NEREYE GİTMEK İSTERSİNİZ? BEN HER YERDEYİM...

KADI NİMET BALIKÇISI - KADIKÖY - İSTANBUL

2014-04-07T20:04:00.000+03:00

Bir Kadıköy bir de Beşiktaş’ta kaldı böyle canlı, renkli çarşılar. İki tarafın da güzellikleri ayrı, keyifleri farklı. Meyhane turumuza devam ediyoruz. Bu kez Kadı Nimet’teyiz. Çarşı’da tercihimi genelde Benusen’den yana kullanıyorum. Bu kez kalabalık bir arkadaş grubunun davetlisi olarak buradayız.

Kadı Nimet balıklarıyla iddialı. Hatta öyle ki mekanın önünde balık tezgahı da var. Önünden dakikada geçen 100 kişiden 30'u dönüp bakıyor balıklara.

Mekan diğerlerinin aksine biraz daha turistik. Masalar sürekli değişim halinde. Uzun sohbetlerin merkezi meyhaneden öte daha restaurant havasında. Yabancı turistler de görmek mümkün. Mekanımızı meyhaneden ayıran bir başka farkı da yeşil tenteleri. Üzerlerinde Copenhagen yazıyor yani sponsor Carlsberg.

Duvarlarda resimler dikkat çekiyor. En güzeli yine Atatürk tabii ki.

Mezeler, balıklar ortalamanın üzerinde. Tereyağında karides harika. Ahtapot da oldukça lezzetli. Fiyatlar rakı limitinize göre değişiyor. İyi içenlerin aralığı 80-100.

Kadıköy’e yolunuz düşerse ve böyle bir mekan arıyorsanız Kadı Nimet’i tercih edebilirsiniz. Bu kadar mekanın adı Nimet Köseoğlu’ndan geliyor.

Bu arada mekanın en büyük güzelliklerinden biri Rodi. Tabii artık yok ama tarihteki yerini almış. Bu mekanın sahibi Nimet Köseoğlu Aydın İncirliova’dan İstanbul’ a bir kazla gelmiş ve o kaz Kadıköy’ün simgesi haline gelmiş. Hatta heykeli bile dikilmiş.

SULTAN KONAK - ÇEŞME - İZMİR

2014-03-07T11:29:00.002+02:00

Daha önce bir butik otelde kalmayan bu kelimelerin heyecanını anlamayabilir. Butik otel tercihi, yüzlerce kişinin konakladığı büyük otellere nazaran bir sosyalliktir aslında. Bir tarafta sadece resepsiyonla anahtar alıp verirsiniz, diğer tarafta ise oteldeki her misafirin mutluluğuna, üzüntüsüne ortak olabilirsiniz. Bazen sabah kahvaltısında aynı masaya denk geldiğiniz bebek bekleyen genç annenin, masaya gelen pişiyi yiyemeyecek olmasının güzel üzüntüsüne tanıklık edersiniz. Yağmurlu bir kış akşamında, gürül gürül yanan şöminenin başında birbirini daha önce hiç görmeyen insanların bir evin salonundaki samimi muhabbetidir sözlük karşılığı butik otelin

Sema Güredin Şentay, Swissair ve Türk Hava Yolları’nda önemli görevlerde bulunmuş. Çok iyi Almanca ve İngilizce biliyor. Asıl mesleği dil bilimcisi. Çok da güzel ve tane tane konuşuyor. 2008 yılında usta gazeteci eşi Bilgin Bey’in vefatının ardından İstanbul’dan Alaçatı’ya taşındı ve bu güzel butik oteli hayata geçirdi. Oğlu Irmak ile beraber yeni misafirlerini ağırlamak için bekliyorlar.

Sultan Konak, Alaçatı’nın en güzel butik otellerinden biri. Küçük, samimi, zevkle döşenmiş. Her birine ayrı isim verilmiş, yedi odası var. Standart odalar biraz küçük gelebilir. Çoğu Alaçatı otelinin aksine kışın da hizmet veriyorlar.

Butik otellerin en iddialı oldukları noktalardan biri de kahvaltılarıdır. Buraya geldiğinizde mutlaka otlu omletten isteyin, son derece leziz. Pişiler de çok kıvamında. Zaten Sema Hanım kendi yaptığı ve her gün geliştirdiği tereyağlı ekmeği sıcak sıcak getirecektir. Kahvaltıda biraz daha peynire ağırlık verebilirler. Butik otel sahibelerinin en büyük zevklerinden biri de reçellerdir. Alışılmışın dışında reçeller yapmayı çok severler. Bu masada da karpuz reçeline dikkat çekmek isterim. Kendisi oldukça başarılı. Zeytinyağı da eşinin Ayvalık’taki zeytin ağaçlarından.

Alaçatı’ya gelirseniz sizi güzel, sıcak ve neşeli bir yüzün karşılaşacağını Sultan Konak’ta garanti edebilirim. Mutlaka mutlu ayrılacaksınız. Onlar da arkanızdan da tekrar gelesiniz diye su dökecekler. Gerçekten de dökecekler.

Saygılar

EGE PALAS - İZMİR

2014-02-03T12:13:00.004+02:00

Ege Palas İzmir’in en eski otellerinden biri.

Diğer otel tercihleri için HRS'i ziyaret edebilirsiniz.

Konumu güzel. İzmir’i bilenler, İzmirliler için algısı oldukça iyi. Saygıları büyük. Ama otel artık eskisi gibi değil. Büyük otel zincirlerinin parasına ve hızına yetişememiş. Ege Palas’ın artık yenilenmesi gerekiyor. Standart odada kaldık. İki kişi olacağı bir hafta öncesinden belliydi. Fakat çantalarımızı odaya taşıyan görevli iki yatagı orada birleştiriverdi. Tamam tek yatak haline geldi ama ortası boş kaldı. Huzur vermedi. Sabah bel ağrısıyla uyandık. Otel deniz görüyor ama standart odalar şehir manzaralı. Yani o İzmir’in kötü şehir planlaması ve çarpık yapılaşması gözünüz

ün önünde. Enerjinizi alıyor.

İki yıldızlı oteller hatta pansiyonlar bile LCD ekrana geçerken standart odalarında tüplü televizyonlar mevcut. Bu odanın günlük ücreti de 250 TL’ye yakın. Maalesef değmiyor. Bu arada kahvaltı salonu da oldukça küçük. Özellikle hafta sonları insanlar ayakta sırada bekliyor. Bir otel için olmaması gereken bir durum. Otel çalışanları da gördüğüm kadarıyla pek ilgisizdi, bezmişlerdi. İşlerinden pek memnun da görünmüyorlardı. Ege Palas ne olursa olsun İzmir’in hala güzel, hatırı sayılı otellerinden. Bu yazılanlar standart odaya göre yazıldı ama belki uçurum fazla, diğer odalar vasatın üzerindedir. Ben, diğer seyahatim için en iyisi başka bir otele bakayım.

Saygılar

PEPE ROSSO - İZMİR

2013-11-03T20:03:00.001+02:00

İzmir, lakabını fazla fazla hak edercesine güzel. En güzeli insanları. En güzeli kibarlığı, en güzeli sakinliği.

İzmir diğer Anadolu şehirleriyle farkı açıyor ama İstanbul’un yanına bile yaklaşamıyor birçok konuda. Örneğin restaurantlar.

Şu ana kadarki İzmir ziyaretlerimde ‘İşte bu en iyisi’ dediğim hiçbir tat veya hizmetle karşılaşmadım. Son olarak İzmir’in en güzel yerinde bulunan Pepe Rosso aslı restaurantın halleri içimi acıttı, üzüldüm.

Mekanımız Alsancak’ta. Hem de 10 yıldan beri, sitesinde yazıyor. Masasından sandalyesine mönüsünden tabağına kadar baktığınızda bu ve bunun gibi yerlerin birçoğu The House Cafe tadına varmak istiyor. Hayallerinde, bakış açılarında burası var ama olmuyor.

Bir cumartesi akşamı. Dışarıdaki masalar dolu. Mekanın özelliği değil. Sırasındaki tüm restaurantlar dolu. Fakat garson sayısı oldukça yetersiz. Salatamız ve pizza spesiyalimiz geldi. Salata tamam, çok bir hüner gerekmiyor ama pizzanın hali içler acısıydı. Hayatımda yediğim en kötü pizzalardan biriydi. Ve maalesef burası kendini bir İtalyan restaurantı olarak tanıtıyor. Pizza iyice hamur, üzerine atılan sosis ve salamlar direkt dolaptan alıp koyulmuş gibiydi. Yarısını yedim yemedim. Tamam, ustamız gününde olmayabilir veya hünerleri başka İtalyan lezzetleri :) üzerine olabilir. Ama saat 19:00'da önümüze gelmiş tabakların 21:30'da masadan kaldırılmasına bir bahane bulamadım.

Bulmak istedim aslında. Şeflerine sordum. ‘Bugün bir sıkıntı mı var? Bugüne özel bir durum mu bu servisteki problem?’ dedim. ‘Hayır, aksine bugün boş’ cevabını aldım. Sustum. Bunu söylemeden önce kahve siparişi vermek için kaldırdığım elim, havadaki 10 dakikaya dayanamamış, vücudumdan bağımsızlığını istemeye başlamıştı.

Önümde iki saat duran ve kimsenin gelip bakmadığı tozlanan tabakları şef aldı götürdü önümden. Kahve siparişini de ona verdim. Arkadaşlarını uyardı. 15 dakika gelmedi. Hep dakikaları uzattık, ’5 dakika sonra kalkalım, bir beş dakika daha hadi’ dedik. Sonunda masaya baktı, aslında mahcup oldu. Biz de kahvelerimizin ardından sessiz sedasız kalkıp gittik.

‘Güzel İzmir’ hizmet konusunda özellikle restaurantlarda daha dikkatli daha özenli olmalı. Pepe Rosso bu alanda tek değil. Onun gibi birçok yer var. Hatta sırasında ‘İzmir’in en iyi balık pişiricisi’ dedikleri bir yere gitmiştim de ‘Ey, güzel İstanbul’ demiştim. Kalabalıksın, bana ihtiyacın yok ama yine de hizmette paranın hakkının veriyorsun.

Saygılar

TÜRKBÜKÜ NOTLARI - BODRUM - MUĞLA

2013-10-09T15:03:00.000+03:00

Lafı uzatmadan çok net bilgiler paylaşacağım bu kez. Türkbükü’nde gezilmesi gereken yerler yok. Gidilmesi gereken restaurantlar, barlar ve oteller var.

Türkbükü bir koy. Hafta içi sessiz hafta sonu hareketli.

OTEL: Türkbükü Butik Otel diye google’da arattım. Net üzerinden araştırdım ve seçtim. Meltem Butik Otel.

Hayal kırıklığına uğradım. Bunda Çeşme Alaçatı’daki cadde 75 Butik Otel’den buraya gelmem büyük etkendi. Tam bir hayal kırıklığıydı. Türkbükü’nün tüm havasını benden aldı. Burası sahilde. Yeri şahane. Ama restaurantın içinden giriyorsunuz. Girerken masalarda oturan garsonlar, aşcılar var, size bakıyorlar. Olmuyor. Köfte ve kızartma kokularının ardından tek katlı otelinizin en arka odalarından birine gidiyorsunuz. Otelin arkası önü sağı solu yok. Her yeri kötü manzaralara bakıyor. Perdeyi açamıyorsunuz. İnsanlar gelip geçiyor, bakıyorlar. Odalar yenilenmiş ama yine de kötü boğucu. Sadece gelip yatmalık ve üstü değiştirmelik. Hiçbir keyifli yanı yok. Odayı ve oteli gördükten sonra 7 gün olan Türkbükü planımızı iki güne indirdik ve Çeşme’ye geri döndük.

Bir kahvaltısına şahit olduk. Akşam yemeğinden tamamen vazgeçtik. Türkbükü demeyeceğiniz bir kahvaltı. Paranıza ihanet edecek bir kahvaltı. Oldukça kötü. Hele bir omlet geldi ki sadece bir çatal aldık. Görüntüsü bende saklı. İsteyenlere gönderebilirim. Yani, burası olmaz. Burada kalacaksanız Türkbükü’nün bir anlamı yok sizin için.

Her şeye karşın, çalışanların samimiyetinden zerre kadar şüphem yok. Ellerinden geleni yapıyorlar. Güleryüzlüler. Ama olmuyor, kapasite, vizyon başka planlara yer vermiyor. Ve parası da oldukça tuzlu. Tavsiye etmiyorum.

YEMEK: Türkbükü’nde iki gün kaldık. İki akşam da aynı yerde rakı balık yaptık. İki aya yakın süren tatilimizin en güzel mezelerini balıklarını Atılay Balık’ta yedik. Sahilde. Harika bir manzara. Garsonlar becerikli, bilgili. Başlarında büyükleri var, insanı alım güçleri yüksek, bilgili, saygılılar. Her şeyiyle dört dörtlük. Türkbükü’ne göre fiyatlar normal, başa yerlere göre pahalı. İki kişi 35'lik rakı, mezeler, balıksız 200 TL’ye yakın.

Daha sonra İstanbul’da döndüğümüzde magazin basınından öğrendik ki zaten burası ünlülerin Türkbükü’ndeki uğrak mekanıymış. Başka bir yere gitmenize gerek yok.

İki akşam buraya ikş öğlen ise Bodrum Mantı’ya gittik. O da harikaydı. Çıtır ve normal mantıyı karışık istemenizi öneririm. Yemeğinizin ardından ikram olarak kağıt helva arası dondurmanız gelecektir. Bodrum Mantı da gerçekten çok kaliteli.

EĞLENCE: Burası eğlence açısından daha alternatifli. Sahil şeridi boyunca yürüyüp mekanın kalabalığına, müziğin türüne göre bir yeri seçebilirsiniz. Sess popüler, yaş ortalaması düşük, Türkçe müzik. Ship ahoy yaş ortalaması yüksek daha pahalı, daha sosyetik. Maça Kızı da yine aynı şekilde. Ship ahoy iyidir.

Türkbükü bu kadar herkese iyi eğlenceler

ADA PALAS BUTİK OTEL - BÜYÜKADA - İSTANBUL

2013-09-30T11:55:00.002+03:00

Büyükada büyük bir evrim geçiriyor. Bir Büyükadalı sakin olsam, bu durumdan nefret ederdim. Sessizlik için adaya gelen veya burada yaşayan insanların evlerinin önünden artık her saatte yüzlerce insan geçiyor ve bunların yüzde 70'i artık Arap.

Büyükadalıların işi artık zor. Belli ki kaçıyorlar. Bir zamanlar hangi evde kimin oturduğunu bilen sıradan bir esnaf, manav, kasap artık bu küçüçük yerde yeni açılan otellerin hızına bile yetişemiyor.

Büyükada değişiyor. Esnaf kazanıyor, farklı tipte, kimlikte insanlar geliyor. Büyükada kültür şoku yaşayarak değişiyor. Maalesef her yer kebap ve at boku kokuyor. Ürünler kalitesiz, yemekler lezzetsiz, özentisiz. Neden? Çünkü artık burası bir turizm cenneti. Sen gelmesen de olur, nasıl olsa başka biri gelecek, eli mahkum.

Böyle bir Büyükada’da yeni açılan bir butik otel var. Gerçekten insana, kokuya, gereksiz kalabalığa bir ara veriyor. Ada Palas Butik Otel. Bu yaz başlayan ve adımı ‘Butik Ahmet’e’ çıkartan maceramızın bu yazki son durağı.

Yeni açılmış. Odalar sunta kokuyor. Eski bir konak. Yüzde yüz yenilenmiş. Hem de büyük bir zevkle. Odalar oldukça başarılı. En ince ayrıntıya kadar düşünülmüş. Yataklar, perdeler, abajurlar, her şey sizi bir saraya götürüyor adeta. Çeşme kadar olmasa da bir butik otel havası sunuyor.

Otel kadar oda kadar bahçesi de çok güzel, şirin. Kahvaltıları da hem göze hem de damağa hitap ediyor. Buranın bir geceliği 200-250 arası değişiyor. Bu parayı da gerçekten sonuna kadar hakediyor.

Butik Otel’i farklı kılanlardan biri sahipleriyle misafirlerin içli dışlı olmasıdır. Ne olursa olsun sahipleri de orada bulunmalı ve gelen insanların hatrını sormalı, onları dinlemeli, sıcaklık kurmalı. Emin olun böyle olunca o misafirler sadece konaklama değil sizin için de gelecektir.

Sözün kısası, Ada Palas Butik Otel Büyükada sınırları içerisinde her isteğinizi fazlasıyla karşılayabilecek bir yer. Her şey muazzam.

Her yerde bir hata bulurum, her yeri, her yiyeceği beğenmem. Emin olun burası çok güzel.

Bu arada Büyükada’da gidilecek yerler diye arattığınızda Habertürk’ten Balçiçek Pamir’in yazısı çıkabilir. Çok net yazmış. Ama tercihlerinin hepsi berbat. Bence dikkate almayın…

Saygılar

CADDE 75 BUTİK OTEL - ÇEŞME - İZMİR

2013-09-09T17:43:00.003+03:00

Yediğim içtiğim benim olsun, gezdiğim yeri değil kaldığım yeri anlatayım bu kez sizlere.

Çeşme Alaçatı’da öyle bir yerde kaldım ki iki günün sonrasında bir haftalığına gittiğim Bodrum Türkbükü’nden erken dönme kararı aldım. Alaçatı’da öyle bir yerde kaldım ki Türkbükü’nde her şeyi sorgular oldum. Öyle bir yerde kaldım ki Alaçatı’da, Türkbükü’ndeki otelde hep o yüzleri arar oldum. Bulamadım, geri geldim.

Bahsettiğim otel Cadde 75. Eğer yine Cadde 75 gibi güzel otellerde kalmak isterseniz HRS'ten rezervasyon yaptırabilirsiniz.

Bir butik otel konsepti. ‘Butik Otel’in adına, ruhuna, felsefesine, literatürüne yakışır bir otel. Alaçatı’da. Hayatın yoğun şekilde aktığı merkeze yürüyerek sadece 5 dakika.

Okşan Hanım ve Lemi Bey bu cennetin mimarları. İzmirliler. 2002 yılında açmışlar bu oteli. İşlerinde oldukça profesyonel, ruhlarında da oldukça amatörler. Geçen yıllar heyecanlarından hiçbir şey kaybettirmemiş.

Her sezon başı hem yeni yüzlerle tanışacak olmanın hem de uzun yıllardan beri kendilerini bu otelde ziyaret eden ve artık bir ‘dost’ dedikleri eski misafirleri tekrar ağırlayacak olmanın heyecanını yaşıyorlar.

İzmir’in en güzel çiftlerinden biri olan Resimcioğlular, soyadlarını da farklı bir şekilde yaşatıyorlar. Yazın çalışıp kışın ise kültür turuna çıkan Okşan Hanım ve Lemi Bey, fotoğrafçılığa da oldukça düşkünler.
Güzel otelimizin masalarının bulunduğu yerin hemen arkasında Lemi Bey’in dünyanın birçok köşesinden çektiği harika resimleri görmek mümkün. yakında bu fotoğraflarla odalarda da karşılaşabiliriz, düşünme aşamasındalar.

Kaldığımız bir hafta boyunca havuz başında geçirdiğimiz süre zarfında otele ilk defa giriş yapanların yüzlerinde oluşan o tebessüm, huzurun, mutluluğun bir simgesi. Tarif edilemez bir görüntü.
Huzurun somut anlamı olarak değerlendirebileceğimiz bu otelde eşlerin, sevgililerin tartışma kavga etmeleri bile neredeyse imkansız. Farklı bir enerji, farklı bir sinerji.

Biz de biraz somut verilere dönelim.

Otelin çalışanları da en az sahipleri kadar huzur dolu, melek yüzlü. Hepsi özenle seçilmiş, kalifiyeli, kibar, titiz, çalışkan ve düzenli insanlar. Otelde her şey her an yerli yerinde. Bir sandalyenin duruşu, bir gazetenin katlanışı, bir şezlongun yeri bile santim santim aynı. Herkes bu konuda oldukça duyarlı.

Otel tertemiz. Odaların büyüklüğü oldukça yeterli. Banyolar insanın içini açan türden. Herkesin tercih ettiği yüksek tavanları var. Odalarda taş duvarlar da farklı bir hava katıyor.

Kahvaltı inanılmaz. Pişiler, omletler, menemenler, peynirler, domatesler şahane. Lemi Bey tarafından yapılan sunum harikulade, Okşan Hanım’ın yemekleri, hamburgeri, kekleri, kurabiyeleri dillere destan.

Fiyatlar dönem dönem değişiyor. Evet, bir beş yıldızlı otel fiyatında olabilirler ama insanlara verdikleri mutluluk paha biçilemez.

Bu otel, hayatımın da bir dönüm noktası. İlginç bir tesadüf eseri tanıştığım şansım, sevgilimle ilk baş başa kalıp birbirimizi tanıdığımız, bizi daha önce buluşturmayan zamana, geçen yıllara kinayeli gülümseyişimiz, cennetin bu köşesinde gerçekleşti.

Özellikle bu sebepten ötürü hayatımın mihenk taşlarından biri yerine koyduğum bu otel, Alaçatı’daki Cadde 75 bizim gibi yeni misafirlerini bekliyor.

Bir kez burada kalınca, gittiğiniz bir sonraki otelde yine burayı, bir sonrakinde yine burayı, hep burayı konuşacaksınız, kıyaslama yapacaksınız. İkinci kez yine geleceksiniz.

Herkese iyi tatiller
Saygılar efendim

BY ŞÜKRÜ - BÜYÜKADA - İSTANBUL

2013-09-09T17:42:00.001+03:00

Balçiçek Pamir’den okumuştum. Bir Büyükada yazısıydı. Rakı balık için sahildeki By Şükrü’yü önermişti. Ona uydum. Yanıldım. Şu an bu satırları mekandan yazıyorum. Tamam manzara güzel tamam turistler hariç Büyükada güzel ama önümüzdeki beş çeşit meze tam bir hayal kırıklığı. Peynir günlerce dolapta beklemiş gibi. Asla bir rakı peyniri değıl. Deniz börülcesi haşlanmaktan yok olmuş. Sarımsağın adı yok. Mezeleri bari ara sıcaklarla kurtaralım dedik. Kalamar söyledik olmadı. Hadi bir şans daha dedik. Bu kez tere
yağında karides tercih ettik ve bittik. 35'lik rakının son birer dublesini ekmekle yedik. Hemen Büyükada’yı terk ederiz o saatte zor olur diye kahveyi sipariş edecek güç bile bulamadık kendimizde. Balık yok. Hesap da 180 TL geldi iki kişi. Nasıl ?

Şu ana kadar bu blogda yer alan en kısa yazıdır. Notu alana…

KARGA - KADIKÖY - İSTANBUL

2013-05-08T12:40:00.002+03:00

Burası Kadıköy’ün simgelerinden biri. Yolu Kadıköy’den geçen her gencin uğrak noktalarının başında geliyor Karga. Uzun yıllardan beri Kadıköy Barlar Sokağı’nda hizmet veriyor.

Dillere destan, anlatılması zor bir binada… Karaköy’deki, Şişhane’deki eski evleri anımsatıyor. Üç katlı. Özellikle şöminesiyle ünlü. Soğuk kış aylarında birbirini tanımayan insanların bile odunların etrafında kaynaştıkları, ahbap, sevgili oldukları yer.

Uzun yıllar sonra bir ay içerisinde üstüste ikinci ziyaret gerçekleşti buraya. Her ziyaret yer bulma telaşıyla başladı, tenhalaştığı zaman vedalar yaşandı.

Klasik Kadıköy barları gibi Karga da özellikle rock şarkılarıyla meşhur. Her gün başka bir DJ sahne alıyor mekanda. Hiç kimseyi sıkmadan saatlerce hem muhabbet etmenizi sağlıyor hem de ritm tutmanızı. Müzik anlayışı yıllardan bu şekilde, hiç bir zaman farklılık göstermedi.

Karga, özellikle üniversite öğrencilerinin rağbet gösterdiği bir yer. yaş ortalaması 22-23. Fakat buna karşın içeride 40'ına merdiven dayamış kargaseverleri de içeride görmek mümkün. Biralar 9 TL.

Hiçbir zaman popülerliği kaybetmeyen Kadıköy Barlar Sokağı’nın en meşhur mekanı olan Karga, sizleri bekliyor. Eğer hiç ziyaret etmediyseniz şimdiden mekanın büyüleyici ve farklı ortamına yönelik heyecan duymaya başlasanız iyi olur.

Saygılar

YEŞİLKÖYLÜ MEYHANE - MARMARİS - MUĞLA

2013-05-08T12:38:00.000+03:00

Her ne kadar yukarıda Yeşilköylü Meyhane yazsa da müdavimler ‘Erkmen’ olarak biliyor burayı.

Erkmen, mekanın sahibi. İstanbul, Yeşilköylü. İşinin ehli, iri yapılı, kel, sempatik ve bilgili bir insan. Kendine has mezeleri var.

Mekanımız Marmaris’te. Kaleye çıkarken hemen sol tarafta. İrili ufaklı sadece 4 masa var kışın hizmet veren. Genelde de dolu.

Farklı masalarda oturan insanları alıp karıştırsanız muhabbetler kaldığı yerden devam eder. Herkes birbirini tanır, hiç yoksa aşinadır.

Tabii bu kış notları. Yazın dışarıya masa atıldığı daha otantik ve rahat, cıvıl cıvıl, kalabalık bir ortam daha oluşuyormuş.

Erkmen gelir, kadehini her masayla tokuşturur sonra da servisine devam eder.

Diğer meyhanelerin aksine burada her istediğiniz mezeyi bulamıyorsunuz. 4 masanın olduğu kış döneminden hareketle, mönüde olan mezeler genelde Erkmen’in icatları ve isimleri de yok. Ama sizi tatmin edeceğinin garantisi benden.

Fiyatları da sizi üzmeyecek cinsten.

Balıklar gerçekten muhteşem. Ama sakatata girip mutlaka ciğer siparişi vermeyi de unutmayın.

Yeşilköylü Meyhane, Ege’nin kokusunu hissedeceğiniz, duvardaki fotoğraflarla İstanbul’u da hiç unutamayacağınız son derece güzel, kendine has ve rakının muhabbetine paralel bir yer.

Fazla söze gerek yok, fotoğraflar zaten her şeyi anlatmıştır.

Saygılar

BODRUM BİTEZ DONDURMA - BAĞDAT CADDESİ - İSTANBUL

2013-05-08T12:35:00.001+03:00

Ne zaman İstanbul’da göreceğiz diye beklerken hatta ‘acaba biz mi alsak?’ diye araştırıp sormaya başlamışken bu güzel haberi aldık. Tanıdık, sevdiğimiz bir arkadaşa vesile olması ise çok daha şık oldu.

Bodrum’u bilenler, Bitez Dondurması’nı bilmemezlik edemezler, öyle bir lüksleri yok. Bodrum denince akla gelen ilk 5 şey arasına sokacağımız Bitez Dondurma artık İstanbul’a geldi. Hem de çok güzel bir yere. Bağdat Caddesi’nde, Şaşkınbakkal’da. Zaten Anadolu Yakası’nda sadece bu bölge olurdu, ya da Avrupa Yakası’nın Sarıyer’e uzanan sahil şeridi. Belki de Cihangir…

Mekanı sevgili arkadaşımız Can İşbakan açtı. Kendisini daha önce bu blogdan tanıyoruz. Vonalı Celal, İstanbul’un kendi tarzı ve konseptinde en iyi yerlerden biri. Karadeniz yemekleri ise konumuz bu işin merkezlerinden. Kennedy Caddesi’ndeki ana şubenin ardından Levent’teki Sapphire’de daha da geniş kitlelere ulaşmayı hedeflemişlerdi, oldu.

Şimdi bambaşka bir alandalar.

Uzuuuun Bağdat Caddesi dondurma rekabetine açtı, açıktı. Şimdi bir Lara Fresca, Cremaria Milano’lar var yurt dışı patentli. Bir de bizim, ülkemizin dondurmaları. İstanbul’un meşhur dondurmacısı, Yaşar Usta ve Bodrum’dan gelen eşsiz lezzet Bitez Dondurma.

Özellikle hafta sonları uzuuun sıralardan sonra alınan o şahane dondurmaları bu kez de Bitez Dondurma’dan deneyelim. Özellikle Bodrum Mandalina, kanyak, bal bademi şiddetle tavsiye ediyoruz.

Yolunuz Bağdat Caddesi’ne hatta Kadıköy’e düştüğünde mutlaka Bitez Dondurması’na uğrayın ve gerçek lezzetin tadını çıkartın.

Saygılar

2012-11-26T11:14:00.001+02:00

2012-11-24T17:27:00.001+02:00

360 İSTANBUL - TAKSİM

2012-05-03T18:38:00.001+03:00

Baştan belirteyim, güzel bir akşam yemeği için 360 yerine Leb-i Derya’yı tercih ederim.
Mekanımızın fotoğraflarına şuradan bakalım ve devam edelim: http://www.facebook.com/360istanbul/photos?ref=ts

Burası neredeyse Müze Kart ile girebilecek bir yer olmuş, restaurant havasını kaybetmiş, bir curcuna var, asansör sırasında her daim onlarca kişi var. Şimdi olumlu yönlerini saymaya gerek yok. Herkes zaten methiyeler diziyor biraz da öteki yanından bakmakta fayda var. Başlayalım…

- Bir Cuma akşamı. Romantik bir akşam yemeği için 360'ı tercih ettim. Buradan daha güzel yerler yok mu? Tabii ki var. Amacımızın yüzde 70'i keşif. 3 gün önceden yapılmış bir rezervasyonla o şaşalı Mısır Apartmanı’na geldik. ‘ Asansörün önünde bekleyen tek Türkler’ olarak yürümeyi tercih ettik. Sanat galerilerini geze geze mekanımıza ulaştık. İlgisiz bir resepsiyon hanımefendisiyle geçen samimiyetsiz bir 2 dakikanın ardından masamıza yerleştirildik.

- İki kişi gidecekler için asıl sorun burada başlıyor. İki kişilik masalar tamamen duvar dibine yanaştırılmış ve gördüğü tek şey bar ve yandan dj manzarası. Masalar iç içe geçmiş. Aynı masada 4 farklı muhabbette bulunduğunuzu düşünün, o derece… 360'ı tercih etmenin en büyük nedeni manzara olarak değerlendirirken siz manzarasız masada birbirinizi duyabilmenin aslında ne kadar önemli olduğunun farkına varıyorsunuz. İçeride, saat 8'de, tam yemek zamanında öyle yüksek sesli bir müzik var ki bir o kadar da gereksiz. Akılları sıra Türk ezgileriyle harman edilmiş elektronik müzik. Bu arada hep aynı şarkılar çalıyor, müzik kulağım iyidir.
- Mekanımız tamamen yabancılarla dolu. Mekandaki garsonlarla beraber ‘Tek Türkler’ olarak yabancılık hissettiğimizi söyleyebiliriz. Yurtdışında birçok yer gezdik, çocukluğumuzu Marmaris’in engin barlarında geçirdik ama burada olmadı işte, yapamadık. Dedim ya müzeye dönmüş diye? Saat 8'de yaş ortalamasını düşürdük. Bizi yabancılaştıran en büyük nedenlerden biri de garsonun neredeyse mercimek çorbasını bile bize açıklamak gayretine düşmesi oldu. Neyse ki bir iki kritik soruyla garsonumuzu kilitledik.

- Yemekler gerçekten leziz. Olabileceğinin en iyilerinden ve şu ana kadar gördüğüm en hızlı servis. Mükemmeller bu konuda. Garsonlarda da doğal olarak ana dil İngilizce. Kibarlar, efendiler. Bahşişi hak ettiler

- Manzara. Tamam manzara güzel ama o kadar da değil arkadaşım. Bir kere burası 360 derece değil 240 derece, kimseyi kandırmasınlar Önünde bulunan kilisenin buraya hava kattığı kesin. Geniş, güzel bir balkonu var. Burada da rahat rahat takılabilirsiniz.

- Rezervasyonlar 8'den 10'a 10'dan 12'ye. 8'den itibaren dakikalar geçtikçe mekanımız bir bar havasına bürünüyor. Saat 10'a yaklaştığında garsonlar yavaştan siz istemeden hesabı masaya bırakıyor. Size barda ağırlayabileceklerini söylüyorlar ve masadan kibarca kaldırıyorlar. Eğlence anlayışı gece 1.32'de başlayan biri olarak 10'da gelen bu teklife sırt çevirerek ayrılıyoruz canım 360'dan.

- Gelelim çok merak ettiğiniz hesaba Bu iki kişilik bir doğum günü kutlaması. Bende ana yemek olarak Doğu Batı Bonfile. Biri Asyalı, biri Fransız’mış Hanımefendide ise yoğurt, parmesan ve füme kırmızı biber esansı bulunan patlıcan ravioli. Çok havalı…

Bir şişe kırmızı şarap. Prestige Kalecik Karası. Tabii masaya ilk oturduğunuzda ‘Suyunuzu nasıl istersiniz?’ sorusu da cabası. Sodalı mı normal mi? Daha önceki tecrübelerimizden ılık olsun demedik allahtan… Kırmızı şarabımızın fiyatı 155 TL. Doğu Batı Bonfile orta pişmiş 49 TL. Migros gibi… Ravioli de 29 TL. (bu da hanımefendinin bir inceliği olsa gerek. Mönünün en ucuz yemeği. Ravioli de sadece 1 lokmalık)

Tabii her şey bununla bitmiyor. Yemekler bitiyor, bir manzaraya bakıp çıkacekken masanıza başka bir mönü bırakılıyor. Tatlı ve dondurma. Hem de geleneksel Ne istersiniz diye soruyorlar? Siz de doğal olarak pişmaniyeli dondurma diye cevap veriyorsunuz…

Burada iki kişilik ortalama bir yemek 300 TL. Yemekler, servis, 240'ın manzarası nefis.

- Eglence… Taksim’in en marjinal eğlencelerinden birisi burada yapılıyor. Biz 12'den sonrasına kalmadık ama yemek arasında yapılan revü temalı 3 kadın arkadaşımızın dansını ilerleyen saatlerin habercisi olarak kabul ettik. Masaların kalkmasının ardından burada her şey değişiyor. Dansçı arkadaşlarımızla içiçe geçen dakikaların ardından kendinizden geçme olasılığı yüksek. Gecenin ilerleyen saatlerinde mekanda Türk oranı artıyor ama onlar da aralarda kayboluyor.

- Tuvalet. Pisuvarlarda buz var

- 360 bu şekilde. Garson arkadaşımıza yemek yediğimiz günün ertesi için bu yazının yazılmasına söz vermiştik ama 5 Nisan’dan itibaren epey bir zaman geçti. İyi bir garsondu. Onu alıp Marmaris’e götürebilirim. Haberi olsun

Saygılar efendim…

KARAKÖY LOKANTASI - KARAKÖY

2012-04-11T18:00:00.003+03:00

Sıra geldi İstanbul’un en iyi, en meşhur ve en kaliteli yerlerinden birine… Burası Karaköy Lokantası.

Karaköy Limanı’na hemen iki dakika mesafede olan lokantamız ağız tadına zevkine sefasına düşkün olanların yeri. Deniz manzaramız yok ama tarihi bir kokumuz var. Deniz manzaramız yok ama enfes tatlarımız, özenle hazırlanmış etlerimiz, tam kıvamında hazırlanmış balık ve mezelerimiz var.

Müdavimleriyle de ünlüdür burası. Sadece o gece Banu Güven, Erdal Şafakve diğer ünlü gazeteciler oradaydı. Eski Devlet Bakanı Bahattin Yücel de masamıza teşrif ederek bizi onurlandırdı, hoş sohbeti ve bilgisiyle muhabbetimize renk kattı.

Burası için anlatılacak çok şey yok aslında. Anlatılmaz, yaşanır. Bu derece de iddialıyım.

Bir Cuma gecesi Karaköy Lokantası’ndayız. Bir iş geliştirme, kaynaşma toplantısı diyebiliriz. Önceden rezervasyonumuz yapıldı, yoksa işimiz çok zordu. İlk adımımız rezervasyon yaptırmak.

Hani mekanlarda mezeler tabaklar halinde masanıza gelir siz de oturduğunuz yerden seçersiniz ya burada o yok. Eski ve daha keyifli usül. Dolaba gidiyorsunuz ve garsonun anlatımıyla seçip masanıza geliyorsunuz. Burası iki katlı bir yer. İki kişi de gayet keyifli gidebilirsiniz ama kalabalık arkadaş gruplarıyla daha eğlenceli olabilir.

Mekanın dizaynı şahane. Etrafınız mavi çinilerle süslenmiş. Gayet ince düşünülmüş. Gözü asla rahatsız etmiyor, hayranlık uyandırıyor.

Özellikle mezeler ve tatlılar çok başarılı. Köfte tercihimde hata benimdi. Rakının yanına balık yakışırdı. Olmadı.

Hesap konusunda maalesef bir bilgi edinemedim. İstesek de masadaki büyüklerimiz buna imkan vermedi.

Karaköy Lokantası hakkında anlatılacak bir şey yok. Her şey kusursuz. Gidin, eğlenin, beğenmezseniz hesaplar benden. Söz

PEYMANE LA CUCİNA - BEYOĞLU - İSTANBUL

2012-04-11T17:59:00.001+03:00

Kısa bir Madrid arasının ardından İstanbul meyhanelerini gezmeye başlıyoruz. Önce Peymane hemen ardından da Karaköy Lokantası gelecek.

İlk önce Peymane nerededir? Burası Galatasaray Lisesi’nin hemen yan sokağından aşayı inerken sağ tarafta kalıyor. Meşhur Limonlu Bahçe’yi biraz daha geçiyorsunuz ve karşınıza Peymane çıkıyor.

Peymane Taksim’in kalburüstü restaurantlarından. Mekanımız iki katlı. İlk katında İtalyan tarzı (pizza, makarna vs…) ikinci katında ise tam Türklere has ocakbaşı var. Aynı zamanda ilk katında güzel de bir bahçe mevcut.

Uzunlamasına bir mekan ve ikinci katının hemen girişinde maksimum 7-8 kişinin oturabileceği bir ocak başı mevcut. Oturması gayet keyifli görünüyor. Mekanımızın müşterileri ise daha önce de dediğimiz gibi iyi görünüyor.

hemen yemeklere geçelim. Özellikle et ürünlerinde gerçekten başarılar. Biz ortaya et şiş ve külbastı söyledik. Özellikle külbastı parmaklarımızın yok olmasına neden oldu, inanılmazdı. Bunların yanında mezeler ise sınıfta kaldı.

Örneğin, gelen sıcak balon ekmeklerin olmazsa olmazı tereyağdır. Tereyağ ekmeğin içinde erir ve içine koyulan peynir ona harika bir tat verir. Fakat tereyağ yoktu. Peki peynir var mıydı? O da oldukça azdı. Hatta gelen irili ufaklı meze tabaklarından en küçüğü nedense en çok talep edilen peynire aitti. Bunun yanı sıra gelen ufak salatadaki nar taneleri çok gereksiz bir tat veriyordu. Onun dışında ezme bunların yanında adeta kraldı.

Mezelerden sınıfta kalan etlerde ise master yapan Peymane’nin sigara içilen bölümü ise enfes. Arkada İtalyanlardan kalma boş, devasa bir tarihi yapı var. Hafif vuran ışıklar ve kokusuyla içtiğiniz rakı sizi alıp götürüyor. Burayı bir gökdelen olarak görmeden mutlaka Peymane’yi ziyaret etmelisiniz.

Fiyat olarak ise geniş bir doğum günü ekibiyle gittiğimiz için tam fikir edinemedik. Ama sınırsız rakı ve bu yiyeceklerle beraber kişi başı 80 TL ödedik. Mekan hem temizliği, hem yemekleri hem kibar garsonları ve servisiyle gidilmeyi hak eden bir yer.

Burası 2009 yılında Kemerburgaz’da bir İtalyan restaurantı olarak açılmış ve buraya kadar gelmiş. Keyifli, öneririm.

Saygılar

Bir sonraki durağımız Karaköy Lokantası. Daha sonra 360'a, oradan Kırçiçeği’ne ve bunun gibi yerlere gideceğiz.

10 MADDEDE MADRID SEYAHATİ

2012-03-23T16:53:00.001+02:00

3 günlük bir Madrid seyahatinden neler akılda kaldı? Madrid’e gittiğinizde görmeniz gereken yerler? Madrid’de nerelere gidilir? Otel fiyatları? Kalacak yer önerileri ve diğerleri…

Başlıyoruz…

ULAŞIM: İspanya’nın başkenti Madrid gerçek bir metro cenneti. Büyük bir metro ağına sahip. İstanbul’da 2 hat olduğunu düşünürsek burada tam 10 hat var. Her yere metroyla gidebilirsiniz, zaten her metro durağında görülmesi gereken yerler var. Bilet 1.5 Euro. Ama 10 gidişlik alın 15 Euro’ya… Metro girişlerindeki haritalar hayati önem taşıyor. Hatlar farklı renklerle ayrıştırılmış, dikkat edin.

Havaalanından otele 30 Euro’ya geldik, bilmediğimizden. Dönüşü ise 2.5 Euro’ya hallettik metroyla. Öte yandan taksiler her bagajınız için 2.5 Euro alıyor. Bilginize… Havaalanından direkt metroya binin. yer altında durum böyle yer üstünde ise trafik adeta yok. Kırmızı ışıklar dışında iki araba arka arkaya gelmiyor. Ne korna gürültüsü ne de başka bir şey var. Ulaşım muazzam…

KONAKLAMA: Ben Madrid’in Tribunal mevkiinde bulunan bir hostelde kaldım. Hosteller bildiğiniz üzere konsept gereği bir odada çoklu yataklardan oluşur ve gece biri çıkıp gelip yan yatağına yatabilir. Biz bunun yerine sadece 2 yataklı ve aynı zamanda banyo tuvaletli bir oda kiraladık. Bunun için de günlük kişi başı 30 Euro ödedik. Hostel del Pez Azul’u orta yaşlarda sempatik bir kadın işletiyor. Size apartman anahtarını oda anahtarını veriyor ve siz tahta merdivenlerden çıkıp kimseyle karşılaşmadan odanıza çekiliyorsunuz. Kaldığımız hostelin detaylarını ilerleyen yazılarda aktaracağım…

YEMEK: İspanya demek tapas demektir. Tapas nedir? Kaba bir tabirle rakının yanında gelen mezelerin İspanyol versiyonu diyebiliriz. Bunlar genelde biranın yanında tercih ediyorlar. Ufak ufak tabaklarda ortalama 4 Euro olmak kaydıyla masanıza deniz ürünleri ağırlığında tapaslar geliyor. Her yerde tapas görmek denemek mümkün. Fakat mönülerde ingilizce yer almıyor. Siz en güzeli mönüden 3-4 çeşit seçin ne olduğunu bilmediklerinizden ve tadın. Farklı tatlar olsun yoksa kalamar patates ağırlıklı tapasları bildiğiniz tatları yersiniz ki buna gerek yok.

Bildiğiniz gibi Avrupa’da Türkiye dışında bir kahvaltı anlayışı yok. Öyle peynirler domatesler ballar tereyağları… İspanyollar küçük küçük kruvasan tarzı yiyeceklerle öğünlerini geçiriyorlar. Biz ise genelde kahvaltılarımızı hostelin yakınında bulunan bir mekanda yaptık. Burada 8 Euro karşılığında sandviç söyledik ki bunlar büyük porsiyon halinde geliyor. Akdeniz sandviçinin içinde karides bile mevcut. Güzeller… Bunun yanı sıra patates ağırlıklı omletin daha yoğun halinde bulunan bir yiyecek tercih ettik. O da güzeldi. Fakat böyle bir öğün İspanyolların dikkatini çekiyor ve masanızın yanından geçen herkes size bir bakıyor.

GECE HAYATI: Doğal olarak burada da iyi bir gece hayatı vardır. Ama Guti Hernandez’in de dediği gibi İstanbul’la kıyaslanamaz bile. Ülkemizde gece hayatının en babası mevcut. Madrid’de 2-3 adet yoğun, kalabalık discolar mevcut. Bunlardan biri de yine Tribunal metro durağında bulunan Pacha. Metro çıkışta hemen arkanızda bulunuyor. Giriş 15 Euro, erkekler için ve buna iki içki dahil, kadınlara ise ücretsiz. Buraya zamanımız yetmediği ve sabahın 8'inden itibaren tüm şehri gezdiğimiz için yetemedik.

Bunun dışında İspanyolların gece hayatı tamamen sohbete dayalı. Türkiye’deki kıraathanelere benzeyen yerlere özellikle Cumartesi gecesi girmek çok zor. Yoğun bir kalabalık ve inanılmaz bir genç nüfus var. Özensiz hiçbir özelliği olmayan mekanlarda gençler devamlı ayakta takılıyor. Burada mekanın barında oturma anlayışı var. Masalar boş olmasına karşın herkes yemeğini bile barlarda yiyor. Herkesin elinde biralar şaraplar bu mekanlarda takılıyor. Madrid’in her yerinde bu tip mekanlar bulabilirsiniz. Bir saatten sonra marketler kapalı olduğu için bira bulamayabilirsiniz ama çoğu yerde Asya kökenli arkadaşlar 1 Euro’ya Mahou marka bira satıyor. Mahou Türkiye’nin Efes’i ama tadının pek iyi olduğu söylenemez. Özellikle Tribunal metrosu çıkışında da 50'ye yakın genç devamlı ayakta yerde takılıp bira içiyor. Burada hayat sokaklarda yaşanıyor. Bu tarzı seviyoruz…

SİGARA: Türk gibi sigara içmek deyiminin İspanya’da yıkılabileceği kanısındayım ki ülkede genç yaşlı herkes sigara içiyor. Fakat mekanlarda sigara içmek yasak, kapı önleri dumanlardan geçilmiyor. Bunun yanı sıra İspanyollar pek çalışmayı sevmiyorlarki dükkanlarını erken saatte kapatıp gidiyorlar. Bu yüzden sigara bulmanız zor olabilir gece saatlerinde. Bazı mekanların içinde tobacco makineleri var. ya buradan alacaksınız yada gündüzden Tobacco Shop’lardan bir iki kutu daha fazla alacaksınız. İspanyollar genelde sarma içiyor, çözümü bu şekilde bulmuşlar

GİDİLMESİ GEREKEN YERLER: Ben Madrid seyahatinden önce Ekşisözlük ve bunun gibi yerlerden bilgiler alıp gittim ve fazlasıyla işime yaradı. Şimdi bizdeki Taksim’e benzeyen bir Sol meydanı var. Her yol buraya çıkıyor. Burada etrafta kafeler var ama asla bir Taksim gibi yoğunluk veya hengame renk yok. Sol meydanının yanı sıra Gran Via caddesi de son derece renkli. Buranın sonu güzel yerlere çıkıyor. Her sokaktan girip geze geze yukarıya doğru çıkabilirsiniz tabii nereden Plaza de Espana’dan. Burası da bir metro durağı, buradan hareketle yukarıya doğru yürüyün alışveriş yapın vs…

Bunların yanı sıra Prado Müzesi, Prado Parkı, Palacios, Kibele heykeli ve bunun gibi gezilmesi gereken birçok yer var. İlerleyen yazılarda detaylı olarak anlatacağız…

SANTIAGO BERNABEU: İspanya seyahatimizin merkezini burası oluşturuyordu. Real Madrid-Malaga maçı için stada geldik yine metroyla. Stadın etrafında birçok alışveriş yapabileceğiniz seyyar satıcılar var ki bunlar da kulübün resmi ürünlerini satıyorlar. Aynı zamanda statta Real Madrid store da var. Buraya geldiğinizde uğramanız gereken yerlerden biri de Real Madrid müzesi. Statta yer alıyor ve girişi 15 Euro. Mutlaka görmelisiniz. Biz maç için bileti İstanbul’dan almıştık internet üzerinden. Online ticket express sitesinden. En kötünün bir iyisini aldık 55 Euro’ya. Onda da maratonun en üst sandalyelerini vermişler. Arkamızda bizden başka kimse yoktu. En kötüsü de kale arkası en üsttür. Yanımızdaki İspanyollar maçı dürbünle izliyorlardı o derece… Statta 3 Euro’ya bira alıp maç izlerken içebilirsiniz. Stat önündeki atkılar ortalama 10 Euro, anahtarlıklar 3 Euro.

HEDİYELİK EŞYA: Tarzımızdır, üzerimizde doğal bir baskı vardır ve yurt dışına çıkışta ilk önce aile ve yakınlara getirilecek hediyeler düşünülür. Özellikle Gran Via Caddesi’nde hediyelik eşya dükkanları mevcut ki İspanya’nın her yerinde bunlar karşınıza çıkabilir. hemen fiyatlardan bahsedelim. En güzel ufak hediyelerden biri Madrid bardaklarıdır. Hem Madrid hem Real Madrid hem de Barcelona bardakları almanız mümkün. Ortalama bir kupanın fiyatı 7 Euro. Bunun yanı sıra bira bardakları vs… de var. Magnetler ise 4 adeti 10 Euro veya daha iyileri 3 adeti 13 Euro gibi değişiyor. Güzel bir hatıra için ortalama fiyat 15 Euro’yu geçmez. Türk parasına çevirdiğinizde aklınız bulanabilir fakat buradaki 15 Euro Türkiye’deki 15 TL gibi düşünün, paramızın değersizliğini de anlayın… Boğa güreşi, bir Flamenco esintileriyle olan hediyeler daha çekici olabilir. Yoksa gidip duty freeye çekin parfümleri, viskileri…

CITY SIGHTSEEING: Madrid’de otobüsle şehir gezintilerinin merkezi hemen Prada Müzesi’nin önü. Buradan hareketle iki tur karşınıza çıkıyor. Ya saraylar, müzelerle eski Madrid’i yada plazalarıyla yeni Madrid’i ziyaret edebilirsiniz. İlki 20 Euro diğeri ise 24 Euro. Birçok dil tercihi var ama Türkçe doğal olarak yok. İngilizceyi seçin ve yaklaşık 1 saat süren şehir turuna çıkın. Trafik olmadığından dolayı oldukça keyifli ve kolay. Her duraktan istediğiniz gibi binebilirsiniz ve gün boyunca istediğiniz kez gezebilirsiniz.

KIZLAR VE ERKEKLER: Bir erkek olarak yanınızda Kurkova gibi bebek mi istersiniz yoksa Penelope, Hayek gibi simsiyah bir kadın mı? Tercihiniz sizi doğru yerlere götürecektir. Eğer tercihiniz ikinci şıksa doğru yerdesiniz. İspanya’nın kadınları son derece bakımlı, zarif ve ince. Simsiyah saçlar simsiyah gözler kalemle çizilmiş yüz hatları ve doğru tarz giyim anlayışları. Yolda yürürken kafanız bir sağa bir sola dönüp yalama olabilir.

Erkekler ise tabii Türkiye’dekilerden daha bakımlı. Erkeklerde ayakkabı ve ceketlerde kahverengi tonları hakim. Javier Bardem rüyasında olan kızlar için erkekler bir hayal kırıklığı yaratabilir. İtalya’yı da gezmiş görmüş biri olarak İtalya’nın erkekleri İspanya’nın ise kadınları. Olay budur… Bu arada kadınların gözleri asla boş bakmıyor. Hepsi cin gibive ilişkilerde genelde baskın olan taraftalar Her an bomboş ıssız bir sokağın ucundan bir güneş gibi doğabilirler, dikkat…

KISACA: Genelde şöyle bir hava vardır. İspanya’da Barcelona Türkiye’nin İstanbul’u, Madrid’de Ankara’sı olarak kabul edilir. Tabii Madrid Ankara kadar soğuk ve hareketsiz değildir. Tabii denizin olmadığı yer bizim gibi deniz çocukları için daha sıkıcı olabilir. Edindiğim bilgiler Barcelona’nın daha güzel ve hareketli olduğu. Buradan da sanırım trenle gidebilirsiniz 4-5 saatlik bir yolculuk sonrası.

SARIHAN GUSTO - BAKIRKÖY

2012-02-16T16:44:00.001+02:00

Sarıhanlar İstanbul’un dört bir yanına yayılmış Bayburtlu bir aile. Onları bu kadar farklı yapan enfes işkembeleri… Nasıl diğer işkembecilerle Sarıhan’lar arasında fark varsa Sarıhan ailesinin açtığı birbirinden bağımsız işkembecilerin arasında da fark olduğunu söylüyor buraları gezenler…

Burası Sarıhan Gusto. Yani Sarıhan adıyla açılan ilk işkembeci, gerçeği… ‘Taklitler asıllarını yüceltir’ sözünün bir başka hali. Tam 23 yıl önce Bakırköy İncirli’de açılmış. Sahipleri ise baba Adnan Sarıhan ve oğlu Cemal. Şişli, Fındıkzade, Esenler, Gültepe ve Küçükçekmece’de de Sarıhan İşkembe bulunuyor fakat gerçek Sarıhan, gerçek işkembe çorbası burada içiliyor. Baba Adnan aradaki farkı en net şekilde şöyle aktarıyor: Bizim işimiz tutunca maalesef akrabalar baktı para kazanıyor, hemen taklit ettiler. Ben de onlara dava açtım. Bu isimde tek marka tescil sahibi olan yine benim. Müşterilerimize de kötü ürünler sunulmasını engelleyeceğiz.

Ülkede fazlasıyla bulunan işkembe sevdalılarını ilk Bakırköy’de kurdukları restaurantla kendilerine bağlayan Sarıhan Gusto, yemek sektörü için ülke tarihinin en ciddi yatırımlarından birini yaparak Etiler’de görkemli bir şube daha açtı. İşkembe-Etiler-Sarıhan üçlemesi size ne çağrıştırıyor? Düşünün, alt paragrafa geçene kadar 1 dakika süre…

Evet, süre bitti. Aziz Yıldırım ve Arda Turan. Hani o basına fazlasıyla malzeme olan o polemik. Aziz Yıldırım’ın Arda ile olan samimiyetinden kaynaklanan “Naber lan Arda? Sen de mi buradasın” sözü… Baba Adnan Sarıhan Aziz Yıldırım’ın, oğlu Cemal Sarıhan da Arda Turan’ın yakın arkadaşı. Cemal Sarıhan, vakit buldukça dünyanın dört bir yanını gezen, farklı lezzetler arayıp onları mekanına uyarlamak isteyen bir girişimci. Şık takım elbiseli, haute couture tarzındaki parfümü ve düzgün Türkçe’siyle neredeyse her müşteriyi kapıda karşılayacak kadar işini seven, çalışkan birisi.

Ve sadede geliyoruz artık. Mekanımız Sarıhan Gusto, Bakırköy İncirli. Hemen cadde üzeri… İçerisi loş, mekanın dizaynı ustalık işi, temizlik ve titizlik hastalık derecesi…

Yemekler… Burası asıl işkembesiyle ünlü fakat masada işkembe çorbası sevmeyen ve hayatında sadece bir kaşık alan biri var, ben. Garsonun önerisi üzerine bir tavuk çorbası içtim. Garson çorbayı getirene kadar keşke ezogelin veya mercimek mi içsem diye düşünürken ve içten içe bir pişmanlık yaşarken ilk kaşıkta kara bulutları dağıttım. Hayatımda içtiğim en iyi tavuk çorbasıydı. Buraya gideceklere tavsiye, eğer işkembe sevmiyorsanız tavuk çorbası isteyin, arkadaşlarınıza da önerin.

Masaya oturduğumuz anda verdiğim sipariş tavuk suyunun yanı sıra ciğerdi, yaprak ciğer. Masadaki arkadaşımla aynı tercihi yapmıştık. Ben çorba içiyordum o da ciğerin gelmesini bekliyordu. Ve ciğerler geldi ki ben sıcak çorbanın daha yarısını bile içememiştim, hem de tavuk suyu çorbasıyla keyif yapıyordum. Ciğer tabağım, çorbanın hemen yanına kondu ve garson arkadaş masadan ayrıldı. Ya ben o çorbayı yarıda bırakacak hemen ciğere geçecektim ya da ben çorba içerken ciğer soğuyacak daha az keyif alacaktım. Aslında ne kadar basit bir konu değil mi? Dillendirmeye gerek bile yok belki. Fakat mekan bu derece kaliteli, yemekler bu denli leziz olunca insanlar bunlara bakıyor, benim baktığım gibi. 4 nesil lokantacı bir aileden gelen biri olarak bu bir hata mıdır? Evet. Orası da ayrı.

Yemekler şahane. Gelelim fiyatlara. Mekanımız Bakırköy ve çevresinin en görkemli restaurantlarından biri. Haliyle bu görkemin, bu yemeklerin fiyatı da ona göre belirlenmeli. Kendi mönümden hareketle çorbam 8 Tl, meşhur işkembe çorbası da 9.5 TL. Yaprak ciğer 13 TL. Enfes ve buranın ünlü ürünlerinden sütlaç da 8 TL. İstanbul’un lezzet duraklarını bir Vedat Milor edasında, bir Mehmet Yaşin havasında dolaşan biri olarak fiyatlar 5 üzerinden 4.75 yıldız. Evet, o derece… Mönü ve fiyat listesi de internet sitesinde mevcut http://www.sarihangusto.com/ Bence fiyatları koymamaları daha iyi olurdu, gizem her zaman işe yarar…

Evet, bugün de Sarıhan Gusto’daydık. Alınan alkolün ardından ayılmak için çorba içen, aş eren bu toprakların çocukları eğer hala burayı ziyaret etmemişlerse gerçekten çok şey kaybetmişlerdir. Yoksa siz hala Kırçiçeği’nde mi kaldınız

Saygılar efendim. Bir sonraki durağımız Taksim’deki Leb-i derya.

VONALI CELAL - LEVENT SAPPHİRE

2012-02-01T19:47:00.004+02:00

Celal Öztürk’ün yani Vonalı Celal Usta’nın 7 çocuk, 4 damat, 12 torunu var. Zamanında Perşembe’de yaptığı yemekler büyük üne kavuşunca bir de bu lezzetleri İstanbullular tatsın demiş ve Ahırkapı’ya hem de Kennedy Caddesi’ne gelmiş. Yine büyümüş, kitle fazlalaşmış ve çağa ayak uydurarak bir alışveriş merkezinde, Levent Sapphire’de kendine bir şube daha açmış.
Burası bir Karadeniz sofrası… Dediğim gibi, daha iyisini yiyene kadar en iyisi son gittiğim yerdir.

Yerini anlatmaya gerek yok, hemen yemeklerden başlayalım. Masadakiler: Hamsi buğulama, hamsili pilav, pideler, laz böreği, ve kedi bilal. Kedi Bilal demişken; hem benim hem de masadaki arkadaşlarımın damak tadına uymadı ama kendisi meşhur bir helvaymış. Hikayesi ise şöyle: Ordu’da dağlarda yaşayan Kedi Bilal bu helvayı yapar, fındık hasadı zamanı tarlalara gelirmiş. Çok sessiz yürüdüğü ve çevik olduğu için kendisine kedi lakabı verilmiş. Fındık bahçesi olmayan Kedi Bilal yaptığı helvayı verir, karşılığında fındık alırmış. Bugün Ordu’da şehir meydanında bu helvayı satırla kesip satıyorlar. Şeker, ceviz ve meyan köküyle yapılan helva ağızda hemen eriyor ama tekrar yemek isteyeceğiniz bir aroması yok. (Kopyala-yapıştır aldım hikayeyi. Zaten belli de olmuştur hani:)

Benim önümde duran hamsi buğulama şu ana kadar yediğimin en iyisiydi. Hele yanında mısır ekmeği ile bir başka oldu ama yanımda yer alan 8 arkadaş sağolsunlar ekmeği hamsinin suyuna bana bana bana bir şey bırakmadılar. Bunu lezzetini anlayın diye yazıyorum…

Zamanında Akçaabat’ta, yerinde yediğim Laz Böreği o zamandan beri aklımdan çıkmamış, bir türlü kendisine de ulaşamamıştım. Evet, kavuştum, iyi de oldu.

Gelelim hakkında en çok bilgi verebileceğimiz yemeğe, pidelere… Alışveriş merkezlerinde odun fırını yer almadığından dolayı bu tip yemekler maalesef elektrikli fırınlarda yapılıyor ve doğal olarak özelliklerini kaybediyor. Burada yenilen pideler tamam güzel, çıtır çıtır, malzemesi son derece kaliteli ama maalesef bir odun fırınından çıkan kokuyu ve lezzeti vermiyor. Burası pidesiyle de meşhur ama sanırım Ahırkapı’da bulunan şubesindeki pideyle. Pide demişken şu ana kadar ki en iyileri yazayım. Beylerbeyi Karpi ve Sarıyer pideban… Umarım ilk şubelerini ziyaret ettiğimde Vonalı Celal’i de buraya ekleyebilirim.

Onun dışında mekanda içki servisi olduğunu bundan fazlasıyla memnuniyet hissi yakaladığımı, servisin muntazam, çalışanların kibar ve çalışkan, hesapların da bir o kadar kaliteye göre uygun olduğunu sözlerime ekleyerekten Sapphire Vonalı Celal’den yazımıza son noktayı koyalım.

Bu arada buranın İstanbul’un kendi tarzında en ünlü restaurantlarından biri olduğunu da atlamayalım. Buranın müdavimleri arasında Sertap Erener, Beyaz, Rutkay Aziz, doğal olarak İsmail Türüt,Kenan İmirzalıoğlu, Cengiz Kurtoğlu gibi isimler de varmış. Ben demiyorum, internet sitelerinde öyle yazıyor. Bu da linki…http://www.vonalicelal.net/mudavimlerimiz.htm

Vonalı Celal’i mutlaka tavsiye ediyorum. Dediğim gibi kendi alanında en iyilerden biri. Eğer farklı bir lezzet, öğle arası yediğiniz yemeğe bir renk, damağınızda güzel bir ahenk bırakmak istiyorsanız gelin Vonalı Celal… Şiir gibi oldu, değdi de…

Saygılar

YILDIZ HİSAR - RUMELİHİSARI

2012-01-02T17:09:00.003+02:00

Yılbaşı gecelerini dışarıda geçirmeyi sevmem. En son bir otel konserine dahil olmuş, insanlıktan soğumuştum. 2012′ye giriş öncesi korkularım da hep bu yüzdendi.

İlk önce hep beraber yukarıdaki fotoğraflara bakalım. İstanbul’un eşsiz manzaralarından birine sahip burası. ilginçtir ki Yıldız Teknik Üniversitesi’ne bağlı. Ne mutlu.

Hadi, başlayalım. Nasıl gidilir? Hala fotoğraflara bakmadıysanız bence bunları bir okuyun. Sonra kafanızda oluşturduğunuz mekanla karşılaştırın. Burası Boğaziçi Üniversitesi Kampüsü’nden hemen 5 dakika uzaklıkta. Beşiktaş’tan (İstanbul’da merkezi hep Beşiktaş olarak alırım) Levent’e doğru çıkarken Etiler yoluna girin ve dümdüz gidin. Üniversiteyi geçmenizin ardından Rumelihisarı tabelasını takip edin ve Yıldız Hisar yazan tabeladan dönün bakalım, geldik.

Bu bir yılbaşı gecesi. Belki diğer yılbaşı günleriniz için bir alternatif oluşturabilir. Ne yedik? Güzel bir mönü karşıladı bizi. Karidesler, güzel bir peynir, yanında yemediğim bir rokfor, havyar, dolma, börek, hindi, pilav, hala neyden yapıldığını bilemediğim enfes bir tatlı. Yemekler şahane…

Ne içilir? İlginçtir. Çünkü ilk defa İzmir diye bir rakı markasını burada duydum. İlk başta biraz önyargılı yaklaştık. Olmaz dedik. Hesaba ekstradan +75 ekleneceğini duyunca biraz geri çekildik ve İzmir’den devam ettik. Yaş üzüm rakısından. Sonuç yeter ki içinde anason olsun, hiç fark etmez…

Nereye bakılır? Mekanımız ikinci köprünün hemen dibinde. Sanki bir adım atsanız köprüden eve yürüyerek gidecekmişsiniz gibi. Köprünün büyüleyici ışıkları, karşı yakanın havası, geçen motorlar derken yağmur yağsa kar serpiştirse de içeride geçirdiğiniz dakikalarda hep burayı düşüneceksiniz.

Ortam nasıldır? Bir yılbaşı gecesi olması ve bir üniversiteye bağlı olmasından dolayı yaş ortalaması 54.5′ti. Durun, hemen etiketi yapıştırmayın. Amcalarımız teyzelerimiz çok güzel kızlar yetiştirmişler. Güzel bir nesil geliyor.

Ne dinlenir? Grup Dolce adında bir müzik grubu çıkıyor burada. Onlara jazz, blues yakışıyor gerçekten. Zaten ağabeylerin tarzı da o şekilde. Portofino’lardan, İbrahim Ferrer’lerden başlayan müzik yelpazesi her Türk gecesinde olduğu gibi halayla sona eriyor. Horon tepiliyor, Efeler sahneye çıkıyor, İbrahim Tatlıses yankılanıyor, ilk başta vals yapan amcalarımız en sonunda halay başı olarak görülüyor. Sonra da dj çıkıp gecenin sonuna noktayı koyuyor, gece için çiftlerin daha da yakınlaşmasını sağlıyor, her iki taraf da seviniyor.

Ne ödenir? Ben sınırsız İzmir rakı ve bir yılbaşı için gerçekten leziz yemekler için 120 Tl ödedim. Tabii taksi parası, içeride yapılan çekilişler, garsona verilen bahşişler, 5 Tl’ye satılan yılbaşı ürünleri derken bu fiyat neredeyse iki katı çıktı orası da ayrı

Sadece yılbaşı mı? Tabii ki değil. Grup Dolce ile beraber her Cumartesi canlı müzik var. Ama burayı en çok bir brunchta merak ediyorum. Onu da deneyince buraya notunu düşerim

Ben sustum, fotoğraflarım konuşsu

Saygılar

YAŞAR USTA'NIN DONDURMASI - LEVENT

2011-12-24T14:33:00.005+02:00

Vedat Milor mu beni takip ediyor yoksa ben mi onu, inanın ikimiz de bilmiyoruz. Neyse…

Levent’te hemen İş bankası, Ziraat Bankası’nın bulunduğu tarafın biraz daha içerisinde bir köfteci, Gül Köfte. Klasikleşen Cuma yemeklerimizin son durağı burası oldu. Daha sonra lezzet konusunda bir konuşma geçmediğine göre ‘kokular aldatır’ diyebiliriz. Konumuz da zaten burası değil, komşusu.

Sokağın başında bir reklam. “İddia ediyoruz. Ben şimdiye kadar dondurma yememişim diyeceksiniz” Bunu okuyup da denememek olmaz diyerekten 6 kişi girdik Yaşar Usta’nın mekanına. Fotoğraftaki beyefendi Yaşar Usta değil. Adı üstünde Yaşar Bey onların ustaları. Arnavut asıllı. Biz dondurmanın tadına bakarken televizyonda Vedat Milor açılıyor. Kendisi buraya da gelmiş, tatmış, beğenmiş, tam not vermiş. Buraya dediysem Levent şubesine değil. Asıl ve ilk yeri olan Bostancı şubesine. Zaten Yaşar Usta da orada takılıyor. Yazları da Balıkesir’in yazlık bir yerine seyyar açıyorlar.

Dondurma çeşitlerine bir bakalım. Kestane, beyaz çikolata, nar, mandalina, kestane ama en farklısı tahinli. Tabii diğer klasik çeşitler de cabası. Klasik, zevklerinden kolay kolay vazgeçmeyen, aslında yeniliğe kapalı, tam bir sefa pezevengi (derler) bir adam olarak ilk sıramı kaymaklı aldı. Yani beyaz… Yanına da narı ve mandalinayı ekledim. Külahta…

Lezzet gerçekten on numaraydı. Daha iyisini yiyene kadar İstanbul’un en iyi dondurmacısı gözümde. Üstelik fiyat açısından da gayet uygun. 1 top 1 TL.

LİMAN RESTAURANT - KARAKÖY - İSTANBUL

2011-12-24T14:32:00.002+02:00

Buraya ilk gelişimiz 2006 yılına denk geliyor. MotoGP İstanbul yarışı öncesi davetli olduğumuz after partyde Casey Stoner ile aynı masayı hatta bistroyu paylaşmış olmanın verdiği mutlulukla mekan daha da güzel gelmişti gözüme, bir daha da unutmak mümkün olmamıştı.

Karaköy’deki Liman Restaurant İstanbul’un kuşkusuz en iyi manzarasına sahip olan mekanlarından biri. Balkona çıktığınızda kafanızı sola döndürdüğünüzde ışıl ışıl parlayan Boğaziçi Köprüsü’nü, düz baktığınızda Topkapı Sarayı’nı hafif sol çaprazda Kız Kulesi’ni birazcık sağa doğru ise Sultanahmet’i Selimiye’yi görmek mümkün. Hemen dibinizden geçen içi insan dolu vapurlar da bir metropolün hikayesini anlatıyor size…

Bu seferki geliş amacımız İzmir’den çok sevdiğimiz doktor bir arkadaşımızın doğum günü sebebiyetiyle oldu. Arkadaşımız dediysek, 25 yıla dayanan bir dostluktan bahsediyorum. isminden de anlaşılacağı üzere hemen sahilde bulunan Liman Restaurant manzaranın yanı sıra leziz yemeklere de ev sahipliği yapıyor. Gelen mezeler rakıya meze olmuyor, o türden. Rakı su gibi gitmek zorunda kalıyor bu mezelerin yanında.

Garsonlar ise servis, kalite ve dış görünüş açısından belki de İstanbul’da şu ana kadar gördüğümüzün en iyisi. Masa devamlı gözetim altında, göz teması her şeyi çözüyor, konuşmanıza gerek bile kalmıyor. Birçok bölümden oluşan Liman Restaurant’ın fasıl dolu meyhane bölümündeyiz. Şarkılar güzel, orkestra profesyonel. 15 dakika uğrayıp giden dansözün bahşiş isteme tekniği de kalça atması.

Çok söz söylemeye gerek olmayan mekanlardan biri olduğu için laf kalabalığına girmeyeceğiz. 1951 yılından beri burada hizmet veren bir yer için kabalık etmiş oluruz.

Mekandaki en büyük sıkıntı, orkestranın verdiği aralarda çalan şarkılar. Böyle bir manzarada, herkesi bülbüle çeviren o güzel orkestranın performansından sonra çalan ‘Çilli Bom’ tarzı şarkılar yakışmamış. Olmadı, açıkcası rakı kafamızı açtı. Bu da düzeltiği anda eksik hiçbir şey kalmayacak.

Mekan Yeni Rakı ile anlaşmalı. Sadece onun ürünleri var. Yaş Üzüm Rakısı istemeyin diye söylüyorum. Bir ala carte bir de fix mönüleri. Biz fixi tercih ettik. Sınırsız rakı, 10 çeşit meze, bir ana yemek, 3-4 çeşit ara sıcak ve dondurmalı irmik helvası. Fiyatı ise kişi başı 100 Tl.

Buradan aktaracaklarımız bu kadar. Tavsiyeye gerek yok. Dikkatlice okudunuz zaten.

Saygılar efendim. Bir sonraki yazıda sizi İstanbul’un en iyi pidesi olarak değerlendirilen Beylerbeyi’ndeki Karpi’ye götüreceğim. Bakalım ben de o şekilde düşünüyor muyum?

GÜZELCEHİSAR - BEYKOZ - İSTANBUL

2011-09-22T02:44:00.001+03:00

Açık büfe kahvaltılara, otellerdeki her şey dahil sisteme karşıyız… Açık büfe, tamamen bir göz boyama ve bir para ütme sanatıdır. Nasıl her şey dahil sistemde yemekler sadece görüntüden ibaret, içkiler adam öldürecek cinsten rezilse açık büfe kahvaltılarda da her şey özensizdir. Nasıl mı? Güzel güzel dizilen peynirler, hoş görüntüsü olan börekler, kıpkırmızı (!) domatesler ve niceleri…

Açık büfe kahvaltı için bugün Otağtepe’deyiz. Beykoz’a bağlı bulunan Otağtepe’deki Güzelcehisar Cafe Restaurant. Mekan yeşillikler içinde, kuş sesleri sessizliğinde, Otağtepe’nin de tepesinde bir yer. Otobüsle ulaşım imkanı yok. Ya taksiyle ya da kendi özel arabanızla gideceksiniz. Büyük bir tepeyi tırmanacaksınız.

Güzelcehisar Cafe gerçekten İstanbul’da bulunması güç enfes manzaralardan birine sahip. Rumelihisarı’nın olduğu bölgeye neredeyse kuş bakışı bakıyorsunuz ve yeşille mavinin buluşmasının ne demek olduğunu öğreniyorsunuz. Manzara harika. Ama gelelim diğer özelliklerine. Açık büfe kahvaltının fiyatı tam 37.5 TL. Açık büfe saat 15′lere kadar açık tutulsa da malzemelerin yenilenme süresi zaman alıyor. Çay sıkıntısı büyük. Kendi imkanınızla çay alma olasılığınız olmadığı için garsonlardan çay servisini beklemek zorundasınız ki bu durum içler acısı. Kahvaltı biterken gelen çaylar, termostan doldurulan çaylar kahvaltı zevkinizin önüne geçiyor. Sadece peynir bolluğu ile dikkat çeken açık büfede yumurtalı ekmekler bir yıllık yağ ihtiyacınızı karşılayacak cinsten… Görüntüsü güzel olan kekler ile bir şeker hastası hayata gözlerini yumabilir siz de 1 hafta şeker almadan yaşayabilirsiniz. O derece rezil… Sarmalar kötü, kızartmalar özensiz, kahvaltının en önemli öğesi ekmekler ise fazla yemenize engel olunması için oraya konulmuş gibiler…

Evet, böyle bir mekan, böyle muhteşem bir manzaraya sahip olan mekan anca bu şekilde kötü işletebilir. Garsonların çok kaba olduğu yazılıp çiziliyor internette, ben pek şahit olmadım, herhalde ekip değişmiş. Öte yandan bu kadar yazdığım yemek kalitesizliğine karşın alınan 37.5 TL, iki kişi 75 TL ile (babaanneme göre bir aylık pazar masrafı) çok daha güzel, daha elit daha kaliteli bir kahvaltı edebilirsiniz. Açık büfeyle göz doldurmanıza gerek yok. Manzarayı da geçtim. Sizi İstanbul’un en elit bölgelerinde denize sıfır bir bölgede kahvaltı ettirebilirim. Oradan da yürüyerek bir sahil turu atıp hemen yürüyerek kahvenizi yine en kaliteli yerlerde içmenizi sağlayabilirim. Açık büfe kahvaltı yaptıramam belki ama 37.5′a sınırsız çay ve bir kahvaltı tabağı veya bir peynir tabağı+güzel bir omlet, sucuklu yumurta+menemen yedirebilirim. Zaten pazar kahvaltısı da bu değil midir?

Gelin dönün manzara sevdasından. Asıl manzara bir masada ve asıl keyif de yemeklerin lezzetinde olur. Güzelcehisar’ı ve diğer açık büfeleri tavsiye etmiyorum. Çarşı açık büfeye ve her şey dahil sisteme karşı değil mi hala?

BEYAZ KÖŞK - MALTEPE - İSTANBUL

2011-09-22T02:39:00.003+03:00

Böyle bir blog açıp insanlara yol göstermeye çalışmam İstanbul’u çok iyi bildiğimden değildir aslında. Belli bir bölge içerisinde yaşar, gittiğim bir yeri sevmem halinde sürekli gitmeye devam ederim, artı yönleri olsa da yeni yerler keşfetmemin önünü tıkamakta büyük rol oynar.

Nişantaşı’ndan Acıbadem’e taşınmamın ardından bu özellikten kısmen sıyrılmış olduk. Daha kalabalık, curcuna misali, tabiri caize g.t g.te oturmaktan sakinliğe geçiş yaptık. Yaşlanmadık baştan söyleyeyim

Geçelim mekanımıza… Dediğim gibi İstanbul’u pek bilmem, hep böyle bir yer arar bulamazdım. Sorardım, hep Taksim’deki Umut Ocakbaşı çıkardı karşıma. Burası Maltepe sahilde yer alan Adalar manzaralı Beyaz Köşk. Burada bulunmamızın sebebi ise bir sahur daveti. Hayatımda ilk defa sahurda dışarıdayım. Ama oruç tutmuyorum. Zevkini tutan arkadaşlar daha çok yaşamışlardır doğal olarak. Sahurda bir kahvaltı için buradayız yaklaşık 15 kişilik bir ekiple…

Sahurda kim olur dışarıda? Herhalde sadece biz oluruz mekanda derken gözlerime inanamadım. Saat 4′te Beyaz Köşk’te oturacak sandalye bile bulmak mümkün değildi. Dışarısı doluydu. İçeride ise 2 katlı büyük bir bölüm. İçeride yaz kafasından dolayı doğal olarak kısmen boşluklar vardı.

Öncelikle hep böyle bir yer aramamın sebebi masada bulunan mangallardı. Her masanın ortasına yerleştirilmiş bir mangal var. Sucuklar çiğ geliyor kendi damak zevkinize göre kendiniz pişiriyorsunuz. Çayınızı orada demliyorsunuz. Hatta kavurmalı yumurta istiyorsunuz. Bir tavada sadece pişmemiş kavurma geliyor ve siz yumurtalarınızı kendiniz kırıp mangalda yekten yapıyorsunuz. Hep aradığım bir mekandı sonunda buldum. Tabii böyle bir mekanı aramamın asıl amacı ise rakıydı. Ramazanda olduğumuzdan dolayı mekanda rakı yoktu ama fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla içkili bir mekan. İşte şimdi ortadaki mangalın zevki bir başka yansıyacak vücuduma…

Mekan son derece kalite bir yer. Fazlasıyla temiz, şık, titiz… Garsonlar aynı şekilde. Fakat rezervasyon yaptırmanızda fayda var. herhalde burası fazlasıyla dolu oluyordur. Bir sahur daveti olduğundan dolayı fiyat açısından bir bilgim yok. Ama burası mutlaka denenmeli. Zevk alacaksınız. En önemlisi mekandan mutlu bir şekilde ayrılacaksınız.

şimdilik bu kadar. Ramazan’dan sonra burada bir rakı sofrası kuracağım. Asıl yüzünü o zaman göreceğiz. Tekrar dönüş yaparım.

Bu arada buraya pazar sabahları da gelebilirsiniz. Park olayını sorun yapmayın, valesi bile var hani..

Saygılar

POLONEZKÖY'DE KAHVALTI

2011-09-22T02:37:00.006+03:00

İlk önce telaffuzu çok güzel, Polonezköy. Bomonti gibi…

Çocukluğu dar sokaklarda, kaldırımların üzerinde, plazaların içinde, ufacık parklarda geçen biri değilim. Uçsuz bucaksız plajlarda, fazla oksijenden dolayı eve yorgun dönmenize sebebiyet veren yemyeşil ormanlarda, 30 kişilik saklambaç ekibinde, en kısa ağacı İstanbul’un en uzun ağacına eşit olduğu yerlerden geldim bu şehire. Buranın denizi benim için ne deniz, buranın ormanı benim için ne ormandır. Ama yoklukta Polonezköy bile altındır.

Yıllardan beri duyduğum ama bir türlü gidemediğim Polonezköy’deyim. Bu yıl birçok konuda ilkleri yaşıyorum. Bir dönem Polonyalıların yaşamış olmasından dolayı Polonezköy adı verilen yere ulaşmak zor değil. Arabayla gitmek önemli. Yoksa olmaz. Anadolu yakasından Riva yoluna gider gibi buraya geleceksiniz. 1 saati bulur gelmeniz. Buraya gelmek mekan seçmekten daha kolay kuşkusuz. İki üç sokak başlı başına hep kahvaltıcı… Hepsi birbirinden farklı bir o kadar da aynı. Ağaçların altında kahvaltı etmenin zor olduğu bu şehirde iki üç nefes oksijen çekebilmek ve leziz şeyler yemek için buraya gelebilirsiniz.

Hemen notlara geçelim, konuları uzatmayalım…

1- Polonezköy’e gelmeden önce nereye gideceğinizi mutlaka bilin. Bilen birine sorun, mekan ismi öğrenin. Gördüğünüz ilk yere girmeyin. Ben yaptım siz yapmayın.

2- Polonezköy’e gelmekse niyetiniz girin bir fırsat sitesine ve oranın indiriminizi alıp gelin buraya. Ben tersini yaptım, siz yapmayın. Ben 35′e yerken siz aynı kahvaltıyı 12′ye yiyin.

3- Buraya sadece kahvaltı için gelmeyin. Kendinize geniş bir zaman ayarlayın ve hiç değilse akşama kadar burada kalın. Sabah kahvaltınızı yapıp öğleden sonra da mangal yapın. Ben yapamadım, siz yapın.

4- İlk defa gelecekseniz fazla hayal kurmayın. Ben kurdum, hayal kırıklığına uğradım. Siz yapmayın…

5- Eğer gelecekseniz ve Riva’yı görmediyseniz buraya uğrayın. İstanbul’a dönüş yolunda Total benzinliğinin oradan sağ yolu kullanıp Riva’ya gidin. Onun da ismi güzel ve içi boş.Ama görün. Behlül’ün Riva’daki evini düşünün…

6- Fiyatlar 35 TL civarında… kişi başı. Eğer bu parayı verecekseniz hakkını da verin. Ne gelirse tüketin. İndirim sitesinden gelin, bakın tekrar söylüyorum. Çünkü birçok kahvaltıcı indirim siteleri tarafından kapatılmış olacak.

7. İmkanınız varsa yolun en sonunda bulunan Country Club’a gidin. Biraz daha pahalı olsa da hiç değilse hayvan görün. sıkılmadınız mı köpeklerden, kedilerden, kuşlardan… Gerçekten, bu hayvanlar dışında bir hayvan görmeyeli ne kadar oldu?

8- Polonezköy’de 35 TL verdim. 2 gün sonra Beşiktaş’ta kkahvaltı ettim. Kahvaltı tabağına 5 TL verdim. Menemene de 3 TL. Ve inanılmaz lezizdi. Siz benim demek istediğimi anladınız…

Ahmet Sivaslı, Polonezköy
(Çok havalı oldu)