Niata.Net νιάτα, διασκέδαση, ψυχαγωγία, άτακτα ειπωμένα

Τεχνολογία κατά του καπνίσματος;

2021-09-18T11:13:00.001+03:00

Για εσάς, τους φανατικούς καπνιστές που προσπαθείτε απεγνωσμένα να απαλλαγείτε από την αγαπημένη αλλά και τόσο βλαβερή συνήθεια σας, οι νέες εφαρμογές του διαδικτύου σήμερα υπόσχονται να σταθούν δίπλα σας εκείνες τις σκοτεινές μέρες του άγχους και της αποχής.

Ιστοσελίδες και forums τα οποία είναι αφιερωμένα στην απεξάρτηση από τη νικοτίνη, υπάρχουν στο διαδίκτυο εδώ και μια δεκαετία περίπου.

Σήμερα όμως όλες αυτές οι υπηρεσίες ακολουθούν τους καπνιστές στα κινητά τους, σε κοινωνικά δίκτυα και οπουδήποτε άλλου για να τους υπενθυμίσουν ότι απλά δεν αξίζει τον κόπο.

«Η αμεσότητα είναι ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του προγράμματος,» σχολιάζει ο Jodi Kopke, διευθυντής του Tobacco Education and Prevention Partnership (STEPP) στο Colorado.

«Για κάποιον ο οποίος είναι αποφασισμένος να σταματήσει να καπνίζει και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα μπαίνει ξανά στον πειρασμό, ένα απλό μήνυμα ενθάρρυνσης μπορεί να βοηθήσει στην ψυχολογία του ατόμου.»

Το Ινστιτούτο STEPP στο Colorado και η εταιρεία Cactus που βρίσκεται στο Denver ανέπτυξε ένα σύστημα μηνυμάτων σε κινητά τηλέφωνα σε συνεργασία με ένα πρόγραμμα απεξάρτησης μέσω internet.

Σε πρώτη φάση το πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές γυμνασίου του Colorado, η πολιτεία ελπίζει πολύ σύντομα το νέο πρόγραμμα, FixNixer, να αναπροσαρμοστεί έτσι ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί και για τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες και γεωγραφικές περιοχές.

Η QuitNet.com, ένας από τους σημαντικότερους δικτυακούς τόπους για την απεξάρτηση από την νικοτίνη και το κάπνισμα, αποβλέπει επίσης στην δημιουργία προσεγμένων μηνυμάτων για τους χρήστες της αλλά και παρέμβασης μέσω κινητών τηλεφώνων, ενώ εμφανίζονται όλο και περισσότερες ομάδες υποστήριξης τόσο σε MySpace και Facebook.

«Αυτή είναι η νέα γενιά υποστήριξης, η οποία συνδυάζει τις προτιμήσεις του χρήστη με τη χρήση του internet,» σχολιάζει ο Jim Purvis, πρόεδρος της QuitNet, βασιζόμενος σε πληροφορίες από χρήστες που θα ήθελαν να σταματήσουν το κάπνισμα.

Η QuitNet έχει ήδη υπολογίσει το σύνολο των χρημάτων τα οποία μπορεί να αποταμιεύει κάποιος κάθε χρόνο απλά διακόπτοντας το κάπνισμα, ενώ σκοπεύει στην αποστολή μηνυμάτων τα οποία θα βασίζονται στις προτιμήσεις του ίδιου του ατόμου.

«Εάν γνωρίζαμε ότι για παράδειγμα σας αρέσει το γκολφ, θα σας στέλναμε φωτογραφίες ανθρώπων οι οποίοι διασκεδάζουν παίζοντας γκολφ,» σχολιάζει ο Purvis.

«Όσες περισσότερες φορές επισκέπτεται το site μας κάποιος, τότε τόσο πιο πιθανό είναι αυτό ο χρήστης να καταφέρει να διακόψει το κάπνισμα.»

Ενώ όμως τα ποσοστά καπνιστών στις ΗΠΑ έχουν παρουσιάσει σημαντική μείωση τις τελευταίες τέσσερεις δεκαετίες, η χρήση καπνού θεωρείται ο κυριότερος λόγος 440,000 θανάτων ετησίως.

Η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους όπως σε μπαρ και εστιατόρια, όπως και η επιβολή υψηλότερων φόρων στα ίδια τα τσιγάρα, έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους να σταματήσουν το κάπνισμα.

Όμως οι περισσότεροι από τους καπνιστές που έχουν προσπαθήσει να απεξαρτηθούν από το κάπνισμα αναφέρουν ότι απαιτείται πολύ μεγάλη υποστήριξη για να ξεπεράσουν την ακατάσχετη επιθυμία τους για τη νικοτίνη ενώ πολλοί από αυτούς που έχουν καταφέρει να απεξαρτηθούν μέσα στον επόμενο χρόνο κατέρρευσαν.

Στον δικτυακό τόπο FixNixer.com έχει αναρτηθεί ένα περιεκτικότατο ερωτηματολόγιο, το οποίο χρησιμεύει για να διαπιστωθεί ο χρόνος κατά τον οποίο ο καπνιστής είναι πιθανότερο, τόσο συναισθηματικά αλλά λόγω διάθεσης χρόνου, να επιχειρήσει να ανάψει το επόμενο τσιγάρο. Θα είναι μετά από ένα γεύμα, μετά από ένα ποτό ή μετά από κάποια έντονη στιγμή;

Τα μέλη ερωτούνται για τις δραστηριότητες οι οποίες θεωρούν ότι θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα τους, από το μάσημα μια τσίχλας έως την υποστήριξη ενός φίλου. Επίσης θα πρέπει να δώσουν λεπτομερή περιγραφή των λόγων οι οποίοι τους ωθούν στην διακοπή του καπνίσματος.

Τα δεδομένα αυτά μεταφράζονται σε προειδοποιητικά κείμενα για τα τηλέφωνα των χρηστών, έτσι τις στιγμές εκείνες που οι καπνιστές είναι σχεδόν έτοιμοι να υποκύψουν στην επιθυμία τους, ένα μήνυμα εμφανίζεται στο κινητό τους και τους υπενθυμίζει ότι δεν θα πρέπει να καπνίσουν προτείνοντας ταυτόχρονα τρόπους για να ξεπεράσουν αυτή τη δύσκολη στιγμή.

Ένα παράδειγμα καπνιστών είναι και εκείνοι οι οποίοι καπνίζουν επειδή απλώς δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν: «Παραδεχτείτε το, η ανία είναι μια από τις χειρότερες δικαιολογίες για τη χρήση καπνού. Λέτε ποτέ, "Βαριέμαι, νομίζω ότι τώρα θα εκθέσω τον εαυτό μου σε ακτινοβολία"; Όχι, δε νομίζω!» αναφέρει ο Purvis.

Ένας καπνιστής μπορεί ακόμα και να ενισχύσει την ισχύ των μηνυμάτων απλά επιτρέποντας σε φίλους και συγγενείς να γραφτούν μαζί τους έτσι ώστε να τους αποστέλλονται επίσης ειδοποιήσεις.

«Η όλη διαδικασία σας υπενθυμίζει τις αδυναμίες σας και δείχνει τον δρόμο για να τις αντιμετωπίσετε, όπως και την πρόθεση για υποχώρηση,» σχολιάζει ο Joe Conrad, πρόεδρος του Cactus Marketing Communications. «Γενικώς εξαναγκάζει τον κόσμο να εσωτερικεύσει την διαδικασία.»

Το FixNixer.com ένας δικτυακός τόπος ανοικτός προς το κοινό αλλά προς το παρόν λειτουργεί μόνο για τον ταχυδρομικό κώδικα του Colorado. Από το Μάρτη που ξεκίνησε το πρόγραμμα, πάνω από 1,000 άτομα έχουν εγγραφεί και συμμετάσχει. Οι δημιουργοί του ταυτόχρονα εργάζονται για την αναβάθμιση της ιστοσελίδας.

Η Cactus βρίσκεται επίσης πίσω από τον δικτυακό τόπο QuitDoingIt.com, μια ιστοσελίδα η οποία έχει ως σκοπό να βοηθήσει του καπνιστές να κατανοήσουν τις συνέπειες που μπορεί να έχει στην ανθρώπινη υγεία το κάπνισμα.

A.I. Artificial Intelligence (2001). soundtrack

2021-09-18T10:35:00.006+03:00

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
Ηθοποιοί: Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ, Τζουντ Λο, Φράνσις Ο' Κόνορ, Μπρένταν Γκλίσον, Γουίλιαμ Χερτ
Είδος: Δράμα, επιστημονική φαντασία
Διάρκεια ταινίας: 145 λεπτά
Παραγωγή: Warner Bros
Έτος κυκλοφορίας: 2001
Σύνθεση, Εκτέλεση και Παραγωγή Μουσικής: John Williams
Κυκλοφορία: Warner Bros. Records
Διάρκεια μουσικού δίσκου: 70 λεπτά

Άλλη μία ταινία με τη σκηνοθετική σφραγίδα του Steven Spielberg. Άλλη μία μουσική αποστολή για τον John Williams που θα του χαρίσει για πολλοστή φορά την υποψηφιότητα για το oscar καλύτερης μουσικής από την Ακαδημία Κινηματογράφου.

Η μουσική που χρησιμοποιεί ο συνθέτης για μια ταινία που εισάγει το θεατή σε ένα μελλοντικό κόσμο όπου οι μηχανές (ρομπότ) θα μπορούν ακόμη και να αγαπούν τους ανθρώπους είναι στη μεγάλη της πλειοψηφία ήρεμων τόνων. Ο κεντρικός άξονας για τη δημιουργία της μουσικής του Artificial Intelligence ήταν ο Haley Joel Osment (o David - το ρομπότ) και η Frances O'Connor (η "μητέρα" του Monica).

Αρχικά, έπρεπε να δημιουργηθεί ένα βασικό θέμα, μια τακτική που συνηθίζει να ακολουθεί ο John Williams σε κάθε του ταινία. Η επιλογή του ήταν το Monica's Theme, ένα θέμα για τη "μητέρα" του μικρού David. Στη συνέχεια, για να δοθεί έμφαση στην αγάπη του David για τη "μητέρα" του χρησιμοποιείται το ίδιο θέμα, εμπλουτισμένο όμως, άλλοτε με τα φωνητικά της Barbara Bonney (στα τελευταία κομμάτια του CD) και άλλοτε με τη φωνή της Lara Fabian (στο τραγούδι "For Always"). Τα αποτέλεσμα είναι αρκετά καλό αλλά πιο ήπιων τόνων απ' όσο θα θέλαμε.

Πριν προχωρήσουμε στην αναλυτική παρουσίαση του soundtrack, θα επιχειρήσουμε να χωρίσουμε το CD σε δύο μεγάλες ενότητες. Η πρώτη περιλαμβάνει τα κομμάτια "1" έως "7" (με εξαίρεση το "5") και η δεύτερη τα κομμάτια "8" έως "13" (με εξαίρεση το "10"). Ο λόγος του διαχωρισμού σε αυτές τις ενότητες ήταν για να τονιστεί το διαφορετικό ύφος της μουσικής και να δοθεί μια πιθανή αιτιολόγηση.

Η πρώτη ενότητα, λοιπόν, χαρακτηρίζεται από σκοτεινή μουσική με απών το δραματικό στοιχείο. Τις πιο πολλές στιγμές δίνει την εντύπωση πως δε στοχεύει πουθενά και με δυσκολία μπορεί ο ακροατής να την παρακολουθήσει. Αντίθετα, η δεύτερη ενότητα κυριαρχείται από συναισθηματική μουσική με δραματικές προεκτάσεις και λυπητερές κορυφώσεις (όπου ακούγονται τα φωνητικά). Το κατά πόσο είναι εμφανής η αλλαγή στο ύφος της μουσικής, είναι κάτι που με ευκολία παρατηρεί κανείς. Ας μην ξεχνάμε πως το συνολικό project ήταν μια ιδέα του Stanley Kubrick και οι επηρεασμοί του Steven Spielberg από αυτόν είναι εμφανείς στην ταινία. Γιατί να μην είναι και στη μουσική της;

To soundtrack ξεκινάει με την περιγραφή του κόσμου των mecha (των μηχανών - "Τhe Mecha World") που αποτελεί μια όμορφη εισαγωγή και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια του CD. Στη συνέχεια, περιγράφονται μουσικά οι δραματικές στιγμές της εγκατάλειψης του mecha David από τη "μητέρα" του με την πρώτη δειλή απόπειρα για συναισθηματική μουσική. Το κομμάτι αυτό επαναλαμβάνεται και πάλι στο "Rouge City" (10) μαζί με μερικά σημεία από το "Τhe Mecha World" (1).

Προχωρώντας, πάμε στο λιγότερο ενδιαφέρον μέρος του soundtrack. Το κομμάτι "Replicas" (3) είναι το απόλυτο παράδειγμα μουσικής που εξυπηρετεί την εικόνα που το συνοδεύει και μόνο. Η ύπαρξή του στο soundtrack δεν προσθέτει απολύτως τίποτα καθώς είναι μια απλή παράθεση ήχων και ελαφριάς (χωρίς συγκροτημένο ρυθμό) μουσικής μαζί με μερικές στιγμές τρόμου στο τελείωμά του.

Το μόνο κομμάτι του CD που θα λέγαμε πως έχει κάποιες νότες δράσης είναι το "The Moon Rising" (7). Ενώ λίγη περιπέτεια μέσα στο γενικότερο ύφος του soundtrack θα ήταν επιθυμητή, το συγκεκριμένο κομμάτι μας κάνει να αναθεωρήσουμε αφού περιέχει μουσική που απέχει έτη φωτός από το στυλ του συνθέτη και μας ξένισε εντελώς. Μαζί με τη γνώριμη μουσική δράσης του συνθέτη ακούμε και μια σύντομη (αλλά αρκούντως ενοχλητική) παρέμβαση απότομης ηλεκτρονικής μουσικής (techno) που είναι αρκετή για να το καταστρέψει. Ελπίζουμε πως δεν θα ξαναδούμε τέτοιου είδους πειραματισμούς από τον John Williams!

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι είναι το "Stored Memories and Monica's Theme" (8). Tα 11 λεπτά που διαρκεί είναι ιδιαίτερα κουραστικά για τον ακροατή μιας και τα μισά περίπου αναλώνονται σε αργή και υπερβολικά απαλή μουσική. Ωστόσο, στο κομμάτι αυτό μας παρουσιάζεται για πρώτη φορά (εκτός απο το τραγούδι "For Always" που προηγείται) το βασικό θέμα της ταινίας, το "Monica's Theme". H πιο απολαυστική, όμως, έκδοσή του ακούγεται στο επόμενο κομμάτι, το "Where Dreams Are Born" (9). Το πιάνο συνοδεύεται πιο ενεργά αυτή τη φορά από την ορχήστρα και τα αιθέρια φωνητικά της σοπράνο Barbara Bonney δίνουν μια σχεδόν θρησκευτική υπόσταση στο "Monica's Theme".

To βασικό θέμα, υπάρχει και σε διπλή "συσκευασία" τραγουδιού. Η απλή έκδοση με τη φωνή της Lara Fabian μόνο (την είχαμε ξανακούσει στο soundtrack της ταινίας Final Fantasy: The Spirits Within) και ένα ντουέτο με τον Josh Groban. Oι επιλογές είναι δικές σας. Εμείς προτιμάμε την πρώτη έκδοση με την καθαρή φωνή της Lara Fabian όταν δε συνοδεύεται και λειτουργεί από μόνη της. Τα τραγούδια δεν υπήρχαν στην ταινία, κάτι που την τελευταία στιγμή αποφάσισε ο συνθέτης. Στοιχηματίζουμε, όμως, πως το solo της Lara Fabian είχε κάθε πιθανότητα να είναι υποψήφιο για το Oscar καλύτερου τραγουδιού αν υπήρχε τελικά στην ταινία.

Η μουσική του John Williams για την ταινία Artificial Intelligence αποτελεί ένα σύνολο που το χαρακτηρίζει έντονο δέσιμο με τις εικόνες που καλείται να περιγράψει μουσικά. Αυτό είναι καλό δεδομένου ότι η ταινία είχε ταιριαστή προς το πνεύμα της μουσική αλλά η μουσική χωρίς αυτήν χάνει αρκετά κομματάκια από το παζλ της ταυτότητάς της. Έτσι, κάποιος που έχει δει την ταινία μπορεί ακόμη και να λατρέψει τη μουσική της αλλά αυτός που δεν την έχει δει μπορεί να σχηματίσει και χειρότερες από μέτριες εντυπώσεις. Πρόκειται για κάτι που δε συμβαίνει συχνά όταν μιλάμε για τη μουσική του John Williams, αλλά αυτή τη φορά είναι γεγονός.

Τελικά, το soundtrack του A.I. δε συγκαταλέγεται σε εκείνα του John Williams που θα σας προτείναμε να ακούσετε χωρίς ιδιαίτερο δισταγμό. Αυτό δε συμβαίνει επειδή η μουσική δεν είναι καλή αλλά επειδή ίσως να μην ανταποκρίνεται στο γούστο του μέσου θεατή - ακροατή.

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας A.I. Artificial Intelligence (2001).

Όταν υπάρχει παρασκήνιο πίσω από ένα γιουβέτσι

2021-09-15T14:01:00.002+03:00

Άρθρο της Μαρίας Παπαδοπούλου.

Η κυρία Μπεμπέκα είχε δυο κόρες. Επίσης είχε μια διώροφη μονοκατοικία, έναν θλιβερό κήπο και μια ΕΒΓΑ στη γωνία. Είχε περιποιημένα κάγκελα στα παράθυρά της, απλώστρα ανοξείδωτη και ωραία χρωματιστά μανταλάκια σε σχήμα πατούσας.

Η κυρία Μπεμπέκα νοίκιαζε στο ισόγειο μια γκαρσονιέρα εικοσιδύο τετραγωνικών που προορίζονταν για σπουδαστές – που να μην είναι αγόρια, που να μην έχουν κατοικίδιο, που να μην παίζουν μουσικά όργανα, που να ξέρει από πού κρατάει η σκούφια τους, που να μην είναι ξανθοί και αφράτοι όπως οι κόρες της. Οι σπουδαστές.

Για να σας περιγράψω τις κόρες της κυρίας Μπεμπέκας και τον υποψήφιο ενοικιαστή θα πρέπει στην ιστορία να βάλω και μια σταχτοπούτα. Σταχτοπούτα: όχι αγόρι, όχι σκυλί, όχι κιθάρα, από καλή οικογένεια, και, κυρίως μελαχρινή, ξερακιανή, με παλτό απ’ το Μοναστηράκι, με σχολή και τελάρο υφαντικής. Η ενοικιάστρια.

Οχτώ χιλιάδες το ενοίκιο, περίπου ένα πεντακοσάρικο έβγαινε η ΕΥΔΑΠ και δύο με δυόμισι χιλιάδες το ρεύμα, ένεκα η σόμπα κουκουνάρα που έκαιγε τα άντερα της. Επίσης ένα πιάτο κυριακάτικο φαγητό απ’ το δικό τους και δυο καλές κουβέντες στον εβγατζή για περιποιημένες τιμές, τα είχε έτσι κι αλλιώς επειδή πληρούσε τις προϋποθέσεις.

Μετακόμισε Σεπτέμβρη. Το φως που έμπαινε από το γαλακτερό τζάμι της πόρτας με τα εξίσου φρεσκοβαμμένα κάγκελα ήταν ικανοποιητικό. Εξάλλου ελάχιστες ώρες της ημέρας βρισκόταν εκεί οπότε δεν την έκοφτε κιόλας.

Η τουαλέτα ήταν ένα μακρόστενο μούτουλο με μια λεκάνη στο βάθος και έναν μπεμπέ νιπτήρα μόλις έμπαινες αριστερά. Δεν της κακοφάνηκε – τι λέω; Της άρεσε. Ούτε. Απλώς δεν της κακοφάνηκε γιατί δεν χρειαζόταν τίποτε παραπάνω. Αυτό ήταν όλο.

Στο κυρίως δωμάτιο τέσσερις φρεσκοβαμμένοι τοίχοι, κρεβάτι, γραφειάκι και μπαλκονόπορτα με εικοσάποντο μπαλκόνι. Εντάξει.

Είχε και ντουλάπες. Χλιδή. Άσχετο που ξεκινούσαν από το 2.10 κι έφταναν στο ταβάνι. Είχε ντουλάπες. Τέλος. Από την μια άκρη του τοίχου ως την άλλη.

Ας φτάσουμε τώρα στην κουζίνα. Η κουζίνα λοιπόν χωρούσε μόνο εκείνη. Ήταν η βασίλισσα της κουζίνας. Ωραία, μικρή γυαλιστερή κουζίνα με ολοκαίνουριο διπλό μεταλλικό νεροχύτη, δύο ηλεκτρικά μάτια, ένα μικρό ψυγείο Πίτσος, και τρία λεμονί ντουλάπια. Απ’ την κατσαρόλα ως τον νεροχύτη με τα χέρια χαλαρά ανοιχτά, έκοβε διαγώνια το βασίλειό της. Είχε και παράθυρο πάνω απ’ τον νεροχύτη. Παράθυρο με περιποιημένο κάγκελα, που έβλεπε στον δρόμο όμως. Το υπόλοιπο βασίλειό της. Ο δρόμος.

Οι κόρες της κυρίας Μπεμπέκας –στην ίδια περίπου ηλικία- την επισκέπτονταν συχνά αφού πρώτα χτυπούσαν με το ομορφοβαμμένο ματάκι τους το παράθυρό της.

Είσαι μέσα; Τι μαγειρεύεις καλέ;

Τι να μαγείρευε δηλαδή; Κατεψυγμένο παστίτσιο, από πολυταξιδεμένο τάπερ. Ή κατεψυγμένα σουτζουκάκια ή μπριζόλα ή χόρτα ή λουκάνικο ή φακές – το πολύ πολύ.

Έρχονταν λοιπόν μέσα. Φρέσκο μαλλί από πιστολάκι, κραγιόν, κασκόλ.

Ακόμα έτσι είσαι; Δεν θα βγεις; Σάββατο. Εγώ πάω στην καφετέρια. Θα ‘ρθει κι η αδερφή μου σε λίγο.

Το ιερό Σάββατο, η ιερή καφετέρια, και με την ευχή μου να βρεις και τον αφράτο, ξανθό, φρεσκοσιδερωμένο ιερό πρίγκιπα πουλάκι μου. Σκεφτόταν. Δεν το έλεγε.

Λοιπόν καλέ, τι μαγειρεύεις και μοσχοβολάει ως πάνω;
Ζεσταίνω σουφλέ της μάνας μου.
Ωχ, μοσχοβολάνε…
Να σου βγάλω κι εσένα ένα κομμάτι;
Όχι καλέ, μη στο στερήσω…

Στο καλό κι η καφετέρια, το κραγιόν περιορίζονταν στην πάνω γραμμή των χειλιών, στρογγυλοκάθονταν στο κρεββάτι με τα πιάτα στα χέρια, σε λίγο να κι η αδερφή. Ματάκι, τακουνάκι, κασκόλ, πιατάκι, πιρουνάκι, κρεβατάκι κλπ.

Φοβερά παραλειπόμενα της γειτονιάς, μάθαινε απ’ τις κόρες της κυρίας Μπεμπέκας για ένα πιάτο πένες με τυριά απ’ τον αγύρτη τον μπακάλη της μάνας της. Τούτο το πάρε δώσε έγινε καθεστώς μια-δυο φορές την εβδομάδα και βεβαίως χωρίς την εποπτεία της κυρίας Μπεμπέκας. Αυτές οι φακές που μαγείρευε ή που ζέσταινε, όριζαν ένα ακριβό κομμάτι ελευθερίας των αδελφών αφράτων, όχι γιατί τους το απαγόρευε κανείς ή κάτι τέτοιο, αλλά γιατί έτσι. Γιατί έτσι. Ώσπου μια μέρα….

Ώσπου μια μέρα, μια συννεφιασμένη Κυριακή για την ακρίβεια, η κυρία Μπεμπέκα συνέλαβε τις κόρες της - μαζί και εκείνη - να τρώνε μετά βουλιμίας «το αυτόματο γιουβέτσι του Αποστόλη».

Ο Αποστόλης ήταν ένα από τα τρία αδέρφια που είχαν τον φούρνο της γειτονιάς. Προκομμένος φούρνος. Τι μιλφέιγ, τι ανοιχτοτυρόπιττες, τι ρυζόγαλα, τι κουλουράκια, τι πάστες, τι χύμα σοκολάτες. Προκομμένος. Κι ο Αποστόλης, κακοφορμισμένος εργένης αλλά καλός. Πολύ καλός και χαμογελαστός. Από κείνους τους τύπους που ‘χουν μια αγιοσύνη. Την αγιοσύνη της χαράς της απώλειας. Που λένε τα μάτια του είμαι χαμένος για χαμένος χωρίς να έχει περάσει τα στάδια του θυμού ή της λύπης. Κατευθείαν στην αποδοχή. Ήταν χαμένος.

Τις καθημερινές λοιπόν, σπάνια τις Κυριακές, μια φορά στις δεκαπέντε ξέρω γω, του πήγαινε: ένα ταψί, μια κονσέρβα ντοματάκι κονκασέ, μια μανέστρα κι ένα ζβαν. Και τι έπαιρνε; Ένα γιουβέτσι –ψευτογιούβετσο δηλαδή- με κύβους ζβαν στο ρόλο του τρυφερού κατσικακίου. Χαρούμενοι. Κι εκείνη που έβρισκε έτοιμο φαγάκι κι ο Αποστόλης που την εξυπηρετούσε. Χωρίς να προσδοκά τίποτε.

Εκείνη την μέρα λοιπόν , παραδόξως Κυριακή, που η κυρία Μπεμπέκα πήγε στην πόρτα της για να της φέρει το ωραίο της φρικασέ, βρήκε μέσα τις «αφράτες», με τα πηρουνάκια να βροντοχτυπάνε σε λα δίεση τη μανέστρα του Αποστόλη. Επιπροσθέτως εκείνη, έχοντας ήδη δειπνήσει είχε κάτσει στο γραφειάκι της μπροστά στη Μαρίτσα και την βροντοχτυπούσε σε μι μινόρε ετοιμάζοντας τις διορθώσεις για την μικρή επαρχιακή εφημερίδα που της εξασφάλιζε μηνιαίως το χαρτζιλίκι για τα παραπάνω που λέγαμε.

Η Μαρίτσα ήταν το τζάκι της σταχτοπούτας. Παλιά χειροκίνητη γραφομηχανή που της την είχε χαρίσει συμπατριώτης της σπουδαστής, ο οποίος είχε εντωμεταξύ φτιαχτεί και είχε πάρει ηλεκτρική με ποικιλία γραμματοσειρών σε μαργαρίτες.

Η κυρία Μπεμπέκα έπαθε τριπλό σοκ:

η σταχτοπούτα, περιφρόνησε το κυριακάτικο έδεσμά της και είχε φροντίσει για άλλο φαΐ,
οι κόρες της δεν ήταν στην καφετέρια, τσάμπα τα λουτρά και τα βαψίματα που δεν θα τις έβλεπε κανένας και,
το χειρότερο, είδε τη γραφομηχανή και, πως δεν το είχε σκεφτεί να το βάλει στις προϋποθέσεις ότι απαγορεύονταν.

Αυτό ήταν. Οι σχέσεις τους είχαν υποστεί ανεπανόρθωτη ρήξη. Τα σκαμπίλια στα κορίτσια ακούστηκαν μέχρι κάτω, φαγάκι κυριακάτικο δεν της ξαναπήγε και κάθε που συναντιόνταν, της έλεγε: «πολύ φασαρία βρε παιδάκι μου αυτή η γραφομηχανή», κι ας είχε μια βδομάδα να την πιάσει.

Σε ενάμισι χρόνο μετακόμισε. Ούτε της έστρωσε το γιακά φεύγοντας, ούτε τη φίλησε σταυρωτά. Οι κόρες της μόνο βγήκαν στα πάντα φρεσκοβαμμένα κάγκελα, άνοιξαν τις φούχτες τους και τη χαιρέτισαν.

Φιλιά στη νονά σου τη νεράιδα!
Ευχαριστώ κορίτσια!

Το ψυγείο, το γραφείο και το κρεββάτι, τα κουβάλησαν στο φορτηγάκι ο μεταφορέας με τον κύριο Αποστόλη τον φούρναρη, ο οποίος πετάχτηκε με τα αλεύρια και ο άσπρο του σκουφί να βοηθήσει. Πάντα πρόθυμος και χαμογελαστός. Με αυτήν την χαρά της απώλειας.

Waltz with Bashir (2008). Βαλς με τον Μπασίρ

2021-09-14T09:32:00.002+03:00

Σκηνοθεσία: Ari Folman
Ηθοποιοί: Ron Ben-Yishai, Ronny Dayag, Ari Folman, Dror Harazi, Yehezkel Lazarov, Mickey Leon, Ori Sivan, Zahava Solomon
Είδος: Animation, Δράμα
Διάρκεια: 90 λεπτά
Παραγωγή: Bridgit Folman Film Gang, Les Films d'Ici, Razor Film Produktion GmbH
Έτος κυκλοφορίας: 2008

Ένας παλιός φίλος του σκηνοθέτη Ari Folman τον βρίσκει ένα βράδυ σ’ ένα μπαρ και του διηγείται ένα επαναλαμβανόμενο όνειρο κατά τ’ οποίο 26 σκυλιά τον κυνηγούν. Τ’ όνειρο έχει τις ρίζες του στον πόλεμο του Λιβάνου το ’80, μια εποχή για την οποία ο σκηνοθέτης δεν θυμάται τίποτα, όπως ανακαλύπτει έκπληκτος. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει ένα ταξίδι στο παρελθόν του, αναζητώντας παλιούς συντρόφους του από το στρατό, με σκοπό να ανακαλύψει την αλήθεια για τη δράση του στον πόλεμο.

Με αφορμή τ’ όνειρο του φίλου του, ο Ari Folman θα ξεκινήσει ένα ταξίδι αντίστροφο από εκείνο των άλλων. Ενώ οι υπόλοιποι έχουν ξεχάσει ή προσπαθούν να ξεχάσουν, αυτός θα τολμήσει να κυνηγήσει την αλήθεια και να θυμηθεί αυτό που το μυαλό του θεώρησε πολύ τραυματικό για να υπάρχει στη συνειδητή του μνήμη. Βυθίζεται έτσι αργά και σταδιακά στο υποσυνείδητο το δικό του μα και άλλων και αποπειράται να διαχωρίσει τα όνειρα και τις ψευδαισθήσεις από την πραγματικότητα.

Θα μπορούσε κάποιος να τον χαρακτηρίσει ως έναν φροϋδικό κινηματογραφιστή έτσι ψυχαναλυτικά που προσεγγίζει την ιστορία του και καταπιάνεται με θέματα όπως η διεργασία του ονείρου, το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα, τη δυναμική φύση της μνήμης και τους μηχανισμούς άμυνας του Εγώ. Το αποτέλεσμα πέρα από ακριβές, περιλαμβάνει εικόνες που ακόμα και ο Freud θα ήθελε να έχει ως πίνακες στο γραφείο του.

Η ταινία χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι και το πιο πρωτότυπο και γοητευτικό, πιο μυσταγωγικό θα έλεγε κανείς. Είναι πιο σουρεαλιστικό, μυστήριο, πιο σκοτεινό και πυρετώδες καθώς μοιάζει με όνειρο που γίνεται εφιάλτης. Είναι το κομμάτι στο οποίο ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής βρίσκεται στην αρχή του νήματος, ψάχνοντας μια δόση αλήθειας.

Το δεύτερο μέρος είναι πιο ρεαλιστικό, καθώς τα όνειρα και οι ψευδαισθήσεις δίνουν τη θέση τους στην ανάμνηση των γεγονότων, στα ντοκουμέντα και τις μαρτυρίες προσώπων που είχαν εμπλακεί στον πόλεμο. Η ταινία αποδύεται τον μυσταγωγικό της μανδύα και αποκτά τη χροιά ενός δραματοποιημένου, animated ντοκιμαντέρ. Το ονειρικό και εξωπραγματικό ύφος που έκανε το πρώτο μισό να ξεχωρίζει, διαδέχεται η ανόθευτη από ασυνείδητες διεργασίες αποτύπωση της σκληρής και κατά τόπους ωμής πραγματικότητας, και αυτό που κερδίζει είναι η ώριμη κριτική και ο πολιτικός προβληματισμός.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η αλλαγή στο ύφος της ταινίας μάλλον είναι εις βάρος της, αλλά εν τέλει τη δεχόμαστε καθώς δεν είναι παρά η φυσική κατάληξη της πορείας του ήρωα που λειτουργεί ως ένα απτό και δριμύ κατηγορώ για τις πράξεις και τη στάση του κράτους του απέναντι στα γεγονότα του Λιβάνου.

Στα θετικά της ταινίας είναι το πολύ καλό μοντάζ με τα συνεχή flashback του ήρωα και η εξαιρετική μουσική της που συμβάλλει στη δημιουργία αριστουργηματικών σκηνών όπως αυτή του Βαλς.

Συνολικά, μια πολύ δυνατή και ιδιαίτερη ταινία που έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές, υποψηφιότητα για Χρυσό Φοίνικα και για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης και κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα στην αντίστοιχη κατηγορία.

Μελαγχολική, έντονη, εικαστικά μαγευτική, νοσηρά όμορφη, πολιτικοποιημένη, σοκαριστική, θαρραλέα στην ανάλυσή της, είναι μια ταινία που σε σαγηνεύει και συνεχίζει να μονοπωλεί τις σκέψεις σου ακόμα και όταν έχουν περάσει οι τίτλοι του τέλους.

Δείτε παρακάτω το trailer της ταινίας Waltz with Bashir (2008).

Δημόσιος θηλασμός: Κάποιοι είναι θετικοί και κάποιοι αντίθετοι

2021-09-12T10:16:00.002+03:00

Άρθρο της Μαρίας Σηφάκη.

Με αφορμή την κίνηση των 300 γυναικών της Χιλής, οι οποίες θέλησαν να υποστηρίξουν μια μητέρα στην οποία ο ιδιοκτήτης εστιατορίου απαγόρευσε να θηλάσει δημόσια το παιδί της, θα ήθελα να εκφράσω την άποψη μου για το ευαίσθητο αυτό θέμα, τον «δημόσιο θηλασμό». Επειδή όλο και περισσότερες νέες γυναίκες αλλά και μεγαλύτερες προβαίνουν σε αυτή την κίνηση και μάλιστα δεν είναι και λίγες οι επώνυμες (τις οποίες δεν θα ονοματίσω για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν είναι το θέμα μας) που την έχουν υποστηρίξει, θα ήθελα πάρα πολύ να μου εξηγήσει κάποιος τον λόγο που πρέπει να γίνεται αυτό. Πέρα από το γεγονός ότι εννοείται το παιδάκι θα πεινάσει και έχει συγκεκριμένη ώρα που θα πρέπει να πιεί το γάλα του, είμαι και εγώ από τους ανθρώπους που δεν καταλαβαίνω αυτή την ξαφνική «επανάσταση» των γυναικών.

Μητέρα δεν είμαι, είμαι όμως γυναίκα και μακάρι να με αξιώσει κάποια στιγμή ο θεός να γίνω και εγώ μητέρα. Σαν γυναίκα όμως πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μια τόσο ιδιαίτερη στιγμή πρέπει να δημοσιοποιείται.. Και επειδή έχω διαβάσει και έχω ακούσει πολλούς που λένε οτι είναι μια αγνή εικόνα και ότι πιο όμορφο υπάρχει, ναι όντως είναι θείο δώρο και πολύ περισσότερο για την μητέρα που θηλάζει μιας και είναι ο άνθρωπος που έχει φέρει αυτή την ψυχούλα στη ζωή.

Πραγματικά όμως πείτε μου, στην κοινωνία όπου ζούμε, αν κάποιος δει το στήθος μιας γυναίκας να θηλάζει ένα μωρό, πιστεύετε πραγματικά ότι δεν θα σκεφτεί πονηρά και θα πει "αχ τι τρυφερό!";;.. Με την διαστροφή να είναι στα pick της και να ακούμε καθημερινά τραγικά και ακραία περιστατικά, πείτε μου ότι κάποιος, πλην απειροελάχίστων εξαιρέσεων, που θα δει αυτή την εικόνα δεν θα σκεφτεί πονηρά.

Είμαι πολύ απελευθερωμένος άνθρωπος, όμως κάποιες στιγμές, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις νομίζω ότι είμαι βαθιά συντηρητική και πολύ το χαίρομαι. Θεωρώ ότι όλη αυτή η απελευθέρωση σε τόσο ευαίσθητα θέματα ισοπεδώνει τις όμορφες προσωπικές στιγμές της μητέρας και του μωρού και δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνεται.

Και επειδή όπως κάθε άνθρωπος έτσι και εγώ έχω δικαίωμα να εκφράζω την γνώμη μου, αμφιβάλλω αν όλες όσες επαναστατούν το κάνουν επειδή πραγματικά το πιστεύουν και όχι επειδή ακολουθούν την «μόδα».

Υστερόγραφο: Εξυπακούεται πως διαφωνώ με όσους διώχνουν μια μητέρα και δεν φροντίζουν να την εξυπηρετήσουν είτε είναι ιδιοκτήτες καταστημάτων, είτε δεν ξέρω και εγώ τι άλλο..

Αυτά..

Gadgets και συσκευές που σίγουρα θα σου χρειαστούν

2021-09-09T08:00:00.000+03:00

Καναπές Transformer

Οι χρήσεις ενός καναπέ είναι απεριόριστες. Μπορείς να καθίσεις πάνω του για να διαβάσεις ή να δεις τηλεόραση, να ξαπλώσεις για να ξεκουραστείς, να φας, να παίξεις videogame. Ο Cay Sofa, ωστόσο, του Ελβετού σχεδιαστή Αλεξάντερ Ρεν προσφέρεται για ακόμα περισσότερες χρήσεις, καθώς μπορεί να πάρει οποιοδήποτε σχήμα θέλεις. Οι οκτώ διαφορετικές επιφάνειες από τις οποίες αποτελείται συνδέονται μεταξύ τους χωρίς μηχανισμό, απλά με ορισμένους μεντεσέδες που έχουν τοποθετηθεί έξυπνα. Εχεις τη δυνατότητα έτσι να τον προσαρμόζεις ανάλογα με τις ανάγκες σου και ταυτόχρονα να αλλάζεις το ντιζάιν του σαλονιού σου. Τον θέλω!

«Γέφυρα» δεδομένων

Χρησιμοποιείς έναν υπολογιστή στη δουλειά και έναν στο σπίτι και θέλεις να διαμοιράζεις αρχεία μεταξύ τους εύκολα, γρήγορα και με ασφάλεια. Η καλύτερη μέθοδος για να το καταφέρεις λέγεται iTwin και πρόκειται για το φλασάκι της φωτογραφίας. Συνδέεις τα δύο μέρη του σε ισάριθμα κομπιούτερ, μπαίνεις στο ίντερνετ και αμέσως έχεις τη δυνατότητα να επεξεργαστείς και να ανταλλάξεις αρχεία χωρίς κανέναν περιορισμό μεγέθους, όπως θα συνέβαινε για παράδειγμα με μία υπηρεσία cloud. Επιπλέον, δεν χρειάζεται να μπλέκεις με «στήσιμο» δικτύου VPN, ενώ είναι συμβατό τόσο με Windows όσο και με Mac OS X. Κοστίζει 109 δολάρια μαζί με τα μεταφορικά (κάτι λιγότερο από 80 ευρώ) και είναι διαθέσιμο σε λαχανί και γκρι χρώμα.

Άκου καλά

Δίνοντας μεγάλο βάρος στον ήχο, η ταϊβανέζικη HTC παρουσίασε το νέο της smartphone της. Η συσκευή εισάγει μια νέα τεχνολογία της εταιρείας, το Beats Audio, που σου επιτρέπει να ακούς μουσική με μεγάλη πιστότητα, όπως ακριβώς την έχει σχεδιάσει ο καλλιτέχνης. Κατά τα άλλα η οθόνη παραμένει στα στάνταρ των 4,3 ιντσών και η κάμερα στα 8 μεγαπίξελ με δυνατότητα εγγραφής HD βίντεο 1080p. Ο επεξεργαστής είναι διπύρηνος στο 1,5 GHz, ενώ η διάρκεια της μπαταρίας έχει επιμηκυνθεί για να στηρίξει τις multimedia λειτουργίες της συσκευής. Διαθέτει ακόμη ραδιόφωνο, Bluetooth 3.0, WiFi, GPS και θύρα micro-USB. Οσον αφορά την τιμή, δεν έχει γίνει ακόμα γνωστή, δύσκολα όμως θα ξεφύγει από το εύρος των 500 με 600 ευρώ.

Νεκρός ή ζωντανός;

Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία της τελευταίας του συνέχειας, το Dead or Alive φαίνεται πως επιστρέφει δυναμικά. Η ομάδα που αναπτύσσει το παιχνίδι, η Team Ninja, αποκάλυψε κατά τη διάρκεια του Tokyo Game Show 2011 ένα εντυπωσιακό τρέιλερ της pre-alpha έκδοσης. Πιστό στη λογική «απλό και γρήγορο fighting game», έχει εντυπωσιακά γραφικά και κίνηση που μας γέμισαν προσδοκίες για το τελικό αποτέλεσμα. Τα ευχάριστα νέα ωστόσο δεν σταματούν εδώ, μια και έγινε γνωστό ότι ο τίτλος θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2012 όχι μόνο για το Xbox 360, αλλά και για το PlayStation 3. Αν λοιπόν θέλεις να αλλάξεις για λίγο παραστάσεις από το Tekken και το Soul Calubur, σύντομα θα έχεις την ευκαιρία.

Βρες το κουμπί του

Απευθυνόμενη αποκλειστικά σε απαιτητικούς gamer, η Corsair δημιούργησε το πληκτρολόγιο Vengeance K60. Με ειδική αντιολισθητική επιφάνεια στα πλήκτρα WASD και στα νούμερα 1 έως 6, είναι βέβαιο πως δεν θα χρειαστεί να χάσεις πολύτιμο χρόνο ψάχνοντας το σωστό κουμπί όταν παίζεις.

Η τεχνολογία anti-ghosting εξασφαλίζει απόκριση χωρίς καθυστέρηση, ακόμα και όταν πατάς πολλά κουμπιά ταυτόχρονα, τη στιγμή που η βάση για τον καρπό σε βοηθάει να παίζεις για ώρες χωρίς να κουράζεσαι. Διαθέτει επίσης πλήκτρα για εύκολη πρόσβαση στα προγράμματα μουσικής και κατασκευή σκελετού από αλουμίνιο για να αντέχει περισσότερο στο χρόνο. Μπορείς να το κάνεις δικό σου με 110 δολάρια και λίγη υπομονή, αφού έχει εξαντληθεί προσωρινά.

Κυβική λογική

Τι μπορείς να κάνεις με έναν κύβο που αποτελείται από 125 μικρότερους μαγνητικούς κύβους; Να περάσεις την ώρα σου, φυσικά, παίζοντας μαζί του στο γραφείο, στο σπίτι ή περιμένοντας στη στάση του λεωφορείου. Κατασκευάζεται από την ίδια εταιρεία που έφτιαξε και τα Buckyballs, ένα εθιστικό γκάτζετ που έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές στην Αμερική.

Ο τρόπος λειτουργίας του είναι εξαιρετικά απλός, καθώς οι μαγνήτες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και σου επιτρέπουν να φτιάξεις οποιοδήποτε σχήμα, από αστέρια μέχρι πολυκατοικίες. Λέγεται Buckycubes και οι δημιουργοί του το περιγράφουν ως μία ένωση του Tetris, του Origami και μιας Stress Ball, αλλά συνιστούν να το κρατήσεις μακριά από παιδιά λόγω του μεγέθους του. Κοστίζει 25 δολάρια (περίπου 18 ευρώ) και σίγουρα θα κολλήσεις μαζί του για πολύ καιρό.

Με το στόμα ανοιχτό

Υπάρχουν φορές που ό,τι και να γράψεις για μερικά αυτοκίνητα απλά δεν είναι αρκετό. Κάτι τέτοιο ισχύει και για τη Ferrari 458 Spider, που τράβηξε πάνω της όλα τα φλας κατά τη διάρκεια της διεθνούς έκθεσης αυτοκινήτου στη Φρανκφούρτη. Το νέο μοντέλο διαθέτει ανοιγόμενη μεταλλική οροφή που ζυγίζει 25 κιλά και «μαζεύει» μέσα σε 14 δευτερόλεπτα χωρίς να επηρεάζει την αεροδυναμική του αυτοκινήτου.

Όπως υποστήριξαν εξάλλου οι μηχανικοί της εταιρείας, οι επιβάτες μπορούν να συζητούν σε φυσιολογική ένταση (με ανοιχτή την οροφή) ακόμα και σε ταχύτητες άνω των 200 χλμ. Εξίσου εντυπωσιακός είναι και ο κινητήρας των 4.500 κυβικών, ικανός να αποδώσει 570 ίππους και να επιταχύνει από τα 0 στα 100 χλμ. σε 3,4 δευτερόλεπτα. Στο εσωτερικό, τέλος, όλα είναι χειροποίητα, με το τιμόνι να προέρχεται απευθείας από τη F1. Καταραμένη κρίση…

Θέρμανση με στιλ

Με την τιμή που έχει φέτος το πετρέλαιο θέρμανσης, μάλλον θα πρέπει να ξεχάσουμε τι σημαίνει καλοριφέρ και να αναζητήσουμε εναλλακτικούς τρόπους για να ζεσταθούμε. Ενας αξιόλογος είναι ο ανεμιστήρας θέρμανσης Dyson Hot, που λειτουργεί χωρίς έλικες!

Τραβάει τον αέρα από τη βάση του και τον διοχετεύει παντού μέσα στο δωμάτιο, διατηρώντας τη θερμοκρασία σταθερή χάρη στον ενσωματωμένο θερμοστάτη. Κανένα από τα μέρη της θέρμανσης δεν είναι εκτεθειμένο, καθιστώντας τον απόλυτα ασφαλή και βολικό στο καθάρισμα, τη στιγμή που το κομψό ντιζάιν του σου επιτρέπει να τον τοποθετήσεις σε οποιοδήποτε δωμάτιο. Η τιμή του πάντως είναι ανάλογη του σχεδιασμού του και φτάνει τα 400 δολάρια.

Futurama

Φτιάξε το Facebook στα μέτρα σου

Προχωρώντας σε μια ριζική ανανέωση των ρυθμίσεων απορρήτου του, το Facebook παρουσίασε πρόσφατα το κουμπί Subscribe. Από τη στιγμή που ένα μέλος της σελίδας ενεργοποιήσει τη συγκεκριμένη λειτουργία στο προφίλ του, έχεις τη δυνατότητα να παρακολουθείς τα public update του ακόμα και αν δεν είσαι φίλος του. Κάτι σαν το like στις fanpage δηλαδή ή το follow στο Twitter.Οσον αφορά τους φίλους που έχεις ήδη, η σελίδα θεωρεί πως είσαι εξ ορισμού “subscribed” σε αυτούς.

Σου επιτρέπει όμως πλέον να διαχειρίζεσαι τις πληροφορίες που θα βλέπεις, οπότε θα μπορείς να αγνοείς μηνύματα που αφορούν παιχνίδια, status update ή φωτογραφίες. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια κεντρική σελίδα χωρίς spam, με ενημερώσεις που πραγματικά σε αφορούν.

Αν στα παραπάνω προσθέσεις και τις λίστες φίλων, που πρόσφατα έγιναν πιο εύχρηστες δίνοντας σου τη δυνατότητα να κάνεις update που εμφανίζονται μόνο σε συγκεκριμένες ομάδες, έχεις ένα Facebook που επιτέλους δίνει βάρος στην προστασία της ιδιωτικότητας. Μια αλλαγή, η οποία ναι μεν οφείλεται στο πάγιο αίτημα των χρηστών του, αλλά έγινε επιτακτική με την εμφάνιση του Instagram. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο παράδοξο: το πιο σημαντικό μέχρι στιγμής επίτευγμα του κοινωνικού δικτύου της Google είναι ότι… έκανε τον ανταγωνιστή του καλύτερο.

Αυτή την εβδομάδα όλα κύλησαν ανάποδα

2021-09-08T21:23:00.005+03:00

Της Μαριάνθης Παπαδοπούλου.

Το καθημερινό πέρασμα από το Facebook. Ήταν Τετάρτη πρωί όταν μπήκα περιχαρής να χαζέψω τα σχόλια των φίλων, τις φωτογραφίες τους, να ακούσω κάνα τραγουδάκι που δεν ξέρω και γενικά να περάσω την ώρα μου. Δυστυχώς έκανα τόση ώρα να καταλάβω τι γίνεται, που δεν κατάφερα να χαζέψω.

Πάει το Profile, πάνε τα News feed. Όλα έγιναν κάτι σαν αυτά. Πιο άμεσα και πιο αγχωτικά. «Real time activity sidebar στο Facebook; Εξαιρετική προσθήκη. Πάλι καλά που δεν μας ανοίγει την κάμερα αυτόματα με κάθε κίνηση», έγραψε ο Γεράσιμος Ιωαννίδης και έσπευσα να συμφωνήσω. «Μάλλον αυτή είναι η επιτυχία του. Όλο το βρίζουμε που αλλάζει, αλλά δεν ξεκολλάμε», σχολίασε o Ντίνος από το απέναντι γραφείο και μάλλον έχει δίκιο. Σε λίγες ώρες είχα πια συνηθίσει την αλλαγή και συνέχιζα να σουλατσάρω διαδικτυακά. Έχασα κάποια νέα βέβαια, αλλά δεν βαριέσαι!

Το κείμενο αυτής της σελίδας. Λίγο μετά τις 10 και ενώ στο γραφείο είχαμε απομείνει τρεις κι ο κούκος, ο Χρήστος με παρότρυνε να απομακρυνθώ από το γραφείο μου. Επειδή γνωρίζει την απέχθειά μου για τις κατσαρίδες, υποπτεύθηκα το πρόβλημα και άρχισα να τρέχω. Δυστυχώς στο δωμάτιο που αποφάσισα να μπω, ήρθε και δεύτερο «κατοικίδιο» που είχε εισβάλει στο χώρο. Πέντε λεπτά μετά με έπεισαν να κατέβω από το γραφείο όπου είχα ανέβει, αφού το ένα ζώο είχε δολοφονηθεί και το δεύτερο αγνοείτο. Φυσικά έφυγα από τη δουλειά σε χρόνο ρεκόρ και συνέχισα τη συγγραφή του κειμένου στο σπίτι. Ηθικό δίδαγμα: Μην ανοίγετε ακόμα τα παράθυρα. Ο καιρός είναι ζεστός και οι κατσαρίδες δεν έχουν -ακόμα- κρυφτεί.

Την ενημέρωση για το απεργιακό δελτίο της ερχόμενης εβδομάδας. Λίγο πριν πατήσω στο σχετικό άρθρο, το μάτι μου έπεσε σε κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον. «Ακτίνες Χ αποκαλύπτουν κρυμμένο πίνακα του Γκόγια», έλεγε η είδηση και δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Με τη χρήση ειδικών ακτίνων, λοιπόν, επιστήμονες ανακάλυψαν κάτω από το πορτρέτο του δικαστή Δον Ραμόν ένα δεύτερο πορτρέτο Γάλλου στρατηγού. Σύμφωνα με πληροφορίες το ατελές έργο μπορεί να απεικόνιζε τον αδερφό του Ναπολέοντα, Τζόζεφ, και ο καλλιτέχνης να το κάλυψε για πολιτικούς λόγους. Μπορεί να μην ξέρω αν την επόμενη εβδομάδα θα λειτουργούν τα λεωφορεία ή τα τρένα, αλλά έμαθα κάτι πιο χρήσιμο.

Την αποστολή του Αλέξανδρου στην Ιταλία για να συναντήσει τον έρωτά του. Η ιδέα του Δημήτρη για την επίδειξη μόδας στο Μιλάνο ήταν μια καλή αρχή, αλλά περιμένω περισσότερα από εσάς. Οργανωθείτε, γιατί έχω και άλλους πονεμένους φίλους να σώσω!

Την αναζήτηση πληροφοριών στο Google για τη διάλυση των REM, για την οποία πληροφορήθηκα από το Facebook. Μια μπλε γραμμή πάνω δεξιά στη σελίδα με ξάφνιασε και με ανάγκασε σχεδόν να την ακολουθήσω. Στόχος της ήταν να μου θυμίσει να μπαίνω στο Google+, στο οποίο -μεταξύ μας- έχω να μπω πάρα πολύ καιρό. Σε λίγο θα ανάβουν λαμπάκια πάνω από την οθόνη να μας θυμίζουν σε ποιο κοινωνικό δίκτυο δεν έχουμε μπει για πολύ καιρό. Πάνε οι εποχές που με ένα απλό msn την κάναμε τη δουλειά μας…

The Day the Earth Stood Still (2008). Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας

2021-09-06T10:24:00.002+03:00

Σκηνοθεσία : Scott Derrickson
Ηθοποιοί: Keanu Reeves, Jennifer Connelly, Jaden Smith, John Cleese, Jon Hamm, Kathy Bates
Είδος Tαινίας: Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 12 Δεκεμβρίου 2008
Προϋπολογισμός: 80 εκατομμύρια δολάρια
Box office: 233.1 εκατομμύρια δολάρια
Συνολική Διάρκεια: 103 λεπτά
Σύνθεση και Παραγωγή Μουσικής: Tyler Bates
Εκτέλεση Μουσικής: Tim Williams, The Hollywood Studio Symphony Orchestra, The Hollywood Film Chorale
Η κυκλοφορία του δίσκου διεξήχθη από την εταιρεία Varèse Sarabande το 2008 και είναι διάρκειας 53 λεπτά

Σημαντική σημείωση: Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε μόνο με τη μουσική της ταινίας The Day the Earth Stood Still (2008).

Λίγο πριν μας αφήσει το 2008 έκανε την εμφάνιση του στους κινηματογράφους το remake μιας κλασικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας του 1951… το The Day the Earth Stood Still… Η νέα ταινία θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία των γιορτών καθώς φαινόταν να έχει όλες τις προϋποθέσεις… λαμπερό επιτελείο ηθοποιών, πλούσια οπτικά εφέ και κυρίως μια καλή ιστορία… Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε… το όλο τελικό αποτέλεσμα ήταν άνευρο και χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση. Δυστυχώς από αυτό δε μπόρεσε να ξεφύγει ούτε ο ανερχόμενος Tyler Bates που ανέλαβε τη σύνθεση της μουσικής της ταινίας.

Ο συνθέτης από τα πρώτα κομμάτια του ost μας δείχνει καθαρά που περίπου θα κινηθεί. Κύριο μέλημά του είναι η δημιουργία έντασης και ατμόσφαιρας… Ένα μικρό θέμα βρίσκουμε στο Mountain Climber όπου τα έγχορδα και οι φωνές κυριαρχούν. Στο National Security ένταση δημιουργούν κρουστά και ηλεκτρονικοί ήχοι με τη συνοδεία της ορχήστρας.

Tο ίδιο ύφος συνεχίζει να υπάρχει και στα επόμενα κομμάτια με τους υπόγειους ηλεκτρονικούς ήχους να κυριαρχούν χωρίς να παρουσιάζουν κάποιο συγκεκριμένο θέμα και χωρίς να έχουν τη παραμικρή έμπνευση. Λίγο ξεχωρίζει το Military Approach και αυτό γιατί απλά τα υπόλοιπα κομμάτια είναι ανάξια ακρόασης. Στο Fighter Drones τα κρουστά δίνουν μια σχετική ώθηση αλλά για πολύ λίγο. Ακολουθούν τα ήρεμα και ατμοσφαιρικά Came To Save The Earth και I'm Staying για να συνεχίσουμε με το κάπως πιο δυνατό αλλά σύντομο Helen Drives.

Στο Orb Rising η εμφάνιση πλήρους ορχήστρας και φωνητικών κάνουν τα πράγματα κάπως καλύτερα καθώς ένα μικρό θέμα παρουσιάζεται. Δυστυχώς μέτρια κομμάτια με ανολοκλήρωτες ιδέες ακολουθούν και μόνο στο Distress τα πνευστά κάνοντας την εμφάνισή τους δίνουν κάποιο μικρό ενδιαφέρον. Το soundtrack αποκτά κάπως αργά ενδιαφέρον στο Aphid Reign όπου τα έγχορδα μας δίνουν ένα αρκετά δυνατό θέμα γεμάτο ένταση! Στο He’s Leaving ιδέες που ακούσαμε πριν παρουσιάζονται για πρώτη φορά ολοκληρωμένες σε ένα από τα καλύτερα κομμάτια του ost!

Δυστυχώς ο Tyler Bates δεν κατάφερε να παρουσιάσει κάτι αξιόλογο. Τα κομμάτια του soundtrack που αξίζουν είναι ελάχιστα και συγκεκριμένα είναι τα National Security, Aphid Reign και Hes Leaving…

Σε όλο το υπόλοιπο ost τα έγχορδα, οι ηλεκτρονικοί ήχοι και τα κρουστά το μόνο που καταφέρνουν να δημιουργήσουν είναι ένταση και ατμόσφαιρα που έχουν όμως αξία μόνο μέσα στη ταινία και όχι έξω από αυτήν. Η μόνη αρετή της μουσικής είναι πως λειτουργεί αρκετά καλά μέσα στη ταινία… αυτό όμως είναι και άσχημο γιατί καλλιεργεί προσδοκίες στον θεατή της ταινίας για το soundtrack που όμως απογοητεύεται όταν τελικά το ακούσει ξεχωριστά.

Πολύ πιθανόν ο ακροατής να μη βρει καν το κουράγιο να ακούσει το soundtrack μέχρι το τέλος του καθώς τα κομμάτια είναι 28 και το καλύτερο θα ήταν να λείπουν πολλά από αυτά. Πολύ κρίμα για τον συνθέτη του 300 καθώς εκεί η δουλεία του ήταν πολύ πιο προσεγμένη χωρίς βέβαια και εκεί να είναι κάτι το εξαιρετικό...

Trivia

Τελευταία δουλεία του συνθέτη είναι το Watchmen που μπορεί να είναι κάπως καλύτερο αλλά και πάλι όχι ικανό να κερδίσει τον ακροατή.

Tracklist

1. Stars

2. Mountain Climber

3. National Security

4. This Is Not an Exercise

5. Do You Feel That?

6. Military Approach

7. G.O.R.T.

8. Surgery

9. Interrogation

10. You Should Let Me Go

11. Friend to the Earth

12. Fighter Drones

13. Came to Save the Earth

14. I'm Staying

15. Helen Drives

16. Containing G.O.R.T.

17. Orb Rising

18. They're Not Afraid of Us

19. Flash Chamber

20. Helicopter Collision

21. See My Son

22. Cemetery

23. Distress

24. Wrong Place Wrong Time

25. Aphid Reign

26. Power Down

27. He's Leaving

28. Beginning

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας The Day the Earth Stood Still (2008) που είναι Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας.

Terminator Salvation (2009)

2021-09-03T10:09:00.000+03:00

Σκηνοθεσία: McG
Ηθοποιοί: Κρίστιαν Μπέιλ, Σαμ Γουόρδινγκτον, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Μουν Μπλάντγκουντ, Άντον Γέλτσιν, Ελένα Μπόναμ Κάρτερ
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 21 Μαΐου 2009
Σύνθεση και Παραγωγή Μουσικής: Danny Elfman
Μουσική εκτέλεση: Rick Wentworth
Κυκλοφορία δίσκου: Reprise Records το 2009, ο οποίος είναι διάρκειας 51 λεπτά
Είδος Tαινίας: Περιπέτεια Επιστημονικής Φαντασίας

Σημείωση: Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε μόνο με τη μουσική της ταινίας Terminator Salvation (2009).

Ο άνθρωπος έρχεται και πάλι αντιμέτωπος με τις μηχανές σε μια τέταρτη ταινία με θέμα τους εξολοθρευτές! Βρισκόμαστε στο 2018 και αφού έχει πραγματοποιηθεί η μέρα της κρίσης. Ο John Connor είναι επικεφαλής της ανθρώπινης αντίστασης όταν κάνει την εμφάνισή του ο άγνωστης προέλευσης Marcus Wright και η κατάσταση περιπλέκεται αρκετά! Μετά τους Brad Fiedel και Marco Beltrami ήρθε η σειρά του Danny Elfman να γράψει μουσική για αυτήν τη τέταρτη πλέον ταινία γύρω από τη μυθολογία του Terminator!

Πρώτο κομμάτι του score το Opening! Σε αυτό ο Danny Elfman μας παρουσιάζει το κεντρικό θέμα της ταινίας! Κρουστά, ηλεκτρονικοί ήχοι, έγχορδα και πολλά πνευστά μας δίνουν ένα καλό και αρκετά επικό θέμα που στην αρχή του τουλάχιστον πάει να θυμίσει το πασίγνωστο κεντρικό θέμα του Brad Fiedel για τις δύο πρώτες ταινίες αλλά πολύ γρήγορα διαφοροποιείται…Το κομμάτι συνεχίζει με ένα πολύ ήρεμο και υποτονικό τμήμα για να ολοκληρωθεί με μικρή επανάληψη του θέματος.

Ακολουθεί το All Is Lost που μετά την πολύ καλή και γεμάτη αγωνιώδη έγχορδα έναρξή του είναι ένα απλά ατμοσφαιρικό κομμάτι. Στο Broadcast την ήρεμη κιθάρα διαδέχεται η επανάληψη του κεντρικού θέματος αυτή τη φορά χωρίς τα κρουστά. Κρουστά, μπόλικοι ηλεκτρονικοί ήχοι, πνευστά και έγχορδα δημιουργούν αρκετή αγωνία και ένταση στο The Harvester Returns. Νέο ήρεμο θέμα παρουσιάζεται στο Fireside με τη χρήση κιθάρας. Η ένταση επανέρχεται στο No Plan χωρίς να παρουσιάζεται όμως κάτι καινούριο.

Ακολουθεί το αρκετά μεγάλο σε διάρκεια Reveal/The Escape όπου και πάλι πνευστά, έγχορδα και ηλεκτρονικοί ήχοι δημιουργούν ικανοποιητική ένταση ενώ το κεντρικό θέμα κάνει και πάλι την εμφάνισή του. Νέες πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του συνθέτη βρίσκουμε στο αρκετά δυνατό και απειλητικό Hydrobot Attack! Στο Farewell οι τόνοι πέφτουν με τα έγχορδα και τη κιθάρα να έχουν τον πρώτο λόγο. Στο Marcus Enters Skynet τα γρήγορα έγχορδα και τα πνευστά αναλαμβάνουν και πάλι δράση σε ένα κομμάτι που προσπαθεί να κορυφωθεί αλλά δε τα καταφέρνει ιδιαίτερα.

Ακολουθούν τα ατμοσφαιρικά και χωρίς σημαντική αξία A Solution και Serena. Στο Final Confrontation ο συνθέτης υποστηρίζει αρκετά επιτυχημένα την τελική αναμέτρηση της ταινίας χρησιμοποιώντας για άλλη μια φορά έγχορδα, πνευστά και μεταλλικούς ήχους. Το score ολοκληρώνεται με το αρκετά ήρεμο και γεμάτο έγχορδα Salvation.

Το soundtrack κλείνει με ένα αρκετά δυνατό ροκ τραγούδι, το Rooster ερμηνευμένο από τους Alice in Chains. Καλό τραγούδι αλλά δυστυχώς δε δένει σχεδόν καθόλoυ με το score.

Ο Danny Elfman δείχνει αυτή τη φορά να βρέθηκε χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση. Το score που μας παρουσιάζει δεν είναι κακό αλλά δεν είναι και κάτι σπουδαίο. Μπορεί να υπάρχει ένα αρκετά καλό κεντρικό θέμα και μπόλικα κομμάτια δράσης με πλούσια ενορχήστρωση αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό. Στο score ο ακροατής δε θα βρει κομμάτι αντίστοιχο του αξιομνημόνευτου κεντρικού θέματος του Brad Fiedel ούτε και τα συναισθήματα που σου καλλιεργούσε σε κάποια σημεία του το score του Marco Beltrami για τη τρίτη ταινία.

Το score θυμίζει παλιότερη δουλειά του ίδιου του Elfman και συγκεκριμένα το Planet of the Apes μόνο που εκεί οι ιδέες του ήταν καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες. Ωστόσο θα πρέπει να πούμε πως έχει και μια αρετή η μουσική του Elfman για τη ταινία, είναι αρκετά λειτουργική και γενικά την υποστηρίζει καλά!

Trivia

Επόμενη δουλειά για τον συνθέτη το Taking Woodstock του Ang Lee.

Tracklist

1. Opening

2. All Is Lost

3. Broadcast

4. The Harvester Returns

5. Fireside

6. No Plan

7. Reveal/The Escape

8. Hydrobot Attack

9. Farewell

10. Marcus Enters Skynet

11. A Solution

12. Serena

13. Final Confrontation

14. Salvation

15. Rooster

Παρακολουθήστε το trailer της ταινίας Terminator Salvation (2009).

Ένα κομμάτι νόημα

2021-09-01T14:29:00.004+03:00

Ένα ακόμη ταξίδι. Μπαίνω ράθυμη στο highspeed, βρίσκω τη θέση μου, ακολουθώ τη συνηθισμένη διαδικασία: καφέ από το μπαρ, ρύθμιση της πολυθρόνας, περιοδικό, ακουστικά σε θέση μάχης και μια τελευταία ματιά τριγύρω μήπως υπάρχει κάποιος γνωστός - μερικές φορές, είναι ανυπόφορα τα βουβά ταξίδια.

Οι τηλεοράσεις συνήθως στο κανάλι του mad, αλλά αυτή τη φορά τρέχουν εικόνες από τις φωτιές. Ευτυχώς ο ήχος των εκφωνητών και των κομμένων κεφαλών, δεν φτάνει ως εμάς.

Δίπλα μου έχουν ήδη πιάσει κουβέντα. Θέμα: η βάσανος του σύγχρονου ανθρώπου μπροστά στην έλλειψη νοήματος. Κρυφακούω. Έχουν δίκιο όπως τοποθετούνται κι οι δυο. Μου είναι αναγνωρίσιμες οι επισημάνσεις τους. Εκείνος είναι γιατρός, 35άρης. Εκείνη υπάλληλος τραπέζης στο τμήμα των πλειστηριασμών, νεότερη.

Κρυφακούω και κρυφοβλέπω. Βλέπω για πολλοστή φορά στα μόνιτορ, εκείνη την μια σταλιά γριά, που με ένα κουβαδάκι νερό πλησιάζει τη φωτιά δίπλα στην εκκλησιά και προσπαθεί σε πείσμα της αδυναμίας της και του καταπονημένου σώματός της, να τη σβήσει.

Να λοιπόν τι κληρονόμησα:

Κληρονόμησα αυτές τις σπάνιες γριές που τα ποδάρια τους έχουν πάρει το σχήμα των αρχαίων αγγείων.
Κληρονόμησα την ταύτισή τους με την Παναγία στο κομμάτι του Πόνου.
Κληρονόμησα το πείσμα τους να ζήσουν και να βγάλουν ρίζες στο χώμα που καλλιεργούν.
Κληρονόμησα την αξία που έχουν ένα ζευγάρι 14άρια σκουλαρίκια από κοράλια – ότι σώθηκε από τη μάνα της μάνας τους, κι αυτά, στο κόμπο ενός μαντηλιού.

Και να τι προσπαθώ να αποφύγω:

Το σκοταδισμό τους.
Την άγνοιά τους.
Την εναπόθεση της «λειτουργικότητάς» τους στο μεταφυσικό.
Τον δισταγμό, μπρος στην αξία της ανθρώπινης ζωής.
Την στέρφα παρουσία του παρελθόντος.

Σε αυτό το γαμημένο highspeed δεν έχεις πρόσβαση στα καταστρώματα την ώρα του ταξιδιού. Πώς να τα βάλει κανείς με όλα αυτά, χωρίς να τον χτυπάει ο βοριάς στη μούρη; Κι εκείνο που πραγματικά μου λείπει, ειδικά αυτές τις μέρες, είναι ένα κομμάτι νόημα.

Ένας παλιός λογαριασμός

2021-08-30T08:10:00.000+03:00

Άρθρο της Μαριάννα Παπαϊωάννου.

Μεγάλο Σάββατο στο κατάμεστο Ματογιάννι και, να τι κάνει ο γαλαντόμος άντρας:

Αγάπη μου σου πήρα δώρο Πάσχα, αλλά δεν το έχω τυλίξει…
Κομμάτια να γίνει. Να το δω;
Ορίστε!
Α, μάλιστα… Το βιβλίο της Ψιλικατζούς. Ολόφρεσκο.
Σε πήρα μάτι χτες που τριγύριζες τα blogs και το ζαχάρωνες.
Ευχαριστώ μωρέ…
Α, όχι, δεν το παίρνεις τώρα. Θα στο φέρω το μεσημέρι…
Το μεσημέρι πράγματι, ήρθε το δώρο στο σπίτι, αλλά, μεταχειρισμένο. Πιο φουσκωτό κατά σαράντα σελίδες κι ένα μολυβάκι χιλιοξυσμένο, να κάνει χρέη σελιδοδείκτη.

Έφαγα πρώτη τη φακή μου και πήγα στην καλή γωνία του καναπέ.

Από μικρή, κουβαλάω μια αμαρτία. Κοινότοπη, αλλά αμαρτία: με τα βιβλία που μου αρέσουν, έχω ερωτική σχέση. Θυμάμαι, πως πρωτοήρθαν στα χέρια μου, τι βάρος είχε το σώμα τους, την οπτική εξέλιξη της γραμματοσειράς, το εξώφυλλο, το βάρος του χαρτιού, το μέγεθος των «αυτιών», το σχεδιασμό του εξωφύλλου, την πρώτη σελίδα ανάγνωσης, σε τι κατάσταση βρισκόμουν όταν πρωτοήρθα σε επαφή, πόσα μποφώρ είχε το μυαλό μου και πολλά άλλα. Μπορώ δηλαδή να ερωτευτώ και να θυμάμαι για πάντα, τόσο μια λαδόκολλα με καρικατούρες διπλωμένη στα τέσσερα, όσο και ένα ντελικάτο δεμένο fabriano 100 g/m2 με GFS Dido (9/11.5), αλλά πάντα, μετά τον έρωτα μαζί του.

Αν βρισκόμουν μπροστά σε ένα θεραπευτή, και με ρωτούσε με κείνη την ολύμπια ηρεμία: -Έχετε εστιάσει, στο γιατί ταυτίζεστε τόσο πολύ, με τους ήρωες των βιβλίων που σας αρέσουν, μάλλον θα απαντούσα με κλάματα: Γιατί δεν μπορώ να το αποφύγω. Θέλω να παραδοθώ.

Το βιβλίο της Κωσταντίνας Δελημήτρου, το διάβασα σε μερικές ώρες, με τον τρόπο που βλέπω και τα θρίλερς: με τις παλάμες στα μούτρα και από μια χαραμάδα στα δάχτυλα. Όταν το τέλειωσα, περίμενα να καταλαγιάσει ο αχός για να γράψω δυο λόγια. Είχα παραδοθεί. Αναρωτιώμουν, γιατί αυτό το βιβλίο, με είχε επηρεάσει τόσο πολύ. Και το βρήκα, αρκετές μέρες μετά:

δεν ήταν μόνο, η μεστή και αληθινή γυναικεία ματιά που καταθέτει και ξεδιπλώνει το ζήτημα της υπογονιμότητας, ούτε η αμεσότητα με την οποία περιγράφει αυτό το βίωμα. Δεν ήταν μόνο ο τρόπος της γραφής και η εντιμότητα του. Δεν ήταν μόνο η δομή, δεν ήταν μόνο η τεχνική με τα εμβόλιμα ποστς που ακολουθούσαν χρονικά την περιπέτεια της. Δεν ήταν μόνο που την «ήξερα» στο βαθμό που την γνωρίζουμε όλοι από το blog και, ίσως πολύ λιγότερο αφού δεν της έχω αφήσει παρά μόνο ένα δυο σχόλια. Κυρίως ήταν ότι η Κωσταντίνα δεν είχε μπει στη διαδικασία να χτίσει φανταστικούς χαρακτήρες αλλά απλά, γκρέμισε τον δικό της για να χτιστεί πάλι –εκούσια μεγαλοπρεπής- μέσα μου.

Δεν ξέρω, νομίζω, πως, αυτό το απλοϊκό συμπέρασμα είναι μάλλον και η βάσανος των γραφιάδων. Αυτό που λέμε, ότι πρέπει δηλαδή, να είσαι πολύ χορτάτος για να περάσεις στην αφαίρεση. Και δεν το λέω για τη γραφή της, το λέω για το ξεσκέπασμα των σκέψεων της και την απόλυτη έκθεση στο μείον 40 του τυπωθείτω, κι από κει στα χέρια των αναγνωστών. Θα μπορούσα –ειλικρινά- να χύσω πολύ μελάνι, μιλώντας για τον «ευθύ λόγο», την «τολμηρή ατμόσφαιρα», τις «αληθινές αξίες» κι ένα σωρό άλλα.

Θα προτιμήσω να πω, πως η Ψιλικατζού, δεν πουλάει μια πονεμένη ιστορία. Έγραψε ένα βιβλίο με αφορμή την καταγραφή στο blog -αλλά είναι πολύ περισσότερα- το οποίο εμένα με συγκίνησε, με έφερε σε κατάσταση πανικού, με θύμωσε, μ’ έκανε να χαμογελάσω και στο τέλος, με έκανε να γυρίσω το εξώφυλλο λοξά, να σταθώ στη φωτογραφία της και να της πω φωναχτά:

- Μπράβο ρε κορίτσι, δώσε τώρα ένα νεράκι γιατί ξεράθηκε το στόμα μου

Ο κόσμος περιμένει. Και εμείς αναβάλουμε τη γιορτή

2021-08-29T20:57:00.002+03:00

Αφού το 1974 έγινε το πολυτεχνείο και όσους σπεύσαμε -17 ετών τότε- από εκδίκηση μας αφήσανε από απουσίες, αναγκάστηκα από το 14ο Γυμνάσιο της οδού Φαλήρου πίσω από το ΦΙΞ (πρώην σταύλοι του Όθωνα) με τους ηρωικούς αληταράδες Πετραλωνίτες και τα καλόπαιδα του Μακρυγιάννη, να μεταγραφώ στο πιο αξιοπρεπές σχολείο Της Ευαγγελικής (όχι της καλής, της πρότυπης, της άλλης).

Εκεί πηγαίναμε από το ξημέρωμα και παίζαμε μπάσκετ στο ανοικτό του Πανιωνίου και μετά ιδρωμένοι όπως ήμασταν πίναμε παγωμένο σοκολατούχο καρνέισον με ψωμάκι που μέσα βάζαμε σοκολάτα υγείας ή τσιπς. Οπότε όπως καταλαβαίνετε για δυο ώρες τουλάχιστον κλάναμε γιατί είχε κρυώσει η κοιλίτσα μας.

Κάποια μέρα που πρώτη ώρα είχαμε θρησκευτικά, έριξα την πιο εκκωφαντική πορδή που έχει ακουστεί ποτέ στον κόσμο αυτό. Τόσο δυνατή που ποτέ δεν προσδιορίστηκε η σημειακή της πηγή. Άρχισε ο άμοιρος Θρησκευτικός να περνάει από όλα τα θρανία και να απαιτεί να το πει αυτός που την έκανε.

Εγώ για πρώτη και τελευταία φορά όχι μόνο δεν ανέλαβα τις ευθύνες μου αλλά παρότρυνα τους διπλανούς μου – τον Λουκή, τον Τζούρο και τον Σταύρο τον καλύτερο μου φίλο- να ομολογήσουνε ποιος την έκανε για να τελειώνουμε. Ανθρώπινο γαρ.

Δεν άντεχα για δεύτερη συνεχή χρονιά αποβολές και απουσίες. Ο Θρησκευτικός –καλή του ώρα- προσπέρασε το σημείο έκρηξης και έφτασε στο τελευταίο θρανίο όπου βρήκε έναν μαθητή, κουφό σε αφασία, που δεν είχε ακούσει τίποτα και διάβαζε τον Ριζοσπάστη. Οπότε με την αντικομμουνιστική υστερία που είχαν ανέκαθεν τα παπαδάκια τον έστειλε στον Γυμνασιάρχη για 4ήμερη αποβολή. Ο δε Γυμνασιάρχης, επειδή βρωμούσε το στόμα του τσιγάρο, του έριξε 8ήμερη.

Αυτό ήτανε. Όλα τα καφενεία, οι διανοούμενοι και οι αλητόβιοι δώσαμε εντολή, να μην μπει κανείς στις τάξεις. Έτσι κι έγινε. Αυτή είναι η πρώτη αποχή από μαθήματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην μεγάλη και ατέλειωτη μέχρι σήμερα περίοδο, που τη λέμε Μεταπολίτευση.

Κράτησε τρεις μέρες. Όσο δηλαδή και το Γούντστοκ. Από έξω ήταν ασφαλίτες και μέλη κομματικών οργανώσεων. Οι μεν θέλανε να μας συλλάβουνε και οι δε να μας στρατεύσουν.

Εγώ είχα ένα σακ βουαγιάζ με ρούχα και κάθε τόσο έβγαινα στην πύλη του σχολείου με άλλο μπλουζάκι και ρώταγα σπαρακτικά:

Είστε αστυνομικός; ξέρετε, με κρατάνε με το ζόρι…
Ναι!
Άντε χάσου ρε μπάτσε…

Άλλο μπλουζάκι, άλλη ερώτηση, σε άλλον:

Είστε από κάποια οργάνωση; ξέρετε, απειλείται η ζωή μας…
Ναι!
Άντε πήγαινε στον αγύριστο ρε κνίτη, ανέραστε…

Κι αυτά γιατί ήξερα ότι είχαν ειδική ατζέντα με εντολές κι ότι δεν τους ενδιέφεραν οι λεσβίες ενώ εμένα, ανέκαθεν μου άρεσε η αιδοιολειχεία, η Μύκονος, οι Rolling Stones κι ο Σαββόπουλος, οπότε ήξερα τι έλεγα στα φθηνοϋποκατάστατα της αριστεράς.

Την τρίτη μέρα όλοι οι θεοί πήγαμε και κάναμε στα καφενεία, στην πλατεία της Νέας Σμύρνης μια εκτεταμένη κουβέντα, μακριά από τους ανόητους τους μαθητές, που από μας περιμένανε να δούνε τι θα γίνει.

Γυρνώντας, κοντά στον Άτταλο το σινεμά, με πιάσανε δυο συμπαθέστατα παιδαρέλια και μου ‘πανε να μην βάλω το κεφάλι στον ντορβά γιατί αυτά όλα απαιτούν αποφάσεις 15μελών συμβουλίων, που μέχρι τότε δεν διέθετε η Ελλάδα. Ήταν ο Νίκος Πορτοκάλογλου και ο Κούτσικας.

(Ο Κούτσικας με επισκέφθηκε στο πάρκινγκ των Μύλων το 1997, ως εκπρόσωπος της ελβετικής τηλεόρασης).

Φθάνοντας λοιπόν στο σχολείο, ο Γυμνασιάρχης, γνωστός και ως Άκι Μπούα από τις χειλάρες του, με υποδέχθηκε με ανοιχτές αγκάλες και μου είπε να βγω να μιλήσω στους μαθητές επειδή με αγαπούσαν, να τους καθησυχάσω και να τους εγγυηθώ εκ μέρους του, ότι από δω και πέρα, το σχολείο θα είναι πιο δημοκρατικό.

Μέχρι να γυρίσω τον κώλο μου, είχαν έρθει για συμπαράσταση δυο σχολεία θηλέων. Ανάμεσα στα κορίτσια ήταν η μελλοντική και νυν σύζυγός μου Ελένη.

Το τελευταίο μπλουζάκι στο σακβουαγιάζ ήταν ένα αμάνικο, χωρίς μασχάλη, ζεστό κεραμιδί φούτερ, που έγραφε BROOKLYN. Τραγούδησα το Paint it Black των Stones, και εγγυήθηκα στους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες, ότι η δημοκρατία στην παιδεία ήταν γεγονός μετά τον αγώνα μας κι ότι έπρεπε να γυρίσουμε στις τάξεις μας για τα μαθήματα και τις αρχαιρεσίες των 15μελών.

Από τότε, έχω συνείδηση της θείας αυτής δωρεάς κι όποτε γουστάρω ανάβω όποια φωτιά θέλω γιατί μετά μπορώ και τη σβήνω όποτε θέλω εγώ. Κι αυτό, γιατί εγώ έχω πάθος και θέρμη ενώ οι άλλοι, οι περισσότεροι, είναι κρυόμπλαστροι, χλιμίτζουρες και ξυνοί και οδηγούν την ανθρωπότητα στην κατάθλιψη.

Σκηνή δύο

Ίος, Πάσχα 1977. Έχω πάει με αυτό το γκομενάκι, την Ελένη, διακοπές και στα σκαλάκια κοντά στο Rolling Elephant Bar, βγάζω λόγο σε ελληνικά - αγγλικά σαν τον απόστολο Παύλο σε κάτι χίπηδες με δίψα για μάθηση. Τους λέω ότι πρέπει να έχουμε ενότητα στη ζωή μας και να είμαστε μασίφ μεταξύ μας οι άνθρωποι. Δηλαδή να είμαστε όσο μπορούμε ίδιοι τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και στους γονείς μας, τους φίλους μας, τη γκόμενά μας και όλον τον κόσμο. Και να μην είμαστε υποκριτές, φαρισαίοι και ύπουλοι άνθρωποι.

Χωρίς να το ξέρω, τριάντα χρόνια πριν κατήγγειλα προκαταβολικά τον ντετερμινισμό, τον κατακερματισμό της σημερινής μας ζωής, που όλοι πια λειτουργούμε με ραντεβού. Π.χ: δεν μπορώ να σε δω απόψε, γιατί έχω κανονίσει με τον εαυτό μου.

Ένας μαλλιάς αξύριστος, κάτι έγραφε σ’ ένα μπλοκάκι της δραχμής. Ήταν ο Νίκος Πορτοκάλογλου.

Σκηνή τρία

Pop Εleven, 1979-1980. Κέντρο παγκόσμιας δισκογραφίας, ιδιοκτησίας των αδερφών Φαληρέα. Ο μεγαλύτερος, Τάσος, ήτανε και παραγωγός στην Columbia.

Τάσο, ξέρεις, εγώ τα Σαββατόβραδα δουλεύω στο προπατζίδικο του πατέρα μου κι έχω χάσει κάθε επαφή με τη γενιά μου, μιας και αυτή βγαίνει μόνο τα Σάββατα ενώ εγώ όλες τις καθημερινές. Επειδή όμως με αναγνωρίζουν ως δημογεροντία των τραγουδιών μου λένε για κάτι Νεοσμυρνιώτες που κάνουν πρόβες σε μια μονοκατοικία στο Παλιό Φάληρο..

Να πας να τους ακούσεις και να μου πεις, είπε ο Τάσος, γιατί κάτι μου είπε κι ο Σαββόπουλος.

Πηγαίνοντας, είδα τον Πορτοκάλογλου, τον Τσάκαλο, τον Καλαντζή και έναν πλήκτρο σαν τον Γκρούτσο Μαρξ. Είχανε καμιά διακοσαριά δίσκους και παίζανε ένα σωρό δικά τους πανέμορφα κομμάτια. Με το που πήγαμε με τον Τάσο, μου έδωσε εντολή, να πηγαίνω εκεί και να τους «βοηθάω».

Μετά την τρίτη φορά, πήγα και του είπα, ότι δεν αντέχω άλλο. Παίζουν τέλεια κάθε κομμάτι και με το που κάνει λάθος καμιά κόντρα στα ντραμς ο Τσάκαλος, αρχίζουν από την αρχή.

Για μας τους ακροατές, που δεν προλάβαμε να μάθουμε κανένα όργανο γιατί δεν χορταίναμε να ακούμε τραγουδάρες, δεν υπάρχει πιο ενοχλητικό πράγμα από τις πρόβες.

Τάσο, εγώ ξέρω 450.000 τραγούδια. Αυτοί μόνο 450 και ήδη η πιτσιρικάδα τους συγκρίνει με τους Talking Heads. Δεν τους βοηθάμε με το να ακούνε κι άλλα τραγούδια. Βγάλε τους αμέσως δίσκο, μην πάθουμε καμιά ζημιά.

Ο Τάσος τους είπε από την καρδιά του, ότι τους περιμέναμε μια ολόκληρη ζωή.

Από τότε δεν χάσαμε ούτε μια εμφάνιση των ΦΑΤΜΕ. Κάθε χρόνο τα τραγούδια του Νίκου, ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο. Ο Μήτσος Καλαντζής, τον πρώτο χρόνο έπαιζε μπάσο, τον δεύτερο κιθάρα και τον τρίτο μπουζούκι. Μουσική ιδιοφυΐα που αποχώρησε νωρίς.

Μόνο στην χώρα αυτή, μπορεί να χαθεί τέτοιος μουσικός.

Σκηνή τέσσερα

Με έχει φάει ζωντανό ο Φαληρέας, να πιούμε έναν καφέ με τον Σαββόπουλο, αφού τόσο πολύ τον γούσταρα κι ζούσα με τα τραγούδια του. Από κόμπλεξ θες, μάλλον από φόβο μην ξενερώσω με την Άσπα που δεν ήθελαν να μοιράζονται τον Διονύση μαζί της, έτρεμα μην ξενερώσω και με τα τραγούδια του, που για μένα ήταν σαν δεκανίκια. Από τον ίδιον δε, απαιτούσαν να κοιμάται σε sleeping bag.

Πήγαμε όμως τελικά με την Ελένη μου, στην ιστορική συνάντηση δύο γενεών: Τάσου-Κατερίνας, Διονύση - Άσπας, ΦΑΤΜΕ, Τζίμη Πανούση και Χρήστου Βακαλόπουλου. Η οποία έγινε στο μπαρ Βεγγέρα στην Αθήνα κι όχι στη Ράτκα που λέει με επιμονή η Ελένη μου.

Σκηνή πέντε

Δύο, παρακαλώ ραδιοφωνικές εκπομπές την εβδομάδα στην ΕΡΑ 4 με τον Χρήστο Βακαλόπουλο και τον Γιώργο Κουτσονάσιο επί οικουμενικών κυβερνήσεων ’89-’91. Σαββόπουλος «Τραπεζάκια έξω», ΦΑΤΜΕ, Παιδιά απ’ την Πάτρα, Οπισθοδρομική Κομπανία και Νίκος Παπάζογλου.

Σκηνή έξι

Η χαρά του Τάσου Φαληρέα, που βάλαμε την Αρετή Κυπραίου, να πει τα «Ψέμματα».

Σκηνή επτά

Η χαρά του Τάσου Φαληρέα, που συνεργάστηκαν οι ΦΑΤΜΕ με την Χαρούλα Αλεξίου

Σκηνή οχτώ

Η ανάμνηση του Τάσου Φαληρέα μετά την πρόσφατη συνεργασία Πορτοκάλογλου, Σαββόπουλου, Μαργαρίτη στον Κεραμεικό.

Σκηνή εννιά

Συναυλία Νίκου Πορτοκάλογλου, 11 Ιουλίου 2007 στη Λάκκα Μυκόνου, υπο την αιγίδα της ΔΕΠΠΑΜ.

Ούτε ένας μυκονιάτης φιλαράκος, δεν ήρθε να μου πει, να πάμε παρέα στον Πορτοκάλογλου. Δεν τους κρατάω κακία, αφού και την Αμερική γουστάρουν κάθε τόσο να ανακαλύπτουν. Αλλά φταίει και το μικρό μας μέρος. Που όπου κι αν πάς τους βλέπεις όλους. Δεν κάνουν οι άνθρωποι πια προσυγκεντρώσεις, όπως κάναμε στο Νομό Αττικής.

Φταίει όμως και το ιδιότυπο δημαρχιακό καθεστώς που σε κάλεσε Νίκο μου. Γιατί τους έχει επιβάλλει να μην μοιράζονται τίποτα από αυτά που εμείς μοιραστήκαμε: τραγούδια, βιβλία και φιλμς.

Μόνο η ποιήτρια Δάφνη Χρονοπούλου ήρθε και με βρήκε στο παραπέντε για να έρθουμε και θυμόταν κιόλας, την αγωνία μας για τους ΦΑΤΜΕ.

Αυτή όμως δεν είναι Μυκονιάτισσα. Κατάγεται από τη Δεξαμενή. Έστειλα βέβαια, γυναίκα και κόρη, διότι εγώ αδιαφορώ και σνομπάρω οτιδήποτε κάνει αυτό το καθεστώς του ανθρωποδιώχτη δημάρχου Χρήστου Βερώνη, που επωάσθη στους κύκλους της εκκλησίας και του Μητσοτάκη. Οι οποίοι χρίζουν για δημάρχους τέτοιους μισαλλόδοξους νάνους, με επιτήδειους υποτελείς.

Όταν εγκατασταθήκαμε εδώ, μετά από ‘κείνα τα χρόνια, κάναμε αμέσως Κινηματογραφική Λέσχη, αφού ήτανε το νησί οχτώ χρόνια χωρίς σινεμά. Δεν μας το αναγνώρισε ποτέ ο πρόεδρος της ΔΕΠΠΑΜ που είναι και κνίτης, γιατί λέει αυτά, είναι δουλειές του κράτους.

Φαντάσου τώρα Νίκο μου, όλους αυτούς, που νέμονται σαν δικά τους όλα τα πολιτιστικά του νησιού, που αλλάζουν τα τζιπ σαν τα φουστάνια να μου απαγορεύουν κάθε ανάμιξη με τα κοινά στο χώρο του πολιτισμού, χωρίς να ξέρουν ούτε ένα τραγούδι, ούτε ένα βιβλίο, ούτε ένα φιλμ. Αλλά βλέπεις αυτοί, νομίζουν ότι οι Τέχνες και οι Μούσες, είναι για τα μάτια των βλαμμένων ψηφοφόρων.

Λογοκρίνανε ακόμα και την τελευταία ταινία του Σταύρου Τσιώλη, που παίζουμε δυο μυκονιάτες: εγώ κι ο Ζουγανέλης. Όπως λογοκρίνανε και την ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου που έδειχνε Μύκονο χωρίς γιαπιά και ειρωνευότανε τους ντόπιους μπετατζήδες και τη ματαιοδοξία των Αθηναίων.

Έτσι τελειώνει το ημίχρονο της ζωής μας Νίκο μου, τώρα που πενηνταρίσαμε.

Μου φάγανε τα νιάτα, μου φάγαν και την άνοιξη. Δεν είμαι επαναστάτης τελικά με τα λεφτά του πατέρα μου και είμαι και κάτω του μετρίου, μέτριος.

Όσο ζω όμως θα βροντοφωνάζω αυτό που είπε ο Νίκος Γκάλης όταν τα μαλλιά του ήταν ακόμα αφάνα σαν του Santana, τότε στο ημίχρονο, στον πρώτο του αγώνα με την Εθνική απέναντι στην Τουρκία, μέσα στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με Καστρινάκη και Κορωναίο, ενώ χάναμε:

«Θα τους σκίσουμε τους αντιπάλους»

Και μετά νικήσαμε.

Σκηνή δέκα

Νίκο, συγνώμη που δεν τραγούδησες στη Μύκονο δεκαπέντε χρόνια πριν. Δεν μας το επέτρεψαν οι βλάχοι δεσποτάδες και οι βαλκάνιοι επαρχιώτες των κομμάτων.

Καλά έκανα λοιπόν, και έκλασα τον Θρησκευτικό τότε. Και νυν και αεί.

Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty

2021-08-24T09:25:00.004+03:00

By: Konami
Type: Arcade

Χωρίς αμφιβολία, μια από τις μεγαλύτερες ιδιότητες του Metal Gear Solid στο PSX, ήταν η ικανότητα του να σε καθηλώνει, να σε μαγεύει! Τα συναισθήματα που προκαλούσε -και εξακολουθεί να μας προκαλεί- ήταν προτόγνωρα, ανείπωτα! Η ασίγαστη δράση, οι εκπληκτικοί διάλογοι, το τρομερό gameplay, τα απίθανα γραφικά... Δίκαια έχει χαρακτηριστεί λοιπόν ως «ο καλύτερος τίτλος του Playstation»!

Φανταστείτε τώρα τί νιώσαμε, όταν πήραμε στα χέρια μας το demo του Metal Gear Solid 2 για το PS2! Όφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είχαμε βέβαια τις επιφυλάξεις μας και κάποιες αμυδρές υπόνοιες: αν ήταν μία απ' τα ίδια με τον προκάτοχό του, αν δεν πρόσφερε τίποτα το καινούριο και το συναρπαστικό, αν δεν ανταπεξέρχονταν στις προσδοκίες μας, αν, αν, αν... Γρήγορα όμως ανακαλύψαμε πως δεν υπάρχουν λόγοι ανησυχίας...!

Κατ' αρχήν, ήρθαμε πρόσωπο με πρόσωπο με το κεντρικό μενού. Ο σχεδιασμός του μας θύμισε το προηγούμενο MGS και τον επόμενο τίτλο της Konami για το PS2, το Zone of the Enders (ΖΟΕ). Επιλέξαμε βαθμό δυσκολίας (από τους 5 που διατίθενται) και πατήσαμε ανυπόμονοι το "start".

Η εισαγωγή που παρακολουθούμε, μας αφήνει άφωνους! Απόλυτα εντυπωσιακή, από κάθε άποψη: οι λήψεις της κάμερας είναι εντυπωσιακές, τα γραφικά εκθαμβωτικά, τα εφφέ εκπληκτικά, οι διάλογοι μοναδικοί, οι καιρικές συνθήκες απίστευτα ρεαλιστικές! Ειλικρινά, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μια Χολυγουντιανή υπερπαραγωγή!

Το παιχνίδι αποδίδεται με έξοχο τρόπο. Είναι απόλυτα ομαλό και τρέχει σε υψηλή ανάλυση, χωρίς να χάνει ούτε μισό frame!

Τα textures χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά, ενώ οι φωτοσκιάσεις δημιουργούν ένα πολύ ρεαλιστικό περιβάλλον. Τα εφφέ της βροχής δε, είναι τρομερά καλοφτιαγμένα! Μικρές λιμνούλες σχηματίζονται, ενώ μπορείτε να δείτε ακόμα και τις πατημασιές του ήρωά σας! Δε νομίζω να έχουμε συναντήσει άλλη φορά σε videogame τέτοια υπέροχη ατμόσφαιρα!

Τo animation των χαρακτήρων είναι επίσης φανταστικό και ειδικά του Snake, του κεντρικού που έχει μοντελοποιηθεί σε απίστευτο βαθμό. Το πρόσωπό του δε, είναι πολύ λεπτομερές, ενώ αίσθηση προκαλεί η τόσο αληθινή γενειάδα του!

Επιτέλους, κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τις δυνατότητες της υπερκονσόλας που ακούει στο όνομα PS2! Μπορείτε να διαλέξετε την άποψη παιχνιδιού που σας βολεύει καλύτερα (πρώτου ή τρίτου προσώπου) και να εναλλάσεστε μεταξύ τους όποτε θέλετε. (Πάντως, η άποψη πρώτου προσώπου συνιστάται για να εξολοθρεύετε τους εχθρούς με βολές ακριβείας).

Στην αρχή ξεκινάτε με ένα απλό πιστόλι που έχει την ιδιότητα να ζαλίζει τον αντίπαλο. Στην πορεία σας όμως, θα βρείτε πολλά περισσότερα και πιο ισχυρά όπλα.

Πυροβολείστε τους αντιπάλους στο κεφάλι και θα πέσουν κάτω σαν τις μύγες! Πυροβολήστε τους στο μπράτσο και θα προσπαθήσουν να φύγουν! Αρπάξτε τους αναίσθητους αντιπάλους και χώστε τους μέσα σε ντουλάπια ή πετάξτε τους στη θάλασσα! Ταρακουνήστε τους, και θα πέσουν πράγματα από τις τσέπες τους! «Κολλήστε» τους στον τοίχο! Σηκώστε τους λιπόθυμους εχθρούς και χρησιμοποιείστε τους σαν ασπίδα για να αποφύγετε τα πυρά των συναδέλφων τους! Ή, ακόμα καλύτερα, αποτελειώστε τους με μια σφαίρα στο κεφάλι!

Η τεχνική νοημοσύνη του εχθρού έχει βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό! Προσέχετε τη σκιά σας, μπορεί να σας προδώσει! Αν πυροβολήσετε κάποιον και ζει ακόμα, θα τρέξει να γλυτώσει ή θα καλυφθεί και θα φωνάξει για ενισχύσεις! Αυτό όμως που πραγματικά δημιουργεί αίσθηση, είναι η ωμή βία και ο ρεαλιστικός τρόπος με τον οποίο απεικονίζεται!

Όταν πυροβολείτε κάποιον, το αίμα ξεπετάγεται σα ρυάκι και πλημμυρίζει τον τόπο! Πάντως, οι σκοτωμοί δεν είναι απαραίτητοι. Μπορείτε απλά και μόνο να ζαλίσετε κάποιον εχθρό, αντί να τον γεμίσετε καυτό μολύβι! Tέλος, μπορείτε να αιφνιδιάσετε τον αντίπαλο και να τον έχετε υπό την απειλή του όπλου σας! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να τον βλέπετε να τρέμει σύγκορμος, καθώς εσείς τον σημαδεύετε!

To περιβάλλον του παιχνιδιού είναι απόλυτα αλληλεπιδραστικό: Μπορείτε να πυροβολήσετε φυτά και να δείτε τα φύλλα τους να πέφτουν, τζάμια και να διαλύσετε, μπουκάλια, τηγάνια, πυροσβεστήρες!

Στους τελευταίους δε, προκαλείται εκτίναξη του αφρού που περιέχουν, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στον εχθρό και να σας σώσει σε κάποια κρίσιμη στιγμή!

Η σημασία που έχει δοθεί στην λεπτομέρεια είναι κάτι το ασύλληπτο, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το χιούμορ, που δίνει το δικό του στίγμα στο παιχνίδι, με μοναδικό, χαρακτηριστικό τρόπο!

Η κάμερα είναι πιο κοντά στον ήρωά σας από την προηγούμενη φορά, ενώ είναι περισσότερες οι φορές που αλλάζουν οι γωνίες της, κάτι που προσθέτει στα εφφέ.

Ο χειρισμός είναι παρόμοιος με αυτόν του προκατόχου του, κάτι που θα σας κάνει να νιώσετε άνετα. Πάντως, υπάρχουν και μερικές έξτρα κινήσεις που μπορεί να εκτελέσει ο ήρωάς μας. Η αίσθηση που σας αφήνει ο αναλογικός μοχλός είναι ιδιαίτερα καλή, κάτι απαραίτητο για ένα παιχνίδι σαν κι αυτό που απαιτεί ακρίβεια και αμεσότητα.

Δε μένει, παρά να πάρουμε στα χέρια μας την τελική μορφή του Μetal Gear Solid 2...

5 τεχνολογίες καθιστούν τις πόλεις πιο έξυπνες και την ποιότητα ζωής καλύτερη

2021-08-22T11:23:00.002+03:00

Ίσως θα έχετε ακούσει και διαβάσει για το Internet Of Things (IoT). Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει σμικρύνει σημαντικά τους αισθητήρες διαφόρων ειδών και τους έχει δώσει τη δυνατότητα να έχουν επικοινωνία με το Ίντερνετ και μικροσκοπικούς υπολογιστές.

Τα δεδομένα που συλλέγουν οι αισθητήρες μπορούν με το κατάλληλο λογισμικό να μεταμορφωθούν σε μια πολύ χρήσιμη υπηρεσία ή σε μια πολύτιμη γνώση άμεσα προσβάσιμη που μπορεί να κάνει τη ζωή μας στη πόλη καλύτερη, αλλά και να εξοικονομήσει ενέργεια και πολύτιμους φυσικούς πόρους.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα από συστήματα IoT που κάνουν τις πόλεις πιο έξυπνες.

Έλεγχος πράσινων και γεωργικών περιοχών

Αισθητήρες στο χώμα και στον αέρα μετράνε την ηλιοφάνεια, την υγρασία και τη θερμοκρασία, που αποτελούν σημαντικές παραμέτρους για την ποιότητα της σοδειάς ή του πρασίνου αλλά και τη γενική φροντίδα των φυτών, με τις πληροφορίες να είναι συνέχεια διαθέσιμες σε όλους τους ενδιαφερομένους μέσω υπολογιστών και φορητών συσκευών.

Ένα τέτοιο σύστημα ετοιμάζεται να βγει στην αγορά από μια ελληνικών συμφερόντων εταιρεία σε συνεργασία με την Ericsson, και απευθύνεται αρχικά σε αμπελώνες με στόχο την καλύτερη δυνατή ποιότητα κρασιού.

Έξυπνοι δρόμοι

Αισθητήρες και μικρά ρομπότ στο οδόστρωμα μπορούν να αποτρέψουν την εμφάνιση πάγου, να ειδοποιήσουν τους οδηγούς για πλημμύρες ή για κάποιο ατύχημα ή ακόμα και να πραγματοποιούν ελέγχους για τυχόν ύπαρξη λακκούβας ειδοποιώντας μάλιστα τα αρμόδια συνεργεία.

Έξυπνο πάρκινγκ

Σύμφωνα με έρευνες, το 30% της κίνησης στους δρόμους δημιουργείται από αυτοκίνητα που αναζητούν μια θέση στάθμευσης. Τοποθετώντας αισθητήρες στις θέσεις parking στο κέντρο της πόλης ή ακόμα και πάνω σε στύλους φωτισμού, θα μπορούσε να υπάρχει άμεση πληροφόρηση σε πραγματικό χρόνο για τις διαθέσιμες θέσεις.

Μέτρηση της ποιότητας του νερού και των διαρροών

Σύμφωνα με τις εταιρείες ύδρευσης, οι απώλειες των δικτύων διανομής νερού στις μεγάλες πόλεις φτάνουν και το 20%, σπαταλώντας με αυτόν τον τρόπο το πολύτιμο αυτό αγαθό ενώ παράλληλα χάνονται τεράστια ποσά. Η τοποθέτηση έξυπνων μετρητών σε όλο το μήκος του δικτύου θα βοηθούσε να εντοπίζονται με μεγάλη ακρίβεια τυχόν διαρροές, να ελέγχεται η κατανάλωση νερού αλλά και η ποιότητά του με μίνι χημικές αναλύσεις, σε πραγματικό χρόνο.

Έξυπνος φωτισμός

Ολοκληρωμένα συστήματα ελέγχου του φωτισμού της πόλης, όπως για παράδειγμα αυτό της Philips, επιτρέπουν τον συνεχή έλεγχο του περιβάλλοντος χώρου αλλά και το αυτόματο ή κατ΄επιλογή σβήσιμο των φώτων που δεν χρειάζονται σε συγκεκριμένες περιοχές. Ακόμη μπορούν να μειώσουν την ένταση του φωτισμού συγκεντρώνοντας πληροφορίας σε πραγματικό χρόνο από αισθητήρες πάνω στον στύλο του φωτισμού, εξοικονομώντας με αυτόν τον τρόπο ενέργεια, και ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κόστος και εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα

Mobile World Congress: Οι Τεχνολογίες Που Θα Αλλάξουν Τη Ζωή Μας

2021-08-22T11:10:00.001+03:00

Το Mobile World Congress της Βαρκελώνης είναι η μεγαλύτερη εκδήλωση τηλεπικοινωνιών και κινητών τεχνολογιών στο πλανήτη με τις μεγάλες εταιρείες να δείχνουν τι έρχεται στις φορητές συσκευές αλλά και στη καθημερινότητά μας.

H μάχη των Smartphones

LG, Samsung, Huawei, ZTE και Xiaomi πραγματοποίησαν ξεχωριστές εκδηλώσεις για να παρουσιάσουν τα νέα κορυφαία μοντέλα τους, ενώ οι τέσσερις πρώτες είχαν και μεγάλη παρουσία εντός MWC.

Σε κάθε περίπτωση οι «παραδοσιακοί» κατασκευαστές θα δεχτούν τεράστιες πιέσεις από μια ομάδα νέων παικτών από την Κίνα, οι οποίοι παρουσιάζουν εξαιρετικά μοντέλα στο μισό κόστος.

Αλλά και στη πολύ δημοφιλή μεσαία κατηγορία Smartphone, των 200-250 ευρώ, θα δούμε κινητά ανώτερης κατηγορίας, πανίσχυρα, με οθόνες 5” 1080p για άνετη χρήση στο web, video, apps και διάβασμα βιβλίων και περιοδικών χωρίς συμβιβασμούς.

LG

Αυτή τη φορά η LG κέρδισε τις εντυπώσεις του φετινού MWC με το G5, όχι τόσο για το μεταλλικό μονοκόμματο σασί και την αποσπώμενη μπαταρία, ούτε και για τον πανίσχυρο επεξεργαστή Qualcomm 820 ή την οθόνη 5,3” QHD και τις δυο κάμερες, η μια ευρυγώνια 135 μοιρών, αλλά με την υποδοχή στο κάτω μέρος του G5 η οποία χρησιμοποιείται από ένα οικοσύστημα περιφερειακών συσκευών.

Συγκεκριμένα μαζί με το G5 θα κάνουν την εμφάνισή τους και οι «φίλοι» του, όπως τους αναφέρει η LG:

LG Cam Plus, η οποία προσφέρει καλύτερο κράτημα του G5 με το ένα χέρι, πρόσθετη μπαταρία 1.200mAh, και κουμπιά ζουμ και λήψης φωτογραφιών.

LG Hi-Fi Plus από την Bang&Olufsen, το οποία προσφέρει ήχο υψηλής ευκρίνειας μέσω upsampling ή αρχεία HD Audio. Σημειωτέον η συσκευή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αυτόνομα σε άλλα smartphones αλλά και στο PC.

LG Cam 360 και VR, πρόκειται για γυαλιά Virtual Reality με βάρος μόνο 182γρ. τα οποία αν συνδυαστούν με την κάμερα 360 μοιρών δίνουν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Το video 360 μοιρών είναι η νέα τάση στο YouTube αλλά και στο Facebook.

LG Smart Controller, δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τη Parrot και θα προσφέρει εύκολο χειρισμό των Drones της εταιρείας.

Samsung

Η Samsung σε μια εντυπωσιακή παρουσίαση με χρήση VR, αλλά και με μια εμφάνιση έκπληξη του Mark Zuckerberg στη σκηνή, ανακοίνωσε τα Galaxy S7 και S7 Edge. Φυσικά όλα τα βλέμματα έπεσαν πάνω στο S7 Edge το οποίο είναι μια βελτιωμένη έκδοση του S6 Edge, με μεγαλύτερη οθόνη 5,5”, μεταλλικό σασί, μεγαλύτερη μπαταρία, υποδοχή microSD, αδιαβροχοποίηση και καλύτερη κάμερα ειδικά σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.

O Mark Zuckerberg ανέφερε ότι η Virtual Reality αλλά και τα video 360 μοιρών θα μπουν σύντομα στο Facebook και στη ζωή μας αρκεί βέβαια οι κάμερες – αξεσουάρ που χρειάζονται να έχουν λογικές τιμές.

Huawei

H Huawei πέρα από μια σειρά εντυπωσιακά Smartphones, ειδικά στη μεσαία κατηγορία, παρουσίασε το MateBook, ένα 2-1 tablet-PC, στα πρότυπα του Microsoft Surface. Έχει οθόνη 12” με ανάλυση 2160×1440 pixel, μεταλλικό και πολύ λεπτό σασί, επεξεργαστές 6ης γενιάς Intel Core M5 και M7 και Windows 10. Στο πακέτο περιλαμβάνεται πληκτρολόγιο με δερμάτινο κάλυμμα και οι τιμές ξεκινάνε από τα 700 ευρώ.

Sony

H Sony έκανε την έκπληξη μια και παρουσίασε τη νέα σειρά Smartphones Χ, με τρία μοντέλα, τα οποία θα αντικαταστήσει τη κορυφαία σειρά Z. Παράλληλα ετοιμάζει και μια σειρά περιφερειακών, όπως και η LG, για το ψηφιακό σπίτι αλλά και για διασκέδαση και επικοινωνία με φίλους.

ZTE

Στην Ελλάδα η ZTE είναι γνωστή για μερικά εισαγωγικά μοντέλα Smartphones, στο MWC και ειδικά στη Κίνα παρουσίασε μια πλήρη γκάμα Smartphones με τις high-end σειρές Nubia και Axon σε πρώτο πλάνο. Εκεί που θα δοθεί όμως η μεγάλη μάχη είναι στις μεσαίες σειρές με τα μοντέλα Blade V7 και V7 Lite. Πρόκειται για εντυπωσιακές συσκευές για τη κατηγορία τους με τιμές που θα κυμαίνονται γύρω στα 200 ευρώ. Αναμένονται στην αγορά το ερχόμενο καλοκαίρι.

Lenovo

Στο περίπτερο της Lenovo μας έκανε εντύπωση το Vibe K5 Plus το οποίο έχει οθόνη 1080p, όπως και τα περισσότερα νέα μεσαία Smartphones, αλλά και δυο μοντέλα Medion (πρόκειται μια εταιρεία της Lenovo), όλα σε τιμές γύρω στα 200 ευρώ!

Alcatel και Wiko, επίσης θα κονταροχτυπηθούν στην μεσαία κατηγορία, μαζί με τους υπόλοιπους, και ειδικά στο νεανικό κοινό με εξαιρετικές συσκευές χαμηλού κόστους και ξεχωριστό design.

Τέλος, οι άγνωστες ίσως για το ευρύ κοινό, αλλά μεγάλες εταιρείες στη Κίνα, Xiaomi και Gionee, απειλούν στα ίσια τους μεγάλους παίκτες των κινητών με τα Mi 5 και S8 αντίστοιχα τα οποία δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα γνωστά high-end smartphones και κοστίζουν τα μισά χρήματα.

5G, πιο γρήγορα δεν γίνεται!

To 5G είναι καθ’ οδόν προς τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας (αναμένεται στην αγορά το 2020) και θα είναι ένα πραγματικό άλμα στις ασύρματη πρόσβαση στο Internet και μεταφορές δεδομένων. Για να πάρουμε μια ιδέα, το σημερινό 4G/LTE προσφέρει ταχύτητες μέχρι 38Mbps σε πραγματικές συνθήκες, το VDSL έως 50Mbps, ενώ το 5G θα αγγίξει τα 6Gbps με θεωρητικό μέγιστο τα 20Gbps! Πέρα από την αδιανόητη ταχύτητα για τα σημερινά δεδομένα θα αυξηθεί δραματικά και η ταχύτητα απόκρισης στο Internet κάτι που σημαίνει ότι θα δούμε streaming video 4K, video 360 μοιρών αλλά και virtual reality κόσμους στα κινητά μας τηλέφωνα.

Παράλληλα θα ωφεληθούν όλες οι σχετικές εφαρμογές, όπως οι φορητές πληρωμές, τα αυτόνομα αυτοκίνητα που διαχειρίζονται μεγάλο όγκο πληροφοριών, οι ιατρικές επεμβάσεις εξ’ αποστάσεως ενώ μια ταινία που σήμερα θέλει για να κατέβει 6 λεπτά θα κατεβαίνει σε 15 δευτερόλεπτα!

Φορητές πληρωμές

Οι πληρωμές μέσω smartphones και φορετών συσκευών (wearables) θα αρχίσουν σιγά σιγά να εμφανίζονται και στην Ελλάδα μια και οι οικονομικές συνθήκες το επιτρέπουν πλέον. Visa, Mastercard, Samsung, Apple, Google είναι μερικές μόνο από τις εταιρίες-υπηρεσίες που θα ανταγωνιστούν για να τους εμπιστευτούμε τις κάρτες μας και για να πληρώνουμε με τα κινητά μας στα υπάρχοντα τερματικά στα καταστήματα.

Διασυνδεδεμένα αυτοκίνητα

Σχεδόν σε κάθε περίπτερο μεγάλης εταιρείας τηλεπικοινωνιών και καταναλωτικών προϊόντων υπήρχε ένα αυτοκίνητο ή κάποιο μέρος του, ενώ η Ford είχε το δικό της μεγάλο περίπτερο όπου έδειχνε το σύστημα iSync. Η Visa συνεργάζεται με τη Honda έτσι ώστε να φέρει τις φορητές πληρωμές εντός του αυτοκινήτου. Το σενάριο έχει ως εξής: κινούμαστε στο δρόμο και θέλουμε να βάλουμε βενζίνη, στον υπολογιστή του αυτοκινήτου θα εμφανίζονται τα συνεργαζόμενα βενζινάδικα με τις τιμές, το GPS θα μας κατευθύνει στην κατάλληλη αντλία, θα γεμίζουμε το ρεζερβουάρ και με ένα κλικ μέσα από το αυτοκίνητο θα πληρώνουμε.

Internet Of Things

Τέλος, οι υπολογιστές σε ένα τσιπάκι σε συνδυασμό με τους διασυνδεδεμένους σένσορες, (εκατομμύρια εξ’ αυτών βρίσκονται παντού τριγύρω μας σε διάφορες συσκευές), χτίζουν σιγά-σιγά το λεγόμενο Internet Of Things. Το κέντρο ελέγχου των διασυνδεδεμένων συσκευών θα είναι ένας υπολογιστής, ένα smartphone, αλλά και σχετικές υπηρεσίες cloud, τα οποία θα μας επιτρέψουν να ελέγχουμε εύκολα και απλά τις διάφορες συσκευές δημιουργώντας εξατομικευμένα σενάρια χρήσης μάλιστα.

Πως να την παλέψεις το Πάσχα στο σπίτι με τη μάνα σου

2021-08-14T11:51:00.002+03:00

Πάσχα είναι τα Χριστούγεννα του εαρινού εξαμήνου. Ευκαιρία να σε δει όλο το σόι που είχε να σε δει από τον γάμο της ξαδέρφης της θείας σου της Τούλας. Μετά την Κυριακή του Πάσχα δε, αφορμή να μην μπαίνεις σε παντελόνι μικρότερο τραπεζομάντηλου.

Πριν την Κυριακή του Πάσχα

Με το που φτάσεις στο σπίτι, φοράς ωτασπίδες σε φράσεις-κλειδιά της μαμάς όπως: «Αδυνάτισες», «Θα βγεις;», «Πότε θα κάνεις μπάνιο;», «Κοιμήσου νωρίς, δε θα σηκώνεσαι αύριο το πρωί» (Α ρε μάνα. Εσύ και ο λοχαγός μου στον στρατό μόνο τέτοια παραγγέλματα..)
Αντίθετα, ανοίγεις τα αυτιά στις φράσεις: «Σήκω να στρώσω το κρεβάτι σου», «Έχει φαγητό/γλυκό στο ψυγείο», «Λεφτά έχεις ή να σου δώσω;» (Ναι, μαμά. Ντρέπομαι λιγάκι που το ομολογώ αλλά όσο μου δίνεις την ευκαιρία, θα εκμεταλλεύομαι το να έχω στρωμένο κρεβάτι, και γεμάτο στομάχι χωρίς να γίνομαι τροφοσυλλέκτης υπολειμμάτων τάπερ, όπως στο φοιτητόσπιτο)
Αδειάζεις τον σκληρό και κατεβάζεις ό, τι επεισόδια ή κύκλους -από ξένες σειρές- άφησες μισούς επειδή ο γείτονας θυμήθηκε να αλλάξει κωδικό στο Ίντερνετ δυόμιση χρόνια πριν. (Σαν το Ίντερνετ στη σπιτική ταχύτητα δεν έχει..)
Απλώνεις τα corpus στο δωμάτιο, σε φάση «εγώ την προσπάθεια την έκανα». Αν δεν έχουν οι γονείς σου κάμερα στο δωμάτιο, θα δυσκολευτούν να σε κατηγορήσουν για την γνωστή φοιτητική αλήθεια ότι «τα κοιτάς, σε κοιτάνε και αυτή η σχέση δεν πάει πουθενά».

Μετά την Κυριακή του Πάσχα

Δεν τσιμπάς σε ύπουλες προσκλήσεις σε φάση: «Θα’ ρθει η θεία σου με τα μικρά παιδάκια της. Κάτσε λίγο να τους δεις, να έχουν και τα παιδιά λίγη παρέα». ΟΧΙ! Είναι παγίδα! Αφ’ ενός ξαφνικά θα νιώσεις να είσαι καλεσμένος στο Λιάγκα με ερωτήσεις τύπου: «Πόσα μαθήματα χρωστάς;» « Έχεις φίλους;», «Καμιά κοπέλα/Κανά αγόρι παίζει;» «Και μετά το πανεπιστήμιο, τι θα κάνεις;» «Πότε παντρεύεσαι;» «Χαρτιά για τη σύνταξη έκανες;» Αφ’ ετέρου, τα παιδάκια συνήθως θα σου βγάλουν την πίστη γιατί θα θέλουν να δουν στο youtube «Ντόρα εξερευνήτρια», να χορέψουν «Ζουζούνια» και να παίξουν το «Ντύσε την Cindy!». Συγγνώμη παιδιά, αλλά όχι. Εγώ στην ηλικία σας παλουκωνόμουν και έλυνα ήσυχος τις «Χαρούμενες Διακοπές» που είχα φέρει από το σπίτι.
Κινείσαι διστακτικά στο κάλεσμα της γιαγιάς σου να σε κεράσει «ένα κομμάτι πίτα». Γιαγιά, ξέρουμε όλοι ότι είσαι ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ της μαγειρικής στην οικογένεια. «Ένα κομμάτι» δικό σου, είναι μισό ταψί για μένα. Τουτέστιν , από Δευτέρα (που θα γυρίσω πίσω) πρέπει να κοπανιέμαι μισή ώρα παραπάνω στο γυμναστήριο, να μην πάω για μπύρα το υπόλοιπο εξάμηνο, να βγάλω τη ζώνη που με τόσο κόπο έβαλα στο τζιν, να μην τολμήσω να πατήσω σε ακτή μην τυχόν και με περάσει για φάλαινα η Greenpeace και αρχίσει να με σπρώχνει προς τη θάλασσα.
Δεν υποκύπτεις στον συναισθηματικό εκβιασμό: «Κάτσε λίγο μέσα να σε δούμε». Μαμά, μπαμπά, σας αγαπώ αλλά ξέρω ότι αν μείνω μέσα απογευματόβραδο ξέρουμε και οι δύο ότι θα αρχίσουμε να λέμε τι γίνεται στα «Κλεμμένα Όνειρα», να μου κάνεις update για τον αρραβώνα του αδερφού της νονάς μου και στο τέλος να με ρωτήσεις αν έχω διάβασμα για την εξεταστική.
Πέρα από την πλάκα, να περάσετε όλοι καλά το Πάσχα και να δείτε τις οικογένειές σας όσο καλύτερα και ποιοτικότερα γίνεται. Είναι δύσκολο να το δούμε από την οπτική τους, αλλά το να λείπουμε σε μια άλλη πόλη για αυτούς είναι σαν να είμαστε μετανάστες στα πέρατα της γης κι ας είμαστε κάθε μέρα στα τηλέφωνα. Οπότε, keep calm και απολαύστε τις διακοπές σας!

*Και φορέστε τη ζακέτα σας! Δίκιο έχει η μαμά! Κωλόκαιρο έχει φέτος..

Τι λέει η ντουλάπα σας για εσάς;

2021-07-29T09:47:00.001+03:00

Μήπως τα ρούχα σας αποκαλύπτουν και στοιχεία του χαρακτήρα σας;

Ναι, η φράση «είμαστε ό,τι φοράμε» είναι ρηχή – μην κρίνετε ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του κλπ. Παρ’ όλα αυτά, η πρώτη εντύπωση που δίνουμε στους άλλους, σαφώς και έχει να κάνει με την εξωτερική μας εμφάνιση: το πώς στεκόμαστε, πώς κινούμαστε και φυσικά, πώς είμαστε ντυμένες. Βρείτε ποιο από τα παρακάτω δείγματα ντουλάπας σας αντιπροσωπεύει περισσότερο, - μετά διαβάστε τον αντίστοιχο τύπο και δείτε τελικά, ποιο είναι το μήνυμα που περνάτε με το ντύσιμό σας.

Δείγμα Ντουλάπας 1

√ 50s μεσάτο φόρεμα

√ Κολάν με σχέδια

√ Μπλούζα με δαντέλα

√ Κλος φούστα

√ Μποτίνια τύπου oxford

√ Γούνινο παλτό

Τα ρούχα σας λένε: «Θέλω να με θαυμάσετε και να με ερωτευτείτε»

Σε πρώτη ανάγνωση, απολαμβάνετε να τραβάτε τα βλέμματα – τόσο ανδρικά όσο και γυναικεία. Σε δεύτερη ανάγνωση, πίσω από τη μανία σας για το vintage, κρύβεται μια νοσταλγία και ένας ρομαντισμός. Για σας, μια γυναίκα πρέπει να ξέρει τα δυνατά της σημεία, να παίζει με τη θηλυκότητά της και να απολαμβάνει να φλερτάρει. Προσέξτε όμως, γιατί η πληθωρική σας προσωπικότητα σάς κάνει να παρασύρεστε σε υπερβολές. Άλλο να δείχνετε σαν να βγήκατε από κάστινγκ για το Mad Men, κι άλλο να δείχνετε σαν να βγήκατε από κάστινγκ για νούμερο της Ντίτα Βον Τιζ…

Δείγμα Ντουλάπας 2

√ Ριγέ τοπ

√ Τσάντα ταχυδρόμου

√ Skinny τζην

√ T-shirt με στάμπα συγκροτήματος

√ Μιλιτέρ τζάκετ

√ Μάξι φούστα

√ Μπότες πάνω από το γόνατο

Τα ρούχα σας λένε: «Θέλω να με αποδεχτείτε για αυτό που είμαι»

Μπορεί να πατάτε γερά τα πόδια σας στην ποπ κουλτούρα (είτε μιλάμε για τις νέες τάσεις της μόδας είτε για τα νέαmust-listen-to μουσικά άλμπουμ του φθινοπώρου), αλλά δεν φοβάστε να απομονώσετε και να υπερτονίσετε αυτά που πραγματικά σας αρέσουν. Φύσει αδάμαστη ψυχή, λατρεύετε να προσθέτετε στο ντύσιμό σας εκκεντρικές πινελιές που λίγοι θα καταλάβουν. Δεν το παρακάνετε σχεδόν ποτέ όμως: βάζετε πολύ ψηλά τον παράγοντα «άνεση» για να παρασυρθείτε σε υπερβολές. Εντέλει, θέλετε να πιστεύετε πως τα ρούχα σας αντικατοπτρίζουν μια υψηλή νοημοσύνη και έναν ιδιόρρυθμο ψυχισμό.

Δείγμα Ντουλάπας 3

√ Ψηλόμεσο παντελόνι σε Α γραμμή

√ Μπότες ugg

√ Σακάκι

√ Σατέν φουλάρι

√ Μαύρο κοκτέιλ φόρεμα

√ Pencil φούστα

√ Καμηλό καμπαρντίνα

Τα ρούχα σας λένε: «Θέλω να κρατήσουμε τις αποστάσεις»

Παρόλο που δεν είστε καθόλου αντικοινωνική (το αντίθετο μάλιστα: οι κοσμικές συγκεντρώσεις είναι το φόρτε σας και στο γραφείο είστε πάντα ντυμένη και έτοιμη για meeting), σίγουρα δεν είστε ο τύπος που θα νιώσει εύκολα πραγματική οικειότητα. Πιστεύετε στο διαχρονικό στιλ και σας εκνευρίζουν οι άνθρωποι που προσπαθούν να ξεχωρίζουν με εκκεντρικά, flashy ντυσίματα – για σας, το παν είναι να συνυπάρχετε αρμονικά με τους γύρω σας και να κρατάτε τις απόψεις σας για τον εαυτό σας. Υ.Γ. Για να σας γνωρίσει κάποιος πραγματικά, θα πρέπει να χαλαρώσετε λίγο. Εσείς και η τσάκιση του πουκαμίσου σας.

24 Μαθήματα ζωής από τους άντρες

2021-07-27T14:43:00.001+03:00

Παρακάτω δημιούργησα μία λίστα «24 Μαθήματα ζωής από τους άντρες», ούτως ώστε ως γυναίκα να αποφύγεις διάφορες παγίδες, όπως και να βρεις τις κατάλληλες μεθόδους για να είσαι πάντα καλά και αγαπημένη με το σύντροφο σου.

1. Δεν χρειάζεται να πηγαίνετε στα μαγαζιά με κάθε ευκαιρία. Ένα μεγάλο shopping spree τη σεζόν αρκεί.

2. Αν καταφέρετε και κοιμηθείτε πρώτες μετά από νυχτερινό καβγά, είστε και οι νικήτριες.

3. Μπορείτε να συνδέσετε και μόνες σας το μόντεμ.

4. Το να λες αυτό που σκέφτεσαι την ώρα που το σκέφτεσαι δεν βγαίνει πάντα σε καλό, αλλά τουλάχιστον δεν αφήνει εκκρεμότητες.

5. Το Σάββατο δεν ξημερώνει μόνο για ψώνια και καφέδες, αλλά και για να κοιτάτε το ταβάνι.

6. Δεν χρειάζεται να έχετε καυτά νέα για να δείτε τις φίλες σας.

7. Μην ψάχνετε κρυφά νοήματα πίσω από μηνύματα και posts. Τα πράγματα συνήθως είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.

8. Το Captain America είναι αντικειμενικά πιο ψυχαγωγικό από το One Day.

9. Αν έχεις φάει ένα πολύ ωραίο φαγητό, το γλυκό μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

10. Καμιά φορά η τσάντα είναι περιττή. Αρκούν οι τσέπες.

11. Το τζατζίκι μέσα στο σουβλάκι δεν είναι ταμπού.

12. Όταν σας έχουν ήδη δει γυμνή, δεν έχει κάνενα απολύτως νόημα να κρύβεστε.

13. Ένα μπλε τζην και ένα λευκό T-shirt ταιριάζουν σε όλους – και όλες.

14. Τα πολλά αρωματικά κεριά δεν προσθέτουν τίποτα στη νύχτα που θα ακολουθήσει.

15. Γιατί να οργανώσετε σήμερα αυτό που μπορούν να οργανώσουν άλλοι για σας αύριο;

16. Υπάρχει ζωή και μετά την απόρριψη.

17. Αν δεν μιλάτε πολύ, δείχνετε cool, πεπειραμένη και σχεδόν σοφή.

18. Φυσικά και υπάρχει τέλειο σεξ χωρίς συναίσθημα.

19. Αν κεράστε εσείς, θα νιώσετε πιο σπουδαία.

20. Το να προτιμάτε οτιδήποτε άλλο από το διάβασμα δεν είναι ντροπή.

21. Όταν όλα τα υπόλοιπα καταρρέουν, υπάρχουν οι μπίρες και το ποδόσφαιρο.

22. Μη φοβάστε τα χρόνια που περνάνε: η ωριμότητα ισούται με γοητεία.

23. Η σιωπή δεν είναι η κόλαση.

24. No stress.

The X-Files: Θέλω Να Πιστέψω

2021-07-27T14:33:00.000+03:00

Μόλντερ και Σκάλι ξανά βρίσκονται στη θέση τους.

Μια ομάδα γυναικών εξαφανίζεται στα χιονισμένα βουνά της Βιρτζίνια. Τα μοναδικά στοιχεία της εξαφάνισης είναι κάποια περίεργα ίχνη στο χιόνι. Οι έρευνες της αστυνομίας αποβαίνουν άκαρπες και ο μόνος που φαίνεται να μπορεί να βοηθήσει είναι ένας ιερέας (ταμάμ με το ρόλο ο Μπίλι Κόνολι) που βλέπει οράματα με τις εξαφανισμένες γυναίκες. Κάποιες υποψίες για την πραγματοποίηση ενός περίεργου ιατρικού πειράματος οδηγεί στην ανάληψη της υπόθεσης από τους πράκτορες Φοξ Μόλντερ και Ντέινα Σκάλι οι οποίοι αρχικά δείχνουν αρκετά επιφυλακτικοί για να ξαναγυρίσουν στα παλιά. Στο «The X-Files: I Want To Believe» όλα είναι στη θέση τους με τη διαφορά ότι πέρασε σχεδόν μια δεκαετία από τότε που ο Ντέιβιντ Ντουκόβνι και η Γκίλιαν Αντερσον έπαιζαν κρυφτούλι με τους εξωγήινους.

Στο αριστουργηματικό φιλμ που σκηνοθέτησε ο Κρις Κάρτερ, δημιουργός της δημοφιλούς σειράς, το σασπένς ισορροπεί έντεχνα σε τεντωμένο σχοινί ενώ ελάχιστα στοιχεία του μυστηρίου προσφέρονται στον ανυπόμονο θεατή. Όσοι δουν το φιλμ αποκλείεται να μην αναρωτηθούν «που το πάει ο Κάρτερ;». Αυτό βέβαια εμπεριέχει μια ισχυρή δόση ρίσκου καθώς οι προσδοκίες για κάτι σούπερ που ίσως να σχετίζεται με εξωγήινους (ίσως κι όχι όμως) αυξάνονται όσο περνάει η ώρα. Η ετυμηγορία γράφει ότι το φιλμ αυτό είναι σαφώς ανώτερο από το πρώτο κινηματογραφικό αδελφάκι του αλλά κατώτερο από τα κορυφαία επεισόδια της σειράς «X-Files» τα οποία παρεπιπτόντως κυκλοφορούν αυτές τις μέρες σε ένα ειδικό dvd που επιμελήθηκε ο ίδιος ο Κάρτερ.

Η συγκεκριμένη ταινία προσωπικά μου κέντρισε το ενδιαφέρον και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά, προφανώς γιατί είχε μεγάλη διαφορά από τα τηλεοπτικά επεισόδια που άφησαν και εκείνα με τη σειρά τους εποχή, και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς γιατί ακόμη και σήμερα τα παρακολουθεί ο κόσμος μέσα από διάφορες πλατφόρμες, όπως το Netflix.

Ωστόσο για να είμαι αντικειμενικός, σε συζητήσεις που είχα με διάφορους κριτικούς κινηματογράφου δεν έμειναν όλοι εντυπωσιασμένοι από το περιεχόμενο της ταινίας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί κάτω του μετρίου.

Το να αποκτήσεις γεµάτα σαρκώδη χείλη δεν είναι όνειρο πια

2021-07-27T11:28:00.002+03:00

Το να αποκτήσεις γεµάτα σαρκώδη χείλη δεν είναι όνειρο πια… O πλαστικός χειρουργός σε ενηµερώνει για τις τέσσερις επιλογές που υπάρχουν για ζουµερά χείλη, ώστε να κατασταλάξεις στην καλύτερη δυνατή επιλογή σύμφωνα με τις δικές σου ανάγκες, προκειμένου να πετύχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Με ενέσιμα ημιμόνιμα υλικά

Προσφέρουν αποτέλεσμα μεγάλης διάρκειας (έως 18 μήνες), αλλά έχουν δύο σημαντικά μειονεκτήματα. Είναι πιθανότερο να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις ενώ σε υποχρεώνουν να ζήσεις για πολλά χρόνια με ένα πιθανό μη επιθυμητό αποτέλεσμα.

Με ενέσιμα απορροφήσιμα υλικά

Έχουν λιγότερες παρενέργειες ή αλλεργικές αντιδράσεις, αλλά η εφαρμογή τους πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6-8 μήνες, κάτι που σημαίνει ότι ενδεχομένως θα χρειάζεται να ξοδεύεις χρήματα διαρκώς όσο ακολουθείς αυτήν την μεθοδολογία.

Η έκχυση του υλικού γίνεται με τοπική αναισθησία και τις πρώτες 24 με 48 ώρες υπάρχει ελαφρύ πρήξιμο που υποχωρεί όμως άμεσα, και το αποτέλεσμα φαντάζει πραγματικά ιδιαίτερα όμορφο στις περισσότερες περιπτώσεις γυναικών που επιλέγουν αυτό το δρόμο για να πορευτούν

Mε αυτόλογο λίπος

Πρόκειται για ανθρώπινο υλικό δικό σου, το οποίο αφαιρείται από ένα σημείο του σώματος σου και προστίθεται στα χείλη σου. Μεγάλο μέρος του υλικού απορροφάται από το σώμα σε έξι μήνες, όμως, ένα μέρος του επειδή περιέχει βλαστοκύτταρα παραμένει για πάντα. Αυτό σημαίνει πως μετά από δύο έως τρείς επαναλαμβανόμενες συνεδρίες μπορεί να επιτευχθεί μόνιμο αποτέλεσμα.

Perma lip

Πρόκειται για ένα μόνιμο εμφύτευμα σιλικόνης που προσαρμόζεται στα χείλη, χαρίζοντάς τους όγκο και φυσική όψη που προσφέρει μόνιμο αποτέλεσμα. Αυτό είναι και το σημαντικότερο σημείο, που το κάνει να ξεχωρίζει από τα ενέσιμα υλικά που δείχνουν πιο άκαμπτα. Η μέθοδος δεν έχει καμία σχέση με την ενέσιμη σιλικόνη ενώ υπάρχει η δυνατότητα να αφαιρεθεί το εμφύτευμα εφόσον χρειαστεί.

Αυτή η τακτική είναι ιδανική για όσες Κυρίες και Δεσποινίδες δεν θέλουν να πηγαινοέρχονται συνεχώς σε διάφορους πλαστικούς χειρούργους για να προβαίνουν σε διάφορες ημιμόνιμες λύσεις, κάτι που αντικειμενικά είναι μία ατελείωτη ταλαιπωρία. Φυσικά, η τελική επιλογή είναι δική σας και είσαστε αποκλειστικά υπεύθυνες για το ποια μέθοδο θα ακολουθήσετε.

Kate Stokes: Μια δυναμική παρουσία στο χώρο του design

2021-07-27T11:10:00.002+03:00

Η Kate Stokes είναι μια νέα και δυναμική παρουσία στο χώρο του design, που έχει αποσπάσει τις πιο θετικές κριτικές για τις δημιουργίες της, ενώ ήδη απαριθμεί βραβεία και συμμετοχές σε εκθέσεις διεθνούς φήμης. Με σπουδές βιομηχανικού σχεδίου και αρχιτεκτονικής στην Αυστραλία, κέρδισε έδαφος με τη σειρά φωτιστικών Coco Pendant, τα οποία ξεχωρίζουν για το φινετσάτο σχεδιασμό τους. Εμπνευσμένη από τις ιαπωνικές σβούρες, δημιούργησε ένα φωτιστικό με καμπύλες, οι οποίες αναδεικνύονται με τον καλαίσθητο συνδυασμό ξύλου και αλουμινίου.

Η 39χρονη designer άνοιξε το δικό της studio το 2010 στη Μελβούρνη με το όνομα Coco Flip και αναλαμβάνει projects που σχετίζονται με το σχεδιασμό επίπλων, εσωτερικών χώρων και γραφικών. Η φιλοσοφία της Κate Stokes ξεκινάει από τη σουηδική λέξη «lagom», η οποία μπορεί να αποδοθεί με τη φράση «ούτε λίγο, ούτε πολύ», που φανερώνει την ισορροπημένη προσέγγισή της. Στόχος της είναι να παράγει design που δεν περνά απαρατήρητο αλλά προκαλεί τη σκέψη και τα συναισθήματα. «Η βιομηχανία του design στην Αυστραλία αποδείχθηκε πολύ ενθαρρυντική και υποστηρικτική» είχε εκμυστηρευτεί η ίδια. «Όσο περισσότερο εκθέτω τον εαυτό μου στον κόσμο, όπως εκείνοι που έχουν κάνει μεγάλα, μυθικά πράγματα, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι η παγκόσμια κοινότητα του design δεν είναι τόσο μεγάλη και τρομακτική όσο φαινόταν στην αρχή. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ταξιδεύει κανείς και να βλέπει τι συμβαίνει σε άλλα μέρη του κόσμου».

Πρόσφατα η Stokes διέθεσε στην κυκλοφορία και τη δεύτερη δημιουργία της, το χάλκινο φωτιστικό Mr Cooper, εμπνευσμένο από τα παλιά κονσερβοκούτια που χρησιμοποιούσαν ως τηλέφωνα πομπού-δέκτη όταν ήταν παιδί. Η ίδια σχολίασε για το φωτιστικό της ότι το θεωρεί περισσότερο... ανδρικό, μια και οι γραμμές του είναι αρκετά σκληρές και θα μπορούσε να το φανταστεί σε ένα κομψό αλλά ταυτόχρονα αρρενωπό μπαρ με φόντο μπουκάλες ουίσκι και τσιγάρα (www.cocoflip.com.au).

Τέλος, να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη προσωπικότητα διαπρέπει στο χώρο του design, προφανώς γιατί προσεγγίζει αυτήν την τέχνη με τα μάτια της ψυχής και όχι της λογικής, όπως άλλωστε, είθισται να κάνουν το λάθος διάφοροι μετρίου επιπέδου καλλιτέχνες σε τούτο το επάγγελμα.

Το μεγάλο παιχνίδι του τρόμου

2021-07-27T10:03:00.002+03:00

Ο κεραυνός χτύπησε. Σύγχυση, πανικός, υπερηφάνεια και αποφασιστικότητα “συμπυκνωμένα” σε μία εβδομάδα. Πόσα μπορεί να αντέξει η ψυχολογία ενός ανθρώπου; Ο κυπριακός λαός βρέθηκε μπροστά σε μία αψυχολόγητη κίνηση χωρίς προηγούμενο και προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του και να ανασυγκροτηθεί. Τα τηλέφωνα χτυπάνε σαν τρελά, κόσμος κλαίει, κόσμος γελάει και όλοι περιμένουν τη στιγμή που θα κατέβουν πάλι στο δρόμο.

Η λογική πολλές φορές γίνεται παράλογη. Η ιστορία γράφεται κυριολεκτικά από την μία μέρα στην άλλη. Και άνθρωποι σχηματίζουν ουρές μέχρι τα ξημερώματα μπροστά από τα “ξελιγωμένα” ΑΤΜ με την ελπίδα ότι θα περισώσουν ότι μπορούν από αυτά που δικαιωματικά τους ανήκουν. Η Κύπρος απάντησε κατηγορηματικά ΝΟ το βράδυ της Τρίτης στα δίκτυα όλου του κόσμου για να μην πέσει στα “δίχτυα” της Ευρώπης. Το “παιχνίδι” πλέον όμως είναι ΟΝ και είναι πολύ βρώμικο. Τα τραπεζικά στρατόπεδα χωρίζονται σε καλούς και κακούς και οι συνειδήσεις ετοιμάζονται για πόλεμο.

Μία ώρα παρακολούθησης της ελληνικής τηλεοπτικής κάλυψης είναι αρκετή για να σε κάνει να αμφισβητήσεις την ψυχοσύνθεσή σου, μέσα από τρομολαγνεία, χυδαιότητα και κατάπτυστη δημοσιογραφία supported by Skype. Το τρελό πανηγύρι που έχει στηθεί από τα media έχει επιστρατεύσει διάφορους “ξεχασμένους” απ’όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης για να συνεισφέρουν στις συζητήσεις/παρωδίες. Οι δημοσιογράφοι μετατράπηκαν πάλι σε οικονομολόγους και ειδικούς και βγάζουν αβίαστα προτετελεσμένες αποφάσεις για το παρόν και το μέλλον. Το τηλεκοντρόλ έρχεται στα χέρια και στο πρώτο Depon καταλαβαίνεις ότι δεν αντέχεις να ακούσεις άλλο!

Η κατάσταση “τρέχει” επάνω σε ιμάντα παραγωγής ανακρίβειας και κυνισμού. Η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί σκόπιμα να εκφράσει έμπρακτη στήριξη και αρκείται μόνο στο να επιβεβαιώσει σιωπηλά την εσχατολογία, μέσα από μέτρα “απορρόφησης” και δήθεν αλληλεγγύης για την σχεδόν σίγουρη κατάληξη των γεγονότων. Τα “κοράκια” περιμένουν από ευρωπαϊκές και μη βάσεις, να αρπάξουν ότι μπορούν και να δώσουν τελικά ίσως ελεημοσύνη στην κατασπαραγμένη Μεγαλόνησο με εξευτελιστικά ανταλλάγματα. Η κυβέρνηση με τη στάση της συντελεί έμμεσα στο αποτέλεσμα αυτό.

Τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιες αρρωστημένες αντιδράσεις μόνο μία μακροχρόνια αηδία προκαλούν πλέον. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ζητούν μεταξύ σοβαρού και αστείου, να φύγουμε και εμείς και η Κύπρος από την Ευρωζώνη, τουλάχιστον να μην τους βλέπουμε συνεχώς! Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως οι μεγάλες αποφάσεις απαιτούν μεγάλες δυνάμεις, είτε αυτές είναι οικονομικές είτε ψυχικές. Απαιτούν θυσίες που ίσως δεν περνούν από το χέρι μας.

Σε έναν παράλληλο παραλογισμό :στο μυαλό των υπευθύνων του Eurogroup υπάρχει μία άλογη ελαφρότητα.Προκαλεί εντύπωση η άδεια καρέκλα της Κύπρου στην έκτακτη διάσκεψη τους. Έτσι είναι “κύριοι”, όταν το σπίτι σου έχει πάρει φωτιά δεν κοιτάς να πας στο πανηγύρι!

Ταπετσαρίες με χάρτες για τον τοίχο (διαφορετική διακόσμηση)

2021-07-26T10:11:00.000+03:00

Είναι όμορφα τα ταξίδια. Είναι σαν τα όνειρα.

Πρώτα τα σκέφτεσαι, μετά τα προγραμματίζεις και όταν φτάνει η στιγμή να τα βιώσεις, βουτάς μέσα τους και αφήνεις όλες τις αισθήσεις σου να δουλεύουν υπερωρίες. Και όποιος αγαπάει τα ταξίδια, είναι αδύνατον να ζήσει χωρίς αυτά.

Βέβαια, δεν γίνεται κάποιος να ταξιδεύει συνεχώς. Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, οι περισσότεροι μπορούν να κάνουν ένα ή δύο μεγάλα ταξίδια τον χρόνο.

Το υπόλοιπο διάστημα, όμως, τι γίνεται;

Τότε, μπορεί να ταξιδεύει από τον καναπέ του ζώντας με χάρτες που θα του δίνουν την ευκαιρία να προετοιμάζει τους επόμενους προορισμούς του. Γιατί μπορεί να μην το ξέρεις αλλά οι χάρτες έχουν τρομερές διακοσμητικές ικανότητες και δίνουν την δυνατότητα να κάνεις μαζί τους χίλια δυο, όμορφα πράγματα.

Για παράδειγμα μπορείς να αναζητήσεις ταπετσαρίες με χάρτες και να ντύσεις με αυτούς διάφορους τοίχους. Οι χάρτες στον τοίχο, ταιριάζουν τέλεια τόσο στο καθιστικό όσο και στην τραπεζαρία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και στο παιδικό δωμάτιο. Τα παιδιά, εξάλλου, είναι εκείνα που νιώθουν έντονη την ανάγκη να γνωρίσουν τον κόσμο. Με ένα χάρτη θα κάνουν μια πολύ καλή αρχή!

Με χάρτες μπορείς να ντύσεις διάφορα αντικείμενα: κουτιά στα οποία θα φυλάς φωτογραφίες από ταξίδια και αναμνηστικά, δώρα που θα κάνεις σε ταξιδευτές ή ακόμα και ημερολόγια από road trips που θέλεις να θυμάσαι.

Ακόμα καλύτερα αποτελέσματα θα έχεις με την τεχνική του decoupage. Βρες όμορφα κομμάτια από παλιούς χάρτες και ντύσε μαζί τους έπιπλα ή φτιάξε σουβέρ και σουπλά ή διακόσμησε καπέλα από φωτιστικά. Φαντασία να έχεις και όλα γίνονται!

Οι χάρτες προσφέρουν έμπνευση και για τα κάδρα που διακοσμούν τους τοίχους σου. Θα μπορούσες για παράδειγμα να κάνεις ένα τοίχο με διάφορους παλιούς χάρτες που θα βρεις σε πλανόδιες αγορές ή να δημιουργήσεις ένα μικρό αφιέρωμα με κομμάτια από χάρτες που αποτυπώνουν τις αγαπημένες σου περιοχές.

Επίσης, μπορείς να βρεις στην αγορά και στο internet πολλά αντικείμενα που μιμούνται έναν χάρτη όπως μοκέτες και χαλιά, κούπες για τον καφέ, πιάτα, κουρτίνες για το μπάνιο και άλλα πολλά. Άνοιξε τα μάτια σου και άρχισε να τα αναζητάς. Οι χάρτες είναι ένα αντικείμενο που εμπνέει για συλλογές.

Η αλήθεια είναι μία. Διακοσμώντας με χάρτες δεν βαριέσαι ποτέ.

Σύνδρομο Άσπρης Ποδιάς (White Coat Hypertension)

2021-07-21T16:18:00.005+03:00

H πόρτα ανοίγει, ο γιατρός μπαίνει και εσύ νιώθεις την καρδιά σου να χτυπά ξέφρενα - όχι όμως από έρωτα-! Τότε από τι;

Έχει συμβεί σε μένα και δεν αποκλείεται να έχει συμβεί και σε σένα! Την πρώτη φορά που ένας γιατρός θα σε εξετάσει και θα μετρήσει την αρτηριακή σου πίεση ενδέχεται να την βρει αυξημένη, χωρίς πραγματικά να είναι. Αυτό μπορεί να αποδίδεται στο στρες που έχεις εκείνη την ώρα καθώς αγχώνεσαι από τη διαδικασία της εξέτασης. Πριν βιαστείς να βγάλεις τα όποια συμπεράσματα, σε ενημερώνουμε ότι η κατάσταση αυτή ονομάζεται "σύνδρομο της άσπρης μπλούζας". Η διεθνής ονομασία του είναι White Coat Syndrome ή πιο σωστά White Coat Hypertension.

Πιο συγκεκριμένα, ο όρος υπέρταση της άσπρης μπλούζας περιγράφει ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων στα οποία η αρτηριακή πίεση που μετράται στο ιατρείο είναι σε υπερτασικά επίπεδα, ενώ οι μετρήσεις που λαμβάνονται με σωστά πιεσόμετρα στο σπίτι ή σε τυχαίες συνθήκες είναι σε φυσιολογικά επίπεδα. Το σύνδρομο αυτό της περιστασιακής ανόδου της αρτηριακής πίεσης κατά την ιατρική εξέταση, συχνά είναι αθώο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, και για μια σειρά λόγων, είναι σκόπιμο ο γιατρός, που σε εξετάζει να είναι ενήμερος για αυτό.

Είσαι πιθανή υποψήφια του συνδρόμου αν:

Είσαι γενικά αγχώδης προσωπικότητα.
Μεγάλωσες με αγχώδεις ή φοβικούς γονείς
Έχεις βιώσει στο παρελθόν κάποια τραυματική ή αγχωτική εμπειρία που αφορά θέμα υγείας.

Δεν είναι πάντα αθώο το Σύνδρομο Άσπρης Ποδιάς

Αυτό που είναι σκόπιμο να γνωρίζεις -εφόσον θεωρείς ότι το θέμα σε αφορά- είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το σύνδρομο της άσπρης ποδιάς συνδέεται με αυξημένη προδιάθεση του οργανισμού να εκδηλώσει αργότερα σταθερή υπέρταση. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα διατροφής και τροποποίησης παραγόντων καθημερινότητας για να μην αναπτύξεις υπέρταση στο μέλλον.

Πολύ συχνά επίσης το φαινόμενο της περιστασιακής αυτής υπέρτασης μπορεί να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Αν διαβάσεις παρακάτω θα καταλάβεις τι εννοούμε…

Φοβία για γιατρούς και εξετάσεις

Αρκετά συχνά, το σύνδρομο της άσπρης ποδιάς, εκτός από την περιστασιακή υπέρταση που εκδηλώνεται λόγω του στιγμιαίου στρες, μπορεί να γενικευτεί περιλαμβάνοντας ένα ευρύ φάσμα υπερβολικών και παράλογων φόβων για τους γιατρούς, τις ενέσεις, το αίμα, τον οδοντίατρο, τις ιατρικές εξετάσεις και τις χειρουργικές επεμβάσεις. Οι παρακάτω χαρακτηριστικές εκδηλώσεις του συνδρόμου μπορούν να εμφανιστούν και μόνο με τη σκέψη για ένα επικείμενο ιατρικό ραντεβού, κατά την αναμονή στο ιατρείο ή κατά την επαφή του με τον γιατρό: αυξημένοι καρδιακοί παλμοί, δύσπνοια, εφίδρωση, τρέμουλο, τάση λιποθυμίας, ζαλάδα, ναυτία και σε ορισμένα άτομα, βραχείας διάρκειας κρίσεις πανικού. Αν όλα αυτά σου θυμίζουν λίγο ή πολύ τον εαυτό σου, τότε είναι πολύ πιθανόν να έχεις αναπτύξει κάποια φοβία.

Η παγίδα της αποφυγής

Πολύ συχνά άτομα με φοβία απέναντι σε γιατρούς υιοθετούν αποφευκτική συμπεριφορά. Ο κύκλος της αποφυγής μπορεί να σε εγκλωβίσει μέσα στον νοσηρό σου φόβο. Επειδή φοβάσαι, αποφεύγεις να επισκεφτεί τον γιατρό, με αποτέλεσμα ο φόβος αυτός να εδραιώνεται και να μεγεθύνεται μέσα στον χρόνο. Όταν τελικά παρουσιάζεται η ανάγκη να σε εξετάσει ο γιατρός, το ψυχικό κόστος για σένα είναι πολύ μεγάλο καθώς νιώθεις τεράστιο άγχος και μεγάλη αγωνία.

Η τάση πάντως να αποφεύγεις λόγω φοβίας την επίσκεψη στο γιατρό αλλά και τα καθιερωμένα checkup μπορεί να έχει ως συνέπεια να καθυστερεί η διάγνωση και η θεραπεία προβλημάτων που αν είχαν διαγνωστεί έγκαιρα θα είχαν καλύτερη πρόγνωση. Επομένως μπορεί να αποδειχθεί επιβαρυντική για την υγεία σου.

Τι να θυμάσαι:

Η αποφευκτική συμπεριφορά απέναντι σε μια επερχόμενη ιατρική επίσκεψη ή εξέταση διαιωνίζουν τη φοβία.

Τι μπορεί να βοηθήσει;

1. Εντόπισε τις όποιες παράλογες σκέψεις γύρω από τους γιατρούς και τις εξετάσεις και προσπάθησε να τις επανεξετάσεις με κύριο γνώμονα τη λογική.

2. Προτίμησε να χτίσεις μία σχέση εμπιστοσύνης με ένα γιατρό παθολόγο κα όχι να αλλάζεις συνέχεια γιατρούς. Σημαντικό είναι επίσης να τον ενημερώσεις για το γεγονός ότι αγχώνεσαι από την επαφή μαζί του.

Ενημερώσου σωστά

Όσα καλύτερα ενημερωμένη για κάθε θέμα υγείας ή μια εξέταση τόσο λιγότερο αγχώνεσαι. Να θυμάσαι ότι η καλύτερη πηγή ενημέρωσης είναι ο γιατρός σου, τον οποίο δεν θα πρέπει να διστάζεις να ρωτήσεις οτιδήποτε θέλεις να μάθεις ή σε προβληματίζει.

Πήγαινε κόντρα στην τάση σου να αποφεύγεις την επίσκεψη στο γιατρό

Όσο πιο συχνά τον επισκέπτεσαι –εφόσον βέβαια αυτό είναι απαραίτητο-τόσο συνηθίζεις τη διαδικασία και στο μέλλον θα αγχώνεσαι λιγότερο. 5. Φρόντισε να είσαι συνεπής στις εξετάσεις ρουτίνας και τα ετήσια checkup. Είναι εξετάσεις χαμηλότερου άγχους καθώς γίνονται για προληπτικούς λόγους εξασφαλίζοντας την απαραίτητη εξοικείωση με το γιατρό και τη διαδικασία των εξετάσεων.

Μην διστάσεις να απευθυνθείς στον ειδικό αν η φοβία επιμένει

Η γνωσιακή - συμπεριφορική θεραπεία που είναι συνήθως βραχείας διάρκειας μπορεί να αλλάξει τις όποιες δυσλειτουργικές σκέψεις και συμπεριφορές σου, ενώ βοηθητική μπορεί να αποδειχθεί και η ψυχοθεραπεία, η οποία όμως απαιτεί περισσότερο χρόνο για να είναι αποτελεσματική. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις (συνήθως όταν υπάρχουν κι άλλες φοβίες ή αγχώδεις διαταραχές) μπορεί να κριθεί απαραίτητη και η φαρμακευτική αγωγή.

Lifting με νήματα; Τα θετικά και τα αρνητικά

2021-07-21T16:04:00.003+03:00

Δεν απαιτεί νυστέρι, έχει φυσικό αποτέλεσμα και είναι εξαιρετικά οικονομικό. Και εσύ σίγουρα έχεις ήδη μπει στον πειρασμό να μάθεις περισσότερα για το μη επεμβατικό lifting με νήματα που υπόσχεται θαύματα! Ο ειδικός, πλαστικός χειρουργός, μοιράζεται μαζί σου όλη την αλήθεια!

Τελικά μπορεί να έχουμε αποτέλεσμα lifting χωρίς χειρουργείο; Τι ακριβώς είναι το μη επεμβατικό lifting με νήματα;

Είναι μια μέθοδος που εξασφαλίζει ανόρθωση και αντιμετώπιση της πρώτης ή ελαφριάς χαλάρωσης των μυών και του δέρματος χωρίς χειρουργική επέμβαση με την εισαγωγή νημάτων, με ειδική βελόνα που βοηθούν στην ανόρθωση του δέρματος και την βελτίωση του οβάλ του προσώπου με φυσικό και ασφαλή τρόπο (Silhouette Thread).

Βασίζεται δε στην αρχή, ότι το δέρμα μπορεί να συρρικνωθεί εφόσον αποτρέπεται έστω και προσωρινά ο παράγοντας της βαρύτητας.

Πρόκειται για καινούργια θεραπεία;

Όχι ακριβώς. Υπάρχει εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιες διαφορές σε σχέση με το παρελθόν σε ότι αφορά τη ποιότητα και τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται τα νήματα, για τη συγκεκριμένη μέθοδο η οποία συχνά είχε και έχει επιπλοκές και μερικές φορές κακό αισθητικό αποτέλεσμα. Τα νήματα που χρησιμοποιούνταν παλιά δεν ήταν απορροφήσιμα και ο τρόπος αγκίστρωσης – σταθεροποίησης ήταν ατελή. Τώρα πλέον υπάρχουν καινούργια νήματα που έχουν ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα επιπλοκών.

Από τι υλικό είναι φτιαγμένα τα νέα νήματα;

Είναι βιοαπορροφούμενο υλικό που σημαίνει αφ’ ενός ότι είναι φιλικό στο δέρμα και αφ’ ετέρου ότι με το πέρασμα του χρόνου απορροφάται πλήρως από τον οργανισμό. Γι’ αυτό εξάλλου και απαιτείται και επανάληψη της διαδικασίας μετά από ένα με ενάμιση περίπου χρόνο.

Φανταστείτε ότι παλιότερα τα νήματα ήταν φτιαγμένα από χρυσές κλωστές για να επιτυγχάνεται η λιγότερο δυνατή αντίδραση και μακροβιότητα αλλά και πάλι τα αποτελέσματα δεν ήταν συνήθως τα επιθυμητά. Ήταν δε εξαιρετικά δύσκολο να τα βγάλουμε από τα σημεία που τα είχαμε τοποθετήσει.

Σε ποια σημεία στο πρόσωπο μπορεί να τοποθετηθούν τα νήματα;

Στα πλάγια του προσώπου διασφαλίζοντας ανόρθωση στο περίγραμμά του, δηλαδή στο λεγόμενο οβάλ που λέμε εμείς οι πλαστικοί χειρουργοί. Επίσης μπορεί να τοποθετηθεί κάτω από το πηγούνι και στο λαιμό αλλά και στις περιοχές γύρω από τα μάτια και στο μέτωπο.

Ποια είναι η διαδικασία;

Με έναν οδηγό-βελόνα εισάγονται κάτω από το δέρμα, σε σημεία που παρουσιάζουν χαλάρωση, ειδικά νήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να διασταυρώνονται και να δημιουργήσουν ένα πλέγμα. Το πλέγμα αυτό εξασφαλίζει μία άμεση ανόρθωση του δέρματος και των μυών της περιοχής που έχει υποστεί χαλάρωση. Όλη η διαδικασία γίνεται με ελάχιστη τοπική αναισθησία.

Στη συνέχεια κατά τους μήνες που ακολουθούν την τοποθέτηση του πλέγματος ο οργανισμός αρχίζει και παράγει νέο κολλαγόνο σαν αντίδραση στο ξένο σώμα που τοποθετείται ενισχύοντας το αισθητικό αποτέλεσμα.

Ποιο θεωρείται το βασικό τους πλεονέκτημα;

Τα πλεονεκτήματα είναι θα έλεγα πολλά. Πρώτα απ’ όλα τα νήματα τοποθετούνται γρήγορα με απλή σχετικά διαδικασία που δεν πονάει ενώ η γυναίκα επιστρέφει αμέσως στις δραστηριότητες της. Επίσης, συνήθως, εξασφαλίζουν απόλυτα φυσικό αποτέλεσμα χωρίς σημάδια αρκεί να τοποθετηθούν από έμπειρο πλαστικό. Και το τελευταίο που είναι ίσως και το πιο δελεαστικό για όλους είναι ότι γενικά είναι πιο οικονομικά.

Σήμερα με την οικονομική κρίση που υπάρχει είναι μια ενδεικνυομένη λύση για προσωρινά αποτελέσματα, αρκεί να μην αφορά περιπτώσεις με τόσο μεγάλη χαλάρωση, που δεν θα μπορούσε ποτέ να διορθωθεί με νήματα. Τότε όχι μόνο τα λεφτά του ενδιαφερόμενου πάνε χαμένα αλλά πιθανόν να χρειαστεί και ένα επανορθωτικό lifting πολύ μεγαλύτερου κόστους απ’ ότι το κανονικό lifting.

Επομένως υπάρχουν μειονεκτήματα;

Βασικό μειονέκτημα είναι ότι δεν έχουν αποτελέσματα διαρκείας όπως για παράδειγμα το χειρουργικό lifting που μπορεί να κρατήσει για παραπάνω από δέκα χρόνια. Aν και οι εταιρείες που παράγουν τα νήματα αυτά, υπόσχονται διάρκεια για 2 χρόνια, η εμπειρία μας έχει δείξει ότι ο μέσος όρος είναι 8 με 10 μήνες.

Εδώ πρέπει να τονίσουμε επίσης το γεγονός ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι δεν είναι και οι κατάλληλοι ασθενείς για να υποστούν αυτή την μέθοδο. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρξει σαφή εξήγηση και περιγραφή των αποτελεσμάτων από τον έμπειρο πλαστικό χειρουργό. Εφόσον ο ενδιαφερόμενος κατανοήσει ακριβώς πιο θα είναι το αποτέλεσμα καθώς και τις πιθανόν ατέλειες που μπορεί να υπάρξουν, τότε και μονό θα προχωρήσουμε στην επέμβαση.

Φυσικά αν μια γυναίκα είναι μικρή σε ηλικία π.χ. μεταξύ τριάντα και σαράντα και έχει χάσει βάρος με αποτέλεσμα να υπάρχει χαλάρωση στο πρόσωπο της, σίγουρα θα της προτείνουμε τα νήματα μεταθέτοντας την ανάγκη για lifting για αργότερα. Γενικά πάντως θα πρέπει οι αναγνώστριες να έχουν κατά νου ότι τα νήματα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την έντονη χαλάρωση σε πρόσωπο και σώμα.

Τη λύση σε αυτές τις περιπτώσεις δίνουν μόνο οι κατάλληλες για την κάθε περιοχή χειρουργικές επεμβάσεις. Επίσης μπορεί να συνυπάρξει και κάποια άλλη χειρουργική μέθοδος έτσι ώστε να επιτευχθεί το τέλειο και πιο μακροχρόνιο αποτέλεσμα. Είναι σημαντικό σε κάθε περίπτωση να υπάρχει σωστή ενημέρωση από τον πλαστικό.