Niepoprawni.pl

KOŃ „PRZEWALSKI”

M.PYTON — Fri, 08 May 2026 07:47:56 +0000

KOŃ „PRZEWALSKI”

Koń premiera – powiem szczerze -

Roman, choć to koń „przewalski” -

Nie dowidział że z papieżem

Spotkał się prezydent Polski..

Pizzę Roman więc zaleca:

Sam przewalił tony siana,

Co mu ruski podesłali,

By szkopskiego bronił pana…

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Pizzę Roman więc zaleca...

Kategoria wpisu:

Blog

Rynki wierzą w pokój, eksperci ostrzegają przed katastrofą

Independent Trader — Fri, 08 May 2026 06:29:08 +0000

Konflikt na Bliskim Wschodzie od początku rodził wiele emocji na rynkach finansowych. Od skrajnej paniki, która doprowadziła do blisko 10% spadków na S&P 500 i windowała rentowności amerykańskich obligacji, po optymizm za każdym razem, kiedy tylko Trump zapowiadał rychłe zakończenie konfliktu.

Niedawno byliśmy świadkami kolejnego „odcinka rewelacji z Białego Domu”. Otóż jak donosiły media, Trump wystosował 1-stronicowe memorandum, które ostatecznie ma zakończyć konflikt na Bliskim Wschodzie. Był to ruch, który po raz kolejny doprowadził do dużej zmienności nie tylko na notowaniach ropy naftowej, ale również na wiodącym indeksie S&P 500, obligacjach i ]]>metalach szlachetnych]]>.

Nieprzypadkowe memorandum Trumpa

6 maja 2026 roku, administracja Donalda Trumpa przedstawiła propozycję jednostronicowego memorandum porozumienia z Iranem, mającego formalnie zakończyć trwający od dwóch miesięcy konflikt na Bliskim Wschodzie. Zaakceptowanie dokumentu przez stronę Irańską uruchomiłoby 30-dniowy okres negocjacji w sprawie ograniczenia irańskiego programu nuklearnego, zniesienia amerykańskich sankcji oraz przywrócenia swobody żeglugi w strategicznej Cieśninie Ormuz. Trump, komentując sprawę na Truth Social, wyraził optymizm, podkreślając, że operacja „Epic Fury” mogłaby się szybko zakończyć, o ile Teheran zaakceptuje uzgodnione warunki.

Jak do tego memorandum odniósł się Iran?

Strona irańska przyjęła propozycję sceptycznie. Rzecznik MSZ Esmaeil Baghaei potwierdził, że dokument jest w trakcie analizy i odpowiedź zostanie przekazana za pośrednictwem pakistańskich mediatorów. Słyszymy jednak, że Irańczycy określają memorandum jako „amerykańską listę życzeń”, a nie realną podstawę porozumienia.

Czy zatem była to kolejna zagrywka Trumpa, aby nieco bardziej zyskać na czasie?

Wydaje się, że moment ogłoszenia memorandum nie był przypadkowy. Po raz kolejny do takiego „przełomu” dochodzi w momencie, kiedy rentowność amerykańskich obligacji 10-letnich przebija poziom 4,4%.

Źródło: tradingview.com

Wcześniej przy podobnych poziomach rentowności obligacji (koniec marca bieżącego roku) usłyszeliśmy o przedłużeniu zawieszenia ataków na irańskie instalacje energetyczne, czy też cofając się nieco w czasie były to poziomy przy których Trump wprowadził 90-dniową pauzę na taryfy celne w kwietniu 2025 roku.

Dlaczego akurat ten poziom jest istotny? Otóż uznawany on jest według strategów jako „strefa bólu”, moment, w którym koszty obsługi długu Stanów Zjednoczonych rosną do nieakceptowalnych poziomów.

Tania ropa naftowa, czy to nadal możliwe?

Jeśli mówimy o zakończeniu konfliktu na Bliskim Wschodzie, od razu na myśl przychodzi nam tańsza ropa naftowa, co ma być pokłosiem otwarcia Cieśniny Ormuz. Choć sytuacja nawet po otwarciu tego newralgicznego przesmyku nie ustabilizuje się z dnia na dzień, to wczorajszy dzień pokazuje, że zupełnie inaczej odbierają to inwestorzy.

Czy zatem ropa szybko wróci do poziomów sprzed konfliktu?

Jak podaje Morgan Stanley, obecny niedobór ropy jest największym w dziejach rynku naftowego, obejmującym aż 13–14 mln baryłek dziennie a tymczasem rynek podzielony jest na dwa obozy: specjalistów skupiających się na ogromnej skali szoku, i inwestorów ogólnych liczących na to, że kryzys będzie krótkotrwały, gdyż wynika z decyzji politycznych.

Oliwy do ognia dolewają wypowiedzi takich osób jak Amos Hochsteina, byłego doradcy Joe Bidena do spraw Bliskiego Wschodu, który w wywiadzie dla Bloomberg Podcasts stwierdził, że zbliżamy się do klifu podażowego ropy i jej produktów. Hochstein wskazuje, że pomimo tego, jakie ceny widzimy na kontraktach terminowych (na moment podcastu 110 USD za baryłkę ropy Brent), to nie mają one nic wspólnego z rzeczywistością, gdzie na rynku fizycznym baryłkę tej samej ropy sprzedaje się od 115 do nawet 177 USD.

Jak zatem ma wyglądać sytuacja na rynku realnym?

Pozwólcie, że po raz kolejny powołam się tutaj na analizy instytucji/ludzi z branży.

Morgan Stanely: Świat radzi sobie dotychczas dzięki dużym zapasom zgromadzonym w 2025 roku oraz ropie transportowanej drogą morską. Jednak te zapasy wyczerpują się w bardzo szybkim tempie. Jeśli przepływ przez Cieśninę Ormuz nie zostanie wznowiony w ciągu 4–6 tygodni, rynek stanie się skrajnie napięty już w czerwcu.

Bardzo podobnie sytuacje widzi znany analityk rynków surowcowych Jeff Currie. Ekspert podkreśla, że jedynym momentem w jego karierze, gdy widział tak gigantyczne tygodniowe zmiany w poziomach zapasów, był okres pandemii COVID-19 – wtedy mieliśmy odwrotną sytuacje, stany magazynowe dynamicznie rosły ze względu na brak popytu. Obecnie odnotowuje się spadki stanów magazynowych rzędu 25 mln baryłek tygodniowo, co jest skalą ekstremalną i niespotykaną w normalnych warunkach. Według niego największe zagrożenie dotyczy oleju napędowego, paliwa lotniczego oraz LPG, co może sparaliżować transport i logistykę na skalę globalną.

Szok ma być tym większy, że te rekordowe spadki zapasów dzieją się w tzw. miesiącach przejściowych, czyli w okresie roku, który zazwyczaj charakteryzuje się najniższą aktywnością gospodarczą i najniższym popytem na ropę – system nie jest jeszcze poddawany letniemu szczytowi wyjazdów.

Currie podkreśla, że dzisiaj znajdujemy się w otoczeniu ]]>deficytu ropy naftowej]]>, gdzie popyt przewyższa podaż. Prawdziwy szok ma nastąpić natomiast, kiedy dojdzie do braku fizycznego towaru, co nastąpi dopiero w momencie opróżnienia obecnych stanów magazynowych. Według niego Europa osiągnie „dno zbiorników” (całkowity brak zapasów) w maju, natomiast w USA nastąpi to w okolicach 4 lipca lub wcześniej.

Skąd takie prognozy, skoro według danych globalnie mamy mieć jeszcze około 8 mld baryłek ropy naftowej na stanach magazynowych, co przedstawia poniższy wykres (czerwona linia)?

Źródło: JP Morgan Global Commodities Research

Z odpowiedzią na to pytanie przychodzą stratedzy JP Morgan. Szacują oni, że z 8,4 mld baryłek ropy dostępnych na początku bieżącego roku jedynie ok. 900 mln baryłek można realnie wykorzystać bez nadmiernego obciążania systemu operacyjnego (techniczno‑logistyczny system funkcjonowania globalnych zapasów ropy). Do tej pory wykorzystano już ok. 280 mln baryłek, co oznacza, że do dyspozycji pozostaje jeszcze ok. 580 mln baryłek. Według analityków ropa ta może zostać wykorzystana do czerwca bądź lipca bieżącego roku – mówimy tutaj o zapasach, którymi można swobodnie handlować.

Jeśli natomiast ]]>Cieśnina Ormuz nie zostanie otwarta]]> do września bieżącego roku, JP Morgan przewiduje, że dotrzemy do poziomu rezerw (ok. 6,7-6,8 mld baryłek), który w praktyce będzie oznaczał dno globalnych zapasów ropy naftowej na świecie. Dlaczego? Bo mają to być „technologiczne” ilości, które zablokowane są w rurociągach, zbiornikach, rafineriach i całym systemie operacyjnym, które zapewniają poprawne działanie sieci.

Biorąc to wszystko pod uwagę nie dziwią opinie, że światowy rynek ropy nie jest przygotowany na rzeczywistą skalę niedoborów, a optymizm inwestorów giełdowych jest oderwany od brutalnej rzeczywistości braku fizycznego surowca. Choć obecnie cały świat wyczekuje decyzji Iranu w sprawie memorandum Trumpa, to eksperci podkreślają, że nawet jeśli zostanie ona otwarta to nie będzie to przypominać „pstryknięcie przełącznika” a raczej „powolne odkręcanie kurka”, co będzie związane z odbudową infrastruktury, łańcuchów dostaw czy rozminowaniem cieśniny.

Czytaj dalej: ]]>Independent Trader - niezależność finansowa]]>

Inwestowanie dywidendowe. ]]>Jak analizować spółki dywidendowe?]]>

Autor: ]]>Krzysztof Miazga]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Giełda nie wierzy w SAFE 3%

WyborcaPolski — Thu, 07 May 2026 20:02:43 +0000

Dzisiaj pojawiły się dziwne odczyty na #RNMBF (RHEINMETALL AG ORD).

Po minimum z 12:15PM i chwilowym szczycie z 1:45PM wartość spółki dość szybko straciła na wartości do poziomu (spadek $1,586.00 −4.15%).

Renk (#RNKGF) też jakoś nie szczytuje

Czyżby giełda nie wierzyła w podpisanie jutro SAFE3%?

A może szacuje ryzyko prawne?

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

RNMBF

SAFE3%

Kategoria wpisu:

Kraj

Zwykły obywatel nawet nie powinien marzyć o takim wyroku ETPCZ

Husky — Thu, 07 May 2026 19:29:41 +0000

ETPCz może wydawać środki tymczasowe, ale nie może powoływać sędziów TK, ani zastępować Prezydenta RP w czynnościach ustrojowych. Jeżeli nie złożono ślubowania w formie zgodnej z prawem, to nie można przez decyzję ETPCz stworzyć faktu prawnego, którego nie ma w naszej konstytucji

Uznawanie i nie uznawanie wyroków, sędziów i całych instytucji, to codzienność w kraju nad Wisłą, nie inaczej to wyglądało wczoraj, gdy w media opublikowały orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Sprawa jest wyjątkowa niemal pod każdym względem, bo dotyczy kandydatów na sędziów do Trybunału Konstytucyjnego: Krystiana Markiewicza, Macieja Taborowskiego, Marcina Dziurdę i Annę Korwin-Piotrowską, którzy uznali, że sami mogą decydować przed kim składają ślubowanie i w ramach tej samodzielnej decyzji odczytali tekst ślubowania przed notariuszem, byłymi prezesami TK, Marszałkami Sejmu i Senatu, zamiast przed Prezydentem RP, jak przewiduje prawo.

Kandydaci zgłosili się do Trybunału Konstytucyjnego, ale prezes Bogdan Święczkowski poinformował ich, że dopóki nie złożą prawidłowego ślubowania, to nie przejmą obowiązków sędziów Trybunału. W takich okolicznościach powstał kolejny spór z cyklu kto jest, a kto nie jest sędzią i w ramach tego sporu niedoszli sędziowie zapowiedzieli podjęcie kroków prawnych. Pierwotnie mieli składać pozwy do sądu pracy, co jest o tyle dziwne, że taki pozew można złożyć, po nawiązaniu stosunku pracy i pewnie dlatego do dziś pozwów nie złożyli. RPO Marcin Wiącek podpowiadał zdecydowanie bardziej logiczną i właściwą ścieżkę prawną, mianowicie wniesienie skargi do sądu administracyjnego, ale niedoszli sędziowie i z tej propozycji nie skorzystali. Wszystkie te okoliczności są niezwykle istotne w świetle skargi i orzeczenia ETPCZ.

Europejski Trybunał Praw Człowieka z niebywałą pedanterią traktuje procedurę wniesienia skargi, nie można jej wnieść w żadnej innej formie, niż za pomocą specjalnego formularza, ale przede wszystkim trzeba spełnić wymogi formalne:

a) Przed wniesieniem skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu konieczne jest skorzystanie ze wszystkich dostępnych krajowych środków odwoławczych, które mogą doprowadzić do zadośćuczynienia skutkom naruszenia praw lub bezpośrednio do usunięcia tych skutków.

b) Termin na wniesienie skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu wynosi 6 miesięcy i liczony jest od dnia wydania ostatecznej decyzji w skarżonej sprawie.

Źródło: skargi-etpcz.eu

Składający skargę do ETPCZ: Krystian Markiewicz, Maciej Taborowski, Marcin Dziurda i Anna Korwin-Piotrowska, nie wypełnili ani jednego wymogu formalnego. Mało tego! Oni nie tylko nie wyczerpali krajowych środków odwoławczych i siłą rzeczy nie dochowali sześciomiesięcznego terminu na wniesienie skargi, ale w ogóle nie zainicjowali postępowania w polskich sądach. W takiej sytuacji ETPCZ z mocy prawa odrzuca skargę, a decyzja o odrzuceniu jest ostateczna i nie podlega zaskarżeniu. Dlatego olbrzymie zdziwienie u każdego obywatela powinien budzić fakt, że ETPCZ skargę zawierającą ewidentne braki formalne przyjął i na dodatek wydał zabezpieczenie nakazujące polskim organom państwowym umożliwienie podjęcie swoich obowiązków przez domniemanych sędziów TK.

Po wcześniejszym naruszeniu prawa przez samych sędziów, doszło do rażącego naruszenia prawa przez ETPCZ i nie tylko o braki formalne chodzi, ale też o właściwość rzeczową trybunału. ETPCZ zajmuje się wyłącznie naruszeniem praw człowieka, nie rozstrzyganiem sporów kompetencyjnych i ustrojowych w państwach członkowskich. Rzecznik Trybunału Konstytucyjnego wydała oświadczenie, które odwołuje się dokładnie do tych podstawowych kryteriów prawnych i pewne jest, że zabezpieczenie nie zostanie przez TK wykonane. Niezwykle istotne jest również to, że orzeczenia ETPCZ nie zmieniają orzeczeń krajowych. W praktyce oznacza to, że jeśli osoba skazana w Polsce prawomocnym wyrokiem wygra sprawę przed ETPCZ, to nadal będzie przestępcą, a jedyną konsekwencją wyroku ETPCZ jest kara finansowa nałożona na państwo naruszające konwencję praw człowieka. Po kuriozalnym „ślubowaniu”, Prezydenta RP złożył wniosek do TK o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i to ten wyrok będzie w Polsce obowiązujący.

Najsmutniejsze jest jednak to, że żaden obywatel Polski i Europy nie może liczyć na taką „elastyczność” i upolitycznioną nadgorliwość ETPCZ, przy rozpoznawaniu skargi.

]]>https://www.patrzymy.pl/zwykly-obywatel-nawet-nie-powinien-marzyc-o-takim-wyroku-eptcz/]]>

ps.

Lewacki przygłup Gawkowski zapowiada, że milicja będzie wprowadzać siłą do Trybunału Konstytucyjnego 4 kandydatów na sędziów.

Problem polega na tym, że oni mogą tam wejść bez przeszkód i robią to, tyle że prezes TK nie przydziela im spraw, bo nie ślubowali przed prezydentem. To teraz może milicjanci będą im przydzielać sprawy, albo Tusk.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

ETPCz

Święczkowski

Prezydenta RP

Trybunał Konstytucyjny

Kategoria wpisu:

Kraj

María Corina Machado

gps65 — Thu, 07 May 2026 17:27:58 +0000

Jak już Maduro został w Wenezueli obalony, to wato wiedzieć kogo tam popierać. Jako wolnościowiec, a więc wolnorynkowego kapitalizmu zgodnego z ASE, popieram niedawną laureatkę Nagrody Nobla Maríę Corinę Machado.

Nie interesują mnie jej poglądy obyczajowe, kulturowe ani światopoglądowe — w warunkach realnej swobody gospodarczej te kwestie tracą znaczenie i schodzą na poziom indywidualnych wyborów. To, co istotne, dzieje się w osi: własność – rynek – państwo – waluta.

Machado nie jest teoretykiem szkoły austriackiej. Jest politykiem działającym na gruzach państwa zniszczonego przez socjalizm, hiperinflację i centralne planowanie. Jej siłą nie jest doktryna, lecz instynkt cywilizacyjny: rozpoznanie, że bez własności prywatnej i rynku nie da się odbudować niczego — ani dobrobytu, ani ładu społecznego, ani nawet elementarnej stabilności.

Szkoda, że nasz noblista, Bolek, który stał się symbolem obalenia komuny, nie miał takich poglądów, bo w ogóle nie miał żadnych, to był chłopek-roztropek, wiejski głupek sterowany przez ubecję. Wałęsa w ogóle nie wiedział i nie rozumiał, co to jest wolny rynek. Głupi się urodził, głupi umrze. Wenezuela jest dziś w stanie upadku jak my za PRL-u, ale ma dużo większe szczęście do opozycji.

Ogólne stanowisko gospodarcze Machado można streścić krótko: socjalizm w Wenezueli nie był błędem wykonania, lecz błędem ontologicznym. Państwo nie zostało źle zarządzane, zostało postawione w roli, której nie powinno pełnić.

Oto jej bardziej szczegółowe postulaty:

Szeroko zakrojona reprywatyzacja. Machado jednoznacznie postuluje demontaż sektora państwowego jako właściciela środków produkcji. Dotyczy to także przedsiębiorstw uznawanych dotąd za strategiczne, z sektorem energetycznym włącznie.
Zerwanie z państwem-rentierem. Wenezuelski model oparty na redystrybucji renty surowcowej uznaje za strukturalnie patologiczny. Państwo ma przestać być rozdawcą dochodów, a stać się minimalnym strażnikiem reguł gry. Rynek ma tworzyć wartość — państwo ma przestać ją konsumować.
Radykalna deregulacja gospodarki. Machado traktuje regulacje nie jako ochronę obywatela, lecz jako substytut centralnego planowania innymi środkami. Postuluje ich masowe zniesienie, szczególnie w obszarach przedsiębiorczości, handlu, inwestycji i rynku pracy. To podejście zgodne z elementarną intuicją szkoły austriackiej: regulacja nie koryguje rynku, lecz go zastępuje.
Otwarcie na kapitał i inwestycje prywatne. Odbudowa Wenezueli ma się dokonać poprzez kapitał prywatny — krajowy i zagraniczny — a nie poprzez państwowe programy rozwojowe. Nie ma tu mowy o suwerenności gospodarczej rozumianej jako autarkia. Suwerenność oznacza zdolność do przyciągania kapitału, a nie jego straszenia.
Pieniądz oparty na zaufaniu, nie na dekrecie. Choć Machado nie prowadzi akademickiej krucjaty przeciw bankowości centralnej, w praktyce uznaje bankructwo państwowego pieniądza. Akceptuje faktyczną dolaryzację i wychodzi z założenia, że pieniądz musi być stabilny, zanim stanie się narodowy. To podejście pragmatyczne, ale zbieżne z austriacką diagnozą: inflacja jest skutkiem monopolu państwa na pieniądz.
Rynek jako proces, nie narzędzie polityki. W jej narracji rynek nie służy realizacji celów społecznych, lecz odkrywaniu informacji, koordynacji działań i odbudowie normalnych relacji gospodarczych. Nie ma tu języka sprawiedliwości społecznej, wyrównywania szans ani sterowania wzrostem. Jest prosty mechanizm: pozwólmy ludziom działać, a struktura się wyłoni.

María Corina Machado spełnia kryterium cywilizacyjne wolnorynkowego kapitalizmu. Nie dlatego, że cytuje Misesa czy Rothbarda, lecz dlatego, że rozumie, co musi zostać usunięte, aby rynek w ogóle mógł zacząć działać. W realiach Wenezueli to stanowisko jest maksymalnie radykalne — i dokładnie dlatego jest racjonalne. Popieram ją, bo nie obiecuje lepszego państwa — obiecuje mniej państwa.

Grzegorz GPS Świderski
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>
]]>Twitter.com/gps6]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

ASE

wolnorynkowy kapitalizm

socjalizm

Wenezuela

Kategoria wpisu:

Świat

Kolejny izraelski żołnierz profanuje miejsce kultu religijnego

Husky — Thu, 07 May 2026 07:56:28 +0000

Zdjęcie przedstawia izraelskiego żołnierza profanującego figurę Matki Boskiej w Libanie
Izraelskie wojsko wszczyna dochodzenie po tym, jak na zdjęciu widać żołnierza wkładającego papierosa do ust figury Matki Boskiej.

Portal poinformował, że wstępne dochodzenie wykazało, że zdjęcie zostało zrobione kilka tygodni temu w wiosce Debel, zamieszkanej przez większość chrześcijańską, choć zostało udostępnione w internecie dopiero w środę.

Zdjęcie przedstawia żołnierza wkładającego papierosa do ust figury, a sam palącego.

To najnowszy z serii incydentów, w których izraelscy żołnierze profanują miejsca kultu religijnego oraz niszczą lub rabują mienie w południowym Libanie.

W tej samej wiosce pod koniec kwietnia inny żołnierz zniszczył figurę Jezusa; wojskowy dostał 30 dni aresztu i został odsunięty od służby bojowej.

Według libańskich mediów, izraelskie wojska zniszczyły również panele słoneczne w Debel, które dostarczają energię elektryczną do miejskiego systemu wodociągowego, a także zniszczyły domy, drogi i drzewa oliwne.

Incydenty te mają miejsce w czasie, gdy siły izraelskie nasilają ataki na Liban, w tym na stolicę, Bejrut, twierdząc, że atakują bojowników Hezbollahu i infrastrukturę. Siły izraelskie nadal okupują duże obszary południowego Libanu i niszczą całe okoliczne wioski.

Skala zniszczeń sprawiła, że władze i mieszkańcy Libanu coraz bardziej obawiają się, że osoby przesiedlone z powodu wojny nie będą miały dokąd wrócić.

aljazeera.com

To karygodne zachowanie. Profanacja miejsca kultu religijnego (nawet w strefie wojennej) to nie tylko brak dyscypliny — to dawanie wrogowi amunicji propagandowej na tacy. Hezbollah i jego poplecznicy tylko na to czekają: "patrzcie, Żydzi nienawidzą chrześcijan!". Taki filmik szkodzi Izraelowi bardziej niż kilka karabinów Hezbollahu.Z drugiej strony — proporcje. W czasie tej wojny widzieliśmy o wiele gorsze rzeczy:Hezbollah i Hamas celowo atakują cywilów, używają szpitali i szkół jako baz.
W Gazie i Libanie dochodziło do niszczenia meczetów, kościołów i domów przez wszystkie strony.
W krajach muzułmańskich profanacje i prześladowania chrześcijan są na porządku dziennym i rzadko spotykają się z taką międzynarodową reakcją.

Hipokryzja mediów i części lewicy jest tu widoczna: jeden izraelski idiota z młotem — światowa histeria. Setki ataków na kościoły w Pakistanie, Nigerii, Egipcie czy palestyńskich terytoriach — cisza.Podsumowując: Izrael słusznie ukarał żołnierza i powinien pilnować dyscypliny oraz szacunku dla miejsc kultu (zwłaszcza chrześcijańskich, bo ma z chrześcijaństwem wspólne korzenie i sojuszników).Wojna to brudna sprawa — głupich i zdemoralizowanych żołnierzy mają wszystkie armie. Kluczowe jest, jak na to reagują dowództwo i społeczeństwo. W tym przypadku IDF zareagowało przyzwoicie.

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

ZMORA DZIECI ORAZ SZKOŁY

Kapitan Nemo — Thu, 07 May 2026 07:08:08 +0000

ZMORA DZIECI ORAZ SZKOŁY

Każdy rodzic głośno woła:

Dzieci w szkołach dręczy zmora:

Nie niemiecka, lecz lewacka,

A jej imię to Nowacka!

Namaszczona jest przez Tuska,

Ma coś w sobie ona z Ruska,

Który chciał tu mieć zagony,

Głupków ”świetnie” wykształconych!

Ale nawet za komuny,

Nie zniknęły w niej lektury,

Przez Polaków napisane –

Za Nowackiej – zakazane!

W szkole była też religia,

Chociaż krótko – każdy przyzna.

Dziś „religią” dla lewactwa

Będzie seksu edukacja!

Seks zamąci młodą głowę -

Po co więc prace domowe?

Jaki sens ma też nauka,

Gdy dotuje się przygłupa?

Zmorą szkoły jest Nowacka –

Dla niej zbędna edukacja.

Niech się uczą więc maluszki,

Seksu oraz zbierać puszki!

To są plany Tuska władzy:

ZMIENIĆ POLSKĘ W KRAJ ŚMIECIARZY!

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Dzieci w szkołach dręczy zmora

Kategoria wpisu:

Blog

Nie licz na ZUS!

Independent Trader — Thu, 07 May 2026 06:31:16 +0000

Niewydolny, źle zaprojektowany system finansowy zostawi nas z głodowym świadczeniem wynoszącym 25% naszej ostatniej pensji. Niestety, oddajemy 20% swoich zarobków przez 40 lat, aby przez kolejne 25 lat zastanawiać się: czy w tym miesiącu opłacić czynsz, czy kupić niezbędne leki? Jeśli swój plan emerytalny zbudujemy w oparciu jedynie o ZUS, będziemy skazani na posłuszeństwo politykom oraz walkę o przetrwanie. Poniższy artykuł ma na celu zaprezentowanie kilku, z wielu alternatywnych, sposobów zadbania o własną przyszłość.

Co to jest IKE?

Pierwszym z nich jest IKE, czyli Indywidualne Konto Emerytalne. Jego założenie oferuje u siebie wiele instytucji finansowych, np. banki i brokerzy. Nazywany jest „antypodatkowym pokrowcem”. Dzieje się tak dlatego, że pozwala na inwestowanie m.in. w akcje, obligacje, ETF-y i inne, bez konieczności płacenia podatku od zysków kapitałowych, które wynoszą 19%! Brzmi wspaniale, ale by móc się cieszyć z takiego przywileju, najpierw musimy spełnić określone warunki.

Pierwszą łyżką dziegciu w beczce miodu jest roczny limit kapitału, jaki możemy zainwestować w ramach IKE. Jak możemy zobaczyć na poniższym wykresie limit wzrasta co roku. Dla jednych to za mało, a dla drugich aż nadto. Ważne jest, że nie ma dolnego limitu więc inwestować może każdy. W skali 10 lat zainwestowany kapitał wyniesie co najmniej 235 tysięcy złotych, a to już bardzo konkretna kwota, prawda?

Źródło: stockwatch.pl

Drugim warunkiem jest niewypłacanie środków z IKE, aż do osiągnięcia wieku 60 lat lub 55 lat przy wcześniejszym nabyciu uprawnień emerytalnych. Jeśli wpłacaliśmy swoje środki w co najmniej pięciu dowolnych latach kalendarzowych przed tym momentem, jesteśmy uprawnieni do wypłacenia całości zebranego tam kapitału wraz z zyskami bez konieczności martwienia się podatkiem Belki. Jak duża to oszczędność?

Przykładowo, załóżmy, że w wieku 30 lat otworzyliśmy swoje konto IKE ]]>z zamiarem inwestowania]]> 1000 zł miesięcznie. Przyjmijmy, że w tym czasie stopa zwrotu wyniesie 5% rocznie. Gdy będziemy obchodzić 60-te urodziny nasze saldo będzie wynosiło 832 259 zł (360 tys. wpłat własnych + ponad 470 tys. zysków). 19% od tej kwoty to 89 729 zł. Prawie 90 tysięcy złotych, które zostaną do naszej dyspozycji zamiast zasilać budżet państwa.

Życie jednak bywa zaskakujące. Jeśli zdarzy się, że będziemy musieli wypłacić swoje pieniądze z rachunku IKE przed ukończeniem 60-tego roku życia to jedyną tego konsekwencją będzie zapłacenie 19% podatku Belki. Podatku od zysków, który i tak musielibyśmy zapłacić, jeśli inwestowalibyśmy poza IKE. Warto nadmienić, że zyskujemy już na samym odroczeniu obowiązku płacenia podatku. Dlaczego? Ponieważ możemy reinwestować pieniądze, które normalnie oddalibyśmy państwu (19% od zysku z zamkniętych pozycji). Większy zainwestowany kapitał pomoże zarobić nam większe pieniądze. Odroczony podatek jest drogą do maksymalizacji zysków. Co istotne – nie musimy wypłacać jednorazowo całej kwoty, a jedynie ustaloną przez siebie część. Pozostała część kapitału dalej będzie dla nas pracować.

Co to jest IKZE

Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego, ma wiele podobieństw do IKE. Tutaj również musisz dokonywać wpłat w co najmniej pięciu dowolnych latach kalendarzowych. Możemy za jego pomocą ]]>inwestować w podobne instrumenty finansowe]]>, jak w IKE oraz dodatkowo w Dobrowolny Fundusz Emerytalny prowadzony przez firmy zarządzającej OFE. Nie możemy za to inwestować poprzez IKZE w detaliczne obligacje skarbowe indeksowane inflacją.

Źródło: stockwatch.pl

Również tutaj będzie czekała na nas podatkowa nagroda, choć wygląda to nieco inaczej. Przy wypełnianiu rocznego zeznania podatkowego możemy odliczyć pieniądze wpłacone przez nas na IKZE od naszego dochodu. Co to oznacza w praktyce? Jeśli zarabiasz poniżej 120 tys. zł rocznie i jesteś w pierwszym progu podatkowym, to wykorzystując limit wpłat na IKZE zaoszczędzisz 12% wpłaconej kwoty. Jeśli jesteś w drugim progu podatkowym, będzie to odpowiednio 32% wpłaconej kwoty.

Kolejnym podobieństwem jest warunek wieku. W IKZE jednak jest to 65 lat. Gdy wypłacimy nasze pieniądze po tym czasie zakumulujemy dwie korzyści.

Źródło: Opracowanie własne

Po pierwsze – w latach, w których wpłacaliśmy pieniądze na konto IKZE obniżaliśmy swój podatek dochodowy wg progu podatkowego, w którym się znajdowaliśmy. Co roku płaciliśmy więc niższy podatek. Po drugie – przy wypłacaniu zapłacisz od zebranego kapitału podatek zryczałtowany 10%. Od wypracowanych zysków zapłacisz również 10% podatku, a nie 19% obowiązujących poza IKZE. Dodatkowo odroczysz płacenie podatku od zysków kapitałowych o wiele lat.

Co, jeśli będziemy chcieli wykorzystać pieniądze z konta IKZE przed ukończeniem 65 roku życia? W odróżnieniu do IKE, będziemy musieli wypłacić cały zgromadzony kapitał na raz. Powinniśmy również zachować ostrożność, ponieważ może okazać się to dla nas nieopłacalne. Cała zwracana kwota (kapitał + zyski) powiększą dochód, który w danym roku przyjdzie nam opodatkować. Wiążą się z tym trzy niebezpieczeństwa:

nasze przyszłe zarobki mogą być na tyle duże, że rozliczać się będziemy wg drugiego progu podatkowego (32%),

w przyszłości stawki podatków mogą być wyższe,

kwota zbierana przez lata na IKZE może być bardzo duża.

Może być więc tak, że ulga podatkowa z jakiej korzystaliśmy wpłacając na IKZE wynosiła 12%, a przy wypłacaniu przed 65 rokiem życia będziemy musieli zapłacić podatek wynoszący 32%. W związku z tym na koncie w IKZE nie powinny znajdować się jedyne ]]>środki jakie odkładamy na emeryturę]]>. W przeciwnym razie istniałoby wysokie prawdopodobieństwo, że będziemy zmuszeni do wypłacenia całości środków przed wyznaczonym czasem i zapłaty o wiele wyższego podatku.

Kiedy IKE i IKZE się nie opłaca?

Tak naprawdę ciężko wyobrazić sobie scenariusz, w którym IKE się nie opłaca. Zakładając, że nie zamkniemy, ani nie przeniesiemy swojego rachunku IKE w pierwszym roku po jego założeniu, nie musimy martwić się dodatkowymi opłatami. Dlatego w najgorszym wypadku zapłacimy podatek w wysokości 19% od zysków kapitałowych. W tym kontekście nie ryzykujemy niczym. Biorąc jednak pod uwagę, że angażując się w jakiekolwiek czynności związane z inwestowaniem, poświęcamy swój cenny czas, pragnę zwrócić uwagę, że dla osób dysponujących większym majątkiem lepszym rozwiązaniem (w kontekście czasu) będzie fundacja rodzinna. Ten temat jest szerzej poruszany w dalszych akapitach.

Czytaj dalej: ]]>Independent Trader - niezależność finansowa]]>

Inwestowanie dywidendowe. ]]>Jak analizować spółki dywidendowe?]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Zabezpieczenie „europejskie”. Tuskowi zaczyna się śpieszyć

Humpty Dumpty — Wed, 06 May 2026 21:57:29 +0000

Jak na razie skazani jesteśmy na przecieki medialne i portal X. Na stronach Europejskiego Trybunału Praw Człowieka brak bowiem jakiegokolwiek komunikatu.

Informacja gruchnęła niczym petarda w Sylwestra. Oto Europejski Trybunał Praw Człowieka (dalej: ETPCz) wydał tzw. zabezpieczenie w sprawie skargi złożonej przez czwórkę osób wybranych przez Sejm (czyt. kompromitację 13 grudnia) sędziami TK.

Zabezpieczenie takie zdaniem strasburskich sędziów ma polegać na umożliwieniu wykonywania im obowiązków sędziów.

Podstawą prawną do takiego działania jest art. 39 Regulaminu ETPCz:

1. Izba lub, tam gdzie to właściwe, Przewodniczący Sekcji lub sędzia dyżurny wyznaczony zgodnie z ustępem 4 niniejszego Artykułu, mogą, na wniosek strony lub innej osoby zainteresowanej, albo z urzędu, zalecić stronom środek tymczasowy, jaki należy według nich zastosować w interesie stron lub właściwego przebiegu postępowania.

2. W razie uznania tego za właściwe, można niezwłocznie notyfikować środek zastosowany w danej sprawie Komitetowi Ministrów.

3. Izba lub, tam gdzie to właściwe, Przewodniczący Sekcji lub sędzia dyżurny wyznaczony zgodnie z ustępem 4 niniejszego Artykułu, mogą żądać od stron informacji o jakiejkolwiek kwestii związanej z zastosowaniem środka tymczasowego, który zalecili.

4. Przewodniczący Trybunału może wyznaczyć Wiceprzewodniczących Sekcji jako sędziów dyżurnych orzekających w sprawach wniosków o środki tymczasowe.

To w zasadzie wszystko. Były sędzia ad hoc (2014-2016) ETPCz dr hab. Ireneusz C. Kamiński ma jednak pewne wątpliwości.

To jednak nie koniec. Zastanawia jeszcze jedno. Otóż zgodnie z polskim prawem (a według informacji uzyskanych na szybko od znajomych w kilku innych krajach UE tam jest podobnie) zabezpieczenie nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia (art. 731 Kodeksu postępowania cywilnego).

Tymczasem to „europejskie zabezpieczenie” w istocie zmierza do całkowitego zaspokojenia roszczenia i, co więcej, prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych.

Przypominam, że zgodnie z art. 180 u.1 Konstytucji sędziowie są nieusuwalni.

Zatem nawet w przypadku uznania przez TK, że przedstawienie zorganizowane przed notariuszem i Czarzastym było w istocie odmową złożenie ślubowania wobec Prezydenta co oznacza rezygnację ze stanowiska sędziego TK i tak mielibyśmy do czynienia z sędziami.

ETPCz najwyraźniej poszedł za daleko.

Czy dlatego, że wobec przerżnięcia rzekomo wygranych w cuglach prezydenckich wyborów ’25 nagle okazało się, że TK jest pilnie potrzebny i dlatego trzeba go wziąć szturmem???

Szturrrrmemmm!!!

Sondaże (już nie tylko te, publikowane dla poprawy nastrojów pełowskiego motłochu, ale rzeczywiste) nie dają złudzeń.

Tusk może zwyciężyć, podobne jak Kaczyński w 2023 r., ale władzę straci.

Oczywiście możliwe jest, że będzie chciał powołać koalicję z Mentzenem i/lub Braunem, ale taki manewr pogrzebałby go nawet w oczach „silnych w kupie”, czy jak tam się nazywają giertychowscy janczarzy. 😉

Zatem tylko przejęcie TK i delegalizacja partii obecnie opozycyjnych, w perspektywie zaś ubezwłasnowolnienie/odwołanie Prezydenta może dać Tuskowi kontynuację władzy.

Natomiast to „europejskie zabezpieczenie” wskazuje wyraźnie, że ETPCz opowiedział się po tęczowej stronie Mocy.

Pamiętać jednak należy, że w sporze przed Trybunałem czwórka sędziów występuje przeciw Polsce, a ta jest reprezentowana przez Tuska.

Zatem sypną się kary, bo zwyczajnie nie wierzę, aby „Godzilla”* ustąpił przed tak idiotycznym dyktatem.

6.05 2026

___________________________

* To nick obecnego Prezesa TK z czasów jeszcze studenckich. Już wtedy górował nad otoczeniem swoją posturą. 😉

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

Kategoria wpisu:

Pańszczyzna

gps65 — Wed, 06 May 2026 14:10:32 +0000

Książę Jan Lubomirski-Lanckoroński w wywiadzie u Stanowskiego w Kanale Zero powiedział jedną ważną rzecz. Otóż oprócz tego, że potępił moralnie pańszczyznę, z której jego przodkowie korzystali, powiedział, że ubolewa nad ich złym moralnie postępowaniem, mimo że to było wtedy powszechne w całej Europie, a w Polsce w zasadzie najpóźniej to niewolnictwo wprowadzono i najszybciej zniesiono, to kluczowe jest to, że to była głupota szlachty z powodów ekonomicznych. Ze względu na efektywność ówczesnych gospodarstw płatny parobek dawałby większy zysk niż chłop pańszczyźniany.

Praca przymusowa jest mniej wydajna niż praca płatna. Chłop pańszczyźniany nie ma żadnego bodźca do zwiększania produktywności, dbałości o ziemię czy innowacji. Parobek najemny ma. To elementarz ekonomii, znany długo przed Adamem Smithem. Tę intuicję mieli już późnośredniowieczni scholastycy, więc nasza szlachta mogła się tego dowiedzieć. W dłuższym okresie praca dobrowolna zawsze wygrywa.

Problem w tym, że folwark oparty na pańszczyźnie maksymalizował kontrolę nad ludźmi, nie zysk. Był systemem krótkowzrocznym, który blokował miasta, kapitał i rozwój. Szlachta wybrała władzę zamiast bogactwa — i wszyscy za to zapłacili zaborami. To nie był duch epoki, tylko błąd cywilizacyjny. Błąd wywołany ignorancją ekonomiczną.

W Ameryce Północnej w XIX wieku Południe trwało przy niewolnictwie, ponieważ było ono jeszcze wystarczająco opłacalne w rolnictwie plantacyjnym. Północ przeszła na pracę najemną, przemysł i innowacje. Wojna secesyjna nie była wyłącznie konfliktem moralnym czy politycznym – była zderzeniem dwóch modeli produktywności. Wygrał ten, który lepiej zamieniał ludzki czas na wartość.

Jak widać, ekonomia jest najważniejsza i ekonomiczny rachunek zysków i strat należy koniecznie stosować. To wymusza moralne rozwiązania, nawet jeśli się jest niemoralnym. Więc lepiej ludzi edukować ekonomicznie niż uczyć moralności. Oczywiście kwestie etyczne są najważniejsze indywidualnie, ale ekonomia jest ważniejsza społecznie.

Grzegorz GPS Świderski
]]>t.me/KanalBlogeraGPS]]>
]]>Twitter.com/gps6]]>

Ocena wpisu:

Tagi z blogów:

gps65

Niewolnictwo

Kategoria wpisu:

Idee