<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882</id><updated>2024-11-08T18:17:08.026+03:00</updated><title type='text'>nanik depresiff</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>40</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-3190137524160691992</id><published>2011-11-18T18:34:00.002+02:00</published><updated>2011-11-18T18:36:02.608+02:00</updated><title type='text'>Varlık 1-2 Yokluk</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzu_x1-wdLF1XRrAK3N9MSO2v6oMNTh6qTU9S3tY3QGojA3IJUvcDKwWPIfXFexZDGdVoVTUqGFyxblzGqClUp68OIsvHGr3oVRqdEVTc2nthUhJYLyyqt4Q_Zc-9hE966zegeoVqFUXda/s1600/V%2526Y.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzu_x1-wdLF1XRrAK3N9MSO2v6oMNTh6qTU9S3tY3QGojA3IJUvcDKwWPIfXFexZDGdVoVTUqGFyxblzGqClUp68OIsvHGr3oVRqdEVTc2nthUhJYLyyqt4Q_Zc-9hE966zegeoVqFUXda/s320/V%2526Y.jpg&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5676375442723641682&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;       Aslolan varlık mıdır yoksa yokluk mu? Varlığın sorgulandığı dünyamızda yokluğun varlığından bahsetmeyişimiz bir çelişki olabilir mi? İnsanoğu belki farkında değil ya da yokluk göz ardı etmek istediği bir olgu sadece. Var oluşumuzdan ötürü olsa gerek, her zaman bir neden arayıp durduk varlığımızın altında. Bunu çözümlediğini düşünenler de var, yıllarca arayıp bir cevap bulamayan da. Sahip olduğumuz bilgi ve materyaller farklı sonuçlara ulaşmamıza yardımcı olabilir. Ancak bunları baz almak istemeyenlerin sorularının cevapsız kalacağı da aşikâr. Buna paralel olarak, her bireyin (varlığı sorgulayan veya cevap arayan) tatmin olacağı cevaplar farklı olacaktır. Çünkü bu arayışın sonunda kimi huzuru bulmak isterken, kimi de varlığından vazgeçmesine sebep olabilecek bir sonuçla karşılaşmamak isteyecektir. Veya vazgeçmesine engel olacak ufak bir yanıt yakalamak isteyecektir. Sonuç, öyle ya da böyle kimisini mutlu ederken, kimisini mutsuz edecektir. Çünkü net bir cevap bulmanın pek te mümkün olmadığı ortadadır.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;       Yokluğun durumu biraz daha farklıdır. Bunun maddi (para, ev vb.) yokluk olarak algılanması yanlış olur. Zira varlığa paralel olarak yokluğun da manevi bir durum olduğunun farkında olunması gerekir. Çünkü şu an günümüz popüler kültür ve emperyalist yaşam tarzına adapte olmuş halk ve insanların bu durumdan bi haber oldukları da ayrı bir konudur. Yokluk deyince, ilk düşünülen şey şu an var olan bizlerin öldükten sonra yok olacağı şeklindedir. Ancak aslında var olmadan önce de yok olduğumuzun bilincinde olmak şarttır. Çünkü olmayan tek bir hücrenin var olan bir canlı bünyesinde oluşması ve o hücrenin bir başka canlıda bir yumurtada hayat bulması oldukça enteresan bir olaydır. Hangi minerallerden oluştuk, hangi besin maddelerinin sonucunda açığa çıktık, bilinmeyen ve bilinmesi mümkün de olmayan (günümüz tıp sınırları dahilinde) bir durum. Varlık ve yokluk birbirini tamamlayan iki eylem olduğu gibi birbirinin zıttı görünen olgulardır da. İki kez yok olan varlığımızın, var iken de mutlak yokluğa erişeceğini zaten biliyoruz. Peki yokluğumuzun var olacağını varlığımızdan önce kim biliyordu? Elbette hiç kimse. Şunu anlıyoruz ki, var olmadan önceki yokluğumuz, var olduktan sonraki yokluğumuzla fiziksel olarak benzeşse de mental olarak aslında algılayabileceğimiz veya kaldırabileceğimiz şeylerden biraz daha fazlası gibi görünüyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;       Şu an ki varlığımızın sebeplerini ararken bakmadığımız bir yer; varlığımızdan önceki yokluğumuz. Maddesel olarak oluşum sürecimizden önce ne gibi sebepler veya ne gibi tesadüfler sahip olduğumuz varlığı elde etmemizi sağladı? Elimizde olmayan iki adet yokluk ve bir varlık sürecine sahibiz. Ancak varlık, yoklukla doldurulamayacak kadar değerlidir. Felsefik boyutlarını bırakın felsefeciler tartışa dursun, varlığınızın ikinci yokluğunuza kadar olan kısmının gerçek manasıyla &#39;var&#39; olmasını siz sağlayın.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/3190137524160691992/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/11/varlk-1-2-yokluk.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3190137524160691992'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3190137524160691992'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/11/varlk-1-2-yokluk.html' title='Varlık 1-2 Yokluk'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12006453838659744761</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzu_x1-wdLF1XRrAK3N9MSO2v6oMNTh6qTU9S3tY3QGojA3IJUvcDKwWPIfXFexZDGdVoVTUqGFyxblzGqClUp68OIsvHGr3oVRqdEVTc2nthUhJYLyyqt4Q_Zc-9hE966zegeoVqFUXda/s72-c/V%2526Y.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-186078097538173405</id><published>2011-05-21T22:30:00.001+03:00</published><updated>2011-05-21T22:30:28.629+03:00</updated><title type='text'>formspring.me</title><content type='html'>haydi sor sor :)... &lt;a href=&quot;http://formspring.me/nanikdepresiff&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://formspring.me/nanikdepresiff&lt;/a&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/186078097538173405/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/05/formspringme.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/186078097538173405'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/186078097538173405'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/05/formspringme.html' title='formspring.me'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-3584431416499604727</id><published>2011-04-10T23:09:00.001+03:00</published><updated>2011-04-10T23:09:47.304+03:00</updated><title type='text'>formspring.me</title><content type='html'>haydi sor sor :)... &lt;a href=&quot;http://formspring.me/aralmn&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;http://formspring.me/aralmn&lt;/a&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/3584431416499604727/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/04/formspringme.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3584431416499604727'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3584431416499604727'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/04/formspringme.html' title='formspring.me'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-6893554690306970518</id><published>2011-03-31T01:27:00.002+03:00</published><updated>2011-03-31T01:27:28.104+03:00</updated><title type='text'>Su, Sevgi, Nefret</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a a=&quot;K&quot; href=&quot;http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/196350_200943103259259_169238466429723_603676_1249046_n.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Denizler ve okyanuslar. Alabildiğine uçsuz bucaksız, bir  kıyıdan baktığında ufuktan ötesini göremediğin sular. İnsanın kulağına  çok basit geliyor aslında. Deniz ve okyanus. Biri birinden biraz daha  büyük. Sayı olarak biri diğerinden daha fazla. Tanım olarak  birbirlerinden farklılıkları olsa da aslında pek te farklı değiller.  Şöyle ki; iki Hidrojen ve bir Oksijen atomunun bir araya gelmesiyle su  molekülü oluşuyor ve bu moleküllerin milyonlarca, milyarlarca veya  trilyonlarca, hatta daha da fazlasının bir araya gelmesi denizleri ve  okyanusları oluşturuyor. Moleküller haricinde ihtiva ettikleri yine  milyonlarca canlı ve cansız bünyeyi barındırıyorlar. Ancak işin özünde  sadece iki Hidrojen ve bir Oksijen atomu var. Peki ya insan?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Buraya kadar anlattıklarım yapacağım teşbih için fikir edinme aşamasıydı. Şimdi insanı irdeleyelim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İnsan...  Dünya üzerinde milyarlarcası doğmuş, ölmüş ve yaşayan canlı türü. Bir  çok farklılıkları olan bir çok insan ırkı var. Asyalı, Afrikalı,  Avrupalı vs... Irk ve kişilik olarak farklılıkları olsa da aslında aynı  şeyleri yaşayıp ifa eden, farklı zaman ve mekanlarda bir çok ortak  paydayı farklı tarzlarda paylaşıp yaşamını idame ettiren  milyarlarcasıyız. Bir çok farklılığı kişilik ve bünyesinde barındırsa da  insan, (fizik ve mental yapısı farklı formlarda olmasına rağmen)  aslında iki şeyi istisnasız her biri taşır: sevgi ve nefret. Evet, su  molekülünün Hidrojen ve Oksijen ile oluşması gibi insan da yalnızca  sevgi ve nefret duygularının birleşmesiyle insan olur. Şöyle düşünelim;  insan hayatından bir çok şey gelip geçer ya da gelir ve kalır veya başta  vardır sonra gider. Örnek vermek gerekirse, anne &amp;amp; baba  sevgisi. Bu duygu doğduğumuz andan itibaren içgüdüsel olarak sahip  olduğumuz bir duygudur. Zamanla çocuk, öncelikle anneye bağlanır, sonra  baba sevgisi gelişir. Kötü ebeveynlere sahip çocukların ise  doğduklarında edindikleri sevgi, zamanla yerini nefret duygusuna  bırakır. Aklın bir köşesinde çok derin kazınan fikirler zaman geçse de  kaybolmaz. Bir çocuk, anne babasına karşı nefret ya da sevgisiz bir  yaklaşımda (nötr diyebiliriz) bulunamaz. Çünkü hissiyat dünyamızda şöyle  bir algı vardır; hayatmızın önemli yerlerinde bulunan kişiler veya  olgular ya sevgi ile barınır ya da nefretle. Nötr durabileceğimiz şeyler  ise bizim için önem teşkil etmeyen veya hayatımızın içine girmeyip  teğet geçen kişi ya da olgulardır. Sevgi ve nefret önem verdiklerimiz  üzerinde oluşur. Azalabiliteleri olsa da tamamen kaybolabilmeleri mümkün  değildir. Bu örneklemeye sevgilinizi, bir lideri veya bir arkadaşınızı  da katabiliriz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kişilerden başka farklı olgular üzerine  de insanın sevgi ve nefret duyabilme yeteneği oldukça gelişmiştir.  Ancak çok ince bir detay vardır burda. Bir insan bir müzik türüne veya  bir spor dalına nefret ve sevgi duyabilir. Bu olgulara karşın duyguların  oluşmasında olgu ve türlerin tek başına etkisi yoktur. Ana sebepleri  ancak ve yine insan kaynaklı olmak üzere bahsettiğimiz ve benzeri  olgulara bu duygular oluşup gelişebilir. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aslında  kulağa çok basit gelen ve hepimizin hemen her gün benzeri sebep ve  olaylarla yaşadığımız bu duyguların, iyi &amp;amp; kötü, güzel &amp;amp;  çirkin gibi karşıt algılarla başımıza geldiğinin farkında değiliz.  Yazımın başında verdiğim su örneğiyle sona gelelim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hidrojen  ve Oksijen. İki ayrı gaz atomu, bir kimyasal tepkime ve neticesinde  oluşan su. İnsan, oksijene bağımlı bir canlı. Oksijene olduğu gibi suya  da bağımlı. Ayrıca insan vücudunun %70 kadarının sudan oluştuğunu  biliyoruz. Hidrojen ise Oksijene göre insan için oldukça zararlıdır.  Hidrojen dolu bir ortamda nefes almaya çalışmak demek bir kaç saniyede  ölmek demektir(uçan balonları söylemek isterseniz, balona ateşle  yaklaşmamanızı tavsiye ederim, zira Hidrojen yanıcı bir gazdır). Bu  tanım ve açıklamalar neticesinde Hidrojeni nefrete, Oksijeni sevgiye  benzetebiliriz. Şöyle ki; oksijen yani mutluluk insanın her zaman  olmazsa olmazıdır. Hidrojen yani nefret ise insanı asabiyete sürükleyip  doz aşımında öldürebilecek kadar güçlüdür. Bu benzetmelerin sonucunda,  nefret olmasa daha güzel olur diyebilirsiniz, ancak insan vücudu  oksijensiz yaşayamadığı gibi susuz da yaşamını sürdüremez. Bir kez daha  tekrarlayalım; su, iki Hidrojen ve bir Oksijen. Peki insan? Evet! &lt;b&gt;&#39;Nefret&#39;&lt;/b&gt; ve &lt;b&gt;&#39;Sevgi&#39;&lt;/b&gt; ...&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a a=&quot;A&quot; href=&quot;http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/196350_200943103259259_169238466429723_603676_1249046_n.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;250&quot; src=&quot;http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/196350_200943103259259_169238466429723_603676_1249046_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/6893554690306970518/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/su-sevgi-nefret.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/6893554690306970518'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/6893554690306970518'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/su-sevgi-nefret.html' title='Su, Sevgi, Nefret'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-8279099488268347378</id><published>2011-03-26T02:08:00.000+02:00</published><updated>2011-03-26T02:08:32.736+02:00</updated><title type='text'>kısa giriler...</title><content type='html'>&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot; &#39;hayattan bir beklentim yok&#39; diyenler, bu dünyada ki en büyük &quot;istemem yan cebime&quot;cilerdir.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;hayaline  sarıldım, yorganımı çektim, sıcacık ayaklarınla buz kesmiş ayaklarımı  ısıtıyorum. nefesin süzülürken boynumdan ellerimle sıkıca tutuyorum  seni; yanımdaymışçasına. seni sevmekten alıkoyamıyorum kendimi...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;saçlarım  beyazladı, beyazlamasını umduğum bir günde. dişim kırıldı, ağzımdan kan  kusmak istediğimde. bir sen kırılma diye sustum, kendime saygı  duyduğumdan değil...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;öteleyebileceğimiz  bir zaman dilimi içerisinde, özgüvenimizi şevk ile biriktirip zevk ile  harcayalım. ne de olsa elimize geçtiğinde hep harcıyorduk. bu kez de  zengin taklidi yaparız...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;gözlerim  kalbimi hep kıskandı. çünkü kalbimin gördüğü gerçek güzelliklere  karşın, gözlerim hep yapay ve sahte güzellikler gördü...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;sessizliğimi  yırtıp parçaladım tek başıma. sonra üzüldüm, hissiyatımı en derinden  anlatabilen bu sükun olguya. her daim arkamda dururken, sanırım ihanet  etmiştim ona...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/8279099488268347378/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ksa-giriler_26.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/8279099488268347378'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/8279099488268347378'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ksa-giriler_26.html' title='kısa giriler...'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-4753335167555432482</id><published>2011-03-26T02:04:00.000+02:00</published><updated>2011-03-26T02:04:14.588+02:00</updated><title type='text'>Kırık Bir Düş</title><content type='html'>&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot; style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;bir düş vardı, yarım yamalak hatırladığım&lt;br /&gt;
kırık dökük anıların arasında hayatta kalmaya çabalayan&lt;br /&gt;
loş zihin odalarımda, eskimiş mutlulukların arta kalanlarıyla&lt;br /&gt;
bir gün daha kurulabilmek için mücadele eden&lt;br /&gt;
bir düş vardı&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot;&gt;seninle, savaşa bir ayağı çukurda giren&lt;br /&gt;
ve dimdik ayakta kalıp yeniden dirilen....&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/4753335167555432482/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/krk-bir-dus.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/4753335167555432482'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/4753335167555432482'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/krk-bir-dus.html' title='Kırık Bir Düş'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-3072851351675560480</id><published>2011-03-26T01:53:00.000+02:00</published><updated>2011-03-26T01:53:18.570+02:00</updated><title type='text'>kısa giriler...</title><content type='html'>&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;hayatın  dayatmaları arasında sıradanlaşan benliğimi özel hissettirebilen yegâne  varlıksın. beni ben yapan şey de zihnim ve ruhumda uyandırdığın  hayranlık...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;spastik bir aşk benimkisi. ne aşağılanacak ne de küçümsenecek türden. saf, çocuksu ve bitmek bilmeyen...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/3072851351675560480/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ksa-giriler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3072851351675560480'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3072851351675560480'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ksa-giriler.html' title='kısa giriler...'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-9195290544599287616</id><published>2011-03-26T01:49:00.002+02:00</published><updated>2011-03-26T01:52:01.120+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;blockquote&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a a=&quot;O&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBL8w9FcZ98qCLkiFPNNFKrBC46z_luuBK8wmPgBDHP2D-lUPw949yPLtdAAd-tZyIO4xr7fmi_Qa6Q87lTWGCUH4_2ZGpt7BqiWUmPTBtwYErnZS_pTrfYBLCcpXvRnuXqKYP29u9ylk/s1600/Alone_by_Polasko.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBL8w9FcZ98qCLkiFPNNFKrBC46z_luuBK8wmPgBDHP2D-lUPw949yPLtdAAd-tZyIO4xr7fmi_Qa6Q87lTWGCUH4_2ZGpt7BqiWUmPTBtwYErnZS_pTrfYBLCcpXvRnuXqKYP29u9ylk/s320/Alone_by_Polasko.jpg&quot; width=&quot;212&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;Yağmurla çıktım sokağa ve kendime damlalara bıraktım. Her düşen  damlayı yakalamaya çalışırcasına ellerimi uzandığınça açtım ve ellerimde  dağılıp tekrar ufak damlalar haline dönüşmelerine izin verdim. Rüzgara  aldırmadan, hasta olurum diye düşünmeyerek ne şapka ne bir mont aldım  üstüme; tek derdim yağmurla dans etmekti. Normalde dans etmeyi  beceremesem de, içten ve özgürce dans ettim, fütursuzca. Kimi kaçışıyor  sağa sola ıslanmamak için, kimi elinde şemsiyesiyle yağmura aldırmadan  yoluna devam ediyor, kimisi de bana bakıp gülüyordu. Belki deli  sandılar, belki de başka birşey. Ama ben onların düşünceleriyle  ilgilenmek yerine, kendimi en özgür hissettiğim şeyi yaptım. Çünkü  hayat, esaret altında geçen bir hikaye. Çünkü hayat özgürlük kisvesi adı  altında kişiye oyunlar oynamayı seven bir yalancı, bir düzenbaz . &lt;b&gt;Ben  ise umursamıyorum; ne hayatı ne de tanımadığım yargıç üsluplu  insanları. Yaşanılacak şeyleri erteleyip, yarın yaparım diyerek hayat  trenlerini bekleten ve beklemekten sıkılan hayatlarını kaçıranları.&lt;/b&gt;  Gözümle gördüklerimden korkmadan basitçe üstüne gitmek ve arzuladığım  düşleri paçasından bile olsa yakalamak tek umursadığım. Kaçırdıklarıma  ağıtlar yakmak yerine, deneyipte kaybettiklerime &#39;boşver&#39; demek daha  makul gelir bana. O yüzden gözlerimi kocaman açtım, başımı gökyüzüne  kaldırdım ve yağmurun gözlerime damlamasına müsade ettim. Rahatsızlık  vermiyordu; elde etmek istenilen şeylerin çaba gerektirdiği düşüncesi  sayesinde. Düşüncelerimi yıkadım, arzularımı temizledim; ruhumu kirleten  dünyaya inat&amp;nbsp; benliğimi sterilize ettim. Gerçekten sahip olduklarımın  elle tutulur şeyler olmadığını bir kez daha hatırladım. Ellerimle  tutabileceğim tek şeyin ise sen olduğunu inkâr etmiyorum; sen bana  ellerini uzattığın müddetçe...&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/9195290544599287616/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/yagmurla-cktm-sokaga-ve-kendime.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/9195290544599287616'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/9195290544599287616'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/yagmurla-cktm-sokaga-ve-kendime.html' title=''/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBL8w9FcZ98qCLkiFPNNFKrBC46z_luuBK8wmPgBDHP2D-lUPw949yPLtdAAd-tZyIO4xr7fmi_Qa6Q87lTWGCUH4_2ZGpt7BqiWUmPTBtwYErnZS_pTrfYBLCcpXvRnuXqKYP29u9ylk/s72-c/Alone_by_Polasko.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-4997694470541545747</id><published>2011-03-26T01:47:00.000+02:00</published><updated>2011-03-26T01:47:34.882+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2acN-lyO7rgK7P9x6HBvn8LLYD-5U6wO_6iHypjlSwlZNPTnyRTJmviAkZ0-10X9HWdN44S96xTnEaisNR53X0IpMoKdXdFoWPhRFWgK6ijWSnh2QECqzLUK46NyBzeMOtVg6mOP3THE/s1600/light-37.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2acN-lyO7rgK7P9x6HBvn8LLYD-5U6wO_6iHypjlSwlZNPTnyRTJmviAkZ0-10X9HWdN44S96xTnEaisNR53X0IpMoKdXdFoWPhRFWgK6ijWSnh2QECqzLUK46NyBzeMOtVg6mOP3THE/s320/light-37.JPG&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;ıssız  bir sokakta uzun yıllar önce dikilmiş bir sokak lambası gibiyim. yaz,  kış mevsim mevsim aynı yerde dimdik ayakta. kimi ilan yapıştırmış, kimi  afiş bağlamış, kimi dibime çöp bırakmış. lambamın son kullanma tarihi  geçeli ise bayağı zaman olmuş ama tekleye tekleye çalışmaya devam  ediyor. ben ise tüm yalnızlığımla aynı yerde durmaya devam ediyorum;  hiçkimsenin farkında olmadan... &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/4997694470541545747/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ssz-bir-sokakta-uzun-yllar-once.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/4997694470541545747'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/4997694470541545747'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ssz-bir-sokakta-uzun-yllar-once.html' title=''/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2acN-lyO7rgK7P9x6HBvn8LLYD-5U6wO_6iHypjlSwlZNPTnyRTJmviAkZ0-10X9HWdN44S96xTnEaisNR53X0IpMoKdXdFoWPhRFWgK6ijWSnh2QECqzLUK46NyBzeMOtVg6mOP3THE/s72-c/light-37.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-5003370780112306841</id><published>2011-03-26T01:45:00.000+02:00</published><updated>2011-03-26T01:45:10.634+02:00</updated><title type='text'>kısa girilerim...</title><content type='html'>&lt;blockquote&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;varlığın da yokluğun da, uç noktalarda yaşadığım hayatımın terazisini dengesizleştiriyor. bir orta yol bulmak ne mümkün?..&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/h6&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;Yatmadan önce &#39;düşlerimi&#39; fırçalamayı unutmuşum. Sabah uyanıp aynaya baktığımda gördüğüm manzara; &#39;hepsi çürümüşler&#39;...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;gözlerimi   kapatıp sessizliği dinleyeyim dedim. dedim ama aklımda kaos haline   dönüşen sensizliğe karşı ayaklanan düşüncelerim o kadar yoğundu ki,   gürültüden kendimi bile duyamıyordum...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;i&gt;&lt;span&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;&quot;patlayıp irinini dışarı atan sivilce de benim, onu sıkan parmak ta benim, acısı da benim. kötüsüyle de iyisiyle de bu &quot;ben&quot;im...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;/blockquote&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/5003370780112306841/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ksa-girilerim.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5003370780112306841'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5003370780112306841'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ksa-girilerim.html' title='kısa girilerim...'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-1070759235523289852</id><published>2011-03-24T17:47:00.002+02:00</published><updated>2011-03-24T17:47:49.944+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;dünyaya  çalışmak için mi geliyoruz? karnımızı doyurmak için mi? yoksa sevişmek  için mi? peki mutluluk nerede? herşeye sahip olup sevinci yitirmek ise  kaderimiz mi olmalı? tadından yenmeyecek bir tatlı gibi gösterdikleri  dünyanın en acı biberden acı olduğunu farketmek ne kadar güç olabilir?  bunu anlamak için ruhumuzu mu kaybetmeliyiz? yitip giden günlerin  hesabını sorabilecek bir muhatap bulamayacağınızdan eminim...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/1070759235523289852/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/dunyaya-calsmak-icin-mi-geliyoruz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1070759235523289852'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1070759235523289852'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/dunyaya-calsmak-icin-mi-geliyoruz.html' title=''/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-9142435120860882496</id><published>2011-03-24T17:46:00.000+02:00</published><updated>2011-03-24T17:46:46.629+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot; style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;bir  yaprak düşün. aldanmaya müsait, saf ve tek başına. ilkbaharın yalancı  güneşine kanıp açan, sonra yağmurla ıslanan. sonbaharla dalından kopan  ve kuruyan, kaybolup giden. insan da onun gibi saf, kırılgan, aldanmaya  müsait. zamanla çıkardığı derslele olgunlaşan, zamanı geldiğinde ise  yerini terkeden. iki farklı yaşam biçimi ve bir o kadar benzer  hikayelere sahip...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a a=&quot;4&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhy-CW1-DZ03nE2mQBGf6lqkGxzGpUMJscT4GifQNao554hysqlzgChsptJ4epe_xHMZ_moClfn6DdBUFZkVQM_H_lUwxCc7xg0OsWTIswXQscLYSgo9zaOOw7pKqrWNSdbLrbBRQtkXJc/s1600/09dc6e169ecae3dd2482eeeefd06b3c6_full.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;250&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhy-CW1-DZ03nE2mQBGf6lqkGxzGpUMJscT4GifQNao554hysqlzgChsptJ4epe_xHMZ_moClfn6DdBUFZkVQM_H_lUwxCc7xg0OsWTIswXQscLYSgo9zaOOw7pKqrWNSdbLrbBRQtkXJc/s400/09dc6e169ecae3dd2482eeeefd06b3c6_full.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/9142435120860882496/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/bir-yaprak-dusun.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/9142435120860882496'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/9142435120860882496'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/bir-yaprak-dusun.html' title=''/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhy-CW1-DZ03nE2mQBGf6lqkGxzGpUMJscT4GifQNao554hysqlzgChsptJ4epe_xHMZ_moClfn6DdBUFZkVQM_H_lUwxCc7xg0OsWTIswXQscLYSgo9zaOOw7pKqrWNSdbLrbBRQtkXJc/s72-c/09dc6e169ecae3dd2482eeeefd06b3c6_full.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-5204738293500825707</id><published>2011-03-24T17:14:00.000+02:00</published><updated>2011-03-24T17:14:14.924+02:00</updated><title type='text'>.....</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbC0VN3VjAqOJfEvPonSRlKiE_owFDyX7kymmDlydlnZD-Fd-5JkvycvG2ah_sD2RE-Ce5RneGgKqYiOQh5H-cqOcDoriK6obJjO7ra-YFxlQEDzroTT1jaR0CBEcBoS4UHA9msPc_D3E/s1600/reWalls.com-24106.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbC0VN3VjAqOJfEvPonSRlKiE_owFDyX7kymmDlydlnZD-Fd-5JkvycvG2ah_sD2RE-Ce5RneGgKqYiOQh5H-cqOcDoriK6obJjO7ra-YFxlQEDzroTT1jaR0CBEcBoS4UHA9msPc_D3E/s320/reWalls.com-24106.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;h6 class=&quot;uiStreamMessage&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}&quot; style=&quot;font-family: inherit; font-weight: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;messageBody&quot;&gt;henüz  toprağın altına dahi işleyen yağmur suları kurumadan gelen güneşe  aldanma. yağmur bu denli çok yağınca arkasından kavurucu bir sıcak  gelmez. tıpkı yapma ihtimalin olmadığı şeyleri kendini boşlukta  hissettiğin zamanlarda yapman gibi... küçük ve kısa mutluluklar derinine  işleyen yaralarını kökünden silemez...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/5204738293500825707/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/blog-post_6497.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5204738293500825707'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5204738293500825707'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/blog-post_6497.html' title='.....'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbC0VN3VjAqOJfEvPonSRlKiE_owFDyX7kymmDlydlnZD-Fd-5JkvycvG2ah_sD2RE-Ce5RneGgKqYiOQh5H-cqOcDoriK6obJjO7ra-YFxlQEDzroTT1jaR0CBEcBoS4UHA9msPc_D3E/s72-c/reWalls.com-24106.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-1747988552015193954</id><published>2011-03-24T17:08:00.001+02:00</published><updated>2011-03-24T17:09:12.850+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIHXEPdMvgu0jrVg3U4KDIoBL34BjglGh9gSgixpzD-d3ji4PLfeItKRWm0kBxe0HtZa4WUljRWbOZyO-60dAgpqIJ-shQil2Ymj_NrDVERIycLVmgdawnn-JV85YJxAJM5l7MQK9WT9c/s1600/turkish-coffee_medium.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIHXEPdMvgu0jrVg3U4KDIoBL34BjglGh9gSgixpzD-d3ji4PLfeItKRWm0kBxe0HtZa4WUljRWbOZyO-60dAgpqIJ-shQil2Ymj_NrDVERIycLVmgdawnn-JV85YJxAJM5l7MQK9WT9c/s320/turkish-coffee_medium.jpg&quot; width=&quot;238&quot; /&gt;&lt;/a&gt;inanmasam da fallara, arada bir kahvemi içer,&lt;br /&gt;
faldan anlayana baktırırım fincanımı; neler var acaba diye.&lt;br /&gt;
tesadüf diyebilirsin, belki inanmayabilirsin de,&lt;br /&gt;
ancak hep aynı kelimeyle karşılaşmaya aşina oldum. aşk...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/1747988552015193954/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/inanmasam-da-fallara-arada-bir-kahvemi.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1747988552015193954'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1747988552015193954'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/inanmasam-da-fallara-arada-bir-kahvemi.html' title=''/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIHXEPdMvgu0jrVg3U4KDIoBL34BjglGh9gSgixpzD-d3ji4PLfeItKRWm0kBxe0HtZa4WUljRWbOZyO-60dAgpqIJ-shQil2Ymj_NrDVERIycLVmgdawnn-JV85YJxAJM5l7MQK9WT9c/s72-c/turkish-coffee_medium.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-1667950895961778850</id><published>2011-03-24T17:07:00.001+02:00</published><updated>2011-03-24T17:07:16.624+02:00</updated><title type='text'>.....</title><content type='html'>insanoğlu, konu aşk olunca sahip olduğu zekanın yüzde on&#39;unu kullanabilseydi eğer, mutsuzluğunu gizlemeye çalışan bu kadar çok hüzünlü kadın ve erkek olmazdı...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/1667950895961778850/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/blog-post_24.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1667950895961778850'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1667950895961778850'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/blog-post_24.html' title='.....'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-2325012932239413371</id><published>2011-03-24T17:06:00.002+02:00</published><updated>2011-03-24T17:06:53.783+02:00</updated><title type='text'>.....</title><content type='html'>yarım bıraktığın şeylerin üstünden çok zaman geçtiyse, döndüğünde kalanları bıraktığın gibi bulamayacağın ortada. o yüzden ardında kalanlara dönme, buna sebep olanın peşinden git. çünkü hayal kırıklıkları geride bıraktıkların gibi bayatlamaz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
14 Mart 2010</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/2325012932239413371/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/blog-post.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/2325012932239413371'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/2325012932239413371'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/blog-post.html' title='.....'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-5297964529574479550</id><published>2011-03-12T03:16:00.000+02:00</published><updated>2011-03-12T03:16:35.091+02:00</updated><title type='text'>Ritüel</title><content type='html'>Gece sessizliğinin yarattığı uğultuyu duyamayacak kadar erken yatardın. Belki hayatın düzenine ayak uydurmaktan belki de alışık olmadığından. Bense, sen uyumadan uyuyamazdım. Sen rüyalara dalana kadar gözlerimi o karanlık odamızda kapalı tutar, nefes alıp verişini takip ederek uykuya dalıp dalmadığını anlamaya çalışırdım.Aradan geçen kısa bir sürenin ardından uyuduğunu hissedince gözlerimi açar, karanlık gecenin içinde yüzünü görmeye çalışırdım bütün gücümle. Sokaktan gelen cılız ışıkların sayesinde gölgelenen yüzünü farkettiğimde ise tüm dünyamın odak noktası oluverirdin. Dudaklarından ruhunu okur, göz kapaklarının ardındaki o derin hisleri görür ve teninin o saf duru güzelliğinden aşka doyumsuzluğunu güzel kokunla içime çeker, özümserdim. Yarın erkek kalkma derdim olsa da, ruhumu hassasiyetle doyurabildiğimce aşkınla doyururdum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uyruken her dönüşünde saçların yüzünü örtmeye çalışır, ben izin vermezdim. Seni yaşamaya engel olamazdı hiçbirşey bana. O kadar ki ritüel haline getirmiştim bu senden gizli aşk seanslarımı. Sana söylesem, belki büyüsü bozulacaktı. Belki sen de yapmak isteyecektin. Belki farklı bir ruh halimiz olacaktı. Ancak, bencil olabildiğim tek özel şeyimi paylaşamazdım, seninle bile. Bırakayım, aşkımı bil, kalbimi tüm şehvetin ve arzunla doldur, aşka doy aşka doyur. Ama dünyaya tek gelen ve gidecek olan ruhumun terbiyesi bana özel olsun...&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQFkzHCWE5pniNwiw8oDpZWggaWQeT4eXDQSFJUF_yXbospG8yidP4l0B3bie09Tjv3o1qr9nG-GRZUO0PNGT7YQDpMHYSvTj664q-LyRRqUUTmxJcRqKjeHeQFJoZdGWDwCGRbe6mTUY/s1600/reWalls.com-18549.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left:1em; margin-right:1em&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;225&quot; width=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQFkzHCWE5pniNwiw8oDpZWggaWQeT4eXDQSFJUF_yXbospG8yidP4l0B3bie09Tjv3o1qr9nG-GRZUO0PNGT7YQDpMHYSvTj664q-LyRRqUUTmxJcRqKjeHeQFJoZdGWDwCGRbe6mTUY/s400/reWalls.com-18549.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/5297964529574479550/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/rituel.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5297964529574479550'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5297964529574479550'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/rituel.html' title='Ritüel'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQFkzHCWE5pniNwiw8oDpZWggaWQeT4eXDQSFJUF_yXbospG8yidP4l0B3bie09Tjv3o1qr9nG-GRZUO0PNGT7YQDpMHYSvTj664q-LyRRqUUTmxJcRqKjeHeQFJoZdGWDwCGRbe6mTUY/s72-c/reWalls.com-18549.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-9126481952174078985</id><published>2011-03-06T17:03:00.000+02:00</published><updated>2011-03-06T17:03:25.649+02:00</updated><title type='text'>çıkarlarını düşünmeyenler</title><content type='html'>&lt;blockquote&gt;&lt;b&gt;&quot;…çıkarlarını düşünmeyenler unutulacaktır. Her olayda bir kenara çekilenler gerçekten de bir kenarda kalacaklardır. Yaptıkları işlerin gizli kalmasını isteyenler, bunda başarıya ulaşacaklardır. Kimse, onların varlığıyla tedirgin olmayacaktır. Bir gün öldükleri zaman, arkalarında küçük bir iz, bir anı, bir gözyaşı, bir eser bırakmadan yok olacaklardır. Gazetedeki ölüm ilanı bile, yedinci sayfada bir kenarda kalacak, kimsenin gözüne çarpmayacaktır. Hayattan çıkarı olmayanların, ölümden de çıkarı olmayacaktır. Ölüm bile onların adlarını duyurmaya yetmeyecektir. Herkesin mezarında güller ve menekşeler büyürken, onların mezarlarını otlar bürüyecektir. Mezarları bir kenarda kalmasa bile, büyük ve muhteşem anıtların arasına sıkışıp kaybolacaktır. Cennetteki muhallebicide de garson onlarla ilgilenmeyecektir. Ağız tadıyla bir keşkül yiyemeden masadan kalkacaklardır. Hayattan çıkarı olmayanların hayatı , çıkmaza sürüklenecektir. Kendini beğenmişliğin cezasını daha bu dünyadan çekmeye başlayacaklardır. Sıkıntılarını kimseyle paylaşmasını bilmedikleri için, yalnız başlarına ıstırap çekeceklerdir. Duygu alıverişinden nasipleri olmayacaktır. Duygusuz, hareketsiz, tatsız bir hayat yaşadıkları sanılacaktır. Çektikleri acılarla, yüzlerinin buruşmasına, saçlarının beyazlaşmasına izin verilmeyecektir. Güldükleri zaman sevinçli, ağladıkları zaman kederli oldukları sanılacaktır. Hayattan çıkarları olmadığı da asla kabul edilmeyecektir. Böyle bir yanlışlığa düşülmeyecektir. Aslında, hayattan çıkarları olduğu ispat edilecektir, çıkarlarını korumak için canları çıktığı halde, bunu beceremedikleri için, çıkarları yokmuş da birşey beklemiyormuşçasınagillerden göründükleri yüzlerine vurulacaktır. Onlar da bu saldırılara bir karşılık bulamayacaklardır. Kendilerini yokladıkları zaman, bütün ileri sürülenlerin gerçek olduğunu, hayatlarını boş yere harcadıklarını, ne yazık ki artık çok geç kaldıklarını onlar da açık ve seçik olarak göreceklerdir. İşte o anda dahi, delice bir harekette bulunmalarına, anlamsız bir hayatı anlamlı bir şekilde bitirmelerine göz yumulmayacaktır. Kendilerini öldüremeyeceklerdir. Onlara anlatılacaktır ki, böyle bir davranış bütün yaşamlarıyla çelişki içindedir, gerçekle ilgisi yoktur: Kendilerini öldürürlerse, onlar hakkında varılan isabetli yargıları çürütmek için gene boş bir çaba göstermiş olurlar. Bu hiçbir şeyi değiştirmez. Onlar, bu rezilliğe de katlanarak sürünmeye devam edeceklerdir. hayatlarıyla yanlış olanların ölümleriyle doğru olmalarına imkan var mıdır? Hayattan çıkarı olmamak, hem tanrının hem de insanların gözlerinde affedilmez bir suçtur; Gelişip yayılmaması için gerekli her türlü tedbir alınacaktır. Bütün tarih, bütün iktisat, bütün sosyoloji, bütün psikoloji, kısaca bütün lojiler, hayatın çıkarcılığa dayandığını göstermek için yırtınacaklardır, yırtınmalıdırlar. “Ben çıkarıma bakarım” diyeceksiniz, bunun için “babamı bile tanımam” diyeceksiniz. Kimseyi tanımayacaksınız; hele hayattan çıkarı olmayanları hiç!&quot;&lt;/b&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
Tutunamayanlar &#39; dan alıntıdır...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihvRdu3L_R4Mr7eIDR6Rg8qO8-fO4qwDlffGND5Eis5lveKdvV4OByNbLIyshWw86MqaqEJNZ1Tw1E0rsofDDFpQfRv1464vczyHc42zTllMatfP-WfWkX4wIP-dv7W_FYttAprtohQow/s1600/tutunamayanlar.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left:1em; margin-right:1em&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;300&quot; width=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihvRdu3L_R4Mr7eIDR6Rg8qO8-fO4qwDlffGND5Eis5lveKdvV4OByNbLIyshWw86MqaqEJNZ1Tw1E0rsofDDFpQfRv1464vczyHc42zTllMatfP-WfWkX4wIP-dv7W_FYttAprtohQow/s400/tutunamayanlar.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/9126481952174078985/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ckarlarn-dusunmeyenler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/9126481952174078985'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/9126481952174078985'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ckarlarn-dusunmeyenler.html' title='çıkarlarını düşünmeyenler'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihvRdu3L_R4Mr7eIDR6Rg8qO8-fO4qwDlffGND5Eis5lveKdvV4OByNbLIyshWw86MqaqEJNZ1Tw1E0rsofDDFpQfRv1464vczyHc42zTllMatfP-WfWkX4wIP-dv7W_FYttAprtohQow/s72-c/tutunamayanlar.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-7917102030803548768</id><published>2011-03-06T14:40:00.004+02:00</published><updated>2011-03-06T14:46:35.305+02:00</updated><title type='text'>Kış Güneşi</title><content type='html'>Karanlık ve bulutlu günlerin ardından gelen, berrak bir gökyüzü ve tüm kış o görkemli yüzünü bugüne saklayan, tüm ihtişamıyla içimi ısıtan güneş. Fazla vakit kaybetmeden soluğu deniz kenarında aldım. Hafta sonunu bulan bu sıcak gün ise insanları sokağa çıkmaya teşvik etmek için yeterli bir sebepti. Kalabalığın içine karıştım. Üzerime gelir gibi heryerden insan yağmuru... Plastik bir bardakta çay alıp oturdum bir köşeye. Sağ tarafımda boyama kitabı ve oyuncak satanlar, arkada çiçek satan romanlar, solda taksiler ve karşımda bir büfe. Kimi karın doyuruyo, kimi ekmek parasının peşinde. Sevgilisiyle günün tadını çıkaranlardan bahsetmiyorum bile. Çünkü onların yokluğu, yadsınamayacak bir eksiklik olurdu. Daldım biraz, gürültü ve seslerle. &lt;br /&gt;
     Mutluluk ve arayışın ne boyutlarda sorgulanması gerektiği konusunda tereddütlerim vardı, evet, ama şu güzel günde düşünülecek belki de en son şeydi. Çünkü bu denli çok insan içinde bir tek mutsuz insan ben olamazdım. Ancak mutsuzluk sebepleri arasında kıyas yapmak gerekirse, kendimi herkesin dışında tutarım. Somut şeyler uğruna gözyaşı dökebilecek biri olmadığımdan kaynaklansa gerek. Ama hayatın her insanın bünyesinde yarattığı tepki bir olmuyor. Ya da insanların bakış açıları, öngörü ve hoşnut olma seviyeleri gibi. Hayatı göğüsleyebilme cesareti ise apayrı birşey. Bu yüzdendir ki, mücadele kelimesinin yanına en yakışan kelime &quot;hayat&quot;. Soylu kraliyet ailelerinden tutun da evsizlere ve aç susuz insanlara kadar herkesin birleştiği ortak payda. Kimine altın tepside sunulur, kimine kese kağıdıyla. Birbirlerinden ayrıldıkları konu ise, kişinin bundan ne anladığı ve bununla ne yaptığıdır.&lt;br /&gt;
     Oturduğum yerde derin derin düşünüyordum bunları, hep sorgulanan ögeler. Güneş inceden gözlerime vururken çayımın bittiğini farkettim. Sanırım daralmak için yanlış zaman olmalıydı. İklim uygun olsa da. Martılar ötmeye devam ede dursun; kasvetli evime döneyim bende...&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOfQF0AtalLCyrcxpt4jqnNwBPqgfrmNRnjVuuF2dBJNiq1x3akwXOM5JUhJH7fa5RhY_RwqiHaMPiA0rkxqHH6kpGgobmpA1nQZ9uKE6rmYuGxBZbMgjvcAa6h2GskfHty5MFn7uVNmk/s1600/mart%25C4%25B1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left:1em; margin-right:1em&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;254&quot; width=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOfQF0AtalLCyrcxpt4jqnNwBPqgfrmNRnjVuuF2dBJNiq1x3akwXOM5JUhJH7fa5RhY_RwqiHaMPiA0rkxqHH6kpGgobmpA1nQZ9uKE6rmYuGxBZbMgjvcAa6h2GskfHty5MFn7uVNmk/s400/mart%25C4%25B1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/7917102030803548768/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ks-gunesi.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/7917102030803548768'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/7917102030803548768'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/03/ks-gunesi.html' title='Kış Güneşi'/><author><name>arif alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16710832940910983576</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCEyMn5Ow4SIRty4bRjqDEFQr9zVy-Sa9BZBpibUxNxk4tGgChtaIPU_Bxe9mfHOIwbktmYDk5tugOAuUKgAWCMIAWchaLbFmnXPh-4fVbeVY_1O6DVTLgDDLeG33Xd0I/s220/iticu_heng20_04102010_025.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOfQF0AtalLCyrcxpt4jqnNwBPqgfrmNRnjVuuF2dBJNiq1x3akwXOM5JUhJH7fa5RhY_RwqiHaMPiA0rkxqHH6kpGgobmpA1nQZ9uKE6rmYuGxBZbMgjvcAa6h2GskfHty5MFn7uVNmk/s72-c/mart%25C4%25B1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-8414716590797187242</id><published>2011-02-09T13:05:00.000+02:00</published><updated>2011-02-09T13:05:04.038+02:00</updated><title type='text'>Arayış</title><content type='html'>Hiçbir işimin olmadığı, her zamanki sıradan günlerimden biriydi. Gece  yarısına kadar iç çatışmalar, iç hesaplaşmalarla vakit geçirdikten  sonra, aylardır uykudan mahrum bıraktığım bedenimi,yine geç bir saatte  pek istekli olmasam da uykunun o şefkatli ve huzurlu ellerine teslim  edivermiştim. Şans bu, pek nadir rüya görürüm. Yine şanslı bir günümdü.&lt;br /&gt;
Merdivenlerden  çıkıyordum. Katlarında hiçbir kapının olmadığı, sıradan, dar  sayılabilecek, dönemeçli olmayan bir apartmanda gibi hissettim kendimi.  Işığın kuvvetli oluşu ve sönmek bilmemesi ise gözden kaçırılamayacak  kadar garipti. Çıkmaya devam ettim katları, biraz korkarak, biraz da  merakla. Ne koşar adım, ne de ağır aksak, alabildiğine sükunet  içindeymişçesine devam ettim. Devam ettikçe her katta ve her adımda  hiçbir farklılığın olmayışı ise içimi ürperten bir deja vu idi adeta.  Merdiven boşluğundan bakmayı isterdim ancak boşluk yerinde duvar  örülüydü. Bir ara soluklanmak istedim ve bu durumu anlamlandırmak adına  düşümem gerekti. İçimde ise aradığım ancak bir türlü bulamadığım bir  şeye ya ulaşacağım ya da yine erişemeyeceğim şeklinde bir his vardı.  Aşağıya inmek ise kendimi cesaretsiz, korkak ve aptal biri gibi  hissettirebilirdi. Hayır, bir başkasının gözünde böyle görünmek ile  kendime böyle görünmek farklı olamazdı. Bu yüzden fütursuzca ilerlemeye  karar vermiştim. Çıktım; yorulsam da çıktım. Ama bu yol bitmek  bilmiyordu. Sanırım yetmişten fazla kat geçtim. Daha az da olabilirdi,  çünkü sayabileceğimden fazlaydı. İki kat daha çıkmıştım, adımlarıma  devam ediyordum ve bir anda ışıklar sönmüştü. Kas katı kesilmiştim.  Olduğum yerde kaldım. Tam umudumu kaybederken tekrar gelmişti ışıklar. O  an düşündüğüm ilk şey kobay farelerin labirentlerde oynandığı gibi biri  veya birilerin de benimle oynadığıydı. Biraz kızgın ve hala biraz  korkak adımlarla bu sonu gelmez yolu sürdürdüm. Yorgunluk çöküvermişti  üzerime, sanki sırtımda bir yük var ve her bir merdiveni adımlarken bu  yük artıyordu bu bitmek bilmeyen sıkıcı yolda. Artık umarsızca devam  ediyordum, sırf kendimi kendi gözümde küçük düşürmemek için.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yine  diğerleri gibi aynı bir kata daha çıkmıştım. Bu katın üstünde de farklı  birşey beklemiyordum. Merdivenlere bakarak ve biraz da dalgın gözlerle  çıkmaya devam ettim. Sağa doğru döndüm ve merdiven bulmayı umduğum yerde  bir kapı buldum. Çok heyecanlanmıştım, ellerim titriyordu. Sola doğru  döndüm ve duvarda &#39;Kat 140&#39; yazıyordu. Çok şaşırsam da mantıksız  gelmiyordu, zira hangi kattan çıkmaya başladığımı bilmiyordum bu binaya.  Kapıya döndüm, kolu çevirdim ve içeriye girdim. Bir hışımla daldığım bu  yer loş ışıklı bir odaydı. Bir anda gözümden yaşlar akmaya başlamıştı.  Daha nereye kadar sürebilirdi bu sıkıntı? İç sesimin savurduğu isyan  içerikli cümleler dudaklarımdan dışarı fırlıyordu. O esnada bir ayak  sesi duydum. Karşıdan gelen kişi bir kadındı ve bana &quot;Hoşgeldin!&quot; dedi.  Dilim tutulmuştu resmen,cevap verememiştim. Bana doğru yaklaşıyordu ama  bu yer o kadar karanlıktı ki yüzünü seçemiyordum. Sonra, &quot;Geciktin.  Sanırım neler olduğunu merak ediyorsun değil mi?&quot; dedi. Ben sadece  &quot;Evet&quot; diyebildim. &quot;Yıllardır aradığın ama kimi zaman yüzleşmekten  korktuğun, kimi zaman da ne olursa olsun diyerek bulmaya çalıştığın ve  bulamadığın şeyin ucuna kadar geldin.&quot; dedi bana. Biraz merak ve  şaşkınlıkla &quot;Aradığım şeyin ne olduğunu henüz ben çözememişken bana  beklediğimin ne olduğunu sen mi biliyorsun?&quot; dedim. Kadın &quot;Evet!  Biliyorum.&quot; dedi. &quot;Peki nedir?&quot; diye sordum. Adeta ter döküyordum.  Kalbim de hızla çarpmaya başlamıştı ancak yerimden bir adım  kıpırdayamıyordum. Ve cevap verdi: &quot; Aradığın ama bir türlü ulaşamadığın  şey benim. İdealinde kurduğun hayal, hırsın, hüznün ve sevincin benim.&quot;  . Gözlerim fal taşı gibi açıldı. Yüzünü göremiyordum halâ ve merakımdan  ölebilirdim. Cevap vermeme şans tanımadan &quot;Yaklaş bana.&quot; dedi. Küçük  adımlarla öne doğru hareket ettim. Üç veya dört adım attım ve &quot;Gel!&quot;  dedi. Adımlarıma devam ettim, umutlu ve mutlu gibi hissediyordum. Ona  ulaşmama bir kaç adım kalmıştı. Yaklaştım, yaklaştım ve tam önüne  geldim. Elimi yüzüne doğru uzatmayı düşündüm ama kararsızdım. Doğru  olurmuydu bilemiyordum. Güldü. Ne kahkaha ne de zayıf bir gülmeydi.  Sanki küstah bir gülümseme gibiydi. &quot;Niye gülüyorsun?&quot; diye sordum.  &quot;Ruhunun kokusunu alıyorum. Alabildiğine derin ve ufuk çizgisinden bile  uzak koca bir kararsızlık denizinin dibine gömülmüş. Karamsar fikirlerin  o kadar yoğun ki, zihninde kurduğun cümleler rahatsız edici bir gürültü  yaratıyor.&quot; dedi. &quot;Kimsin peki?&quot; dedim. &quot;Sanırım uzun bir süre daha  bulamayacağın kişiyim. Kararsızlığının kokusundan bunu duyabiliyorum.&quot;  diye cevap verdi ve bir anda ortadan kayboldu. İnanamadım. Bu kadar yol  katettiğim ve sonunda eriştiğim şeyle yüz yüze gelmişken bir saniyede  kaybetmiştim. Ağlamaya başladım, hem de çok yoğun bir şekilde. İçinde  olduğum oda birden sarsılmaya başlamıştı. Deprem oluyordu galiba.  Sarsıntının şiddeti gittikçe artıyor ve duvarlar çatırdamaya başlıyordu.  Tavandan kopup düşen parçaların ardından bembeyaz ışıklar vuruyordu bu  karanlık odanın içine. Çatlaklar arttıkça oda aydınlanıyordu. Galiba  yıkılmak üzereydi bina. Bir kaç saniyede tavan çökecekti ve o anda sol  tarafımda ki duvarda bir yazı çarptı gözüme. Alelade bir yazıyla duvarda  yazan şeyi okudum: &quot;Umut et, pes etme&quot;. Başımı tavana doğru kaldırdım  ve gözlerimle en yakın bir çatlaktaki ışığa diktim ve huzuru hissettim  içimde. O anda tavan, duvarlar ve zemin yerle bir oldu. Aşağı doğru  düşüyordum bembeyaz bir ışık eşliğinde. Aydınlıktı her yer. Ve o an  sakin bir şekilde uykudan uyandım. Gözlerimi açtığım da tavana doğru  bakıyordum. Hafif doğruldum ve yatağımın yanında ki sehpayı farkettim.  Dün gece doldurmak umuduyla üzerine bıraktığım kağıt ve kalem oldukları  yerde duruyordu. Ve o an kendime dedim ki, &quot;Cevaplanmayı bekleyen  sorular sanırım şimdilik bitmeyecek. Karamsar bir zihin, beni umut  ettiğim şeyin arkasından koşmak yerine durdurmaya çalışacak. Olmaya  çalıştığım adam ile olunması gereken kişi arasında ki yapacağım tercih  beni bu arayışta zorlayacak olsa da umut edeceğim. Çünkü bugün olmasa da  bir gün mutlaka soruların cevabını bulacağım.&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yeni gün  neler getirecek bilmiyorum ama karşılamaya hazır olmadan geleceği  göğüslemeye çalışmak hayata ve umutsuzluğa karşı mağlubiyetin habercisi  olacaktır.&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyMTpzMpWCdBj9uI5ZfilgQakg70KPTIyo6OLSF_2IR3xqc4RoqTiPrQfHVtOgLf4hHtCAxUGDSHVTPgy96IZE_mIGlqHwatSj-Ugr3W7eJXWernPJRvMH0iMqJ1BDy5nSWIbi7yeQqTtj/s1600/reWalls.com-8792.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;250&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyMTpzMpWCdBj9uI5ZfilgQakg70KPTIyo6OLSF_2IR3xqc4RoqTiPrQfHVtOgLf4hHtCAxUGDSHVTPgy96IZE_mIGlqHwatSj-Ugr3W7eJXWernPJRvMH0iMqJ1BDy5nSWIbi7yeQqTtj/s400/reWalls.com-8792.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/8414716590797187242/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/02/arays.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/8414716590797187242'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/8414716590797187242'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2011/02/arays.html' title='Arayış'/><author><name>Arif Alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04396017400618477668</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyMTpzMpWCdBj9uI5ZfilgQakg70KPTIyo6OLSF_2IR3xqc4RoqTiPrQfHVtOgLf4hHtCAxUGDSHVTPgy96IZE_mIGlqHwatSj-Ugr3W7eJXWernPJRvMH0iMqJ1BDy5nSWIbi7yeQqTtj/s72-c/reWalls.com-8792.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-6334984128180365134</id><published>2010-11-25T02:50:00.000+02:00</published><updated>2010-11-25T02:50:22.787+02:00</updated><title type='text'>Sahip Olduğumuz Kelimeler</title><content type='html'>Boş bir sayfanın içine sıkışmış gibi hissettiriyor; türlü etkileşimler içinde gidip geldiğimiz kimi zaman sıkıcı kimi zaman da eğlendirmekten geri kalmayan şu dünya. Söyleyecek çok şey varken hiçbirşeyden bahsedememek... Kelimelerin dolup taştığı zihin deryasının ani gel gitlerle bir yükselip bir alçalması, bu mücadele gerektiren durumda insanı deli gömleği giymesi gerekebilecek seviyelere taşıyor. Çoğunlukla yaşanmışlıkların dışavurumu şeklinde gelişebilecek ruh arındırma seansları yapmayı denemek istiyor insan ama kuracağı cümlelerin arasına istemeden de olsa dünyevi sorunlarından kelimelerin gizlice gireceğini hissediyor bir yandan. O kelimeler ki, ruhu serin ırmaklarda yıkadıktan sonra, öze dönüş sırasında tekrar kirleneceğini farkettiriyor, bu da verilecek emeğin boşa olup olmayacağı ile ilgili tereddütlere itiyor kişiyi. Sırf denemiş olmak adına göze alınamayacak bir mani gibi gözükmüyor, çünkü insan sürekli kullandığı bir güzergah hakkında zamanla çok şey öğrenebiliyor. Eski zamanlarda büyük alimlerin tavsiye ettiği şey de &quot; bir deneyi bin defa yapıp başarısız olsanız da bin bir&#39;inci kez yine deneyin&quot; olmuştur. Sonuçta üzerinde ikamet ettiğimiz bu gezegende, kendisinden soyutlanmamız gereken bir çok şey varken aslında onların ayrılmaz birer parçamız haline gelmiş olmaları yadsınamaz bir gerçek. Bu arınmayı gerçekleştirebilmek ise büyük ustalık ve yetenek gerektirir. Belki mantıksal yaklaşım zedeliyor olabilir o an zihinde yaratılan taslağı, belki duygusal yaklaşım. Ancak iki boyutun da mutlak etkilediğini söylemek yanlış olmaz. Yalnız hangisinin daha doğru olduğunu söylemek güç olabilir.&amp;nbsp; Kimi zaman ayrılmaz bir dost olurken kimi zaman da birbirine düşman iki farklı kişilik sergileyebiliyorlar. Burda mühim olan hangi anda hangisini seçeceğimizdir. Yaşam da edinilecek tecrübeler ise seçimlerimizi daha makul ve isabet oranı yüksek hale getirecektir.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Söylemek kolay olur bazen, peki etkileyici bir hale getirmek ne kadar kolaydır? Sahip olduğumuz zihin deryasının ne kadar derin olduğunu ya da ne denli bir büyüklüğe sahip olabileceği hakkında fikirlerimiz ne durumda? İşte dünyanın üzerimizde ki rolünün yani yaşam sırasında isteyerek veya istemeden sahiplendiğimiz kelimelerin bu konu hakkında yeteri kadar düşünmemizi engellediğini tekrar düşünmemize olanak tanıyacağı sorunun ta kendisi. İnsan düşünmeden, mantıklı ve duygusal hayatını bir arada dengede tutamayacak kadar kırılgan, yozşalmaya müsait ve bir o kadar da basit bir yaşam formunun örneği. Mesele, insanın gündelik hayat işleyişi içerisinde bunun için gösterdiği çabadır.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihB5N6duD9sxTsula19iDzWgP7yhTY2C44z74woxhek7hcX8_rew5jCFX411LZG_dozqiZ8bn4mc0BymFg8SjAgQ2E9nmsEDbOc0b84ObcnRayKQQBVe4LLOcarhxbswZQCyukVqmOn0BM/s1600/e5495b39ed399a6d486b118bf6f.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihB5N6duD9sxTsula19iDzWgP7yhTY2C44z74woxhek7hcX8_rew5jCFX411LZG_dozqiZ8bn4mc0BymFg8SjAgQ2E9nmsEDbOc0b84ObcnRayKQQBVe4LLOcarhxbswZQCyukVqmOn0BM/s400/e5495b39ed399a6d486b118bf6f.jpg&quot; width=&quot;337&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/6334984128180365134/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/sahip-oldugumuz-kelimeler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/6334984128180365134'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/6334984128180365134'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/sahip-oldugumuz-kelimeler.html' title='Sahip Olduğumuz Kelimeler'/><author><name>Arif Alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04396017400618477668</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihB5N6duD9sxTsula19iDzWgP7yhTY2C44z74woxhek7hcX8_rew5jCFX411LZG_dozqiZ8bn4mc0BymFg8SjAgQ2E9nmsEDbOc0b84ObcnRayKQQBVe4LLOcarhxbswZQCyukVqmOn0BM/s72-c/e5495b39ed399a6d486b118bf6f.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-5683236507635685312</id><published>2010-11-24T03:22:00.000+02:00</published><updated>2010-11-24T03:22:19.791+02:00</updated><title type='text'>Yardıma mı İhtiyacınız Var?</title><content type='html'>Ne kadar kolaydır birşeyler ters gittiğinde bahaneyi başka şeylerde, başka kişilerde bulmak!&lt;br /&gt;
Peki, rüzgarın yönünü değiştiremiyorsanız eğer yelkenlerinizin yönünü değiştirmeyi hiç denediniz mi ? &lt;br /&gt;
Çünkü  hayat, bizim karşılaştığımız fırtınalarla değil bu fırtınalar sonucu  gemiyi limana ulaştırıp ulaştıramadığımızla ilgilenir. &lt;br /&gt;
Unutmayın  herşey sizinle başlar, eğer başkaları yapabildiyse siz de  yapabilirsiniz. Sadece bir an durun ve rüzgarı dinleyin, bakalım o size  yelkenlerinizin doğru yönü için neler fısıldayacak...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKQO1Od_LGGSAcjSX3LEIZQKw6kx3O_bHR_fHa0dJ2T2nDbw503La8K8Ci7cHuls9-jbeD5OoaW-7vd5uZ2ew5KBoGLU5JkRcDFUd3Yv6tyAq4Yc5XW3aubfvdpKlMUtZy2ljBDk9Z49UQ/s1600/yelken.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;212&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKQO1Od_LGGSAcjSX3LEIZQKw6kx3O_bHR_fHa0dJ2T2nDbw503La8K8Ci7cHuls9-jbeD5OoaW-7vd5uZ2ew5KBoGLU5JkRcDFUd3Yv6tyAq4Yc5XW3aubfvdpKlMUtZy2ljBDk9Z49UQ/s320/yelken.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/5683236507635685312/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/yardma-m-ihtiyacnz-var.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5683236507635685312'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/5683236507635685312'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/yardma-m-ihtiyacnz-var.html' title='Yardıma mı İhtiyacınız Var?'/><author><name>Arif Alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04396017400618477668</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKQO1Od_LGGSAcjSX3LEIZQKw6kx3O_bHR_fHa0dJ2T2nDbw503La8K8Ci7cHuls9-jbeD5OoaW-7vd5uZ2ew5KBoGLU5JkRcDFUd3Yv6tyAq4Yc5XW3aubfvdpKlMUtZy2ljBDk9Z49UQ/s72-c/yelken.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-7291984299641787141</id><published>2010-11-22T02:11:00.000+02:00</published><updated>2010-11-22T02:11:03.921+02:00</updated><title type='text'>Silüetler</title><content type='html'>Silüetler arasında izdüşümünü arayan bir kadın tanıdım uzun zaman  önce. Kaybolmuşluğunu bir kenara bırakmaya çalışsa da, iç benliğinin  adeta üzerinde ki elbisesine dönüşmüş olması onu ayrılmaz bir parçası  yapıyordu. Kimi zaman üzüntü ve sevinci bir arada idame  ettirebiliyormuşçasına davransa da aslında&amp;nbsp; suretinden kopan birşeyler  olduğu her halinden anlaşılıyordu. Yorgun gözlerle uyanır, o güne uygun  maskesiyle suretini gizlemeye çalışır, bunda başarılı olamazdı. Belki  kötü bir tiyatro oyuncusu olabilirdi, belki de yapamayacağını bildiği  halde yine de umut etmekten vazgeçmeyen bir kadın da. Ancak her gün  beklediği an için çaba sarfederdi. Yalnızdı; hissettiği şey, koca  gezegende kimsenin kendisini anlayamayacağıydı. Ama bir yerde onun  ruhunu çözebilecek, onu, hissettikleriyle düşünüdüklerinin arasında ince  de olsa bir çizginin var olduğunu farkettirecek bir izdüşümü vardı.  Aramak, onun için karamsar fikirlere bulanmış ıssız bir yoldu ancak  üzerine gitmeden varmayı istediği bu ıssız yolun sonunu bulamayacağının  bilincindeydi. O yüzden her gün farklı bir ruh yansıtmayı deniyor, bir  sürü silüetin içinde 2 farklı göz arıyordu. Bulunması zordu, ancak onun  bu arayışını uzaktan izlemek insanı derin bir hüzün denizine  sürüklüyordu. Bir de bu durumun monoton bir hal almış olması var ki,  onun adına her gecenin ıslak gözlerle bitmesine sebep veriyordu. Uzun  yazılar, türlü kelime oyunları, sayfalar, sayfalar dolusu karalamalar...  İç benliğinin her gün farklı bir maskeye ve elbiseye dönüşmesi için  gerekli olan eskizler gibiydi. Hep en iyisini giymek adına uzun saatler  harcıyor, arayışının yarattığı karamsarlığı biraz olsun dağıtmayı  deniyordu. Neredeyse usta bir terzi olmuş, kendisine yakın  hissedebildiği diğer bir-iki yoldaşına da süslü kelimelerden oluşan  zarif ve bir o kadar da onların ruhunu yansıtabilecek elbiseler ve  maskeler üretiyordu. Onun için arayış sırasında çileyi azaltabilecek en  huzurlu eylem bu olsa gerekti. Az da olsa bu şekilde şekilde gözlerini  silebilecek bir mendil bulmuş oluyordu kendine.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Benim için  zordu, hem onu izlemek, hem de onunla ilgili düşünmek. Koşmak, yardım  etmek istiyor, o karamsar fikirlerle bürünen ıssız patikayı elimden  geldiğince süpürüp yolunu açmak istiyordum. Belki en iyi yol bu değildi,  başka bir boyutta düşünmem gerekirdi. Ancak dolu mu boş mu pek belli  olmayan o silüetler arasında kendimi kaybolmuş gibi hissederken yardım  edebileceğim konusunda kötümserdim. Kimi zaman yalnız kendimi  düşünebilecek kadar gücüm olduğunu biliyordum. Zayıf kalıp, yetersiz  yardımlarla ona umut verip tekrar düş kırıklığına uğratamazdım. O bunu  haketmiyordu. Kaldı ki uzaktan izlemekle yetinip, izdüşümü olduğumu onun  bulmasını bekleyecektim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
22.Kasım.2010 01:58﻿ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP6SCke9F9pqXK_hK8g5-0RT9whsxvG1ogJFhyphenhyphencMjGldc97Q2V11X0Ta_jLsoRFSrgEx6Zy8iMJGFdx4zCJxOBR9pODD9qQaEPaA5QI5B2D7YQSc7D5sWL43dXKQD8X7TEzzr0Vv0r3_JM/s1600/yitik-siluetler.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;160&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP6SCke9F9pqXK_hK8g5-0RT9whsxvG1ogJFhyphenhyphencMjGldc97Q2V11X0Ta_jLsoRFSrgEx6Zy8iMJGFdx4zCJxOBR9pODD9qQaEPaA5QI5B2D7YQSc7D5sWL43dXKQD8X7TEzzr0Vv0r3_JM/s400/yitik-siluetler.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/7291984299641787141/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/siluetler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/7291984299641787141'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/7291984299641787141'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/siluetler.html' title='Silüetler'/><author><name>Arif Alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04396017400618477668</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgP6SCke9F9pqXK_hK8g5-0RT9whsxvG1ogJFhyphenhyphencMjGldc97Q2V11X0Ta_jLsoRFSrgEx6Zy8iMJGFdx4zCJxOBR9pODD9qQaEPaA5QI5B2D7YQSc7D5sWL43dXKQD8X7TEzzr0Vv0r3_JM/s72-c/yitik-siluetler.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-1707842028378443485</id><published>2010-11-21T03:47:00.000+02:00</published><updated>2010-11-21T03:47:07.144+02:00</updated><title type='text'>Rutin Hayat: En Büyük Girdap</title><content type='html'>&amp;nbsp; &lt;strong&gt;Kolayın&lt;/strong&gt; zor olduğu, sıkıcı, bunaltıcı ve yorucu  yaşanmışlıkların gölgesinde kalmış, huzurun parsel parsel satıldığı ve  gülen çocukların seyrek rastlandığı, yaşadığım yere çok uzakta olmayan,  benzerlikleriyle adapte olmakta zorlanmayacağım bir yer buldum kendime.  Umut etmek yerine kötümser gözlerle yarını beklediğin, güneşin doğmak  için inat ettiği bir yer. Aslında bu yeni yerde bir istisna  sayılabilirim, daha önce yaptıklarım ve yapmadıklarımla. bazen  beklenilenin aksine hareket edip, hiç umulmadık bir yerde bir cümle  savurabilirim ortalığa. Bazen de alışılagelmiş rutin tavırlarımla  diğerlerinin de ruhunu zorlayabilirim. İnsanların robotlaşmış olması ise  durumu algılanmaktan ziyade anlaşılmayan bir hale sürüklemekte. En  azından öyleydi. henüz nereden başlayacağımı bilmesem de sanırım umut  saçan ve mutluluk timsali bir adam olmayacağımı biliyorum. Daha önce  denediğim ve başarılı olduğumu düşünürken aslında işi batırdığım ve  denememin de ne kadar yersiz ve yetersiz olduğunu tecrübe edindiğim  girişimlerim vardı. Belki karanlık günlerin yarattığı soğuk ruhlardı bu  başarısızlığa sebep. Belki de yaşadığım yerle bağlantılıydı. Belki de  ikisi birden sebepti ama denemedim değil. Şu an ise bunun üzerine yine  uğraşmanın benim için ne kadar zor olduğunu biliyorum. Kimi korkaklık  der, kimi tecrübe, kimi başka birşey. Pek önemli değil benim için,  birileri her zaman sizin hakkınızda birşeyler söyler zaten. Esas olan  bunlara kulak asmamak.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;strong&gt;Yeni&lt;/strong&gt; bir  depresyon edinmeyi düşünüyodum, soğuk ve az gözyaşlı. bulmak zor olmasa  gerek. Tavsiye alınabilecek pek çok kimse var bu yeni yerde. Etrafına  bakınınca insan, diğerlerinin gözlerindeki ışığın ne kadar zayıf ve mat  olduğunu kolayca anlayabiliyor. Çoğunun nedenleri pek benziyor  birbirine, ortak bir toplulukta aynı amaca hizmet ediyorlarmışçasına.  Benim gibi farklı olanlar var mı yok mu zaman gösterecek. Ama varsa da  az olduklarını biliyorum. Duruşlarında ki ilüzyon, havaya yaydıkları  nötr enerji beni çekecektir mutlaka. Nötr dedim, çünkü beni  tanımlayabilecek ve içimde ki hüzünle umudu dengede tutan enerjimin  tanımı bu. Bu da farklı hissettiren tek sebep benim için. Zorlama bir  hayat yerine akışına göre hareket eden ve günün getireceklerini  bilmeden, biraz da merakla yaşanılan bir hayatı seçmiş olmak, içimde bir  daha &#39;yok edilebilir mi&#39; bilmediğim bir araf oluşturdu. Daralan zamanın  ve flu bir zihnin getirisi muhtemelen. Bazen hoşuma da gidiyor belki,  farkında olmadan saplandığım bir batak gibi. Ancak uzun zamandır  alışılagelen bir hikayeye dönüştü çoktan.&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;strong&gt;Monoton&lt;/strong&gt;  bir adam ile hep farklı şeyleri denemeyi kendine gaye edinen iki farklı  portre çiziyordum kafamda. Bazen dolu şeylerin boş şekilde ilerlediği  bazen de boş şeylerin ara sıra dolu olabildiği iki ayrı dünya. Ama geç  olsa da farkına vardım ki iki şekilde de sürdürmüşüm zaten hayatımı. Bu  noktaya gelene kadar iki adam arasında birçok kez geçiş yapıp pek  çoğunda da başarılı olmuşum. O yüzden bu yer beni kabullenmese bile  zorlamayıp, her zaman oynadığım rolü oynamaya devam edeceğim. Taa ki  yeni bir yer bulana kadar...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
21.Kasım.2010 - 03:36&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRW3i9ulIM8o1YgWRNcC3xrCYLnHnDxBCgI1X2Lqqztxeut6DA-x7QIrHH8vSJnrVQP-M5mERoottkW6a-x3zTG3YVEH-Ma1TM_6PQ9Uzt6oiXGeIe-4rTHk09TbcFlpXyBu6v0nmJvHWJ/s1600/utopya.jpg.scaled1000.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;301&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRW3i9ulIM8o1YgWRNcC3xrCYLnHnDxBCgI1X2Lqqztxeut6DA-x7QIrHH8vSJnrVQP-M5mERoottkW6a-x3zTG3YVEH-Ma1TM_6PQ9Uzt6oiXGeIe-4rTHk09TbcFlpXyBu6v0nmJvHWJ/s400/utopya.jpg.scaled1000.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;photo photo_center&quot;&gt;&lt;div class=&quot;photo_img&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/1707842028378443485/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/rutin-hayat-en-buyuk-girdap.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1707842028378443485'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/1707842028378443485'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/rutin-hayat-en-buyuk-girdap.html' title='Rutin Hayat: En Büyük Girdap'/><author><name>Arif Alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04396017400618477668</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRW3i9ulIM8o1YgWRNcC3xrCYLnHnDxBCgI1X2Lqqztxeut6DA-x7QIrHH8vSJnrVQP-M5mERoottkW6a-x3zTG3YVEH-Ma1TM_6PQ9Uzt6oiXGeIe-4rTHk09TbcFlpXyBu6v0nmJvHWJ/s72-c/utopya.jpg.scaled1000.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3322275711977325882.post-3666039816818450582</id><published>2010-11-13T00:23:00.000+02:00</published><updated>2010-11-13T00:23:56.698+02:00</updated><title type='text'>Hayata İki Dakika da Olsa Mola...</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;“Yaşamaya zaman ayırın, zira zaman bunun için yaratılmıştır. &lt;br /&gt;
Çalışmaya zaman ayırın, başarının bedeli budur. &lt;br /&gt;
Düşünmeye zaman ayırın, güçlü olmanın kaynağı budur.&lt;br /&gt;
Çevrenize nazik davranmaya zaman ayırın, mutluluğa giden yol budur. &lt;br /&gt;
Etrafınıza bakmaya zaman ayırın, günler bencilliğinize yetmeyecek kadar kısadır. &lt;br /&gt;
Gülmeye zaman ayırın, ruhunuzun müziği budur. &lt;br /&gt;
Çocuklarınızla oynamaya zaman ayırın, zevklerin en büyüğüdür. &lt;br /&gt;
Ve Sevgiye zaman ayırın, insan olabilmenin sembolü budur”&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red; font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Goethe &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFM3LEuvr398SL7n9ZqEFiP13L45GyQOqyHlwpoD6jt6KHLgrZfJ2esPJIVn6gaxSaXYiW3u8WC5W8jRYJgZb-2rolpj9aVq6d1NgRlElhZssn8B6Lvdo5e-_Zq2bOBjkQy9eMl4Ji4vli/s1600/4ho9.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;281&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFM3LEuvr398SL7n9ZqEFiP13L45GyQOqyHlwpoD6jt6KHLgrZfJ2esPJIVn6gaxSaXYiW3u8WC5W8jRYJgZb-2rolpj9aVq6d1NgRlElhZssn8B6Lvdo5e-_Zq2bOBjkQy9eMl4Ji4vli/s400/4ho9.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/feeds/3666039816818450582/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/hayata-iki-dakika-da-olsa-mola.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3666039816818450582'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3322275711977325882/posts/default/3666039816818450582'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nanicdepressed.blogspot.com/2010/11/hayata-iki-dakika-da-olsa-mola.html' title='Hayata İki Dakika da Olsa Mola...'/><author><name>Arif Alaman</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04396017400618477668</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFM3LEuvr398SL7n9ZqEFiP13L45GyQOqyHlwpoD6jt6KHLgrZfJ2esPJIVn6gaxSaXYiW3u8WC5W8jRYJgZb-2rolpj9aVq6d1NgRlElhZssn8B6Lvdo5e-_Zq2bOBjkQy9eMl4Ji4vli/s72-c/4ho9.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>