampką i pełną kulturką. Później mi przeszło i mój kręgosłup na tym cierpi.

2. Czy w trakcie czytania używasz zakładki, czy przypadkowych świstków papieru?

To zależy od tego, czy mam zakładkę pod ręką. Kiedyś bardzo często używałam biletów autobusowych jako zakładek. Obecnie mam kilka zakładek, których regularnie używam.

3. Czy możesz po prostu czytać książkę? Czy musisz dojść do końca rozdziału, okrągłej liczby stron?

Nigdy nie miałam tak, że musiałam doczytać do jakiegoś punktu, by to czytanie przerwać. Wtedy czytanie w komunikacji miejskiej czy na zajęciach byłoby odrobinę kłopotliwe. ;) Zawsze prostu przerywałam, gdy musiałam, gdy robiłam się zbyt senna, gdy uważałam, że na dziś czytania wystarczy. W sumie dalej tak robię.

4. Czy pijesz albo jesz w trakcie czytania?

Zdarza mi się pić lub jeść, gdy czytam coś na czytniku lub telefonie. Unikam tego natomiast, gdy mam do czynienia z papierową książką.

5. Czy jesteś wielozadaniowy? Potrafisz słuchać muzyki albo oglądać film podczas czytania?

Kilka lat temu próbowałam słuchać muzyki podczas nauki. Zarówno w tej sytuacji, jak i podczas czytania, to się u mnie całkowicie nie sprawdza. Nie jest tak, że potrzebuję ciszy by czytać. Jeśli gdzieś rozmawiają ludzie, to z czytaniem nie mam problemu, jednak gdy coś mi leci w tle, to mam problemy ze skupieniem się.

6. Czy czytasz jedną książkę, czy kilka na raz?

Staram się czytać jedną książkę na raz. Kiedyś próbowałam czytać dwie na raz, ale skończyło się to tym, że tą mniej interesującą porzuciłam na rzecz ciekawszej, a tamtej nigdy nie doczytałam.

7. Czy czytasz w domu lub gdziekolwiek?

Czytam zarówno w domu jak i poza nim. Nigdy nie przeszkadzało mi czytanie w szkole, autobusie, poczekalni. Książkę lub czytnik zabieram ze sobą praktycznie wszędzie.

8. Czytasz na głos czy w myślach?

Czytam w myślach. Na głos zdarza mi się czytać jedynie literaturę anglojęzyczną w oryginale.

9. Czy czytasz naprzód, poznając zakończenie? Pomijasz fragmenty książki?

Nigdy nie czytam naprzód, bo nie lubię psuć sobie zabawy. Na ogół nie pomijam fragmentów. Nie przypominam sobie w tym momencie, bym pomijała fragmenty w książce nie będącej lekturą szkolną.

10. Czy zginasz grzbiet książki?

Zawsze staram się nie "pastwić" nad książką. Moje wysiłki zazwyczaj jednak idą na marne i grzbiet jakoś się zgina.

I to wszystko na dziś. A jakie byłyby Wasze odpowiedzi? ;)

Zaczytanej środy,

"Byłam służącą w arabskich pałacach" – Laila Shukri

noreply@blogger.com (Avenity) — Sun, 04 Jun 2017 10:00:00 +0000

Od dawna czaiłam się na coś z literatury wschodu. Mam taki niezbyt przyjemny nawyk, że czytam głównie literaturę polską, brytyjską i amerykańską. Nieczęsto wykraczam poza te kategorie. Gdyby nie to, że autorka Byłam służącą w arabskich pałacach pochodzi z Polski, to ta powieść również pewnie by do mnie nie trafiła.

Laila Shukri to Polka, która wyszła za mąż za szejka z Dubaju. Jest podróżniczką i znawczynią Bliskiego Wschodu. Obecnie mieszka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W ciągu swoich podróży po krajach arabskich, poznała najbardziej skrywane sekrety tamtejszego świata. Najprawdopodobniej z tego właśnie powodu ukrywa się pod pseudonimem.

Byłam służącą w arabskich pałacach przedstawia nam historię Bibi Shaik - Hinduski pochodzącej z biednej rodziny, która w wieku 12 lat zostaje wysłana przez matkę do Kuwejtu, gdzie ma pracować jako służąca. Dziewczynka musi nauczyć się nowego języka, kultury, zasad oraz oraz wykonywania swoich obowiązków na tyle dobrze, by pracodawcy byli z niej zadowoleni. W przeciwnym razie będzie zmuszona wrócić do Indii, co skutkowałoby utratą domu i środków do życia przez jej matkę. Do obowiązków Bibi należało między innymi zajmowanie się malutką córeczką swoich państwa - choć sama wciąż była dzieckiem - oraz wykonywanie wszystkich innych prac domowych takich jak sprzątanie czy gotowanie. Mimo iż madame Amber oraz jej mąż byli dla Hinduski względnie dobrzy, postanawia ona uciec. Trafia do pustynnego nocnego klubu w ręce handlarzy kobietami, gdzie zderza się z nieznanym dotąd światem prostytucji. Okazuje się bowiem, że tam, gdzie prostytucja i pozamałżeńskie stosunki seksualne są surowo zakazane, rozwijają się one równie dobrze - a może nawet lepiej - niż w krajach zachodnich. Cudem udaje się jej wrócić do swoich sponsorów. Nie na długo. Po zaatakowaniu w 1990r. Kuwejtu przez wojska Iraku dziewczyna decyduje się na powrót do ojczyzny.

Kiedy odnalazłam swój numer i usiadłam wśród ludzi oczekujących na odlot, ogarnął mnie niewyobrażalny strach, który narastał z każdą minutą. W głowie pojawiło się mnóstwo pytań bez odpowiedzi: Gdzie ja jestem? Co ja tu sama robię? Dokąd ja jadę? Co mnie tam czeka? Bałam się tak potwornie, jak nigdy w życiu, ale siedziałam sparaliżowana w obawie, że jeśli polecą mi łzy, ludzie na mnie nakrzyczą. Spuściłam więc głowę i łkałam bezgłośnie w środku samej siebie.

W Indiach jest szykanowana i piętnowana, ponieważ panuje przekonanie, że każda dziewczyna wracająca z krajów arabskich jest zbrukana i nieczysta. Taki wizerunek Bibi odbija się również na jej matce i starszej siostrze, a fakt, że wróciła do kraju bez pieniędzy, tylko pogarsza rodzinne stosunki. Dziewczyna, by oczyścić siebie i rodzinę z zarzutów, zostaje postawiona przed trudnym wyborem.

Po zakończeniu się wojny w Zatoce Perskiej Bibi powraca do pracy. Tym razem ma służyć księżniczce z Arabii Saudyjskiej. Poznaje tam liczne grzeszki tamtejszej monarchii. Rodzina królewska wiedzie tam iście rozpustne i wypełnione przepychem życie. Shukri opowiada, jak traktowana jest służba przez tamtejszych możnowładców. Podstawowe prawa człowieka są tam naruszane. Większość służby musi być dostępna 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu bez możliwości opuszczania swojego miejsca pracy. Niejednokrotnie dochodzi do nadużyć wobec pracowników takich jak głodzenie, bicie, gwałty czy zabójstwa. Ludzie z powodu braku paszportu zabranego przez sponsora są całkowicie zależni od jego łaski i kaprysów.

Historia opisana na kartach i ilość tragicznych wydarzeń w niej zawartych przeraża europejskiego czytelnika. Skala problemu współczesnego niewolnictwa jest ogromna. Dla kogoś wychowanego z kulturze zachodniej sytuacje opisane w książce są niewyobrażalne, nie do przyjęcia. Pomimo iż autorka pisze prostym językiem i tekst czyta się szybko, musiałam dzielić sobie lekturę na mniejsze części z powodu jej drastyczności. Spotkałam się z opiniami, iż owa drastyczność odbiera powieści wiarygodność. Trzeba pamiętać, że historia ta jest opowiedziana z punktu widzenia małej dziewczynki i właśnie to dodaje jej więcej emocjonalności.

Mimo wszystko polecam, ponieważ jestem zdania, że w każdej lekturze jest choćby ziarno prawdy. Coraz częściej słyszy się o dziewczynach, które przeżyły piekło podobne do piekła Bibi. Uważam, że warto w życiu się zapoznać z choćby jedną historią o losach kobiet na Bliskim Wschodzie.

Do zaczytania,

Szczegółowe informacje:

Autor: Laila Shukri

Tytuł: Byłam służącą w arabskich pałacach

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 411

ISBN: 9788380697683