Najwspanialszy Blog We Wszechświecie

YouTube jest cwane

Sławek — Sun, 07 Feb 2010 16:18:36 +0000

Otrzymałem niedawno poważne ostrzeżenie na żółtym tle, pisane pogrubioną czcionką, które dotyczyło jednego z udostępnionych przeze mnie fragmentów występów Georga Carlina. Chodziło oczywiście o pogwałcenie praw autorskich. Filmik został wyłączony, więc usunąłem go z listy. Kolejne ostrzeżenie będzie skutkować usunięciem mojego konta. Właściwie nie mam o to żadnych pretensji. Wszystkie fragmenty i ich tłumaczenia są robione bez zgody autorów czy koncernów, mających do nich prawa. Co ciekawe, jeden z filmików, który zyskał największą oglądalność (ponad 300 tys. wyświetleń i liczba ta ciągle rośnie), nie został zablokowany. Pojawiły się informacje dotyczące praw autorskich, ale widocznie system YouTube działa tak ciekawie, że zamiast usuwania, wolą wyświetlać obok reklamy. Jednak w panelu konta ciągle jest informacja, że “status może w każdej chwili ulec zmianie”. Rozumiem, że gdy oglądalność się zatrzyma (co będzie równoznaczne z brakiem zysków z reklam), status filmu zmieni się na zablokowany. Jak już wyżej wspomniałem, nie mam o to pretensji. Wrzucając tam te fragmenty, chciałem tylko zainteresować ludzi typem rozrywki, który w naszym kraju praktycznie nie istnieje (stand-up comedy), zwłaszcza, że owe występy nie służą jedynie biernemu naśmiewaniu się jak nasze kabarety. Jednak taka polityka serwisu jest co najmniej dziwna. Czemu nie usuną wszystkich filmów, skoro czarno na białym widać, że są z tej samej wytwórni? Przy okazji, chyba niewiele osób zdaje sobie sprawę jak ciężko nabyć DVD z występami zagranicznych komików. Wysoka cena w internetowych serwisach i brak polskiej dystrybucji bardzo to utrudniają. Nie wspominając o książkach. Jeśli w końcu YouTube usunie moje konto, prawdopodobnie nie zakończę swojej wielce przestępczej działalności :) Zwyczajnie przeniosę się gdzie indziej. Choć w pewnym sensie czuję się moralnie odpowiedzialny, moją winę częściowo usprawiedliwia fakt, że dzięki tym filmikom ktoś sięgnie po oryginalne wersje.
Na zakończenie, dziękuję za wszystkie miłe maile odnośnie tłumaczeń.

Nie oglądam TV

Sławek — Wed, 20 Jan 2010 14:34:15 +0000

Chyba nigdy nie zrozumiem tych wszystkich akcji próbujących wybudzić śpiące owieczki z rzekomego Matriksa, w jakim się znajdujemy. Czym się one i ludzie za nimi stojący różnią od tych z telewizora? Wszędzie tylko słyszę, że tzw. media głównego nurtu wbijają mi codziennie do głowy, co mam robić, w co wierzyć i co kupować. Że moje życie jest kontrolowane przez kogoś i inne puste frazesy, które już znam od lat. Dostałem te informacje dawno temu i mam do nich odpowiedni stosunek. Problem w tym, że aktywiści z całego świata, na których składają się przeróżne zbieraniny spiskowców i fanatyków, nie chcą tylko informować ludzi, ale wychowywać własne cielątka. Takie, które będą wierzyć bezrefleksyjnie w ICH bajki. Od tego mają swoich mentorów, apostołów czy innych odchyleńców, głoszących prawdę. Bo, rzecz jasna, na bzdury tego pokroju zazwyczaj nie ma konkretnych dowodów, a żaden w miarę rozgarnięty człowiek (nienależący do sekty) nie zostanie dopuszczony do dyskusji, bo albo nie ma takiej możliwości (jest to wykład boga), albo zostanie zagłuszony i zdyskredytowany przez zgraję idiotów. Celem tworzenia takich kontrolowanych grup bezmyślnych kretynów jest oczywiście kasa (co prędzej czy później wychodzi na jaw) i możliwość sterowania nimi w pewnym zakresie. Ale takie sytuacje to ekstremum, chociaż zdarzają się (powiedzmy, że z szacunku nie będę podawał szczegółów).
Dużo częściej spotykam się natomiast z ludźmi, którzy nienawidzą mediów dla samej zasady. Bo kłamią, oszukują i ogłupiają. Dlatego wyrzucają telewizory i radioodbiorniki przez okno. Najlepsze, że są z tego dumni i wszędzie się tym chwalą. Do czasu, kiedy grono znajomych komentuje jakiś serial albo wydarzenie sportowe. Wtedy starają się dołączyć do rozmowy, żeby nie wyglądali na takich idiotów, jakimi są w rzeczywistości. Przecież wystarczy się zastanowić, kogo ogłupia i okłamuje telewizja? Ciebie? Czyli jesteś aż tak podatny na sugestie i niezdolny do samodzielnego myślenia, że nie potrafisz obejrzeć fragmentu “Faktów”? Boisz się, że jakieś zdanie niespodziewanie wkradnie się i opanuje twój umysł? Nie umiesz śmiać się Durczokowi w twarz z tych bzdur, o których nawija? Cóż, mogę jedynie współczuć. Zostałeś wyciągnięty z “mainstreamu” w pustkę swojej wspaniałej wolności i alternatywy. Wyjdź na zewnątrz błyszczeć w ten ponury dzień.

“Ateiści”, pocałujcie mnie w dupę

Sławek — Fri, 08 Jan 2010 11:05:16 +0000

Niedługo po tym jak zarejestrowałem się na Facebooku, pierwszymi nieznajomymi, którzy zaprosili mnie do przyjaciół byli: ateistka i gej. Co ciekawe tego, iż druga osoba jest homoseksualistą dowiedziałem się całkowicie przypadkiem (zobaczyłem jego zdjęcia z chłopakiem/partnerem na swojej tablicy), natomiast ateistkę poznałem od razu, gdyż na wstępie dostałem zaproszenia do jakichś antyteistycznych grup i linki do stron, a każdego kolejnego dnia “śmieszną” grafikę antyklerykalną. Tak to już jest z ateokretynami, którzy nie mają ciekawszych rzeczy do roboty niż włażenie sobie w dupę w ramach kółek wzajemnej adoracji i ciągłego symulowania bycia uciśnionym w tym kraju. Internet, telewizja, radio… wszędzie pełno tego gówna. “Nazywam się Kasia, jestem ateistką.” – czy tak się, idioci, przedstawiacie? Na 100% nie, więc po cholerę do każdej swojej wypowiedzi wpierdalacie jakiś pseudoracjonalistyczno-ateistyczny akcent, skoro nikogo to nie obchodzi. Byli czarni, żydzi, geje, to “teraz kurwa my”? Obnosicie się ze swoim brakiem wiary i pogardą do Kościoła, jakby to on był winny waszej głupoty. Gdybyście zmądrzeli szybciej, wcześniej odłączylibyście się od tego kontrolno-fiskalnego systemu. Żal wam zmarnowanego czasu? To zacznijcie robić coś pożytecznego. Nienawidzę was! Nie za to, że żyjecie, chociaż nie jest to fakt godny zachwytu. Za to, że wy lub kretyni wam podobni w ramach nowej ateistycznej religii śmiecie wypowiadać się jako rzekome autorytety w imieniu moim i innych, rozsądnych ludzi. Tak jakby bycie ateistą włączało człowieka do jakiejś zasranej wspólnoty. Czy wy nie widzicie, że działacie dokładnie tak samo jak Kościół, którego nienawidzicie? Wszystko się zgadza. Jest główny prorok – Dawkins (dałeś bydłu dostęp do wiedzy i popatrz, co ty i oni z tego zrobiliście); księga – oczywiście “Bóg urojony”; nawet macie własne znaki!
Pielgrzymki?

Zaprojektujcie swoje czapki i macie cały zestaw. Komplet dla Ateokretyna – człowieka, który nie myśli a szuka gotowych rozwiązań. Który zamiast wyzwolić się z łańcuchów religii, stworzył do niej przeciwną. Który nie jest pewny tego co mówi, bo przyjął to od innego autorytetu bezmyślnie – tak jak to robił do tej pory ze wszystkim – więc musi ciągle się upewniać, słuchając innych autorytetów i tworzyć pseudointelektualne zbieraniny, w których każdy “racjonalnie” sobie wytłumaczy, że boga nie ma.
A może wy tak naprawdę, gdzieś w głębi, wierzycie? I boicie się? A może niektórzy z was ciągle chodzą do kościoła a tylko okazyjnie, przy piwku, pierdzą wtórnymi antyklerykalnymi sloganami? Nagle wam krzyże na ścianach przeszkadzają?
Żałośni idioci.

Dobre sposoby na wkurwienie czytelinka

Sławek — Mon, 28 Dec 2009 18:38:07 +0000

Od czasu do czasu zaglądam na różne blogaski i strony, na które przypadkiem natknę się w internecie, choć mam przeczucie, iż takie akcydentalne spotkanie znowu zakończy się moją irytacją. Ale robię to dalej, bo mam taką chorobę – uzależnienie od informacji i marnowania czasu. Rozpuszczam swą duszę, czytając te miliony słów rozsiane po sieci i gazetach. Słowa bez treści, treść bez wartości. Czasem zamknięcie karty przeglądarki w wyniku przeczytania jakichś kretynizmów, nie zrugawszy uprzednio autora (choć zawsze robię to w myślach), skutkuje lekką frustracją. Z wiekiem ta czara kurczy się i coraz częściej przepełnia. Dzisiaj to właśnie się stało, więc postanowiłem nabazgrać trochę o jednych z najbardziej kretyńskich praktyk autorów stron i blogasków, które wkurwiają i ośmieszają. Do każdego przykładu dołożę dwie ogólne wielkości w 5-stopniowej skali z wyjaśnieniem w opisach: wkurw – reakcja czytelnika; bieda – stopień negatywnego wpływu na wizerunek autora. Uwaga: to nie jest ranking, kolejność przypadkowa.

Manga face [wkurw: 4; bieda: 3]
Nie ma nic lepszego niż profesjonalny blagier, który wpieprza sobie do awatara kretyńskie mordki z generatora – tzw. manga face. Stary koń, który każdy swój żałosny komentarz opatruje obrazkiem twarzy dziecka o dużych oczkach, z wąsami, okularami, pokazującego wszystkim środkowy palec. Może tylko mnie to wkurwia, nie wiem. Nigdy nie lubiłem japońskich bajek. Ale jak wstydzisz się swojej gęby, to oszczędź ludziom tej żenady, albo skopiuj coś bardziej oryginalnego.

Wszystko tłumaczę w abbr [wkurw: 5; bieda: 5]
Jestem tak zajebisty, wszyscy inni to skończeni idioci. Ale przecież jakoś muszę się lansować w internetowym światku, więc pomogę moim ułomnym czytelnikom i rozwieję znaczenie wszystkich skrótów, które dla intelektualnej elity blogowej są pospolite. Przy okazji, pochwalę się znajomością pisowni “między innymi”.

Obrazkowe podglądy linków [wkurw: 5; bieda: 2]
Od trzech lat trzymania blogaska na WordPress.com nie potrafisz skonfigurować podstawowych ustawień, które umożliwią czytelnikowi spokojne zapoznanie się z twoim bełkotem? Bo chyba nie powiesz, że robisz to świadomie! Rozumiem, że w związku z bezsensowną treścią twoich wpisów, chcesz przynajmniej umilić użytkownikom chwile, które u ciebie tracą, dając im grę – slalom między linkami. Kto ominie wszystkie bez żadnego wyskakującego obiektu, może dodać komcia! Jak chcę zobaczyć, co jest w linku, to w niego klikam, a nie oglądam miniatury strony 200×200px do cholery.

Dodaj mnie wszędzie [wkurw: 1-5; bieda: 4]
Zanim jeszcze dobrze przeczytam tytuł strony, już wyskakuje mi przed twarz pięć łidżetów, ficzerów czy innych dodatków o gejowsko brzmiących nazwach. Jakiś automat mnie pyta, czy chcę poinformować wszystkich w mojej ułomnej społeczności, że właśnie wszedłem na jakąś mdłą stronę. Albo czy dodam autora do przyjaciół, wrzucę na Wykop, Facebooka, Twittera, Flakera i Blipa, żeby powiększyć jego internetowego penisa o kilka milimetrów. Jakby to kogoś obchodziło.

Umiem inglisza [wkurw: 2-5; bieda: 2-5]
Nie wiem, skąd to się wzięło. Wpierdalanie do każdego zdania angielskiego słówka lub jego pongliszowej wersji. Albo do co drugiego, trzeciego, whatever. Nie umiesz się wysłowić w swoim języku? Kliknij! I, jeśli łaska, zechciej się nie ośmieszać swoim: targetem, brandingiem, ~~pointą~~, excusem, brejkiem, jutubem, guglem, apdejtem, tajmingiem, lukaniem, hejtowaniem, draftowaniem; i innym, ty Technokretynie, Bloidioto, Markretyngowcu.
I don’t give a fuck ebałt your miserable lajf.

Jestem aktywny [wkurw: 1-4; bieda:1]
Szanujący się profesjonalny bloger musi przejawiać jakąś aktywność w konkretnych – oczywiście, zazwyczaj bezsensownych – internetowych akcjach. Internetowych, gdyż rzadko dochodzi do ich faktycznej realizacji lub dotyczą tylko sieciowego życia. Samo spamowanie serwisów społecznościowych nie wystarczy. Żeby każdy wchodzący na jego stronę wiedział, iż gości u nie byle kogo, pro-bloger umieszcza, gdzie się tylko da, linki i grafiki do przeróżnych inicjatyw, jak np. Googluj, bykom-STOP, albo różnego rodzaju kodeksy, jak Kodeks blogerów czy mój ulubiony Internet bez chamstwa (tak jakby, kurwa, internet był jakimś pokojem, gdzie każdy musi przebywać, odgórnie zobligowany). Samemu zazwyczaj nie do końca stosując się do tego, co rozgłasza.

SEO-pogrubianie [wkurw: 2-4; bieda: 2]
Jeżeli kiedykolwiek czytałeś tekst, w którym co drugie słowo lub fraza są pogrubione, podkreślone lub powiększone, to prawdopodobnie miałeś do czynienia z 15-letnim specjalistą od SEO, który stosując się do rad innych 15-letnich specjalistów, w ten sposób chce wypromować w wyszukiwarce Google swoją stronę. Taka forma internetowej reklamy. A, że reklamuje się zazwyczaj gówniane produkty… więcej chyba pisać nie muszę.

No i teraz szukam wtyczki do Firefoksa, która umożliwiłaby mi wyrzucanie takich stron i blogasków do wirtualnego kosza, niszczenia ich, wulgarnego komentowania i ogólnego wyżywania się na nich. I jeśli można by było sobie wrzucić jakieś statystyki na osobną stronę, żeby każdy mógł to zobaczyć, byłoby super. Jeżeli znasz takie narzędzie, niekoniecznie w formie wtyczki, prosiłbym o podesłanie jakiegoś linka.

Męska choroba

Sławek — Thu, 24 Dec 2009 09:26:28 +0000

Trafiłem wczoraj na fragment ostatniego audiobooka Georga Carlina, który wydał mi się dość interesujący, więc postanowiłem go trochę przetłumaczyć. Książka nosi tytuł “When Will Jesus Bring the Pork Chops?”, jest nie za długa i łatwo dostępna w internecie. Pobieżnie patrząc, jej tematyka jest zbliżona do większości jego występów. Sam jej jeszcze nie przeczytałem, ale po tym filmiku nabrałem ochoty.

RATM: 1, popowa gwiazdka: 0

Sławek — Mon, 21 Dec 2009 17:24:34 +0000

Ciekawostka: Nietoperze zawsze skręcają w lewo podczas opuszczania jaskiń.
Jak donoszą media, utwór RATM “Killing In The Name”, wydany w 1993 roku, spektakularnie zwyciężył w angielskim rankingu UK Chart Show, stając się najczęściej kupowanym singlem. Było to możliwe dzięki mobilizacji internautów i wypowiedziom kilku artystów na temat poziomu muzyki lansowanej w Wielkiej Brytanii. Ponad 500 000 kopii zostało pobranych przez internet. Główny rywal – Joe McElderry, zwycięzca programu The X-factor (angielski “Idol”) – został pokonany o 50 000 sztuk.
Sama skala protestu i wspólne działanie internautów są naprawdę godne podziwu, a wybór utworu jak najbardziej słuszny. Chociaż, gdy przyjrzeć się bardziej najgroźniejszemu rywalowi, trudno się dziwić niezadowoleniu.

VS (uwaga, poniższa treść może być szkodliwa)

Zastanawiam się, czy w Polsce kiedykolwiek taka akcja protestacyjna przeciwko lansowaniu popowych gwiazdek będzie możliwa. Nietrudno zauważyć przecież, że nasi obywatele niechętnie garną się do płacenia za muzykę. Łatwiej ściągnąć “za darmo” albo włączyć radio. I jeszcze te kretyńskie usprawiedliwienia, że ZAIKS, że “wolność”, że zgodnie z prawem… żałosne. Ale jest nadzieja, bowiem uwielbiamy kopiować zagraniczne programy i akcje, więc może tutaj właśnie trzeba szukać cienia szans takiej mobilizacji.
Źródło

Pierdzenie w miejscach publicznych

Sławek — Sun, 20 Dec 2009 19:00:59 +0000

Jeśli mieliście kiedyś z tym problem, oto poradnik:

Tzw. bezdomni – żule

Sławek — Sun, 20 Dec 2009 15:28:17 +0000

Ciekawostka: Szczur wytrzymuje dłużej bez wody niż wielbłąd.
Jak co roku, media alarmują o coraz liczniejszych przypadkach śmierci w wyniku zamarznięcia. Oczywiście, ogromną większość ofiar mrozu (a raczej własnej głupoty i głupoty innych) stanowią bezdomni. Pojawia się problem, więc czas, żebym wkroczył do akcji.
Otóż, sprawa nie jest tak skomplikowana, jak mogłoby się wydawać. Spora część tak zwanych bezdomnych, którzy ponoszą klęskę w walce z morderczą zimą, rzadko ma kontakt z bezpłatną noclegownią czy nawet przyklasztorną jadłodajnią. Ale nie dlatego, że brakuje dla nich miejsca. W 2007 roku miasto Kraków wydało na pomoc dla tych ludzi ponad 4mln zł. Opłacono ośrodki i jadłodajnie, których jest cała masa – dla kobiet i mężczyzn osobno; jest infolinia, są psycholodzy i doradcy. To wszystko bez wliczania organizacji i wolontariuszy oraz osób prywatnych. Dlaczego więc niektórzy bezdomni nie chcą pomocy, która dostępna jest niemal na każdym kroku? Bo jest ona warunkowa! Trzeba spełnić dwa podstawowe kryteria: być trzeźwym i wyrazić chęć zmiany swojego życia, co głównie opiera się na poszukiwaniu źródła dochodu. Tu dochodzimy do sedna sprawy. Każdy wierzący w swoje wolnościowo-alkoholiczne ideały żul doskonale wie, że stojąc przy wejściu do Galerii Krakowskiej albo żebrząc od ludzi na Dworcu Głównym zarobi bez większego wysiłku na wino i jedzenie, co jest warunkiem koniecznym i wystarczającym do osiągnięcia pijackiego szczęścia. Przecież nie będzie się poniżał i prosił o lokum. On jest panem świata, wędrowcem. Jego domem jest ziemia. Może spać i srać, gdzie tylko mu się podoba. Nikt nie będzie mu dyktować warunków.
I taki nachlany żul leży sobie potem oszołomiony gdzieś w rowie czy opuszczonej stodole, zasypiając po chwili, umierając szczęśliwie i praktycznie bezboleśnie. Wierny swoim ideałom do samego końca.
Czy jest więc sens ich żałować? Czy naprawdę trzeba tym ludziom pomagać na siłę, kiedy tego sobie nie życzą? Po co dawać im pieniądze dziś, skoro jutro przyjdą znowu? Nie lepiej pomóc komuś, kto jest tego wart?
Ilu bezdomnych jest w Krakowie
Bezdomni w Miasteczku Studenckim
Menel na Kanarach
Dodane: Chcę mieć mieszkanie za darmo i chuj!

10 Najlepszych świątecznych utworów

Sławek — Thu, 17 Dec 2009 12:56:08 +0000

Nadeszła moja ulubiona pora roku, za oknem kupa śniegu. Poniżej przedstawiam starannie wyselekcjonowaną listę najlepszych utworów na święta. Jeśli się z nią nie zgadzasz – jesteś w błędzie. Jeśli chciał(a)byś coś dodać, zapraszam do komentarzy.
To nie jest ranking, kolejność przypadkowa. Miłego słuchania.
1. Dean Martin – Let it Snow

2. Frank Sinatra – Have Yourself a Merry Little Christmas

3. Brenda Lee – Rockin’ around the Christmas Tree

4. Dean Martin – Rudolph The Red Nosed Reindeer

5. Dean Martin – Jingle Bells

6. Bing Crosby – White Christmas

7. Bing Crosby – Silent Night

8. John Lennon – Happy Christmas

9. Wielu artystów – Do they know it’s Christmas

10. Nat King Cole – The Christmas Song

Najwspanialszy padł

Sławek — Tue, 15 Dec 2009 16:53:58 +0000

Ku mojemu zdziwieniu, dotychczasowy darmowy hosting na kooit.net padł sobie. Właściciel nie raczył nawet poinformować swoich użytkowników, że nie zamierza opłacać dalej miejsca na serwerze i domeny (nawet dostałem kilka dni temu standardowy, comiesięczny newsletter z rzekomym polepszeniem usług!). Skutkiem tego po wejściu na główną stronę ukazuje się piękny szablon GoDaddy z informacją o możliwości zakupu domeny, a ja pożegnałem się ze swoją bazą WordPressa. Teraz biegam po archiwach Google’a i przekopiowuję wszystko ręcznie. Troszkę się zdenerwowałem, ale to moja wina. Trzeba było robić kopie bazy zwłaszcza, że hosting darmowy i niepewny. W geście miłości do tego mojego małego bękarta i irytacji spowodowanej powyższym, postanowiłem się szarpnąć i zabulić 50zł za ten serwer wirtualny tym razem w Polsce. W końcu stać mnie ;) Jak dotąd działa pięknie, z 10 razy szybciej od poprzedniego. No i też miejsca mam sporo, więc może w przyszłości przyszykuję coś ciekawego. Na razie muszę ogarnąć blogaska. Aha, można się zarejestrować, żeby nie musieć wpisywać danych do każdego komentarza.

Nowe adresy to: http://www.najwspanialszy.ayz.pl/ i aliasik: http://najwspanialszy.dl.pl/

Mam nadzieję, że już stałe i bez żadnych reklam oczywiście.