SYSTEM

Solaris10 - notes

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 11 Nov 2011 14:38:00 +0700

Solaris10 - notes

Changing IP address

/etc/hosts
/etc/hostname.bge0
/etc/resolv.conf
/etc/netmasks
/etc/nodename
/etc/defaultrouter
/etc/inet/ipnodes

TFTPd setup

In /etc/inetd.conf - uncommented the line
TFTPD - tftp server
tftp dgram udp6 wait root /usr/sbin/in.tftpd in.tftpd -s /tftpboot
Run these commands to convert inetd.conf entries into smf service manifests, import them into smf repository and check its taken

root# inetconv
root# svcs | grep tftp
online 16:15:58 svc:/network/tftp/udp6:default

Enable using inetadm -e svc:/network/tftp/udp6

Disable with inetadm -d svc:/network/tftp/udp6

Wrap the service to only allow from SWERN address space

Solaris 10 comes with TCP Wrappers included: Enable using:

inetadm -M tcp_wrappers=true
svcadm refresh inetd

Check using

# svcprop -p defaults inetd
defaults/tcp_wrappers boolean true

Can also set for inetd-based services using

svccfg -s inetd setprop defaults/tcp_wrappers=true
svcadm refresh inetd

/etc/hosts.allow and /etc/hosts.deny now configures as usual.
All fine - except this doesn't work for TFTP
Use IPfilters instead

mantoo IP addresses

e1000g0: flags=1000843<UP,BROADCAST,RUNNING,MULTICAST,IPv4> mtu 1500 index 5
        inet 194.83.94.62 netmask ffffffc0 broadcast 194.83.94.63
        ether 0:14:4f:4a:7:3e
nge0: flags=1000843<UP,BROADCAST,RUNNING,MULTICAST,IPv4> mtu 1500 index 2
        inet 192.168.243.182 netmask fffffc00 broadcast 192.168.243.255
        ether 0:14:4f:4a:7:3c

ifconfig e1000g0 194.83.94.62 netmask 255.255.255.192
ifconfig e1000g0 broadcast 194.83.94.63

เปิด FTP Server ใน Solaris 10

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 11 Nov 2011 14:35:00 +0700

เปิด FTP Server ใน Solaris 10

วิธีการเปิด FTP Server ใน Solaris 10 นั้นค่อยข้างง่ายครับ
เนื่องจากโดยปกติการติดตั้ง Solaris 10 นั้นจะติดตั้ดตั้งตัว FTP Server มาให้พร้อมอยู่แล้ว

1.ลองใช้คำสั่งในการตรวจสอบ ดูก่อนว่าในเครื่องเรามี FTP Server อยู่หรือไม่
# inetadm -l network/ftp    ซึ่งคำสั่งนี้ใช้ในการตรวจสอบ status ของ service ครับ

2.จากนั้นใช้คำสั่ง svcadm เพื่อจัดการ service
ซึ่งมีรูปแบบตามนี้ครับ svcadm [operation] serivce_name
เช่น # svcadm enable network/ftp    //คำสั่งในการเปิด service
# svcadm restart network/ftp    //คำสั่งในการ restart service

3.ส่วนการจัดการเกี่ยวกับในส่วนของ user ที่จะ login เข้ามานั้นจะใช้ user ชุดเดียวกับ OS ครับ (รวมทั้ง Home Dir ด้วย ดูที่ /etc/passwd)

แต่เราสามารถกำหนดกฏ หรือการ Block ได้ดังนี้ครับ
3.1 การ block user นั้นสามารถเลือก block ได้โดยใส่ user name ของ user ที่เราต้องการ block ลงในไฟล์ /etc/ftpd/ftpusers
3.2 กฏต่างของ FTP Server จะอยู่ในไฟล์ /etc/ftpd/ftpaccess

Ssh in Solaris

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 11 Nov 2011 14:27:00 +0700

Ssh in Solaris

This post is about service ssh in solaris 9 or 10

Solaris 9
Disable service ssh ?

bash>  /etc/init.d/sshd stop
bash> /etc/rc3.d/S89sshd stop

Enable service ssh ?

bash> /etc/init.d/sshd start
bash> /etc/rc3.d/S89sshd start

Refresh service ssh ?

bash> kill -HUP `cat /var/run/sshd.pid`

Solaris 10
First you can check service ssh with command

bash> svcs | grep ssh
online         Jan_21   svc:/network/ssh:default

If status ssh offline, you can make online with command:

bash> svcadm enable -t network/ssh:default
bash> /lib/svc/method/sshd start

Disable service ssh ?

bash> svcadm disable -t network/ssh:default

Restart service ssh ?

bash> svcadm restart network/ssh:default
bash> /lib/svc/method/sshd restart

Refresh service ssh ?

bash> svcadm refresh network/ssh:default

For a root enable connect to host via ssh service

bash> vi /etc/ssh/sshd_config

[....]
# Valid options are yes, without-password, no.
PermitRootLogin no
[....]

Replace no with yes, after that save the edited configuration.
Don't forget for the restart service ssh, after edit configuration.

This entry was posted on 28/01/2008 (Monday) at 11:42 am and is filed under Solaris. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 3

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 10:07:00 +0700

เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 3
ในตอนสุรปนี้ จะเพิ่มผลลัพธ์จากการรันคำสั่ง sysbench เพื่อทดสอบ fileio ทั้งการอ่านและเขียนไฟล์แบบ sequential, random

ก่อนการรัน sysbench เพื่อทดสอบ ต้องสร้างไฟล์ (prepare) ใน mount point ของ filesystem ที่ต้องการทดสอบ เช่นถ้า mount ไว้ที่ /mnt/lv0/ ต้อง cd เข้าไปในพาธนี้แล้วรันคำสั่ง

[root@fc10-disk ~]# cd /mnt/lv0/
[root@fc10-disk lv0]# sysbench --test=fileio prepare

Sequential Read test (seqrd) รันคำสั่ง

[root@fc10-disk ~]# sysbench --test=fileio --file-test-mode=seqrd run

Sequential Write test (seqwr) รันคำสั่ง

[root@fc10-disk ~]# sysbench --test=fileio --file-test-mode=seqwr run

Random Read test (rndrd) รันคำสั่ง

[root@fc10-disk ~]# sysbench --test=fileio --file-test-mode=rndrd run

Random Write test (rndwr) รันคำสั่ง

[root@fc10-disk ~]# sysbench --test=fileio --file-test-mode=rndwr run

ผลลัพธ์การรันคำสั่ง dd ในตอนที่ผ่านมา จะใกล้เคียงกับการรัน Sequential Write test
ตารางสรุปผลการทดสอบ

	/dev/sdc1	/dev/sdd1	mdadm linear	mdadm stripe	LVM linear	LVM stripe
xfs (blocks)	195,263,012	195,263,012	390,585,600	390,585,344	390,578,176	390,577,152
dd (MB/s)	52.00	47.10	52.70	96.50	51.80	94.80
seqrd (MB/s)	58.08	60.71	57.71	115.78	58.22	104.64
seqrw (MB/s)	43.76	38.96	46.89	85.04	47.92	84.15
rndrd (MB/s)	3.92	3.96	3.92	4.34	3.97	4.31
rndwr (MB/s)	0.61	0.69	2.88	2.08	2.91	2.08

คงไม่สรุปใดๆ ทั้งสิ้น เกี่ยวกับผลลัพธ์ที่ได้ ว่าคอนฟิก mdadm หรือ lvm เร็วกว่ากัน เพราะตัวเลขออกมาใกล้เคียงกัน อีกทั้งการทดสอบนี้ อาจไม่ตรงกับหลักการทางสถิติ เช่น ทดลองรันไม่กี่ครั้ง หรือในขณะที่รันทดสอบอาจมี process อื่นๆ ในเครื่องรันขึ้นมาทำงาน (ทั้งๆ ที่พยายามลดให้เหลือน้อยที่สุดแล้ว) และด้วยคุณสมบัติของ mdadm และ LVM ที่แตกต่างกัน ทางเลือกคงขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งานของแต่ละเครื่องว่าเป็นอย่างไร …
แต่…ถ้าให้เลือก ความเห็นส่วนตัว ผมเลือก LVM ครับ

เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 2

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 10:05:00 +0700

เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 2
ในตอนแรก เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 1 เราได้ทดลองใช้คำสั่ง mdadm เพื่อคอนฟิกดิสก์เป็นแบบ linear และ stripe ซึ่งให้ผลลัพธ์ความเร็วในการเขียนข้อมูลแตกต่างกัน ในตอนนี้จะลองใช้คำสั่ง LVM บ้าง เพื่อสร้างคอนฟิกแบบ linear และ stripe เพื่อเป็นการเปรียบเทียบกัน

สร้าง LVM Physical Volume และ Volume Group

ก่อนอื่นเราต้องคอนฟิกดิสก์แต่ละพารทิชั่น ทำเป็น Physical Volume และ Volume Group สุดท้ายค่อยเลือกว่าจะสร้าง Logical Volume เป็นแบบ linear หรือ stripe

[root@fc10-disk ~]# pvcreate /dev/sdc1 /dev/sdd1
  Wiping software RAID md superblock on /dev/sdc1
  Physical volume "/dev/sdc1" successfully created
  Wiping software RAID md superblock on /dev/sdd1
  Physical volume "/dev/sdd1" successfully created

ตรวจสอบสถานะของ physical volume

[root@fc10-disk ~]# pvdisplay
  "/dev/sdc1" is a new physical volume of "186.31 GB"
  --- NEW Physical volume ---
  PV Name               /dev/sdc1
  VG Name
  PV Size               186.31 GB
  Allocatable           NO
  PE Size (KByte)       0
  Total PE              0
  Free PE               0
  Allocated PE          0
  PV UUID               ...

  "/dev/sdd1" is a new physical volume of "186.31 GB"
  --- NEW Physical volume ---
  PV Name               /dev/sdd1
  VG Name
  PV Size               186.31 GB
  Allocatable           NO
  PE Size (KByte)       0
  Total PE              0
  Free PE               0
  Allocated PE          0
  PV UUID               ...

คอนฟิกรวมทั้งสอง physical volume สร้างเป็น volume group เดียวกัน

[root@fc10-disk ~]# vgcreate VG_1 /dev/sdc1 /dev/sdd1
  Volume group "VG_1" successfully created

ตรวจสอบสถานะของ volume group

[root@fc10-disk ~]# vgdisplay
  --- Volume group ---
  VG Name               VG_1
  System ID
  Format                lvm2
  Metadata Areas        2
  Metadata Sequence No  1
  VG Access             read/write
  VG Status             resizable
  MAX LV                0
  Cur LV                0
  Open LV               0
  Max PV                0
  Cur PV                2
  Act PV                2
  VG Size               372.61 GB
  PE Size               4.00 MB
  Total PE              95388
  Alloc PE / Size       0 / 0
  Free  PE / Size       95388 / 372.61 GB
  VG UUID               ...

คำสั่ง lvcreate สร้าง logical volume แบบ linear

คอนฟิกนี้จะใช้คำสั่ง lvcreate เพื่อสร้างดิสก์สองก้อนเป็นแบบ linear ซึ่งหลักการเขียนข้อมูลจะเหมือนกันคือ ข้อมูลจะถูกเขียนลงบนตัวแรกให้เต็มก่อนแล้วค่อยเขียนตัวถัดไป
การระบุออปชั่น –extents 100%free คือให้ใช้พื้นที่ทั้งหมดของ volume group สร้างเป็น logical volume

[root@fc10-disk ~]# lvcreate --extents 100%free VG_1 --name LV_0
  Logical volume "LV_0" created

ผลลัพธ์ที่ได้จะสร้าง logical volume ชื่อ /dev/VG_1/LV_0 ขึ้นมา ซึ่งเรานำมาสร้าง filesystem แล้วมา mount ใช้งานได้
รันคำสั่ง lvdisplay ตรวจสอบสถานะของดิสก์

[root@fc10-disk ~]# lvdisplay --maps
  --- Logical volume ---
  LV Name                /dev/VG_1/LV_0
  VG Name                VG_1
  LV UUID                eOdh1C-nSw3-wLjd-fuPz-Y6HA-rNvU-nWaOfY
  LV Write Access        read/write
  LV Status              available
  # open                 0
  LV Size                372.61 GB
  Current LE             95388
  Segments               2
  Allocation             inherit
  Read ahead sectors     auto
  - currently set to     256
  Block device           253:0

  --- Segments ---
  Logical extent 0 to 47693:
    Type                linear
    Physical volume     /dev/sdc1
    Physical extents    0 to 47693

  Logical extent 47694 to 95387:
    Type                linear
    Physical volume     /dev/sdd1
    Physical extents    0 to 47693

สร้าง filesystem เป็นแบบ xfs และ mount เข้ากับพาธที่สร้าง

[root@fc10-disk ~]# mkfs.xfs -f /dev/VG_1/LV_0
[root@fc10-disk ~]# mkdir /mnt/lv0
[root@fc10-disk ~]# mount /dev/VG_1/LV_0 /mnt/lv0

ดูขนาดของ filesystem ที่สร้างได้

[root@fc10-disk ~]# cd /mnt/lv0/
[root@fc10-disk lv0]# df -k .
Filesystem           1K-blocks      Used Available Use% Mounted on
/dev/mapper/VG_1-LV_0
                     390578176      4256 390573920   1% /mnt/lv0

ทดสอบการเขียนไฟล์ขนาด 2 GB บนคอนฟิก “linear”

[root@fc10-disk lv0]# dd if=/dev/zero of=file-2g.bin bs=1000000 count=2000
2000+0 records in
2000+0 records out
2000000000 bytes (2.0 GB) copied, 38.6144 s, 51.8 MB/s

ความเร็วที่ได้จะใกล้เคียงกับการเขียนไฟล์ลงดิสก์ก้อนเดียว
ยกเลิกการ mount ดิสก์ และลบ logical volume แบบ linear

[root@fc10-disk lv0]# cd
[root@fc10-disk ~]# umount /mnt/lv0
[root@fc10-disk ~]# lvremove /dev/VG_1/LV_0
Do you really want to remove active logical volume "LV_0"? [y/n]: y
  Logical volume "LV_0" successfully removed

คำสั่ง lvcreate สร้าง logical volume แบบ stripe

คอนฟิกนี้จะใช้คำสั่ง lvcreate เพื่อสร้าง logical volume เป็นแบบ stripe เพื่อให้เวลาเขียนข้อมูลแยกการเขียนลงดิสก์ทั้งสองก้อนพร้อมๆ กัน ทำให้ความเร็วที่ได้เพิ่มขึ้น
ในที่นี้เราต้องระบุจำนวน stripe หรือจำนวนดิกส์ที่จะเขียนข้อมูลพร้อมๆ กัน ในที่นี้เรามี physical volume อยู่ 2 ก้อน ก็ระบุเป็นตัวเลข 2

[root@fc10-disk ~]# lvcreate --extents 100%free --stripes 2 VG_1 --name LV_0
  Using default stripesize 64.00 KB
  Logical volume "LV_0" created

ตรวจสอบสถานะของ logical volume แบบ stripe

[root@fc10-disk ~]# lvdisplay --maps
  --- Logical volume ---
  LV Name                /dev/VG_1/LV_0
  VG Name                VG_1
  LV UUID                JJuw2a-4C6O-4DED-jqCO-qTRF-iDw0-VPeatg
  LV Write Access        read/write
  LV Status              available
  # open                 0
  LV Size                372.61 GB
  Current LE             95388
  Segments               1
  Allocation             inherit
  Read ahead sectors     auto
  - currently set to     512
  Block device           253:0

  --- Segments ---
  Logical extent 0 to 95387:
    Type                striped
    Stripes             2
    Stripe size         64 KB
    Stripe 0:
      Physical volume   /dev/sdc1
      Physical extents  0 to 47693
    Stripe 1:
      Physical volume   /dev/sdd1
      Physical extents  0 to 47693

สร้าง filesystem เป็นแบบ xfs และ mount เข้ากับพาธที่สร้างไว้

[root@fc10-disk ~]# mkfs.xfs -f /dev/VG_1/LV_0
[root@fc10-disk ~]# mount /dev/VG_1/LV_0 /mnt/lv0

ดูขนาดของ filesystem ที่สร้างได้

[root@fc10-disk ~]# cd /mnt/lv0/
[root@fc10-disk lv0]# df -k .
Filesystem           1K-blocks      Used Available Use% Mounted on
/dev/mapper/VG_1-LV_0
                     390577152      4640 390572512   1% /mnt/lv0

ทดสอบการเขียนไฟล์ขนาด 2 GB บนคอนฟิก “linear”

[root@fc10-disk lv0]# dd if=/dev/zero of=file-2g.bin bs=1000000 count=2000
2000+0 records in
2000+0 records out
2000000000 bytes (2.0 GB) copied, 21.0913 s, 94.8 MB/s

ความเร็วที่ได้ใกล้เคียงกับผลรวมของความเร็วในการเขียนข้อมูลลงดิสก์แต่ละก้อน
ยกเลิกการ mount ดิสก์ และลบ logical volume แบบ “stripe”

[root@fc10-disk lv0]# cd
[root@fc10-disk ~]# umount /mnt/lv0
[root@fc10-disk ~]# lvremove /dev/VG_1/LV_0
Do you really want to remove active logical volume "LV_0"? [y/n]: y
  Logical volume "LV_0" successfully removed

ลบ LVM Volume Group, Physical Volume

หลังจากทดสอบเรียบร้อย ถ้าต้องการลบคอนฟิก LVM ออกสามารถทำได้ดังนี้
ใช้คำสั่ง vgremove เพื่อลบ Volume Group

[root@fc10-disk ~]# vgremove /dev/VG_1
  Volume group "VG_1" successfully removed

ใช้คำสั่ง pvremove เพื่อลบ physical volume

[root@fc10-disk ~]# pvremove /dev/sdc1 /dev/sdd1
  Labels on physical volume "/dev/sdc1" successfully wiped
  Labels on physical volume "/dev/sdd1" successfully wiped

เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 1

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 10:03:00 +0700

เปรียบเทียบ RAID-0 จากคำสั่ง mdadm และ lvm ตอนที่ 1
เกิดความสงสัยขึ้นมา ขณะคอนฟิกเซิร์ฟเวอร์ที่มีดิสก์หลายๆ ก้อน เพื่อทำหน้าที่เป็น file server ว่า ระหว่างการใช้ mdadm และ lvm เพื่อรวมดิสก์แต่ละก้อนเข้าด้วยกันทำเป็น RAID-0 อย่างไหนจะเร็วกว่ากัน เลยทดสอบและนำผลลัพธ์แต่ละคอนฟิกมาเปรียบเทียบกัน
และเพื่อความครบถ้วนของการเปรียบเทียบ เลยทดสอบคอนฟิกทั้งเป็นแบบ linear และ stripe (RAID-0) จากการใช้คำสั่งทั้งสองด้วย โดยแยกเป็นสองบทความ ในตอนแรกจะใช้คำสั่ง mdadm ก่อน

หมายเหตุ

โดยทั่วไป คำว่า RAID-0 หมายถึงการคอนฟิกแบบ stripe
ข้อควรระวังการเลือกใช้คอนฟิก RAID-0 เพียงอย่างเดียว ถ้าดิสก์ก้อนใดก้อนนึงเสียไป มีโอกาสทำให้ข้อมูลบางส่วนหรือทั้งหมดเสียหายได้ โดยทั่วไปนิยมคอนฟิก RAID-0 ทับไปบนคอนฟิก RAID-1 หรือ RAID-5 เพื่อทำเป็น RAID-10, หรือ RAID-50
ความเสียหายของข้อมูลเมื่อดิสก์ก้อนหนึ่งเสีย ในการคอนฟิกแต่ละแบบจะไม่เหมือนกันเช่น ถ้าคอนฟิกเป็นแบบ “linear” การกู้ข้อมูลกลับคืนมาจะมีโอกาสมากกว่า เพราะข้อมูลส่วนใหญ่จะถูกเขียนลงบนดิสก์ก้อนเดียว แต่ข้อเสียของ “linear” คือความเร็วในการเขียนข้อมูลจะน้อยกว่าแบบ “stripe”

ทดสอบดิสก์แต่ละก้อน

ก่อนจะเริ่มคอนฟิก RAID-0 ขอเริ่มทดสอบดิสก์ทีละตัว เพื่อดูความเร็วคร่าวๆ ในการเขียนข้อมูล
ตัวอย่างการสร้างพาร์ทิชั่นของดิสก์แต่ละก้อน

[root@fc10-disk ~]# fdisk -l /dev/sdc
...
   Device Boot      Start         End      Blocks   Id  System
/dev/sdc1               1       24321   195358401   83  Linux

[root@fc10-disk ~]# fdisk -l /dev/sdd
...
   Device Boot      Start         End      Blocks   Id  System
/dev/sdd1               1       24321   195358401   83  Linux

สร้าง filesystem เป็นแบบ xfs ในแต่ละพาร์ทิชั่น และ mount เข้ากับพาธที่สร้าง

[root@fc10-disk ~]# mkfs.xfs -f /dev/sdc1
[root@fc10-disk ~]# mkfs.xfs -f /dev/sdd1

[root@fc10-disk ~]# mkdir /mnt/sdc1
[root@fc10-disk ~]# mkdir /mnt/sdd1
[root@fc10-disk ~]# mount /dev/sdc1 /mnt/sdc1
[root@fc10-disk ~]# mount /dev/sdd1 /mnt/sdd1

ทดสอบการเขียนไฟล์ขนาด 2 GB ในแต่ละพาร์ทิชั่น

[root@fc10-disk sdc1]# cd /mnt/sdc1/
[root@fc10-disk sdc1]# dd if=/dev/zero of=file-2g.bin bs=1000000 count=2000
2000+0 records in
2000+0 records out
2000000000 bytes (2.0 GB) copied, 38.4796 s, 52.0 MB/s

[root@fc10-disk sdd1]# cd /mnt/sdd1/
[root@fc10-disk sdd1]# dd if=/dev/zero of=file-2g.bin bs=1000000 count=2000
2000+0 records in
2000+0 records out
2000000000 bytes (2.0 GB) copied, 42.4467 s, 47.1 MB/s

ได้ความเร็วประมาณ 50 MB/s
ยกเลิกการ mount ดิสก์แต่ละก้อน

[root@fc10-disk sdd1]# cd
[root@fc10-disk ~]# umount /mnt/sdc1
[root@fc10-disk ~]# umount /mnt/sdd1

คำสั่ง mdadm สร้างดิสก์แบบ linear

คอนฟิกแรกจะใช้คำสั่ง mdadm เพื่อสร้างดิสก์เป็นแบบ “linear” ซึ่งเป็นการนำพื้นที่ดิสก์ทั้งสองก้อนมาต่อเรียงกัน เวลาเขียนข้อมูลจะเขียนบนดิสก์ตัวเดียวก่อน ถ้าก้อนแรกเต็มถึงจะเขียนดิสก์อีกก้อน

[root@fc10-disk ~]# mdadm --create --verbose /dev/md0 --level=linear --raid-devices=2 /dev/sdc1 /dev/sdd1
mdadm: chunk size defaults to 64K
mdadm: array /dev/md0 started.

ตรวจสอบสถานะของดิสก์

[root@fc10-disk ~]# mdadm --detail /dev/md0
/dev/md0:
        Version : 0.90
  Creation Time : Sun Jun  7 12:35:05 2009
     Raid Level : linear
     Array Size : 390716672 (372.62 GiB 400.09 GB)
   Raid Devices : 2
  Total Devices : 2
Preferred Minor : 0
    Persistence : Superblock is persistent

    Update Time : Sun Jun  7 12:35:05 2009
          State : clean
 Active Devices : 2
Working Devices : 2
 Failed Devices : 0
  Spare Devices : 0

       Rounding : 64K

           UUID : 450c959b:c5d34b87:792b422a:65152846
         Events : 0.1

    Number   Major   Minor   RaidDevice State
       0       8       33        0      active sync   /dev/sdc1
       1       8       49        1      active sync   /dev/sdd1

สร้าง filesystem เป็นแบบ xfs และ mount เข้ากับพาธที่สร้าง

[root@fc10-disk ~]# mkfs.xfs -f /dev/md0
[root@fc10-disk ~]# mkdir /mnt/md0
[root@fc10-disk ~]# mount /dev/md0 /mnt/md0/

ดูขนาด filesystem ที่สร้างได้

[root@fc10-disk ~]# cd /mnt/md0/
[root@fc10-disk md0]# df -k .
Filesystem           1K-blocks      Used Available Use% Mounted on
/dev/md0             390585600      4256 390581344   1% /mnt/md0

ทดสอบการเขียนไฟล์ขนาด 2 GB บนคอนฟิก “linear”

[root@fc10-disk md0]# dd if=/dev/zero of=file-2g.bin bs=1000000 count=2000
2000+0 records in
2000+0 records out
2000000000 bytes (2.0 GB) copied, 37.9349 s, 52.7 MB/s

ความเร็วที่ได้จะใกล้เคียงกับการเขียนไฟล์ลงดิสก์ก้อนเดียว
ยกเลิกการ mount ดิสก์ และปิด (stop) การใช้ดิสก์แบบ linear

[root@fc10-disk md0]# cd
[root@fc10-disk ~]# umount /mnt/md0
[root@fc10-disk ~]# mdadm --stop /dev/md0
mdadm: stopped /dev/md0
[root@fc10-disk ~]# cat /proc/mdstat
Personalities : [linear]
unused devices: <none>

คำสั่ง mdadm สร้างดิสก์แบบ stripe (RAID-0)

คอนฟิกที่สอง จะใช้คำสั่ง mdadm เพื่อคอนฟิกดิกส์สองกันเป็นแบบ stripe หรือ RAID-0 เวลาเขียนข้อมูลจะเขียนลงบนดิสก์ทั้งสองก้อนพร้อมกัน ทำให้ความเร็วเพิ่มขึ้น
หมายเหตุ การระบุออปชั่น “–level” เป็นแบบ “stripe” หรือ “raid-0″ ให้ผลเหมือนกัน

[root@fc10-disk ~]# mdadm --create --verbose /dev/md0 --level=stripe --raid-devices=2 /dev/sdc1 /dev/sdd1
mdadm: chunk size defaults to 64K
mdadm: /dev/sdc1 appears to be part of a raid array:
    level=linear devices=2 ctime=Sun Jun  7 13:28:06 2009
mdadm: /dev/sdd1 appears to be part of a raid array:
    level=linear devices=2 ctime=Sun Jun  7 13:28:06 2009
Continue creating array? y
mdadm: array /dev/md0 started.

ตรวจสอบสถานะของดิสก์

[root@fc10-disk ~]# mdadm --detail /dev/md0
/dev/md0:
        Version : 0.90
  Creation Time : Sun Jun  7 13:40:02 2009
     Raid Level : raid0
     Array Size : 390716672 (372.62 GiB 400.09 GB)
   Raid Devices : 2
  Total Devices : 2
Preferred Minor : 0
    Persistence : Superblock is persistent

    Update Time : Sun Jun  7 13:40:02 2009
          State : clean
 Active Devices : 2
Working Devices : 2
 Failed Devices : 0
  Spare Devices : 0

     Chunk Size : 64K

           UUID : 1ee50769:2becc762:fb9a3596:c284b115
         Events : 0.1

    Number   Major   Minor   RaidDevice State
       0       8       33        0      active sync   /dev/sdc1
       1       8       49        1      active sync   /dev/sdd1

สร้าง filesystem เป็นแบบ xfs และ mount เข้ากับพาธที่สร้างไว้

[root@fc10-disk ~]# mkfs.xfs -f /dev/md0
[root@fc10-disk ~]# mount /dev/md0 /mnt/md0/

ดูขนาด filesystem ที่สร้างได้

[root@fc10-disk ~]# cd /mnt/md0/
[root@fc10-disk md0]# df -k .
Filesystem           1K-blocks      Used Available Use% Mounted on
/dev/md0             390585344      4640 390580704   1% /mnt/md0

ทดสอบความเร็วการเขียนข้อมูลบนดิสก์ RAID-0

[root@fc10-disk md0]# dd if=/dev/zero of=file-2g.bin bs=1000000 count=2000
2000+0 records in
2000+0 records out
2000000000 bytes (2.0 GB) copied, 20.7292 s, 96.5 MB/s

ความเร็วที่ได้ใกล้เคียงกับผลรวมของความเร็วในการเขียนข้อมูลลงดิสก์แต่ละก้อน
ยกเลิกการ mount ดิสก์ และปิด (stop) การใช้ดิสก์แบบ “stripe”

[root@fc10-disk md0]# cd
[root@fc10-disk ~]# umount /mnt/md0
[root@fc10-disk ~]# mdadm --stop /dev/md0
mdadm: stopped /dev/md0
[root@fc10-disk ~]# cat /proc/mdstat
Personalities : [linear] [raid0]
unused devices: <none>

สร้าง Storage Server ง่ายๆ ด้วย FreeNAS

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:59:00 +0700

สร้าง Storage Server ง่ายๆ ด้วย FreeNAS
เดี๋ยวนี้เดินตามร้านคอมพิวเตอร์เริ่มมีอุปกรณ์ประเภท NAS (Network Attached Storage Server) ขายเป็น box สำเร็จรูป เพื่อผู้ใช้นำไปสำรองข้อมูล แชร์ไฟล์ได้หลายเครื่อง แถมบางยี่ห้อสามารถรันโปรแกรม BitTorrent เพื่อโหลดไฟล์ได้
แทนที่จะซื้อ box ใหม่ ลองหาเครื่องเก่าๆ ที่ยังพอใช้งานได้อยู่ หากขนาดพื้นที่ดิสก์เก่าไม่พอ ก็ซื้อเฉพาะฮาร์ดดิสก์เท่านั้น แล้วติดตั้งโปรแกรม FreeNAS ภายในไม่ถึง10 นาที (ไม่รวมเวลาดาวน์โหลดไฟล์ iso ขนาด 130 กว่า MB นะ) คุณก็จะได้ Storage Server ไว้ใช้ อย่างง่ายดาย คุณสมบัติ (features) เพียบ…
คำเตือน

FreeNAS จะล้าง (Format) ข้อมูลทั้งหมดในดิสก์ของเครื่อง
การทดลองรันแบบ LiveCD ค่าคอนฟิกที่สร้างทั้งหมดจะหายไป เมื่อมีการรีบู๊ตหรือปิดเครื่อง

FreeNAS เป็นโปรแกรม Open Source พัฒนาขึ้นมาบน FreeBSD รองรับการใช้งานได้หลากหลายเช่น CIFS (Samba), FTP, NFS, TFTP, AFP, RSYNC, Unison, iSCSI (initiator and target) and UPnP. สามารถคอนฟิกดิสก์เป็นแบบ RAID (0, 1, 5), ZFS, disk encryption ได้
การใช้งานผ่าน Web Interface สามารถลองใช้แบบ LiveCD หรือติดตั้งลงบนดิสก์
ในเริ่มต้น แนะนำในลองใช้แบบ LiveCD เพื่อดูคุณสมบัติต่างๆ ของโปรแกรม
เลือกดาวน์โหลดไฟล์เวอร์ชั่นล่าสุดของ Stable Releases (ล่าสุดที่เขียนคือ 0.7.2) หากเครื่องสามารถลงแบบ 64-bit ได้ แนะนำให้เลือก FreeNAS-amd64-LiveCD-0.7.2.5543.iso ถ้าไม่ได้ ก็ใช้เวอร์ชั่น 32-bit คือ FreeNAS-i386-LiveCD-0.7.2.5543.iso
ไฟล์ที่ดาวน์โหลดจะเป็นแบบ iso คือต้องนำมา burn ลง cd ก่อนแล้วนำไปใช้บู๊ตเครื่อง
ในบทความนี้จะทดลองใน VMware Server
หน้าจอบู๊ตเครื่อง

หน้าจอ Console แสดงข้อมูลคอนฟิกเบื้องต้น พร้อมใช้งาน

เมื่อบู๊ตเครื่องมาถึงขั้นตอนนี้ คุณก็มี Storage Server พร้อมใช้แล้ว หากต้องการแก้ไขคอนฟิก ก็ใส่ตัวเลขเมนู เพื่อเข้าไปแก้ไขได้ เช่นต้องการแก้ไข IP address สามารถทำได้โดยเข้าเมนู 2) Set LAN IP address
คำแนะนำ หากต้องการนำไปใช้งานจริง ต้องเลือกเมนู 9) Install/Upgrade to hard drive/flash device, etc. เพื่อเลือกติดตั้ง FreeNAS ลงบนดิสก์เลย
ดีฟอลต์ IP address คือ 192.168.1.250
เปิด browser เพื่อเริ่มใช้งาน FreeNAS
หน้าเว็บล็อกอินของ FreeNAS ใส่ค่า Username, Password เริ่มต้นคือ admin, freenas

หน้าเว็บแสดงข้อมูล System Information

หน้าเว็บการจัดการดิสก์ (Disks Management)
ไปที่เมนู Disks -> Management เพื่อแสดงข้อมูลดิสก์ที่โปรแกรม FreeNAS รู้จัก
เริ่มต้นจะไม่มีดิสก์ใดแสดงเลย ต้องกดเครื่องหมาย + ด้านขวามือเพื่อเพิ่มดิสก์ที่มีอยู่ในเครื่อง ให้ FreeNAS รู้จัก

Add Disk

หน้าเว็บการเพิ่มดิสก์

หลังจากเพิ่มดิสก์ ต้องกดปุ่ม [Apply changes] เพื่อให้คอนฟิกที่เพิ่มเข้าไปมีผล

Format Disk

ไปที่เมนู Disks -> Format เพื่อ Format Disk
Disk: เลือกดิสก์ที่จะ format
File system: เลือก “UFS (GPT and Soft Updates”
Volume Label: ใส่ชื่อ Volume
กดปุ่ม [Format disk]
หน้าเว็บแสดงการ Format Disk

หลังจาก Format เครื่องแล้ว ต้อง mount ดิสก์ขึ้นมาใช้งานด้วย

Mount Disk

ไปที่เมนู Disks -> Mount Point กดเคื่องหมาย + เพื่อเริ่มการ mount ดิสก์
เลือก Disk และใส่ค่า Mount point name แล้วกด Add
หน้าเว็บ Disks Mount Point – Add

กดปุ่ม [Apply changes] เพื่อให้คอนฟิกที่เพิ่มมีผล หน้าเว็บแสดงการ mount point

CIFS/SMB Settings

หากต้องการแชร์ไฟล์แบบ Samba เพื่อให้เครื่อง Windows อื่นๆ มองเห็น ก็สามารถทำได้ง่ายๆ โดยไปที่เมนู Services -> CIFS/SMB
ในหน้า Settings คลิ้กเลือก [x] Enable แล้วใส่ค่าคอนฟิกต่างๆ เสร็จเรียบร้อยด้านล่างกดปุ่ม [Save and Restart]
หน้าเว็บแสดงการเปิด Services CIFS/SMB

ในหน้าเว็บเดียวกันนี้ คลิ้กแท็ป [Shares] เพื่อคอนฟิกชื่อและดิสก์ที่ใช้แชร์ไฟล์
กดเครื่องหมาย + เพื่อเพิ่มการ Share
ใส่ Name, Comment เลือก Path จาก Mount Point แล้วกดปุ่ม [Add]

หลังจากแก้ไข กดปุ่ม [Apply changes] เพื่อให้คอนฟิกใหม่มีผล

ทดลองเรียก Share Drive จากเครื่อง Windows

แนะนำการใช้งานโปรแกรม Secure Shell (SSH)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:51:00 +0700

แนะนำการใช้งานโปรแกรม Secure Shell (SSH)
SSH (Secure Sell) คือโปรแกรมสำหรับล็อกอินและรันคำสั่งที่เครื่องปลายทางได้ โดยไม่จำเป็นต้องไปใช้งานที่หน้าจอคอนโซลของเครื่อง จุดประสงค์หลักของโปรแกรมคือทำหน้าที่แทนโปรแกรมประเภท rlogin, rsh หรือ telnet โดยจะมีการเข้ารหัสข้อมูล (encrypted) เพื่อความปลอดภัยของข้อมูลที่ส่งระหว่าง SSH Client และ SSH Server

ชุดโปรแกรมที่ติดตั้งมากับลีนุกซ์ส่วนใหญ่คือ OpenSSH ประกอบด้วยเซิร์ฟเวอร์และไคลเอนต์
เครื่องปลายทางรันเซอร์วิส SSH Server เพื่อรองรับการล็อกอิน จากโปรแกรมประเภท SSH Client โดยคอนฟิกไฟล์หลักของเซิร์ฟเวอร์จะอยู่ในไดเร็กทอรี /etc/ssh/ ไฟล์คอนฟิกหลักคือไฟล์ /etc/ssh/sshd_config
คำแนะนำ โปรแกรม PuTTY เป็นโปรแกรมประเภท SSH Client ที่สามารถรันได้บน Microsoft Windows ด้วยคุณสมบัติมากมาย รองรับทั้ง Secure Shell, Telnet และสามารถทำหน้าที่เป็น Terminal ผ่านทาง Serial หรือ COM Port ได้ด้วย (เช่นเดียวกับ HyperTerminal) และที่สำคัญสามารถงานใช้ได้ฟรีอย่างถูกต้อง (free software)
ในบทความนี้จะแนะนำวิธีการใช้คำสั่ง Secure Shell บนลีนุกซ์เป็นหลัก โดยตัวอย่างทั้งหมดจะทดสอบบน Fedora 9

เริ่มต้นใช้งาน SSH Client (begin_ssh_client)

เริ่มต้นทดลองใช้คำสั่ง ssh เพื่อล็อกอินไปยังเครื่องรีโมต ด้วยการพิมพ์คำสั่ง ssh แล้วตามด้วย IP Address หรือ Hostname ของเครื่องรีโมตปลายทาง
ตัวอย่างการล็อกอินไปที่เครื่องรีโมตครั้งแรก

[user1@client ~]$ ssh 192.168.0.1
The authenticity of host '192.168.0.1 (192.168.0.1)' can't be established.
RSA key fingerprint is 5a:f2:9f:1b:8a:.....
Are you sure you want to continue connecting (yes/no)? yes
Warning: Permanently added '192.168.0.1' (RSA) to the list of known hosts.
user1@192.168.0.1's password:
Last login: Thu Oct  2 10:46:39 2008 from 192.168.0.15
[user1@server ~]$

ถ้าเพิ่งเริ่มล็อกอินไปยังเครื่องรีโมตครั้งแรก จะมีข้อความเกี่ยวกับ RSA key ขึ้นมาถามว่า yes หรือ no การตอบ yes คือการยอมรับคีย์ (RSA key) จากเซิร์ฟเวอร์ปลายทางมา เพื่อใช้ในการเข้ารหัสระหว่างไคลเอนต์และเซิร์ฟเวอร์ ต้องตอบ yes อย่างเดียวเท่านั้นเพื่อยอมรับคีย์นี้ ถ้าตอบ no ไปก็ไม่สามารถล็อกไปยังเครื่องปลายทางได้
เมื่อตอบ yes ไป คีย์ที่ได้รับมา เครื่องไคลเอนต์จะเก็บคีย์นี้ไว้ในรายชื่อที่เรียกว่า ‘known hosts’ โดยจะบันทีกเป็นไฟล์อยู่ในไดเร็กทอรี $HOME/.ssh/ ($HOME คือ home directory ของผู้ที่ใช้คำสั่งบนเครื่องไคลเอนต์)
ตัวอย่างไฟล์ที่เก็บ known hosts

[user1@client1 ~]$ cat .ssh/known_hosts
192.168.0.1 ssh-rsa AAAAB..........................

ประการหนึ่งที่เก็บรายชื่อ known hosts ไว้ ด้วยเหตุผลทางด้านความปลอดภัย (Security) โดยคีย์ที่เก็บไว้ในไฟล์นี้สามารถใช้ในการเปรียบเทียบกับคีย์ที่ได้รีบมา ใหม่จากเซิร์ฟเวอร์ ว่าตรงกันหรือไม่ เพื่อยืนยันในครั้งต่อที่ล็อกอินเข้าไปเครื่องเดิมนี้ว่า เป็นเครื่องที่ถูกต้อง ใช่ที่เราต้องการจริงๆ ไม่ใช่เครื่องอื่นๆ ที่ปลอมแปลง IP Address มาตรงกัน
ตัวอย่างการล็อกอินไปที่เครื่องที่ถูกปลอมแปลง IP Address โดยจะมีข้อความฟ้องว่าคีย์ที่ได้มาไม่ถูกต้อง

[user1@client ~]$ ssh 192.168.0.1
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@    WARNING: REMOTE HOST IDENTIFICATION HAS CHANGED!     @
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
IT IS POSSIBLE THAT SOMEONE IS DOING SOMETHING NASTY!
Someone could be eavesdropping on you right now (man-in-the-middle attack)!
It is also possible that the RSA host key has just been changed.
The fingerprint for the RSA key sent by the remote host is
5a:f2:9f:...
Please contact your system administrator.
Add correct host key in /home/user1/.ssh/known_hosts to get rid of this message.
Offending key in /home/user1/.ssh/known_hosts:1
RSA host key for 192.168.0.1 has changed and you have requested strict checking.
Host key verification failed.

วิธีการแก้ไขถ้าเจอข้อความแบบนี้ คือต้องตรวจสอบดูก่อนว่าเครื่องปลายทางที่เราจะล็อกเข้าไปนั้นเป็นเครื่อง ที่ถูกต้องจริงๆ โดยเปรียบเทียบคีย์ของ Secure Shell ซึ่งถูกเก็บไว้ในไฟล์ /etc/ssh/ssh_host_rsa_key.pub ซึ่งอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ ด้วยการติดตั้งลีนุกซ์ใหม่ หรือใช้คำสั่ง ssh-keygen ในการสร้างคีย์ใหม่
ถ้าดูแล้วเป็นเครื่องที่ถูกต้องจริงๆ วิธีการแก้ไขคือแก้ไฟล์ $HOME/.ssh/known_hosts โดยลบบรรทัดที่มี IP Address ของเครื่องปลายทางออกไป แล้วพิมพ์คำสั่ง ssh อีกครั้ง จะมีข้อความถาม yes หรือ no เหมือนครั้งแรก เพื่อเก็บคีย์ใหม่เข้าไปในไฟล์ known_hosts อีกครั้ง
คำเตือน แต่ถ้าตรวจสอบเครื่องปลายทางแล้วไม่ถูกต้อง อาจเป็นเครื่องของคนที่พยายามเจาะระบบด้วยการปลอมแปลง IP Address ก็เป็นได้เพื่อคอยดักเก็บรหัสของเรา เพราะฉะนั้นห้ามทำตามวิธีด้านบนเด็ดขาด ให้ปรึกษาคนดูแลระบบเพื่อแก้ไขโดยด่วน

ระบุชื่อ user ที่ต้องการล็อกอิน (Specify user login)

โดยดีฟอลต์เมื่อใช้คำสั่ง ssh บนไคลเอนต์ เพื่อล็อกไปยังเซิร์ฟเวอร์ โปรแกรม ssh จะพยายามล็อกอินด้วย username ของคนที่รันคำสั่ง เช่นผู้ใช้ที่ชื่อว่า user1 พิมพ์คำสั่ง ssh 192.168.0.1 จะเป็นการล็อกอินไปที่เครื่อง 192.168.0.1 ด้วยชื่อผู้ใช้ user1
ถ้าต้องการระบุเป็นชื่ออื่น สามารถใช้ออปชั่น ‘-l’ แล้วตามด้วยชื่อผู้ใช้ปลายทาง หรือพิมพ์ ในรูปแบบ user@hostname เช่น ต้องการล็อกอินไปยังปลายทางด้วยชื่อผู้ใช้ user2 สามารถทำได้สองวิธีแล้วแต่ถนัดดังนี้
วิธีแรก ใช้ออปชั่น ‘-l’ แล้วตามด้วยชื่อผู้ใช้ปลายทาง

[user1@client ~]$ ssh -l user2 192.168.0.1
user1@192.168.0.1's password:

Last login: Thu Oct  2 11:22:24 2008 from 192.168.0.15
[user2@server ~]$

วิธีที่สอง ใช้รูปแบบ user@hostname

[user1@client ~]$ ssh user2@192.168.0.1
user1@192.168.0.1's password:

Last login: Thu Oct  2 11:23:13 2008 from 192.168.0.15
[user2@server ~]$

การรันคำสั่งบนเครื่องปลายทางด้วย SSH (Run remote command with SSH)

ในบางครั้งเราต้องการเพียงแค่รันคำสั่งบนเครื่องปลายทาง เช่นต้องการตรวจสอบสถานะการทำงานของเครื่องปลายทางด้วยคำสั่ง uptime และ free แทนที่ต้องล็อกอินเข้าไปที่เครื่องปลายทางเลย สามารถใช้คำสั่ง ssh แล้วระบุคำสั่งที่ต้องการรันบนเครื่องรีโมตได้เลย โดยให้อยู่ในเครื่องหมาย single-quote ‘
ตัวอย่างการรันคำสั่งบนเครื่องปลายทางด้วย ssh

[user1@client ~]$ ssh user2@192.168.0.1 'uptime; echo; free'
user1@192.168.0.1's password:
 16:01:39 up 2 days, 13:17,  4 users,  load average: 0.03, 0.02, 0.00

             total       used       free     shared    buffers     cached
Mem:        515064     235620     279444          0      48516     102124
-/+ buffers/cache:      84980     430084
Swap:       987956         52     987904

SSH – Secure Shell ล็อกอินด้วย Public Key Authentication

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:49:00 +0700

SSH – Secure Shell ล็อกอินด้วย Public Key Authentication
จากที่ได้ แนะนำการใช้งานโปรแกรม Secure Shell (SSH) เพื่อล็อกอินไปยังเครื่องอื่นนั้น โดยดีฟอลต์แล้วจะต้องใส่รหัสผ่าน (password) ก่อนที่จะล็อกเข้าไปยังเครื่องปลายทางได้ หรือรันคำสั่งบนเครื่องปลายทางได้
แต่ในบางครั้งการที่ต้องใส่รหัสผ่านทุกครั้งทำให้ไม่สะดวกในการใช้งาน ตัวอย่างเช่นต้องล็อกอินไปยังหลายๆ เครื่องอยู่เป็นประจำ หรือการเขียน Shell Script เพื่อล็อกอินไปยังเครื่องต่างๆ เพื่อรันคำสั่งที่ต้องการ ในที่นี้จะแนะนำการล๊อกอินไปยังเครื่องปลายทางโดยไม่ต้องใส่รหัสผ่าน แต่อาศัยการล็อกด้วย Public Key Authentication

การตรวจสอบสิทธิในการล็อกอินโดยใช้ Public Key Authentication ในตัวอย่างของบทความนี้จะคอนฟิกในระดับ user คือจะคอนฟิก user1 บนเครื่องไคลเอนต์ (Client) เพื่อจะล็อกอินไปเป็น user2 บนเซิร์ฟเวอร์ (Server) โดยไม่ต้องใส่รหัสผ่าน ขั้นตอนที่ต้องทำมีดังนี้
หมายเหตุ ตัวอย่างในบทความนี่ทดสอบบน Fedora 9 ซึ่งคอนฟิกดีฟอลต์จะอนุญาตให้สามารถล็อกอินแบบ Public Key Authentication ได้ หากคุณใช้ลีนุกซ์เวอร์ชั่นอื่นๆ ถ้าทำตามแล้วไม่ได้ ลองตรวจสอบไฟล์คอนฟิกของ ssh server ซึ่งอยู่ในไฟล์ /etc/ssh/sshd_config โดยคอนฟิกที่ต้องเปิดไว้คือ PubkeyAuthentication และ AuthorizedKeysFile

สร้าง Public/Private Key ของ user1 บนเครื่องไคลเอนต์

ล๊อกอินเป็น user1 บนเครื่องไคลเอนต์แล้วใช้คำสั่ง ssh-keygen เพื่อสร้าง Public/Private Key
ตัวอย่างการใช้คำสั่ง ssh-keygen

[user1@client ~]$ ssh-keygen
Generating public/private rsa key pair.
Enter file in which to save the key (/home/user1/.ssh/id_rsa):
Created directory '/home/user1/.ssh'.
Enter passphrase (empty for no passphrase):
Enter same passphrase again:
Your identification has been saved in /home/user1/.ssh/id_rsa.
Your public key has been saved in /home/user1/.ssh/id_rsa.pub.
The key fingerprint is:
fd:5c:11.......... user1@client

สองไฟล์ที่ถูกสร้างจากการรันคำสั่ง ssh-keygen จะถูกเก็บไว้ในไดเร็คทอรี .ssh/ โดยจะมีไฟล์

id_rsa เป็นไฟล์ที่เก็บ Private Key ซี่งเป็นคีย์ที่เป็นความลับไม่แนะนำให้เปิดเผยไฟล์นี้ให้คนอื่นเห็น สังเกตได้จากสิทธิของไฟล์ (permission) จะเป็น 600
id_rsa.pub เป็นไฟล์ที่เก็บ Public Key ซึ่งเป็นคีย์ที่สามารถเปิดเผยให้คนอื่นเห็นได้ แล้วใช้ในการเข้ารหัสข้อมูลเพื่อยืนยันว่าเป็นตัวเราจริงๆ โดยเราจะ copy ไฟล์นี้ไปยัง user2 บนเครื่องปลายทาง

ไฟล์ authorized_keys ของ user2 บนเครื่องเซิร์ฟเวอร์

ขั้นตอนต่อไปคือ copy ไฟล์ Public Key ของ user1 จากเครื่องไคลเอนต์ ไปเก็บไว้ในไฟล์ authorized_keys ของ user2 บนเครื่องเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งจะเป็นไฟล์ที่เก็บ Public Key ของ user ต่างๆ ที่มีสิทธิล๊อกอินมาเป็น user นี้โดยไม่ต้องใส่รหัส
วิธีการ copy ไฟล์ Public Key จากไคลเอนต์ไปยังเซิร์ฟเวอร์ สามารถทำได้โดยใช้คำสั่ง scp บนเครื่องไคลเอนต์
ตัวอย่างการ copy ไฟล์ จากเครื่องไคลเอนต์ไปยังเซิร์ฟเวอร์โดยใช้คำสั่ง scp

[user1@client ~]$ scp .ssh/id_rsa.pub user2@server:
user2@server's password:
id_rsa.pub                              100%  394     0.4KB/s   00:00

หมายเหตุ อย่าลืมเครื่องหมาย : (colon) หลังคำว่า server เพื่อระบุว่าเป็นการ copy ระหว่างเครื่อง
ขั้นต่อไปล๊อกอินเป็น user2 บนเครื่องเซิร์ฟเวอร์ แล้วใช้คำสั่ง ls ดู จะเห็นไฟล์ที่ถูก copy มา ให้ใช้คำสั่ง cat เพื่อนำคีย์ในไฟล์นี้ไปต่อท้ายไฟล์ authorized_keys ของ user2
หมายเหตุ ต้องสร้างไดเร็คทอรี .ssh/ ของ user2 ไว้ก่อนที่จะสร้างหรือเพิ่มเติมไฟล์ authorized_keys ตามตัวอย่างด้านล้างนี้ได้
คำเตือน ระมัดระวังการใช้คำสั่ง cat เพื่อนำข้อมูลไปต่อท้ายไฟล์ต้องใช้เครื่องหมายมากกว่าสองอันติดกัน >>
ตัวอย่างการสร้างไดเร็คทอรี .ssh/ และการเพิ่ม authorized_keys บนเซิร์ฟเวอร์

[user2@server ~]$ ls -l
total 4
-rw-r--r-- 1 user2 users 394 2008-10-10 15:09 id_rsa.pub

[user2@server ~]$ mkdir .ssh
[user2@server ~]$ chmod 700 .ssh/

[user2@server ~]$ cat id_rsa.pub >> .ssh/authorized_keys

ทดลองล็อกอินโดยใช้ Public Key Authentication

ทดลองใช้ user1 บนเครื่องไคลเอนต์ไปยัง user2 บนเครื่องเซิร์ฟเวอร์ โดยรูปแบบการใช้งานยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง จะเห็นว่าไม่ต้องใส่รหัสผ่าน (password) อีกต่อไปแล้ว

[user1@client ~]$ ssh user2@server
[user2@server ~]$

ปัญหาการใช้ SSH Public Key Authentication บน Solaris

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:46:00 +0700

ปัญหาการใช้ SSH Public Key Authentication บน Solaris
พยายามคอนฟิก Public Key Authentication เพื่อ login เข้าสู่เครื่องที่ติดตั้ง Solaris อยู่นาน ก็ไม่สามารถทำได้ แต่ในที่สุดก็สามารถหาปัญหาได้ เลยมาแชร์ประสบการณ์เผื่อจะเป็นประโยชน์

ทดสอบปัญหา

เริ่มต้นเพิ่ม user บนเครื่องที่ติดตั้ง Solaris 10 สมมติว่าชื่อ user1

[root@solaris ~]# useradd user1
[root@solaris ~]# id user1
uid=502(user1) gid=1(other) groups=1(other)

แก้ไข home ของ user1 ให้อยู่ใน /export/home/ และสร้างไดเร็คทอรี

[root@solaris ~]# cat /etc/passwd
...
user1:x:502:1::/export/home/user1:/bin/sh

[root@solaris ~]# cd /export/home
[root@solaris home]# mkdir user1
[root@solaris home]# chown user1 user1/
[root@solaris home]# su - user1
[user1@solaris ~]$ pwd
/export/home/user1

ต้องการให้ admin1 จากเครื่องที่ติดตั้ง linux สามารถ ssh ด้วย public key authentication เป็น user1 บนเครื่อง Solaris ได้
สร้าง public, private key ของ admin1

[admin1@linux ~]$ ssh-keygen -t rsa
Generating public/private rsa key pair.
Enter file in which to save the key (/home/admin1/.ssh/id_rsa):
Created directory '/home/admin1/.ssh'.
Enter passphrase (empty for no passphrase):
Enter same passphrase again:
Your identification has been saved in /home/admin1/.ssh/id_rsa.
Your public key has been saved in /home/admin1/.ssh/id_rsa.pub.

[admin1@linux ~]$ cat .ssh/id_rsa.pub
ssh-rsa AAAAB3NzaC1yc2EAAAABIwAAAQEAtMbbgeFnn6vEo3IAVh... admin1@linux

copy ไฟล์ id_rsa.pub ของ admin1 ไปใส่ไว้ในไฟล์ authorized_keys ของ user1 บนเครื่อง Solaris

[user1@solaris ~]$ cat .ssh/authorized_keys
ssh-rsa AAAAB3NzaC1yc2EAAAABIwAAAQEAtMbbgeFnn6vEo3IAVh... admin1@linux

ทดสอบ ssh จากเครื่อง linux

[admin1@linux ~]$ ssh -l user1 solaris
The authenticity of host 'solaris (192.168.1.2)' can't be established.
RSA key fingerprint is ...
Are you sure you want to continue connecting (yes/no)? yes
Warning: Permanently added 'solaris' (RSA) to the list of known hosts.
Password:

ขึ้นให้ใส่ password ไม่สามารถ login ด้วย public key authentication ได้

วิธีการแก้ไขปัญหา

หลังจากพยายามอยู่นาน ก็พบว่า ssh จะตรวจสอบสถานะ password ของผู้ใช้ด้วย ซึ่งถ้าดูในไฟล์ /etc/shadow จะเห็นว่า user1 จะถูก lock อยู่

[root@solaris ~]# cat /etc/shadow
...
user1:*LK*:::::::

ฟิลด์ที่สองในไฟล์ /etc/shadow คือ encrypted password คำอธิบายจาก man ของ shadow คือ

# man shadow
...
     password        An encrypted password for the user generated
                     by crypt(3C), a lock string to indicate that
                     the login is not accessible, or  no  string,
                     which  shows  that  there is no password for
                     the login.

                     The lock string is defined as  *LK*  in  the
                     first four characters of the password field.
...

การแก้ไขคือ ลบตัวอักษร LK ออก เช่นให้เหลือแต่เครื่องหมาย *

[root@solaris ~]# cat /etc/shadow
...
user1:*:::::::

ทดสอบ ssh จากเครื่อง linux อีกครั้ง ก็จะได้ตามที่ต้องการ

[admin1@linux ~]$ ssh -l user1 solaris
[user1@solaris ~]$

ติดตั้ง Sun Freeware บน Solaris

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:41:00 +0700

ติดตั้ง Sun Freeware บน Solaris
เว็บไซต์ Sunfreeware.com เป็นแหล่งรวม free software ที่ถูก compile ให้อยู่ในรูปแบบ package (.pkg) ทำให้สะดวกต่อการติดตั้งบน Solaris ไฟล์ที่มีให้ดาวน์โหลดมีตั้งแต่ Solaris 2.5 จนถึงเวอร์ชั่นล่าสุด Solaris 10 ทั้งสำหรับรันบนเครื่อง SPARC และ Intel (x86)
การดาวน์โหลดไฟล์เพื่อนำมาติดตั้งมีขั้นตอนดังนี้

เลือกเวอร์ชั่นของ Solaris เป็น SPARC หรือ Intel x86 (Pick Processor/OS)
เลือก Package ที่จะติดตั้ง
อ่านรายละเอียดของ Package นั้น เช่น ต้องติดตั้งโปรแกรมอะไรก่อน (Dependencies)
คลิ้กดาวน์โหลดไฟล์ที่ต้องใช้

บทความนี้ขอนำเสนอตัวอย่างการติดตั้ง apache-2.2.11 โดยจะทดลองบน Solaris 10(x86)

เลือกเวอร์ชั่นของ Solaris

คลิ้กเลือก x86/Solaris 10

เลือก Package

คลิ้กเลือก apache-2.2.11

อ่านรายละเอียด Package

รายละเอียดของ apache-2.2.11-sol10-x86-local.gz มีดังนี้

apache-2.2.11-sol10-x86-local.gz Apache 2 – the popular web server – installs in /usr/local/apache2. Dependencies: expat, libiconv, openldap, sasl, zlib, openssl-0.9.8k, and either the libgcc-3.4.6 or gcc-3.4.6. Documentation can be found in /usr/local/apache2/doc/apache2. The configuration files in /usr/local/apache2/conf must be edited to fit your site’s needs, including ssl support.

จากรายละเอียด

การติดตั้ง apache จะถูกติดตั้งไว้ใน /usr/local/apache2
ต้องดาวน์โหลดไฟล์อื่นๆ ด้วย (Dependencies) ในที่นี้มี expat, libiconv, openldap, sasl, zlib, openssl-0.9.8k สามารถคลิ้กลิ้งค์ที่ชื่อไฟล์ได้เลย โดยแต่ละไฟล์อาจมี Dependencies ที่ต้องลงอีก สามารถอ่านรายละเอียดของแต่ละไฟล์ เช่น libiconv ต้องใช้ db-4.2.52.NC
สำหรับ libgcc_s.so.1 สามารถเลือกไฟล์ติดตั้ง ได้สองแบบคือ libgcc-3.4.6 คือ gcc-3.4.6 แบบแรกไฟล์ libgcc-3.4.6 จะขนาดเล็กกว่าแต่มีเฉพาะ library ที่จำเป็นต้องใช้ ไม่มี compiler เพื่อใช้คอมไพล์โปรแกรมเหมือน gcc-3.4.6 ได้

คลิ้กลิงค์ที่ไฟล์ต่างๆ เพื่อดาวน์โหลดไฟล์ทั้งหมดที่ต้องใช้

ติดตั้ง package

สำหรับการติดตั้ง apache-2.2.11 ถ้าคลิ้กลิ้งค์ไปเรื่อยๆ ตาม Dependencies ไฟล์ที่ต้องใช้มีดังนี้ (24 May 2009)

# ls -l
total 47568
-rw-r--r--   1 user1    other    7873798 May 24 21:20 apache-2.2.11-sol10-x86-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other    3942221 May 24 21:20 db-4.2.52.NC-sol10-intel-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other     299057 May 24 21:20 expat-2.0.1-sol10-x86-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other     526342 May 24 21:20 libgcc-3.4.6-sol10-x86-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other    1451349 May 24 21:20 libiconv-1.11-sol10-x86-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other    6436151 May 24 21:20 openldap-2.4.11-sol10-x86-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other    3174076 May 24 21:20 openssl-0.9.8k-sol10-x86-local.gz
-rw-r--r--   1 user1    other     540742 May 24 21:20 sasl-2.1.21-sol10-x86-local.gz

รัน gzip เพื่อ unzip ไฟล์

# gzip -dv *.gz
apache-2.2.11-sol10-x86-local.gz:        75.3% -- replaced with apache-2.2.11-sol10-x86-local
db-4.2.52.NC-sol10-intel-local.gz:       84.1% -- replaced with db-4.2.52.NC-sol10-intel-local
expat-2.0.1-sol10-x86-local.gz:  65.7% -- replaced with expat-2.0.1-sol10-x86-local
libgcc-3.4.6-sol10-x86-local.gz:         71.7% -- replaced with libgcc-3.4.6-sol10-x86-local
libiconv-1.11-sol10-x86-local.gz:        36.8% -- replaced with libiconv-1.11-sol10-x86-local
openldap-2.4.11-sol10-x86-local.gz:      72.1% -- replaced with openldap-2.4.11-sol10-x86-local
openssl-0.9.8k-sol10-x86-local.gz:       71.3% -- replaced with openssl-0.9.8k-sol10-x86-local
sasl-2.1.21-sol10-x86-local.gz:  71.4% -- replaced with sasl-2.1.21-sol10-x86-local

รัน pkgadd เพื่อติดตั้ง package ต่างๆ
หมายเหตุ ไม่จำเป็นต้องรัน pkgadd เพื่อติดตั้งไฟล์ตาม Dependencies

# pkgadd -d apache-2.2.11-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMCap2211     apache
                   (x86) 2.2.11

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMCap2211> from </usr/local/src/apache-2.2.11-sol10-x86-local>

apache(x86) 2.2.11
The Apache Group
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing apache as <SMCap2211>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/apache2/bin/ab
/usr/local/apache2/bin/apachectl
/usr/local/apache2/bin/apr-1-config
/usr/local/apache2/bin/apu-1-config
/usr/local/apache2/bin/apxs
/usr/local/apache2/bin/checkgid
/usr/local/apache2/bin/dbmmanage
/usr/local/apache2/bin/envvars
/usr/local/apache2/bin/envvars-std
/usr/local/apache2/bin/htcacheclean
/usr/local/apache2/bin/htdbm
/usr/local/apache2/bin/htdigest
/usr/local/apache2/bin/htpasswd
/usr/local/apache2/bin/httpd
...
...
...
/usr/local/doc/apache/docs/manual/vhosts/name-based.html.ja.utf8
/usr/local/doc/apache/docs/manual/vhosts/name-based.html.ko.euc-kr
/usr/local/doc/apache/docs/manual/vhosts/name-based.html.tr.utf8
/usr/local/doc/apache/httpd.spec
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMCap2211> was successful.

# pkgadd -d expat-2.0.1-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMCexpat     expat
                  (x86) 2.0.1

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMCexpat> from </usr/local/src/expat-2.0.1-sol10-x86-local>

expat(x86) 2.0.1
James Clark et al
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
   1 package pathname is already properly installed.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.

The following files are already installed on the system and are being
used by another package:
* /usr/local/bin <attribute change only>

* - conflict with a file which does not belong to any package.

Do you want to install these conflicting files [y,n,?,q] y
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing expat as <SMCexpat>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/bin/xmlwf
/usr/local/doc/expat/COPYING
/usr/local/doc/expat/Changes
/usr/local/doc/expat/MANIFEST
/usr/local/doc/expat/README
...
...
...
/usr/local/lib/libexpat.so.0 <symbolic link>
/usr/local/lib/libexpat.so.0.4.0
/usr/local/lib/libexpat.so.1 <symbolic link>
/usr/local/lib/libexpat.so.1.5.2
/usr/local/man/man1/xmlwf.1
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMCexpat> was successful.

# pkgadd -d libiconv-1.11-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMCliconv     libiconv
                   (x86) 1.11

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMCliconv> from </usr/local/src/libiconv-1.11-sol10-x86-local>

libiconv(x86) 1.11
Bruno Haible
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
   6 package pathnames are already properly installed.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.

The following files are already installed on the system and are being
used by another package:
* /usr/local/share <attribute change only>
* /usr/local/share/doc <attribute change only>

* - conflict with a file which does not belong to any package.

Do you want to install these conflicting files [y,n,?,q] y
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing libiconv as <SMCliconv>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/bin/iconv
/usr/local/doc/libiconv/ABOUT-NLS
/usr/local/doc/libiconv/AUTHORS
/usr/local/doc/libiconv/COPYING.LIB
/usr/local/doc/libiconv/ChangeLog
...
...
/usr/local/share/doc/iconv.1.html
/usr/local/share/doc/iconv.3.html
/usr/local/share/doc/iconv_close.3.html
/usr/local/share/doc/iconv_open.3.html
/usr/local/share/doc/iconvctl.3.html
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMCliconv> was successful.

# pkgadd -d openssl-0.9.8k-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMCossl     openssl
                 (x86) 0.9.8k

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMCossl> from </usr/local/src/openssl-0.9.8k-sol10-x86-local>

openssl(x86) 0.9.8k
The OpenSSL Group
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
   1 package pathname is already properly installed.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing openssl as <SMCossl>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/doc/openssl/CHANGES
/usr/local/doc/openssl/CHANGES.SSLeay
/usr/local/doc/openssl/FAQ
/usr/local/doc/openssl/INSTALL
/usr/local/doc/openssl/INSTALL.DJGPP
...
...
...
/usr/local/ssl/misc/c_hash
/usr/local/ssl/misc/c_info
/usr/local/ssl/misc/c_issuer
/usr/local/ssl/misc/c_name
/usr/local/ssl/openssl.cnf
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMCossl> was successful.

# pkgadd -d db-4.2.52.NC-sol10-intel-local

The following packages are available:
  1  SMCdb     db
               (intel) 4.2.52.NC

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMCdb> from </usr/local/src/db-4.2.52.NC-sol10-intel-local>

db(intel) 4.2.52.NC
Sleepycat Software
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing db as <SMCdb>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/bin/db_archive
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/bin/db_checkpoint
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/bin/db_deadlock
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/bin/db_dump
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/bin/db_load
...
...
...
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/lib/libdb-4.2.la
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/lib/libdb-4.2.so
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/lib/libdb-4.so <symbolic link>
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/lib/libdb.a
/usr/local/BerkeleyDB.4.2/lib/libdb.so <symbolic link>
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMCdb> was successful.

# pkgadd -d libgcc-3.4.6-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMClgcc346     libgcc
                    (x86) 3.4.6

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMClgcc346> from </usr/local/src/libgcc-3.4.6-sol10-x86-local>

libgcc(x86) 3.4.6
FSF
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
   1 package pathname is already properly installed.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing libgcc as <SMClgcc346>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/lib/libg2c.so <symbolic link>
/usr/local/lib/libg2c.so.0 <symbolic link>
/usr/local/lib/libg2c.so.0.0.0
/usr/local/lib/libgcc_s.so <symbolic link>
/usr/local/lib/libgcc_s.so.1
/usr/local/lib/libstdc++.so.6 <symbolic link>
/usr/local/lib/libstdc++.so.6.0.3
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMClgcc346> was successful.

# pkgadd -d openldap-2.4.11-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMColdap     openldap
                  (x86) 2.4.11

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMColdap> from </usr/local/src/openldap-2.4.11-sol10-x86-local>

openldap(x86) 2.4.11
The OpenLDAP Group
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
   7 package pathnames are already properly installed.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing openldap as <SMColdap>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/bin/ldapadd <symbolic link>
/usr/local/bin/ldapcompare
/usr/local/bin/ldapdelete
/usr/local/bin/ldapexop
/usr/local/bin/ldapmodify
...
...
...
/usr/local/var/openldap-data/__db.005
/usr/local/var/openldap-data/alock
/usr/local/var/openldap-data/dn2id.bdb
/usr/local/var/openldap-data/id2entry.bdb
/usr/local/var/openldap-data/log.0000000001
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMColdap> was successful.

# pkgadd -d sasl-2.1.21-sol10-x86-local

The following packages are available:
  1  SMCsasl     sasl
                 (x86) 2.1.21

Select package(s) you wish to process (or 'all' to process
all packages). (default: all) [?,??,q]: all

Processing package instance <SMCsasl> from </usr/local/src/sasl-2.1.21-sol10-x86-local>

sasl(x86) 2.1.21
The SASL Team
Using </usr/local> as the package base directory.
## Processing package information.
## Processing system information.
   7 package pathnames are already properly installed.
## Verifying disk space requirements.
## Checking for conflicts with packages already installed.
## Checking for setuid/setgid programs.

Installing sasl as <SMCsasl>

## Installing part 1 of 1.
/usr/local/doc/sasl2/AUTHORS
/usr/local/doc/sasl2/COPYING
/usr/local/doc/sasl2/ChangeLog
/usr/local/doc/sasl2/INSTALL
/usr/local/doc/sasl2/NEWS
...
...
...
/usr/local/man/man8/sasldblistusers2.8
/usr/local/man/man8/saslpasswd2.8
/usr/local/sbin/saslauthd
/usr/local/sbin/sasldblistusers2
/usr/local/sbin/saslpasswd2
[ verifying class <none> ]

Installation of <SMCsasl> was successful.

ตรวจสอบ package ที่ติดตั้ง

รันคำสั่ง pkginfo เพื่อตรวจสอบ package ที่ติดตั้ง ดูเฉพาะที่มีชื่อ SMC

# pkginfo | grep SMC
application SMCap2211                        apache
application SMCdb                            db
application SMCexpat                         expat
application SMClgcc346                       libgcc
application SMCliconv                        libiconv
application SMColdap                         openldap
application SMCossl                          openssl
application SMCsasl                          sasl
system      SUNWmgts                         Trusted Extensions, SMC
application SUNWtsmc                         Trusted Extensions SMC Server

รันเว็บเซิร์ฟเวอร์ apache

ใช้คำสั่ง apachectl เพื่อรัน apache

# /usr/local/apache2/bin/apachectl start
# ps -ef | grep apache
  daemon  1016  1011   0 22:13:43 ?           0:00 /usr/local/apache2/bin/httpd -k start
  daemon  1013  1011   0 22:13:43 ?           0:00 /usr/local/apache2/bin/httpd -k start
  daemon  1012  1011   0 22:13:43 ?           0:00 /usr/local/apache2/bin/httpd -k start
  daemon  1015  1011   0 22:13:43 ?           0:00 /usr/local/apache2/bin/httpd -k start
  daemon  1014  1011   0 22:13:43 ?           0:00 /usr/local/apache2/bin/httpd -k start
    root  1011     1   0 22:13:42 ?           0:00 /usr/local/apache2/bin/httpd -k start

เพิ่มความปลอดภัยให้ Solaris 10 แบบง่าย

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:34:00 +0700

เพิ่มความปลอดภัยให้ Solaris 10 แบบง่าย
วันนี้ขอเขียนเกี่ยวกับ Solaris 10 ซะหน่อย ช่วงนี้ได้รับมอบหมายให้เพิ่มความปลอดภัย (secure) ให้กับเครื่อง Solaris แต่มีข้อแม้ไม่อยากให้ลง JASS (Solaris Security Toolkit) ก็เลยลองทำดู และเรียบเรียงมาเป็นบทความให้ผู้สนใจทั่วไป
การเพิ่มความปลอดภัยในบทความนี้ คือการปิดเซอร์วิสที่ไม่ได้ใช้งานโดยไม่กระทบกับงานที่ลูกค้าใช้ ซึ่งนอกจากจะปิดช่องโหว่ที่อาจเกิดขึ้นแล้ว ยังได้ free memory เพิ่มคืนมาอีกด้วย

ปิด remote services ตอนติดตั้ง Solaris

วิธีการหนึ่งที่ช่วยปิดเซอร์วิสเก่าๆ สำหรับการ remote services ไม่ว่าจะเป็น telnet, rlogin, ftp เหลือแค่ Secure Shell (SSH) สามารถทำได้ตั้งแต่ระหว่างการติดตั้ง Solaris ในหน้าจอที่เลือก “Enabling remote services” ให้เลือก [x] No สำหรับ “Remote services enabled”

ปิดเซอร์วิส CDE-Login (X Window)

หากคุณไม่เคยเดินไปที่หน้าจอคอนโซลของเครื่อง login เข้า CDE หรือ W Window แล้ว สามารถปิดเซอร์วิสนี้ไปได้เลย เหลือแค่เป็นคอนโซล แบบ text ธรรมดา ให้สามารถ login ได้
ใช้คำสั่ง svcs เพื่อตรวจสอบสถานะ cde-login

# svcs cde-login
 STATE          STIME    FMRI
 online         13:34:58 svc:/application/graphical-login/cde-login:default

ตัวอย่างหน้าจอ cde-login

ใช้คำสั่ง svcadm disable เพื่อปิดเซอร์วิส cde-login

# svcadm disable cde-login

ตรวจสอบสถานะ cde-login หลังจากปิดเซอร์วิสแล้ว

# svcs cde-login
 STATE          STIME    FMRI
 disabled       13:36:59 svc:/application/graphical-login/cde-login:default

ตัวอย่าง text console login หลังจากปิดเซอร์วิส cde-login

ปิดเซอร์วิส Sun Java Web Console

Sun Java Web Console เป็นเซอร์วิสของ Solaris เพื่อสร้างเป็นจุดรวมของโปรแกรมประเภท system management ผ่านทาง web-based โดยผู้ใช้สามารถเรียกผ่าน https ได้

หากเราใช้แต่ command line เพื่อแก้ไขคอนฟิกเครื่อง เราสามารถปิดเซอร์วิสนี้ได้
ใช้คำสั่ง svcs เพื่อตรวจสอบสถานะ webconsole

# svcs webconsole
 STATE          STIME    FMRI
 online         14:01:06 svc:/system/webconsole:console

ใช้คำสั่ง svcadm disable เพื่อปิดเซอร์วิส webconsole

# svcadm disable webconsole

ตรวจสอบสถานะ webconsole หลังจากปิดเซอร์วิสแล้ว

# svcs webconsole
 STATE          STIME    FMRI
 disabled       14:41:47 svc:/system/webconsole:console

คอนฟิก Solaris IP Filter

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:29:00 +0700

คอนฟิก Solaris IP Filter
บทความนี้กล่าวถึงวิธีการใช้คำสั่ง ipf เพื่อสร้าง rule ของ Solaris IP Filter แบบง่ายๆ เพื่อใช้กำหนด packet เข้าออกเครื่อง

Solaris IP Filter เป็นโปรแกรม Firewall ที่ควบคุม packet เข้า/ออก เครื่องที่ติดตั้ง Solaris ได้
ipf เป็นคำสั่งที่ใช้ในการแก้ไขกฎ (rule) ของ Solaris IP Filter
หมายเหตุ

ตัวอย่างในบทความนี้ทดสอบบนเครื่องที่ติดตั้ง Solaris 10 10/09 s10x_u8wos_08a X86
ทดสอบกับเครื่องที่สามารถคอนโซลหน้าจอได้เท่านั้น เพราะถ้าคอนฟิก rule ของ Firewall ผิดพลาด อาจทำให้คุณไม่สามารถ remote เช่น Secure Shell ได้

1. เปิด (Start) เซอร์วิส ipfilter

โดยดีฟอลต์จากการติดตั้ง เซอร์วิส IP Filter จะถูกปิดการใช้งาน
ใช้คำสั่ง svcs ตรวจสอบสถานะ

# svcs -av | grep ipfilter
disabled       -             15:25:36      - svc:/network/ipfilter:default

ใช้คำสั่ง svcadm เพื่อเปิดการเซอร์วิส

# svcadm enable ipfilter

# svcs -av | grep ipfilter
online         -             15:27:14      - svc:/network/ipfilter:default

2. เปิดคุณสมบัติ (Enable) IP Filter

ขั้นต่อมา ใช้คำสั่ง ipf -E เพื่อเปิดคุณสมบัติ IP Filter

# ipf -E

3. ทดลองการสร้าง rule แบบง่ายๆ

สร้างไฟล์ /etc/ipf/ipf.conf เพื่อกำหนด rule ที่ต้องการ
ตัวอย่างเช่น ต้องการสร้าง rule เพื่อกำหนดให้เฉพาะเครื่องที่มี IP 192.168.1.2 เท่านั้นที่สามารถ ping (ICMP) เข้ามาที่เครื่องทางพอร์ต e1000g0 ได้

# cat /etc/ipf/ipf.conf

block in on e1000g0 proto icmp from any to any
pass in on e1000g0 proto icmp from 192.168.1.2/32 to any

หลังจากสร้างไฟล์เรียบร้อย พิมพ์คำสั่ง ipf -f ตามด้วยไฟล์ ipf.conf เพื่อเริ่มการบังคับใช้ rule ที่สร้างขึ้น

# ipf -f /etc/ipf/ipf.conf

*** 4. ลบ (Flush) rule ออกไป ***
หากต้องการยกเลิก rule ที่สร้างขึ้น ใช้คำสั่ง ipf -F เพื่อ ลบ (flush) rule ที่มีออกไป

# ipf -F a

5. ปิดคุณสมบัติ (Disable) IP Filter

ใช้คำสั่ง ipf -D เพื่อปิดคุณสมบัติ IP Filter

# ipf -D

ตัวอย่าง rule

มีตัวอย่างการสร้างไฟล์ ipf.conf เพื่อกำหนด rule แบบต่างๆ /usr/share/ipfilter/examples/

คอนฟิก SNMP บน Solaris 10

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:25:00 +0700

คอนฟิก SNMP บน Solaris 10
SNMP เป็นเครื่องมือหนึ่งที่สามารถใช้ดูการทำงานของเครื่อง เก็บประวัติการใช้ resource ต่างๆ ของเครื่อง ไม่ว่าจะเป็น CPU, Memory, Disk, Network แล้วสามารถนำมาใช้สร้างเป็นกราฟ รายงาน เพื่อวางแผนการเพิ่ม hardware เมื่อจำเป็นได้
ในบทความนี้จะอธิบายวิธีการคอนฟิกและรัน SNMP Server บน Solaris 10 เพื่อให้สามารถใช้โปรแกรม SNMP เช่น MRTG, Cacti, NMS มาเก็บค่าต่างๆ ได้

ระบบทดสอบ

บทความนี้ทดสอบบน Solaris 10 (x86) 10/09

# cat /etc/release
                       Solaris 10 10/09 s10x_u8wos_08a X86
           Copyright 2009 Sun Microsystems, Inc.  All Rights Reserved.
                        Use is subject to license terms.
                           Assembled 16 September 2009

รันเซอร์วิส sma

โปรแกรมชุด SNMP หรือ System Management Agent ใน Solaris 10 ได้มาจาก Net-SNMP ซึ่งเป็น freeware โดยจะถูกติดตั้งใน path ที่ชื่อ /usr/sfw/ ดังนี้น เวลารันคำสั่ง อาจต้องมีการระบุ PATH เพิ่มเติม
System Management Agent บน Solaris 10 ถูกควบคุมด้วยเซอร์วิสที่ชื่อ sma
ใช้คำสั่ง svcs เพื่อตรวจสอบว่ารันเซอร์วิส sma อยู่หรือไม่

# svcs -a | grep sma
disabled       13:50:30 svc:/application/management/sma:default

หมายเหตุ ต้องระบุออปชั่น ‘-a’ เพื่อดูชื่อเซอร์วิสทั้งหมด ทั้งที่ enable และ disable ไว้
ไฟล์คอนฟิกของ SNMP Server คือ /etc/sma/snmp/snmpd.conf

# cat /etc/sma/snmp/snmpd.conf
...
###########################################################################
#
# SECTION: Access Control Setup
#
#   This section defines who is allowed to talk to your running
#   snmp agent.

# rocommunity: a SNMPv1/SNMPv2c read-only access community name
#   arguments:  community [default|hostname|network/bits] [oid]

rocommunity  public
...

ดีฟอลต์ SNMP Community String แบบ read-only คือ “public” แนะนำให้เปลี่ยน เช่นเปลี่ยนเป็น “test_public_read”

# cat /etc/sma/snmp/snmpd.conf
...
rocommunity  test_public_read
...

ใช้คำสั่ง svcadm เพื่อรันเซอร์วิส sma

# svcadm enable svc:/application/management/sma:default

# svcs -a  | grep sma
online         14:18:37 svc:/application/management/sma:default

ใช้คำสั่ง ps เพื่อตรวจสอบ process ของ snmpd (SNMP Server)

# ps -ef | grep snmp
    root  1008     1   0 14:18:38 ?           0:00 /usr/sfw/sbin/snmpd

ทดลองใช้คำสั่ง snmpwalk เพื่อ walk ค่าต่างๆ ผ่านทาง SNMP

# /usr/sfw/bin/snmpwalk -v 1 -c test_public_read 127.0.0.1 system
SNMPv2-MIB::sysDescr.0 = STRING: SunOS sol10u8-zfs64a 5.10 Generic_141445-09 i86pc
SNMPv2-MIB::sysObjectID.0 = OID: NET-SNMP-MIB::netSnmpAgentOIDs.3
DISMAN-EVENT-MIB::sysUpTimeInstance = Timeticks: (12062) 0:02:00.62
SNMPv2-MIB::sysContact.0 = STRING: "System administrator"
SNMPv2-MIB::sysName.0 = STRING: sol10u8-zfs64a
SNMPv2-MIB::sysLocation.0 = STRING: "System administrators office"
SNMPv2-MIB::sysServices.0 = INTEGER: 72
SNMPv2-MIB::sysORLastChange.0 = Timeticks: (64) 0:00:00.64
SNMPv2-MIB::sysORID.1 = OID: IF-MIB::ifMIB
SNMPv2-MIB::sysORID.2 = OID: SNMPv2-MIB::snmpMIB
SNMPv2-MIB::sysORID.3 = OID: TCP-MIB::tcpMIB
...

เพิ่มดิสก์ใหม่บน Solaris 10

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:13:00 +0700

เพิ่มดิสก์ใหม่บน Solaris 10
เช่นเดียวกับระบบปฏิบัติการ OS อื่นๆ เมื่อมีการเพิ่มดิสก์ก้อนใหม่เข้าไปในเครื่องที่ติดตั้ง Solaris 10 ต้องมีกระบวนการ หรือต้องรันคำสั่งก่อนที่จะเริ่มใช้ดิสก์ก้อนใหม่ได้

ในบทความนี้ทดสอบการเพิ่มดิสก์ก้อนใหม่ 1 ก้อน บน Solaris 10 (x86)
ใช้คำสั่ง format เพื่อดูว่า Solaris มองเห็นดิสก์อะไรบ้าง

# format
Searching for disks...done

AVAILABLE DISK SELECTIONS:
       0. c1t0d0 <DEFAULT cyl 4866 alt 2 hd 255 sec 63>
          /pci@0,0/pci1000,30@10/sd@0,0
       1. c1t1d0 <DEFAULT cyl 4867 alt 2 hd 255 sec 63>
          /pci@0,0/pci1000,30@10/sd@1,0
Specify disk (enter its number):

ดิสก์ก้อนใหม่ที่เพิ่มเข้ามาคือดิสก์หมายเลข 1 “c1t1d0″
พิมพ์หมายเลขของดิสก์แล้วกด [Enter] เพื่อเข้าสู่โหมดจัดการของดิสก์ก้อนที่ระบุ

Specify disk (enter its number): 1
selecting c1t1d0
[disk formatted]

FORMAT MENU:
        disk       - select a disk
        type       - select (define) a disk type
        partition  - select (define) a partition table
        current    - describe the current disk
        format     - format and analyze the disk
        fdisk      - run the fdisk program
        repair     - repair a defective sector
        label      - write label to the disk
        analyze    - surface analysis
        defect     - defect list management
        backup     - search for backup labels
        verify     - read and display labels
        save       - save new disk/partition definitions
        inquiry    - show vendor, product and revision
        volname    - set 8-character volume name
        !<cmd>     - execute <cmd>, then return
        quit

พิมพ์คำสั่ง partition เพื่อเข้าสู่โหมดการแบ่ง partition

format> partition
WARNING - This disk may be in use by an application that has
          modified the fdisk table. Ensure that this disk is
          not currently in use before proceeding to use fdisk.

หากเจอข้อความ WARNING แบบด้านบน ให้พิมพ์คำสั่ง fdisk เพื่อแก้ไข

format> fdisk
No fdisk table exists. The default partition for the disk is:

  a 100% "SOLARIS System" partition

Type "y" to accept the default partition,  otherwise type "n" to edit the
 partition table.
y
format>

พิมพ์คำสั่ง partition อีกครั้ง

format> partition

PARTITION MENU:
        0      - change `0' partition
        1      - change `1' partition
        2      - change `2' partition
        3      - change `3' partition
        4      - change `4' partition
        5      - change `5' partition
        6      - change `6' partition
        7      - change `7' partition
        select - select a predefined table
        modify - modify a predefined partition table
        name   - name the current table
        print  - display the current table
        label  - write partition map and label to the disk
        !<cmd> - execute <cmd>, then return
        quit
partition>

พิมพ์คำสั่ง print เพื่อแสดงการแบ่ง partition

partition> print
Current partition table (original):
Total disk cylinders available: 4866 + 2 (reserved cylinders)

Part      Tag    Flag     Cylinders        Size            Blocks
  0 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  1 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  2     backup    wu       0 - 4865       37.28GB    (4866/0/0) 78172290
  3 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  4 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  5 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  6 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  7 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  8       boot    wu       0 -    0        7.84MB    (1/0/0)       16065
  9 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0

partition>

เริ่มต้น ทดลองสร้าง partition 0 มีขนาด 10 GB

partition> 0
Part      Tag    Flag     Cylinders        Size            Blocks
  0 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0

Enter partition id tag[unassigned]:
Enter partition permission flags[wm]:
Enter new starting cyl[0]:
Enter partition size[0b, 0c, 0e, 0.00mb, 0.00gb]: 10gb

ใช้คำสั่ง print เพื่อแสดง partition

partition> print
Current partition table (unnamed):
Total disk cylinders available: 4866 + 2 (reserved cylinders)

Part      Tag    Flag     Cylinders        Size            Blocks
  0 unassigned    wm       0 - 1305       10.00GB    (1306/0/0) 20980890
  1 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  2     backup    wu       0 - 4865       37.28GB    (4866/0/0) 78172290
  3 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  4 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  5 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  6 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  7 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0
  8       boot    wu       0 -    0        7.84MB    (1/0/0)       16065
  9 unassigned    wm       0               0         (0/0/0)           0

หลังจากแก้ไข partition พิมพ์คำสั่ง label เพื่อบันทึกข้อมูลลงดิสก์

partition> label
Ready to label disk, continue? y

partition> ^D

กดปุ่ม [Ctrl]+[D] เพื่อออกจากคำสั่ง format
ใช้คำสั่ง newfs เพื่อสร้าง filesystem บน partition ที่เพิ่งสร้างขึ้น
หมายเหตุ ชื่อไฟล์ device ของดิสก์ c1t1d0 – partition 0 คือ /dev/rdsk/c1t1d0s0

# newfs /dev/rdsk/c1t1d0s0
newfs: construct a new file system /dev/rdsk/c1t1d0s0: (y/n)? y
Warning: 870 sector(s) in last cylinder unallocated
/dev/rdsk/c1t1d0s0:     20980890 sectors in 3415 cylinders of 48 tracks, 128 sectors
        10244.6MB in 214 cyl groups (16 c/g, 48.00MB/g, 5824 i/g)
super-block backups (for fsck -F ufs -o b=#) at:
 32, 98464, 196896, 295328, 393760, 492192, 590624, 689056, 787488, 885920,
 20055584, 20154016, 20252448, 20350880, 20449312, 20547744, 20646176,
 20744608, 20843040, 20941472

แนะนำให้ใช้คำสั่ง fsck เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของ filesystem ที่สร้างขึ้น ต้องไม่มีข้อความ error ใดๆ

# fsck -y /dev/rdsk/c1t1d0s0
** /dev/rdsk/c1t1d0s0
** Last Mounted on
** Phase 1 - Check Blocks and Sizes
** Phase 2 - Check Pathnames
** Phase 3a - Check Connectivity
** Phase 3b - Verify Shadows/ACLs
** Phase 4 - Check Reference Counts
** Phase 5 - Check Cylinder Groups
2 files, 9 used, 10331200 free (16 frags, 1291398 blocks, 0.0% fragmentation)

สร้าง mount point สำหรับ partition ใหม่

# mkdir /mnt/new-disk0
# mount /dev/rdsk/c1t1d0s0 /mnt/new-disk0
mount: /dev/rdsk/c1t1d0s0 not a block device

สำหรับ Solaris เวลาใช้คำสั่ง newfs หรือ fsck ชื่อ device ที่ระบุคือ /dev/rdsk/… แต่เวลาใช้คำสั่ง mount ต้องระบุชื่อ device เป็น /dev/dsk/…

# mount /dev/dsk/c1t1d0s0 /mnt/new-disk0

ใช้คำสั่ง df เพื่อตรวจสอบ mount point

# df -h
Filesystem             size   used  avail capacity  Mounted on
/dev/dsk/c1t0d0s0       34G   3.7G    30G    11%    /
/devices                 0K     0K     0K     0%    /devices
ctfs                     0K     0K     0K     0%    /system/contract
proc                     0K     0K     0K     0%    /proc
mnttab                   0K     0K     0K     0%    /etc/mnttab
swap                   1.6G   932K   1.6G     1%    /etc/svc/volatile
objfs                    0K     0K     0K     0%    /system/object
sharefs                  0K     0K     0K     0%    /etc/dfs/sharetab
/usr/lib/libc/libc_hwcap1.so.1
                        34G   3.7G    30G    11%    /lib/libc.so.1
fd                       0K     0K     0K     0%    /dev/fd
swap                   1.6G     8K   1.6G     1%    /tmp
swap                   1.6G    20K   1.6G     1%    /var/run
/dev/dsk/c1t0d0s7      1.9G   210M   1.6G    12%    /export/home
/dev/dsk/c1t1d0s0      9.9G    10M   9.7G     1%    /mnt/new-disk0

หากใช้งาน partition ใหม่ได้ถูกต้องเรียบร้อยแล้ว ต้องเพิ่มคอนฟิกเข้าไปในไฟล์ /etc/vfstab เพื่อให้เวลาบู๊ตเครื่องใหม่ มีการ mount partition ใหม่นี้โดยอัตโมมัติ

# cat /etc/vfstab
#device         device          mount           FS      fsck    mount   mount
#to mount       to fsck         point           type    pass    at boot options
#
fd      -       /dev/fd fd      -       no      -
/proc   -       /proc   proc    -       no      -
/dev/dsk/c1t0d0s1       -       -       swap    -       no      -
/dev/dsk/c1t0d0s0       /dev/rdsk/c1t0d0s0      /       ufs     1       no      -
/dev/dsk/c1t0d0s7       /dev/rdsk/c1t0d0s7      /export/home    ufs     2       yes     -
/devices        -       /devices        devfs   -       no      -
sharefs -       /etc/dfs/sharetab       sharefs -       no      -
ctfs    -       /system/contract        ctfs    -       no      -
objfs   -       /system/object  objfs   -       no      -
swap    -       /tmp    tmpfs   -       yes     -
# new disk
/dev/dsk/c1t1d0s0       /dev/rdsk/c1t1d0s0      /mnt/new-disk0  ufs     2       yes     -

วิธี Install Java, Sun WebServer, Glassfish AppServer บน Solaris 10

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 10 Oct 2011 09:07:00 +0700

วิธี Install Java, Sun WebServer, Glassfish AppServer บน Solaris 10

สิ่งที่ต้อง Install

Sun WebServer 6.1
Glassfish AppServer 2.1.1 สำหรับ Glassfish จะหา download ยากหน่อยต้องไปเอาจาก glassfish community แทนเพราะ web ของ Sun/Oracle เปลี่ยนเป็น version 3 หมดแล้ว

Install JDK
จาก Image ของ solaris 10 ที่ download มาจาก Web ของ Sun เป็น Image ของ VirtualBox ซึ่ง Image ตัวนี้มี JDK 1.5 อยู่แล้ว ดังนั้นก็เลยไม่ต้องลงเพิ่ม
แต่ถ้าจะลงก็ check ก่อนว่าใน /usr ก่อนปกติจะมีอยู่แล้วในนี้ ซึ่งอ้างอิงจาก Image ของ Solaris ตัวนี้จะมีทั้ง 1.4 และ 1.5 ถ้าลงเพิ่มก็แตก file ของ JDK ที่โหลดมาลงใน /usr แล้วทำ link ไปก็พอ
Install Sun WebServer
ทำตามขั้นตอนตามนี้ได้เลย โดยที่ package ที่เอามาเป็น ใช้เป็น package แบบ .gz ตอน download สามารถเลือกได้ว่าเอา package แบบไหน แต่ปกติแล้วถนัดแบบ .gz มากกว่า

login เป็น root
unzip ออกด้วย gunzip ไปไว้ใน /tmp ก็ได้
run ./setup จาก directory ที่แตกออกมา ทำตามขั้นตอนใน wizard
เลือก directory ที่จะ Install นิยมเอาไว้ใน /opt/SUNWwbsvr [default]
เลือก package ที่จะลงเลือกเป็น Server Core เพราะมี JDK อยู่แล้ว
กำหนด Server/Domain Name
กำหนด user/group ที่จะใช้ run process webserver โดย default เป็น webservd
กำหนด Admin port default เป็น 8888
กำหนด Web server port default เป็น 80
กำหนด Document Root default อยู่ที่ server_root/docs เช่น /opt/SUNWwbsvr/httpd-sol10/docs (sol10 เป็นชื่อ Domain ที่กำหนด)
กำหนดให้ start ตอนเปิดเครื่อง โดยจะไป write config ที่อยู่ใน /etc/rc.d/rc3.d/S75webserver01 หรือ rc5.d
กำหนด JDK path ให้ใส่เป็น full path
ใช้คำสั่ง ./start ใน /opt/SUNWwbsvr เพื่อ start web server ถ้า start ได้ใช้ web browser เปิดดูที่ port 80 และ port 8888 เพื่อ check ว่าสามารถใช้งานได้

Install Glassfish AppServer
ทำตามขั้นตอนโดย package ที่เอามาลงเป็นแบบ .jar สามารถเลือกตอน download ได้เหมือนกับ WebServer

login เป็น root
ใช้คำสั่ง java -Xmx256m -jar file_install.jar (install file เอาไว้ใน /tmp ก่อนก็ได้) *** ถ้ามีปัญหาลองใช้ -Xmx512m แทนอาจจะเกิดจาก memory ไม่พอ
จะได้ directry glassfish ออกมา ย้ายไปใน directory ที่ต้องการ เช่น /opt/glassfish ก็ได้
ย้ายไปที่ directory แล้วใช้คำสั่ง chmod -R +x lib/ant/bin เพื่อให้ file binary สามารถ execute ได้
กำหนด JAVA_HOME ใน environment variable ใช้คำสั่ง JAVA_HOME=dir และ export JAVA_HOME โดยต้องกำหนดเป็น full path
ใช้คำสั่ง lib/ant/bin/ant -f setup.xml จาก /opt/glassfish
ทำตาม Wizard ไปเรื่อย ๆ มีให้กำหนด password / master password

ทดสอบการใช้งานโดย

ให้ลอง create-domain
ใช้คำสั่ง /opt/glassfish/bin/asadmin
asadmin> create-domain –adminport 8001 (เปลี่ยนถ้าจะใช้ admin port อื่น) –adminuser admin domain1 (เปลี่ยนชื่อ domain ได้)
file ต่าง ๆ ของ domain ที่ create ขึ้นมาจะอยู่ที่ /var/appserver/domains/[ชื่อ domain]

ถ้า create domain สำเร็จให้ลอง start domain ที่ create ขึ้นมา

asadmin> start-domain domain1

Note :

default password คือ adminadmin
default master password คือ changeit
default port ของ app server คือ 8080
port สำหรับ admin domain ใช้ port ที่กำหนดมาตอนสร้างในที่นี้ใช้ 8001

ลอง browse ไปที่ port 8080 สำหรับ App และ 8001 สำหรับ Admin (มีหน้า login ให้กรอก user/password)
ตอนที่ลองครั้งแรก create-domain ผ่านแต่ไม่สามารถ start-domain ได้ ดูจาก log แล้วก็งง ๆ เลยลอง start อีกครั้งก็สามารถ start ได้ และเนื่องจากลองด้วย VirtualBox ซึ่งแบ่ง Ram ไว้แค่ 700 MB ทำให้รอนานมากกว่าจะ start process/domain ได้

Cluster Computing System

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 6 Oct 2011 09:19:00 +0700

การเชื่อมต่อระบบการทำงานของกลุ่มคอมพิวเตอร์เข้าด้วยกันภายใต้ระบบเครือ ข่ายความเร็วสูง มีความสามารถอาจเทียบเท่าซุปเปอร์คอมพิวเตอร์หรือสูงกว่า สำหรับการประมวลผลงานที่มีความซับซ้อนโดยเฉพาะงานด้านวิทยาศาสตร์

หน้าที่ 1 - การใช้งานระบบ Cluster Computing

ระบบคลัสเตอร์ หรือคลัสเตอริ่ง เป็นการเชื่อมต่อระบบการทำงานของกลุ่มคอมพิวเตอร์เข้าด้วยกันภายใต้ระบบ เครือข่ายความเร็วสูง มีความสามารถในการกระจายงานที่ทำไปยังเครื่อง ภายในระบบเพื่อให้การประมวลผลมีประสิทธิภาพสูงขึ้น โดยอาจเทียบเท่าซุปเปอร์คอมพิวเตอร์หรือสูงกว่าสำหรับการประมวลผลงานที่มี ความซับซ้อนโดยเฉพาะงานด้านวิทยาศาสตร์ เช่น การจำลองโครงสร้างของโมเลกุลทางเคมี, การวิเคราะห์เกี่ยวกับตำแหน่งการเกิดพายุสุริยะ, การวิเคราะห์ข้อมูลที่มีขนาดใหญ่ เป็นต้น ถ้าดูตามโครงสร้างแล้ว ระบบคลัสเตอร์ คือคอมพิวเตอร์แบบขนานที่มีหน่วยจำแยกนั่นเอง

โครงสร้างของระบบคลัสเตอร์ แบ่งเป็น 2 ชนิด คือ

ระบบคลัสเตอร์แบบปิด คลัสเตอร์จะต่อผ่านเกตเวย์ที่ซ่อนทั้งระบบจากโลกภายนอก
ข้อดี คือ มีความปลอดภัยสูงและใช้อินเตอร์เน็ตแอดเดรสเพียงแอดเดรสเดียวเท่านั้น
ข้อเสีย คือ แต่ละโหนดในระบบไม่สามารถช่วยกันบริหารข้อมูลจากภายนอกได้

ระบบคลัสเตอร์แบบเปิด คลัสเตอร์จะต่อกับเน็ทเวิร์คภายนอกโดยตรงทำให้ผู้ใช้เข้าถึงทุกโหนดในระบบได้โดยตรง
ข้อดี คือ สามารถช่วยกันบริการข้อมูลได้ เหมาะกับงานบริการข่าวสารเป็นจำนวนมาก เช่น ในระบบเซิร์ฟเวอร์สำหรับ www หรือ ftp ที่ขยายตัวได้
ข้อเสีย คือ ความปลอดภัยต่ำลงมากเพราะต้องคอยดูแลทุกเครื่องในระบบ และยังต้องการหมายเลขอินเตอร์เน็ทแอดเดรสจำนวนมาก

คอมพิวเตอร์แต่ละเครื่องในระบบคลัสเตอร์จะถูกเรียกว่า “โหนด (Node)” อาจ จะมีโหนดที่ทำหน้าที่ควบคุมการทำงานของโหนดอื่น ๆ ในระบบอีกชั้น เรียกว่า “Front-end Node” ส่วนโหนดอื่นจะทำหน้าที่ประมวลผลเป็นหลัก เรียกว่า “Compute Node” แต่ละโหนดจะสร้างระบบที่เสมือนเป็นเครื่องเดียว โดยใช้วิธีการต่าง ๆ เช่น การใช้งานระบบ Network Information System (NIS) เพื่อให้ผู้ใช้ (User) สามารถใช้งานร่วมกันได้ทุกโหนด ทำให้ผู้ใช้สามารถล็อกอิน (Login) เพื่อใช้งานในโหนดใด ๆ ภายใต้ระบบคลัสเตอร์เดียวกัน นอกจากนั้นภายในระบบคลัสเตอร์อาจจะมีการใช้งานซอฟต์แวร์ต่าง ๆ เพื่อการติดตั้งใช้งาน, การจัดลำดับงานที่ทำในระบบ, การดูแลบริหารระบบ และซอฟต์เพื่อการประมวลผลแบบขนาน (Parallel Computing)

การติดตั้งระบบคลัสเตอร์ (Installation Clustering System)

เมื่อเตรียมอุปกรณ์ที่จะนำมาทำคลัสเตอร์ (เครื่องคอมพิวเตอร์สมรรถนะสูง, ระบบเครือข่ายความเร็วสูง) จากนั้นเตรียมซอฟแวร์ในระบบคลัสเตอร์ เช่น ระบบปฏิบัติการ (Linux, Solaris, BSD) ส่วนใหญ่มักจะเลือกใช้ลินุกซ์ (Linux) โดยลินุกซ์นั้นมีหลาย Distribution เช่น RedHat, Debian, Turbo Linux, Slackware เป็นต้น ระบบซอฟแวร์ที่ใช้ในระบบคลัสเตอร์ควรเป็นโปรแกรมแบบขนาน การโปรแกรมแบบขนานบนระบบคลัสเตอร์นั้นจะใช้วิธีการที่เรียกว่า การโปรแกรมแบบส่งผ่านข้อความ (Message Passing) การโปรแกรมในลักษณะนี้ทำได้โดย การกระจายงานขนาดใหญ่ไปยังหลาย ๆ เครื่องให้ทำงานพร้อมกัน และใช้การแลกเปลี่ยนข่าวสารผ่านเครือข่ายในการติดต่อระหว่างกลุ่มของโปรแกรม ที่ช่วยกันทำงาน ระบบโปรแกรมแบบขนานที่ใช้งานเป็นมาตรฐานมีอยู่สองระบบคือ ระบบ PVM เป็นระบบที่มีมาก่อน โดยเป็นงานของ Oak Rige National Laboratory และ University of Tennessee at Knoxville และในราวปี ค.ศ. 1994 ได้มีมาตรฐานใหม่เกิดขึ้น คือ MPI ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวาง และจะมาแทนที่ PVM ด้วย
โปรแกรม Utility และ Library ต่าง ๆ โปรแกรมเหล่านี้บ้างก็ช่วยให้บริหารระบบได้ดีขึ้น เช่น Library Math บางตัวที่ทำงานแบบขนานได้ เช่น Scalapack, PetSc เป็นต้น หรือ โปรแกรมสำหรับ Graphic Rendering โปรแกรมนี้มีทั้งในระบบลินุกซ์ และวินโดว์ ซึ่งสามารถทำงานแบบขนานได้โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์จำนวนมากช่วยกันเรนเดอร์ (Render)

หน้าที่ 2 - เมื่อเปรียบเทียบ ระบบ Cluster Computing กับระบบอื่น ๆ

ข้อแตกต่างของระบบ Cluster Computing เมื่อเปรียบเทียบกับระบบอื่น ๆ

ระบบ Cluster Computing กับ ระบบ Lan (Local Area Networking)
ระบบ Cluster Computing มีส่วนสำคัญ 3 อย่างคือ เครือข่ายความเร็วสูง ระบบซอฟต์แวร์ที่สนับสนุนระบบคลัสเตอร์ และโปรแกรมประยุกต์ที่ใช้ขีดความสามารถของการประมวลผลแบบขนานหรือแบบกระจาย ส่วนระบบ Lan เครื่องทุกเครื่องที่อยู่บนระบบ LAN เป็นอิสระต่อกันไม่มีระบบซอฟต์แวร์ที่นำความสามารถของการประมวลผลแบบขนานและ แบบกระจายมาใช้ แต่

ระบบ Cluster Computing กับ ระบบ Grid (Grid Computing)

ระบบ Cluster Computing เป็นการเชื่อมต่อเพื่อเพิ่มสมรรถนะของการประมวลผลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ มีแพลตฟอร์ม (Platform) เดียวกันอยู่ในพื้นที่จำกัด ส่วน Grid Computing นั้นจะเชื่อมต่อได้ทุกแพลตฟอร์ม ไม่ว่าแต่ละแพลตฟอร์มจะห่างไกลกันเท่าไร

ระบบ Cluster Computing กับ ระบบโหลดบาลานซ์ (Load balancing)

ระบบ Cluster Computing มีการจัดกลุ่มของคอมพิวเตอร์หลายตัวเพื่อให้สามารถทำงานได้เหมือนกับเป็น คอมพิวเตอร์ตัวเดียวกัน ดังนั้นไม่ว่า ผู้ใช้เข้ามาใช้งานเครื่องใดภายในกลุ่มก็จะรู้สึกเหมือนใช้งานเครื่องเดียว กัน คุณสมบัติของการทำ Clustering คือการทำรีพลิเคท(Replication) โดยในแง่ของ Web Application คือการทำ Session Replication ซึ่งตามปกติแล้ว Session ของผู้ใช้เก็บใน Web Server เครื่องที่ผู้ใช้ใช้งานอยู่เท่านั้นแต่การทำ Clustering จะเป็นการคัดลอก Replicate Session นั้นไปยัง Web Server อื่นภายในกลุ่มด้วย ทำให้ไม่ว่าผู้ใช้จะเข้าไปใช้งานใน Server เครื่องใดก็จะมี Session ของผู้ใช้อยู่ด้วยเสมอ ส่วน Load Balancing คือการจัดกลุ่มของคอมพิวเตอร์หลายตัวเพื่อแบ่งงานกัน หรือกระจาย Load การใช้งานของผู้ใช้ไปยังคอมพิวเตอร์ภายในกลุ่ม เพื่อให้สามารถรับจำนวนผู้ใช้ที่เข้ามาใช้งานได้มากขึ้น หรือสามารถรับงานที่เข้ามาได้มากขึ้น นอกจากนั้นยังมีคุณสมบัติของ Fail Over คือหากมีคอมพิวเตอร์ใดภายในกลุ่มมีปัญหาไม่สามารถทำงานได้ ตัว Load Balancer ที่เป็นตัวแจก Load ให้คอมพิวเตอร์ภายในกลุ่มก็จะส่ง Load ไปยังเครื่องอื่นแทน จนกว่าเครื่องนั้นจะกลับมาใช้งานได้ดังเดิม การทำงานของ Load Balancer มี 3 ลักษณะด้วยกัน คือ

1. Round-Robin เป็นการส่ง Traffic ไปยัง Server ภายในกลุ่มวนไปเรื่อย ๆ
2. Sticky เป็นการส่ง Traffic โดยยึดติดกับ Session ที่ผู้ใช้เคยเข้าไปใช้งาน เช่น ถ้าผู้ใช้เคยเข้าไปใช้ใน Server ที่ 1 ภายในกลุ่ม Traffic ของผู้ใช้คนนั้นจะถูกส่งไปยัง Server 1 เท่านั้น
3. vWork Load เป็นการส่ง Traffic โดยดูที่ Performance ของ Server ภายในกลุ่มเป็นสำคัญ เช่นหาก Server 1 มีงานมากกว่า Server 2 ตัว Load Balancer จะส่ง Traffic ไปยัง Server 2
การทำ Cluster Load Balance คือการผสมผสานการทำงานทั้งสองลักษณะเข้าด้วยกัน หากเลือกใช้การทำงานแบบนี้แล้ว การใช้ Load Balance แบบ Sticky ก็จะไม่มีความหมาย เนื่องจากทุก Server ภายในกลุ่มเป็น Cluster อยู่แล้ว จึงไม่มีเหตุผลที่จะส่ง Traffic ไปให้เครื่องเดิมอีก ควรทำ Load Balance แบบ Round-Robin หรือ Work Load แทน Load Balance และ Cluster เป็น Design Pattern ที่ช่วยให้ System Archtect สามารถออกแบบระบบได้ง่ายและรวดเร็วขึ้น

การทำ Cluster ไม่จำเป็นต้องพึ่ง Feature ของ Server เป็นหลัก แต่สามารถ Develop ตัว Application ให้เป็น Cluster ได้โดยไม่ต้องพึ่ง Feature ของ Server เช่น การใช้หลักการของ File Sharing หรือ Database สามารถทำงานได้เหมือนกัน เช่นเดียวกับการทำ Load Balance ไม่ต้องหา Hardware หรือ Software พิเศษที่จะทำหน้าที่เป็น Load Balancer แต่เขียน Application เพื่อทำการกระจาย Traffic ไปยัง Server ได้เหมือนกัน โดยใช้หลักการของ Redirection เป็นต้น

การประมวลผลแบบขนาน (Parallel Processing)

Parallel processing คือ การแบ่งงานออกเป็นชิ้นเล็กให้แต่ละงานแก่ตัวประมวลผลหลาย ๆ ตัวในเวลาพร้อมกัน ประโยชน์ของการใช้วิธีการนี้ คือ แก้ปัญหาขนาดใหญ่ได้ ในเวลาที่เร็วขึ้น ลดค่าใช้จ่าย ซึ่งสามารถใช้เครื่องพีซี โดยเชื่อมต่อกันเป็นระบบคลัสเตอร์ แทนการใช้เครื่องเมนเฟรม หรือ ซุปเปอร์คอมพิวเตอร์

.

หน้าที่ 3 - งานวิจัยเทคโนโลยีคลัสเตอร์คอมพิวติ้ง

งานวิจัยเทคโนโลยีคลัสเตอร์คอมพิวติ้ง (Cluster Computing and Grid Technology)

ทำการวิจัยคลัสเตอร์คอมพิวเตอร์ คือระบบคอมพิวเตอร์ที่ประกอบด้วยคอมพิวเตอร์มากกว่า 1 เครื่องต่อเชื่อมกัน และแต่ละเครื่องอาจมีมากกว่า 1 หน่วยประมวลผล (CPU) โดยสามารถจัดสรรให้ใช้กับ CPU, ROM, RAM ร่วมกันได้ ทำให้ได้ระบบที่มีประสิทธิภาพสูงและง่ายต่อการขยาย เพื่อการใช้ทรัพยากรการคำนวณและเข้าถึงข้อมูล ที่อยู่กระจัดกระจาย อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดและรวดเร็วทันต่อเหตุการณ์

ผลงานที่ผ่านมา
- โครงการสร้างซอฟต์แวร์เพื่อมาบริหารระบบคลัสเตอร์ (Cluster In Computing)
- โครงการคู่มือการสร้างและจัดการระบบคลัสเตอร์
- โครงการพัฒนาระบบการติดต่อสื่อสารภายในระบบคลัสเตอร์
- โครงการสร้างระบบคลัสเตอร์ที่สามารถเก็บข้อมูลขนาด 1 เทอราไบท์
- โครงการพัฒนาโปรแกรมที่มีการประมวลผลแบบขนาน
- Peterpan : ระบบเข้าถึงข้อมูล และการกระจายการคำนวณแบบ Web Services บน Grid

สรุป

Custer Computing คือระบบคอมพิวเตอร์ที่ประกอบด้วยคอมพิวเตอร์มากกว่า 1 เครื่องต่อเชื่อมกัน และแต่ละเครื่องอาจมีมากกว่า 1 หน่วยประมวลผล (CPU) โดยสามารถจัดสรรให้ใช้กับ CPU, ROM, RAM ร่วมกันได้ ทำให้ได้ระบบที่มีประสิทธิภาพสูงและง่ายต่อการขยาย เพื่อการใช้ทรัพยากรการคำนวณและเข้าถึงข้อมูล ที่อยู่กระจัดกระจาย อย่างมีประสิทธิภาพและรวดเร็วทันต่อเหตุการณ์

ปัจจุบันมีการแข่งขันเพื่อนำเทคโนโลยีใหม่เข้าสู่ตลาดรุนแรงขึ้น เพื่อให้สินค้าสามารถขายได้ จึงต้องเพิ่มคุณสมบัติเข้าไปในระบบของตนเพื่อความได้เปรียบ เช่น การใส่ Feature การทำ Load Balance รวมเข้ากับการทำ Clustering เข้าไปในสินค้าของตัวเอง ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (Personal Computer : PC) มีความสามารถสูงขึ้นไม่ต่างจากเครื่องซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ เมื่อเทียบระหว่างราคากับประสิทธิภาพที่ได้รับส่งผลให้ประสิทธิภาพสูงขึ้น มากในราคาที่เท่าเดิม ดังนั้นการเชื่อมระบบพีซีเข้าด้วยกันเพื่อทำงานเป็นซุปเปอร์คอมพิวเตอร์จึง สามารถทำได้เรียกว่า “Beowulf Cluster”

ปัญหาอีกอย่างหนึ่งที่พบเมื่อใช้ระบบราคาแพง คือ ค่าบำรุงรักษาที่สูงมาก ส่วนระบบ PC เป็นเทคโนโลยีที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคย ทำให้สามารถบำรุงรักษาระบบได้ง่ายกว่า นอกจากนั้น เมื่อเทคโนโลยีนั้นเก่า หรือ ช้าไปแล้ว การหาทุนเพิ่มระบบจะเป็นไปได้ยาก ในขณะที่ในระบบ PC Cluster การเพิ่มความสามารถทำได้ทีละน้อยในราคาที่ถูกกว่า นอกจากนั้นเครื่องที่นำออกจากระบบยังเอาไปใช้ต่อได้ รวมถึงความก้าวหน้าของ Software เช่น ลินุกซ์ (Linux) ที่เป็นระบบปฏิบัติการฟรี (Open Source) ที่มีประสิทธิภาพสูง, ระบบโปแกรมแบบขนาน MPI (Message Passing Interface) และ PVM (Parallel Virtual Machine) ทำให้สามารถสร้างและใช้ขีดความสามารถของระบบคลัสเตอร์ได้เพิ่มมากขึ้นด้วย

หน้าที่ 4 - ผู้เขียน

นายฆอซาลี หีมสุหรี
นางสาวภาราดา โตอุรวงศ์
นางสาวชญาน์ภักดิ์ สุพรรณ์

รุ่น MIT 9

นักศึกษาหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (การจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ)
สำนักวิชาสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

สรุป LAP,TCP/TC

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:31:00 +0700

สรุป LAP,TCP/TC

คำสั่ง Ping
คำ สั่งที่ใช้ในการทดสอบสถานการณ์เชื่อมต่อระบบเครือข่ายว่าขณะนั้นคุณสามารถ เชื่อมต่อกับเป้าหมายปลายทางได้หรือไม่ คำว่า “ เป้าหมายปลายทาง “ คือ เครื่องคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์เครือข่ายที่สามารถกำหนดหมายเลข IP Address ได้ , ชื่อของเครื่องหรืออุปกรณ์ในระบบเครือข่าย , ชื่อของเว็บไซต์ เป็นต้น รูปแบบของคำสั่งใช้งานได้ตามตัวอย่าง คือ ตัวอย่างที่ 1 Ping 10.20.1.118 or Ping http://www.google.com/

คำสั่ง ifconfig :
แสดง ข้อมูลเกี่ยวกับ Network interface และแสดง ip ต่าง ๆ ที่มีการเพิ่มเข้าไปใน serverTCP/IP: TCP ย่อมาจาก Transmission Control Protocol เป็นโพรโตคอลที่คำสั่ง

tracert คำสั่งที่ใช้ในการดูเส้นทางการเดินของข้อมูลระหว่าง hop ต่างๆ ตั้งแต่ต้นทาง ไปถึงปลายทาง สรุปคือ คำสั่ง Tracert เป็นคำสั่งที่จะช่วยให้เราสามารถดูรายละเอียดเส้นทางการเชื่อมต่อของ Router ไปยังจุดหมายปลายทาง โดยใช้คำสั่ง Tracert เพื่อประเมินว่า Router หรือการเชื่อมต่อบนเส้นทางที่ทอดสู่คอมพิวเตอร์ปลายทางนั้น เกิดปัญหาติดขัดหรือไม่คำสั่ง

Netstat เป็น คำสั่งพื้นฐานของ window ที่ใช้แสดงการเชื่อมต่อจากที่ต่างๆออกมาทั้งหมดออกมาไม่ว่าจะมาจาก protocol TCP, UDP, ICMP และอื่นๆ รวมไปถึงหมายเลข Port และ IP ของผู้ติดต่อ ออกมาให้เราดูเพื่อใช้ในการวิเคราะห์และตรวจสอบการเชื่อมต่อของเครื่องของ เราลักษณะการใช้งาน

1. Start > Run

2. พิมพ์คำสั่งคำว่า cmd ลงไปแล้วกด OK

3. จะได้หน้าจอ Command Prompt ออกมา

4. ให้เราทดลองพิมพ์คำสั่งคำว่า netstat ลงไปแล้วจะได้ผลลัพธ์อย่างภาพซึ่งในแต่ละเครื่องState คือ สถานะของการเชื่อมต่อของ netstat นั้นๆจะมีอยู่ด้วยกัน 4 สถานะหลักๆได้แก่1. Established เป็นสถานะที่บอกว่าเครื่องนั้นๆได้เกิดการเชื่อมต่อกับ IP address ปลายทางด้วย portหมายเลขนั้นแล้ว ซึ่งสถานะนี้เป็นสถานะที่เกิดได้ทั่วไปเพราะการเชื่อมต่อใน internet นั้นเป็นเรื่องที่ธรรมดาอยู่แล้วแต่ถึงอย่างไรก็ตามเราควรตรวจสอบให้ดีเพราะ มีบาง port ที่ไม่จำเป็นก็ไม่ควรจะมีการเชื่อมต่ออยู่เช่น port 23 ซึ่งเป็น port ของ telnet

2. Time_wait คือสถานะที่รอการเชื่อมต่อกลับมาอยู่หรือถ้าเราจะมองในแง่ร้ายสุดๆก็คือโดน scan portอยู่

3. Listening คือยังไม่มีเครื่องใดติดต่อมาหรือว่ากำลังรอการเชื่อมต่ออยู่นั้นเอง

4. Close_wait คือปิดการเชื่อมต่อปกติจะไม่พบมากสำหรับสถานะนี้และสถานะอื่นๆที่อาจพบได้แก่ SYN_SENT , FIN_WAIT

Networking Animation

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:28:00 +0700

Networking Animation

1.no network - คือการส่งข้อมูลแบบง่ายมีเพียงuser computer และ printer เท่านั้นโดยการแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบมือต่อมือ ไม่มีการเชื่อมต่อสู่internet

2. Hub - คอมพิวเตอร์ที่เป็นตัวส่งข้อมูลจะระบุแอสแดรสของเครื่องที่รับข้อมูล แล้วส่งผ่าน Hub เป็นตัวกระจายข้อมูล Hub จะส่งข้อมูลไปยังผู้รับคนอื่นด้วยโดยที่แอดเดรสตรงกับเครื่องไหนก็จะรับ ข้อมูลแล้วจัดเก็บ ส่วนแอดเดรสไม่ตรงกับเครื่องก็จะ Delete ทิ้ง

3. Swicth - เป็นการอาศัยทั้ง Address และ Port Number ในการส่งข้อมูล โดยการส่งข้อมูลจะสำเร็จก็ต่อเมื่อมีPort Number และ Addressที่ตรงกันเท่านั้น

4.Swicth Network With No Server - ภาพ เคลื่อนไหวนี้แสดงส่วนหนึ่งของคอมพิวเตอร์ และเครื่องพิมพ์ที่เชื่อมต่อในเครือข่ายโดยสวิทซ์ โดยผู้ใช้สามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลได้มากยิ่งขึ้น แต่เครือข่ายทั้งหมดนี้ไม่มีแม่ข่ายทำให้ไม่สามารถเก็บรักษาข้อมูลได้

5.Swicth Network With Server - เมื่อส่งข้อมูลใฟ้แก่ User โดยผ่าน Server แล้ว Server ก็จะส่งไปให้ผู้รับแต่ละเครื่องตาม Address และเมื่อเราเลิกใช้แล้ว และเรากลับมาใช้อีกครั้ง Server ก็จะยังส่งข้อมูลให้เราและเปิดได้

6.Adding Switch - เป็นการส่งข้อมูลหลายๆ ข้อมูลในหลาย ๆ ด้านโดยใช้ Swicth , Server และ Printer เป็นตัวเชื่อมจุดแลกเปลี่ยนข้อมูลต่างๆ

7.ARP - คือการอาศัย MAC Address และ IP Address ในการส่งข้อมูล โดยอาศัย Router ในการหา IP และ MAC

8. ARp with Multiple Networks - จะใช้ Router ในการส่งข้อมูลข้าม LAN นะหว่าง LAN1 กับ LAN2 โดยผ่าน Router

9. DHCP - เป็นการส่งข้อมูลโดยคอมพิวเตอร์ที่ส่งไปให้กับUser คนอื่น ๆ และยังส่งไปให้กับ DHCP server โดยผ่าน Relay agentส่งไปยัง DHCP server แล้ว DHCP server จะค้นหา IP Address แล้วส่งกลับคืนยังเครื่องผู้ส่ง

10. Router and Forwording - ส่งข้อมูลโดยอาศัย Router หลายตัว โดย Router จะมี IP ของเครื่องต่าวในช่วงระยะที่จำกัด แล้วหา IP ระหว่างนั้นแล้วก็ส่งไปตาม IP นั้นๆเป็นลำดับ

11. IP Subnets - การส่งข้อมูล โดยเครื่องส่งจะส่งไปให้ยังเครื่องที่ต้องการรับโดยผ่าน swicth แล้วเครื่องที่ได้รับจะส่งข้อมูลไปยังเครื่องรับอีกกลุ่มหนึ่ง โดยผ่านทาง Router ไปยังเครื่องที่ต้องการส่ง

12 TCP Connections - ส่งข้อมูลโดยเครื่องที่ส่งจะระบุ TCP ที่ชื่อว่า SYN พร้อม IP ไปยังเครื่อง Server โดยผ่าน Router ต่าง ๆ แล้วเมื่อ server ได้รับก็จะส่ง TCP ที่ชื่อว่า SYN+ACK พร้อม IP กลับไปยังเครื่องนั้นจะส่ง TCP ที่ชื่อว่า ACK กลับไปยัง server

13. TCP Multiplexing - เครื่องที่ต้องการส่งจะต้องระบุ Destination Port (Http) และ Sort Port และต้องระบุ Destination Port (ftp) และ Sort Port และ Destination IP และ Source IP เช่นกัน แล้วจะส่งไปยัง server แล้ว server จะตรวจสอบ Http หรือ ftp แล้วจะส่งกลับ

14. TCP Buffering and Sequencing - การส่งข้อมูลทีละน้อยโดยอาศัย Sequencing ในการส่งและรับจนกว่าจะครบตามความไวของ Internet

15. User Datagram Protocol(UDP) - จะต้องระบุ Distination port (tftp) และ sort port(tftp client) ใน UDP Header และใส่ Distnation port และ Sort port ของ Vioce over IP ด้วยการส่งผ่าน Router หลาย ๆ ตัวและ server จะตรวจสอบ และเครื่องที่ส่งเรื่อย ๆ เมื่อ server ทำหยุดการทำงานข้อมูลที่ส่งไปก็จะถูกลบทิ้งและไม่สามารถจัดเก็บได้

16. IP Fragmentation - เมื่อส่งจะระบุ Ident , Flag , offset โดยจะส่งไปทีละส่วน ไปยังเครื่อง server โดย MTU ต้องอยู่ระหว่าง 576 - 1500 byte นอกเหนือจากนี้จะถูกลบทิ้ง

17. Swicth Congesion - แล้วจะส่งไปเป็นลำดับและระยะห่างที่เท่ากันโดยอาศัย Buffer เป็นตัวแบ่งในกรณีที่ข้อมูลที่ต้องการส่งเกิน Buffer ข้อมูลก็จะถูกทำลายทันที

18. TCP Flow Control - ใช้ Buffer ในการส่งโดยมีความไวระหว่าง 2000 byte ในการส่งทีละไม่เกิน 2000 byte

19. Internet Access - เมื่อผู้ใช้ใช้ Internet และการทำงานหลายๆ อย่างพร้อมกัน และเมื่อเราใช้ Internet ในการเข้า Website เครื่องก็จะส่งไปยัง Server ของ web นั้นโดยผ่าน Router หลายตัวแล้ว server นั้นจะส่งสัญญาณกลับมายังเครื่องและจะปรากฏปัญหา หรือหน้าเว็บ

20. Email Protocols - จะต้องระบุ E - mail Address ของผู้รับในการส่งแล้วจะส่งไปยัง server แล้ว server จะส่งไปให้ผู้รับในเวลาต่อไป

21. Wireless Network and Multple access with collision avoidance - เป็นการทำงานแบบเป็นกลุ่ม ๆ ในพื่นที่ใกล้เคียงกัน

22. Virtual Private Network - เป็นการทำงานบนเครือข่ายสาธารณะ จะมีการส่งข้อมูลรูปแบบแพ็กเก็ตมาที่เครือข่าย Internet โดยต้องระบุรหัสข้อมูลก่อนส่ง เพื่อความปลอดภัย โดยเข้าไปใน Tunneling เพื่อป้องกันการบุคคลอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง สามารถอ่านข้อมูลได้ มีเพียงผู้รับเท่านั้นที่สามารถอ่านและนำไปใช้ได้

23. Public Key Encryption - เป็นการเข้ารหัสข้อมูลโดยมีรหัสสองรหัสคือ Public Key และ Private Key เป็นรหัสโดยใช้ Public Key สองรหัสจะต้องคู่กันเสมอ การเข้าข้อมูล จะนำข้อมูลดิบมาเข้ารหัสโดยใช้ Public Key เป็นรหัสลับมาถอดข้อมูลและผู้รับจะใช้ Private Key ถอดรหัส

24. Firewalls - ฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่องค์การต่าง ๆ มีไว้เพื่อป้องกันเครือข่ายคอมพิวเตอร์ภายในองค์กรจากอันตรายที่มาจากเครือ ข่ายคอมพิวเตอร์ภายนอก จะให้เฉพาะข้อมูลที่มีลักษณะที่กำหนดไว้ที่จะสามารถเข้าออกระบบเครือข่ายได้

25. Stop and wait ARQ - ผู้ส่งจะส่งข้อมูลชุดแรกไปแล้วรอผลถ้าผู้รับได้รับข้อมูลแล้วไม่ผิดพลาดจะ ตอบว่า ACK พอได้รับคำตอบแล้วว่าถูกต้องก็จะส่งข้อมูลตัวต่อไป แต่ถ้าเจอข้อมูลที่ผิดพลาดก็จะตอบว่า ACK และผู้ส่งก็จะต้องส่งข้อมูลชุดเดิมไปใหม่

26. Go-Back-N ARQ - จะส่งข้อมูลเป็นชุด ชุดละสาม แล้ว Router จะส่ง ACK กลับมาแล้วให้ผู้ส่ง แล้วผู้ส่งจะส่งข้อมูลชุดต่อไป เมื่อเกิน Timout ข้อมูลที่ส่งไปจะถูกทำลายเมื่อตัวแรกส่งไปไม่ได้ก็จะถูกทำลายทั้งชุด Router จะแจ้งผลแล้วผู้รับก็จะส่งข้อมูลมาใหม่

27. Selective Repeat ARQ - เป็นการส่งทีละชุด โดยแต่ละชุดจะมี 3 frame โดยแต่ละ frame ก็จะมีเวลาของแต่ละ frame ทั้ง 3 frame จึงไม่เท่ากัน และจะมีเวลา Timeout ที่ไม่เท่ากัน โดยเมื่อส่ง frame แรกก็ไม่ต้องรอ ACK จาก Router ที่ส่งกลับมาก็สามารถส่ง frame ที่ 2 ได้เลย แต่เมื่อ frame ใดส่งไม่ทันเวลา หรือ Timeout ก็จะถูกทำลาย

28. The OSI Model - เป็นการสื่อสารระหว่าง 2 ระบบ ระบบจะเปิดการติดต่อสื่อสารในเค้าโครงสำหรับออกแบบระบบเครือข่าย จะอนุญาตให้เมื่อสารเข้ามาในรูปแบบของระบบคอมพิวเตอร์แยกเป็น 7 ชั้น

29. Peer-to-Peer(P2P) Computer Network - เป็นเซิร์ฟเวอร์ในเครือข่าย Computer P2P ทุก peers เท่ากับเครื่องใช้คอมพิวเตอร์ในแต่ละหน้าที่ พร้อมกันเป็น ลูกค้าและเซริฟเวอร์

30. Ad-Hoc Network - เป็นเครือข่ายไร้สายที่ไม่ต้องการจุดการเชื่อมในการจัดการการสื่อสารระหว่าง คอมพิวเตอร์ สามารถส่งข้อมูลระหว่างคู่คอมพิวเตอร์อื่น ๆ สามารถทำเหมือน Router ได้

วิธีการเซ็ตค่า Outlook Express

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:23:00 +0700

วิธีการเซ็ตค่า Outlook Express

เป็นโปรแกรมในการเซ็ค email โดยทำการ download mail จาก Mail Server มาไว้ที่ตัวโปรแกรม Outlook Expressเป็นโปรแกรมที่ติดตั้ง
มาพร้อมระบบปฏิบัติการWindows การ Set Outlook Express เพื่อทำการเซ็ค mail ทำได้ดังนี้

1. เปิดโปรแกรม Outlook Express คลิกเมนูด้านบนแล้วเลือก Tools > Accounts...

จะมีหน้าต่างดังรูปด้านล่าง ปรากฎขึ้นให้เลือกที่ แทบ Mail ทางด้านบนซ้ายมือให้คลิกที่ปุ่ม Add->Mail เพื่อทำการ สร้าง user ขึ้นมาใหม่

2. หลังจากคลิกปุ่ม Add->Mail แล้วจะมี่หน้าต่างตามรูปด้านล่างปรากฏขั้น ให้ทำการใส่ชื่อ user ในช่อง Display name ชื่อที่ใส่จะปรากฏในช่อง FROM ของผู้ที่รับอีเมล์ของเรา เสร็จแล้วคลิก Next

3. หน้าต่างต่อไป จะเป็นการใส่ email address ของเราลงไปในช่อง E-mail address เสร็จแล้วคลิ๊ก Next

4. หน้าต่างด้านล่างนี้ ค่าของ "My incoming mail server is a ........ server." จะให้ใส่ค่า "POP3" ส่วนค่าของ “Incoming mail” (ใช้สำหรับรับอีเมล์) set ค่าเป็น “mail.yourdomian.com” (yourdomain.com คือชื่อ Domain Name ของคุณ ) และ SMTP server (ใช้สำหรับส่งอีเมล์) set ค่าเป็น “mail.yourdomian.com” (yourdomain.com คือชื่อ Domain Name ของคุณ ) หรือ แล้วแต่ ISP ครับ อย่างเช่นถ้าออนไลน์ด้วย KSC ก็ให้กำหนดเป็น ksc.th.com เป็นต้น

5. หน้าต่อไปเป็นการใส่ Email Address และ Password ของ email ที่ต้องการใช้งานนั้นๆ admin@yourdomain.com หรือ webmaster@yourdomain.com

6. การสร้าง Email Account ใหม่เป็นอันเสร็จสิ้นให้กด Finish

7. ทำการเข้า Outlook Express ใหม่อีกครั้ง คลิกเมนูด้านบนแล้วเลือก Tools > Accounts...

8. จากภาพข้างล่างจะขึ้นหน้าต่าง Internet Accounts เลือก mail และคลิก Account ที่ชื่อ mail.yourdomain.com และคลิก Properties

9. จากนั้นคลิกที่หัวข้อ Server จะขึ้นหน้าตามภาพข้างล่างขึ้นมา จากนั้นทำการคลิกในหัวข้อ Outgoing Mail Server ให้มีสถานะ Active ตามภาพ และคลิกที่ Apply

10. ทดสอบการเซ็ค mail ให้ทำการกดปุ่ม Send/Recv ตามรูปด้านล่าง ถ้าทดสอบแล้วใช้งานได้จะขึ้นหน้าจอปกติของ Outlook Express ขึ้นมา

ว่าด้วยเรื่อง DNS(Domain Name System)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:21:00 +0700

ว่าด้วยเรื่อง DNS(Domain Name System)
#คำศัพท์ เกี่ยวกับ DNS

ศัพท์

ความหมาย/หน้าที่

Forward Master Zone

แปลง Domain เป็น IP Adress

Reverse Master Zone

แปลง IP Adress เป็น Domain

BIND
(Berkeley Internet Name Domain)

โปรแกรมให้บริการ DNS ที่ใครๆก็ใช้ เหมือนพิมพ์งานก็ต้อง ms word

bind-utils-9.2.4-2
bind-9.2.4-2
bind-libs-9.2.4-2
ypbind-1.17.2-3
bind-chroot-9.2.4-2

Master Name Sever

Slave Name Server

Name Server มีสองแบบคือ Master Name Sever และ
Slave Name Server ซึ่งจะต้องอยู่ต่างเครื่องกัน

Master Name Server จะอ่านข้อมูลประจำโซนจากแฟ้มใน Disk และมีสิทธิหน้าที่ในโซนนั้นๆ

Slave Name Server สำเนาข้อมูลจาก Master Name Server

named

โปรแกรมบริการชื่อ Domain บน Linux

/usr/sbin/named -u named -t /var/named/chroot

Host

เครื่องคอมพิวเตอร์ศูนย์กลางที่ต่อเข้ากับ Network,Internet เพื่อบริการใดๆ

Domain

ชื่อ web address/computer
ทำให้เข้าใจ/จำง่าย/มีความหมาย กว่า IP Address

ถ้าเรียก โดเมน เหมือนเรียก IP Address

http://www.icann.org/

Sub Domain

ส่วนย่อยของ Domain เช่น mail.dns.linuxstep.com
mail คือ Sub Domain

Localhost

เครื่องเราเอง จะตั้งค่า ip address อะไร แต่เมื่อเรียก
Localhost ก็จะเรียกเครื่องเราเอง

IP Address 127.0.0.1 = Localhost

IP(Internet Protocal)

IP หรือ Internet Protocal
IP Address คือรหัสตัวเลขที่กำหนดขึ้น เพื่อใช้อ้างถึงที่อยู่ของ Host และ Network
ตัวเลขเหล่านี้จะไม่ซ้ำกัน (unique numeric) ซึ่งมีมาตรฐานในการกำหนด และเป็นที่รู้จักทั่วโลก IPV4,IPV6

Port

ช่องทาง ที่ใช้ติดต่อกับ computer/อุปกรณ์ ใน network

Loopback

(Address
Localhost)

เป็น address ที่กำหนดให้ process ติดต่อกับ process ในเครื่องเดียวกันได้

IP Address Loopback

Class A	x.x.x.x
Class B	x.x.x.x
Class C	x.x.x.x

Class IP Address

Class A	1.1.1.1-126.255.255.254	จำนวน 16 ล้าน hosts
Class B	128.0.0.1-191.255.255.254	จำนวน 65,000 hosts
Class C	192.0.0.1-223.255.255.254	จำนวน 254 hosts
Class D	224.0.0.1-239.255.255.254	สงวน
Class E	240.0.0.1-255.255.255.254	สงวน

สำหรับ window กำหนด loopback IP=127.0.0.1 เมื่อส่งสัญญาณออกจะไม่ส่งออกนอกเครือข่าย แต่จะกลับมา
ที่ต้นทาง ด้วย loop back driver

http://www.certiguide.com/netplus/
cg_np_IVLoopbackAddressingandConnections.htm

Root Domain

ลำดับบนสุดของระบบ DNS โดยมีการกำหนดดังนี้
ลำดับที่ 1 root
ลำดับที่ 2 .com, .net, .edu, .gov, .org, .th, ...
ลำดับที่ 3 subdomain e.g. dns.linuxstep.com
dns =subdomain

ตัวอย่าง ลำดับ DNS
www2.dns.linuxstep.com

Name Resolution

การแปลง Name เป็นค่า IP address

DNS Server

เครื่องที่คอยจัดการ/ดูแล/แก้ไข domain subdomain

Client

เครื่องลูกข่าย

Resolver

กลไกการแปลง domain เป็น ip address

Reverse File

/etc/resolve.conf

DNS Zone

การจัด domain เป็นพื้นที่ย่อย

TCP,UDP,ARP

เป็น protocal ที่ DNS ใช้ในการติดต่อผ่าน port 53

TCP - ปรับปรุงข้อมูล
UDP - ส่งคำขอข้อมูล
ARP - แปลงค่า IP address เป็น Hardware

NFS

Network File System

NIS

Network File System

Name Resolution

การจัดการชื่อ host ให้เข้าใจ IP Address

Alias

ชื่อทดแทน

#Files ที่ใช้ในการ Config

Files Config	ความหมาย / หน้าที่
/etc/named.conf	กำหนดการทำงานของ Name Server สำคัญมาก
/var/named/named.ca	เก็บข้อมูลชื่อ Server ซื่งเป็น Root Name Server ไม่ควรแก้ไขข้อมูลใน file นี้เป็นอันขาด
/var/named/named.local	เก็บข้อมูลการ map ชื่อ กับ IP Address แบบ Reverse Lookup
/var/named/dm.com.zone	ระบุชื่อ Server,Zone, ทำ Forward Lookup
/var/named/ 203.203.203.203.zone	Reward Lookup
/etc/hosts	เก็บชื่อ host
/etc/resolve.conf	เก็บชื่อ domain และ ip ที่ทำงานแบบ Forward Lookup

#ความหมายของ SOA Resource Record

SOA (Start to authority) เริ่มให้สิทธิ/อำนาจ	ความหมาย / หน้าที่
@	Domain Name ที่ได้จาก /etc/named.comf
IN	Internet
serial	เป็น หมายเลขที่ใช้แสดงการอัพเดทข้อมูลระหว่าง Primary Master และ Secondary Master ถ้าค่านี้ของ Primary Master มีค่ามากกว่า Secondary Master จะอัพเดทฐานข้อมูล DNS ของ Primary ไปสู่ Secondary เพื่อให้เหมือนกัน
refresh	ระยะเวลา refresh ข้อมูล
retry	ระยะเวลา ตรวจสอบข้อมูลกับ Primary DNS Server
expire	ระยะเวลา หมดอายุ กรณีติดต่อกับ Primary DNS Server ไม่ได้

#ความหมายข้อมูลใน Fields Type

Type	ความหมาย / หน้าที่
A	Address
NS	Name Server
PTR	Pointer ใช้ Map IP Address เป็น Host
MX	Mail Exchanger ใช้ระบุชื่อเครื่อง Mail Server ของ Domain
CNAME	Cononical name ใช้เป็น Alias name ให้เป็น host จริง เช่น ns,mail,www,www2
;	Remark

#คำสั่ง Linux เกี่ยวกับ DNS

Command	ความหมาย / หน้าที่ / ตัวอย่าง
vi	editor แก้ไข file
named-checkconf	ตรวจ error named.conf e.g. #named-checkconf /etc/named.conf
named-checkzone	ตรวจ error zone e.g. #named-checkzone lp.com /var/named/lp.com.zone
service network restart	#reboot network service
service named restart	#reboot named service
nslookup	ค้นหา domain,ip address รวมทั้งข้อมูลต่างๆ e.g. [root@l203 root]# nslookup > www.li203.com Server: 203.156.167.203 Address: 203.156.167.203#53 www.li203.com canonical name = l203.li203.com. Name: l203.li203.com Address: 203.156.167.203 > 203.156.167.203 Server: 203.156.167.203 Address: 203.156.167.203#53 203.167.156.203.in-addr.arpa name = l203.li203.com. > mail.li203.com Server: 203.156.167.203 Address: 203.156.167.203#53 mail.li203.com canonical name = l203.li203.com. Name: l203.li203.com Address: 203.156.167.203
dig	update ข้อมูลให้ทันสมัย e.g. dig > /var/named/named.ca
host	แสดง domain และ ip address e.g. [root@l203 root]# host www.li203.com www.li203.com is an alias for l203.li203.com. l203.li203.com has address 203.156.167.203
chkconfig ตั้งให้ auto run service	[root@l9 tmp]#chkconfig --level 345 named on ดูผลคำสั่ง [root@l9 tmp]#chkconfig --list named named 0:off 1:off 2:off 3:on 4:on 5:on 6:off vice named restart
traceroute ตรวจทางเดินของ domain	[root@l9 ~]# traceroute www.li9.com traceroute to www.li9.com (10.104.167.9), 30 hops max, 38 byte packets 1 l9 (10.104.167.9) 0.188 ms 0.103 ms 0.093 ms

#หลักการทำงานของ DNS

ขั้นตอนที่	ความหมาย / หน้าที่
1	client(ผู้ เล่น) ต้องการเข้า www.linuxstep.com เครื่อง client จะขอ IP Address ไปที่ DNS Server (ถ้าไม่พบ IP Address) จะขอ IP Address กับ DNS Server ในลำดับที่สูงกว่า เช่น ISP
2	DNS Server ของ ISP ค้นหา IP Address ต่อไป ถ้าไม่พบ ก็ต้องส่งต่อไปที Root Domain Server ที่ Root Domain Server ต้องเจอแน่นอนเพราะเป็นสถานที่สุดท้ายแล้ว
3	เมื่อ เจอก็จะได้ IP Address ของ www.linuxstep.com และแจ้งไปที่ Domain Server ของ ISP ทราบ และจัดเก็บไว้ด้วย
4	Domain Server ของ ISP ก็ส่งต่อไปที่ DNS Server ของ Client และแจ้ง IP Address ไปที่ client (ผู้เล่น)
5	เมื่อ client ได้ IP Address ของ www.linuxstep.com แล้ว ก็ติดต่อกับ IP Address ได้โดยตรง โดยการรับส่งข้อมูลจะใช้ protocal TCP

Name Resolution

ขั้นตอนที่	ความหมาย / หน้าที่
/etc/hosts	เก็บข้อมูล Database ชื่อ และ IP ที่เรากำหนดไว้ในเครื่อง จำง่ายๆก็คือ กำหนด ชื่อเครื่อง ให้กับ IP Address [root@www root]# cat /etc/hosts # Do not remove the following line, or various programs # that require network functionality will fail. 127.0.0.1 localhost.localdomain localhost 203.149.9.183 www.afaps.ac.th 203.156.138.18 www.linuxstep.com
/etc/resolv.conf	เก็บข้อมูล dns ที่นำเราไปหา dns อื่นๆได้ ในหนึ่งเครื่องจะมีข้อมูล dns หลkยๆ ตัว ตัวอย่างเช่น ของ isp สามารถ, loginfo, ksc, internet thailand หรือเรียกอีกอย่างก็คือ dns server ย่อยๆ [root@www root]# cat /etc/resolv.conf nameserver 202.44.202.3 nameserver 203.149.9.183
/etc/host.conf	[root@www root]# cat /etc/host.conf order hosts,bind แสดงแค่บรรทัดเดียว และไม่ต้องเพิ่มอะไรครับ เป็นที่เก็บลำดับการค้นหา host ในเครื่องเรา โดยกำหนดให้หาจาก host ก่อน แล้วค่อยไปหาที่ bind ต่อไป ซึ่ง bind ก็คือ dns นั่นเอง
/etc/nsswitch.conf	Name Service Switch config file เป็น file ที่กำหนดว่า network ของ linux ติดต่อกับ NFS ด้วยวิธีไหน จากข้อมูล ได้กำหนดทุกอย่างเป็น file หมด ตัวอย่าง #cat /etc/nsswitch.conf ... ethers: files netmasks: files networks: files protocols: files rpc: files services: files
/proc/net/dev	รายงาน log network ของแต่ละตัวว่าทำงานอะไรไปบ้าง

นี้เป็นเพียงเกร็ดความรู้บางส่วนเท่านั้นหวังว่ามันจะมีประโยชน์กับท่านผู้อ่านไม่มากก็น้อยนะครับ

เรียนรู้ความแตกต่างระหว่ง FAT32 กับ NTFS (แบบง่ายๆ )

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:20:00 +0700

เรียนรู้ความแตกต่างระหว่ง FAT32 กับ NTFS (แบบง่ายๆ )

NTFS (New Technology File System)

• ออกแบบมาเพื่อใช้กับระบบ ปฏิบัติการ Windows NT โดยเฉพาะ

• เป็นระบบไฟล์ที่ออกแบบเพื่อให้มีศักยภาพในการประมวลผลข้อมูลที่มีขนาดใหญ่
และนำมาใช้กับระบบปฏิบัติการเครือข่ายที่ต้องมีการควบคุมระบบความปลอดภัย

• สนับสนุนการตั้งชื่อไฟล์หรือ ไดเร็คทอรี่แบบยาว ได้ถึง 255 ตัวอักษร

• NTFS มีข้อดีคือ
1.มีความสามารถในการบีบอัดข้อมูล (File Compression)ให้ได้พื้นที่เก็บข้อมูลมากขึ้น โดยไฟล์ที่เก็บข้อมูลเป็นตัวอักษรจะบีบอัดได้ประมาณ 50 % ถ้าเป็นไฟล์แบบ .exe จะประหยัดเนื้อที่ได้ประมาณ 40 %
2.มีความสามารถในการกำหนดสิทธิ์ (Permission) การเข้าถึงข้อมูลให้กับผู้ใช้งานแต่ละคน ว่าให้ใครเข้าถึงข้อมูลไฟล์ไหนได้บ้าง แล้วสามารถอ่านได้อย่างเดียวหรือ แก้ไขได้ด้วย
3.มีความสามารถในการเข้ารหัสข้อมูลได้
4.NTFS สามารถรองรับขนาดของไฟล์และพาร์ติชันได้ใหญ่กว่า แบบ FAT ในทางทฤษฎีสามารถรองรับขนาดของไฟล์และพาร์ติชันรวมกันได้ถึง 16 Exabyte (EB) แต่ในทางปฎิบัติ สามารถรองรับขนาดของไฟล์ได้ 4-64 GB ส่วนขนาดของพาร์ติชันรองรับได้ 2 TB
5.มีความสามารถจัดการกับ Cluster ที่เกิดปัญหา ซึ่งจะใช้วิธีการที่เรียกว่า Bad- Cluster Mapping คือเมื่อระบบพบว่ามี Bad Sector บน Harddisk ก็จะจัดหา Cluster ใหม่แล้วย้ายข้อมูลจาก Cluster เก่ามาใส่ให้โดยอัตโนมัติ จากนั้นจึงกำหนด Cluster เก่าเป็น Bad Sector

• ใน ระบบ FAT จะ ไม่สนับสนุนการบีบอัดข้อมูล การเข้ารหัสข้อมูล และไม่มี Feature
ในเรื่องของการรักษาความปลอดภัยของข้อมูลด้วยการกำหนดสิทธิ์ในการเข้าถึงข้อมูล ซึ่งต่างกับระบบ NTFS

• ข้อเสียของ ของ NTFS ในยุคของ Windows NT คือไม่สามารถมองเห็นฮาร์ดดิสก์ที่เป็น File System แบบ FAT
และในทางกลับกันระบบ FAT ก็จะมองฮาร์ดดิสก์ที่เป็น NTFS ไม่เห็นเช่นกัน

• แต่เมื่อมีระบบปฏิบัติการ Windows 2000 และ Windows XP ทำให้ฮาร์ดดิสก์ที่มีระบบไฟล์แบบ NTFS สามารถมองฮาร์ดดิสก์ที่มีระบบไฟล์แบบ FAT
ได้ เพราะ ระบบปฏิบัติการ Windows 2000 และ Windows XP มีความสามารถในการสนับสนุน File System ทั้งแบบ FAT และ NTFS ทำให้ระบบปฏิบัติการ Windows 2000 และ Windows XP สามารถที่จะมองฮาร์ดดิสก์ทั้งแบบ NTFS และ FAT

ถ้า Shutdown แบบไม่ถูกครรลองประเพณี(FAT32) จะต้องมา check disk กันทุกครั้ง
แต่ถ้าเป็น NTFS มันจะไม่ค่อย check diskยกเว้นกรณีที่ Map และ Index ของ NTFS เกิดเสียหายถึงจะ check disk

File Fat32 ที่ Boot Dos เห็น NTFS ได้ครับชื่อไฟล์ NtfsDosPro ครับ สุดยอดจริงๆ
ถ้า file ใหญ่กว่า 2G NTFS ดีกว่าจะได้ไม่ต้องตัดแบ่งเป็นหลาย file เหมือนใน FAT32

**ภาษาชาวบ้าน
1. ถ้าคุณใช้ "Windows Me" ต้องใช้ FAT32 เพราะว่ามันจะมองไม่เห็น NTFS
2. แต่ถ้าคุณใช้ "Windows XP" หรือ "Windows 2000" คุณมีสิทธิ์ที่จะเลือกใช้ ได้ทั้ง NTFS หรือ FAT32
3. ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องดูจุดประสงค์ในการใช้งานด้วย หากคุณใช้HDD โดยไม่มีโอกาสที่จะนำ HDD ไปต่อพ่วงกับเครื่องอื่นเพื่อถ่ายข้อมูล โดยที่เครื่องอื่นใช้ Windows Me อยู่ก็ใช้ NTFS ก็ได้ โดยข้อดีของ NTFS ทางเทคนิคเหนือกว่า FAT32(ตาม ความเห็น5) แต่ในทางกลับกัน หากคุณยังมีความจำเป็นในอนาคตที่จะต้องนำ HDD ตัวนี้ไปถ่ายข้อมูลกับของเพื่อนๆที่เขายังไม่ได้ใช้ WindowsXP หรือ2000 แล้วละก็ FAT32 ดูจะเป็นทางออกที่ดีกว่า (Compatible กว่าเพราะใครๆก็มองเห็น)

รวมคำสั่งลัด แค่ Run ก็ทำงานได้ดั่งใจ

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:18:00 +0700

รวมคำสั่งลัด แค่ Run ก็ทำงานได้ดั่งใจ

วินโดวส์มีคำสั่งที่เรียกว่า Command-line ที่สามารถใช้สั่งงานโปรแกรมได้เพียงแค่พิมพ์คำสั่งสั้นๆ ลงใน Run ในบทความนี้เราได้รวมรวมคำสั่งที่ช่วยให้คุณทำงานได้ง่ายและรวดเร็วขึ้น ซึ่งบางคำสั่งคุณอาจจะไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามี และแน่นอนว่าแต่ละคำสั่งสามารถใช้งานได้อย่างง่ายดายกว่าการคลิกเมาส์เพื่อเปิดโปรแกรมแน่นอน นอกจากนั้นแล้วยังมีคำสั่งเรียกโปรแกรม/หน้าต่างที่แปลกๆ แต่มีประโยชน์มาก ซึ่งจะไม่แสดงอยู่บนเมนูทั่วๆไป ต้องใช้คำสั่งเรียกใช้เท่านั้น

การใช้คำสั่งที่เป็นข้อความ(Command-line) ในการสั่งงานวินโดวส์นั้น สามารถทำได้โดยเรียกหน้าต่าง Run ขึ้นมาก่อน โดยคลิกไปที่ปุ่ม Start แล้วเลือกเมนู Run…

จากนั้นเมื่อหน้าต่าง Run ปรากกฎขึ้นมาก็สามารถพิมพ์คำสั่งลงในช่อง Open: แล้วคลิกปุ่ม OK เพื่อใช้คำสั่งได้ทันที

ตารางต่อไปนี้เป็นคำสั่งที่ใช้งานได้บน Windows XP (และ Windows ตระกูล 2000)
***นอกจากการใช้งานคำสั่งด้วยวิธีข้างต้นแล้ว ยังสามารถนำคำสั่งเหล่านี้ไปสร้างเป็น shortcut ได้อีกด้วย

คำอธิบาย	คำสั่ง
เรียกโปรแกรม Accessibility Options	access.cpl
เรียกโปรแกรม Add Hardware	hdwwiz.cpl
เรียกโปรแกรม Add/Remove Programs	appwiz.cpl
เรียกโปรแกรม Administrative Tools	control admintools
ตั้งค่า Automatic Updates	wuaucpl.cpl
เรียกโปรแกรม Bluetooth Transfer Wizard	fsquirt
เรียกโปรแกรม เครื่องคิดเลข (Calculator)	calc
เรียกโปรแกรม Certificate Manager	certmgr.msc
เรียกโปรแกรม Character Map	charmap
เรียกโปรแกรม ตรวจสอบดิสก์ (Check Disk Utility)	chkdsk
เรียกดูคลิปบอร์ด (Clipboard Viewer)	clipbrd
เรียกหน้าต่างดอส (Command Prompt)	cmd
เรียกโปรแกรม Component Services	dcomcnfg
เรียกโปรแกรม Computer Management	compmgmt.msc
เรียกดู/ตั้ง เวลาและวันที่	timedate.cpl
เรียกหน้าต่าง Device Manager	devmgmt.msc
เรียกดูข้อมูล Direct X (Direct X Troubleshooter)	dxdiag
เรียกโปรแกรม Disk Cleanup Utility	cleanmgr
เรียกโปรแกรม Disk Defragment	dfrg.msc
เรียกโปรแกรม Disk Management	diskmgmt.msc
เรียกโปรแกรม Disk Partition Manager	diskpart
เรียกหน้าต่าง Display Properties	control desktopdesk.cpl
เรียกหน้าต่าง Display Properties เพื่อปรับสีวินโดวส์	control color
เรียกดูโปรแกรมช่วยแก้ไขปัญหา (Dr. Watson)	drwtsn32
เรียกโปรแกรมตรวจสอบไดร์ฟเวอร์ (Driver Verifier Utility)	verifier
เรียกดูประวัติการทำงานของเครื่อง (Event Viewer)	eventvwr.msc
เรียกเครื่องมือตรวจสอบไฟล์ File Signature Verification Tool	sigverif
เรียกหน้าต่าง Folders Options	control folders
เรียกโปรแกรมจัดการ Fonts	control fonts
เปิดไปยังโฟลเดอร์ Fonts (Fonts Folder)	fonts
เรียกเกม Free Cell	freecell
เปิดหน้าต่าง Game Controllers	joy.cpl
เปิดโปรแกรมแก้ไข Group Policy (ใช้กับ XP Home ไม่ได้)	gpedit.msc
เรียกเกม Hearts	mshearts
เรียกโปรแกรมสร้างไฟล์ Setup (Iexpress Wizard)	iexpress
เรียกโปรแกรม Indexing Service	ciadv.msc
เรียกหน้าต่าง Internet Properties	inetcpl.cpl
เรียกหน้าต่าง Keyboard Properties	control keyboard
แก้ไขค่าความปลอดภัย (Local Security Settings)	secpol.msc
แก้ไขผู้ใช้ (Local Users and Groups)	lusrmgr.msc
คำสั่ง Log-off	logoff
เรียกเกม Minesweeper	winmine
เรียกหน้าต่าง Mouse Properties	control mouse main.cpl
เรียกหน้าต่าง Network Connections	control netconnections ncpa.cpl
เรียกหน้าต่าง Network Setup Wizard	netsetup.cpl
เรียกโปรแกรม Notepad	notepad
เรียกโปรแกรม Object Packager	packager
เรียกคีย์บอร์ดบนหน้าจอ (On Screen Keyboard)	osk
เรียกหน้าต่าง Performance Monitor	perfmon.msc perfmon
เรียกหน้าต่าง Power Options Properties	powercfg.cpl
เรียกหน้าต่าง Printers and Faxes	control printers
เรียกหน้าต่าง Printers Folder	printers
เรียกโปรแกรม Private Character Editor	eudcedit
เรียกหน้าต่าง Regional Settings	intl.cpl
เรียกหน้าต่าง Registry Editor	regedit
เรียกโปรแกรม Remote Desktop	mstsc
เรียกหน้าต่าง Removable Storage	ntmsmgr.msc
เรียกหน้าต่าง Removable Storage Operator Requests	ntmsoprq.msc
เรียกดู Policy ที่ตั้งไว้ (ใช้กับ XP Home ไม่ได้)	rsop.msc
เรียกหน้าต่าง Scanners and Cameras	sticpl.cpl
เรียกโปรแกรม Scheduled Tasks	control schedtasks
เรียกหน้าต่าง Security Center	wscui.cpl
เรียกหน้าต่าง Services	services.msc
เรียกหน้าต่าง Shared Folders	fsmgmt.msc
คำสั่ง Shuts Down	shutdown
เรียกหน้าต่าง Sounds and Audio	mmsys.cpl
เรียกเกม Spider Solitare	spider
แก้ไขไฟล์ระบบ (System Configuration Editor)	sysedit
แก้ไขการตั้งค่าระบบ (System Configuration Utility)	msconfig
ตรวจสอบระบบด้วย System File Checker Utility (เริ่มทันที)	sfc /scannow
ตรวจสอบระบบด้วย System File Checker Utility (เริ่มเมื่อบู๊ต)	sfc /scanonce
เรียกหน้าต่าง System Properties	sysdm.cpl
เรียกหน้าต่าง Task Manager	taskmgr
เรียกหน้าต่าง User Account Management	nusrmgr.cpl
เรียกโปรแกรม Utility Manager	utilman
เรียกโปรแกรม Windows Firewall	firewall.cpl
เรียกโปรแกรม Windows Magnifier	magnify
เรียกหน้าต่าง Windows Management Infrastructure	wmimgmt.msc
เรียกหน้าต่าง Windows System Security Tool	syskey
เรียกตัวอัพเดตวินโดวส์ (Windows Update)	wupdmgr
เรียกหน้าต่าง Windows XP Tour Wizard	tourstart
เรียกโปรแกรม Wordpad	write

Dyndns คืออะไร ?

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:09:00 +0700

Dyndns คืออะไร ?

DynDNS หรือย่อมาจาก Dynamic DNS นั่นเอง? เป็นบริการง่ายๆ ที่สามารถทำให้เราเชื่อมโยงชื่ออะไรซักชื่อที่เราเลือก (Hostname) บนระบบอินเตอร์เน็ตเข้ากับ IP Address ที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ในโลกของระบบอินเตอร์เน็ตนั้นจะมี IP Address อย่างจำกัด ดังนั้นเมื่อนคุณทำการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตผ่าน ISP ของคุณ เค้าก็จะให้ IP Address ชั่วคราว(Dynamic IP Address) ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาเสมอ เพื่อใช้ในการอ้างอิงบนระบบอินเตอร์เน็ตเมื่อคุณออนไลน์อยู่นั่นเอง

แต่เมื่อใดก็ตามที่คุณทำการตัด การเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตแล้ว IP Address ดังกล่าวก็จะถูกแจกจ่ายไปให้คนอื่นๆ ที่ทำการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตนั่นเองครับ เค้าถึงเรียกว่า Dynamic IP ไงครับ หากเมื่อไรก็ตามที่คุณต้องการที่จะ สร้างเกมส์เซิฟเวอร์หรือเว็บเซิฟเวอร์เอง หรือบริการใดๆ ก็ตามที่ต้องการให้คนจากทั่วโลกทำการเชื่อมต่อมาที่เซิฟเวอร์ของคุณได้ แน่นอนครับ … เค้าจำเป็นที่จะต้องรู้ IP Address ของคุณนั่นเอง ซึ่งสิ่งนี้จะไม่ง่ายเลยครับถ้า IP Address ที่คุณได้มาเป็นแบบ Dynamic ที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอๆ เพราะว่าคุณจำเป็นที่จะต้องบอกผู้คนที่ต้องการเข้ามาใช้บริการที่เครื่อง เซิฟเวอร์ของคุณว่าต้องนี้ IP Address ของคุณเปลี่ยนเป็นเบอร์อะไรไปแล้ว (จินตนาการง่ายๆ หากคุณเปลี่ยนเบอร์มือถือของคุณทุกๆ วันนั่นแหละครับ… เหนื่อแน่ๆ ที่จะต้องมานั่งบอกคุณที่อยากจะติดต่อกับคุณ)

จากปัญหาดังที่พูดไปนั่นแหละครับ เลยมีบริการที่เค้าเรียกว่า DynamicDNS เกิดขึ้นมาครับ ก็เพื่อที่จะเชื่อมโยงชื่อซักชื่อที่เราขอบริการ (บ้างก็ฟรีบ้างก็เสียเงิน) มาเชื่อมโยงกับ IP Address ที่เปลี่ยนไปอยู่ตลอดเวลานั่นไงครับ ซึ่งหลังจากที่ทำการเชื่อมโยงเสร็จแล้ว คุณก็ไม่จำเป็นต้องจำและไปบอกใครๆ ว่า IP Address ของคุณคือเบอร์อะไร … แต่ใช้ชื่อแทนไงครับ … อย่างเช่นเว็บของผม ผมจดทะเบียนชื่อ i1online.com เพื่อให้ง่ายต่อการจำ แล้วผมก็เซ็ตระบบโดยที่บอกว่า เมื่อไรก็ตามที่มีคนเข้าเว็บ i1online.com ระบบจะทำการส่งต่อมาที่ชื่อ i1online.blogdns.org ซึ่งเป็นชื่อที่ผมไปขอใช้บริการมาฟรีๆ จาก DynamicDNS.com เพื่อที่จะเอาชื่อ i1online.blogdns.org มาเชื่อมโยงกับ IP Address ที่ ISP ให้ผมมาซึ่งมันจะเปลี่ยนไปตลอดเวลานั่นเองครับ … เป็นไงครับ พอจะเข้าใจหรือยังว่า DynamicDNS คืออะไร…

บริการหรือข้อมูลเกี่ยวกับการเปิดใช้ DynamicDNS service ซึ่งก่อนที่จะมี account และชื่อ dyndns ก็ต้องเข้าไปสมัครที่ www.dyndns.com ก่อนนะครับ ถึงจะเอาค่ามากรอกลงไปได้ซึ่ง

Service Provider: ก็คือ dyndns.com ที่เราไปขอใช้บริการ
Host name: ก็คือชื่อ dyndns ที่เราสร้างขึ้นมา
User name: ก็คือ account ที่เราต้องทำการสมัครก่อนที่จะสร้าง host name
Password: ก็คือ password ของ account ของเรานั่นเองครับ

วิธีการโดยย่อนะครับ
1. เข้าไปที่ www.dyndns.com แล้วมองหาคำว่า create account
2. ก็คลิกเข้าไปแล้วกรอกทุกอย่างที่เค้าอยากได้ เพราะที่จะสร้าง account
3. พอได้ account มาแล้ว ทีนี้เราก็เลือกชื่อ dyndns ที่เราต้องการเลยครับ เช่น sample.dyndns.org, sample2.blogdns.org อะไรทำนองนี้ครับ ซึ่งผมไม่แน่ใจว่า 1 account จะสามารถสร้างได้กี่ชื่อ dyndns (ถ้าจำไม่ผิดจะเป็น 4 ชื่อนะครับ)
4. เอาชื่อที่ว่ามากรอกลงในตัว router ที่มีฟังก์ชั่นนี้รองรับอ่ะครับ ยังไงดูรูปเพิ่มเติมจาก post ด้านบนแล้วกันนะครับ ซึ่งผมทำบน Router ของ NETGEAR ครับ
5. ใส่ username และ password ของเราลงไปด้วย (username ก็คือ account ที่เราขอมานะครับ อย่าสับสนกับชื่อ dyndns หละ)
6. เสร็จแล้วก็กด apply เพื่อบันทึกค่า และอาจจะกดทดสอบดูก็ได้ว่ามันอัพเดท ok หรือเปล่า

ส่วนวิธิการทดสอบว่ามันทำงานได้จริงหรือไม่ก็ไม่ยากครับ
1. ดูให้ได้ว่า router ของเราที่ได้ IP จริงจาก ISP เป็น IP อะไร
2. ลองทำการใช้คำสั่ง ping sample.dyndns.org (ชื่อ dyndns ที่เราขอไว้และกรอกบน router) และดูว่ามัน reply กลับมาเป็น IP จริงที่ ISP ให้มาหรือเปล่า
3. ถ้าตรงกัน แสดงว่า … ทำงานได้แล้วครับ
4. หรือไม่ก็เข้าที่ Run ใน start menu ของ windows แล้วพิมพ์ cmd กด Enter
5. พืมพ์ nslookup
6. จะมีเครื่องหมาย >
7. ให้พิมพ์ sample.dyndns.org ต่อจากเครื่องหมาย >
8. ตัวอย่าง

C:\Documents and Settings\death 13th >nslookup
Default Server: ns4.enshotspot.com
Address: 61.7.152.114
> www.ensthai.com
Name: www.ensthai.com
Address: 61.7.152.117

8. กด Enter ถ้าได้ IP ตรงกับ IP ขา Wan ที่เราได้จาก ISP ก็แสดงว่าสามารถใช้งานได้แ้ล้วครับ

ระบบโดเมนเนม (Domain Name System) คืออะไร ?

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Oct 2011 14:07:00 +0700

ระบบโดเมนเนม (Domain Name System) คืออะไร ?

ระบบโดเมนเนม (Domain Name System) เป็นการตั้งชื่อเป็นตัวอักษรเพื่อใช้แทน IP Address ทำให้ง่ายต่อการจดจำ เช่นหมายเลข IP Address 203.146.15.9 แทนที่ด้วยโดเมนเนมชื่อ moe.go.th
เรา เรียกการแทนที่ IP ด้วยโดเมนเนมว่า Name-to-IP Address Mapping ซึ่งช่วยให้สามารถเรียกชื่อเว็บไซต์ได้สะดวกขึ้นโดยไม่ต้องจำตัวเลข กลไก Name-to-IP Address มีการกำหนดฐานข้อมูลส่วนกลางในการจัดการแก้ไขฐานข้อมูลให้ เพื่อป้องกันการตั้งชื่อซ้ำกัน
การตั้งชื่อโดเมนเนมแบบเดิม เป็น แบบไม่มีลำดับชั้น คือไม่สามารถแยกย่อยเป็นส่วน ๆ ได้ เรียกว่า Name Space ทำให้มีปัญหามากเนื่องจากฐานข้อมูลมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้การค้นหายาก จึงได้มีการพัฒนาข้อมูลแบบ Name Space ใหม่ให้เป็นแบบลำดับชั้น (Hierarchical Structure) ที่เรียกว่า Domain Name System (DNS) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่มีการบอกประเภทขององค์การ หรือชื่อประเทศที่เครือข่ายตั้งอยู่
Domain Name System (DNS) จึงหมายถึงระบบจัดการแปลงชื่อไปเป็นหมายเลข IP โดยมีโครงสร้างฐานข้อมูลแบบลำดับชั้น กลไกหลักของระบบ DNS ทำหน้าที่แปลงชื่อและหมายเลข IP Address หรือทำกลับกันได้ โดยระบบ DNS จะมีการกำหนด Name Space ที่มีกฎเกณฑ์อย่างชัดเจน มีการเก็บข้อมูลเป็นฐานข้อมูลแบบกระจาย และทำงานในลักษณะไคลแอนด์ / เซิร์ฟเวอร์ (Client / Server) โดยมี DNS Server ทำหน้าที่ให้บริการค้นชื่อและแปลงข้อมูลให้ตามที่เครื่องลูกข่าย (DNS Client) ร้องขอมา การทำงานแบบไคลแอนด์ / เซิร์ฟเวอร์ (Client / Server) นี้ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทำหน้าที่เป็น DNS สามารถเป็นได้ทั้งเครื่องเซิร์ฟเวอร์ และไคลแอนด์ของ DNS ในเครื่องเดียวกัน

โดเมนเนมระดับบนสุด (Top-Level Domains)

โด เมนเนมระดับบนสุด (Top-Lever Domains) เป็นการกำหนดชื่อโดเมนเนมให้มีความหมายในการบอกประเภทขององค์การ หรือชื่อของประเทศ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

1. Organization Domains โดเมนเนมระดับสูงสุดซึ่งแสดงถึงองค์การหรือหน่วยงาน

Domain Name

ความหมาย

com
เครือข่ายของเอกชน

edu
เครือข่ายของหน่วยงานการศึกษา

gov
เครือข่ายของหน่วยงานรัฐบาล

mil
เครือข่ายของหน่วยงานทหาร

net
เครือข่ายของผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ต

org
เครือข่ายขององค์การที่ไม่มุ่งหวังกำไร

2. Geographical Domains โดเมนเนมระดับสูงสุดซึ่งแบ่งตามลักษณะภูมิศาสตร์ หรือประเทศ

Domain Name

ความหมาย

at
ออสเตรีย

au
ออสเตรเลีย

ca
แคนาดา

ch
สวิทตเซอร์แลนด

cn
สาธารณรัฐประชาชนจีน

de
เยอรมัน

dk
เดนมาร์ก

fr
ฝรั่งเศส

jp
ญี่ปุ่น

nz
นิวซีแลนด์

th
ไทย

uk
สหราชอาณาจักร (อังกฤษ)

us
สหรัฐอเมริกา

3. นามสกุลนั้นมีไว้เพื่อบ่งบอกกิจกรรมของเว็บไซต์นั้น ๆ ว่าเกี่ยวข้องกับอะไร ซึ่งบางทีก็ไม่สามารถบ่งบอกได้ชัดเจนนัก เนื่องจากบางนามสกุล เช่น .com, .net ไม่ได้มีข้อบังคับชัดเจน ว่าจะนามสกุลใด ๆ จะต้องใช้เพื่อกิจกรรมนั้น ๆ เพียงเท่านั้น แต่โดยหลักทั่วไปของการจดตามนามสกุลต่าง ๆ นั้นจะสามารถแบ่งได้คร่าว ๆ ดังนี้

.com ใช้สำหรับเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับธุรกิจการค้า (.com = Company )
.net (Network) ใช้กับเว็บไซต์ขององค์กรใด หรือบริษัทใด ที่ทำงานเกี่ยวข้องกับ Internet หรือ Network
.org (Organization) ใช้สำหรับเว็บไซต์องค์กรที่ไม่หวังผลกำไร เช่น สมาคม หรือมูลนิธิ
.biz ใช้สำหรับเว็บไซต์ขององค์กรที่เกี่ยวกับธุรกิจการค้า
.info ใช้สำหรับเว็บไซต์ที่นำเสนอข้อมูลเป็นหลัก
.co.th สำหรับบริษัทที่จดทะเบียนในไทย
.in.th สำหรับหน่วยงานทุกประเภท และบุคคลทั่วไป
.ac.th สำหรับสถาบันการศึกษา
.go.th สำหรับการใช้ของภาครัฐบาล
.net.th สำหรับนิติบุคคลผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมทั้ง 3 แบบ ตาม
.or.th สำหรับองค์กรที่ไม่แสวงผลกำไร
.mi.th สำหรับหน่วยงานทางทหาร

ในปัจจุบัน ได้มีนามสกุลต่าง ๆ ออกมามากมาย เช่น .it, .ws, .tv แต่ความนิยมการจดทะเบียน ก็ยังคงเป็น .com, .net, .org, .co.th, .in.th เป็นส่วนใหญ่

โดเมนเนมในประเทศไทย

ประเทศ ไทยใช้ .th เป็นโดเมนประจำประเทศ โดยมีโดเมนย่อย (Subdomain) 5 โดเมน ได้แก่ .or, .ac, .go, .co และ .net ดังตารางดังต่อไปนี้ คือ

Domain Name	ความหมาย
or	องค์การไม่แสวงผลกำไร
ac	สถาบันการศึกษา
go	หน่วยงานราชการ
co	หน่วยงานเอกชน
net	องค์การที่ให้บริการเครือข่าย

การลงทะเบียนขอชื่อโดเมนเนม

การลงทะเบียนขอชื่อโดเมนเนมในประเทศไทยทำได้ 2 ทางเลือก คือ

จด ทะเบียนที่ใช้ชื่อแบบ xxx.xx.th สามารถขอจดทะเบียนได้ที่ Thailand Network Information Center หรือ ThNIC หรือที่เว็บไซต์ www.thnic.net โดยต้องแนบเอกสารหลักฐานการจดทะเบียนบริษัทในการขอจดทะเบียนด้วย มีค่าธรรมเนียม 2 ปีแรก 1,600 บาท และต่ออายุปีต่อไปปีละ 800 บาท
จด ทะเบียนที่ใช้ชื่อเป็น .com หรือ .net หรือแบบอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ของประเทศไทย ต้องติดต่อขอจดทะเบียนโดยตรงที่หน่วยงานที่เป็นตัวแทนของ InterNIC (Internet Network Information Center) หรือที่เว็บไซต์ www.internic.net มีค่าธรรมเนียม 2 ปีแรก 70 เหรียญสหรัฐ ซึ่งการจดทะเบียนแบบนี้ ต้องแจ้งให้ผู้รับจดทะเบียนทั้ง ThNIC และ InterNIC ทราบด้วยว่าใครเป็นผู้ดูแลเซิร์ฟเวอร์

ขอขอบคุณบทความจาก http://www.krusuree.com