Najpiekniejsze wakacje

Haiti

2014-01-29T10:56:00.003-08:00

Haiti - opis

Haiti jest drugą, co do wielkości, wyspą w basenie Morza Karaibskiego. Jest to najbiedniejszy kraj zachodniej półkuli i jeden z najbiedniejszych na całym świecie. Aż 80 % ludności żyje w ubóstwie, a większość pracujących zajmuje się rolnictwem. Uprawia się tu kawę, trzcinę cukrową, agawę sizalową, z której produkuje się włókna do wytwarzania lin. Niegdyś turystyka stanowiła tu ważną rolę w rozwoju kraju, ale ciągłe zamieszki i niestabilna sytuacja polityczna sprawiły, że to się zmieniło. Haiti to wspaniałe miejsce dla tych, którzy kochają słońce, morskie fale, ale także historię. Na szczęście pomimo dużego zaniedbania ze strony rządzących na przełomie lat, a nawet wieków zachowało się tu mnóstwo interesujących budowli, sięgających nawet czasów przedkolonialnych. Najlepszym sposobem na zwiedzanie i podróże po Haiti jest nawiązanie wcześniejszego kontaktu np. z władzami kościoła czy też z przyjacielem tam przebywającym, który ułatwiłby nam zorganizować taka wyprawę. Ze względu na niestabilną sytuację polityczną zaleca się podjąć wszelkie środki ostrożności, udając się do tego kraju. Rozpoczynając podróż po tym kraju, należy udać się bez wątpienia do jego stolicy Port Au Prince. Port Au Prince sprawia wrażenie niewielkiego miasta, chociaż zamieszkuje je ponad milion mieszkańców. Ze względu na dużą ilość porwań, gwałtów i napadów połączonych z kradzieżami, zaleca się nie wychodzenie nocą w niebezpieczne miejsca. Bezpieczna część miasta i najbardziej interesująca to okolice Petionville, która stanowi kontrast pomiędzy normalnością a biedą i chaosem otaczającym miasto. Hotel Oloffson to XIX ośrodek, w którym zatrzymuje się większość turystów i gdzie rozpoczynają oni zwiedzanie miasta. Główne atrakcje w Petionville to; Katedra Port-Au-Prince i Notre Dame, Muzeum d'Art Haitien du College St. Pierre i Muzeum Narodowe, Archiwa oraz Biblioteka. Niewątpliwie dużą atrakcją miasta są kolorowe autobusy. Każdy z nich jest pomalowany inaczej, a przejażdżka nimi może dostarczyć naprawdę dużo wrażeń.

Powierzchnia: 27 750 km²

Ludność: 8 925 0001

Języki: Francuski, haitański

Religia: Katolicy 80%, protestanci 16% (baptyści 10%, zielonoświątkowcy 4%, adwentyści 1%, inne 1%), bezwyznaniowi 1%, inne 3% ; około połowa ludności praktykuje voodoo

Waluta: 1 gourde (HTG)

Stolica: Port-au-Prince

Czas: UTC -5

Ustrój polityczny: Republika

Kiedy jechać (klimat)

Najlepszą pora na wyjazd na Haiti jest sucha zima, która trwa od grudnia do marca. Temperatura wynosi wtedy ok. 25oC. Warto wybrać się w podróż także w lipcu i sierpniu, kiedy jest przerwa między porami deszczowymi trwającymi od kwietnia do czerwca. Dobrym terminem jest również okres od października do listopada, kiedy jest cieplej tylko o kilka stopni niż w zimie.

Wizy

Obywatele RP mogą przebywać bez wiz na terytorium Haiti do 90 dni. Przy wjeździe ważność paszportu nie może być krótsza niż 6 miesięcy od daty planowanego zakończenia pobytu. Gdy pobyt jest dłuższy niż 90 dni, wizę można otrzymać na lotnisku w Port-au-Prince. Należy wypełnić stosowny formularz, okazać ważny dokument podróży, 2 zdjęcia, bilet powrotny lub wyjazdowy do innego państwa oraz wnieść opłatę 25 USD.

Warto wiedzieć

• Uznawane jest międzynarodowe prawo jazdy. Obowiązuje ruch prawostronny. Podróżujący samochodem powinni wziąć pod uwagę bardzo zły stan dróg, które są nie oznakowane, a w miastach zatłoczone. Na Haiti nie ma zorganizowanej sieci pomocy drogowej.

• Haiti jest jednym z najsłabiej rozwiniętych krajów basenu Morza Karaibskiego. Dostępność towarów i usług na rynku jest niedostateczna ze względu na klęski żywiołowe, jakie okresowo dotykają Haiti (huragany, powodzie).

• Karty kredytowe z reguły są akceptowane w większości hoteli i restauracji.

• Turyści fotografujący mieszkańców bez ich zgody mogą spotkać się z agresywnymi reakcjami.

• Placówki dyplomatyczne Haiti w Europie: Belgia, Francja, Hiszpania, RFN, Włochy.

Zdrowie (szczepienia, ubezpieczenie)

Obowiązkowe szczepienia:
Szczepienie przeciwko żółtej gorączce wymagane jest od osób przybywających bezpośrednio z rejonu występowania tej choroby . Przy podróży z Polski nie jest ono konieczne.

Kenia

2014-01-29T10:50:00.003-08:00

Opis

Kenia to miejsce będące kwintesencją spełniania marzenia o Afryce. Zachwyca niezrównaną różnorodnością krajobrazów, W granicach tego kraju znaleźć można bowiem lasy, sawanny, półpustynie i pustynie. Na zachodzie znajduje się kenijska część olbrzymiego Jeziora Wiktorii. Nad równinami kraju górują wulkaniczne masywy.
Także ludność Kenii jest niezwykle różnorodna. Zamieszkują ją liczne plemiona, między innymi Kikuju , Luhya, Luo , Kamba , Kalendżin , Niloci (Turkana, Masajowie); kuszyci (Somalijczycy, Borana, Galla). Poza rdzennymi mieskzańcami, w Kenii spotkac można także Europejczyków, Azjatów i Arabów. Jednak tym, co najczęściej przyciąga gości jest tutejsza fauna. To w Kenii możan zobaczyć zwierzęta, które większość mieszkańców naszego globu może obejrzeć tylko w egzotycznych programach przyrodniczych. To w Kenii żyją dostojne słonie afrykańskie, zwinne i szybkie gepardy, potężne czarne bawoły, wysokie żyrafy, zebry i władcy wszystkich zwierząt - lwy.
Ten rolniczy kraj obecnie zmienia swoją strukturę zatrudnienia. Coraz więcej osób zaczyna żyć z obsługi nasilającego się ruchu turystycznego, jako iż infrastruktura tworzona z myślą o zagranicznych gościach wciąż się rozwija. Kenia nie jest na szczęście jeszcze zadeptana przez turystów. Wciąż można tam zobaczyć miejsca nieskażone wpływem cywilizacji zachodniej, dziewiczą naturę, kulturę, której serce biło w tym miejscu na długo przed przybyciem białego człowieka.

Ciekawostki

Bardzo interesujące nie tylko dla antropologów są dawne zwyczaje ludów Luo. Był to jeden z niewielu ludów na świecie, wśród którego występowała poliandria - czyli związki małżeńskiej jednej kobiety z kilkoma mężczyznami naraz. Co było tego przyczyną?
Wśród Luo żonę trzeba było sobie kupić. Rodzinie płaciło się zazwyczaj w bydle. Najbogatsi mężczyźni w plemieniu mogli mieć po kilka żon. Rodziło to spora nierówność - jako iż średnio zamożni mieli po jednej, najbiedniejsi mężczyźni musieli borykać się z problemem braku żony. W społeczeństwach pierwotnych każda jednostak musiała mieć rodzinę, inaczej nie mogła funkcjonować. Nic zatem dziwnego, że Luo poradzili sobie z tym problemem w dosyć oryginalny sposób. Najbiedniejsi mężczyźni żonę mogli zdobyć na dwa sposoby. Grupa mężczyzn porywała kobietę z sąsiedniej wioski, unikając w ten sposób płacenia za nią jej rodzinie, albo wioska składała się na żonę dla kilku najbiedniejszych mieszkańców płci męskiej. W obu wypadkach żona była żoną kilku mężów - powstawało poliandryczne małżeństwo. Wbrew temu, co można przypuszczać, los kobiety w takim związku nie był taki zły. Jej mężowie musieli się bowiem bardzo starać, by żona od nich nie uciekła. Na drugą wioska już by się nie złożyła, porwanie drugiej byłoby też nowym ryzykiem. Żony pozostawały w takich związkach na ogół dobrowolnie - mężowie traktowali je bowiem jak pępki świata.

Bezpieczeństwo

Należy zachować dosyć dużą ostrożność - unikać miejsc odludnych, nieodwiedzanych przez turystów. Dobrze mieć cały czas zamknięte drzwi w samochodzie - zdarzają się napady na pojazdy stojące na światłach i skrzyżowaniach. Poza tym wskazane jest nienoszenie przy sobie dużych sum pieniędzy i cennych przedmiotów, jeżeli nie jest to konieczne. Nie wolno zostawiać bagaży bez opieki nawet na kilka sekund. Dobrze na wszelki wypadek wykonać ksero paszportu. Szczególnie niebezpieczne są tereny przy granicach z Etiopią - istnieje ryzyko porwania. Najlepiej po Kenii podróżować z miejscowym przewodnikiem, w grupie. Dobrze unikac przy tym miejsc nieuczęszczanych. Żeglarze poruszający się po wodach przybrzeżnych powinni unikać sąsiedztwa granicy somalijskiej, ze względu na grasujących tam piratów.

Co zabrać?

W bagażu powinna się znaleźć lekka, jasna odzież chroniąca przed upałem, a także okulary przeciwsłoneczne i krem do opalania z odpowiednim filtrem UV. Nieodzowna będzie moskitiera i środki owadobójcze lub zabezpieczające przed insektami. W czasie safari przydadzą się woreczki foliowe chroniące bagaż przed pyłem. Jadąc na safari koniecznie należy pamiętać o scyzoryku, latarce i lornetce.

Atrakcje turystyczne

Niewątpliwie jedną z największych atrakcji Kenii jest jej dzika przyroda. Nazwa parku Masai Mara znana jest niemal wszystkim miłośnikom filmów przyrodniczych. Poza nim są jeszcze wtym kraju między innymi Tsavo West i Tsavo East - największe parki tego kraju. Czegóż nie ma w parkach Kenii - zebry, żyrafy, słonie, bawoły, wiele gatunków gazeli i antylop, lwy, nosorożce białe i czarne, lamparty, warany, kameleony, małpy, mangusty, a tam, gdzie jest woda także hipopotamy i krokodyle. Atrakcyjność kenijskich parków zwiększa fakt, że po latach zakazów polowań zwierzęta zupełnie oduczyły się strachu przed człowiekiem i podchodzą bardzo blisko samochodów. Lwy na przykład pozwalają podjechać do siebie na odległość kilku metrów. Parki narodowe Kenii zwiedza się z przewodnikiem, który postara się o jak najatrakcyjniejszy i jak najbezpieczniejszy przebieg safari. Dzięki tym ludziom, a także zachowywaniu elementarnych zasad bezpieczeństwa, takich jak niewychodzenie z pojazdów fotosafari w Kenii jest stosunkowo bezpieczną rozrywką.

Kenia to także wulkaniczne masywy z najwyższą Mount Kenia na czele. Jej masyw leży w obrębie Wielkiego Rowu Wschodniego - malowniczej struktury tektonicznej. Na zachodzie Kenii leży część olbrzymiego Jeziora Wiktorii - trzeba przyznać, że tamtejsze widoki także zapierają dech w piersiach.
Plażowiczom powinny przypaść do gustu okolice Mombasy. Tamtejsze plaże i kurorty powinny zadowolić nawet najbardziej wybrednych turystów. Coś dla siebie znajda tam także nurkowie. Rafy koralowe u wybrzeży Kenii zapewniają mnóstwo bajecznie kolorowych widoków i możliwość obserwacji nieprzeliczonych gatunków egzotycznych ryb.
Łodziami dhow - tradycyjnym środkiem komunikacji tutejszych rybaków można się także wybrać na obserwowanie delfinów. Sporo tych inteligentnych ssaków żyje u wybrzeży Kenii, są one zazwyczaj ufne i raczej nie boją się łodzi, więc można sobie urządzić na takiej wycieczce wodne fotosafari.
Ciekawe mogą być wizyty w masajskich wioskach. W wielu z nich do tej pory praktykuje się tradycyjne obyczaje. Część Masajów daje pokazy dawnych tańców i rytuałów. Takie zetknięcie z tak odmienną kulturą może być ciekawym przeżyciem.

Klimat. Kiedy jechać?

Kenijski klimat jest dośc przyjemny, typowo równikowy, czyli gorący i wilgotny, z dwiema porami deszczowymi. Główna w kwietniu i maju, mniej intensywna w okolicach października, z niewielkimi opadami w listopadzie. Jeśli zatem chcemy uniknąć deszczu, wybierzmy się do Kenii poza tymi miesiącami. Poza tym klimat kenijski jest raczej niezmienny - ciepło i słońce dominują tam przez cały niemal rok. Warto pamiętać, że o ile na wybrzeżu gorąco jest cały czas, na płaskowyżu nocą może być chłodno. Dzien trwa przez cały rok mniej więcej od 6:00 do 18:30.

Wizy

Obywatele polscy udający się do Kenii muszą mieć wizę pobytową, którą można uzyskać bezpośrednio po przylocie na lotnisku międzynarodowym w Nairobi lub w Mombasie oraz na każdym przejściu lądowym i w porcie w Mombasie. Koszt wizy to ok. 50 USD.

Paszporty

Okres ważności paszportu nie może być krótszy niż 6 miesięcy od daty planowanego powrotu.

Brazylia

2014-01-29T10:31:00.004-08:00

Niewiele jest miejsc na świecie, do których określenie kraj kontrastów pasowałoby tak dobrze, jak do Brazylii.

Zamieszkują ją bowiem zarówno światli mieszkańcy Rio de Janeiro, jak i żyjący w puszczy, polujący na zwierzynę Indianie. W granicach tego państwa znajdują się zarówno zatłoczone miasta, jak i miejsca, gdzie stopa ludzka nie stanęła od lat. Będąc tam można wziąć udział w feerycznym, roztańczonym karnawale, jak również uczestniczyć w pielgrzymce do któregoś z licznie występujących tam sanktuariów maryjnych.

Są także rzeczy wspólne dla całego kraju. Bardzo ciepły klimat, wspaniała przyroda, a przede wszystkim spontaniczni, otwarci, przyjaźni ludzie. Ich gościnność sprawia, że każdy przybysz może się w Brazylii poczuć choć trochę jak u siebie.

Nic zatem dziwnego, że Brazylia przyciąga najróżniejszych ludzi - od zwyczajnych turystów, spędzających czas, wylegując się na wspaniałych, wielokilometrowych plażach i spacerując po nadmorskich deptakach, po podróżników penetrujących pierwotną puszczę.

Tych pierwszych przyciąga głównie Rio de Janeiro. Nic dziwnego. To miasto tętniące życiem niezależnie od pory dnia i roku. Długo można by wymieniać jego atrakcje. Poza najsłynniejszymi - ponad czterokilometrową plażą Copacabaną i największym stadionem świata - Maracaną miasto oferuje wiele innych atrakcji - m. in. główny plac miasta Praca Floriano, gdzie można usłyszeć wykonywaną na żywo przez miejscowych muzyków sambę, napić się gorącej jak piekło i słodkiej jak miłość kawy, Paco Imperial - okazały pałac cesarski pełniący dziś rolę prężnie działającego centrum kultury, Campo de Santana - wspaniały park oszałamiający feerią tropikalnych odcieni zieleni.
Wszystko to widać jak na dłoni ze słynnej Głowy Cukru - trzystumetrowego wzgórza położonego za miastem.

Wulkan energii jakim jest Rio eksploduje raz do roku w karnawale. Te kilka dni w roku stanowią pasmo wybuchów szalonej zabawy. Kluby nocne organizują imprezy kostiumowe. Z ustawionych w parkach i na placach scen płyną dzięki wszelkich gatunków muzyki - od ludowej indiańskiej, przez taneczną latynoską, po rock a la Carlos Santana. Królową tych dni jest jednak gorąca, zmysłowa samba. Kulminacją karnawału jest rywalizacja szkół samby w czasie parady na sambodromo. Każda ze szkół przygotowuje skomplikowany, szalony występ przez kilka miesięcy. Efekty są, trzeba przyznać, olśniewające.

Oczywiście, można też tańczyć samemu. W różnych miejscach Rio amatorskie zespoły bandas prowadzą kolorowe taneczne korowody przy wtórze bębnów i trąbek.

Miłośnikom spokoju polecamy natomiast tropikalny raj - Ilha Granda. Ta wyspa jest oddalona o 150 km od Rio. Na wyspie są trzy rzeczy o których marzy się będąc (zwłaszcza w pracy) w Polsce: plaża, podzwrotnikowy las i... spokój. Na całej wyspie są tylko trzy miejscowości. Plaże Ilha Granda są uważane za j

edne z najpiękniejszych w Brazylii.

Miłośnikom egzotyki polecamy Belem - położoną 120 km od jednego z licznych ujść Amazonki stolicę stanu Para. To tętniące życiem miasto portowe, w przeszłości przyciągające wszelkiej maści awanturników zachowało wiele z klimatu powieści przygodowych. Stanowi też wspaniałą bazę wypadową do wypraw w lasy deszczowe.

Klimat. Kiedy jechać?

Brazylijski klimat jest dość przyjemny. Wbrew dość powszechnym wyobrażeniom o strefie równikowej i podrównikowej, upały występujące na tym terenie są znośne.

Najcieplejsze w Brazylii są nasze miesiące zimowe - grudzień, styczeń i luty. Wtedy też występuje najmniej opadów. To najlepsza pora dla plażowiczów, zwłaszcza jeśli wybierają się na południe kraju, gdzie różnica temperatur w zależności od pory roku jest odczuwalna dla turysty. W miesiącach letnich bowiem temperatury są na terenach położonych na południe od Rio de Janeiro o kilka - kilkanaście stopni niższe (w Sao Paulo średnia temperatura w lipcu i sierpniu wynosi 20Â°C), możliwe są nawet przygruntowe przymrozki. Ponadto między czerwcem i sierpniem nastaje w całym kraju pora deszczowa. Co prawda, tylko na bezludnych rejonach północnego wschodu przybiera ona postać kilkumiesięcznych ulew, ale dobrze wziąć pod uwagę fakt, że w tym czasie w reszcie Brazylii krótkie, tropikalne deszcze padają co dzień. Dodatkowym argumentem przemawiającym za wybraniem się do Brazylii zimą (a zwłaszcza pod koniec lutego) może być karnawał będący jedną z większych atrakcji turystycznych stolicy kraju - Rio de Janeiro. Trzeba jednak pamiętać o tym, że w tym czasie miasto to przeżywa prawdziwe oblężenie turystów, o miejscach w hotelach trzeba będzie zatem pomyśleć nieco wcześniej.

Ze względu na mniejsze upały i mniejszą niż w reszcie roku wilgotność powietrza do Amazonii najlepiej się wybrać brazylijską zimą - między lipcem a październikiem.

Nieco krótszy jest najlepszy sezon dla surferów: od czerwca do sierpnia. Windsurferzy mogą cieszyć się dobrymi wiatrami dłużej: od lipca do grudnia.

Kuchnia

Brazylijska kuchnia powinna przypaść do gustu wszystkim amatorom grillowania. Brazylijczycy grillują wszystkie rodzaje mięs: od drobiu po wołowinę. Na ruszt trafiają także warzywa, a nawet owoce, m. in. ananasy. Trzeba przyznać, że Brazylijczycy wykazują się dużą inwencją: mięsa podaje się w wielu rodzajach marynat i sosów o różnorodnych smakach.

Tym, czym dla nas ziemniaki - nieodłącznym elementem obiadu - dla Brazylijczyków są trzy potrawy: arroz (ryz biały), feijao (fasola czarna) i farinha (najbardziej egzotyczna z trójki: mąka z korzeni manioku i kasawy). Trzy te produkty połączone razem stanowią zestaw podstawowy (prato feito). Zawierającą te elementy bardzo popularna potrawą jest feijoada - gulasz z ryżem i fasolą.

Najbardziej aromatyczne i interesujące pod względem smakowym są potrawy wywodzące się z Afryki. Jedną z częściej przyrządzanych i podawanych jest cauru. Składa się z ona z gotowanych warzyw do których dodaje się piżmianu jadalnego (zielone warzywo w kształcie palca, zwykle duszone), cebuli, soli, krewetek i pieprzu malagueta (ostra, aromatyczna odmiana pieprzu). Inną jest vatapa przyrządzana z ryb lub mięczaków, podawana z sosem z pasty maniokowej, orzechów kokosowych i oleju dende.

Chociaż potrawy brazylijskie często doprawiane są pieprzem i papryką, kuchnia tego kraju nie jest tak ostra jak np. meksykańska. Bardziej charakterystyczne jest dla niej upodobanie do słodyczy. Po daniu głównym podaje się wiele rodzajów deserów. jednym z popularniejszych są beijinhos de coco - gałki mleczno-kokosowe. Przyrządza się je z masła, mleka skondensowanego i wiórków kokosowych. Innym słodkim przysmakiem jest brazylijski krem czekoladowy, serwowany z brandy.

Posiłki są zwykle zakrapiane niskoprocentowymi alkoholami. Najbardziej znanym jest capirinha - drink na bazie cachaca. Jest to alkohol z trzciny cukrowej. Dodaje się do niego brązowy cukier i limetki.

Ponoć nie ma nic lepszego na upalne dni od szklanki zimnej capirinhi. Brazylijczycy lubią się też chłodzić piwem, zarówno ciemnym, jak i jasnym. Brazylijskie piwo uważane jest (nie tylko w Brazylii, rzecz jasna) za najlepsze na całym kontynencie. Znawcy chwalą zwłaszcza piwa Antarctica, Brahma i Chopp. Zwłaszcza to ostatnie powinno zadowolić europejskie podniebienia. Ten jasny, beczkowy Pilsner śmiało mógłby konkurować z podobnymi piwami czeskimi i niemieckimi.

Oczywiście, można sięgnąć też po napoje bezalkoholowe. Za narodowy napój uchodzi sok z guarany. Ta zawierająca kofeinę tropikalna jagoda pobudza, odpędza sen, a ponoć stosuje się ją też jako afrodyzjak.

Jeśli jednak guarana nie ożywi wystarczająco mocno, zawsze można ( ba, trzeba nawet) skosztować słynnej brazylijskiej kawy. Nazywana jest ona cafezinho. Parzy się ją o wszystkich porach dnia z wysokokofeinowych gatunków miejscowych kaw. Ten bardzo mocny, czarny jak smoła i osłodzony dużą ilością cukru z trzciny dostępny jest we wszystkich barach, kafejkach i bufetach, a nawet w hotelowych recepcjach.

Wśród kuchni regionalnych na szczególne zainteresowanie zasługuje kuchnia amazońska. Ten region specjalizuje się ze zrozumiałych względów w potrawach z ryb. Tęskniącym za rodzimą kuchnią przypaść może do gustu peixada - ryba gotowana z warzywami w rosole. Nieco bardziej egzotyczna jest peixe a delicia. To ryba smażona na ruszcie razem z bananami i podawana z mlekiem kokosowym. Amatorom nowych, mocnych kulinarnych wrażeń polecamy tacaca. Ta indiańska potrawa podstawowo składa się z suszonych krewetek, pieprzu, jambu i manioku.

Może się w nim znaleźć też wiele innych dodatków które zwykle zostają (i czasem zostać powinny) tajemnicą kucharza.

Co zabrać?

Wybierając się do Brazylii w porze deszczowej, należy zabrać ze sobą jakieś okrycia, chroniące przed ulewnymi, tropikalnymi deszczami.

Wyjeżdżając na południe kraju w miesiącach letnich, warto pomyśleć o spakowaniu ubrań chroniących przed chłodami.

Przyda się także wszystko, co pomoże nam znosić tropikalne upału: okulary przeciwsłoneczne, krem z filtrem UV i koniecznie jasne nakrycie głowy.

Niestety, punkty informacji turystycznej rzadko funkcjonują w sposób zadowalający. Przewodnik w plecaku dostarczy nam często wiadomości których nie znajdziemy u odpowiednich urzędników.

Jeśli mamy zamiar używać grzałki czy suszarki, adaptor w stanach północnych będzie nieodzowny. Napięcie w tamtejszych gniazdkach wynosi 110V.

Przydatne będą wszelkie środki chroniące przed komarami - po zmroku potrafią być bardzo dokuczliwe, zwłaszcza na terenach wilgotnych. Zaleca się także zabranie podręcznej apteczki zawierającej plastry i środki odkażające, a także leki łagodzące problemy żołądkowe.

Jeśli nie mamy zamiaru korzystać z gościnności droższych czy częściej uczęszczanych przez turystów hoteli, mamy natomiast zamiar spędzić pobyt w Brazylii w bardziej spartańskich warunkach nieodzownych będzie kilka kolejnych przedmiotów. Najbardziej podstawowe to moskitiera ( zwłaszcza w rejonie Amazonii), hamak (odradzamy spanie na karimacie ze względu na robactwo) i lekki śpiwór. Nieodzowne będą filtry lub tabletki odkażające wodę - są lżejsze i wydajniejsze od przenośnych urządzeń do jej gotowania.

Konsulaty

Ambasada RP
SES - Avenida das Naacoes, Qd. 809 Lote 33
70.423-900 Brasilia-D.F. Caixa Postal 07/0263
tel. (0-055 61) 443-34-38, 242-92-73
fax. 242-85-43
email: embpolon@terra.com.br
www.polonia.org.br

Wydział Konsularny
adres - j.w
email: polkons@zaz.com.br

Konsulat Generalny RP w Sao Paulo
Rua Monte Alegre, 1791 CEP 05014-002, Sao Paulo, SP
tel. (0-05511) 367 -23 - 778
tel.367 - 25-778
fax. (0-05511) 387 - 11 - 921
email: polonia@dialdata.com.br

Konsulat Generalny RP w Rio de Janeiro
Praia de Botafogo 242, 9 andar Rio de Janeiro - RJ - Cep: 22250-040
tel. (0 05521) 2551 - 80 - 88
tel.2551 - 80 - 47
fax. 2552 - 50 - 93
email: konsulatrj@terra.com.br

Konsulat Generalny RP w Kurytybie
Rua Agostinho Leao Junior 234 80.030-110 Curitiba-PR. Brasil CxP. 2366
tel. (0-05541) 264-46-62
fax (0-05541) 264-55-97
email: polconsu@mps.com.br

Konsulat RP w Belo Horizonte
Rua Fernandes Tourinho 718 ap. 1601, CEP: 30.112-902 Belo Horizonte- M.G.
Konsul Honorowy: Jerzy Markiewicz (portugalski, hiszpański, angielski,polski)
tel. (0 -05531) 3282-55 - 69
fax. 3281 6826
email: mgmconpl@cdlnet.com.br

Konsulat RP w Vitorii
Konsul Honorowy: Adam Emil Czartoryski (portugalski, polski)
Rua Lauro Soares Machado, casa 12
Mata do Praia Vitoria E.S - CEP 29025 - 110, Brasil
tel / fax (0.055 27) 3345 - 38 - 02

Konsulat RP w Erechim
Konsul Honorowy: Maria Vanda Krepinski - Groch (portugalski, polski)
Rua Euclides Cunha 114, Erechim - RS, CEP: 89.700-00 Brasil
Tel./Fax. (0-055 54) 321-46-49
email: vandagroch@via-rs.com.br

Konsulat Honorowy RP w Recife
Av. Prof. Jose&dos Anjos, 569 52.110-130 Tamarineira, Recife
Tel. / Fax. (0 - 055 81) 3431 - 0026
email: ztbmorais@hotmail.com

Bezpieczeństwo

Zagrożenie kradzieżą jest duże. Napady rabunkowe, także z bronią w ręku, nie należą do rzadkości.

Cenniejsze rzeczy należy zdeponować w hotelowym sejfie i unikać mniej uczęszczanych przez turystów miejsc. Niebezpieczne są zwłaszcza publiczne plaże. Najgorszą sławę mają te w okolicach Rio i w północnej części kraju.

W miarę możliwości należy się trzymać strzeżonych plaż, znajdujących się często przy hotelach.

Lepiej także omijać slumsy - dzielnice biedoty zwane w Brazylii favelami. przestępczość w favelach jest bardzo duża, a pieniądze i wartościowe przedmioty stanowią bardzo łakomy kąsek.

Nie należy podróżować autostopem. Poruszając się po kraju pociągiem lub autobusem lepiej ostrożnie zawierać nowe znajomości. Współpasażer może okazać się rabusiem, a z pozoru miły poczęstunek może zawierać środki usypiające lub narkotyki.

Aby uniknąć napadu nie wolno odbywać samotnych eskapad po bocznych uliczkach i starać się wtopić w tłum.
Bezwzględnie należy się wystrzegać wszelkich kontaktów z narkotykami. Ich posiadanie, wwóz i wywóz są surowo karane, niezależnie od narodowości zatrzymywanego. Zdarza się, że osoby rozprawadzające narkotyki donoszą dla pieniędzy na policję. Nie wolno też brać żadnych pakunków przed przekroczeniem granicy. Mogą one zawierać narkotyki lub inne przedmioty, których przewóz jest nielegalny.

W większych ośrodkach Brazylii działa policja turystyczna, której zadaniem jest pomaganie obcokrajowcom - Deatur.

Doradza się zachowanie ostrożności w nawiązywaniu kontaktów seksualnych, bowiem odsetek zachorowań na AIDS jest w Brazylii dość wysoki.

Poza miastami należy uważać na jadowite węże - unikać wysokich traw i zarośli. Niektóre gatunki występują także w środowisku zmienionym przez człowieka, np. na polach uprawnych i plantacjach. Dość pospolitym w północnej części kraju i bardzo agresywnym wężem jest kajsaka. Jej jad zabija w rocznie w Ameryce Południowej ok 2000 osób. To około dwumetrowy, pokryty ciemnymi, trójkątnymi plamami o jasnej obwódce gad. W żadnym wypadku nie wolno się do niego zbliżać.

Odradza się też samotne zapuszczanie w puszczę. Niebezpieczeństwem są nie tylko drapieżne koty - jaguary, ale także jadowite bezkręgowce ( na przykład przypominające rodzime wije skolopendry) a nawet płazy, takie jak lisciołaz - 2 - 3 centymetrowa niebieska żaba, której jad przenika przez skórę i poraża układ nerwowy.

Tak jak w większości krajów tropikalnych, w Brazylii nie należy pic nieprzegotowanej wody, zaufać można tylko butelkowanej. Zaleca się zwracanie uwagi na warunki, w jakich przygotowywane jest jedzenie. W brazylijskim klimacie żywność psuje się łatwo.

Wizy

Obywatele polscy przybywający do Brazylii w celu turystycznym i/lub biznesowym mają prawo do 90-dniowego pobytu bezwizowego w okresie 6 miesięcy.

Paszporty

Paszport musi być ważny minimum 180 dni od dnia przekroczenia granicy.

Malediwy

2014-01-29T10:16:00.004-08:00

Malediwy to państwo wyspiarskie położone na Oceanie Indyjskim, około 500 km na południowy zachód od Indii i około 700 km od Sri Lanki. Państwo składa się z podwójnego łańcucha 26 atoli, ciągnącego się przez 820 km z północy na południe i 120 km ze wschodu na zachód. Archipelag zajmuje obszar 90 tys. km² (z czego lądowa powierzchnia to tylko 298 km²)i składa się z 1 192 koralowych wysepek, z których około 200 jest zamieszkanych. Tylko w pobliżu południowego krańca archipelagu znajdują się dwa otwarte przejścia, pozwalające na bezpieczne przedostanie się z jednego końca Oceanu Indyjskiego na drugi przez terytorium Malediwów.

Największym miastem i stolicą Malediwów jest Male, które jest jedynym miastem w kraju. Malediwy są najmniejszym państwem Azji, zarówno pod względem powierzchni, jak i liczby mieszkańców. Są też krajem najniżej położonym nad powierzchnią morza - średnia wysokość terenu to 1,5 m n.p.m., a najwyższy szczyt Malediwów ma wysokość 2,3 m n.p.m.

Rafa koralowa, z której zbudowane są wyspy Malediwów, składa się zarówno ze szczątków, jak i żywych koralowców. Stanowi ona naturalną barierę, osłaniającą od morza zaciszne laguny. Z powodu wysokiego zasolenia gleby roślinność w pobliżu brzegu jest ograniczona do roślin kwiatowych oraz krzaczastych zarośli. W głębi lądu rosną mangrowce oraz palmy kokosowe. Wody wokół Malediwów obfitują w rzadkie gatunki zwierząt, w tym ponad 2000 gatunków ryb. Występuje tu między innymi zagrożony wyginięciem rekin wielorybi.

Duży wpływ na klimat Malediwów ma położenie w strefie równikowej, na Oceanie Indyjskim, który magazynuje ciepło. Temperatura powietrza waha się w ciągu roku od 24°C do 33°C. Dzięki morskiej bryzie wysokie temperatury i duża wilgotność powietrza są mniej uciążliwe. Położenie w strefie oddziaływania monsunów sprawia, że na Malediwach występują dwie pory - sucha, w czasie występowania monsunu zimowego i deszczowa, kiedy wieje monsun letni. Roczne opady sięgają 2 540 mm na północy i 3 810 mm na południu.

Podstawą kuchni malediwskiej są ryby, owoce morza i ryż. Ze względu na położenie zaznaczają się tu wpływy kuchni Indii, Sri Lanki i Bliskiego Wschodu. Używa się tu wielu przypraw, z których najpopularniejsze jest pochodzące z Indii curry. W kurortach turystycznych serwowane są dania różnych kuchni europejskich i Dalekiego Wschodu. Najczęściej pitym alkoholem na Malediwach jest rum.

Ciekawostki:

Malediwy są krajem muzułmańskim.
Za wywożenie fragmentów rafy koralowej grożą wysokie kary (do 6000 USD). Zabronione jest wwożenie do kraju alkoholu.
Używane na całym świecie słowo "atol" pochodzi z języka malediwskiego.
Koralowe atole są bardzo atrakcyjnymi miejscami do nurkowania. Z tego względu powstało wiele przewodników i map, które wskazują najlepsze miejsca.
Najlepszym okresem do przyjazdu na Malediwy jest grudzień - kwiecień, wtedy gdy jest najbardziej słonecznie i bezdeszczowo.
Postępujący efekt cieplarniany, który prowadzi do topnienia lodowców i tym samym podnoszenia poziomu mórz i oceanów, stanowi olbrzymie zagrożenie dla Malediwów, które są najniżej położonym państwem na świecie. Prezydent Mohamed Nasheed zapowiedział, że w Indiach, Australii lub na Sri Lance zostanie zakupiona ziemia, na wypadek gdyby podnoszący się poziom wody zmusił mieszkańców do opuszczenia archipelagu.
Gospodarka Malediwów oparta jest głównie na turystyce (28% PKB w 2008 roku). Państwo należy do tak zwanych monokultur turystycznych, czyli krajów, których główną gałęzią gospodarki jest turystyka.
Na Malediwach powstała pierwsza na świecie podwodna restauracja, która cieszy się tak dużą popularnością, że zalecane jest rezerwowanie w niej miejsc z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem.

Temperatura powietrza w dzień [°C]:
styczeń 30	luty 30	marzec 31	kwiecień 31	maj 30	czerwiec 30	lipiec 30	sierpień 30	wrzesień 30	październik 30	listopad 30	grudzień 30
Temperatura powietrza w nocy [°C]:
styczeń 26	luty 26	marzec 27	kwiecień 27	maj 27	czerwiec 26	lipiec 26	sierpień 26	wrzesień 26	październik 26	listopad 26	grudzień 26
Temperatura wody [°C]:
styczeń 28	luty 28	marzec 29	kwiecień 30	maj 30	czerwiec 29	lipiec 29	sierpień 29	wrzesień 28	październik 29	listopad 28	grudzień 28
Liczba godzin słonecznych [h]:
styczeń 8	luty 8	marzec 8	kwiecień 7	maj 5	czerwiec 4	lipiec 4	sierpień 5	wrzesień 7	październik 6	listopad 7	grudzień 7

Seszele

2011-04-13T13:04:00.000-07:00

Seszele to niewielkie państwo wyspiarskie położone w regionie Afryki na Oceanie Indyjskim na północny-wschód od Madagaskaru, na archipelagu Seszeli i sąsiednich wyspach. Kraj zajmuje 92 wyspy o łącznej powierzchni 455 km kwadratowych. Tylko 33 wyspy są zamieszkane. Największe wyspy – Mahe, Praslin, La Digue i Silhouette o rzeźbie terenu górzysto-wyżynnej są pochodzenia kontynentalnego, większość pozostałych to atole koralowe. Największe wyniesienie – 905 m. n. p. m – znajduje się na wyspie Mahe. Seszele leżą w strefie klimatów okołorównikowych modyfikowanych przez wpływ oceanu. Znajdują się pod wpływem monsunu z północnego-zachodu i pasatu z południowego wschodu dzięki czemu otrzymują intensywne opady. Występują tu lasy tropikalne z kilkoma gatunkami endemicznymi. Osobliwością przyrodniczą jest rosnący na wyspach Praslin i Curieuse tzw. kokos morski. Najstarsze okazy tej palmy mają 800 lat i ponad 40 m. wysokości.

Seszele zostały odkryte w XVI wieku przez Portugalczyków. Były niezamieszkane do 1770 r., kiedy Brayer de Barre z Mauritiusa założył na Mahe pierwsze osiedle. Seszele znajdowały się wówczas pod zarządem francuskiej Kompanii Indyjskiej. W okresie napoleońskim były miejscem zsyłki więźniów politycznych. W 1810 roku zostały zajęte przez Brytyjczyków i formalnie przyznane im traktatem paryskim w 1814r. Do 1888 roku podlegały kolonialnym władzom Mauritiusa po czym otrzymały odrębną administrację, a w 1903 r. gubernatora. Niepodległość uzyskały w 1976 roku. Stolicą kraju jest Victoria.

Seszele zamieszkują głównie Kreole, niewielki odsetek ludności stanowią Hindusi, Malgasze, Chińczycy, Anglicy. Jest to ludność katolicka (90%). Językiem oficjalnym jest angielski, a w użyciu kreolski, francuski.

Zjednoczone Emiraty Arabskie

2011-04-13T12:57:00.000-07:00

Zjednoczone Emiraty Arabskie ze stolicą w Abu Dhabi oraz słynnym na całym Świecie miastem Dubai, to niewielki kraj na Środkowym Wschodzie. Składa się z siedmiu Emiratów: dwa najbardziej znane to Abu Dhabi i Dubai. Pozostałe to: Sharjah, Ras al Khaimah, Fujairah, Umm al Quwain oraz Ajman - jedyny Emirat bez ropy i gazu. Emiraty zamieszkałe są w wiekszości przez Hindusów i Pakistanczyków oraz inne nacje, głównie pochodzące z Azji. Ok. 20 % ludności to lokale - Arabowie. 80% ludności to ekspatriaci, wiekszość z nich przyjeżdża do Emiratów do pracy. Oficjalnym językiem jest arabski, ale język angielski jest powszechnie znany i używany w Emiratach. Hindi, Urdu i Perski z racji dużej ilości ekspatriatów z Azji są również w powszechnym użytku. Miasta, w szczególności Dubaj są nowoczesne, posiadają wspaniałą infrastrukturą, zwracającą uwagę, nowoczesną architekturę. Nadal istnieja niewielkie skupiska slumsów, zajmowane głównie przez "Baluczi" - mieszkańców bez narodowości.

Dubai jest niewątpliwie turystyczną atrakcją ZEA, jest to miasto bardzo bezpieczne, czyste, położone nad Zatoką Perską - przez Arabów zwaną Zatoką Arabską. Oferuje wiele czystych choć nieco monotonnych plaż, parki rekreacyjno wypoczynkowe, niezliczoną ilość hoteli. w tym jedyny na Świecie hotel siedmiogwiazdkowy - Burj Al Arab. Dubaj podzielony jest na dwie części kanałem "Creek". Lewa (zachodnia część) to Bur Dubai, gdzie znajduje się większość banków i instytucji finansowych przy ulicy zwanej Bank Street, sklepy ze sprzetem komputerowym znajdują się na Computer Street, drobne sklepiki hinduskie z odzieżą umiejscowione są przy Creek'u. Wiele hoteli 4 gwiazdkowych znajduje się właśnie w Bur Dubai, które uważane jest za centrum Dubaju. W Bur Dubaj toczy się również życie nocne ze wszystkimi jego aspektami znanymi z europejskich miast. Kolejną dzielnicą po zachodniej stronie jest Jumeira. Jest ona płożona bezpośrednio nad Zatoką Perską, z przeważającą zabudową willową. Na Jumeira znajduje się wiele domów należących do szejków. Na początku Jumeirah znajduje się bezpłatna centralna plaża zwana "Open Beach", na której w dzień można spotkać plażowiczów z Dubaju oraz przyjezdnych a wieczorem i noca, szczególnie we czwartki jest miejscem spotkań dla mieszkanców Dubaju szukajacych wrażeń :-). Poza "Open Beach" w Dubaju na Jumeirah znajduje się płatny (5dh) park z dostępem do morza i strzeżonymi plażami oraz kilka mniej popularnych plaży wzdluż Jumeirah Road. W bezpośrednim sąsiedztwie Jumeira znajduje się Satwa, dzielnica zamieszkała przez imponującą mieszankę kultur i narodowości, począwszy od wyżej wspomnianych Baluci i lokali (Emiratczyków) po Filipińczykow, Pakistańczykow, Hindusów, Lankijczyków, Arabów, Europejczyków, Rosjan i in. Satwa uważana jest za "najniebezpieczniejszą" dzielnicę w Dubaju o ile w ogóle można mówić o Dubaju w kontekście niebezpieczeństwa. Bezpośrednio za pasem slumsów odgraniczającym Satwa od reszty Dubaju znajduje się najbardziej prestiżowa ulica - Sh. Zayad Road z rzedami wieżowców po obu stronach. Sh. Zayed Rd. jest niesamowicie nudna - niewiele się tam dzieje, po ulicach leniwie przechadzaja się zblazowani przechodnie i turysci z aparatami robiący zdjęcia wieżowcom.

Po prawej (wschodniej) części Dubaju znajduje się Deira Dubai, dzielnica w swej górnej (północnej) części zamieszkała głównie przez Hindusów i Pakistańczyków, z niezliczoną ilością tanich jednogwiazdkowych Hoteli goszczących jeszcze większa liczbę prostytutek z Rosji i bylych republik ZSRR, Chin i innych krajów, głównie azjatyckich. W chotelach tych zatrzymuje sie też dużo kupców z krajów Czarnej Afryki. W dzielnicy tej znajduje się również Gold Souk - targ złota i platyny, jak i Spice Souk - targ przypraw. W Deira znajduje się również wiele hinduskich sklepików z różnego rodzaju towarami gospodarstwa domowego, jak i sklepy z perfumami, materiałami itp. Na Nasr Square swoje miejsce znalazło wiele sklepów z elektroniką (sprzęt audio video, aparaty foto, kamery cyfrowe, części elektroniczne, sprzęt gospodarstwa domowego, komórki). Pomiędzy Bur Dubai a Deira Dubai kursują łódki przewożące pasażerów (50 filsow od głowy). Dolna część (południowa) Deira Dubai jest zgoła odmienna od górnej. Począwszy od Fish Rondabout i budynku Etisalatu, w tej części Deira znajduje się wiele hoteli 4 i 3 gwiazdkowych, na Rigga Road i Muraqqabat Street jest mnóstwo restauracji z dobrym jedzeniem (kuchnie praktycznie wszystkich krajów Świata z przewagą arabskich, hinduskich i wszędobylkich sieci barów szybkiego żywienia) i przystępnymi cenami. W Deira Dubai znajduje się też City Center - jeden z węikszych shopping mall'i w Dubaju - miejsce spotkań i socjalizacji dla lokalnych mieszkanców.

Dubaj

Klimat:

Większa część Zjednoczonych Emiratów Arabskich to płaskie tereny nadbrzeżne z wyschniętymi słonymi jeziorami, które stopniowo przechodzą w pustynie. Zimy są ciepłe i najczęściej suche. Deszcze padają rzadko, ale są zazwyczaj bardzo ulewne. Zdarza się, że roczna norma opadów może spaść jednego dnia.

Temperatury:

miesiąc	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
dzień - temperatura w °C	23	24	28	30	34	36	39	40	37	32	28	25
noc - temperatura w °C	13	14	16	19	23	26	29	30	28	24	19	16
woda - temperatura w °C	20	21	23	24	27	28	30	32	27	27	25	24
godziny słońca w ciągu dnia	8	8	8	10	12	12	10	10	10	10	9	8

Waluta:

Walutą Zjednoczonych Emiratów Arabskich jest Dirham (AED).

AED=100 fils

1 euro= 4,5 AED

Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu i wywozu pieniędzy.

Karty kredytowe:

Akceptowane są międzynarodowe karty kredytowe. Poza hotelami klient dokonując zakupu przy pomocy karty ponosi koszt różnicy kursów.

Dokumenty i wiza:

Obywatele RP podlegają obowiązkowi wizowemu. W załatwieniu wizy do Zjednoczonych Emiratów Arabskich dla osób rezerwujących ofertę pośredniczy touroperator.

Przepisy celne:

Przepisy celne nie odbiegają od powszechnie przyjetych standardów. Do Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie można wwozić: materiałów zawierających treści obsceniczne i godzących w obyczajowość muzułmańską, narkotyków i środków odurzających, leków psychotropowych (w razie konieczności zażywania tego typu lekarstw należy mieć na nie indywidualne recepty), kaset wideo zawierających treści sprzeczne z obyczajowością lub nakazami islamu, który w Zjednoczonych Emiratach Arabskich jest religią państwową. Przywóz alkoholu uwarunkowany jest posiadaniem odpowiedniego zezwolenia. Zezwolenie takie uprawnia również do nabycia alkoholu w wydzielonych punktach sprzedaży na tereie Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Niezależnie od tego napoje alkoholowe są podawane w wielu hotelach oraz klubach o ograniczonym zakresie dostępu. Istnieje zakaz spożywania alkoholu pod każdą postacią w miejscach publicznych oraz przebywania w takich miejscach po spożyciu alkoholu (grozi za to grzywna lub kara aresztu).

Czas:

Lato: czas środkowoeuropejski plus 2 godziny.

Zima: czas środkowoeuropejski plus 3 godziny.

Zdrowie i szczepienia:

Zjednoczone Emiraty Arabskie wolne są od szczególnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Nie są wymagane szczepienia. Należy zabrać ze sobą lekarstwa przeciw problemom trawiennym, żołądkowym i przeciw oparzeniom. Jeżeli stale przyjmuje się lekarstwa należy je zabrać ze sobą ponieważ na miejscu są bardzo drogie i często nie mają miejscowego odpowiednika.

Wizyty lekarskie są płatne. Osoby posiadające prywatne ubezpieczenie kosztów leczenia za granicą mogą zwrócić się po powrocie do kraju o zwrot kosztów leczenia. W takim przypadku potrzebny będzie szczegółowy rachunek, o którego wystawienie należy poprosić lekarza.

Komunikacja:

Wynajem samochodu:

Przy pobytach nie przekraczających 30 dni wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy. Można wówczas prowadzić samochod wypożyczony z licznych wypożyczalni samochodów. Minimalny wiek kierowcy 21 lat.

Przedstawicielstwa dyplomatyczne:

Ambasada Rzeczpospolitej Polskiej

Abu Dhabi, Delma Street, Corner with Karama Street,

P. O. Box 2334, ABU DHABI, United Arab Emirates.

tel. (0-09712) 4465-200; fax 4462-967

e-mail: polemb@emirates.net.ae

www.plembassy.gov.ae

Napięcie w sieci:

Prąd zmienny 220 V. Należy zabrać ze sobą przełącznik, choc można go często wypożyczyć w hotelu.

Woda pitna:

Woda z wodociągów miejskich pochodzi w całości z odsalanej i uzdatnianej do picia wody morskiej.

Zaleca się spożywanie wody mineralnej butelkowanej.

Atrakcje turystyczne:

Zjednoczone Emiraty Arabskie to kraj o wielu obliczch. Zjednej strony fascynujące pustynie, cudowne plaże, góry sięgające 3 tys. m, zaś z drugiej luksusowe hotele. Dubaj od dawna jest metropolią handlową i prawdziwym rajem dla lubiących zakupy. Kontrast stanowią proste wioski beduińskie, oazy, targi wielbłądów - wszystko to oferuje niezwykły świat Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Kraj i jego mieszkańcy:

Arabowie stanowią 42% składu etnicznego Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Kobiety stanowią miejszość, mężczyzn jest dwa razy więcej niż kobiet.

Religią państwową jest islam.

Prace budowlane:

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich od lat trwa intensywna rozbudowa bazy hotelowej oraz infrastruktury turystycznej. W zatoce powstają sztuczne wyspy, a na lądzie realizowanych jest wiele fascynujących inwestycji, wznoszone są eleganckie hotele oraz luksusowe wille. Wiążą się z tym pewne niedogodności, zarówno jeśli chodzi o zwiększone natężenie hałasu, jak i wrażenia wizualne. Prace budowlane nie mają z reguły wpływu na stan plaż i jakość wody morskiej, które są bez zarzutu. Na wybrzeżu mogą sporadycznie występować nanosy smoły z przepływających statków. Plaże są sprzątane przez personel hoteli lub jednostki komunalne

Filmowanie i fotografowanie:

Zabronione jest filmowanie i fotografowanie obiektów wojskowych, stoczni i portów, jak również budynków państwowych. Meczety można fotografować z zewnątrz, ale nie wolno do nich wchodzić. Robienie zdjęć kobietom arabskim uznawane jest za niemoralne. Jeśli chce się sfotografować dzieci lub mężczyzn, należy wcześniej poprosić o pozwolenie.

Sport i rekreacja:

Sporty wodne:

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich do dyspozycji gości jest szeroka gama możliwości uprawiania sportów wodnych min. żeglowanie, windsurfing, narty wodne, skutery wodne, nurkowanie z aparatami tlenowymi.

Golf:

Znajdują się tu jedne z najpiękniejszych na świecie pól glofowych.

Tenis:

Korty tenisowe znajdują się przy większości hoteli.

Kluby rekreacyjne:

Rozbudowana sieć klubów i centrów rekreacyjnych, liczne parki wodne, kryte lodowiska i wiele innych.

Posiłki i napoje:

Kuchnia bardzo zróżnicowana z możliwością skosztowania wielu potraw świata.

Powrót do kraju:

Wszystko dobre, co się dobrze kończy!

Przed wyjazdem z hotelu należy pamiętać o:

* wyjęciu z sejfu hotelowego zdeponowanych w nim rzeczy;

* opuszczeniu pokoju zazwyczaj do godziny 12.00, tak aby pozostawić obsłudze hotelu czas na przygotowanie pokoi dla nowych gości

* uregulowanie rachunku w recepcji.

Chile

2011-04-12T13:57:00.000-07:00

Chile ciągnie się wąskim 160-kilometrowym pasem wzdłuż zachodniego wybrzeża Ameryki Południowej na 1000 km. Do Chile należy ok. 3000 wysp leżących wzdłuż południowej części wybrzeża.

Ukształtowanie powierzchni

Przez cały kraj przebiegają dwa łańcuchy górskie: Kordyliera Nadbrzeżna i Kordyliera Główna rozdzielone obniżeniem tektonicznym. Północną częsć tego obniżenia zajmuje słona pustynia Atakama. Środkowa częsć, położona między rzekami Aconcagua i Bio-Bio, to Dolina Środkowochilijska. Ku południowi Kordyliera Główna przechodzi w Kordylierę Patagońską, której zakończeniem jest górzysty archipelag, z największą wyspą Ziemia Ognista (jej zachodnia część należy do Chile, wschodnia - do Argentyny). Tu znajduje się najdalej na południe wysunięty punkt kontynentu - przylądek Horn.

Klimat

Klimat Chile jest bardzo zróżnicowany: od gorącego na północy po polarny na południu, gdzie notuje się największe opady.

Ludność

Chile było pierwszym demokratycznym krajem w Ameryce Południowej, jego mieszkańcy mają silne poczucie narodowej toższmości. Są to głównie Metysi. Językiem urzędowym jest hiszpański, używany również przez mniejszość indiańską. Większość społeczeństwa jest wyznania rzymskokatolickiego. Najgęściiej zaludniona jest Dolina Środkowochilijska oraz środkowy odcinek wybrzeża Oceanu Spokojnego. Chile jest jednym z najbardziej zurbanizowanych krajów Ameryki Południowej. W miastach mieszka 82% ludności.

Praktyczne informacje

Położenie	zachodnie wybrzeże Ameryki Południowej
Sąsiedzi	Peru, Boliwia, Argentyna
Skład etniczny	Metysi 91,6%, Indianie 6,8%, inni 1,6%
Wyznania	katolicy 80,7%, protestanci 6,1%, żydzi 0,2%, bezwyznaniowi 12,8%, inni 0,2%
Waluta	1 peso chilijskie (CLP) = 100 centavos
Język	hiszpański
Największe miasta	Santiago, Concepcion, Vina del Mar, Valparaiso
Ustrój polityczny	republika wielopartyjna z dwuizbowym parlamentem
Święta narodowe	Rocznica Uzyskania Niepodległości - 18 września (1810)

Bermudy

2011-04-12T06:05:00.000-07:00

Bermudy, Bermuda, terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii w Ameryce Północnej, w archipelagu wysp Bermudy, na Morzu Sargassowym, w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego. Bermudy obejmują ponad 300 wysp pochodzenia koralowego, z których tylko 20 jest zamieszkałych. Największe wyspy: Wielka Bermuda (Main Island, 39 km²), Hamilton i Saint George. Powierzchnia 52 km². 64 tys. mieszkańców (2003). Średnia gęstość zaludnienia: 1230 osób/km², jedna z największych na świecie. Stolica: Hamilton (1,5 tys., 1993). Główne miasta (1992): Saint George (2 tys.), Tucker’s Town (1 tys.) oraz Flatts Village, Clermont, Somerset.

Ludność miejska: 95%. Jeden z najwyższych wskaźników na świecie. Podział administracyjny: 9 obwodów i 2 miasta (Hamilton i Saint George). Język urzędowy: angielski. Skład etniczny: Murzyni (61%), biali (37%), Mulaci (2%). Wyznania: anglikanie (37%), katolicy (14%), afrykańscy metodyści episkopalni (10%), metodyści (6%), Adwentyści Dnia Siódmego (5%). Jednostka monetarna: 1 dolar bermudzki = 100 centów. Analfabetyzm sięga 2%. Przyrost naturalny: 4,8‰ (2000). Średnia długość życia: mężczyźni 74 lata, kobiety 78 lat.

Warunki Naturalne

Warunki naturalne: powierzchnia wysp nizinna, zbudowana z wapieni koralowych. Wzdłuż wybrzeża rafy koralowe (najdalej na północ wysunięte stanowisko korali madreporowych). Najwyższy punkt kraju - Town Hill (79 m n.p.m.). Rozwinięte zjawiska krasowe.

Klimat zwrotnikowy morski, temperatura średnia miesięczna waha się od 15°C w styczniu do 30° w sierpniu. Roczna suma opadów 1000-1500 mm. Brak wód płynących. Woda deszczowa jest magazynowana w zbiornikach.

Bujną roślinność reprezentują m.in. lasy iglaste z jałowcem pokrywające 20% powierzchni kraju oraz wiele gatunków kwiatów. Wzdłuż wybrzeża namorzyny. Na obszarze Bermudów żyje m.in. wiele gatunków płazów, ptaków oraz liczne owady. Jedynymi gadami są jaszczurki. Brak rodzimych ssaków.

Historia

Odkryte przez hiszpańskiego podróżnika J. de Bermudeza. Od 1684 kolonia brytyjska. W okresie II wojny światowej stanowiły amerykańską bazę strategiczną morską i lotniczą. W 1968 uzyskały autonomię wewnętrzną, rozszerzoną w 1973.

Gospodarka

Gospodarka oparta na turystyce (ponad 400 tys. turystów rocznie, z czego 80% z USA) oraz z działalności licznych międzynarodowych towarzystw finansowych i ubezpieczeniowych. Liczne zakłady przemysłu: farmaceutycznego, perfumeryjnego, spożywczego, włókienniczego, elektronicznego, elektrotechnicznego, stoczniowego (produkcja jachtów). Uprawia się: kwiaty, warzywa, banany, tytoń, owoce cytrusowe, bataty, kawę. Hodowla bydła mlecznego i trzody chlewnej. Rozwinięte rybołówstwo i połów homarów. Na Bermudach znajdują się bazy wojskowe.

Dobrze rozwinięta komunikacja, największą rolę odgrywa transport samochodowy (225 km dróg w tym większość asfaltowych) oraz połączenia promowe. Większe wyspy połączone są miastami. Brak linii kolejowych. Międzynarodowy port lotniczy - Kindley Field. Gł. port morski kraju - Hamilton.

Dochód narodowy: 31 500 USD na 1 mieszkańca (1999), jeden z największych na świecie. Zadłużenie: brak danych. Struktura zatrudnienia: usługi (89%), przemysł (10%), rolnictwo (1%). Handel zagraniczny: eksportuje się gł. wyroby farmaceutyczne, perfumeryjne, warzywa i kwiaty, natomiast importuje się paliwa, towary gotowe, żywność. Głównymi partnerami handlowymi są: Wielka Brytania, USA, Kanada, Szwecja.

Ustrój

Kolonia Wielkiej Brytanii, mająca autonomię wewnętrzną. Głową państwa jest królowa brytyjska reprezentowana przez gubernatora generalnego. Władza wykonawcza należy do rządu (Rady Wykonawczej) na czele z premierem wybieranym przez gubernatora i odpowierzalnego przed parlamentem. Władza ustawodawcza należy do gubernatora i dwuizbowego parlamentu - Izba Zgromadzenia z 40 miejscami oraz Senat z 11 senatorami.

Wiza, przepisy wjazdowe

Terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii - nie jest wymagane posiadanie wizy.

Szczepienia

Wirusowe zapalenie wątroby A	zalecane
Wirusowe zapalenie wątroby B	-
Żółta gorączka	-
Błonica, tężec, polio	zalecane
Dur brzuszny	zalecane
Wścieklizna	-
Japońskie zapalenie mózgu	-
Menigkokowe zapalenie opon	-

Porto Santo

2011-04-12T04:20:00.000-07:00

Jest wiele wysp z pięknymi plażami, ale Porto Santo to plaża z wyspą! Ostatni plażowy raj w Europie, gdzie nie dotarła jeszcze masowa turystyka i morze złotego piasku, które można mieć tylko dla siebie

O tym, że małe jest bardzo piękne, przekonać się można najlepiej spędzając wakacje na Porto Santo.
Do niedawna znana tylko podróżnikom, leży ok. 40 km od północnego wybrzeża Madery, ma 11 km długości, 7 km szerokości i ok. 4,5 tys. mieszkańców, z czego ok. 3 tys. mieszka w Vila Baleira, stolicy wyspy i jej jedynym mieście. „Świętym Portem” nazwali wyspę portugalscy żeglarze, kiedy dała im schronienie podczas burzy. Najsłynniejszym mieszkańcem Porto Santo był Krzysztof Kolumb, który spędził tu trzy lata przed wyprawą do Ameryki i ponoć spotkał tu miłość swojego życia. W Vila Baleira, w jego domu jest małe muzeum, chętnie odwiedzane przez turystów. Miasteczko ma typowo portugalską architekturę, z białymi domami i krętymi uliczkami, jest tu sporo lokalnych barów i restauracji serwujących świeże ryby i lokalne wino.

Największą atrakcją jest tu jednak fantastyczna, 9 km plaża ciągnąca się aż do Ponta de Lacheta i wspaniałe szmaragdowe morze. Złoty piasek znany jest z właściwości terapeutycznych, szczególnie przy dolegliwościach reumatycznych. Plaże nigdy nie są zatłoczone i nawet w najwyższym sezonie można tu spokojnie wypoczywać. Dla miłośników aktywnego wypoczynku przygotowano fantastyczne, pięknie położone 18-dołkowe pole golfowe, na wyspie są wspaniałe warunki do uprawiania windsurfingu, żeglarstwa i jazdy konnej. Na północy wyspy wulkaniczne wzgórza, klify i skaliste zatoki stanowią wspaniałą scenerię do pieszych wędrówek.

Informacje Praktyczne
Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do którego zadań należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.
Wizy: nie są wymagane.
Czas przelotu: Warszawa – Porto Santo – ok. 5,5 godz.
Czas lokalny: czas polski minus 1 godz.
Język: portugalski; można także porozumiewać się po angielsku.
Stolica wyspy: Vila Baleira
Napięcie: 220 V.
Waluta: Euro (EUR).
Ceny w hotelu i restauracji: obiad – od 12 EUR, napój – ok. 2 EUR, piwo – ok. 2 EUR, wino – ok. 4 EUR.
Komunikacja: taksówki.
Plaże: długa 9-kilometrowa plaża, zloty piasek, łagodne zejście do oceanu. Serwis plażowy płatny (2 leżaki + parasol) – ok. 10 EUR/dzień.
Wyspa w Internecie: http://www.porto-santo.com/
Wycieczki lokalne: organizowane są przez lokalnego przedstawiciela B.P. ITAKA.

Tabela temperatur

MIESIĄC	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
DZIEŃ	22	22	24	25	26	27	28	28	27	25	23	22

Wycieczki lokalne

Moledo & Pico do Castelo – piesza wycieczka rozpoczynająca się przy punkcie widokowym Pico do Castelo. Wejście na szczyt Pico do Castello (ok. 438 m. n.p.m.), gdzie znajduje się rekonstrukcja niedużej fortecy, która kiedyś była miejscem schronienia dla mieszkańców podczas napadów piratów. Wspaniałe widoki na południe wyspy. Zejście szlakiem Moledo. Średni stopień trudności. Czas: ok. 3 godz. Cena – ok. 24 EUR
Wycieczka po wyspie – Portela i piękna sceneria wschodniej i zachodniej części wyspy. Następnie Serra de Fora i Serra de Dentro z wizytą w typowym domu i degustacją lokalnego wina. Dalej na trasie Pedegral, dawny ośrodek rolniczy, Camacha i Pico do Castelo na wysokości 437 m. Przejazd przez Dragonal, Matas, Lomas, Capo de Cima i Quinta des Palmeiras, gdzie podziwiać można okazy fauny i flory typowe dla Porto Santo i Madery. Dalej na trasie: Lapeira, Campo de Baixo, Ponta i Calheta. Czas: ok. 3 godz. cena – ok. 27 EUR
Jeep Tour – przejazd do Portela, postój w punkcie widokowym. Przejazd przez Serra de Fora i Serra de Dentro. Degustacja lokalnego wina. Dalej trasa wiedzie przez Pedegral i Camacha do Pico do Castelo, skąd podziwiać można piękną panoramę Porto Santo. Przejazd przez Dragoal, Matas, Lomas, Campo de Cima i krótka wizyta w Quinta das Palmeira. Dalej na trasie Lapeira i Campo de Baixo. Zwiedzanie kamieniołomu Ana Ferreira. Przejazd na szczyt Flores i postój w punkcie widokowym. Czas: ok. 3 godz. Cena – ok. 35 EUR.
Rejs łodzią – wypłynięcie do Ilheu do Cal. Postój na snurkowanie. Dalej na trasie: Cascais, Porto da Morena, Zimbralinho i Ilhéu de Ferro. Czas: ok. 3 godz. Cena – ok. 49 EUR
Wycieczka po wyspie autokarem – przejazd do Calheta. Postój w naturalnym porcie z pięknym widokiem na Ilheu do Cal. Przejazd przez Ponta, Campo de Baixo, Lapeira, Campo de Cima i Lombas. Postój w punkcie widokowym. Dalej trasa wiedzie przez Lombas, Dragonal do Pico do Castelo. Następnie przejazd przez Camacha, Pedregal, Sierra Dentro. Wizyta w typowym domu i degustacja lokalnego wina. Przejazd przez Serra de Fora i Portela. Postój w punkcie widokowym. Przejazd przez Casinhas i Citade. Czas: ok. 2 godz. Cena – ok. 21 EUR

Argentyna

2011-04-11T07:16:00.000-07:00

Argentyna ma swoje bardzo znane atrakcje, rozpoznawane na całym świecie. Ale ma tez mniej znane, a spektakularne atuty. Wszyscy znają tango i wiedzą, że pochodzi z ulic Buenos-Aires. Nie każdy wie, że najwyższa góra Ameryki Południowej i całej zachodniej półkuli, licząca 6960 metrów Aconcagua, leży na rubieżach Argentyny. Wielu kojarzy najlepsze steki z pastwiskami argentyńskiej pampy. Niewielu wie, że na samym południowym krańcu piętrzą się lodowce i leży najdalej na południe wysunięte miasto świata: Ushuaia. Argentyna była zasiedlana przez emigrantów z różnych kultur, w tym w dużej części z Europy Wschodniej. Wśród argentyńskich ognistych rytmów Polacy z łatwością odnajdą rzewne i melancholijne słowiańskie nutki. Piękny kraj, piękna atmosfera – podróż do Argentyny to może być podróż życia.

Buenos Aires

Może czasy świetności tego miasta już bezpowrotnie minęły, nie oznacza to jednak, że nie ma ono już absolutnie nic do zaoferowania, wręcz przeciwnie, jego niezwykle bogata urbanistyka budzi podziw. Od czasu powrotu demokracji w 1984 r. Buenos Aires przeżywa wyraźnie odrodzenie.

W 1536 r. Pedro de Mendoza wraz z 1600 ludźmi założył obóz na wysokim brzegu Río de la Plata, jednakże stanowczy opór Indian Querandí, jaki w przeciągu następnych pięciu lat silnie dał się najeźdźcom we znaki, zmusił ich do wycofania się z tego rejonu na blisko pół wieku.

Hiszpańskie restrykcje handlowe w znacznym stopniu spowalniały rozwój Buenos Aires. Niezadowoleni miejscowi kupcy angażowali się w nielegalny handel z Portugalczykami i Anglikami. Uzyskanie w 1816 r. niepodległości nie pomogło zażegnać konfliktu pomiędzy konserwatywnymi posiadaczami ziemskimi a mieszkańcami Buenos Aires, którzy prowadzili politykę otwarcia na świat, i to zarówno w wymiarze handlowym, jak i tym intelektualnym. Masowa imigracja europejska doprowadziła do wzrostu liczby mieszkańców z 90 tys. w momencie obalenia caudilla Juana Manuela de Rosas w 1852 r., do ponad miliona na przełomie XIX i XX w., kiedy to Buenos Aires szczyciło się mianem największego miasta Ameryki Łacińskiej.

Niskie płace i pogarszające się warunki socjalne – coraz więcej rodzin tłoczyło się w nędznych mieszkaniach – sprzyjały narastaniu niezadowolenia mas pracujących. Krwawe stłumienie strajku robotników przemysłu ciężkiego w 1919 r., zapisane w historii pod nazwą La Semana Trágica (tragiczny tydzień), było pierwszą z wielu brutalnych akcji tego typu, podejmowanych przez władze w następnych dziesięcioleciach. Zainicjowany w latach 30. i zakrojony na szeroką skalę program modernizacji miasta przemienił wąskie kolonialne ulice w główne arterie stolicy, takie jak Santa Fe, Córdoba i Corrientes.

Po II wojnie światowej Gran (Wielkie) Buenos Aires wchłonęło wiele odległych niegdyś terenów podmiejskich. Obecnie stolicę dręczy zanieczyszczenie środowiska, hałas, rozpadająca się infrastruktura i coraz gorsza jakość usług publicznych, wysokie bezrobocie oraz rozrost dzielnic nędzy.

Buenos Aires jest ogromne, ale dość szybko można nauczyć się poruszać po centrum i przyległych dzielnicach (barrios). Główna arteria miasta to szeroka Avenida 9 de Julio, biegnąca z Plaza Constitución do Avenida del Libertador i ekskluzywnych dzielnic północnych. Z wyjątkiem Av 9 de Julio wszystkie ulice na osi północ–południe zmieniają nazwy po przecięciu Av de Mayo.

Większość porteńos (stałych mieszkańców Buenos Aires) nie „wypuszcza się” poza granice swoich kwartałów, a i turyści nazbyt często do nich nie zaglądają, może z wyjątkiem pięciu największych dzielnic, gdzie można znaleźć większość atrakcji stolicy. Microcentro (na północ od Av de Mayo i na wschód od Av 9 de Julio) to popularne wśród turystów deptaki Florida i Lavalle, Plaza San Martín oraz handlowe i rozrywkowe ośrodki Corrientes, Córdoba i Santa Fe. Za Santa Fe ciągną się szykowne dzielnice Recoleta/Barrio Norte i Palermo, a na południe od Plaza de Mayo rozciągają się barwne osiedla robotnicze San Telmo i La Boca.

Kwestia bezpieczeństwa osobistego nie jest tu tak bardzo niepokojąca, jak w innych miastach Ameryki Łacińskiej, co jednak wcale nie oznacza, że poruszanie się po Buenos Aires nie niesie żadnego ryzyka. W mieście roi się od pomysłowych kieszonkowców i złodziei torebek, którzy, dążąc do wyznaczonego sobie celu, jakim jest okradzenie niczego się niespodziewającego przechodnia, potrafią się uciec do „przypadkowego” wytrącenia lodów czy wylania napoju na upatrzoną ofiarę.

Informacje podstawowe:

Liczba mieszkanców: 13,3 mln
Polska ambasada: Calle Alejandro Maria de Aguado 2870, tel. 8029681
Numer kierunkowy telefonu: 0054/1
Wazniejsze numery telefonu:
Pierwsza pomoc: 107
Policja: 101
Czas lokalny: Warszawa 12.00, Buenos Aires 8.00
Komunikacja miejska:

Metro: nie obejmuje calego miasta. Cztery z pieciu linii: A, B, D i E biegna z microcentro na zachodnie i pólnocne przedmiescia, natomiast linia C laczy dzielnice: Retiro i Constitutión.

Pociag: pociagi podmiejskie docieraja do wiekszosci dzielnic na obrzezach miasta

Autobus: ponad 200 linii autobusowych obejmuje wiekszosc miasta
Adres informacji turystycznej: Dirección Nacional de Turismo, Avenida Santa Fe 883

Glówne atrakcje

Z racji licznych przebudów od poczatku stulecia miasto zachowalo niewiele zabytków. Pierwszym placem miasta, zalozonym jeszcze w 1580 r. jest Plaza de Mayo. Otaczaja go okazale budowle pochodzace z XIX wieku. Starsza jest katedra metropolitarna, z lat 1687 - 1729. Wewnatrz znajduje sie grobowiec Josego de San Martín - najbardziej czczonego w Argentynie bohatera walk o niepodleglosc.

Atrakcja turystyczna jest lezacy w poblizu, przy Hipólito Yrigoyen 219, Rózowy Dom (Casa Rosada) - palac prezydencki. Zostal udostepniony dla zwiedzania po upadku dyktatury w 1983 r. Plac od dawna byl tradycyjnym miejscem demonstracji politycznych.

Avenida de Mayo laczy Plaza de Mayo z Placem Kongresowym (Plaza del Congreso). Plac zamyka fasada Palacu Kongresowego z 1906 r. Stajacy przed nim pomnik dwóch kongresów upamietnia wydarzenia z lat 1810 i 1816, zwiazane z uzyskaniem niepodleglosci. Granitowe stopnie pomnika symbolizuja Andy a fontanna Ocean Atlantycki.

Odchodzaca w bok od Avenida de Mayo calle Florida jest jednym z glównych deptaków spacerowych. Prowadzi do lezacego w poblizu dworca kolejowego placu San Martín. W poblizu niego wznosi sie kopia londynskiego Big - Benu, tzw. Wieza Anglików. Po przegranej wojnie z Wielka Brytania o Falklandy placowi, przy którym wnosi sie wieza, nadano nazwe Argentynskich Sil Powietrznych.

W przeciwna strone, na poludnie od Avenida de Mayo rozciaga sie San Telmo - dzielnica artystów. W XIX wieku byl to szczególnie modny rejon miasta, zamieszkany przez bogatych mieszczan, dopóki nie przeniesli sie oni do wyzej polozonych przemiesc. Znajduje sie tu najstarsza swiatynia miasta, kosciól jezuitów sw. Ignacego z lat 1712 - 34. Dzielnica pelna jest uroczych restauracji i klubów muzycznych, posiada swoja specyfike.

Jest z pewnoscia jedna z bardziej uroczych rejonów miasta. Do szczególnie malowniczych dzielnic nalezy takze La Boca. Zostala wzniesiona przez wloskich imigrantów wzdluz kanalu Riachuelo. Tutejsze domy sa pomalowane w zywych kolorach. Dzielnica jest szczególnie czesto odwiedzana przez turystów.

Wsród bogatych i modnych dzielnic miasta wyróznia sie natomiast Recoleta. Znajduje sie ona na pólnoc od centrum. Na tutejszej nekropolii podziwiac mozna okazale, bogate grobowce miejscowej elity. Wiele z nich ma szczególnie interesujacy wystrój rzezbiarski i architektoniczny.

Szczególnie znana atrakcja miasta jest jeden z najwiekszych na swiecie teatrów operowych - Teatr Kolumba (Teatro Colón). Znajduje sie przy Avenida 9 de Julio. Wewnatrz pomiescic sie moze 3500 osób. Miasto slynie takze ze 150 parków.

Muzea i galerie

Narodowe Muzeum Sztuk Pieknych (Museo Nacional de Bellas Artes), Libertador 1473 - najbardziej bogate w dziela sztuki muzeum argentynskie. Zawiera obrazy artystów argentynskich oraz Renoira, Moneta i Van Gogha

Muzeum Miejskie (Museo del Cabildo), Bolívar 65 - znajduje sie w ciekawym, pod wzgledem architektonicznym, budynku. Miesci m.in. ekspozycje pozwalajaca sie zapoznac z historia Buenos Aires

Muzeum Sztuk Pieknych (Museo de Bellas Artes de La Boca), Pedro de Mendoza 1835 - miesci sie w dawnym domu i pracowni znanego artysty Quinqueli Martína

Zakupy

Buenos Aires wraz z cala Argentyna slynie z wyrobów skórzanych, glównie butów. Turysci kupuja równiez chetnie wyroby jubilerskie. Najmodniejsze miejsce zakupów to Avenida Santa Fe oraz Florida. Na rogu Florica i Córdoba znajduje sie olbrzymie centrum handlowe Galerias Pacyfico. W celu zakupów warto sie równiez udac do dzielnicy Recoleta.

Warto odwiedzic którys z licznych targów wyrobów lokalnych artystów, czyli ferias. Jeden z bardziej znanych pchlich targów odbywa sie co niedziele na Plaza Dorrego w dzielnicy San Telmo. W okolicy znajduje sie takze sporo ciekawych sklepów z antykami.

Miasto ma równiez bardzo dobrze zaopatrzone ksiegarnie. Jedna z bardziej znanych w miescie ksiegarnia to El Ateneo przy Florida 340. Zarówno na targu jak i w sklepach mozliwe jest targowanie sie.

Gdzie zjesc

El Sanjuanino, Posadas 1515 - restauracja w dzielnicy Recoleta, podaje sie tu regionalne odmiany slynnych argentynskich potraw jak empanadas i locro

La Estancia, Lavalle 941 - w restauracji kucharze w tradycyjnych strojach przyrzadzaja slynna argentynska perrille

Las Marias II, Bolívar 964 - 66 - pizzeria w dzielnicy San Telmo. Znana jest jako ulubiony lokal literatów

Jerónimo, Estados Unidos 407 - niedroga restauracja w dzielnicy artystów San Telmo z kuchnia miedzynarodowa

Los Teatros, Talcahuano 360 - hiszpanska restauracja slynaca z doskonale przyrzadzonych owoców morza

Rozrywka

Za prawdziwego wyraziciela natury argentynskiej jest uwazane tango. Nie przeszkadza temu pogladowi fakt, ze ten szczególnie ekspresyjny taniec ma korzenie afro - argentynskie lub kubanskie. Jeszcze w poprzednim stuleciu, gdy rozwijal sie w biednych slamsach, byl odrzucany przez konserwatywne, bogate warstwy argentynskiego spoleczenstwa. Dzis jest najbardziej znanym na swiece produktem eksportowym Argentyny.

Buenos Aires pozwala zapoznac sie z tangiem u samych zródel jego powstania. Dzis tanczy sie go juz nie w slamsach, ale w ekskluzywnych klubach, a na specjalne pokazy dla turystów czesto trudno sie dostac, mimo drogich biletów. Odbywaja sie one czesto w klubach dzielnicy San Telmo i La Boca, zwanych tanguerias.

Najslynniejszym z nich jest La Casa Blanca, Balcarce 668 (tel. 3314621). Odwiedzane jest przez osobistosci ze swiata polityki. Wiele lokali nosi nazwy takie jak slynne tanga spiewane przez Carlosa Gardele. Wsród nich mozna wymienic El Viejo Almacén, przy Balcarce (tel. 3623602), A Media Luz, przy Chile 316 (tel. 3623602), oraz Los Dos Pianistos, przy Pasaje Gufra 305 (tel. 3612188). Darmowe pokazy tanga odbywaja sie takze latem w sobotnie noce na Plaza Dorriego w San Telmo.

Wielka latynoamerykanska aglomeracja zapewnia przyjezdnym jak i miejscowym rozmaite formy spedzania wolnego czasu. Liczne kluby muzyczne pozwalaja bawic sie nie tylko przy dzwiekach muzyki z Poludniowej Ameryki ale takze granej w Europie czy USA.

Glówne centra rozrywki miasta to rejony Corrientes, Córdoba i Santa Fe. Muzyki rockowej, jazzu lub bluesa mozna posluchac w klubie El Subsuelo, Pasada de la Piedad 1571. Najbardziej znany klub jazzowy to Oliviero (tel. 3716877), przy Paraná 328. Do najwiekszych dyskotek w miescie nalezy natomiast Hippopotamus, Junin 1787 oraz Africa w Alevar Palace Hotel. Mlodziez najchetniej bawi sie w Gallery przy Azcuénaga 1771 w dzielnicy Recoleta.

Organizowaniem oficjalnej kultury w miescie zajmuje sie Centrum Kulturalne Miasta Buenos Aires (Centro Cultural Ciudad de Buenos Aires). Miesci sie ono w dzielnicy Recolta. Tuz obok znajduje sie Miejskie Centrum Wystawowe (Centro Municipal de Exposiciones). W obu obiektach odbywa sie wiele wydarzen kulturalnych, jak wystawy i koncerty.

Przy Avenida Corriendes, miedzy przecznicami 9 de Julio i Callao, lezy natomiast dzielnica teatralna. Znajduje sie tu m.in. Teatro General San Martín II (tel. 3478611) z kilkoma salami widowiskowymi. W olbrzymim Teatrze Kolumba (Teatro Colón), przy Avenida 9 de Julio odbywaja sie przedstawienia operowe, balet oraz koncerty. Warto takze przejsc sie ulicami dzielnicy San Telmo. Tutaj, w poblizu placu Plaza Dorrego, czesto mozna podziwiac wystepy ulicznych artystów.

Malta

2011-04-09T21:06:00.000-07:00

Malta, położona między Sycylią i Afryką Północną, spełnia idealnie wszystkie oczekiwania turystów. Czekają tu na nich słoneczne dni, przejrzyste morze, poprzecinane rozpadlinami wybrzeża, okazałe budowle historyczne, gościnność tutejszych mieszkańców, komfortowe ośrodki wypoczynkowe oraz bogata oferta sportów wodnych.

Państwo maltańskie to 5 wysp: Malta, Ghawdex, Kemuna, oraz niezamieszkałe: Cominotto i Filfa . O Malcie mówi się, że jest to ogromne muzeum pod otwartym niebem. Relikty sprzed tysięcy lat odnajdywane są znacznie łatwiej niż to by się mogło wydawać. Z historią tej wyspy związani są Fenicjanie, św. Pawła, zakon Joannitów, Królestwo Brytyjskie.

Ale Malta to również cel podróży zapaleńców nurkowania. Wiele osób uważa, że wokół tej wyspy panują najlepsze warunki do nurkowania w całym basenie Morza Śródziemnego. Temperatura wody zapewnia komfort pływania a wyjątkowa przejrzystość pozwala dokładnie przyglądać się życiu podwodnego świata.

Plaże na Malcie są najczęściej skaliste, ze stromymi zejściami do wody. W niektórych miejscach są umieszczone drabinki. . Plaże są słabo przystosowane dla dzieci - brak szerokich płycizn i strome, kamieniste zejścia do morza. Piaszczyste plaże znajdują się w Cirkewwa i Mellieha

Malta oferuje wiele okazji do udanych zakupów i zwiedzania, zwłaszcza w stolicy La Valetta. To historyczne miasto było niegdyś siedzibą Zakonu Rycerzy Maltańskich. Po dziś dzień zachowały się stare mury miejskie oraz imponująca katedra Świętego Jana. Swoje piękno La Valetta zawdzięcza tez położeniu przy jednym z największych, naturalnych portów świata. Panuje tu iście śródziemnomorska atmosfera, a gwarne ulice pełne są kolorowo ubranych turystów z całej Europy.
Wyspa kusi do zwiedzania wspaniałych zamków i starych, średniowiecznych miast. Warto zobaczyć 'ciche miasto' Mdinę.

Bugibba

Nowoczesny kurort wypoczynkowy położony nad Zatoką St. Paul's, na wschodnim wybrzeżu Malty, ok. 20 km od stolicy wyspy Valletty. Nowoczesne i wygodne hotele, liczne restauracje i bary oraz czynne do późnych godzin nocnych kluby i dyskoteki usytuowane przy nadmorskiej promenadzie zapełnią każdą wolną chwilę. Skaliste plaże z zabezpieczonym wejściem do wody. Miłośnikom plażowania na piasku polecamy wycieczkę nad Złotą Zatokę (ok. 15 min autem).

Informacje praktyczne

Stolica

Valetta

Waluta

Euro (EUR)

Język

Maltański, angielski (drugi język oficjalny)

Czas

Taki sam jak w Polsce

Dokumenty

Paszport lub dowód osobisty. Wiza do 90 dni nie jest wymagana. Malta należy do strefy Schengen.

Ambasada w Polsce

Ambasada Republiki Malty

ul. Królewicza Jakuba 50, 02-956 Warszawa

tel. (0-22) 642 86 94

fax (0-22) 642 86 98

e-mail: maltaembassy.warsaw@gov.mt

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Ambasador RP w Rzymie (Włochy) akredytowany jest również w Republice Malty.

Konsulat RP w La Valletta

Konsul Honorowy, Stephen P. England (jęz. angielski)

60, South Street

Valletta VLT 11, Malta

tel.: (00-35-62) 12-44-306

fax: (00-35-62) 12-33-093

e-mail: Info@wgpe.com

Transport lokalny

Malta to mała wysepka, najdłuższy przejazd autobusem zajmuje 40 minut. Między 5.30 rano a 10 wieczór zawsze znajdzie się jakiś autobus. Przejazd Ne będzie droższy niż 1,5 euro. Miłym urozmaiceniem może być wynajęcie skutera lub motoru. Przeprawę promem między maltańskimi wyspami zapewnia Gozo Channel Company. Promy kursują miedzy Cirkewwa na północy Malty i Mgarr na wyspie Gozo. Promy odpływają co mniej więcej co godzinę, a bilet kosztuje 2 funty.

Szczepienia

Nie są wymagane.

Sliema

Sliema najbardziej ruchliwych centrum turystycznym na północno-wschodnim wybrzeżu Malty. Położony na półwyspie Sliema tylko kilka kilometrów od głównego městaValletta.

Tour
Sliema

uważany jest za jednego z największych ośrodków i centrów handlowych na wyspie Malta. Znajduje się tu jedne z najlepszych sklepów na Malcie, takich jak Marks & Spencer, Topshop i Dorothy Perkins. Shopper z pewnością zainspiruje wielu nowoczesnych centrów handlowych, takich jak Plaza Shopping Centre i The Point. Zakupy mogą również korzystać z głównej promenadzie, który jest trzy kilometry, i jest uważana za najbardziej ruchliwych ulic w Malta, zarówno w dzień jak iw nocy. Na promenadzie znajdziecie Państwo hotele, restauracje, bary, parki i dużej liczby transakcji. W sezonie, uroczystości i święta, w centrum handlowym używane do wielu spotkań towarzyskich. Miasto jest również dostępna Casino.

Plaże
Sliema

Na Sliema wschód miasta wybrzeża można korzystać różnorodnej scenerii Morza Śródziemnego kolorowe wschody słońca, ale tutaj są najlepsze plaże do kąpieli - zwłaszcza dla rodzin z dziećmi. Całe wschodnie wybrzeże jest skaliste z trudnym dostępem do morza, choć w wielu miejscach stopni i uchwytów, a niektóre miejsca są lanego betonu. Przynajmniej trochę piaszczysto - kamieniste plaże można znaleźć w północnej części miasta Balluta Bay, gdzie Sliema przechodzi stopniowo w mieście St Julian.

Dla rodzin z dziećmi
Přesto

plaży w Sliema nie nadaje się dla rodzin z dziećmi, znajduje się kilka miejsc, które są dostosowane tylko dla dzieci. Są place zabaw dla dzieci i parków publicznych, szczególnie na promenadzie lub w północnej części miasta. Jest to największy park. Dzieci będą radować oczy i Duck's Village -.. Kolor "wioski" dla kaczek, znajduje się przy wjeździe na wyspę Manoel

Sport Sliema
Sliema

to nie tylko centrum kawiarnie, sklepy i restauracje, a także sportowe miasto nie ma własnego stadion, ale jego klub piłkarski jest najlepszy na wyspie. Oprócz piłki nożnej, mieszkańców zapłacić skautingu, lub koszykówkę. Turyści mogą spróbować sportów wodnych takich jak nurkowanie czy windsurfing. Promenades jest idealnym miejscem na długie spacery, jazda na rowerze i bieganie. K Są również korty tenisowe

Pomniki

Sliema
Město może pochwalić się bogatą historią, o czym świadczą liczne zabytki miasta znajduje się 5 kościołów, które są najczęściej odwiedzane kościoły, Nazaretu i Sacred Heart to bardzo popularne miejsce jest Fort Tigne... - wysuniętego najbardziej na południe miasta, gdzie jest starej twierdzy, który został zbudowany jako ostateczną obronę Malty w 1792 roku. Od Fort Tigne oferuje piękny widok na miasto Valletta, który znajduje się na drugim półwyspie. We wschodniej części miasta można zobaczyć wieży lub na północ Sliema strażnicy Fort N Julian's Tower. Na południowym krańcu miasta, gdzie granice Sliema miasta Gzira, jest most, po którym dom Manoel Island, gdzie twierdzy z 18 wieku - Fort Manoel, który jest majestatyczny symbol wyspy.

Holiday
Sliema

uważa najpopularniejszym kurorcie na Malcie, z kilkoma nowoczesne hotele, gdzie goście są zakwaterowani głównie bogatszych. Jednocześnie jest tańsze i mniejsze hotele, hostele i mieszkania, wielu z menu można wybrać. W zakresie usług dla turystów Sliema jest bardzo dobrze wyposażone, a tym samym zyskał zasłużoną renomą do ogółu społeczeństwa.

Transport

miasta Sliema
Do się bardzo łatwo. Jeśli już znajdują się na wyspie, można korzystać z wielu linii autobusowych będzie Sliema mieście lub prowadząc ją po całej wyspie. Innym rozwiązaniem jest wynajem samochodów, ale musisz pozwolić na znaczne ruchu turystycznego w mieście i jego okolicach. Sliema miasta pozostawia wiele statków, nie tylko statek wycieczkowy na rejs wokół wyspy, ale także promem do stolicy Valletta.

Okolicy

W najbliższej okolicy możemy wymienić kilka ciekawostek turystycznych, na przykład : Il-Gżira oddalony w przybliżeniu o 1.4 km, Buġibba oddalony w przybliżeniu o 9 km, Attard oddalony w przybliżeniu o 6 km, Valletta oddalony w przybliżeniu o 1.5 km, Hal Saflieni hipogeum oddalony w przybliżeniu o 4.8 km, Rabat oddalony w przybliżeniu o 10 km, St. John Valletta oddalony w przybliżeniu o 2 km, Świątynie Świątynie Scorba oddalony w przybliżeniu o 11 km, Królewski Malta Golf Klub oddalony w przybliżeniu o 4.4 km, Malta National Museum of Archaeology oddalony w przybliżeniu o 1.9 km

Chorwacja

2011-04-09T20:27:00.000-07:00

Chorwacja jest państwem położonym na południu Europy. Od południa graniczy z Bośnią i Hercegowiną oraz Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Na południowym – wschodzie leży nad Morzem Adriatyckim. Chorwacja jako państwo odzyskała niepodległość bardzo niedawno, bo dopiero w 1991 roku po odłączeniu się od Jugosławii.

W czasach PRL – u Polacy jeździli na wczasy głównie nad Bałtyk. Wtedy tylko nieliczni mogli sobie pozwolić na wyjazd za granicę. Szczytem marzeń było wybranie się do Jugosławii lub Bułgarii. Zmieniły się jednak czasy i obecnie możemy pojechać w każdy zakątek świata. Pomimo tego wakacje nad Adriatykiem wcale nie straciły nic ze swojej popularności. Można powiedzieć, że wręcz przeciwnie – co roku tamtejsze wybrzeże wybiera coraz więcej turystów i to nie tylko z Polski. Kraj jest popularny wśród wszystkich gości. Dzięki swojemu bardzo różnorodnemu położeniu oraz temu, że jest to kraj czysty i bezpieczny, chętnie wybierają go rodziny z małymi dziećmi.

Bezkresne plaże, wspaniałe, ciepłe i krystalicznie czyste morze służą szczególnie tym, którzy po prostu chcą się wygrzewać na słońcu. Dla turystów, którzy wolą bardziej aktywny wypoczynek znajduje się tutaj wiele atrakcji. Bardzo dużą popularnością cieszą się sporty wodne. Windsurfing, narty wodne czy żeglarstwo są tu dobrze rozwinięte. Poza tym jeździectwo, wspinaczka, chodzenie po górach, a także wiele wspaniałych zabytków do zwiedzania – to wszystko ma nam do zaoferowania Chorwacja.

Najchętniej wybieraną częścią kraju przez turystów jest Istria. Na noclegi w tym miejscu decyduje się mniej więcej jedna trzecia wszystkich turystów. Porównywalna liczba wypoczywa na wybrzeżu dalmatyńskim. Dużo mniejszą popularnością cieszy się wschodnia część kraju – Slawonia.
Chorwackie Ministerstwo Turystyki podało, że w 2005 roku wakacje spędziło tam niemal 10 milionów turystów. Dla porównania w 1995 roku było to zaledwie 2,5 miliona. Kraj ten najchętniej jest wybierany przez Niemców. Do Chorwacji zjeżdżają najczęściej turyści indywidualni, którzy stanowią średnio 63% przyjezdnych. Właśnie w ten sposób najlepiej jest zwiedzać kraj. Sezon turystyczny trwa tam od kwietnia aż do października. Najwięcej turystów jest jednak od połowy lipca do ostatnich dni sierpnia. Wybierając się tam w tym okresie, musimy się uzbroić w olbrzymią cierpliwość. Drogi są strasznie zakorkowane, na popularnych plażach miejsca praktycznie nie ma, a znalezienie jakiegokolwiek noclegu we w miarę przystępnej cenie graniczy z cudem. Po Chorwacji najlepiej podróżować jedynie w dni powszednie, a najspokojniej jest tu w maju i we wrześniu.

Dalmacja Środkowa

Stolicą środkowej Dalmacji jest Split z urzekającą starówką, którą koniecznie trzeba zobaczyć zarówno w dzień, jak i w nocy. Główną atrakcją architektoniczną są oczywiście ruiny pałacu cesarza rzymskiego Dioklecjana. Był on budowany z wysokiej jakości marmuru, który jest wydobywany po dzień dzisiejszy na wyspie Brać. Wspaniałe jest też wnętrze katedry, która została wzniesiona obok Pałacu Dioklecjana. Powstało tu z biegiem lat również wiele pałaców, z których najpiękniejszy jest Pałac Papalića. Wspaniałych zabytków w Splicie jest wiele; najlepiej zobaczyć je na własne oczy. Polecamy wejście na wieżę, która znajduje się tuż Pałacu Dioklecjana. Można z niej podziwiać panoramę miasta ze wszystkich stron świata. Ze Splitu można dostać się promem na najpiękniejsze wyspy Dalmatyńskie, np. Brać, Hvar, Korćula. Głównymi centrami wypoczynkowymi są miasta: Śibenik, Primośten, Trogir. Mają one wspaniałe, zabytkowe starówki z wąskimi, romantycznymi uliczkami, szczególnie piękne w Primostenie i Trogirze. Obydwie te miejscowości położone są na niewielkim półwyspie. Urokliwa też jest w Trogirze wspaniała aleja palmowa wzdłuż przystani dla promów, którą dochodzi się do pozostałości zabytkowych murów miasta. Natomiast Primośten łudząco przypomina Rovinj na Płw. Istria.

Niezwykle ciekawy jest w tej części wybrzeża tzw. "szlak twierdz", który ciągnie się za Trogirem w stronę Splitu. Powstało na nim wiele zamków obronnych, które miały chronić mieszkańców przed najazdami wojsk osmańskich w XVI w. Do najważniejszych twierdz należą: Kaśtel Śtafilić, Kaśtel Novi, Kaśtel Stari, Kaśtel Sućurac, Kaśztel Kambelovac, Kaśtel Gomilica. Wypoczywając w tym regionie koniecznie trzeba odwiedzić starożytne miasteczko Salona, które w tej chwili jest miejscem badań architektonicznych. W czasach Cesarstwa Wschodniorzymskiego przez Salonę biegły wszystkie szlaki handlowe między wschodem a Italią. Ciekawostką są odkryte w pobliżu miasta Sinj pieczary i ruiny starych zamków. Ta część wybrzeża to doskonałe miejsce wypadowe do Parku Narodowego w Paklenicy i Parku Narodowego Kornati. Jadąc drogą wzdłuż morza ze Splitu na południe dojeżdża się do niezwykle pięknego miejsca - miasteczka Omiś. Piękno tego miejsca leży nie tyle w architekturze, co w krajobrazie. Uchodząca tu do morza rzeka Cetina przecina masyw Mosoru, tworząc niezwykle malownicze i niepowtarzalne widoki. Zauważymy zresztą, że im bardziej posuwamy się na południe wybrzeża Dalmatyńskiego, tym roślinność jest bujniejsza. Makarska Riviera to jedno z najpiękniejszych kąpielisk Adriatyku. Masyw gór Biokovo (1700 m n.p.m.) schodzi niemal wprost do morza oferując turystom niepowtarzalne krajobrazy. Riwiera porośnięta jest niezwykle bujną, egzotyczną roślinnością. Stolicą Riviery jest Makarska. Miasto to oczywiście posiada przepiękną średniowieczną starówkę, która tętni życiem przez całą dobę. Niezwykłe wrażenie robi wspaniała nadmorska promenada palmowa. Na Makarskiej Rivierze jest wiele mniejszych, ale równie pięknych miejscowości turystycznych m.in. Baśka Voda, Tućepi, Podgora, Igrane. Wszystkie posiadają, podobnie jak Makarska, ładne, żwirowe plaże.

Informacje Praktyczne

W Chorwacji można dostać materiały fotograficzne zagranicznych marek, jednak są one droższe niż w Polsce. Przy zakupie radzimy zwracać uwagę na datę ważności. Obowiązuje zakaz fotografowania obiektów wojskowych. Nie wolno również robić zdjęć tam, gdzie znajdują się tabliczki informacyjne z symbolem przekreślonego aparatu.
Telefonować można z urzędów pocztowych lub publicznych budek telefonicznych. Karty telefoniczne kupuje się na poczcie lub w kioskach z gazetami. Istnieje również możliwość zamówienia rozmowy telefonicznej z hotelu, należy jednak pamiętać, że doliczana jest wtedy dość wysoka prowizja.
Pieniądze można wymieniać w bankach, recepcjach hotelowych i w prywatnych kantorach. Prawo dopuszcza prowizję w wysokości 1-3%. O wysokość prowizji należy zapytać przed dokonaniem wymiany. Walutą chorwacką jest kuna (1 kuna = 100 lipa).
Zagrożenie przestępczością należy ocenić jako stosunkowo niewielkie (dość rzadkie są kradzieże samochodów, napady rabunkowe w miejscach publicznych itp.). Możliwe jest swobodne poruszanie się w miejscowościach wypoczynkowych w godzinach wieczornych bez obawy o zagrożenie bezpieczeństwa. Należy natomiast unikać pozostawiania dokumentów oraz rzeczy wartościowych w hotelach, na kempingach oraz w kwaterach prywatnych. Chorwacja nie jest stroną międzynarodowej konwencji o odpowiedzialności hoteli za rzeczy wniesione.
Obywatelom polskim przyjeżdżającym w celach turystycznych do Chorwacji pomoc lekarska przysługuje tylko w nagłej sytuacji (wypadek, zasłabnięcie). Aby uzyskać bezpłatną pomoc należy okazać polski paszport oraz potwierdzić ubezpieczenie. Standardowa prywatna wizyta lekarska kosztuje od 16 do 20 USD. Koszt pobytu jednej doby w szpitalu wynosi ok. 50 USD (bez kosztów operacji oraz leków).
Chorwacja honoruje polskie prawo jazdy. Nie jest wymagane posiadanie zielonej karty. Dozwolona ilość alkoholu we krwi 0,5 promili. Pasy bezpieczeństwa są obowiązkowe

Brazylia

2011-04-09T14:41:00.000-07:00

Rio De Janeiro

Rio de Janeiro malowniczo położone nad Oceanem Atlantyckim, tuż powyżej Zwrotnika Koziorożca, nad Zatoką Guanabara , wśród granitowych „głów cukru”, należy do najpiękniejszych miast świata. Pierwszą osadę nad zatoką założyli w 1555r. hugenoccy kupcy z Francji i nazwali ją La France Antarctique. W 1565 roku portugalczycy wyparli hugonotów z tych ziem. W okresie początków osadnictwa portugalskiego ufortyfikowano wzgórza Urca i Morro do Castelo, a następnie rozbudowano obecną dzielnicę staromiejską z pałacem wicekrólów Brazylii, Izbą Deputowanych, katedrą i licznymi barokowymi kościołami. W latach 1763-1960 Rio de Janeiro było stolicą Brazylii. Na początku XX wieku miasto zostało przebudowane i zyskało nowoczesne i interesujące rozwiązania architektoniczne i urbanistyczne. Znajdują się tu liczne muzea, wielkie ogrody (zoologiczny i botaniczny), tereny rekreacyjno-sportowe, stadion Maracana mogący pomieścić 200 tys. widzów. Dominującym elementem charakterystycznej panoramy miasta jest góra Corcovado wysokości 704 m, na szczycie której stoi 38 metrowy posąg Chrystusa Zbawiciela wzniesiony w 1931r. Naprzeciw zatoki wznosi się Pao de Acuar – Głowa Cukru – o wysokości 395 m n.p.m. na szczyt której można wjechać kolejką linową. W południowej części miasta znajduje się dzielnica Copacabana, z pięknymi, złotymi piaskami plaży, będąca wielkim turystycznym centrum Rio de Janeiro. Wielką atrakcją miasta jest karnawał.

Praktyczne informacje

Ludność: ponad 6 mln (cała aglomeracja liczy 14,5 mln osób).
Języki: portugalski (urzędowy), ponadto hiszpański, angielski.
Waluta: real (BRL); 1 USD = ok. 1,8 BRL.

Marzec–kwiecień to najlepsze miesiące, niezła jest też pora naszej jesieni (może być trochę pochmurno, ale za to jest tanio). Nasza zima to najdroższy okres: Brazylijczycy mają wakacje, bywa gorąco, a karnawał winduje ceny.

Tanie połączenia lotnicze oferują Iberia, Air France i portugalski Tap. Przelot z Warszawy z przesiadką w europejskiej stolicy kosztuje ok. 3–4 tys. zł w obie strony. W promocji można znaleźć bilety za 1500 zł w obie strony.

Na pobyt turystyczny do 90 dni nie jest wymagana.

Przejazd z lotniska na Copacabana kosztuje ok. 30–40 dol. Stawka w mieście to ok. 3 dol./km (najlepiej przed rozpoczęciem kursu zapytać o orientacyjne koszty).

Zważywszy na ich spektakularne położenie, hotele w Rio są relatywnie tanie: od 220 zł za dwójkę w hotelu*** przy Copacabana do 600 zł za apartament. Przykładowe hotele tej klasy w pobliżu plaży Copacabana: Copa Sul, Lancaster Othon, Debret, Copacabana Rio. Hotele ulokowane z dala od plaży lub w północnych dzielnicach są tańsze. Ceny w karnawale rosną nawet trzykrotnie (ok. 750 zł za dwójkę w hotelach***).

Specjalność brazylijska to steki, bardzo krwiste (nawet te zamawiane jako well-done). Trzeba spróbować salata mista, czyli sałatki mieszanej, w której skład wchodzą pyszne bataty w majonezie. Uwaga: dania są ogromne, można zamówić jeden zestaw na dwie osoby. Cena takiej uczty rzadko przekracza kilkadziesiąt złotych.

Bilety na paradę na Sambodromie kosztują ok. 40 dol., ale trudno je kupić poza pakietem wycieczek. Po rozpoczęciu parady można je nabyć u koników po 10 dol.

„Jeden raz” z dziewczyną na telefon (zamówioną z katalogu) kosztuje 100–200 reali (ok. 150–300 zł), 2 godz. nielimitowanych usług – ok. 50 proc. więcej.
Wejście do „term” (specyficzna wersja ekskluzywnej sauny, gdzie relaksują się brazylijscy biznesmeni) to wydatek 50 reali (80 zł). „Numerek” kosztuje 140–200 reali. Znane termy: Rio Antigo, Solarium, L’uomo, Centaurus.
Love Motels (hotele miłości) – przybytki zaaranżowane na intymne spotkania. W pokojach są: sauna, jacuzzi, minibar, erotyczne gadżety i wielkie łoże. Ceny od 150 dol./noc. Niektóre z hoteli: Praia Lido i Vanity w Copacabana, Sinless, Shalimar i VIPs w Leblon.

Ambasada RP, Av. das Naçoes, Qd. 809, Lote 33, Brasília – DF, CEP – 70423-900, tel. (55-61) 32-12-80-00. www.brasilia.polemb.net

Malezja

2011-04-09T14:26:00.000-07:00

Urok, jaki od dziesiątek lat skłania turystów do wycieczek na Malezję to: niesamowite krajobrazy, które łączą w sobie tereny wyspy Borneo, wyjątkową architekturę typową dla rozwijającej się niezwykle szybko Azji Południowo-Wschodniej i urocze, wręcz klimatyczne zakątki Półwyspu Malajskiego. Nie dziwi więc fakt, że Malezja jest jednym z najchętniej odwiedzanych krajów a na listach biur podróży odgrywa z każdym rokiem coraz większą rolę.

Borneo

Borneo jest trzecią pod względem wielkości wyspą na świecie. Wyspa ta wchodzi w skład Archipelagu Malajskiego i należy ona do trzech państw. Północna część wyspy stanowi terytorium Malezji. Mały kawałek tego terenu należy do Brunei, a reszta to terytorium Indonezji. Wyspa ta jest ponad dwukrotnie większa od Polski. Na jej terenie można spotkać lasy równikowe oraz zwierzęta, takie jak między innymi orangutany. Borneo charakteryzuje się bardzo ciepłym klimatem.

Nic więc dziwnego, że latem wielu turystów wybiera się tam na wakacje. Wyspa ta posiada wiele ciekawych i uroczych kurortów oraz plaż idealnych dla turystów. Dodatkowo można poznać tam wiele ciekawych gatunków zwierząt i roślin. Warto również zapoznać się z lokalną kulturą i sztuką. Na pewno na Borneo nie brakuje miejsc do zwiedzania. Wiele biur turystycznych w Polsce organizuje tam wyjazdy. Istnieje również możliwość zarezerwowania takiego wyjazdu za pośrednictwem Internetu.

Warto wziąć pod uwagę tą piękną i malowniczą wyspę podczas planowania naszych podróży wakacyjnych. Wyjazd na tą wyspę może okazać się niezapomnianym przeżyciem i będzie o czym opowiadać po powrocie do domu.

Praktyczne informacje

WALUTA:

Ringgit (MYR) 1 MYR = 0,31 USD (maj 2008)

PRZYKŁADOWE CENY:

butelka wody 0,3 l- ok. 0,25 USD butelka piwa 0,3 l - ok. 3 USD, litr benzyny - ok. 0,5 USD, obiad w restauracji - 3 USD, taksówka - ok. 10 USD za godz.

RÓŻNICE CZASOWE:

Po przylocie do Malezji należy przesunąć wskazówki zegarków o 6 godzin do przodu względem czasu polskiego.

CZAS LOTU:

Kuala Lumpur lub Penang - ok. 15 godz. Warszawa - lotnisko europejskie (np. Frankfurt) ok. 2 godz., lotnisko europejskie - Kuala Lumpur lub Penang - ok. 13 godz

TRANSPORT:

Malezja posiada doskonale rozwiniętą sieć transportu publicznego: wygodne pociągi, klimatyzowane autobusy, taksówki (jeśli wybieramy się w dłuższą trasę warto skorzystać z tzw. "Interstate Taxis" - z dworca w Kuala Lumpur odjeżdżają one nawet do najdalszych rejonów kraju, a cena za przejazd jest stała). Drogi utrzymane są w doskonałym stanie, obowiązuje ruch lewostronny. Po kraju można również podróżować samolotami, lotniska znajdują się w większości miast.

ELEKTRYCZNOŚĆ:

240 V, 50 Hz gniazdka brytyjskie (dwa otwory poziome u góry, jeden pionowy pośrodku na dole)

Co warto zobaczyć

Park Narodowy KinabaluJedna z głównych atrakcji Sabahu. Na 750 km2 występują niemal wszystkie typy środowiska przyrodniczego. Jednym z najbardziej znanych gatunków jest największy na świecie pasożytniczy kwiat - raflezja. Ponad połowę roślin rosnących powyżej 900 m n.p.m. można zobaczyć jedynie w tym parku. Amatorów wspinaczki górskiej przyciąga szczyt Gunung Kinabalu.

Masyw KinabaluW sercu bujnej dżungli pokrywającej wzgórza i doliny wyrasta prawie 3 kilometry w górę potężny granitowy masyw. Wieńczą go ostre, postrzępione turnie wyrastające z wierzchołkowego plateau. Najwyższy szczyt masywu, Low's Peak, osiąga wysokość 4101 m. Interesujące jest także geologiczne pochodzenie masywu. Kinabalu stanowi prawdopodobnie najmłodszą granitową górę świata; jego krystaliczny trzon został wypiętrzony dopiero około miliona lat temu, w epoce plejstocenu. Ruchy górotwórcze trwają zresztą do dziś, powodując roczny przyrost góry o około pół centymetra. Najciekawsze są jednak legendy związane z tym majestatycznym masywem górskim. W języku miejscowych plemion - Kadazanów - nazwa góry, Aki nabalu, oznacza „święte miejsce umarłych”. Tu bowiem, według kadazańskich wierzeń, przebywają dusze ich zmarłych przodków. Dlatego też miejscowi otaczają cały masyw niezwykłą czcią. Wchodząc na szczyt, wnoszą różne magiczne przedmioty dla krążących tu dusz ich przodków. Raz w roku kultywują obrzęd składania ofiar z siedmiu jaj i kurczaków, które następnie zjadają w trakcie rytualnych modlitw i wystrzałów.

Rezerwat Leśny Sepilok Na przestrzeni 4000 ha żyją tu różne gatunki zwierzat, m.in. gibony z Borneo, nosacze, malezyjskie niedźwiedzie i łuskowce. Mieści się tu Sanktuarium Orangutanów, gdzie znajdują się głównie osierocone orangutany, które odebrano kłusownikom. Karmienie zwierząt jest dużą atrakcją dla turystów. Można tu obserwować wędrówki i zabawy małp naczelnych w ich naturalnym środowisku. Dalej na południe, w głębi stanu, leży rezerwat Danum Yalley, ostoja tropikalnego lasu, zamieszkałego przez liczne małpy gatunku proboscis i liczne inne gatunki zwierząt, w tym rzadki gatunek lamparta.

Kota Kinabalu
Stolica stanu Sabah. Miasto znane w czasach panowania brytyjskiego pod nazwą Jesselton zostało całkowicie zniszczone podczas drugiej wojny światowej. Obecnie jest kwitnącym centrum handlowym i jednym z ulubionych miejsc wypoczynku Oprócz meczetu, atrakcją miasta jest Muzeum Sabahu, mieszczące wystawę ceramiki i wyrobów rzemiosła różnych plemion oraz rekonstrukcje plemiennych długich domów.

Park Narodowy Wysp ŻółwichNa wyspach Selingan, Bakungan Kecil i Gulisan, położonych około 40 km od Sandakanu, można obserwować żółwie. Prawie co noc, szczególnie w szczycie sezonu - od lipca do września - żółwie wychodzą na plaże w celu złożenia jaj.

Oceaniczny atol Layang-LayangLeży165 mil morskich na północny zachód od Kota Kinabalu. Jest docelowym miejscem dla każdego ambitnego nurka. Uskok morski sięgający 2000 m stwarza doskonale możliwości nurkowania, oglądania podwodnych krajobrazów, spotkania różnorodnych zwierząt morskich i licznych gatunków korali. Występują tu żółwie, płaszczki i rekiny. Wyspa jest także ostoją licznych ptaków wędrownych.

KuchingStolica Sarawaku. Nazwa po malajsku oznacza kota, ale nie trzeba sie tym sugerować, gdyż raczej nie występuje tu więcej kotów, niż w innych miastach. Kuching leży w odległości 32 km od morza na wysokim brzegu rzeki Sarawak. Brytyjskie wpływy są tu widoczne w architekturze niektórych budynków użyteczności publicznej. Przez długi czas znajdowała się tutaj rezydencja „Białych Radżów Sarawaku”, obecnie jest to oficjalna siedziba namiestnika Sarawaku. Wspaniałym przykładem brytyjskich wpływów jest też Muzeum Stanu Sarawak, jedno z najlepszych w Azji, z fascynującą kolekcją etnograficzną i wykopaliskami archeologicznymi. Warto zobaczyć Pasar Minggu (Targ Niedzielny), niezwykły targ z ogromną różnorodnością jadalnych korzeni, plastrów miodu, ostrych przypraw i leśnych owoców, otwarty tylko w soboty i w niedziele.

Park Narodowy BakuObejmuje całą północną część półwyspu Muara Tebas, jest jednym z najłatwiej dostępnych, dziewiczych obszarów Sarawaku. W tym najstarszym parku Malezji można podziwiać olbrzymią różnorodność flory i fauny. Można tu znaleźć wszystkie osiem typów roślinności typowej dla Sarawaku, między innymi las mangrowy, las nadbrzeżny, roślinność klifową, florę aluwialną, roślinność bagienną, a także drzewa z rodziny Dipterocarpaceae tworzące typowy tutejszy las. Ponadto obejmuje on malownicze wybrzeże morskie z zatoczkami i plażami, otoczonymi wysokimi klifami z piaskowca oraz niezwykłymi skałami. W parku wytyczono 16 tras wycieczkowych, które biegną dobrze utrzymanymi ścieżkami o łącznej długości ponad 30 km.

Park Narodowy Gunung Mulu
Największy park narodowy Sarawaku. Znajdziemy tu wszystko, co przyroda stworzyła najlepszego. W samym sercu parku stoi Gunung Mulu, drugi co do wysokości szczyt Sarawaku (2376 m n.p.m.). Wnętrze góry kryje największy system jaskiniowy Azji Poludniowo-wschodniej, obejmujący 26 wielkich jaskiń, w tym największą na świecie jaskinię Sarawak Chamber mogącą pomieścić 40 jumbojetów Boeing 747. Równie intrygujące dla speleologów są jaskinie Clear Water Cave i Deer Cave. Park Narodowy Mulu rozciaga się na powierzchni 544 kilometrów kwadratowych. Rośnie tu ponad 1500 gatunków roślin, w tym 170 gatunków orchidei, a ponadto występuje tu 67 gatunków ssaków, 262 gatunki ptaków, 47 gatunków ryb i ponad 281 gatunków motyli.

Kampung Budaya SarawakWioska będąca naturalnym muzeum Sarawaku, leżąca na na obszarze 7 ha u stóp Gunung Santubong. Wokół sztucznego jeziora rozmieszczono siedem różnych domostw etnicznych. Przewodnicy opowiadają o życiu i zwyczajach poszczególnych plemion.

Jaskinie Niah W 1957 r. odkryto tu szkielet ludzki sprzed 37 500 lat p.n.e., co obaliło stwierdzenie, iż Homo sapiens pochodził z Europy. Najważniejszych odkryć dokonano w Wielkiej Jaskini - jednej z największych jaskiń świata.

Polinezja Francuska

2011-04-09T06:09:00.000-07:00

Polinezja Francuska obejmuje 5 archipelagów i ponad 150 wysp na Oceanie Spokojnym, we wschodniej części Polinezji. Największą i najbardziej znaną pojedynczą wyspą jest Tahiti. Wyspę zamieszkuje ok. 170 tys. mieszkańców. W większości są to rdzenni mieszkańcy (Polinezyjczycy – ok. 70%), a także Chińczycy sprowadzeni jako robotnicy na plantacje bawełny, którzy dziś należą do najzamożniejszych Tahitańczyków, ponadto Francuzi. Mieszkańcy posiadają obywatelstwo francuskie. W 1880 ostatni król tahitański Pomare V zrzekł się suwerenności na rzecz Francji. Często spotyka się małżeństwa mieszane. Nic dziwnego Tahitanki słyną z urody. To było jedną z przyczyn, dla których w 1891 osiadł tu francuski malarz Paul Gauguin.

Bora-Bora

Bora Bora jest jedną z najbardziej znanych wysp położonych na Oceanie Spokojnym. Jej rajskie walory krajobrazowe przyciągają najbardziej wymagających pasjonatów naturalnego piękna. Na tej bardzo małej powierzchni ziemi, która wynosi zaledwie 44 km², każdy może odnaleźć skrawek własnego nieba. A pobyt w tym miejscu jest marzeniem milionów turystów, bo takich zakątków jak Bora Bora jest naprawdę niewiele… Turkus krystalicznie czystej wody, błękit nieba aż po horyzont, biel drobniutkiego piasku, intensywna zieleń tropików, powietrze nieskażone ingerencją ludzkiego postępu cywilizacyjnego oraz cisza, jak gdyby zatrzymał się czas… To wszystko znajdziesz właśnie na Bora Bora.
Wyspa Bora Bora została odkryta w roku 1722 przez holenderskiego żeglarza Jacoba Roggeveena. 47 lat później u brzegów Bora Bora zakotwiczył swój statek angielski żeglarz James Cook. W roku 1845 wyspa została włączona w skład Polinezji Francuskiej, natomiast podczas drugiej wojny światowej znajdowały się w tym miejscu amerykańskie bazy wojskowe wraz z sześcioma tysiącami stacjonujących żołnierzy. Po zakończeniu wojny wielu żołnierzy zafascynowanych pięknem Polinezji odmówiło powrotu do ojczyzny i na stałe osiedliło się na Bora Bora.

Dziś wyspa Bora Bora jest jednym z najbardziej pożądanych miejsc wypoczynkowych na świecie. Wyspy Polinezji Francuskiej uchodzą za jedno z najpiękniejszych zakątków na naszej planecie, dlatego turystyka jest głównym źródłem utrzymania i zarazem najważniejszym czynnikiem rozwijającym te tereny. Mieszkańcy Bora Bora nie muszą zbytnio się wysilać, aby przyciągnąć turystów. Tropikalny klimat wyspy, niezapomniane widoki na niebywale czystą wodę, lazur oceanu, błękit nieba , czerwone kwiaty hibiskusa, białe gardenii i żółte plumerii są najlepszym wabikiem dla turystów. Dodatkowo rejon Bora Bora słynie z poławiania wyjątkowych czarnych pereł, które stanowią doskonały i ekskluzywny dodatek nie tylko do kobiecego ubioru, ale również jako uzupełnienie męskich spinek do koszul itp.

Wyspę Bora Bora zamieszkują rdzenni mieszkańcy tego regionu – Polinezyjczycy, których spotkać możemy w całej Polinezji, Mikronezji oraz Malezji a których językiem ojczystym jest język polinezyjski. Głównym źródłem utrzymania Polinezyjczyków są rybołówstwo oraz rolnictwo, choć jak w każdej cywilizacji wyróżnia się klasę wyższą (arystokrację), średnią (rzemieślnicy, rybacy, rolnicy) i niską (niewolnicy).
Populacja wyspy wynosi 5 000 mieszkańców. Z powierzchnią wyspy ok. 44 km² można ją objechać samochodem w niecałą godzinę.
Geolodzy szacują, że wyspa powstała około 3 miliony lat temu. Początkowo w tym miejscu istniał aktywny wulkan, jednak w skutek jego wygaśnięcia powstała rafa koralowa a następnie na skutek obniżenia terenu spowodowanego erozją doszło do powstania atolu, czyli płaskiej wyspy koralowej.
Bora Bora oferuje odwiedzającym dużo ciekawych atrakcji takich jak nurkowanie, snorkeling (nurkowanie bez akwalungu), nurkowanie z rekinami i ich dokarmianie, jazda na nartach wodnych, podróże statkami, zwiedzanie najpiękniejszych miejsc widokowych Polinezji, oglądanie podwodnego świata w lagoonarium (olbrzymie akwarium), przejażdżki terenowymi wozami 4×4, obserwacja pływających w wodzie kolorowych i niespotykanych ryb takich jak papugoryby i diabły morskie a nawet wielorybów.
James Cook przybywając na Bora Bora nazwał tą wyspę „Perłą Pacyfiku” i słowa te stały się przepowiednią. Dziś błękit laguny Bora Bora przyciąga wielbicieli naturalnego piękna niczym magnez. Właściciele hoteli i bungalowów nieprzerwanie prześcigają się w zapewnianiu turystom coraz to bardziej luksusowych warunków pobytu. Sprowadzają oni z Europy, Azji i Ameryki ekskluzywne wyroby do aranżacji hotelowych wnętrz. Choć turyści przybywają tu aby zapomnieć o codziennej gonitwie życia w wielkich cuchnących spalinami miastach, mogą oni w dowolnym momencie nawiązać połączenie z normalnością za pomocą telefonu, telewizora czy Internetu. Wycieczki na Bora Bora nie należą do tanich, jednak kto pojedzie, ten na pewno nie pożałuje i zachowa cudowne wspomnienia. Ceny bywają tu zawrotne, jednak luksus, jakim możemy się tu otoczyć nie ma granic. Lotnisko znajduje się w miejscowości Vaitape, natomiast na brzegu zachodnim znajduje się port jachtowy. W roku 2006 wybudowano na Bora Bora dwa nowe super-hotele, a kilka kolejnych jest w budowie. Z lotu ptaka wyspa robi oszałamiające wrażenie. Mieszanka błękitu, bieli, lazuru i zieleni zapiera dech w piersiach każdemu turyście. Pozostałością po niegdyś aktywnym wulkanie są dwa stożki powulkaniczne – Pahia (661 m n.p.m.) oraz Otemanu ( 727 m n.p.m.) . Na Bora Bora znajduje się jedno z najbardziej ekskluzywnych i zarazem egzotycznych centrów SPA na świecie. Jednym z najbardziej znanych zabiegów jest talasoterapia – jest to 6. Dniowa terapia przeprowadzana

przez masażystę, lekarza i terapeutę wykorzystująca dobra mórz i oceanów, takich jak krystalicznie czysta woda, glony, algi, błoto morskie, wodorosty, kamienie wulkaniczne i wodorosty. Talasoterapia polecana jest osobom pragnącym poprawić stan, koloryt i elastyczność skóry, osobom borykającym się z przeróżnymi zmianami skórnymi (trądzik, przebarwienia, zmęczenie skóry, łuszczenie się skóry i nadmierna suchość, egzema) jak również bezsenność, reumatyzm, choroby górnych dróg oddechowych, bóle pleców i kręgosłupa itp.
Wyspa Bora Bora jest przez wielu nazywana ósmym cudem świata i na pewno warto ją zobaczyć na własne oczy, doświadczyć ciepła i delikatności drobniutkiego piasku, gorącego dotyku promieni słonecznych, poczuć zapach kwiatów hibiskusa i przeżyć chwile zapomnienia, które będzie się pamiętać całe życie.

Informacje praktyczne

Ludność: 5 757
Języki: francuski, tahitański, język angielski jest powszechnie używany we wszystkich miejscach turystycznych
Główne miasto: Vaitape
Powierzchnia: 44 km2
Jednostka monetarna: Frank polinezyjski – US$1.00 = 0,01 XPF
Czas: UTC-10 -> 12 godzin różnicy w stosunku do Polski w lecie i 11 w zimie.
Średnie temperatury: 23-29 stopni Celsjusza
Klimat: tropikalny
Położenie: Wyspa wchodzi w skład Polinezji Francuskiej, ok. 260 km na północny zachód od Tahiti.
Najwyższy szczyt: 727 m
Bezpieczeństwo: Wyspa Bora Bora jest bardzo bezpieczna.
Kod telefoniczny: +689
Czas podróży z Polski: Samolotem z Warszawy około 21 godzin + ok. 2 godzin z Papeete na Bora Bora .
Historia:
Zamieszkała przez Polinezyjczyków, którzy osiedlili się tu przed wiekami i pozostały po nich ruiny świątyń oraz płaskorzeźby. Odkryta przez holenderskiego żeglarza Jakoba Roggeveen w roku 1722, później w roku 1769 przepływał obok, a w roku 1777 zakotwiczył angielski żeglarz i odkrywca James Cook. Pierwszym europejskim mieszkańcem był rozbitek z wielorybniczego statku James Connor w roku 1792.
Od roku 1845 wyspa weszła w skład Polinezji Francuskiej. W czasie drugiej wojny światowej na Bora Bora znajdowała się amerykańska baza morska i lądowa, ze stacjonującymi 6 tys. żołnierzy. Po wojnie gdy baza była likwidowana, część personelu zachwycona urokiem wyspy odmówiła powrotu do kraju. Obecnie wyspa jest ważnym ośrodkiem turystycznym.
Bora Bora służyła za pierwowzór amerykańskiemu pisarzowi Jamesowi Michenerowi do opisu idyllicznej wyspy książce w Tales of the South Pacific o niej także traktuje amerykański musical Rodgersa i Hammersteina South Pacific z 1949 roku.
Przykładowe ceny:
Kawa w barze ok. 1,5 Euro
Danie dnia w restauracji – od 12,5 Euro
Szczepienia: Nie wymagane są żadne szczepienia ochronne
Kiedy jechać: Bora Bora można odwiedzać przez cały rok.

Wizy: Obywatele Polski nie potrzebują wizy, aby wjechać na terytorium Polinezji Francuskiej na okres krótszy niż 3 miesiące.
Elektryczność: 220 V
Ambasada lub Konsulat Polski: Na terenie Polinezji francuskiej nie ma placówki polskiej placówki dyplomatycznej.
Słowniczek:

E – tak
Aita – nie
Fare – dom
La orana – cześć
Ma’a – jedzenie
Maeva – witam
Maitai? – jak się masz?
Mauruuru – dziękuję
Nana – dowidzenia
Uwagi: Wyspę odwiedzają głównie amerykańscy i japońscy turyści.

Thaiti

Otoczone rafą koralową, o lagunach w kolorze głębokiej zieleni i turkusu, plażach z białego i czarnego piasku, Tahiti to cała gama barw. To główna wyspa archipelagu Wysp Towarzystwa. Większa część wyspy to Tahiti Niu, mniejsza to Tahiti Iti. Łączy je nizinny przesmyk Taravao. Przeważająca część powierzchni kraju jest górzysta i pokryta gęstą roślinnością. Wyspę odkrył w II połowie XVIII wieku kapitan James Cook. Pierwszy Europejczyk, który przyczynił się do odkrycia raju na ziemi i wiecznej "oazy szczęścia". Wyspa Moorea położona jest 17 km na północy zachód od Tahiti. Jest bardzo często odwiedzana zwłaszcza przez europejskich i amerykańskich turystów. Dużą popularnością cieszy się wśród nowożeńców, którzy spędzają tam miesiąc miodowy.

Informacje praktyczne

Waluta

Franki polinezyjskie (XPF)

Język

Francuski, polinezyjski – oba urzędowe

Czas

11 godzin wstecz

Dokumenty

Paszport lub dowód osobisty. Wiza do 90 dni nie jest wymagana.

Transport lokalny

Między wyspami archipelagu wokół Tahiti pływają promy. Inne archipelagi są trudniej dostępne. 38 wysp jest dostępnych dzięki samolotom liniom Air Tahiti. Ciekawa opcja to wycieczka objazdowa promem.

Szczepienia

Nie są wymagane.

Ambasada w Polsce

Brak ambasady w Polsce. Do obsługi terytorium zależnego Francji - Polinezji Francuskiej, właściwy jest Konsulat Generalny RP w Paryżu

5 rue de Talleyrand, 75007 Paris

tel. (0-033) 14 31 73 422, 14 31 73 474

fax. 14 31 73 434

e-mail: info@consulat-pologne-paris.com.fr

www.consulat-pologne-paris.com.fr

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Brak placówki polskiej na Polinezji. Najbliższa ambasada RP znajduje się w Canberze (Australia).

Ambasada RP w Canberze

7 Turrana Street, Yarralumla

ACT 2600 Canberra

Tel.: (00-61-2) 6272 1000

Faks: (00-61-2) 6273 3184

Tel. dyżurny: (00-61) 0411 540 466

canberra.amb.sekretariat@msz.gov.pl

Indonezja

2011-04-09T05:47:00.000-07:00

Indonezja jest państwem wyspiarskim położonym (uwaga!) na ponad 18 tysiącach wysp. Około 6 tys. z nich jest zamieszkanych. W Indonezji nie żyją Indonezyjczycy. Mieszkańcy Indonezji to mieszanka ponad 250 grup etnicznych. Największe grupy stranowią Jawajczycy, Sundajczycy i Madurowie. Niezły tygiel pośród oceanów. Dodajmy, że jest to rejon wyjątkowo aktywny sejsmicznie. Nader często zdarzają się trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, fale tsunami. Ale Indonezja wciąż przyciąga miliony turystów.

Bali

Indonezyjska wyspa Bali jest uważana przez najbardziej wpływowe magazyny turystyczne za najbardziej pożądany kierunek na spędzenie niezapomnianych wakacji i urlopu !

Na 17 tysiącach wysp usytuowanych pomiędzy Azją i Australią, gdzie spotykają się różne narody, kultury i obyczaje leży Indonezja, a w jej sercu - rajskie Bali, będące prawdziwym klejnotem i odzwierciedleniem wszelkich pragnień i marzeń turystów. Bali zachwyca swoją różnorodnością i możliwościami spędzania wolnego czasu. Znajdziecie tu Państwo wspaniałe plaże zachwycające białym piaskiem i krystalicznie czystą wodą, mistyczne świątynie, malownicze tarasy ryżowe, góry, jeziora, wulkany, bogatą kulturę i sztukę. Na wyspie istnieje bogaty wybór hoteli na każdą kieszeń, które „wtopione” są w dziewiczą balijską naturę i zachwycają swoją architekturą, a Gości wita się wspaniałym ryżowym winem oraz miską pełną egzotycznych owoców.

Bali to synonim raju na ziemi, krainy wszelkiego piękna i szczęśliwości…do którego człowiek przemierza pół świata, aby zaniemówić z wrażenia.

Wyspa odległa od Polski aż 15 tysięcy kilometrów różni się nie tylko położeniem, ale również podejściem do życia, obyczajami, wyznawaną filozofią i religią. Podróżnicy zachwycają się obrazami, dźwiękami i zieloną, tropikalną urodą Bali. Ta wyspa pachnie kwiatami i mieszanką orientalnych przypraw, jednak nutę bazową, która kusi i z każdym dniem wciąga jeszcze bardziej stanowi autentyczny spokój ze wszechogarniającym poczuciem szczęścia i spełnienia, a przede wszystkim ludzie. Tak zwykli, prości, którzy pozdrawiają Gości z olśniewającym uśmiechem i radością. Są szczęśliwi, nie ma w nich ani pośpiechu, ani złości. Balijczycy o niezwykle artystycznych duszach, doceniają wszystko co przynosi im kolejny dzień – nidgy nie narzekają, a uśmiech nie schodzi im z twarzy. Jednym słowem są oni w swoim spokoju i uśmiechu niepokonani.

Warto doświadczyć szczególnej atmosfery wyspy i poczuć unikalny klimat, który pozwala zdystansować się do codzienności i przemyśleć pewne rzeczy. Takie refleksje pojawiają się tylko wtedy, gdy wyjeżdża się daleko, tam gdzie rytm życia wciąż wytycza przyroda. Bali jest jeszcze takim miejscem...

Informacje praktyczne

Doskonały klimat Bali zachęca do odwiedzenia wyspy przez cały rok. Najcieplej jest w porze suchej - od kwietnia do października. Słońce świeci wówczas na praktycznie bezchmurnym niebie. W pozostałych miesiącach może się pojawić trochę chmur. Jest to doskonała pora na zwiedzenie wyspy, a przelotne, ciepłe deszcze sprawiają, że zawsze bujna roślinność robi jeszcze większe wrażenie.

WALUTA:

Rupia indonezyjska (IDR), 10 000 IDR = 1,08 USD (maj 2008), walutę, najlepiej USD, można wymieniać w bankach (czynne 9:00-18:00) lub kantorach które są powszechne również w hotelach, w szczególności 4 i 5 - gwiazdkowych. Kantory pracują dłużej, ale często wymagają dolarów z serii wydanej po 2003 r. Z banknotami starszymi można udać się do banku. Powszechne są bankomaty (oznaczone skrótem ATM).

PRZYKŁADOWE CENY:

Obiad w restauracji - 2-6 USD/os., piwo - ok. 1-2 USD, butelka wody - 0,5 USD, internet - ok. 1 USD/godz., taksówka - 1-2 USD/km, wypożyczenie deski surfingowej - 10 USD/godz., masaż na plaży - ok. 10 USD/godz.

RÓŻNICE CZASOWE:

W Indonezji obowiązują trzy strefy czasowe. Na zachodzie (Sumatra, Jawa) należy przesunąć wskazówki do przodu o 7 godzin, w centralnej części (Bali) o 8, a we wschodniej o 9 godzin w stosunku do czasu polskiego.

CZAS LOTU DO INDONEZJI:

Denpasar - ok. 15 godz. Warszawa - lotnisko europejskie (np. Frankfurt) ok. 2 godz., lotnisko europejskie - Denpasar (z przesiadką w np. Hong Kongu, Kuala Lumpur, Singapurze) - ok. 13 godz.

TRANSPORT:

Obowiązuje ruch lewostronny. Na Bali bardzo popularne są minibusy i ich lokalna odmiana "bemo", które za niewielką opłatą dowiozą Państwa w wybrane miejsce na wyspie. Trzeba być przygotowanym na wydatek rzędu 35-50 USD/dzień wraz z ubezpieczeniem. Wypożyczenie motocykla to koszt ok. 10 USD/dzień. W dużych hotelach znajdują się punkty wynajmu samochodów (Rent a Car). Nie ma obowiązkowych ubezpieczeń OC. Aby wypożyczyć samochód, muszą Państwo posiadać międzynarodowe prawo jazdy.

ELEKTRYCZNOŚĆ:

W standardowych gniazdkach płynie prąd 220V 50 Hz, wtyczki europejskie oraz brytyjskie, w hotelach jest możliwość wypożyczenia adapterów

CIEKAWOSTKI:

Bali jest jedną z ulubionych wysp surferów. Często spotyka się tu wysokie fale, w szczególności w północno - zachodniej, mniej uczęszczanej przez turystów, części wyspy. Południowe plaże Kuta i Seminyak są mniej wymagające i polecane dla początkujących, podczas gdy klify północno zachodniego wybrzeża mogą być wyzwaniem dla najlepszych. Bali to również wyspa artystów. Rozwijane są tu szkoły rękodzielnictwa, tradycyjnych tańców i przedstawienia teatr u cieni. Warto wybrać się na zakupy pamiątek, tkanin, wyrobów ze srebra. Są tu wyjątkowo tanie i dobrej jakości.

WIZY DO INDONEZJI:

Obywatele Polski mogą otrzymywać wizy turystyczne z okresem pobytu do 30 dni w wyznaczonych przejściach granicznych, na lotniskach: Dżakarta, Medan, Pekan Baru, Padang, Surabaya, Manado, Denpasar. Opłata za wydanie wizy krótkoterminowej wynosi minimum 10 USD, natomiast wizy 30-dniowej (bez możliwości przedłużenia) - 25 USD. O przedłużenie ważności wizy można ubiegać się w lokalnym biurze imigracyjnym. Przy wjeździe do Indonezji paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy od daty wystawienia wizy.

PRZEDSTAWICIELSTWA DYPLOMATYCZNE:

Ambasada RP w Indonezji
Jl. Rasuna Said Kav. X Blok IV / 3
12950 Jakarta, Indonesia

Java

Java należy do archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich i jest najbardziej zaludnioną wyspą w Indonezji. Lot z Bali na wschodnią część Jawy zabiera zaledwie pół godziny. Stolica wyspy - Dżakarta, jest jednocześnie stolicą całego kraju. Jest to zatłoczone, zanieczyszczone i zakorkowane miasto. Zdecydowanie przypomina stolice innych państw azjatyckich. Warto zobaczyć meczet Istiqlal, Monumen Nasional (Pomnik Narodowy) oraz piękne zabytki architektury holenderskiej. Jednak Jawa ze swoją egzotyką, pięknymi plażami i chyba najbardziej rozsławionymi wulkanami ma zdecydowanie więcej do zaoferowania niż odkrywanie miejskiej architektury. Jawa generuje atrakcje każdego typu, daje niezwykłą różnorodność, pozwala na odkrycie kultury, zasmakowanie niezwykłych krajobrazów, a także ujrzenie oryginalnej architektury.

   Turystów przyciąga głównie jej Wschodnia część, gdzie królują majestatyczne czynne wulkany, tworzące niezapomnianą scenerię, która uzyskała przydomek „Władcy Pierścieni”. Nie można zapomnieć o górze Bromo, będącej czynnym wulkanem, który znajduje się pośrodku niezwykle irracjonalnego krajobrazu zwanego „morzem piasku”. Niezwykłych wrażeń dostarcza wspinaczka na wulkan o wschodzie słońca. Kolejna atrakcją jest wulkaniczna góra Kelud, która po erupcji w 2007 roku prezentuje się jeszcze bardziej zjawiskowo. A obowiązkowym punktem jest krater Kawah Ijen. Trasą prowadząca na jego szczyt jest zupełnie niespotykana i kosmiczna, a w jego sercu znajduje się przepiękne jezioro o zielonkawym kolorze, oblegane przez lokalnych robotników, którzy prymitywnymi metodami wydobywają bloki siarki – widok niepowtarzalny. W okolicy zachwycają plantacje kawy, wodospady i gorące źródła.

   Warto odwiedzić również centralną część Jawy, która kusi przede wszystkim niezwykłą kultura i typową jawajską obyczajowością, z miastami Surakarta i Yogyakarta i bogactwem pięknym świątyń (Świątynia Prambanan i Świątynia Borobudur) . Zainteresowanie budzi również Płaskowyż Dieng, będący starożytnym miejscem odosobnienia pielgrzymów i najwyższym zamieszkałym rejonem o ogromnym mistycznym znaczeniu dla jej mieszkańców.

    Jawa generuje atrakcje każdego typu, daje niezwykłą różnorodność, pozwala na odkrycie kultury, zasmakowanie niezwykłych krajobrazów, a także ujrzenie oryginalnej architektury.

Warto zwiedzić

Jakarta (Batavia, Muzeum);
Bogor;
Bandung;
święte jezioro;
Pandangaran;
Yogya z Borobudurem i Pandangaranem;
płaskowyż Djeng;
wulkan Bromo

Karaiby

2011-04-09T05:05:00.000-07:00

Kuba

Jaskrawo pomalowana rosyjska łada mija się na dziurawej drodze z poobijanym amerykańskim cadillakiem. Oba pojazdy jada powoli, bo muszą ominą leżącego na środku drogi śpiącego psa, który niewiele robi sobie z ulicznego ruchu. Tak jeździ się na Kubie. To fascynująca wyspa. Ma wszystko co typowo karaibskie - biały piasek plaż, ciepłą wodę, słońce, palmy. Ma też wyjątkowo bogatą kulturę. Oryginalne tańce, salsę, rumbę, mambo, "wyeksportowała" na cały świat. Niepowtarzalna muzyka grana wprost na ulicach. Kubańskie cygara i rum to jakość i tradycja nie do podrobienia. Całkiem sporo jak na wyspę, która była areną walki o wpływy zimnowojennych mocarstw, USA i Rosji, i w której przez długi czas wprowadzał rewolucyjne porządki Fidel Castro. Dziś Kuba stara się powoli otwierać się na zachodni świat, ale nie rezygnuje z własnych, oryginalnej tradycji. A infrastruktura hotelowa w kurortach jest już gotowa. Kuba to coraz popularniejszy kierunek obierany przez Polaków.

Informacje praktyczne

Stolica

Hawana

Waluta

Kubańskie peso (CUB)

Język

Hiszpański

Czas

6 godzin wstecz

Dokumenty

Paszport. Wymagana wiza.

Transport lokalny

Transport w Kubie podlega różnym graniczeniom. Turyści powinni korzystać z firmy Viazul. Autobusy są punktualne, klimatyzowane, można polegać na rozkładzie. Ograniczeniem jest fakt, że Viazul operuje w zasadzie tylko na głównych liniach do turystycznych atrakcji. Do mniejszych miejscowości docierają autobusy firmy Astro. Ale te są niedostępne dla turystów. Zawsze można skorzystać z najbardziej podstawowego środka transportu używanego przez kubańczyków, czyli minibusów. Łączy się to z ogarnięciem bałaganu i pogodzenia z tłokiem. Pociągi to dobra opcja na poznanie codziennych problemów kubańczyków i nawiązanie przyjaźni. Ci turyści dla, których liczy się przede wszystkim sprawne dotarcie do celu, lepiej niech sobie darują. Pociągi są przeraźliwie wolne i nigdy nie wiadomo, o której odjada i dojadą. Wynajęcie samochodu może przysporzyć kłopotów – samochody są zwykle mocno wyeksploatowane i potrafią psuć się na środku drogi.

Ambasada w Polsce

Ambasada Republiki Kuby

ul. Rejtana 15 m. 8, 02-516 Warszawa

tel. (0-22) 848 17 15, 646 11 78

fax (0-22) 848 22 31

e-mail: embacuba@medianet.pl

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Ambasada RP w Hawanie

Calle G No. 452, esq. 19, Vedado
Ciudad de la Habana, C.P. 10 400, Cuba
Apartado Postal 6650
Tel.: (00-537) 833 24 39 do 40
Faks: (00-537) 833 24 42

www.hawana.polemb.net

E-mail: hawana.amb.sekretariat@msz.gov.pl

Szczepienia

Nie są wymagane. Zalecane: WZW A, WZW B, dur brzuszny.

Miejsca które warto zobaczyć

Hawana

Hawana jest jedyna w swoim rodzaju. Największe miasto Karaibów, najbardziej żywotne. Jego romantyczna atmosfera i nieokiełznana energia prowokują do niekonwencjonalnych zachowań i tworzenia legend. Gdzie indziej zobaczyć staruszki w trampkach i z cygarami? Gdzie rosyjskie łady jeżdżą na amerykańskich silnikach? Gdzie skromne sklepy z towarem na kartki mieszczą się w budynkach kolonialnych rezydencji? Gdzie rewolucyjne slogany widnieją na murach gorących klubów nocnych. hawana ma za sobą 500 lat historii jak na szalonej kolejce górskiej. Była miejscem schronienia piratów, portem dla statków niewolniczych, fortem, lukratywnym kasynem dla północnoamerykańskiej mafii - i wszystko przetrwała. I wciąż się odnawia i nakręca. Latynoskie rytmy salsy słychać na ulicach. Cygara marki Cohiba i rum Havana Club są znane daleko poza Hawaną. Legenda Che Guevary porusza wyobraźnię i inspiruje niezliczone graffiti. Hawana nie jest jednoznacznie ładnym miastem. Ciekawe zakątki trzeba odszukać. Ale przede wszystkim trzeba dać się ponieść rytmowi miasta. A wtedy przepadłeś - pokochasz to miejsce. Jak Ernest Hemingway, który spędził w Hawanie 20 lat życia.

Varadero

Najsłynniejsza plaża na Kubie znajduje się w Varadero. Hotele ciągną się kilometrami wzdłuż wybrzeża. To zupełnie inny zakątek niż reszta wyspy. Na plażach Varadero królują turyści i nowoczesny przemysł turystyczny. Dolary są ważniejsze niż rewolucyjny etos. Nad brzegiem stoją też najelegantsze i najbogatsze rezydencje na wyspie. Kiedyś należały do rodzin największych biznesmenów, jak Irene Dupont, lub największych gangsterów, jak Al Capone. Ale Varadero to nie tylko luksusy - w zasadzie luksus wcale nie jest obowiązujący i powszechny jak na Florydzie czy w Cancun. Dużą część półwyspu zajmuje "zwykłe" miasteczko. Wbrew obiegowym opiniom turystyczny rejon Varadero nie jest zamknięty dla Kubańczyków.

Trinidad

Plaza Mayor, czyli plac z ogrodami w samym sercu starówki Trinidad, otoczony kolorowymi kolonialnymi domami mieszczącymi muzea i galerie to kwintesencja kubańskiego stylu architektury. Trinidad pojawia się na kartach każdego przewodnika po Kubie. Nie ma wielu hoteli, za to dużo lokalnego kolorytu mieszkańców. W Trinidad najłatwiej wmieszać się turyście w lokalną społeczność i zwyczaje nieskrępowane dozorem rządu. Nieco prowincjonalna atmosfera i wspaniale odnowiona kolonialna zabudowa plasują Trinidad bardzo wysoko na liście turystycznych priorytetów.

Vinales

Niewielkie miasteczko na zachód od Hawany. Wyróżnia je senna atmosfera i spokojne ulice. Niskie zabudowania, piaszczyste ulice, powietrze w bezruchu. Mieszkańcy są otwarci i bardzo gościnni, chętnie zagadują i zapraszają na krótkie lub dłuższe pogawędki. Wielu turystów uważa to miejsce za najprzyjemniejsze na Kubie. Tak więc niby nic szczególnego, ale 2-3 dni w Vinales odstresują każdego lepiej niż skomercjalizowane plażowanie w Varadero.

Baracoa

Położona na prawie na samym wschodnim krańcu wyspy Baracoa jest jak Ziemia Obiecana turystów przybywających na Kubę. Kolumb, który przybył do tego miejsca w 1492 roku opisał je jako najpiękniejsze miejsce jakie widziały jego oczy. Droga do miasta wije się pomiędzy granitowymi wzgórzami porośniętymi zielonymi piniami, apotem nagle opada ku tropikalnemu rajowi nad brzegiem oceanu. Przez długi czas do miasta można było dostać się tylko od strony morza. Miejsce było tak izolowane i nierealne, że często utożsamia się je z pierwowzorem magicznego miasta Macondo z powieści Gabriela Garcii Marqueza :Sto lat samotności". Największe atrakcje to włóczęga po miasteczku i szlaki w pobliskich górach. W kościele w Baracoa znajduje się pierwszy krzyż misyjny przywieziony przez Krzysztofa Kolumba do Nowego Świata.

Jamajka

2,5 mln mieszkańców wyspy to niezwykła mieszanka pochodzenia afrykańskiego, arabskiego, indiańskiego, europejskiego, która dała początek narodowemu mottu: "Z wielu narodów – jeden". I wyjątkowo barwnej kulturze. Luz, optymizm i rastafarianie z dredami we włosach to narzucające się skojarzenia. Bob Marley, Usain Bolt, Marlene Ottey – Jamajczycy są znani na całym świecie. Są uzdolnieni muzycznie, sprawni fizycznie i piękni. Jeśli dodamy do tego klimat, który składa się w zasadzie z samego lata (temperatury nie spadają prawie nigdy poniżej 20 stopni) mamy wyspę szczęśliwości. Rajski obraz zakłócają dość nieporadni politycy (skąd my to znamy) i przestępczość (to też jest nam nieobce zjawisko). Tak czy inaczej, to fascynujący skrawek lądu pośród ciepłego Morza Karaibskiego. Nic dziwnego, że przyciąga co roku ponad milion turystów.

Informacje praktyczne

Stolica

Kingston

Waluta

Dolar jamajski (JMD)

Język

Angielski

Czas

6 godzin wstecz

Dokumenty

Paszport. Wymagana wiza. Możliwość otrzymania wizy na granicy.

Transport lokalny

Podróżowanie po Jamajce może być najlepszą bądź najgorszą przygodą podczas wyjazdu. Sieć połączeń jest bardzo gęsta, a różnorodność środków transportu zależy tylko od wyobraźni właścicieli wehikułów. Są autobusy, minibusy, prywatne taksówki, taksówki dalekobieżne, można zabrać się na motorowerze. Jeśli ktoś nie dba o klimatyzację, wygodne siedzenie i jazdę według rozkładu, to przejazdy po Jamajce mogą być najlepszym sposobem poznania ludzi i obyczajów. Zawsze jest głośno, często wesoło, podróż się nie dłuży. Oczywiście zawsze można wybrać klimatyzowany autobus. Nie jest ich wiele, bo dziurawe drogi na Jamajce nie sprzyjają zbyt dużym i luksusowym pojazdom. W każdym przypadku przejazdy są śmiesznie tanie.

Szczepienia

Nie są wymagane. Zalecane: WZW A, dur brzuszny.

Ambasada na Polskę

Ambasada Jamajki
Schmargendorfer Strasse 32, D - 12159 Berlin
tel. (0-0 49 30) 85 99 45-0
fax (0-0 49 30) 85 99 45-41
e-mail: info@jamador.de
Internet: www.jamador.de

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Brak polskiej placówki dyplomatycznej.

Ambasador RP w Caracas (Wenezuela) akredytowany jest również na Jamajce.
Konsulat RP w Kingston
Konsul honorowy Irena Cousins (języki: polski, angielski)
Adres urzędu: 35 Millsborough Crescent
Kingston 6
Tel.: (00-876) 927 63 06
Faks: (00-876) 978 92 13

Miejsca które warto zobaczyć

Plaże Negril

Beztroskie wygrzewanie na najpopularniejszych plażach wyspy.

Little Ochie

Restauracja „z klimatem”, nad brzegiem morza, która serwuje najlepsze i najświeższe ryby na całych Karaibach.

Black River Great Morass

Rozległe bagna, na których najlepiej poruszać się łódką. W poszukiwaniu aligatorów i kolorowych ptaków.

Port Royal

Miejsce na którym stało miasto i port bedące niegdyś stolica Jamajki i gwarną przystanią piratów. Właśnie za sprawa piratów, przemytników i innych rzezimieszków miało swoją czarną legendę na całych Karaibach. Jego los zakończył się jak kara za grzechy. Podczas trzęsienia ziemi całe miasto osunęło się do morza wraz z większością mieszkańców. Dziś to zapuszczone miejsce podtrzymywane przy życiu resztkami swojej legendy. Nietypowy, intrygujący cel krótkiej wycieczki.

Rum w Appleton

Destylatornia rumu, która trzeba zwiedzić, a potem przystąpić do degustacji. Rum na Jamajce jak i Jamajka z rumem smakują dużo lepiej.

Nine Mile

Wioska w regionie Saint Ann. Miejsce urodzenia i dzieciństwa Boba Marleya, legendarnego muzyka, ikony i największego propagatora reggae. Tu także jest jego grób. Marley wierzył, że jego wiara zapewni mu wieczne życie. Zmarł w wieku zaledwie 36 lat na skutek przerzutów raka wywołanego niezaleczoną w porę raną palca stopy.

Dominikana

Dominikana (Republika Dominikańska) zajmuje większą część wyspy Haiti, dzieląc ją z położonym po stronie zachodniej państwem Haiti.

W roku 1492 do wyspy dotarł Krzysztof Kolumb. Wyspa była pierwszym lądem Ameryki odkrytym przez Kolumba. Już w 1496 roku hiszpańscy kolonizatorzy założyli Santo Domingo, które jest dziś stolicą kraju. To najstarsze stałe osiedle europejskim w obu Amerykach.

Dominikana dosłownie żyje z turystów. Największe dochody przynosi krajowi właśnie turystyka. Dominikana posiada najlepiej rozwiniętą na Karaibach infrastrukturę hotelową. Dwoma najbardziej znanymi regionami wypoczynkowymi są Punta Cana i Puerto Plata. Kompleksy hotelowe usytuowano bezpośrednio przy plażach, jednych z najpiękniejszych na Karaibach.

Informacje praktyczne

Stolica

Santo Domingo

Waluta

Dominikański peso (DOP)

Język

Hiszpański

Czas

6 godzin wstecz

Dokumenty

Paszport. Wiza do 90 dni nie jest wymagana, ale należy wykupić kartę turystyczną na granicy.

Transport lokalny

Najlepszym sposobem przemieszczania się po wyspie jest wynajęty samochód. Ceny zaczynają się od 40 dolarów za dzień. Trzeba mieć 25 lat, prawo jazdy i kartę kredytową lub paszport jako depozyt. Wynajęcie motocykla już nie jest takim dobrym rozwiązaniem, gdyż stan dróg jest słaby. Transport publiczny najlepiej sprawdza się w postaci autobusów 1-klasy – są komfortowe, z klimatyzacją i niedrogie.

Szczepienia

Nie są wymagane. Zalecane: WZW A, dur brzuszny.

Ambasada na Polskę

Ambasada Republiki Dominikańskiej

Avenue Louise 130A, 1050 Bruxelles

tel. 00 32 2 346 49 35

fax. 00 32 2 346 51 52

e-mail: embajadombxl@gmail.com

Internet: www.domrep.org

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Republika Dominikany podlega kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Bogocie (Kolumbia).

Konsulat RP w Santo Domingo

Konsul Honorowy Gustavo Eduardo Vega Vega (jęz.: hiszpański, angielski, francuski)

Avenida Sarasota # 20, Torre Empresarial AIRD

Apartamento 4 noroeste, Ensanche, La Julia

Santo Domingo, DN. Dominicana

tel.: (00-18-09) 472-20-72

fax: (00-18-09) 472-22-08

e-mail: g.vega@codetel.net.do

Miejsca które warto zobaczyc

Santo Domingo

Santo Domingo jest dla Dominikany jak Nowy Jork dla USA. Najważniejsze miejsce na wyspie, kulturalne serce, dynamiczny motor wszelkich działań. Często jest nazwywane po prostu "La Capital", czyli po prostu Stolica. Miasto zostało założone przez brata Krzysztofa Kolumba, Bartolomeo, w 1946 roku. Póżniej na długie lata stało się bazą dla hiszpańskich podbojów w Ameryce Środkowej i Południowej. Pamiątki po kolonialnej przeszłości tworzą urokliwą Zonę Colonial, czyli stare miasto z brukowanymi uliczkami i domami w stylu Nowego Świata. Turyści znajdą w jego obrębie najstarsze ulice Nowego Świata, najstraszy kościół, najstarsza fortecę, itd. Za chwilę, pośród tylu zabytków, można by zapomnieć, że jest się na Karaibach. Gdyby nie to, że z nieba leje się żar, a powietrze jest ciężkie od wilgoci.

Punta Cana

Punta Cana to najdalej na wschód wysunięty przylądek Dominikany i miasteczko o takiej samej nazwie. Ten turystyczny region znany jest z zachwycających plaż o białym piasku. Trudno znaleźć lepsze na całych Karaibach. Całe wybrzeże jest gesto obstawione hotelami i barami. Liczba barów wydaje się przytłaczjąca - niektórzy żartują, że jest ich więcej niż ziaren piasku na plaży. Tak czy inaczej to mekka turystyczna Dominikany i nie ma co marudzić tylko korzystać z basenów, ciepłego morza, słońca i bez reszzty oddać się zapomnieniu w bardzo bezpiecznej odległości od codzienności i pracy.

Puerto Plata

Kolejny wielki kompleks hotelowy położony w poblizu międzynarodowego lotniska na którym bez przerwy lądują czarterowe samoloty z Europy, Ameryki i Azji. Turysta nie znajdzie tu odosobnienia i zacisznych zatoczek, ale oprócz tego ma wszystkie inne luksusy. Kosium kąpielowy, olejek do opalania, basen, drink z parasolką - wokół tych atrybutów kręcą się sprawy na Puerta Plata. Luz egzotycznych wakacji w świetnie przygotowanym kurorcie.

Cabarete

Najlepsze wiatry i fale na wyspie przyciągaja do Cabarete entuzjastów sportów wodnych. Wokół plaż wyrosło miasto nowoczesnych hoteli, barów, sklepów. Cabarete nie jest tak skomercjalizowane i obstawione wielkimi kompleksami hotelowymi jak najbardziej znane resorty Dominikany i ma więcej in dywidualnych turystów. Mieszanka przyjezdnych z całego świata jest tak różnorodna, że obserwowanie turystów stało się samo w sobie turystyczną atrakcją. Idąc ulicą słyszy się kilka języków naraz. A na plażach windsurfing, surfing, kitesurfing, katamarany, banany za motorówkami, paralotnie i wszelkie inne letnie fanaberie.

Las Terrenas

Niegdyś była to lekko uśpiona wioska rybacka. Obecnie raczej przeistoczyła się w modny kurort. I to bardzo kosmopolityczny kurort. Można odnieść wrażenie, że jest on tak samo włoski czy francuski, przeniesiony wprost z śródziemnomorskiej riwiery, co karaibski. Modne panie w okularach słonecznych i prężący się panowie przechadzają się po nadbrzeżnych ulicach i przesiadują w kafejkach. Nic lepszego niż pokazywanie się i obserwowanie innych nie mają do roboty i nic ważniejszego się nie dzieje. Każdemu przyda się posmakować takiego beztroskiego bumelanctwa.

Bahamy

Bahamy wciąż pozostają dla wielu Polaków symbolem egzotycznej podróży i ucieczki do ciepłych, beztroskich chwil. W rzeczywistości Bahamy są drogie, egzotyka została zamieniona w gałąź przemysłu, niechlubne tradycje piratów i handlarzy niewolników kontynuują dziś przemytnicy i handlarze narkotyków. Ale... to wciąż magiczne Bahamy. Jeśli chcesz spełnić swoje marzenie z dzieciństwa, teraz jest łatwiej niż kiedykolwiek. Ofert wyjazdowych jest coraz więcej.

Turystyka przynosi połowę całkowitego dochodu Bahamów. Z turystów żyje 66% ludności czynnej zawodowo. Niezłe profity daje też bankowość. Bahamy nie przestały być rajem turystycznym, a rozwinęły się jako raj podatkowy.

Wyspy archipelagu wznoszą się niewiele ponad poziom morza. Najwyższy punkt archipelagu leży na wysokości zaledwie 63 m. Spośród 700 wysp jedynie 30 jest zamieszkałych. Liczba ludności wynosi ok. 300 000 osób, większość z nich to czarnoskórzy potomkowie niewolników. Średnie temperatury wynoszą 27°C w lecie i 21°C w zimie.

Informacje praktyczne

Transport lokalny

Transport między wyspami za pomocą taksówek wodnych i łodzi. Transport w obrębie wysp za pomocą minibusów.

Stolica

Nassau

Waluta

Dolar bahamski

Język

Angielski

Czas

6 godzin wstecz

Dokumenty

Paszport. Wiza do 90 dni nie jest wymagana.

Szczepienia

Nie są wymagane. Zalecane: WZW A, dur brzuszny.

Ambasada w Polsce

Nie ma

Przedstawicielstwa polskie na Bahamach

Brak polskiej placówki dyplomatycznej. Ambasador RP w Waszyngtonie (Stany Zjednoczone) akredytowany jest również we Wspólnocie Bahamów.

Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Nassaukonsul honorowy: Edith Rebecca Powell (język konsula angielski)
Bahamy, Nassau, #9 Devonshire Drive, Coral Harbour, 30 Ludlow Streer, PO BOX 4225
Tel.: (00-12-42) 328-72-38 Tel.: (00-12-42) 356-0801 Faks: (00-12-42) 326-24-91
pmms@batelnet.bs edith_powell@hotmail.com

Miejsca które warto zobaczyc

Andros

Największe wyspy Bahamów. Trzecia pod względem długości bariera koralowa na świecie – rozciąga się na długości około 225 km.

Abacos

Romantyczna idylla na odosobnionych plażach i osiemnastowieczne osady.

Nassau

Stolica, największe centrum rozrywki na wyspach.

Bimini

Morska przygoda - nurkowanie z delfinami i poławianie ryb w stylu Hemingway'a.

Bahamas National Trust Park

Park Narodowy dla piechurów, miłośników ptactwa i żółwi. Park jest wypełniony flamingami, żyje ich tu ponad 50.000.

Clarence Town

Wspaniałe kościoły i błękitne zatoczki.

Maroko

2011-04-09T04:10:00.000-07:00

Maroko zajmuje pas zachodniego wybrzeża Afryki Północnej: pomiędzy Morzem Śródziemnym na północy, górami Atlas na wschodzie, Saharą na południu i Atlantykiem na zachodzie.

Stolicą kraju jest Rabat, a inne większe miasta to Casablanca, Marakesz i Fez. Maroko to kraj wielu kontrastów przyrodniczych: większą część Maroka zajmują góry Atlas z najwyższym szczytem Dżabal Tubkal 4265 m.n.p.m., gdzie zlokalizowany jest jedyny w Afryce Północnej ośrodek narciarski. Od południa i wschodu w kraj wdzierają się piaski Sahary. Wybrzeża to kwitnące i zielone oazy, pełne gajów daktylowych, oliwkowych i pomarańczowych, a przede wszystkim pięknych, szerokich i piaszczystych plaż.

Oficjalna nazwa Maroka to Haszemidzkie Królestwo Maroka, które formalnie jest monarchią konstytucyjną, a praktycznie ze względu na przewagę króla nad parlamentem niemal monarchią absolutną. Obecnie w Maroko panuje Mohamed VI.

Dominującą religią w Maroku jest islam, niewielkie mniejszości to chrześcijanie i wyznawcy judaizmu. Jest w tym kraju wszystko, o czym marzy turysta: wybrzeże Atlantyku z komfortowymi warunkami plażowania, przecinające kraj góry Atlasu, wyżynna pustynia - część Sahary. Jest tu spuścizna historii, z której pozostały antyczne wykopaliska rzymskie i średniowieczne arcydzieła architektury islamu. Jest codzienność życia w arabskich miastach, miasteczkach i wsiach. Cała ta gwarna, wielobarwna mozaika: zasłony na twarzach kobiet, galabije mężczyzn, rytuał palenia fajki wodnej, ceremoniał parzenia czarnej jak smoła kawy, niepowtarzalna atmosfera arabskiego bazaru - suku. Jedną z atrakcji Maroka stanowi pustynia: wypalona słońcem ziemia, morze piasków, tajemnicze domy-twierdze (kazby).

Turyści masowo fotografują się przy drogowskazie 'Timbuktu - 52 dni' umieszczonym u wrót Sahary, na początku karawanowego szlaku.

Saidia

SAIDIA – kurort nazywany „błękitną perłą” to magiczne miejsce na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Położony przy granicy z Algierią i ok. 58 km na północ od Oujdy – miasta z urzekającą Mediną i pałacem Dar Sebti, uznawany jest za jedno z najpiękniejszych miejsc w północnej części Maroka.Przepełniony orientalnymi barwami, aromatem przypraw i miętowej herbaty zaprasza na beztroski wypoczynek nad morzem, we wspaniałym śródziemnomorskim klimacie. Wizytówką kurortu jest bajkowa, szeroka i długa na 14 km plaża ze złotym piaskiem, otoczona wydmami. To tutaj skupiają się najwyższej klasy sieciowe hotele z rewelacyjnym zapleczem sportowym: Barcelo, Iberostar, Be Live. Przygotowano tu wiele atrakcji dla turystów w każdym wieku – puby, restauracje, dyskoteki, sporty wodne i pięknie zaprojektowane pola golfowe!

Wycieczki lokalne

NADOR - wycieczka do drugiego co do wielkości handlowego miasta Maroka. Droga prowadzi początkowo wzdłuż malowniczego wybrzeża Morza Śródziemnego. Przystanek na terenie Parku Narodowego Moulaya, który słynie z licznych gatunków ptaków. Przejazd w kierunku Cape Water - małego, rybackiego portu z latarnią morską. Przerwa na herbatę. Kontynuacja podróży przez dzikie góry Kabdani, aż do miasta Nador, położonego nad laguną Bahr Amazjan. W programie lokalny bazar w centrum miasta, obiad w restauracji, z której rozpościera się panoramiczny widok na Morze Śródziemne oraz hiszpańskie miasto Mellila. Wycieczka jednodniowa. Cena - ok. 50 EUR (zawiera obiad).

OUJDA - wycieczka do największej aglomeracji na obszarze Maroka Wschodniego, tuż przy granicy z Algierią. Miasto zostało założone w X w. przez berberyjskie plemię Zenata, na skrzyżowaniu dróg handlowych. To właśnie tutaj zatrzymywały się liczne karawany kupieckie, które docierały z obrzeża Sahary. W programie: bazar, mury obronne z bramą Bab al-Ouahab, muzeum etnograficzne imienia Lalli Maryam Aichy, jeden z najstarszych meczetów w tej części Maroka (z zewnątrz), zbudowany przez dynastię Merynidów w XIV wieku. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 34 EUR.

BERKANE - miasteczko zbudowane przez Francuzów, słynące z sadów i winnic. Tutejsze owoce cytrusowe, zwłaszcza mandarynki, uważane są za najlepsze w Maroku. W programie jedyny kościół w mieście, główny plac z licznymi restauracjami, zakupy na bazarze. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 40 EUR (zawiera obiad).

GÓRY BENI SNASSEN - wycieczka w góry, gdzie z racji występowania lasów dębowych oraz cedrowych utworzono ekologiczny rezerwat, gdzie można spotkać dziki i małpy. W programie źródła termalne w regionie Fezouane i Ain Almou i przepiękne widoki na górskie doliny i typowe berberyjskie domy, porozrzucane na stokach gór. Przed powrotem do Saidii wizyta w jaskini Ain Sfa. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 38 EUR.

FEZ - wcześnie rano przejazd do Fezu, jednego z najważniejszych ośrodków kulturowych, religijnych i historycznych Maroka. Miasto ma najwspanialszą Medynę w całym świecie muzułmańskim, wpisaną na listę UNESCO. W programie: wizyta w okolicy grobowców Merynidów, skąd rozpościera się przepiękna panorama całego miasta i w najstarszej części miasta, tzw. Fes al-Bali, gdzie znajduje się najpiękniejsza w Maroku szkoła koraniczna Bu Inania i liczne bazary. Wizyta w garbarni skóry, gdzie można przypatrzeć się sztuce garbarstwa, która nie zmieniła się od czasów średniowiecza. Następnie spacer po nowej części miasta z licznymi kawiarniami, restauracjami i sklepami. Kolacja i nocleg. Po śniadaniu kontynuacja zwiedzania Fezu. Powrót do Saidii ok. godz. 22.00. Wycieczka dwudniowa. Cena – ok. 150 EUR (zawiera nocleg, śniadanie, obiad i kolację; nie obejmuje biletów wstępu, ok. 10 MAD).

Agadir

AGADIR – największy kurort Maroka, słynie z pięknej, piaszczystej plaży o długości ok. 8 km i szerokości do 300 m, w kształcie półksiężyca. Ładne, nowoczesne miasto pulsuje kolorami i zabawą od rana do wieczora.

Maroko to kraj niespodzianek i kontrastów, tutaj islam spotyka się z afrykańską witalnością i zachodnim modelem życia, a tradycyjny rytuał parzenia mocnej kawy czy przygotowywania miętowej herbaty współistnieje z fast foodami McDonald’s. Maroko ma wszystkie możliwe walory kraju marzeń każdego turysty: piękne wybrzeże Atlantyku, majestatyczne góry Atlas, ciekawe orientalne miasta z lokalnym klimatem i mozaiką ludzkich typów, arabskie wioski, w których zatrzymał się czas, a także otwarte i gościnne nastawienie do zagranicznych gości.

Z ruin kazby na wzgórzu można podziwiać przepiękny widok na ocean, plażę, port i miasto. Tysiące knajpek, lokalnych lub międzynarodowych restauracji, dyskotek, pubów i nocnych klubów – miłośnicy nocnego życia z pewnością znajdą miejsce dla siebie. Wieczorem zewsząd dochodzi muzyka – oryginalna mieszanka afrykańskich i arabskich rytmów. Soczyste owoce, pyszne soki wyciskane ze świeżych owoców, gęste koktajle, tradycyjne słodycze – najlepiej smakują kupione na ulicy. Znakomite knajpki w porcie zapraszają na rewelacyjne owoce morza. Fantastyczna pogoda w połączeniu z ciepłymi wodami Atlantyku sprzyja sportom wodnym – są tu znakomite warunki do uprawiania surfingu i kitesurfingu.

Informacje praktyczne

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki.
Wizy: nie są wymagane. Paszport ważny minimum 6 miesięcy od daty wyjazdu z Maroka.
Czas przelotu: Warszawa – Agadir – ok. 4 godz.
Czas lokalny: czas letni: czas polski minus 2 godz., czas zimowy: czas polski minus 1 godz.
Język: arabski, francuski, angielski.
Grupy wyznaniowe: Maroko jest krajem muzułmańskim, gdzie zarówno zasady religijne jak i tradycyjne obyczaje są żywe i powszechnie praktykowane. Turyści powinni się odpowiednio zachowywać, szczególnie w miejscach publicznych, meczetach itp. Zbyt swobodny ubiór kobiet może spowodować niepożądane reakcje.
Napięcie: 220 V.
Waluta: Dirham marokański (MAD), 1 MAD = ok. 0,3 PLN; w obiegu są monety i banknoty.
Napiwki: obowiązuje zasada, że każdy daje tyle, na ile go stać. Przyjęte jest dawanie napiwków kelnerom, kierowcom i przewodnikom – ok. 10-15% rachunku.
Orientacyjne ceny: karta telefoniczna – 50 MAD, pieczywo – ok. 2 MAD, woda mineralna – ok. 3-9 MAD, coca cola 1 l – ok. 8,90 MAD, piwo – ok. 15 MAD, wódka – ok. 135 MAD/butelka, wino – ok. 25 MAD, obiad – od 40 MAD.
Plaże: bezpłatne; wypożyczenie leżaka i parasola: darmowe lub za opłatą: ok. 15 MAD/dzień.
Klimatyzacja: w niektórych hotelach sterowana jest centralnie, godziny ustala dyrekcja hotelu.
Szczepienia: nie ma obowiązkowych.

Tabela temperatur

MIESIĄC	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
DZIEŃ	20	21	23	23	24	26	27	28	27	26	24	21

Wycieczki lokalne

Agadir City Tour – najciekawsze miejsca Agadiru. Spacer po medinie z niezliczoną liczbą sklepików i straganów. Czas wolny na zakupy. Wycieczka trzygodzinna. Cena ok. 120 MAD; 50 proc. zniżki dla dzieci do 10 lat.

Marrakesz – przejazd przez rolniczą dolinę Sus i Atlas Wysoki, najwyższy grzbiet górski północnej Afryki. Zwiedzanie Marrakeszu, jednej z dawnych stolic Maroka: pałac El-Bahia z XIX w., XII-wieczny minaret Kutubijji, Ogrody Majorelle. Późnym wieczorem wizyta na wielkim placu Dżemaa el-Fna – najbardziej magicznym miejscu Maghrebu, słynnym z lokalnego kolorytu i spontanicznych występów. Program kończy się wspólną marokańską kolacją. Cena ok. 820 MAD (zawiera obiad i kolację; napoje do posiłków dodatkowo płatne); 50 prpc. zniżki dla dzieci do 10 lat.

Essaouira – Essaouira to dawny fenicki port zwany przez Portugalczyków Mogador. Ta wspaniała twierdza nad Atlantykiem utrzymana w biało-niebieskiej tonacji zachwyca wąskimi uliczkami i zaułkami, rybackim portem i sklepikami z wyrobami artystycznymi. Spacer po mieście: port rybacki, okolica murów obronnych z zabytkowymi działami armatnimi, stary mellah – dzielnica żydowska. Obiad, czas wolny i powrót do Agadiru. Wycieczka całodzienna. Cena ok. 500 MAD (zawiera obiad, napoje dodatkowo płatne); 50 proc. zniżki dla dzieci do 10 lat.

Marrakesz & Essaouira (2 dni) – wycieczka do najładniejszych miast Maroka Południowego. Program zwiedzania jak w czasie wycieczek 1-dniowych do Marrakeszu i Essaouiry. Powrót do Agadiru na kolację. Cena ok. 1340 MAD (zawiera nocleg w hotelu w Marrakeszu, obiady w Marrakeszu i w Essaouirze; napoje do obiadów dodatkowo płatne); obowiązkowa dopłata do pokoju 1-osobowego ok. 150 MAD.

Tafraoute – Tiznit – ta malownicza trasa ma 340 kilometrów, 1001 zakrętów i wiedzie wokół gór Antyatlasu przez dwie przełęcze: na wys. 1700 i 1100 m n.p.m. Po drodze wspaniałe widoki, krajobrazy z arganiami (drzewami żelaznymi), oliwkami i opuncjami. Przyjazd do wioski Tafraout w Dolinie Ammeln, w samym sercu Antyatlasu. Tu można zobaczyć, jak wygląda życie w Maroku z dala od dużych miast. Obiad na wzgórzu, skąd rozpościera się piękny widok na miasteczko i góry. Dla porównania stylu życia w górach i na równinach w drodze powrotnej wizyta w Tiznit – mieście słynącym z unikalnych wyrobów ze srebra. Wycieczka całodzienna. Cena ok. 500 MAD (zawiera obiad, napoje dodatkowo płatne); 50proc. zniżki dla dzieci do 10 lat.

Wieczór berberyjski – Kolacja w malowniczej restauracji z elementami architektury marokańskiej. Będzie można zobaczyć, jak wypieka się tradycyjny chleb i przyrządza tajine z kurczaka i ryb. Wszystko przy dźwiękach berberyjskiej muzyki. Cena ok. 420 MAD (napoje dodatkowo płatne); 50 proc. zniżki dla dzieci do 10 lat.

Jazda na wielbłądach – transfer z hotelu ok. pół godz. i przesiadka na wielbłądy: ok. dwugodzinna przejażdżka, po dwie osoby na wielbłądzie. Egzotyczna wyprawa prowadzi przez małe berberyjskie wioski, gaje eukaliptusowe i dolinę rzeki Sus, ulubione miejsce różowych flamingów. Cena ok. 250 MAD.

Massa Jeep – wycieczka dżipami w okolice Parku Narodowego Souss-Massa położonego na południe od Agadiru, w dorzeczu rzek Sus i Massa, które wpadają do Atlantyku. Cena ok. 660 MAD (zawiera obiad, napoje dodatkowo płatne).

Egipt

2011-04-09T03:58:00.000-07:00

Przez wielu uznawanych jest za raj na Ziemii, a dla innych wprost przeciwnie jest to piekło, w którym temperatury są nie do wytrzymania.Dla nas turystów to oczywiście raj przepełniony nowoczesnymi hotelami oraz unikalnymi w skali światowej zabytkami. Egipt w ciągu kilkunastu lat stał się najważniejszym miejscem na turystów z niemalże całego świata. Dzięki inwestorom z całego świata, którzy widzieli ogromny potencjał w możliwościach turystycznych Egiptu, w kraju tym powstały dziesiątki tysięcy mega nowoczesnych hoteli, które to każdego roku przyjmują setki tysięcy turystów zachwyconych tym co otrzymują za tak niewielką kwotę.
        Ceny usług turystycznych za jakie płacimy w Egipcie są wręcz symboliczne, tymbardziej biorcąc pod uwagę wartość tych samych usług choćby w Polsce lub europejskich kurortach. Wynikają one przede wszystkim z niskich kosztów życia oraz utrzymania się w tym kraju. Trudno sobie wyobrazić sytuację, w której to w Egipcie zaczyna brakować turystów, jak wtedy utrzymywaliby się mieszkańcy? Skąd mieliby pieniądze na życie? Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że zdecydowana większość pracowników egipskich hoteli utrzymuje się wyłącznie z napiwków otrzymywanych od turystów. Kelnerzy, kucharze, sprzątaczki muszą liczyć na szczodrość przybywających tutaj z każdej strony świata turystów.
            W serwisie tym postanowiliśmy zgromadzić wszystkie informacje jakie mogą okazać się niezbędne dla każdego turysty podczas zwiedzania i spędzania wypoczynku w tym pięknym kraju. Egipt jest jedynym kierunkiem, w którym niemalże przez cały rok spodziewać się można wspaniałej gwarantowanej pogody. Być można da się znaleźć miejsca spełniające podobne kryteria lecz z pewnością nie w takiej cenie. Pod tym względem Egipt jest bezkonkurencyjny i nawet właściciele biur podróży wskazują, że trudno będzie znaleźć dla tego kraju jakiekolwiek zastępstwo.

            Polacy odwiedzają Egipt przez cały rok - zarówno w sezonie wakacyjnym, jak również w zimę czy też w czasie świąt. Miejsce to umożliwia nam spędzenie wakacji w naprawdę atrakcyjnych cenach, których żaden inny kraj nie da rady nam zapewnić. Ja również jestem fanem Egiptu i postaram się opisać wszystkie swoje doświadczenia związane z tym miejscem.

Sharm El Sheikh

Szmaragdowe morze, magia koralowych ogrodów, złoty pustynny piasek, mistyczny Synaj, afrykańskie słońce, zabawa i wypoczynek – to Sharm El Sheikh, najsłynnieszy kurort nad Morzem Czerwonym. Jeszcze do niedawna egzotyczny i daleki, teraz popularny i chętnie odwiedzany przez turystów z Polski, kochających to miejsce za znakomite warunki wypoczynku. Położone nad Złotą Zatoką riwiery Morza Czerwonego, rozciąga się wzdłuż niezwykle malowniczego wybrzeża, od Parku Narodowego Ras Muhammad do zatoki Nabq. Do najbardziej znanych dzielnic Sharm El Sheikh należą: Old Market – najstarsza część miasta ze słynnym bazarem, Naama Bay – centrum rozrywek z mnóstwem lokalnych i kosmopolitycznych barów, restauracji, dyskotek, sklepów i oczywiście znakomitych hoteli, Nabq – najbardziej wysunięta na północ, słynna z luksusowych, nowoczesnych hoteli zbudowanych nad zatoką o takiej samej nazwie. Wszystkie dzielnice są znakomicie skomunikowane. Sharm El Sheikh jest doskonale przygotowany do przyjęcia Turystów XXI wieku: większość hoteli ma punkty internetowe lub dostęp do wi-fi, świetnie wyposażone Spa i centra fitness pozwalają zadbać o kondycję, a dobrą zabawę zapewniają zespoły profesjonalnych animatorów. Idealne warunki uczyniły Sharm El Sheikh światowej sławy ośrodkiem nurkowym – jest tu ok. 250 raf, w czasie podmorskich wycieczek można podziwiać ponad 1000 gatunków ryb o przepięknych kolorach. Tajemniczy świat stoi otworem dla każdego – liczne centra nurkowe oferują próbne zanurzenia dla początkujących i usługi ekspertów dla zaawansowanych. Z myślą o kochających słońce i wodę zbudowano tu wspaniałe kompleksy basenowe i przygotowano znakomicie wyposażone złote plaże, z których rozciąga się niezapomniany widok na Morze Czerwone. Wakacje w Sharm El Sheikh są znakomitą okazją do poznania fascynujących miejsc wpisanych w dzieje świata, wspaniałej przyrody i świetnej zabawy w egipskim stylu.

Informacje praktyczne:

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do którego zadań należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: wymagane w przypadku uczestnictwa w wycieczkach lokalnych: Luksor, Kair, Kolorowy Kanion. Należy wykupić na lotnisku w Egipcie – ok. 15 USD. Paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy.

Czas przelotu: Warszawa – Sharm El Sheikh – 4 godz.

Czas lokalny: czas polski plus 1 godz.

Język: arabski; można także porozumiewać się po angielsku.

Stolica: Kair.

Napięcie: 220 V.

Waluta: funt egipski (LE), 1 LE dzieli się na 100 PT (piastry), 1 EUR = ok. 7 LE, 1 USD = ok. 6 LE.

Ceny w hotelu i restauracji: obiad – ok. 25 LE, woda 1,5 l – ok. 7 LE, piwo – ok. 16 LE, kawa, herbata – ok. 7 LE.

Komunikacja: taksówka – ok. 25 LE.

Plaże: wstęp bezpłatny.

Napiwki: bakszysz (podziel się majątkiem), ogólnie przyjęte, a nawet wymagane!

Wycieczki lokalne

Kair (1.30-23.30) – wyjazd do największego miasta Afryki, stanowiącego polityczne i kulturalne centrum świata arabskiego. Zwiedzanie: Muzeum Egipskie – unikatowa skarbnica jednej z najstarszych i najpotężniejszych cywilizacji na ziemi; piramidy w Gizie – Cheopsa, Chefrena, Mykerinosa i tajemniczy Sfinks; z zewnątrz XII-wieczna cytadela i Meczet Alabastrowy. Jeżeli czas pozwoli, wizyta na słynnym bazarze Chan Al-Chalili, gdzie w plątaninie uliczek tłum targuje się o złoto, srebro, perfumy, przyprawy, tkaniny i wyroby ze skóry. Możliwość rejsu feluką po Nilu (ok. 5 USD/os.). Dla chętnych wstęp do piramidy: duża: ok. 27 USD, średnia: ok. 10 USD. Cena – ok. 85 USD, dzieci do 12 lat – ok. 45 USD (obejmuje obiad; napoje dodatkowo płatne).

Jerozolima (1.00-23.30) – całodzienna wycieczka do Izraela. Trasa prowadzi przez pustynię Negew i Morze Martwe do Świętego Miasta – Jerozolimy. Zwiedzanie: świątynia Grobu Pańskiego, Via Dolorosa (Droga Krzyżowa) – piąta stacja, Golgota, Góra Oliwna, przejazd do Betlejem – bazylika Narodzenia Pańskiego. Kąpiel w Morzu Martwym. Cena – ok.140 USD (obiad dodatkowo płatny: ok. 13 USD).

Petra w Jordanii (1.00-23.30) – całodzienna wycieczka do miasta wykutego w skale, które znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Przejście wąskim wąwozem Siq do miejsca zapierającego dech w piersiach – miasta Petra ze skarbcem Faraona. Przejście Ulicą Fasad do rynku z teatrem rzymskim, podziwiając po drodze grobowce królewskie. Cena – ok. 315 USD + 12 USD opłaty na granicy, dzieci do 12 lat – ok. 270 USD + 12 USD.

Wyspa Tiran (8.00-17.00) – wycieczka statkiem w kierunku wyspy Tiran, położonej między Egiptem a Arabią Saudyjską. Czas spędzimy na wygrzewaniu się na pokładzie statku, kąpielach morskich oraz na snorkelingu lub nurkowaniu, odkrywając uroki podwodnego świata – nienaruszonej rafy koralowej. Cena za snorkeling – ok. 44 USD, dzieci do 12 lat – ok. 25 USD (obejmuje obiad z napojami). Możliwość wypożyczenia sprzętu do snorkelingu: maska ok. 4 USD, płetwy ok. 4 USD. Cena za nurkowanie: 1 intro (zejście pod wodę): ok. 55 USD, 2 intra (2 zejścia pod wodę): ok. 75 USD; na jednego uczestnika przypada jeden instruktor.

Ras Muhammad (8.00-17.00) – wycieczka statkiem do Parku Narodowego Ras Muhammad. Relaks na pokładzie statku, kąpiele, snurkowanie lub nurkowanie, odkrywając uroki podwodnego świata – nienaruszonej rafy koralowej. Cena za snurkowanie – ok. 44 USD, dzieci do 12 lat – ok. 25 USD (obejmuje obiad z napojami). Możliwość wypożyczenia sprzętu do snurkowania: maska – ok. 4 USD, płetwy ok. 4 USD. Cena za nurkowanie: 1 intro (zejście pod wodę): ok. 55 USD, 2 intra (2 zejścia pod wodę): ok. 75 USD; na jednego uczestnika przypada jeden instruktor. Dodatkowo obowiązkowo płatny wstęp do Parku Narodowego Ras Muhammad: 5 USD.

Sea Scope (łódź ze szklanymi bocznymi ścianami) – 1-godz. wyprawa łodzią z pokładem częściowo zanurzającym się pod wodę i podziwianie najpiękniejszych raf koralowych Morza Czerwonego bez wchodzenia do wody. Cena – ok. 50 USD, dzieci do 12 lat – ok. 25 USD.

Góra Mojżesza i klasztor św. Katarzyny (22.00-14.00) – nocna wyprawa (pieszo, możliwość pokonania części drogi na wielbłądach – ok. 20 USD) na Górę Synaj – 2285 m n.p.m., gdzie Mojżesz otrzymał od Boga tablice Dziesięciorga Przykazań. Powitanie niepowtarzalnego wschodu słońca i zejście zboczem góry do klasztoru św. Katarzyny, wzniesionego w ok. 530 r. p.n.e. Należy on do prawosławnego kościoła greckiego i mieści cenne zbiory: bizantyjskie mozaiki z VI w., zbiór ikon św. Jana Chrzciciela i Matki Boskiej. Należy zabrać ze sobą wygodne obuwie sportowe i ciepłe ubranie. Cena – ok. 47 USD, dzieci do 12 lat – ok. 25 USD.

Pokaz delfinów – 45-minutowy pokaz akrobacji delfinów. Cena – ok. 25 USD, dzieci do 12 lat – ok. 13 USD.

Tabela temperatur

MIESIĄC	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
TEMP.	22	23	25	29	33	34	35	35	35	33	26	24

Hurghada

Riwiera Morza Czerwonego to prawdziwy cud natury. Piaszczyste plaże, gorące afrykańskie słońce, turkusowe morze łączące się z pustynią.

Egipt to kraina żywych i umarłych oraz wielu tajemnic, gdzie przeszłość styka się z teraźniejszością, historia faraonów wciąż owiana jest pustynnym wszechobecnym piaskiem. Hurghada, do niedawna skromna wioska rybacka, to dzisiaj jeden z najpopularniejszych kurortów. Tajemniczy świat kolorowych podwodnych ogrodów rafy koralowej przyciąga amatorów nurkowania z całego świata, a gwarancja słońca przez cały rok jest magnesem dla każdego plażowicza.
To właśnie dzięki swej ogromnej popularności Hurghada przeżywa dynamiczny rozwój, powstają nowe, piękne dzielnice z nowoczesnymi, dużymi hotelami. W ciągu dnia kusi przybyszów plażami, a wieczorami zaprasza do odwiedzenia licznych restauracji, barów, dyskotek i sklepików z pamiątkami. Hurghada to również doskonała baza wypadowa dla turystów pragnących na własne oczy zobaczyć starożytne cuda świata, podziwiać mityczne skarby faraonów.

Informacje praktyczne

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.
Wizy: są wymagane. Obowiązkowo należy wykupić na lotnisku w Egipcie – ok. 15 USD lub 10 EUR. Paszport (z jedną pustą stroną) musi być ważny minimum 6 miesięcy.
Czas przelotu: Warszawa – Hurghada – ok. 4 godz.
Czas lokalny: czas polski plus 1 godz.
Język: arabski; można także porozumiewać się po angielsku i niemiecku.
Stolica: Kair.
Napięcie: napięcie elektryczne 220 V.
Waluta: Funt egipski (LE), 1 LE dzieli się na 100 PT (piastry), 1 EUR = ok. 7 LE, 1 USD = ok. 6 LE.
Ceny w hotelu i restauracji: obiad – ok. 25 LE, woda 1,5 l – ok. 10 LE, piwo – ok. 20 LE, kawa, herbata – ok. 7 LE.
Komunikacja: taksówka – ok. 35 LE.
Plaże: wstęp bezpłatny.
Napiwki: bakszysz (podziel się majątkiem), ogólnie przyjęte, a nawet wymagane!

Wycieczki lokalne

Luksor – w programie: wizyta w Dolinie Królów, miejscu spoczynku władców Egiptu – zwiedzanie trzech grobowców; świątynia królowej Hatszepsut, znana z prac polskiej misji archeologicznej, manufaktura alabastru, Kolosy Memnona, przeprawa przez Nil (dodatkowo płatna: ok. 5 USD/os.); obiad; świątynia w Karnaku – monumentalny zespół świątynny budowany przez ponad tysiąc lat, galeria papirusu. Wycieczka całodzienna. Cena – ok. 85 USD (zawiera obiad).

Kair (1 dzień) – wizyta w Muzeum Egipskim, z unikatowymi zbiorami sztuki starożytnej, wśród których podziwiać można skarby z grobowca faraona Tutenchamona. Przejazd przez Kair do Gizy, gdzie znajdują się słynne piramidy i tajemniczy Sfinks. Obiad. Wizyta w wytwórni perfum. Wycieczka całodzienna. Cena – ok. 90 USD (zawiera obiad).

Kair i Aleksandria – po zrealizowaniu programu KAIR (1 DZIEŃ), kolacja i nocleg w hotelu***/****. Następnego dnia przejazd do Aleksandrii, zwiedzanie: pałac Montaza – oficjalna rezydencja króla Farouka; obiad; teatr rzymski, cytadela, Biblioteka Aleksandryjska. Powrót do Hurghady w godzinach wieczornych. Wycieczka 2-dniowa. Cena – ok. 195 USD (zawiera obiad, nocleg w Kairze, suchy prowiant na drogę).

City tour – w programie: przejazd przez Hurghadę, wizyta w kościele koptyjskim, meczet, akwarium z najpiękniejszymi okazami ryb Morza Czerwonego, krótki odpoczynek przy kawie i herbacie, dla chętnych fajka wodna – shisha. Czas na zakupy w sklepie wolnocłowym i nowym centrum Hurghady. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 20 USD.

Jeep safari – przejazd jeepami ok. 1 godz. na pustynię do wioski Beduinów, poczęstunek: herbata z hibiskusa i shisha; przejażdżka na wielbłądach, oglądanie zachodu słońca, wczesna kolacja BBQ w wiosce. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 40 USD.

Quad safari – przejazd quadami na pustynię ok. 20 km do wioski Beduinów, poczęstunek herbatą z hibiskusa i shisha, przejażdżka na wielbłądach, oglądanie zachodu słońca, wczesna kolacja BBQ w wiosce. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 60 USD.

Seascope – krótki rejs w kierunku raf łodzią ze szklanym kadłubem, przejście do pomieszczenia znajdującego się ok. 2 m pod wodą, gdzie przez panoramiczne okna można obserwować fascynujący podwodny świat. Wycieczka półdniowa. Cena – ok. 45 USD (zawiera napój bezalkoholowy i butelkę wody mineralnej).

Wyspa Giftun – wspaniała okazja do spróbowania sił w snurkowaniu i podziwiania wspaniałego pasa podwodnych raf koralowych. W programie 2 postoje przy rafach. Obiad na łodzi. Dopłynięcie do wyspy Giftun, czas wolny na odpoczynek i kąpiel. Wycieczka całodniowa. Cena – ok. 40 USD (zawiera sprzęt do snurkowania ABC, obiad).

Polskie centrum nurkowe – nurkowanie: Intro – zostań nurkiem na 1 dzień; 2 nurkowania z łodzi z instruktorem. Cena – ok. 70 USD (zawiera obiad i sprzęt do nurkowania).

Aqua Park – wyjazd do parku wodnego w Hurghadzie. Atrakcje: zjeżdżalnie dla dzieci i dorosłych, sztuczna fala, animacje. Wycieczka całodzienna. Cena – ok. 35 USD (zawiera wyżywienie all inclusive: obiad, przekąski, napoje alkoholowe i bezalkoholowe).

TABELA TEMPERATUR

MIESIĄC	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
DZIEŃ	21	22	24	28	32	34	35	35	35	33	26	24

Taba

Fascynujące krajobrazy, egzotyka pejzażu, który tworzą góry Synaj, plaże i morze, oczarowują niespotykaną kolorystyką: ciepły beż i złoto to majestatyczne góry i piaszczyste plaże, wszystkie kolory błękitu  to Morze Czerwone. Wczasy w Tabie to przepustka do zachwycającej odmiennością krainy, gdzie słońce świeci cały rok. Piękno przyrody, cudowne plaże, znakomite tereny nurkowe, wysoki standard hoteli,  zabytki Izraela i Jordanii na wyciągnięcie ręki – to rewelacyjna propozycja dla wszystkich ciekawych świata,  a także dla tych, którzy po prostu kochają słońce i morze.

Taba, nazywana Bramą do Synaju leży zaledwie 8 km od granicy izraelskiej, na pograniczu Egiptu, Izraela, Jordanii i Arabii Saudyjskiej, w najdalej na północ wysuniętej części zatoki Akaba, i jest najbardziej na wschód położonym kurortem Egiptu. Po drugiej stronie zatoki widać Jordanię i Arabię Saudyjską. Tylko 106 km jest stąd do Petry – narzeczonej pustyni i zaledwie 9 km do izraelskiego kurortu Ejlat. Jeszcze do niedawna wioska beduińska, teraz dynamicznie rozwijający się ośrodek turystyczny, Taba z roku na rok cieszy się rosnącym powodzeniem wśród turystów z całego świata. Odmienna w charakterze od Sharm El Sheikh i Hurghady, oferuje przede wszystkim wakacje blisko natury, pełen relaks i oderwanie od codzienności. Większość atrakcji gwarantują znakomicie wyposażone hotele, jedne z najlepszych w Egipcie. Z wysokiego standardu hoteli słynie Taba Heights, położona ok. 18 km od Taby. Najbardziej prestiżowe międzynarodowe sieci hotelarskie wybudowały tu luksusowe hotele, idealnie wkomponowane w malownicze otoczenie.
Jest tu 5 hoteli – resortów, z rozbudowaną infrastrukturą, każdy ma prywatną plażę i piękny kompleks basenów. Atrakcją Taba Heights jest 18-dołkowe pole golfowe pięknie położone między górami i morzem. Na miłośników aktywnego wypoczynku czekają miejsca do nurkowania uznawane za najlepsze w świecie. W zawsze ciepłym morzu można odkrywać tajemniczy świat ogrodów koralowych, zachwycić się kolorami tropikalnych ryb, spotkać żółwie i delfiny. Światowej renomy centrum Waterworld oferuje kursy i wyprawy nurkowe na wszystkich poziomach, a także mnóstwo sportów wodnych jak windsurfing, kitesurfing, parasailing, narty i skutery wodne. W okolicy znajduje się Fjord – wspaniała zatoka z rafą, na wyspie Faraona przetrwały ruiny fortecy Saladyna z XII w., uwodzi scenerią Kolorowy Kanion. Wycieczki do Petry i Jerozolimy to wspaniałe podróże w czasie, na zawsze pozostanie też w pamięci wschód słońca widziany z Góry Mojżesza, obserwacja gwiazd na pustyni i codzienny wieczorny spektakl – zachód słońca nad zatoką Akaba.

Tabela temperatur

MIESIĄC	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
TEMP.	22	23	25	29	33	34	35	35	35	33	26	24

Wycieczki lokalne

Góra Mojżesza i klasztor św. Katarzyny – nocna wyprawa na Górę Synaj – 2285 m n.p.m., gdzie Mojżesz otrzymał od Boga Tablice Dziesięciorga Przykazań. Powitanie niepowtarzalnego wschodu słońca i zejście zboczem góry do klasztoru św. Katarzyny, wzniesionego ok. 530 r. p.n.e., który należy do prawosławnego kościoła greckiego i mieści cenne zbiory: bizantyjskie mozaiki z VI w., zbiór ikon św. Jana Chrzciciela, Matki Boskiej, Jezusa i św. Katarzyny. Cena – ok. 52 USD.
Kair – wycieczka do największego miasta Afryki, politycznego i kulturalnego centrum świata arabskiego. Wyjazd w nocy. Zwiedzanie: Muzeum Egipskie – unikatowa skarbnica jednej z najstarszych i najpotężniejszych cywilizacji na Ziemi; piramidy w Gizie – Cheopsa, Chefrena i Mykerinosa i tajemniczy Sfinks; z zewnątrz: XII-wieczna Cytadela i Meczet Alabastrowy. Wizyta na słynnym bazarze Chan Al-Chalili, gdzie w plątaninie uliczek tłum targuje się o złoto, srebro, perfumy, przyprawy, tkaniny i wyroby ze skóry. Cena – ok. 130 USD (obejmuje obiad w Gizie).
Kolorowy Kanion – wycieczka jeepami po bezdrożach pustyni, podziwianie kształtów i barw przepięknego kanionu podczas pieszej wędrówki; obiad, zakupy i odpoczynek na plaży w okolicy miejscowości Nuweiba. Cena – ok. 65 USD (zawiera obiad).
Jerozolima – całodzienna wycieczka do Izraela. Trasa prowadzi przez pustynię Negew i Morze Martwe do Świętego Miasta – Jerozolimy. Zwiedzanie: Świątynia Grobu Pańskiego, Via Dolorosa (Droga Krzyżowa), Golgota, Góra Oliwna, Getsemani – kościół upamiętniający Ogrójec). Cena – ok. 135 USD + 25 USD (opłaty graniczne).
Petra w Jordanii – całodzienna wycieczka do miasta wykutego w skale, przejście wąskim wąwozem Siq do miejsca zapierającego dech w piersiach – Wielkiego Skarbca, który „grał” w filmie Indiana Jones. W programie także: Katakumby Królewskie, Teatr Rzymski, Brama Themenos, Lwia Fontanna, Skała Dżinów, Pomnik Niszy, Ulica Fasad, Miejsce Składania Ofiar. Cena – ok. 255 USD + 15 USD taksy lokalne w Jordanii.
Obserwacja gwiazd na pustyni – niezapomniany wieczór na Pustyni Synaj. Kolacja i obserwacja planet i gwiazd przez teleskop o dużej mocy. Cena – ok. 60 USD (zawiera kolację).
Jeep Safari – wyprawa off-road w głąb Pustyni Synaj, wizyta w obozie beduińskim, relaks na plaży Nuweiba. Cena – ok. 60 USD.
Rejs po Morzu Czerwonym – rejs w kierunku starej Cytadeli, nurkowanie z maską na rafach koralowych i obserwacja życia morskiego. Na pokładzie obiad i napoje bezalkoholowe. Cena – ok. 60 USD.
Sharm Rock & Shop – całodzienny wyjazd do Sharm El Sheikh, w programie: wizyta w starej i nowej części kurortu, obiad w słynnej Hard Rock Cafe, spacer i zakupy w dzielnicy Naama Bay. Cena – ok. 65 USD (zawiera obiad).
Kolacja u Beduinów – niezapomniany wieczór na Pustyni Synaj. Kolacja pod namiotami Beduinów, muzyka na żywo oraz pokaz folklorystyczny. Cena – ok. 50 USD (kolacja w cenie).

Tunezja

2011-04-08T15:27:00.000-07:00

Republika Tunezji to państwo położone w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. Od strony południowej Tunezję otaczają wielkie przestrzenie Sahary, a na północy rysuje się żywy, zielony i tropikalny krajobraz gór Atlasu, którego pasma malowniczo poprzecinane są srebrzystymi odnogami rzeki Madżardy.

Mnóstwo tu również bajkowych wodospadów i jezior, kwitnących aromatycznych hibiskusów i barwnych oleandrów. Takie połączenie surowej pustyni z egzotyczną oazą czyni z Tunezji miejsce niezwykle piękne, a położenie między morzem i pustynią sprawia, że Tunezja uważana jest za kraj kontrastów i zróżnicowanego krajobrazu.

Możemy tu zwiedzić piaszczyste wschodnie wybrzeże Sahal z dobrze rozwiniętą bazą noclegową i gastronomiczną, udać się na niezapomnianą przygodę po saharyjskich wydmach, oddać się wodnym szaleństwom w ciepłym, błękitnym, zachęcającym do kąpieli morzu, albo delektować się widokiem i zapachem sadów daktylowych, drzewek cytrusowych, figowców i bananowców.

Dlaczego Tunezja?
Tunezja jako kraj znajdujący się w strategicznym punkcie – w samym centrum Morza Śródziemnego przez wieki narażona była na imperialne ataki licznych europejskich ludów, dlatego dziedzictwo kulturowe tego małego państwa jest niezwykle bogate i zróżnicowane.

Architektura tunezyjskich miast nosi znamiona wpływów rzymskich, fenicjańskich, francuskich, są tu również budowle z nutką orientu – ślady po panowaniu tureckim. W związku z tym więc, że w Tunezji od wieków krzyżowały się wpływy europejskie, arabskie i saharyjskie, kraj ten pozostaje szalenie fascynujący i tajemniczy dla turystów.

Republika Tunezji topograficznie zalicza się do tak zwanych krajów Maghrebu, poetycko określanych jako “kraje zachodzącego słońca". Jest to najmniejszy kraj zespołu maghrebskiego o powierzchni 164.000 km2. Stolicą państwa jest starożytny

Tunis, miasto o historii liczącej ponad 3000 lat o niezwykłej architekturze zabytków, z licznymi atrakcjami turystycznymi. Inne główne miasta to El Jem, Hammamet, Monastir, Sousse i Port el Kantaoui.

Ciekawe wydarzenia

lipiec - Yasmine Hammamet Festival - w Hammamecie
przełom lipca i sierpnia - Międzynarodowy Festiwal w Kartaginie
przełom lipca i sierpnia - Międzynarodowy Festiwal w Sousse

Tunezja administracyjnie
Tunezję zamieszkuje około 9 milionów mieszkańców, głównie Arabów i Berberów. Oficjalnym językiem jest arabski, ale w użyciu jest także język francuski (pozostałości kolonialnej Francuskiej Afryki), bez problemu porozumieć się można także po angielsku i niemiecku.

Od 1959 roku Tunezja jest republiką demokratyczną typu prezydenckiego. Prezydent jest jednocześnie głową państwa i rządu. Zgromadzenie Narodowe pochodzi z wyborów powszechnych.

Ze względu na specyfikę arabską praktycznie każdy z prezydentów traktowany jest jak dożywotni władca, a zmiana odbywa się przy okazji pałacowego przewrotu. Dominującą religią jest islam (99% ludności), ale na obszarach turystycznych praktycznie jest to nieodczuwalne.

Hammamet

Jak dłoń wyciągnięta w stronę Europy, zaledwie 140 km od Sycylii, półwysep Cap Bon  zachwyca zapachem jaśminu i hibiskusa, kolorami winnej latorośli, drzewek pomarańczowych,  mandarynkowych i cytrynowych, które uginają się pod ciężarem swoich owoców.U nasady półwyspu leży Hammamet, najstarszy i jak dotąd największy ośrodek turystyczny Tunezji. Nazwa miasta nawiązuje do hammamu i przypomina o termach i prywatnych łaźniach, które znajdowały się na tym terenie jeszcze w czasach starożytnych. Dla turystyki odkryli Hammamet europejscy bogacze, przybywający tu w latach 20. ubiegłego wieku. Rumuński milioner George Sebastian wybudował w odległości 3 km od medyny wspaniałą willę, do której, zapraszał miłośników sztuki oraz członków wyższych sfer. Bywali tu Paul Klee i André Gide, w czasie wojny przebywał Rommel, a nieco później Winston Churchill pisał tu swoje pamiętniki. Obecnie willa należy do państwa i można ją zwiedzić. Mieści się w niej Międzynarodowe Centrum Kulturalne.

W latach 60. ubiegłego wieku Hammamet stał się miejscem spotkań awangardy, co wkrótce doprowadziło do napływu coraz większych rzesz turystów pragnących skorzystać z pięknych plaż, ciepłego morza i uroku tego miejsca. Dla nich powstały hotele na północ i południe od medyny oraz towarzyszące hotelom zaplecze w postaci restauracji, barów, dyskotek, klubów nocnych, sklepów, kortów tenisowych, centrów sportów wodnych i nurkowania, pól golfowych. Najmłodszą i najnowocześniejszą dzielnicą Hammametu jest wciąż rozbudowująca się Yasmine, której przestronne hotele mieszczą w sobie wspaniale zorganizowane ośrodki Spa z zabiegami thalassoterapii lub balneoterapii oraz ogromne sale centrów biznesowo-konferencyjnych.

Informacje praktyczne

Pilot: Turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań, którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.
Wizy: Nie są wymagane. Paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy.
Czas przelotu: Warszawa-Monastyr - ok. 3 godz.
Czas lokalny: czas polski.
Język: arabski, francuski, w miejscach turystycznych również angielski i niemiecki.
Napięcie: 220 V, standardowe gniazdka.
Waluta: Dinar (TND), 1 TND = ok. 1,9 PLN; w obiegu są zarówno banknoty, jak i monety.
Grupy wyznaniowe: Tunezja jest krajem muzułmańskim, gdzie zarówno zasady religijne, jak i tradycyjne obyczaje są żywe i powszechnie praktykowane. Turyści powinni się odpowiednio zachowywać, szczególnie w miejscach publicznych, meczetach itp. Zbyt swobodny ubiór kobiet może powodować niepożądane reakcje.
Napiwki: obowiązuje zasada, że każdy daje tyle, na ile go stać. Przyjęte jest dawanie napiwków kelnerom (ok. 10% rachunku), bagażowym, pokojówkom, kierowcom i przewodnikom obsługującym wycieczki lokalne.
Ceny w hotelu i restauracjach: obiad – ok. 10 EUR, piwo – ok. 2 EUR, wino – ok. 5 EUR, kawa – ok. 2 EUR.
Plaże: bezpłatne; wypożyczenie leżaka i parasola: darmowe lub za opłatą ok. 10 TND/dzień.

Wycieczki lokalne

Tunis – Kartagina – Sidi Bou Said (1 dzień) – całodniowa wycieczka będąca spotkaniem z fascynujacą historią Tunezji oraz współczesnym życiem mieszkańców stolicy. Zwiedzanie Muzeum Bardo, które pokazuje kolejne etapy historii Tunezji i które posiada najważniejszy w świecie zbiór mozaik. Wizyta w centrum stolicy i spacer wąskimi uliczkami tuniskiej Medyny. Lunch. Przejazd do Kartaginy – obecnie dzielnicy Tunisu, gdzie znajduje się rezydencja prezydencka oraz willowe posiadłości tunezyjskich elit a w starożytności – centrum najpierw imperium fenickiego a później rzymskiej prowincji w Afryce Płn. Zwiedzanie pozostałości po ogromnym kompleksie Term Antoniusza, pochodzących z II – III w. n.e. Przejazd do biało-niebieskiego Sidi Bou Said i spacer uliczkami tego pięknie położonego na wzgórzu miasteczka artystów. Cena – ok. 70 TND.

Sahara Explorer (2 dni) – dwudniowa wyprawa autokarem na południe Tunezji pozwalająca zobaczyć najpiękniejsze krajobrazowe atrakcje południa Tunezji i poczuć gorący oddech największej pustyni świata Sahary.
1 DZIEŃ: Zwiedzanie doskonale zachowanych ruin rzymskiego amfiteatru w El Jem. Przejazd do Matmaty – miejsca księżycowych krajobrazów i domów „troglodytów”. Wizyta w berberyjskim domostwie. Lunch. Dalsza podróż do Douz – nazywanego „Wrotami Sahary”, gdzie można odbyć przejażdżkę na grzbiecie wielbłąda po wydmach Sahary (fakultatywnie –20 TND/os.). Zakwaterowanie kolacja i nocleg.
2 DZIEŃ: Wczesne śniadanie. Przejazd przez największe w Tunezji słone jezioro Chott El Jerid słynne z miraży, które tworzą się przy odpowiednich warunkach pogodowych. Wyprawa jeepami (fakultatywnie - 35 TND/os.) po bezdrożach Wielkiego Ergu Wschodniego i do przepięknie położonych w Górach Atlas oaz: Chebika i Tamerza. Powrót do autokaru. Lunch. Dalsza podróż autokarem do czwartego, świętego miasta islamu – Kairouanu. Postój przed Wielkim Meczetem Sidi Okby. Powrót do hoteli. Cena – 155 TND + 55 TND (wielbłądy + jeepy)

Hammamet i Nabeul (pół dnia) – wycieczka organizowana dla gości z hoteli w Hammamecie. Przejazd do Nabeul – miasteczka garncarzy, gdzie w manufakturze ceramiki można przyjrzeć się procesowi jej tworzenia. Czas wolny na targu w Nabeul. Przejazd do centrum starego Hammametu i wizyta na Medynie – starym mieście arabskim. Kupując tu pamiątki koniecznie należy się targować o cenę. Powrót do hoteli. Cena – 22 TND.

Takruna – Sidi Khelifa (pół dnia) – wycieczka organizowana jest dla gości z hoteli w Sousse i Monastirze. Przejazd do „wiszącej wioski” Takruna malowniczo położonej na skale, której mieszkańcy o jasnej cerze i kasztanowych włosach są świadectwem przemieszania się ludów, jakie dokonało się w ciągu burzliwej historii tych okolic. Spacer po wiosce. Przejazd do Sidi Khelifa i zwiedzanie tamtejszych pozostałości po rzymskim mieście. Powrót do hoteli. Cena – 40 TND.

Medinat Alzahra (wieczór) – brzmi tajemniczo..? I taki właśnie jest Medinat Alzahra. Wieczór w tym miejscu to historia Tunezji przekazana w niesamowitym, ponad godzinnym widowisku. Berberowie, Rzymianie, muzułmanie, Turcy – wszystko to w perfekcyjnie przygotowanym przedstawieniu, także w języku polskim, poprzedzonym kolacją, która wprowadzi nas w atmosferę tajemniczości. Przekroczenie bramy Medinat Alzahra to wejście w zupełnie inny świat – świat z baśni tysiąca i jednej nocy... Cena – ok. 70 TND.

Friguia Park (pół dnia) – przedpołudniowa wycieczka do Parku Friguia to niesamowite spotkanie z fauną Czarnej Afryki. To niezwykłe przenosiny na chwilę z Tunezji muzułmańskiej do kolebki człowieka – do środkowej części kontynentu. Park Friguia to ponad 100 zwierząt – lwy, słonie, żyrafy, kangury oraz wiele, wiele innych – które zwykliśmy utożsamiać z tym kontynentem. Cena – ok. 40 TND.

Monastir

Turystom przybywającym z Europy Monastir kojarzy się przede wszystkim z międzynarodowym portem lotniczym obsługującym ogromną liczbę lotów czarterowych oraz ze strefą turystyczną położoną na północ od centrum miasta, wzdłuż pięknych, szerokich, piaszczystych plaż Skanes i Dkhila.

Ten wypoczynkowy kurort posiada zróżnicowaną bazę hotelową poczynając od klubowych i rodzinnych obiektów po luksusowe pałace. Warunki terenowe i klimatyczne sprzyjają powstaniu bogatej oferty sportowej, począwszy od popularnych sportów wodnych przez nurkowanie, przejażdżki na koniach, wielbłądach i quadach, tenis ziemny, gry zespołowe, strzelanie z łuku, po ekskluzywny golf uprawiany na dwóch 18-dołkowych polach Flamingo i Palm Links. Większość hoteli posiada również fantastycznie przygotowane i wyposażone centra thalassoterapii i balneoterapii, gdzie można zadbać o stan ducha i ciała zażywając relaksacyjnych i leczniczych zabiegów.
Kilka kilometrów od strefy turystycznej znajduje się bogate w pamiątki historyczne centrum Monastiru. Odnaleźć tu można stare arabskie miasto – medynę z fragmentami murów obronnych, obronny klasztor – ribat i Wielki Meczet o typowej dla okresu kiedy został zbudowany, surowej architekturze, którego jedyną ozdobą są rzymskie kolumny, pochodzące ze starożytnej osady Ruspina, położonej kiedyś w tym miejscu.
Monastir to również rodzinne miasto pierwszego prezydenta niepodległej Tunezji – Habiba Bourghiby. W centrum, na Placu du Gouvernorate znajduje się wykonany z brązu pomnik przedstawiający Bourghibę jako młodego mężczyznę. Z inicjatywy prezydenta powstało tu również mauzoleum ku jego czci, którego złota kopuła i dwa strzelające w niebo minarety są dziś wizytówką miasta.

Informacje praktyczne

Turcja

2011-04-08T15:16:00.000-07:00

Turcja to przede wszystkim niezwykła orientalna kultura z całym bogactwem zabytków i interesujących miejsc, to złocisty piasek gorących plaż, egzotyczna roślinność i ciepłe, błękitne morze zapraszające do kąpieli. Turcja jest nie tylko prawdziwym rajem dla zwolenników aktywnego wypoczynku, ale również niezwykle pociągającym miejscem dla ludzi interesujących się reliktami przeszłości i kulturą islamu.

Tutaj znajdziecie Państwo wszelkie udogodnienia i rozrywki, poznacie wspaniałych ludzi i przeżyjecie niezapomniane chwile na ciepłych, kilometrami ciągnących się egzotycznych plażach.

Kultura i zabytki
Turcja to również kraj wielkich kontrastów, tutaj bowiem spotykają się liczne kultury i ludy, a swoista mieszanka archaiczności zaklętej w zabytkach kultury i sztuki w ciekawy sposób łączy się z najnowszymi osiągnięciami techniki i nowoczesnymi ośrodkami turystycznymi, które odwiedzającym Turcję turystom oferują szereg luksusowych hoteli i apartamentów.

Ten niezwykły kraj położony na styku dwóch kontynentów Europy i Azji to nie tylko bogactwo pradawnej cywilizacji, unikatowe zabytki islamskie i europejskie, ale coś jeszcze - kultura, kryjąca w sobie tajemnicę, w naturalny sposób zespolona z religią islamu i specyficzną, odmienną od naszej tradycją i obyczajowością.

Tym, którzy naprawdę chcą poczuć ducha Turcji, polecamy wycieczkę do Istambułu. Na tamtejszym bazarze (Grand Bazaar) znajdziemy ślady tureckiej sztuki i obyczajowości zaklęte w tysiącu świecidełek, barwnych dywanach i chustach oraz oryginalnych pamiątkach.

Dlaczego właśnie Turcja?
Dla każdego spragnionego ciepła turysty pierwszym i chyba najważniejszym powodem jest pogoda sprzyjająca kąpielom słonecznym przez 320 dni w roku. Wybrzeża czterech mórz: Śródziemnomorskiego, Marmara, Egejskiego i Czarnego kuszą piaszczystymi plażami i lazurową wodą.
Zwolennicy czynnego wypoczynku mogą uprawiać w Turcji nie tylko sporty wodne, ale również rekking i paragliding. Dla miłośników zabytków czeka Troja, Milet, Didyma, Efez, Pergamon, zabytki Persów, Hetytów, Turków selżuckich i osmańskich. Dla turystów, którzy chcą i pozwiedzać i poleniuchować – bajkowa Kapadocja, podziemne świątynie i miasta, a także Dolina Motyli.

Jednak tym, co najbardziej fascynuje turystę są odmienna kultura i zwyczaje. Feeria barw na bazarze, zapach kawy i egzotycznych przypraw przywołują atmosferę Orientu.

Turcy są znani z gościnności i życzliwości, a także ognistego temperamentu, dlatego uchodzą za świetnych towarzyszy podczas imprez. Jeżeli do atrakcji, jakie oferuje Turcja dodamy świetną bazę noclegową, wyśmienitą kuchnię i ceny znacznie niższe niż w Polsce, trudno będzie znaleźć kraj bardziej godny odwiedzenia.

Oludeniz

Oludeniz to zdecydowanie najpiękniejsza plaża Turcji. Oddalone o 13 km od Fethiye miasteczko jest przepięknie położone w malowniczej zatoce, otoczonej z trzech stron wysokimi górami, z których najwyższą jest Babadag (1950 m n.p.m.). Piękna, szeroka plaża kończy się słynną laguną, której piękno corocznie przyciąga tysiące turystów z całego świata.

Cały teren jest objęty granicami parku krajobrazowego, z tego powodu nie ma tutaj tak charakterystycznych dla innych części Turcji placów budowy, a wszystkie hotele są niewielkie, jednopiętrowe, pięknie wkomponowane w otoczenie. Bardzo ograniczony ruch uliczny (nie ma tu żadnej trasy przejazdowej) sprawia, że okolica jest bardzo bezpieczna i polecana również dla rodzin. Ale Oludeniz to nie tylko spokój, cisza i piękne krajobrazy. To także miejsce pełne uroczych sklepików oraz ciekawego życia nocnego, gdyż znajduje się tu sporo barów, restauracji i nocnych klubów – wszystkie skupione wokół plaży. Oludeniz to także słynne na cały świat centrum paraglidingowe. Wspaniałe warunki naturalne, klimat, przepiękne widoki oraz wysokie góry, spowodowały, że corocznie w Oludeniz odbywa się międzynarodowy festiwal „Air Games”. Oludeniz to piękne, wakacyjne miejsce, sprzyjające prawdziwemu wypoczynkowi, gdzie czas płynie leniwie, a dni upływają na przewracaniu się z boku na bok na leżaku przy basenie i wielogodzinnym kontemplowaniu w ciszy i spokoju. Dla wytrwałych nocne życie w Hisaronu czy Ovacik i możliwość szaleństw w towarzystwie wesołych turystów, którym ojczystym językiem jest angielski. To miejsce oderwane od szarej codzienności, które jest rajem dla poszukiwaczy spokoju i „pięknych okoliczności przyrody”.

Informacje praktyczne

Pilot: Turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: Są wymagane. Turystyczna ważna jest 1 miesiąc: obowiązkowo należy ją wykupić na lotnisku w Antalyi – 20 USD lub 15 EUR. Paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy.

Czas lokalny: czas polski plus 1 godz.

Język: turecki; można także porozumiewać się po angielsku, coraz częściej po polsku.

Waluta: 1 stycznia 2005 r. w Turcji nastąpiła denominacja lira tureckiego i obcięcie sześciu zer. Banknoty są o nominałach od 1 do 100 lirów, monety od 1 do 50 kurusz, czyli tureckich groszy. Przewidywany kurs wymiany to: 1 EUR = 1,8 lira.

Napiwki. Obowiązuje zasada, że każdy daje tyle, na ile go stać. Zarobki w Turcji są niskie i napiwki są często dużą pomocą finansową. Przyjęte jest dawanie napiwków kierowcom przy wycieczkach lokalnych oraz kelnerom. Normalnie przyjęte jest ok. 5-10%.

Czas przelotu: Polska – Dalaman – ok. 3 godz.

Hotele: w Oludeniz hotele są niewielkie, jednopiętrowe, czasem dodatkowe pokoje są budowane w tzw. przyziemiu. W miasteczku praktycznie nie buduje się nowych hoteli, gdyż teren jest ograniczony wysokimi górami. Hotele z reguły też nie zajmują dużego terenu, pokoje są raczej niewielkie. Są skromniejsze niż w okolicach Antalyi, za to przepięknie położone, z bardzo przyjazną, rodzinną atmosferą. Obsługa w hotelach odnosi się z większym szacunkiem do gości.

Plaże: LAGUNA – najpiękniejsza plaża w Turcji – wejście jest płatne ok. 1,5 EUR/os. Oprócz tego w Oludeniz znajduje się publiczna, szeroka, piaszczysto-kamienista plaża, gdzie wejście jest bezpłatne. Wszędzie natomiast płaci się za leżaki i parasole – ok. 2 EUR/os.

Tabela temperatur

MIESIĄC	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X
DZIEŃ	20	25	30	33	33	28	22
NOC	8	13	17	20	20	16	12
WODA	14	18	22	24	25	23	20

Wycieczki lokalne

Efez – całodniowa wycieczka do jednego z najpiękniejszych antycznych miast. Zwiedzanie pozostałości Agory, z niezliczonymi kolumnami, świątyni Hadriana, Drogi Arkadyjskiej wiodącej do portu. W drodze powrotnej odwiedziny w domku-kaplicy Panama Kapulu, gdzie według legendy swoje ostatnie dni spędziła Matka Boska. Cena – ok. 80 EUR.

Pamukkale – cud natury. Całodniowa wycieczka do niezwykłego miejsca, z możliwością spaceru wśród słynnych wapiennych tarasów, kąpieli w wodzie termalnej oraz zwiedzania Hierapolis – starożytnego ośrodka leczniczego z ok. 190 r. p.n.e. Cena – ok. 55 EUR.

Dalyan – wyprawa nad turecką „Amazonkę”, wraz z rejsem oraz szaloną zabawą w czasie kąpieli błotnych. Tropikalna przyroda, zachwycające krajobrazy oraz świetna zabawa gwarantowana! Cena – ok. 55 EUR.

Błękitny rejs do 12 wysp – kilkugodzinny rejs jachtem wokół 12-tu wysepek, z możliwością kąpieli morskich i słonecznych w otoczeniu przepięknych krajobrazów. W czasie rejsu będzie można podziwiać ruiny antycznych budowli greckiego pochodzenia, które pozostały do dnia dzisiejszego na urokliwych wysepkach porozrzucanych po całej Zatoce Fethiyskiej. Cena – ok. 50 EUR.

Rodos – całodzienna wyprawa. Rejs promem na Rodos na pewno na długo utkwi w Państwa pamięci. W cenę wliczony jest trasport do portu w Marmaris oraz przeprawa promowa. Czas na Rodos (ok. 7 godz.) na indywidualne zwiedzania miasta. Cena ok. 85 EUR.

Nurkowanie – do Państwa dyspozycji będzie wykwalifikowana kadra i profesjonalny sprzęt. Zespół doświadczonych nurków znalazł najciekawsze miejsca, które zachwycą nawet profesjonalistów w tej dziedzinie. Zapraszamy wszystkich od amatorów, po tych, którzy już zasmakowali tego ekscytującego sportu, do wspólnej zabawy. Jeszcze nigdy karmienie ryb nie sprawiło tyle radości co tu. Cena – ok. 69 EUR.

Sarigerme

Jeśli do tej pory Turcja kojarzyła Ci się z tłumami turystów, nieznośnym hałasem, setkami hoteli, niedokończonymi konstrukcjami i olbrzymim ruchem ulicznym, Sarigerme i Dalyan na pewno miło Cię zaskoczą. W tym niezwykłym miejscu Turcji, czeka Cię prawdziwy wypoczynek, spokój i relaks na łonie przyrody w jednym z najpiękniejszych miejsc, jakie widziałeś w życiu!Sarigerme - to przede wszystkim piękna, szeroka, ciągnąca się na wiele kilometrów, piaszczysta plaża, uznawana za jedną z najlepszych w Turcji. Piasek ma złoty kolor, jest drobny i miękki, idealny dla dzieci jak i osób aktywnie odpoczywających, a do tego rozpościera się stąd piękny widok na zatokę i porozrzucane po niej malownicze wysepki. Do tego jest to miejsce idealne dla osób ceniących sobie wypoczynek w otoczeniu natury, z lasem piniowym, który zdobi okoliczne wzgórza i z terenem otoczonym parkiem narodowym, gdyż również i tutaj pojawiąją się znane nam z Dalyanu zółwie Caretta. Dzięki temu na plaży panuje spokój i cisza sprzyjająca prawdziwemu wypoczynkowi z dala od zgiełku, mimo iż wzdłuż plaży zbudowano kilka dużych, luksusowych hoteli - wiosek turystycznych z mnóstwem atrakcji na miejscu, jak parki wodne dla dzieci, szeroki wachlarz możliwych do uprawiania sportów, animacjami w ciągu dnia i wieczorami. Wielkość plaży gwarantuje jednak wypoczynek w prawdziwej ciszy i spokoju. Miejscowość jest też idealną bazą wypadową dla licznych organizowanych stąd wycieczek, jak np. do ruin starożytnego Efezu, cudu natury - Pamukkale, czy na greckie Rodos. Są też wyprawy czysto rekreacyjne, jak na kąpiele błotne do Dalyanu, rejs po 12 wyspach z Fethiye, czy spacer po wąwozie Saklikent. Sarigerme oddalone jest zaledwie ok. 15 km od międzynarodowego portu lotniczego w Dalaman, stąd bardzo krótki transfer z lotniska do hotelu, co sprawia, iż podróż tutaj jest wyjątkowo wygodna i polecana rodzinom z dziećmi.

Informacje praktyczne

Pilot: Turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: Są wymagane. Turystyczna ważna jest 1 miesiąc: obowiązkowo należy ją wykupić na lotnisku – 20 USD lub 15 EUR. Paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy.

Czas lokalny: czas polski plus 1 godz.

Język: turecki; można także porozumiewać się po angielsku, coraz częściej po polsku.

Napiwki: Obowiązuje zasada, że każdy daje tyle, na ile go stać. Zarobki w Turcji są niskie i napiwki są często dużą pomocą finansową. Przyjęte jest dawanie napiwków kierowcom przy wycieczkach lokalnych oraz kelnerom. Normalnie przyjęte jest ok. 5-10%.

Tabela temperatur

MIESIĄC	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X
DZIEŃ	20	25	28	34	34	29	24
NOC	11	15	19	23	23	19	15
WODA	16	18	21	25	25	25	23

Wycieczki lokalne

Pamukkale - ok. 69 EUR.

Efez - ok. 89 EUR.

Rodos - ok. 90 EUR.

Błękitny rejs wokół 12 wysp - kilkigodzinny rejs statkiem wokół 12 wysepek. Czas na relaks, kąpiel morska, opalanie oraz na odpoczynek po nocnych szaleństwach. Cena ok. 45 EUR(zawiera lunch; napoje płatne).

Tlos-Saklikent - ok. 55 EUR.

Łaźnia Turecka (Hamam) - ok. 30 EUR.

Alanya

Najpopularniejsza miejscowość Riwiery Tureckiej, z niezliczoną ilością hoteli i mnóstwem atrakcji turystycznych, położona ok. 120 km na wschód od Antalyi, gdzie znajduje się międzynarodowy port lotniczy. Słynny kurort otaczają góry Taurus od północy, od południa zaś ciepłe wody Morza Śródziemnego. Miasto posiada bogatą historię, w której odegrali swoją rolę Grecy, Rzymianie, Turcy Seldżuccy, a także piraci, mający tu swoją bazę wypadową.Wybierając Alanyę masz największy wybór: zasłużony odpoczynek i lenistwo w hotelu, rodzinne wczasy w hotelach klubowych, zwiedzanie grupowe lub na własną rękę, sporty ekstremalne i wodne lub szaloną zabawę do białego rana, a do tego bardzo ciekawe wycieczki lokalne. Alanya to spore miasto, z dużą ilością miejsc wartych zobaczenia. W dzień „indywidualisty” można tu spacerować po zielonych parkach z fontannami, zwiedzić wielką jaskinię, wdrapać się na potężną twierdzę, skąd rozpościera się wspaniały widok, a przy okazji zrobić olbrzymie zakupy. W dniu „szaleństwa” można skorzystać z szerokiej gamy sportów wodnych, pograć w tenisa czy skoczyć na bungee, lub udać się na zwariowany rafting czy jeep safari by poczuć adrenalinę we krwi. Za to w nocy koniecznie trzeba sprawdzić swoje umiejętności taneczne w niezliczonych dyskotekach i klubach, gdzie zabawa trwa do białego rana. W dniu „weterana” po prostu odpoczywać na plaży czy w hotelu i pozwalać, by żarliwi kelnerzy nie spoczęli ani przez chwilę, szczególnie w hotelach typu all inclusive. Na koniec, w dniu „odkrywcy” pojechać na wspaniałą wycieczkę, choćby do jednego z najpiękniejszych cudów natury na Ziemi – Kapadocji.

Informacje praktyczne

Pilot: Turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: Są wymagane. Turystyczna ważna jest 1 miesiąc: obowiązkowo należy ją wykupić na lotnisku w Antalyi – 20 USD lub 15 EUR. Paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy.

Czas lokalny: czas polski plus 1 godz.

Język: turecki; można także porozumiewać się po angielsku, coraz częściej po polsku.

Czas przelotu: Polska-Antalya - ok. 3 godz.

Ceny: SIDE: piwo – ok. 1 EUR, lunch – ok. 6 EUR; ALANYA: piwo – ok. 2 EUR (w dyskotekach w porcie ok. 4 EUR), lunch – ok. 8 EUR; KEMER: piwo – ok. 2 EUR, lunch – ok. 10 EUR. Klimatyzacja. Uruchamiana jest tylko w miesiącach najcieplejszych czyli od czerwca do września. Często działa ona kilkanaście godzin na dobę, gdyż zakłada się, że goście większą część dnia spędzają poza hotelem. W niektórych hotelach klimatyzacja jest sterowana indywidualnie czyli może działać 24 godz. na dobę, jest to jednak rzadkością nawet w hotelach ****.

All Inclusive: w Turcji zwyczajowo oferta „all inclusive” obejmuje tylko posiłki i lokalne napoje w ograniczonych godzinach, zwykle od 10.00 do 23.00. Wszelkie dodatkowe świadczenia, typu sporty, sejf, masaż, sauna, a nawet mini-bar są dodatkowo płatne. Warto wiedzieć, że oprócz napojów importowanych, soki ze świeżo wyciskanych owoców oraz kawa po turecku są również dodatkowo płatne. All inclusive nie dotyczy plaży, chyba że w opisie hotelu wskazano inaczej.

Komunikacja: działa bardzo sprawnie i jest niedroga. Nawet z hoteli odległych od centrum miasta z łatwością można dojechać dolmuszem czyli lokalnym mini-busem. Ceny za przejazd to ok. 1 EUR za 15 km. Taksówki wyposażone są w liczniki i ceny są wszędzie takie same. Przejazd 1 km kosztuje ok. 1 EUR.

Plaże: generalnie wstępy są bezpłatne, płaci się za wynajem leżaka i parasola, a wysokość opłaty zależy od plaży. Najdroższa jest plaża Kleopatry (ok. 5 EUR); plaża wschodnia w Alanyi oraz w Side jest tańsza – ok. 2-3 EUR.

Co warto wiedzieć: W Turcji przestrzegana jest zasada, że jakiekolwiek napoje czy owoce zakupione poza terenem hotelu nie można wnosić do pokojów. Wiąże się to przede wszystkim z tym, że w tropikalnym klimacie wszystko psuje się dość szybko i pojawiają się insekty, których usunięcie jest bardzo kosztowne.

Tabela temperatur

MIESIĄC	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X
DZIEŃ	20	25	28	34	34	29	24
NOC	11	15	19	23	23	19	15
WODA	16	18	21	25	25	25	23

Wycieczki

lokalne

Alanya Boat Tour – kilkugodzinny rejs jachtem wzdłuż wybrzeża Alanyi z lunchem na pokładzie oraz napojami. Wspaniały relaks, możliwość kąpieli morskich i słonecznych. Odrobina zapomnienia dla każdego! Cena – ok. 45 EUR. Dla gości w Side organizowany jest Side Boat Tour w cenie ok. 45 EUR.
Kapadocja – dwudniowa wycieczka, z noclegiem w centrum Kapadocji. Cena zawiera dwa posiłki dziennie, przejazd klimatyzowanym autokarem, opiekę pilota i przewodnika, bilety wstępu do zwiedzanych obiektów. Program obejmuje m.in. wizytę w Konyi, gdzie znajduje się mauzoleum Mevlany, zwiedzanie podziemnego miasta, wizytę w słynnych kościołach kapadockich, podziwianie niesamowitych krajobrazów tej nieziemskiej krainy. Cena – ok. 109 EUR.
Pamukkale – całodniowa wycieczka do jednego z najwspanialszych cudów natury. Cena zawiera przejazd klimatyzowanym autokarem, opiekę pilota i przewodnika, bilety wstępu do zwiedzanych obiektów. Program obejmuje spacer po słynnych wapiennych tarasach, zwiedzanie starożytnego miasta Hierapolis. Cena – ok. 59 EUR.
Alanya City – zwiedzanie Alanyi, a w programie wizyta w jaskini Damlatas, zwiedzanie słynnej twierdzy górującej nad miastem, oraz krótki rejs wokół malowniczego półwyspu z lunchem na pokładzie. Dla tych, którzy są tu po raz pierwszy pozycja obowiązkowa! Cena – ok. 45 EUR z Alanyi, 45 EUR z Side.
Jeep Safari – całodzienna wycieczka, której cena obejmuje lunch. Prosimy o zabranie prawa jazdy – tutaj każdy może prowadzić jeepa po górskich bezdrożach. Dodatkową atrakcją programu jest przejazd przez typowe tureckie wioski, gdzie życie płynie niezmiennie od setek lat. Cena – ok. 44 EUR.
Quad Safari – ok. 46 EUR.
Manavgat – prawdziwy relaks – całodzienna wycieczka, której cena obejmuje lunch oraz nielimitowaną ilość napojów chłodzących oraz lokalnych napojów alkoholowych. Relaksujący rejs po rzece Manavgat z przystankiem przy Paradise Beach, którą z jednej strony oblewają ciepłe wody Morza Śródziemnego, z drugiej zaś zimne wody rzeki. Po lunchu niespodzianki! Cena – ok. 38 EUR z Alanyi, 38 EUR z Side.
Rafting – ekscytująca przygoda dla wszystkich – całodzienna wycieczka, której cena obejmuje lunch. Spływ pontonami po rwącej górskiej rzece pod opieką wykwalifi kowanej ekipy. To wycieczka dla każdego! Cena – ok. 45 EUR z Alanyi, 46 EUR z Side.
Turecka noc – to warto przeżyć! – kolacja z pokazami folklorystycznymi, pochodzącymi z różnych części Turcji oraz oczywiście z tańcem brzucha. Dużo niespodzianek. Zabawa gwarantowana! Cena – ok. 50 EUR.
Hamam – czyli wizyta w tureckiej łaźni wraz z masażem, zawartym w cenie. Cena – ok. 42 EUR.

Hiszpania

2011-04-08T12:05:00.000-07:00

Hiszpania liczy 41 mln. mieszkańców i każdego roku przyjmuje
ponad 58 milionów turystów, zajmuje obszar 504 780 km2,
stolica i jednocześnie największym miastem jest Madryt.
Państwo składa się z 17 niezależnych pod siebie regionów, które
obejmują 50 prowincji. Hiszpania jest oddzielona na północy
Pirenejami od Europy, na południu nieomal sięga Afryki.
Ma bardzo długie atlantyckie i śródziemnomorskiego wybrzeża oraz dwa archipelagi-
Baleary i Wyspy Kanaryjskie. Bardzo rożne są tu
zarówno klimat, jak i pejzaż, który zmienia się od pokrytych
śniegiem pirenejskich szczytów, poprzez zielone łąki położone w Galicji i gaje pomarańczowe
w Walencji i do pustynnej Almerii.

Teneryfa

Największa z archipelagu Wysp Kanaryjskich leży tylko 300 km od wybrzeży Afryki i, chociaż hiszpańska i europejska, czuć już tutaj egzotykę. Niesłychanie zróżnicowana krajobrazowo i klimatycznie ma dwie wyraźnie różne części, które oddziela pasmo gór: cieplejsze, bardziej słoneczne południe z piaszczystymi plażami i chłodniejszą północ, z bujną tropikalną roślinnością, uprawami bananów i naturalnymi plażami z czarnym i szarym piaskiem. Głównym ośrodkiem turystycznym północnej Teneryfy jest Puerto de la Cruz. Warto tu zobaczyć Stare Miasto z licznymi zabytkami, kościołami, kaplicami, twierdzę San Felipe, Park Taoro z nowoczesnym pałacowym kasynem i ogród zoologiczny Loro Parque. Najsłynniejszą plażą północy jest Las Teresitas, o długości ok. 1 km, ze złotym saharyjskim piaskiem. Stolicą południowej Teneryfy, gdzie przez cały rok świeci słońce, jest Playa de las Americas – nowoczesny kurort z mnóstwem hoteli i tętniącym nocnym życiem, ze słynną promenadą ciągnącą się kilometrami wzdłuż oceanu. Łączy ona Playa de las Americas z tradycyjnym Los Cristianos i elegancką Playa del Duque. Plaże o ciemnym wulkanicznym piasku łagodnie schodzą do oceanu. Spokojniejszą alternatywą Playa de las Americas jest jej dzielnica Costa Adeje, szczególnie polecana na rodzinny wypoczynek. Jest tu ładna plaża i promenada z barami i restauracjami. Równie wspaniałe plaże znajduję się w Puerto Santiago i Los Gigantes, wyróżnia się tu plaża Playa de la Arena z naturalnym i zupełnie czarnym piaskiem.

Pogoda całoroczna - Temperatura całoroczna na Teneryfie i godziny słoneczne

miesiąc

Sty

Lut

Mar

Kwi

Maj

Cze

Lip

Sie

Wrz

Paz

Lis

Gru

temperatura w dzień

21°

22°

23°

24°

27°

30°

31°

32°

31°

28°

24°

22°

temperatura wody

19°

20°

23°

25°

26°

25°

24°

21°

20°

godzin słonecznych

10g

11g

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Czas przelotu: Warszawa – Teneryfa – ok. 5 godz.

Czas lokalny: czas polski minus 1 godz.

Język: hiszpański; można także porozumiewać się po angielsku i niemiecku.

Stolica wyspy: Santa Cruz.

Napięcie: 220 V.

Waluta: Euro (EUR).

Ceny w hotelu i restauracji: obiad – od 14 EUR, woda – ok. 3 EUR, piwo – ok. 1 EUR, wino – ok. 10 EUR.

Komunikacja: dość sprawna i niedroga (taksówki, lokalne autobusy).

Plaże: wstęp bezpłatny; serwis plażowy (2 leżaki + parasol) – ok. 9 EUR/dzień.

Teneryfa Siam park

Fuerteventura

Fuerteventura liczy aż 22 miliony lat, jest najstarszą, najdłuższą i drugą co do wielkości wyspą Archipelagu Kanaryjskiego. Jej linia brzegowa liczy 340 km, z czego duża część to zjawiskowe plaże. Piasek na plaże nawiewany jest prosto z Sahary – stąd do Afryki jest jedynie 115 km! Utrzymująca się przez cały rok na stałym poziomie temperatura, ok. 22°C, intensywne światło, rewelacyjne warunki do uprawiania windsurfingu i piękne pejzaże czynią wyspę fantastycznym miejscem na wakacje. Jej środkowa część to fascynujące górskie pejzaże, na zachodzie przeważa wybrzeże klifowe, najpiękniejsze plaże znajdują się na wschodzie. Turyści chętnie odwiedzają półwysep Jandia, na południu Fuerteventury. Na jego wschodnim wybrzeżu znajdują popularne resorty wczasowe: Costa Calma i Morro Jable. Costa Calma, szczyci się najdłuższymi plażami na wyspie, ze słynną Playa Barca, wzdłuż których położone są wysokiej klasy hotele. Jest tu kilka centrów handlowych z restauracjami i barami, raz w tygodniu odbywają się kolorowe targi.
Najwcześniej rano na plażach pojawiają się amatorzy joggingu i coraz popularniejszego nordic walkingu, później przybywają miłośnicy klasycznego plażowania. Plaże Costa Calma są częścią Playas de Jandia, ciągnących się wzdłuż wschodniego wybrzeża półwyspu Jandia. Plaża Sotavento – czyli zawietrzna, o długości ok. 5 km i szerokości kilkaset metrów, która zmienia się w czasie przypływów, to wizytówka Fuerteventury. Dzięki sprzyjającym wiatrom jest miejscem światowych mistrzostw w różnych kategoriach windsurfingu i rajem dla miłośników tego sportu, na wszystkich stopniach zaawansowania. Znajduje się tu znana szkoła windsurfingu i kitesurfingu – Rene Egli. Na samym południu leży duży kurort – Morro Jable, zbudowany wokół dawnej osady rybackiej i portu.
Wspaniała plaża Matorral z białym piaskiem ma ponad 4 km długości, wzdłuż niej biegnie promenada z barami, kawiarniami, sklepami i restauracjami. Latarnia morska dzieli plażę na część dla tekstylnych i naturystów. Niedaleko stolicy wyspy, Puerto del Rosario i lotniska, leży Caleta de Fuste, zwana także Costa Caleta, z ładną i bezpieczną plażą w zatoce, z jasnym importowanym piaskiem, znakomitą dla rodzin z dziećmi. Nie ma tu mocnych prądów i porywistych wiatrów charakterystycznych dla Sotavento. Krótki transfer z lotniska to także plus dla osób podróżujących z małymi dziećmi. Sklepy, butiki, bary, kawiarnie i restauracje koncentrują się w pobliżu małego portu i El Castillo – budowli z XVIII w., symbolu miejscowości. W okolicy znajduje się 18-dołkowe pole golfowe.
Na północy wyspy leży Corralejo, znana miejscowość wypoczynkowa. Można odnaleźć tu klimaty dawnej rybackiej wioski, w okolicy portu jest dużo sklepików, restauracji, kawiarni i barów. W centrum miejscowości są spokojne plaże lubiane przez rodziny z dziećmi, dalej na południe rozciągają się przepiękne plaże z drobnym piaskiem i rzeźbionymi wiatrem wydmami. Jak każda z wysp kanaryjskich, Fuerteventura ma swoje typowe przysmaki i produkty. Smakosze cenią znakomite kozie sery, które występują w wielu odmianach. Popularnym likierem jest ron miel, wyrabiany na bazie rumu i miodu palmowego. Znakomite produkty z aloesu – kremy, żele, ekstrakty, są chętnie kupowane z uwagi na właściwości lecznicze i kosmetyczne.

Informacje praktyczne

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: nie są wymagane.

Czas przelotu: Warszawa – Puerto del Rosario – ok. 5 godz.

Czas lokalny: czas polski minus 1 godz.

Język: hiszpański; można także porozumiewać się po angielsku, niemiecku.

Stolica wyspy: Puerto del Rosario.

Napięcie: 220 V.

Waluta: euro (EUR).

Ceny w hotelu i restauracji: obiad – od 13 EUR, woda – ok. 2 EUR, piwo – ok. 2 EUR, wino – ok. 9 EUR; w sklepach nawet o połowę taniej.

Komunikacja: dość sprawna i niedroga (taksówki, lokalne autobusy).

Plaże: wstęp bezpłatny; serwis plażowy (2 leżaki + parasol) – ok. 9 EUR/dzień.

Wycieczki lokalne

Gran Tour Fuerteventura – wizyta w miejscowości Betancuria, pierwszej stolicy wyspy: zwiedzanie kościoła Santa Maria, prezentacja wyrobów z aloesu – najpopularniejszego produktu wyspy. Przejazd do punktu widokowego Mirador Morro Velosa, skąd widać zarys Lanzarote. Degustacja wyśmienitych kozich serów, obiad w restauracji. Dalej trasa wiedzie na północ, mijając La Oliva, przez najstarszy kurort Corralejo. Postój przy słynnych wydmach. Powrót wschodnim wybrzeżem, mijając po drodze najgroźniejszy wulkan wyspy – Czerwoną Górę i Salinas del Carmen – saliny, gdzie pozyskiwano sól z oceanu. Wyjazd ok. godz. 9.00, powrót ok. godz. 18.00. Cena – ok. 45 EUR.
Wyspa Lanzarote – wizyta w regionie La Geria, na pejzaż którego składa się zastygła lawa i popiół wulkaniczny. Przejazd na północ wyspy do Jameos del Agua – jaskini zaadaptowanej przez lokalnego artystę Cezara Manrique. Przejazd do Doliny Tysiąca Palm. Przerwa na obiad. Wjazd na Pico del Chache, najwyższy szczyt Lanzarote, skąd rozpościera się przepiękny widok na wulkan La Corona. Przejazd wybrzeżem zachodnim do Parku Narodowego Timanfaya – Góry Ognia, największej atrakcji wyspy i uczestnictwo w doświadczeniach geotermalnych. Ostatnim punktem programu są mijane po drodze Salinas del Janubio i Los Hervidores – urwiste wybrzeże, gdzie lawa spotkała się z oceanem. Powrót ok. godz. 19.30. Cena bez obiadu – ok. 70 EUR (z Costa Calma i Jandia – ok. 75 EUR). Cena z obiadem – ok. 77 EUR (z Costa Calma i Jandia – ok. 80 EUR).
Oasis Park – wizyta w parku zoologicznym: pokaz tresury papug, przejażdżka w karawanie wielbłądów, pokaz aligatorów, węży i lwów morskich. Spacer po ogrodzie botanicznym, gdzie znajdują się setki gatunków kaktusów. Pokaz drapieżnych ptaków – polujące sowy, sokoły i jastrzębie. Powrót ok. godz. 17.00. Cena – ok. 41 EUR.
Magic Katamaran – 4,5-godzinny rejs katamaranem; opłynięcie półwyspu Jandia i dopłynięcie do Faro de Jandia, najbardziej na południe wysuniętego punktu wyspy. Cena – ok. 50 EUR.
Katamaran na Wyspę Lobos – ok. 5-godzinny rejs na Wyspę Lobos. Na wyspie czas wolny (ok. 2 godz.) lub trekking do wulkanu Lobos. Cena – ok. 47 EUR.
Submarine – rejs łodzią podwodną z portu w Morro Jable. Zejście na głębokość ok. 25 m. W czasie rejsu można podziwiać morską faunę; nurek wabi i dokarmia ryby różnego gatunku. Cena – ok. 59 EUR z Jandia, ok. 64 EUR z Castillo.
Quad Safari – wyprawy na quadach dla osób, które lubią mocne wrażenia. Trasa biegnie wschodnią jak i zachodnią częścią wyspy, ma łącznie ok. 50 km! W czasie 5 godzin wyprawy wizyty w najciekawszych zakątkach wyspy: piaszczysta plaża Sotavento i klifowe wybrzeże w La Pared. Wymagane prawo jazdy. Cena – ok. 65 EUR.
Jet ski – skutery wodne, szaleństwo na wodzie, wolność na oceanie, dobra zabawa i niezapomniane przeżycia. Zabawa trwa 90 minut. Cena – ok. 130 EUR za skuter (1 lub 2 osoby).

Barcelona

Stolica Katalonii i drugie co do wielkości po Madrycie miasto Hiszpanii. Miasto zamieszkuje prawie 1,5 mln mieszkańców, położone jest nad morzem Śródziemnym w północno-wschodniej części Hiszpanii, w regionie autonomicznym Katalonia. Na obszarze tym występuje klimat Śródziemnomorski, średnia temperatura w ciągu roku jest dość wysoka, a opady niskie.

Kultura i turystyka

Barcelonę można zaliczyć do grupy najpiękniejszych miast Europy. Na każdym kroku można spotkać zabytkową architekturę, urokliwe uliczki i parki. W 1992 roku miasto organizowało Letnie Igrzyska Olimpijskie, przez co stało się jeszcze bardziej z znane wśród turystów zagranicznych.

Transport

Solidnym fundamentem komunikacji miejskiej jest składająca się z 9 linii sieć metra oraz średnio rozbudowana sieć autobusów miejskich. W pobliżu miasta znajduje się międzynarodowe lotnisko, do którego najłatwiej dojechać szybkim pociągiem podmiejskim.

Praktyczne informacje

Samolotem – tanimi liniami: Norwegian z Warszawy (w lipcu już od 350 zł w dwie strony), Sky Europe z Krakowa lub Wizz Air z Katowic, od 500 zł w dwie strony. Samolotem rejsowym z przesiadką w Monachium lub Zurychu – ok. 850 zł w dwie strony.
Autobusem – bilet w dwie strony – od ok. 650 zł, samochodem – z Warszawy – ok. 2500 km.

Z lotniska – pociągiem (2,50 euro, 18 minut, co 30 minut) na Dworzec Barcelona Sants (główny dworzec, 3 km od centrum, aerobusem – 3,30 euro, 30 minut, co 12 minut; taxi – 20-25 euro; samochodem – z autostrady zjazdem do Port Vel.

Parkingi w centrum są bardzo drogie – do 20 euro za dobę, parkowanie na ulicy – bezpłatne (z wyjątkiem stref z parkomatami i starego miasta), znalezienie wolnego miejsca blisko centrum graniczy z cudem.
Metro – 5 linii, główne stacje węzłowe: Plaća d’Espana, Universitat i Plaća de Catalunya.

Autobusy kursujące po centrum są czerwone, podmiejskie – żółte.
Barcelona Card – przejazdy środkami komunikacji miejskiej + rabaty do muzeów, klubów nocnych, sklepów, restauracji i innych miejsc, 1-5 dni, 17-30 euro, w tym przewodnik po zniżkach i plan miasta.

Barcelona Bus Turistic – piętrowy autobus z otwartym dachem, w ramach biletu trzy trasy do wyboru i 42 przystanki. Można wysiąść, zwiedzać i łapać kolejny kurs, przystanek początkowy na Plaća de Catalunya, codziennie, godz. 9.00-19.00, co 20 minut, 18/22 euro za bilet jedno/dwudniowy, dla dzieci do 12 lat odpowiednio – 11/14 euro, bilet uprawnia do zniżki na przejazd tramwajem do Tibidabo. Rezerwacje: www.barcelona-on-line.es

Lepiej unikać przeciętnych smaków za duże pieniądze w najbardziej turystycznych miejscach (Rambla), raczej poszukać dwie uliczki dalej, dobre i tańsze jedzenie w okolicy La Ribera i El Ravel. Owoców morza najlepiej próbować w La Barceloneta lub w Port Olimpic.

Amaya, Rambla Santa Mónica 20-24, kuchnia baskijska – głównie ryby.
Can Ros, c/Admirall Aixada 7, wyborne owoce morza.

Can Segara, Ronda Sant Antoni 102, Eixample, stacja metra Universitat – kuchnia katalońska.

Restaurante Carpanta, c/Sombreres, niezapomniane chwile w gotyckim wnętrzu.
www.restaurantesBarcelona.com

Najniższy możliwy dzienny budżet to 30 euro, wydatek o 20 euro więcej gwarantuje minimum komfortu; prosty, trzydaniowy posiłek – 6–10 euro, kawa – 1 euro, kieliszek wina – 1,80 euro, butelka
wina w sklepie – już od 3 euro.

Schroniska młodzieżowe – 15-20 euro za łóżko

Rodzinne pensjonaty – od 30 euro/dwójka.

W hotelu – od 50 euro, lepiej zarezerwować wcześniej – m.in. www.chicstays.com
www.barcelona.com

Hostal Levante, Baixada de Sant Miquel 2, od 30 euro za łóżko, www.hostallevante.com

Hostal Alogar, Laforja 98 – 100, dwójka od 50 euro

Husa Oriente***, Ramblas, 45, dwójka od 95 euro.

L’Aquarium – Moll d'Espanya del Port Vell, oceanarium, 21 zbiorników tematycznych, dla posiadających licencję – możliwość nurkowania z rekinami, 15 euro, dzieci 10 euro, seniorzy 12 euro, www.aquariumbcn.com
Muzeum Picassa, c/de Montcada 15 – 19 – jedna z największych kolekcji dzieł malarza na świecie.

Muzeum Sztuki Katalonii (Museum Nacional d’art de Catalunya), Palau Nacional.

Majorka

„Niebo jak turkus, morze jak lazur, góry jak szmaragd, powietrze jak w niebie” – tak pisał o Majorce Chopin. L’Illa de la Calma – Wyspa Spokoju, jak czasem bywa nazywana Majorka, jeszcze do niedawna była senną wyspą, z dala od masowej turystyki.

Teraz można tu odnaleźć spełnienie marzeń o idealnych wakacjach. Krystalicznie czyste Morze Śródziemne, zatoki wdzierające się w głąb lądu, otwartość i gościnność Majorkańczyków połączona z doskonałym standardem hoteli to największe zalety tej pięknej wyspy.
Majorka jest największą wyspą w archipelagu hiszpańskich Balearów. Panuje tu łagodny i ciepły śródziemnomorski klimat, dzięki czemu temperatura w lecie zwykle przekracza 30 stopni Celsjusza. Majorka zachwyca wielobarwnym krajobrazem skomponowanym z bujnie rosnących tu drzew cytrusowych, pomarańczy i cytryn, a wiecznie zielone gaje oliwne przywodzą na myśl starożytne czasy, gdy na wyspę przybyli pierwsi Fenicjanie i Grecy. Nad zachodnim wybrzeżem majestatycznie dominuje pasmo górskie Sierra de Tramontana, gdzie wśród zboczy ukryta jest średniowieczna wioska Valldemossa. To tu na przełomie1838/1839 roku przebywał Fryderyk Chopin wraz z George Sand. Słynna para mieszkała także krótko w oddalonej o 17 km stolicy wyspy Palma de Mallorca. To obecnie wielokulturowe miasto przyciąga jak magnes spragnionych zabawy i wszelkiego rodzaju rozrywek. Mnogość restauracji i dyskotek zadowoli pasjonatów nocnego szaleństwa. Na północnym krańcu wyspy, najdalej wysunięty półwysep Formentor ukazuje dzikie góry schodzące bezpośrednio do morza, prawie pionowe klify i przylądek Cap de Fermentor z latarnią morską, gdzie dominuje potęga natury. Odmienny charakter ma wschodnia część wyspy. Już od północy wzdłuż wybrzeża ciągną się zachwycające swym hiszpańskim klimatem kameralne miejscowości chętnie odwiedzane przez turystów z całego świata.
Wśród nich Can Picafort wyróżnia się długą plażą z miękkim, jasnym piaskiem. To spokojna miejscowość odpowiednia na rodzinne wakacje. Na amatorów intensywnego spędzania czasu czeka malownicza miejscowość Cala Ratjada. To zielona część wyspy, wyróżniająca się przepięknymi plażami ze złocistym piaskiem, zamkniętymi w małych zatoczkach. Jest tu piaszczysta plaża Son Moll z krystalicznie czystą wodą i plaża Cala Agulla położona na terenie parku naturalnego. Obie plaże cieszą się dużym powodzeniem u turystów, gdyż wyróżnione są certyfikatem Błękitna Flaga. Na całej wyspie jest 41 plaż z potwierdzoną gwarancją jakości. Położona dalej na wschód miejscowość turystyczna Sa Coma również szczyci się wspaniałą plażą. To długa na 800 metrów, piaszczysta i jedna z najbardziej atrakcyjnych plaż na Majorce nosząca tą samą nazwę Sa Coma.
Całe wschodnie wybrzeże to nowoczesne kurorty, takie jak Cala Mandia, Calas de Mallorca i Porto Colom. Cala Mandia to niewielka miejscowość, położona na lekkim wzniesieniu, dominująca nad piaszczystą plażą. W okolicy pobliskiego portu rybackiego Porto Cristo znajdują się tzw. Smocze Jaskinie. Niezwykłe formy skalne przybierają wspaniałe kształty, a ukryte w jaskiniach jedno z największych podwodnych jezior świata – jezioro Martel o długości ponad 177 metrów i szerokości 30 metrów to jedna z głównych atrakcji na wyspie. Kierując się dalej na południe dotrzemy do Calas de Mallorca. Prężnie rozwijający się ośrodek turystyczny to doskonałe miejsce na spędzenie wakacji w przepięknej scenerii Morza Śródziemnego.
Plaża Cala Domingos, jedna z wielu na wyspie odznaczonych certyfikatem Błękitna Flaga to świetna propozycja na wakacje z dziećmi. Otoczona niskimi klifami zachwyca błękitem morza. Miejscowością o typowo wyspiarskim charakterze jest Porto Colom. Niegdyś mały port rybacki, dziś urokliwa przystań z niezliczoną ilością restauracji i barów. Znakomicie rozwinięta infrastruktura turystyczna gwarantuje usługi na najwyższym poziomie. Dla pasjonatów wodnych sportów, a szczególnie nurkowania, doskonałe tereny udostępnia kurort Cala d’Or na południowo-wschodnim brzegu wyspy. Liczne małe zatoki otoczone przez wysokie klify oraz błękit morskiej wody zapewnią udaną przygodę z nurkowaniem. Plaża Cala Egos to przejrzysta woda i gorący, drobny piasek. Jednak Majorka to nie tylko gorące plaże.
Na aktywnych, oprócz możliwości uprawiania wielu sportów wodnych, takich jak windsurfing, kitesurfing czy sporty motorowe, czekają pola golfowe. Panujące na Majorce znakomite warunki do uprawiania tego sportu spowodowały intensywny rozwój tej dyscypliny. Na wyspie są 23 pola golfowe, w tym 6 na wschodnim wybrzeżu, z czego 4 to pola 18-dołkowe. Baleary to także doskonała kuchnia, da się odczuć wpływy katalońskie, jednak wyspy mają także swoje regionalne potrawy. Nigdzie indziej nie spotyka się ensaimada czyli słodkich zawijanych bułeczek z nadzieniem. Podstawowym posiłkiem Majorkańczyków są Sopes Mallorquines – gęste zupy z sezonowych warzyw i mięsa, głównie jagnięciny. Frit Mallorquí to kolejna regionalna potrawa, którą można przyrządzić na wiele sposobów; jej główne składniki to ziemniaki, warzywa i mięso lub ryba. Są to potrawy gotowane w tradycyjnych glinianych garnkach – greixoneras.
Specjalnością Majorki jest wyrabiany od pokoleń w Dolinie Sóller likier pomarańczowy, gdzie przepiękne gaje pomarańczowe wypełniają swoim zapachem Góry Tramuntana od wieków.

Informacje praktyczne

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do zadań którego należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.
Czas przelotu: Polska – Palma de Mallorca – 3 godz.
Czas lokalny: czas polski.
Język: hiszpański.
Waluta: euro (EUR).
Napięcie: 220 V.
Ceny w hotelu i restauracji: obiad – 13 EUR, piwo – 2 EUR, wino – 8 EUR, woda mineralna – 1,5 EUR, kawa – 1,5 EUR.
Wynajem samochodów: działają tu duże firmy międzynarodowe zajmujące się wynajmem samochodów; ceny od 36 EUR/dzień, 1 litr benzyny – 1,2 EUR.
Komunikacja: taksówki należą do taniego środka komunikacji. Najdroższe są po godz. 21.00 oraz w dni świąteczne. Dobrze rozwinięta jest sieć połączeń autobusowych z większością miast i miejscowości wypoczynkowych.
Plaże: bezpłatne; wypożyczenie leżaka i parasola – ok. 8 EUR/dzień.

Tabela temperatur

MIESIĄC	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X
DZIEŃ	22	26	29	30	31	28	24

Wycieczki lokalne

Valldemosa - trasa prowadzi przez wioskę
o krętych, kamiennych ulicach i kilku eleganckich domach wprost do klasztoru Reinal
Cartoixa, gdzie ponad wiek temu gościli Fryderyk Chopin wraz z George Sand. Zwiedzić warto również pałac z początku XIV w., zbudowany przez króla Majorki Jaume II. Cena - ok. 35 EUR.
Wokół wyspy – wycieczka dostarczy z całą pewnością niezapomnianych wrażeń, umożliwi poznanie zróżnicowanej krajobrazowo wyspy. Trasa wiedzie starą kolejką, jedyną na wyspie, do Port de Soller, doskonałego punktu wypadowego w skaliste tereny górskie. My jednak wyruszymy statkiem wzdłuż poszarpanej linii brzegowej. W Sa Colobra/Torrent de Pareis urzeknie nas jeden z najbardziej zachwycających widoków na wyspie – wąwóz
z 200-metrowymi ścianami. Cena - ok. 52 EUR.
Son amar - zaproszenie na wystawną ucztę: pieczeń z rożna, tańce ludowe i najlepiej płatni artyści estrady

Polska

2011-04-08T11:47:00.000-07:00

Łeba

Łeba jest jedną z większych i najbardziej znanych miejscowości wypoczynkowych w Polsce. Łeba posiada wspaniały mikroklimat. Szerokie plaże, bliskość Słowińskiego Parku Narodowego.

Łeba jest także idealnym miejscem do uprawiania sportów, szczególnie windsurfingu i jazdy konnej. Piękne okolice oraz szlaki rowerowe i piesze sprzyjają organizowaniu wycieczek i spacerów.

Okolice Łeby słyną z unikalnych na skalę europejską wydm ruchomych, szerokich plaż z wyjątkowo jasnym, miękkim i czystym piaskiem, mikroklimatu o podwyższonej zawartości soli i jodu działających leczniczo.

Słońce w Łebie opala intensywniej dzięki promieniom odbitym w piasku i wodzie. Idealna przejrzystość powietrza nadaje otoczeniu niepowtarzalny koloryt. Tę wyjątkową czystość barw upodobali sobie wybitni artyści - malarze, fotograficy i filmowcy.

W Łebie odbywają się cykliczne plenery malarskie, warsztaty filmowe i fotograficzne, powstają filmy fabularne i przyrodnicze.

Gościnni i gospodarni mieszkańcy dbają o komfort i atrakcyjność pobytu dla swoich gości w zróżnicowanej bazie noclegowej, oferując miejsca w hotelach, ośrodkach wczasowych, pensjonatach, campingach, kwaterach prywatnych. Restauracje, bary, puby serwują przysmaki kuchni regionalnej - dania z ryb morskich.

Wieczory ubarwiają rozśpiewane kawiarenki, nowoczesne dyskoteki i tawerny portowe. Poza sezonem letnim miasto oferuje pobyt w nowoczesnych ośrodkach rehabilitacyjnych, przystosowanych do przyjmowania gości na turnusy lecznicze, z programem odnowy biologicznej. Niezwykłe walory lecznicze Łeby znane są od dawna.

Można tu leczyć przede wszystkim schorzenia przewlekłe, nawracające, związane z obniżoną odpornością organizmu, wykorzystując bodźcowe działanie klimatu. Leczenie morzem ma szeroki zakres np. leczenie górnych dróg oddechowych, alergii, nerwic.

Ruiny kościoła św. Mikołaja opiekuna rybaków i żeglarzy z XIV wieku.. Jest to najstarszy zabytek miasta. W pobliżu kościoła w XIV w. znajdowała się „stara Łeba - pierwotna osada. Niestety katastrofalne sztormy zniszczyły budowlę pozostawiając jedynie jej fragment.

Port jachtowy - Marina Łeba :

jest pierwszym tego typu kompleksowym przedsięwzięciem zrealizowanym na polskim wybrzeżu. Może przyjąć ponad 120 jednostek różnych klas, w tym także jachty żaglowe o długości do 18 m i motorowe do 24 m długości.

Miejsca postojowe umożliwiają skorzystanie z przyłączy wody i energii elektrycznej. Stanowiska postojowe zlokalizowane są przy trapach pomostów pływających, co jest rozwiązaniem nowoczesnym i zapewniającym możliwości ewentualnej przebudowy wyposażenia basenu jachtowego oraz prowadzenia niezbędnych prac portowych.

Sopot

Sopot jest niewielką nadmorską miejscowością turystyczną o statusie uzdrowiska, tworzącą wspólnie z pobliskim Gdańskiem i Gdynią ponad milionową aglomerację trójmiejską. Od strony lądu miasto osłaniają zalesione wzgórza morenowe, od strony morza osłaniający Zatokę Gdańską Półwysep Helski, dzięki czemu wody sopockich plaż są cieplejsze niż w innych miejscach nad Bałtykiem. Niepowtarzalny charakter nadają miastu secesyjne kamieniczki i wille otoczone drzewami, zabytkowe parki oraz piękne, zadbane ogrody. Zieleń stanowi ponad 60% terenu miasta. Urzekająca sceneria miasta oparta o walory naturalnego krajobrazu oraz atrakcyjne obiekty rekreacyjno-wypoczynkowe i liczne imprezy kulturalno-rozrywkowe w połączeniu z dostępnością komunikacyjną powodują, że każdego roku odwiedza Sopot ponad dwa miliony turystów i wczasowiczów.

Czyste, piaszczyste plaże rozciągają się na przestrzeni 4,5 km całego brzegu Sopotu, wzdłuż którego porozstawiane są zjeżdżalnie wodne, wypożyczalnie sprzętu wodno-plażowego, prysznice, a także urokliwe małe puby i kawiarenki. Sopot od kilku lat uznawany jest za najlepiej zorganizowane i najbezpieczniejsze kąpielisko nadmorskie w województwie pomorskim. Nad bezpieczeństwem plażowiczów czuwają ratownicy wyposażeni w najnowszy sprzęt ratowniczy i szybkie łodzie motorowe. Organizowane są tu przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (ul. Armii Krajowej 76/82, tel.: 551 61 51) liczne imprezy sportowo-rekreacyjne, takie jak: turnieje siatkowej i nożnej piłki plażowej, happeningi, występy estradowe, biegi przełajowe.

Najdłuższe w Europie drewniane molo (511,5 m), przecinające sopocką plażę, to miejsce rekreacyjnych i zdrowotnych spacerów (stężenie jodu na częściach najdalej wysuniętych w morze jest dwukrotnie większe niż na lądzie), organizacji licznych festynów, a jednocześnie przystań turystycznej żeglugi pasażerskiej oraz taksówek wodnych. Bilety na rejsy białą flotą na liniach Sopot – Westerplatte – Gdańsk (60 min) i Sopot – Gdynia (30 min) można nabyć w kasach przy wejściu na molo (tel.: 551 12 93, 301 49 26, 620 21 54). Z głowicy mola obejrzeć można przez lunety panoramę całego miasta. Jest to również doskonałe miejsce do obserwacji rozgrywających się na wodach zatoki Mistrzostw Świata w Żeglarstwie, Pucharu Bałtyku w Windsurfingu czy Triathlonu Sopockiego. Od października do marca na Placu Zdrojowym u nasady mola czynne jest lodowisko. Dzierżawcą mola jest Kąpielisko Morskie Sopot (ul. Chopina, tel.: 551 00 02).

Monciak, czyli prowadząca do mola ulica Bohaterów Monte Cassino, to najsłynniejszy w kraju deptak, przy którym mieszczą się liczne puby i galerie, a także kino Polonia oraz Scena Kameralna Teatru Wybrzeże. Latem prezentują się tu uliczne teatry wędrowne i muzycy, wystawiają swoje prace portreciści. W czerwcu na deptaku organizowana jest wielka impreza plenerowa pod nazwą: "Święto Monciaka".

Krzywy Dom, przy Bohaterów Monte Cassino 53. W 2002 r. Pracownia Projektowa M. K. Szotyńska otrzymała za projekt tego budynku nagrodę główną w Konkursie Wielkich Marzycieli (w kategorii „Architektura”). Koncepcja architektoniczna budynku plasuje się w szeregu dzieł oryginalnych, tworzonych np. przez Gaudiego, Hundertwassera, Gehry’ego, przyciągających miłośników architektury i turystów, a jednocześnie nawiązuje do niezwykłej atmosfery Sopotu, klimatów tworzonych przez Pera Dahlberga czy sopockich zjawisk nietuzinkowych, takich jak parady jazzowe, biesiady uliczne i osobowości takie, jak choćby Parasolnik. We wnętrzu Krzywego Domku swoją siedzibę mają puby, restauracje, sklepy.

Opera Leśna (ul. Moniuszki 12, tel.: 555 84 00), zadaszony amfiteatr na wolnym powietrzu, w opinii fachowców uchodzi za jeden z najpiękniejszych i najbardziej znakomitych pod względem akustyki obiektów w Europie. Zajmuje ona teren o powierzchni 4 hektarów, na jej widowni zasiąść może 4400 widzów. Na jej scenie organizowane są koncerty muzyki klasycznej i popularnej. Między innymi odbywający się tu już od 40 lat Sopot Festiwal oraz Festiwal Operowy, stanowiący kontynuację przedwojennej tradycji Festiwali Wagnerowskich, dzięki którym na początku XX wieku Sopot znany był w świecie jako małe Bayreuth, oraz wiele imprez rozrywkowych i okazyjnych koncertów. Zarządcą Opery Leśnej jest BART (ul. Kościuszki 61, tel.: 555 84 40)

Mazury

Wielkie Jeziora Mazurskie stanowią największy w Polsce zespół połączonych kanałami jezior i zajmują około 20% powierzchni Krainy Wielkich Jezior. Bogactwo jezior sprawia, że krajobraz tego regionu wyróżnia się na tle pozostałych regionów przyrodniczych Polski.

Położenie
Wielkie Jeziora Mazurskie położone są we wschodniej części Pojezierza Mazurskiego. Granice obszaru pokrywają się z geograficznymi granicami mezoregionu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, obejmując dodatkowo fragment Równiny Mazurskiej. Na południu Wielkich Jezior Mazurskich znajduje się zwarty kompleks Puszczy Piskiej, a od wschodu ogranicza kompleks Puszczy Boreckiej. Na północy obszar graniczy z Krainą Węgorapy, a od zachodu z Pojezierzem Mrągowskim.

Krajobraz

System połączonych kanałami Wielkich Jezior Mazurskich na północy rozpoczyna jezioro Mamry, poniżej położone jest jezioro Niegocin przechodzące w jeziora rynnowe: Ryńskie, Tałty, Mikołajskie, Bełdany i Nidzkie. Na wschód od jeziora Mikołajskiego położone jest największe w Polsce jezioro Śniardwy.

Krajobraz kształtował się podczas fazy pomorskiej zlodowacenia bałtyckiego. Wielkie Jeziora Mazurskie stanowią głębokie poprzeczne obniżenie w wyniesionym garbie pojeziernym. Podczas kolejnych postojów cofający się lodowiec usypywał wzgórza morenowe, zbudowane ze żwiru, gliny oraz dużej ilości naniesionych przez lodowiec głazów. Wzgórza moreny czołowej tworzą biegnące równoleżnikowo, równoległe do siebie ciągi. W zagłębieniach między wzgórzami moreny czołowej lodowiec pozostawił olbrzymie bryły martwego lodu, które po wytopieniu się wypełniły wodami misy wytopiskowe i rynny. Cofający lodowiec pozostawił po sobie również niecki moreny dennej, gdzie uformowały się torfowiska, bagna oraz płytkie jeziora. W ten sposób powstał połączony system wielkich jezior, który na północy rozpoczyna rozgałęziona morenowa niecka kompleksu jeziora Mamry. Poniżej położone jest jezioro Niegocin przechodzące w jeziora rynnowe: Ryńskie, Tałty, Mikołajskie, Bełdany i Nidzkie. Na wschód od jeziora Mikołajskiego położone jest największe w Polsce jezioro Śniardwy.
Jeziora połączone są systemem kanałów i mają wyrównany poziom wód na wysokości 116m. Wody z jezior odpływają w dwóch kierunkach - za pośrednictwem Węgorapy wypływającej z jeziora Mamry do Pregoły oraz za pośrednictwem Pisy wypływającej z jeziora Roś do Wisły.
Na południu Krainy Wielkich Jezior Mazurskich występują rozległe równiny – sandry, uformowane z piasków naniesionych przez wody topniejącego lodowca. Występują również nieregularne wzgórza o łagodnym spadku – kemy oraz wydłużone pagórki o stromych zboczach – ozy.

Ekosystem
Skład flory jaka występuje w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich wykształcił się w wyniku zmian klimatycznych, wędrówek oraz osiedlania się roślin które pochodziły z różnych obszarów fitogeograficznych. Szata roślinna odznacza się różnorodnością zespołów roślinnych. Duży wpływ na charakter szaty roślinnej wywarł stosunkowo surowy klimat. Występują tu gatunki pochodzenia północnego w tym wiele gatunków uchodzących za relikty polodowcowe, które przetrwały z dawnych okresów geologicznych.
Większość jezior pod względem biologicznym ma charakter eutroficzny. Są to jeziora żyzne, o wodach mało natlenionych i słabo przejrzystych. Roślinność, która porasta brzegi wykazuje charakterystyczną strefowość. Granice między lądem a wodą zajmuje pas oczeretów. W zwartych zespołach dominuje trzcina pospolita (Phragmites australis), rzadziej występuje oczeret jeziorny (Schoenoplektus lacustris), pałka szerokolistna (Typha latifolia) oraz tatarak (Acorus calamus).
W następnej strefie, którą stanowią rośliny o liściach pływających występują grążel żółty (Nuphar lutea), grzybienie białe (Nymphaea alba), rdestnice: pływająca (Potamogeton natans) i połyskująca (Potamogeton lucens). Spośród roślinnych reliktów polodowcowych występują grzybienie północne (Nymphaea candida), Przemieszczając się w głąb jeziora występują rośliny o liściach zanurzonych. Do roślin całkowicie zanurzonych w wodzie należą m.in. rdestnice (Charophyta), moczarka kanadyjska (Elodea canadiensis), rogatek sztywny (Ceratophylum demersum), wywłócznik kłosowy (Myriophyllum spicatum), przesiąkra okółkowa (Hydrilla verticiliata) stanowiąca relikt polodowcowy. W strefie roślin podwodnych, w najgłębszych partiach zbiorników wodnych występują ramienice (Charophyta) i mech wodny (Riccia fluitans).
Niskie brzegi jezior oraz bagna śródleśne porastają olsy charakteryzujące się kępkowatą strukturą. W kotlinie jeziora Mamry występuje fragment lasu łęgowo – jesionowego, w innych częściach kraju łęgi porastają doliny rzek. Bogaty podszyt stanowią czeremcha (Prunus padus), kalina (Viburnum opulus), kruszyna (Frangula alnus). W bujnym runie występują gatunki chronione: wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum), który jest rośliną trującą i storczyk podkolan zielonawy (Platanthera chlorantha).
Wysokie brzegi jezior Śniardwy, Tałty i Ryńskiego porastają rośliny tworzące murawy kserotermiczne. Mocno nasłonecznione zbocza wzgórz morenowych stanowią żyzne siedlisko, na którym wyrastają bujne murawy z udziałem chabra łąkowego (Centaurea jacea), koniczyny polnej (Trifolium arvense), świetlika łąkowego (Euphrasia rostkoviana), goździka nakrapianego oraz ciepłolubne zarośla dzikich róż (Rosa canina) , głogu (Crataegus monogyna) i leszczyny (Corylus avellana). Dużą osobliwość stanowią występujące na tym terenie dwa najrzadsze chronione gatunki, których stanowiska znajdują się na brzegu jeziora Ryńskiego: dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis) i zawilec wielokwiatowy (Anemone sylvestris).
Znaczne powierzchnie zajmują zbiorowiska roślinności torfowiskowej. Występują nad brzegami jezior oraz w miejscach gdzie wcześniej występowały zbiorniki wodne, wypełnione torfem i wypłycone na skutek zarastania oraz osuszania. Są to torfowiska niskie i przejściowe. Część z nich została osuszona i zamieniona w łąki. Zachowała się tu największa grupa gatunków rzadkich, określanych mianem reliktów polodowcowych.
Jedyne stanowisko w Polsce na terenie Wielkich Jezior Mazurskich zajmuje przytulia trójdzielna (Galium uliginosum). Ochronie podlegają również: brzoza niska (Betula humilis), wierzba borówkolistna (Salix myrtylloides) i wierzba lapońska (Salix lapponum). Torfowiska niskie porośnięte są przez liczne gatunki turzyc (Cypraceae). Torfowiska wysokie zajmują niewielkie powierzchnie i porośnięte są sosnowym borem bagiennym (Vaccinio uliginosi-Pinetum). W runie można spotkać rzadkie gatunki pochodzenia północnego takie jak: bażyna czarna (Empetrum nigrum), rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia), żurawina błotna (Vaccinium oxycoccos).
Znaczne powierzchnie zajmują przestrzenie bezdrzewne - łąki oraz pastwiska. Na łąkach wyżej położonych, na glebach mineralnych występują łąki suche. Rozwinął się tu zespół roślin, wśród których spotkać można jaskier ostry (Ranunculus acris), pięciornik gęsi (Potentilla anserina), stokrotkę pospolitą (Bellis perennis). W dolinach cieków oraz w miejscach osuszonych torfowisk powstały łąki wilgotne, rośnie tu kuklik zwisły (Geum rivale), bodziszek łąkowy (Geranium pratense), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria).
Puszcza Piska to największy kompleks leśny na tym terenie. Porastają ją bory sosnowo-świerkowe z dużym udziałem gatunków liściastych. Występują: lipa drobnolistna (Tilia cordata), dąb szypułkowy (Quercus robur), klon (Acer platanoides), osika (Populus tremula). Charakterystyczny jest brak buka, który na tym terenie zastępuje grab (Carpinus betulus).

Ptaki
Wielkie Jeziora Mazurskie są ciekawym i bogatym siedliskiem najróżniejszych ptaków. Nad brzegami jezior oraz na bagnach gnieżdżą się liczne gatunki ptaków wodnych i błotnych. Spotkać tu można płaskonosa (Anas clypeata), perkoza dwuczubego (Podiceps cristatus), łyskę (Fulica atra) oraz mewę smieszkę (Larus ridibundus). W trzcinowiskach gnieździ się bąk (Botaurus stellaris), bączek (Ixobrychus minutus), wodnik (Rallus aquaticus). Licznie występują kormorany (Phalacrocorax carbo) i czaple (Ardea cinerea). Typowym gatunkiem jeziornym jest łabędź niemy (Cygnus olor), którego duża kolonia znajduje się na jeziorze Łuknajno. Gniazduje rzadki bocian czarny (Ciconia nigra), czajki (Vanellus vanellus), bekasy (Gallinago media), bataliony (Philomachus pugnax). Na śródleśnych bagnach spotkać można żurawia (Grus grus). Na uwagę zasługują również występujące na tym obszarze ptaki drapieżne. Z rzadkich gatunków należy wymienić gnieżdżące się tutaj: kania czarna (Milvus migrans) i rdzawa (Milvus milvus), orlik krzykliwy (Aquila pomarina) oraz bielik (Haliaeetus albicilla).

Ochrona przyrodyPołudniowa część Wielkich Jezior Mazurskich – rejon jeziora Śniardwy - objęty został ochroną w granicach Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Ponadto, najcenniejsze przyrodniczo obszary objęto ochroną rezerwatową. Najwięcej powołano rezerwatów ornitologicznych, w celu ochrony miejsc lęgowych ptactwa wodnego, oraz rezerwaty ornitologiczno-krajobrazowe. Rezerwat "Siedmiu Wysp Jeziora Oświn" oraz rezerwat "Jezioro Łuknajno" zostały wpisane na listę Konwencji Ramsarskiej, chroniącej tereny bagienne i błotne o międzynarodowym znaczeniu. Rezerwat "Jezioro Łuknajno" ze względu na swe wyjątkowe walory, występuje tu jedna z najliczniejszych w Europie i największa w Polsce kolonia łabędzia niemego, został wpisany na światową listę rezerwatów biosfery. Znajdujące się na terenie Wielkich Jezior Mazurskich pomniki przyrody w większości stanowią głazy narzutowe oraz sędziwe drzewa.

Zakopane

Zakopane nie bez powodu nazywane jest Zimową Stolicą Polski. W czasie sezonu zimowego czekają tam liczne atrakcje. Mogą to być zarówno aktywne formy wypoczynku lub bardziej stacjonarne. W zależności od tego co preferujemy na pewno dopasujemy coś do naszych potrzeb. Oczywiście najwięcej osób odwiedza Zakopane zimą, żeby skorzystać z pokrytych śniegiem stoków do uprawiania narciarstwa czy innych sportów zimowych.

Na nartach, łyżwach lub skuterze

Zakopane i okoliczne miasteczka posiadają liczne ciekawe stoki narciarskie i snowboardowe. Znajdziemy tu zarówno trasy dla początkujących jak i długie trasy o wyższym stopniu trudności dla profesjonalistów. Właściwie przy każdy wyciąg znajdziemy szkółkę narciarską gdzie oferują swoje usługi instruktorzy. Chętnie naucza zarówno młodszych jak i starszych jazdy na nartach bądź snowboardzie.
Kolejną niewątpliwą atrakcją są dwa zlokalizowane w centrum miasta lodowiska z wypożyczalnią sprzętu. Czas spędzony z rodziną i przyjaciółmi na łyżwach to ogromna frajda. Na przejażdżkę saniami konnymi można się wybrać w Dolinie Kościeliskiej i Chochołowskiej. Siedząc pod góralską baranicą nie odczujemy zimna, a zawieszone na końskich szyjach dzwonki umilą przejażdżkę.
Turyści szukający mocniejszych wrażeń także znajdą w Zakopanem zimowe atrakcje, które ich zainteresują. Można wybrać się na trzygodzinna przejażdżkę skuterem śnieżnym przez podhalańskie lasy. Podczas wyprawy organizator przewiduje postój przy ognisku. Piekąc kiełbaski i popijając gorąca herbatę można podzielić się wrażeniami z jazdy. Gdy nie ma śniegu bądź jest dobrze ubity zamiast skuterów można wybrać kłady.

Kuligi i psie zaprzęgi

Niewątpliwą atrakcją dla dzieci staną się psie zaprzęgi. Przyjacielskie psy husky ciągnące sanie szybko zaskarbiają sobie sympatię turystów. Maszer stoi na płozach kierując saniami, podczas gdy klienci siedzą wygodnie na saniach rozkoszując się przejażdżką. Miłośnicy ekstremalnych wrażeń mogą zdecydować się na samodzielne powożenie saniami. Sprytne czworonogi lubią jednak skróć sobie zakręt, jednocześnie przewracając sanie. Lądowanie w śnieżnej zaspie może uchodzić za dodatkową atrakcję, jednak pogoń za saniami już niekoniecznie.
Okres zimowy sprzyja także organizowaniu kuligów przez właścicieli hoteli i pensjonatów. Zainteresowani po zgłoszeniu się i uiszczeniu niewielkiej opłaty mogą przeżyć niezapomniane i romantyczne chwile podczas kuligu połączonego zazwyczaj z ogniskiem i pieczeniem kiełbasek. Kulig to według definicji jeden lub kilka zaprzęgów konnych z przyczepionymi saniami w formie orszaku.
Temu rodzajowi zabawy zazwyczaj towarzyszy muzyka, śpiew i zabawa przy ognisku. Wieczorne kuligi oświetlane są pochodniami. Dawniej była to bardzo popularna rozrywka magnaterii. Takie właśnie tradycyjne kuligi czekają na turystów w Zakopanem. Znajdziemy różne ciekawe trasy kuligu. Miejski prowadzi przez Zakopane, Leśny przez Tatrzański Park Narodowy i wiele innych ciekawych tras.

Wycieczki skitourowe

Jeśli preferujemy spokojny wypoczynek z dala od zgiełku na stokach narciarskich, warkotu silników skuterów możemy spróbować swoich sił w ski-touringu. Ten sport staje się w Zakopanem coraz bardziej popularny. Narciarstwo ski-tourowe można uprawiać tylko w ściśle określonych rejonach wysokogórskich. Wspaniałą formą spędzenia wolnego czasu jest kilkudniowa wycieczka ski-tourowa, którą prowadzi przewodnik będący zazwyczaj jednocześnie instruktorem narciarstwa. Trasa wycieczki prowadzi przez Tatrzański Park Narodowy, a noclegi zarezerwowane są w górskich schroniskach.

Skoki narciarskie

Miasto jest organizatorem Mistrzostw Świata w skokach narciarskich. Na tę okazję zjeżdża do niego wielu światowej sławy zawodników. Niesamowita atmosfera Zakopanego sprawia, że zawody są niepowtarzalnym doświadczeniem zarówno dla kibiców jak i zawodników, którzy chwalą sobie góralską gościnność i wspaniały doping, dający poczucie prawdziwie rodzinnej atmosfery. W okresie, kiedy trwają zawody do miasta przyjeżdżają ogromne ilości ludzi. Jeśli chcemy spokojniej odpocząć powinniśmy wybrać inny termin na wizytę w mieście.

Wypad w Doliny Tatrzańskie

W Zimowej scenerii Zakopanego kuszące są także spacery malowniczymi szlakami. Godne polecenia są :

Hala Gąsienicowa – szlakiem od Kuźnic przez Boczań i Skupniów Upłaz,
Hala Kondratowa szlakiem od Kuźnic przez Kalatówki,
Dolina Jaworzynki od Kuźnic,
Polana Kalatówki od Kuźnic,
Polana Strążyska i Mała Siklawica,
Dolina Białego, Droga pod Reglami,
Dolina Kościeliska lub Dolina Chochołowska,
można też wybrać się nad Morskie Oko zimową porą.

Przed wyjściem w góry zimą powinniśmy sprawdzić czy w miejscu gdzie się wybieramy nie ma zagrożenia lawinowego i czy bezpiecznie możemy podziwiać pokryte śniegiem górskie krajobrazy.

Nurkowanie pod lodem

Dla osób odważnych Zakopane oferuje także nurkowanie pod lodem. Zimowe nurkowanie to wyzwanie znacznie trudniejsze od letniego, ale daje niesamowite doznania i satysfakcję. Sprzęt, z którym schodzi się pod wodę waży 20-30kg. Najpierw musimy pokonać strach przed wejściem pod lód, przed zamkniętą od góry przestrzenią i opanować oddech.
Nurkowanie zimą jest krótkie trwa do 35 minut. Osoby, które miały odwagę spróbować opisują to jako niesamowite przeżycie i wracają po raz kolejny. Nurkowanie pod lodem wymaga nieco innego przygotowania, dużego doświadczenia i wysiłku, dlatego na takie wyprawy zabiera się tylko osoby po kursie nurkowania pod lodowego lub będące w trakcie takiego szkolenia.

Atrakcje zimą w Zakopanem

Duża popularnością cieszy się okres świąteczno – noworoczny w zimowej stolicy Polski. Wiele osób marzy o spędzeniu sylwestra w Zakopanem. Odbywa się tam wiele ciekawych imprez. Mimo zimna , ciepła atmosfera miasta sprawia, że czujemy się naprawdę cudownie. Także na Boże Narodzenie do Zakopanego zjeżdża wiele ludzi, którzy chcą spędzić święta zgodnie z góralską tradycją.
Zakopane jest pełne zimowych atrakcji turystycznych. Nie bez powodu nazywane jest Zimową Stolica Polski. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Miłośnicy narciarstwa czy snowboardu znajdą tu wiele pięknych stoków. Osoby szukające większych wrażeń mogą pojeździć skuterami śnieżnymi, powozić psimi zaprzęgami, lub jeśli posiadają odpowiednie umiejętności zakosztować nurkowania pod lodem.
Pary zainteresują się romantycznymi kuligami i wycieczkami w pięknych sceneriach. Znajdzie się także coś dla najmłodszych. Ogromna frajdą dla dzieci będą przejażdżki psimi zaprzęgami, kuligi, nauka jazdy na nartach, albo po prostu rodzinna zabawa na śniegu połączona np. z ulepieniem bałwana – a śniegu na pewno nie zabraknie.

Francja

2011-04-08T11:19:00.000-07:00

Paryż

Paryż - Miasto zakochanych, książek, sztuki, długich spacerów, zachodów słońca nad Sekwaną, kloszardów, metra i bagietek. Mnogość dodatkowych atrakcji w postaci wystaw, festiwali, koncertów sprawia że trudno się zdecydować w jakim okresie przyjechać do Paryża. Czy w październiku, w którym odbywa się Festiwal Wina w Montmartre, czy w lecie, kiedy Paryż skapany w promieniach słońca zwiedza się cudownie? Dość, że nie wystarczy chyba roku, aby poznać Paryż, dlatego też, ten kto choć raz do niego przyjechał tęsknić i wracać będzie już cały czas. Ale skoro jesteśmy po raz pierwszy, to od czego zacząć? Koniecznie od Bazyliki Sacre Coeur. Wybudowana na szczycie Montmartre, biała konstrukcja odcina się imponująco na błękicie nieba. Zielona trwa wokół bazyliki zachęca do pikniku i oglądania panoramy miasta. W bazylice znajduje się najcięższy dzwon na świecie o półtonowym sercu. Z bazyliki schodzi się na Montmartre - dawnej dzielnicy artystów. Dzisiaj, na każdym kroku artyści zachęcają do pozowania, sprzedając swoje dzieła, lub przychodzą aby poczuć drzemiącą w starych murach energię po takich twórcach jak van Gogh, Toulousse - Lautrec, czy Degas. Pola Elizejskie, najbardziej znana ulica Paryża, ciągnąca się od Placu de la Concorde z jego egipskim, liczącym ponad 3 tysiące lat obeliskiem, aż do zbudowanego na życzenie Napoleona Łuku Triumfalnego. Pola Elizejskie to jednak przede wszystkim ruchliwa ulica pełna ekskluzywnych sklepów i restauracji.

Muzea paryskie nie mają sobie równych. Do Luwru najlepiej przybyć wcześnie, aby kolejki do kasy biletowej nie zabrały całego dnia, zaś dla nienasyconych sztuki, pozostaje jeszcze wizyta w Muzeum d Orsay , zawierającym dzieła od połowy XIX w. Szczególnie rozbudowana jest część poświęcona impresjonistom. Najnowsze dzieła znajdują się w Centrum Pompidou. Kto ma dość zwiedzania Ne musi wchodzić do środka, centrum warto zobaczyć od również od zewnątrz przez wzgląd na nietypową architekturę budynku, wywróconego na lewą stronę. Wszystkie instalacje znajdują się bowiem na zewnątrz ozdabiając fasadę muzeum. W znajdującej się nieopodal fontannie Jeana Tinguely`ego zmęczony turysta znajdzie nieco ochłody. Normą jest moczenie nóg w wodzie, choć uważać trzeba przy tym na żandarmerię, która nie pochwala tego procederu.

Na koniec szybka wizyta w Dzielnicy Łacińskiej - uniwersyteckiej części Paryża, z Sorboną i opactwem Cluny na czele. Paryż to jednak nie tylko budynki, ale przede wszystkim atmosfera miasta, spacery nad Sekwaną i przyjaźni, chętni do pomocy mieszkańcy.

Informacje praktyczne

Godziny urzędowania to 8.00 - 12.00 i 14.00 - 18.00.
Przerwa dotyczy urzędów państwowych - sklepy i muzea są otwarte, mogą być natomiast zamknięte niektóre banki.

"Napiwki".
Jeżeli na rachunku będzie "service compris" lub "s.c." tzn. że opłata za obsługę wliczono w cenę.
"Service non compris", "s.n.c" lub "service en sus" oinformuje, że należy doliczyć zwyczajowo 10 - 15 % napiwku.

Mandaty Za przekraczanie prędkości, grozi mandat do ok 100 Euro � przy przekroczeniu o 40 km/godz. większe przekroczenia skutkują mandatami nawet do 800 Euro a jednocześnie policja ma prawo
na odebranie prawa jazdy, jeśli dozwolona prędkość zostanie przekroczona o więcej niż 40 km/godz.
Przekroczenie alkoholu we krwi powyżej 0,3 promila skutkuje mandatem do 140 Euro.
Gdy kontrola wykaże powyżej 0,8 promila alkoholu, mandat może wynieść do 4600 Euro i ponadto utratę prawa jazdy na 3 lata.
W szczególnych przypadkach /spowodowania zagrożenia zdrowia lub życia/
grozi za to nawet do 2 lata więzienia.
Uważaj na znak {stop} - przejechanie skrzyżowania w takiej sytuacji grozi mandatem do 770 Euro.

Warto zobaczyć - atrakcje Paryża

WIEŻA EIFFELA (TOUR EIFFEL) Wieża Eiffla Jedna z głównych atrakcji Paryża, przyciąga corocznie 4 mln turystów. Wieża Eiffela
Champs de Mars
Dojazd:
Metro: Bir Hakeim (linia 6)
Autobusy: 42, 69, 72, 82, 87
RER: Champs de Mars (linia C)
Godziny otwarcia:
Winda czynna od 9.30-23.00,
w lipcu i sierpniu od 9.00-24.00.
Ostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem.
Ceny:
Winda: 1 piętro: 3,66 Euro 2 piętro: 6,86 Euro 3 piętro: 5,34 Euro
Schody:
Do 2 piętra: 3,0 Euro
W cenę biletu wliczony jest spektakl przedstawiający historię wieży Eiffel'a /1 piętro/.

Listę najatrakcyjniejszych 21 muzeów:
1. Musée du Louvre , 2. Musée des Arts Décoratifs / Musée des Arts de la Mode et du Textile , 3. Musée de l\'Orangerie , 4. Galerie Nationale du Jeu de Paume , 5. Musées National des Techniques et des Arts et Métiers , 6. Musée de la Chasse et de la Nature , 7. Musée National Picasso , 8. Musée de la Serrurerie / Musée Bricard , 9. Musée Carnavalet , 10. Musée national d\'Art moderne - Centre Georges Pompidou , 11. Maison de Victor Hugo , 12. Muséum National d\'Histoire Naturelle , 13. L\'Institut du Monde Arabe , 14. Musée National du Moyen-Age; Thermes de Cluny , 15. Musée de la Monnaie , 16. Musée d\'Orsay , 17. Musée Auguste Rodin , 18. Palais de la Découverte , 19. Galeries Nationales du Grand Palais , 20. Musée du Petit Palais , 21. Cité des Sciences et de l\'Industrie

oraz 23 najciekawsze obiekty w Paryżu
1. Notre Dame , 2. Conciergerie , 3. Palais Royal , 4. St. Eustache , 5. Arc de Triomphe de la Carrousel , 6. Place Vendôme , 7. Bourse , 8. Hôtel de Ville , 9. Place de la Bastille , 10. Opéra de la Bastille , 11. Panthéon , 12. Jardin du Luxembourg , 13. Sénat , 14. L\'institut de France , 15. Assemblée Nationale , 16. Hôtel National des Invalides , 17. Tour Eiffel , 18. Arc de Triomphe , 19. La Madeleine , 20. Place de la Concorde , 21. Opéra Garnier , 22. La Grande Arche de la Défense , 23. Basilique du Sacré Coeur
znajdziesz tutaj:
Muzea i najciekawsze obiekty turystyczne Paryża
gdzie podano położenie, opisy, ceny, fotogalerie i wiele innych przydatnych dla turysty informacji

Lazurowe wybrzeże

Jest takie miejsce we Francji, gdzie bezkresny lazur morza chłodzi przyjemnie stopy, złociste plaże wprost proszą, by rozłożyć na nich leżak, mariny chwalą się kolorowymi jachtami, a wszechobecne, półnagie ciała korzystają ze słońca i luksusu. To musi być Lazurowe Wybrzeże...

Lazurowe Wybrzeże (Cote d'Azur), znane również pod nazwą Riwiera Francuska, to odcinek wybrzeża Morza Śródziemnego we francuskiej Prowansji, rozciągający się od miejscowości Cassis na zachodzie aż po granicę włoską.

Jest to niewątpliwie najważniejszy region turystyczny Francji, który latem jest wręcz oblegany. Nie można oprzeć się wrażeniu, że jest to miejsce dla śmietanki towarzyskiej, ekskluzywne hotele, kasyna i popularne twarze są tu na porządku dziennym.

To właśnie tutaj leży słynne Cannes, znane z odbywającego się tu prestiżowego, międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Gromadzi on każdego roku wielu sławnych ludzi, związanych z przemysłem filmowym. Najważniejszą nagrodą Festiwalu jest Złota Palma (Palme d'Or) dla najlepszego filmu.

Inne słynne miejscowości Lazurowego Wybrzeża to Saint-Tropez - niegdyś mała osada rybacka, dziś ekskluzywny kurort, Tulon - najważniejszy port wojenny Francji czy Nicea - uzdrowisko, duży ośrodek turystyczny z licznymi zabytkami, kasynami, ośrodkami sportu i rozrywki oraz corocznym karnawałem.

Jeśli nie brakuje ci pieniędzy, uwielbiasz poleniuchować w dobrym towarzystwie i zakosztować luksusu lub uprawiać sporty wodne, a może kusi cię ryzykowna gra w kasynach... Lazurowe Wybrzeże to miejsce dla ciebie.

Miejsca do zwiedzania

Aix-en-Provence
Dawna stolica Prowansji; miasto założone w 123 r. p.n.e. Ważny ośrodek kulturalny, przyciągał zawsze malarzy. Urodził się tutaj P. Cezanne. Miasto uniwersyteckie, uzdrowisko i stacja klimatyczna.
Co zobaczyć: Katedrę St-Sauver (XIII-XIV w.) z fragmentami romańskimi i późnogotyckimi, we wnętrzu baptysterium z VI w. ; Kościoły St-Jean-de Malte (XII-XIV w.); St-Marie-Madelaine z XV w. (wewnątrz słynny tryptyk Zwiastowania NMP Triptique de /' Annonciation, części boczne tryptyku są tylko kopiami). Ratusz z 1658 r. zbudowany w stylu włoskiego baroku mieści słynną bibliotekę Méjanés; Muzeum Gobelinów w dawnym Pałacu Biskupów; Muzeum Starego Aix (sztuka tradycje ludowe regionu), Muzeum Granet (zbiory archeologiczne, rzeźby greckie, rzymskie, zbiory malarskie).

W domu nr 25 przy rue Boulegon mieszkał P. Cezanne- do dzisiaj można zwiedzać L' Atelier Paul Cezanne z doskonale zachowanym studio i domem artysty.
Osiedle mieszkaniowe przy Drodze Alpe|skiej, miasteczko uniwersyteckie, dzielnica Petit-Nice (przy drodze do Vauvenargues) nalężą do budownictwa nowoczesnego. W lipcu odbywają się w Aix słynne festiwale muzyczne.

Nicea

Nowoczesne miasto i zarazem ośrodek turystyczny o światowej renomie. Stolica Alp Nadmorskich i Riwiery. Słynny 7 - kilometrowy bulwar Promenade des Anglais wysadzany palmami i drzewami laurowymi przebiega wzdłuż wybrzeża. To przy nim zlokalizowane są najdroższe hotele, restauracje i lokale rozruwkowe.

Skalistym wzgórzom, otaczającym miasto, Nicea zawdzięcza łagodny mikroklimat. Wiosną skorzystać można z morskich kąpieli, a zaledwie w godzinę później jeździć na nartach na ośnieżonych stokach Alp Nadmorskich (Alpes-Maritimes).

Stare miasto, zachwyca kamienicami we włoskim stylu, kościołami barokowymi i wspaniałymi butikami. Niezliczone restauracje, bistra, kluby i dyskoteki czynią z Nicei raj dla szukających rozrywki. Miłośnicy kultury znajdą tu kilka godnych uwagi muzeów (Muzeum Archeologiczne, Muzeum Chagall'a, Muzeum Matisse'a.)

Biuro informacji turystycznej (Office de Tourisme) :
Avenue Thiers (dworzec kolejowy); telefon z Polski 00 33 4 93 87 07 07

Monaco-Monte Carlo
Otoczone ze wszystkich stron terytorium francuskim Księstwo Monaco o powierzchni 1,95 km², jest od 6 wieków terytorium niezależnym. Od północy zamknięte pasmem Alp od południa Morzem Śródziemnym.

Sercem Monaco jest Monte Carlo słynne z kasyna gry, wyścigów Formuły 1 (odbywają się corocznie od 1911 r. w miesiącu maju), ekskluzywnych butików i luksusowych hoteli. Odbywają się tutaj liczne imprezy kulturalne.

Słynne kasyno w Monte Carlo zostało zbudowane w latach 1878-1910. Wstęp do Salon Ordinaire, gdzie gra się w rouletkę kosztuje 50 FF. Wstęp do pozostałych części Salon Prives kosztuje 100 FF. Do kasyna mogą wejść osoby, które ukończyły 21 lat. Do Salon Ordinaire nie można wejść w szortach, a w Salon Prives obowiązuje strój wieczorowy (marynarki i krawaty).

Co zobaczyć: W Monaco można obejrzeć między innymi Wielkie Apartamenty Pałacu Książęcego (XVI-XVII w.), jego średniowieczne wieże, a na dziedzińcu freski, Muzeum Oceanograficzne.

Biuro informacji turystycznej (Office de Tourisme) :
2A, boulevard des Moulins;
telefon z Monaco 92 16 61 66

Temperatura

miesiąc

Sty

Lut

Mar

Kwi

Maj

Cze

Lip

Sie

Wrz

Paź

Lis

Gru

temperatura w dzień

13°

14°

16°

19°

23°

26°

27°

24°

20°

16°

13°

temperatura w nocy

6°

8°

9°

13°

16°

19°

20°

17°

13°

9°

6°

temperatura wody

14°

13°

14°

18°

21°

23°

25°

22°

18°

14°

godzin słonecznych

11g

12g

11g

Włochy

2011-04-08T09:51:00.000-07:00

Włochy to kraj położony w południowej części Europy, nad Morzem Śródziemnym, co sprawia, że klimat jest tutaj gorący, a ludzie namiętni, weseli ale też krzykliwi i zarozumiali. Czym Włochy mnie ujmują ? Ano świetną kuchnią - pizza i spagetthi to nie jedyne przysmaki tego kraju. Ale popularny bucik może zaoferować znacznie więcej...

Włochy to kraj bardzo zróżnicowany, zarówno pod względem klimatu, krajobrazu, jak i kultury. Na północy leżą Alpy i najwyższy szczyt Europy - Mont Blanc (4807 m npm) oraz słynne Dolomity - popularny we Włoszech rejon wspinaczkowy i narciarski.

Popularny bucik to Półwysep Apeniński - zasadnicza część tego kraju. W jego centrum położony jest obszar geograficzny zwany Lacjum. To właśnie tutaj znajduje się stolica Włoch - wspaniały Rzym, przy którym bledną uroki innych miast. Niezapomnianych wrażeń, m.in. zapachowych :) przyspoży też słynna Wenecja - miasto gondolierów.

Do Włoch należą największe wyspy Morza Śródziemnego - Sycylia z czynną Etną i Sardynia ze wspaniałymi zabytkami. Są to bardzo popularne regiony turystyczne, różniące się dość znacznie od innych części Włoch. Widoczne są tutaj obce wpływy, przede wszystkim w pięknej architekturze.

Ze względu na upały panujące tu latem, podróż do Włoch najlepiej zaplanować na przełom kwietnia i maja lub września i października. W południe na ulicach nie uświadczymy nikogo, bo panuje tam ogólnie przyjęta sjesta. Za to nocą ożywają ulice, knajpki i restauracje, w których prym wiodą mężczyźni. Kobiety bowiem są tu gorzej traktowane, co szczególnie widoczne jest na południu kraju. Ale wbrew pozorom dla Włochów bardzo ważna jest rodzina, a przede wszystkim matka.

Dogadanie się we Włoszech po angielsku może czasem sprawić kłopot, także nie wdawajcie się w szczegóły, za to warto spróbować ogólnie przyjętej mowy gestów, w tym Włosi są naprawdę świetni.

Rzym

Rzym, stolica Włoch, położony jest na siedmiu wzgórzach skupionych nad rzeką Tyber, która przepływa przez środek miasta z północy na południe. Jest największym miastem w kraju, liczy bowiem w granicach administracyjnych ponad 2,5 mln mieszkańców, a w obrębie aglomeracji miejskiej prawie 4 mln ludności. Jest ważnym ośrodkiem turystycznym o światowym znaczeniu. Rzym to również ważne centrum przemysłowe z rozwijającym się przemysłem samochodowym, elektrotechnicznym i spożywczym, a także centrum finansowe Włoch z siedzibą wielu banków i finansowych instytucji. Miasto jest siedzibą znanych klubów sportowych. Znajdują się tu też dwa wielkie porty lotnicze o dużym znaczeniu dla kraju.

Koloseum jest symbolem Rzymu

Historia

Według legendy miasto zostało założone w 753 r. p.n.e. przez Romulusa na Wzgórzu Palatyńskim. W ciągu kolejnych pięciu stuleci Rzymowi udało się podporządkować sobie obszar całego Półwyspu. Miasto stworzyło najpotężniejszy organizm państwowy w basenie Morza Śródziemnego (republikę, potem cesarstwo). W okresie rozkwitu cesarstwa Rzym zamieszkały był przez ponad pół miliona ludzi. Na początku nowej ery miasto było jednym z największych ośrodków chrześcijaństwa. Po podziale cesarstwa na zachodnie i wschodnie w 395 r., Rzym przestał być stolicą kraju. Upadek miasta, który nastąpił w 476 r. przypieczętowały liczne najazdy plemion germańskich. W 754 r. miasto stało się stolicą Państwa Kościelnego. Przez kolejne kilkaset lat rozwój miasta hamowały konflikty papieży z cesarzami i najazdy. W XV i XVI w. Rzym stał się obok Florencji i Mediolanu głównym centrum kultury i sztuki renesansowej. W 1870 r. miasto zostało włączone do Włoch, stając się w 1871 r. stolicą kraju, zaś władzę papieską ograniczono do Watykanu.

Atrakcje

Historyczne centrum Rzymu jest niewielkie, a większość najwspanialszych zabytków znajduje się w bliskiej odległości od siebie. Na wschodnim brzegu Tybru, zwłaszcza na terenie na południe od Piazza Venezia skupiają się pozostałości antycznego Rzymu. Na północny zachód i wzdłuż Tybru, pomiędzy Via del Corso i Corso Wittorio Emanuele II znajdują się zabytki z okresu miasta średniowiecznego. Trudno jednoznacznie wskazać najważniejszy zabytek, ale prym z pewnością wiedzie Koloseum, które jest w swoim charakterystycznym kształcie rozpoznawalne przez każdego mieszkańca ziemi. Koloseum to pozostałość po dawnym amfiteatrze, miejscu rzymskich rozrywek i zawodów jeszcze z czasów cezarów. Jest to największa zachowana budowla starożytna w mieście. Poza Koloseum warto zajrzeć też do Panteonu, starożytnej świątyni zlokalizowanej na Polu Marsowym. Ważną pozostałością dawnych czasów jest Forum Romanum, czyli tradycyjny starożytny rynek, na którym skupiało się życie polityczne i gospodarcze miasta. Rynek przez wieki został całkowicie zniszczony a jego pozostałości zawdzięczają swoje istnienie pracom archeologicznym. Z bardziej współczesnych zabytków warto wymienić Fontannę di Trevi, monumentalną konstrukcję XVIII-wieczną o wymiarach 20x26 metrów z łukiem triumfalnym w centrum i licznymi figurami. Obiekty sakralne to oczywiście Kaplica Sykstyńska oraz Bazylika Św. Piotra. Na szczególną uwagę zasługują też Schody Hiszpańskie, prowadzące do kościoła Trinitia dei Monti. Schody te są uznawane za najdłuższe i najszersze w Europie. Rzym przyciąga miliony turystów, których nie zrażają nawet astronomiczne ceny.

Schody Hiszpańskie są uznawane za najdłuższe i najszersze w Europie

Chrześcijański Rzym

Rzym jest nierozerwalnie związany z Kościołem katolickim, a głównym powodem jest zapewne Watykan, który nie tylko stanowi enklawę na terenie miasta, ale również ze względu na swoją wielkość i znaczenie przenosi wpływy na miasto. Na terenie Rzymu znajduje się wiele budowli sakralnych, domów oficjeli kościelnych, licznych muzeów i innych instytucji formalnie przynależących do Watykanu. Włosi z natury są katolikami i to bardzo ekspresyjnymi, co oznacza, że wszelkie kościelne święta obchodzone są publicznie, na ulicach miasta i to z dużą manifestacją. Każdy Włoch modli się przed ważniejszym wydarzeniem i robi to niemalże publicznie. W Rzymie są szczególne kościoły o wielkim znaczeniu dla katolików, jak na przykład Bazylika Santa Croce in Gerusalemme w której rzekomo znajduje się krzyż z ostatniej drogi Chrystusa. Jest tu także bardzo nietypowe Muzeum Dusz Czyśćcowych.

Informacje ogólne

Powierzchnia : 1285,306 km²

Informacje praktyczne

Godziny urzędowania

Urzędy pocztowe są otwarte od poniedziałku do soboty w godzinach 8.00-19.30.
Sklepy i firmy usługowe są najczęściej czynne od poniedziałku do soboty w godzinach 8.00-13.00 i 16.00-19.00;
pamietaj ze część sklepów jest zamknięta w sobotnie popołudnia i w poniedziałki rano

"Targowanie".
W sklepach i restauracjach obowiazują ceny stałe.
Natomiast w tańszych hotelach lub poza sezonem można uzyskać niższe ceny.
Warto również targować się o ceny usług:
np. wypożyczenia sprzetu łódki lub roweru czy przewodnika /zwłaszcza poza sezonem/
Kto przy straganie nie targują się o wszystko, bedzie uznany za dziwaka.

Mandaty
Czasy kiedy policja przymykała oko na łamanie zasad ruchu drogowego minęły bezpowrotnie.
We Włoszech trwa zdecydowana walka z szaleństwem na drogach.
Wzmożono akcje kontroli prędkości i trzeźwości kierowców.
Nawet osoby jeżdżące na skuterach bez kasków "zarobią" mandat,
pomimo że do niedawna było to w dobrym tonie /i Włosi do dzisiaj nie mogą się z tym pogodzić/.
Kontrole policji nasilają się szczególnie w sezonie, latem.

Zabytki do zwiedzania:

Bazylika św. Jana na Lateranie
Bazylika św. Pawła za Murami
Bazylika świętej Agnieszki za Murami
Bazylika Santa Maria Maggiore
Campo de' Fiori miejsce spalenia na stosie Giordana Bruna
Circus Maximus
Cloaca Maxima
Corso
Fontanna di Trevi
Fontana delle Api w Rzymie
Forum Boarium
Forum Romanum
Kapitol
Koloseum
Mauzoleum Augusta
Ołtarz Pokoju
Palatyn
Panteon w Rzymie (jedyny całkowicie niezmieniony obiekt starożytny do dzisiaj)
Plac Navona
Piazza del Popolo
Piramida Cestiusza
Plac Wenecki z Ołtarzem Ojczyzny
Pole Marsowe
Schody Hiszpańskie
Teatro Argentina
Usta Prawdy
Via Sacra
Via Appia
Watykan
Wielka Synagoga
Zamek Świętego Anioła

Sycylia

Sycylia jest największą wyspą na Morzu Śródziemnym. Od wieków fascynuje przybyszów z całego świata swoją egzotyką, bogactwem zabytków i fantastycznymi krajobrazami, które stały się natchnieniem dla wielu artystów. Już przez starożytnych nazywana Wyspą Słońca, szczyci się największą w Europie liczbą godzin słonecznych w ciągu roku.

Praktyczne informacje

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do którego zadań należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: nie są wymagane; obowiązujący dokument to paszport (ważny minimum 6 miesięcy) lub dowód osobisty.

Czas przelotu: Warszawa – Palermo – ok. 2,45 h; Warszawa – Catania – ok. 2,45 h.

Czas lokalny: czas polski.

Język: włoski.

Napięcie: 220 V; w niektórych hotelach niezbędny adapter – dostępny w recepcji lub w sklepach.

Waluta: euro (EUR).

Ceny w hotelu i restauracji: obiad – od 12 EUR, wino – od 9 EUR, woda mineralna – od 1,5 EUR, piwo – od 3 EUR, pizza – 7-12 EUR.

Wynajem samochodów: od ok. 60 EUR/dzień.

Plaże: większość hoteli z naszej oferty dysponuje prywatną plażą. Korzystanie z prywatnej plaży hotelowej, a także parasole i leżaki są bezpłatne dla gości hotelowych; na plażach hotelowych nie ma ratowników.

Wycieczki lokalne: organizowane są przez lokalnego przedstawiciela B.P. ITAKA.

Tabela temperatur

MIESIĄC	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X
DZIEŃ	23	27	30	33	34	31	28
WODA	17	17	21	24	25	24	22

Wenecja

Wenecja i jej piękno, to przede wszystkim niezwykle położenie miedzy lazurem nieba i morza, na archipelagu ponad stu wysepek, wśród cichych wód laguny, które odbijają wytworna architekturę pałaców, kościołów i klasztorów. To właśnie jej romantyczny pejzaż, charakterystyczne morskie oświetlenie obiektów, refleksy wody i słońca były inspiracja wielkich weneckich malarzy.

Najazdy barbarzyńców, które towarzyszyły upadkowi zachodniego imperium rzymskiego, stały się bezpośrednią przyczyną powstania Wenecji. Mieszkańcy kwitnących miast Veneto, leżących na szlaku pochodu dzikich hord Wizygotów, Hunów i Ostrogotów, szukali ucieczki na bezpiecznych, trudno dostępnych wyspach laguny górnego Adriatyku, zamieszkanych przez nieliczną, ubogą ludność zajmującą się rybołówstwem i eksploatacją soli. Rok 451

Położenie

Wenecja leży na 118 wysepkach wchodzących w skład archipelagu znajdującego się w samym środku laguny, która zamyka Zatokę Wenecką od strony zachodniej. Jej odległość od lądu wynosi 4 km, od otwartego morza 2 km; ma powierzchnię 7 km2, długość tj. nieco ponad 4 km, szerokość ok. 3 km. Miasto podzielone jest na 6 dzielnic zwanych sestieri: San Marco, Castello, Santa Croce, San Polo, Cannare-gio, Dorsoduro. Każda z nich ma własną numerację domów, poprzedzoną numerem dzielnicy. Wyjątek stanowi Wyspa Sw. Heleny zabudowana po I wojnie światowej willami, których numeracja zgodna jest z ogólnie przyjętymi zasadami. Z lotu ptaka miasto ma kształt ryby przeciętej ogromną, odwróconą literą S, uformowaną przez Kanał Grandę.

Położenie Wenecji i jej pełna uroku architektura budziły zachwyt Petrarki, Dantego, wielkich muzyków Wagnera, Haendla, Glucka i Mozarta, którzy szukali tu natchnienia do swoich kompozycji. Poeci i pisarze Byron, d'Annunzio, Goethe i wielu innych opisywali jej piękno. Wenecja była zawsze pierwszym etapem Polaków w podróży do Wioch. Przebywali tu królowie: Bona Sforza, Henryk Walezy, Władysław IV, Marysieńka Sobieska, August II Sas. Z wojskami Napoleona zawitali do Wenecji legioniści Henryka Dąbrowskiego. Spośród wielu polskich malarzy i pisarzy, wyjątkowym sentymentem darzyli to miasto Aleksander i Maksymilian Gierymscy, Maria Konopnicka, Józef Ignacy Kraszewski, Stefan Żeromski i Stanisław Wyspiański. Wyspiański chłonął Wenecje sercem i oczyma. Jego opisy zawarte w Listach z Wenecji pełne są poezji i uroku miasta.

Wenecja jest stolicą regionu Veneto (Wenecji Euganejskiej), położonego w północno-wschodniej części Włoch, sięgającego na północy Austrii, na zachodzie jeziora Garda, na południu rzeki Padu, na wschodzie driatyku. Region Veneto, poza stolica, obejmuje takie znane miasta jak: Verona (Werona), Padova (Padwa), Vicenza, Trevi-so, Belluno oraz ośrodek sportów zimowych o światowej sławie Cortina d'Ampezzo. Powierzchnia regionu 18 tys. km2. Zróżnicowanie geograficzne Veneto jest ogromne: na północy Alpy Wschodnie (Dolomity przekraczające 3 000 m, n.p.m.; Alpy Weneckie), na południu wschodnia część Niziny Padańskiej uformowanej przez rzeki Pad, Adygę, Brentę, Sile i Piave wpadające do Adriatyku, na wschodzie Laguna Wenecka świat tysiąca wysp i wysepek.

Z lotu ptaka miasto ma kształt ryby przeciętej ogromną, odwróconą literą S, uformowaną przez Kanał Grandę. Najstarszą część stanowi strefa wokół mostu Rialto, gdzie na początku IX w. przeniosły się władze laguny. Tu na wysokim brzegu powstało pierwsze skupisko miejskie Citta di Rialto, które wkrótce przyjęło nazwę Venezia. Wene-cjanie przeprowadzili najpierw wielkie roboty ziemne, przystosowując istniejący teren do potrzeb przyszłego miasta. Wykopano sieć kanałów, a ziemia z nich została zużyta do podwyższenia i wzmocnienia terenu. W ten sposób zbudowano Kanał Grandę i liczne mniejsze kanały.

Brzegi kanałów łączy ok. 400 mostów. Kiedyś budowano mosty wyłącznie drewniane i płaskie, po których można było przejechać konno. Od 1486 r. rozpoczęto budowę mostów murowanych, najczęściej w formie łuku ze stopniami, ozdobionego poręczą lub balustradą. Z mostów drewnianych, oryginalnych, zachowało się zaledwie kilka, m.in. Ponte di San Pietro di Castello, Ponte del TAbbazia delia Misericordia i Ponte di San Alvise. Mosty żelazne pojawiły się w XIX w. za czasów austriackich. W czasach Republiki istniał specjalny urząd miejski Proweditori di Comun, sprawujący nadzór nad stanem ulic i mostów. Do najbardziej znanych mostów należą: Ponte Rialto najstarszy na Canal Grandę, Ponte dei Sos-piri, łączący Pałac Dożów z więzieniem oraz Ponte de la Pagia na Riva degli Schia-voni. Do znanych należy również Ponte dei Pugni przy kościele San Barnaba. Wywodzi on swą nazwę od walk na kije, a później na pięści (pugne), jakie odbywały się tu tradycyjnie między mieszkańcami dzielnicy Castello i Dorsoduro. W XVIII w. obyczaj ten został zniesiony ze względu na śmiertelne przypadki zdarzające się w czasie bójek. Walki na pięści odbywały się również na innych mostach Wenecji, jak Ponte di Santa Fosca i Ponte de la Guerra na Rio San Giu-liano.

Uliczki weneckie są zazwyczaj bardzo wąskie, nieraz z trudnością pozwalają minąć się dwóm osobom, ponadto kręte, długie i ciemne, często zasłonięte wystającymi wspornikami górnych pięter domów. Do dziś przetrwały dawne określenia uliczek, które w dialekcie weneckim noszą nazwy: calle, ruga, lista, salizzada, fondamenta ruga oznaczała kiedyś ulicę ze sklepami, salizzada drogę brukowaną (ulice zaczęto brukować w XVII w.), a fondamenta ulicę biegnącą brzegiem kanału.

Również place weneckie noszą nazwy odmienne od przyjętych. Określenia piazza używa się jedynie do placu Św. Marka i przyległych doń placyków oraz placu Roma. Pozostałe zachowały stare brzmienie weneckie campo lub campiello, to ostatnie dla oznaczenia małych placyków, jakich pełno w Wenecji. Campa i campiella weneckie pełne były gwaru, ruchu i uroku. Ich wdzięk i atmosferę utrwalił Carlo Goldoni w swojej komedii p.t. Campiello, Kilkoma słowami warto opisać pałace weneckie, które w odróżnieniu od budowli innych miast tej epoki nie miały charakteru zamków czy fortec, lecz wspaniałych, luksusowych rezydencji magnackich. Prawie nie spotykane są wieże obronne, nawet w Pałacu Dożów. Fakt ten wiązał się z poczuciem całkowitego bezpieczeństwa obywateli arystokratycznej Republiki Weneckiej, która panowała niepodzielnie na Adriatyku i nie obawiała się zagrożenia od strony lądu. Główną cechą charakterystyczną domów i pałaców weneckich jest ich lekkość, którą zawdzięczają ażurowym loggiom i oknom wielodzielnym. Ozdobą wielu domów, a szczególnie dziedzińców pałacowych są schody (scala) zewnętrzne otoczone balustradą lub arkadami, prowadzące do loggii lub na taras. Spośród najbardziej pięknych i znanych wymienić należy schody w pałacu Ca' d*Oro i Scalę Bovolo w Pałacu Conta-rini. Innym elementem dekoracyjnym typowego dziedzińca są małe studzienki (vere da pozz'o)y rzeźbione w marmurze lub brązie, które z czasem stały się również akcentem artystycznym placów, jak np. vera da pozzo przy bazylice Ss. Giovanni e Paolo, na dziedzińcu Pałacu Dożów i Ca' d'Oro.

Informacje praktyczne

Jedyne schronisko w Wenecji znajduje się na wyspie Giudecca, dokładnie naprzeciw centrum. Vaporetto dowiezie nas tam w dwie minuty. Nocleg wyłącznie w dormitoriach. Casa Caburlotto - Fondamenta Rizzi, Santa Croce 318 tel.: 041 71 08 77.

Ceny na średnim poziomie, wystrój oszczędny, ale wygodnie. Miejsce oferuje pokoje w formule bed and breakfast.

Casa Capitanio - Santa Croce 561 tel.: 041 52 03 099 - czynne: połowa Vl-potowa IX. W pobliżu piazzale Roma. W czasie roku akademickiego mieszkają tu studentki, latem oferuje się nocleg turystom. Skromne pokoje, bez śniadania. Casa Cardinal Piazza - Cannaregio 3539/ A, w pobliżu Madonna dell'0rto - tel.: 041 72 13 88, faks: 041 72 02 33. W spokojnej dzielnicy Cannareggio, z dala od najczęściej uczęszczanych i wypełnionych turystami ulic. Bez szczególnych wygód, śniadanie na życzenie.

Casa Murialdo-Circolo ANSPI - Cannaregio 3512- tel.: 041 7199 33, faks: 041 72 00 02. Dobre ceny za pokoje z łazienką i bez we wschodniej dzielnicy miasta. Nocleg bez śniadania, co najwyżej kawa.

Domus Civica - San Polo 3082 - tel.: 041 72 11 03, faks: 04152 27139, httpj/www. domuscivica.com. Duży budynek w sercu miasta (przystanek vaporetto S.Toma), który w różnych okresach roku służy za akademik bądź hostel. Wspólne łazienki i prysznice na każdym piętrze. Telewizja satelitarna i punkt internetowy gratis. Foresteria Valdese - Castello 5170- tel.: 04 52 86 797,

W okolicy placu Św. Marka. Różne możliwości noclegu, od 10-osobowych dor-j mitoriów po dwójki z łazienką i telewizorem. Konkurencyjne ceny, ze śniadaniem. Istituto San Giuseppe - Castello 5402 tel.: 041 5225352. Dom wakacyjny w pięk nej starej weneckiej kamienicy w pobliżu! bazyliki Św. Marka, przy Ponte delia Guerj ra. Bez śniadania.

Santa Fosca - Cannaregio 2372 - tel.: 041 7157 33, http://www.santafosca.it. Piękny kompleks kościelny między dworcem kolejowym i Ponte di Rialto, który gości studentów i turystów. Podstawowe wygody, świetne ceny, latem możliwość korzystania z kuchni.

Domus Ciliota - Calle delie Muneghe, San Marco 2976 - tel.: 04152 04 888, faks: 041 52 12 730, http://www.ciliota.it. Noclegów nia w dawnym klasztorze sióstr augustia-nek, którego początki sięgają XV w. Od generalnego remontu w 1999 r. dysponuje pokojami wyposażonymi we wszelkie współczesne udogodnienia (prysznic, telefon, telewizja satelitarna, klimatyzacja i lodówka). Ceny nieco powyżej średniej.
Pensjonaty, hotele Locanda al Leon - Calle degli Albane-si, Castello 4270 - tel.: 04 1 27 70 393.

Dwa kroki od samego serca Wenecji, placu Św. Marka. Pokoje z wyposażeniem w stylu weneckiego rokoka. Locanda Art Deco - Calle delie Botteghe, San Marco 2966 - tel.: 04127 70 558.

Pensjonat, który ma sztukę nie tylko w nazwie, w uliczce pełnej sklepów z antykami. W pokojach i ogólnodostępnych pomieszczeniach meble i dekoracje z początku XX w. Locanda Ca' Foscari - Calle delia Fresca-da,Dorsoduro3887/8-tel:041 71 0401,

Pensjonat w dogodnym miejscu. Atrakcyjne ceny, dobre warunki. Casa Rezzonico - Fondamenta Gherar-dini, Dorsoduro 2813- tel: 04127 70 653 - 6 pokoi. Wygodne, zadbane

Kemping:
W historycznym centrum Wenecji nie ma kempingów. Z takiej formy noclegu skorzystać można na lądzie stałym, zwłaszcza w rejonie Cavallino bądź Lido - i Punta Sabbioni.
Więcej informacji: APT (Biuro Promocji Turystyki),
tel.: 041 52 98 700,
http://www.turismovenezia.it

Gondole:
Dumna flota, jeszcze przed wiekiem licząca 10 000 gondoli, skurczyła się do kilkuset, natomiast ceny za kurs zachowały się wręcz odwrotnie. Wenecjanie, poza traghetti (przewozy na drugą stronę kanału) już nie korzystają z gondol, pozostawiając je do dyspozycji turystom. Natomiast gondolierzy odziani w słomiane kapelusze, marynarskie spodnie i pasiaste, żeglarskie koszulki są jak dawniej weseli i dowcipni, choć nie śpiewają już tak często i tak dobrze jak ich przodkowie (zawód gondoliera nadal przechodzi z ojca na syna). Rozśpiewani czy nie jest ich coraz mniej.

Tramwaje wodne:
Vaporetti to tramwaj wodny w Wenecji. Najpopularniejsza linia 1 przebiega z Piazzale di Roma, Kanałem Grande, Kanałem Św. Marka, do Lido.

Najpiekniejsze wakacje

Haiti

Kenia

Opis

Ciekawostki

Bezpieczeństwo

Co zabrać?

Atrakcje turystyczne

Klimat. Kiedy jechać?

Wizy

Paszporty

Brazylia

Klimat. Kiedy jechać?

Kuchnia

Co zabrać?

Konsulaty

Bezpieczeństwo

Wizy

Paszporty

Malediwy

Seszele

Zjednoczone Emiraty Arabskie

Chile

Ukształtowanie powierzchni

Klimat

Ludność

Bermudy

Porto Santo

Jest wiele wysp z pięknymi plażami, ale Porto Santo to plaża z wyspą! Ostatni plażowy raj w Europie, gdzie nie dotarła jeszcze masowa turystyka i morze złotego piasku, które można mieć tylko dla siebie

Tabela temperatur

Argentyna

Malta

Stolica

Waluta

Język

Czas

Dokumenty

Ambasada w Polsce

Ambasada Republiki Malty

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Konsulat RP w La Valletta

Transport lokalny

Szczepienia

Tour Sliema

Plaże Sliema

Dla rodzin z dziećmi Přesto

Sport Sliema Sliema

Pomniki

Holiday Sliema

Transport

Okolicy

Chorwacja

Informacje Praktyczne

Brazylia

Malezja

WALUTA:

PRZYKŁADOWE CENY:

RÓŻNICE CZASOWE:

CZAS LOTU:

TRANSPORT:

ELEKTRYCZNOŚĆ:

Polinezja Francuska

Waluta

Język

Czas

Dokumenty

Transport lokalny

Szczepienia

Ambasada w Polsce

Przedstawicielstwa polskie na miejscu

Ambasada RP w Canberze

Indonezja

WALUTA:

PRZYKŁADOWE CENY:

RÓŻNICE CZASOWE:

CZAS LOTU DO INDONEZJI:

TRANSPORT:

ELEKTRYCZNOŚĆ:

CIEKAWOSTKI:

WIZY DO INDONEZJI:

Tour
Sliema

Plaże
Sliema

Dla rodzin z dziećmi
Přesto

Sport Sliema
Sliema

Holiday
Sliema