nemeagr

ΜΠΡΕΧΤ: ''Στους Μεταγενέστερους''

2012-02-15T12:30:00.001+02:00

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Τα λόγια που δεν κεντρίζουν είναι σημάδι χαζομάρας.
Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας.
Εκείνος που γελάει
δεν έχει μάθει ακόμα
τις τρομερές ειδήσεις.
Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που
είν' έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα
γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!
Αυτός εκεί πού διασχίζει ήρεμα το δρόμο
ξέκοψε πια ολότελα απ' τους φίλους του
πού βρίσκονται σ' ανάγκη.
Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.
Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο. Απ' ό,τι κάνω,
τίποτε δε μου δίνει το δικαίωμα να φάω ως να χορτάσω.
Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση. (Λίγο η τύχη να μ' αφήσει, χάθηκα.)
Μου λένε: Φάε και πιες! Να 'σαι ευχαριστημένος που έχεις!
Μα πώς να φάω και να πιω, όταν
το φαγητό μου τ' αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν
κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;
Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.
Θα 'θελα ακόμα να 'μουνα σοφός.
Τ' αρχαία βιβλία λένε τι είναι η σοφία:
Μακριά να μένεις απ' τις επίγειες συγκρούσεις και δίχως φόβο
τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.
Θεωρούν σοφό ακόμα
το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία
Στο κακό ν' ανταποδίνεις το καλό.
Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου, αλλά να τις ξεχνάς.
Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:
Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!
Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης
Όταν εκεί, βασίλευε η πείνα.
Ήρθα μες στους ανθρώπους στην εποχή της ανταρσίας
και ξεσηκώθηκα μαζί τους.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Το ψωμί μου το 'τρωγα ανάμεσα στις μάχες.
Για να κοιμηθώ, πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.
Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα
κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
που πάνω στη γη μου δόθηκε
Στον καιρό μου, οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.
Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.
Λίγα περνούσαν απ' το χέρι μου. Όμως, αν δεν υπήρχα
οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα, αυτό έλπιζα τουλάχιστον.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες. Ο στόχος
βρισκότανε πολύ μακριά.
Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα
ήταν σχεδόν απρόσιτος.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Εσείς, που θ' αναδυθείτε μέσ' απ' τον κατακλυσμό
που εμάς μας έπνιξε,
όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε
Σκεφτείτε
και τα μαύρα χρόνια
που εσείς γλυτώσατε.
Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες πιο συχνά από παπούτσια,
Μέσα από ταξικούς πολέμους, απελπισμένοι σα βλέπαμε,
την αδικία να κυριαρχεί και να μην υπάρχει εξέγερση.
Κι όμως το ξέραμε:
Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια
παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.
Ακόμα κι η οργή ενάντια στην αδικία
βραχνιάζει τη φωνή. Αλίμονο, εμείς
που θέλαμε να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία
δεν καταφέρναμε να 'μαστε φίλοι ανάμεσά μας.
Όμως εσείς, όταν θα ‘ρθει ο καιρός

ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο
Να μας θυμάστε
Με κάποιαν επιείκεια.

Bertolt Brecht

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ ΣΑΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

2012-02-13T16:21:00.002+02:00

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Τρομοκρατήστε τους εκβιαστές, σαρώστε τους τρομοκράτες!

Δεν θα υπάρχουν μισθοί και συντάξεις. Δεν θα υπάρχουν τρόφιμα. Τα ράφια θα είναι άδεια. Θα μπει δελτίο στο ψωμί. Δεν θα υπάρχουν φάρμακα. Δεν θα υπάρχει πετρέλαιο.

Ισως να μην ξαναβγεί και ο Ηλιος...

Ζούμε τον πιο χυδαίο εκβιασμό στη νεότερη Ιστορία της Ελλάδας.

Βιώνουμε την πιο αδίστακτη τρομοκρατία από την εποχή του «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω».

Οι Παπαδήμος, Σαμαράς, Παπανδρέου, Βενιζέλος, οι Καρατζαφυρερ-αρουραίοι,

όλοι όσοι μας είπαν πριν από δυο χρόνια «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» και μας έφεραν την πτώχευση, τη χρεοκοπία και τη λαϊκή συμφορά,

όλοι όσοι μας είπαν εκείνο το «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς» και μας έφεραν τον δοτό τραπεζίτη - πρωθυπουργό,

τώρα δίνουν τα ρέστα τους:

«'Η θα αποδεχτείτε το "Μνημόνιο 2" ή θα πεθάνετε από την πείνα»!

Ας το σκεφτούμε:

1) Θέλουν, λένε, να μας εξασφαλίσουν μισθούς και συντάξεις αυτοί που έκοψαν και τους μισθούς και τις συντάξεις!

Αυτοί που με το πρώτο μνημόνιο πήραν δάνειο 65 δισ. ευρώ και το ίδιο διάστημα λεηλάτησαν τους μισθούς για να καταβάλουν στους «δανειστές» τοκογλυφικά ύψους 73 δισ. ευρώ!

Αυτοί που τώρα μιλούν για δάνειο 130 δισ. ευρώ, από το οποίο τα 100 δισ. θα πάνε πάλι στους δανειστές και που ό,τι «περισσέψει» θα παραμείνει στον ειδικό λογαριασμό, περιμένοντας εκεί για να προστεθούν και τα νέα ληστρικά από τους μισθούς και από τις συντάξεις, ώστε να συμπληρωθούν - από το αίμα του λαού - τα ακόμα 90 δισ. ευρώ που (μόνο μέσα στο 2012) θα πάνε και πάλι στους τοκογλύφους!

2) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν πετρέλαιο.

Ποιοι;

Αυτοί που έχουν χαρίσει τους υδρογονάνθρακες και την ενέργεια αυτής της χώρας στα μονοπώλια, αυτοί που διπλασίασαν την τιμή του πετρελαίου και το έχουν στερήσει μέσα στο χιονιά από τον ελληνικό λαό, αυτοί που από το Μάαστριχτ και μετά έχουν αυξήσει την τιμή της βενζίνης κατά 1.500%!

3) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν φάρμακα.

Ποιοι;

Αυτοί που διέλυσαν ακόμα και την έννοια «κρατική φαρμακοβιομηχανία» και έκοψαν - ήδη με το πρώτο μνημόνιο - τα φάρμακα από συνταξιούχους και ασθενείς!

4) Θέλουν να έχουμε «γεμάτα ράφια».

Ποιοι;

Αυτοί που οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και στον κοινωνικό αποκλεισμό ανάγοντας σε δόγμα της πολιτικής τους το «φάτε μάτια ψάρια»!

5) Θέλουν να μας εξασφαλίσουν τρόφιμα.

Ποιοι;

Αυτοί που από τον πρώτο κιόλας χρόνο της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ μετέτρεψαν από θετικό σε αρνητικό το αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο και στα τριάντα χρόνια που πέρασαν ξεκλήρισαν την αγροτιά και κατάντησαν την Ελλάδα να εισάγει μαϊντανό από τη χρεοκοπημένη Αργεντινή!

Αυτοί, αυτοί που έφτασαν τα παιδιά να λιποθυμούν από υποσιτισμό στα σχολεία!

Αυτοί που έφεραν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα τις ουρές πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων!

Θέλουν, λοιπόν, να μας εξασφαλίσουν το φαΐ.

Ποιοι;

«Αυτοί που κλέβουν το ψωμί από το τραπέζι»!

Ναι, η Ελλάδα απειλείται με πείνα, με καταστροφή, με αφανισμό.

Κι ένας τρόπος μόνο υπάρχει για να σωθεί ο λαός από αυτή την απειλή:

Να σαρωθούν οι ιταμοί εκβιαστές του!

Να κατεδαφιστεί η κανιβαλική πολιτική τους!

Να ανατραπεί η εξουσία τους!

Που σημαίνει:

Ο,τι εξασφαλίζει το φαγητό, τα τρόφιμα, τα φάρμακα, το πετρέλαιο, την ενέργεια, ό,τι συνθέτει το φυσικό και παραγωγικό πλούτο αυτής της χώρας, να πάψει να αποτελεί «ιδιοκτησία» των μονοπωλίων και να μετατραπεί σε περιουσία του λαού της!

ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΒΑΤΕΡΛΩ, Η ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ, ΟΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

2012-02-13T16:07:00.001+02:00

Μια απέραντη λαοθάλασσα βούλιαξε κυριολεκτικά την Κυριακή (12/2) το Σύνταγμα στην Αθήνα και πολλές πόλεις της χώρας.

Αν αυτή η κοσμοπλημμύρα αφήνονταν να εξελιχθεί ειρηνικά, με τη συνεχή προσέλευση κόσμου, τότε είναι βέβαιο οτι την Κυριακή το βράδυ θα ζούσαμε ένα πρωτοφανή και απίστευτο λαϊκό σεισμό, που μπορούσε να σαρώσει πολλά δεδομένα.

Με ένα τέτοιο απέραντο, ειρηνικό και ενωτικό λαϊκό ποτάμι, άλλες και πολύ καλύτερες θα ήταν οι εξελίξεις μέσα στη Βουλή και κυρίως διαφορετικές οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα από τη Δευτέρα.

Κάποιοι, όμως, ήξεραν και ήθελαν να προλάβουν αυτές τις ανεπιθύμητες εξελίξεις.

Η διάλυση της κοσμοπλημμύρας του Συντάγματος την Κυριακή το βράδυ ήταν προσχεδιασμένη και περίπου είχε προαναγγελθεί!

Για άλλη μια φορά, με ισχυρή κάλυψη από την εξουσία, κινήθηκαν οργανωμένα τα γνωστά – άγνωστα παρακρατικά κέντρα, μαζί με τους, επίσης, γνωστούς – άγνωστους μηχανισμούς εγχώριων και ξένων υπηρεσιών.

Οι βρώμικοι θύλακες μέσα στα ΜΑΤ και τις δυνάμεις Ασφαλείας εξαπέλυσαν από το απόγευμα της Κυριακής ένα νέο, πρωτοφανή και ανυπόφορο πόλεμο βίας και χημικών σε βάρος των εκατοντάδων χιλιάδων ειρηνικών διαδηλωτών.

Αξιοποίησαν γι αυτόν τον πόλεμο και για άλλη μια φορά τις "αόρατες" ομάδες προβοκατόρων"κουκουλοφόρων" που έδρασαν οργανωμένα και ασύδοτα.

Και επειδή ούτε η βία, ούτε η τρομοκρατία και τα χημικά δεν πτοούσαν τον κόσμο, ο οποίος προς στιγμήν διελύετο αλλά ξανασυγκεντρωνόταν επίμονα και συνέχιζε μαζικά και απτόητος να δίνει το παρόν, επιστρατεύτηκαν νέα όπλα φόβου και τρομοκράτησης.

Οργανωμένοι πυρήνες παρακρατικών και προβοκατόρων "κουκουλοφόρων" που παρασύρουν εύκολα ανυποψίαστους πολίτες και ιδιαίτερα νέους, άρχισαν να επιδίδονται ανενόχλητοι σε βάρβαρες λεηλασίεςκαι εμπρησμούς ακόμα και κτιρίων με μεγάλο ιστορικό και πολιτιστικό φορτίο στο κέντρο της Αθήνας.

Η βάρβαρη καταστροφή στο κέντρο υπήρξε μεγάλη.

Οι εικόνες της φωτιάς και οι τρομολαγνικές παρουσιάσεις των μέσων, ήταν οι μόνες που μπορούσαν να προκαλέσουν "σοκ και δέος" για τη διάλυση του πλήθους!

Η λεγόμενη, όμως, νίκη της κυβέρνησης του Λ. Παπαδήμου στη Βουλή, υπήρξε "πύρρειος".

Στην ουσία ο δοτός Λ. Παπαδήμος και ο "δικομματικός" συνεταιρισμός υπέστη μια μεγάλη ήττα και μόλις απέφυγε τη συντριβή!

Η κυβέρνηση Παπαδήμου, φυσικά το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ΝΔ και ο ΛΑΟΣ είναι μετά τα μεσάνυκτα της Κυριακής, βαρύτατα λαβωμένοι! Σχεδόν υπό διάλυση!

Το εργατικό λαϊκό ποτάμι μπορεί να ανακόπηκε την Κυριακή το βράδυ αλλά η υποχώρησή του είναι πολύ προσωρινή.

Αυτήν την ώρα ο λαός μπορεί να περάσει και θα περάσει στην αντεπίθεση.

Αντεπίθεση όμως που δεν θα είναι τυφλή και χωρίς προοπτική.

Για να επιτευχθεί αυτό, είναι όσο ποτέ αναγκαίος ένας νέος ρόλος της Αριστεράς.

Σήμερα είναι θέμα επιβίωσης και ελπίδας για τη χώρα μια σύγκλιση, συμπαράταξη των αριστερών δυνάμεων για μια ισχυρή παρέμβαση.

Κι αυτή η συμπαράταξη δεν μπορεί να περιορισθεί στη γενική αντιμνημονιακή τοποθέτηση.

Φτάνει πια η αντιμνημονιακή ρητορεία.

Η Αριστερά χρειάζεται συμπαράταξη πάνω σε ένα σαφές εναλλακτικό ριζοσπαστικό πρόγραμμα που μπορεί να έχει ως αφετηρίες τη διακοπή αποπληρωμής του χρέους, την έξοδο από το ευρώ, τη σύγκρουση με την ΕΕ, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, μια μεγάλη αναδιανομή πλούτου και την ανασυγκρότηση του δημοσίου για ένα μεγάλοπροοδευτικό, αναπτυξιακό και παραγωγικό πρόγραμμα.

Μια συμπαραταγμένη Αριστερά μπορεί να δώσει νέα ορμή και ανάπτυξη στους ενωτικούς εργατικούς λαϊκούς αγώνες, να συμβάλλει στην "περιφρούρησή τους" και να τους προσδώσει μια οργανωμένη, εναλλακτική, προγραμματική κατεύθυνση.

Το νέο Μνημόνιο μπορεί να πέρασε, όμως στη Βουλή.

Μπορεί όμως να ακυρωθεί στην πράξη και τη ζωή.

Υπάρχει ελπίδα! Και η ελπίδα είναι όλοι αυτοί που κράτησαν πάντα όρθιο αυτό τον τόπο. Και είναιπολλοί!

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Anonymous: Address to Greeks During Feb. 12 Riots

2012-02-13T13:34:00.000+02:00

Citizens of Greece,

We are Anonymous.

We have been following the events currently taking place in Athens, and we have mixed reactions. We are saddened by the destruction and the ruin this campaign has cost Athens and the people living within it. Yet we can sympathize with them. The government has avoided the people's requests countless times. It has refused to listen to its people, and this is why we stand by the people of Greece. We have felt their pain and suffering. We cannot stand by and watch while the people are oppressed because of Austerity measures that won't benefit them in the long run.

This is why we stand against the Greek government. We have warned them multiple times to stop their actions against their people. We have warned them to stop supporting these cuts that will indefinitly hurt the middle and lower class. They did not comply. The actions currently taking place are the result of them not complying with our demands. We did not organize these riots in any way. All we did was spread the word of your government's failure to meet the people's terms.

Anonymous is continuing their attacks against the Greek government, and will not stop until the people get what they want. If this does not happen Greece's government will fall. This is also a warning to all the other European Union counterparts. Italy, Spain, Portugal, Britain, Poland, and all the others will suffer the same fate as Greece's.

You have all been warned.

We are Anonymous.
We are Legion.
We do not forgive.
We do not forget.

We will stand by the people of Greece.

To the Greek government, you should've expected us.

Τσίπρας: «Καλούμε τον ελληνικό λαό να αποτρέψει την κατάλυση της δημοκρατίας»

2012-02-11T19:00:00.000+02:00

Δήλωση του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξη Τσίπρα, για το σχέδιο νόμου «Έγκριση Δανειακών Συμβάσεων – PSI»:

Το μεγαλύτερο έλλειμμα της χώρας μας δεν είναι το δημοσιονομικό, είναι το έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας.

Η χώρα μας, στην πιο κρίσιμη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της, δεν έχει πολιτική ηγεσία. Δυο χρόνια τώρα,Παπανδρέου, Βενιζέλος, Σαμαράς και Παπαδήμοςπαίζουν παιχνίδια στις πλάτες του ελληνικού λαού,εκβιάζουν και ψεύδονται.

Τη δική τους αδυναμία να διαπραγματευτούν και να υπερασπιστούν το συμφέρον του λαού και του τόπου, το μετατρέπουν σε χυδαίο εκβιασμό εις βάρος του ελληνικού λαού.

Ό,τι μας έχουν πει, ό,τι μας έχουν υποσχεθεί, δυο χρόνια τώρα, αποδείχτηκε ψευδές.

Μας έκρυψαν την απόφαση για προσφυγή στο ΔΝΤ και αργότερα μας υποσχέθηκαν ότι το 2011 θα βγούμε στις αγορές. Κάθε φορά που έπαιρναν σκληρά μέτρα δεσμευόντουσαν ότι είναι η τελευταία. Κάθε φορά στο όνομα της σωτηρίας της χώρας, αποφάσιζαν ισχυρότερη δόση θανάτου για την οικονομία και το λαό, παρακάμπτοντας τον ίδιο το λαό, βάζοντας τη δημοκρατία στο γύψο.

Το Νοέμβρη μας είπαν ένα ακόμη ψέμα για να παρακάμψουν τη λαϊκή οργή, ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου θα είναι προσωρινή, δεν θα φέρει νέα μέτρα και θα οδηγήσει τον τόπο σε εκλογές στις 19 Φλεβάρη.

Σήμερα μας λένε το μεγαλύτερο και εγκληματικότερο από όλα τα ψέματα, ότι ψηφίζουν τη νέα Δανειακή Σύμβαση για να αποφύγουν την άτακτη χρεοκοπία.

Ήρθε η ώρα ο ελληνικός λαός να μάθει όλη την αλήθεια. Το μνημόνιο δεν απέτυχε. Το μνημόνιο πέτυχε γιατί είχε σαν στόχο τη φτωχοποίηση των Ελλήνων και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Τώρα βρισκόμαστε στο δεύτερο στάδιο ενός προμελετημένου εγκλήματος. Η έγκριση του νέου πακέτου μέτρων και της νέας δανειακής σύμβασης όχι μόνο δε θα μας σώσει από την άτακτη χρεοκοπία, αλλά θα τη φέρει ακόμα πιο κοντά και με δυσμενέστερους όρους.

Φορτώνουν το λαό με ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια δυσβάσταχτου χρέους, μετατρέπουν το σύνολο του χρέους στο αγγλικό δίκαιο και δίνουν πολύτιμο χρόνο στους εταίρους μας για να μας ξεφορτωθούν με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Δεν είναι δυνατόν το να μην πληρωθούν οι ομολογιούχοι το Μάρτιο να ονομάζεται χρεοκοπία και το1 εκατομμύριο άνεργοι να ονομάζεται σωτηρία της χώρας.
Αν αποδεχτούμε αυτό το πακέτο, η χώρα θα βρεθεί ακόμα πιο αποδυναμωμένη οικονομικά, νομικά, κοινωνικά απέναντι στο ενδεχόμενο της πτώχευσης.

Και το πιθανότερο θα βρεθεί ένα ακόμη βήμα πιο κοντά στην έξοδο από την ευρωζώνη που θα είναι εφικτή, όταν οι εταίροι μας, έχοντας κερδίσει χρόνο θα έχουν προστατευτεί και θα επιλέξουν να το πράξουν.

Και τότε όλοι αυτοί που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη χρεοκοπία θα βρίσκονται σε άλλη χώρα, εκεί όπου άλλωστε έχουν μεταφέρει και το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους.

Κάποιοι από αυτούς που μας κυβερνάνε, βέβαια, μας έχουν προειδοποιήσει ότι είναι Έλληνες με δυνατότητα επιλογής. Η συντριπτική πλειοψηφία όμως, όσων ζούμε σε αυτή τη χώρα, δεν έχουμε δυνατότητα επιλογής. Θα ζήσουμε σε αυτή τη χώρα και θα υποστούμε τις συνέπειες.

Έχουμε, λοιπόν, χρέος και ευθύνη να αποτρέψουμε τη χρεοκοπία του λαού και τη λεηλασία της χώρας. Έχουμε χρέος να αποτρέψουμε την παράδοση της χώρας στη διεθνή τοκογλυφία. Έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και την εθνική μας κυριαρχία. Έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε τις επόμενες γενιές.

Πράξη εθνικής ευθύνης είναι η απόρριψη της δανειακής σύμβασης, είναι η απόρριψη των νέων μέτρων που θα βυθίσουν το λαό μας στη δυστυχία.
Πράξη εθνικής ευθύνης είναι το μεγάλο όχι. Ένα όχι που θα μετατόπιζε την εστία της κρίσης εκεί που ακριβώς βρίσκεται, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Ένα όχι που θα ανάγκαζε τη Δευτέρα το πρωί την ευρωπαϊκή ηγεσία να αντιμετωπίσει τη φωτιά που καίει σε όλη την Ευρώπη, όχι θυσιάζοντας τους Έλληνες και εξαφανίζοντας την Ελλάδα, αλλά μπαίνοντας μπροστά στο πραγματικό δίλλημα: Θα είναι η Ευρώπη η ήπειρος των μνημονίων, της φτώχειας και της κοινωνικής κόλασης ή η ήπειρος της κοινωνικής προστασίας, της ανάπτυξης και της ευημερίας;

Όσοι λένε ότι αυτός ο δρόμος που προτείνουμε έχει ρίσκο είτε δεν έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος της αποτυχίας των μνημονίων, είτε έχουν βαθύτερο συμφέρον να προχωρήσει αυτό το σχέδιο της καταστροφής.

Είναι οι ίδιοι που απέρριπταν διαρκώς τις εναλλακτικές μας προτάσεις για επιθετική διαπραγμάτευση, για ευρωομόλογο, για αναστολή πληρωμών την ίδια στιγμή που θεωρούσαν τομνημόνιο ευλογία και ευκαιρία για μεταρρυθμίσεις προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Όλων αυτών δηλαδή που σήμερα βρίσκονται στο απυρόβλητο, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας στενάζει.

Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αυτό το πολιτικό σύστημα που σήμερα καταρρέει μπορεί να πάρει αποφάσεις εθνικής ανάτασης. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αυτή η Βουλή της ντροπής που μας έφερε ως εδώ μπορεί να ανταποκριθεί στη λαϊκή επιταγή και στο εθνικό καθήκον.

Γνωρίζουμε όμως καλά την ιστορία αυτού τόπου και ξέρουμε, πραξικοπήματα έχει περάσει πολλά, ακόμα και περιόδους κατάλυσης της κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας έχουμε περάσει. Στο τέλος όμως, τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντα ο λαός.

Η ευθύνη ανήκει στους πολίτες, σε όλους μας, ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση. Τώρα είναι η ώρα της πλατιάς πατριωτικής, δημοκρατικής ενότητας. Τώρα είναι η ώρα για τη μεγάλη ανατροπή.

Τώρα είναι η ώρα η Ελλάδα από πειραματόζωο να γίνει πρωταγωνιστής προοδευτικών εξελίξεων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Με ένα νέο συνασπισμό εξουσίας δεν θα αναγνωρίσουμε τις παράνομες και αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις, θα ξηλώσουμε ένα-ένα τα μέτρα διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να πάρει την τύχη στα χέρια του και να αποτρέψει την κατάλυση της δημοκρατίας στον τόπο που γεννήθηκε.

Αλέξης Τσίπρας

Σε ανένδοτο για ανατροπή του Μνημονίου και διεξαγωγή εκλογών κάλεσε ο Αλ. Τσίπρας

2012-02-10T15:44:00.000+02:00

"Τώρα είναι η ώρα του λαού. Τώρα είναι η ώρα της πατριωτικής και δημοκρατικής ενότητας όλων": Τα παραπάνω τόνισε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας στην οργισμένη δήλωση που έκανε χθες το πρωί στην οποία χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρές εκφράσεις χαρακτηρίζοντας τους αρχηγούς της συγκυβέρνησης "ηγεσία πολιτικών νάνων". Κάλεσε σε πλατιά λαϊκή ενότητα αντίστασης, σε έναν κοινωνικό ανένδοτο για την παραίτηση Παπαδήμου, την καταψήφιση της δανειακής σύμβασης και την άμεση προσφυγή στις κάλπες.

Το πακέτο της χρεωκοπίας δεν θα περάσει. Καλούμε σε κοινωνικό ανένδοτο για την καταψήφιση της δανειακής σύμβασης και την άμεση διεξαγωγή εκλογών.

Ολόκληρη η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα έχει ως εξής:
Το εξαρτημένο, ανυπόληπτο και υπό κατάρρευση πολιτικό κατεστημένο και ο μοιραίος πρωθυπουργός που επέλεξαν παρέδωσε χθες τη χώρα όμηρο και υπόδουλη στους δανειστές της για πολλές δεκαετίες.
Επανέφεραν το Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο για να διαχειριστεί τη χρεωκοπία που προσυπέγραψαν. Υποθήκευσαν την Ελλάδα στο αγγλικό δίκαιο. Καταδίκασαν τη ζωή, τη δική μας και των παιδιών μας, στη μόνιμη φτώχεια. Πρόκειται για μια χρεωκοπημένη πολιτική ηγεσία που δεν έχει το σθένος και την εντιμότητα να κοιτάξει στα μάτια τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Είναι όλοι τους υπόλογοι στην Ιστορία του τόπου και τον ελληνικό λαό. Η παρωδία διαπραγμάτευσης της τελευταίας στιγμής απλώς επικύρωσε με μελοδραματικό ντεκόρ την καταρράκωση της εθνικής μας κυριαρχίας και αξιοπρέπειας, τον ευτελισμό της δημοκρατίας, τη μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα του Τρίτου κόσμου. Μια ηγεσία πολιτικών νάνων υπογράφει την υποδούλωση της χώρας στις τράπεζες, στον άγριο καπιταλισμό και στον οικονομικό σωβινισμό της κας Μέρκελ. Και ταυτόχρονα ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, υποκύπτοντας στα εκβιαστικά διλήμματα που η ίδια δημιούργησε. Αυτό το έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού, αυτό το έγκλημα σε βάρος του τόπου δεν πρέπει να αφήσουμε να ολοκληρωθεί. Το πακέτο της χρεωκοπίας δεν θα περάσει. Τώρα είναι η ώρα του λαού. Τώρα είναι η ώρα της πατριωτικής και δημοκρατικής ενότητας όλων. Είναι η ώρα να πάρει ο λαός στα χέρια του το θέμα της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατίας. Καλούμε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, σε μια πλατιά λαϊκή ενότητα αντίστασης. Καλούμε τους πραγματικούς διανοούμενους, τον πνευματικό και επιστημονικό κόσμο της χώρας, να μπουν μπροστά σε αυτό τον αγώνα. Σε έναν κοινωνικό ανένδοτο, με στόχο την παραίτηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, την καταψήφιση της δανειακής σύμβασης και την άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, που αποτελεί προϋπόθεση για τη σωτηρία της χώρας.
Ας μην αφήσουμε την Ελλάδα να γίνει η χώρα των ανέργων, των εξαθλιωμένων, της κοινωνικής ερήμωσης. Ας μην επιτρέψουμε η νέα γενιά και το πιο παραγωγικό κομμάτι αυτού του τόπου να φύγει στο εξωτερικό. Να φύγει η κυβέρνηση, η τρόικα και τα τρία κόμματα που στηρίζουν αυτό το διασυρμό.

Ανοιχτή επιστολή προς τους βουλευτές από το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών - Σπίθα

2012-02-09T19:52:00.000+02:00

Η τελευταία ευκαιρία των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Προς τους Έλληνες βουλευτές των κομμάτων της βουλής...
που ψήφισαν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και στους βουλευτές που τα κόμματά τους συμμετέχουν στην κυβέρνηση Παπαδήμου

κ. βουλευτές, το Σύνταγμα της χώρας, σας υποχρεώνει να....ενεργείτε με γνώμονα το συμφέρον του Λαού και του Έθνους.

Δυστυχώς όμως τα δύο τελευταία χρόνια έχετε παραβιάσει την εντολή αυτή του Συντάγματος.

Όπως μας λέτε δεν γνωρίζατε ότι με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, εκχωρήσατε την Εθνική κυριαρχία της χώρας στους ξένους, παραιτούμενοι από την ασυλία της Εθνικής Κυριαρχίας υπέρ των τοκογλύφων δανειστών.

Όταν το μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκε από εσάς, δικαιολογηθήκατε ότι αυτό το κάνατε για να σώσετε την χώρα. Είπατε ότι δεν μπορούσατε να κάνετε αλλιώς.

Το πρόγραμμα αυτό «σωτηρίας» της χώρας απέτυχε παταγωδώς και ο λαός μας σύρθηκε στη φτώχεια και την ανεργία, ενώ καταργήθηκαν κοινωνικά δικαιώματα δεκαετιών.

Στη ψηφοφορία αυτή είχατε ψηφίσει το κεφάλαιο Α του εφαρμοστικού Νόμου με το οποίο υπό το πρόσχημα της «αξιοποίησης» της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, ξεπουλιέται ολοκληρωτικά, μισοτιμής η εθνική περιουσία.

Σήμερα γνωρίζετε ότι με την νέα δανειακή σύμβαση ΑΝ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΕΤΕ επί της ουσίας θα νομιμοποιήσετε και την παλαιά δανειακή σύμβαση την οποία είχε υπογράψει μόνο ο τότε υπουργός οικονομικών και συνεπώς δεν έχει νομική ισχύ.

Παράλληλα αν την ψηφίσετε δίνοντας περισσότερους από 180 ψήφους νομιμοποιείτε και την προηγούμενο εφαρμοστικό νόμο που ήταν στον αέρα μια και δεν είχε ψηφιστεί από τα 2/3 της βουλής.

Σήμερα γνωρίζετε ότι αν αποδεχτείτε το αγγλικό δίκαιο στην νέα δανειακή σύμβαση, αφαιρείτε από την χώρα το μόνο νομικό όπλο αντίδρασης που έχει ενάντια στους τοκογλύφους δανειστές και την εκθέτουν σε κίνδυνο κατασχέσεων και διαρπαγής του εθνικού πλούτου.

Τότε κ. βουλευτές δεν γνωρίζατε όπως εκ των υστέρων δηλώνατε.

Τώρα όμως ξέρετε!

Τώρα ξέρετε ότι με το άρθρο 1 παρ. 1-4 ψηφίσατε την εκχώρηση στους δανειστές κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού κράτους (συμπεριλαμβανομένων ακόμη και ταμειακών διαθεσίμων των υπό εκχώρηση στοιχείων).

Τώρα ξέρετε ότι με το άρθρο 1, παρ.6 ψηφίσατε την παραίτηση του Ελληνικού δημοσίου από κάθε δικαίωμα που απορρέει από τα υπό «αξιοποίηση» περιουσιακά στοιχεία. Δηλαδή τα έσοδα όλων των δημόσιων υπηρεσιών και παγίων πάνε αυτούσια στους δανειστές.

Τώρα ξέρετε στο άρθρο 1, παρ.7 ψηφίσατε ότι ο Ελληνικός λαός που έχει παραιτηθεί από κάθε έσοδο των υπό «αξιοποίηση» στοιχείων αναλαμβάνει όλα τα έξοδα για την εύρυθμη λειτουργία τους.

Τώρα ξέρετε ότι με το άρθρο 1, παρ.11 ψηφίσατε ότι το Ελληνικό δημόσιο δεν πρόκειται να λάβει ούτε ευρώ σε φόρους ή εισφορές από το ταμείο «αξιοποίησης».

Τώρα ξέρετε ότι με το άρθρο 4, παρ.1 ψηφίσατε ότι η απόφαση για το που θα διατεθούν τα στοιχεία λαμβάνεται από τους δανειστές.

Τώρα ξέρετε ότι με το άρθρο 9, παρ. 1 ψηφίσατε και δώσατε την δυνατότητα στους δανειστές να τροποποιούν τα καταστατικά των οργανισμών με μια απλή απόφαση.

Τώρα ξέρετε ότι με τα άρθρα 11-14 ψηφίσατε την δυνατότητα των δανειστών να αλλάζουν τους συντελεστές δόμησης, να αλλάζουν χρήσεις γης, να καταλαμβάνουν αιγιαλούς και φυσικά να απαιτούν από το Ελληνικό κράτος να τους κατασκευάζει τις συνοδευτικές υποδομές με δικά του έξοδα.

κ. Βουλευτές, αυτά σήμερα ανήκουν στο παρελθόν για το οποίο δεν είναι η στιγμή να μιλήσουμε.

Σε ελάχιστο χρόνο θα κληθείτε να ψηφίσετε μία συμφωνία που δεν θα «σώσει», αλλά θα καταστρέψει την χώρα.

Σήμερα σας κοιτούν όλοι οι Έλληνες και απαιτούν να ψηφίσετε ΟΧΙ στην εξαθλίωση της χώρας. Να ψηφίσετε ΟΧΙ στην μετατροπή της χώρας μας σε προτεκτοράτο των Τραπεζών.

Κανείς από εσάς δεν έχει πλέον την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ.

Το γεγονός ότι η υπογραφή αυτή νομιμοποιούμενη με την δική σας ψήφο θα είναι έγκλημα εσχάτης προδοσίας σε βάρος της χώρας και του Λαού, σήμερα εσείς ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ.

ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ!

Να είναι βέβαιοι συνεπώς όλοι όσοι ψηφίσουν αυτή την άθλια συμφωνία, για να παραδοθεί η χώρα αλυσοδεμένη στους ξένους, ότι θα έρθει η στιγμή να λογοδοτήσουν για την πράξη αυτή.

Anonymous - δευτερο μηνυμα - Αναφερεται σε εμας!

2012-02-09T12:34:00.000+02:00

Η Ιστορία μας χτυπάει την πόρτα... Ακούει κανείς;;;

2012-02-07T12:33:00.000+02:00

(τόσον απλό και τόσο δύσκολο)...

Η Ιστορία τής χτυπά την πόρτα, αλλά ως φαίνεται, η Αριστερά«λείπει απ’ το σπίτι για δουλειές».

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις και συνυπολογίσουμε τις πιθανές αποκλίσεις πάνω - κάτω, τα τρία κόμματα της Αριστεράς, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖA και ΔΗΜ.ΑΡ. συγκεντρώνουν ποσοστό που υπερβαίνει το 30% κι αγγίζει το 35%.

Αν σε αυτό το ποσοστό συνυπολογίσουμε τα ποσοστά πολιτικών σχημάτων που προέρχονται απ’ το ΠΑΣΟΚ κι εκφράζουν τη λαϊκή του βάση,τους Οικολόγους και σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, τότε το εν λόγω ποσοστό εκτινάσσεται! Μάλιστα, χωρίς τη δυναμική της ενότητας, αλλά στη βάση της απλής πρόσθεσης των αριστερών δυνάμεων.

Πολύ ή λιγότερο διαφορετικών μεταξύ τους, θα μου πείτε. Βεβαίως! Κι ευτυχώς.

Διότι το ερώτημα σήμερα και για πολλούς το αιτούμενο δεν είναι η κομματική ενότητα της Αριστεράς, αλλά η Κοινή Δράση της, ένα μίνιμουμ

Κοινό Πρόγραμμα που όχι μόνον θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τη Μνημονιακή Λαίλαπα, αλλά και θα μπορούσε να εφαρμόσει μια εναλλακτική πολιτική. Εναλλακτική και εφαρμόσιμη.

Χρήσιμη όχι μόνον στον ελληνικό λαό, αλλά σε όλους τους Ευρωπαίους. Με μια Κυβερνούσα Αριστερά στην Ελλάδα, όχι μόνον θα είχε ανατραπεί, ίσως οριστικώς, η δικτατορία του δικομματισμού (τώρα και των τοκογλύφων) στη χώρα μας, αλλά θα είχε ανοίξει κι ένας άλλος δρόμος για όλην την Ευρώπη.

Προς επίρρωσιν όλων των παραπάνω συμβαίνει τώρα και μάλιστα με έντονον τρόπο κάτι που λίγο μόλις καιρό πριν θα ήταν παράδοξο: δεξιοί πολίτεςαλλά και πολιτικοί της πατριωτικής Δεξιάς ζητούν τη δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ, που θα μπορούσε να υπερασπισθεί τον λαό απέναντι στις νεοαποικιακές, ιμπεριαλιστικές δυνάμεις,

Νέο μήνυμα των Anonymous: "Έλληνες πολεμάμε στο πλευρό σας"

2012-02-04T18:53:00.002+02:00

Ξαναχτύπησαν οι Anonymous αργά χθες το βράδυ με θέμα του και πάλι την κατάσταση στην Ελλάδα. Το νέο τους μήνυμα ανέβηκε αργά το βράδυ στη σελίδα τους στο facebook δίνοντας σαφείς λεπτομέρειες, διευκρινίσεις και οδηγίες σχετικά με τις δράσεις που σκοπεύουν... να αναπτύξουν στην Ελλάδα.

Οι Anonymous πρειδοποιούν με νέα χτυπήματα σε δημόσιους φορείς, Μέσα Ενημέρωσης εστιάζοντας σε εφορίες ενώ δίνουν και το δικό τους μήνυμα στην αστυνομία σε σχέση με τις συλλήψεις.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο:

«Είμαστε οι Anonymous. Παρακολουθούμε καθημερινά την κυβέρνηση σας να καταλύει το Σύνταγμα και τους θεσμούς της χώρας. Τους βλέπουμε να σας οδηγούν όλο και πιο κοντά στην εξαθλίωση. Τους βλέπουμε να ψηφίζουν νόμους που σας αφαιρούν κάθε δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Τους βλέπουμε καθώς παραδίδουν την χώρα στο ΔΝΤ και στους τραπεζίτες. Γνωρίζουμε για τα συσσίτια στα σχολεία, για τις στρατιές των αστέγων, για τους ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, για τους ανθρώπους που αφήσατε άνεργους και τώρα περιμένουν στις ουρές για ένα πιάτο φαγητό. Γνωρίζουμε ότι η χώρα σας ψήφισε το ACTA στην προσπάθεια σας να φιμώσετε και άλλο τους Ελλήνες. Γνωρίζουμε τα πάντα…

• Η Δημοκρατία στην Ελλάδα έχει πεθάνει. Πέθανε την ώρα που ανέλαβε μια κύβερνηση που δεν είχε εκλεγεί από τον λαό. Και για αυτό ακριβώς τον λόγο η ώρα για συζητήσεις ήρθε και πέρασε. Δεν διαπραγματευόμαστε τίποτα και με κανέναν από αυτούς που την δολοφόνησαν. Μπορείτε να μας κυνηγήσετε όσο θέλετε, μπορείτε ακόμα και να συλλάβετε κάποιους από εμάς στην προσπάθεια σας να μας φιμώσετε, αλλά για κάθε έναν που θα συλλαμβάνετε θα ξεπηδάνε άλλοι 3. Δεν είμαστε 5 ούτε 10 ούτε 100. Πλέον ο κάθε Έλληνας είναι Anonymous. Είμαστε εκατομμύρια απέναντι σε σας τους 300 και σε αυτό τον πόλεμο τα δακρυγόνα σας δεν θα σας βοηθήσουν.

• Κατοχική Κυβέρνηση της Ελλάδας,

• Αυτές τις μέρες πρόκειται να ψηφίσετε ένα νομοσχέδιο που θα είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Έλληνα. Ένα νομοσχέδιο που παραδίδει την χώρα ολοκληρωτικά σε κατοχή. Που θα φέρει την χώρα και τον λαό της στην απόλυτη εξαθλίωση. Δεν θα επιτρέψουμε να εξαθλιώσετε άλλο τον Ελληνικό λαό. Απαιτούμε την άμεση παραίτηση σας, και την διενέργεια εκλογών. Απαιτούμε να μην πληρώθεί ούτε ένα ευρώ στους τοκογλύφους «φίλους» σας. Απαιτούμε την άμεση αποχώρηση του ΔΝΤ από την Ελλάδα. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ήταν μόνο ένα μικρό δείγμα για το τι είμαστε ικανοί να κάνουμε και ακόμα δεν έχετε δει την πλήρη οργή των Anonymous. Για κάθε ένα άρθρο του νομοσχεδίου της ντροπής που θα ψηφίζετε, εμείς θα κλείνουμε το σύστημα και μιας Εφορίας διαγράφοντας τα χρέη των Ελλήνων πολίτων. Χρέη τα οποία φασιστικά τους επιβάλλατε να πληρώσουν. Μπορεί στις διαδηλώσεις των Ελλήνων να τους αντιμετωπίζετε με απίστευτη βία χτυπώντας ανεξέλεκτα, αλλά το ιντερνετ είναι το δικό μας πεδίο. Και τον αγαπάμε αυτόν τον πόλεμο. Είμαστε πολλοί και θα είμαστε σύντομοι.

• Πολίτες της Ελλάδας, οι Anonymous τώρα πολεμάνε στο πλευρό σας…..

• Κυβέρνηση της Ελλάδας, να μας περιμένετε…

• #In the name of #Op Greece

• We are Anonymous

• We are Legion

• We do not forget

• We do not forgive

• United us one with Greek People

• Expect us!»

stopACTA: Ο Έλληνας σηκώνει τη φωνή του. Να είσαι εκεί: 11/2/12

2012-02-04T18:28:00.000+02:00

Όπως αναφέραμε το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου, θα γίνει παγκόσμια κινητοποίηση ενάντια στο ACTA (δείτε σχετικά).
Το ACTA είναι τρόμος και ολική διαγραφή της ελευθερίας όχι μόνο του διαδικτύου, μα του ατόμου. Ένας νόμος που αν περάσει, κανένα backup, δε θα μπορέσει να μας επαναφέρει σε προηγούμενη κατάσταση.
Μπορεί τον λαό μας, να τον έχουν ποτίσει κυριολεκτικά τα ηλιθιογονα που τον ψεκάζουν καθημερινά τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και οι γαλουχίες των τρισάθλιων που εξαθλιώνουν ζωές, καταρρακώνουν ανθρώπινες αξιοπρέπειες και οδηγούν μια ολοκληρη χώρα στο ολικό erase της, όμως όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα πάντα θα υπαρχουν εκείνοι οι”τρελοί” που σε καποιο δωματιάκι θα συνωμοτούν ενάντια σε όλα αυτά.

Ανοίξτε το μυαλό σας και δείτε καθαρά επιτέλους! Θα αγοράζετε τα πάντα πανάκριβα και μόνο με ταυτότητα και πλήρη στοιχεία. Δεν θα σας ανήκει ότι αγοράσατε, μα θα παραμένει ιδιοκτησία της εταιρείας και θα μπορεί, να σας το πάρει την οποιαδήποτε στιγμη θελήσει.
Δεν θα είσαστε ελεύθεροι, θα παρακολουθήστε πλέον, καθώς με την εφαρμογή αυτού του νόμου, μετά από έστω και μια αγορά σας προιόντος με copy-right, είναι νόμιμο δικαίωμα η παρακολούθηση σας, καθώς και η σύλληψη σας, αν κριθεί πως κάνατε κάτι που αντίκειται στη στρατηγική της εταιρείας από την όποια αγοράσατε το προιόν. Έχει κάθε δικαίωμα η αστυνομία και το δικαστικό σύστημα να σας συλλάβουν και να σας οδηγήσουν με συνοπτικές διαδικασίες στη φυλακή.
Αυτό το νομοσχέδιο λύνει τα χέρια των απανταχού κυβερνήσεων για να επιβάλλουν κάθε έλεγχο και κάθε στέρηση στο εξής. Να είσαστε βέβαιοι πως θα το κάνουν και μαλιστα σύντομα.
Το ACTA κρύβει στα… σωθικά του, περισσότερα από τα όσα φανταζόσαστε η έστω θα μπορούσατε ποτέ να διανοηθείτε!

-Δε χρειαζεται, να τα επαναλάβουμε. Ανατρέξτε στο σύνδεσμο στην αρχή του άρθρου και θα βρείτε όλες τις πληροφορίες, καθώς και υλικό ενάντια στο ACTA.
Σας τα δίνω όμως και εδώ αναλυτικά:

Το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012, η Ελλάδα θα συμμετέχει σε αυτή τη παγκόσμια διαμαρτυρία και θα ενώσει τη φωνή της με τους υπόλοιπους ανθρώπους του πλανήτη.
Μια τεράστια κραυγή διαμαρτυρίας. Ένα τεράστιο ποτάμι ανθρώπων από ένα ημισφαίριο στο άλλο. Από την Ανατολή στη Δύση. Σε κάθε γωνιά της Γης!
Μια φωνή και ένα ποτάμι που θα ταράξει τα καθεστώτα (επειδή έτσι φέρονται) του πλανήτη.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται τον λαό και όχι το αντίθετο. Να σας τρομάζουν πιο πολύ, όχι αυτοί που δεν διαβάζουν και ψηφίζουν, μα αυτοί που διαβάζουν και ψηφίζουν.

Έτσι οι μέχρι τώρα επίσημες συγκεντρώσεις, με πρωτοβουλία του Ελληνικού Κόμματος Πειρατών στον Ελληνικό(είναι ακομα, άραγε?) χώρο είναι:
ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 5 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ (17:00):

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ-ΑΘΗΝΑ.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΠΑΤΡΑ 11:00

We are Anonymous
We are Legion
We do not forget
We do not forgive

-Η σελιδα με το event στο Facebook, και η σελιδα με το event stopACTA της Πάτρας, καθώς και η Ελληνική stopACTA σελιδα εκεί. Σε κάθε περίπτωση, τόσο με αρθρα μας, όσο και μέσω των social media, το osarena, θα ενημερώνει για τα πάντα σχετικά και με την εξέλιξη του ACTA.

Διαβάστε Επίσης:

«Η δικαιοσύνη έρχεται» έγραψαν οι Anonymous στην ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης

2012-02-03T12:41:00.000+02:00

Αθήνα

Εκτός λειτουργίας βρίσκεται από τα ξημερώματα της Παρασκευής η επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης, έπειτα από χτύπημα των «χακτιβιστών» Anonymous. «Η δικαιοσύνη έρχεται» έγραψαν στην πρώτη σελίδα του site, ενώ ανέβασαν και ηχογραφημένο μήνυμα στο οποίο ανέφεραν:

«Αυτό που συμβαίνει τώρα στη χώρα σας είναι απαράδεκτο. Ανεβήκατε στην εξουσία για να εκφράσετε τις επιθυμίες και του λαού σας και έχετε αποτύχει ολοκληρωτικά. Σκοτώσατε το πιο ιερό πράγμα της χώρας σας που είναι η Δημοκρατία. Η Δημοκρατία γεννήθηκε στη χώρα σας και εσείς τη σκοτώσατε. Οι ίδιοι οι πολίτες σας σάς μισούν κι εσείς τους κοιτάτε χωρίς να κάνετε τίποτα για να το αποτρέψετε. Μπήκατε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς την έγκριση του λαού σας. Επιβάλατε τη δικτατορία στους ώμους τους και επιτρέψατε στους τραπεζίτες και τους μονάρχες της ΕΕ να υποδουλώσουν τον λαό σας, οικονομικά και πολιτικά.

» Οι πολίτες σας πληρώνουν τα λάθη της κυβέρνησης και εσείς αφήνετε τους ξένους να τους μισούν για κάτι για το οποίο δεν ευθύνονται. Τι κρίμα. Η αστυνομία εκμεταλλεύεται τη δύναμή της και επιτίθεται σε διαδηλωτές που ζητούν την απονομή της δικαιοσύνης. Διαδηλώνουν εναντίον σας, αλλά εσείς δεν θέλετε να ακουστεί η φωνή τους. Τους στερείτε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και του δικαιώματος τους να ζουν.

» Οι αυθαίρετες πράξεις σας πρέπει να τιμωρηθούν. Με την υπογραφή της συνθήκης ACTA (σ.σ. η οποία καλύπτει τη διαδικτυακή πειρατεία και πολλά ακόμα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας) στερείτε περαιτέρω την ελευθερία και οδηγείτε τους πολίτες σας στην καταπίεση. Αγνοήσατε τις προειδοποιήσεις μας αλλά τώρα εμείς έχουμε τον έλεγχο».

Και καταλήγει το μήνυμα: «Είμαστε οι Ανώνυμοι.... Δεν συγχωρούμε, δεν ξεχνάμε... έπρεπε να μας περιμένετε. Οι λαοί δεν πρέπει να φοβούνται τις κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται τους λαούς».

Οι Anonymous ανέφεραν ότι το χτύπημα στο υπουργείο Δικαιοσύνης είναι «μόνο η αρχή» και έδωσαν διορία δύο εβδομάδων» στην Ελλάδα να εγκαταλείψει τη συνθήκη ΑCTA, προειδοποιώντας με νέες επιθέσεις ακόμα και σε μέσα ενημέρωσης.

Η επίθεση στην ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης έγινε γύρω στις 6 το πρωί, προκαλώντας συναγερμό στις διωκτικές αρχές. Στο υπουργείο βρίσκεται κλιμάκιο αξιωματικών της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, οι οποίοι ερευνούν την υπόθεση.

MELINA MERCOURI ILLYA DARLING April 30, 1967

2012-01-29T12:42:00.000+02:00

Αλέξης Τσίπρας: Ας κάνουμε τον εφιάλτη του Καρατζαφέρη πραγματικότητα

2012-01-28T16:00:00.000+02:00

Στην πρόσκληση ενότητας για τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας επέμεινε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας καλώντας όλες τις δυνάμεις της ευρύτερης αριστεράς “να κάνουμε τον εφιάλτη του Καρατζαφέρη πραγματικότητα”. Απευθύνθηκε προσωπικά στη γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και στον πρόεδρο της ΔΗΜ.ΑΡ. Φ. Κουβέλη καθώς είναι οι δύο που αρνούνται επίμονα την ενωτική πρόταση.
“Η μία μας κατηγορεί για ευρωλιγουρισμό και ο άλλος για αντιευρωπαϊσμό. Τίποτα από τα δεν ισχύει” υποστήριξε ο Αλ. Τσίπρας και πρόσθεσε: “Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω στον στόχο της σωτηρίας των κομμάτων μας και πολλά βήματα μπροστά στη σωτηρία του λαού”. Έτσι είπε ότι η αριστερά μπορεί να αναδειχθεί σε πρώτη δύναμη και να μην επιτρέψει στον Α. Σαμαρά να πάρει τις επιπλέον 50 έδρες που προβλέπει ο εκλογικός νόμος. “Να μην του τις χαρίσουμε” ανέφερε και τόνισε ότι η αριστερά πρέπει να πρωταγωνιστήσει κι “όχι να δηλώνει ότι δεν έχει σημασία αν θα κυβερνήσει, όπως είπε η Αλ. Παπαρήγα, ούτε να γίνεται μαλακό μαξιλαράκι και κολυμβήθρα του Σιλωάμ για το εκσυγχρονιστικό μνημονιακό πολιτικό κατεστημένο”.

Κάποιος να πει στον Παπαδήμο ότι δεν είναι αντιπρόεδρος της ΕΚΤ
Ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ αφιέρωσε το μεγαλύτερο κομμάτι της ομιλίας του στις εξελίξεις, πολιτικές και οικονομικές, και με αφορμή τους κυβερνητικούς χειρισμούς στη διαδικασία του PSI επιτέθηκε στον πρωθυπουργό ότι συμπεριφέρεται σαν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Συγκεκριμένα είπε ότι το PSI εξελίσσεται σε κλοπή των αποθεματικών των ταμείων και σε “ωραίο πλιάτσικο για την ΕΚΤ και τους ιδιώτες ομολογιούχους” κι έτσι συνέχισε:
“Κάποιος πρέπει να πει στον Λ. Παπαδήμο ότι δεν είναι πλέον αντιπρόεδρος στην ΕΚΤ, αλλά πρωθυπουργός και οφείλει να υπερασπίζεται τα δικαιώματα του λαού κι όχι τα συμφέροντα των τραπεζών”. Αναφορικά δε με την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει το ΠΑΣΟΚ, ο Αλ. Τσίπρας είπε πως “καταρρέουν και παίρνουν μαζί τους και τη μνημονιακή τρικομματική κυβέρνηση”, επεσήμανε ωστόσο την επίθεση που επιχειρούν εναντίον των εργαζομένων λίγο πριν από την οριστική πτώση τους. "Προσπαθούν να λεηλατήσουν πριν εγκαταλείψουν" ήταν η φράση του και επέμεινε ότι η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού δεν προωθείται εξαιτίας της επιμονής των τροϊκανών, αλλά πρόκειται για μια "σφαγή" με τις υποδείξεις της "διαπλεκόμενης τραπεζοκρατίας και του ΣΕΒ".
Τέλος, ο Αλ. Τσίπρας μίλησε για το επιχείρημα περί ανταγωνιστικότητας αποσαφηνίζοντας ότι στόχος δεν είναι να αναπτυχθούν οι εξαγωγές. Αναλυτικότερα σημείωσε: "Εννοούν να γίνουμε φτηνοί ως εργαζόμενοι για να έρθουν να επενδύσουν με προοπτική τεραστίων κερδών. Γι' αυτό και επιμένουν στο Μνημόνιο. Επιμένουν στην πολιτική που υποτιμά τους μισθούς και τις αξίες γης και επιχειρήσεων. Και αν αυτή η υποτίμηση μπλοκαριστεί, δεν έχουμε αμφιβολία ότι είναι έτοιμοι να προχωρήσουν και στη νομισματική υποτίμηση".
Εξάλλου, σύμφωνα με τον επικεφαλής της ριζοσπαστικής αριστεράς, είναι λάθος να ισχυριζόμαστε ότι το Μνημόνιο απέτυχε, καθώς στόχος του δεν ήταν η αντιμετώπιση της κρίσης χρέους αλλά η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, η κατάργηση του κοινωνικού συμβολαίου, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και η εκχώρηση της λαϊκής κυριαρχίας. Άρα, το Μνημόνιο τα κατάφερε αρκετά καλά...

Μια αιωνιότητα σε μια ώρα

2012-01-26T22:28:00.000+02:00

Μάρτιος 2009.
Από τον Αντώνη Μποσκοΐτη

Καθίσαμε ο ένας απέναντι απ’ τον άλλο σε ένα μικρό γραφείο στη μέση ενός μεγάλου λευκού δωματίου. Απρόσιτος ακόμη και στις πρώτες τυπικές χαιρετούρες, όταν άρχισε να μιλάει μ’ αυτόν τον αργό συμπυκνωμένο λόγο του, σκεφτόμουν πως ίσως αυτό ακριβώς το απρόσιτο στοιχείο της προσωπικότητας του, να πηγάζει από τα ίδια ερωτήματα που μοιραία του θέτουν οι δημοσιογράφοι και την επανάληψη των απαντήσεων που αναγκάζεται να δώσει κάθε φορά.

Στη μία ώρα απάνω, η συνέντευξη, για την οποία είχα τρομερό άγχος, εξελίχθηκε σε μία φιλική κουβέντα με αναφορές σε κοινούς γνωστούς από τον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου που δε χώρεσαν στο ακόλουθο κείμενο, με χιούμορ, αλλά και με μιαν αίσθηση σπάνιας μουσικότητας. Παρ’ όλο που η συνέντευξη δε γινόταν με ακόμη έναν μουσικό, αλλά με τον σημαντικότερο εν ζωή Έλληνα σκηνοθέτη του διεθνούς κινηματογράφου. Έκανα να φύγω περισσότερες από μία φορές, πιστεύοντας πως η κουβέντα είχε ολοκληρωθεί. Μα, εφόσον τελικά έβλεπα ότι συνεχιζόταν στο πόδι, το κασετόφωνο άνοιγε και καθόμασταν ξανά σε εκείνο το γραφείο. Σίγουρα, όπως ισχυρίστηκε και ο ίδιος, αν είχαμε κι άλλο χρόνο μπροστά μας, να είχαμε κι άλλα τόσα να πούμε από αυτά που θα διαβάσετε.

Έτυχε όμως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος να ετοιμάζεται να περιοδεύσει σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, όπου δηλαδή θα προβληθεί η ολοκαίνουργια Σκόνη του χρόνου και θα συναντήσει αυτοπροσώπως το κοινό του.

Με αφορμή κάθε νέα ταινία σας, δίνετε πάρα πολλές συνεντεύξεις. Αλήθεια, σας κουράζει αυτό;
Ναι, με κουράζει πολύ η όλη διαδικασία, καθώς από ένα σημείο και μετά μπαίνουν οι ίδιες ερωτήσεις κι έχεις την αίσθηση ότι επαναλαμβάνεσαι. Ξέρετε τι γινόταν μόνο στο Βερολίνο, όπου έδωσα περίπου εκατόν σαράντα συνεντεύξεις σε παιδιά και δημοσιογράφους από όλες τις χώρες του κόσμου; Πήγαινα απ’ το ένα γκρουπ στο άλλο γιατί δεν υπήρχε χρόνος να γίνει αλλιώς. Μου έκανε όμως εντύπωση το ειδικό ενδιαφέρον που έδειξαν οι Λατινοαμερικανοί, οι Ισπανοί κι οι Πορτογάλοι!

Τότε για να πρωτοτυπήσω εγώ, θα σας πάω πολλά χρόνια πίσω. Τι απέγινε τελικά αυτή η ταινία με τους Forminx που είχατε ξεκινήσει;

Σταμάτησε απότομα. Είχε ξεκινήσει ως μία ταινία στο πρότυπο αυτών που έκαναν οι Beatles, βλέποντας τη περισσότερο σαν άσκηση από τη δική μου πλευρά. Έκανα παρέα τότε με το συγκρότημα, όχι τόσο με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, όσο με τον αδερφό του που ήταν μεγαλύτερος. Μόλις είχα γυρίσει από τη Γαλλία και μου ζητήθηκε να κάνω μία ταινία που θα λειτουργούσε ως προπομπός της καριέρας των Forminx στην Αμερική. Τα πράγματα όμως άλλαξαν, όταν έφυγε ο Αμερικανός παραγωγός κι έμεινε ένας Έλληνας, ο οποίος φυσικά ήθελε να προσαρμόσει το φιλμ στα ελληνικά δεδομένα. Όταν μου έφεραν κάποιον να αλλάξει το σενάριο, εκεί εγώ αποχώρησα. Συνέχισε και τελείωσε την ταινία ένας βοηθός σκηνοθέτης που είχα, αλλά δεν έγινε τίποτα, αφού η ιστορία είχε χαλάσει και δεν οδηγούταν σε καμία κατεύθυνση. Η πολύ κακή εμπειρία μου από τη σόου μπίζνες με οδήγησε στη δημιουργία της Εκπομπής, μιας μικρού μήκους ταινίας όπου έπαιζε ο Νίκος Μαστοράκης, υπεύθυνος τότε των Μοντέρνων Ρυθμών και της προβολής της ελληνικής ποπ – ροκ σκηνής.

Αληθεύει ότι σας έδιωξαν από τη σχολή κινηματογράφου στη Γαλλία, όπου σπουδάζατε; Θέλετε να μου πείτε τι συνέβη;
Η σχολή, της οποίας σήμερα είμαι επίτιμος καθηγητής, είχε έρθει σύσσωμη σε ένα master class που έδωσα στις Κάνες πρόσφατα, μετά το Μια αιωνιότητα και μια μέρα. Ήταν συγκινητικό να βλέπεις φοιτητές και δασκάλους να θέλουν να ακούσουν τη δική μου ιστορία εκεί μέσα. Κοιτάξτε, εγώ είχα τελειώσει Νομικά, είχα κάνει φιλολογία στη Σορβόννη και δεν ήμουν πολύ παιδάκι, άρα είχα μια πολύ συγκεκριμένη άποψη γι’ αυτά που ήθελα να κάνω. Είναι γνωστό και έχει γραφτεί ακόμη και σε ιστορίες κινηματογράφου ό, τι ένας καθηγητής μου ζήτησε να κάνω το ντεκουπάζ για τη φοιτητική ταινία μου που θα γυριζόταν στο πλατό της σχολής. Σηκώθηκα εγώ στον πίνακα και έφτιαξα έναν κύκλο. Τι είναι αυτό; μου λέει! Ένα πανοραμικό πλάνο 360 μοιρών, απάντησα! Αυτό είναι το ντεκουπάζ σου; ρώτησε! Αυτό! είπα. Και τότε μου λέει Πηγαίνετε στην Ελλάδα να πουλήσετε ιδιοφυία! Ακολούθησε σύγκρουση, μας φώναξε ο διευθυντής της σχολής κι ο καθηγητής δήλωσε Ή αυτός ή εγώ!

Α, τόσο πολύ δηλαδή!
Βέβαια, γιατί μετά απ’ αυτό που είπε, καταλαβαίνετε τι είπα εγώ! Το θεώρησα τελείως προσβλητικό, του επιτέθηκα λεκτικά, το μάθημα διακόπηκε και οι συμφοιτητές με χειροκροτούσαν. Οι καθηγητές με επικεφαλής τον Σαντούλ πήραν το μέρος μου, η σχολή διχάστηκε και τελικά για την αποκατάσταση της ειρήνης, ο διευθυντής μου είπε Καλύτερα να αποχωρήσετε, είστε πολύ πιο ώριμος απ’ ότι χρειάζεται για τη σχολή αυτή!

Έχετε δηλώσει επανειλημμένα πως τόσα χρόνια στην ουσία περιστρέφεστε γύρω από μία ταινία σας, την Αναπαράσταση. Θα έλεγε κανείς επίσης ότι η Ιστορία με Ι κεφαλαίο συχνά παραγκωνίζει την προσωπική ιστορία των εκάστοτε χαρακτήρων σας. Στις τελευταίες ταινίες σας, θα λέγατε ότι έχετε αλλάξει πλεύση ως προς αυτό;

Ξεκίνησα με μία ταινία μέσα στη δικτατορία. Η Αναπαράσταση ήταν αναβίωση της αρχαιοελληνικής τραγωδίας και προσαρμογή της στα τότε κοινωνικά στερεότυπα. Το στόρι ήταν παρμένο από μια πραγματική ιστορία του αστυνομικού δελτίου, όπου έβλεπε κανείς πώς αναβίωνε ο μύθος των Ατρειδών ακριβώς μέσα στην πραγματικότητα της εποχής. Κι εκείνη η εποχή ήταν περίεργη, βρισκόμασταν στην αρχή της δικτατορίας και τα πράγματα ήταν δύσκολα. Οι άντρες έφευγαν μετανάστες στη Γερμανία και η χώρα τελούσε υπό καθεστώς μελαγχολίας, θα λέγαμε, λόγω της χούντας. Για να καταλάβω την Ελλάδα, λοιπόν, έπρεπε να γυρίσω πίσω. Όλοι ξέρουμε πως μία δικτατορία προετοιμάζεται, ποτέ δεν έρχεται φορετή. Έτσι, στις Μέρες του ΄36, την επόμενη ταινία μου, γύρισα σε μία προαίσθηση δικτατορίας. Το πώς φτάσαμε μέχρι εδώ συνοψίζεται στον Θίασο και μετά στους Κυνηγούς! Μέχρι εκεί! Από κει κι έπειτα, με τον Μεγαλέξανδρο, τα πράγματα μπήκαν σε μιαν άλλη παγκόσμια διάσταση. Ασχολήθηκα με το σοσιαλιστικό πείραμα, την αποτυχία, τη μεταβολή της απελευθερώτριας ιδέας σε τυραννίδα, τον απελευθερωτή που γίνεται δυνάστης και μιλάει μόνο με τον εαυτό του. Όλα αυτά σίγουρα δεν ήταν πράγματα που ενδιέφεραν μόνο εμένα. Αποτελούσαν εξαιρετικά καίρια ερωτήματα τότε. Για να φτάσω και στο δικό σας ερώτημα, νομίζω πως με το Ταξίδι στα Κύθηρα άλλαξα πλεύση. Τα πρόσωπα μπήκαν μπροστά στο προσκήνιο και η ιστορία αποτέλεσε τοιχογραφία του βάθους.

Ξεκινώντας από το σοβιετικό μοντέλο κινηματογράφου με την έντονη χρήση των γκρο πλάνων και τους ηθοποιούς να αποτελούν μέρος του σκηνικού, επηρεαστήκατε ως σκηνοθέτης κι εσείς που δεν ενδιαφέρεται τόσο για τη λεγόμενη ατομική ψυχολογία των ηρώων του; Κι αν ναι, θα διαβλέπατε και σ’ αυτό το σημείο μία αλλαγή πλεύσης;
Έχω μεγαλύτερη σχέση με τον Μπρεχτ παρά με τον Αϊζενστάιν, όπου ακριβώς τα πρόσωπα στερούνται ατομικής ψυχολογίας και κινούνται βάσει ενός ιστορικού πλαισίου. Υπάρχουν βέβαια και πρόσωπα με χαρακτήρα, αλλά κι αυτά υπηρετούν την ιστορική προσέγγιση μέσω της μπρεχτικής αποστασιοποίησης και αποδραματοποίησης. Έτσι ούτως ώστε ο θεατής να είναι in και out, να βρίσκεται σε μια συνεχόμενη διαλεκτική ανάμεσα στην κριτική και το συναίσθημα. Ασφαλώς και εδώ έχω αλλάξει πλεύση, αφού μπορεί να ξεκίνησα από τον Bertolt Brecht, κατέληξα όμως στον Αριστοτέλη και τον ορισμό της τραγωδίας: Έστιν ουν τραγωδία, μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας!

Πάντα ήθελα να σας ρωτήσω με ποιο τρόπο κάνετε casting κάθε φορά, για το πώς επιλέγετε τους ηθοποιούς σας.
Τη στιγμή που γράφεις ένα σενάριο αόριστα έχεις μέσα σου κάποια πρόσωπα, είτε από το σινεμά, είτε από τη ζωή. Όταν τελειώνεις, προσπαθείς να τα βρεις. Τυχαίνουν όμως και εκπλήξεις καμιά φορά, όπως το να μπει κάποιος στην ταινία εκ των υστέρων, δίχως να τον έχω κατά νου.

Πείτε μού μια τέτοια περίπτωση.
Ο Μαστρογιάννι! Τον θεωρούσα πάρα πολύ ωραίο για να παίξει στον Μελισσοκόμο και ο Τονίνο Γκουέρα μου έλεγε πως ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ, τον οποίο εγώ ήθελα γι’ αυτό το ρόλο, ήταν άρρωστος. Τηλεφώνησα, λοιπόν, στον Μαστρογιάννι κι ήρθε απ’ το σπίτι μου. Όταν του διηγήθηκα την ιστορία της ταινίας, έβλεπα το πρόσωπο του να αλλάζει και να παίρνει το χρώμα αυτών που έλεγα! Ταυτόχρονα δεν ήταν ο ζεν πρεμιέ, αλλά ένας ώριμος άντρας ο οποίος έφερνε μαζί του μία μελαγχολία. Ο Μαστρογιάννι τα τελευταία χρόνια κουβαλούσε μια πολύ έντονη προσωπική υπαρξιακή μελαγχολία.

Συνδεθήκατε με στενή φιλία, μεταβήκατε και στη Ρώμη για την κηδεία του, θυμάμαι.
Είχαμε μια πάρα πολύ στενή σχέση. Μας ένωσε ο Μελισσοκόμος και κάναμε άλλη μία ταινία, όπως επρόκειτο να παίξει και στη Μια αιωνιότητα και μια μέρα στη θέση του Μπρούνο Γκανζ. Αλλά τότε πέθαινε από καρκίνο.

Υπάρχει κάποιος που αναλαμβάνει το making off των ταινιών σας; Το ρωτάω αυτό, καθώς μου είναι σχεδόν αδιανόητο να σκεφτώ αγγελοπουλικά πλάνα αποκομμένα από τον προσωπικό κόσμο που χτίζετε κάθε φορά.

Το πρώτο making off σε ταινία μου έγινε από τον Μισέλ Δημόπουλο στον Θίασο. Στους Κυνηγούς το είχε αναλάβει ο Δημήτρης Μακρής, ένας Έλληνας σκηνοθέτης, και στον Μεγαλέξανδρο ένας Ιταλός. Όλες μου οι ταινίες είχαν making off και στην τελευταία ειδικά έγινε πολύ καλή δουλειά, που κυκλοφόρησε μαζί με βιβλίο. Τα βλέπω όλα τα making off, αφού βεβαίως μου τα δείχνουν οι άνθρωποι, αλλά δεν επεμβαίνω καθόλου στη δουλειά τους.

Μπορώ να καπνίσω;
Καπνίστε, παρ’ ότι εγώ δεν καπνίζω…

Αν σας ενοχλεί…
Όχι, καπνίστε…

Στην ποίηση, προσέγγιση του αρχαιοελληνικού Μύθου είχαμε μέσω ενός μοντερνισμού που χαρακτήρισε το έργο του Γιώργου Σεφέρη ή του Γιάννη Ρίτσου, λόγου χάριν. Μπορώ να σας θυμίσω την Τέταρτη Διάσταση του Ρίτσου με τις ευθείες αναφορές στην Ηλέκτρα ή τη Χρυσοθέμιδα. Τι γίνεται με το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου;
Ποιητές που κυκλοφορούν στις ταινίες μου είναι αυτοί που αγαπάω προσωπικά. Ένα μέρος της ποίησης του Ρίτσου μου αρέσει πολύ σε αντίθεση με την καθαρά πολιτική ποίηση του, τη στρατευμένη, που δεν μου αρέσει καθόλου. Από τους Έλληνες εκτιμώ βαθύτατα τον Σεφέρη, βεβαίως. Κυρίως όμως μου αρέσουν οι ξένοι ποιητές, ο Έλιοτ ή οι Γερμανοί, ο Ρίλκε, αυτοί. Εγώ ξεκίνησα από την ποίηση. Δημοσίευσα ποιήματα στη Νέα Εστία, άρα σχετίστηκα με την ποίηση πολύ νωρίτερα απ’ ότι με τον κινηματογράφο.

Είχατε εκδώσει ποτέ ποιητική συλλογή;
Όχι, απλώς είχα δημοσιεύσει ποίηση μου στη Νέα Εστία και στη φιλολογική Βραδινή.

Θα υπάρχουν άραγε στο αρχείο της Βουλής στη Λένορμαν;

Μπορεί, ίσως! Κατά καιρούς, λοιπόν, περνάνε ποιητικοί στίχοι άλλων από τις ταινίες μου που δεν αναφέρονται και φαίνονται ως διάλογοι. Κάτι που μερικούς λίγο τους ξενίζει και σε κάποιους άλλους αρέσει πολύ. Σημασία έχει βέβαια ότι αρέσει σε μένα πάρα πολύ και αδιαφορώ τελείως αν κάποιοι δυσανασχετούν με την παρέμβαση της ποίησης.

Σας έχουν αφιερωθεί πανεπιστημιακές έδρες του εξωτερικού, ενώ ολόκληρες μελέτες και διατριβές πάνω στις ταινίες σας κυκλοφορούν απ’ όλες τις χώρες του κόσμου σε Ευρώπη, Αμερική κι Ασία. Κι από την άλλη, ζείτε και αναπνέετε σε μια χώρα, όπου μερικοί έως και αγνοούν το έργο σας. Πιστεύετε, έχει να κάνει αυτό με την έλλειψη ευρύτερης παιδείας του σύγχρονου Έλληνα;

Είναι στενός εδώ ο χώρος κι έχεις την εντύπωση ότι οι άνθρωποι συνωστίζονται και δε μπορούν να δουν κανένα καλό ο ένας στον άλλο. Αποτέλεσμα είναι μια μιζέρια της κριτικής, γνωστή από πάντα, αφού μια ζωή δεχόμουν πολύ αμφιλεγόμενες κριτικές στην Ελλάδα, εξαιρουμένης της Αναπαράστασης. Πρώτη αμφιλεγόμενη ταινία μου ήταν ο Θίασος, που μετά το γεγονός ότι στις Κάνες συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, οι μερικοί – που λέτε – την αποδέχτηκαν εκ των υστέρων.

Δεν αναφέρθηκα τόσο στους κριτικούς, όσο στον μέσο θεατή και όχι αναγκαστικά μόνο του δικού σας κινηματογράφου. Χαμηλό το γενικότερο πολιτιστικό επίπεδο του λαού μας, θα ισχυριζόσασταν;

Η παιδεία πια γίνεται μέσω της τηλεόρασης κι αυτό βέβαια δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά παγκόσμιο πρόβλημα. Εμείς ακολουθήσαμε μετά από καιρό το θλιβερό παράδειγμα της Ιταλίας. Το ότι ο Μπερλουσκόνι έγινε πρωθυπουργός, το οφείλει μέσα από τα κανάλια του και την αυτοκρατορία που έστησε. Η ζημιά που έχει γίνει αυτή τη στιγμή στην Ιταλία είναι τεράστια, το λένε οι ίδιοι οι Ιταλοί! Αυτό το μοντέλο κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη. Όταν το παιδί κάθεται και βλέπει όλη την ώρα τηλεόραση, τι να πάρει; Αυτό που είναι πια η τηλεόραση, τη μιζέρια! Εξαιρούνται κάπως τα κρατικά κανάλια που είναι λίγο πιο σοβαρά και συμμαζεμένα.

Σας μεταφέρω μια εικόνα που έζησα το 1997 σε καφέ του Παρισιού με τους Γάλλους να πίνουν τον εσπρέσσο τους στις έντεκα το πρωί και να έχουν ως θέμα συζήτησης τη νέα ταινία που ετοιμάζατε, νομίζω τη Μια αιωνιότητα και μια μέρα. Ανάλογη στιγμή ακόμη δεν έχω ζήσει, ούτε στο Κολωνάκι, ούτε στα Εξάρχεια.

Εξάρχεια, ακόμη καλύτερα, μπορεί να ζούσατε αυτό που περιγράφετε! Γι’ αυτό έχω και το γραφείο μου εκεί πέρα, καθημερινά περνάνε όλες οι αντιφάσεις! Όχι πάντα καλές καταστάσεις, αλλά στα Εξάρχεια βλέπεις περισσότερο τη ζωή παρά αλλού.

Πως βλέπετε τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο, εσείς που υπήρξατε ο πιο αναγνωρισμένος εκφραστής του; Υπήρξαν κι άλλοι συνάδελφοι σας εντός αυτού που είχαν πράγματα να πουν με τις ταινίες τους;

Νομίζω πως ο καθένας είπε κάτι, μόνο που δεν έγινε το προς τα έξω πέρασμα του. Αυτό ισχύει για μερικούς της γενιάς μου. Εγκλωβίστηκαν κατά κάποιο τρόπο στην ελληνική πραγματικότητα. Και ο Παναγιωτόπουλος και ο Βούλγαρης και ο Νικολαΐδης είχαν να πουν κάτι κι υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα και σ’ αυτούς. Θέλω να πιστεύω ότι η ελληνική πραγματικότητα δεν έδωσε ώθηση σ’ αυτή τη γενιά ώστε να μπορέσει να αποδεσμευτεί. Μην ξεχνάμε, ήταν η γενιά που έκανε τη ρήξη με τον παλιό εμπορικό κινηματογράφο του Φίνου. Ίσως εγώ ήμουν πιο επίμονος;

Ή ίσως η μετέπειτα πορεία του καθενός να αποτελεί προσωπική ιστορία του.

Ακριβώς αυτό!

Έχετε αναφερθεί στον Δράκο του Νίκου Κούνδουρου σαν τη σημαντικότερη ελληνική ταινία. Πόσο βασικό ήταν το στρώσιμο ενός δρόμου από τον Κούνδουρο, τον Κακογιάννη και τον συχωρεμένο τον Κανελλόπουλο για την κατοπινή δική σας θριαμβευτική πορεία;
Δεν είχα καμία σχέση, αφού ουσιαστικά εγώ γεννήθηκα ως κινηματογραφιστής στο Παρίσι. Τι είχα δει τότε απ’ τον ελληνικό κινηματογράφο; Τον Δράκο του Νίκου με ελάχιστους θεατές σε μια αίθουσα, όπου πάνω στις τρεις μέρες η ταινία κατέβηκε. Είχα δει επίσης τη Στέλλα του Κακογιάννη, μιαν άλλη σημαντική ταινία για την εποχή εκείνη και όχι μόνο. Αλλά τον Δράκο του Κούνδουρου αισθάνθηκα πιο κοντά σε μένα, παρά τη Στέλλα του Κακογιάννη. Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν οι δύο πιο σημαντικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου!

Λέτε να μη σας πήγαινε τόσο η Στέλλα με αυτή την εικόνα της παλιάς Ελλάδας και το στερεότυπο πια μπουζούκι – ταβέρνα;

Κοιτάξτε, όχι, απλά η Μερκούρη ήταν μια απίστευτη εκρηκτική προσωπικότητα! Απίστευτη! Έπαιρνε όλη την ταινία πάνω της! Για να μην ξεχάσουμε και τον Κανελλόπουλο που αναφέρατε, τον θεωρώ από τις πιο συμπαθείς και ειλικρινείς περιπτώσεις του ελληνικού κινηματογράφου.

Ζήσατε εποχές όπου η προβολή στην Αλκυονίδα και το Άστυ κάθε νέας ταινίας σας ισοδυναμούσε με διαδικασία πολιτικών ζυμώσεων! Δεδομένου ότι πρόσφατα η Le Monde πούλησε τα θρυλικά cahiers du cinema σε άλλη, αμφιβόλου ποιότητας, γαλλική εταιρεία, θα λέγατε ότι έχει αλλάξει ο τύπος του σύγχρονου σινεφίλ παγκοσμίως;

Σαφώς έχει αλλάξει πολύ και έχει προσαρμοστεί στα δεδομένα μιας πιο εμπορικής εποχής. Δηλαδή κάποτε η ρήξη δε γινόταν από τους κινηματογραφιστές, αλλά από την κριτική. Σήμερα έχουμε μια πραγματικά συντηρητική κριτική! Σε κάθε καιρό υπάρχουν κατηγορίες σινεφίλ: αυτός που γυρεύει το όσο το δυνατόν πιο σπάνιο, αυτός που είναι κάπως λιγότερο απαιτητικός κι έχουμε και τον συλλέκτη των αμερικανικών εμπορικών ταινιών – σινεφίλ είναι κι ο τελευταίος, αλλά διαφορετικού τύπου. Αυτός της πρώτης κατηγορίας είναι ο σωστότερος σινεφίλ! Με πήγατε τώρα στα χρόνια στο Παρίσι, όταν δούλευα για τον βιοπορισμό μου στην Cinematheque, κόβοντας εισιτήρια. Είχα δει εκεί ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Γιαπωνέζο σκηνοθέτη Κένζι Μιζογκούσι. Θυμάμαι, δεν είχαν προλάβει να κάνουν υποτιτλισμό και παίζανε έτσι τις ταινίες του, στα γιαπωνέζικα! Ήταν τέτοιο το πάθος μου που τις είδα κι εγώ όλες με τέτοιο τρόπο ώστε από ένα σημείο και μετά να μη με ενοχλούν καθόλου τα γιαπωνέζικα! Μια απίστευτη ιστορία, μέθης θα έλεγα!

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έχει προσαρμοστεί στις ανάγκες του σύγχρονου σινεφίλ;

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (πηγαίο γέλιο) κάνει τον κινηματογράφο που ξέρει και που τον εκφράζει κάθε φορά περισσότερο με τα συν και με τα πλην του. Διότι, όπως έλεγε και ο Τριφό, πάντα πετυχαίνουμε ένα 30% των προθέσεων μας. Είναι αλήθεια ότι απ’ αυτό που έχω ως εικόνα και ως σχέδιο μέσα μου, μόνο ένα μέρος ολοκληρώνεται. Γι’ αυτό και συνεχίζω εξ άλλου. Θυμάμαι και όλη αυτή τη διαδρομή του Όρσον Ουέλς, τον οποίο είχα γνωρίσει στη Γαλλική Ταινιοθήκη. Είχε έρθει να μας χαιρετίσει όλους εκεί και μετά καθίσαμε και μιλάγαμε.

Ο ευτραφής Όρσον Ουέλς;
Καλά, μιλάμε ήταν τερατώδης! Μια εντυπωσιακή φιγούρα και ένας σκηνοθέτης που εγώ είχα αγαπήσει, όχι μόνο για τον Πολίτη Κέιν, αλλά και για το Touch of evil, τον Κύριο Αρκάντιν, όλα αυτά. Όπως και για την εμμονή του να κάνει έναν Δον Κιχώτη που δεν τελείωσε ποτέ!

Κάποτε, σε συνέντευξη για το δίφωνο, μετέφερα στον Διονύση Σαββόπουλο το ερώτημα αναγνώστη για το πώς αισθάνεται που τραγούδησε Ήλιε – ήλιε αρχηγέ μέσα στο Μέγαρο Μουσικής με τη χορηγία μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου. Δεν θα σας πω τι απάντησε ο Σαββόπουλος. Θα σας ρωτήσω κι εγώ όμως πως είναι η πρεμιέρα της καινούργιας ταινίας σας να γίνεται στο Μέγαρο, σε πλήρη αντιδιαστολή με την Αλκυονίδα και το Άστυ που λέγαμε προηγουμένως.

Οι όροι του παιχνιδιού έχουν αλλάξει τελείως. Για να κάνεις μία ταινία αυτή τη στιγμή πρέπει να έχει μια σχέση και μ’ αυτό που λέγεται αίθουσα. Όχι ότι αλλάζεις εσύ ο ίδιος κι εγώ προσωπικά δεν έχω αλλάξει σε τίποτα μέχρι τώρα! Εξακολουθώ να κάνω πράγματα άκρως επικίνδυνα, γιατί όταν κάνεις μία ταινία με τον τρόπο που την κάνω εγώ, προτείνοντας δηλαδή μια καινούργια σχέση ανάμεσα σε πραγματικό και φανταστικό και μην απαλύνοντας τα πράγματα για να περάσει πιο ανάλαφρα ο θεατής, αυτό μου δίνει κάθε δικαίωμα. Και ο Λένιν έβγαζε την Ίσκρα με λεφτά της τσαρικής μυστικής αστυνομίας (γέλια), όμως αυτός έβγαζε την Ίσκρα! Τελικά, αυτό που έχει μεγάλη σημασία κάθε φορά είναι το ίδιο το έργο.

Μήπως είναι λίγο μίζερο – κι εδώ τελικά σας λέω τι μου απάντησε τότε ο Σαββόπουλος – να βγαίνουμε συνέχεια και να κατηγορούμε το Μέγαρο Μουσικής;
Τώρα όλοι κάνουν εκδηλώσεις στο Μέγαρο! Όλοι! Είναι μια πάρα πολύ καλή προβολή, είναι μια εξαιρετική αίθουσα, είναι κέντρο Αθήνας, γιατί όχι; Κι εγώ αυτή τη στιγμή ξεκινάω μια περιοδεία σε όλη την Ελλάδα για να συνομιλήσω με τους ανθρώπους που θα έρθουν να δουν την ταινία!

Αυτό δεν το κάνετε πρώτη φορά τώρα με τη Σκόνη του χρόνου. Έτσι δεν είναι;
Βεβαίως! Και με την προηγούμενη ταινία είχε συμβεί! Εγώ να σου πω πως αισθάνομαι; Σα να βρίσκομαι ακριβώς στην εποχή του Θίασου. Αντιμετωπίζω ακριβώς το ίδιο πράγμα τριάντα πέντε χρόνια μετά! Υπάρχει η ίδια επιφύλαξη από τη μεριά της κριτικής και η ίδια λατρεία από τη μεριά του κοινού! Με διαβεβαιώνουν απ’ τη μια οι αιθουσάρχες ότι ο κόσμος φεύγει συγκινημένος και προβληματισμένος. Κι απ’ την άλλη συναντώ σε πρωτοφανή βαθμό την επιφύλαξη των κριτικών!

Γιατί μιλάτε για πρωτοφανή βαθμό; Δεν είπατε πριν ότι μια ζωή η ελληνική κριτική απέναντι σας υπήρξε αμφιλεγόμενη;

Τα πράγματα τώρα είναι πιο κάθετα. Έχει ενδιαφέρον διότι βλέπει κανείς πόσο έντονη είναι η διάσταση ανάμεσα στους κριτικούς και το κοινό.

Ως φαίνεται, σας απασχολεί πολύ το θέμα της κριτικής, όχι μόνο απέναντι στο έργο σας, αλλά γενικότερα στη χώρα μας.

Υπήρξα κριτικός κι εγώ! Το επίπεδο της κριτικής είναι χαμηλό και δεν είναι κινηματογραφικό κιόλας. Έχεις την εντύπωση ότι πρόκειται για μια παράθεση επιθέτων! Βαθμολογίες, αστεράκια, αυτά είναι γελοία πράγματα, δεν έχουν καμία σχέση! Και ο Δανίκας και ο Μπούρας από τον Ριζοσπάστη ξεκίνησαν και μεταπήδησαν στην Καθημερινή ή στο Βήμα, στα Νέα κλπ. Δεν ξέρω και δε θέλω να αποδώσω κακή πρόθεση σε κανέναν. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους που το επίπεδο της κριτικής τους είναι πάρα πολύ χαμηλό! Μια φορά είχα πάει να βρω τον Κάρολο Κουν να του ζητήσω έναν ηθοποιό για ταινία μου. Δεν έδινε τους ηθοποιούς του ο Κουν! Μου είπε: Εσείς ξέρετε τι κάνετε! Πηγαίνετε πρώτα έξω και μετά έρχεστε εδώ! Κι ήταν η εποχή που τον χτυπούσαν πολύ τον Κουν, για να τον καθαγιάσουν μετά θάνατον! Η πραγματικότητα αυτού του χώρου αυτή είναι! Έχει συμβεί με πάρα πολλούς ανθρώπους, συμβαίνει και με μένα!

Γιατί, ενώ στη Σκόνη του χρόνου λάμπουν δια της διεθνούς ακτινοβολίας τους, ο Νταφόε, η Ζακόμπ, ο Πικολί και ο Γκανζ, στο Λιβάδι που δακρύζει, το πρώτο μέρος της άτυπης τριλογίας σας, είχατε επιλέξει την Αϊδίνη και τον Πουρσανίδη, δυο άσημους νέους ηθοποιούς μας;

Σχεδόν ερασιτέχνες! Δεν είχαν καν τελειώσει τη σχολή! Κάθε φορά κάθε ταινία μου είναι διαφορετική με διαφορετικές ανάγκες. Εδώ είναι μια ταινία που ουσιαστικά δε γυρίστηκε στην Ελλάδα και παρ’ ότι μέσα υπάρχουν περισσότερες από μία ξένες γλώσσες, η κυρίως γλώσσα που ακούγεται είναι τα αγγλικά. Αυτά μιλούσαν και μιλάνε οι άνθρωποι όποτε βγαίνουν έξω! Πέρα από το θέμα της γλώσσας, η δεύτερη ανάγκη προέκυψε από το ίδιο το σενάριο, το οποίο όταν το έγραφα είχα έτοιμο για το ρόλο του Γιάκομπ τον Μπρούνο Γκανζ. Δεν ήταν ο Πικολί γι’ αυτό το ρόλο, αλλά είχα κατά νου τον Καϊτέλ για Σπύρο. Καθυστέρησα όμως ένα χρόνο τα γυρίσματα λόγω οικονομικών δυσκολιών και ο Χάρβεϊ, μη μπορώντας να περιμένει, έκλεισε άλλα συμβόλαια. Κατέληξα έτσι στον Πικολί και δε μετανιώνω καθόλου! Χαίρομαι που δούλεψα με τους συγκεκριμένους ηθοποιούς! Το λέω αυτό, παρ’ όλες τις δυσκολίες που είχα με τον Πικολί. Ξέρετε, είναι λίγο μεγάλος, πάθαινε κάποιες κρίσεις, είχε παραξενιές, ήθελε να παίξει και τον Σπύρο στα νιάτα του κι αυτό δεν ήταν καθόλου εφικτό, μου γκρίνιαζε συνέχεια κλπ. Τέλος πάντων, όλα πήγαν καλά! Στο Λιβάδι που δακρύζει ήθελα πολύ νέα παιδιά, άφθαρτα! Πολύ θα ήθελα η επόμενη ταινία μου, ξέχωρα από το τελευταίο μέρος της τριλογίας, να είναι μια low budget ασπρόμαυρη παραγωγή με ερασιτέχνες ηθοποιούς. Δεν δίνω πια λογαριασμό σε κανέναν κι εφόσον μπορώ να το κάνω, θα το κάνω!

Τότε που βγήκατε στην τελετή απονομής των Κανών και είπατε Ήμουν προετοιμασμένος για τον Χρυσό Φοίνικα, πολλοί εδώ δε δυσανασχέτησαν τόσο με το γεγονός της μη βράβευσης σας με το μεγαλύτερο βραβείο, όσο με τον εγωκεντρικό λόγο σας, θα μου επιτρέψετε. Υπάρχουν όμως φήμες για το πώς ακριβώς πήρε τον Χρυσό Φοίνικα ο Κουστουρίτσα…

Εγώ ξέρω πώς δόθηκε το βραβείο στον Κουστουρίτσα!

Θα σας πω τι έχω ακούσει κι εγώ και μετά μου λέτε κι εσείς. Υποτίθεται ότι είχε ξεκινήσει ένας πόλεμος κατά του Κουστουρίτσα από διανοούμενους, όπως ο Λεβί, που τον έκραζαν καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ ως υποστηρικτή του σερβικού εθνικισμού. Και παρ’ ότι, λοιπόν, στην επιτροπή ήταν η Ζαν Μορό, η οποία είχε ήδη συνεργαστεί μαζί σας, προτίμησε κι αυτή κι οι άλλοι να δώσουν το βραβείο στον Κουστουρίτσα, ακριβώς για να τον προστατεύσουν απ’ αυτές τις επιθέσεις. Έχετε ζήσει πολύ στη Γαλλία, γνωρίζετε πολύ καλύτερα από μένα, πώς όταν εκεί βρίσκεται στο στόχαστρο ένας άνθρωπος της τέχνης, αυτομάτως δημιουργείται ένα κλίμα συμπάθειας υπέρ του από άλλους διανοούμενους και συναδέλφους του.

(χαμογελάει) Είναι πιο στεγνά τα πράγματα! Η ταινία του Κουστουρίτσα ήταν σε συμπαραγωγή μιας τεράστιας γαλλικής οικοδομικής εταιρείας! Θυμάμαι πως κυκλοφορούσαν οι συγκεκριμένοι παραγωγοί στις Κάνες, όταν ήμουν εγώ στην επιτροπή! Πρέπει να πούμε ότι ακόμη και το μεγαλύτερο φεστιβάλ, όπως είναι οι Κάνες, δέχεται επιρροές. Μόνο αν βρεθεί κάποιος στη θέση του προέδρου της επιτροπής κι έχει ένα όνομα σημαντικό, μπορεί να επιβάλλει την άποψη του δίχως να εξαρτάται από κανέναν και τίποτα! Η περίπτωση του Μάρτιν Σκορσέζε και της Αιωνιότητας, θα λέγαμε! Εγώ ως μέλος της επιτροπής έζησα μια τόσο εξαρτημένη ιστορία στο όριο της αγανάκτησης! Βλέπαμε την καλύτερη ταινία του Βέντερς να παραμερίζεται και δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα! Αισθανόσουν μια μυστική συμφωνία, η οποία μας ξεπέρναγε! Με πολύ επιμονή και κάποια ένταση καταφέραμε να περάσει ο Βέντερς και να πάρει το Βραβείο Σκηνοθεσίας. Δεν επρόκειτο να πάρει τίποτα, να είστε βέβαιος γι’ αυτό! Ξέρουμε όλοι ότι οι παραγωγοί και οι διανομείς δεν είναι αθώοι!
Και εδώ, στη μικρή Ελλάδα, έχουν φτάσει στα αυτιά μου πληροφορίες για παραγωγούς που τηλεφωνούν στα μέλη της επιτροπής κατά τη διάρκεια των προβολών για τα κρατικά βραβεία, τάζοντας έως και ρουσφέτια, αγγίζοντας δηλαδή το όριο της γελοιότητας και του ύπατου επαρχιωτισμού.

Αποκαρδιωτικό δεν είναι όμως να ακούγονται τα ίδια και για τις Κάνες;
Όχι μόνο στις Κάνες, τα ίδια γίνονται κι εδώ πέρα! Στήνονται τα πράγματα και όταν υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα, χρησιμοποιούνται θεμιτοί και αθέμιτοι τρόποι!

Τι μουσική ακούτε σήμερα;

Τώρα πια δεν ακούω ελληνικά, όπως άκουγα κάποτε. Ακούω μόνο κλασική μουσική. Με την Ελένη, η συνεργασία μας στο Ταξίδι στα Κύθηρα ξεκίνησε ζητώντας της να μου γράψει κάτι που να έχει την αίσθηση από το Κονσέρτο για δυο μαντολίνα του Βιβάλντι. Με γαληνεύει και με ηρεμεί η κλασική μουσική.

Πόσο αναλλοίωτη παραμένει η χημεία σας με τη συνθέτρια Ελένη Καραΐνδρου;
Είναι χημεία, αυτό που λέτε! Και ειδικά στη Σκόνη του χρόνου, αισθάνεσαι ότι η μουσική της συνομιλεί με ένα μοναδικό τρόπο με την εικόνα!

Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι πανταχού παρών, θα λέγαμε, στις ταινίες σας. Στους Κυνηγούς ακούγονται Της αγάπης αίματα από το Άξιον Εστί, ενώ στην Μια Αιωνιότητα και μια μέρα το Άσμα ασμάτων από το Μαουτχάουζεν. Αφήνοντας εκτός την Καραΐνδρου, που πια είναι σχέση ζωής, και δεδομένου επίσης ότι σας έχουν γράψει εξαιρετικές μουσικές τόσο ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, όσο και ο Χριστόδουλος Χάλαρης, πώς και δεν συναντηθήκατε καλλιτεχνικά με τον Μίκη;

Αγαπώ πολύ τη μουσική του Μίκη, αλλά δεν τη θεωρώ τόσο κινηματογραφική. Έχει μια τέτοια ιδιότυπη αυτονομία η μουσική του που δε χωράει, δε μπορεί να παντρευτεί με μία ταινία! Κάνει δικές της εικόνες η μουσική του Μίκη! Το ίδιο ισχύει κατά τη γνώμη μου και για τον Χατζιδάκι.

Προλάβατε και την επόμενη ερώτηση μου, αν και ο Χατζιδάκις με τη μουσική του για το America – America του Καζάν και το Sweet Movie του Μακαβέγιεφ, πιστεύω ότι έγραψε πραγματική ιστορία.

Έχετε δίκιο, μιλάμε για ειδική περίπτωση! Δε χρειάζεται να πω πόσο σημαντική είναι η συμβολή και του Μίκη και του Μάνου στον πολιτισμό του τόπου μας.
Εγώ ήθελα έναν μουσικό πολύ πιο κοντά σε μένα και νομίζω ότι η Ελένη είναι η πιο συγγενική δημιουργός με τη δική μου εικόνα! Έχει κάνει καλές μουσικές και σε άλλες δουλειές, εδώ όμως έχουμε μια παράξενη χημεία εικόνας και ήχου! Ξέρω από βιβλία για τη μουσική στον κινηματογράφο που κυκλοφορούν στο εξωτερικό ότι η σχέση μου με την Καραΐνδρου θεωρείται εφάμιλλη μ’ αυτήν του Νίνο Ρότα με τον Φελίνι και του Πράισνερ με τον Κισλόφσκι.

Ή των Popol Vuh, μιας αναρχικής χίπικης κολεκτίβας μουσικών, με τον Βέρνερ Χέρτζογκ.

Ακριβώς, για να μην ξεχάσουμε μια συνεργασία που είχε ξεκινήσει ο Τζιοβάνι Φούσκο με τον Αντονιόνι και που αργότερα παρουσίασε μία απόκλιση μεταξύ τους.

Οι 15 50, το νεανικό ελληνικό ποπ – ροκ συγκρότημα, πως προέκυψαν στη Σκόνη του χρόνου;

Επειδή υπάρχει μέσα και η ιστορία της μικρούλας, που αποτελεί μια κοντινή μου δυσάρεστη κατάσταση, ήθελα να βάλω και τη μουσική που ακούν αυτά τα παιδιά. Ροκ, ας πούμε. Βέβαια η δικιά μου κόρη ακούει Ντίλαν περισσότερο. Το δωμάτιο που υπάρχει μέσα στην ταινία, είναι κανονική αντιγραφή του δωματίου της κόρης μου! Πήρα ότι είχε και το μετέφερα ως ντεκόρ και στη Ρώμη και στο Βερολίνο!

Αν σας πω ότι κάπου το κατάλαβα αυτό; Φαίνεται πάντα πολύ νεανικό ένα δωμάτιο πνιγμένο στις αφίσες του Τζιμ Μόρισον, του Φρανκ Ζάππα, του Μπομπ Μάρλεϊ και του Τσε Γκεβάρα!
Ναι! Και μου χρειαζόταν μια ανάλογη μουσική! Οι 15 50 μού ήταν άγνωστοι, δεν τους ήξερα καθόλου, αλλά μου τους παρουσίασε η κόρη μου, μου έκαναν και τελικά δουλέψαμε μαζί!

Είπατε πριν ότι η ιστορία της μικρούλας είναι και προσωπική σας. Σας ερωτώ λοιπόν πόσο μπαίνει ο ανθρώπινος προσωπικός παράγοντας στις ταινίες σας.
Εγώ δε φοβάμαι να εμπλέξω τον εαυτό μου μέσα στην ταινία. Η αφήγηση δε μπορούσε να επιτευχθεί πέραν αυτού που θα ονομάζαμε αναδιπλασιασμό, σινεμά μεσ’ στο σινεμά και ξανά μεσ’ στο σινεμά. Τρία επίπεδα κινηματογραφικής προσέγγισης: το ένα είναι το πραγματικό στη Ρώμη. Το άλλο, αυτό που ο σκηνοθέτης Νταφόε έχει ήδη φτιάξει και το τρίτο, αυτό που φαντάζεται και που σχεδιάζει μέσα στο κεφάλι του. Μέχρι να μπει κι ο ίδιος σ’ αυτό, να διαλυθεί η προσωπική του ζωή μέσα στη φιλμική πραγματικότητα! Αυτό το μπλέξιμο ήταν ότι πιο προσωπικό μπορούσα να κάνω, ζώντας μία ταινία σε όλα τα στάδια της! Είναι σα να με ρωτάει κάποιος κάτι και να μην του απαντάω συμβατικά, αλλά με μια ατάκα της ταινίας. Αυτού του είδους τη διεργασία θέλησα να καταγράψω εδώ, μια τόσο χαμένη προσωπική ιστορία μέσα στο φιλμικό δίωρο! Αν τα πω αυτά σε έναν θεατή, θα τα θεωρήσει πολύ δύσκολα, αλλά εγώ βλέπω θεατές να βγαίνουν απ’ την προβολή δακρυσμένοι και να είναι μια χαρά! Τελικά είναι λάθος να φοβόμαστε πολλές φορές για την αντίδραση του θεατή. Το κέρδος για μένα είναι να βλέπω δακρυσμένους θεατές, όχι όμως με την ευκολία του συναισθήματος. Να δείτε πόσα συγκινητικά μηνύματα από νέα παιδιά, από σχολεία ολόκληρα, λαμβάνω στο διαδίκτυο.

Πολύ ιδιαίτερη ερωτική σχέση πάντως περιγράφετε μεταξύ της Ιρέν Ζακόμπ και των δύο αντρών! Αναρωτιέμαι, τι ρόλο παίζει ο έρωτας στο έργο σας;
Εμένα πάντοτε με συγκινούσε η εμμονή στον έρωτα! Κάτι που κρατάει μέσα στο χρόνο και δε διαλύεται, δηλαδή το μη αποκλειστικό! Δείχνοντας μια σχέση μεταξύ μιας γυναίκας και δύο αντρών, μιλάω για έναν έρωτα που δεν είναι ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Να τολμήσω να ρωτήσω αν το τηρήσατε αυτό και στην ιδιωτική σας ζωή, ως νέος τουλάχιστον;
Να σου πω την αλήθεια, όταν ήμουν πάρα πολύ νέος, όχι. Αν ρωτήσεις όμως τον σκηνοθέτη Νίκο Παναγιωτόπουλο που ζούσαμε στο ίδιο δωμάτιο στο Παρίσι, θα σου πει πώς αλλάζαμε γυναίκες κάθε δυο μέρες (χαμογελάει)! Δεν έχει καμιά σημασία αυτό, υπάρχουν μποέμ περίοδοι στη ζωή όλων. Το σημαντικό είναι να βλέπεις πόση μπορεί να είναι η ένταση και πόση η διάρκεια σε έναν έρωτα. Όσο κι αν καμιά φορά, το μη αποκλειστικό που ενδεχομένως να σε τσιμπάει, αποδεικνύεται και πόσο μεγάλο είναι!

Ο Μάνος Χατζιδάκις συνήθιζε να στέλνει επιστολές στον Τύπο για όσα πονούσαν τον τόπο αυτό. Εσείς ανήκετε στους διανοούμενους που προτιμούν να μιλούν πάντα μόνο μέσα από το έργο τους;

Πριν από λίγο καιρό, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με έκανε επίτιμο διδάκτορα. Εκεί, αντί να απαντήσω στην παρουσίαση που μου έκανε ο Πρύτανης μιλώντας για μένα, μίλησα για την – ας την πούμε – εξέγερση των παιδιών. Αναφέρομαι στον περασμένο Δεκέμβρη! Γι’ αυτά τα παιδιά υπάρχει ένας κλειστός ορίζοντας και καμία πολιτική πρόταση, από τη μεριά των κομμάτων θα συναντήσεις την άρνηση ή την απολογία! Ότι πιο τραγικό! Σαφώς τα σπασίματα δεν έχουν θέση στην ιστορία των παιδιών αυτών, η μόνη που έχει σημασία είναι η ανησυχία τους μαζί με τη δική μας βέβαια! Το να κάνει κανείς μια ατομική δήλωση δε σημαίνει τίποτα. Αν όμως γίνει με την κοινή στάση μιας μερίδας ανθρώπων που υπολογίζεται η γνώμη τους, τότε ναι, βεβαίως! Ορισμένα πράγματα απαιτούν συλλογική παρά ατομική παρέμβαση. Ένας άνθρωπος της τέχνης δεν έχει καμία εξουσία, απλά λέει τη γνώμη του. Μια ομάδα ανθρώπων όμως που βγαίνει μπροστά και λέει ή ζητάει κάτι, ίσως να δύναται να κινητοποιήσει ένα μηχανισμό, να προβληματίσει την εξουσία, είτε την πολιτική, είτε τη θρησκευτική.

Νομίζω ότι εδώ τελειώσαμε, κύριε Αγγελόπουλε. Ελπίζω να μη βαρεθήκατε!

Καλά ήταν και σίγουρα αν είχαμε άλλη μια ώρα, θα είχαμε και άλλα τόσα να πούμε.

Σας ευχαριστώ πολύ!

Εγώ σας ευχαριστώ!

Άξιοι της μοίρας μας

2012-01-26T11:22:00.001+02:00

Έχετε συνειδητοποιήσει την κατάντια μας; Οι μισοί πολίτες - ψηφοφόροι στηρίζουν ακόμα και σήμερα την μνημονιακή πολιτική που καταστρέφει την χώρα και τις ζωές όλων μας. ΠΑΣΟΚ 12%, ΝΔ 30%, ΛΑΟΣ 6%, ΔΗΣΥ 2,5%... σύνολο πάνω από 50%.

Είμαστε άξιοι της μοίρας μας ή για να το πω διαφορετικά, με τις επιλογές μας δημιουργούμε την μοίρα μας. Και αν το δούμε λιγάκι συμβολικά, μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι είμαστε....

"παιδοκτόνοι" καθώς δολοφονούμε το μέλλον των παιδιών μας.

Μικρός Φωκίων

Δημοσκόπηση VPRC: Στην ...5η θέση το ΠΑΣΟΚ, όλες μαζί οι δυνάμεις του Μνημονίου με ...50%!

Μόνο με την πολιτική «σύμπραξη» Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και Δημοκρατικής Συμμαχίας, μπορεί να προκύψει κυβέρνηση που θα στηρίξει τις δεσμεύσεις της χώρας μας για το Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση, καθώς όλα παραπάνω κόμματα μαζί (εφόσον η ΔΗ.ΣΥ μπει στη Βουλή) δεν ξεπερνούν το ...50%! Η Ν.Δ, ...18,5 μονάδες μπροστά από το ΠΑΣΟΚ το οποίο κατρακυλά στην 5η θέση, κάτω από ΔΗ.ΜΑΡ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ! Τα στοιχεία της εντυπωσιακής αυτής δημοσκόπησης της εταιρείας VPRC δημοσιεύονται στο περιοδικό «Επίκαιρα» που κυκλοφορεί αύριο Πέμπτη.

Ως προς την πρόθεση ψήφου, τα κόμματα λαμβάνουν:

- ΝΔ: 30,5%

-Δημοκρατική Αριστερά(ΔΗΜ.ΑΡ): 13%

- ΚΚΕ: 12,5%

- ΣΥΡΙΖΑ:12,5%

-ΠΑΣΟΚ: 12%

-ΛΑΟΣ: 6%

-Οικολόγοι Πράσινοι: 3%

- Δημοκρατική Συμμαχία:2,5%

-Άρμα Πολιτών: 2,5%

- Χρυσή Αυγή: 2.5%

- ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1%

-Κόμμα Κυνηγών:0,7%

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η Ν.Δ προηγείται σταθερά, αλλά χωρίς άνοδο, εντυπωσιακή άνοδο συνεχίζει να καταγράφει ως σταθερή τάση η Δημοκρατική Αριστερά, ανεβαίνει και ο ΣΥΡΙΖΑ, καθοδική πορεία εμφανίζει ο ΛΑΟΣ, ανεβαίνει η «Χρυσή Αυγή», στο μεταίχμιο εξακολουθούν να βρίσκονται για την είσοδό τους στη Βουλή οι Οικολόγοι Πράσινοι, ενώ δεν μπορεί να ξεπεράσει τον σκόπελο του 2,5% που την αφήνει εκτός Βουλής, η Δημοκρατική Συμμαχία.

Εντυπωσιακή είναι και η δυσαρέσκεια από την πολιτική της κυβέρνησης Παπαδήμου, που καταγράφει ποσοστό ...92%

Σε ό,τι αφορά τη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, τις περισσότερες θετικές γνώμες συγκεντρώνουν οι: Φώτης Κουβέλης 46%, Γιάννης Δημαράς 43%, Αλέξης Τσίπρας 34%, Αντώνης Σαμαράς 24%, Γιώργος Καρατζαφέρης 23%, Αλέκα Παπαρήγα 20%, Ντόρα Μπακογιάννη 17%, Γιώργος Παπανδρέου 9%

Για πρώτη φορά δημοσκόπηση καταγράφει την επιλογή για προσφυγή στην κάλπη πάνω από την επιλογή να αποφύγει η χώρα τις εκλογές.

Η ανάλυση των «Επικαίρων»

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης το epikaira.gr, αναφέρει:

«Η ανατροπή αυτή είναι ιλιγγιώδης για τα πολιτικά χρονικά της Μεταπολίτευσης. Ένας μεγάλος ιστορικός κύκλος φαίνεται να κλείνει, αφού, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, αποσύρεται από το επίκεντρο της πολιτικής σκηνής και ο δικομματισμός. Η ραγδαία πτώση του ΠΑΣΟΚ αφήνει τη ΝΔ μόνη της ως «ισχυρό πόλο» του κομματικού συστήματος, εξαιρετικά αδύνατη, όμως, σε επίπεδο εκλογικής επιρροής, που πεισματικά αρνείται να υπερβεί το όριο του 33% των προηγούμενων –καταστροφικών γι’ αυτή– εκλογών.

ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ παλεύουν ισοδύναμα αυτή τη στιγμή για τη δεύτερη θέση, που θα τους φέρει σε θέση αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ταυτόχρονα, ο κατακερματισμός του κομματικού συστήματος είναι τέτοιος, που δεν αποκλείεται η επόμενη Βουλή –η Βουλή της νέας Μεταπολίτευσης, όπως φαίνεται– να είναι επτακομματική, οκτακομματική ή ακόμη και εννεακομματική!

Η κατάρρευση δε της εικόνας της κυβέρνησης Παπαδήμου έχει συμπαρασύρει επίσης σε πτώση τον ΛΑΟΣ.

Η συνέχιση της τρικομματικής συνεργασίας φαίνεται να «καταδικάζει» εκλογικά τα τρία σημερινά κυβερνητικά κόμματα.

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και του Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών, η σταθερότητα του ΚΚΕ και η δημοσκοπική επανεμφάνιση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αν και δεν συγκλίνουν σε ενιαίο πολιτικό σχέδιο για τη χώρα, αποτελούν σοβαρό παράγοντα ανισορροπίας του υφιστάμενου συστήματος».

Όλη η δημοσκόπηση, μαζί με την εύστοχη ανάλυση του Χριστόφορου Βερναρδάκη, Επίκουρου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του ΑΠΘ, Επιστημονικού Συμβούλου της VPRC, και το διεισδυτικό ρεπορτάζ του Γιάννη Κορωναίου, στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν αυτήν την Πέμπτη.

Έχασε τη μάχη με τη ζωή ο Θόδωρος Αγγελόπουλος

2012-01-25T11:47:00.001+02:00

Ο σκηνοθέτης παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα στα γυρίσματα ταινίας

Έφυγε από τη ζωή ο διάσημος σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, μετά από πολύωρη μάχη που έδωσαν οι γιατροί να τον κρατήσουν στη ζωή.

Τον Θ. Αγγελόπουλο παρέσυρε μοτοσικλέτα στην περιφερειακή οδό Δραπετσώνας, μετά το πρώτο τούνελ, στο ρεύμα προς Κερατσίνι και υπέστη βαριές εγκεφαλικές κακώσεις

Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για τα γυρίσματα της ταινίας «Η άλλη θάλασσα» και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από τη μοτοσικλέτα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οδηγός της μοτοσικλέτας ήταν ειδικός φρουρός εκτός υπηρεσίας, ο οποίος νοσηλεύεται εκτός κινδύνου στο Αττικό Νοσοκομείο.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1935. Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l' homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

Ανέκδοτος Ελύτης από την Στοκχόλμη του 1979

2012-01-24T16:21:00.000+02:00

Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Εύρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια.

Mε αφορμή την ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων από την γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη το 2011 στην Ελλάδα, το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ένα ανέκδοτο κείμενο του ποιητή, από ομιλία του στους Έλληνες μετανάστες στη Στοκχόλμη. Ομιλία του ποιητή έγινε τον Νοέμβριο του 1979,μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του.
Η ομιλία μεταφέρεται αυτούσια με την επισήμανση του Ελύτη «ότι η γλώσσα είναι ένας φορέας ήθους που, αν δεν του υπακούσεις, θα τιμωρηθείς». «Αγαπητοί φίλοι Περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η “Έβδομάδα Νόμπελ” καί ύστερα να ’ρθω σ’ επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένιαστος και ξεκούραστος.

Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι. Χρειάστηκε να βάλλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις. Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν το κατάφερα. Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες. Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος μέσα σε 50 τετραγωνικά (μέτρα), παλεύοντας με τη γλώσσα. Επειδή αυτό είναι στό βάθος ή ποίηση: μιά πάλη συνεχής με τη γλώσσα. Τη γλώσσα την έλληνική που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου.

Ό,τι και να πει ένας ποιητής, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή άσήμαντο, δεν φέρνει άποτέλεσμα, θέλω να πω δεν γίνεται ποίηση αν δεν περάσει από την κρησάρα της γλώσσας, αν δεν φτάσει στην όσο γίνεται πιο τέλεια έκφραση. Ακόμα και οι πιο μεγάλες ίδέες, οι πιο ευγενικές, οι πιο έπαναστατικές, παραμένουν σκέτα άρθρα εάν δεν καταφέρει ο τεχνίτης να ταιριάσει σωστά τα λόγια του. Μόνον τότε μπορεί ένας στίχος να φτάσει στα χείλια των πολλών, να γίνει κτήμα τους. Μόνον τότε μπορεί να ’ρθει και ο συνθέτης να βάλει μουσική, να γίνουν οι στίχοι τραγούδι. Και για ένα τραγούδι ζούμε, στο βάθος, όλοι μας. Το τραγούδι που λέει τους καϋμούς και τους πόθους του καθενός μας. Τόσο είναι άλήθεια ότι το μεγαλείο και η ταπεινοσύνη πάνε μαζί, ταιριάζουν.

Ταπεινά έργάστηκα σ΄όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα πριν από τη σημερινή, ήταν ν’ ακούσω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και άδιάπτωτη προσπάθεια, για να το τελειώσω. Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να σας κάνω τον σπουδαίο. Κανείς δεν είναι σπουδαίος από εμάς. Από εμάς, άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά κι άλλος δεν την κάνει. Αυτό είναι όλο. Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα 68 μου χρόνια: μόνον αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, ο κόπος δεν θα πάει χαμένος.

Ξέρω, μαντεύω, ότι πολλοί από εσάς περίμεναν άλλα πράγματα από εμένα. Τους ζητώ συγγνώμην που δυν θα τους ίκανοποιήσω. Αν είχα το ταλέντο του όμιλητή, του δάσκαλου, του ήγέτη, θα είχα ίσως αφιερωθεί στην πολιτική. Τώρα δεν είμαι παρά ένας γραφιάς που πιστεύει σε ορισμένα πράγματα. Κι αυτά τά πράγματα θέλει να τα γνωρίσει και στους άλλους, να τα βγάλει από μέσα του, να τα κάνει έργο.

Έμένα μου έλαχε ν’ αγαπήσω τον τόπο μου όπως τον άγαπάτε κι εσείς. Να τι είναι που μας ένώνει απόψε όλους εδώ πέρα. Η αγάπη μας για την Έλλάδα. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί τρόποι ν’ αγαπά ένας λαός τη χώρα του. Αλλά για τον ποιητή, πιστεύω, υπάρχει μόνον ένας: ν’ ανήκει σ’ ολόκληρο το λαό του. Πάνω από τις διαιρέσεις και τις διχόνοιες, ο ποιητής να στέκει και ν’ αγαπά όλον τον λαό του, ν’ ανήκει, το ξαναλέω, σ’ όλο τον λαό του. Δεν γίνεται αλλιώς. Η πατρίδα είναι μία. Ο καθένας στον τομέα του ας έρθει και ας κάνει κάτι, όπως αυτός το νομίζει καλύτερα.

Όμως ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει το σύνολο. Θέλω να πιστεύω πως ίσως κι ο ξενητεμένος, το ίδιο. Για εμάς η Έλλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμμένες στον ήλιο κι αυτά τα γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή καστανόξανθες κοπέλλες, είναι τ’ άσπρα σπιτάκια τ’ άσβεστωμένα και τα ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι. Είναι οι πατεράδες μας κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί ένα μονάχα είχανε στο νου τους -όπως κι εμείς σήμερα: τον αγώνα για τη λευτεριά.

Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Κι είχε δίκηο. Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποιήμα του “‘Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”, έσωσε και παράδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους άγώνες του. Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης. Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του έλληνικού λαού. Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την άρχαία εποχή ίσαμε σήμερα, για το δίκηο και για τη λευτεριά. Κι αυτό θα κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας. Γι’ αυτό σας ευχαριστώ. Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη - ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ’ αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οίκογένεια - μην ξεχνάτε την πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας. Πρέπει να ‘σαστε περήφανοι, να ‘μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη γλώσσα μας.

Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Εύρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αύτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ίστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ’ αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω.

Όμως ένα κομμάτι της ψυχής μου σας το άφήνω μαζί μ’ ένα μεγάλο ευχαριστώ που με ακούσατε. Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φυλαχτό από την πατρίδα».

Απίστευτη επιστολή παραίτησης δασκάλας στην έκπτωτη κυβέρνηση

2012-01-24T11:14:00.001+02:00

Aπό τη «γενιά των 700 ευρώ» στη «γενιά των 200 ευρώ», του μηδέν και του τίποτα!

2012-01-21T13:46:00.000+02:00

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
Συνοψίζουμε:
Οταν το Μάη του 2010 έθεσαν σε εφαρμογή με το Μνημόνιο τις προειλημμένες αποφάσεις τους, ήταν ακόμα μια εποχή που μιλούσαμε για τη «γενιά των 700 ευρώ».

Αλλά ήταν σε αυτήν την Ελλάδα, την Ελλάδα της «γενιάς των 700 ευρώ», που ήρθαν να εφαρμόσουν το ιταμό τους δόγμα ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»…

Με τη χιονοστιβάδα των μέτρων, που έκτοτε ακολούθησε, έφτασαν την κατάσταση στο σημείο αυτή η «γενιά των 700 ευρώ» να μοιάζει με… ανέκδοτο μιας πολύ μακρινής εποχής.

Ο «πατριωτισμός» τους είναι τέτοιος που σε μικρό διάστημα μας κατάντησαν να μιλάμε πλέον για τη «γενιά των 500 ευρώ». Αλλά και αυτός ο «υποβιβασμός» δεν κράτησε για πολύ...

Τώρα έχουμε φτάσει πια σε ένα σημείο που πριν καν συμπληρωθούν δυο χρόνια από την επέλαση του οδοστρωτήρα της «σωτηρίας» και στο μεσοδιάστημα των όσων μεσολάβησαν από το διάγγελμα του Παπανδρέου στο Καστελόριζο μέχρι τις «κόκκινες γραμμές» του Παπαδήμου, η αδίστακτη πολιτική τους να οδηγεί – διακηρυγμένα και με μαθηματική ακρίβεια – σε μια νέα γενιά.

Μόνο που τώρα πια δεν πρόκειται ούτε για τη γενιά των 700, ούτε για τη γενιά των 500, αλλά για τη «γενιά των 300 ευρώ» και ακόμα πιο κάτω!

Ολα αυτά, βέβαια, είναι σχηματικά αφού δεν μπορούν να αποτυπώσουν τον πόνο και την ανασφάλεια που φωλιάζουν πίσω από τους αριθμούς. Και είναι σχηματικά για τον εξής, επίσης, απλό λόγο:

Γιατί αν υπάρχει μια υπόσχεση που είδαμε από τις εκλογές του 2009 να τηρείται, αν υπάρχει μια κουβέντα των «σωτήρων» μας που να εκπληρώθηκε κατά γράμμα, δεν είναι άλλη από εκείνη του επικεφαλής της Ευρωζώνης. Ο Γιούνκερ σε ανύποπτη στιγμή είχε δηλώσει:

«Τα όσα θα συμβούν στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε φαντασία»!

Ε, λοιπόν, ναι! Η πραγματικότητα ξεπέρασε ακόμα και τη «φαντασία» των ίδιων των δημίων μας.

Αφού το «700» το έκαναν «500» και εκείνο με τη σειρά του το πήγαν στο «300», τώρα ούτε καν κι αυτό το φιλοδώρημα των 300 ευρώ, ούτε καν κι αυτό το σύμβολο της επαιτείας, δεν θεωρείται πλέον δεδομένο για τον Ελληνα εργαζόμενο.

Αλλωστε με το 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους που στοιβάζονται στον Καιάδα της ανεργίας, το «κατόρθωσαν» ήδη: Οι άνθρωποι που συνθέτουν αυτές τις «ευημερούσες» στατιστικές της εξαθλίωσης δεν έχουν πρόσβαση, δεν ανήκουν καν ούτε ακόμα και σε αυτήν την κατηγορία των «300 ευρώ»…

Όμως οι «σωτήρες» μας, κι όταν αντέχουν να τους αποκαλούν στυγνούς, κι όταν προσπερνούν χωρίς να ερυθριούν μπρος στις κατηγορίες ότι είναι απάνθρωποι, ένα πράγμα δεν θα επιτρέψουν ποτέ:

Δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να τους κατηγορήσει ότι δεν είναι «θεσμικοί». Οτι δεν είναι «νόμιμοι». Οτι δεν έχουν «σχέδιο». Οτι δουλεύουν χωρίς «προοπτική».

Θεσμικότα, λοιπόν, νομιμότατα, σχεδιασμένα, ιδού για ποια «προοπτική»… εργάζονται με το άτιμο σχέδιο που έχουν θέσει σε εφαρμογή:

Στο όνομα της «καταπολέμησης της ανεργίας» (!), με το δουλεμπόριο των 5μηνων συμβάσεων έναντι 625 ευρώ το μήνα που βρίσκεται σε εξέλιξη και που σε ετήσια βάση σημαίνει μηνιαίο «εισόδημα» ύψους 223 ευρώ, διαπράττουν το αδιανόητο – όχι στο μέλλον, τώρα το διαπράττουν:

Ετοιμάζουν ήδη τη «γενιά των 200 ευρώ»!

Εδώ πια η «βαρβαρότητα» αποδεικνύεται λέξη «μικρή» για να αποδώσει το μέγεθος του ταξικού εγκλήματος που συντελείται.

Είναι τόσο αδίστακτοι που σε συνδυασμό με τη φοροληστεία, με τα χαράτσια, με την πλήρη αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων, έχουν στρώσει πια το έδαφος:

Για τις παρούσες και επερχόμενες γενιές των καταπιεσμένων, για όλους εκείνους τους «δούλους» που θα συνεχίσουν να παράγουν για τα «αφεντικά» τον πλούτο, αλυσοδεμένοι στα κρεματόρια της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» που ετοιμάζονται, το «αντιμίσθιο» έχει καταληχθεί:

Μηδέν! Ενα πελώριο… μηδέν!

Αν δεν σημάνει γενικός ξεσηκωμός,

αν ο λαός δεν βάλει τέλος στον προμελετημένο αφανισμό του,

τότε, ο κύβος ερρίφθη:

Οσοι επιβιώσουν από τη σημερινή ταξική γενοκτονία, ακόμα κι αν γλιτώσουν από τα «τάγματα εργασίας», ακόμα κι αν εξαιρεθούν από τα «εκτελεστικά αποσπάσματα» του… πλεονάζοντος πληθυσμού,

αυτοί, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, καλούνται να οικοδομήσουν το μέλλον τους σέρνοντας τη σιδερένια μπάλα του καταδίκου στο πόδι. Να μάθουν να ζουν στις τρώγλες και μέσα σε «σπηλιές» ερειπίων.

Η «σωτηρία» τους θα είναι να ξεκινήσουν από το μηδέν. Να πορεύονται στο πουθενά. Για να καταλήξουν στο τίποτα!

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

Υπεύθυνη δήλωση ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ του 86χρονου κινηματογραφιστή Νίκου Μπιλιλή .

2012-01-21T13:37:00.000+02:00

Ο κάτωθι υπογεγραμμένος Μπιλιλής Νικόλαος του Σταματίου και της Γεωργίας, γεννηθείς εν Θεσσαλονίκη στις 7 Αυγούστου του έτους 1926, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Μητροπόλεως αρ. 61 Τ.κ. 54623 δηλώ υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του Νόμου περί ψευδούς δηλώσεως ότι:

Είμαι κάτοχος ιστορικού κινηματογραφικού αρχείου με γεγονότα της Θεσσαλονίκης από το έτος 1911 μέχρι και το 1990 και γενικότερα όλης της Ελλάδας με αναρίθμητα θέματα που το μήκος τους σε φιλμ των 35 και 16 χιλιοστών (| “θετικό”, “αρνητικό”, “αναστρεφόμενο”) είναι 80.000 μέτρα.

Επίσης κατέχω ελληνικά και ξένα κινηματογραφικά φιλμς των 35, 16 και 9,5 χιλιοστών με : επίκαιρα, ντοκιμαντέρ, κινούμενα σχέδια, κινηματογραφικά έργα κ.λ.π. από το 1895 έως το 1975 όπου το μήκος τους είναι 190.000 μέτρα καθώς και τρέιλερ κινηματογραφικών έργων, ελληνικών και ξένων 35 χιλιοστών (1960 – 2005) 300 τεμάχια, περί τις 20.000μ ΣΗΜ. Πάρα πολύ μικρό μέρος του κινηματογραφικού υλικού, περί τις 10 ώρες, μεταγράφηκε σε D.V.D. +R και περί τις 20 ώρες σε V.H.S. – Πλην των ως άνω φίλμς κατέχω ακόμη:

α) 30.000 κινηματογραφικές φωτογραφίες, αφίσες κ.α. ελληνικές και ξένες στο πρωτότυπό τους από το 1920 έως το 2005.

β) 100 φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης (1890-1965) και 1500 (1974-1976) στάσεις στο πρωτότυπο αρνητικό τους

γ) Αθλητικό φωτογραφικό αρχείο Θεσσαλονίκης και περιοχών της ΟΛΩΝ των αθλημάτων 1974-1976 σε 7950 στάσεις, στο πρωτότυπο αρνητικό τους

δ) Αρκετά μηχανήματα ιστορίας κινηματογράφου ως εκθέματα από το 1790 έως το 1960

ε) Άριστα λειτουργούντα μηχανήματα εικονοληψίας, προβολής, “μοντάζ”, των 16 και 35 χιλιοστών με μεγάλο αριθμό συμπληρωματικών εξαρτημάτων τους

στ) αρκετά άλλα κινηματογραφικά είδη που την περιγραφή τους δεν έκρινα απαραίτητη.

Όλα τα πιο πάνω φιλμς τα χρησιμοποίησα μετά από πολυδάπανη και μακρόχρονη συντήρησή τους και ανατύπωση των κατεστραμμένων POSITIF – NITRATE (1900-1937) σε ενδιάμεσο NEGATIF ACETATE, αυτό λόγω της αποθήκευσής τους σε δυσπρόσιτους και ακατάλληλους γι’ αυτά χώρους και τα συμπλήρωσα με την αγορά άλλων από διάφορες συλλεκτικές πηγές, μετά το 1995, όπου παραχώρησα τότε, το αρχειοθετημένο, απαριθμημένο και πολλαπλάσιο του ως άνω, αρχειακό κινηματογραφικό μου υλικό στην Νομαρχία Θεσσαλονίκης, η οποία το δώρισε στον Ο.Π.Π.Ε. Θ’97 για την ίδρυση του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ Θεσσαλονίκης. ΔΥΣΤΥΧΩΣ την ΤΥΧΗ αυτού του υλικού σε ΕΙΔΟΣ, ΑΡΙΘΜΟ και ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, όπως αναγράφονται στην από 194 σελίδες Α4 απόδειξη παραλαβής τους (την έχω στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου) ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΩ. Εάν τη γνώριζα, όλα όσα σήμερα κατέχω ΣΙΓΟΥΡΑ θα βρίσκονταν εκεί και δεν θα αντιμετώπιζα το ΑΛΥΤΟ πρόβλημα της διάθεσής τους.

Το αρχειακό κινηματογραφικό υλικό το απέκτησα ως:

κινηματογραφιστής (1945), παραγωγός και Ανταποκριτής ελληνικών και ξένων κινηματογραφικών και τηλεοπτικών επικαίρων (1960 – 1990) και, ως συλλέκτης κινηματογραφικού υλικού από το 1935.

Επειδή:

α) επί ΔΕΚΑ χρόνια, 2001 – 2011, ΚΑΝΕΝΑΣ κρατικός ή Δημοτικός φορέας της χώρας μας ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ στην πρότασή μου, να διαθέσει μόνιμο χώρο 400 τ.μ. και να το παραλάβει ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ, προς διάσωση και αξιοποίησή του με μόνη αμοιβή τα πνευματικά μου δικαιώματα που θα προέκυπταν από τη χρήση του,

β) λόγω της μειωμένης μου σύνταξης, πολύ μικρότερης από χίλια Ευρώ το μήνα (ακόμη δεν γνωρίζω πόσο θα μου την μειώσουν με τα μέτρα λιτότητας που συνεχώς επιβάλλονται) ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ να πληρώσω και να πληρώνω το “ΧΑΡΑΤΣΙ” για τη φύλαξή του στους ΥΠΟΓΕΙΟΥΣ αποθηκευτικούς του χώρους, που μου τους χρέωσαν με την αντικειμενική αξία των διαμερισμάτων -!- (αντί αποθηκών ως έπρεπε), δηλαδή με 2200 και με 1850 Ευρώ το τ.μ. (ποσόν πολύ μεγαλύτερο από τη μειωμένη μου σύνταξη). -

γ) ούτε έχω χρήματα να πληρώσω “κοντέϊνερ” να το παραλάβει και να το ξεφορτώσει -όπως θα έπρεπε- έξω από το ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟ ή τη ΔΗΜΑΡΧΙΑ Θεσσαλονίκης, αλλά ούτε και η καρδιά μου αντέχει να το μοιράσω στα παλιατζίδικα ή να το πετάξω στα σκουπίδια,

αφού λοιπόν και η διάσωσή του στην Ελλάδα αποδείχτηκε ΑΔΥΝΑΤΗ, γι΄αυτό ΔΗΛΩΝΩ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ότι:

ΜΕΤΑΝΟΩ πικρά για την αφέλεια που είχα να πιστεύω ότι κάποιος εκ των επί του Πολιτισμού άρχοντες της Ελλάδας θα έδειχνε το ιστορικά επιβαλλόμενο ενδιαφέρον για τη ΔΙΑΣΩΣΗ και ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ του αρχείου μου, πράγμα που επί ΔΕΚΑ ολόκληρα χρόνια, δεν έγινε.

Ως εκ τούτου, συν το αβάσταχτο “ΧΑΡΑΤΣΙ” (η χαριστική του βολή) με αναγκάζουν στη δύση του βίου μου, με αλύτρωτο πόνο ψυχής να προσπαθήσω να το πουλήσω εκτός Ελλάδος, όπου ευχαρίστως θα το ΔΙΑΣΩΣΟΥΝ, θα το ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ και, θα το ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ, για να εισπράττουν σε χρυσό από παραγωγούς, Έλληνες και ξένους (κινηματογράφου και τηλεόρασης), πουλώντας τους ανατυπωμένα γεγονότα της ιστορίας τους Έθνους μας, όπως γίνεται και με το αρχείο των αδελφών Μανάκια.

Ίσως, εάν, το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο ήταν σε θέση να αναλάβει την τήρηση των όρων της ΔΙΑΣΩΣΗΣ & ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΟΛΟΥ του προαναφερθέντος υλικού, και την εξασφάλιση ενός πάγιου μικρού ποσού έναντι των πνευματικών μου δικαιωμάτων, δεν θα έφθανα έως εδώ. Για την τραγική για μένα αυτήν κατάληξη, την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, θα την φέρουν ακέραια οι εκάστοτε αρμόδιοι επί του Πολιτισμού της Ελλάδας, οι οποίοι προκλητικά επίΔΕΚΑ χρόνια ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΑΝ τόσο επί των δικών μου προτάσεων και επικλήσεων, όσο και περισσότερο επί των εντόνων αναφορών επί του θέματος, των πλέον έγκυρων ηλεκτρονικών Μέσων Επικοινωνίας και της έντυπης Δημοσιογραφίας της χώρας μας και όχι μόνο.-

ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΩ για τα όσα πρόσφερα στους χώρους του Πολιτισμού, της ενημέρωσης της κοινής γνώμης και της Διεθνούς προβολής της γενέτειράς μου, για οποία βραβεύθηκα:

α) το 2006, στην ΑΘΗΝΑ από το ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΒΑΣ. ΜΠΟΤΣΗ και το ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ και

β) το 2011, από το ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ και το Δήμαρχο της πόλης μας κ. Ιωάννη Μπουτάρη, μετά από πρόταση της Προέδρου της Εφορευτικής Επιτροπής του Βαφοπουλείου και Δημοτικής Συμβούλου, κυρίας Θεοδώρας Λειψιστινού.

Διατελώ απογοητευμένος ανίατα.

Με απέραντη αγάπη για την Πατρίδα μου και με βαθιά θλίψη και οργή για το σημερινό της κατάντημα.-

Ο υπευθύνως δηλών

Ν. Σ. Μπιλιλής

Θεσσαλονίκη 31/12/2011

Μ. Θεοδωράκης. Το σύστημα εξουσίας σάπισε και δηλητηριάζει το Έθνος…

2012-01-17T12:34:00.002+02:00

Για ένα σύστημα εξουσίας που έχει σαπίσει και δηλητηριάζει το σώμα του έθνους, κάνει λόγο ο Μίκης Θεοδωράκης. Σε συνέντευξή του στην Real News, ο μουσικοσυνθέτης και επικεφαλής της...
...
Ελληνικής Λαϊκής Δημοκρατικής Αντίστασης (ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α), εξέφρασε την άποψη, ότι η μόνη λύση που μας απομένει είναι “ να ξηλώσουμε τις ράγες πάνω στις οποίες κινείται η χώρα δηλαδή την ξένη εξάρτηση”. “ Η χώρα μας είναι ήδη χρεοκοπημένη από κάθε άποψη, κυρίως εθνική, κοινωνική, και πολιτιστική. Και αυτή τη στιγμή βρίσκεται μόνο ένα βήμα πριν την οριστική καταστροφή της”, πρόσθεσε. Ασκώντας κριτική στον πρωθυπουργό, Λ. Παπαδήμο, τον κατηγόρησε ότι εξυπηρετεί τους ξένους. “ Όπως και ο προκάτοχός του, Γ. Παπανδρέου και μαζί τους όλος ο συρμός της εξουσίας, πηγαίνουν προς τα εκεί που οδηγούν οι ράγες που έχουν τοποθετήσει οι ξένοι”, είπε χαρακτηριστικά. Από τα βέλη του δεν ξέφυγε ούτε ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για τον οποίο εκτίμησε, ότι “ εάν γίνει μηχανοδηγός αυτού του θλιβερού τραίνου, θα βλέπει και αυτός τα δέντρα τα περνούν”. Σε ερώτηση για τον εάν το Mέτωπο θα κατέβει στις εκλογές, ο κ. Θεοδωράκης ξεκαθάρισε, πως δεν τον ενδιαφέρει να συμμετέχει με κάποια θέση σε αυτό τον συρμό εξουσίας και καλεί σε αντίσταση.

Συνέντευξη- καταπέλτης Τσίπρα... με ονοματεπώνυμα

2012-01-17T00:46:00.000+02:00

Για πρώτη ίσως φορά, αρχηγός κόμματος τολμά να μιλήσει με αποδείξεις και ονόματα για τα κακώς...

κείμενα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

«Δεν μπορείς να καταγγέλλεις αόριστα το «Κεφάλαιο», όπως κάνει η Παπαρήγα που λέει αόριστα «φταίει το Κεφάλαιο»» λέει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του στο newsbomb, o πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

«Το Κεφάλαιο μπορεί να είναι από τον Μπόμπολα, τον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση, μέχρι τον μικρομεσαίο που έχει ένα μαγαζί. Και αυτόν «κεφάλαιο» τον θεωρούν! Δεν μπορεί να λες «το κεφάλαιο» χωρίς να λες ονόματα και διευθύνσεις. Και να αναλαμβάνεις βέβαια και το πολιτικό κόστος» σημειώνει.

Στην ερώτηση πόσο συμπτωματικό είναι κάποιοι όμιλοι, όπως π.χ. αυτός του κυρίου Μυτιληναίου, που είδαμε πρόσφατα να καταγγέλλεται σε δημοσιεύματα για την ευκολία με την οποία παίρνει δουλειές, να είναι συγχρόνως χορηγός στα συνέδρια που κάνει ο αδελφός του πρωθυπουργού για την «πράσινη ανάπτυξη», ο κ. Τσίπρας απαντά:

«Ο κύριος Μυτιληναίος, διαθέτει μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Ξέρετε πως το παράγει; Με... πετρέλαιο! Και ως γνωστόν, το πετρέλαιο είναι μαύρο. Δεν είναι «πράσινο». Κατά τ' άλλα, μία από τις πρώτες ενέργειες του κυρίου Παπακωνσταντίνου, του «για αποτυχημένος μια χαρά σε βλέπω στην θέση σου», ξέρετε ποια ήταν; Ήταν να κατατάξει την μονάδα αυτή στις «πράσινες» πηγές ενέργειας και ο Έλληνας φορολογούμενος να πληρώνει ...Μυτιληνόσημο! Να πληρώνει δηλαδή την μονάδα αυτή ως ανανεώσιμη πηγή παραγωγής ρεύματος.

Επίσης γνωρίζω ότι ο κύριος Παπακωνσταντίνου, με το που ανέλαβε το «πράσινο» υπουργείο, υπέγραψε μία περιβαλλοντική μελέτη, την οποία η προκάτοχος του ηρνείτο επίμονα να εγκρίνει. Βεβαίως αυτή η επιμονή δεν της βγήκε σε κακό αφού σήμερα βρίσκεται ως πρέσβειρα στον ΟΟΣΑ, διαμένοντας σε μία πολυτελή κατοικία και με μισθό που υπερβαίνει τα 300 χιλ. ευρώ τον χρόνο. Προχώρησε λοιπόν μία μελέτη για τον χρυσό στην Χαλκιδική. Την στιγμή που το τεχνικό επιμελητήριο, το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το δασαρχείο Χαλκιδικής, θεωρούσαν ότι έχει πάρα πολλά προβλήματα και δεν μπορούσε να εγκριθεί. Πίσω από αυτή την υπόθεση λοιπόν, πέραν από το θέμα του περιβάλλοντος, που εάν δεν χρησιμοποιηθούν οι σωστές μέθοδοι μπορεί να προκληθεί απίστευτη καταστροφή στο περιβάλλον, να μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας και εντέλει η Χαλκιδική από θέρετρο να γίνει φέρετρο- διότι εμείς δεν λέμε γενικά «αφήστε τα μεταλλεύματα εκεί που είναι», λέμε να τα βγάλετε με τις ορθές μεθόδους εξόρυξης και όχι να επιτρέψετε την καταστροφή του περιβάλλοντος για να κερδοσκοπήσει ο κάθε ανεύθυνος- Πέρα από όλα αυτά λοιπόν, εδώ υπάρχει ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο. Πίσω από το οποίο κρύβονται πάλι συγκεκριμένα συμφέροντα».

«Το 2003, το Ελληνικό δημόσιο πήρε πίσω από την εταιρεία TVX Gold την επίμαχη έκταση που είχε παραχωρήσει προς εκμετάλλευση αντί του ποσού των 11 εκ. ευρώ. Αμέσως μετά, παραχώρησε αυτή την έκταση αντί του ιδίου ποσού, που είχε δώσει στην TVX, στην Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, στην οποία μεγαλομέτοχοι είναι ο κύριος Μπόμπολας, ο κύριος Κούτρας κλπ. Εγώ βλέπετε, δεν μπορώ να αποφύγω να λέω ονόματα. Όπως κάνει η Παπαρήγα που λέει αόριστα «φταίει το Κεφάλαιο»! Το Κεφάλαιο μπορεί να είναι από τον Μπόμπολα, τον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση, μέχρι τον μικρομεσαίο που έχει ένα μαγαζί. Και αυτόν «κεφάλαιο» τον θεωρούν! Δεν μπορεί να λες «το κεφάλαιο» χωρίς να λες ονόματα και διευθύνσεις. Βέβαια εγώ έχω πολιτικό κόστος γι' αυτό. Όπως βλέπετε, δεν λένε «τι καλός που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ»!

Από το 2003 λοιπόν, έχουν μία έκταση 300,000 στρεμμάτων με μόλις 11 εκ. ευρώ! Η οποία έκταση, σύμφωνα με τις μελέτες του ΙΓΜΕ (τυχαίο που το κατήργησαν;;) έχει ορυκτό πλούτο αξίας 20 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΕΥΡΩ! Πέρασαν τα χρόνια, όταν έγινε αυτή η αγοραπωλησία ο χρυσός είχε περίπου 280 Ευρώ η Ουγγιά και σήμερα έχει φτάσει στα 1700!! Τώρα λοιπόν που η επένδυση είναι κυριολεκτικά «χρυσορυχείο», αποφασίζουν να προχωρήσουν στην επένδυση. Και επειδή αυτοί δεν έχουν μάθει να βάζουν το χέρι στην τσέπη, έτσι λειτουργούν οι νταβατζήδες, φέρνουν λεφτά από το Κατάρ! Και έρχεται ο Παπανδρέου να κάνει τον μεσάζοντα! Για μία επένδυση με μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που δεν θα φέρει ούτε ένα Ευρώ στην χώρα μας, παρά μόνο μετά από πολλά χρόνια μέσω της φορολογίας των κερδών. Και όλοι ξέρουμε πως φορολογούνται τα κέρδη στην Ελλάδα.

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό! Το 2003, οι κάτοικοι προσέφυγαν στην Ευρωπαϊκή δικαιοσύνη θεωρώντας ότι η αγοραπωλησία είναι επιζήμια για το Ελληνικό δημόσιο... και δικαιώθηκαν! Γιατί πράγματι, δεν μπορεί μία τόσο μεγάλη περιουσία να αποτιμάται μόνο...11 εκ. Ευρώ! Και πράγματι, η Ευρωπαϊκή επιτροπή δικαίωσε τους κατοίκους και επιδίκασε το ποσό των 15.5 εκ. Ευρώ (+ τόκους) εις βάρος της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», υπέρ του δημοσίου! Και τι νομίζετε ότι κάνει τότε το Ελληνικό κράτος που κόβει τα φάρμακα και τις συντάξεις των 300 Ευρώ; Κάνει προσφυγή στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, για να μην εισπράξει από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός! Για να ακυρώσει το πρόστιμο!!! Δεν μιλάμε πλέον για πολιτικούς αλλά για υπαλλήλους συμφερόντων!

Και το κερασάκι; Βάσει των 75εκ. ευρώ που έδωσε το Κατάρ για το ποσοστό της European Goldfields, σημαίνει ότι η τρέχουσα αξία της εταιρείας είναι 2 δισ. ευρώ! Τι σημαίνει αυτό; Ότι έδωσαν μόλις 11 εκ. ευρώ για να αποκτήσουν κάτι που σήμερα αποτιμάται 2 δισ. ευρώ και εκμεταλλεύεται έναν πλούτο της τάξεως των 20 ΔΙΣ ΕΥΡΩ!!!

Όταν λοιπόν κατήγγειλα την υπόθεση στην βουλή, άρχισαν τα ειρωνικά σχόλια στις εφημερίδες τύπου «πολύ ανήσυχος τον τελευταίο καιρό ο Τσίπρας, πετάγονται οι φλέβες στο λαιμό του κλπ». Εάν αυτά δεν είναι σκάνδαλα, τότε ποια είναι; Είναι ο ορισμός του σκανδάλου και πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι να λογοδοτήσουν.

Και επαναλαμβάνω ότι εγώ δεν είμαι αντίθετος στις επενδύσεις. Και βέβαια πρέπει να γίνουν επενδύσεις, πάντα με σεβασμό στο περιβάλλον. Αλλά να γίνουν επενδύσεις προς όφελος της χώρας και όχι των συγκεκριμένων συμφερόντων που την λυμαίνονται! Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε. Ή αυτοί, ή εμείς. Ή θα φύγουν αυτοί από την χώρα ή τα παιδιά μας θα πάνε μετανάστες. Και θέλει σύγκρουση μετωπική.

Και ο Κώστας ο Καραμανλής είχε αποφασίσει να έρθει σε ρήξη, προσπάθησε με το βασικό μέτοχο αλλά στο τέλος τους ανέχτηκε. Εδώ δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής. Ή αυτοί, ή η χώρα»

Ονείρων χρώματα

2012-01-13T16:06:00.000+02:00

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/01/2012

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΡΜΟΥΛΗ

Λουκία Ρικάκη «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας», εκδ: Απόπειρα, σελ: 206, τιμή: 13.80 ευρώ

«Όποιος μπορεί να φυτέψει ένα δέντρο, ακόμη και αν αισθάνεται ότι έρχεται το τέλος του κόσμου, ας το κάνει...». Στην Κιβωτό των λέξεων που γεννούν εικόνες και ερωτοτροπούν με τα μύχια της ψυχής, η Λουκία Ρικάκη υπήρξε πλοηγός. Παραμυθίες διονυσιακές, σμιλεμένες στον τροχό της απωλείας και της προσμονής αποτελούν το υλικό του ύστατου τόμου των διηγημάτων της. Μετά τον χαλκέντερο ποιητή Αργύρη Χιόνη, η φυγή της Λουκίας Ρικάκη προσθέτει ένα αγκάθι δυσαναπλήρωτης απουσίας στους χειμάρρους της σκέψης και όχι της έτοιμης τροφής, που επιβάλλεται όλο και πιο έντονα. Τα παιδιά και όσοι αισθάνονται παιδιά, αθώοι ακόμη από τις βουλές των διαβρωτικών επιμελητηρίων της διανόησης, υπήρξαν ο ζωτικός χώρος της σκηνοθέτιδας και συγγραφέως. Ο τίτλος των διηγημάτων της, ειρωνικός φαντάζει σήμερα και ταυτόχρονα απόλυτα συμβατός με την προσωπικότητα της.
Τα συστατικά της αγάπης και της ελπίδας, μας λείπουν αυτές τις σκοτεινές εποχές και οφείλουμε πάση θυσία να τα διαμορφώσουμε ξανά. Να συστήσουμε στους νεότερους και κυρίως στους εαυτούς μας, την πηγή της ζωής, τα όνειρα. Η Ρικάκη πιάνει τα χρωματιστά μολύβια της και αφηγείται ψιθυριστές ιστορίες. Ένα μπουκέτο αρωμάτων και θαυμάτων, που ξετυλίγονται μοναχά στο καντράν της διαίσθησης. Μπορεί ο καθένας να ξεκινήσει το διάβασμα από όπου θέλει. Να φτιάξει τη δική του σειρά, τη δική του ακροστοιχίδα, το δικό του αλφάβητο. Ο μελωδικός της λόγος, θαρρείς βγαλμένος από περιπλανώμενους λυράρηδες, εισχωρεί στις κόγχες των αδήλωτων επιθυμιών. Χαράσσεται από το ανθεκτικό νήμα της αγάπης και δεν έχει φόβο να διαλυθεί στην άμμο, όπως τα εφήμερα παλάτια. Η Ρικάκη στο υστερόγραφο της τούτο, στρέφει το βλέμμα προς τον ουρανό. Ένα βλέμμα κρυστάλλινο που ακουμπά στο ακρόπρωρο, εκεί που ο ορίζοντας διαστέλλεται σε ελαιογραφία μαγική και άπειρη. Παράλληλα, η συγγραφέας δεν χάνεται μέσα σε κοινότυπες αναλαμπές εύπεπτης φαντασίας. Οι ιστορίες της αν και άχρονες, βαστούν τους χυμούς τους από το παρόν. Γεννούν, μια ερωτική απεικόνιση του σημερινού κόσμου. Σε μια καθημερινότητα εξόχως κυνική, η «φωβική» πένα της Ρικάκη ανανεώνει το πάθος για την ομορφιά του απίθανου. Μια πολυφωνική μετατόπιση, από την επιφάνεια του απτού, στις χαράδρες του άυλου. Ένα βιβλίο προσευχητάρι για ένα καλύτερο αύριο. Κάτω από το δέρμα, οι πληγές από τις σκλήθρες της θνητότητας, μετατρέπονται σε αυλαία θεάτρου σκιών. Εκεί που το φως παλεύει με τους δαίμονες. Η τρυφεράδα με το έρεβος. Η Λουκία Ρικάκη στο τελευταίο συγγραφικό της έργο, μας υπενθυμίζει το πόσο σημαντικό είναι να ανοίγεσαι στη θαλερότητα μιας μεγάλης αγκαλιάς. Να τσαλαβουτάς ξυπόλητος στον νερόλακκο των ονείρων και να απολαμβάνεις απαγορευμένους καρπούς στις κορφές των δέντρων. Λουκία, μας λείπεις ήδη.

nemeagr

ΜΠΡΕΧΤ: ''Στους Μεταγενέστερους''

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ ΣΑΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΒΑΤΕΡΛΩ, Η ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ, ΟΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΕΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

Anonymous: Address to Greeks During Feb. 12 Riots

Τσίπρας: «Καλούμε τον ελληνικό λαό να αποτρέψει την κατάλυση της δημοκρατίας»

Σε ανένδοτο για ανατροπή του Μνημονίου και διεξαγωγή εκλογών κάλεσε ο Αλ. Τσίπρας

Ανοιχτή επιστολή προς τους βουλευτές από το Κίνημα Ανεξάρτητω​ν Πολιτών - Σπίθα

Anonymous - δευτερο μηνυμα - Αναφερεται σε εμας!

Η Ιστορία μας χτυπάει την πόρτα... Ακούει κανείς;;;

Νέο μήνυμα των Anonymous: "Έλληνες πολεμάμε στο πλευρό σας"

stopACTA: Ο Έλληνας σηκώνει τη φωνή του. Να είσαι εκεί: 11/2/12

Διαβάστε Επίσης:

«Η δικαιοσύνη έρχεται» έγραψαν οι Anonymous στην ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης

MELINA MERCOURI ILLYA DARLING April 30, 1967

Αλέξης Τσίπρας: Ας κάνουμε τον εφιάλτη του Καρατζαφέρη πραγματικότητα

Μια αιωνιότητα σε μια ώρα

Άξιοι της μοίρας μας

Έχασε τη μάχη με τη ζωή ο Θόδωρος Αγγελόπουλος

Ο σκηνοθέτης παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα στα γυρίσματα ταινίας

Ανέκδοτος Ελύτης από την Στοκχόλμη του 1979

Απίστευτη επιστολή παραίτησης δασκάλας στην έκπτωτη κυβέρνηση

Aπό τη «γενιά των 700 ευρώ» στη «γενιά των 200 ευρώ», του μηδέν και του τίποτα!

Υπεύθυνη δήλωση ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ του 86χρονου κινηματογραφιστή Νίκου Μπιλιλή .

Μ. Θεοδωράκης. Το σύστημα εξουσίας σάπισε και δηλητηριάζει το Έθνος…

Συνέντευξη- καταπέλτης Τσίπρα... με ονοματεπώνυμα

Ονείρων χρώματα

Ανοιχτή επιστολή προς τους βουλευτές από το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών - Σπίθα