Nan Tour Travel

ตลาดชายแดนบ้านห้วยโก๋น

2010-04-20T07:48:00.000-07:00

ตลาดชายแดนบ้านห้วยโก๋น อยู่บริเวณด่านผ่านแดนบ้านห้วยโก๋น ด่านตรงข้ามคือเมืองน้ำเงิน แขวงไชยะบุรี สาธารณรัประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) อยู่ห่างจากเมืองน่าน 138 กิโลเมตร ตลาดจะมีทุกวันเสาร์ เริ่มตั้งแต่เช้าถึงประมาณใกล้เที่ยง สินค้าที่เข้ามาจำหน่ายส่วนใหญ่เป็นผ้าทอลายน้ำไหล ฝีมือชาวไทลื้อ จากบ้านเมืองเงิน หงสา ของ สปป.ลาว นอกจากนั้น ยังมีสินค้าอุปโภคบริโภค เช่น ของป่า ลูกต๋าว เป็นต้น อนุญาตให้ประชาชนไทย-ลาว เข้าออกด่านนี้ทุกวัน ระหว่างเวลา 08.00-17.00 น.

หาดหินขาว

2010-04-20T07:31:00.000-07:00

หาดหินขาว หลังจากผ่านช่วงหน้าหนาวไปแล้วของทุกปี อากาศจะเริ่มร้อนตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธุ์ ถึงเดือนพฤษภาคม บริเวณริมแม่น้ำน่านจะเป็นแหล่งที่พักผ่อนของคนใน จังหวัดน่านมีร้านขายเครื่องดื่มอาหารมาขายบริเวณริมน้ำซึ่งทางเทศบาลได้จัดให้เป็นที่พักผ่อนใ้ห้ประชาชนทุกปีซึงก็๋ได้รับการตอบรับจากนักท่องเที่ยวทั้งในจังหวัดและต่างจังหวัดที่มาืเที่ยวจังหวัดน่านและไ้ด้มาพักผ่อนช่วงเย็น

น้ำออกรู ภูสันเจริญ

2010-03-18T07:51:00.000-07:00

การเดินทางค้นหาอะไรบางอย่างเพื่อหาคำตอบให้กับคำถามที่ค้างคาใจมานาน จึงเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางทางบ้านสันเจริญ ต.ผากอง อ.ท่าวังผา จ.น่าน เลี้ยวซ้ายมือบนเส้นทาง 1080 มุ่งสู่ทางเส้น 1148 อ.ท่าวังผา - อ.สองแคว กม.ที่ 15 เลี้ยวซ้ายมือ ปากทางเข้าบ้านปากโมกอีก 12 กม.สู่ปากทางเข้าบ้านสันเจริญและน้ำออกรู เดินทางเข้าหมู่บ้านอีก 4 กม.ถึงบริเวณน้ำตก ในอดีตนั้นสถานที่แห่งนี้เป็นอุโมงค์ขนาดใหญ่และมีลำธารไหลออกมาซึ่งชาวบ้านที่สัญตรไปมาจะได้ยินเสียงน้ำดังกังวาล และไม่กล้าเข้าไปใกล้เพราะดูน่ากลัว มีคนเล่าว่าครั้งหนึ่งมีเด็กเข้าไปหาปลาในอุโมงค์เป็นเวลานานแล้วไม่กับออกมาทำให้พ่อแม่เป็นห่วงและได้เข้าไปตามหาแต่สุดท้ายก็หายไปด้วย หลังจากนั้นมีสัตว์เลี้ยงของชาวบ้าน เช่น ช้าง ม้า วัว ควาย มักหายอยู่บ่อย ๆ ต่อมาได้เกิดฟ้าผ่าอย่างรุนแรงบริเวณปากอุโมงค์ จนทำให้ดินถล่มปิดปากอุโมงค์จนมาถึปัจจุบันเหตุการณ์ครั้งนั้นจ่าจะเกิดขึ้นมา 700 กว่าปีมาแล้ว จากหลักฐานทางโบราณวัตถุคือวัดร้างอยู่ห่าว

งทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน 100 เมตร ส่วนลำห้วยนี้ได้ขนานนามว่า "น้ำลัก" และได้นำมาตั้งชื่อหมู่บ้านว่า "น้ำลักเหนือ" ช่วงก่อตั้งหมู่บ้านใหม่ ๆ และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "บ้านสันเจริญ" ซึ่งน้ำออกรูเป็นสถานที่พักผ่อนของคนในชุมชนหมู่บ้าน และเป็นที่ท่องเที่ยวของนักเดินทาง

ดอยภูคา (Doi PhuKha)

2010-03-18T07:18:00.000-07:00

ที่ตั้งและแผนที่
อุทยาน แห่งชาติดอยภูคา ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ ลำดับที่ 94 เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2542 มีเนื้อที่ประมาณ 1,065,000 ไร่ (1,074 ตร.กม) ครอบคลุมพื้นที่ 8 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอทุ่งช้าง อำเภอเชียงกลาง อำเภอปัว อำเภอท่าวังผา อำเภอสันติสุข อำเภอแม่จริม อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน
ทิศเหนือ ติดต่อกับท้องที่ ตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน
ทิศใต้ ติดต่อกับอุทยานแห่งชาติแม่จริมท้องที่ตำบลน้ำพาง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอุทยานแห่งชาติขุนน่านท้องที่ ตำบลบ่อเกลือเหนือ – บ่อ เกลือใต้ อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ต.ศิลาเพชร ต.อวน อ.ปัว จ.น่าน

ขนาดพื้นที่
1065000.00 ไร่

หน่วย งานในพื้นที่
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอย ภูคา ที่ 1 (ห้วยโก๋น)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ ภค 2 (น้ำตกแม่จริม)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 3 (น้ำปูน)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 4 (ขุนน้ำแนะ)
หน่วย พิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 5 (ห้วยโป่ง)
หน่วยพิทักษ์ อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 6 (นากอก)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติ ดอยภูคา ที่ 7 (น้ำอวน)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 8 (ภูแว)
หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 9 (บ้านด่าน)
หน่วย พิทักษ์อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 10 (ดอยผาผึ้ง)
หน่วยพิทักษ์ อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ที่ 11 (น้ำยาว)
อุทยานแห่งชาติดอยภูคา

ภาพแผนที่

ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อน มีพื้นที่ราบอยู่ตามบริเวณโดยรอบ มียอดดอยดงหญ้าหวายเป็นยอดเขาที่สูงที่สุด โดยมีความสูง 1,980 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ลักษณะทั่วไปเป็นภูเขาหินชั้น และหินอัคนี โดยในพื้นที่ป่าแห่งนี้เป็นพื้นที่ต้นน้ำลำธารชั้น 1A อันเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำทีอุดมสมบูรณ์
1. ลักษณะทางธรรมชาติ
1.1 ทรัพยากรธรรมชาติ
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อน พื้นที่ราบอยู่ตามบริเวณโดยรอบ มียอดดอยภูคาเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดใน จังหวัดน่าน โดยมีความสูง 1,980 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง (กรมแผนที่ทหาร,2531) แต่ปัจจุบันยอดดอยภูคา มีความสูง 1,910 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง (กรมแผนที่ทหาร,2542) ลักษณะทั่วไปเป็นภูเขาหิน และหินปนทราย โดยในพื้นที่ป่าแห่งนี้ประมาณ 90 เปอร์เซ็นต์เป็นพื้นที่ต้นน้ำลำธารชั้น1A อันเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำน่านและแม่น้ำลำธารสาขาหลายสาย
1.1.1 ธรณีวิทยา
จากรายงานการสำรวจทางธรณีวิทยา (A.Hess and K.E. Kock 1975) พบว่าพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยภูคาประกอบไปด้วย หิน 2 ประเภท คือ หินชั้น หรือ หินตะกอน (Sedimentary) เป็นส่วนใหญ่ และมี หินอัคนี (Igneous Rock) บ้างเล็กน้อย
หินชั้นที่พบในบริเวณอุทยานแห่งชาติดอยภูคา จำแนกตามอายุของหิน จากมากไปหาน้อยได้ดังนี้
1) หินที่มีอายุในมหายุคพาลีโอโซอิค (Pareozoic Era) ซึ่งประกอบด้วยหินยุคต่างๆ ดังนี้
- หินยุคคาร์บอนิเฟอรัส ตอนบนถึงยุคเปอร์เมียนตอนล่าง (Upper Carboniferous – Lower Permain Period) มีอายุระหว่าง 345 - 230 ล้านปี ประกอบด้วย หินดินดาน (Shale) หินทราย (Sand Stone) หินปูน (Lime Stone) หินกรวดมน (Conglomelate) หินแกรแวด (Greywaeke) และหินเชิร์ท (Chert) จะพบหินดังกล่าวนี้ทางด้านทิศใต้ของอุทยานแห่งชาติดอยภูคาฝั่งตะวันตกของลำ น้ำว้าเป็นแนวแคบ ๆ ช่วงอำเภอสันติสุข และอำเภอแม่จริม
- หินยุคเปอร์เมียน (Permian Period) มีอายุระหว่าง 280–230 ล้านปี ประกอบด้วย หินดินดาน (Shale) หินทราย (Sand Stone) และหินปูน (Lime Stone) บริเวณดังกล่าวนี้จะพบอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของอุทยานแห่งชาติ ช่วงอำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
- หินยุคเปอร์เมียน-ไทรแอสสิค (Permian-Triassic Period) มีอายุระหว่าง 250 – 195 ปี ประกอบด้วยหินเช่นเดียวกับหินที่เกิดในยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนบนถึงยุคเปอร์ เมียนตอนล่าง แต่มีอายุน้อยกว่า พบหินยุคนี้เป็นบริเวณกว้างทางด้านทิศตะวันตกของอุทยานแห่งชาติ ทั้งตอนบนและตอนล่างจะพบหินในยุคนี้ประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจะอยู่ในช่วงอำเภอทุ่งช้าง อำเภอเชียงกลาง อำเภอปัว อำเภอสันติสุข และอำเภอแม่จริม
- หินที่มีอายุในยุคไทรแอสสิคตอนบนถึงยุคจูแรสสิค และครีเตเซียส (Upper Triassic-Jurassic and Cretaceous Period) จะพบหินในยุคนี้ประมาณ 195 – 18 ล้านปีประกอบด้วย หินดินดาน (Shale) หินทราย (Sand Stone) และหินคองโกลเมอเรท (Conglomerlate) หินดังกล่าวนี้จะพบเป็นบริเวณกว้างทางด้านตะวันออกของอุทยานแห่งชาติ ตามแนวเหนือ-ใต้ คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ ช่วงอำเภอบ่อเกลือ และอำเภอสันติสุข

2) หินที่มีอายุอยู่ในมหายุคนีโอโซอิค (Neozoic Era) ประกอบด้วยหินยุคต่างๆ ดังนี้
- หินยุคเทอเทียรี่ (Tertiary Period) มีอายุระหว่าง 65 ล้านปี ถึง 1 แสนปี หินที่พบในยุคนี้ประกอบด้วย หินดินดาน (Shale) หินทราย (Sand Stone) และหินคองโกลเมอเรท (Conglomerlate) จะพบหิน ดังกล่าวนี้เล็กน้อย ทางด้านทิศตะวันตกของอุทยานแห่งชาติ
- หินยุคควอเตอร์นารี (Quaternary Period) ประกอบไปด้วยตะกอนที่ยังไม่แข็งตัวมีตั้งแต่ขนาดกรวดจนถึงดินเหนียว เกิดจากการสะสมตัวของตะกอนร่องน้ำต่าง ๆ
- หินอัคนี (Igneous Rocks) ที่พบในบริเวณอุทยานแห่งชาติ มีอยู่ไม่มากนักเมื่อเทียบกับหินชั้นหรือหินตะกอน หินที่มีอายุมากที่สุดได้แก่หินยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนบนถึงยุคเปอร์เมียนตอน ล่างประกอบด้วยหินทัฟ ( Tuff ) ที่มีเนื้อหินสีเข้ม นอกจากนี้ยังพบหินอัคนี ที่มีอายุอยู่ในยุคไตรแอสสิค ประกอบด้วยหินแกรนิต (Granite) หินแกรโนไดโอไรท์ (granodiorite) พบบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอุทยานแห่งชาติดอยภูคา
1.1.2 ทรัพยากรดิน
พื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชุดดินที่ 62 ชุดดินนี้จะพบบริเวณพื้นที่ภูเขา ซึ่งมีความลาดชันมากกว่า 35 %ในบริเวณดังกล่าวนี้มีทั้งดินลึกและดินตื้น ลักษณะของเนื้อดินและความอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติแตกต่างกันไปแล้วแต่ชนิดของ หินต้นกำเนิดในบริเวณนั้น มักมีเศษหิน ก้อนหิน หรือหินพื้นโผล่ กระจัดกระจายทั่วไป ส่วนใหญ่ยังปกคลุมด้วยป่าไม้ประเภทต่าง ๆ เช่น ป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง หรือป่าดิบชื้นหลายแห่ง มีการทำไร่เลื่อนลอยโดยปราศจากมาตรการในการอนุรักษ์ดินและน้ำ ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดการชะล้างพังทลายของดินจนบางแห่งเหลือแต่หินพื้นโผล่ ได้แก่ชุดดินที่ลาดชันเชิงซ้อน (Sc) กลุ่มดินนี้ไม่ควรนำมาใช้ประโยชน์ทางการเกษตรเนื่องจากมีปัญหาหลายประการที่ มีผลกระทบต่อระบบนิเวศควรสงวนไว้เป็นป่าตามธรรมชาติเพื่อรักษาแหล่งต้นน้ำ ลำธาร
1.1.3 ทรัพยากรน้ำ ทรัพยากรน้ำในเขตอุทยานแห่งชาติดอยภูคา มีลำน้ำซึ่งต้นกำเนิดจากเทือกเขาสูงที่สำคัญ มีดังนี้
1) ลำน้ำว้า เกิดจากลำน้ำในเทือกเขาจอมในเขตอำเภอบ่อเกลือ ไหลผ่านอำเภอ แม่จริม แล้วไปบรรจบแม่น้ำน่าน ในเขตตำบลขึ่ง อำเภอเวียงสา
2) ลำน้ำกอน มีต้นน้ำเกิดจากดอยภูคา ไหลไปบรรจบแม่น้ำน่านที่บ้านสบกอน อำเภอเชียงกลาง
3) ลำน้ำปัว เกิดจากธารน้ำในเทือกเขาดอยภูคา ทางด้านทิศตะวันออกของอำเภอปัว แล้วไหลไปบรรจบแม่น้ำน่านที่บ้านสบปัว อำเภอปัว
4) ลำน้ำยาว มีต้นกำเนิดจากประเทศลาว ไหลผ่านอุทยานแห่งชาติดอยภูคา มาบรรจบแม่น้ำน่านในเขตอำเภอท่าวังผา
5) ลำน้ำย่าง มีต้นกำเนิดจากดอยภูคา ไหลผ่านอำเภอปัว มาบรรจบแม่น้ำน่านในเขตอำเภอท่าวังผา
6) ลำน้ำอวน มีต้นกำเนิดจากดอยภูคา ไหลมาบรรจบแม่น้ำน่านที่บ้านสบยาว กิ่งอำเภอภูเพียง
7) แม่น้ำน่าน มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาขุนน้ำน่าน มีลำน้ำสาขาไหลมาบรรจบ ในเขตจังหวัดน่าน เป็นจำนวนมาก จากอำเภอทุ่งช้าง อำเภอปัว อำเภอเมือง อำเภอเวียงสา อำเภอนาน้อย อำเภอนาหมื่น แล้วไหลลงสู่อ่างเก็บน้ำ เขื่อนสิริกิติ์ ในเขตอำเภอฟากท่า จังหวัดอุตรดิตถ์

ลักษณะภูมิอากาศ
ฤดูฝน : ระหว่างเดือน พฤษภาคม - ตุลาคม จะมีฝนตกชุก
ฤดูหนาว : ระหว่างเดือน พฤศจิกายน - กุมภาพันธ์ ในเดือนธันวาคม – มกราคม
จะมีอากาศหนาวจัด และมีอุณหภูมิต่ำสุด 2.0 องศาเซลเซียส
ฤดูร้อน : ระหว่างเดือน มีนาคม - เมษายน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยประมาณ 25 องศาเซลเซียส
อุณหภูมิต่ำสุดประมาณ 8-10 °C ฤดูร้อนเป็นช่วงสั้นๆ คือ เดือนมีนาคม - เมษายน อากาศจะเย็นสบาย

พืชพันธุ์และสัตว์ป่า
ทรัพยากรป่าไม้
1. ป่าไม้/การใช้ที่ดิน

ประเภท ป่าไม้และการใช้ที่ดิน
ป่าดิบเขา เนื้อที่ 315,000 ไร่ คิดเป็น 29.6 %
ป่าดิบแล้ง เนื้อที่ 262,500 ไร่ คิดเป็น 24.6 %
ป่าเบญจพรรณ เนื้อที่ 262,500 ไร่ คิดเป็น 24.6 %
ป่าเต็งรัง เนื้อที่ 92,400 ไร่ คิดเป็น 8.6 %
ป่าเสื่อมโทรม (ไร่ร้าง) เนื้อที่ 12,000 ไร่ คิดเป็น 1.2 %
พื้นที่ทำกินของราษฎร เนื้อที่ 108,100 ไร่ คิดเป็น 10.2 %
อื่นๆ เนื้อที่ 12,5001.3 ไร่ คิดเป็น 1.2 %
ที่มา : อุทยานแห่งชาติดอยภูคา,2546

2. ลักษณะของป่าและพืชพันธุ์ไม้ป่า
ป่าดอยภูคาแบ่งออกเป็น 5 ประเภท ตามสภาพป่า
2.1. ป่าดงดิบเขา (Hill evergreen forest) เป็นป่าที่มีความอุสมบูรณ์ มีอยู่ตามหุบเขา ริมน้ำลำธาร ส่วนใหญ่อยู่ตอนใต้ตอนกลาง และตอนเหนือของพื้นที่บางส่วน มีเนื้อที่ประมาณร้อยละ 25 ของพื้นที่พรรณไม้ที่สำคัญ คือ ก่อยาง ตะเคียน มะค่าโมง มณฑาป่า จำปีป่า กำลังเสือโคร่ง ไม้พื้นล่าง ประกอบด้วย หวาย ผักกูด มอส เฟริ์น กล้วยไม้ ฯลฯ
2.2. ป่าดงดิบแล้ง (Dry evergreen forest) เป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ อยู่ตามหุบเขา มีเนื้อที่ประมาณร้อยละ 30 ของพื้นที่พันธ์ไม้ที่สำคัญ คือ ยาง ตะเคียน มะค่าโมง จำปีป่า ประดู่ ก่อ ต้นชมพูภูคา เป็นต้น พันธุ์ไม้พื้นล่างประกอบด้วย ไม้ไผ่ชนิดต่างๆ เฟริ์น หวาย เถาวัลย์ชนิดต่างๆ
2.3. ป่าเบญจพรรณ (Deciduous forest) มีอยู่กระจัดกระจายในพื้นที่ส่วนใหญ่ของป่าดอยภูคา บริเวณที่ราบตามรอบพื้นที่ และบริเวณพื้นที่ที่มีความลาดชันน้อย มีเนื้อที่ประมาณร้อยละ 20 ของพื้นที่ พันธุ์ไม้ที่สำคัญคือ ยาง มะค่าโมง ประดู่ แดง ตะแบก ไม้พื้นล่างประกอบด้วยไม้ไผ่ชนิดต่างๆ
2.4. ป่าเต็งรัง (Dry dipterocarp forest) เป็นป่าที่มีอยู่บริเวณโดยรอบของพื้นที่ตามลาดเขา และบนภูเขาในพื้นที่บางจุดป่าประเภทนี้มีอยู่น้อยมาก เนื้อที่ประมาณร้อยละ 10 ของพื้นที่ พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ เต็ง รัง เหียง พลวง มะค่า พะยอม รกฟ้า ไม้พื้นล่างประกอบด้วย มะพร้าวเต่า ปุ่มแป้ง หญ้าเเพ็ก
2.5. ป่าสนธรรมชาติ ( Pine forest) มีขึ้นอยู่เป็นกลุ่มเล็กๆ ในพื้นที่ตอนใต้ของอุทยานฯใกล้ๆกับดอยภูหวดส่วนใหญ่จะขึ้นผสมกับป่าเต็งรัง ลักษณะเป็นสน 3 ใบ

3. พันธุ์ไม้ป่าหายากและพรรณไม้เฉพาะถิ่น
เนื่องจากอุทยานฯ มีลักษณะพื้นที่เป็นภูเขาสูง บางพื้นที่มีลักษณะจำเพาะ พรรณพืชบางชนิดที่พบในพื้นที่อุทยานเป็นพรรณไม้หายาก หรือพรรณไม้เฉพาะถิ่น เนื่องจากมีการกระจายในวงจำกัด ประกอบกับสภาพป่าที่ได้ถูกแปรสภาพหรือถูกรบกวนโดยปัจจัยต่างๆ

4. พืชไม้ล้มลุก
เช่น ประดับหินดาว หญ้าแพรกหิน พืชเฉพาะถิ่น ขาวละมุน เทียนดอย พืชหายาก ฯลฯ

5.พืชชนิดไม้เลื้อย
เช่น เสี้ยวเครือ (Bauhinia variegata) มะลิภูหลวง พืชหายาก นมตำเลีย พืชเฉพาะถิ่น ฯลฯ
(นายปรัชญา ศรีสว่าง.ความหลากหลายทางชีวภาพของพืชที่มีท่อลำเลียงในพื้นที่อุทยานแห่ง ชาติดอยภูคา วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่,2548 )

ทรัพยากรสัตว์ป่า
สภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ ประกอบด้วยป่าดงดิบเขา (Hill evergreen forest) ป่าดงดิบแล้ง (Dry evergreen forest) ป่าเบญจพรรณ (Evergreen forest, Deciduous forest) ป่าเต็งรัง (Dry diterocarp forest) สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่อย่างชุกชุม ได้แก่ เก้ง (Muntiacus muntjak Zimmermann.) กวางป่า (Cervus unicolor Kerr.) หมูป่า (Sus sorofa Linnaeus.) เลียงผา (Capricornis sumatraensis Bechstein.) ชะนีธรรมดา (Hylobates lar Linnaeus.) อีเห็นธรรมดา (Paradoxurus hormaphroditus Pallas.) หมีควาย (Selenatos thibetanus G. Cuvier.) ซาลาเมนเดอร์หรือจิ้งจกน้ำ เป็นต้น

การเดินทาง
การคมนาคมและการติดต่อสื่อสาร

เส้นทางคมนาคม
- ระยะทางจากกรุงเทพมหานคร ถึง อุทยานแห่งชาติ 753 กิโลเมตร
- ระยะทางจากจังหวัดน่าน โดยรถยนต์ไปตามทางหลวง 1080 ถึง อำเภอปัว ระยะทาง 60 กิโลเมตร แยกไปตามทางหลวงหมายเลข 1256 (ปัว – บ่อเกลือ) ถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ - ดอยภูคา ระยะทาง 25 กิโลเมตร

การติดต่อสื่อสาร
ไปรษณีย์ อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ตำบลภูคา อำเภอปัว จังหวัดน่าน 55120 โทรศัพท์/ แฟกซ์ ( สำนักงาน ) 054-701000 begin_of_the_skype_highlighting 054-701000 end_of_the_skype_highlighting , 054-731-362 begin_of_the_skype_highlighting 054-731-362 end_of_the_skype_highlighting
( มือถือ ) 089-554-1231 begin_of_the_skype_highlighting 089-554-1231 end_of_the_skype_highlighting
www.dnp.go.th E-mail : phukha_np@hotmail.com
วิทยุสื่อสาร ระบบที่ใช้ VHF ( FM ) คลื่นความถี่ 173.775 เมกกะเฮิร์ต
คลื่นความถี่ 173.825 เมกกะเฮิร์ต SSB ( AM ) รหัสเรียกขานของ หน่วยงาน ภูคา

2010-02-13T01:17:00.000-08:00

เยือนน่าน …สู่ตำนานร้านเบียร์เฮ้าส์
ผู้ที่จะเดินทางมาเยือนจังหวัดน่าน ซึ่งถือว่าเป็นดินแดนล้านนาตะวันออก ชายขอบประเทศ ติดตะเข็บแนวชายแดนไทย-ลาว เมืองแห่งอ้อมกอดของขุนเขา มีธรรมชาติเป็นตัวกำหนดความงดงาม ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อนซ่อนตัวอยู่ค่อนข้างลึกลับ ยากที่ผู้คนจะรู้จัก เป็นเมืองที่ผู้ตั้งใจมาจริงเท่านั้นที่จะรู้จักน่าน เพราะน่านไม่ใช่เมืองผ่าน ถือว่าเป็นเมืองสงบงาม ที่มีศิลปวัฒนธรรมชนเผ่าต่างๆเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตนเอง มีกลุ่มชนหลายเผ่าพันธุ์โดยเฉพาะกลุ่มชนที่อาศัยอยู่ตามซอกหลืบของขุนเขา เช่น ม้ง เย้า ขมุ มูเซอ ลั๊วะ ลื้อ ถิ่น พื้นราบ ตองเหลือง(มลาบรี) และชนเผ่าเหาะ ความห่างไกลโพ้น ของชนกลุ่มต่างๆ ถือเป็นดอกไม้แห่งขุนเขา หลาย ๆ ท่านอยากมาสัมผัส เรียนรู้ กับวิถีชีวิตชนเผ่า เมืองน่านมีมนต์เสน่ห์มนต์ขลังแห่งการท่องเที่ยว ไม่แพ้ที่อื่นใด โดยเฉพาะเรื่อง ขุนเขา แมกไม้ สายธาร ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของสายน้ำสำคัญหลายสาย เช่น สายน้ำว้า ที่ตื่นเต้นเร้าใจกับการล่องแพยาง สายน้ำน่าน สายน้ำแห่งสีสันของชาวน่าน จนเกิดเป็นวัฒนธรรมสายน้ำน่าน ไม่ว่าจะเป็นประเพณีการแข่งขันเรือยาวที่โด่งดังของเมืองน่านและทั่วทั้งประเทศ ผมได้เขียนเป็นสาระสำคัญความคิดรวบยอดนำทางการท่องเที่ยวไว้ดังนี้ ผาชู้ดังชื่อ เลื่องลือคือดอยวาว แสนเหน็บหนาวคือดอยภูคา เดินเมื่อยล้าคือดอยภูแว ล่องแพคือห้วยทรายมูลแก่งน้ำว้า ถิ่นปลาคือ ปากนาย เขาเรียงรายคือน้ำออกรูภูสันเจริญ ชอบเผชิญความเร้าใจคือแก่งหลวง ชอบดูดวงดาวคือภูฟ้า ไกลสุดหล้าคือ ชายแดนห้วยโก๋น เขาหัวโล้นคือถ้ำเวียงแก แลทิวสวยคือขุนสถาน เค็มตลอดกาล คือบ่อเกลือ อยู่เหนือขุนเขาคืออุทยานแห่งชาติขุนน่าน ล้าหลังตลอดกาลคือตองเหลืองห้วยหยวก ทางเกวียนสะดวกคือผาผึ้งภูกระดึงนาน้อย สายน้ำหยดย้อยคือน้ำตกศิลาเพชร หินงอกเป็นเกล็ดคือถ้ำหลวงสะเกิน ดินแดนน่าสรรเสริญคือภูพยัคฆ์ ผู้คนไม่รู้จักคือถ้ำผาแดงมณีพฤกษ์ ท่องลงน้ำลึกคือล่องเรือไม้สายน้ำน่าน ชื่นชมสายธารคือเขื่อนน้ำว้า เที่ยวทุกกาลเวลาคือน่านบ้านเรา ส่วนในรายละเอียดของแหล่งท่องเที่ยวแต่ละพื้นที่ของเมืองน่านกรุณาคลิกไปที่WWW.geocities.com/nantour_2006 งานเขียนผู้ใช้นามปากกา “ฅนขุนเขา” ในช่วงฤดูหนาว เทศกาล แห่งการท่องเที่ยวท่านที่ได้มาสัมผัสมาเยือน มาตั้งแค้มป์ไฟ เคล้าคลอกับเสียงเพลงเพื่อชีวิต ผสมผสานกับบรรยากาศสายลมเบา ๆ บนดอยสูงของขุนเขา พักผ่อนกับสถานที่ ที่อยู่ห่างไกลจากความสับสนวุ่นวาย ของอุทยานแห่งชาติหลาย ๆ แห่งชาติ มาสูดไอดิน กลิ่นไพรที่บริสุทธิ์ กลางผืนป่ากว้างใหญ่ที่มีโอโซนมากที่สุดของประเทศไทย บนดอยภูคามีอากาศโอโซนอัดกระป๋องขาย น่านมีธรรมชาติที่ถือว่าเป็นห้องสมุดขนาดใหญ่อยู่กลางผืนป่า ที่ให้นักท่องเที่ยวได้ศึกษา มวลแมกไม้ พืชพันธุ์ สัตว์ป่า ความสมดุลของธรรมชาติ ที่อยู่ร่วมกันอย่างลงตัวและกลมกลืน ผมรับรองความผิดหวัง ในความตั้งใจที่จะมาเยือนน่าน หากท่านมีโอกาสเดินทางมาเยือนน่าน อำเภอเวียงสาจะต้องผ่านเป็นอำเภอแรกถือเป็นประตูสู่น่าน เป็นจุดศูนย์กลาง ที่จะท่องเที่ยวไปยังสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง ชื่นชมวัฒนธรรมหรือดื่มด่ำธรรมชาติ เชิญแวะพักรถ พักคน พักเหนื่อย ผ่อนคลายเมื่อย ดื่มน้ำเย็น กาแฟสักแก้วหนึ่ง ให้ร่างกายสดชื่น และสอบถามเส้นทางแผนที่การท่องเที่ยวน่าน จากไกด์ที่ช่ำชองพิเศษ ยินดีให้คำปรึกษา เรื่องเส้นทางท่องเที่ยว ที่เวลาจะต้องเหมาะสมกับสถานที่ เชิญแวะเที่ยวเยือน และชื่นชมกับร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ของอำเภอเวียงสาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอาย ของความเป็นเพื่อชีวิตตัวจริง ที่ขึ้นชื่อลือชาในสไตส์คันทรี่ย์ คาวบอยเอกลักษณ์หนึ่งเดียวของเมืองน่าน และถูกโหวตให้เป็นร้านอาหารที่ตกแต่งภายในได้สวยงามที่สุดของเมืองน่าน เรื่องความสะอาดเน้นเป็นพิเศษ เป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งที่สามารถรองรับบุคคลสำคัญ หรือ บุคคลพิเศษ ของท่าน ที่มาเยี่ยมเยือนเมืองน่านด้วยบรรยากาศเป็นกันเองสบาย ๆ เหมือนกับอยู่ที่บ้านของท่าน มีศิลปินเพื่อชีวิตหลาย ๆ ท่านมาเยี่ยมเยือนให้กำลังใจที่ร้านเบียร์เฮ้าส์อยู่เสมอ นักท่องเที่ยวที่มาเยือนเมืองน่าน ซึ่งที่นี่ถือเป็นแหล่งเรียนรู้ของการท่องเที่ยวน่าน เพราะเจ้าของร้านเป็นนักคิดนักเขียนหนังสือ เขียนบทความ “บันทึกร่องรอยการเดินทาง เล่าขานตำนานน่าน” ลงหนังสือพิมพ์ “นันทบุรีนิวส์” ลงในนิตยสาร วารสารของการท่องเที่ยวต่าง ๆ เป็นสื่อมวลชนนิตยสารข่าวตำรวจและท่องเที่ยว เป็นนักดนตรีเพื่อชีวิต (ดีดกีตาร์ เป่าเม้าส์ ร้องเพลง) เป็นหัวหน้ากลุ่มถักทอสายใยเพื่อชีวิต เป็นครูผู้สอนวิชาดนตรีโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์น่าน เป็นผู้ที่เดินทางไปทุกหมู่บ้าน 889 แห่ง 98 ตำบล ทั่วทั้งเมืองน่านอีกด้วย อยากจะแนะนำทำความรู้จักกับเจ้าของร้านผู้มีอัธยาศัยเป็นกันเอง มีประสบการณ์ด้านการท่องเที่ยว ชื่อ นายสุรนันทร์ ลิ้มมณี (อาจารย์โทน) เจ้าของผู้จัดการร้านอาหารเบียร์เฮ้าส์ผับ ประกอบธุรกิจรับเช่าเหมาทัวร์รถตู้ทั่วประเทศ โดยเฉพาะรับจัดทัวร์ที่มาเยือนเมืองน่าน สอบถามเส้นทางการเดินทางได้ทุกพื้นที่ของจังหวัดน่านซึ่งอาจจะเป็นไกด์นำทางที่ถูกใจร่วมเส้นทางไปด้วย ใคร่อยากให้ทุกท่านได้สัมผัสสู่.............

ตำนานร้านเบียร์เฮ้าส์ผับ บันทึกร่องรอยการเดินทาง เล่าขานตำนานน่าน ซึ่งได้เล่ากล่าวขานตำนานของสถานที่ หรือแหล่งท่องเที่ยวประเภทธรรมชาติ ทุกพื้นที่ต่าง ๆ ของจังหวัดน่าน ไว้มากมาย ในโอกาสนี้เป็นบันทึกร่องรอยของคนชอบเดินทางท่องเที่ยวในประเภท ร้านอาหารสถานบันเทิง ที่อยากจะแนะนำ สู่ร้านอาหารเพื่อชีวิตเล็กๆ ที่เต็มเปี่ยมให้ความรู้สึกที่มีชีวิตชีวา พาใจรื่นเริงตามบรรยากาศของร้าน ซึ่งถือว่าเป็นตำนานเลยทีเดียว การทำอะไรสักอย่างที่ได้กระทำติดต่อกันไม่น้อยกว่าทศวรรษ (สิบปีขึ้นไป) ถือว่าเป็นตำนาน ขอแนะนำสู่ตำนานร้านเบียร์เฮ้าส์ผับกับเจ้าของร้านผู้มีอุดมการณ์ อันแน่วแน่ของคนเพื่อชีวิต เริ่มตกแต่งร้านมาตั้งแต่ปี 2537 และเปิดให้บริการมาตั้งแต่ วันที่ 27 กรกฎาคม 2538 รวมระยะเวลาร่วม 14 ปี ตั้งอยู่เลขที่ 261 หมู่ 3 ตำบลกลางเวียง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน รหัสไปรษณีย์ 55110 อยู่ใกล้สวนสาธารณะริมน้ำสาหรือ อยู่ใกล้กาดแลงบ้านกลางเวียง ประวัติความเป็นมาของร้านเบียร์เฮ้าส์ผับ สถานที่แห่งนี้มีตำนาน เป็นบ้านไม้หลังเก่า ๆ ของพ่ออุ้ยคำ และ แม่อุ้ยนำ ริกากรณ์ (เสียชีวิตแล้ว) แม่อุ้ยนำเป็นบุคคลที่ถือได้ว่าเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น ในเรื่องงานฝีมือทุก ๆ ด้าน และเรื่องไสยศาสตร์ต่างๆ ส่วนพ่ออุ้ยคำเป็นเจ้าของฝูงม้า และสถานที่แห่งนี้พ่ออุ้ยคำใช้เป็นที่เลี้ยงฝูงม้าในสมัยก่อน พ่ออุ้ยคำจะเลี้ยงม้าไว้สำหรับขนสินค้า หรือเรียกตามภาษาชาวบ้านว่า “ม้าต่าง” คือใช้ม้าเป็นพาหนะในการเดินทาง ขนสินค้าประเภทเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มไปจำหน่ายยังประเทศลาว ประเทศพม่า และหมู่บ้านยากจนแถวตะเข็บแนวชายแดนไทยลาว ยังใช้ม้าให้คณะละครเช่า เพื่อนำไปแสดงละคร ผมเองตอนเล็ก ๆ ยังเคยขี่ม้าอยู่บ่อย ๆขี่ไปไร่จำหิน ตำบลปงสนุก อำเภอเวียงสา เวลาผมขี่อุ้ยคำจะเป็นผู้ดูแล จูงม้าอยู่ใกล้ ๆ ตลอดเส้นทาง หลังจากที่พ่ออุ้ยคำเสียชีวิตลงด้วยวัย 96 ปี ความผูกพันต่าง ๆ สายใยของความเป็น “คาวบอย” ยังหลงเหลืออยู่ อุปกรณ์ ที่ใช้กับม้าก็เหลือเพียงเล็กน้อย ก็ได้ดัดแปลงบ้านหลังเก่าๆ จัดตกแต่งออกเป็นสไตส์คาวบอย ที่พ่ออุ้ยคำ ท่านเคยชื่นชอบ ไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์อย่างสมเกียรติ รูปภาพเครื่องแกะสลักต่างๆ ออกในลักษณะคันทรีย์คาวบอย ภาพต่างๆ จะเป็นเรื่องราวของคาวบอย โดยเฉพาะเป็นรูปม้าเป็นส่วนมาก ซึ่งได้จัดสร้างไว้สืบสานสร้างสรรค์ตำนานอุดมการณ์ ของพ่ออุ้ยคำ และถักทอ สายใย เพื่อชีวิตให้คงอยู่คู่ร้านเบียร์เฮ้าส์ต่อไป ร้านอาหารเบียร์เฮ้าส์ผับ เป็นร้านอาหารเพื่อการท่องเที่ยวโดยเฉพาะ ท่านที่ได้มาสัมผัส จะได้รับอรรถรส ทั้ง หู ตา ปาก ภายในร้านประดับประดาตกแต่งด้วย เครื่องแกะสลักทั้งร้าน ออกสไตส์คันทรีย์คาวบอย จะถือได้ว่าตกแต่งได้บรรยากาศและอารมณ์ที่สุดก็ว่าได้ ออกจะคลาสสิคหรูหราลงตัวอย่างมีสไตส์ โดยมีสโลแกนของร้านว่า“เบียร์เฮ้าส์ เร้าใจกว่า” ภายในร้านติดแอร์เย็นฉ่ำ และยังมีแบบเปิดโล่งกว้าง รับอากาศอย่างเย็นสบายอารมณ์ มีมุมที่เป็นส่วนตัว ชมรายการดีสคัพเวอร์รี่ และฟุตบอล ยูบีซี ด้วยจอโปรเจคเตอร์ ฟังเพลงเพื่อชีวิตจากผู้มีอุดมการณ์ทุกค่ำคืนหรือท่านที่อยากจะมีบรรยากาศเป็นส่วนตัว ยังมีห้องพิเศษ แอร์เย็นฉ่ำ รองรับท่านได้ขับร้องเพลงหลากสไตส์ ด้วยห้องคาราโอเกะ ห้องหลงจู๊ และห้องจู๊หลง อีกด้วย เบียร์เฮ้าส์ขอต้อนรับทุกท่านสู่สัมผัสบรรยากาศ และบริการอันแสนอบอุ่น กับรอยยิ้มที่รอรับการมาเยือนของท่าน ลิ้มรสกับอาหารเมนู หลายรูปแบบด้วยรสชาติที่ประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นส้มตำทะเล เอ็นไก่ทอด ยำปลาสมุนไพร แกงส้มแป๊ะซะ ยำปลาดุกฟู ปลานึ่งมะนาว ปลาทอดน้ำจิ้มสามรส และอีกมากมาย ร้านเบียร์เฮ้าส์อยู่ไม่ไกลจากอำเภอเมืองน่าน ท่านที่เดินทางมาน่าน ก็จะถึงอำเภอเวียงสาก่อน ซึ่งห่างจากอำเภอเมืองน่าน 23 กิโลเมตร เท่านั้น เป็นระยะทางที่ขับรถมาเพียงครู่เดียวก็ถึง (ไม่ไกลจากใจคุณ หากประทับใจ) บางคนที่ได้มาเยี่ยมเยือนถึงไกลใจชอบ หลงไหลในเสน่ห์ของร้าน หาที่ไหนยากจะเสมือน เหมือนกับต้องมนต์ขลังแล้วกลับมาชื่นชมอีก ชอบในบรรยากาศของร้าน หาโอกาสที่ดีไปเยือนให้ได้ รับรองไม่ผิดหวัง ร้านเบียร์เฮ้าส์ยังมีกิจกรรมปาเป้า ( แน่ต้องปา วาจาอย่าเป็นเซียน )ไว้ให้นักท่องเที่ยวได้ทดสอบประลองฝีมือ มีรางวัลแจ็คพ็อตมากมาย หากท่านได้มาเยือน เชิญชวนแต่งตัวในสไตส์ คันทรีย์คาวบอย แล้วไปรับบัตรลดตลอดกาลจาก อาจารย์โทนได้ทุกวันเวลา ร้านเบียร์เฮ้าส์ยังเป็นสถานที่รวมกลุ่มของฅนเพลงเพื่อชีวิต และเป็นสำนักงานกลุ่มถักทอ สายใย เพื่อชีวิต โดยมีจุดประสงค์เพื่อรับบริจาคสิ่งของเครื่องใช้ เครื่องนุ่งห่มกันหนาว ทุนการศึกษาเพื่อเป็นสะพานบุญให้กับทุก ๆ ท่านแล้วนำไปบริจาคมอบให้กับน้องผู้ด้อยโอกาสพื้นที่ธุรกันดาร บริเวณตะเข็บแนวชายแดนไทย – ลาว ซึ่งถือว่าเป็นประเพณีนิยมของกลุ่มถักทอ สายใย เพื่อชีวิต ซึ่งได้กระทำต่อเนื่องกันมาปีนี้ ( พ.ศ.2551 ) เป็นปีที่ 12 แล้ว โดยมี อาจารย์โทน เป็นหัวหน้ากลุ่ม นอกจากนั้น ยังมีผลิตภัณฑ์ลิขสิทธิ์ แบรนด์เนม ฅนขุนเขา เช่น เสื้อฅนขุนเขา เสื้อวรรณกรรม ผ้าโพกหัวฅนขุนเขา ย่ามแผนที่ท่องเที่ยวจังหวัดน่าน และหมวกฅนขุนเขา จำหน่าย ซึ่งเป็นของฝากที่ได้รับความนิยมสูงสุดของจังหวัดน่าน อีกด้วย (จองร้าน โทร.086-9168261 , 054-781740)

เขื่อนน้ำว้า

2010-02-13T00:14:00.000-08:00

เขื่อนน้ำว้า
โครงการไฟฟ้าลุ่มน้ำน่านตอนบน 3 แห่ง ในพื้นที่จังหวัดน่าน ช่วยชาวบ้านลดภาระค่าไฟฟ้า แก้ปัญหาภัยแล้ง พัฒนาคุณภาพชีวิต เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม คาดต้นปี 53 ประชาชนชาวน่านได้ใช้ครบ 3 แห่ง นายสัมฤทธิ์ เหมะ หัวหน้าควบคุมการก่อสร้างกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน เปิดเผยถึงความคืบหน้าการสร้างเขื่อนน้ำว้า อ.เวียงสา จ.น่าน ซึ่งเป็นแหล่งผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ ที่ใช้น้ำในลำน้ำธรรมชาติเป็นพลังงานในการเดินเครื่อง โดยวิธีสร้างเขื่อนขนาดเล็กปิดกั้นแม่น้ำไว้ เขื่อนขนาดเล็กจะพัฒนาโดยการผันน้ำจากเขื่อนไปยังโรงไฟฟ้าด้วยระบบส่งน้ำ เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าขนาดตั้งแต่ 200 กิโลวัตต์ขึ้นไปมีกำลังผลิตรวม 8,200 กิโลวัตต์ คาดว่าจะสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้ประมาณปีละ 36 ล้านหน่วย สามารถช่วยลดค่าใช้จ่ายของเชื้อเพลิงที่นำมาผลิตกระแสไฟฟ้า ซึ่งต้องนำเข้าจากต่างประเทศ ยิ่งในภาวะราคาน้ำมันผันผวนก็จะยิ่งทำให้ราคาเชื้อเพลิงสูงขึ้น ประชาชนก็จะมีรายจ่ายที่สูงขึ้นตาม นอกจากนี้บริเวณด้านหน้าเขื่อนจะมีอ่างเก็บน้ำที่ใช้รองรับน้ำในฤดูฝนสามารถบรรจุน้ำได้ 8 ล้านลูกบาศก์เมตร สามารถป้องกันน้ำท่วม ลดการเกิดไฟป่า ใช้เป็นแหล่งน้ำเพื่อการอุปโภค และบริโภค เพื่อการเกษตร และอุตสาหกรรม เป็นแหล่งท่องเที่ยว รวมถึงเป็นแหล่งขยายพันธุ์ และอยู่อาศัยของสัตว์และพืชน้ำได้ด้วย สำหรับการพัฒนาแหล่งผลิตไฟฟ้าจากพลังน้ำขนาดเล็ก โดยดำเนินการก่อสร้างอยู่ 3 แห่งด้วยกัน คือ ฝายธงน้อย อ.เมือง และฝายหนองนก อ.เวียงสา ซึ่งทั้ง 2 แห่งนี้ได้ดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้ว ส่วนแห่งสุดท้าย คือเขื่อนน้ำว้า อ.เวียงสา ได้เริ่มสร้างเมื่อเดือนกันยายน 2549 ใช้งบประมาณแผ่นดินเพื่อการก่อสร้าง เป็นเงินจำนวน 850 ล้านบาท ขณะนี้กำลังดำเนินการก่อสร้างไปแล้วประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ คาดว่าจะแล้วเสร็จประมาณต้นปี 2553 และจะสามารถจ่ายกระแสไฟฟ้าไปยังพื้นที่ อ.เวียงสา และ อ.นาน้อย ได้

รถด่วนหรือ หนอนกินเยื่อไผ่

2010-02-10T01:20:00.000-08:00

รถด่วนหรือ หนอนกินเยื่อไผ่, หนอนไม้ไผ่, หรือ ตัวแน้ (bamboo caterillar)

หนอนกินเยื่อไผ่, หนอนไม้ไผ่, รถด่วน, ตัวแน้ นี้ จะกินเยื่อไผ่เจาะมักเป็นลำอ่อนของไผ่ซาง ไผ่หก ไผ่เป๊าะ ไผ่ตง ไผ่ซางคำหรือไผ่หมาจู๋ (Dendrocalamus latiflorus Munro) ไผ่บง (Bambusa natans Wall. Ex Munro) และไผ่หนามหรือไผ่ป่า (ลีลา และสุพร, 2539) ไผ่ซางดอยหรือไผ่ไล่ลอ (เดชา และสมาน, 2535) ไผ่สีสุก ไผ่หอม (B. polymorpha Munro) ไผ่เหลือง (B. vulgaris Schrader) ไผ่บงดำ (B. tulda Roxb.) ไผ่บงใหญ่ ไผ่รวกดำ (Thyrsostachys oliveri Gamble) ไผ่รวก ดดยขนาดของลำไผ่และมีความหนาบางของเนื้อไม้จะเป็นข้อจำกัดในการทำลายของตัว หนอน ไผ่ที่พบการทำลายมากที่สุด คือ ไผ่ซางดอยหรือไผ่ไล่ลอ รองลงมาคือ ไผ่หก ไผ่ซางนวล ไผ่ตง และไผ่ซางคำ ตามลำดับ

ลักษณะทั่วไป:เป็นผีเสื้อกลางคืนชนิดหนึ่ง ขนาดกางปีกเต็มที่ประมาณ 3.0-6.0 เซนติเมตร ขึ้นอยู่กับเพศ กล่าวคือผีเสื้อเพศเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้ ปีกมีสีน้ำตาลส้มปนดำ มีลวดลายซิกแซก สีดำที่ขอบปีกคู่หน้าเห็นได้ชัดเจน ผีเสื้อมีหนวดแบบเส้นด้ายทั้งสองเพศ ไข่สีขาวปนเหลือง หรือสีครีม ขนาดประมาณ 0.1 เซนติเมตร ตัวหนอนมีสีขาวขุ่น ส่วนอกสีน้ำตาลอ่อน หัวสีน้ำตาลเข้ม ข้างลำตัวมีจุดสีดำขนาดเล็ก ปล้องละ 1 คู่ตลอดลำตัวประมาณ 9 คู่ โดยอยู่ที่อก 1 คู่ และที่ท้อง 8 คู่ ตัวหนอนมีขนอ่อนๆกระจายห่างๆกันตามลำตัว ตัวหนอนเมื่อโตเต็มที่มีขนาดความยาว 3.5-4.0 เซนติเมตร

ดักแด้ ดักแด้มีสีน้ำตาลแดง ยาวประมาณ 3 เซนติเมตร เป็นดักแด้เปลือยไม่มีใยหุ้ม แต่จะเข้าดักแด้รวมกลุ่มกันในปล้องไม้ไผ่และสร้างเยื่อกั้นไว้

ตัวเต็มวัยเป็นผีเสื้อกลางคืนออกจากดักแด้ในราวเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม โดยมีอัตราส่วนเพศของผีเสื้อระหว่างเพศผู้และเพศเมียจะเป็น 1:1 ผีเสื้อตัวเต็มวัยมีอายุประมาณ 8-20 วัน ขึ้นอยู่กับท้องที่ และมีพฤติกรรมในการบินเล่นไฟในเวลากลางคืน

การผสมพันธุ์และการ วางไข่ การผสมพันธุ์จะเกิดในเวลากลางคืน เช่นเดียวกับการวางไข่ ซึ่งไข่จะถูกวางเป็นกลุ่มสีขาวขุ่น ไว้ที่หน่อไผ่ที่มีอายุประมาณ 10-15 วัน โดยผีเสื้อเพศเมียหนึ่งตัวสามารถวางไข่ได้ 250-300 ฟอง และไข่ใช้เวลาฟัก 2-6 วัน

รถด่วน สุดยอดอาหารโปรตีนสูง ที่หากินยากมากไข่ของผีเสื้อหนอนกิน เยื่อไผ่ใช้เวลาฟักประมาณ 2-6 วัน ในเดือนกรกฎาคมคมจนถึงสิงหาคม ตัวหนอนที่ฟักจากไข่จะมีสีน้ำตาลใส และอยู่เป้นกลุ่มใหญ่ในระยะแรก ต่อมาจะเริ่มเจาะเข้าไปในลำไผ่ในขณะที่หน่อกำลังยืดตัว ทำให้เกิดเป็นรูที่มีขนาด 0.5 มิลลิเมตร เพียงรูเดียวที่ข้างปล้อง และตัวหนอนทั้งหมดจะอาศัยรูนี้เข้าสู่ปล้องไผ่ หลังจากนั้นตัวหนอนจึงเริ่มกระจายกันออกหากินเยื่อไผ่ โดยการเจาะทะลุข้อของปล้องขึ้นสู่ยอด การกินอาหารจะยังจับตัวกันเป้นกลุ่มๆตลอดทั้งปล้อง แล้วเคลื่อนย้ายไปสู่ปล้องอื่นๆต่อไป สังเกตได้จากการที่ภายในปล้องจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้ม และมีมูลสีดำของตัวหนอนอยู่ภายใน แต่สำหรับไผ่ซางคำจะพบมูลหรือสิ่งขับถ่ายเป็นเมือกอัดแน่นภายในปล้องบางส่วน ของไม้ไผ่ เช่น บริเวณยอดของลำจะมีรอยแตกหักเสียหาย อันเนื่องมาจากการทำลายของตัวหนอน

รถด่วน สุดยอดอาหารโปรตีนสูง ที่หากินยากมากระยะพักตัวของตัวหนอน ในเดือนธันวาคม ตัวหนอนที่โตเต็มที่จะเริ่มเคลื่อนย้ายจากยอดไผ่ลงมารวมกันที่จุดที่ตัวหนอน เจาะเข้าไปในครั้งแรก หรือเหนือขึ้นไปอีกหนึ่งปล้อง แต่มักจะเป็นปล้องที่อยู่เหนือปล้องที่ตัวหนอนเจาะเข้า 1 ปล้อง เพื่อเข้าสู่ระยะพักโดยไม่กินอาหารตั้งแต่เดือนมกราคม-พฤษภาคม และตัวหนอนจะสร้างเยื่อบางๆปิดรูระหว่างปล้องไว้เพื่อป้องกันน้ำฝนและศัตรู ธรรมชาติ ก่อนที่ตัวหนอนจะเข้าดักแด้ในเดือนมิถุนายน-กรกฎาคม ซึ่งจำนวนตัวหนอนที่พบจะมีประมาณ 85-235 ตัวต่อลำ (เดชา และสมาน, 2535) ตัวหนอนใช้เวลา 270-300 วัน เป็นที่น่าสังเกตว่าไผ่ที่ถูกตัวหนอนทำลาย 12-15 ปล้องโดยเฉพาะปล้องที่ 11-15 จะถูกทำลายอย่างหนัก และไผ่ลำหนึ่งพบตัวหนอนเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น ลำไผ่ที่ถูกทำลายด้วยหนอนเยื่อไผ่นี้เป็นไผ่ลำใหม่ของปี ลำไผ่มักมีรูเนื่องจากนกหัวขวานเจาะหาอาหารเป็นระยะๆ หรือที่ปลายหน่อ มีรอยแตกอันเนื่องจากตัวหนอนกินเยื่อไผ่ จนกระทั่งถึงเนื้อไม้ไผ่

การเข้าดักแด้ ตัวหนอนจะเข้าดักแด้เป็นกลุ่มที่ปล้องที่ตัวหนอนใช้พักตัว อาจเข้าดักแด้ที่ข้อ หรือข้างปล้องก็ได้ และมีเยื่อบางๆปิดกลุ่มดักแด้ไว้ ดักแด้จะใช้เวลา 40-45 วัน ในเดือนกรกฎาคมถึงกลางเดือนสิงหาคม (เดชา, 2535) และ 46-60 วัน ในเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม (ลีลา, 2537)

วงจรชีวิต:วงจรชีวิติจากระยะไข่จนเป็นตัวเต็มวัย ใช้เวลาประมาณ 1 ปี ตัวเต็มวัยมีอายุ 8-20 วัน ไข่ใช้เวลา 2-6 วัน ตัวหนอน 270-300 วัน ดักแด้ 40-60 วัน

ตามหารังต่อนึ่ง ที่ตลาดยามเย็นเมืองน่าน

2010-02-10T01:13:00.000-08:00

ตามหารังต่อนึ่ง ที่ตลาดยามเย็นเมืองน่าน
ว่ากันด้วยเรื่องอาหารการกินแล้วแต่ละภาคของไทยจะชอบไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับภูมิศาสตร์ ขึ้นอยู่กับพืชและสัตว์ว่าเป็นอย่างไร หากบ้านอยู่ติดๆ ทะเลก็ต้องปลาทะเล กินจนเบื่อไปเลย หากติดแม่น้ำลำคลอง ก็กินปลาหมอ ปลาช่อน หากอยู่กะป่าเขา ก็เป็นหมูป่าอะไรประมาณนั้น แต่ในแต่ละภาค เขาก็จะมีสุดยอดของสุดยอด อาหารที่หาทานยาก อร่อยๆ อยู่ภาคละไม่กี่อย่าง และวันนี้หมูหิน มาเที่ยวน่านทั้งที เราก็ไปแสวงหาของแปลกมาให้ท่านได้รู้จักกันครับ นั้นคือ "รังต่อนึ่ง" หน้าตาก็แบบในรูปด้านบนครับท่าน ซู๊ดๆๆๆน่าหม่ำไหมล่ะช่วง เย็นๆ ทุกๆจังหวัดจะมีตลาดให้ชาวบ้านมาซื้อหาอาหารไปทานกัน
ผมเองก็ชอบไปเดินดูว่าบ้านเมืองนี้เขากินอะไรกัน จึงทำให้ไปเห็นเจ้ารังต่อนึ่งครับ จริงๆเคยได้เย็นมาบ้างวันนี้พึงเห็นกะตาตัวเอง ที่ตลาดยามเย็นมีชาวบ้านมาวางขายแค่รายเดียวเท่านั้น มีอยู่ 10 รัง รังละ 70 บาท หากรังย่อมลงมาราคาก็ลดลงเหลือ 60 บาท ส่วนรังไหนตัวยังเล็กก็ 45 บาทครับ รังตัวต่อจะมีตัวอ่อนอยู่ข้างใน บางรังเริ่มเป็นตัวแล้ว บางรังมีตัวอ่อนๆอย่างเดียว แต่ละตัวเหมือนอยู่ในดักแด้จะโผล่หัวสีเหลืองๆ ออกมาตัวละนิดนึงเท่านั้นครับ
"จังหวัดน่านมีป่าเยอะ ในป่าทึบๆจะมีตัวต่อป่าอาศัยอยู่ ต้องคนดูเป็นถึงจะหาได้" ชาวเมืองบอกผม ผมสอบถามอีกถึงเรื่องราวการจับทำให้ทราบว่า การจับนั้นไม่ง่ายๆ ต้องคนทำเป็นเพราะหากพลาดโดนต่อต่อยหลายตัวก็ถึงตายได้เลยครับ เวลาจับเขาเอาไฟไปเผา ให้ควันลอยไปสู่รังต่อ ตัวต่อมันก็คงแสบตา บินหนีไป ทิ้งรังไว้ นักหารังต่อก็จะไปเก็บมา หลังจากนั้นก็ต้องมานึ่งให้สุก เพราะหากไม่นึ่งให้สุก ก็จะบูดได้ เก็บได้ไม่นาน
รังต่อนี้เขาไปทำอะไรกินถึงอร่อย? ผมถามคนขายดู เขาบอกว่า ก็อย่างนี้ได้เลย หรือจะไปตำน้ำพริกก็ได้ แต่ส่วนใหญ่จะกินกันเอามือหยิบมาเป็นตัวๆเข้าปากกันเลย หมูหินเองคิดจะเป็นนักชิม ท่องไปไปทั่วไทย ไม่ลองชิมจะมาเล่าให้เพื่อนๆฟังได้อย่างไร ผมก็เลยซื้อมาหลายรังครับ ทันไดนั้น ก็ลองหยิบกินไป 2-3 ตัว รดชาดนั่นหรือครับ จะออกมันๆ หนุบๆ แบบความหน้าแน่นสูง เหมือนกินอะไรดีหว่า? เหมือนกินอืม อธิบายไม่ถูกไม่เคยกินไรแบบนี้มาก่อน เอาเป็นว่าคล้ายๆแมลงทอดแต่มันกว่า หยุ่นๆนุ่มๆ กรุบหนึบๆ และมีไขมันมากรู้สึกได้เลยครับ
ตลาดยามเย็นของเมืองน่านยังมีของอร่อยๆ อีกหลายอย่างผมเดินดูและถ่ายรูปไปเรื่อยๆ เดี๋ยวผมบรรยายไว้ที่รูปเลยนะครับ ที่เด่นๆ ก็มีหนูนาย่าง ย่างแบบไม่สุกนัก ต้องมาทำให้สุกอีกที มีกบย่างเป็นตัวๆ ตัวใหญ่ๆ นอกจากนี้ที่แปลก ก็มีไม้เป็นท่อนๆ ที่เขาจะเอาไปแกงแบบทางเหนือกินกัน และก็ยังมีทั้งอาหารสำเร็จแบบพื้นเมือง พวกใส่อั่ว ข้าวเหนียว นี่ถือว่าเบสิกไปเลยครับท่าน

กาแฟคอฟฟี่ฮัทเวียงสา Coffee Hut เวียงสา

2010-02-08T05:59:00.000-08:00

กาแฟคอฟฟี่ฮัทเวียงสา Coffee Hut เวียงสา
มุ่งหน้าจากกรุงเทพมหานคร เข้าสู่จังหวัดพิษณุโลก มุ่งหน้าเข้าสู่จังหวัดอุตรดิตถ์ และตามด้วยจังหวัดแพร่ ขับรถผ่านอำเภอเด่นชัยเลี่ยงเมืองเข้าสู่อำเภอร้องกวางและมุ่งหน้าสู่อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน เป็นเส้นทางที่ผมเดินทางอยู่เป็นประจำเพราะบ้านของหมูน้อยเค้าอยู่ที่นั่นครับ ไปครั้งแรกก็ประทับใจเพราะเมืองน่านแห่งนี้สงบเงียบมากๆ ผู้คนใช้ชีวิตที่เรียบง่ายไม่วุ่นวายมีแต่ป่าเขาและเส้นทางที่คดเคี้ยวน้องๆแม่ฮ่องสอนทีเดียว เมืองน่านแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นเมืองลับแล เพราะมีเส้นทางเข้าออกจากเส้นหลักทางหลวงได้แค่ทางเดียวเท่านั้น ส่วนเส้นทางอื่นๆที่ออกจากเมืองน่านก็จะคดเคี้ยวและเส้นทางแคบ และหากใครที่ให้เส้นทางน่าน-แพร่แล้วก็จะต้องผ่านอำเภอเวียงสาแน่นอนเพราะอำเภอเวียงสาเป็นอำเภอแรกที่จะเข้าสู่ตัวเมืองจังหวัดน่าน แต่ก่อนตอนที่ผมไปใหม่ๆเค้าเป็นร้านเล็กๆเก่ากว่านี้ แต่ตอนนี้เค้าได้ปรับปรุงร้านน่ารักน่าทานทีเดียว กาแฟนะครับที่น่าทานอิๆ ไม่ใช่ร้าน55 สีน้ำตาลภายในร้านตกแต่งแบบเรียบง่ายโล่งสบายตา ติดแอร์ให้ท่านๆได้พักร้อนด้วยแต่ที่จังหวัดน่านก็อากาศเย็นสบายตลอดทั้งปีอยู่แล้ว แต่เค้าก็ติดไว้ให้แขกที่แวะเวียนมาทาน มีทั้งขาจรและขาประจำ และเราเองเป็นทั้งขาจรและขาประจำครับอิๆ และผมนายหมูหินที่ตระเวนชิมกาแฟไปทั่วประเทศขออนุญาติตั้งชื่อร้านให้รู้กันเองแบบชาวหมูหินเราว่าชื่อร้าน “Coffee Hut Wing Sa” แล้วกันนะครับ เพราะว่ากาแฟ Coffee Hut เค้าก็มีอยู่หลายสาขา แต่ที่เห็นๆอำเภอเวียงสานี้จะมีอยู่ที่เดียวครับ แล้วเป็นเส้นทางที่นักท่องเที่ยวอย่างเราต้องเดินทางผ่านอยู่แล้ว ไปๆมาๆก็อย่าลืมลองชิมร้าน “Coffee Hut Wing Sa” นี้ดูสักครั้งนะครับ ราคากาแฟร้าน “Coffee Hut Wing Sa” “กาแฟเอสเพรสโซ่ปั่นหวานน้อย” หรือ “Espresso Frappe” ราคาแก้วละ 50 บาท/แก้ว Hot Espresso ราคาแก้วละ 30 บาท/แก้ว Cold Espresso ราคาแก้วละ 40 บาท/แก้ว และอีกหนึ่งรายการที่นายหมูหินแนะนำที่หมูน้อยและอีกหลายๆท่านชอบทานและนายหมูหินก็การันตีรสชาติครับคือ “ลาเต้ปั่นหวานน้อย” หรือ “latte’ Frappe” ราคา 55 บาท/แก้ว ลาเต้จะแพงกว่า Espresso Frappe อยู่ที่ 5 บาทครับ ส่วนลาเต้ร้อนก็อยู่ที่ 35 บาท ลาเต้เย็นราคา 45 บาท/แก้ว อร่อยไม่แพ้กัน เอ้า!ใครชอบกาแฟรสชาติไหนเลือกได้ตามใจชอบครับแถมราคาไม่แพงเหมือนกาแฟแบรด์นดังๆเพราะหากใครที่ชิมกาแฟ “Coffee Hut Wing Sa” ที่นายหมูหินแนะน้ำนี้รับรองราคาด้วยเลยครับเพราะอร่อยมากกว่าราคาเสียอีก กาแฟอื่นเค้าก็มีไว้ให้บริการนะครับอย่างกาแฟดอยตุง(Doi Tung Coffee),กาแฟคาปูชิโน(Cappusina Coffee),กาแฟมอคค่า(Mocha),โกโก้(Coco),Green Tea/Tea หรือจะเป็น พีเบอรี่ดอยตุง(Peaberry Doi Tung)

ไหว้พระเก้าวัดเมืองที่ “เมืองน่าน”

2010-02-08T04:32:00.000-08:00

ไหว้พระเก้าวัดเมืองที่ “เมืองน่าน”
1.วัดพระธาตุเขาน้อย
จากอำเภอเวียงสาไปในตัวเมือง 25 กิโลเมตร แต่จากบ้านแม่ไป 18 กิโลเมตร มุ่งหน้าสู่ตัวเมือง วัดแรกที่เราจะแวะเลยก็คือวัดพระธาตุเขาน้อย เพราะถ้าหากเข้ามุ่งหน้าสู่ตัวเมืองจังหวัดน่านจะเจอวัดพระธาตุเขาน้อยอยู่ซ้ายมือ สูงเด่นเป็นสง่า และเห็นยอดพระธาตุแต่ไกล วัดพระธาตุเขาน้อยเป็นวัดที่อยู่คู่บ้านคู่เมืองน่านมานานแสนนานว่ากันว่าอยู่มาคู่กับวัดพระธาตุแช่แห้งเลยทีเดียวครับ และวัดพระธาตุเขาน้อยนี้เองสามารถมองเห็นวิวตัวเมืองน่านได้อย่างชัดเจน หากไปยืนอยู่ที่วัดพระธาตุเขาน้อยนี้เราจะได้รู้ว่าเมืองน่านนี้ไม่ใหญ่นักเลยเป็นเมืองที่เล็กมากพอกับจังหวัดแม่ฮ่องสอนได้เลย วัดพระธาตุเขาน้อย อยู่บนยอดเขาน้อยบ้านดู่ใน ห่างจากศาลากลางจังหวัด ในทางทิศตะวันตก ประมาณ ๒ กิโลเมตร ยอดเขาสูง ประมาณ ๘๐๐ ฟุต มีเส้นทางรถยนต์สามารถขึ้นไปยอดพระธาตุได้ด้วย และมีทางบันไดเดินขึ้นวัดพระธาตุเขาน้อยได้ด้วย คนโบราณเค้าสันนิษฐานว่า มีอายุใกล้เคียงกับ วัดพระธาตุแช่แห้งมีความเชื่อว่ายอดพระธาตุเขาน้อยและขอดพระธาตุแช่แห้งจะส่องแสงหากันวันเข้าพรรษา จะเห็นเป็นเส้นพาดผ่านตัวเมืองไป แต่นี่ก็เป็นตำนานเล่าขานกันมาและเป็นความเชื่อส่วนบุคคล
2.วัดศรีพันต้น
วัดศรีพันต้นเป็นวัดที่สวยงามและได้การบูรณะใหม่มีสีเหลืองอร่ามงดงามยิ่งนัก วัดศรีพันต้นตั้งอยู่มุมสี่แยกพันต้น หากเดินทางจากเมืองแพร่เข้าเมืองน่านจะเห็นได้ชัดเจน เพราะหากใครเดินทางมาจากเมืองแพร่จะเห็นเด่นสง่าอยู่ที่สี่แยกพันต้น ทางด้านซ้ายมือ ภาพผนังโบสถ์ของวัดวัดศรีพันต้นนี้เป็นภาพวาดประวัติศาสตร์เมืองน่าน ภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นการเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของเมืองน่านทั้งหมดและได้การบูรณะใหม่ให้มีสีสันที่งดงามเหมาะแก่การเยี่ยมชมยิ่งนัก หากใครได้มีโอกาสไปเมืองน่านอย่างผมก็ลองแวะชมกันได้ครับเพราะเมืองน่านเค้ามีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานและเหมาะแก่การอนุรักษ์ไว้ยิ่งนัก
3.เสาหลักเมืองน่านและวัดมิ่งเมือง
เสาหลักเมืองน่านมีมาตั้งแต่นานมากแล้วที่พบซากของวิหารก็ประมาณปีพ.ศ. 2400 มีเสาหลักเมืองเป็นท่อนซุงขนาดใหญ่มากหากเอาคนโอบก็ประมาณสองคนโอบได้ ต่อมาเจ้าอนันตวรฤทธิเดชเจ้าผู้ครองนครน่าน ได้สถาปนาชื่อใหม่ให้คือ “วัดมิ่งเมือง”ที่ชาวน่านเค้าเรียกกันมาจนถึงปัจจุบันนี้นี่เอง ต่อมาปี พ.ศ. 2527 ได้มรการรื้อถอนเพื่อสร้างวิหารหลังใหม่เป็นแบบล้านนาร่วมสมัยจนอยู่ถึงปัจจุบัน แต่วัดมิ่งเมือง ก็ได้มีการบูรณะมาเรื่อยๆเพื่อให้และมีความสวยงามจนมาถึงปัจจุบันนี้ ความสวยงามของวัดมิ่งเมืองนี้ยากที่จะบรรยาย และวัดมิ่งเมืองนี้ก็มีเสาหลักเมืองตั้งอยู่หน้าวิหาร เป็นเสาหลักเมืองที่เก่าแก่อยู่คู่เมืองนานมาช้านาน และเป็นที่ศักการะบูชาของคนทั่วไป เสาร์อาทิตย์จะมีมัคคุเทศน้อยมาคอยให้ความรู้เราอยู่ที่วัดมิ่งเมืองด้วย สังเกตุได้ง่ายๆก็คือน้องๆจะแต่งชุดนักเรียน น่ารักไปอีกแบบ ทำให้เราได้ความรู้ไม่น้อย
4.วัดภูมินทร์
วัดภูมินทร์เป็นวัดที่โด่งดังไปทั่วโลกเพราะมีภาพจิตรกรรมฝาผนังศิลปกรรมไทลื้อ ที่เล่าเรื่องชาดก ตำนานพื้นบ้าน และความเป็นอยู่ของชาวน่านในอดีตที่งดงามและที่โด่งดังเอามากและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกก็คือ “ภาพเสียงกระซิบ” เป็นภาพชายกระซิบข้างหูหญิงนางหนึ่ง เราจะเรียกได้ว่า “ภาพเสียงกระซิบบันลือโลก” วัดภูมินทร์จะมีความแปลกไม่เหมือนวัดอื่นในเมืองน่านก็คือโบสถ์และวิหาร สร้างเป็นอาคารหลังเดียวกัน ประตูไม้ทั่งสี่ทิศ แกะสลักลวดลายงดงามโดยฝีมือช่างเมืองน่าน นอกจากนี้ฝาผนังแสดงถึงชีวิตและวัฒนธรรมของยุดสมัยที่ผ่านมา ตามพงศาวดารของเมืองน่าน วัดภูมินทร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2139 โดยเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ สร้างขึ้น หลังจากขึ้นครองนครน่านได้ 6 ปี ปรากฏในคัมภีร์เมืองเหนือว่าเดิมชื่อ "วัดพรหมมินทร์ " ซึ่งเป็นชื่อของเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ ผู้สร้างแต่ตอนหลังชื่อวัดได้เพี้ยนไปจากเดิมเป็นวัดภูมินทร์ดั้งกล่าว ความสวยแปลกของวัดภูมินทร์ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือนเป็นหนึ่งเดียวในประเทศไทยคือ เป็นพระอุโบสถและพระวิหารสร้างเป็นอาคารหลังเดียวกัน เป็นทรงจัตุรมุข (กรมศิลปากร ได้สันนิษฐานว่าเป็นอุโบสถจัตุรมุขหลังแรกของประเทศไทย) นาคสะดุ้งขนาดใหญ่ แห่แหนพระอุโบสถเทินไว้บนกลางลำตัว ตรงใจกลางพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่สี่องค์ ประทับนั่งบนฐานชุกชี หันพระพักตร์ออกด้านประตู ทั้งสี่ทิศ เบื้องพระปฤษฎางค์ชนกัน และวัดภูมินทร์ก็อยู่ในความดูแลของกรรมศิลปากรเพื่อจะได้เก็บไว้ให้ลูกหลานดูต่อๆไป หากเดินทางเข้ามาจากจังหวัดแพร่แล้วสี่แยกพันต้นเลี้ยวขวาเลยวัดมิ่งเมืองมาสักห้าร้อยเมตรจะเห็นได้เด่นชัดอยู่ทางด้านขวามือ อยู่ด้านข้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน ไม่สามารถเอารถเข้าไปจอดในวัดได้ แต่จะมีสถานที่จอดรถอยู่ข้างๆวัด สะดวกในการเดินทางเพราะเมืองน่านเค้าไม่แออัด ถนนหนทางนั้นดีนักเหมาะแล้วที่เป็นเมืองน่าอยู่จริงๆ และวัดภูมินทร์นี้ก็เป็นวัดที่นับว่าเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่มีความสมบูรณ์อย่างมาก และจะหาดูที่ไหนในดินแดนล้านนาไม่ได้อีกแล้ว
5.วัดน้อย
วัดน้อยเป็นวัดที่เล็กที่สุดในโลก ตั้งอยู่หน้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่านหรือเรียกแบบพื้นบ้านว่า “หอคำ” เดิมเป็นคุ้มของ เจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช สร้างขึ้นเมื่อปี 2446 และที่หอคำนี้เองมีสิงศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองอยู่คือ “งาช้างดำ” ตามประวัติกล่าวว่า พญาการเมือง เจ้าผู้ครองนครน่าน เป็นผู้ที่ได้มาเมื่อประมาณปี 1896 เป็นงาข้างซ้ายปลียาว 94 เซนติเมตร วัดโดยรอบส่วนโคนได้ 47 เซนติเมตร น้ำหนัก 18 กิโลกรัม เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมทุกวันพุธ-อาทิตย์ เวลา 09.00-16.00 น. และวัดที่เล็กที่สุดในโลกนี้มีตำนานเล่าขานกันมาว่า พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 ได้กราบบังคมทูลถึงจำนวนวัดในเมืองน่านต่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แต่ปรากฏว่านับจำนวนเกินไป 1 วัด จึงได้สร้างวัดน้อยแห่งนี้ขึ้นมาเพื่อให้ครบตามจำนวนที่กราบทูล พระองค์เข้าเฝ้ารัชกาลที่ 5 เพียงครั้งเดียวใน พ.ศ.2516 วัดน้อยคงสร้างหลังจากนั้น รูปทรงของวัดเป็นวิหารก่ออิฐ ถือปูน ขนาดกว้าง 1.98 เมตร ยาว 2.34 เมตร สูง 3.35 เมตร แบบศิลปะล้านนา สกุลช่างน่าน มีพระพุทธรูปและแผงพระพิมพ์ไม้ประดิษฐานอยู่ภายในวัดน้อยแห่งนี้ และการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้ให้วัดน้อยเป็นอันซีนไทยแลนด์(Unseen Thailand)อีกด้วย
6.วัดช้างค้ำวรวิหาร
วัดช้างค้ำวรวิหารอยู่ตรงข้ามพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน(หอคำ) เดิมชื่อ วัดหลวงกลางเวียง เจ้าผู้ครองนครน่าน พญาภูเข่ง เป็นผู้สร้างขึ้น เมื่อปี พ.ศ.1949 พระวิหารหลวงวัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร เป็นวิหารขนาดใหญ่ รูปทรงสร้างตามสถาปัตยกรรมทางภาคเหนือ ลักษณะภายในโอ่โถง ด้านหน้ามีสิงห์คู่ ยืนตรงเชิงบันได ด้านละตัว มีทางเข้า 3 ทาง ประตูกลางทำเป็นประตูใหญ่ และประตูเล็กอยู่ด้านซ้ายและด้านขวา มีทางขึ้นเป็นประตูเล็ก ๆ ตรงข้ามพระประธานด้านทิศตะวันออกและตะวันตกอีก 2 ข้าง ทำหลังคาซ้อนกัน 2 ชั้น มุขลดด้านหน้า และด้านหลัง หน้าบันตีด้วยแผ่นกระดานเรียงต่อกัน แล้วประดับที่ขอบเสา ด้านหน้าทุกต้น ตามลักษณะสถาปัตยกรรมล้านนาไทย ภายในพระวิหารกว้างขวาง มีเสาปูนกลมขนาดใหญ่ ขนาด 2 คนโอบรอบ จำหลักลวดลายปูนปั้นนูนสูงไว้ เหนือจากระดับพื้นพระวิหาร 1.50 เมตร เป็นลวดลาย กนอกระย้าย้อยเหมือนลวดลายที่เสาในวิหารวัดภูมินทร์ ภายในวัดประดิษฐาน เจดีย์ช้างค้ำ ซึ่งเป็นศิลปสมัยสุโขทัย อายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 20 รอบเจดีย์มีรูปปั้นช้างปูนปั้น เพียงครึ่งตัวประดับอยู่โดยรอบ นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปทองคำปางลีลา คือ พระพุทธนันทบุรีศรีศากยมุนี ซึ่งเป็นทองคำ 65 % สูง 145 เซ็นติเมตร ยอดพระโมฬีทำเสริมเมื่อ พ.ศ. 2442 หนัก 69 บาท เจ้างั่วฬารผาสุม เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 14 แห่งราชวงค์ภูคา เป็นผู้สร้าง เมื่อวันพุธ เดือน 6 เหนือ พ.ศ. 1969 เป็นศิลปะสุโขทัย ประดิษฐานอยู่ที่หอพระไตรปิฎก ใหญ่ที่สุดในประเทศ วัดช้างค้ำวรวิหารได้บูรณะใหม่มาหลายครั้งเนื่องจากว่ามีการชำรุดทรุดโทรมจากการที่ได้มีรถวิ่งผ่านถนนด้านข้างวัดช้างค้ำวรวิหารเอง แม่เล่าให้ฟังต่อว่าได้มีการปิดถนนด้านข้างพระธาตุหรือถนนหน้าหอคำอยู่หลายครั้ง เนื่องจากการวิ่งของรถทำให้พระธาตุสะเทือนและนำไปสู่การชำรุดทรุดโทรมเร็วกว่าโดนแดดโดนฝนตามธรรมชาติเสียอีก หากอย่างไรนายหมูหินเองก็ฝากผู้ดูแลและนักท่องเที่ยวและชาวเมืองน่านช่วยกันดูแลเพื่อลูกหลานจะได้เห็นต่อๆกันไปนะครับ และภายในวัด วัดช้างค้ำวรวิหารเองก็มีโรงเรียนสอนพระภิกษุสามเณรอยู่ด้ายซ้ายของวัด เป็นสถานที่เล่าเรียนของพระพุทธศาสนาของเมืองน่านนั่นเองครับ
7.วัดหัวข่วง
จากวัดช้างค้ำวรวิหารมาวัดหวัดหัวข่วงไม่ไกลเพราะอยู่เยื้องด้านหลังวัดช้างค้ำ หรืออยู่ด้านข้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติน่าน(หอคำ) เป็นวัดที่สวยงามอีกวัดหนึ่งในเมืองน่านเพราะมีความสะอากเป็นระเบียบเรียบร้อย สงบร่มเย็น ภายในวัดหัวข่วงมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย ลักษณะทั่วไปคล้ายคลึงกับพระเจ้าทองทิพย์ เฉพาะพระพักตร์แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลผสมระหว่างศิลปะพระพุทธรูปปางมารวิชัย และพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ส่วนชายจีวรที่ยาวมาจรดบั้นพระองค์แลดูสั้นกว่าปกติ อาจจะเป็นเพราะการยืดส่วนบั้นพระองค์ให้สูงขึ้นรับกับพระวรกายที่เพรียวบาง พระพุทธรูปองค์นี้คงมีอายุระหว่างครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 21 และวัดหัวข่วง ตั้งอยู่ที่ตำบลเวียงใน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน สร้างด้วย ศิลปะล้านนา อายุราวพุทธศตวรรษที่ 22 และมีจิตรกรรมฝาผนังที่สวยงามภายในพระวิหารด้วย วัดหัวข่วงเองมีหอไตรตั้งอยู่ด้านนอกวิหาร ส่วนใหญ่แล้วปลูกไว้บนบก เป็นอาคารทรงสูง ใต้ถุนโปร่งหรือก่อทึบ ส่วนใหญ่จะทำบันไดไว้ในตัวอาคาร แต่บางแห่งใช้บันไดพาดขึ้นทางด้านนอก รูปทรงโดยทั่วไปคล้ายคลึงกับอุโบสถหรือวิหาร แต่มีขนาดเล็ก เช่น หอไตรวัดภูมินทร์ วัดนาปัง วัดข่วง และวัดทุ่งน้อย ซึ่งมีลักษณะพิเศษ เนื่องจากมีการสลักลวดลายที่ฝาด้านนอก ส่วนหลังคาเดิม คงเป็นหลังคาจั่วมีชั้นลดแบบปั้นหยา แต่ในปัจจุบันได้รับการซ่อมแซมขึ้นใหม่ ทำให้รูปทรง ของอาคารหลังเดิมสูญเสียไป และเมื่อปี พ.ศ.2549 วัดหัวข่วงก็โดนน้ำท่วมอีกระรอกสร้างความเสียหายให้แก่วิหารและหอไตรไม่น้อย
8.วัดสวนตาล
จากวัดหัวข่วงไปวัดสวนตาลประมาณ 2 กิโลเมตรได้ วัดสวนตาลว่ากันว่าเป็นที่สุดท้ายของเจ้านายในสมัยก่อนเพราะเป็นวัดที่ใช้เป็นที่จุติก่อนขึ้นสวรรค์ วัดสวนตาลตั้งอยู่ที่ถนนมหายศ สร้างขึ้นโดยพระนางปทุมวดี เมื่อ พ.ศ.1770 เจดีย์มีสัณฐานงดงาม ชั้นล่างมีซุ้มประตูทั้งสี่ทิศ จากภาพถ่ายในหอจดหมายเหตุแห่งชาติ รูปเจดีย์วัดสวนตาลก่อนการบูรณะในสมัยพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ (ตรงกับรัชกาลที่ 5) เป็นเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมองค์พระเจดีย์เป็นทรงดอกบัวตูมหรือทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ สะท้อนให้เห็นอิทธิพลศิลปะสมัยสุโขทัย ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปที่สำคัญ คือ พระเจ้าทองทิพย์ ซึ่งพระเจ้าติโลกราชแห่งนครเชียงใหม่ โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ.1992 เป็นพระพุทธรูปทองสำริดองค์ใหญ่ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 10 ฟุต สูง 14 ฟุต 4 นิ้ว มีงานนมัสการและสรงน้ำเป็นประจำทุกปี ในช่วงเทศกาลสงกรานต์และมีการเฉลิมฉลองทั้งกลางวันและกลางคืนไม่ว่าจะแห่เทศกาลของหลายๆรายการของจังหวัดน่านก็จะมารวมกันที่วัดสวนตาลแห่งนี้เพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลนั้นๆไป วัดสวนตาลมีสถานที่ที่กว้างขวางมีลานกว้างและมีวิหารที่สวยงาม
9.วัดพระธาตุแช่แห้ง
ปิดท้ายทริปวันแม่นี้ด้วยการไหว้พระ 9 วัดที่วัดพระธาตุแช่แห้ง วัดพระธาตุแช่แห้งเป็นวัดประจำจังหวัดน่านและเป็นวัดประจำวันของคนเกิดปีเถาะ เป็นที่นับถือสักการะบูชาของคนเมืองน่านและคนต่างถิ่นเจดีย์พระธาตุแช่แห้ง ลักษณะขององค์พระธาตุเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ตามตำนานเดิมและพงศาวดารเมืองน่าน กล่าวว่า เจ้าพระยาการเมือง เจ้าผู้ครองนครปัวหรืออำเภอปัวในปัจจุบัน สร้างขึ้นในระหว่างปลายพุทธศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นมีการสร้างเสริมโครงสร้างหลายครั้งด้วยกัน ครั้งสุดท้าย เจ้าศรีสองเมืองได้สร้างเจดีย์องค์ปัจจุบันครอบองค์เดิม เมื่อ พ.ศ. 2153 หากว่าพูดถึงอายุของวัดพระธาตุแช่แห้งนี้ก็อายุราวๆ 600 ปีทีเดียว ประดิษฐานอยู่ที่วัดพระธาตุแช่แห้ง ตามพงศาวดารเมืองน่าน กล่าวว่า พญาการเมืองโปรดให้สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระธาตุที่ได้มาจากเมืองสุโขทัย ระหว่างปี พ.ศ. 1897-1901 ปัจจุบันองค์เจดีย์ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 22.5 เมตร สูง 55.5 เมตร บุด้วยทองเหลืองหรือทองจังโก ลงรักปิดทองตลอดทั้งองค์ หากไปสักการะบูชาวัดพระธาตุแช่แห้งในวันที่แดดจัดท้องฟ้าโปร่ง เราจะสามารถเห็นความเรืองรองของวัดพระธาตุแช่แห้งได้ชัดเจนดั่งคำขวัญของเมืองน่านเลยล่ะครับที่ว่า “แข่งเรือลือเลื่อง เมืองงาช้างดำ จิตรกรรมวัดภูมินทร์ แดนดินส้มสีทองเรืองรองพระธาตุแช่แห้ง”

ล่องแก่งลำน้ำว้า อุทยานแห่งชาติแม่จริม - Mae Charim National Park

2010-02-04T03:03:00.000-08:00

ข้อมูลเพิ่มเติมจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
ลำน้ำว้า คือ ต้นน้ำสายหนึ่งของแม่น้ำน่าน ที่มีต้นกำเนิดจากเขาจอม บนเทือกเขาผีปันน้ำพาดผ่านชายแดนระหว่างไทย-ลาว ปกคลุมด้วยป่าต้นน้ำในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติแม่จริม อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ลักษณะของสายน้ำเป็นกำแพงผาหินสองฟากฝั่งเป็นป่าผลัดใบและป่าเบญจพรรณการล่องแก่ง
ลำน้ำว้ามีสายน้ำที่เร้าใจและสนุกสนานกับแก่งที่เป็นลูกคลื่น ไม่อันตรายจนเกินไป จัดว่าอยู่ในระดับ 3-5 ด้วยแก่งต่าง ๆ ในสายน้ำนี้ที่ทอดยาวเป็นระยะ ๆ นับจากจุดเริ่มต้นที่ที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่จริม จะผ่านแก่งน้ำปุ๊ แก่งหลวง แก่งห้วยสาลี่ แก่งต้นไทร แก่งน้ำวน ไปจนสิ้นสุดที่หาดบ้านไร่ โดยใช้เวลาล่องแก่งทั้งสิ้นราว 4-5 ชั่วโมง ช่วงเวลาที่เหมาะแก่การล่องคือช่วงเดือนพฤศจิกายน – มกราคม ของทุกปี
การเดินทาง รถยนต์ จากกรุงเทพฯ ไปตามเส้นทางสาย กรุงเทพฯ-นครสวรรค์-พิษณุโลก-อุตรดิตถ์-เด่นชัย-แพร่-น่าน ระยะทาง 668 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 8 ชั่วโมง เครื่องบิน จากจังหวัดน่านเดินทางไป อุทยานแห่งชาติแม่จริม โดยเส้นทางหมายเลข 1168 ไปยังอำเภอแม่จริม 38 กิโลเมตร เดินทางต่อไปยังบ้านน้ำพาน ระยะทาง 14 กิโลเมตร และแยกขวาไปทางบ้านร่มเกล้า จะถึงทางเข้าอุทยานแห่งชาติแม่จริม อีกราว 3 กิโลเมตรติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่
1. บริษัท เนเจอร์ แทรเวลเลอร์
โทร. 0 2375 2062, 0 2375 2412
2. อุทยานแห่งชาติแม่จริม
โทร. 0 5471 0136
ข้อมูลการล่องแก่งจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยล่องแก่ง-แคนู-คยัค
บทนำ เมืองไทย มีพื้นที่ของป่าเขตร้อนที่เต็มไปด้วยความหลากหลายของพืชพรรณไม้ นก และสัตว์ป่า ยิ่งไปกว่านั้น ผืนป่า ใหญ่คือ ต้นกำเนิดของสายน้ำ อันกลายมาเป็นเส้นทางธรรมชาติที่จะนำเราไปพบกับน้ำตกใหญ่กลางป่าลึก ขุนเขาสูงและ ป่าดิบสมบูรณ์ โดยการล่องแก่ง ซึ่งเริ่มต้นกันด้วยตำนานของการใช้ไม้ไผ่มาทำเป็นแพล่องลำน้ำ เป็นการผสมผสานกัน ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติที่ลงตัวที่สุดสำหรับเมืองไทยที่สมบูรณ์ด้วยป่าไผ่ แต่เนื่องจากมีการใช้ประโยชน์จากไม้ไผ่ มากจนเกินความสมดุล โดยเฉพาะการท่องเที่ยวที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วเช่นนี้ เป็นเหตุให้ป่าไผ่ลดหายไปอย่างน่าวิตก จึง มีการนำเรือยางเข้ามาใช้ทดแทน เป็นวิถีทางท่องเที่ยวใหม่ที่หยุดการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ และสามารถนำทางเข้า ถึงธรรมชาติได้อย่างใกล้ชิดและปลอดภัยบนเส้นทางล่องแก่งตั้งแต่เหนือจรดใต้ของประเทศ
ภูมิศาสตร์ของแก่งน้ำ สายน้ำคือเส้นชีวิตของคนไทยที่ไหลหล่อเลี้ยงพื้นที่เกษตรกรรมทั้งประเทศ และที่มาของสายน้ำนั้น มักจะมาจากป่า ดงดิบอันชุ่มชื้น และไหลลงมาจากภูเขาสูงอันก่อให้เกิดธารน้ำที่ไหลแรงและกัดเซาะหุบเขาให้แคบและลึก ไม่มีที่ราบริม ฝั่งน้ำให้เห็นมากนัก ลักษณะหุบเขาในพื้นที่ต้นน้ำจะเป็นรูปตัววี ตามลำน้ำมักจะพบเกาะแก่งขวางอยู่ตามลำน้ำ และสาย น้ำตก สองฝั่งของธารน้ำมักเป็นหินล้วน ๆ ร่องน้ำแคบและตื้น ระดับน้ำเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว และท้องน้ำมีแต่หินและกรวด เนื่องจากตะกอนละเอียด เช่น ดินและทรายถูกน้ำพัดพาไปหมด
ป่าไม้และพืชพรรณ บนเส้นทางของสายน้ำเชี่ยวที่ไหลผ่านเกาะแก่งลงมา ก็คือ ป่าต้นน้ำอันสมบูรณ์ การเดินทางท่องธรรมชาติในรูปแบบ ของการล่องแก่ง จึงเป็นวิถีแห่งสายน้ำที่นอกเหนือจากภูมิประเทศอันงดงามของธารน้ำ ป่าเขา และสายน้ำตกแล้ว ยังจะ พบกับสภาพธรรมชาติที่น่าสนใจ ตั้งแต่พืชพรรณ นก แมลง ผีเสื้อ และปลา สิ่งเหล่านี้คือคุณค่าของการท่องเที่ยว ธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ที่ไม่ควรมองข้าม
ผืนป่าไม้ที่มักปรากฏอยู่สองฝั่งน้ำ มีทั้งป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรังรวมทั้งป่าดิบชื้นที่เขียวชอุ่มตลอดปี ซึ่งจะสังเกตเห็น ไม้จำพวกยาง ไทร ตะเคียน สัก ประดู่ ตะแบก หมาก และหวายชนิดต่าง ๆ พืชพรรณไม้ที่เด่นสำหรับป่าเมืองไทยคือ ไม ้ไผ่ ซึ่งมีอยู่หลายชนิด เช่น ไผ่หก ไผ่หนาม ไผ่ซาง เป็นต้น และบนคาคบไม้จะมีพืชอิงอาศัย เช่น กระเช้าสีดา กล้วยไม้ป่า ชนิดต่าง ๆ สำหรับบริเวณชายน้ำ จะพบกับไม้ริมน้ำ เช่น ต้นจิก ไคร้น้ำ ผักกูด ส่วนบริเวณริมผาหินปูนที่เป็นธารน้ำตกจะ เต็มไปด้วยมอส และตะไคร่น้ำ จะมีเฟิร์นก้านดำขึ้นปกคลุม
ชีวิตในสายน้ำ ตามสองฝั่งแม่น้ำจะเป็นแหล่งที่นกน้ำหลายชนิดอาศัยหากินอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะนกที่ชอบกินปลาและแมลง เช่น นกกระเต็น ซึ่งก็มีอยู่หลายชนิดที่พบในบริเวณต้นน้ำ คือ นกกระเต็นน้อยธรรมดา นกกระเต็นอกขาว นกกระเต็นหัวดำ และ นกกระเต็นลายขาวดำ เป็นต้น นกในลำน้ำที่น่าสนใจอีกตัวหนึ่ง คือ นกกางเขนน้ำ ซึ่งมีสีขาวดำหางยาว มักอยู่ตามลำธาร ต้นน้ำ นอกจากนี้ยังอาจจะพบนกเอี้ยงถ้ำ นกกระยาง และนกในป่าเบญจพรรณที่ลงมาหากินตามลำน้ำ
ริมฝั่งน้ำโดยทั่วไปจะเต็มไปด้วยแมลงและผีเสื้อมากมาย โดยเฉพาะแมลงปอ แมงมุมน้ำ เป็นสิ่งมีชีวิตที่พบง่ายมาก บาง แห่งตามหาดทรายจะเป็นที่ดินเค็ม ทำให้ผีเสื้อลงมาเกาะกันเป็นฝูง
ข้อควรปฏิบัติก่อนการเดินทาง 1. ก่อนจะไปล่องแก่งควรเตรียมตัวสำหรับการเดินทางให้เหมาะสมเพื่อให้ได้รับความสนุกสนาน ความปลอดภัย โดยมีส่งผล กระทบกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ดังต่อไปนี้ 2. พื้นที่ที่จะเดินทางไปส่วนใหญ่จะอยู่ในเขตป่าต้นน้ำที่ธรรมชาติมีความเปราะบาง จำเป็นอย่างยิ่งที่จะ ต้องติดต่อขออนุญาตเดินทางเข้าไปในพื้นที่ต่าง ๆ ให้ถูกต้อง เช่น การขออนุญาตต่อกรมป่าไม้ หน่วย งานที่ดูแลพื้นที่เหล่านั้นด้วย 3. การล่องแก่งเป็นกิจกรรมประเภทท่องเที่ยวธรรมชาติกึ่งการผจญภัย จำเป็นที่จะต้องใช้ความระมัด ระวังอย่างยิ่งในการร่วมกิจกรรมต่าง ๆ โดยเลือกใช้บริการที่มีการจดทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวแล้วเรียบร้อย และตรวจสอบรายการท่องเที่ยว และข้อตกลงต่าง ๆ ให้เรียบร้อย เช่น การประกันภัย เครื่องมือ อุปกรณ์ที่มีการให้บริการ 4. การเตรียมตัวท่องเที่ยวทางน้ำ ควรเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะสม เช่น กางเกงขาสั้น และเสื้อผ้า ควรใช้ผ้าที่ แห้งง่าย รองเท้าแตะที่มีสายรัดจะดีมาก เพราะต้องเตรียมพร้อมที่จะเปียกน้ำ และขึ้นไปเดินบนฝั่ง หากมีการเดินป่าระยะทางไกล ก็จำเป็นต้องนำรองเท้าผ้าใบไปอีกคู่หนึ่ง ในช่วงฤดูหนาวควรมีเสื้อแจ๊กเกต ผ้ากันลมไว้ใส่กันหนาวช่วงที่ล่องแก่งด้วย 5. เสื้อผ้า อุปกรณ์สำหรับแค้มปิ้ง และกล้องถ่ายภาพ และของใช้ต่าง ๆ ควรใส่ถุงพลาสติค หรือถุงกันเปียก ให้เรียบร้อย การเตรียมสัมภาระต่าง ๆนำไปเฉพาะที่จำเป็นจริง ๆ เพราะพื้นที่ขนสัมภาระจำกัด 6. ในการล่องแก่งควรศึกษาข้อปฏิบัติการพายเรือ พยายามมีส่วนร่วมในการเดินทางอย่างดี ควรปฏิบัติตัว ตามคำแนะนำของกัปตันเรือ และมัคคุเทศก์ 7. หากมีการรับประทานอาหาร หรือไปประกอบอาหารในป่า ควรเลือกรายการอาหารที่สะดวกง่ายและ หลีกเลี่ยงการใช้เครื่องกระป๋อง ภาชนะประเภทกล่องโฟม ขวดน้ำ พลาสติคที่ใช้ครั้งเดียว เพื่อลดขยะ และมลพิษ ทุกครั้งที่เก็บแคมป์ ควรดูแลความสะอาด พยายามให้พื้นที่กลับสู่สภาพเดิมให้มากที่สุด
หลักการพายเรือล่องแก่ง ลักษณะของสายน้ำและการอ่านสายน้ำ ความแรงของกระแสน้ำจะขึ้นอยู่กับส่วนประกอบต่าง ๆ ในธรรมชาติ เช่น ความลึก (Volume) โดยร่องน้ำยิ่งลึกมาก กระแสน้ำก็จะยิ่งไหลแรงมากขึ้นตาม การไหลของน้ำ (Gradient) สามารถแยกได้เป็น 2 อย่าง คือ แก่ง (Rapid) ซึ่งน้ำจะไหลเร็วและแรงมาก แอ่ง (Pool) น้ำจะไหลช้าและมีความลึกมาก ปกติโดยทั่วไป บริเวณต้นแก่งน้ำ จะไหลเอื่อยและช้ากว่ากลางแก่ง หรือปลายแก่ง
อีกสิ่งหนึ่งที่ควรรู้และนักล่องแก่งต้องคำนึงถึงก็คือ ความเร็วของกระแสน้ำใต้ผิวน้ำและระดับน้ำจะต่างกัน โดยช่วงต่ำ กว่าผิวน้ำลงไป กระแสน้ำจะค่อย ๆ ลดความเร็วลง
สำหรับความลาดเอียงของหินใต้น้ำ (River Bend) จะมีผลต่อความแรงของกระแสน้ำด้วย คือบริเวณที่ลึก น้ำจะไหล แรงกว่าบริเวณที่ตื้น และภายใต้กระแสน้ำอาจจะมีหินใต้น้ำที่มองไม่เห็น และเป็นอันตรายไม่น้อย คือต้นไม้ หรือกิ่งไม้ที่ล้ม ขวางน้ำ อาจจะส่งผลอันตรายต่อลูกเรือ หรือตัวเรือได้
ร่องน้ำรูปตัววี (downstream V) สายน้ำจะบีบตัวเข้าหากันเป็นรูปตัววี โดยมีโขดหินสองข้างขวางลำน้ำ ทำให้เกิด เป็นร่องน้ำระหว่างหินนั้น ควรบังคับหัวเรือให้ตรงตามร่องตัววีนั้น แต่อย่างไรก็ตาม นายท้ายเรือจะต้องตัดสินใจในการ แก้ไขสถานการณ์ล่วงหน้าอีกครั้ง เพราะช่องทางที่ดีที่สุดที่เห็นนั้น อาจจะพัดนักผจญแก่งไปกระแทกกับหินก็ได้
ร่องน้ำรูปตัววีคว่ำ ที่หันมุมแหลมเข้าหาเรานั้น จะเป็นอันตรายมาก เรืออาจจะกระแทกกับหิน หรือน้ำอาจดูดเข้าไปหา จนทำให้เรือ หรือตัวเรากระแทกกับแก่งหินได้
น้ำวน ในกรณีนี้จะต้องพายเรือออกจากศูนย์กลางของวังน้ำวนให้เร็วที่สุดและกรณีผู้ที่ตกน้ำก็เช่นกัน จะต้องพยายาม ว่ายออกจากศูนย์กลางให้เร็วที่สุด โดยไม่ต้องสนใจว่าฝั่งจะอยู่ทางใด และเมื่อหลุดจากวังน้ำวนมาแล้วค่อยว่ายเข้าหาฝั่ง
คลื่น (Wave) ในกระแสน้ำที่ไหลแรงและลึก หินใต้น้ำและผิวน้ำจะทำให้เกิดคลื่นน้อยใหญ่แตกต่างกัน คลื่นนั้นอาจจะ ม้วนเป็นวงอย่างแรง ควรพยายามหลีกเลี่ยง เพราะจะทำให้ควบคุมเรือยาก เรืออาจจะถูกกระแสน้ำม้วนทำให้พลิกคว่ำได้
น้ำนิ่งหลังแก่ง (Eddy) กระแสน้ำบริเวณหลังแก่งจะเป็นน้ำวนไหลย้อนทิศทาง ทำให้มีความแรงของน้ำน้อยลง สามารถใช้เป็นจุดพักเรือได้
น้ำม้วนหน้าแก่ง (Hydro) เกิดจากกระแสน้ำที่ตกจากที่สูง น้ำที่ตกลงมาจะม้วนตัวอยู่หน้าแก่งก่อนที่จะไหลต่อไป ซึ่ง ถ้ามีความแรงมาก ๆ ก็สามารถที่จะพลิกเรือให้คว่ำได้ และถ้ากระแสน้ำไหลตกจากที่สูงมากเท่าใด ก็จะยิ่งอันตรายมาก เท่านั้น
ถ้ากรณีที่เรือพลิกคว่ำหลังลงจากที่สูงแล้ว ผู้ตกน้ำควรจะดำน้ำมุดหนีโพรงน้ำนั้นให้เร็วที่สุด อย่าพยายามขึ้นมาเหนือน้ำ เพราะกระแสน้ำจะม้วนดูดกลับลงไปอีก
การช่วยเหลือตัวเองเมื่อพลัดตกเรือ เมื่อตกไปในน้ำก็ให้พยายามว่ายเข้าหาเรือ หรือเข้าฝั่งให้เร็วที่สุด ทั้งนี้เพื่อป้องกันการบาดเจ็บที่จะเกิดขึ้นจากกระแส น้ำที่พัดพาตัวเราให้ไปตกอีกแก่งหนึ่งได้ เมื่อตกน้ำ ให้พยายามลอยตัวให้อยู่เหนือน้ำในลักษณะท่านอนหงาย ยกขาทั้งสองข้างขึ้นระดับผิวน้ำ เสื้อชูชีพจะช่วยพยุง ตัวให้ลอย พยายามให้ขาไปข้างหน้าขณะที่ไหลไปตามกระแสน้ำ ค่อย ๆ เตะขาอย่างช้า ๆ เพื่อชะลอความเร็วและป้องกัน ตัวเองจากการกระแทกกับแก่งหิน ที่สำคัญอย่างยิ่งในการล่องเรือ ผู้เชี่ยวชาญเน้นที่ความปลอดภัยทุกครั้ง โดยเฉพาะอุปกรณ์พื้นฐาน เช่น เสื้อชูชีพ หมวกกัน น็อก เสื้อชูชีพจะช่วยพยุงตัวเราให้ลอยเหนือน้ำ ส่วนหมวกกันน็อกนอกจากจะช่วยป้องกันศีรษะกระแทกกับหินแล้ว ใน กรณีตกจากเรือ ยังช่วยป้องกันการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุไม้พายของคนข้างหลังตีอีกด้วย
การจัดระดับความยากของแก่งตามมาตรฐานสากล ระดับ 1 ง่ายมาก มีแก่งเล็กน้อย ระดับ 2 ธรรมดา น้ำไหลแรงขึ้น มีแก่งที่ต้องใช้เทคนิค ระดับ 3 ปานกลาง เริ่มมีแก่งน่าตื่นเต้น เทคนิคการพายสูงขึ้น ระดับ 4 ยาก มีแก่งที่ต้องใช้ทั้งเทคนิคและทักษะในการพาย ระดับ 5 ยากมาก น้ำไหลเชี่ยว ต้องใช้เทคนิคและประสบการณ์การพายสูง และต้องมีความระมัดระวัง ระดับ 6 อันตราย ไม่เหมาะแก่การล่องแก่ง

ล่องแก่งลำน้ำว้า เป็นกิจกรรมนันทนาการหลักของอุทยานแห่งชาติแม่จริม จุดเริ่มต้นที่บ้านน้ำปุ๊ ตำบลน้ำพาง อำเภอแม่จริม และสิ้นสุดที่บ้านหาดไร่ ตำบลส้านนาหนองใหม่ อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ระยะทางจะเหลือ 19.2 กิโลเมตร ตลอดเส้นทางล่องแก่งมีเกาะแก่งให้ผจญภัยตลอดเส้นทาง มีหาดทรายสำหรับจอดแพเล่นน้ำ หลายแห่ง รวมทั้งทัศนียภาพสองฝั่งลำน้ำที่งดงาม โดยเฉพาะในฤดูหนาวจะสวยกว่าฤดูกาลอื่นๆมาก สามารถล่องแพได้ทุกฤดู ยกเว้นบางช่วงในฤดูฝนซึ่งมีน้ำหลากไม่สมควรล่องแพเพราะอาจเกิดอันตรายได้งาย"ล่องแก่งลำน้ำว้า สุดยอดแห่งควมมันส์เชิญมาล่องแก่งลำน้ำว้ากันนะครับ"กิจกรรม -เดินป่าศึกษาธรรมชาติ - แค็มป์ปิ้ง - ล่องแก่ง
เส้นทางศึกษาธรรมชาติ “ชบาไพร” อุทยานแห่งชาติแม่จริมได้จัดทำเส้นทางศึกษาธรรมชาติ “ชบาไพร” ในบริเวณที่ทำการอุทยานแห่งชาติไว้บริการ เพื่อให้ศึกษาระบบนิเวศป่าไม้ ซึ่งจะได้รับความรู้ต่างๆ ได้จากสถานีที่อยู่ในเส้นทาง
สถานที่ติดต่ออุทยานแห่งชาติแม่จริมอ. แม่จริม จ. น่าน 55170โทรศัพท์ 0 5477 9402
การเดินทางรถยนต์ จากอำเภอแม่จริมใช้ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1243 สายแม่จริม-น้ำมวบ ไปประมาณ 13 กิโลเมตร ถึงบ้านห้วยทรายมูล มีทางแยกเข้าไปอีก 4 กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ
สถานที่กางเต็นท์/เต็นท์ มีสถานที่กางเต็นท์ พร้อมห้องน้ำ-ห้องสุขารวม ไว้ให้บริการ ท่านสามารถนำเต็นท์มากางเอง หรือติดต่อขอใช้บริการเต็นท์ของอุทยานแห่งชาติ ซึ่งมีเต็นท์ขนาด 2-3 คน ให้บริการจำนวน 15 หลัง รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่กางเต็นท์และเต็นท์ ขอให้ติดต่อสอบถามกับอุทยานแห่งชาติโดยตรง

ล่องแก่งลำน้ำว้า อุทยานแห่งชาติแม่จริม - Mae Charim National Park

2010-02-04T02:37:00.000-08:00

ล่องแก่งลำน้ำว้า อุทยานแห่งชาติแม่จริม - Mae Charim National Park
ผจญภัยสุดขั้ว ล่องแก่งน้ำว้า เนื่องจากบริเวณที่ดินป่าน้ำว้าและป่าแม่จริม ป่าน้ำน่านฝั่งตะวันออกตอนใต้ และป่าน้ำว้าและ ป่าห้วยสาลี่ ในท้องที่ตำบลน้ำพาง ตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม และตำบลไหล่น่าน ตำบลส้านนาหนองใหม่ ตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ประกอบด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญและมีค่า เช่น พันธุ์ไม้ ของป่า สัตว์ป่านานาชนิด ตลอดจนทิวทัศน์ ป่า ภูเขา ลำธาร และหน้าผาที่สวยงามยิ่ง สมควรกำหนดให้เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 เพื่อสงวนไว้ให้คงอยู่ในสภาพเดิมมิให้ถูกทำลายหรือเปลี่ยนแปลงไป มีเนื้อที่ประมาณ 271,250 ไร่ หรือ 434 ตารางกิโลเมตร มีกิจกรรมการท่องเที่ยวที่เด่นคือ การล่องแก่งลำน้ำว้าโดยใช้แพยาง ระยะทาง 19.2 กิโลเมตร เริ่มต้นจากบ้านน้ำปุ๊ อำเภอแม่จริม ถึงบ้านหาดไร่ อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
ความเป็นมา : สืบเนื่องจากนายวิทยา หงษ์เวียงจันทร์ หัวหน้าอุทยานแห่งชาติดอยภูคา จังหวัดน่านได้ทำหนังสือเสนอส่วนอุทยานแห่งชาติว่า พื้นที่ป่าระหว่างอุทยานแห่งชาติดอยภูคาและอุทยานแห่งชาติศรีน่านมีความอุดมสมบูรณ์มาก มีจุดเด่นทางธรรมชาติที่สวยงามหลายแห่งสมควรที่จะได้มีการสำรวจเพื่อจัดตั้งเป็นพื้นที่อนุรักษ์ในรูปแบบของอุทยานแห่งชาติ ส่วนอุทยานแห่งชาติเห็นชอบตามเสนอและรายงานตามลำดับถึงกรมป่าไม้ ซึ่งกรมป่าไม้ได้พิจารณาแล้วเพื่อเป็นการดำเนินการตามนโยบายของรัฐบาลในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติป่าไม้ สัตว์ป่า แหล่งต้นน้ำลำธารและพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว จึงได้ออกคำสั่งกรมป่าไม้ ที่ 1586/2537 ลงวันที่ 13 กันยายน 2537 ให้นายผดุง อยู่สมบูรณ์ นักวิชาการป่าไม้ 5 ส่วนอุทยานแห่งชาติ ทำหน้าที่หัวหน้าวนอุทยานพุม่วง จังหวัดสุพรรณบุรี และหัวหน้าวนอุทยานพระแท่นดงรัง จังหวัดกาญจนบุรี ในขณะนั้นไปดำเนินการสำรวจจัดตั้งพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าน้ำว้า-ป่าแม่จริม ป่าสงวนแห่งชาติป่าน้ำว้า ป่าห้วยสาลี่ และพื้นที่ป่าใกล้เคียงในท้องที่อำเภอแม่จริม อำเภอเวียงสาและอำเภอใกล้เคียง จังหวัดน่าน เป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 โดยให้ทำหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติ แห่งนี้ด้วย
จากการสำรวจพบว่า สภาพป่าดังกล่าวมีความอุดมสมบูรณ์ มีจุดเด่นทางธรรมชาติที่สวยงาม เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญ ตลอดจนมีสัตว์ป่าอีกหลายชนิดเหมาะสมที่จะกำหนดเป็นอุทยานแห่งชาติ และได้นำเสนอข้อมูลเบื้องต้นต่อคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ เมื่อคราวการประชุมคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ ครั้งที่ 2/2538 เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2538 ซึ่งคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติได้ลงมติเห็นชอบให้ดำเนินการจัดตั้งพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ตามรายงานเป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป อุทยานแห่งชาติแม่จริมจึงมีสถานภาพอยู่ในขั้นเตรียมการประกาศ ที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่จริมอยู่บริเวณริมลำน้ำว้า บ้านห้วยทรายมูล หมู่ที่ 5 ตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
กรมป่าไม้ได้มีหนังสือ ที่ กษ 0712.3/1469 ลงวันที่ 21 กันยายน 2543 ว่าได้ดำเนินการร่างพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณที่ดินป่าน้ำว้าและป่าแม่จริม ป่าน้ำน่านฝั่งตะวันออกตอนใต้ และป่าน้ำว้าและ ป่าห้วยสาลี่ ในท้องที่ตำบลน้ำพาง ตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม และตำบลไหล่น่าน ตำบลส้านนาหนองใหม่ ตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ พร้อมจัดทำบันทึกหลักการและเหตุผลประกอบการร่างพระราชกฤษฎีกาและแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเรียบร้อยแล้ว และเห็นควรนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาเห็นชอบประกาศใช้บังคับเป็นกฎหมายต่อไป สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้มีหนังสือ ที่ นร 0602/801 ลงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2543 ขอให้กรมป่าไม้จัดตั้งผู้แทนไปร่วมชี้แจงรายละเอียดในการตรวจร่างพระราชกฤษฎีกากำหนดที่ดินป่าดังกล่าว ในวันที่ 7 ธันวาคม 2543 และกรมป่าไม้ได้สั่งการให้ นายนฤมิต ประจิมทิศ เจ้าหน้าที่บริหารงานป่าไม้ 6 ส่วนอุทยานแห่งชาติ ไปร่วมชี้แจงรายละเอียดการประชุมเพื่อตรวจพิจารณาร่างพระราชกฤษฎีกาฯ และที่ประชุมพิจารณาแล้วได้มอบหมายให้ ผู้แทนกรมป่าไม้รับไปแก้ไขรายละเอียดแผนที่ฯให้เป็นไปตามผลการประชุมคณะกรรมการกฤษฎีกาต่อไป
ต่อมาสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้มีหนังสือ ที่ นร 0602/371 ลงวันที่ 11 เมษายน 2544 แจ้งว่า ได้ตรวจพิจารณาร่างพระราชกฤษฎีกากำหนดป่าน้ำว้าและป่าแม่จริม ป่าน้ำน่านฝั่งตะวันออกตอนใต้ และป่าน้ำว้าและป่าห้วยสาลี่ ในท้องที่ตำบลน้ำพาง ตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม และตำบลไหล่น่าน ตำบลส้านนาหนองใหม่ ตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน เสร็จแล้ว และขอให้กรมป่าไม้แจ้งยืนยันความเห็นชอบในร่างพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวกลับไปยังสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา และกรมป่าไม้เห็นชอบร่างพระราชกฤษฎีกาฉบับดังกล่าว ตามหนังสือ ที่ กษ 0712.3/11313 ลงวันที่ 17 พฤษภาคม 2544
ปัจจุบันกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้เสนอร่างพระราชกฤษฎีกาเพื่อจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป
ลักษณะภูมิประเทศ ภูมิประเทศของอุทยานแห่งชาติแม่จริม มีลักษณะเป็นภูเขาสลับซับซ้อนมีความสูงชันมากกว่า 35 เปอร์เซ็นต์ ทอดตัวจากทิศเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีเทือกเขาหลวงพระบางซึ่งทอดตัวจากทิศเหนือลงสู่ทิศใต้ เป็นเขตแนวเขตกั้นระหว่างประเทศไทยและประเทศลาว อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 300-1,652 เมตร ความสูงของเทือกเขาจะค่อยลดหลั่นไปทางทิศตะวันตก ยอดดอยที่มีความสูงมากที่สุดคือ ดอยขุนลาน (1,652 เมตร) อยู่ทางทิศตะวันออกของพื้นที่ รองลงมาคือ ดอยแดนดิน (1,558 เมตร) ดอยขุนน้ำปูน (1,530 เมตร) ดอยขุนคูณ (1,307 เมตร) มีแม่น้ำว้าซึ่งไหลมาจากเทือกเขาหลวงพระบางไหลผ่านทางทิศตะวันตกของพื้นที่ เป็นระยะทางประมาณ 7.5 กิโลเมตร มีลำธาร และลำห้วยที่เป็นต้นน้ำน่านอยู่หลายสาย เช่น ห้วยทรายมูล ห้วยสาสี่ ห้วยบ่ายน้อย ห้วยบ่ายหลวง ห้วยน้ำพาง ลำน้ำแปง และแต่ละสายล้วนเป็นอู่น้ำของราษฎรรอบพื้นที่
ลักษณะภูมิอากาศ ลักษณะภูมิอากาศแบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือฤดูร้อนซึ่งได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมฤดูร้อนที่พัดจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ฝั่งทะเลอันดามัน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ฤดูฝนได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้พัดผ่าน เริ่มเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาวซึ่งได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ พัดพาเอาความหนาวเย็นจากแถบขั้วโลกเหนือมายังประเทศไทย เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์
ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2535-2541 วัดที่สถานีอุตุนิยมวิทยา จังหวัดน่าน วัดได้ 1,206 มิลลิเมตรต่อปี เฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมวัดได้ 320 มิลลิเมตร และต่ำสุดในเดือนมกราคม วัดได้ 6 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยตั้งแต่ พ.ศ. 2538 – 2541 วัดได้ 27 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดเดือนพฤษภาคม วัดได้ 30 องศาเซลเซียส และต่ำสุดเดือนมกราคม วัดได้ 22 องศาเซลเซียส
ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538-2541 วัดได้ 76 เปอร์เซ็นต์ ปริมาณความชื้นสัมพัทธ์ เฉลี่ยสูง สุดในเดือนสิงหาคม 85 เปอร์เซ็นต์ และต่ำสุดในเดือนมีนาคม 63 เปอร์เซ็นต์ ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยรายปี 77 เปอร์เซ็นต์
พืชพรรณและสัตว์ป่า สภาพป่าอุทยานแห่งชาติแม่จริมประกอบด้วย ป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา ป่าสนเขา ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง สัตว์ป่าที่ เด่น ได้แก่ เสือ เลียงผา หมี และนกยูง

อุทยานแห่งชาติขุนสถาน จ.น่าน

2009-12-30T02:45:00.000-08:00

อุทยานแห่งชาติขุนสถาน จ.น่าน

อุทยานแห่งชาติขุนสถาน มีพื้นที่กว้างใหญ่เป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าฝั่งขวาแม่น้ำน่านตอนใต้ ในท้องที่ อำเภอนาน้อย และอำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าไม้ชนิดต่างๆ คือ ป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าสนเขา ป่าดงดิบ ป่าดิบแล้ง สัตว์ที่พบเห็นได้แก่สัตว์จำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ครึ่งบก ครึ่งน้ำ นก ปลา แมลงชนิดต่างๆ ในช่วงเดือนมกราคม ดอกนางพญาเสือโคร่ง จะออกดอกบานสะพรั่ง และยังมีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ

ความเป็นมา : ปี พ.ศ.2541 ศูนย์อุทยานแห่งชาติจังหวัดน่านในขณะนั้น ซึ่งประกอบด้วยอุทยานแห่งชาติจำนวน 6 แห่ง มีความเห็นร่วมกันว่าพื้นที่ป่าบริเวณเขตติดต่อจังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ และจังหวัดอุตรดิตถ์ มีพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ เห็นควรได้รับการสำรวจพื้นที่เพื่อจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ในขณะนั้นจึงได้มีคำสั่งให้นายวิโรจน์ โรจนจินดา เจ้าพนักงานป่าไม้ 5 มาทำการสำรวจพื้นที่เพื่อดำเนินการดังกล่าว จากการสำรวจพบว่าพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าฝั่งขวาแม่น้ำน่านตอนใต้ ในท้องที่ตำบลน้ำตก ตำบลบัวใหญ่ ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย ตำบลเมืองลี ตำบลบ่อแก้ว ตำบลนาทะนุง ตำบลปิงหลวง อำเภอนาหมื่น พื้นที่ประมาณ 262,000 ไร่ มีความเหมาะสมที่จะกำหนดเป็นอุทยานแห่งชาติขุนสถาน กรมฯ จึงได้มีคำสั่งให้นายวิโรจน์ฯ ทำหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติขุนสถาน และมีที่ตั้งที่ทำการชั่วคราว ณ หมู่ที่ 3 บ้านขุนสถาน ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน และต่อมา ในเดือนตุลาคม พ.ศ.2548 กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้มีคำสั่งให้นายฉัตรชัย โยธาวุธ เจ้าหน้าที่บริหารงานป่าไม้ 6 มาทำหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติขุนสถาน จนถึงปัจจุปัน
ขณะนี้อุทยานแห่งชาติขุนสถาน อยู่ในขั้นตอนการจัดพิมพ์แผนที่ท้ายร่างพระราชกฤษฏีกา เพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบ ซึ่งหากเห็นชอบ สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี นำร่างขึ้นทูลเกล้าในหลวงเพื่อลงพระปรมาภิไธย ประกาศเป็นกฏหมายต่อไป

ลักษณะภูมิประเทศ เป็นภูเขาสลับซับซ้อนมีความสูงชัน ทอดตัวจากทิศเหนือสู่ทิศใต้ มีแนวสันเขาของดอยแปรเมืองเป็นแนวแบ่งเขตระหว่างจังหวัดแพร่และจังหวัดน่าน มีลำธารและลำห้วยไหลลงสู่แม่น้ำหลายสาย เช่น น้ำสา น้ำถา น้ำแหง น้ำแม่สาคร เป็นต้น ดอยที่สำคัญ เช่น ดอยกู่สถาน มีความสูง 1,630 เมตร ดอยแปรเมือง มีความสูง 1,395 เมตร ดอยขุนห้วยฮึก มีความสูง 1,233 เมตร ดอยแม่จอก มีความสูง 1,424 เมตร และดอยที่สูงที่สุดคือ ดอยภูคา สูง 1,728 เมตรจากระดับน้ำทะเล

ลักษณะภูมิอากาศ แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ฤดูฝน เริ่มเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ จากข้อมูลภูมิอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 - 2540 ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปี วัดได้ 1,194 มิลลิเมตรต่อปี อุณหภูมิสูงสุดเดือนพฤษภาคม 25 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดเดือนมกราคม 5 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเฉลี่ยรายปี 27 องศาเซลเซียส

พืชพรรณและสัตว์ป่า อุทยานแห่งชาติขุนสถานสามารถจำแนกสังคมพืชออกได้เป็น
ป่าดิบเขา ขึ้นอยู่ตามสันเขาที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป เช่น บริเวณดอยขุนห้วยย่าทาย ดอยขุนห้วยหก ดอยขุนสถาน มีพันธุ์ไม้และพืชพื้นล่าง ได้แก่ ก่อ สารภีดอย พะวา จำปีป่า เหมือด กำยาน เฟิน และปรงป่า และทีเฟริ์น
ป่าสนเขา ขึ้นกระจายตามยอดเขาที่ความสูงประมาณ 1,300 เมตรจากระดับน้ำทะเล เช่น บนดอยจวงปราสาท ดอยแปรเมือง มีอาณาบริเวณไม่กว้างนัก พันธุ์ไม้ที่พบได้แก สนสองใบ สนสมใบ เหียง และพะยอม ป่าดิบแล้ง พบกระจายอยู่ทั่วไป สภาพป่ามีความชื้นสูง สภาพป่ารกทึบ มีพันธุ์ไม้และพืชพื้นล่างได้แก่ ยางปาย ยมหิน ม่วงก้อม ชมพูป่า เขืองแข้งม้า และหนามเล็บเหยี่ยว
ป่าเบญจพรรณ พบกระจายอยู่ทั่วไปในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 250-1,00 เมตร ชนิดไม้และพืชพื้นล่างที่พบได้แก่ ประดู่ ชิงชัน เก็ดแดง เก็ดดำ รกฟ้า มะเฟืองช้าง ตะแบกเลือด ปู่เจ้า มะกอกเกลื้อน ไผ่ไร่ ไผ่บง ไผ่ซาง เห็ดจั่น เห็ดมัน เห็ดซาง และเห็ดขอน และ ป่าเต็งรัง พบตามสันเขาที่มีความสูงระหว่าง 700-1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล พันธุ์ไม้และพืชพื้นล่างที่พบ ได้แก่ เต็ง รัง เหียง พะยอม มะม่วงหัวแมงวัน กระโดน ติ้ว กระท่อมหมู ปรง เห็ดไข่ห่านเหลือง และเห็ดขมิ้นใหญ่ เป็นต้น
ป่าดิบชื้น ขึ้นอยู่ตามริมห้วย พบกระจายอยู่ทั่วไป แต่เป็นบริเวณไม่กว้างนัก พันธุ์ไม้และพืชพื้นล่าง ได้แก่ ตะเคียนทอง ยมหอม เชียด เลือดม้า กระทุ่มบก ลำพูป่า เฟิน ผักกูด กีบแรด บอน เห็ดแดง และเห็ดขมิ้นน้อย และยังพบกล้วยไม้นานาชนิด เช่น สิงโตสยามฯ
สัตว์ป่าที่พบในอุทยานแห่งชาติขุนสถาน ได้แก่ เสือโคร่ง หมีควาย กวางป่า เลียงผา หมูป่า ลิง อีเห็น หมูหริ่ง หมาหริ่ง กระต่ายป่า ตุ่น อ้น กระรอก นกขุนทอง นกแก้ว นกขมิ้น นกหัวขวาน นกแซงแซวหางบ่วง นกตะขาบทุ่ง แย้ ตะกวด กิ้งก่า ตุ๊กแกป่า กบ เขียด อึ่งอ่าง คางคก ฯลฯ สำหรับในบริเวณแหล่งน้ำเหนืออ่างเก็บน้ำสิริกิตติ์ มีปลาอาศัยอยู่หลายชนิด เช่น ปลานิล ปลาตะเพียนแดง ปลาแรด ปลาชะโด ปลาไน ปลาช่อน ปลาบู่ทอง ปลาสลาก ปลาตะโกก ปลาหมอ และปลาสร้อย เป็นต้น

แหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
ดอยแม่จอก เป็นยอดดอยที่มีความสูง 1,424 เมตรจากระดับน้ำทะเล อากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี เป็นสถานที่ตากอากาศและจุดชมทิวทัศน์ มีวิวทิวทัศน์ของเทือกเขาที่เรียงรายสลับซับซ้อน มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม มีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี อุณหภูมิในตอนกลางคืน ประมาณ 12 - 18 องศาเซลเซียส ตอนเย็นจะได้สัมผัสท้องฟ้าที่เป็นสีแดงสวยงามมาก ตอนกลางคืนสามารถมองเห็นไฟส่องสว่างของหมู่บ้านในตำบลสันทะ ตัวอำเภอนาน้อย ตัวอำเภอเวียงสา ตัวอำเภอเมืองน่าน โดยเฉพาะไฟส่องสว่างของหมู่บ้านในตำบลสันทะ จะมีลักษณะเหมือนดาวที่อยู่บนดิน กลมกลืนกับดาวที่อยู่บนท้องฟ้า ในตอนเช้าตั้งแต่ประมาณตีห้าครึ่งถึงหกโมงเช้า จะเห็นท้องฟ้าเริ่มเป็นสีแดงและมีทะเลหมอกผืนใหญที่สวยงาม พระอาทิตย์ ค่อยๆ โผล่จากขอบฟ้า ซึ่งหาดูได้ยาก
ดอยกู่สถาน เป็นดอยที่มีความสูงถึง 1,630 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีจุดชมทิวทัศน์ที่สวยงาม อากาศหนาวเย็นตลอดปี
ศาลเจ้าพ่อเขาครึ่ง เป็นเจ้าพ่อประตูเมืองของจังหวัดน่าน และเป็นที่เคารพสักการะของผู้เดินทางผ่านไปมา ตั้งอยู่บริเวณริมถนนสายร้องกวาง-อำเภอเวียงสา บริเวณหลักกิโลเมตร ที่ 30 (เขตแดนจังหวัดน่าน-แพร่)
น้ำน่านตอนบนเขื่อนสิริกิตติ์ มีความสวยงามของธรรมชาติและทิวทัศน์สองฝั่งลำน้ำ ซึ่งล้อมรอบด้วยทิวเขาที่ทอดตัวเป็นแนวยาว สามารถล่องเรือหรือแพชมความสวยงามได้ และบางครั้งยังพบฝูงปลากระโดดเล่นน้ำและแหวกว่ายอยู่กลางน้ำที่ใสสะอาดอีกด้วย
น้ำตกตาดหมอก เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ มีจำนวน 3 ชั้น ความสูงรวมประมาณ 50 เมตร ตั้งอยู่บริเวณดอยแม่จอก ห่างจากหมู่บ้านประมาณ 3 กิโลเมตร
น้ำตกผาแดง เป็นน้ำตกหลายชั้น โดยมีชั้นที่มีขนาดใหญ่จำนวน 4 ชั้น ชั้นที่สูงที่สุดประมาณ 15 เมตร ตั้งอยู่ใกล้กับถ้ำละโอ่ง ห่างจากบ้านเชตวัน ตำบลสันทะ อำเภอนาน้อย ประมาณ 5 กิโลเมตร
ถ้ำละโอ่ง เป็นถ้ำขนาดใหญ่ มีความยาวประมาณ 1.8 กิโลเมตร ภายในถ้ำมีลำธารไหลผ่าน และมีหินงอกหินย้อยที่มีความสวยงาม
กาดวัว ในอดีตเคยเป็นที่ชุมนุมของวัวแดงและกระทิง ตั้งอยู่บนยอดดอยขุนห้วยย่าทาย ห่างจากหมู่บ้านนาก้า ประมาณ 5 กิโลเมตร ต้องเดินเท้าเข้าไป 6 ชั่วโมง จากจุดนี้สามารถมองเห็นทะเลหมอกในตอนเช้าช่วงฤดูฝนและฤดูหนาว
น้ำตกขุนลี เป็นน้ำตกที่มีขนาดใหญ่ มีความสูงประมาณ 100 เมตร อยู่บริเวณดอยกู่สถาน การเดินทางไม่สะดวก ต้องเดินเท้าผ่าดงทาก ประมาณ 4 ชั่วโมง จึงจะถึงตัวน้ำตก

การเดินทาง
รถยนต์ ใช้เส้นทางจากตัวจังหวัดแพร่ได้ 2 เส้นทาง คือ
1. ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 (ถนนยนตรกิจโกศล) เป็นเส้นทางจากตัวจังหวัดแพร่ไปจังหวัดน่าน มาตามเส้นทางประมาณ 66 กิโลเมตรจะถึงหม่บ้านห้วยแก๊ต ให้เลี้ยวขวาไปตามเส้นทางหลวง 1216 ถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร
2. จากจังหวัดน่าน ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1026 สายอำเภอเวียงสา - อำเภอนาน้อย และจากอำเภอนาน้อยเลี้ยวขวา ไปถึงที่ทำการอุทยาน ระยะทางประมาณ 33 กิโลเมตร

สำหรับการเดินทางไปแหล่งท่องเที่ยวในพื้นที่ลำนำน่านตอนบนเขื่อนสิริกิต์ ใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ไปถึงอำเภอเวียงสาเลี้ยวขวาไปตามถนนเจ้าฟ้า ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1026 จากอำเภอเวียงสา อำเภอนาน้อย ระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร และจากอำเภอนาน้อยไปตามถนนลาดยางไปอำเภอนาหมื่น ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร และจากอำเภอนาหมื่นแยกเลี้ยวซ้ายไปตามถนนลาดยางไปบ้านปากนาย ระยะทางประมาณ 22 กิโลเมตร

หมายเหตุ ปัจจุบันอุทยานแห่งชาติขุนสถาน ได้ปรับปรุงภูมิทัศน์บริเวณเิชิงดอยแม่จอก(เนินดาวดิน) สำหรับเป็นพื้นที่บริการนักท่องเที่ยว มีที่พักชั่วคราวบรรยากาศดี สำหรับนักท่องเที่ยวจำนวน 2 หลัง พักได้ประมาณ 15-20 คน และมีที่สำหรับกางเต็นท์ได้จำนวนมาก หากสนใจจะมาพักที่ดอยแม่จอก กรุณาติดต่อล่วงหน้า

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่อุทยานแห่่งชาติขุนสถาน :
โทร. 054-701-121 , 054-7... , 054-7..., 087- 173 9549, หรือ อุทยานแห่งชาติขุนสถาน ตู้ ปณ.5 อ.นาน้อย จ.น่าน 55150

อุทยานแห่งชาติศรีน่าน

2009-12-25T04:39:00.000-08:00

อุทยานแห่งชาติศรีน่าน
ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าฝั่งขวาของแม่น้ำน่านตอนใต้ ป่าสงวนแห่งชาติป่าห้วยงวง ป่าสงวนแห่งชาติป่าน้ำว้าและป่าห้วยสาลี ครอบคลุมพื้นที่ 7 ตำบล 3 อำเภอ คือ ตำบลส้าน และตำบลน้ำมาบ อำเภอเวียงสา ตำบลศรีษะเกษ ตำบลเชียงของ และตำบลสถาน อำเภอนาน้อย ตำบลบ่อแก้ว และตำบลนาทะนุง อำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน อุทยานแห่งชาติศรีน่าน มีพื้นที่ประมาณ 934 ตารางกิโลเมตร หรือ 583,750 ไร่ ปัจจุบัน สังกัดส่วนอุทยานแห่งชาติ สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 (แพร่) กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม www.dnp.go.th ลักษณะภูมิประเทศ• สภาพภูมิประเทศ เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน วางตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ ขนานกันทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก มีแม่น้ำน่านทอดตัวไหลผ่านไปจนถึงปากนาย ซึ่งเป็นบริเวณเหนือเขื่อนสิริกิติ์ บริเวณที่ราบลุ่มตรงกลางจะมีลักษณะเป็นภูเขาน้อยใหญ่ลดหลั่นกันลงไป ตอนกลางของพื้นที่มีแม่น้ำน่านทอดตัวไหลผ่านจากเหนือสุด-ใต้สุด ระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตร แบ่งอุทยานออกเป็นซีกตะวันตกและซีกตะวันออก ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ดอยคำ สูง 1,229 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง นอกจากนี้ยังมีดอยจำลึก ดอยไหว ดอยสุไข ดอยจำปูหลวงแก้ว ดอยหวดและดอยภูหลักหมื่น เป็นต้น ลักษณะภูมิอากาศ• สภาพอากาศ : ในช่วงฤดูหนาว อากาศหนาวถึงหนาวจัด อุณหภูมิโดยเฉลี่ยประมาณ 24 องศาเซลเซียส ในช่วงเดือนสิงหาคม-กุมภาพันธุ์ เป็ํนช่วงที่มีทะเลหมอกสวยงามมากพันธุ์ไม้และสัตว์ป่าเนื่องจากสภาพพื้นที่เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนมีความสูงต่างกันหลายระดับ จึงทำให้มีสภาพป่าหลายชนิด เช่น • ป่าดิบเขา พบตามแนวสันเขาที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,000 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ไม้ก่อต่างๆ ตะเคียน กระบาก ไม้พื้นล่างประกอบด้วยพืชในตระกูลปาล์ม ขิง ข่า และเฟิร์น • ป่าดิบแล้ง พบตามหุบเขาและริมห้วย ในระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500-1,000 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง กระบก แดง เหียง • ป่าสน พบเป็นหย่อมๆตามแนวสันเขาที่มีความสูงระหว่าง 500-1,200 เมตรจากระดับน้ำทะเล • ป่าเบญจพรรณ พบขึ้นตามที่ราบเชิงเขา ริมห้วยและหุบเขา กระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ไม้สัก ชิงชัน ประดู่ ตะเคียนทอง มะค่าโมง ฯลฯ • ป่าเต็งรัง พบขึ้นอยู่ตามไหล่เขา เชิงเขา และพื้นที่ค่อนข้างราบ พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ เต็ง รัง เหียง เป็นต้น • สัตว์ป่า เนื่องจากสภาพป่าค่อนข้างสมบูรณ์ ประกอบกับมีแม่น้ำไหลผ่านใจกลางอุทยานฯ จึงทำให้ความหลากหลายของสัตว์ในพื้นที่มีมาก ที่พบมี ช้าง วัวแดง กระทิง ซึ่งสัตว์ทั้ง 3 ชนิดนี้จะอพยพข้ามไปมาในเขตติดต่อระหว่างประเทศไทยและลาว นอกจากนี้ยังมีหมี เลียงผา กวาง เก้ง เสือ หมูป่า หมาป่า กระจง อีเห็น ไก่ฟ้า ตะกวด เต่า และที่สำคัญมีนกยูงป่า นั้นก็เป็นตัวชี้วัดถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าได้เป็นอย่างดี นกนานาชนิดและงูชนิดต่างๆ
ข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวและจุดเด่นที่น่าสนใจ1. ผาชู้ (Pha Chu) มีลักษณะเด่นเป็นผาหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางขุนเขาที่เขียวขจีหลายแสนไร่ สามารถมองเห็นทิวทัศน์และแม่น้ำน่านที่ทอดตัวคดเคี้ยวไปตามที่ราบลุ่มยาวหลายสิบกิโลเมตรอย่างงดงามและเป็นจุดชมทะเลหมอกที่สวยงามอีกจุด การเดินทางให้ไปตามเส้นทางเดียวกับทางไปแก่งหลวง แต่ถึงก่อนแก่งหลวง จะมองเห็นวิวทิวทัศน์ของแม่น้ำน่านและสภาพป่าไม้ที่สวยงามตลอดจนโขดหินและหน้าผาต่างๆ2. ดอยเสมอดาว (Doi Samer Dao) เป็นพื้นที่ที่มีลานกว้างบนสันเขา เหมาะสำหรับการพักผ่อน เป็นจุดที่ชมทะเลหมอกและพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า ซึ่งท่านสามารถมองเห็นได้รอบทิศทาง เห็นวิวทิวทัศน์ของแม่น้ำน่านที่ทอดยาวในหุบเขาและเห็ยยอดผาชู้ที่ตั้งตระหง่านอยู่ข้างหน้ารวมทั้งมองเห็นบ้านพักและที่ทำการอุทยานฯ ในตอนเย็นท่านสามารถมองเห็นพระอาทิตย์ตกได้ด้วยและสามารถมองเห็นตัวเมืองนาน้อย ไร่ นา ของชาวบ้าน (สวยงามค่ะ) 3. ผาหัวสิงห์ (Pha Hua Sing) มีลักษณะเป็นผาหิน มองจากดอยเสมอดาวขึ้นไปจะเห็นลักษณะเหมือนสิงห์กำลังนอนหมอบ ส่วนที่เป็นจุดเด่นคือ ส่วนหัว ที่เป็นจุดชมวิวทิวทัศน์ของอุทยานฯ ศรีน่านได้รอบทิศ เป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นและตกที่สวยงาม และเป็นจุดชมทะเลหมอกอีกจุดของอุทยานฯ ศรีน่าน3. เสาดินนาน้อย (Sao Din) มีลักษณะิเกิดจากการกัดเซาะพังทลายของดินเป็นพื้นที่กว้างประมาณ 50 ไร่ มีความงดงามด้านธรรมชาติทางธรณีวิทยาสวยงามไม่ต่างกันกับแพะเมืองผีของ จังหวัดแพร่ และมีการพังทลายของดินเปลี่ยนแปลงรูปร่างไปทุกๆ ปี นอกจากนี ทางกรมทรัพยากรธรณียังได้เข้ามาสำรวจพบว่าพื้นที่บริเวณเสาดินนี้ เคยเป็นที่อยู่อาศัยมนุษย์ยุคหินมาก่อน เพราะมีการค้นพบเครื่องมือเครื่องใช้ของมนุษย์ยุคหิน4. คอกเสือ (Kok Sua) มีลักษณะคล้ายกับเสาดิน แต่ที่คอกเสือมีลักษณะเป็นหลุมลึกลงไป ประมาณ 7 เมตร 5. แก่งหลวง (Kang Luang) มีลักษณะเป็นโขดหิน มีทั้งหินน้อยใหญ่ กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ยามหน้าน้ำจะมีเสียงน้ำไหลกระทบโขดหินดังกึกก้อง ยามหน้าแล้งจะมองเห็นแนวหิน โขดหินที่มีรูปทรงหลากหลายอย่างสวยงาม และหาดทรายที่ขาวสะอาด6. ปากนาย (Pak Nai) มีลักษณะเกิดจากสภาพป่าที่ถูกน้ำเหนือเขื่อนสิริกิติ์ท่วมถึง เป็นแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัดน่าน มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม สามารถนั่งเรือชมธรรมชาติ มีเรือนแพของชาวประมงไว้บริการนักท่องเที่ยวที่เข้ามาชมและพักค้างแรม 7. เส้นทางศึกษาธรรมชาติ : บริเวณดอยเสมอดาวมีเส้นทางศึกษาธรรมชาติให้ท่านได้เดินเที่ยวชมกัน บรรยากาศสวยงาม

การเดินทาง• จากกรุงเทพฯ ถึงแพร่ ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ไปจนถึงอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ระยะทางประมาณ 90 กิโลเมตร เลี้ยวขวาไปตามถนนเจ้าฟ้า ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1026 จากอำเภอเวียงสา ไปจนอำเภอนาน้อย ระยะทางประมาณ 45 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าไปตามถนนสายนาน้อย-ปางไฮทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1083 ไปอีกประมาณ 22 กิโลเมตร จนถึงหลักกิโลเมตรที่ 18 เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีก 1.5 กิโลเมตร จนถึผาชู้ ซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติศรีน่าน รวมระยะทางจากรุงเทพฯ ถึงที่ทำการอุทยานฯ ประมาณ 700 กิโลเมตร สิ่งอำนวยความสะดวก• ที่ทำการอุทยานฯ มีบ้านพักจำนวน 3 หลัง พักได้ประมาณ 60 ท่าน และมีสถานที่กางเต้นบริเวณดอยเสมอดาวและที่ทำการอุทยานฯที่ผาชู้ เลือกพักได้ จำนวน 3 จุด ได้แก่ จุดที่ 1 บริเวณที่ทำการอุทยานฯแห่งชาติศรีน่าน (ดอยผาชู้) จุดที่ 2 บริเวณดอยเสมอดาวและผาหัวสิงห์ และจุดที่ 3 บริเวณลานป่าสน (ดอยผาชู้)อัตราค่าธรรมเนียมคนไทย• ผู้ใหญ่ 20 บาท เด็ก 10 บาทชาวต่างชาติ• ผู้ใหญ่ 100 บาท เด็ก 50 บาท• บัตรอำนวยความสะดวก 30 บาทยานพาหานะ• รถยนต์นั่งส่วนบุคคล 30 บาท• รถจักรยานยนต์ 20 บาท• รถจักรยาน 10 บาท

ติดต่อสอบถามเพิ่มเติมรายละเอียด ได้ที่ 1. ดอยผาชู้ หมู่ที่ 9 ต.ศรีษะเกษ อ.นาน้อย จ.น่าน 55150 โทรศัพท์/แฟกซ์ : 054-701106 Email: Srinan_13@hotmail.com2. ส่วนอุทยานแห่งชาติ สำนักบริการพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 ต.ป่าแมต อ.เมือง จ.แพร่ 54000 โทรศัพท์/แฟกซ์ : 054-626770 Email: np_12phare@hotmail.com3. สำนักอุทยานแห่งชาติ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช 61 ถ.พหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900 โทรศัพท์ 02-579 7223, 02-561 2919, 02-561-4292-4 ต่อ 724, 725 และเว็บไซต์ www.dnp.go.th

อุทยานแห่งชาตินันทบุรี

2009-12-25T04:31:00.000-08:00

อุทยานแห่งชาตินันทบุรี

มีพื้นที่ครอบคลุมท้องที่อำเภอท่าวังผา อำเภอเมือง อำเภอบ้านหลวง จังหวัดน่าน ตามทางหลวงหมายเลข 1080-1148-1082 เนื้อที่ประมาณ 548 ,125 ไร่ มีสภาพป่า ทรัพยากรธรรมชาติที่สมบูรณ์ มีความหลากหลายทางชีวภาพ เป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร มีจุดเด่นทางธรรมชาติ ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลายแห่งของอุทยานฯ คือ จุดชมทิวทัศน์ บริเวณที่ทำการฯ ตั้งอยู่บนสันเขาดอยติ้ว-ดอยวาว ชมพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ยอดผาจิ-ผาช้าง ซึ่งอยู่ห่างจากที่ทำการฯ 1 กม.พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญแห่งหนึ่งในอดีต เคยอยู่ภายใต้อิทธิพลของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย มีการต่อสู้ระหว่างเจ้าหน้าที่ของรัฐกับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรง เกิดความเสียหายทั้งชีวิตและทรัพย์สินอย่างมากมาย ดังปรากฎในสมรภูมิรบที่ลือลั่นในอดีต ภายใต้ชื่อว่า "ยุทธภูมิที่ดอยผาจิ"
อุทยานแห่งชาตินันทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกันดังนี้ทิศเหนือ จดเขต อ.สองแคว จ.น่าน และ เขตอ.ปง จ.พะเยาทิศใต้ จดเขต อ.เวียงสา จ.น่านทิศตะวันออก จดทางหลวงหมายเลข 1080 (น่าน- ทุ่งช้าง)ทิศตะวันตก จดเขต อ.เชียงม่วน จ.พะเยา เขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยภูนาง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
ดอยผาช้าง จ.พะเยา
ลักษณะภูมิประเทศ เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนวางตัวในแนวเหนือใต้ อยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดน่าน จนไปจดสาธารณรัฐประชาชนลาว ระดับความสูงของพื้นที่ประมาณ 300-1,674 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ความลาดชันของพื้นที่โดยเฉลี่ยประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ “ยอดดอยวาว” ความสูง 1,710 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ลักษณะภูมิอากาศ เป็นแบบมรสุมเขตร้อน โดยได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ในช่วงฤดูฝนและมรสุม ตะวันออกเฉียงเหนือในช่วงฤดูหนาว แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนมีนาคม-พฤษภาคม ฤดูฝน ตั้งแต่เดือนมิถุนายน-ตุลาคม และฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน- กุมภาพันธ์ อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีต่ำสุดประมาณ 8.4 0C สูงสุดประมาณ 40.8 0C ประมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีประมาณ 1,197.6 มิลลิเมตรพันธุ์ไม้และสัตว์ป่า ป่าผสมผลัดใบ พันธุ์ไม้สำคัญ ได้แก่ สัก ประดู่ แดง ตะแบก มะค่าโรง ไม้พื้นล่าง ได้แก่ ไผ่ชนิดต่างๆ ป่าดิบแล้ง พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ยางขาว ยางแดง ตะเคียน ยมหอม จำปีป่า มะม่วงป่า ไม้พื้นล่าง ได้แก่ ไผ่ชนิดต่างๆ หวาย ปาล์ม เฟิร์น ป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ก่อชนิดต่างๆ กำลังเสือโคร่ง พญาไม้ กำยาน อบเชย กฤษณา ไม้พื้นล่าง ได้แก่ มอส และเฟิร์นชนิดต่างๆสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ:ยอดดอยวาว เป็นยอดดอยสูง 1,674 เมตร จากระดับน้ำทะเล นับเป็นจุดสูงสุดของอุทยานแห่งชาตินันนทบุรี อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติไปอีกราว 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติไปอีกราว 4 กิโลเมตร สามารถเดินทางโดยรถยนต์ไปถึงหน่วยจัดการต้นน้ำน้ำคาง แล้วเดินเท้าขึ้นสู่ยอดดอย ตลอดเส้นทางเป็นป่าดิบเขาที่อุดมสมบูรณ์ เป็นถิ่นอาศัยของนกบนที่สูงนานาชนิด โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาว จะมีนกย้ายถิ่นเข้ามาจำนวนมาก ซึ่งหลายชนิดเป็นนกหายาก ที่นี่จึงเหมาะสำหรับการเดินดูนกและศึกษาธรรมชาติ ดอยผาจิและดอยผาช้าง จุดชมวิวทิวทัศน์ตั้งอยู่บนสันดอยติ้ว ในบริเวณเดียวกับที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ทิวทัศน์ในยามเย็นจะมองเห็นดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าท่่ามกลางขุนเขาสลับซับซ้อน และยามเช้าในช่วงฤดูหนาวจะปรากฎทะเลหมอกปกคลุมไปทั่วบริเวณ การเดินทางจากอำเภอท่าวังผาใช้ทางหลวงหมายเลข 1082 สายท่าวังผา-สบขุ่น ไปประมาณ 27 กิโลเมตร มีทางแยกขวามือไปประมาณ 500 เมตร จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ เส้นทางยุทธศาสตร์และถ้ำดอยผาจิ เป็นเส้นทางและฐานบัญชาการในการต่อสู้ตามความขัดแย้งลัทธิทางการเมืองในอดีตของ "ยุทธภูมิดอยผาจิ"เทือกเขาหินปูน ถ้ำผาลุก เป็นเทือกเขาหินปูนที่ประกอบด้วยถ้ำต่างๆ และพันธุ์พืชที่ลุ่มต่ำที่หายาก ตั้งอยู่ที่ ต.ผาทอง อ.ท่าวังผา จ.น่าน น้ำตกสันติสุข เป็นน้ำตกขนาดเล็ก-ขนาดกลาง มีน้ำไหลตลอดทั้งปี มีความสูงประมาณ 5 ชั้น ชั้นสูงสุดประมาณ 5 ชั้น ชั้นบนสุดสูงประมาณ 10 เมตรตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลแสนทอง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน น้ำตกตาดวาว เป็นน้ำตกขนาดกลาง มีทั้งหมด 3 ชั้น มีน้ำไหลตลอดปี ตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ บรรยากาศโดยรอบน้ำตกร่มรื่นมาก เป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติ อยู่ห่างจากบริเวณที่ทำการอุทยานฯ เดิมเป็นระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร น้ำตกนันทบุรี 1 เป็นน้ำตกขนาดกลาง มีน้ำไหลตลอดทั้งปี มีความสูงประมาณ 6 ชั้น มีโตรกธาร โขดหินและเพิงพา มีความสวยงาม อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานฯ ประมาณ 1 กิโลเมตร น้ำตกนันทบุรี 2 เป็นน้ำตกขนาดกลาง มีทั้งหมด 8 ชั้น แต่ละชั้นมีความสูงตั้งแต่ 3 เมตร ถึง 20 เมตร มีน้ำไหลตลอดปี อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานฯ เป็นระยะทาง 1.5 กิโลเมตร บริเวณโดยรอบน้ำตกมีความสมบูรณ์เต็มไปด้วยพันธุ์ไม้หลากหลายชนิด เช่น เฟิร์น ลูกชิด นอกจากนี้ ยังพบสัตว์หายาก คือ เต่าปูลู น้ำตกดอยหมอก เป็นน้ำตกขนาด กลาง-เล็ก มีน้ำไหลตลอดทั้งปี มีความสวยงามและเหมาะสำหรับเป็นที่พักผ่อนอาบน้ำ-เล่นน้ำ ตั้งอยู่ที่ตำบลเรือง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน บ่อน้ำพุร้อนบ้านน้ำกิ ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำกิ ตำบลผาทอง อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน มีความร้อน ประมาณ 80 องศาเซลเซียส มีศักยภาพเพียงพอที่จะพัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับอาบน้ำแร่ สิ่งอำนวยความสะดวกอุืทยานฯ นันทบุรี มีบ้านพักรับรองเอาไว้บริการให้นักท่องเที่ยวทั้งหมด 3 หลัง คือบ้านนันทบุรี 1,2,3 สำหรับ บ้านพักนันทบุรี 1 และ 3 แต่ละหลังจะมีห้องนอนทั้งหมด 3 ห้อง ส่วนบ้านพัก นันทบุรี 2 เป็นห้องโถงโล่งๆ มีทั้งหมด 4 ห้อง มีห้องน้ำในตัว อุปกรณ์เครื่องนอนต้องเตรียมมาเอง นอกจากนี้ ทางอุทยานฯ ยังได้จัดเตรียมสถานที่สำหรัับกางเต็นท์ ณ จุดกางเต็นท์ ซึ่งอยู่บริเวณที่ทำการอุทยานฯ ไว้เพื่อบริการให้กับนักท่องเที่ยว ส่วนอาหาร ทางอุทยานฯ ยังไม่พร้อมให้บริการ นักท่องเที่ยวต้องจัดหามาเอง การเดินทาง การเดินทางจากตัวเมืองน่าน ใช้ทางหลวงหมายเลข 1080 (น่าน-ทุ่งช้าง) ไปยังอำเภอท่าวังผาแล้วไปตามทางหลวงหมายเลข 1148 (ท่าวังผา-สองแคว) ประมาณ 1.5 กม. แยกไปตามถนนหมายเลข 1081 (สายนาหนุน-สบขุ่น) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร ถึงหลัก กม.ที่ 27 แยกขวามือเข้าไปอีกประมาณ 3.5 กิโลเมตร ถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาตินันทบุรี
การติดต่ออุทยานแห่งชาตินันทบุรี โทร. 081-948-5990,081-706-8506 ตู้ ปณ. 3 อ.ท่าวังผา จ.น่าน 55140

อุทยานแห่งชาติขุนน่าน

2009-12-25T04:22:00.000-08:00

อุทยานแห่งชาติขุนน่าน

ตั้งอยู่ในจังหวัดน่าน มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 387,500 ไร่ หรือ 620 ตารางกิโลเมตร อยู่ในลุ่มน้ำน่าน มีอาณาเขตติดต่อกับ ทิศเหนือ จดประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวและตำบลขุนน่าน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ทิศใต้ จด อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ทิศตะวันออก จด ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวและตำบลภูฟ้า ตำบลบ่อเกลือเหนือ ตำบลบ่อเกลือใต้ ตำบลดงพญา อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ตำบลขุนน่าน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ทิศตะวันตก จด ทางหลวงแผ่นดินสาย 1081 ตำบลขุนน่าน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ตำบลบ่อเกลือเหนือ ตำบลบ่อเกลือใต้ ตำบลดงพญา อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ลักษณะภูมิประเทศ : มีลักษณะเป็นเขาสูงชันสลับซับซ้อนติดต่อกันเป็นเทือกเต็มพื้นที่ โดยมีเทือกเขาที่สำคัญ เช่น เทือกภูฟ้า เทือกขุนน้ำว้าน้อย เทือกผีปันน้ำ เทือกเขาแปหลวง เป็นต้น มีที่ราบเพียงเล็กน้อย ประมาณ 2% ของพื้นที่เป็นที่ราบริมลำน้ำ สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600 - 1,900 เมตร มีความลาดชันของพื้นที่ตั้งแต่ 35% ขึ้นไป เนื่องจากเป็นพื้นที่ต้นน้ำชั้น 1 ทั้งหมด แหล่งน้ำที่ใช้ในการอุปโภคบริโภค ได้จาก ลำธาร ลำห้วย และน้ำฝน พันธุ์ไม้และสัตว์ป่า : สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ได้แก่ หมูป่าและอีเห็น และสัตว์ที่เป็นจุดเด่น ได้แก่ เลียงผา และเก้ง จุดเด่นที่น่าสนใจ : อุทยานแห่งชาติขุนน่าน เป็นพื้นที่ต้นน้ำลำธารของแม่น้ำน่าน โดยมีต้นกำเนิดยอดสุดของแม่น้ำน่าน ที่หนองน่าน บนดอยหนองน่าน บริเวณบ้านสะเละ ตำบลบ่อเกลือเหนือ จังหวัดน่าน ในอดีตเป็นพื้นที่ที่เกิดจากการเลื่อนตัวเข้าชนกันระหว่างฐานธรณีฉาน - ไทย กับฐานธรณีอินโดจีน ทำให้เกิดการยกตัวของแผ่นดิน ทำให้เกิดภูเขาสลับซับซ้อน และเป็นแหล่งผลิตเกลือสินเธาว์ในสมัยโบราณ โดยมีเกลือสินเธาว์ 9 บ่อ ในอำเภอบ่อเกลือ จุดเด่นที่น่าสนใจ ได้แก่ น้ำตกห้วยตี๋ น้ำตกสะบัน น้ำตกลางจาน น้ำตกน้ำช้าง น้ำตกน้ำรี เทือกเขาภูฟ้า เทือกขุนน้ำว้าน้อย เทือกผีปันน้ำ ลำน้ำว้า ลำน้ำมาง ลำน้ำน่าน ลำน้ำรี ลำน้ำช้าง นอกจากนี้ยังมีจุดชมวิวบ้านกิ่วจันทร์ และจุดชมวิวบ้านง้อมเปา นักท่องเที่ยวสามารถขับรถชมทิวทัศน์และทัศนียภาพอันสวยงามได้ตลอดทาง
ฤดูการท่องเที่ยว จะอยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนมิถุนายน ของทุกปี
การเดินทาง : เส้นทางคมนาคม ระยะทางจากจังหวัดน่าน ถึงอำเภอบ่อเกลือประมาณ 100 กิโลเมตร และระยะทางจากอำเภอบ่อเกลือ ถึงสำนักงานอุทยานแห่งชาติขุนน่าน ประมาณ 8 กิโลเมตร สภาพถนนเป็นถนนลาดยาง
สิ่งอำนวยความสะดวก : อุทยานแห่งชาติขุนน่าน มีศูนย์บริการนักท่องเที่ยว มีเจ้าหน้าที่ประจำในการติดต่อสอบถามให้รายละเอียดเกี่ยวกับอุทยานแห่งชาติและการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ มีเส้นทางเดินไพรศึกษาธรรมชาติ โดยเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกและมีสถานที่กางเต้นท์ให้
การติดต่อ1. อุทยานแห่งชาติขุนน่าน ตำบลดงพญา อ.บ่อเกลือ จ.น่าน 55220 โทรศัพท์ 081-96055072. สำนักงานป่าไม้จังหวัดน่าน อำเภอเมือง จังหวัดน่าน 55000

ผลิตภัณฑ์จากไร่ชาอู่หลง

2009-12-11T03:55:00.000-08:00

ชาอูหลง

ผ่านกระบวนการผลิตด้วยการหมักแต่เพียงครึ่งหนึ่ง จึงทำให้รสชาติและสรรพคุณอยู่ระหว่างชาดำและชาเขียว กระบวนการผลิตชาอูหลงเริ่มจากนำใบชามาทำให้แห้งลีบโดยใช้เวลาทั้งสิ้น 6 ชั่วโมง หลังจากนั้นจึงนำไปกลิ้งด้วยลูกกลิ้ง ฉีก และหมักด้วยระยะเวลาสั้น ๆ นักวิจัยชาวจีนที่ศึกษาเรื่องโรคอ้วนมากว่า 5 ปี ระบุว่า เขาพบว่าโพลีฟีนอลในชา โดยเฉพาะชาอูหลง ว่าสามารถลดความอ้วนได้ เพราะเป็นตัวเร่งการเผาผลาญไขมัน เค้าย้ำต่อท้ายด้วยว่า ชาวจีนมีความเชื่อมานานแล้วว่า ชามีส่วนช่วยความคุมน้ำหนัก สรรพคุณ : ลดไขมันและคอเรสเตอรอล ป้องกันโรคหัวใจและโรคมะเร็ง โดยการต่อต้านอนุมูลอิสระที่กระตุ้นให้มีการก่อตัวของตะกอนไขมันที่ผนังหลอดเลือด ช่วยควบคุมความดันเลือดชาอู่หลงเหมาะสำหรับ ผู้ที่รักการออกกำลังกาย หรือทำงานที่ต้องใช้แรง เสียเหงื่อมากเหมาะกับ ชาอูหลง ผู้นิยมรับประทานเนื้อสัตว์เป็นชีวิตจิตใจ เหมาะกับ ชาอูหลง ผู้ที่มีระดับคอเรสเตอรอลสูง ไขมันในเลือดสูง เหมาะที่จะดื่ม ชาอูหลง หรือชาเขียว สำหรับมนุษย์ยุคไฮเทคทั้งหลายที่ต้องนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งวันทั้งคืน หากได้ดื่มชาเป็นประจำจะดีมากๆ (ชาอะไรก็ได้ทั้งนั้น) เช่น ว่างเมื่อไหร่ก็คว้าแก้วน้ำชาข้างมือยกมาดื่มสักอึกสองอึกแก้กระหาย จะช่วยป้องกันรังสีที่แผ่ออกมาจากเครื่อง อีกทั้งช่วยคลายเส้นคลายกระดูก ลดความอาการอ่อนเพลียได้อย่างชะงัดนักแล ค้นพบชาถ้วยโปรดแล้ว รีบชงมาดื่มนะคะ จะได้ดูดี แบบมี Healthy

ไร่ชาอู่หลง

2009-12-11T03:44:00.000-08:00

โครงการส่งเสริมการปลูกชาอูหลง จ.น่าน

(เริ่มดำเนินการตั้งแต่ปี 2535 เป็นต้นมา) หลักการ นำแนวพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในการปลูกพืชที่มีคุณค่าในพื้นที่สูง พื้นที่โครงการ ณ ศูนย์ภูฟ้าพัฒนา อ.บ่อเกลือ จ.น่าน วัตถุประสงค์ 1. เพื่อสนองพระราชดำริของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 2. เพื่อสร้างงานและรายได้ให้แก่เกษตรกร โดยการสรรหาอาชีพที่มีมูลค่าสูงรายได้สูงรวมทั้งเป็น อาชีพที่เหมาะสมกับพื้นที่สูง 3. เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อมและสมดุลทางธรรมชาติ การดำเนินงาน 1. ทดสอบ และสาธิตการปลูกชาอูหลงในพื้นที่สูง 2. ส่งเสริมอาชีพการปลูกชาอูหลงสู่เกษตรกรในพื้นที่สูง รวม 23 ราย 3. ปลูกพืชเสริมในแปลงสาธิต ได้แก่ ส้มพันธุ์วอชิงตันเนเวล ส้มเขียวหวาน และแป๊ะก๊วย รวม 5 ไร่

ภูฟ้าเมืองในสายหมอก

2009-12-10T03:20:00.000-08:00

โครงการภูฟ้าพัฒนา จังหวัดน่าน : เมืองนิรมิตตามพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

เดินตามรอยเท้าพ่อ....
ฉันเดินตามรอยเท้าอันรวดเร็วของพ่อโดยไม่หยุด ผ่านเข้าไปในป่าใหญ่ น่ากลัว ทึบ แผ่ไปโดยไม่มีที่สิ้นสุด มืดและกว้าง มีต้นไม้ใหญ่ ใหญ่เหมือนหอคอยที่เข้มแข็ง พ่อจ๋า...ลูกหิวจะตายอยู่แล้วและเหนื่อยด้วย
ดูซิจ๊ะ...เลือดไหลออกมาจากเท้าทั้งสองที่บาดเจ็บของลูก ลูกกลัวงู เสือ และหมาป่า พ่อจ๋า...เราจะถึงจุดหมายปลายทางไหม?
ลูกเอ๋ย...ในโลกนี้ไม่มีที่ไหนดอกที่มีความรื่นรมย์ และความสบายสำหรับเจ้า ทางของเรามิได้ปูด้วยดอกไม้สวยสวย จงไปเถิด แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่บีบคั้นหัวใจเจ้า พ่อเห็นแล้วว่า หนามตำเนื้ออ่อนอ่อนของเจ้าเลือดของเจ้า เปรียบดั่งทับทิมบนใบหญ้าใกล้น้ำ น้ำตาของเจ้าที่ไหลต้องพุ่มไม้สีเขียว เปรียบดั่งเพชรบนมรกตที่แสดงความงามเต็มที่
เพื่อนมนุษยชาติ...จงอย่าละความกล้า เมื่อเผชิญกับความทุกข์...ให้อดทนและสุขุม และจงมีความสุขที่ได้ยึดอุดมการณ์ที่มีค่า ไปเถิด...ถ้าเจ้าของการเดินทางตามรอยเท้าพ่อ...
๒๕๑๙
บทพระราชนิพนธ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ความเป็นมาของโครงการภูฟ้าพัฒนา
เมื่อสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯไปในงานพระราชพิธีเป็นทางการ หรือส่วนพระองค์ในที่ต่างๆ ในดินแดนทุรกันดารห่างไกลทั่วแผ่นดินไทย หลายแห่งต้องทรงพระดำเนินเป็นชั่วโมง เพราะการคมนาคมเข้าไปไม่ถึง พระองค์ท่านมิได้ทรงย่อท้อ หรือทรงแสดงออกถึงความเหนื่อยหน่าย หรือทรงอ่อนล้าแม้เพียงสักครั้งเดียว ทรงแย้มพระสรวลกับพสกนิกรชาวไทยที่เข้ามาคอยเฝ้า หรือติดตามอย่างใกล้ชิด ทรงเป็นกันเอง รับสั่งด้วยพระอารมณ์ขันเป็นที่ครื้นเครง จนคณะผู้ติดตามหายเหน็ดเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้ทำงานใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท
ทุกวันและค่ำคืน พระองค์ท่านทรงงานหนักด้วยความรัก ทรงตั้งพระทัยพร้อมที่จะทรงแบ่งปันความสุขและโอกาสให้พสกนิกรชาวไทยที่ยากไร้ทั่วแผ่นดินไทย
ร.ต.กิตติ ขันธนิต รองผู้อำนวยการโครงการส่วนพระองค์ สมเด็จพระเทพรัตน์ ในฐานะประธานโครงการภูฟ้าพัฒนา กล่าวว่า
“สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไปทรงเยี่ยมราษฎรในถิ่นทุรกันดารทั่วทุกภาคของประเทศ ทรงทำโครงการช่วยเหลือประชาชนในชนบทของประเทศไทยตั้งแต่ยังทรงศึกษาอยู่เป็นเวลากว่า ๒๐ ปี ในพื้นที่ ๕๔๒ แห่ง”
๑๐๐ กว่ากิโลเมตร ห่างจากตัวเมืองจังหวัดน่าน ท่ามกลางท้องทะเลและขุนเขาที่สลับซับซ้อน บริเวณชายแดนไทย-ลาว ของอำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ เป็นถิ่นที่อยู่ของชาวไทยภูเขาเผ่าต่างๆ เช่น
ลัวะ ขมุ ถิ่นกว่า ๒๕,๐๐๐ ชีวิต ตั้งบ้านเรือนกระจัดกระจายอยู่ตามป่าเขา
ราษฎรเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นผู้ขาดโอกาสทางเศรษฐกิจและสังคม อันเนื่องมาจากสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูง การคมนาคมไม่สะดวก บางหมู่บ้านต้องเดินเท้าเข้าไป ขณะที่บริการสาธารณูปโภคระบบไฟฟ้าประปา การติดต่อสื่อสาร การใช้บริการขั้นพื้นฐาน การศึกษา การสาธารณสุขยังไม่ทั่วถึง ทุกหมู่บ้านขาดแคลนปัจจัยพื้นฐานที่จำเป็นในการดำรงชีวิต ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ยึดระบบการเกษตรแบบดั้งเดิมในรูปแบบการทำไร่เลื่อนลอย เก็บหาของป่าเพื่อการยังชีพ มีฐานะเศรษฐกิจอยู่ในขั้นต่ำมาก รายได้เฉลี่ยต่อคนต่อปีเพียง ๕,๐๐๐ บาทเท่านั้น สภาพชีวิตความเป็นอยู่แร้นแค้นมาก
ทรัพยากรที่เป็นแหล่งทุนธรรมชาติลดถอยลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ป่าซึ่งเป็นพื้นที่ต้นน้ำน่านถูกบุกรุก และถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว เกิดความเสื่อมโทรมของที่ดินทำกิน พื้นที่ห่างไกลในชนบทตามชายแดนมีปัญหาสำคัญ ๔ ประการ คือ ความยากจน ขาดการศึกษา สุขภาพอนามัย สภาพแวดล้อมถูกทำลาย เป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กันจนไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้นก่อน ความยากจนทำให้ขาดการศึกษา ขาดการศึกษาทำให้สุขภาพอนามัยไม่ดี รวมถึงสิ่งแวดล้อมสภาพป่าเขาที่ชาวบ้านถากถางเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ทรงเลือกพัฒนาที่อำเภอบ่อเกลือ เพราะเหตุที่นี่เป็นต้นกำเนิดแม่น้ำน่าน ซึ่งเป็น ๑ ใน ๔ ของแม่น้ำเจ้าพระยา (ปิง วัง ยม น่าน) จำนวน ๖๐% ของแม่น้ำเจ้าพระยาคือแม่น้ำน่าน ถ้าต้นน้ำน่านถูกทำลายก็ย่อมส่งผลกระทบถึงแม่น้ำน่านด้วย
พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นเด็กที่บ่อเกลือเป็นโรคขาดสารอาหารไอโอดีน เป็นโรคคอพอกมากเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศไทย ด้วยดินบ่อเกลือ ไม่มีสารไอโอดีน ปัญหาสุขภาพอนามัย การศึกษาด้อยคุณสุขภาพ ความยากจน ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมถูกทำลาย
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเห็นสภาพความเป็นอยู่ของราษฎรชาวไทยภูเขาที่ด้อยโอกาสเหล่านี้ ด้วยความห่วงใยราษฎรในท้องถิ่นทุรกันดาร จึงมีพระราชดำริให้สำนักงานโครงการส่วนพระองค์ดำเนินงานพัฒนาคุณภาพชีวิต โดยเริ่มต้นการพัฒนาจากเด็กและเยาวชนในโรงเรียน และศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” และทรงขยายงานพัฒนาด้านอื่นๆ เพื่อช่วยเหลือครอบครัวเด็กยากจนเหล่านี้

โครงการภูฟ้าพัฒนา คือโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนในพื้นที่ อำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ ในจังหวัดน่าน ด้วยเป้าหมายที่จะนำไปสู่การพัฒนาแบบยั่งยืน และไม่ส่งผลต่อภาวะสมดุลตามธรรมชาติให้ราษฎรสามารถพึ่งพาตนเองได้ นำไปสู่ผลการพัฒนาประเทศโดยภาพรวม โปรดฯให้จัดตั้งศูนย์ภูฟ้าพัฒนาขึ้น เมื่อคราวเสด็จฯทรงเยี่ยมราษฎรและพื้นที่ ตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อกลือ จังหวัดน่าน เมื่อวันที่ ๓๐ พ.ย.๒๕๔๒ เพื่อใช้เป็นต้นแบบการพัฒนา และถ่ายทอดความรู้การพัฒนาไปสู่พื้นที่และราษฎรเป้าหมาย ในพื้นที่ ๒,๐๐๐ ไร่ ตามพระราชปณิธานของพระองค์
“ผมไม่นึกว่าเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินจะเสด็จฯมาโปรดบ่อเกลือ ด้วยพระมหากรุณาธิคุณและพระบารมีของพระองค์ท่าน ทำให้บ่อเกลือเจริญและพัฒนาขึ้นถึงขนาดนี้ พระองค์ทรงเล็งเห็นปัญหาจากเด็ก และประชาชนที่เข้าเฝ้าฯครั้งแรก เมื่อเสด็จฯกลับแล้วก็รับสั่งให้พัฒนาพื้นที่อำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ” อาจารย์ปราโมทย์ หมู่พยัคฆ์ ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน อำเภอบ่อเกลือ ผู้รับสนองพระราชดำริศูนย์ภูฟ้าที่ อำเภอบ่อเกลือ เล่าความรู้สึกของคนทำงาน
จากประสบการณ์ ที่อาจารย์ปราโมทย์ หมู่พยัคฆ์ เริ่มงานศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ตั้งแต่ปี ๒๕๒๔ ได้เห็นร่องรอยการพัฒนาบ่อเกลือตั้งแต่ยังไม่มีถนน พื้นที่สีแดง ยุ่งยากต่อการพัฒนา ผู้คน ๘๐% เป็นชาวไทยภูเขาเผ่าลัวะ เป็นชนกลุ่มน้อย ตระกูลมอญเขมร ต้องหนีภัยคุกคามจากผู้ก่อการร้าย ต้องจำยอมเข้ากับฝ่ายตรงกันข้าม ต่อมาถูกเรียกว่า ผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย เมื่อเหตุการณ์สงบในปี ๒๕๒๖ จึงได้เข้ามอบตัวและได้ทำงานพัฒนาดังกล่าว
อาจารย์ปราโมทย์เล่าถึงการทรงงานของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ว่าเคยรับสั่งถึงการพัฒนาประชาชนว่า มีหน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบอยู่แล้ว พระองค์ท่านจะทรงช่วยให้การดำเนินงานได้ผลดียิ่งขึ้น แต่จะไม่ทรงทำเอง จะทรงมอบหมายให้หน่วยงานที่มีหน้าที่อยู่แล้วได้ทำงานกันอย่างจริงจังมากยิ่งขึ้น
ปัญหาที่ทรงเล็งเห็นที่บ่อเกลือ คือปัญหาสุขภาพอนามัย การศึกษาด้อยคุณภาพ ปัญหาความยากจนของพี่น้องประชาชน ปัญหาทรัพยากรสิ่งแวดล้อมถูกทำลายมาก เป็นประเด็นสำคัญที่ทรงหาหนทางช่วยเหลือ
ที่ทรงเป็นห่วงมากเป็นพิเศษ คืออนามัยแม่และเด็ก ด้วยเหตุนี้งานที่อำเภอบ่อเกลือจึงเริ่มต้นที่โรงเรียน และศูนย์การเรียนชุมชนแม่ฟ้าหลวง สังกัดกรมการศึกษานอกโรงเรียน
พื้นที่บ่อเกลือมี ๑๒ โรงเรียน ๓ สาขา ส่วนใหญ่ไม่มีโรงเรียนประถมศึกษาให้บริการ ทำให้ประชาชนจำนวนมากถึงร้อยละ ๖๐ อ่านไม่ออก เขียนภาษาไทยไม่ได้ จึงเป็นภารกิจการศึกษานอกโรงเรียนเข้ามามีบทบาท ศูนย์การศึกษาเพื่อชุมชนเขตภูเขาเข้ามาจัดการการศึกษาสำหรับชาวไทยภูเขาบนพื้นที่สูง เฉพาะภาคเหนือมีอยู่ ๘ จังหวัด ขณะนี้ได้รับพระราชทานนามใหม่จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวว่า “ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา (แม่ฟ้าหลวง)” เพื่อเทิดพระเกียรติ “สมเด็จย่า” หลังจากที่เสด็จสู่สวรรคาลัย มีจำนวน ๒๓ ศูนย์ ดูแลชาวไทยภูเขา ครูประจำหมู่บ้านละ ๒ คนในพื้นที่
ด้านการศึกษาได้ทรงพัฒนาเด็กและเยาวชนในโรงเรียน ๒๗ แห่ง ชาวไทยภูเขา ๓๑ ศูนย์ โรงเรียนมัธยมอีก ๒ โรงเรียน ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก พัฒนาคุณภาพเด็กและเยาวชน ส่งเสริมอาชีพ ทรัพยากร ภูมิปัญญาท้องถิ่น ให้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาในพื้นที่ ๒,๐๐๐ ไร่ ให้เป็นโครงการทดลองงานวิจัย กรมพัฒนาที่ดิน และหน่วยงานต่างๆ
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงทำงานกับโรงเรียนประถม โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน ภายใต้แผนพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ปัจจุบันมีแผนพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ๒๕๔๕-๒๕๔๙ โรงเรียนประถม ศูนย์การเรียน โรงเรียน ตชด. พื้นที่รอบประเทศดำเนินการภายใต้แผนงานนี้ทั้งหมด
ด้วยพระราชประสงค์จะลดความรุนแรงจากการขาดสารอาหารในเด็กและเยาวชน จึงมีโครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน โครงการควบคุมการขาดสารไอโอดีน โครงการอาหารเสริมในนม โครงการติดตามการเจริญเติบโตของเด็กนักเรียน ด้วยการกำหนดเป้าหมายไว้อย่างชัดเจน
ปัญหาสำคัญที่หลายคนไม่เคยคิดคือ พระองค์ท่านรับสั่งเมื่อปี ๒๕๔๓ ทรงตั้งข้อสังเกตว่า “ทำไมอาหารกลางวันก็ให้เด็กกินอย่างดี นมก็ให้กิน ทำไมภาวะโภชนาการไม่ลดลงเสียที หรือว่าจะมีพยาธิเยอะ”
ทางคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล เข้ามาตอบคำถามว่าเป็นอะไรกันแน่ ปรากฏเป็นจริงดังข้อสันนิษฐาน หลังจากที่มีการสุ่มตรวจเด็กนักเรียนที่โรงเรียนหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และที่โรงเรียนสบมาง บ้านภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ ปรากฏว่าเด็กร้อยละ ๗๕ เป็นพยาธิ
ด้วยเหตุนี้จึงได้คำตอบว่าอาหารที่ให้ไปมากมายนั้นไปเลี้ยงพยาธิ ไม่ได้เลี้ยงเด็กเลย เด็กเหล่านี้มีพยาธิไส้เดือน และพยาธิปากขอ เพราะพฤติกรรมการบริโภคและสุขอนามัยบนดอยนั้นไม่ใช้ส้วม ซึ่งไม่ใช่ความผิดของเขา เนื่องจากที่นี่ขาดแคลนน้ำ ถึงจะรณรงค์ได้มีการแจกส้วมร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ความเคยชินที่เขาเข้าป่าทุกเช้า
จากการตรวจสอบของกรมการศึกษานอกโรงเรียนแล้ว เมื่อเดือน มิ.ย.๒๕๔๕ เด็กจำนวน ๕๗๐ คน เป็นหนอนพยาธิ ๔๑๕ คน หรือร้อยละ ๘๓.๓๓ ที่โชคร้ายกว่านั้น คือ เด็กบางคนมีหนอนพยาธิอยู่ในตัวถึงสองชนิดด้วยกันเป็นร้อยละ ๖๕
“ตัวเดียวก็แย่แล้ว นี่มีตั้งสองชนิดในคนเดียว” แต่ก็ยังโชคดีที่ภาวะคอพอกลดน้อยลง เพราะเด็กเหล่านี้ดื่มน้ำเติมสารไอโอดีน ยาเม็ดธาตุเหล็ก วิตามินไอโอดีนจากหน่วยงานสาธารณสุข ในวัยหญิงเจริญพันธุ์จะได้รับยาเม็ดไอโอดีนด้วย
ดังนั้น ในการแก้ไขปัญหาเบื้องต้น ให้ยาถ่ายพยาธิเป็นการแก้ไขปัญหาระดับง่าย เรื่องหนอนพยาธิไม่ใช่เรื่องการกินเพียงอย่างเดียว หากแต่ขึ้นอยู่กับระบบสุขาภิบาลชุมชน การแก้ไขปัญหาต้องแก้ไขทั้งระบบมิใช่ปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น ตราบใดที่ยังไม่สวมรองเท้า ขับถ่ายในป่าก็แก้ไขปัญหานี้ไม่ได้ จำเป็นต้องหาเจ้าภาพมาร่วมมือกันจัดทำรองเท้าแจกจ่าย กระทรวงศึกษาธิการให้ความรู้ กระทรวงสาธารณสุขให้ยา เพื่อพัฒนาหมู่บ้าน
“ผมภูมิใจมากที่พระองค์ท่านทรงจำชื่อผมเรียก อาจารย์ปราโมทย์ หมู่พยัคฆ์ ซึ่งไม่น่าเป็นไปได้ ด้วยท่านเสด็จฯทรงงานหลายที่ เสด็จฯทรงงานทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผมเคยกราบบังคมทูลเมื่อปีที่แล้ว เรื่องภาวะคอพอกลดลง ทรงจำข้อมูลได้ รับสั่งว่าปีนี้เด็กเป็นโรคคอพอกเพิ่มขึ้นจากปีที่แล้ว ผมกราบบังคมทูลว่ามีเด็กเข้าโรงเรียนใหม่ ภาวะคอพอกมาจากบ้าน พระองค์ท่านทรงถี่ถ้วน ทรงจดข้อมูลตลอดเวลา ด้วยปากกาหมึกซึม ไม่ทรงใช้เทปบันทึกเสียง เวลาใครกราบบังคมทูลก็ทรงจดเป็นพระจริยวัตรที่พวกเราน่าจะเลียนแบบด้วย หลายคนคิดว่าตัวเองจำได้ ด้วยเหตุนี้พระหัตถ์จะเปื้อนหมึกดำอยู่ตลอดเวลา”
ทุกครั้งที่กราบบังคมทูลรายงานไม่รู้สึกประหม่า ด้วยทรงมีพระอิริยาบถที่อบอุ่น จะกราบทูลสดโดยไม่ถือกระดาษหรือแผ่นร่างคำพูด ทั้งนี้ เพราะงานทุกอย่างทำกับมือ สามารถกราบทูลได้อย่างละเอียด ทรงสนพระทัยรับสั่งถามหลายเรื่องละเอียดมาก
ด้านกิจกรรมต่างๆ ที่ชาวบ้านหารายได้เพื่อจุนเจือครอบครัว นอกเหนือจากการทำไร่นาแล้ว การทำเครื่องหวาย สานเป็นพุ่ม เครื่องปั้นดินเผา ทำแจกันหญ้าสามเหลี่ยม ท่านรับสั่งว่า
“เมื่อปีที่แล้วฉันได้ไปขายสินค้าชาวบ้านกับพี่ๆ ป้าๆ ของฉัน ปีนี้ฉันต้องนำสินค้าเดิมๆ ไปขายอีกหรือ ขอให้ช่วยกันพัฒนารูปแบบให้สินค้าขายได้ง่ายขึ้น ทรงคำนึงถึงการตลาดเพื่อให้ชาวบ้านมีรายได้เพิ่มขึ้น”
ที่บ่อเกลือมีหวายจำนวนมาก รับสั่งว่าทำอย่างไรจะพัฒนารูปแบบให้มากกว่านี้ และขายได้ราคาแพงท่านจะทรงนำไปขายให้ เรื่องนี้รับสั่งเมื่อปี ๒๕๔๓
“ผมก็ทำท่าจะสนองพระราชดำริ แรกๆ ก็จะทำได้ แต่จนแล้วจนรอดหาวิทยากรมาสอนไม่ได้ ด้วยเจ้าของโรงงานหวงวิชา ไม่ให้วิทยากรทั้งๆ ที่อ้างว่า เป็นโครงการพระราชดำริ แต่เจ้าของโรงเรียนไม่ให้วิทยากร ผมก็ละเลยเรื่อยมา ยอมรับว่าหมดปัญญา คิดว่าเรื่องยุติแล้วปลายเดือน ม.ค.พระองค์ท่านเสด็จฯนราธิวาส และรับสั่งรับรองกิตติ ในสองประเด็นใหญ่ ฉันไปเมืองน่านคราวนี้คงเห็นความก้าวหน้าของงาน ประการที่สองเรื่องหวายไปถึงไหนแล้ว ผมขนลุกเลย เพราะในฐานะกรรมการบริหารภูฟ้าจะอธิบายถึงความก้าวหน้าของศูนย์ภูฟ้าเครื่องเรือนหวายที่ได้รับพระราชกระแสตรงๆ ยังไม่ได้ทำเลย แล้วอีก ๒๐ วัน ท่านจะเสด็จฯมาแล้ว จะทำอย่างไร เป็นเรื่องใหญ่มาก”
ด้วยเหตุนี้อาจารย์ปราโมทย์จึงหาวิทยากรเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ ๕ ก.พ.เสร็จทันถวายงานได้ทันที ทำเฟอร์นิเจอร์หวายถวายได้ ๗ ชุด และรับสั่งว่า กำหนดราคาหรือยัง ให้รีบกำหนดราคาและทำแค้ตตาล็อกไว้เพื่อนำไปโชว์เผื่อใครสั่งจอง และยังรับสั่งด้วยว่า “ทำไมกรมราชทัณฑ์ขายงานชิ้นใหญ่ๆ ได้ หรือว่าเราจะไปร่วมงานประจำปีกับเขาเพื่อขายของชิ้นใหญ่ๆ ด้วย น่าจะดีนะ เพราะร้านภูฟ้าขายของใหญ่ๆ ไม่ได้ สถานที่คับแคบ ท่านยังรับสั่งถึงงานเฟอร์นิเจอร์แฟร์ของกรมส่งเสริมการส่งออกด้วย ศูนย์ส่งเสริมอุตสาหกรรมออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ”
เมื่อกราบบังคมทูลเรื่องไม้กวาดซึ่งปกติมักจะหลุดลุ่ยเสมอ ครั้งนี้ชาวบ้านทำได้ดีแล้ว ก็ได้นำไปถวายเป็นตัวอย่าง พระองค์ท่านทรงจับไม้กวาด และทรงทดลองกวาดดู “ดี ไม่เหมือนสมัยฉันเป็นเด็ก ฉันเป็นหัวหน้าเวร กวาดไป หลุดไป ไม่กวาดดีกว่า” เมื่อฟังรับสั่งทุกคนก็หัวเราะด้วยความขบขัน
สำหรับแนวทางพัฒนาเทคโนโลยีและการจัดการ พื้นที่ ๒,๐๐๐ ไร่ ในพื้นที่ตั้งโครงการ แบ่งเป็น ๑,๔๐๐ ไร่ เป็นที่ทำกินของราษฎร อีก ๖๐๐ ไร่ เป็นพื้นที่ทดลองศึกษาวิจัย ทุกวันนี้การปลูกข้าวไร่เป็นอาชีพหลักเพื่อการบริโภคไม่เพียงพอ เริ่มเก็บเกี่ยวในเดือน พ.ย. บางบ้านมีข้าวกินเพียง ๓ เดือนเท่านั้น ขณะนี้หลายหมู่บ้านไม่มีข้าวกินแล้ว จึงทรงเสนอแนะให้ปลูกกล้วยเพื่อนำมาบดผสมกับข้าวเพื่อให้ได้สารอาหารที่ครบถ้วน ทั้งเป็นการประหยัดข้าวเก็บไว้กินได้ตลอดปี
ชาวเขามีที่ดินมาก ครอบครัวหนึ่งมีเฉลี่ยคนละ ๕ แห่ง ทำไร่เลื่อยลอยหมุนเวียน ปีนี้ทำที่นี่ ปีหน้าก็หมุนเวียนไปอีกที่ เมื่อครบ ๕ ปี กลับมาทำในที่เดิม เพื่อให้เกิดการพักดิน เมื่อมีที่ดินเยอะ ป่าก็ถูกทำลาย กรมวิชาการเกษตร กรมส่งเสริมการเกษตร กรมพัฒนาที่ดินเข้ามาศึกษา เพื่อให้มีการทำนาขั้นบันไดเพื่อปลูกข้าว และมีผลผลิตอย่างอื่นควบคู่กันไปด้วย เริ่มทดลองทำที่ภูฟ้า เพื่อให้ชาวบ้านได้ศึกษาการทำไร่แบบขั้นบันได ปลูกไม้ผล พืชผักผลไม้ด้วย
ขณะนี้ศูนย์สงเคราะห์พัฒนามีอาคารหลังเดียว ในระยะแรกพระองค์ไม่โปรดฯให้สร้าง ด้วยไม่ต้องการให้สิ้นเปลือง แต่คณะทำงานกราบทูลว่าทุกครั้งจะเสด็จฯประทับที่ค่ายเรือนพักแรมสุริยพงศ์ ควรจะมีอาคารหลังหนึ่งใช้เป็นหลักในการพัฒนา เพื่อเป็นขวัญกำลังใจของราษฎรในพื้นที่ จึงรับสั่งให้สร้าง กรมผังเมือง ซึ่งขณะนั้น สุจริต นันทมนตรี เป็นผู้อำนวยการกองผังเมือง (อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดน่านเมื่อครั้งที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯมาจังหวัดน่านเป็นครั้งแรก) รับผิดชอบการก่อสร้างพระตำหนักซึ่งเกือบจะแล้วเสร็จ
ภายในพระตำหนักมีพระพุทธรูปประจำพระองค์ พระนาคปรกประจำวันเสาร์ ใช้ผ้าม่านสีม่วงซึ่งเป็นสีประจำวันประสูติของพระองค์ สวนไทรทอง จากจังหวัดแพร่ ถวายเฟอร์นิเจอร์เครื่องเรือนเก่าแก่ทั้งหมดภายในห้องส่วนพระองค์ ห้องบรรทม พระที่บรรทม พระเก้าอี้โยก โต๊ะพระสำอาง พระเก้าอี้เป็นที่คุ้ยข้าวเหนียวประดับ มีคันไถเป็นการออกแบบที่สวยงาม
ในพื้นที่ ๖๐๐ ไร่ จะมีการก่อสร้างอาคารฝึกอบรม จัดนิทรรศการ ที่พักผู้เข้ารับการฝึกอบรม อาคารพักวิทยากร อาคารอเนกประสงค์โชว์รูม ลานท่องเที่ยวเป็นที่ล่องแพไปตามแม่น้ำน่าน มีจุดลงแพ ลานปฏิบัติธรรมสำนักงาน ขณะนี้ยังไม่แล้วเสร็จ ทางญี่ปุ่นทูลเกล้าฯถวายเงินให้เพื่อการก่อสร้างส่วนหนึ่ง อาคารหลังหนึ่งสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาลได้ทูลเกล้าฯถวายเงินที่จะสร้าง เป็นอาคาร ๓ หลัง เป็นอาคารอเนกประสงค์ อาคาร ๑ อาคาร ๒ อาคาร ๓ เป็นอาคารแสดงสินค้า และส่วนหนึ่งเป็นอาคารสำนักงานด้วย แบบบ้านชาวลัวะมาเป็นต้นแบบ ด้านหน้ามีระเบียงปลอดโปร่ง ใกล้เคียงกันนั้นมีต้นแปะก๊วยที่ทรงปลูกไว้เมื่อวันที่ ๑๐ ต.ค.๔๓ และต้นภูคาที่ทรงปลูกไว้เช่นกันเมื่อวันที่ ๗ พ.ย.๔๔

ร้านภูฟ้า เป็นสถานที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์ในโครงการส่งเสริมอาชีพ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ โครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี โดยมีเป้าหมาย ในการสร้างวงจรการตลาด ที่มีประสิทธิภาพระหว่างชุมชนในท้องถิ่นทุรกันดารกับผู้บริโภค พร้อมทั้งการส่งเสริมการพัฒนาผลิตภัณฑ์ ในท้องถิ่น และพัฒนาอาชีพให้ประชาชนในถิ่นทุรกันดาร รวมถึงการพัฒนาคนและชุมชน เพื่อสร้างคุณภาพ ชีวิตที่ดีขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้
1. ร้านภูฟ้า เป็นกิจกรรมหนึ่งที่สานต่องานโครงการส่งเสริมอาชีพของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งส่งเสริมและพัฒนาชุมชนในถิ่นทุรกันดารให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น และเสริมสร้างจิต สำนึกและความรับผิดชอบของประชาชนชาวไทยที่มีต่อการพัฒนาชุมชนในถิ่นทุรกันดาร
2. จุดประสงค์หลักของร้านภูฟ้า คือ การสร้างวงจรการตลาด การพัฒนา การส่งเสริม การผลิตในชุมชนให้เกิด ขึ้นได้อย่างยั่งยืน ด้วยการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในโครงการส่งเสริมอาชีพ ตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตน ราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ที่มุ่งส่งเสริมอาชีพของประชาชนในถิ่นทุรกันดาร นอกจากนี้ยังมีสินค้าและ กิจกรรมอื่นเพื่อเพิ่มความหลากหลายให้แก่ร้าน
3. ร้านภูฟ้าจะช่วยส่งเสริมการพัฒนาประชาชนในถิ่นทุรกันดาร ให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการตลาด ในความ เป็นจริง เพื่อให้เกิดการพัฒนาตนเองอย่างเหมาะสม โดยคำนึงการพัฒนาสังคมโดยรวมด้วย
4. ร้านภูฟ้าจะพัฒนากระบวนการจัดสรรผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นคืนกลับสู่ชุมชนที่มีส่วนในการผลิต เพื่อส่งเสริมการพัฒนาที่ยั่งยืนและสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอย่างสม่ำเสมอ
สนใจสั่งซื้อสินค้าหรือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ :
ภูฟ้า 210 ชั้น 2 อาคารสยามดิสคัฟเวอรี่เซ็นเตอร์ ถ.พระราม 1 ปทุมวัน กรุงเทพฯ 10330
โทร./ โทรสาร 0-2658-0209

สำนักงานโครงการส่วนพระองค์
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
สวนจิตรลดา ดุสิต กรุงเทพฯ 10303
โทร: 0-2282-6511, 0-2281-3921 โทรสาร: 0-2281-3923