Nasza rodzinna kuchnia domowa i jachtowa

Zmieniamy jacht, cel podróży zostaje ten sam!

2013-03-05T08:56:00.003+01:00

Witamy serdecznie wszystkich naszych czytelników. Idąc za rozwojem technologicznym zdecydowaliśmy się postawić kolejny krok w przód. Otóż daleko idące zmiany dosięgnęły naszą witrynę, a dokładnie całkowicie ją zmieniliśmy. Dalszą część naszej przygody kulinarnej będziecie mogli śledzić na bieżąco na nowej stronie internetowej - www.kuchniajachtowa.pl. Nowy wygląd i funkcjonalność, wszystko by ułatwić nam kontakt z Wami. Jeszcze więcej przepisów, jeszcze więcej nowych odkryć kulinarnych, zapraszamy!

2011-06-29T12:47:00.003+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Uzdatnianie zup w torebkach cz.2

Zupa ogórkowa (porcja na dwie osoby).

Potrzebujemy:

- 1 torebkę zupy ogórkowej,

- ewentualnie średni ogórek kiszony pokrojony w drobną kostkę,

- 3 szklanki wrzątku,

- 2 kostki rosołowe,

- 2 duże ziemniaki, obrane, umyte i pokrojone w kostkę,

- 1 duża cebula, obrana, umyta i również pokrojona w kostkę,

- 1 mały pojemnik śmietany 18% do zupy (jogurt),

- 1 mały pęczek koperku, umyty, osuszony i posiekany.

Do garnka wkładamy ziemniaki i cebulę, zalewamy wrzątkiem

z rozpuszczonymi kostkami rosołowymi. Gotujemy około 10-15 minut.

Zupę w proszku rozpuszczamy w 2 szklankach zimnej wody i wlewamy do garnka. Gotujemy jeszcze 5-7 minut. Wyłączamy palnik, dodajemy śmietanę i mieszamy do rozpuszczenia. Gdyby zupa była zbyt mało kwaśna i wyrazista dodajemy pokrojony w kostkę kiszony ogórek. Już nie gotujemy.

Posypujemy koperkiem i podajemy ze świeżym chlebem.

Zupa gulaszowa (porcja na dwie osoby).

Potrzebujemy:

-1 torebkę zupy gulaszowej,

- 1 ząbek czosnku, obrany i pokrojony w plasterki,

- 2 duże ziemniaki, obrane, umyte i pokrojone w kostkę,

- 1 duża cebula,obrana, umyta i też pokrojona w kostkę,

-2 grube plastry szynki, wędzonki góralskiej albo wędzonego boczku,

(może być ½ pałki kiełbasy),

- 3 szklanki wrzątku,

- 2 kostki rosołowe,

- przyprawy: sól, pieprz, majeranek, ewentualnie słodka czerwona papryka

w proszku,

- olej do smażenia,

- ewentualnie 2-3 łyżki przecieru pomidorowego dla podkreślenia

wyrazistości zupy.

Do garnka wrzucamy ziemniaki i zalewamy wrzątkiem z rozpuszczonymi kostkami rosołowymi. Gotujemy 10-15 minut.

W tym czasie na patelni rozgrzewamy olej. Wrzucamy cebulę i pokrojoną w kostkę wędlinę i krotko podsmażamy. Całość dodajemy do garnka i gotujemy dalsze 5 minut.

Zupę w proszku rozpuszczamy w 2 szklankach zimnej wody, dokładnie mieszamy i wlewamy do garnka. Gotujemy przez następne 5 minut.

Dokładnie mieszamy, próbujemy i ewentualnie doprawiamy dodając

1-2 łyżki przecieru pomidorowego, sól, pieprz, cukier, suszony majeranek

i słodką paprykę w proszku.

Podajemy ze świeżym chlebem lub bagietką.

Krupnik (porcja na 2 osoby).

Potrzebujemy:

- 1 torebkę krupniku,

- 2 duże ziemniaki, obrane, umyte i pokrojone w kostkę,

- 1 duża cebula - jw.,

- 3 szklanki wrzątku,

- 2 kostki rosołowe,

- 1 mały pęczek natki pietruszki, umyty i posiekany,

- 1 mały pojemnik śmietany 18% do zupy (jogurt),

- 1 mały, zielony ogórek, obrany, umyty i pokrojony w drobną kostkę,

- przyprawy: sól i pieprz.

Do garnka wkładamy ziemniaki i cebulę. Zalewamy wrzątkiem

z rozpuszczonymi kostkami rosołowymi i gotujemy 10-15 minut.

Zupę w proszku rozpuszczamy w 2 szklankach zimnej wody, dokładnie mieszamy i wlewamy do garnka. Gotujemy jeszcze 10 minut.

Wyłączamy palnik i wlewamy śmietanę. Doprawiamy solą i pieprzem, dokładnie mieszamy i posypujemy natką pietruszki.

Bezpośrednio przed podaniem wkładamy na talerze pokrojony, zielony ogórek i zalewamy zupą.

Podajemy ze świeżym chlebem lub bułką.

andy&eli

2011-06-29T12:46:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. – Uzdatnianie zup w torebkach cz.1

Zupa grzybowa ( porcja dla 2 osób).

Potrzebujemy:

- 2 duże ziemniaki obrane, umyte i pokrojone w kostkę,

- 1 duża cebula obrana, umyta i pokrojona w kostkę,

- 1 torebka zupy grzybowej,

- 1 małe opakowanie śmietany 18% do zupy lub jogurt,

- posiekana natka pietruszki lub koperek (wcześniej umyte),

- przyprawy: pieprz i sól,

- 3 szklanki wrzącej wody,

- 2 kostki rosołu z kurczaka lub grzybowego.

Do płaskiego garnka wkładamy ziemniaki i cebulę; zalewamy wrzątkiem

z rozpuszczonymi kostkami rosołowymi. Gotujemy do miękkości (około 15 minut). W tym czasie zupę w proszku rozpuszczamy w 2 szklankach zimnej wody i wlewamy do garnka mieszając, żeby się nie przepaliła. Gotujemy

następne 5 minut. Wyłączamy palnik. Dodajemy śmietanę i mieszamy do jej rozpuszczenia. Doprawiamy solą i pieprzem. Posypujemy „zieleniną”. Możemy do niej podać chleb z masłem i żółtym serem.

Zupa grochowa (porcja dla 2 osób).

Potrzebujemy:

- 2 duże ziemniaki, obrane, umyte i pokrojone w plasterki,

- 1 duża cebula, obrana, umyta i pokrojona w kostkę,

- 1 ząbek czosnku, obrany, umyty i pokrojony w plasterki,

- ½ pałki kiełbasy podwawelskiej, zwyczajnej lub podobnej,

- 3 szklanki wrzącej wody,

- 2 kostki rosołowe,

- olej do smażenia,

- przyprawy: sól i pieprz.

Do garnka wkładamy ziemniaki, zalewamy wrzącą wodą z kostkami rosołowymi i gotujemy do miękkości (10-15minut).

W tym czasie rozgrzewamy olej na patelni i wrzucamy cebulę. Smażymy cebulę mieszając, żeby się nie przypaliła (aż zmięknie).

Kiełbasę kroimy na pół plasterki i wrzucamy na patelnię do cebuli.

Smażymy przez 5 minut i wlewamy do garnka z ziemniakami.

W 2 szklankach zimnej wody rozpuszczamy zupę w proszku i wlewamy do garnka. Dokładnie mieszamy i gotujemy następne 10 minut. Doprawiamy solą i pieprzem (ewentualnie majerankiem) i podajemy ze świeżym chlebem.

andy&eli

2011-06-29T12:44:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Z u p y cz.3

Zupa neapolitańska.

Potrzebujemy:

- 2 kostki rosołowe rozpuszczone w 3 szklankach wrzącej wody,

- 4 łyżki startego sera Parmezan lub Romano,

- 1 łyżka masła (margaryny),

- 1 łyżka mąki,

- 1 mały pojemnik śmietany 18%,

- posiekana natka pietruszki,

- przyprawy: sól i pieprz,

- ½ paczki ugotowanego makaronu do zupy.

W szerokim rondlu rozpuszczamy masło, dodajemy łyżkę sera i rozpuszczamy. Dodajemy mąkę i mieszamy na gładką masę. Stopniowo dodajemy rosół cały czas mieszając. Następnie dodajemy resztę sera.

Zagotowujemy (2 – 3 minuty). Wyłączamy palnik, dodajemy śmietanę i mieszamy. Podajemy z makaronem, posypane natką pietruszki.

Zupa kalafiorowa.

Potrzebujemy:

- 1 średni kalafior, podzielony na „różyczki” i dobrze umyty,

- 2-3 ziemniaki obrane, umyte i pokrojone w kostkę,

- 1 mały pęczek koperku, umytego i posiekanego,

- 6 szklanek wrzącej wody,

- 4 kostki rosołowe,

- 1 pojemnik (średni) śmietany 18%,

- 1 łyżeczka cukru,

- 1 łyżka mąki,

- 1 łyżka masła.

Do płaskiego garnka wrzucamy różyczki kalafiora i pokrojone ziemniaki. Zalewamy rosołem i dodajemy łyżeczkę cukru. Kiedy ziemniaki i kalafior są miękkie (zwykle około 15 minut od zagotowania), rozpuszczamy na patelni masło, dodajemy mąkę i mieszamy. Dolewamy łyżkę wazową zupy i wszystko mieszamy. Wlewamy do garnka i gotujemy 2-3 minuty. Wyłączamy palnik i wlewamy śmietanę. Dokładnie mieszamy i posypujemy koperkiem.

Można do tego podać chleb z masłem i wędliną.

Obok kalafiora możemy dodać również brokuły (wtedy w proporcji 1:1)

i otrzymamy zupę kalafiorowo – brokułową.

andy&eli

2011-06-29T12:41:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Zupy cz.2

|Zupa z serkiem topionym.

- 1 kostka rosołowa rozpuszczona w 1,5 szklanki wrzącej wody,

- 1 kremowy serek topiony.

W garnku zagotowujemy „rosołek”. Na sitko wkładamy serek i zanurzamy go w rosole. Mieszamy tak długo, aż serek się rozpuści. Wyjąć sitko, zupę podgrzać i posypać „zieleniną” ( pietruszką lub koperkiem). Najlepiej smakuje z kanapką z szynką, pasztetem, kiełbasą , ale możemy podać z ugotowanymi ziemniakami.

Zupa cebulowa. (proporcja na jedną osobę).

- 3 szklanki rosołu z kostki (2 kostki rosołowe + 3 szklanki wrzącej wody),

- 1 cebula,

- 1 serek topiony kremowy (np. Ementaler),

- olej do smażenia.

Cebulę kroimy na cienkie pół plasterki i wrzucamy na patelnię z rozgrzaną łyżką oleju .Chwilę mieszamy i czekamy do przyrumienienia cebuli. Przekładamy do garnka i zalewamy rosołem. Gotujemy około 10 minut. Po tym czasie wkładamy serek topiony na sitko i przecieramy go do zupy. Sitko cały czas jest zanurzone w rosole z cebulą. Posypujemy „zieleniną” (posiekanym drobno koperkiem lub natką pietruszki).

Ta zupa doskonale smakuje z ciemnym chlebem posmarowanym ostrym serem topionym ( np. serem z szynką, czy szczypiorkiem). Może być też ser pleśniowy ( dla koneserów).

Zupa pomidorowa.

Potrzebujemy:

- 1 opakowanie przecieru pomidorowego,

- 3 szklanki wrzątku,

- 2 kostki bulionu z kurczaka,

- 1 mały pojemnik śmietany 18% (jogurtu),

- ½ paczki makaronu do zupy ( nitki, lane kluski…),

- siekany koperek,

- przyprawy: sól, pieprz i cukier.

Do garnka wlewamy wrzątek i dodajemy 2 kostki rosołowe. Chwilę gotujemy. Dodajemy przecier pomidorowy i gotujemy 5-7 minut. Dodajemy śmietanę i wyłączamy palnik. Mieszamy i doprawiamy solą, pieprzem i cukrem.

W oddzielnym garnku gotujemy makaron wg przepisu na opakowaniu. Podajemy zupę z makaronem posypaną koperkiem. Można również podawać z ryżem, ziemniakami lub tylko z kanapką z żółtym serem.

andy&eli

2011-06-29T12:39:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Zupy cz.1

Czasem mamy na nie ogromną ochotę, a w szczególności na „łódce”, gdzie nasza kuchnia różni się od codziennej dość znacznie. Jest na to w dzisiejszej rzeczywistości prosty sposób, żeby szybko przygotować ulubioną zupę. Należy zaopatrzyć się ( to podstawa) w zupy w torebkach (o smakach które lubimy) oraz kostki rosołowe lub bulionowe. My używamy kostki z bulionem z kurczaka (firmy Winiary, jak również zupy też tej firmy). Bardzo smaczny jest barszcz biały, zupa ogórkowa czy zupa grzybowa, tylko trzeba je nieco uzdatnić. Zaczynamy w sposób następujący:

1 kostkę rosołową (bulionową) rozpuszczamy w 1,5 szklanki wrzącej wody

(porcja dla jednej osoby). Na bazie tej porcji „rosołku” będziemy gotowali naszą zupę. Czas wykonania takiej zupy wynosi zwykle około 15 minut, tj. tyle czasu ile zajmie nam obranie, umycie, pokrojenie i ugotowanie ziemniaków we wcześniej przygotowanym wrzącym rosole.

W zależności od rodzaju zupy będziemy wzbogacać naszą bazę” różnymi dodatkami. I tak mogą to być: 18% śmietana do zupy (jogurt), świeżo posiekany koperek lub natka pietruszki, topiony serek, szynka lub boczek, co akurat mamy w zapasie. Dobrze jest również mieć przecier pomidorowy

(w kartonikach po 500 ml) – do b. dobrej zupy pomidorowej (o niej nieco później). Mamy bazę; przechodzimy do zup.

Biały barszcz. Potrzebujemy

- 2 ziemniaki (na osobę), obrane, umyte i pokrojone w kostkę,

- ½ cebuli, obranej, umytej i też pokrojonej w kostkę (też na jedną osobę),

- 15-o cm kawałek kiełbasy ( na jedną osobę) – może być więcej,

- 1,5 szklanki rosołu z kostki na osobę,

- 2 łyżki śmietany 18% do zupy (na osobę),

- 1 ząbek czosnku, obrany i umyty.

Do garnka wkładamy ziemniaki i cebulę. Zalewamy „rosołkiem” i gotujemy

do miękkości (10-20minut) . W tym czasie rozpuszczamy 1 torebkę barszczu ( na 2 osoby) w 300 ml zimnej wody. Do gotujących się ziemniaków z cebulą wkładamy kiełbasę i jeszcze chwilę gotujemy. Zalewamy rozpuszczonym barszczem i gotujemy następne 5 minut. Dodajemy śmietanę

(jogurt) i już nie gotujemy. Zalewamy rozpuszczonym barszczem, gotujemy następne 5 minut i dodajemy śmietanę (jogurt) i już nie gotujemy tylko dobrze mieszamy, żeby śmietana się rozpuściła. Jeśli trzeba doprawiamy solą, pieprzem i odrobiną cukru. Posypujemy koperkiem lub suszonym majerankiem i podajemy z chlebem.

andy&ely

2011-06-29T12:34:00.001+02:00

Kuchnia jachtowa cd. Kanapki cz. 3

Kanapka z żółtym serem.

Kilka wariantów.

Klasyczny: w opiekaczu albo w tosterze „ robimy” 2 tosty z chleba tostowego. Na jedną kromkę wkładamy 2 kawałki sera żółtego. Składamy kromki ze sobą i wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni Celsjusza na 5 – 7 minut, żeby ser się rozpuścił. Podajemy na przykład do zupy pomidorowej z puszki, albo do sałatki z pomidorów.

Na łódce możemy to zrobić na patelni. Na patelnię wkładamy kawałek masła lub margaryny (1/2 łyżeczki od herbaty). Układamy 2 kromki chleba

i szybko podpiekamy na ostrym ogniu. Na gorące kromki wkładamy 2-3 plasterki żółtego sera i składamy je. Patelnię nakrywamy pokrywką, gaz zmniejszamy do minimum, a po chwili wyłączamy tak, żeby chleb się nie przypalił. Trzymamy pod przykryciem kilka minut, żeby ser się rozpuścił.

Podajemy z sałatką żeglarską, ogórkiem małosolnym lub z zupą pomidorową. Albo tylko z sałatą.

Teraz będzie „metrowa”, „piętrowa” kanapka na specjalne okazje

( i ostatnia z serii kanapek).Taką kanapkę podaje się w Ameryce na

wiele okazji np. na urodzenie dziecka czy też powitanie nowego szefa w firmie.

Robi wrażenie , ale jest bardzo smaczna i … nieskomplikowana.

Potrzebujemy:

- najdłuższą i najgrubszą bagietkę ( 1 metr) ,

- sałata lodowa,podzielona na liście, umyta i osuszona,

- majonez w dużym pojemniku (najlepiej plastikowym, przystosowany do wyciskania),

- ostry ketchup w pojemniku plastikowym,

- zielony ogórek, obrany, umyty i pokrojony na plasterki,

- 3-4 ogórki konserwowe, pokrojone na plasterki,

- 3-4 średnie pomidory umyte i pokrojone na plasterki,

- żółty ostry ser w plasterkach ( gouda, morski itp.),

- 3-4 opakowania cieniutko pokrojonej szynki w plasterkach,

- około 15 cieniutkich plasterków salami ,

- 3 - 4 opakowania cieniutko pokrojonej szynki wędzonej z indyka,

- 3 czerwone cebule, obrane ,umyte i pokrojone w bardzo cieniutkie plasterki,

- papryka : po jednej zielonej, czerwonej i żółtej, oczyszczonej, umytej

i pokrojonej na połówki wzdłuż w cienkie pół plasterki.

Przygotowanie:

Bagietkę staramy się przeciąć równo wzdłuż na dwie połowy.

Obie połówki smarujemy majonezem. Górną część odkładamy na później. Na dolnej części układamy listki sałaty tak, by zachodziły na siebie i nie było wolnej przestrzeni między nimi ( mogą trochę wystawać poza kanapkę).

Na sałacie układamy lużno krążki cebuli, polewamy „paskiem” ketchupu (żeby wędlina miała „przyczepność”).Na cebuli układamy salami, tak by jeden plasterek zachodził na drugi, a na salami układamy plasterki świeżego ogórka, a na nich złożone na pół plasterki szynki z indyka. Na te plasterki wyciskamy „ paseczek” majonezu. Na majonez wkładamy plasterki pomidorów. Na pomidory kładziemy złożoną na pół szynkę wieprzową, tak żeby plasterki zachodziły na siebie. Na szynkę kładziemy ogórki konserwowe pokrojone w plasterki. I to wszystko przykrywamy górną częścią bagietki posmarowanej majonezem. Lekko dociskamy całą kanapkę,

zawijamy w folię aluminiową na około 10 minut (żeby poszczególne składniki się „skleiły”), a jeżeli nie mamy pod ręką odpowiedniej ilości folii aluminiowej, to możemy ją zastąpić dwoma ściereczkami lub chociażby czystym ręcznikiem. Po 10 minutach odwijamy kanapkę i ostrym nożem kroimy ją na porcje. Kanapka taka robi niesamowite wrażenie i ludzie, którzy widzą ją po raz pierwszy robią sobie zdjęcia. Wierzcie nam

widziana po raz pierwszy robi niesamowite wrażenie. Jest nawet taki konkurs, gdzie całą, nie krojoną kanapkę z obu końców zaczynają jeść dwie osoby i wygrywa ta, która zje więcej i w jak najkrótszym czasie. Technicznie dodając – środek kanapki został zaznaczony przed startem do jej zjadania. W finale „zawodnicy” spotykają się w pewnym momencie ustami, pełnymi kanapki i pytanie czy to śmieszne, czy oryginalne , czy mimo wszystko jednak przyjemne.

Może spróbujecie? A wtedy na pewno podzielicie się swoimi odczuciami.

Czekamy na wasze reakcje. Jak zwykle,

andy&eli

2011-06-29T12:31:00.001+02:00

Kuchnia jachtowa cd. Kanapki cz. 2

W Ameryce na lunch jada się przeważnie hamburgery, hot-dogi, BLT albo kanapki.

W kanapkach specjalizuje się kampania SubWay i na jej przykładzie chcielibyśmy przedstawić Państwu taką typową linię przygotowywania kanapek, co może się przydać i zainspirować, jeżeli mamy przygotować lunch, podwieczorek czy kolację dla większej ilości gości. Do kanapek używane są bułki o długości około 30 cm, ale my możemy użyć takich jakie nam odpowiadają i smakują. Bułki są podgrzewane w specjalnych podgrzewaczach elektrycznych. My możemy podgrzać je w kuchence MV lub w piekarniku. Bułki nie są krojone, a nacinane tylko z jednej strony (podobnie jak w hot-dogach).W ten sposób wytwarza się „kieszeń", w którą wkładane będą wybrane przez nas składniki. Bardzo popularne są różne rodzaje wędlin krojone w normalne plasterki, albo w bardzo cieniutkie plasterki (rodzaj "wiórków" zwane shave, co oznacza dosłownie golenie). Są więc wędliny z kurczaka, z indyka, różne rodzaje szynki jak i wołowina pieczona - przynajmniej w kilku odmianach. To wszystko jest układane w oddzielnych pojemnikach ze stali kwasoodpornej, które są umieszczane w ladach chłodniczych. Ponadto jest też chrupiący bekon, cieniutko krojone salami i wreszcie cała paleta serów z najpopularniejszym serem amerykańskim (american cheese). Następnie dodatki: poszatkowana sałata lodowa, pomidory pokrojone w plasterki, podobnie ogórki konserwowe, papryczki chili: świeże i marynowane, cebula czerwona i biała pokrojona w pół plasterki, papryka świeża krojona w „kółka", papryka marynowana krojona w paseczki, ogórki świeże w plasterkach tak jak i oliwki marynowane . Do tego oczywiście sosy sałatkowe, ketchup łagodny i pikantny, musztarda, sos chili i majonez. Z tych składników sporządzana jest kanapka, której absolutną zaletą jest jej świeżość i smak. Smakuje tak jak zrobiona w domu, a nawet bardziej, bo tu możemy dosłownie poszaleć w komponowaniu wersji końcowej. Jest to jedyna sieciowa restauracja fast food, która serwuje naprawdę zdrową żywność.

Przykładowa kanapka: do kieszeni bułki wkładamy pokrojoną sałatę, kilka oliwek, kilka plasterków pomidorów i np. szynkę z indyka układamy w zwiniętych rulonach (4-5), kilka pasków bekonu, kilka plasterków sera, parę krążków cebuli i ogórka konserwowego. Całość polewamy musztardą i ketchupem, musztardą i chili lub samym majonezem. Kanapkę lekko dociskamy drugą częścią bułki, przekrajamy na pół i każdą połowę zawijamy oddzielnie. Po rozwinięciu papier służy za tackę. Do każdej części dołączone ,

są 3-4 serwetki papierowe. Do tego jakiś napój typu Cola, 7-up, Sprite lub kawa i lunch mamy gotowy. W porze lunchu (l1:30 -14:00) w SubWayu jest tłoczno i trzeba trochę poczekać na swoją kanapkę. Ale zaręczamy Was, że warto.

A u nas? Taką kanapkę możemy zrobić nie koniecznie z bułką. Może być chleb. Nie musi być też aż tyle wszystkich dodatków . Smarujemy chleb masłem lub majonezem, listek sałaty (najlepiej lodowej), plasterek wędliny, może być plasterek sera, plasterek pomidora, parę plasterków rzodkiewki, jakiś sos i gotowe. Ważne żebyśmy dobierali składniki takie jakie lubimy. Te kanapki są nie tylko smaczne, ale i sycące, co czasem może zastąpić nawet obiad - w szczególności jeśli mamy długi „przelot” lub gdy są trudne warunki i nie ma zbyt wiele czasu na zajmowanie się kuchnią.

andy&eli

2011-06-29T12:29:00.003+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - K a n a p k i.

H o t - D o g

Najsmaczniejsze hot-dogi są z kiełbasek wieprzowych, zwanych frankfurterkami, ale mogą być również długie parówki w naturalnej skórce, której nie trzeba obierać. W Polsce są już i frankfurterki i parówki hot-dogowe, jak również specjalne bułki. Nie polecamy bułek z wyciętym otworem na parówkę. Specjalne bułki do hot-dogów mają długość parówki i są nacięte wzdłuż, ale tylko z jednej strony. Parówki na hot-dogi nie powinny być pieczone, bo wtedy są suche i gumowate, ale powinny być zalewane wrzątkiem na okres 2-3 minut.

Potrzebne będą:

- 1 biała cebula (lub więcej, zależnie od ilości osób), obrana, umyta

i drobno pokrojona,

- Relish (słodki lub ostry – zależnie od upodobań). Relish Heinza jest

dostępny w większości marketów,

- lub z braku relishu mogą być ogórki konserwowe, pokrojone w drobną

kostkę,

- musztarda i ketchup.

Parówki podgrzewamy we wrzącej wodzie. Bułkę częściowo przekrawamy i podgrzewamy na suchej patelni. Powierzchnię jednej połówki bułki posypujemy cebulą, nakładamy relish lub ogórki konserwowe, na to parówkę, którą polewamy musztardą i ketchupem w jakiś zygzakowaty wzorek i „zamykamy” drugą połową bułki. Dzięki temu, że bułka nie jest przecięta z obu stron, zarówno cebula, ogórki jak i sosy nie będą wypadały,

a dodatkowo zmieści się ich więcej.

B L T (bi-el-ti)

To chyba najbardziej popularna kanapka w USA. Jej nazwa to pierwsze litery od podstawowych składników.

Bacon - bekon w plasterkach podsmażany na chrupiąco,

Lettuce – sałata lodowa, podzielona na liście, umyta i osuszona,

Tomato – pomidory, umyte, osuszone i pokrojone na plasterki,

2 kromki chleba tostowego (ale może być inny) na osobę, podpieczone w tosterze, na grilu lub na suchej patelni,

Na podpieczony, gorący chleb nakładamy warstwę majonezu lub dresingu. Na to kładziemy liść sałaty, kilka plasterków podpieczonego na chrupko bekonu, następnie plasterki pomidora i przykrywamy drugą kromką chleba lekko dociskając i przekrawamy całą kanapkę po przekątnej, uzyskując dwa trójkąty.

Zamiast bekonu możemy użyć każdą inną wędlinę, a zamiast chleba tostowego, jakiś inny, który lubimy. Ważne jest, żeby chleb i wędlina były ciepłe.

andy&ely

2011-06-29T12:27:00.003+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill cz. 11

Hamburgery cz.2 ( hamburger po polsku).

Z polskiej wołowiny hamburgera takiego samego trudno będzie przyrządzić, ponieważ nie ma ona takiej „kleistości” i „kotlet” będzie się rozpadał. Proponujemy następujące składniki:

- 1 kg średnio chudej ,mielonej wołowiny ( 15- 20 % tłuszczu),

- 1 średnia, biała cebula; obrana, umyta i pokrojona w drobniutką kosteczkę.

Mięso z cebulą mieszamy dokładnie i formujemy 8 „pączków” mięsnych.

Spłaszczamy je (może być nożem) i wkładamy na natłuszczoną folię aluminiową na grilu lub na patelnię z rozgrzanym olejem. Smażymy 15-18 minut na każdą stronę ( na średnim „ogniu”). Przewracamy łopatką tylko raz.

Na grilu pieczemy 10 – 15 minut i przewracamy tylko raz (w obu przypadkach przewracając więcej niż raz, nasz „kotlecik” połamie się

i popęka). Pamiętajmy : nie należy przyciskać „burgerów”, bo cały „sok” wypłynie i mięso będzie „suche”.

Bułeczkę do hamburgerów podpiekamy na grilu lub na suchej patelni.

Co jeszcze będzie nam potrzebne?

- sałata lodowa, podzielona na liście, umyta i osuszona,

- pomidory umyte, osuszone i pokrojone na plasterki,

- ogórki konserwowe, pokrojone na plasterki,

- czerwona cebula (może być biała), obrana, umyta i pokrojona w cienkie

plasterki,

- przyprawy : sól i pieprz,

- ketchupe, musztarda, majonez,

- bekon w plasterkach upieczony na grilu lub na patelni (na chrupiąco),

- żółty, ostry ser pokrojony na plasterki (EWENTUALNIE!!!).

Wykonanie:

Jedną połowę bułeczki smarujemy majonezem i kładziemy liść sałaty lodowej. Teraz smażymy hamburgera i po posoleniu i doprawieniu pieprzem wkładamy go na bułeczkę z sałatą, kładziemy plasterek pomidora

i 2 – 3 plasterki ogórka.

Możemy na burgera położyć 2-3 plasterki chrupiącego bekonu i po tym dodać pomidor i ogórki.

Możemy także, zamiast bekonu położyć plasterek sera i dalej , jak poprzednio pomidor, ogórek i cebula (w plasterkach). Następnie kilka „pasków” ketchupu i musztardy. I teraz całość „przykrywamy” drugą połówką bułeczki.

Danie (reasumując) ani trudne, ani pracochłonne.

Wg. nas – dobre na lunch lub kolację na łódce, a w domu doskonałe z frytkami, choć i na łódce możemy je upiec używając do tego aluminiowej tacki.

andy&eli

2011-06-29T12:26:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill cz. 10

H A M B U R G E R Y:

Niezwykle popularne w USA. Sprzedawane głównie w Fast Food,

ale równie popularne w zwyczajnych domach, gdzie przygotowujemy je

na grill (głównie) lub na patelnię. Możemy śmiało powiedzieć, że przepisów na hamburgery jest tyle ile rodzin w Ameryce, a każda z nich ma swoje modyfikacje i różne wykończenia, różne sposoby wykonania, doprawiania czy podawania. Słowem: festiwal możliwości. Amerykanie jadają hamburgery

w bułce (głównie), ale także z grila jako danie główne obiadowe z surówką, frytkami – i wtedy bez pieczywa.

Teraz będzie „feria” nazw, bo w zależności od dodatków hamburgery zmieniają swoją nazwę.

I tak : z dodatkiem żółtego sera amerykańskiego (american cheese) – nazywa się : cheeseburger; z dodatkiem pieczarek ( przesmażonych na maśle z cebulką ) - mushrumburger; z dodatkiem pieczonego bekonu – beaconburger.

W każdym Stanie przyrządza się go nieco inaczej.

Klasyczny jest z mięsa wołowego, chudego i mielonego. Można go zrobić również z mięsa mielonego z piersi indyka z dodatkiem musu jabłkowego

i jest to wtedy turkyburger, lub z mięsa wieprzowego i jest to porkburger,

albo z mięsa wołowo-wieprzowego i jest to po prostu – burger.

Podsumowując: co Stan to inny nieco burger. Co Stan - to inny obyczaj

w tym względzie.

Jedno jest absolutnie pewne. Do żadnego mięsa na hamburgery nie dodaje się ani jajek, ani tartej bułki.

Klasyczny hamburger robiony jest z chudego, mielonego mięsa najwyższej jakości ( no – dobrej jakości).

Wołowina amerykańska jest całkowicie różna od naszej. Jest to mięso chude, wręcz dietetyczne; kruche i soczyste po usmażeniu ( patrz: steaks); jest też „kleiste” i dlatego nie wymaga żadnych dodatków. W sklepach można kupić już gotowe, uformowane hamburgery, które wystarczy położyć na gril lub patelnię. Ale , jak już pisaliśmy, każda rodzina ma swój własny sposób na uzyskanie najlepszego ( w ich mniemaniu) hamburgera.

Nasz przepis jest taki ( to z okresu kiedy mieliśmy naszą „Dziuplę” – pamiętacie wspominaliśmy o naszej Polish - _American Fast Food „Dziupla”). Potrzebujemy:

- 1 kg mięsa wołowego, mielonego,

- 1 czerwona papryka, obrana, umyta i pokrojona w drobną kosteczkę,

- 1 biała cebula, średniej wielkości, obrana, umyta i pokrojona jak wyżej,

- 3 łyżki ostrego (pikantnego) ketchupu,

- 2 łyżeczki słodkiej papryki (w proszku).

Wszystkie składniki należy dobrze wymieszać i uformować 8 dużych „pączków” mięsnych, lekko je spłaszczając. Następnie przekładamy je do foremki aluminiowej, nakrywamy folią spożywczą (plastikową) i wkładamy

do lodówki na co najmniej 1 godzinę. Następnie smażymy na patelni , na rozgrzanym oleju 15 - 18 minut naq jedną stronę (smażymy na średnim „ogniu”). Przewracamy (tylko raz) i dopiekamy tyle samo czasu na drugiej stronie. „Kotlet” – hamburger powinien być złotobrązowy na zewnątrz, a po nakłuciu powinien wydobywać się z wewnątrz przezroczysty, lekko różowy sos.

Podobnie piecze się na grilu – czas pieczenia 18 – 20 minut.

andy&eli

2011-06-02T15:25:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill cz.9

Sosy do surowych warzyw.

Sos serowy do surowych warzyw. Potrzebujemy:

- 1 opakowanie serka białego, homogenizowanego,

- 1 małe opakowanie śmietany lub jogurtu greckiego,

- 1 pęczek szczypiorku, umytego, osuszonego i posiekanego,

- 1 ząbek czosnku roztartego na masę z ½ łyżeczki soli,

- 1 zielony, mały ogórek, obrany, umyty i utarty na tarce z dużymi oczkami,

- przyprawy: pieprz i sól.

Serek ucieramy ze śmietaną lub jogurtem; dodajemy czosnek i dalej ucieramy. Dodajemy szczypiorek i ogórek. Dokładnie mieszamy. Ewentualnie doprawiamy solą i pieprzem.

Sos (dip) serowo- pomidorowy do surowych warzyw. Potrzebujemy:

- 1 opakowanie serka białego, homogenizowanego,

- 1 opakowanie jogurtu greckiego (naturalnego),

- 1 pęczek koperku, umytego, osuszonego i posiekanego,

- 1 małą cebulę, obraną, umytą i pokrojoną w drobną kostkę,

- 1 ząbek czosnku zmiażdżonego i utartego ze szczyptą soli,

- 2 średnie pomidory, umyte, sparzone i pokrojone w drobną kostkę( po zdjęciu

skórki),

- przyprawy: pieprz i sól.

Serek utrzeć z jogurtem i czosnkiem, dodać cebulę i nadal chwilę ucierać, następnie dodać pomidory i dokładnie wymieszać. Teraz dodajemy koperek, jeszcze raz mieszamy i doprawiamy solą i pieprzem, jeśli istnieje taka potrzeba.

Podaliśmy przepisy na kilka stosowanych przez nas sosów do pieczonych mięs oraz wędlin, jak również sosy do surowych warzyw, które z powodzeniem można użyć do zielonej sałaty, albo mieszanki różnych sałat. Sosy do warzyw również świetnie się nadają do tzw. talerza warzyw, na który składają się:

- młode marchewki, oskrobane, umyte i pokrojone na kawałki,

- rzodkiewki z odciętymi korzonkami i listkami, dokładnie umyte,

- seler naciowy, obrany, umyty i pokrojony na kawałki,

- kalafior blanszowany, podzielony na „różyczki,

- brokuły blanszowane i podobnie podzielone na „różyczki”.

Równie dobre z tym sosem są jabłka i gruszki, umyte i pokrojone na 8-ki (oczywiście bez pestek).

W tym miejscu chcielibyśmy przytoczyć pewną ciekawostkę z okresu naszych studiów (lata 60-te). Otóż w okresie sesji egzaminacyjnych, kiedy wysiłek umysłowy był naprawdę na maksymalnym poziomie zalecano studentom (radio i prasa) „pojadanie” rzodkiewek smarowanych niewielką ilością masła i lekko osolonych.

Na ile miało to wpływ na podwyższenie naszych zdolności percepcyjnych trudno powiedzieć, natomiast smak miały te rzodkiewki znakomity. I dzisiaj

chętnie sięgnęlibyśmy po nie, gdyby nie ten cholesterol i nie tylko. Natomiast wszystkim, którzy nie mają podobnych problemów polecamy ten przysmak.

Jako drugie panaceum podnoszące wydolność naszych umysłów,

a w szczególności pamięci były herbatniki smarowane masłem, które należało popijać herbatą koniecznie osłodzoną miodem.

To są właśnie, między innymi , te smaki młodości, do których chciałoby się powrócić, ale….Ale powspominać miło. A no i jeszcze świeże zielone ogórki, obrane, umyte i pokrojone w ćwiartki, które również należało maczać w miodzie. Spróbujcie w najbliższej sesji, może i Wam pomogą.

Powodzenia. Napiszcie czy i Wam pomoglo?

andy&eli

2011-06-02T15:21:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill cz.8

Sosy do pieczonych mięs.

Sos żurawinowy do pieczonych mięs i wędlin. Potrzebujemy:

- 1 słoik gotowej żurawiny do mięsa,

- 3 łyżki gotowego, tartego chrzanu,

- 2 łyżki dżemu z czerwonej porzeczki,

- 1/3 szklanki czerwonego, wytrawnego wina,

- 2 łyżeczki musztardy.

Wszystko razem dokładnie mieszamy i odstawiamy na 2-3 godziny do „przegryzienia się smaków.”

Sos pomarańczowy do wszystkich pieczonych mięs.

- 1 średni słoik majonezu,

- starta skórka z całej pomarańczy, uprzednio umytej i sparzonej,

- sok wyciśnięty z ½ pomarańczy,

- 4 cząstki pomarańczy odseparowane z błonek, pokrojone w kostkę,

- szczypta soli i pieprzu.

Majonez ubijamy z sokiem pomarańczowym, cukrem, pieprzem i startą skórką pomarańczową. Dodajemy cząstki pomarańczy i mieszamy. Próbujemy; ewentualnie dodajemy trochę cukru. Odstawiamy na 2 godziny. Przed podaniem mieszamy.

Sos musztardowy do wędlin, kiełbasy i pieczonych mięs. Potrzebujemy:

- 1 średni słoik majonezu,

- 2 łyżki śmietany lub jogurtu,

- 1 łyżeczka lub nieco więcej cukru,

- ½ łyżeczki pieprzu mielonego,

- 2 łyżki musztardy,

- 1 mały pęczek szczypiorku, umyty, osuszony i posiekany,

- 1 mały pęczek pietruszki jw.

Wszystkie składniki należy dokładnie utrzeć; spróbować i ewentualnie doprawić odrobiną soli i cukru.

Sos serowy do wszystkich pieczonych mięs oraz do surowych warzyw i sałaty. Potrzebujemy:

- 1 duże opakowanie jogurtu greckiego,

- 2 plastry sera pleśniowego,

- przyprawy: pieprz i sól.

Ser drobno kruszymy i rozcieramy z jogurtem, ale niezbyt dokładnie. Powinny być małe kawałki nie roztartego sera. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku.

andy&eli

2011-06-02T15:19:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - F O N D U E cz.4

Fondue dla dzieci.

Mieliśmy ucztę dla dorosłych, pora pomyśleć o dzieciach. Przed laty, gdy nasze dzieci były małe wielokrotnie w czasie urlopu pływaliśmy z naszymi przyjaciółmi i ich pociechami. Zawsze najtrudniej było wymyślić dla nich jakieś sensowne i zarazem bezpieczne zajęcie. Na tamte czasy właściwie były tylko trzy interesujące zabawy dla dzieciaków. Najważniejsze było „siedzenie” w wodzie i próby nauki pływania. Drugie to wędkowanie i trzecie, najbardziej atrakcyjne to oczywiście ognisko. Atrakcyjność podnosił również fakt, że wtedy można było pójść spać znacznie później. A ognisko to głównie kiełbaski na długim patyku i kartofle upieczone w żarze. Nikomu wtedy nie śniło się fondue, a nawet nikt nie wiedział co to takiego. Dziś, w zupełnie innych realiach nie tylko dorośli mają swoje fondue i to w rożnych formach, ale mają je również dzieci. I pomyślcie, że jeżeli dzieciom zorganizujemy ich party przy kociołku z fondue wczesnym wieczorem (konieczne ognisko), to nie będą miały żalu do nas, że my mamy swoje pózniej, przeciągające się często do późnych godzin nocnych. Do rzeczy. Co potrzebujemy?

- ½ kg ciemnej czekolady,

- 1 ½ szklanki 30% śmietanki,

- owoce : - truskawki,

- jabłka, umyte i pokrojone na 8-ki, bez pestek,

- gruszki, umyte i pokrojone jw.,

- śliwki umyte i przepołowione, bez pestek

- kiwi pokrojone na kostki,

- melony (watermelon, honeymelon, cantalupa) pokrojone na kostki,

- mango, obrane z pestki i pokrojone w plasterki, a następnie

w kostki.

Czekoladę rozpuścić w garnku mniejszym postawionym w garnku większym z wrzącą wodą (rodzaj łazni wodnej), od czasu do czasu mieszając i powoli dodając śmietankę. Kiedy mamy jednolitą masę zestawiamy naczynie z ognia i przenosimy na wygasający żar ogniska lub gril. Bezpieczniej i atrakcyjniej jest przy ognisku, zważywszy fakt, że to fondue będzie deserem np. po kiełbaskach pieczonych w ognisku wcześniej. Woda będzie ciągle gorąca, a czekolada płynna. Owoce nadziewamy na szpadki (patyczki) i maczamy w gorącej czekoladzie. Odkładamy na tacę, żeby odczekać aż czekolada ostygnie i skrzepnie. Po umoczeniu w ten sposób wszystkich przygotowanych owoców dzieci bezpiecznie mogą przystąpić do zajadania się czekoladowymi pysznościami owocowymi bez obawy, że któreś może się poparzyć. Pamiętajmy: nadzór dorosłej osoby nad całą imprezą jest bezwzględnie konieczny. I na tym kończymy nasz krótki cykl o fondue.

andy&eli

2011-06-02T15:15:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - F O N D U E cz.3

Modyfikacja własna 2

Zanim do niej przystąpimy, kilka praktycznych uwag. Lata temu wstecz, kiedy nie było naczyń jednorazowych trzeba było wozić na jachcie całą „zastawę”, która nie dość, że wspaniale się tłukła szczególnie w rękach dzieci, to jeszcze zmywania było co nie miara. Teraz tzw. „zastawę” mamy na jachcie tylko wtedy, gdy spodziewamy się zapowiedzianych gości, a we wszystkich innych przypadkach używamy (jak większość załóg) zastawy plastikowo- papierowej. Nie należy tylko używać talerzy styropianowych, bo kroją się równo razem z potrawą.

Jest wygodnie, nie trzeba zmywać; do torby śmieciowej, a w najbliższym porcie do pojemnika ze śmieciami. Ostatnio kupiliśmy miseczki do zupy o poj.0,5 l plastikowe, oczywiście jednorazowe. Na nasze pytanie, zadane z czystej ciekawości, jak się one nazywają, Pani odpowiedziała: FLACZARKI. Piękna nazwa. Prawie jak zwis ozdobny męski, co w PRL oznaczało krawat. Tak więc teraz zmywamy jedynie kubki (normalne) i sztućce. Ale dość dygresji. Do tematu.

Drugą wersją naszego fondue oparliśmy na ogólnie znanym pieczeniu w oleju.

Ten sposób ma jednak tę wadę, że olej w wysokiej temperaturze pryska, ponieważ zawiera dużo wody, która po rozgrzaniu wydala się na zewnątrz właśnie poprzez pryskanie. Tak więc ta metoda kompletnie nie nadaje się do zrobienia w kabinie jachtu, a nawet na pokładzie. Pozostaje nam gril lub ognisko na brzegu, co nie znaczy, że przyjemność jest mniejsza. Tu też używamy inne składniki. Garnek wypełniamy olejem w 2/3 (my używamy olej kujawski) i używamy dłuższych szpadek, żeby się nie poparzyć. W oleju smażymy surowe mięsa, wątróbkę drobiową, kiełbasę, cebulę i marchewkę. Do opiekania radzimy używać miękkiego mięsa bez kości, ponieważ przy kości trudno będzie nam dopiec mięso. Tak więc rozgrzewamy olej (gril lub żar ogniska)

do wrzenia, najlepiej pod pokrywką. Pokrywkę z garnka z wrzącym olejem zdejmujemy zawsze zakładając długą rękawicę grilową.

Do pieczenia w oleju my przygotowujemy następujące składniki:

- wątróbkę drobiową, obraną z błon, umytą i pokrojoną na duże części,

- kurze piersi oczyszczone z tłuszczu i błon, umyte i pokrojone na kawałki około

2x3 cm,

- karkówka w plastrach, umyta i pokrojona jw.,

- cebula, obrana, umyta i pokrojona na 8-ki,

- papryka (zielona lub czerwona), obrana z nasion, umyta i pokrojona

na 4 części i każda z nich jeszcze na pół,

- marchewka, oskrobana, umyta i pokrojona na 3 cm odcinki,

- kalafior, podzielony na różyczki, umyty i wysuszony ręcznikiem papierowym,

- brokuły – jw.,

- kalarepka, obrana, umyta i pokrojona na odpowiednie części.

Oczywiście nie wszystkie z wymienionych składników musimy użyć razem. Jest to lista propozycji, z której każdy wybierze sobie jakiś zestaw na swój wieczór fondue.

Czasem podajemy do takiego zestawu sałatkę ziemniaczaną, czasem sałatę zieloną, ale nam najbardziej smakują aromatyczne ogórki małosolne, które sami sobie robimy na łódce (przepis w poprzednich postach). Oczywiście nie zapominamy o podaniu soli i pieprzu. Niezbędna jest również łyżka cedzakowa lub szczypce do wyjmowania kawałków, które spadają ze szpadek. Ważne jest przygotowanie odpowiednich sosów, które podamy do mięs lub warzyw. Mogą to być wszystkie sosy BBC, ketchup łagodny i pikantny, musztarda – to do mięs, oraz dresingi (sosy) do warzyw. Wybór w sklepach jest tak duży, że na pewno nie będzie nam się chciało robić samemu, ale oczywiście można. Jak już mamy wszystko przygotowane, olej wrze, zasiadamy wygodnie wokół naszego naczynia mając w zasięgu ręki talerzyki i szpadki i zaczynamy. Nadziewamy na szpadkę, to co nam najbardziej odpowiada i pieczemy w oleju. Następnie wykładamy na talerz, doprawiamy solą i pieprzem do smaku i maczamy w sosie lub dresingu zagryzając chlebem i dobierając do tego sałatę lub sałatki, a może ogórek małosolny. Następnie przygotowujemy następny kęs…. i tak do wyczerpania zapasów. Ponieważ pieczenie każdego kawałka zajmuje trochę czasu można go wykorzystać na interesującą konwersację, wymianę poglądów, opowiedzenie kilku nowych dowcipów czy anegdot, można pośpiewać, albo posłuchać gitary, powspominać stare rejsy. A potem w długie jesienne i zimowe wieczory będziemy wspominać właśnie te chwile i w myślach zaczną się rodzić plany na przyszły sezon, do którego będziemy przygotowywać się bogatsi w doświadczenia nie tylko żeglarskie, ale i kuchenne na jachcie.

Następny post to niespodzianka – fondue dla dzieci. Zapraszamy.

andy&eli

2011-06-02T15:05:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. – F O N D U E cz.2

Modyfikacja własna 1.

Przygotowanie fondue na jachcie jest możliwe, ale też i niebezpieczne, ponieważ fala albo nagły ruch np. załoganta, lub jakiś niefortunny ruch cooka

Może doprowadzić do sytuacji, że naczynie, w którym przygotowujemy

fondue może spaść z palnika i poparzyć kogoś z biesiadników. Znacznie bezpieczniej będzie, jeżeli przeniesiemy się na ląd do ogniska, albo w porcie na trawę lub chociażby na pomost (o ile nie jest ruchomy). Do tego ostatniego miejsca najlepszy wydaje się jak najmniejszy gril na małych nóżkach ( do kupienia za grosze prawie na każdej stacji benzynowej czy sklepach AGD).

My na swój sposób zmodyfikowaliśmy klasyczne, szwajcarskie fondue.

Nie musimy mieć do tego specjalnego naczynia z podgrzewaczem. Wystarczy dość szeroki, płaski garnek ustawiony na malutkim grilu (żarzącym się oczywiście). Do garnka wlewamy gotowy, kupiony sos pomidorowy np. taki do spaghetti lub sos grzybowy, także gotowy; bądź robimy z torebki wg. przepisu.

Jeżeli mamy swój własny, ulubiony sos, to również możemy go zrobić.

Obojętnie jaki sos użyjemy, podgrzewamy go na kuchence gazowej w kabinie jachtu i wynosimy na zewnątrz, gdzie nasz mały grill żarzy się. Stawiamy garnek na grilu lub na żarze dogasającego ogniska ( wtedy warto garnek owinąć folią aluminiową – nie okopci się i lepiej trzyma temperaturę)

i zaczynamy biesiadę. Przed podgrzaniem sosu należy przygotować szpadki

(takie jak do szaszłyków), jeżeli ich nie mamy możemy je zrobić

z gałązek pozbawionych liści (muszą być z drzew liściastych, bo sosnowe i świerkowe dają nie tylko żywiczny zapach, ale i gorycz). Do pieczenia,

a właściwie gotowania w sosie nadają się wszystkie rodzaje wędlin, bułka i chleb.

My przygotowujemy: około 3 cm długości kawałki kiełbasy podwawelskiej (ponacinanej poprzecznie – szybciej się gotuje), podobne kawałki kiełbasy polskiej pieczonej, kostki wędzonki góralskiej 3x3 cm i podobne kostki sera salami, lub grube plasterki podzielone na 4 części. Podobnie porcjujemy szynkę lub kiełbasę krakowską, jeśli akurat mamy w kawałku. Wymiary podane są jedynie orientacyjne. Chodzi o to żeby były to kawałki takiej wielkości, które dadzą się nadziać na nasze szpadki. Ponadto używamy kalafior i brokuły, które po podzieleniu na „różyczki” myjemy i zalewamy wrzątkiem na 3-4 minuty, cedzimy i podajemy w salaterkach lub miseczkach. Te warzywa po blanszowaniu tracą charakterystyczny smak „surowizny”. Pieczywo, które nie musi być świeże, również kroimy w kostki i zanurzamy w sosie, ale możemy nie kroić w kawałki a w plastry i opiekać nad ogniskiem lub na grilu. Do tego możemy podaż zieloną sałatę z sosem Winegret lub z sokiem cytrynowym lekko ocukrzonym. Mogą być także ogórki małosolne, które sami zrobiliśmy (przepis podaliśmy w poprzednich postach). Należy przygotować tyle produktów, żeby wszyscy się najedli. Jeżeli zostały nam z poprzednich posiłków kotlety mielone lub inne mięsa (gulasz się nie nadaje) czy wędlina nawet w plasterkach (nadziewamy ją na szpadki „harmonijkowo”), wszystko to możemy użyć. Musimy być również przygotowani na ewentualne dogotowanie następnej porcji sosu – tym razem może być inny. To tylko urozmaici nasz wieczór

z fondue. I nie musi być ognisko. Naprawdę wystarczy „malutki” grill,

na zakup którego gorąco namawiamy. Posiłek nie jest pracochłonny, nie jest drogi, a zabawa jest doskonała. Przekonajcie się sami.

Następny post poświęcimy kolejnej nasze modyfikacji fondue, na którą już dziś zapraszamy.

andy&eli

2011-06-02T15:01:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - F O N D U E ( eur. fon’di,

amer. fa:n’du: ) - cz. 1

Jest to szwajcarska, narodowa potrawa bardzo rozpowszechniona w Europie i USA. Do nas również pomału zaczyna docierać. Na czym to polega? Otóż potrzebne jest specjalne podgrzewane naczynie, w którym rozpuszcza się ser i następnie podgrzewa, albo sos, albo olej albo… czekolada. Podgrzewacze są spirytusowe lub są to specjalne świeczki do podgrzewania.

W skład zestawu wchodzi ponadto komplet szpadek do nadziewania mięsa, wędlin, bułki itp. oraz miseczki do sosów. Jest to znakomita zabawa towarzyska, która może trwać do białego rana. Każdy coś sobie piecze, zwykle to na co ma ochotę, potem macza w sosie i zjada.

Jak to działa ? Podamy to na przykładzie:

Fondue klasyczne z 3 serów. Potrzebne nam będą następujące składniki:

- 1 szklanka startego sera Ementaler,

- 1 szklanka startego sera Grujer,

- 2/3 szklanki startego sera Parmezan,

- 1 ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę,

- 4 łyżki masła,

- 1 pałka selera naciowego, ostruganego, umytego i pokrojonego w kostkę,

- ¼ łyżeczki sproszkowanej musztardy,

- ¼ łyżeczki startej gałki muszkatołowej,

- 3 łyżeczki mąki ziemniaczanej,

- szczypta pieprzu cayenne ( lub chili),

- 1 ¼ szklanki białego, wytrawnego wina,

- 2 łyżki Brandy.

Przyrządzenie sosu serowego wymaga pewnej wprawy, ale nie jest znowu takie trudne. Należy tylko dopilnować, żeby ser się jedynie rozpuszczał, a nie gotował. Zaczynamy:

W płaskim rondlu podsmażyć na maśle czosnek, dodać selery i chwilę smażyć. Dodać wino i mieszając dusić przez 3-4 minuty, a następnie wsypujemy kolejno sery cały czas mieszając. W Brandy rozpuścić mąkę ziemniaczaną i dodać do garnka. Dokładnie wymieszać i dusić na małym ogniu przez 10 minut. Zestawić

Z ognia i postawić rondelek na żarze dogasającego ogniska lub na małym ogniu na grilu. Na szpadki nadziewamy uprzednio przygotowane produkty. Mogą to być: bułka lub chleb pokrojone w dużą kostkę (2x3 cm), kawałki kiełbasy (3x3),

Kawałki szynki (2x2), kawałki wędzonego boczku, kawałki pieczonej piersi kurczaka, karkówka; słowem wszystkie gotowe mięsa i wędliny.

Do tego podajemy dobre, czerwone, wytrawne wino i mamy prawdziwą, wspaniała ucztę.

Następny post poświęcimy naszej modyfikacji fondue.

andy&eli

2011-06-02T14:57:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Gril Ognisko cz.6

Kurczak pieczony w soli.

Kontynuując cykl o pieczeniu w soli dziś proponujemy kurczaka. Może być on pieczony, podobnie jak ryby, na grilu, w ognisku i w piekarniku. Tu również mamy gwarancję otrzymania zawsze udanej, smacznej, soczystej

i nie przypalonej potrawy jedynie pod warunkiem przestrzegania czasu pieczenia.

Potrzebujemy:

- 1 kg kurczaka (najlepiej z szyją),

- 2,5 kg soli gruboziarnistej,

- 2 ząbki czosnku,

- przyprawa do kurczaka lub Vegeta,

- sól,

- 2 tacki aluminiowe bez dziurek (takie jak do pieczenia ciasta),

- gruba folia aluminiowa,

- wykałaczki.

Kurczaka dokładnie myjemy z zewnątrz i wewnątrz, a następnie osuszamy ręcznikiem papierowym. Nie obcinamy szyi ani kupra. Tuszkę wewnątrz nacieramy przyprawą do kurczaka lub Vegetą i wkładamy natkę pietruszki.

Skórę spinamy wykałaczkami tak, bo otwór był szczelnie zamknięty (najlepiej spinać skórę na zakładkę).

Do podwójnej tacki (jedna w drugiej) wsypujemy całą sól i stawiamy na grilu

lub na żarze w rozgarniętym ognisku. Podgrzewamy mieszając, aż będzie bardzo gorąca. Na tak przygotowaną sól układamy kurczaka piersią do góry i przy pomocy dużej łyżki obsypujemy go szczelnie w całości tak, żeby nie było wolnej od soli przestrzeni na powierzchni kurczaka. Zawijamy foremki 3-4 warstwami grubej folii i wstawiamy na rozgrzany gril lub na rozgarnięty żar ogniska obsypując nim całą foremkę. Pieczemy około 1,5 godziny. Po tym czasie odcinamy kawałek soli (byłoby najlepiej w okolicach kości: mostek, udo) i sprawdzamy, czy kurczak jest miękki. Jeżeli tak, to zdejmujemy skorupę solną i otrzymujemy soczystego, aromatycznego kurczaka z chrupiącą skórką. Dodatkową zaletą tej metody jest fakt, że duża ilość tłuszczu zostanie w procesie pieczenie zaabsorbowana w soli, którą wyrzucamy.

W warunkach domowych pieczemy kurczaka w naczyniu żaroodpornym,

ale nie przykrywamy folią. Temperatura piekarnika to 190 stopni C, a czas pieczenia również 1,5 godziny. We wszystkich przypadkach pieczenia na grilu, ognisku czy piekarniku soli nie skrapiamy woda, tylko rozgrzewamy do bardzo wysokiej temperatury. Podajemy z mizerią i pieczonymi ziemniakami niezależnie czy na grilu, czy w ognisku, czy też w piekarniku bądź na patelni.

Na tym kończymy serię potraw pieczonych w soli.

andy&eli

2011-06-02T14:55:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill - Ognisko cz.5 cd.

Ryby cz.3 cd.

Ryba pieczona w soli, ale w domu.

Pieczenie w soli ma swój niezaprzeczalny urok z kilku względów.

Po pierwsze: gotową „kulę: solną wkładamy do ogniska, na gril lub do piekarnika i nie musimy się martwić o to, że się przypali, będzie sucha,

a więc niesmaczna.

Po drugie: nastawiamy czas (timer) lub po prostu go określamy i wiadomo

że po jego upływie potrawa będzie udana.

Wreszcie po trzecie: efekt totalnego zaskoczenia. Jeżeli wcześniej nie zdradzimy, co będzie podane, to podziw i zachwyt gości nie ma sobie równych. Tak więc z tych chociażby trzech powodów ta metoda jest godna polecenia ze wszech miar. Przypomnimy krótko, że piec możemy wszystkie ryby, zarówno słodkowodne, jak i morskie, a czas przygotowania przy odrobinie wprawy nie zajmie więcej niż 15 minut.

Potrzebujemy:

- świeżą rybę - 1 kg,

- sól gruboziarnistą - 1, 5 kg,

- 3 cytryny,

- 2 jajka,

- 1 łyżkę mąki (czubata),

- po 1 dużym pęczku: pietruszki, koperku i bazylii,

- 2 roztarte ząbki czosnku,

- pieprz świeżo zmielony (czarny),

- naczynie żaroodporne,

- wykałaczki.

Tak jak podaliśmy w poprzednim przepisie: nieoskrobaną, całą rybę z głową, ogonem i płetwami patroszymy, myjemy i wycieramy do sucha. Wnętrze należy skropić cytryną, natrzeć roztartym czosnkiem i włożyć 3-4 plasterki cytryny, kilka gałązek pietruszki i koperku oraz kilka listków bazylii. Brzuch należy szczelnie spiąć wykałaczkami, tak by sól nie dostała się do środka.

W misce wymieszać roztrzepane jajka, sól, startą skórkę z 1 cytryny, posiekaną pietruszkę, koperek i bazylię oraz 1 łyżkę mąki.

Na dno naczynia żaroodpornego wkładamy warstwę soli o grubości około

2 cm. Delikatnie spryskujemy wodą ( najlepiej użyć „sprejówki”). Na sól kładziemy rybę. Jej powierzchnię posypujemy pieprzem i obsypujemy solą

(grubość warstwy soli podobna, jak na spodzie) pozostawiając ogon na zewnątrz. Uciskamy sól tak, aby w całości szczelnie oblepiła rybę i spryskujemy woda. Jeszcze raz dociskamy sól i wkładamy naczynie z rybą do piekarnika rozgrzanego do temp.200 stopni C. Pieczemy około 35 minut.

Jak poprzednio, sprawdzamy czy ryba jest już gotowa poprzez wyjęcie grubej ości ogona. Jeśli wychodzi łatwo, to jest gotowa; jeśli nie pozostawiamy w piekarniku na dalsze 5 -10 minut.

Wyjmujemy z piekarnika na tacę i przy pomocy noża i młotka delikatnie rozbijamy powłokę solną i zdejmujemy razem ze skóra. Filetujemy, dzielimy na porcje ( w zależności od wielkości) i podajemy z cząstką cytryny i świeżym pieprzem (najlepiej z młynka). Do tego obsmażane ziemniaki i sos tzatzyki,

no i koniecznie lampkę białego, schłodzonego wina.\

Napiszcie jak Wam i Waszym gościom smakowało?

andy&eli

2011-06-02T14:51:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill - Ognisko cz.5

Ryby cz.3

Ryba pieczona w soli na grilu lub ognisku.

Do pieczenia w ten sposób nadają się duże ryby. Najlepsze są ważące 1 – 1,5 kg,

ale nie mniejsze niż 60 dkg. Mogą to być duże pstrągi, okonie, sandacze, trocie, łososie. Mogą być też i szczupaki, ale te mają dużo ości i ich jedzenie sprawia trudności, a dla dzieci może być wręcz niebezpieczne.

Sól, jaką używamy w tym celu powinna być morska gruboziarnista, ale w przypadku jej braku możemy użyć soli zwykłej, ale tylko gruboziarnistej, kamiennej (jak do kiszenia ogórków), ponieważ sól miałka szybko się topi i czyni potrawę zbyt słoną i niejadalną. Oczywiście , jak zwykle, potrzebna nam będzie gruba folia aluminiowa.

Na rybę o wadze 60 dkg potrzebujemy 1 kg soli.

Na rybę o wadze 1kg potrzebujemy 1,5 kg soli.

Pieczenie omówimy na przykładzie ryby o wadze 60 dkg.

Rybę patroszymy, usuwamy skrzela, zostawiamy łeb, ogon i płetwy. Nie skrobiemy, bo wraz z solą oddzieli się cała skóra. Dokładnie myjemy

i osuszamy ręcznikiem papierowym. Będziemy potrzebowali:

- 1 kg soli gruboziarnistej,

- 1 czubatą łyżkę mąki,

- 1 duże ubite jajko,

- zielona pietruszka i koperek (większe pęczki),

- 2-3 cytryny,

- 1 rozgnieciony ząbek czosnku,

- 2-3 wykałaczki (do spięcia brzucha),

- odrobina wody do spryskiwania.

Umytą i osuszoną rybę skrapiamy wewnątrz sokiem z ½ cytryny. Nacieramy ząbkiem czosnku. Nie solimy. Wkładamy do środka drugą połówkę cytryny pokrojoną na plasterki ze skórką, a na nie kilka gałązek pietruszki i koperku.

Brzuch ryby spinamy wykałaczkami, żeby sól nie dostała się do środka.

Dwa duże kawałki folii aluminiowej układamy jeden na drugim, tak żeby strona błyszcząca była do góry.

W misce lub garnku umieszczamy sól z rozbitym jajkiem i mąką. Dodajemy posiekaną resztkę koperku i pietruszki oraz skórkę z wyciśniętej cytryny. Dokładnie mieszamy ucierając dłońmi tak, jak byśmy chcieli wetrzeć sobie tą mieszaninę w dłonie. Część tak przygotowanej soli rozkładamy na folii, tak żeby się utworzyła warstwa min 1,5 cm ( przy dużej rybie grubość tej warstwy powinna wynosić około 3 cm).Następnie sól spryskujemy odrobiną wody, tak żeby była lekko wilgotna. Nie może być mokra ! Na soli układamy rybę,

tak by ogon znajdował się poza solą. Będzie to nasz wskaźnik, czy ryba jest już gotowa. Na rybie układamy pozostałą część soli i dociskamy tak, żeby nigdzie nie było powietrza, a ryba była szczelnie oblepiona solą wraz z łbem. Spryskujemy wodą podobnie jak poprzednio. Teraz tą solną bryłę wraz z wystającym ogonem owijamy folią aluminiową; nie koniecznie musi być szczelnie, ale w taki sposób, żeby tworzyła jedną całość. Ten pakiet wkładamy na bardzo rozgrzany ruszt i przykrywamy pokrywą. Nie musimy odwracać w czasie pieczenia. Jeżeli robimy to w ognisku należy zasypać żarem. Małą rybę (60dkg) piecze się około 25-30 minut. Dużą (1kg) około

35-40 minut. Czasy pieczenia zarówno na grilu, jak i w ognisku są zbliżone.

Po upływie tego czasu sprawdzamy, czy ryba jest już gotowa. W tym celu nacinamy folię w okolicy ogona i pociągamy za jakąś grubą ość z ogona.

Jeśli oddziela się łatwo – ryba jest gotowa: jeśli nie musimy potrzymać ją w żarze lub na ruszcie przez następne 5-10 minut. Gotową rybę wyjmujemy z rusztu (ogniska),przecinamy folię i trzonkiem noża lub po prostu młotkiem kruszymy skorupę solną i zdejmujemy ją z ryby wraz ze skórą. Rybę przekładamy na deskę do krojenia chleba, tacę, półmisek lub po prostu duży talerz. „Rozbieramy” na części: najpierw wzdłuż na dwie połowy, następnie wyjmujemy ość grzbietową z pozostałymi i dzielimy na porcje. Serwujemy polewając sokiem z cytryny. Do tego proponujemy kartofelki z cebulą pieczone w folii (patrz poprzedni post), które pieczemy w tym samym czasie, Jako dodatek może być podana sałata polana sosem Vinegret lub ogórki małosolne

(najlepiej własnej roboty – przepis również w naszym blogu, tylko nieco wcześniej).

To danie możemy podać również na eleganckim przyjęciu w domu. Ryba jest aromatyczna i soczysta, a nasi przyjaciele ją uwielbiają.

Przepis na wykonanie w domu zamieścimy w następnym poście.

Polecamy!

andy&eli

2011-06-02T14:48:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill Ognisko cz.4

Ryby na grilu i ognisku - cz.2

Dzisiaj pstrąg.

Pstrąg na ruszcie.

Pstrąga także nie skrobiemy. Jego delikatna łuska rozpuszcza się natychmiast. Zaczynamy, jak zwykle, od odgłowienia, dalej patroszymy, myjemy i skrapiamy cytryną wewnątrz i zewnątrz. Pozostawiamy na kilka minut, by mięso stężało i następnie przyprawiamy pieprzem i solą. Możemy posypać ziołami prowansalskimi lub natrzeć czosnkiem. Do środka wkładamy 2-3 gałązki natki pietruszki. Polewamy olejem i wkładamy na ruszt. Pieczemy 8-10 min na każdą stronę, aż ładnie się zrumieni, a płetwy będą się łatwo oddzielały.

Pstrąg jest rybą szlachetną. Możemy podać ją z sałatką ziemniaczaną, z zieloną sałatą, ale najlepiej smakuje (wg. nas) z młodą kiszoną kapusta lekko ocukrzoną. Znakomicie pasuje do tego lampka białego wina.

My preferujemy dobrego Rieslinga.

W ten sposób możemy na ruszcie piec wszystkie ryby.

Natomiast można też piec ryby w pakiecikach z folii aluminiowej pamiętając jednak o tym, że z wyjątkiem pstrąga wszystkie pozostałe muszą być najpierw oskrobane, ponieważ łuski się nie rozpuszczą. Pakiecik zrobiony dla każdego uczestnika może zawierać nie tylko rybę, ale i warzywa. Można również,

w zależności od upodobań rybę i warzywa upiec w oddzielnych pakiecikach. Jedno jest absolutnie pewne, że tak pieczone ryby są niskokaloryczne, lekkostrawne i nieopalone. Pozbawione są niestety chrupiącej skórki, ponieważ praktycznie są duszone.

Przedstawimy pstrąga w wersji razem z jarzynami w jednym pakieciku.

Pstrąg w „pakiecie”. Potrzebujemy:

- średniej wielkości pstrąga, odgłowionego, wypatroszonego, umytego

i osuszonego,

- 2-3 pieczarki, oczyszczone na sucho i pokrojone w pół plasterki,

- 1 cebula, obrana, umyta i pokrojona w pół plasterki,

- 1 średni pomidor, umyty i pokrojony w ćwiartki,

- 1 ząbek czosnku, rozgnieciony,

- koperek, zielona pietruszka, bazylia,

- 1 cytryna,

- 2-3 łyżeczki masła,

- przyprawy: sól i pieprz.

Przygotowujemy grubą folię aluminiową, rwąc ją na kawałki dłuższe od pstrąga (dużą rybę można pokroić na mniejsze kawałki) i smarujemy masłem .Rybę skrapiamy cytryną, doprawiamy solą i pieprzem i ewentualnie nacieramy rozgniecionym czosnkiem. Do środka wkładamy 2 plasterki cytryny oraz 2-3 gałązki zielonej pietruszki i koperku. Na posmarowaną folię układamy 2 plasterki cytryny i pokrojoną cebulę, a na to kładziemy rybę

z kilkoma listkami bazylii na wierzchu. Obok układamy pomidory i pieczarki. Na wierzch kilka „wiórków” masła. Zawijamy pakiecik pozostawiając na górze trochę wolnej przestrzeni. Wkładamy na gril na około 20 minut.

Możemy również ten pakiecik zagrzebać w żarze ogniska i piec około 15 minut. Podajemy z upieczonym na grilu lub nad ogniskiem chlebem.

Smacznego.

andy&eli

2011-06-02T14:46:00.000+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill - Ognisko cz.3

Ryby na grilu i ognisku cz .1

Żeglarstwo turystyczne po WJM kojarzy się nam wszystkim z wiatrem, świeżym powietrzem, wspaniałymi widokami, cudownymi wschodami i zachodami słońca, zdrowym wysiłkiem, pływaniem, licznymi ogniskami, nowymi znajomościami, niewiarygodnymi przygodami ,niezapomnianymi wspomnieniami, ale również dla wielu z nas z wędkowaniem. Jakaż to przyjemność i satysfakcja złowić „taaakkką” rybę, ale to, bądźmy szczerzy, zdarza się coraz rzadziej , natomiast nawet kilka „patelniaków” daje dużą frajdę łowiącemu i całej załodze.

I czy może być coś bardziej smacznego niż ta świeżo złowiona rybka, sprawiona i usmażona ze wspaniałą, rumianą chrupiącą skórką? Na pewno nie. Największy problem przed usmażeniem, to kto to ma oskrobać. Tu nie ma chętnych. Ale i na to jest sposób. Nawet na okonia, że nie wspomnimy o linie czy pstrągu, które jak nic sami nie złowimy możemy zawsze kupić w sklepach gospodarstw rybnych np. w Okartowie i Głodowie na Śniardwach, czy w Mikołajkach bądź Rucianem- Nidzie przy śluzie na Guziance.

Jak wcześniej wspominaliśmy, my pieczemy na grilu używając folii aluminiowe na ruszt, którą po rozgrzaniu grila do właściwej temperatury smarujemy olejem naturalnym lub olejem w sprayu, ale możemy piec bezpośrednio na ruszcie, po uprzednim posmarowaniu olejem na grubo.

Ta ostatnia forma niesie za sobą konieczność żmudnego oczyszczenia grila, czytaj szorowania (niestety), ale można i tak. Pora zacząć.

Okoń na grilu.

Zaczynamy od odcięcia głowy, następnie rozcinamy brzuch i dokładnie patroszymy, myjemy i osuszamy ręcznikiem papierowym. Z zewnątrz

i z wewnątrz skrapiamy sokiem z cytryny. Osuszamy; doprawiamy solą i pieprzem. Do środka wkładamy 2-3 gałązki zielonej pietruszki, koperku, mięty lub to kto co ma i co lubi. Może również nie być nic, ale wtedy

i smak jest inny. Rybę nacieramy olejem i wkładamy na ruszt. Grill przykrywamy pokrywą (jeśli jest), lub kawałkiem folii aluminiowej stroną błyszczącą do ryby.

Przewracamy przy pomocy łopatki lub 2 widelców po 5 minutach i pieczemy

następne 5 min. Ryba jest gotowa, gdy płetwa grzbietowa łatwo się oddziela, a powierzchnia tworzy ładną, zrumienioną skorupkę. Zdejmujemy z rusztu,

bierzemy „w garść” i jemy rozkoszując się smakiem. Można smażyć na ognisku, a i na patelni, co od czasu do czasu robimy, bo jak sama nazwa wskazuje „patelniaki” są najlepsze.

Następna ryba, o której wspominaliśmy na wstępie, to lin. Oto i przepis:

Lin na grilu.

Skrobanie lina niektórzy uważają za profanację, a większość uważa, że jest ono absolutnie zbyteczne. Podzielamy ten pogląd w całej rozciągłości.

Zatem, jak zwykle, zaczynamy od odcięcia głowy. Następnie patroszymy, myjemy i osuszamy. Skrapiamy sokiem z cytryny lub octem winnym np. jabłkowym. Powierzchnię lina polewamy octem (po chwili może zrobić się niebieski i to jest prawidłowe) i dokładnie usuwamy śluz. Teraz dokładnie spłukujemy ocet i sok z cytryny. Przyprawiamy pieprzem i solą, nacieramy oliwą i wkładamy na ruszt przygotowany jak poprzednio. Pieczemy około 10-12 minut na każdą stronę, aż skórka będzie rumiana.

Jednak najsmaczniejszy jest lin z patelni. Ponieważ pieczenie lina na patelni na kuchence w kabinie wiąże się z dużymi niedogodnościami (olej pryska dookoła i dymi) polecamy przenieść to pieczenie na zewnątrz, czyli na gril lub na żar ogniska.

Na patelnię wlewamy sporo oleju, a kiedy zacznie wrzeć wkładamy rybę uprzednio naciętą poprzecznie na powierzchni w 2- 3 miejscach. Małe ości

w czasie pieczenia łatwiej się rozpuszczą. Wkładając rybę na wrzący olej należy mieć osłonięte ręce (długi rękaw, rękawiczki), co uchroni nas przed przykrymi poparzeniami. Smażymy po 5-6 minut z każdej strony. Kiedy skórka będzie złoto-brązowa, a płetwy łatwo się oddzielają – ryba jest gotowa. I jest wspaniała. I najlepiej smakuje jedzona bezpośrednio rękoma (czystymi), kiedy oddzielamy ją na drobne kawałki. Ta ryba nie potrzebuje żadnych dodatków, co najwyżej kromkę chleba (najlepiej świeżego).

Można oczywiście podać wino lub piwo, ale zważywszy, że jemy rękoma stosowniejszym napojem wydaje się być piwo.

Miłych wrażeń kulinarnych.

andy&eli

2011-06-02T14:42:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill - Ognisko cz.2

Ziemniaki z cebulą pieczone w folii.

Znakomity dodatek do kiełbasek lub innego mięsa z grila lub z ogniska.

W USA są one przyrządzane wręcz „nałogowo” na większości grill party.

U nas równie dobrze możemy je przygotować na grilu, jak i w ognisku,

co wielokrotnie wypróbowaliśmy z bardzo dobrym skutkiem. Z braku innych możliwości możemy zrobić to w naszym kambuzie, ale to już nie to samo.

Potrzebujemy:

- 2 duże ziemniaki na osobę, obrane, umyte, obgotowane przez 10 min

i pokrojone w dość grube plasterki,

- 2 duże cebule na osobę, obrane, umyte, pokrojone w cienkie pół plasterki

i przesmażone krótko na maśle,

- przyprawy: sól i pieprz,

- 2-3 łyżki masła (margaryny),

- posiekany koperek lub pietruszka.

Przygotowujemy duży kawałek podwójnie złożonej grubej (haevy duty) folii aluminiowej. Na spodzie folii kładziemy kilka „wiórków” masła, a na to warstwę ziemniaków. Doprawiamy solą i pieprzem i wykładamy warstwę cebuli. Ponownie przyprawiamy solą i pieprzem i układamy następną warstwę lub warstwy (w zależności od ilości osób) ziemniaków i cebuli.

Na wierzch ostatniej warstwy kładziemy kilka „wiórków” masła (margaryny)

i całość zawijamy w pakiet pozostawiając na górze kieszeń zawierającą trochę miejsca dla uchodzącej pary. Zagrzebujemy w żar ogniska i pieczemy przez 35-40 min. Na grilu ten czas wynosi 45 min, a na kuchence gazowej 45-50 min, ale ten pakiecik należy położyć na blaszce aluminiowej.

Po upieczeniu rozchylamy pakiet i posypujemy zieleniną.

Podajemy do wszystkich mięs i kiełbas tak z ogniska, jak i z grila, ale również do mięs z puszek lub słoików. Ziemniaki są aromatyczne i bardzo smaczne. Można je również zjeść bez mięsa jako samodzielne danie lub jak jedzą amerykanie z zimnym mlekiem, a w naszym przypadku z maślanką, kefirem lub jogurtem naturalnym.

Doskonale smakują z gulaszem lub leczo.

Mamy nadzieję, że będzie Wam smakowało.

andy&eli

2011-06-02T14:40:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Ognisko cz.1

„P I E C Z O N K A „

- Uwagi wstępne:

Jest to doskonała potrawa pieczona w ognisku, pachnąca wędzonką i jałowcem. Do jej przygotowania przydałby się najlepiej ciężki, żeliwny rondel, albo kociołek, ale można ją zrobić dysponując zwykłym garnkiem o grubym dnie (byle nie emaliowanym, ponieważ emalia w wysokiej temperaturze „odskakuje”)

My przygotowujemy ją w dużym garnku o grubym dnie ze stali nierdzewnej

i z taką samą pokrywą (nie może być szklana, bo popęka). Garnek w całości wraz z pokrywką należy kilkakrotnie szczelnie owinąć grubą folią aluminiową (heavy duty), tak żeby nie było powietrza. Pieczenie w folii ma swoje dwie istotne zalety: pierwsze to fakt, że potrawa się zdecydowanie lepiej piecze, a druga, to ta, że garnek nie jest okopcony i nie trzeba dokonywać „cudów” żeby go doszorować. Po prostu jest czysty. Podobnie jak ziemniaki pieczone w folii w ognisku, które zjadamy w całości bez wyrzucania części spalonej, w przeciwieństwie do tych, które pieczemy bez niczego. Kiedyś klasyczną pieczonkę piekło się w specjalnych żeliwnych kociołkach, w których pokrywę uszczelniało się darnią i pewnie miała lepszy smak; ale wtedy wszystko smakowało inaczej. Wędliny były bez ulepszaczy i konserwantów; ziemniaki wykopane u „chłopa” prosto z pola nie miały sobie równych. Dzisiaj takich produktów praktycznie już nie ma.

Tak więc robimy z tego co jest dostępne.

- Przepis na 1 osobę:

- 2 duże ziemniaki,

- 2 duże cebule,

- 1 duża „pałka” kiełbasy (zwyczajnej, podwawelskiej, ogniskowej itp.)

- 1 „kółko” kiełbasy jałowcowej.

Niezależnie od ilości osób musimy oprócz ww. składników użyć:

- minimum 12 grubych plastrów wędzonego boczku,

- 2 opakowania boczku pokrojonego w cienkie plasterki,

- 12 plastrów jakiejś tłustej wędzonki (np.góralskiej),

- 6-8 ziaren suszonego jałowca (dostępne we wszystkich marketach lub

bazarach),

- 3-4 łyżeczki suszonego majeranku oraz

- wszystkie resztki wędlin i kiełbas, które nam zostały z poprzednich

posiłków.

Wykonanie:

Dno suchego, czystego garnka wykładamy plastrami grubo krojonego boczku, tak żeby pomiędzy plastrami nie było wolnej przestrzeni (powinny zachodzić na siebie). Jeżeli mamy więcej boczku możemy ułożyć kilka warstw ( zapobiegnie to przypaleniu się potrawy).

Ziemniaki myjemy i wrzucamy do lekko osolonej wody. Gotujemy na pół miękko – czyli około 15 min. Następnie odlewamy wodę, kroimy w plastry i układamy na boczku 1 warstwę. W pieczonce jest kilka warstw wszystkich składników. Następnie układamy cebulę, uprzednio obraną, umytą, pokrojoną w pół plasterki i przesmażoną chwilę na rozgrzanej patelni z olejem.

Kiełbasy, wędlinę, wędzonkę, pokrojone również w pół plasterki przesmażamy na oleju i układamy na cebuli. Teraz kolejna warstwa ziemniaków, potem kiełbas, cebuli, ponownie ziemniaki i tak do wyczerpania składników.

Na każdą warstwę kładziemy po 2 ziarnka jałowca i łyżeczkę majeranku rozsypaną na całą powierzchnię. Ostatnią warstwę powinny stanowić ziemniaki, na której układamy cienkie plasterki wędzonego boczku z opakowań. Garnek nie musi być wypełniony po brzegi. Proporcje również nie są sztywne. Można zwiększyć lub zmniejszyć ilość składników, w zależności od ilości osób i ich apetytu. Po wypełnieniu garnka nakrywamy go najpierw folią aluminiową (błyszczącą stroną do dołu), szczelnie zamykając, a następnie kładziemy pokrywkę mocno ją dociskając.

Jak wspomnieliśmy na wstępie cały garnek szczelnie owijamy kilkoma warstwami folii aluminiowej (musi być gruba, żeby nie popękała). Owijamy stroną błyszcząca do garnka. Praktycznie rozwijamy długi arkusz folii, na środku ustawiamy nasz garnek i od dna do pokrywki owijamy jak bandażem. Następny płat; garnek obracamy o 45 stopni i powtarzamy czynność. Folię mocno dociskamy do powierzchni garnka i pokrywki, tak żeby nie było wolnej przestrzeni. Następnie rozsuwamy żar ogniska i wstawiamy garnek zagrzebując go maksymalnie. Pieczemy około 1,5 godziny. Proponujemy podać pieczonkę z naszą sałatką „żeglarską” (patrz poprzednie posty) lub ze świeżą kiszoną kapustą. Smakuje wyśmienicie z piwem (najlepiej schłodzonym).

W pochmurne, deszczowe dni bez wiatru, kiedy stoimy w porcie lub na brzegu możemy ją zrobić w kambuzie na kuchence gazowej. Różnica jest tylko taka, że garnek owijamy folią w poprzek, a nie wzdłuż (tak żeby dno nie było owinięte). Jasne jest, że pieczonka z ogniska smakuje zdecydowanie bardziej, bo to i ogień i mrok dookoła. Jest nastrój, są śpiewy, często gitara. Po prostu jest lepiej.

Ale gdy deszcz pada, siedzimy w kabinie lub w namiocie to nie tylko dzieci się nudzą .Czemu wtedy nie zrobić pieczonki?

Dobre, sycące jedzonko zawsze poprawia humor – wszystkim!

Spróbujcie, smacznego.

andy&eli

2011-05-18T14:41:00.002+02:00

Kuchnia jachtowa cd. - Grill cz.7

Sałatka – 3 fasole (równie popularna, jak poprzednie). Potrzebujemy:

- ½ kg zielonej fasolki szparagowej,

- 1 puszka fasoli czerwonej,

- 1 puszka fasoli białej,

- ½ szklanki octu rozcieńczonego do 3% i lekko osłodzonego

lub octu owocowego (np. jabłkowego),

- 2-3 łyżki oliwy z oliwek,

- 1 łyżka cukru,

- sól i pieprz.

Zieloną fasolkę szparagową gotujemy w osolonej i ocukrzonej wodzie

(1 łyżka soli i 1 łyżka cukru), nie dłużej niż 10 minut (powinna być jędrna). Odcedzamy i zalewamy wodą z lodem (lub bardzo zimną wodą).

W ten sposób fasolka zachowa swą zieloną barwę.

Kroimy na 2 cm kawałki.

Obydwie fasole z puszki odsączamy i mieszamy z fasolką szparagową.

Ocet mieszamy z cukrem, zalewamy fasolki i mieszamy. Doprawiamy:

solą, pieprzem i cukrem, a następnie skrapiamy oliwą.

Podajemy do dań z grila, ale także do drugich dań i do kanapek.

Sałatka ze szpinakiem. Potrzebujemy:

- ½ kg młodych liści szpinaku, przebranych i umytych,

- 2 łyżki sera parmezan (może być romano), świeżo startego,

- kilka połówek orzechów włoskich zrumienionych na suchej patelni,

- 2 łyżki suszonych żurawin,

- 1/3 szklanki octu balsamicznego,

- 2 łyżki cukru.

- 1/3 szklanki oliwy z oliwek.

Czysty i osuszony szpinak przełożyć do miski. Ocet „ubić” z oliwą i cukrem. Polać sałatkę. Wymieszać. Posypać parmezanem, żurawiną i orzechami. Delikatnie pomieszać. Podawać do wszystkich mięs.

W miejsce szpinaku możemy użyć mieszanki różnych sałat.

Będzie to wtedy sałatka z mixtem sałat (najlepiej bardzo młodych).

andy&eli