Nederland en omstreken

1001 Club

2009-06-13T05:48:00.007+02:00

De 1001 Club is een stichting die helpt bij de financiering van het Wereldnatuurfonds. Het werd opgericht in 1970 door het toenmalige hoofd van de WWF, Prins Bernhard, met de hulp van Anton Rupert, een Zuid-Afrikaanse ondernemer. Ze overtuigden 1001 personen om toe te treden tot de club, waarbij ieder lid $10.000 aan de stichting zou bijdragen. Het fonds van $10.000.000 helpt om het WWF in de basisbehoeften van de kosten van administratie te voorzien. Het lidmaatschap van de 1001 Club bestaat grotendeels uit managers van banken en multinationals uit de hele wereld. 1001 Club was Rupert's idee. De eenmalige donatie brengt het levenslange lidmaatschap met zich mee. Het is niet duidelijk wie na deze eenmalige donatie jaarlijks blijft doneren.

Reportage van Netwerk waarin de 1001 Club ter sprake komt:

Voorbeelden van leden uit het heden en verleden zijn:

Sir Eric Drake van British Petroleum
Sir Val Duncan van Rio Tinto Group
Harry Frederick Oppenheimer
Sidney Spiro van Anglo-American Corporation
de Britse en Franse Rothschilds
Michel David-Weill van Lazard
Laurance en David Rockefeller
Henry Ford II
Baron Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza
Peter von Siemens
Berthold Beitz van Krupp

De meer opvallende, beruchte en bekende leden zijn onder andere:

Salem bin Laden, Osama bin Laden's oudere halfbroer
Mobutu, dictator van Zaïre
Agha Hasan Abedi, oprichter en voorzitter van BCCI
Juan Carlos I koning van Spanje
Louis Bloomfield
Tibor Rosenbaum
Nelson Bunker Hunt

Bronnen:

Dit lijken de officiële websites van de 1001 Club te zijn:

46 mensensmokkelaars opgepakt

2009-06-09T22:18:00.008+02:00

Bij een grootscheepse actie in 8 Europese landen is in de afgelopen dagen een bende van mensensmokkelaars opgepakt. 46 personen werden gearresteerd, zo maakte de Italiaanse politie bekend. Bij de gecoördineerde actie werden in 17 Italiaanse steden 32 personen gearresteerd. De meesten zijn Iraakse Koerden. In totaal hebben de smokkelaars ongeveer 5000 Iraakse Koerden en Afghanen naar Europa gebracht.

Grotere kaart van Ponte Chiasso weergeven

In Ponte Chiasso in Italië is een vrachtwagen met 24 illegale Koerdische immigranten aangehouden, die naar Zwitserland op weg was. De Koerden zijn door de Italiaanse civiele bescherming in bewaring genomen. De 53-jarige Duitse bestuurder van de vrachtwagen is afgelopen zaterdag nog tot drie jaar gevangenisstraf en een boete van 240.000 euro veroordeeld. Nu komt daar deze betrapping op heterdaad en de gevolgen daarvan nog bovenop.

Score van de actie "Operation Ticket to Ride":

32 arrestaties in Italië
7 arrestaties in Duitsland
2 arrestaties in Zwitserland
2 arrestaties in Frankrijk
2 arrestaties in België
1 arrestatie in Griekenland

Het onderzoek strekte zich nog verder uit tot het Verenigd Koninkrijk en Zweden, maar daar werden geen arrestaties verricht. Een Iraakse burger werd in het Zwitserse kanton Wallis gearresteerd en in voorlopige hechtenis genomen. Na zijn vrijheidsstraf zal hij het land uitgezet worden en tot ongewenst vreemdeling verklaard worden.

De mensen smokkelaars waren sinds december 2006 actief. Elke illegaal moest 4000 tot 8000 dollar voor de reis betalen. Ze moesten onder slechte omstandigheden reizen, bijvoorbeeld verkrampt opgevouwen in een camper of in een weinig ruim bemeten vrachtauto. Velen reisden met valse identiteitsdocumenten. Tot aan het begin van juni 2009 heeft de criminele bende meer dan 5000 illegale immigranten naar West-Europa gesmokkeld.

Nederland en Argentinië (5)

2009-06-09T07:30:00.013+02:00

Lees bij voorkeur eerst de volgende artikelen over dit thema:

Hier links op de foto uit 1943 staat prins Bernhard afgebeeld in een vliegeniersuniform in Ottawa. Op 19 januari 1943 werd in Ottawa in de provincie Ontario prinses Margriet geboren. Na een maand lang binnen de luiers verschoond te hebben is het tijd voor een buitenavontuur. In het 3806 kilometer verderopgelegen Burbank stapt Bernhard met een aantal geheim agenten in de gloednieuwe Mitchell B25c bommenwerper. Hijzelf is van NW7, Pieter Brijnen van GS III/MI5/MI6. De club zal zijn aangevuld met leden van de CIA, want zo'n duur toestel geeft men niet zomaar aan de eerste de beste buitenlandse spionnen mee. Mogelijk zijn er ook nog hooggeplaatste amerikaanse militairen meegegaan. Het meenemen van een navigator, een boordwerktuigkundige en een bedreven en ervaren onderhoudstechnicus van de fabrikant is op zo'n langdurige reis wel aan te bevelen. Normaal gesproken is een crew van twintig mensen nodig om een vliegtuig van dit type operationeel te houden.

Samen naar Belém

De reis van Burbank naar Belém gaat over een afstand van 8252 kilometer. De kruissnelheid van een Mitchell B-25c bedraagt zo'n 370 kilometer per uur met een maximum van 440 kilometer per uur. Er is voldoende brandstof voor een actieradius van zo'n 2200 kilometer aan boord. Na ongeveer zes uur vliegen kan worden bijgetankt. Onderweg naar Belém kunnen ze bijvoorbeeld drie keer een tussenlanding maken om bij te tanken. Het gewicht van het toestel zal relatief laag geweest zijn, omdat de bomrekken leeg bleven, immers had men niet de behoefte om bij de landsgrenzen als indringende vreemde mogendheid neergeschoten te worden.

(foto: Bernhard voor een Mitchell B-25 in 1971) De eerste etappe gaat van start in Burbank. Vanaf hier tot Belém is de route (nog) onbekend. Tweeduizend kilometer verderop ligt de luchthaven Mariano Escobedo International bij Monterrey in Mexico. De tweede etappe zal boven land gegaan zijn, want bijtanken op de caribische zee is ondoenlijk. 2100 kilometer verderop ligt het vliegveld Augusto Cesar Sandino bij Leal Villa de Santiago de Managua in Nicaragua. De helft van de heenreis zit er op. Ergens hier in midden-Amerika zal overnacht moeten worden. De volgende dag vroeg uit de veren en weer twaalf uur vliegen met één tussenlanding. Puerto Carreño is de meest oostelijke stad van Colombia aan de grens met Venezuela, 2152 kilometer van Managua verwijderd. De kist is inmiddels weer bijgevuld en de laatste etappe naar Belém wordt ingezet. Nog 2270 kilometer naar de luchthaven Val de Cães in Belém te gaan.

Indien de vliegeniers het maximaal haalbare uit het toestel persten, konden ze enige tussenlandingen overslaan. Met vijftien ton brandstof aan boord kon de Mitchell tot 4300 kilometer vliegen. In de totale reistijd had dat weinig gescheeld, maar men komt dan na twaalf uur onafgebroken vliegen wel gebroken uit deze weinig luxueuze kist kruipen. Business Class heeft bij militaire toestellen nou eenmaal een andere betekenis dan in de burgerluchtvaart.

Op 27 februari 1943 is de Mitchell bommenwerper geland in het Braziliaanse Belém. Dat betekent dat ze op 26 februari vroeg in de ochtend of op 25 februari op de dag al vertrokken moeten zijn. Na twee dagen doorkachelen is het even genoeg geweest voor dit nieuwe toestel, dat op deze maagdelijke vlucht nog vers ingevlogen wordt. Het vliegtuig geeft het op. De bemanning zal moeten wachten op reserve-onderdelen uit Amerika en dat kost net zo veel tijd als zij er zelf over hebben gedaan, plús de nodige reparatietijd. Pas op z'n vroegst over drie dagen zal de terugreis kunnen gaan beginnen. Intussen is de bemanning te gast bij de Braziliaanse regering.

Alleen naar Asunción

Bernhard kneep onder het toeziend oog van veiligheids-functionarissen van tenminste drie landen op 28 februari 1943 zonder zijn piloot Jan Johannes Moll er tussenuit . De Braziliaanse overheid geeft hem een vliegtuigje mee. Best knap voor iemand die behalve een "wing" nooit een vliegbrevet heeft gehad. De reis gaat naar het 2810 kilometer verderop gelegen vliegveld Silvio Pettirossi bij Asunción in Paraguay bij de grens met Argentinië. Met een klein toestel houdt dit weer tenminste één tussenlanding in, mogelijk via de luchthaven Brasilia International bij Brasilia in Brazilië. In Asunción heeft Bernhard een ontmoeting met commandant luitenant Alfredo Stroessner, de latere dictator van Paraguay. In deze stad wordt de nacht doorgebracht.

Vier theoriën

Over reis van Bernhard naar zuid-Amerika in 1943 (of 1942 volgens Dietmar E. von Pannwitz) zijn vanaf 1 maart 1943 een viertal theoriën mogelijk:

Bernhard vloog van Asunción naar San Miguel de Tucumán
Bernhard vloog van Asunción naar San Miguel bij Buenos Aires
Bernhard vloog van Asunción naar onbekende bestemming
Bernhard vloog helemaal niet

Theorie 1

In de eerste theorie vloog hij over een afstand van 777 kilometer naar San Miguel de Tucumán in het noordwesten van Argentinië om daar op het landgoed van Amadeo Zorreguieta, Catalina en Dietmar von Pannwitz te ontmoeten. Daarvoor moeten zij ieder individueel een vliegreis vanuit Buenos Aires organiseren. Dat is vrij onlogisch, het is meer voor de hand liggend dat de prins in drie uurtjes naar zijn gastgevers vloog, in plaats van dat ze elkaar halverwege ergens treffen. Het zou stom toevallig geweest zijn, als de von Pannwitzen al in San Miguel de Tucumán aanwezig waren.

Theorie 2

In de tweede theorie vliegt de prins in een halve dag 1031 kilometer naar vliegveld Mariano Moreno bij San Miguel in Buenos Aires. Daar kan hij Juan Zorreguieta en de familie von Pannwitz ontmoet hebben, bijvoorbeeld op het poloterrein van de Jockey Club of elders in de stad Buenos Aires danwel net daar buiten.

Theorie 3

Het vliegveld Mariano Moreno ligt 311 kilometer in vogelvlucht verwijderd van estancia La Catalina. De derde theorie houdt in dat Bernhard op een estancia is geweest en dan ligt La Catalina het meest voor de hand. Estancia San Federico en Colonia San Carlos liggen hemelsbreed 207 kilometer van dit vliegveld verwijderd. Al met al kost dat nog een aantal uurtjes in de auto en 1 maart 1943 is reeds voor meer dan de helft voorbij. Het zou logischer zijn als Bernhard naar een dichterbij gelegen vliegveld gevlogen zou zijn. Luchthaven Rosario ligt zo'n 97 kilometer van estancia San Federico verwijderd en 215 kilometer van La Catalina. Misschien was in 1943 daar wel een landingsstrip aanwezig, met een klein vliegtuig heeft men aan een grasbaan voldoende. Een argentijnse estancia is er groot genoeg voor. Een andere mogelijkheid is dat Juan Zorreguieta, Catalina en Dietmar E. von Pannwitz op de estancia La Silesia aanwezig waren. Deze estancia ligt op slechts veertig kilometer afstand van de luchthaven van Rosario. Prins Bernhard is misschien wel hier naar toe gevlogen.

Theorie 4

Om een halve dag en een hele nacht bij vrienden door te kunnen brengen, is de reis wel heel erg inefficient geweest. Na drie dagen spoorloos geweest te zijn en half latijns-Amerika te hebben doorgejakkerd, sluit Bernhard zich na een hele dag met minstens één tussenstop terugvliegen op 2 maart 1943 in de avond weer aan bij de bemanning in Belém. Geen van de veiligheidsagenten of andere bemanningsleden heeft zich intussen zorgen gemaakt, zo lijkt het. Het is te doen, als er niets mis gaat, maar erg waarschijnlijk is het niet. Vandaar theorie vier: prins Bernhard is eind februari/begin maart 1943 helemaal niet in Argentinië geweest.

Conclusie

Het is vreemd dat niemand in paniek is geraakt toen de prins ineens drie dagen weg was. Men zou verwachten dat alle alarmbellen gaan rinkelen als een bemanningslid zoek raakt. Of heeft prins Bernhard iemand in zijn oor gefluisterd waar hij heen ging?

Zolang er niet meer gegevens van deze vermeende reis bekend worden, is het gissen naar wat er werkelijk gebeurd is. Iedereen die daar iets over te melden, op te merken of aan te vullen heeft, mag dat hier onder in de reacties plaatsen. Vloog hij nou wel of vloog hij nou niet naar Argentinië?

Reportage in Netwerk over de KLM

Eén ding is zeker: de toen nog Nederlandse Koninklijke Luchtvaart Maatschappij vloog na de tweede wereldoorlog in elk geval wél naar Argentinië. Bekijk de volgende reportage van Netwerk over het transport van vluchtende nazi's naar Buenos Aires.

Netwerk over de KLM:

Nederland en Argentinië (4)

2009-06-08T00:00:00.004+02:00

Voor u dit artikel verder leest, is het raadzaam eerst de voorgaande artikelen over dit onderwerp te lezen:

Vlucht naar Amerika

Prins Bernhard heeft bij de Nederlandse en de Duitse regering veel geld weten los te peuteren. Hij had daar geen recht op, zo vertelde NIOD-historicus Gerard Aalders in het televisieprogramma NOVA. Het meest opvallende bedrag is een miljoen mark dat via het Nederlands-Duitse "Wiedergutmachungsvertrag" voor oorlogsslachtoffers naar Bernhard is gesluisd. Bernhard kreeg daarbij de volle medewerking van o.a. minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns en minister Jelle Zijlstra van Financiën.

RTL Boulevard:

Nos Journaal:

Hitler en Los Andes, documentaire (Spaans):

36 video's over Argentinië en de tweede wereldoorlog, waaronder de volgende spraakmakende films en indringende documentaires:

Perón & Hitler en Argentina (Spaans)
Oro Nazi en Argentina (Spaans)
Adolf Hitler's escape to Argentina (Engels)
La Argentina Nazi (Spaans)
Perón y los Nazis en Argentina (Spaans)
Nazi Gold and the B25 bomber (Engels)

Het verhaal van "Oro Nazi en Argentina" (Nazi goud in Argentinië) begint in Patagonië, in het zuiden van Argentinië, waar onderzoekers op zoek zijn naar de overblijfselen van een Duitse onderzeeër. Ze onderzoeken de rol van Argentinië in de jaren vóór de Tweede Wereldoorlog: een voornamelijk antisemitisch land dat nazi-propaganda en spionage sponsorde. De arrestatie van een mysterieuze gezant van de toenmalige kolonel Perón over het sluiten van een bondgenootschap met het Derde Rijk versterkt de vriendschap van de militair met een krachtige bankier, die vanuit Berlijn vlucht naar Zuid-Amerika. Na de oorlog is zijn zoon de particulier secretaris van de heerser over het Argentijnse volk. De hechte groep Odessa wordt door president Perón gesteund. Adolf Eichmann, Joseph Mengele en Erich Priebke worden gearresteerd en strafrechtelijk vervolgd.

Een kapitein leidde een mysterieus Duits emigratiekantoor aan de Marktgasse 49 in Bern en één in de buurt van het Vaticaan. Geholpen door de stilte van het Vaticaan en de Verenigde Staten werd het organiseren van het transport van de grote fortuinen en de meest gezochte nazi-oorlogsmisdadigers in Argentinië vrij eenvoudig gemaakt. Een voormalig financier van Hitler (wie?) stelde een systematisch plan voor de vernietiging van het bewijsmateriaal en voorschotten in werking. Ook na de val van Perón bleef hij zich in de belangrijkste kringen van economische macht in Argentinië en daarbuiten bewegen. Bekijk de afspeellijst om meer over deze lang verborgen geheimen te weten te komen...

Europese verkiezingen: de uitslag

2009-06-07T20:16:00.019+02:00

In Nederland kwam de PVV op zeventien procent. De FPÖ in Oostenrijk zag haar zetelaantal bijna verdubbelen naar ongeveer dertien procent. In Frankrijk behield de UMP van president Nicolas Sarkozy haar voorsprong en in Italië ligt Silvio Berlusconi en zijn Volkspartij voor de Vrijheid ruim voor op zijn linkse tegenstanders. In Duitsland hebben de linkse partijen weliswaar fors in moeten leveren, maar blijven desondanks de grootsten. In Polen maakte het gematigd-rechtse Burger Platform veel zetelwinst. In Hongarije verdient de centrumrechtse oppositiepartij Fidesz minstens twaalf van de tweeëntwintig zetels. In Bulgarije heeft de conservatieve oppositie partij de Europese verkiezingen met vijfentwintig procent van de stemmen gewonnen. In Griekenland heeft de conservatieve partij van premier Kostas Karamanlis rond de tweeëndertig procent van de stemmen gehaald. In Spanje gooien de centrumrechtse partijen er nog een schepje bovenop met een percentage van vijfendertig. Portugal houdt gelijke tred met Duitsland en Zweden geeft de Piratenpartij een zetel in het eurabische parlement. De socialisten in Denemarken verliezen twee van de vijf zetels. Eén van de twee zetels ging naar de Deense Volkspartij. In Engeland kreeg debutant British National Party één zetel. In Tsjechië heeft de conservatieve democratische burgerpartij Občanská Demokratická Strana zijn positie als sterkste partij verstevigd met eenendertig procent van de stemmen. In Ierland won de centrumrechtse Fine Gael met een score van negenentwintig procent van de regeringspartijen. In Cyprus werd de conservatieve Dimokratikos Synagermos de grootste met zesendertig procent van de zetels.

De centrum-rechtse partijen in Europa winnen ruim terrein aan de linkerzijde van het politieke spectrum in de verkiezingen voor het Europees Parlement.

In België verlopen de verkiezingen wat anders dan in de rest van Europa. De partij van Filip Dewinter moet zo'n acht procent inleveren vergeleken met de vorige verkiezingen in 2004. Er waren problemen met stemcomputers. Die onbetrouwbare apparaten zouden daar ook verboden moeten worden, net als in Nederland. En in de rest van de wereld.

Nederland en Argentinië (3)

2009-06-07T08:00:00.006+02:00

Voor u dit artikel verder leest, is het raadzaam eerst de voorgaande artikelen over dit onderwerp te lezen:

Vlucht naar Amerika

Omwille van de veiligheid is het beter dat prinses Juliana en haar twee dochtertjes zich gedurende de tweede wereldoorlog in Canada vestigen. Op 12 juni 1940 arriveert Juliana in de Seigniory Club in kasteel Montebello in de provincie Quebec, ver weg van het oorlogsgeweld in Europa, hun onderdanen in Nederland achterlatend. In december 1940 verhuist het gezin naar de villa "Stornomont House" in Ottawa. Bernhard verblijft het grootste deel van de oorlog in Londen als adjudant bij koningin Wilhelmina. Slecht enkele keren komt Bernhard naar Canada, maar hij is ook wel meer dan eens in zuid-Amerika te vinden.

Op 25 januari 1941 en in 1942 had prins Bernhard gesprekken met President Roosevelt, waarin hij onder andere een plan uitlegde, om na de oorlog een vloot van overtollige Amerikaanse vrachtschepen samen te stellen. Op 24 april 1941 ontvangt Bernhard zijn "wing" van de Royal Air Force, het begin van een lange vliegcarriëre zonder vereiste brevetten.

Geboorte prinses Margriet

Op 19 januari 1943 werd in Ottawa in de provincie Ontario hun derde kind prinses Margriet Francisca geboren. Na een maand aan het kraambed te hebben gestaan vloog Bernhard met de gloednieuwe Mitchel B25c bommenwerper van Burbank naar Belém. Dan is hij drie dagen zogenaamd zoek en zit bij von Pannwitz en Zorreguieta in Argentinië, waarschijnlijk in Buenos Aires.

Op 29 juni 1943 werd Margriet gedoopt door de aalmoezenier van de Nederlandse Marine en Nederlandse Canadees dominee Winfield Burggraaff. De plechtigheid vindt plaats in de Presbyteriaanse Saint Andrewskerk in Ottawa. De ceremonie werd bijgewoond door koningin Wilhelmina, prins Bernhard, de gouverneur-generaal van Canada graaf van Athlone, prinses Alice, de Canadese premier William Lyon Mackenzie King en leden van het Corps Diplomatique.

Bernhard tijdens oorlog in Argentinië

Prins Bernhard (rechts op deze foto) heeft altijd beweerd dat hij tijdens de tweede wereldoorlog nooit in zuid-Amerika is geweest. Hij is hier te zien bij aankomst op het vliegveld van Miami vanuit zuid-Amerika. De prins kon zich deze reis dus zogenaamd niet meer herinneren of hij heeft hier ronduit gelogen. Hij werd in januari 1944 verwelkomd door admiraal James L. Kaufman (links op de foto), door commandant van het zevende marine district en door kolonel Charles C. Nettler van de Army Air Forces Technical Training Command.

Prins Bernhard, Evita en Juan Perón

Het eerste grote wapenfeit van de prins als dealmaker stamt uit 1951. In dat jaar reist hij met een delegatie naar Argentinië om een mega-order voor Werkspoor rond te krijgen. Het ging om een order van 553 treinwagons voor 258 miljoen gulden. Bernhard meende in de Volkskrant dat het om 600 miljoen gulden ging. Zonder dat de prins het wist was er al flink wat voorwerk gedaan. Dictator Juan Perón was, met medeweten van Premier Willem Drees al dertig miljoen gulden ‘provisie’ toegezegd door Werkspoor. President Juan Perón bleef echter doordrammen. De aanwezigheid van de prins viel zeer goed bij de familie Perón en toen Peróns vrouw, Evita, het Grootkruis in de orde van Oranje-Nassau en een collier ter waarde van dertigduizend gulden kreeg omgehangen, was de zaak rond. Andersom was dat zeker niet zo want Bernhard vond haar onsympathiek en weinig vrouwelijk.

Nederland en Argentinië, daarover meer, de volgende keer...

Nederland en Argentinië (2)

2009-06-06T12:42:00.020+02:00

Voor u dit artikel verder leest, is het raadzaam eerst de voorgaande artikelen over dit onderwerp te lezen:

Voor we verder gaan waar we over de reizen van prins Bernhard in deel 1 gebleven waren, maken we eerst een uitstapje naar het heden.

De familie Zorreguieta heden ten dage in Argentinië

Martin Zorreguieta bezit met zijn zakenpartners het restaurant Tinto Bistro in Villa la Angostura aan de Boulevard van het meer Nahuel Nuapi op huisnummer 34. In Hotel Panamericano heeft hij sinds kort ook een tweede Tinto bistro restaurant. Zakelijk gaat het hem goed en net als zijn vader Jorge Zorreguieta heeft hij het altaar van "in voor- en tegenspoed" terzijde geschoven om te scheiden van zijn vrouw, de zuster van zijn beste vriend en huiskok Léandro Andrès. Maxima's broer Martin is voor het katholieke altaar getrouwd met Mariana Andrès, de zus van zakenpartner Leo (Leandro) Andrès de "rode bistro"-kok. Zij willen nu scheiden net als voorbeeld vader Jorge Horacio Zorreguieta, doch hertrouwen is eigenlijk volgens de roomskatholieke kerk onmogelijk. De argentijnse wetgeving heeft daar wat op gevonden en daarom heet Máxima met haar meisjesnaam Zorreguieta en niet Cerruti. Martin Zorreguieta doet het nu met zijn dienstmeisje in zijn restaurant en zijn ex-zwager schijnt ook een andere vrouw te hebben.

De appel valt niet ver van de boom

Op de afbeelding staat een overlijdensadvertentie uit de Argentijnse krant La Nación waarin de familie Zorreguieta haar medeleven betuigt wegens het overlijden van Marta Seeber de Braun.

Federico, Maria en Rafaël Braun zijn de huisvrienden van de Zorreguieta's. Zij zijn afstammelingen van de welbekende vermogende familie Braun Ménendez, pioniers van Patagonië en eigenaars van de supermarktketen La Anónima. Deze familie verschafte vanaf juli 1945 onderdak aan Adolf Hitler en Eva Braun op hun landgoed, volgens de onderzoekers Patrick Burnside en Abel Basti. Hosteria Altavista op estancia Anita is één van de schuiladressen geweest. Daarvoor konden zij zich gerust ophouden in Estancia Inalco tot het toerisme daar op gang begon te komen. Kort daarvoor in navolging van Wilhelm Canaris hielden Eva Braun en Adolf Hitler zich verscholen op Estancia San Ramón dat de familie zur Lippe ooit toebehoorde. De Bremense familie Lahusen ontfermde zich intussen over het land San Ramón. Later kocht de eveneens uit Bremen afkomstige Zwitserse familie Jacobs dit landgoed.

Von Pannwitz en Zorreguieta

In deel 1 is aangetoond, dat de familie Cerruti via de Rotary International bekend is met de familie von Pannwitz Roth. De vriendschappelijke betrekkingen tussen deze twee families bestaan nog steeds, zo leert een kijkje op Facebook. De vriendenlijst van Juan Zorreguieta (jr.), een broer van Maxima, Ines en Martin Zorreguieta Cerruti, bevat de namen Helios Nicolas (Nico) Caranci en Titi Caranci. Dat zijn twee kinderen van Gina en Helios (Albrecht, Alberto) Caranci-Pelham. Verder levert de vriendenlijst van Juan de volgende historisch interessante namen op: Fran Cerruti, Mariana Cerruti (meisjesnaam van de tweede vrouw van Jorge Zorreguieta), Carola Gil (meisjesnaam van de eerste vrouw van Jorge Zorreguieta) Jose Martinez De Hoz (José Alfredo Martínez de Hoz was minister van Economische Zaken onder dictator Jorge Rafaël Videla en hij was de baas van Jorge Zorreguieta), Juan Lanusse (verwant met Alejandro Lanusse), Sofia Maria Pinto (verwant met generaal Manuel Pinto), Angeles Zorreguieta en Nieves Zuberbuhler (verwant met Braun Menéndez). De koningin en Maxima zijn ook van de partij, de laatste zelfs drie keer.

Via de Facebookpagina van de kok van Tinto Bistro zijn de volgende namen terug te vinden: Mariana Andres (ex-vrouw van Martin), Alexis Jacobs, Cecilia Jacobs (familie Jacobs, estancia San Ramón), Natalia Mutchinick Echevarria (Bonifacio Echeverria was een Baskische vuurwapenfabrikant die handelde onder de merknaam Star in Éibar. Volkert van der Graaf vermoordde Pim Fortuyn op 6 mei 2002 met een Star M-43 Firestar).

Bernhards reis in 1943

Ton Biesemaat schreef:

In 1943 bezocht Prins Bernhard in het noorden van Argentinië het landgoed van Juan Zorreguieta. De Prins ontmoette er Catalina von Pannwitz. [...] Ook sprak de Prins er met Eva Maria Duarte. [...] Opmerkelijk is dat het verhaal over Bernhards bezoek aan een Zorreguieta in 1943 door twee bronnen lijkt te worden bevestigd. De eerste was de voor de Britse geheime dienst werkende Pieter Brijnen van Houten. [...] De tweede bron die het bezoek in de oorlog aan Juan Zorreguieta aannemelijk maakt is Dietmar von Pannwitz, een petekind van Catalina von Pannwitz. In de Volkskrant van 19 januari 2001 staat: "...kreeg Catalina gedurende de oorlog in Argentinië bezoek van haar oude bekende, de prins der Nederlanden. Volgens Von Pannwitz bezocht de prins zijn madrina in 1942. De prins ontkent desgevraagd dat hij al gedurende de oorlog naar Argentinië afreisde." Het jaartal is een punt van discussie en de tweede bron heeft het niet expliciet over Zorreguieta.

Bernhard vloog met een nieuwe Mitchell B-25c bommenwerper. Tussen december 1941 en mei 1943 werden 1619 tot 1625 stuks B-25c gebouwd. Om die reden zou Dietmar von Pannwitz gelijk kunnen hebben en is de prins in 1942 in Argentinië geweest. Desondanks blijft het inderdaad een punt van discussie, mede omdat niet bekend is of de prins in een prototype vloog.

Catalina von Pannwitz-Roth woonde in de provincie Buenos Aires op estancia La Catalina. Juan Zorreguieta woonde en werkte in de provincie Buenos Aires. Dietmar von Pannwitz woonde in de provincie Buenos Aires/Santa Fé. Zouden al deze mensen speciaal voor het verrassingsbezoekje van Bernhard op het laatste moment naar San Miguel de Tucumán gevlogen zijn? Dat lijkt zeer onwaarschijnlijk te zijn. Het is logischer dat Bernhard in 1943 naar (de provincie) Buenos Aires vloog.

De bankiersfamilie Zorreguieta

Eerder bestond het vermoeden dat in plaats van Juan Zorreguieta (Sr.) wel eens zijn vader Amadeo bedoeld zou kunnen zijn. Toch is dat allerminst zeker, want het zou best mogelijk kunnen zijn, dat de prins niet naar San Miguel de Tucumán is gevlogen, maar bijvoorbeeld naar het vliegveld Mariano Moreno in San Miguel bij de stad Buenos Aires. Van Juan is bekend dat hij bankmedewerker in Buenos Aires was. Daar kan de stad of de provincie mee bedoeld zijn. Voor welke bank hij werkte en in welke functie is nog niet duidelijk. Was hij misschien vermogensbeheerder van de familie von Pannwitz?

De vader van Maxima was in elk geval direkteur van de Banco Comercial del Norte en had van 1986 tot 1996 een leidinggevende functie bij de argentijnse centrale bank Banco Republica. Zijn betrekkingen met estanciados bouwt hij op via zijn twee vrouwen, die beiden uit de wereld van grootgrondbezitters komen. Maxima werkt tijdens haar studie van 1989 tot 1990 bij Mercado Abierto S.A., waar zij onderzoek doet naar op de financiële markt gerichte software. Van 1992 tot 1995 werkt ze op het Sales Department van Boston Securities S.A. in Buenos Aires. Maxima is vanaf 1996 achtereenvolgens 'vice-president Latin American Institutional Sales' bij HSBC James Capel (nu HSBC Securities), 'vice-president Emerging Markets' bij Dresdner Kleinwort Benson en 'vice-president Institutional Sales' bij de Deutsche Bank. Bankieren zit in de familie, wat destijds begon met voorvader Caricart.

Veel binding met de omgeving van Pergamino zal de familie Zorreguieta destijds nog niet gehad hebben, in tegenstelling tot de Cerruti's. Jorge Horacio Zorreguieta leerde Maria del Carmen Cerruti pas in de tweede helft van de zestiger jaren kennen op een landbouwtentoonstelling in Pergamino. Ze gingen niet in Pergamino wonen, maar in een appartement in Buenos Aires (stad) aan de Avenida del Libertador. Ze trouwden in december 1970 in Paraguay, want Maria del Carmen Cerruti was zwanger van Maxima.

Zorreguieta en de aristocratische clubs

Máxima's vader is lid van de chique katholieke Jockey Club en van de Pingüinos Club de Campo. Dit zijn de plaatsen waar prins Bernhard zich thuis voelde. Ofschoon de website van de Jockey Club het niet vermeldt, is het zeer waarschijnlijk dat prins Bernhard een bezoek aan deze exclusieve club heeft gebracht, immers gingen vele hoogwaardigheidsbekleders hem voor. Bij de serviceclub Rotary International zijn zowel Jorge Zorreguieta, Jorge Cerruti als prins Bernhard bekend. Daarover meer, de volgende keer...

We hebben beeld!

2009-06-05T02:30:00.012+02:00

Barry Madlener en Geert Wilders overwinnen samen in de PVV de Europese Verkiezingen.

Buitenlandse media over deze verkiezingen:

Voorspellende woorden van Geert Wilders:

Het hele lijsttrekkersdebat in vier delen:

Vijftig filmpjes met Geert Wilders in de hoofdrol:

17,5%

2009-06-05T02:00:00.004+02:00

Klik

Europese verkiezingen: bedrog en misleiding

2009-06-04T18:34:00.022+02:00

Eindelijk de eerste democratische verkiezingen na afschaffing van de frauduleuze antidemocratische stemcomputers, te gek, leuk! Zou je denken. Niets is minder waar.

Een autochtone volwassen Nederlander, voorzien van Nederlands paspoort, die al jaren officieel in zijn woonplaats Hilversum ingeschreven staat, kan vandaag toch niet stemmen. De gemeente Hilversum heeft verzuimd aan hem een stempas te doen toekomen. De man heeft in eerste instantie geklaagd bij stembureau 1 in het stadhuis van Hilversum. Daar is hij doorverwezen naar gemeente-ambtenaren die over de verkiezingen gaan. Een ambtenaar legde uit, dat de deadline voor het verkrijgen van de stempas gisteren op 3 juni 2009 om 14.00 uur was gesteld en dat daar in de media uitgebreid over gecommuniceerd is.

De redaktie van dit weblog heeft de media nagetrokken, maar heeft over de genoemde deadline van 3 juni 2009 om 14.00 uur niets gevonden. Een blik op de website www.hilversum.nl leert, dat de gemeente helemaal niets daarover heeft medegedeeld. Oordeelt u zelf door hier te klikken. Ook een speurtocht door de meest recente uitgave van het plaatselijke suffertje "Gooi- en Eembode" leverde niets op. Op pagina 6 (A1.710.6) rechtsonder van de uitgave op 28 mei 2009 staan alleen de openingstijden van de stembureau's vermeld. Op pagina 20 (A1.710.20) staat letterlijk te lezen (zie foto, klik voor een vergroting):

DIENST INWONERS AFDELING PUBLIEKSZAKEN

Stemmen met stempas en geldig identiteitsbewijs tijdens Europese verkiezingen 4 juni a.s.

De burgemeester maakt bekend, onder verwijzing naar artikel 9, lid 2 van het Experimentenbesluit, dat de kiezer op 4 juni aanstaande verplicht is tezamen met zijn/haar stempas een geldig legitimatiebewijs in de zin van artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht te overleggen. Zonder een dergelijk identiteitsbewijs kan er niet worden gestemd.

De op één na laatste zin van de inhoud van het artikel is niet juist, immers kent Nederland geen stemplicht, dat in tegenstelling tot bijvoorbeeld België. Aan de zin had "voor de kiezers die vrijwillig gaan stemmen" toegevoegd moet worden.

In de laatste zin van het krantenartikel staat letterlijk: "Zonder een dergelijk identiteitsbewijs kan er niet worden gestemd." en daar wordt met geen woord gerept over het moeten hebben van een stempas. Uit de laatste zin kan men opmaken dat het tonen van een identiteitsbewijs volstaat. Er staat immers niet: "Zonder een dergelijke stempas kan er niet worden gestemd." De tekst zonder deze noodzakelijke toevoeging is ernstig misleidend.

In de ambtelijke mededeling wordt gesproken over artikel 9, lid 2 van het Experimentenbesluit. Op het wereldwijde web heeft de redaktie niets anders terug kunnen vinden dan dat deze regeling per 18 april 2009 is komen te vervallen. De oude regeling is niet van toepassing op de gedupeerde stemwillige, immers wilde hij niet op afstand kiezen en ook niet in een andere gemeente. Als U als lezer van dit weblog meer duidelijkheid kan geven, bijvoorbeeld middels een verwijzing naar een webpagina, dan kunt U dat hieronder in de reacties vermelden.

Eveneens irrelevant is een schrijven van burgemeester Bakker op 20 april 2009 (zie afbeelding, klik voor een vergroting) dat de gedupeerde stemgerechtigde van een ambtenaar overhandigd kreeg. Dit schrijven gaat over stemmen in een andere gemeente dan de eigen woonplaats en dat is bij deze gedupeerde, die wil stemmen in zijn woonoord, niet van toepassing. De brief blijkt een kluitje-in-het-riet verhaal (KIR-Nota) te zijn.

Een ambtenaar van de afdeling Publiekszaken wees de gedupeerde stemgerechtigde op het volgende artikel. Op de website van het ministerie van binnenlandse zaken is op pagina 4 van deze gemeentelijke circulaire (PDF-formaat) het volgende te lezen:

d. Uniforme termijn aanvragen vervangende stempas

Indien een kiezer zijn stempas kwijt is of deze niet heeft ontvangen, kan hij een nieuwe stempas aanvragen. Zonder kan hij immers zijn stem niet uitbrengen. Bij de vorige experimenten stond het gemeenten vrij, na het verstrijken van de officiële termijn - 5,dagen voor de verkiezing- te bepalen dat een vervangende stempas op een later tijdstip kon worden verstrekt. De flexibele termijn voor het aanvragen van een vervangende stempas leidde blj voorgaande experimenten tot onduidelijkheden voor de kiezer. Om dergelijke onduidelijkheden te voorkomen is de termijn waarbinnen een vervangende stempas kan worden aangevraagd voor alle gemeenten gelijk getrokken. In artikel 5 van het Tijdelijke experimentenbesluit KoA is geregeld dat een kiezer uiterlijk twee dagen voor de verkiezingen nog een vervangende stempas kan verkrijgen. Dit is in lijn met de bevindingen van de evaluaties, het rapport van de Adviescommissie inrichting verkiezingsproces en een aantal adviezen van de Kiesraad. De termijn van twee dagen wordt gehanteerd om het voor alle gemeenten mogelijk te maken het register van ongeldige stempassen tijdig te kunnen opmaken en te verspreiden.

Waar de deadline van 14.00 uur op 3 juni 2009 voor het aanvragen van een (vervangende) stempas vandaan komt, wordt verder niet duidelijk. Op de gemeentelijke website staat duidelijk vermeld, dat de afdeling Publiekszaken op woensdag tot 13.00 uur is geopend. Zijn de Hilversumse ambtenaren zo ijverig, dat zij van 13.00 tot 14.00 uur hun welverdiende middagpauze opofferen?

In de wandelgangen van het hilversumse raadhuis heeft de misleidde man de burgemeester Ernst Bakker (D'66) van Hilversum hierover aangesproken. De burgervader kon volgens eigen zeggen niets doen om de stemgerechtigde man een geldige stempas te verschaffen. Democratie en echt democratische verkiezingen staan bij D'66 blijkbaar niet erg hoog in het vaandel. Bakker verwees de gedupeerde door naar een ambtenaar van de afdeling Publiekszaken, die maandag a.s. (nadat de stembureau's gesloten zijn) pas telefonisch bereikbaar is. Burgemeester Bakker deelde en passant mee, dat zo'n 150.000 Nederlanders vandaag niet kunnen stemmen. Wat nou democratie?

De stembureau's zijn op het moment van publicatie van dit artikel nog niet gesloten, en toch mag een autochtone Nederlander, die aan alle eisen voldoet en heeft voldaan en te goeder trouw handelt, toch niet kiezen. Hij is blijkbaar niet de enige. De verkiezingsuitslagen kunnen derhalve niet voor geldig worden verklaard. De hele Europese verkiezing moet opnieuw gedaan worden en wel zo snel mogelijk. Reacties kunnen hieronder geplaatst worden.

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Update: naar aanleiding van een reactie hieronder deelt de redaktie mede dat bovengenoemde man geen strafblad heeft en zijn burgerrechten niet zijn ontnomen.

Nederland en Argentinië (1)

2009-06-03T00:00:00.024+02:00

Hoe de familie Zorreguieta en van Oranje elkaar leerden kennen.

De eerste kennismaking via Catalina von Pannwitz Roth

De eerste ontmoeting tussen Maxima Zorreguieta en prins Willem Alexander kwam niet zomaar uit de lucht vallen. De families kenden elkaar reeds langer, zelfs al enkele generaties lang. Argentinië is reeds lang vertrouwd gebied, immers bezitte de familie zur Lippe van 1910 tot 1926 heel de Estancia San Ramón.

De Argentinië-connectie:
De prins heeft in Buenos Aires een oude vriendin die behulpzaam kan zijn bij het leggen van contacten: Catalina von Pannwitz-Roth, de op 3 september 1876 in Rostock geboren dochter van een schatrijke Duits-Argentijnse grootgrondbezitter en vleesmagnaat.

James Roth

Dr. Kaspar Jacob (Jakob, James of Santiago) Roth is de zoon van Johan (Jakob) Roth en Ursula (Jakob) Tobler. Hij is geboren op 14 juni 1850 in Herisau, de hoofdstad van het kanton Appenzell Ausserrhoden, in Zwitserland. In 1866 emigreert het hele gezin Roth naar Argentinië en vestigt zich in de Zwitserse kolonie Baradero op de oever van de rivier Paraná. Hij is paleontoloog van beroep en onderzoekt fossielen en planten. In 1871 verhuist James met zijn familie naar Pergamino. Hij krijgt twee kinderen: Friedrich en Karl. James Roth overlijdt op 4 of 24 augustus 1924.

Friedrich Roth

Friedrich (Frederick, Federico, Frederik) Roth trouwde in 1873 met Elizabeth Schutz (Shutz), een jonge Zwitserse lerares. Ze krijgen in 1876 een dochter: Käthe Caroline Catharina Friederike Georgine (Catalina) Roth. Käthe is in haar geboortejaar 1876 eigenares van 36.000 hectare grond in Argentinië. Friedrich bezit een huis aan het 11 Septemberplein in Buenos Aires. In 1878 verkoopt hij een collectie planten en fossielen aan de bekende rijke Deense dr. Lahusen in Buenos Aires. Later verkoopt de familie zur Lippe een landgoed aan Lahusen.

Carlos Roth

Rond 1900 had Frederick Roth al ongeveer 100.000 hectare land verworven. Estancia La Catalina in Diego de Alvear (y Ponce de León) is naar Catalina von Pannwitz-Roth vernoemd. De exploitatie van dit landgoed begon na de aankoop in 1898. De gebroeders Carlos en Federico Roth bezitten volgens een kadastrale kaart uit 1898 ten westen van Pergamino twee grote landerijen. Estancia San Federico is vernoemd naar Friedrich Roth en ligt in vogelvlucht 27,6 kilometer van het centrum van Pergamino verwijderd. Colonia San Carlos is vernoemd naar zijn broer Carlos Federico (Karl Friedrich) Roth en ligt iets dichter bij Pergamino aan de overzijde van de nationale route nummer 178.

Walther von Pannwitz

De Berlijnse advocaat Walther Sigismund Emil Adolf von Pannwitz is geboren op 4 mei 1856 in Mehlsack in Oost-Pruisen, nu Polen. Amadeo Zorreguieta is in hetzelfde jaar geboren. In 1901 reist de familie Roth, vader Friedrich en dochter Käthe (Catalina) vanuit Hamburg op het schip "Cap Verde" (Kaapverdië) naar Sán Nicolas de Los Arroyos in de provincie Buenos Aires. Catherine's vader Friedrich overleed in 1906.

Walther von Pannwitz trouwde op 26 mei 1908 in Dresden met zijn tweede vrouw Catalina Roth. Vanwege zijn veranderde juridische en financiële situatie door het overlijden van Eric Pringsheim op 20 januari 1909 emigreert hij definitief met zijn vrouw Catalina naar Argentinië. Dat was de directe reden voor de jonge familie om naar Argentinië te reizen. Volgens advertenties in „The Standard“ werd het hart van de erfgoederen, de Estancia „San Federico“ (ongeveer 7.000 hectare) in Pergamino in de provincie Buenos Aires, eind februari 1909 geveild. Hij is in 1920 in Buenos Aires overleden.

Estancia La Catalina

In 1948 was Catalina von Pannwitz met het schip Bergensfjord afkomstig uit Genua in Italië voor een bezoek aan Argentinië. Een overgrootvader van Maxima, Oreste Stefanini, is geboren in Genua.

De erfgenamen von Pannwitz-Roth

Estancia La Catalina in (voorheen Orellanos, daarna Colonia San Ricardo) Diego de Alvear bij Iriarte in de provincie Buenos Aires op de grens van Santa Fé is tegenwoordig in eigendom van een nazaat van Ursula von Pannwitz en John Buxton Pelham, Georgiana Jocelyn (Gina) Pelham en Helios Alberto Caranci die daar tot op de dag van vandaag nog steeds wonen. Gina is op 7 juni 1942 in Engeland geboren en getrouwd in 1974 met Helios Alberto Caranci en beheert de estancia La Catalina nog steeds. Het landgoed La Catalina ligt precies op de grens van de provincie Santa Fé en Buenos Aires. De estancia La Catalina wordt ook wel estancia "Dos Hermanos" (Twee Broers) genoemd. Dit landgoed ligt 160 kilometer ten zuidwesten van Pergamino, de geboorteplaats van dr. Jorge Horacio Cerruti Sautu. De opa van Maxima is geboren op 7 december 1911 in Pergamino en daar overleden op 11 december 1992 volgens de ene bron en een andere geeft 12 juli 1911 respectievelijk 17 november 1992 aan.

Santiago Cerruti

Maxima's overgrootvader dr. Santiago Anastacio (M. Anastasio, geb. 15 april 1872) Cerruti-Ponce de León uit Pergamino is tot zijn dood op 4 januari 1940 "gobernadore" van de Rotary club in district 32. Hij draagt dezelfde moedersnaam als Diego de Alvear: Ponce de León. Hij was de opvolgende gobernadore van de Rotary club in Pergamino, na Enrique Gil. Het jaar 1940 was maar vier dagen lang voor hem waardoor het vreemd is dat hij als gobernadore voor de jaren 1940 en 1941 op de lijst staat. Jorge Zorreguieta was tot 1965 getrouwd met Marta Haydee López Gil. Het is niet helder of deze beide Gil-en direct met elkaar verwant zijn. Ook Jorge Zorreguieta's naam wordt in 1986 in verband gebracht met de Rotary International. In 1930 en 1931 is Almon E. Roth president van de Rotary club, maar het is niet duidelijk of het directe familie betreft. James Henry Francis (Jim) Roth is de grondlegger van de argentijnse Rotary clubs. De naam van Juan J. Lahusen staat op dezelfde lijst (1969).

Familie von Pannwitz

Een verre neef Dietmar E. von Pannwitz en petekind van Catherine von Pannwitz is geboren in Breslau (Wroclaw) in 1926 en was in elk geval tot 2003 eigenaar van een landgoed. Deze estancia "La Silesia" (Silezië) ligt in Correa in de provincie Santa Fé, bij Cañada de Gomes in de buurt bij Rosario. Ene heer Roth uit Santa Fé staan in de Anuario Kraft in 1935 vermeld als rancher aan de Calle Lavalle 1346 in Buenos Aires. Familielid Helmuth von Pannwitz is lid van de Wehrmacht.

Prins Bernhard in Amerika

Op 24 februari 1943 vloog Prins Bernhard zur Lippe Biesterfeld met een spiksplinternieuw gevechtsvliegtuig van het type Mitchell B-25C een testvlucht vanuit Burbank in de Verenigde Staten van Amerika naar Zuid Amerika. Aan boord zijn onder andere KLM piloot Jan Johannes Moll en GS III medewerker Pieter Brijnen, die zich als agent van de Britse spionagedienst MI5/MI6 Pieter van Houten noemt.

Een mysterieuze reis per bommenwerper

In een artikel in het 'Vierde Bulletin Tweede Wereldoorlog' beschrijft de Oranje-historicus J.G. Kikkert een bezoek van de Prins aan Zuid-Amerika waar hij midden in de oorlog (1943) in Brazilië mogelijk gesproken heeft met zijn oude IG Farben NW7 baas uit Parijs dr. Willibald Passarge. De Prins bezocht toen Zuid-Amerika per Mitchell-bommenwerper. Volgens Kikkert, die als bron de geheim agent Pieter Brijnen van Houten opvoert, bezocht Bernhard zelfs in 1943 Argentinië waar hij te gast was op het landgoed van een zekere Juan Zorreguieta.

Argentinië was in de Tweede Wereldoorlog en daarna onder het bewind van Juan Perón en Eva (Evita) Duarte een vriend van nazi-Duitsland. Peron en zijn vrouw zouden samen met Argentijnen van Duitse afstamming na 1945 zorgen voor een veilige thuishaven in Argentinië voor de vele Duitse en andere Europese nazi's (de zogenaamde Odessa-lijn of rat lines). Het is jammer dat deze mysterieuze reis van Bernhard niet in Dröge's boek verder wordt opgevoerd en uitgediept.

Op 27 februari 1943 is de Mitchell bommenwerper volgens planning voor een korte tussenstop geland in het Braziliaanse Belém. De bemanning is te gast bij de Braziliaanse regering. Eenmaal daar aangekomen kon het vliegtuig niet binnen afzienbare tijd paraat zijn om snel weg te kunnen vliegen. Vanwege technische mankementen aan het vliegtuig is men genoodzaakt enkele dagen langer te blijven. Dat gaf Bernhard de gelegenheid zich enkele dagen te verstoppen voor zijn adjudanten en maakt daar handig gebruik van. Bernhard begon aan een persoonlijke missie middels een door de Braziliaanse overheid ter beschikking gesteld vliegtuigje.

De reis gaat eerst van Belém naar Asunción, de hoofdstad van Paraguay. Daar heeft de prins een vriendschappelijke ontmoeting met de latere dictator Alfredo Stroessner. Daarna vliegt Bernhard naar San Miguel de Tucumán, een stad in het noordwesten van Argentinië.

Amadeo Zorreguieta

De Prins der Nederlanden reisde ondertussen naar de haciënda van Amadeo Zorreguieta waar hij mevrouw Catalina von Pannwitz Roth wederom ontmoette. In het voorgaande citaat wordt gesproken van Juan, maar dit moet hoogstwaarschijnlijk Amadeo zijn of anders een neef of broer van hem. Het is zeer onwaarschijnlijk dat het hier Juan Antonio Zorreguieta betreft, want die had een tamelijk eenvoudige baan als bankmedewerker in Buenos Aires. Amadeo Zorreguieta Hernández werd in 1856 geboren in Salta. Hij was gouverneur van Ciudad de Mendoza en vervolgens de provinciale minister van Openbare Werken. In 1898 trouwde hij met Máxima Blanca Bonorino González, prinses Maxima is naar haar vernoemd. Deze meer vooraanstaande tak van de familie Zorreguieta heeft in de provincie Salta (waar San Miguel de Tucumán in ligt) belangrijke politieke en bestuurlijke functies.

Na de dood van Walther von Pannwitz op 8 november 1920 maakte Catalina Roth van De Hartekamp in 1921 een maatschappelijk centrum voor de europese aristocratie. Men zou dit kunnen beschouwen als de voorloper van de Bilderberg-conferenties, een in 1954 geïnstitutionaliseerde vorm van Bernhards informele netwerk. De ex-Keizer van Duitsland woonde vanaf 1918 in Doorn in ballingschap. Hij bezocht de Hartekamp bij Bennebroek in totaal honderdendrie keer. Met toestemming van de nazi's had von Pannwitz met haar kapitale kunstcollectie haar residentie te Heemstede verlaten en was zij in 1941 uit nazi-Europa naar Argentinië geëmigreerd. Op 26 april 1952 verkocht baronesse Catalina von Pannwitz-Roth haar residentie de Hartekamp voor een luttel bedrag van iets meer dan drie ton in guldens.

Bernhard was verliefd op haar mooie dochter Ursula. Zij is genoemd naar haar oma Ursula Jakob Tobler. Ursula trouwde echter in 1940 met de in 1912 geboren edelman John Buxton Pelham. Ze kregen twee kinderen: Georgiana Jocelyn (1942, zie foto) en John Nicolas (1944) en Ursula wordt weduwe in 1944.

Op het landgoed van de familie van Prinses Maxima in Argentinië werden plannen voor de toekomst gesmeed. Drie generaties Zorreguieta's, Amadeo, Juan en Jorge maakten kennis met Prins Bernhard de Duitse vliegenier van Oranje Nassau. Dochter van de jongste generatie trouwde meer dan een halve eeuw later op 2 februari 2002 met de oudste kleinzoon van Bernhard zur Lippe Biesterfeld.

Op 2 maart 1943, na drie dagen spoorloos geweest te zijn, sluit Bernhard zich weer aan bij de bemanning in Belém. Bernhard van Lippe Biesterfeld vertelde agent Pieter Brijnen van Houten, dat hij tijdens de vliegtuigpanne een mooie tijd had beleefd. De Engelse koning George VI omschreef Bernhard dan ook als ‘de enige man die plezier aan de Tweede Wereldoorlog beleefde’.

In 1947 keert Prins Bernhard terug op Argentijnse bodem op gebied van de familie Zorreguieta. Catalina is op 20 mei 1959 in Long Crumples in Engeland overleden. Een andere bron noemt Zürich als laatste rustplaats. Meer over de betrekkingen tussen Nederland en Argentinië in de volgende delen...

Inbraak restaurant Martin Zorreguieta

2009-06-01T11:15:00.011+02:00

Villa La Angostura - 28 mei 2009

Een groep van onbekenden hebben het restaurant "Tinto Bistro" geprobeerd te beroven. Het restaurant is eigendom van Martin Zorreguieta, de broer van Prinses Máxima. De politie greep tijdig in waardoor werd voorkomen dat tussen de acht en tien dozen wijn werden gestolen. Dat maakte de commissaris van politie Nelson Ledesma in Villa la Angostura onlangs bekend.

De poging tot diefstal gebeurde gisteren rond half twee 'snachts. De inbrekers verschaften zich met behulp van een stuk karton en een tang de toegang tot het restaurant. Tijdens het ontvreemden van de wijnflessen, werd één van hen door de politie gevangen genomen en in een politiewagen gezet.

Commissaris Ledesma verklaarde dat het personeel vlak voor de inbraak een aantal mensen aan de achterkant van de vestiging heeft waargenomen . Op het moment dat een personeelslid de donkere ruimte binnentrad, sloegen de inbrekers op de vlucht. De man probeerde ze te vangen, maar stopte slechts één inbreker van 21 jaar. De inbreker is een voormalig inwoner van General Roca, die zich onlangs in Villa la Angostura vestigde.

Alle flessen die zij tijdens de vlucht in de nabijheid van het restaurant in rugzakken hadden verborgen zijn weer teruggevonden. De gevangen jongeman bracht de nacht in de cel door en werd de volgende dag voorgeleid aan de rechter in Villa La Angostura.

De commissaris merkte op dat het restaurant nu gesloten is en gaf aan dat Martin Zorreguieta in kennis is gesteld van de misdaad. Hij werd verzocht zijn handelswaar te inspecteren om te zien wat er ontbreekt. Daarna gaf de politie de koopwaar aan hem terug. Ledesma zei dat de inbrekers alleen een paar flessen hebben buitgemaakt, zo blijkt uit de inventarisatie die door de eigenaar Martin Zorreguieta gemaakt is.

Martin Zorreguieta heeft in totaal drie restaurants in argentijns Patagonië. Volgens dit bericht zelfs nog een vierde restaurant met een Duitse keuken. Hij bezit één restaurant op de Bayo heuvel, één in het centrum van Villa la Angostura en één in San Carlos de Bariloche. Mogelijk komt in estancia Pilpilcura daar ook nog één bij.

Micha Kat versus Joris Demmink

2009-05-30T21:51:00.001+02:00

Het onderwerp Micha Kat lijkt soms op het wereldwijde web vaker besproken te worden dan zijn belangrijkste onderwerp van onderzoek secretaris-generaal van justitie Joris Demmink. Gedegen onderzoeksjournalist Micha Kat strijdt al jaren voor een aangifte wegens laster en smaad voor zijn publicaties op Klokkenluideronline tegen hem. Door op deze strategische wijze een juridisch proces uit te lokken, hoopt de vastberaden onderzoeker Kat duidelijkheid rond de handel en wandel van deze topambtenaar te verkrijgen. In zijn enthousiasme zijn nobele doel te bereiken wil hij nog wel eens uitdagende taal doorspekt van superlatieven bezigen. Sommige mensen die zijn bijzondere werkwijze niet begrijpen menen dat hij waanbeelden heeft. Lees zijn website om meer over dit thema te weten te komen.

Niet alleen Micha Kat besteedde aandacht aan de vermeende pedofilie en (erger nog) pedoseksualiteit van topambtenaar Joris Demmink. Ook Panorama en de Gaykrant hebben hierover gepubliceerd en dat bleef niet zonder gevolgen. Waar rook is, is vuur, zou men denken, maar voor justitie is dat geen reden om een onderzoek naar de gedragingen van hun baas te gelasten. De raadsman van Demmink ging hem verdedigen in het televisieprogramma Nova om zijn straatje trachten schoon te vegen:

`

De afspeellijst hieronder levert voor geïnteresseerden meer dan een uur kijk- en luisterplezier en -ergernis op, over de op één na hoogste baas bij justitie na minister Ernst Hirsch Ballin:

Het blijft hoe dan ook uitermate eigenaardig dat justitie voor minder websites uit de lucht haalt en Micha Kat intussen zijn gang kan gaan. Vooralsnog krijgen zowel Demmink als Kat het voordeel van de twijfel, alleen de toekomst kan leren wie van de beide mannen gelijk heeft.

Oplichter Michel Pothof flikt het weer

2009-05-29T12:35:00.049+02:00

Koppel verdwijnt uit Essens hotel met openstaande rekening van 10.000 euro:

Claudia Konings en Pieter-Jan Testers van De Kerselaer zitten met de handen in het haar. Zeven maanden lang verbleef een berucht oplichterskoppel in hun hotel. Het duo verdween dinsdag, zonder te betalen. “Zeven maanden lang gaven we hen vertrouwen en vriendschap”, zuchten Claudia en Pieter-Jan. “En dan wordt duidelijk dat we helemaal beduveld werden. Opgelicht en beroofd, dat zijn we.” Het verhaal begint op 12 november 2008. “We kregen ‘s avonds een telefoontje van een man die zeer overstuur was”, blikt Claudia terug.

Hotelfiche

“Hun huis was afgebrand en ze konden nergens terecht met hun twee kleine kinderen. Hij vroeg of we plaats voor hen hadden. Het appartement in het hotel was op dat moment beschikbaar. Enkele uren later stonden ze met vier voor de deur: Michel en Mariska en de kinderen Mats (3) en Daan (4). Ze stelden zich voor als de familie de Klein. Omdat ze te moe waren, beloofden ze de hotelfiche de dag erna in te vullen.”

Maar ook de volgende dag werd er geen fiche ingevuld. Claudia: “Al hun persoonlijke papieren waren verbrand. Ze zouden een weekje blijven, tot zijn ouders terugkwamen uit Marbella. Een week werd al snel een maand, en papieren hadden we nog altijd niet gezien.”

Nieuwe auto

De ene smoes volgde de andere op. Het Nederlands consulaat zou voor nieuwe papieren zorgen, maar dat bleef maar aanslepen. Michel kreeg Claudia zo ver dat hij haar oude Volkswagen Golf mocht gebruiken. “Hij vertelde dat hij net voor de brand van job was gewisseld. Een bedrijfswagen had hij niet meer. Michel beloofde me een nieuwe auto. Dat kon hij probleemloos regelen via zijn werk.”

Na vier maanden waren de papieren uiteindelijk in orde. Claudia: “Maar dan vormde geld weer een probleem. De familie had een rekening in Nederland. Die moest eerst worden opgezegd, nadien zou het geld worden overgeschreven naar het Dexia-kantoor in Kapellen. Ook dat sleepte weken aan.”

Vorige week kwam het ‘verlossende’ telefoontje: het geld stond op de Belgische rekening. “Dinsdag gingen ze het ophalen. Mariska en ik waren eerst nog samen gaan sporten. Toen ik onder de douche stond, zijn ze ervandoor gegaan met mijn Golf. Ook de portefeuille met wisselgeld, zo’n 500 euro, was verdwenen.”

Claudia en haar vriend Pieter-Jan krijgen nog niet meteen argwaan. “Ik dacht dat ze naar de bank waren. En een dief had die portefeuille wellicht gestolen. Om 22 uur waren ze nog niet terug. Er lag amper kleding in hun kast, maar ze hadden ook niet veel.”

Puzzelstukjes

Woensdag trok Pieter-Jan naar de politie. “We namen contact op met Dexia in Kapellen. Ze kenden die mensen niet. Plots vielen de puzzelstukjes in elkaar. We gaven vertrouwen en vriendschap, maar werden beduveld. Auto weg, portefeuille weg, openstaande rekening van 10.000 euro... Wat speurwerk op internet leerde ons dat Michel en Mariska in Nederland bekende oplichters zijn.”

Locatie van de Kerselaer:

Klik hier om een grotere kaart van de plaats delict weer te geven

Oplichters tillen hotel voor € 10.000 vr 29 mei 2009, 11:29:

ESSEN - Een berucht Nederlands oplichtersduo heeft zeven maanden lang in een Belgisch hotel gewoond zonder te betalen. Het paar met twee kinderen hield de hotelexploitanten in het Vlaamse Essen al die tijd aan het lijntje met smoesjes. Ze zeiden dat ze door een brand even niet bij hun geld konden en weldra zouden betalen.

De hoteluitbater leende zelfs zijn auto uit aan het duo. Pas toen hij merkte dat het stel niet terugkwam met zijn auto, kreeg hij argwaan. Op internet herkende hij zijn gasten Michel P. en diens vriendin Mariska op de site van Tros Opgelicht. Daar staan ze vermeld als beruchte oplichters.

„Zeven maanden lang gaven we hun vertrouwen en vriendschap en dan lichten ze ons zo op”, verzuchtten uitbaters Pieter-Jan en Claudia van hotel De Kerselaer in Essen, net over de grens bij Roosendaal, vrijdag in de krant Gazet van Antwerpen.

De gezochte Volkswagen Golf betreft een bordeauxrode Golf type 3 van het bouwjaar 1993. De kentekenplaat: NCD 822. Aan de rechterzijde op de flank zitten wat roestplekken. De voorruit heeft een grote scheur.

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Van de website Tros Opgelicht:

Michel Pothof lijkt een talentvolle autoverkoper en een goede vriend. Maar niets is minder waar. Hij liegt over zijn arbeidsverleden en bedriegt samen met zijn vrouw Mariska van Wijk hun familie en vrienden voor geld. Zo beweren ze zelfs dat hun kinderen kanker hebben.

De 36-jarige Michel Pothof heeft naar eigen zeggen al zijn hele leven in de autobranche gewerkt. Hij schept op over een salaris van 6000 euro per maand, die hij verdiend zou hebben bij een Audi-dealer. Waarschijnlijk is dit niet waar, aangezien de chronologie van zijn arbeidsverleden het tegendeel uitwijst. Opgelicht?! weet in ieder geval zeker dat hij nooit een student aan de IVA is geweest, de vakschool voor de autobranche die het leeuwendeel van de Nederlandse autoverkopers aflevert.

Rond 1996 werkt Michel bij een Opel-dealer in Oisterwijk, waar hij volgens de filiaalmanager een ongelooflijk talent voor verkopen koppelt aan eenzelfde talent om de waarheid te verdraaien. Michel belooft nieuwe klanten klanten tientallen extra's zonder die order op de interne factuur te vermelden, waardoor er bij zijn vertrek een chaos ontstaat over de te leveren goederen. Zo is het zelfs voorgekomen dat een klant terug kwam in de garage met het verhaal dat Michel een hele andere motor had beloofd dan er daadwerkelijk onder de kap lag.

In 2001 verhuist Michel naar autobedrijf de Ster in Loon op Zand. Hier herhaalt het hele circus zich weer. Aanvankelijk toont Michel zich een talentvol verkoper, maar gaandeweg blijkt dat hij dusdanig veel extra's aanbiedt dat de financiële consequenties niet te overzien zijn. In de woorden van een anonieme verkoper: "Michel's stijl had weinig met verkopen te maken, meer met weggeven. Hij heeft het zelfs gepresteerd om een huurauto op naam van het bedrijf aan een klant mee te geven, zonder dit intern te melden, een schadepost van duizenden euro's."

Relatie

In 2001 eindigt Michel's relatie met Tonnie, met wie hij 5 jaar samen is geweest en een dochter heeft. Hij verlaat haar om met zijn nieuwe vriendin Mariska te trouwen, maar neemt nog wel al Tonnie's spaargeld mee. Een nieuwe werkplek is zo gevonden. Michel wordt binnen no-time topverkoper van een autodealer in Goes. Pas later blijkt dat hij klinkklare leugens verkoopt om kopers over de streep te trekken. Hij gaat pas echt over de scheef wanneer hij vanaf april 2002 een viertal bedrijfswagens aflevert en contant afrekent. In plaats van het geld in te leveren bij zijn baas steekt hij in totaal bijna 60.000 euro in eigen zak. Door een gedeelte van het geld terug te betalen weet hij een aangifte bij de politie te voorkomen.

Nadat de storm weer is gaan liggen verhuizen Michel en Mariska naar St. Michielsgestel. Michel start het bedrijf MP Trucks, een autopoetsbedrijf op naam van zijn vrouw. Michel legt hier snel contact met de overige ondernemers op het bedrijventerrein, en wordt een goede vriend met Jack Broekmeulen van het bedrijf AutoJack. Michel helpt Jack en diens rechterhand Jeroen vaak met het uitladen van auto's en komt zodoende veel in het bedrijf. Jack op zijn beurt speelt Michel wat werk toe door auto's te laten poetsen in Michels wasstraat. Eén en ander loopt in de soep wanneer Michel zich op een zaterdagmiddag toegang verschaft tot het kantoortje van AutoJack en de eigendomsbewijzen van in totaal twintig auto's steelt.

Mariska maakt het ook bont. Bij haar werkgever UGS (inmiddels Siemens) hangt ze het verhaal op dat Michel door ziekte een been moet missen en zij daardoor niet in staat is te komen werken. Na zes weken wordt ze weer opgeroepen en verteld in tranen geen geld te hebben voor medicijnen. UGS leent haar het geld op voorwaarde dat ze het binnen een week weer terugbetaald. Wanneer dit niet gebeurd gaat het bedrijf op onderzoek uit en achterhaalt de ware toedracht. Ze starten een juridische procedure die uiteindelijk leidt tot het ontslag van Mariska. Michel ondertussen is doodsbang voor de medewerkers van AutoJack en vlucht richting het geboortedorp van zijn vrouw.

Vlucht

In Vught neemt het gezin zijn intrek op bungalowpark de Rosep. Zowel Michel als Mariska geven hun paspoort af, maar zullen zich in de maanden erna uitgeven voor Michel en Mariska Schuit. Eind mei vallen hun leugens als een kaartenhuis in elkaar. Michel en Mariska vluchten naar België, maar duiken enkele maanden later weer op in Zeeland, waar ze hun intrek nemen in een vakantiehuisje op een bungalowpark in Kamperland. Kort daarna wordt het echtpaar gearresteerd in de buurt van Waalwijk, omdat Michel in een gestolen auto reed. Michel zit nog steeds vast, de zaak tegen Mariska is gestopt vanwege een procedurefout. Michel is veroordeeld tot 21 maanden gevangenis. Met aftrek van voorarrest en goed gedrag, betekent dit dat hij begin maart alweer vrij komt. Het OM gaat in hoger beroep. We houden u via deze website op de hoogte.

Reactie van Claudia Konings in de Gazet van Antwerpen:

ik ben Claudia, de eigenares van De Kerselaer, en wil toch even op deze reacties reageren. We hebben ze vaak om identiteitspapieren gevraagd, maar ze bleven volhouden dat alles in de brand gebleven was. Ze lieten ons zelfs papieren zien van het consulaat waar ze geweest waren om alles in orde te brengen. Wij vroegen hen elke dag om het geld, maar elke dag zeiden ze dat het overgeschreven was of dat het onderweg was. . Ze zochten ook een nieuwe woning in Essen, daar zijn we zelfs mee voor gaan kijken. Die zouden ze kopen zodra het geld eindelijk op hun rekening stond. Ze hebben zelfs een bod gedaan... En natuurlijk kregen we al snel argwaan, maar een gezin met 2 kleine kindjes zet je niet zomaar op straat. En als ik harder was beginnen zagen, hadden ze misschien heel het huis leeggehaald.

Kijk uit naar deze auto en stel de plaatselijke politie op de hoogte, indien U dit automobiel ergens heeft gezien. Hieronder in de reacties melden kan natuurlijk ook. Wie meer informatie over Michel Pothof, Mariska van Wijk, Daan en Mats en hun momentele verblijfplaats heeft, mag dat natuurlijk hieronder in de reacties posten.

Ontslag staatssecretaris om dubbele nationaliteit

2009-05-28T13:18:00.004+02:00

Als men de koptitel leest, dan zal men onmiddelijk denken aan staatssecretaris van Justitie Nebahat Albayrak. Dit artikel heeft daar wel indirect mee te maken, maar het gaat eigenlijk over een marokkaans-spaanse staatssecretaris van Marokko. Het is geen aktueel nieuws, doch zeer de moeite waard om kennis van te nemen, omdat dit artikel duidelijk het verschil in poltieke opvattingen aan de dag legt.

Albayrak is Turkse, die haar turkse nationaliteit op basis van de turkse wetgeving niet kan kwijtraken. Op basis van de Nederlandse grondwet zou zij dus (evenals Ahmed Abu Talib) geen Nederlandse nationaliteit mogen kunnen bezitten, omdat dit discriminatie van autochtone Nederlanders inhoudt, die geen tweede nationaliteit mogen hebben. Dat wordt gedoogd, maar wanneer het (onaantoonbaar) andersom gebeurt, dan is discriminatie ineens wel heel erg. Toch heeft zij wel twee nationaliteiten en dat is een overtreding van de grondwet artikel 1. Klik hier om meer daar over te lezen. Nu eerst terug naar Marokko:

Marokko heeft een staatssecretaris vanwege zijn dubbele nationaliteit ontslagen:

Gepubliceerd in Rabat op 23 December 2008 door MAP.
Secretary of State in charge of Foreign Affairs and Cooperation, Ahmed Lekhrif, was dismissed for holding double nationality, which is "incompatible" with his position as a government official in a sovereign department, a press release of the Foreign Affairs and Cooperation ministry said on Tuesday.

Het oorspronkelijke bericht komt van Hespress en is vertaald uit het arabisch:

Gepubliceerd op 24 december 2008
De Marokkaanse koning heeft begin deze week Ahmed Lekhrif, Staatssecretaris bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken en Samenwerking uit zijn functie ontheven omdat hij onlangs de Spaanse nationaliteit kreeg.

Veel partijen reageerden positief over het besluit, Ismael Aloui van de volksbeweging heeft begrip voor het besluit van de koning, volgens hem is de functie te gevoelig voor twee nationaliteiten wat volgens hem ook dubbele loyaliteit betekent.

In Nederland wordt echter groot bezwaar gemaakt tegen het ontnemen van de tweede nationaliteit danwel het buiten de deur houden van mensen met dubbele loyaliteit. Dat bleek wel uit de motie en kamervragen die Geert Wilders tegen Nebahat Albayrak indiende. Met uitzondering van de PVV zijn de Nederlandse politici en hun partijen voor dubbele loyaliteit. Bovenstaand relaas toont weer eens aan, dat de meeste Nederlandse politci niets met Nederland of met loyaliteit aan dit land te maken willen hebben. Het zegt waarschijnlijk heel veel over hun eigen loyaliteit naar Nederland toe. Loyaliteit is volgens hun prima, zolang die loyaliteit maar bij een vreemde mogendheid ligt.

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Himmler's bewondering voor de islam

2009-05-28T11:09:00.013+02:00

Bij de redaktie van dit weblog is Emerson Vermaat bekend als een buitengewoon hoogintelligent en goed geïnformeerd persoon en een uitstekend gedegen onderzoeksjournalist. In het verleden werkte hij onder andere voor actualiteitenprogramma's van de Nederlandse publieke omroep. Hij is schrijver van een grote Nederlandse studie over tijdelijke allianties tussen extremisten: "Nazi's, Communisten en Islamisten". Vermaat is zeer goed op de hoogte van de geschiedenis en schreef het artikel "Heinrich Himmler's Remarkable Admiration For Islam: "It Promises Beautiful Women In Heaven"". Omwille van de lengte en auteursrechtelijke redenen zijn slechts delen van het hele artikel overgenomen. Het hele artikel kunt U lezen door hier te klikken. De door Google vertaalde versie is hier te lezen.

Enkele vertaalde citaten uit het artikel:

Heinrich Himmler [...] is een van de grootste massamoordenaars van de 20e eeuw. Niet alleen was hij direct verantwoordelijk voor de dood van ten minste zes miljoen Joden, maar ook voor de dood van talloze anderen van wie de meesten behoorden tot de zogenaamde "inferieure rassen" of simpelweg het nazisme haatten.

Minder bekend is het feit dat dezelfde Heinrich Himmler de islam van harte omarmde. Hij bewonderde de religie van de moslims omdat zij beloofde, dat er sprake zal zijn van "mooie vrouwen in het paradijs voor hen die sterven in de strijd."

"Mohammed wist dat de meeste mensen ontzettend laf en dom zijn. Dat is de reden waarom hij twee mooie vrouwen op iedere dappere krijger die sterft in de strijd beloofde. Dit is het soort taal die een soldaat begrijpt. Wanneer hij van mening is dat hij in het hiernamaals op deze manier zal worden ontvangen, zal hij bereid zijn om zonder angst voor de dood zijn leven te geven."

Grootmoefti van Jeruzalem Amin Al-Husseini [...] zei dat de nationaal-socialistische en de islamitische wereld grotendeels parallel liepen. "De Duitsers zijn de echte vrienden van de 400 miljoen moslims," voegde hij toe.

Himmler vertelde zijn masseur Felix Kersten op 2 december 1942, dat hij ernstige boeken over de "Moslim godsdienst" leest. Toen de oorlog voorbij was, zei hij, wilde hij met het oog op de voortzetting van zijn studies zelf een bezoek aan islamitische landen brengen. "Kijk, hoe verstandig ("vernünftig") van deze godsdienst is."

"Indien de Mohammedanen (in 1683 bij Wenen) zouden hebben gewonnen, dan zouden de christelijke kerken gedepoliticeerd zijn."

Er is iets anders dat Himmler en de militante moslims gemeen hebben. Beide geloven in polygamie en het verwekken van veel kinderen.

Militante moslims, maar ook veel Egyptenaren, Syriërs en Saudis, omhelzen een virulente vorm van anti-semitisme.

Als Himmler - zoals Eichmann en Brunner - op een of andere manier zou hebben weten te ontsnappen uit nazi-Duitsland, dan zou hij waarschijnlijk hebben geprobeerd te vluchten naar een safehaven in een islamitisch land of een Latijns-Amerikaans land.

Afgezien van enkele religieuze elementen is islam eigenlijk geen religie te noemen maar een oorlogsdoctrine of politiek militaire ideologie. De koran is te lezen als een soort "Handboek voor de soldaat", een militair-strategische handleiding van do's en dont's voor militairen. Vanwege de religieuze elementen wordt islam een religie genoemd. Met andere woorden: als islam een religie is, dan is bijvoorbeeld vrijmetselarij dat vanwege aanwezige religieuze elementen ook. Vrijmetselarij is echter geen religie, zowel volgens haar leden als de niet-leden.

Imam Hamza Zaïd Kailani praatte blijkens bovenstaand verhaal onzin als hij beweert dat: "[...] in de praktijk zijn christenen gewelddadiger dan moslims gebleken. Denk maar aan de kruistochten en de holocaust." Alsof de holocaust door vrome christenen is bewerkstelligd...

Bronnen:

- Het Vrije Volk
- Militantislammonitor met een uitgebreide lijst van de bronnen waar Vermaat uit putte.

- Spitsnieuws

- Welingelichtekringen

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Kijkje bij de oosterburen

2009-05-28T10:40:00.002+02:00

Ook onze oosterburen blijven niet bespaard van multikulturele verrijkingen. In de volgende video's komen aktuele onderwerpen aan bod die in Nederland ook tot de orde van de dag behoren.

"Wie Terroristen in Deutschland von Sozialhilfe leben" of "hoe terroristen van sociale voorzieningen leven" in het Duits:

"Mehrheit der Türken lebt von Sozialhilfe" of "meerderheid der Turken leeft van sociale voorzieningen" in de Duitse taal:

"Islam, keine Religion des Friedens ! Moslems wollen Sharia in Europa einführen" of "islam, geen religie van vrede! Moslims willen sharia in Europa invoeren":

Nieuwsbron in Duitsland over de multikulturele samenleving:
- PI News

Raad van Hoofdcommissarissen wil rechtsongelijkheid

2009-05-27T06:21:00.011+02:00

Geweld of belediging naar iédere burger zou strafbaar moeten zijn. Een ambtenaar is niet meer dan een gewone burger, maar zo voelen zij zich wel. Zij vinden zichzelf twee keer zo veel waard als een burger die niet in overheidsdienst is. Korpschefs willen een soort van apartheid invoeren door voor hun collega's aparte regels te wensen. Volgens de korpschefs gaat er van het besluit van de rechter een verkeerd signaal uit door wangedrag tegen politiemensen niet twee keer zo zwaar te bestraffen. Het beledigen van een kassajuffrouw is in hun discriminerende ogen minder erg, dan agressie naar een politie-agent. Deze rechtsongelijkheid moet uit de hoofden van de discriminerende korpschefs worden gebannen.

Iedereen is gelijk, maar zij zijn twee keer zo gelijk als niet-politiemensen, menen de korpschefs. De Raad van Hoofdcommissarissen wil nog meer rechtsongelijkheid creëeren en het Openbaar Ministerie gaat hier in mee en stelde dubbel zo hoge straf als eis tegen geweldsplegers. Ambtenaren van het Openbaar Ministerie zijn van mening dat mensen met een publieke taak extra bescherming nodig hebben, omdat zij zich ten gunste van de maatschappij in moeilijke situaties moeten begeven.

De rechter oordeelde dat omgaan met agressie en geweld nou eenmaal bij hun werk hoort. Desondanks discrimineerde de rechter lustig met de korpschefs en het Openbaar Ministerie mee, door in deze zaak waarbij hulpverleners betrokken zijn iets hogere straffen op te leggen dan dat hij in een strafzaak van burgers tegen burgers zou doen. Dat het hier om ongewapende ambulancemedewerkers gaat zou niet ter zake moeten doen.

Een Amsterdammer kreeg zestig uur taakstraf wegens verzet bij zijn aanhouding, terwijl dat veertig uur was geweest als hij op een niet-politieagent had gereageerd. Discriminatie is bij wet niet toegestaan en toch overtreedt de rechter hier de wet. Dat zou niet moeten kunnen en hopelijk gaan de veroordeelden in hoger beroep om deze rechtsongelijkheid de wereld uit te helpen. Daarbij komt dat politiemensen bewapend zijn met vuurwapens, wat voor anderen niet toegestaan is. Wat verdediging tegen geweld betreft staan zij daardoor al een stuk sterker, waardoor ze al helemaal niet meer over zwaarder straffen moeten zeuren.

De rechter zei dat ambtenaren in functie altijd met respect behandeld moeten worden. Respect is niet af te dwingen. Respect kan men verdienen, als men bijvoorbeeld eens een keer respectwaardige prestaties levert. De politie in Nederland levert geen behoorlijke prestaties, laat staan respectwaardige prestaties, dus rest de vraag waar dat respect dan vandaan moet komen? Deze uitspraak van de rechter raakt daardoor kant noch wal! Laat de politie eerst eens er voor gaan zorgen dat de burgers bepaalde bewijzen krijgen die aantonen dat dienders in de toekomst respect kunnen gaan verdienen.

Indien men meegaat in het gedachtengoed van deze staatsdiscriminatie, dan kan men ook andersom stellen: geweld tegen politiemensen moet voortaan voor de helft bestraft worden omdat politiemensen zich twee keer beter kunnen verdedigen dan ongewapende burgers. Beter is om helemaal niet in dat gedachtengoed mee te gaan en in alle gevallen van geweld passend en gelijkwaardig te straffen. Nederland zou een mooi en rechtvaardig land moeten zijn, waar rechtsgelijkheid heerst. Helaas is dat niet zo. Het is voor Nederlandse burgers walgelijk om te moeten meemaken dat ambtenaren voor zichzelf steeds meer rechten opeisen, terwijl zij aan de burgers steeds meer plichten en steeds minder rechten opgeleggen.

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Lintje voor homofobe terreurgoedprater

2009-05-27T00:10:00.016+02:00

Een imam die een lintje krijgt, daar zit een luchtje aan. Eens even kijken wat er op het internet over deze persoon te vinden is. Weinig mensen hebben van de arme Hamzeh Zeid Kailani gehoord. Op de website van Pauline de Bok is op zeven webpagina's meer over hem en zijn levensloop te lezen. Hamza Zaid Kailani is in 1934 geboren in de kustplaats Akka. Sinds 1965 verblijft hij in Nederland. Hij was lange tijd werkzaam als geestelijk verzorger in de gevangenis van Utrecht. Hij was onder meer actief voor de Utrechtse Migrantenraad, de werkgroep Pniël voor buitenlandse werknemers, de Interkerkelijke Stichting Kerken en Buitenlanders, de werkgroep Morele Herbewapening/Initiatives of Change, het 'Ambassadors for Peace'-initiatief, de werkgroep Vrede van Utrecht en eerste islamitische geestelijk verzorger in de gevangenis.

Hij woont in de Utrechtse wijk Oog in Al op de bovenste verdieping van een oude flat. In januari 2002 verloor hij helaas zijn vrouw aan borstkanker. Ze spraken heel respectloos in het bijzijn van Nederlanders in het arabisch met elkaar. Hun dochters studeren in Nabloes. De één komt uit Dubai en de ander uit de "Palestijnse" gebieden. Niet echt een familie van voorbeeldige integratie en assimilatie in Nederland. Hij is fel tegen Israel. Hamzeh Zeid Kailani legt de schuld van de haat en de wrok van de Arabieren jegens het Westen bij Amerika en Israël.

Een lintje voor Hamzeh Zeid Kailani - 13/05/2009

Hamzeh Zeid Kailani, Palestijnse Nederlander, kreeg op 29 april 2009 de Koninklijke onderscheiding van Ridder van Oranje-Nassau. Burgemeester Aleid Wolfsen van Utrecht wees in zijn toespraak op de tientallen jaren dat Hamzeh zich in Nederland heeft ingezet voor een dialoog tussen moslims christenen en joden. Hij noemde dat Hamzeh in de tijd van de komst van de eerste gastarbeiders een van de oprichters was van de Interkerkelijke Stichting Kerken & Buitenlanders (ISKB)en dat hij zich aansloot bij verschillende andere initiatieven waaronder Initiatives of Change (IofC) om die dialoog verder inhoud te geven en in praktijk te brengen.

‘U bent er altijd op uit begrip tussen mensen te kweken.’ De burgemeester wees er ook op dat hij jarenlang moslim geestelijk verzorger was in gevangenissen en TBS-inrichtingen en dat hij 'Kernmomenten van de Islam' schreef en bijdroeg aan verschillende andere publikaties.

De antidemocratisch benoemde burgervader van Utrecht en censor wil de feiten over deze man niet zien. Sterker nog, hij draait de boel op z'n Pvda's gewoon om. Met Amerika en Israel de schuld van de haat en de wrok van de Arabieren geven kweek je geen begrip tussen mensen. Anja Meulenbelt zal vast een groot fan van deze man zijn, al komt zijn naam niet op haar weblog voor. Op de website van Gelderland Krijgt Kleur is zijn naam wel terug te vinden:

Hamza Zeid kailani: "Het begint altijd van christelijke zijde. Dan willen ze weer eens over homoseksualiteit praten. Zij vinden dat het moet kunnen, en dan antwoorden wij beleefd en genuanceerd dat het van de islam niet mag. Dan moet je daar niet over blijven doorhakken, alsof je jouw standpunt wilt opleggen. Met onderwerpen als homoseksualiteit en kerken in Mekka zijn we klaar. Wie erop doorhamert is niet respectvol bezig."

Geweldloos praten is respectloos maar geweld toepassen is respectvol, volgens hem. De schuld altijd bij een ander leggen, het bekende islamitische klaagliedje van de slachtofferrol. Terrorisme vindt hij blijkens onderstaand citaat uit de Trouw van 26 juli 2005 wel respectvol gedrag:

Volgens de Utrechtse imam van Palestijnse afkomst, Hamza Zeid Kailani staat de islam zelfmoordaanslagen ' tegen de bezetter van je land' toe. Er is een hadith, een uitspraak van de profeet, die zegt dat het mag, mits je er geen onschuldige vrouwen, oude mensen, kinderen of bomen mee doodt. Over het algemeen levert zo'n aanslag meer schade dan oplossing. Toch heb ik er wel een klein beetje begrip voor.

Spreken over homoseksualiteit mag niet van de islam volgens deze imam. Dit taboe is overduidelijk een vorm van homofobie. Hij raadt aan homo's thuis op te sluiten todat ze berouw tonen en hun leven willen beteren. Hij keurt terrorisme tegen mannen goed. Hij is tegen kerken in islamitische landen. Hij is het toonbeeld van onverdraagzaamheid en heeft geen enkel respect voor mensen die niet voldoen aan zijn islamitische normen. Het is onbegrijpelijk dat deze islamiserende antisemitische antichristelijke geweldverheerlijkende homofoob in Nederland geridderd kan worden. Wat is een Koninklijke onderscheiding nog waard?

Update 1: de eerste reactie over deze man op de website van IOFC is weggecensureerd. Deze is helaas niet in de cache bewaard gebleven. IOFC wil de waarheid over deze nare man blijkbaar niet kennen. De tweede reactie (die waarschijnlijk ook snel verdwenen zal zijn) luidt:

Waarom is mijn eerdere reactie weggehaald? Mag men de minder plezierige waarheid over deze homofobe man niet weten? Wat is dit voor belachelijke censuur? http://tinyurl.com/ofgckd

Update 2: voor de tweede maal heeft Iofc gecensureerd. Ditmaal is de hier bovenstaande link naar dit artikel weggehaald. Het is nu wel duidelijk wat de werkelijke intensies van Iofc zijn. Iofc verdedigt homofobie, extremisten, antichristenen, antisemieten en houdt er een goebbeliaanse wijze van censureren op na. Kritiek willen ze niet horen. Iofc is een zieke organisatie geworden, sinds de naamwijziging van Morele Herbewapening in Initiatives of Change. Frits Philips draait zich om in zijn graf voor de wanvertoning van Iofc.

Update 3: voor de derde maal heeft Iofc gecensureerd. Nu zijn alle reacties verdwenen en is reageren niet meer mogelijk. Het is tekenend voor deze zieke fascistoïde organisatie, dat zij homofobe extremisten steunt en de waarheid over deze haatzaaier niet wil weten. Josef Goebbels zou apetrots op Iofc zijn.

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Obsessie: Oorlog vd radicale islam vs 't Westen

2009-05-26T08:00:00.004+02:00

Bekijk hieronder de uiterst leerzame film over islam en de zogenaamde zegeningen en verrijkingen daarvan voor de rest van de wereld. De video werd in 2006 gemaakt en gaat over de dreiging van de radicale islam voor de westerse beschaving. Gebruikmakend van beelden van de arabische televisie onthult de documentaire opmerkelijke feiten en een blik achter de schermen van de radicale islam. De video geeft inzicht in de haatzaaierij die de radicale islamieten verspreiden, hun betrokkenheid bij de wereldomvattende islamitische oorlog Jihad en hun uiteindelijke doel: totale wereldheerschappij.

Er zijn tenminste drie versies op het internet beschikbaar. De onderstaande video is ondertiteld in het Frans en Engels gesproken. De hele documentaire duurt 78 minuten. Klik hier voor een Duitstalige transcriptie.

Voor mensen die minder lang de tijd hebben maar toch deze video willen zien is een verkorte versie beschikbaar. Op de website van "Obsession: Radical Islam's War Against the West" staat deze 27 minuten korte versie zonder ondertiteling en in het Engels:

Op Youtube staat de hele documentaire opgesplitst in tien delen en weer samengevoegd middels deze afspeellijst. In het Engels, 78 minuten en zonder ondertitels:

Zinvolle bezuiniging: reorganiseer de politie

2009-05-25T23:08:00.043+02:00

Als een burger een middelvinger naar een andere burger opsteekt en die op zijn beurt aangifte van belediging wil doen, wordt op het politiebureau onverrichter zaken weggestuurd. Maar als het de dienders zelf overkomt, dan is de wereld te klein en moet er ineens wel opgetreden worden. Meten met twee maten is een vorm van discriminatie en dat is bij de Nederlandse wet verboden. De politie overtreedt stelselmatig de fatsoensnormen en wetten en dat moet stoppen.

In de aflevering "Oplichters op strooptocht" van Peter R. - het is de burger die waakt als de politie slaapt - de Vries komt dit thema ruim ter sprake, alsmede andere onomstotelijke bevestigingen van lang bestaande vooroordelen over de Nederlandse politie en haar buitengewoon slechte reputatie, disfunctioneren en wanprestaties.

Bekijk hieronder de hele uitzending van SBS6 op zondag 24 mei 2009 van Peter R. de Vries, Misdaadverslaggever - Oplichters op strooptocht:

Deel 1 van 8:

Deel 2 van 8:

Deel 3 van 8:

Deel 4 van 8:

Deel 5 van 8:

Deel 6 van 8:

Deel 7 van 8:

Deel 8 van 8:

In de uitzending van "Peter R. de Vries, Misdaadverslaggever" op zondag 24 mei 2009 kwamen opgelichtte autochtone ondernemers uitgebreid aan het woord. Zij worden allen door de politie dwarsgezeten inzake criminaliteitsbestrijding en het terugkrijgen van hun bezittingen. Een motorhandelaar raakte door oplichting, verduistering en door passiviteit van de politie zijn motorfiets kwijt. Indien de politie (tijdig) gehandeld zou hebben, dan zou de van track&trace systeem voorziene motorfiets gewoon weer in de showroom staan. Maar de politie is een organisatie die veel belang heeft bij heeft voortduren van criminaliteit, immers meent zij daar haar bestaansrecht aan te ontlenen. Een land zonder criminaliteit heeft geen politie nodig. Landen waar de politie onderdeel van de criminaliteit is hebben ook geen politie nodig. Een land met veel criminaliteit heeft een daadkrachtig en betrouwbaar politie-apparaat nodig.

In deel twee van de uitzending (hierboven te zien) is bromsnor Bronts van de politie te Soest te horen en die probeert een slinkse afleidingsmanoeuvre door tegen de motorhandelaar te liegen over een betaalde bekeuring voor een snelheidsovertreding die volgens de leugens van de nutteloze geldkostende overheidsminkukel Jan Bronts niet betaald zou zijn. Hij wauwelt in vreemde talen over "papos", "screening" en dergelijk buitenlands taalgebruik, terwijl Nederlands toch echt nog steeds de voertaal in Nederland is. Een bekeurinkje voor een overtreding innen is voor deze niksnut Jan Bronts belangrijker dan criminaliteitsbestrijding en het terughalen van de motorfiets ter waarde van zestenduizend euro.

Het is onbegrijpelijk dat zo'n dure waardeloze uitvreter ooit politieagent heeft kunnen worden. Het zegt weer alles over de erbarmelijk slechte Nederlandse politie. Het politiebureau is tegenwoordig een belastingkantoor en afpoeiercentrale voor misdaadslachtoffers en geen plaats meer waarvandaan criminaliteit bestreden wordt. Het is de schuld van Jan Bronts dat de motorfiets nu verdwenen is en hij zou eigenlijk op zijn blaren moeten gaan zitten en zwaar boeten. De motorfiets handelaar J. Smit zou de kosten van zestienduizend euro plus bijkomende gemaakte kosten gewoon op Jan Bronts moeten gaan verhalen. Inbeslagname en/of confiscatie van de private bezittingen van Jan Bronts, openbaar verkopen van zijn huis, inboedel en andere roerende goederen om het verlies van Smit te dekken. Financiële uitkleding en oneervol ontslag van Jan Bronts is een mooie moderne uitvoering van de symbolische ouderwetse schandpaal. Plukze, pluk die agent persoonlijk helemaal kaal, dat zou een goed voorbeeld voor de andere niksnuttende dienders zijn! Daarna moet de niet functionerende diender zelf maar uitzoeken hij zijn geld bij de dader terughaalt.

Politieagente Marijke Gijssen, die voor een diender behoorlijk correct Nederlands schrijven kan, schrijft in haar column in het politietijdschrift Alert de belangrijkste motivaties om tegenwoordig diender te zijn. Klik op de afbeelding voor een vergroting van de publicatie:

"...slechts (36 uur per week en dat kan zelfs in 4 dagen), een goed pensioen en ijzersterke rechtspositie, al ben je 6x per jaar ziek dan nog krijg je 100% salaris, geen ontslagen bij een reorganisatie, gegarandeerd op de 23e je salaris en in mei en december zit er zelfs een deuk in de mat. De resultaten kun je met twee vingers in de neus halen, er is altijd werk en dat biedt zekerheid op lange termijn."

Komplete politiekorpsen steken geen poot uit om de blanke autochtone ondernemers te helpen. Als ze allochtoon zouden zijn of voorzien van een meer gepigmenteerde huid, dan zou de racistische politie natuurlijk meteen in actie gesprongen zijn om de autochtone daders op te pakken. Pas onder druk van aanwezigheid van cameraploegen, 'slands bekendste misdaadverslaggever en een heleboel publiciteit was een zoveelste politiekorps eindelijk bereid enige arrestaties te verrichten. Zonder deze voorbeeldige burger zouden deze criminelen vanzelfsprekend nog vrij rond lopen. Het is alweer een voorbeeld van de strukturele misstanden bij de Nederlandse politie.

Alle acht delen van 'Oplichters op strooptocht' achter elkaar:

Peter R. de Vries, Nederlands bekendste en beste misdaadverslagger over de politie:
Direct na de diefstal stapt de gedupeerde ondernemer met alle informatie over de dader naar de politie, maar die blijkt totaal niet geïnteresseerd…

Direct na de diefstal geeft hij al deze informatie aan de plaatselijke politie. Hiermee moet het doodsimpel zijn om de daders op te sporen, maar daar dat is voor de politie geen reden om er iets mee te doen.

Wanneer de politie ook in deze zaken geen poot uitsteekt, gaat Peter over tot actie.

Reacties uit de Telegraaf van burgers over de Nederlandse politie:
...gedrag van sommige dienders, het soms onmogelijke aangiftebeleid,niets doen met aangiften etc.

...aan de politie heb je helemaal niks vind je het gek dat ze stenen naar hun hoofd krijgen gegooid...

De politie in NL is incompentent, ongeintresseerd, en zeer laks. Hoezo respect voor hen, lapzwanzen zijn de meesten...

Te lamlendig om een aangifte op te nemen. Als burger wordt je dan toch gedwongen om het recht in eigen hand te nemen...

Scheiding der machten (trias politica) in Nederland is verdwenen. De politie gaat steeds vaker op de stoel van de rechter of justitieofficier zitten. Juridisch aanvechten is derhalve zinloos immers is het één grote pot nat die elkaar de hand boven het hoofd houdt. Rechters gaan onvoorwaardelijk uit van de juistheid van het handelen van de politie. Van objectieve of onafhankelijke benadering kan in de Nederlandse justitiële macht nooit sprake zijn. Bovendien beunen rechters ook bij als advocaat, waardoor de burger niet kan weten of de rechter in andere zaken als raadsman door de tegenpartij wordt betaald. Het is een vorm van gelegaliseerde corruptie die onaanvaardbaar en onacceptabel is. Autochtone Nederlanders hebben vrijwel alleen juridische plichten en geen rechten. Als ze dergelijke rechten willen hebben, dan ze genoodzaakt die voor heel veel geld te kopen bij een advocaat waarvan men niet kan weten of deze als rechter schnabbelt. Een advocaat maakt een zaak alleen dan aanhangig wanneer deze daar veel aan kan verdienen of wanneer bij voorbaat vast staat dat de zaak reeds op voorhand gewonnen is. Het woord rechtvaardigheid komt niet voor in de woordenschat van de Nederlandse staat.

De politie in Nederland is een struktureel kwaadaardig probleem dat snel moet worden opgelost. Ten tijde van economische crisis is het raadzaam te bezuinigen en dit geldverslindende kankergezwel dat politie heet weg te snijden uit de Nederlandse 'samenleving'. De politie is niet van plan de wet te handhaven en daarom is er geen reden om dat andersom wel te doen. Door alle agenten oneervol te ontslaan en de door hunzelf verkwanselde sociale rechten definitief te ontnemen kan de Nederlandse schatkist zich zeer veel geld besparen. Onthou de gedwongen ontslagen exdienders als straf voor hun niksnuttigheid het recht op werkloosheidsuitkering en financiële bijstand zodat zij na ontslag voor de belastingbetaler geen geld meer kosten. De belastingen kunnen daarna fors omlaag waardoor minder kapitaalkrachtigen zich particuliere beveiliging kunnen veroorloven. Om Nederland van de ondergang te redden moet deze zich heel snel van deze politieboevenbende ontdoen. Nederland moet onder internationaal toezicht heel snel van fastistoïde racistische dictatoriale monarchie omgevormd worden tot een directe democratie en daarna een betrouwbare, eerlijke en rechtvaardige politiemacht opbouwen.

"We kunnen rustig gaan slapen want dat doet de politie ook al." - Peter R. de Vries

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Politie zwijgt weer over naffergeweld

2009-05-24T08:01:00.002+02:00

Het is niet de eerste keer dat de politie Gooi- en Vechtstreek doelbewust in een persbericht feiten verdraait. Net als bij het persbericht over de roofoverval op juwelier Stafleu mag U ook dit keer als lezer en bezorgde burger niet weten dat het wéér om mocrotuig en naffergeweld gaat. Dit is het officiële politiebericht zoals de politie dat zelf op haar website heeft gepubliceerd:

Hilversummer mishandeld op Kampstraat

Hilversum, 22-05-2009 • In de nacht van woensdag 20 op donderdag 21 mei werd een Hilversummer mishandeld op de Kampstraat.

Een 34-jarige inwoner van Hilversum verliet rond 00.15 uur een cafe aan de Groest. De Hilversummer liep de Kampstraat op en werd daar belaagd door een man. De Hilversummer kreeg een klap in zijn gezicht waardoor hij viel. Daarna werd hij meerdere malen tegen zijn lichaam geschopt. De man werd met de ambulance meegenomen naar het ziekenhuis. Daar werd hij behandeld aan zijn verwondingen en kon korte tijd later weer naar huis. Hij mistte zijn portemonnee en mobiele telefoon.

Een getuige kon een signalement doorgeven waarop een 27-jarige Hilversummer als verdachte werd aangehouden. Het conflict zou te maken hebben met geld. Een nader onderzoek is ingesteld. De Hilversummer wordt vandaag, vrijdag 22 mei, voorgeleid bij de Rechter-commissaris in Amsterdam.

In het hele artikel komt het woord Marokkaan niet voor. In dagblad de Gooi- en Eemlander is dit artikel ook gepubliceerd, samen met de reacties van lezers. De moeder van het autochtone slachtoffer reageert ook:

Gepubliceerd op 22 mei 2009, 16:36

Laatst bijgewerkt op 22 mei 2009, 21:45

Wat zou het varken krijgen. taakstraffie?
Excuses aan de echte varkens.
Geplaatst door joop savaneta op 18:33 22-mei-2009

geweldig jongens,niet degene die opgepakt is was de straatrover,maar andersom
heb de redactie en de politie verwittigd dat ik hier een advocaat op zet en een rectificatie vraag,deze marokkaanse man die klappen heeft gehad heeft deze persoon zijn geld afhandig gemaakt en dat wilde hij terug en zodoende is er een vechtpartij onstaan .dus jammer voor jullie hij heeft een hele fijne jeugd gehad en heeft het ook ver geschopt in verhouding met de meeste jongeren,en heeft geen geld van iemand nodig,
ik word hier ook erg kwaad over dat als je iets leest dit maar gewoon aanneemt voor waarheid,het is voor juiie te hopen dat het je nooit over komt,
vriendelijke groeten
de moeder van het varken.
Geplaatst door jeannette op 23:57 22-mei-2009

Het is maar goed dat internet bestaat waardoor we niet helemaal afhankelijk zijn van uitsluitend staatspropaganda, overheidsleugens en -bedrog.

Dit land is heel, heel diep gezonken

Staatsracisme en discriminatie in Nederland

2009-05-19T14:23:00.013+02:00

Als autochtone Nederlander kan men in beginsel naast de Nederlandse nationaliteit geen Argentijnse, Marokkaanse of Turkse nationaliteit bezitten. Omgekeerd daarintegen wel en dat is discriminatie, overtreding artikel 1 van de grondwet en dat is in Nederland verboden. Uit niets blijkt enige vorm van gelijke behandeling, dat allochtonen wel twee nationaliteiten mogen hebben en autochtonen niet. Dat is ongelijke behandeling en dus een ernstige overtreding van artikel 1 van de Nederlandse grondwet.

Nederlandse ambtenaren moeten gewoon de wet gaan handhaven, te beginnen bij artikel 1 van de grondwet. Iedereen die zijn eerste nationaliteit niet af kan geven door de (grond-) wet van dat oorspronkelijke herkomstland, moet automatisch de Nederlandse nationaliteit kwijtraken om de grondwet te handhaven. Wie daarna werk heeft of anderszins nuttig voor Nederland is, krijgt een werk- en verblijfvergunning. De overigen krijgen dan een toeristenvisum en kunnen na drie maanden dit land verplicht verlaten. Zo is het grootste criminaliteitsprobleem van Nederland snel en pijnloos opgelost. Eerlijk en rechtvaardig.

Gewoon de wet handhaven, zo moeilijk is de oplossing voor het islamitische geweld niet. Ambtenaren moeten gewoon eindelijk hun werk eens gaan doen. Antidemocratisch benoemde burgemeesters moeten - als chef van de politie - zorgen dat de wet gehandhaafd wordt, dus ook artikel 1 van de grondwet. Dat houdt in dat zij volgens artikel 1 van de grondwet geen paspoorten mogen uitdelen aan mensen die een andere eerste nationaliteit hebben dan de Nederlandse. Maar dat doen ze wel en zijn daardoor eigenlijk strafbaar. Daar wordt uiteraard in Nederland niet tegen opgetreden.

Onder andere Marokkanen, Argentijnen en Turken krijgen automatisch hun eerste nationaliteit en daardoor kunnen ze geen Nederlander zijn, omdat dat een overtreding van artikel 1 van de grondwet betekent. Discriminatie is verboden in Nederland, behalve als het om autochtonen gaat. Het hebben van een dubbele nationaliteit vormt een probleem, het is discriminatie ten opzichte van autochtone Nederlanders, die maar één nationaliteit mogen hebben. Racisten vinden dit een kulargument, maar het is tenminste een steekhoudend argument en een degelijke oplossing tegen criminele akties van het mocrotuig en het naffergeweld in dit ooit zo mooie landje.

Waarom heten Marokkanen eigenlijk Marokkanen? Omdat ze de Marokkaanse nationaliteit hebben en de onderdanen van de koning van Marokko zijn. En zo gedragen velen zich hier ter lande ook. Job Cohen praat onzin als hij beweert dat het 'onze' Marokkanen zijn, want ze zijn onlosmakelijk onderdanen van de koning van Marokko. Die onderdanigheid manifesteerde zich duidelijk bij een Marokkaanse spion in dienst als politie agent. De loyaliteit ligt overduidelijk (verplicht) in Marokko en niet in Nederland.

Uitzetten op basis van een dubbele nationaliteit is niet mogelijk en gaat tegen alle internationale afspraken en verdragen in. Dat is des te meer een reden om de tweede nationaliteit voorgoed ongeldig te verklaren. Dan heeft het noordafrikaanse Geert Wilders Promoteam nog maar één nationaliteit en moet na verloop van het visum Nederland verlaten. Dan worden de internationale afspraken en verdragen niet overtreden. Hierbij wordt geen enkel verdrag of wet overschreden. Gewoon de wet handhaven, gewoon de wet handhaven.

Artikel 1 van de grondwet zegt dat iedereen gelijk behandeld moet worden en dat gebeurt niet als de ene groep mensen wél en de andere groep niét meerdere nationaliteiten mag hebben. Dat is pure discriminatie. Het wordt hoog tijd dat de Nederlandse racistische ambtenaren dit gaan leren begrijpen en deze structurele apartheid ongedaan maken.

Dit land is heel, heel diep gezonken.

Sharia en Milli Görüs in Europa

2009-05-19T11:55:00.007+02:00

Op eerste Paasdag is de Milli Görüs moskee in Hilversum binnengevallen door de politie en AIVD. Het is nu van officiële zijde nu nog steeds niet duidelijk waarom dat is gebeurd. Maar de lezers van dit weblog hebben voldoende slechte ervaring met de islamieten dat ze dat zelf wel kunnen raden, al is dat daardoor niet officieel honderd procent zeker. De haatdoctrine islam heeft nog nooit iets goeds in Europa gebracht. De wettelijke sterke armen der oosterburen schijnen dat iets beter te begrijpen dan de slappe ledematen der Nederlandse collega's. De laatsten lezen dit weblog ook, zo blijkt uit de Yellowtracker en hopelijk leren ze eindelijk eens iets. Dit weblog heeft zelfs de eer aldaar een heuse bookmark te hebben!

Vandaag is het volgende nieuwsartikel in Elsevier te lezen:

"De binnenlandse veiligheidsdienst van Duitsland waarschuwt dat islamitische organisaties zoals Milli Görüs de islamitische wetgeving sharia in bepaalde gebieden in het land willen invoeren."

Een artikel over hetzelfde onderwerp in Bild in het Duits:

"Der Verfassungsschutz schlägt Alarm! In Deutschland aktive Moslem-Gruppen wie „Milli Görüs“ und die „Muslimbruderschaft“ wollen hierzulande Freiräume für ein Leben nach den Regeln der islamischen Scharia schaffen, zu deutsch: Parallelgesellschaften einrichten! Das steht im neuen Verfassungsschutzbericht 2008, den Innenminister Wolfgang Schäuble (66, CDU) heute vorstellt."

Dat is raar. In Duitsland waarschuwt de binnenlandse veiligheidsdienst voor Milli Görüs tot over de landsgrenzen heen en in Nederland zwijgt de binnenlandse veiligheidsdienst als het graf over deze gevaarlijke organisatie. Tel daar bij op dat de Turkse staatssecretaris Nebahat Albayrak van Justitie vandaag aankondigde acht gevangenissen te zullen sluiten en twaalfhonderd banen te schrappen. Eén plus één is twee en dit vijandige beleid maakt ruim baan voor dominantie van onder andere Turken.

In dit zogenaamd verenigde Europa is van eenheid niets te merken als Duitsland ten opzichte van Milli Görüs een ander standpunt inneemt dan Nederland, terwijl het toch echt één en dezelfde extremistische organisatie betreft. Niet dat het in Duitsland nou zo heel veel beter gesteld is dan in Nederland, want daar schijnt volgens de islamappeasers anti-semitisme een groter probleem te zijn dan alle andere vormen van discriminatie.

Meer over dit onderwerp en gerelateerde artikelen:
- PI news
- Spitsnieuws
- Welt
- Moslimbroederschap
- Jihadwatch

Dit land is heel, heel diep gezonken.

50 jaar oude tekenfilm is nog steeds aktueel

2009-05-17T12:06:00.001+02:00

"Cartoon predicts the future 50 years ago. This is amazing insight!"

Deze tekenfilm waarschuwt voor doctrines die de vrijheid inperken of uitsluiten. Het is een oude tekenfilm die nog steeds aktueel is.