51 Jarige fietsryer Piet Green se Argus droom word hierdie jaar ʼn werklikheid! Piet, al meer as 20 jaar ʼn werker op die Hierbegin Plaas buite Keimoes was gereed om die 800km na die fietsrytoernooi te ry, deel te neem en weer terug te ry!

Die 36ste Cape Argus fietsrytoernooi was in 1978 begin om bewustheid te wek oor die tekort aan fietspaadjies in Suid Afrika en het van jaar tot jaar toegeneem in gewildheid totdat dit vandag een van die grootste sport gebeurtenisse in ons land is. Die roete gaan begin by die Kaapstad Burgersentrum deur ʼn 110 kilometer roete en gaan eindig in Groen Punt Stadion. Die resies sal hierdie jaar nagenoeg 35 000 deelnemers hê.

Piet sê hy was nog altyd geset op ʼn gesonde leefstyl. Hy het altyd probeer om aktief te bly en het ʼn paar jaar gelede saam met ʼn kollega begin draf. Hy het toe maar ʼn ou dunwiel fietsie opgetel en so langer en langer afstande begin ry. Sy werkgewer Johan Eggers, self ʼn fietsryer en gereelde deelnemer aan die Argus, met sy familie, het toe vir Piet ʼn fiets aangeskaf. Johan sê Piet het toe met erns begin ry en aan plaaslike toernooie en kompetisies begin deelneem en ook weekliks saam met hom gery en dit het nogal ʼn lekker kameraderie tussen die twee laat ontstaan.

Die hoop om op 10 Maart aan die Argus deel te neem het ontstaan toe Piet by ʼn kursus by die Droë Vrugte Tegniese Dienste (DFTS) moet verduidelik wat een van sy groot drome is. Hy wou aan die Argus deelneem. Die DFTS en FNB het onmiddellik weggespring om Piet te hulp te snel. FNB sal help met sy inskrywingsfooie, vervoer, verblyf en toerusting terwyl DFTS sal seker maak hy kry sy weg in die Kaap – wat hy nou vir die heel eerste keer sal sien. Hy sal saam met Johan en gesin na die Kaap vertrek.
In my geselsie met Piet kom jy dadelik agter dat hy gesteld is op gesondheid en sy geloof. Hy sê hy is nie ʼn ‘man wat drink nie’ en ry en draf maar Saterdae en Sondae na kerk, as die Here se genade daar is, ter voorbereiding op sy nuwe avontuur. Hy glo aan toewyding en harde werk en al word dit bietjie moeilik om krag te kry vir oefen in die snikhete son en met die druiwe plukkery deur die dag, sal hy aanhou totdat hy sy droom verwesenlik.

Die Plattelander wens vir Piet sterkte toe vir sy voorbereiding en mag al sy toewyding en harde werk vir hom groot sukses by die Argus bring!

Die graad 12 leerders van Hoërskool Namakwaland het in die afgelope eksamen alle verwagtinge oortref met 4 leerders wat die merietelys van die Noord-Kaap gehaal het.  Verder is die skool ook aangewys as die beste in die Namakwa-onderwys streek en het dus die wisseltrofee vir 2012 verower.

Die vier leerders wat die top 20 van die Noord-Kaap gehaal het, is: 
5de    Jo-Ané Kotze
10de    Simonne Whiting
14de    Odette Burger
19de     Wessel Sauer

Elkeen van die vier het ‘n skootrekenaar en ‘n kontantprys gewen.

Dan het Wessel Sauer ook ‘n verdere kontantprys vir 7 vak A’s behaal en Odette Burger het ook ‘n kontant prys gekry vir die 8 vak A’s wat sy behaal het.  Jo-Ané Kotze het verder presteer deur aangewys te word as die beste student in Geografie.  Dit het aan haar ‘n kontantprys en ‘n wisseltrofee besorg.

Algeheel het HSN dus 4 leerders met ‘n gemiddelde A, 4 leerders met ‘n gemiddelde B en 24 met gemiddelde C simbole.  Dan het ons weereens ‘n 100% slaagsyfer behaal.  Met trots kan HSN sê dat 58% van die matrieks gekwalifiseer het vir ‘n graad- en 40% vir ‘n diploma studierigting. 

Ons dank aan hierdie leerders vir hul harde werk! 

Soos ons weet speel Suid Afrika hierdie jaar gasheer vir die 2013 Africa Cup of Nations (AFCON) waar 16 Afrika lande dit gaan uitspook om as oorwinnaar uit die stryd te tree. Die toernooi het 19 Januarie afgeskop en gaan duur tot die finale op 10 Februarie. Gasheer stede is Port Elizabeth, Rustenburg, eThekwini, Mbombela en Soccer City in Johannesburg wat opening en sluitings wedstryde gaan aanbied.

AFCON, die grootste sport byeenkoms op die Afrika kontinent, het sommer groot afgeskop met ʼn eiesoortige Afrika tema. Vloeiende materiale in reënboogkleure en groot balle om die Suid Afrikaanse vlag te vorm was maar ʼn paar van die groot hoogtepunte. Desnieteenstaande die reën het sowat 600 dansers onder leiding van flambojante glans persoonlikheid, fopdosser en choreograaf Somizi Mhlongo hul komplekse danse ter uitbeelding van ons land en Afrika op die planke gebring. Die seremonie was deur meer as ʼn biljoen mense regoor die wêreld gekyk.

ʼn Reeks plaaslike kunstenaars het ook opgetree soos Ringo, Sibongile Khumalo, Judith Sepuma, Ayanda Nhlangothi en Lira wat die skare vermaak het. Dit was groot opwinding toe die 1996 span wat AFCON gewen het ook hul verskyning maak. President Jacob Zuma het ook vroeër die dag ʼn verwelkomingsete gehou vir al die staatshoofde wat die toernooi kom ondersteun het.

Hier in ons distrik het die staat se kommunikasie en inligting stelsel (GCIS) ook groot planne gemaak om te verseker dat inwoners van AFCON bewus is en ook na wedstryde kan kyk. Ons leiers wil graag ʼn gevoel van eenheid kweek en ander Afrika nasies wys ons kan hande vat en saamstaan om van hierdie ʼn wonderlike sport ervaring te maak.

Vrydag 18 Januarie was die begin van sokker gerigte geleenthede in die distrik met verskeie departemente wat bymekaar gekom het om in ʼn motorkade die koms van AFCON uit te basuin. Departemente soos Gesondheid, Onderwys, Maatskaplike Dienste, Arbeid, SAPD, Munisipaliteite en Verkeer het saamgesnoer en hul uitgevat in hul sokker regalia en vlaggies en het toeterend deur die strate van Springbok, Matjieskloof en Bergsig beweeg. Motors is ook versier met vlae en plakkate met Die Plattelander se eie trokkie ‘Gwennie’ wat die voortou neem.

Na dit het amptenare en lede van die gemeenskap by die taxi staanplek bymekaar gekom vir die openings geleentheid. Verskeie sprekers was aan die woord om die koms van so ʼn belangrike sport geleentheid na die land te beklemtoon. Onder die sprekers was Mev. Lynette Miggel, Speaker van die Namakwa Distrik Munisipaliteit Mnr. Bentley Vass, Kommunikasie Beampte Mnr. Geoffrey van der Merwe, Uitvoerende Burgemeester Mnr. Frankie van den Heever en Program Direkteur Andre Jacobs. Daar was ook groot vermaak deur plaaslike band Bee Wings wat almal lekker die litte laat losmaak het.
Mense in die distrik wat graag die wedstryde wil kyk kan nou ook so doen by verskeie openbare kyker areas wat gebruik sal maak van infrastruktuur wat tydens die Sokker Wêreld Beker daargestel is. In die Khai Ma munisipale area kan jy die wedstryde kyk in Witbank, Pella en Pofadder. In Nama Khoi is dit Okiep, Concordia, Bergsig, Komaggas, Steinkopf, Vioolsdrift, Springbok en Nababeep. As jy in die Richtersveld is gaan kyk gerus in Port Nolloth, Lekkersing, Eksteenfontein, Kuboes, Sanddrift en Alexanderbaai. Vir meer inligting oor watter wedstryde gewys sal word en watter lokale gebruik word, kontak gerus die betrokke munisipaliteit.

Suid Afrika het nou wel in ʼn flou vertoning in die openings wedstryd teen Kaap Verde gelykop geëindig maar Bafana-Bafana is vasbeslote dat hulle nog steeds genoeg staal het om na die tweede ronde van die toernooi te vorder. Sokker aanhangers oral in die land is oorgehaal om te sien of hulle hierdie belofte gestand kan doen!

Amsterdam – Holland is in rep en roer oor die moontlike wettiging van ‘virtuele’ kinder pornografie! Twee seksuoloë het dit voorgelê as `n manier om pedofiele se drange te sus.
Rik van Lunsen en Erik van Beek van die Amsterdam University Hospital (AMC) het in Oktober met die idee opgekom om kinder pornografie te skep deur tekeninge of rekenaar gegenereerde beelde te gebruik. Die idee is dat as jy kwansuis virtuele kinderpornografie onder streng Staats regulasie beskikbaar maak, pedofiele materiaal sal hê om hul seksuele drange te reguleer. Daar moet net aangedui word dat “geen kinders mishandel of misbruik was in die maak van hierdie beelde nie.”
Hierdie vorm van pornografie was egter reeds in 2002 in hierdie land onwettig verklaar, omdat vinnig groeiende tegnologie die beelde al hoe meer realisties kon maak. Dit is huidiglik, tesame met ‘tradisionele’ kinder pornografie, strafbaar met 4 jaar gevangenisstraf. Van Beek sê: “Ek dink dat om jou fantasieë te onderdruk tot frustrasie kan lei en uiteindelik, vir sommige pedofiele, ‘n groter kans om iets verkeerds te doen.”

Die seksuoloog het ook gevind dat bykans 1% van die populasie van Holland glo pedofielagtige voorkeure het (hoofsaaklik mans), maar net ‘n klein gedeelte van hierdie groep sal oorgaan om kinders te misbruik, waar nog ‘n groep eintlik nooit die behoefte sal voel om hulself deur kinder pornografie uit te leef nie.
Hierdie idee word deur sommige summier as twak afgemaak, terwyl ander meen dat dit kan werk, alhoewel daar wel negatiewe gevolge kan wees. Mense regte groepe het sterk uitgekom om hierdie voorstel teen te staan en skreeu “moenie dit aan ons kinders doen nie!”
Dit blyk dat daar ook vir die verskillende ‘smake’ van pedofiele voorsiening gemaak moet word en dat hierdie voorkeure baie fyn gespesialiseerd is. Die een argument is dus hoe die staat almal in ag kan neem, met ‘n gekontroleerde hoeveelheid pornografie? Die twee seksuoloë weet hulle voorstel is kontroversieel, maar wil graag ‘taboes’ afbreuk. Hulle stel blykbaar voor dat daar onderskeid getref moet word tussen ‘gesonde’ pedofiele (die wat nie pedo-seksueel aktief is nie) en misdadige pedo-seksuele.
Die ander realiteit van pedofiele is dat baie met groot skuldgevoelens oor hul drange later self-moord neigings toon en eintlik gehelp wil wees om te verhoed dat hulle misdade teen kinders pleeg. Die Nederlandse tak van Kinder Beskerming Internasionaal is ook sterk gekant teen hierdie voorstel en sê dat dit beter vir pedofiele is om hulle op ‘n ander manier te beheer.

Die Plattelander het verskeie insette van sielkundige beroepslui vanuit regoor die land ontvang. Kliniese Sielkundige en lid van die South African Sexual Health Association, Jillian Butterworth van Plumstead, wil begin deur te noem dat ons tog nie aan verskillende mense met uiteenlopende seksuele afwykings sulke stimulasie kan bied nie. Wat van die wat geïnteresseerd is in seks met diere of ou mense? Sy sê dat fantasieë wat skadelik is teen die samelewing onderdruk moet word en nie aangemoedig moet word nie. Pedofiele moet geleer word om hul frustrasies beter te beheer, net soos ons ons kinders leer om nie seksueel onvanpas op te tree nie. Sy kan ook nie parallelle tref met hierdie vorm van ‘behandeling’ vir Suid Afrika nie, want ons het statistieke wat wys dat 1 in 3 meisies en 1 in 5 seuns op een of ander stadium seksueel misbruik was.

Jillian sê kinder pornografie word direk gekoppel aan seksuele misbruik, waar oortreders pornografie gebruik om hul fantasieë te normaliseer. Sy het ook ‘n probleem dat, in hierdie beelde, daar gefokus sal word op die seksualiteit van kinders en nie die seksualiteit van die oortreder nie.

Daar word so hard in terapie probeer om die pedofiel se gedagtes hieromtrent te minimaliseer, nie aan te hits nie. Ons gaan tog nie heroïen verslaafdes aanmoedig om te fantaseer oor hoe hulle die dwelm gebruik nie! Sy dink ook die idee van ‘n ‘gesonde’ pedofiel is belaglik. Of hy sy eie kinders of iemand anders se kinders molesteer, bly ‘n misdryf. Sy glo verder dat die skuldgevoel wat hulle het, juis ‘n belangrike instrument in terapie is.

Suster Ruthie Loubser, ‘n Opvoeder in Seksuele Gesondheid van Pretoria, sê dat ons tot dusver nog nie werklik die impak van die internet pornografie op ons seksuele ontwikkeling ten volle verstaan nie. Net omdat ons met die internet grootgeword het, beteken nie dat daar nie al reeds hoë pryse betaal word ten opsigte van ons seksuele gesondheid nie. Sy beveel aan dat ons versigtig moet wees totdat ons hierdie tegnologie veiliger gemaak het en die impak daarvan vasgestel het. Maar bowenal voel Suster Loubser dat as ons ingee aan enigiets wat die veiligheid van ons kinders in gedrang mag bring, ons, ons plig om te beskerm abdikeer.
Ons eie Kliniese Maatskaplike Werker (Springbok) Petro van Zyl, noem dat dit nie juis voorkom of daar werklik goed genoeg navorsing hieroor gedoen is nie. Ons probeer reeds om in ons huise en gemeenskappe respek vir kinders en vroue te kweek, so daar moet wegbeweeg word daarvan om hulle as seksuele objekte uit te beeld. Sy sê: “As ‘n kind gebruik word om ‘n volwassene se versteurde seksuele begeertes te bevredig, al is dit net deur middel van tekeninge, is die kind steeds ‘n seksobjek, terwyl ons eintlik moet poog om te verseker dat ons kinders hul onskuld kan behou en veilig kan wees.” Sy verduidelik mooi aan my die kontinuum waarvolgens die seksuele oortreder se drange aangewakker word deur ‘n ‘sneller’, dit gaan oor seksuele gedagtes, wat seksuele fantasieë veroorsaak en uiteindelik oorgaan tot die seksuele wandaad. Die ‘sneller’ kan enigiets wees wat die pedofiel aanwakker en dan is dit eintlik moeilik om te stop en eindig gewoonlik in die seksuele wandaad.
“So ons moet dus die sneller self verwyder en so die kontinuum verbreek! Daar word reeds gevind dat pedofiele meestal ook as kinders misbruik was, swak selfbeeld en sosiale vaardighede het asook gebrekkige insig ten opsigte van die gevolge van sy/haar daad het. Wie sê dus dat hulle die nodige self-beheersing aan die dag kan lê wanneer kinder pornografie eintlik voorgeskryf word?” Petro het geen vertroue dat die deels wettiging van kinder pornografie genoegsaam beheer sal kan word nie en ons kinders gaan maar weer die slagoffer wees.

Ons Facebook maats was onomwonde en aggressief gekant dat so iets selfs oorweeg moet word (behalwe een wat gevoel het dat, in die afwesigheid van alternatiewe en as geleerde seksuoloë voel dit ‘n oplossing is, dit tog probeer mag word). Anton Klaase het summier gesê dis uit die pit van die hel. Annelet is bekommerd oor die kunstenaars wat hierdie beelde moet skep – as kunstenaar moet jy tog kan identifiseer met jou onderwerp? ‘n 16-jarige Facebooker wil hê ons moet liefs konsentreer op die slagoffer wat gelaat word met seer, verwarring en donker wolke, as wat ons fokus op hierdie ‘suurstofdiewe’! Rhodine Roberts meen dat iemand wat so iets kan aanbeveel net so siek en onstabiel soos die pedofiel is.

Sommige beveel ‘n hersien operasie (lobotomy) aan, beradings programme, kastrasie en gebed vir die monsters wat jagmaak op ons kinders. Wat soos ‘n paal bo water staan is dat ons vriende kennis neem en ‘n besef het van die grootsheid van hierdie probleem in ons gemeenskappe. Daar is natuurlik nooit net een metode van terapie nie, maar, na my mening, moet terapie nie onnodig skade veroorsaak nie – first do no harm!
Ons lewe in verligte tye. Ons pas nie meer drastiese modusse van terapie toe nie. Net so ook kan ons nie enige vorm van hulp oorweeg wat, veral in ons Suid Afrikaanse werklikheid, wat slagoffers seer kan maak nie. Die prentjies mag wel nie spesifieke kinders met name uitbeeld nie, maar tog, wetende van die goed ontwikkelde verbeelding van oortreders, dit nie moeilik sal wees om dese prentjies na ‘n werklikheid te kan vorm in die psige van die pedofiel nie.

Ek vind dit verder moeilik om te verstaan, van ‘n gedrags-modifikasie standpunt en in ag genome Petro van Zyl se kontinuum, hoe die metode enigsins oorweeg mag word. En met my bloeiende hart, sal ek steeds die prentjie-kind verskriklik, innig jammer kry! 

Bron: AFP
(Associated Free Press)   

Die Kantoor van die Provinsiale Kommissaris wil graag ‘n waarskuwing uitreik na inwoners van ons provinsie om mooi na ons kinders te kyk, en hulle nie sonder toesig te laat swem nie!

Dit volg nadat daar vir slegs die maand van November die jaar, al reeds meer as ses kinders tussen 7 en 13 verdrink het. Hierdie verdrinkings vind plaas wanneer kinders probeer swem in riviere, damme en kanale.

Drie seuns, Lorenzo Titus (10), Hilton Basson (8) en Johnson Simanga (7) van Leerkrans (tussen Upington en Groblershoop) het op Maandag 12 November, verdrink. Dit was nadat hulle wou afkoel in ‘n water kanaal.

Daar word geglo dat die drie slagoffers na die kanaal gegaan het sonder om hul ouers in kennis te stel, en het verdrink omdat hulle nie kon swem nie. Die polisie is in kennis gestel nadat ‘n lid van die gemeenskap die seuns nie meer kon sien nie, en het vermoed hulle het verdrink. Die K9 en duik afdeling van die SAPD het op die oproep reageer, en het met hul aankoms die kanaal deursoek.

Hilton en Lorenzo se liggame was na ‘n paar uur opgespoor, terwyl Johnson se liggaam eers Woensdag 14 November ontdek is.

In nog ‘n geval het Joshua Leshumi (11) van Douglas ook verdrink in ‘n kanaal waar hy gespeel het. Sy liggaam is opgespoor ‘n paar uur nadat hy verdrink het. Gino Basson het in Keimoes in die Oranje rivier verdrink, met Shreen Jonker (9) se liggaam steeds soek. Die duik eenheid is nog besig om te roskam vir sy liggaam.

Die polisie is besig met geregtelike doods ondersoeke ten opsigte van die verdrinking van hierdie jong kinders. Die Kommissaris doen ‘n versoek aan ouers om hul kinders te beskerm om hierdie verdrinkings te voorkom. Moet nooit kinders alleen laat rondom groot volumes water nie.

Swembaddens moet reg omhein word, en professioneel geïnstalleerde veiligheidsnette moet aangebring word. Maak seker daar is altyd toesig wanneer kinders na riviere of damme gaan.

Dit gaan nog lekker warm word die fees seisoen, so ons moet verseker ons doen alles moontlik om ons kinders te beveilig!

Die plaaslike tak van die Departement van Arbeid het Woensdag ‘n belangrike inligting sessie by hul kantore gehou. Die doel van die sessie was, onder andere, om noodsaaklike inligting aan werkgewers te verskaf aangaande die Werkloosheid Versekering Fonds (UIF), wat alles onder die wet gedek word, tipes voordele en belangrik, hoe om bydraes te bereken. Verskeie werkgewers en administratiewe beamptes, wat self UIF berekeninge moet doen, het hierdie sessie bygewoon.

Arbeid Sentrum Hoof Me. Rozetta van Wyk sê haar kantoor streef altyd om goeie verhoudinge met werkgewers, sowel as werknemers te hê. Daar is egter baie probleme met die invul van vorms, asook misverstande wat onnodige vertragings veroorsaak. Sy het dus ‘n streek wye veldtog begin om hierdie inligting aan werkgewers te bring, sodat hulle met groter gemak en spoed aansoeke korrek mag inhandig. Werkgewers is egter enige tyd welkom om navrae te doen en te vra vir hulp.

Volgende aan die beurt was Me. Yasmin Williamson, Registrasie Diens Toesighouer, met ‘n voorlegging van belangrike punte uit die Werkloosheidsversekerings Wet. Me. Williamson, wat onlangs haar 20 jaar dienssertifikaat ontvang het, het begin met uitsluitings op die wet, soos persone op leerlingskappe, werknemers in die staatsdiens, die wat slegs kommissie verdien of wat minder as 24 uur per maand aan diens is. Interessant genoeg, moet huishulpe in privaat huishoudings en seisoenale werkers ook sedert 2003 bydra. Sy noem dat werkgewers, insluitende die wat nie verplig is om werknemers vir belastingdoeleindes te registreer nie, moet vir UIF by die Arbeid Sentrum registreer. Die wat wel vir belastingdoeleindes by SARS geregistreer is, kan dit daar doen. 

Sy het volgende die pligte van werkgewers ten opsigte van registrasie verduidelik, veral die vorms, betaaldatums, en dat registrasie nou ook via die internet gedoen mag word by http://www.ufiling.gov.za. Werkgewers moet op ‘n maandelikse basis bydra, voor of op die 7de van elke maand, en word bereken op 1% vanaf die werkgewer en 1% (dus 2%) vanaf die werknemer op die besoldiging van die werknemer. Werkgewers kan dan verskillende betalings metodes gebruik soos die internet-U-filing, in die UIF se bankrekening, of deur SARS.

Omdat mens ook nie aldag weet wat ‘besoldiging’, waarop die 2% bereken moet word, beteken nie, het sy verduidelik dat dit enige vorm van inkomste is wat betaal is of betaalbaar is aan enige persoon, kontant of andersins. Dit sluit in jou salaris, gelde/fooie, bonusse, lone, toekennings, oortyd en uitbetaling van verlof. Dit sluit uit kommissie en enkelbedrag pensioen uitbetalings. Sy het ook verduidelik dat daar ‘n boete van 10% opgelê word aan werkgewers wat laat inbetaal, asook rente wat op ‘n daaglikse basis oploop.

Werkgewers het die geleentheid gehad om vrae te vra, veral oor praktiese gevalle wat voorkom in hul besighede. Ons het geleer dat jy byvoorbeeld elke keer ‘n UI-19 moet invul wanneer details van jou werknemer verander, soos as hy ‘n verhoging gekry het. Waar werkgewers versuim om UIF te betaal, word hulle verantwoordelik gehou vir die terugbetaling, en moet self die 2% betaal, sonder om die 1% te verhaal van die werknemer. As jy sterf, kan jou man, vrou, lewensmaat of voog van oorlewende kinders aansoek doen vir voordele.
Volgende het Phreddy Saal, Toesighouer van Mobiele Dienste, deur AL die UI vorms gegaan – stap-vir-stap. Hy het ook ingesluit vorms om te registreer by die Vergoedings Kommissaris. Die twee kollegas het verder mooi verduidelik hoe om bydraes ten opsigte van UIF te bereken: salaris x aantal maande x 2%.

Die vloer is weer geopen vir vrae om duidelikheid waar ander verwante arbeids kwessies aangeraak is, soos dissiplinêre prosedures en wat om te doen as iemand AWOL. Werkgewers en afgevaardigdes van besighede het hierdie sessie goed gebruik, deur aktief deel te neem. Lisa Nel van Keurstop noem dat sy nou ‘n breër begrip het van die wet, alle vereistes en kan nou ook beter aan haar mede werkers verduidelik as hulle vrae het. Mev. Anna Brandt van Uitkoms Take Away & Catering van Nababeep sê sy wou veral weet van bydraes en aftrekkings, iets wat sy nou self met gemak sal kan doen. Wat veral vir haar lekker was, is dat die vorms nou almal in Afrikaans beskikbaar is, sowel as die voorlegging. Sy voel ook nou veral welkom by die departement, wat haar nou gerusstel dat sy altyd welkom sal wees met navrae.
Ek gaan hierdie sessie aanbeveel vir alle klein sakeondernemings, en veral die wat nuut begin, of regtig inligting wil hê oor spesifieke kwessies, nie beperk tot UIF nie. Mev. Van Wyk doen ʼn beroep op werkgewers om haar te kontak by (027) 718 1058 om ʼn soortgelyke sessie te reël.

Die Gemeente van die VG Kerk in Okiep het die afgelope week verskeie funksies ten bate van fondsinsamelings gehou wat op Saterdag 10 November met ‘n Bazaar geëindig het. Op Donderdag 08 Oktober 2012, het hulle ‘n lekker outydse konsert gehou by die kerksaal (Ou VG Kerkgebou in White City). By die konsert is die vertoning “Skyntroue” opgevoer voor ‘n volgepakte saal van om en by 100 mense.

Die konsert het verskeie lede van die gemeente ‘n behoorlike gedaantewisseling sien ondergaan tot groot vermaak van die gehoor wat ingesluit het alle ouderdomsgroepe met klein kindertjies tot groot mense. Die aand was geopen met ‘n gebed en die sing van die gewilde koortjie “Ons sê net dankie vir die Here”. Suster Marietta Basson het die verwelkoming gedoen en deurentyd die gehoor trakteer met ‘n paar grappies tydens haar spreekbeurte, wat almal in ‘n ontspanne bui geplaas het.

Andy De Kock, ‘n plaaslike musikant het die verrigtinge geopen met kitaarspel en gospel sangstukke. Die tweede lied wat hy gespeel het, was spesiaal opgedra aan al die jongmense, wat hulle herinner het dat hulle hul ouers moet waardeer en nie seermaak nie. Hy het ook die musiek tydens die opvoering behartig, en is ‘n spesiale dankie toegespreek met ‘n presentjie by om hom te bedank vir sy onbaatsugtige bydraes tot die sukses van die aand.
Die konsert het gehandel oor ‘n plaasmeisie Tina Willemina Brand wat op trou staan maar haar ma en pa is nie te vinde vir die getrouery nie. Om alles te kroon is die bruidegom Brad, ook nog ‘n Engelsmannetjie wat hom baie ongewild maak by haar ouers. Die kinkel in die kabel was dat die rolverdeling teenoorgestelde geslagte in die manlike en vroulike hoofrolle geplaas het! Dink jou dit voor om ‘n paar van die ooms in jou omgewing op verhoog te aanskou in hoë hakskoene, ‘n pruik en groot bont rokke met oorhelder grimering. Of ‘n tannie in vals baard en opgestopte boepie, met ‘n kierie in hand en pyp in die mond! Die gehoor het behoorlik geskaterlag vir die manewales van die karakters, wat uiteindelik tot trou gekom het.

Die opvoering het weer herinneringe van vroeëre jare opgebring toe konserthou nog aan die orde van die dag was. Die kinders veral het hulle gate uit geniet, en dit was ‘n puik idee om hulle aan die tipe vermaak bloot te stel. Susters Marietta Basson en Wina Knopp wil die hele span wat die aand suksesvol help maak het bedank vir hulle harde werk en puik akteursvernuf!

Speaker van die Namakwa Distrik Munisipaliteit Mnr. Bentley Vass het volgende die MEC Dawid Rooi voorgestel, wat begin het met ‘n verduideliking van die woord ‘amandla’, wat ‘krag’ beteken. Mnr. Rooi, wat elke jaar die toekennings bywoon, sê dit is ‘n verblydende instelling. Hy was self ‘n werker, maar het in daardie dae glad nie erkenning gekry nie. Hy wou hê hierdie moes ‘n spesiale dag wees vir die werkers, want dit is nie elke dag dat mense so onbaatsugtig vir so lank werk nie.

Hy sê verder dat dit hom ‘walg’ hoe staatsamptenare teenoor hierdie mense optree, wat, aan die einde van die dag, hulle het waar hulle is. Hulle het ‘n onsmaaklike ‘beter wees’ houding, wat nie hierdie dienaars met respek hanteer nie. Die departement sal ook deurentyd poog om werkstoestande te verbeter deur ‘n meer menslike benadering. Dit is belangrik dat die departement seker maak dat werkers die basiese het in die veld, dit waarop ooreengekom is, en niks minder nie. Hy doen ook ‘n beroep dat daar gekyk moet word na die toekoms van die kinders van plaaswerkers, deur beurs moontlikhede te oorweeg.

Die pryse is met groot fanfare oorhandig in verskillende kategorieë:
10 jaar diens pryse het gegaan aan Me. L. Le Breton, terwyl pryse vir 20 jaar diens gegaan het aan Mnr. J. Jooste, Mnr. L. J. Joseph, Mnr. D. B. Storm, Mnr. C. C. Beukes, Mnr. J. H. Esterhuyse, Mnr. N. Segels, Mnr. J. Mentoor, Mnr. G. T. Hensen, Mnr. S. Jacobs, Mnr. J. Spanyoni en Mnr. A. J. Van Wyk. Vir 30 jaar diens het pryse gegaan aan Mnr. J. Klaase, Mnr. H. Klaase, Mnr. F. Coetzee, Mnr. H. Swarts, Mnr. J. Tities, Mnr. A. Beukes en Mnr. K. Van Rooi.
Die prys vir ‘n ongelooflike en rekord 40 jaar diens het gegaan aan Mnr. H. C. Van Wyk van Calvinia, wat ongelukkig nie op die aand teenwoordig kon wees nie.

Veels geluk aan almal!

CNN se Eye On reeks het onlangs hierdie land besoek om meer te leer oor hul baie suksesvolle bewarings programme. In ‘n verrassende toeloop van sake, gebruik Namibië al sedert die tagtigs, wilddiewe as wildwagters!

Hoe kan so ʼn program suksesvol wees en wat sal die motivering daaragter wees? Wel, Namibië was nog altyd gewikkel in vraagstukke oor wie regtig die land se wild besit, veral nadat die regerende Suid Afrikaanse apartheid staat eienaarskap van die plaaslike fauna aan oorwegend wit landhere oorhandig het. Die inheemse Namibiërs is na klein reserwes gedruk, waar hulle kon boer, en vir die wat op hierdie kommunale gronde gelewe het, was wild stropery die enigste manier om aan die lewe te bly. Stropers het toegeslaan op springbok, sebra, en selfs leeus om die pot aan die kook te hou.

Dit was egter onwettig en die departement van bewaring van die eertydse koloniale regering het begin om in potte van plaaslike gemeenskappe te kyk om te sien wat prut! Alhoewel daar toegeslaan was op skuldiges, het stropery steeds gedurende die ’70s en ’80s ‘n groot probleem gebly, veral met langdurige droogtes en ‘n onafhanklikheid oorlog wat lewende hawe uitgeput het. Dit het veroorsaak dat baie spesies in hierdie land uitwissing in die gesig gestaar het, veral op kommunale grond.

John Kasaona se pa was ‘n stroper, en in 1983 is hy deur sy hoofman gevra om op te hou stroop – van nou af sal hy nie wild jag nie, maar beskerm. So word hy een van die eerste wild diewe in die land wat wildwagter word.

Hierdie idee het ontstaan by die Integrated Rural Development and Nature Conservation (IRDNC) – gebruik die persone met die beste vaardighede in spoorsny om wild te bewaar. Hierdie stelsel is tesame met plaaslike Herero wagters opgetrek, om seker te maak dat gemeenskappe ‘n volhoubare inkomste kan beding. Die wyse oudstes van hierdie groepe wou ook nie hê wild moet uitgeroei word nie, en alhoewel dit vir buitestanders nie sin maak nie, is stropers die persone met kennis van die veld, en wat geniet om in die bos te wees. Nou kan hulle op ‘n wettige manier ‘n inkomste daaruit verdien.

So, met onafhanklikheid in 1990 het die regering die hulp van die IRDNC ingeroep om hierdie program op ‘n nasionale vlak uit te rol. Dit het so goed gewerk dat teen 1996, het gemeenskappe op ‘n eienaarskap basis bewaring projekte toegepas, eerder as net om bewaarders te betaal. Die argument is dat as mense voel hul besit hierdie hulpbronne, hul baie beter daarna gaan kyk.
Hierdie land spog deesdae met die wêreld se grootste populasie vrylopende cheetahs en swart renoster, waar hul eens op die drumpel van uitwissing was. Net in die afgelope tien jaar het die olifant populasie van 13 000 tot 20 000 gegroei, en leeus het van onder twee dosyn na nagenoeg 130 gegroei.

Die inkomste potensiaal van hierdie areas het ook astronomies toegeneem. Daar word gefokus op trofee jag asook toerisme gerigte bewaring, en gemeenskappe kon die geld aanwend om plaaslike skole te ontwikkel, ondersteuning programme vir persone met MIV/VIGS en om infrastruktuur in die reservate te verbeter. Daar is ook vennootskappe met privaat maatskappye, wat huur aan bewarings gebiede betaal, asook om plaaslike werkloses in diens te neem – een uit elke huishouding en eko – dinamika tussen Namibië en Suid Afrika, maar mens kan nie help om te wonder of ‘n soortgelyke program nie ook in ons land kan werk nie. Daar is merkbare ooreenkomste – grondbesit en beheer oor groot areas bewarings gebiede was of aan die staat oorgedra, of aan groot kommersiële wild boere. Inheemse volkere was ook in klein reservate gevestig, en moes met relatief klein areas ‘n bestaan uitveg en is, tot vandag toe, nog steeds afhanklik van wat die natuur bied. Hierdie groepe word beroof van hul jong arbeid soos hulle na stede migreer, en dié wat wel agter bly moet ‘n lewe uit eik deur ook, ongelukkig, stropery.

Om die pot aan die kook te hou, of vir betaling van byvoorbeeld die groeiende en kommerwekkende netwerk van onder andere Oosterse besighede wat renoster horings soek, gaan hierdie veldkenners in die diepte van die nag uit op die spoor van die prooi.

Van die begin van die renoster stroop epidemie in 2008 in Suid Afrika is nagenoeg 1 500 renosters gestroop en desnieteenstaande alle pogings om dit hok te slaan, klim hierdie getal daagliks. Daar is duisende kilometers om te patrolleer en geen idee waar die stropers volgende gaan toeslaan nie. Hulle ken die veld, hulle weet wanneer en hoe.

Verskeie programme is al daar gestel, soos byvoorbeeld intelligensie gedrewe operasies wat bedrywighede van sindikate wil voorspel, sowel as opleiding en die daarstel van infrastruktuur en toerusting om stropery hok te slaan. Daar word ook ‘renoster honde’ opgelei, en verskeie bewusmakings veldtogte geloods. Alhoewel baie stropers al vasgekeer is, is die probleem egter besig om te eskaleer. Net in 2012 alleen, is daar al reeds teen Oktober 488 renosters doodgemaak in Limpopo, Kwazulu-Natal en Noord Wes. Stropers kom ook nie ligtelik hiervan af nie, en meestal, gedurende skermutselings, word hulle ernstig gewond of dood geskiet.

In Namibië het die program gewerk omdat leiers van inheemse volke ‘n besef ontwikkel dat bewaring tot voordeel van almal gaan strek. Op hierdie stadium, met grondbesit kwessies en tekorte aan finansiële hulp om bewarings gebiede meer volhoubaar te benut, het jou natuur mens en veldkenner bra min om mee te werk. So ‘n program het die potensiaal om goed te werk in ons land, in ag genome al die ooreenkomste, asook die feit dat ons volhoubare oplossings soek vir ontwikkeling en bewaring. Hierdie probleem kan net die weg gebied word, as die probleem by die oorsaak aangespreek word, en dit is waar daar groepe leef in gebiede met groot armoede.
Niemand, veral nie dié wat lief en afhanklik van die natuur is, wil graag ons dierelewe na uitwissing dryf nie. Waar daar egter nie oplossings is nie, moet mense eet en oorleef. Kom ons kyk om ons natuurlike en menslike hulpbronne meer doeltreffend te gebruik en maak van ons stropers kampioene van bewaring.

Bronne: CNN, SAPA, stoprhinopoaching.com