NLP CENTRUM

Co dalej z NLP i blogiem?

noreply@blogger.com (Jarek) — Sat, 28 Jul 2007 01:41:00 -0700

Dawno nie uzupełniałem tego bloga. Ale wkrótce będzie to, o czym wspominałem na początku. Wybrane techniki.

NLP na Mazurach
Tags: NLP

Dla przypomnienia - moja przygoda z nlp

noreply@blogger.com (Jarek) — Tue, 3 Jul 2007 23:10:00 -0700

Moja przygoda z NLP zaczęła się dokładnie w andrzejkowy wieczór trzy lata temu. Samo czytanie książek, wyszukiwanie informacji w internecie – to zbyt mało. Zdecydowałem się na udział w szkoleniu. Były to zarazem najdroższe Andrzejki. Ale jeśli chodzi o finanse – to żałować mogę tylko jednego, że nie udało mi się być na szkoleniu kilka lat wcześniej. Ale wtedy jeszcze nic o tym nie wiedziałem.

NLP na Mazurach
Tags: NLP

Wykorzystywanie technik NLP do rozwiązywania konfliktów

noreply@blogger.com (Jarek) — Wed, 14 Mar 2007 11:58:00 -0700

Dlaczego tak wiele osób ekscytuje się NLP?

noreply@blogger.com (Jarek) — Sat, 10 Mar 2007 23:20:00 -0800

NLP a sekrety mowy ciała

noreply@blogger.com (Jarek) — Fri, 2 Mar 2007 11:42:00 -0800

NLP a hipnoza

noreply@blogger.com (Jarek) — Thu, 22 Feb 2007 02:52:00 -0800

Jednym z narzędzi stosowanych w technikach NLP jest trans i hipnoza. Na podanej poniżej stronie znajdziesz filmy z pokazem hipnozy a także inne ciekawe materiały.
HIPNOZA

Tags: NLP
LINKI:
NLP na Mazurach
Mazury

NLP i hipnoza video - po polsku

noreply@blogger.com (Jarek) — Sun, 18 Feb 2007 01:31:00 -0800

NLP i hipnoza - video po polsku. Zerknij - może Cię to zainteresować:
HIPNOZA

Tags: NLP
LINKI:
NLP na Mazurach
Mazury

NLP a hipnoza

noreply@blogger.com (Jarek) — Tue, 6 Feb 2007 10:29:00 -0800

Jeśli interesuje Cię hipnoza i trans - czyli narzędzia wykorzystywane w NLP - koniecznie obejrzyj filmy wideo o tych zjawiskach, strona jest aktualizowana - ostatnio - efekty optyczne:
HIPNOZA

NLP na Mazurach
Tags: NLP

Kreatywna postawa - narzędzia i strategie twórczego działania w NLP

noreply@blogger.com (Jarek) — Sun, 4 Feb 2007 03:12:00 -0800

NLP, Neurolingwistyczne Programowanie. Teksty są wybranymi artykułam lub fragmentami artykułów, do których podane są:
źródło pochodzenia oraz nazwisko autora.
Jeśli z jakichkolwiek przyczyn chcesz by Twój artykuł został usunięty – proszę o kontakt: centrum.nlp@poczta.fm

________________________________________
Kreatywna postawa - narzędzia i strategie twórczego działania w NLP
Józef Maciuszek

1. Wprowadzenie - rozumienie twórczości.

Tematem niniejszej pracy jest przedstawienie wybranych strategii kreatywności wypracowanych między innymi na gruncie dyscypliny zwanej NLP (Programowanie Nerolingwistyczne) . Najpierw przedstawię najczęściej przyjmowane rozumienie twórczości, z uwzględnieniem jej trzech aspektów oraz kryteriów uznawania tego, co twórcze. Ważną kategorią pozostaje myślenie twórcze i pojęcie kreatywności, które rozważam w kontekście rozwiązywania problemów oraz zwracając uwagę na rolę twórczego myślenia w zarządzaniu. Głównym zagadnieniem niniejszego opracowania jest opis opracowanych w NLP strategii kreatywności, których istota polega na kreowaniu możliwości wyboru przez zmiany sposobów percepcji

Pojęcie twórczości bywa najczęściej ujmowane w trzech aspektach, odnosząc się, po pierwsze: do ludzkich wytworów materialnych i niematerialnych, czyli do cech dzieł, po drugie: do cech procesu wytwarzania tych dzieł (np. procesu myślenia prowadzącego do oryginalnych idei), po trzecie: do cech osoby (np. tzw. twórcza osobowość).

Pojawia się pytanie, co możemy uznać za twórcze, jakie są kryteria tego, co twórcze. Najczęściej udzielana odpowiedź polega na podkreślaniu, iż twórcze jest to, co nowe (oryginalne) i cenne (wartościowe), ewentualnie społecznie użyteczne. Te kryteria można bezpośrednio odnieść do wytworów, które uznamy jako twórcze, jeśli cechują się koniunkcją właśnie tych dwóch cech: nowości i wartości. Zgodnie z tym, wytwory wartościowy ale nienowe oraz wytwory nowe ale nie wartościowe nie zaliczymy do twórczych (Nęcka, 2001).

Odnosząc natomiast twórczość do procesu, pytamy o twórczy proces prowadzący do powstania nowych i cennych (użytecznych) rozwiązań czy idei. Osobowość twórcza dotyczy człowieka, który łatwo lub często wytwarza nowe, wartościowe dzieła, idee (por. Nęcka, 1994). W kontekście problematyki człowieka twórczego lub twórczej osobowości mówimy o tzw. talencie twórczym. A. J. Tannenbaum (1984) wiąże talent twórczy z interakcją pięciu czynników. Należą do nich: 1. wybitne zdolności ogólne (poziom inteligencji), 2. zdolności specjalne (uzdolnienia), 3. pozaintelektualne właściwości człowieka (cechy osobowości, motywacja do działania, kondycja fizyczna, zdrowie psychiczne),4. czynnik środowiskowy, 5. czynnik losowy. Dołącza się do tych czynników jeszcze myślenie twórcze. Z. Nęcka (1994) z kolei zwraca uwagę na trzy aspekty talentu twórczego: zdolności (poznawczy aspekt talentu twórczego), motywy oraz umiejętności (np. specyficzne sprawności związane z daną dziedziną, z warsztatem twórcy, wiedzą i znajomością technik twórczego myślenia). Badania dotyczące zagadnienia twórczej przedsiębiorczości dostarczyły wyników, z których wynika, iż takie zmienne osobowościowe, jak: silne ego, samorealizacja i wewnętrzna sterowność odgrywają istotną rolę w strukturze twórczej osobowości przedsiębiorców (por. Strzałecki, Kot, 2000).

Ponieważ przedmiotem dalszych analiz będą strategie i techniki twórczego myślenia, to zwróćmy uwagę na jego relację do kategorii twórczości. Badacze odróżniają twórczość od myślenia twórczego. Twórczość, zgodnie z powyższymi uwagami, to aktywność przynosząca nowe (nieznane) i społecznie wartościowe wytwory - jej wskaźnikiem jest oryginalność wkładu jednostki do określonej kategorii wartości ludzkich (por. Strelau, 1987). Natomiast myślenie twórcze wyraża się w generowaniu pomysłów, a kreatywność rozumiemy jako cechę indywidualną polegającą na zdolności do wytwarzania nowych idei i pomysłów.

Na czym polega mechanizm myślenia twórczego? Wydaje się, że celne jest ujęcie Wertheimera (1945), który myślenie twórcze wiąże z rozbiciem i zmianą struktury naszej wiedzy dotyczącej danego zjawiska w celu uzyskania nowego spojrzenia na jego istotę; chodzi o taki sposób organizowanie swoich myśli, który prowadzi do innego pojmowania sytuacji (por. także: Proctor, 1998).

2. Rozwiązywanie problemów jako dziedzina myślenia twórczego i jego rola w zarządzaniu
Rola twórczego myślenia ujawnia się szczególnie w sytuacji problemowej. O problemie mówimy, gdy posiadany zasób umiejętności nie pozwala jednostce osiągnąć zamierzonego celu. A trudność polega na tym, by wymyślić, odkryć czy też wytworzyć skuteczne sposoby jego realizacji.

Do tego określenia należy dodać kilka uściślających uwag. Po pierwsze: pojęcie problemu jest relatywne w stosunku do podmiotu - to, czy w ogóle mamy do czynienia z problemem i jaki jest jego stopień trudności zależy od jednostki. Ta sama sytuacja stanowi dla jednego człowieka poważny problem, dla innego może być łatwym zadaniem. A przede wszystkim, jak proponują Fraisse i Piaget (1967), o problemie można mówić tylko wówczas, gdy rozwiązanie jest możliwe, biorąc pod uwagę zasoby podmiotu. Dla analfabety lub dziecka w wieku przedszkolnym nie będzie problemem równanie drugiego stopnia. Podobnie nie powiemy o kimś, kto jest z góry skazany na porażkę, od którego nie zależy w najmniejszym stopniu końcowy wynik, że stoi w obliczu problemu.

Po drugie, zanim rozwiążemy problem, musimy go odkryć, czy też zdać sobie sprawę z jego istnienia; a to może być trudniejsze, niż znalezienie rozwiązania. "Moment wykrycia problemów - pisze E. Nęcka - bywa najdonioślejszym fragmentem procesu twórczego myślenia"(1994: 30) .

Po trzecie: rozwiązanie osiąga się za pomocą środków intelektualnych; wymaga użycia twórczego myślenia. Nie oznacza sytuacji problemowej sytuacja uporania się z czymś w oparciu o nawykowe działanie i nabyte automatycznie sprawności.

Żyjemy w świecie ciągłych zmian, które stanowią istotę współczesnej cywilizacji. Dotyczy to szczególnie biznesu, gdzie pojawia się konieczność dostosowywania się do gwałtownych zmian technologicznych, ekonomicznych, kulturowych. Wzrost konkurencji, pojawianie się nowych wyzwań wymusza wprowadzanie zmian polegających na ulepszaniu dotychczasowych usług, produktów, odkrywaniu nowych, lepszych sposobów rozwiązywania problemów. Konieczność zmian może dotyczyć spraw organizacyjnych (np. organizacja pracy, zmiany struktury firmy) czy techniczno-technologicznych.

W kontekście zarządzania zmianą pojawia się rola twórczego myślenia. Ma ono związek m.in. z rozwiązywaniem problemów organizacyjnych, wprowadzaniem nowatorskich rozwiązań, określaniu strategii działania przedsiębiorstwa, "dotyczy prawie wszystkich aspektów procesu podejmowania decyzji w skali organizacji" (Proctor, 1998: 5) Jak zauważa Proctor (tamże) , istnieje bezpośredni związek między myśleniem twórczym a skutecznością i wydajnością organizacji.

3. Strategie kreatywności w NLP
W ujęciu NLP pojęcie strategii dotyczy określonego organizowania swoich myśli i zachowań, aby rozwiązać jakieś zadanie; są to dające się powtarzać sekwencja myśli i działań, nieodmiennie prowadząca do konkretnego wyniku.

NLP jako dyscyplina praktyczna zajmuje się odkrywaniem umiejętności, wzorców, technik i strategii służących osiąganiu skuteczności w myśleniu, działaniu, podnoszeniu jakości życia, rozszerzeniu możliwości wyboru. Jest dyscypliną, której istotę określa się jako studium ludzkiej doskonałości. Powstanie NLP wiąże się z podjęciem przez R. Bandlera i J. Grindera badań strategii i technik, którymi posługiwali się terapeuci, osiągający nadzwyczajne rezultaty. Z biegiem czasu obiektem analiz stały się wybitne jednostki z różnych dziedzin aktywności - twórcy artystyczni, mówcy, sprzedawcy, sportowcy, biznesmeni. Proces odkrywania zasad stosowanych na danym polu przez wybitne jednostki, ich wzorców działania i myślenia nazywany jest modelowaniem. Modelowanie odnosi się do tego, co dana osoba robi, (zachowanie), jak to robi (strategie myślowe) i dlaczego to robi (przekonania i wartości).

3.1 Strategia kreatywności Walta Disneya

Przykładem procesów modelowania przeprowadzanych na gruncie NLP jest opracowanie przez Diltsa strategii kreatywności Walta Disneya. Stosował on trzy podejścia: 1. Marzyciel, 2. Realista, 3. Krytyk. Postawa marzyciela polegała na swobodnych fantazjach, szukaniu odpowiedzi na pytanie, co zrobiłbym, gdyby nie można było ponieść porażki. Postawa realisty wiąże się z pytaniem, jak pomysły można zrealizować, jak je wprowadzić w życie. Podejście krytyka to sprawdzenie oraz ocena planu, czy czegoś w nim nie brak. Polecana jest kontynuacja wędrówki po kolejnych pozycjach, zanim nie osiągnie się pełnej zgodności planu z każdą z nich. Idee gotowe są do realizacji, gdy sprawdzają się w każdej z tych pozycji.

3.2 Strategie poziomów neurologicznych

Dokonywanie zmian, rozwiązywanie problemów może mieć miejsce na różnych poziomach. Świat ma strukturę hierarchiczną, można w nim wyróżniać rozmaite poziomy - i na każdym wymyślonym poziomie znamy niekończącą się liczbę hierarchii, klasyfikacji, zaszeregowań. Bateson (1996) charakteryzując procesy umysłowe pisze o niezbywalnej ich cesze, jaką jest hierarchia typów logicznych i hierarchia poziomów i meta-poziomów ukrytych w procesie komunikowania się.

Ujmujemy zjawiska z uwagi na różne poziomy: np. życie ludzkie może być ujęte na poziomie atomowym, komórkowym, tkankowym, narządowym, na poziomie ciała, rodziny, klanu, miasta, kraju, kontynentu, planety, kosmosu (por. Nierenberg, 1996). Zmienia się nasze ujęcie zjawiska, problemu, sytuacji gdy zmieniamy poziomy oglądu - np. zwróćmy uwagę, jak zmienia się podejście do chorego, gdy lekarz koncentruje się na leczeniu grupy komórek, narządu, układu organizmu, całego organizmu, całego człowieka (umysł i ciało) itd.

Umiejętność zmiany poziomów może stanowić sposób na kreatywne rozwiązanie problemu, na efektywne wprowadzanie zmian. W NLP mówi się o trzech zasadach rządzących naszym działaniem, które utrudniają dokonywanie zmian. Po pierwsze: jesteśmy skłonni powtarzać czynność, gdy nauczymy się ją wykonywać, co prowadzi do formowania się nawyków. Po drugie: ukształtowany nawyk jest trudny do przełamania. Po trzecie, aby zmienić nawyk, trzeba oduczyć się starego i jednocześnie wyuczyć się nawyku nowego. Jeśli stale powtarzamy te same myśli, działania i uczucia to otrzymujemy te same rezultaty. Chcąc otrzymać nowe, inne rezultaty, musimy zmienić nasze myśli, działania, strategie. Plastyczność jest szczególnie ważna w kontekście zarządzania - oznacza ona, iż menedżer nie poprzestaje na jednym rozwiązaniu, nie trzyma się znanych, nawykowych sposobów działania, ale generuje jak najwięcej alternatywnych rozwiązań i opcji działania.

Robert Dilts (1991), opierając się na pracy Batesona (1972) , wyróżnia następujące poziomy, przydatne w podejściu do uczenia się, zmiany, rozwiązywania problemów:

Środowisko, czyli gdzie? (to, na co reagujemy, otoczenie, inni ludzie).
Zachowanie, czyli co? (jakie działania są dla nas typowe).
Możliwości i umiejętności, czyli jak? (ogólne umiejętności, czy strategie przez nas używane).
Przekonania i wartości, czyli dlaczego? (różne idee, sądy o których sądzimy, że są prawdziwe oraz to, co uznajemy za ważne).
Tożsamość, czyli kto? (podstawowe rozumienie samych siebie, nasze powołanie w życiu, role z którymi się identyfikujemy).
Powyższy model poziomów przydatny jest przy podejmowaniu decyzji dotyczących zmian tak organizacyjnych, jak i osobistych. Jest użyteczny przy poszukiwaniu rozwiązań problemów. Weźmy pod uwagę, w jaki sposób przedsiębiorca może myśleć o pewnym problemie i zadawać sobie pytania, uwzględniając wyróżnione poziomy.

Środowisko: "w jaki sposób mogę wykorzystać zmianę sytuacji na rynku pracy, by obniżyć koszty pracy?"
Zachowanie: "jakie działanie podejmę w najbliższym tygodniu?"
Umiejętności: "którą ze znanych mi technik twórczego myślenia wykorzystać do generowania pomysłów?"
Przekonania i wartości: "pracownicy na każdym szczeblu mogą być kreatywni, a praca jest tak naturalna jak zabawa".
Tożsamość; "jestem katalizatorem zmian i człowiekiem twórcą".

Powyższe przykłady ilustrują konstruktywny sposób myślenia o problemie. W rzeczywistości konstruktywne i negatywne podejście może przeplatać się ze sobą na wyróżnionych poziomach. Gdy spotyka cię niepowodzenie, możesz zrzucić odpowiedzialność na otoczenie, np. na działanie innych ludzi. Możesz koncentrować się na swoim zachowaniu, analizując, co takiego zrobiłeś. W związku z tym możesz zakwestionować swoje umiejętności i zdolności w danej dziedzinie. Albo nabierzesz przekonania, że sposobem na zmianę jest ciężka praca. Wydarzenie to może doprowadzić cię do określenia swojej tożsamości w kategorii bycia ofiarą anonimowych sił, na które nie ma się wpływu.

Pięć tych poziomów wpływa na siebie nawzajem. Jednakże zmiany na poziomie niższym nie zawsze prowadzą do zmian na poziomie wyższym, natomiast zmiana na danym poziomie wywołuje zawsze efekt na poziomie niższym. Najsilniejsza jest zmiana tożsamości - prowadzi w sposób konieczny do zmian przekonań i wartości, a te wpływają na poziomy niższe. Stąd następujące rady O'Connora i Seymoura: "Jeśli zatem chcesz zmienić zachowanie, pracuj z możliwościami i przekonaniami. Jeśli brak możliwości, pracuj z przekonaniami. Przekonania dobierają możliwości, które dobierają zachowania, które wprost budują nasze środowisko" (1996: 107). Oczywiście do zmian na wyższym poziomie potrzebne także bywają zmiany na poziomie niższym - np. nie wystarczy tylko wierzyć w własne umiejętności; swoje na ten temat przekonania dobrze jest budować na wcześniej zdobytych umiejętnościach.

Możemy poruszać się na różnych poziomach, a uwzględnienie tego pozwala uniknąć różnorodnych nieporozumień i konfliktów. Wiele z nich wynika z pomieszania poziomów; do najczęstszych przejawów należy traktowanie zachowania jako oznaki tożsamości - "zachowałeś się głupio" równa się "jesteś głupcem". Model ten ukazuje też dwa rodzaje konfliktów, w które możemy się wikłać. Pierwszy rodzaj dotyczy różnic zachodzących na tym samym poziomie - prostym przykładem będzie dylemat, które z dwóch zachowań wybrać. Drugi rodzaj konfliktów oznacza sytuację, gdy sprzeczność ujawnia się między poziomami; np. nasze umiejętności mogą pozostawać w konflikcie z naszymi przekonaniami i wartościami.

3.3 Strategie pozycji percepcyjnych
NLP dysponuje uzupełniającym modelem, który można wykorzystywać razem z modelem poziomów neurologicznych. Jest nim koncepcja pozycji percepcyjnych, albo tzw. opis wielowymiarowy, czyli proces opisywania czegoś lub oceny sytuacji z wielu punktów widzenia. Spojrzenie każdego z nas zawiera białe plamy, jest ograniczone różnymi "filtrami percepcji" i nawykowym sposobem odbierania świata. Czy możemy wydostać się ze swojego ograniczonego spojrzenia na świat? Twórcy NLP proponują trzy sposoby patrzenia na nasze doświadczenie, nazywając je pierwszą, drugą i trzecią pozycją percepcyjną:

Pierwsza pozycja - patrzę na sytuację z własnego punktu widzenia, ze "środka" swej rzeczywistości, z perspektywy własnych emocji, potrzeb i interesów. Myślę, co jest ważne dla mnie i co chcę osiągnąć.
Druga pozycja - pytam, jak dana sytuacja jest (lub byłaby) widziana, odczuwana przez inną osobę, która jest ze mną w interakcji, co by dla niej znaczyła. Jakie są jej potrzeby, interesy, jaka jest jej rzeczywistość. Jak odbierałaby moje zachowanie Próbuję wejść "w skórę" mojego partnera.
Trzecia pozycja - patrzę na świat z punktu wodzenia zewnętrznego obserwatora, niezależnego, osobiście nie uwikłanego w sytuację. "Przyjmujesz obiektywne i twórcze spojrzenie na swoje zachowanie, tak, aby móc je ocenić i stworzyć użyteczne alternatywy w każdej trudnej sytuacji"(O'Connor, Seymour, 1996: 102).

Ponieważ każdy z nas ma swoisty, odrębny punkt widzenia świata i rozumienia tego, co się dzieje, a punkt widzenia każdej pojedynczej osoby jest ograniczony jej nawykowym sposobem odbierania świata, jej filtrami percepcji, to zdobywając umiejętność uwzględniania różnych punktów widzenia wyrywamy się z ograniczonego spojrzenia na świat. Zmiana punktu widzenia poszerza nasze doświadczenia, przezwycięża jego indywidualne ograniczenia, pozwala dostrzegać inne dostępne możliwości, dostrzegać wartości punktu widzenia innych ludzi.

Mając np. problem w biznesie można szukać kreatywnej alternatywy patrząc z własnego punktu widzenia, z uwagi na własną sytuację i interesy, ale także poprzez przyjęcie punktu widzenia ludzi, z którymi jesteśmy w interakcji: wspólnika, kontrahenta, konkurenta, przyjaciela, albo kogoś znanego lub nieznanego, nie uwikłanego w problem. Widzimy w ten sposób problem z różnej perspektywy. "Każdy z nas bywa we wszystkich trzech pozycjach, osiągamy je w sposób naturalny i pomagają nam lepiej rozumieć jakąś sytuację czy cel. Zdolność płynnego poruszania się między nimi, świadomego albo nieświadomego, jest niezbędna, aby działać z rozwagą i docenić cudowną złożoność naszych relacji. Różnice, jakie widzisz, gdy patrzysz na świat na różne sposoby, są tym, co nadaje mu bogactwo i co daje ci wybór" (tamże: 103).

Interesujące możliwości daje połączenie myślenia na różnych poziomach neurologicznych z uwzględnianiem trzech poziomów percepcyjnych. Poszukując rozwiązania problemu i rozpatrując go na kolejnych poziomach, możemy jednocześnie poruszać się pomiędzy trzema pozycjami percepcyjnymi (patrzeć na świat na różne sposoby), co zwielokrotnia bogactwo dostrzeżonych możliwości.

3.4 Przeramowanie
Spoglądanie z różnych punktów widzenia na problem wiąże się także w NLP z tzw. przeramowaniem - czyli zmianą znaczenie czegoś poprzez zmianę ram, w których to coś ujmujemy.

Pojęcie ram odnosi się szczególnie do życia społecznego. Pisze Goleman: "Ramy to zbiorowa definicja sytuacji, która porządkuje wydarzenia społeczne i dyryguje nimi, a także naszym w nich udziałem. Ramami jest, na przykład, umowa, że Ťteraz się bawimyť, albo Ťchodzimy ze sobąť,albo Ťto jest spotkanie w interesachť. Każde z tych określeń sytuacji społecznych czy towarzyskich determinuje, co w danej sytuacji jest właściwe, a co nie; co wypada, a co nie; na co zwracać uwagę, a na co - nie; mówiąc w skrócie: co należy do aktualnej rzeczywistości, a co nie" (1999: 199). Czyli ramy to równocześnie uruchamiane wspólne schematy, które dostarczają punktów odniesienia, wspólnej perspektywy, pozwalają odgrywać role łatwo i w harmonii z innymi. Nieporozumienia lub gafy często wynikają z uruchomienia przez uczestników sytuacji różnych ram, które odmiennie definiują im sytuację. A dowcipy opierają się na zaskakującej zmianie ram.

W NLP ramy ujmowane są raczej z punktu widzenia doświadczenia indywidualnego, a nie społecznego, i dotyczą sposobu, w jaki nadajemy rzeczom, wydarzeniom znaczenie. "Znaczenie każdego wydarzenia zależy od ram, w jakich je umieszczamy. Jeśli zmienisz ramy, zmienisz znaczenie. Gdy zmienisz znaczenie, to samo stanie się z reakcjami i zachowaniami. Zdolność do dokonywania zmiany ram daje nam większą wolność wyboru" (O'Connor, Seymour, 1996: 154). Ramę (czy też obramowanie) można rozumieć jako kontekst, w którym zachodzi dane wydarzenie, i który wpływa na znaczenie tego wydarzenia dla nas.

Zmianę ram - by zmienić znaczenie czegoś (wydarzenia, wypowiedzi, zachowania itp.), znaleźć inną interpretację lub zobaczyć coś w innym świetle - określa się w NLP jako przeramowanie. Termin ten odnosi się, po pierwsze, do zmiany kontekstu danego wydarzenia (najczęściej miejsca lub czasu), w celu zmiany jego znaczenia, jego oceny.. Przykładem może być zmiana oceny tego samego zachowania w zależności od kontekstu, w którym występuje - prawie każde zachowanie jest gdzieś użyteczne (np. odkładanie na później jest dobrą strategią, jeśli dotyczyć będzie, przykładowo, sięgnięcia po pierwszego papierosa w danym dniu) . Interesującym sposobem przeramowania jest ujmowanie spraw w kontekście różnych wymiarów czasowych, np. obecny wysiłek, trudności i wyrzeczenia nabierają innego znaczenia, gdy spojrzymy na nie w kontekście długoterminowych celów i przyszłych korzyści. Odwołanie do przeszłości pozwoli np. inaczej spojrzeć na problem, gdy uświadomimy sobie, że podobne problemy trapiące nas rok temu już nie istnieją lub zdążyliśmy o nich zapomnieć.

Po drugie, przeramowanie może dotyczyć zawartości (treści) sytuacji i polegać na zmienianiu jej znaczenia, czy też nadawaniu nowego, określonego znaczenia. Sławna stała się odpowiedź pewnego generała w wojnie secesyjnej, który na zarzut, iż uciekał z pola bitwy, odpowiedział, iż to nie była ucieczka, lecz zajmowanie z góry upatrzonych pozycji.

Biorąc pod uwagę różne aspekty doświadczenia lub sytuacji wpływamy na ich znaczenie. Nużący, bo zajmujący dużo czasu, dojazd do pracy może stać się okazją do lektury, uczenia się, poznawania ludzi, medytacji, relaksu itd. Spotkanie z trudnym klientem jest okazją do ćwiczenia umiejętności postępowania w przypadku reklamacji i odkrywania sposobów na podnoszenie jakości obsługi. Mamy wolność wyboru znaczeń, w taki sposób, aby były dla nas wzmacniające zamiast ograniczających, motywujące zamiast zniechęcających, przyjemne zamiast przykrych, itd.

Komunikaty reklamowe stanowią przykład kreowania nowych znaczeń. W komunikatach tych pożądanej (przez twórców reklam) czynności konsumpcyjnej nadaje się określone, pozytywne znaczenie. Np. picie tej kawy oznacza, że jesteś sexy, kupowanie tego produktu znaczy, że dbasz o rodzinę, jedzenie tych owoców oznacza, że jesteś inteligentny.

Przeramowanie, czyli zmiana znaczenia wywołana przez kontekst czy treść, prowadzi do zmian zachowania, kontrolowania naszego nastroju, poprawy związków z innymi, kreatywnego rozwiązywania problemów, dostrzeżenia nowych możliwości wyboru. Przeramowanie problemu może sprawić, że po prostu sam zniknie, zmieni się (przybierając np. formę skutku, a nie przyczyny, co pozwala określić jego pochodzenie) lub też pozwoli dostrzec nowe rozwiązania. Jest sposobem na przerwanie danego toku myślenia, przełamanie starych nawyków, uruchomienie procesu kreatywnego myślenia.

Podsumowując: kreujemy możliwości wyboru przyjmując różne punkty widzenia, bowiem różne punkty widzenia na dane zjawisko wpływają na zmianę nadawanego mu znaczenia. A nasze zachowania uzależnione są od znaczeń, jakie nadajemy sytuacjom i wydarzeniom.

Bibliografia

Bateson G. (1972), Steps to an Ekology of Mind, Chandler Publishing Company.
Bateson G. (1996), Umysł i przyroda, PIW, Warszawa.
Dilts R. (1991), Tools for Dreamers, Meta Publications, Cupertino
Fraisse P., Piaget J. (1967), Inteligencja, PWN, Warszawa.
Goleman D. (1999), Konieczne kłamstwa, proste prawdy, Wydawnictwo Albatros, Warszawa.
Gordon W. (1961), Synectics, Harper & Row, New York.
Nęcka E., (2001), Psychologia twórczości, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk.
Nęcka E. (1994), TROP. Twórcze rozwiązywanie problemów, IMPULS, Kraków.
Nierenberg G. (1996), Sztuka kreatywnego myślenia, Studio EMKA, Warszawa.
O'Connor J., Seymour J. (1996), NLP. Wprowadzenie do programowania neurolingwistycznego, Zysk i S-ka, Poznań.
Proctor T. (1998), Zarządzanie twórcze, Gebethner i Ska, Warszawa.
Strelau J. (1987), O inteligencji człowieka, Wiedza Powszechna, Warszawa.
Strzałecki A., Kot D., (2000), Osobowościowe wymiary twórczej przedsiębiorczości, "Przegląd Psychologiczny", nr 3.
Tannenbaum A. J. (1984), Giften children: Psychological and educational perspectives, Macmillan, New York.
Wertheimer M. (1945), Productive Thinking, Harper & Row, New York.
Józef Maciuszek , 07.04.2002

źródło artykułu:
Kreatywna postawa - narzędzia i strategie twórczego działania w NLP
______________________________________
Tags: NLP
LINKI:
NLP na Mazurach
Mazury
ZOBACZ KONIECZNIE:
Filmy z hipnozą

(NLP) Jak być superwizorem psychoterapii nie wiedząc jak wywołać zmianę u kogokolwiek

noreply@blogger.com (Jarek) — Tue, 30 Jan 2007 05:03:00 -0800

NLP: Manipulacja czy perswazja?

noreply@blogger.com (Jarek) — Fri, 26 Jan 2007 08:56:00 -0800

NLP, Neurolingwistyczne Programowanie. Teksty są wybranymi fragmentami artykułów, do których podane są:
źródło pochodzenia oraz nazwisko autora.
Jeśli z jakichkolwiek przyczyn chcesz by Twój artykuł został usunięty – proszę o kontakt: centrum.nlp@poczta.fm

Cofnijmy się do początków NLP w Polsce - jakie wątpliwości nasuwały się w roku 1999. Niektóre przetrwały do dziś.

________________________________________
Manipulacja czy perswazja
Magda Lebecka rozmawia z Andrzejem Batką, specjalistą w dziedzinie programowania neurolingwistycznego - NLP

Krakowski Festiwal Filmu Reklamowego i Reklamy bywa okazją do zadania pytań wykraczających poza doraźne problemy środowiska.

Rok temu przedstawiono na tym festiwalu eksperyment z zakresu perswazji subliminalnej (podprogowej), który miał dowieść, że obraz "przemycany" za pomocą pojedynczych klatek wbudowanych w neutralny przekaz filmowy nie oddziałuje na nas w znaczącym stopniu.
ANDRZEJ BATKO: Gdy wiele lat temu opracowywano w USA ten eksperyment, to najlepszym rezultatem, jaki osiągnięto np. przez subliminalne eksponowanie coca-coli było wzbudzanie w widzach pragnienia. Ale już w żaden sposób nie udało się sprawić, aby zaspokajali je właśnie coca-colą, a nie mrożoną herbatą czy sokiem. Ale znaczy to wyłącznie tyle, że ta konkretna technika jest nieudolna.

- Rozumiem, że NLP ma swoją teorię podświadomości...

- Bardzo prostą,. Świadomość to obszar umysłu, do którego mamy dostęp na bieżąco. W podświadomości przechowywane są wszystkie tzw. programy, wszystkie doskonale opanowane umiejętności. Gdy uczymy się pewnego języka na pewnym etapie musimy się zastanawiać jakiego słowa użyć, jak złożyć sensowną całość i to jest kompetencja świadoma. Kiedy już właściwe sformułowanie po prostu pojawia się samo, automatycznie - wkraczamy w sferę podświadomości. To jest najstarsza rozwojowo część umysłu prymitywnie nazwana old brain, która również przetwarza język. Ona nie toleruje, nie rozumie - zaprzeczeń, trybów warunkowych. (Tu klasyczny jest przykład: co zobaczymy oczami wyobraźni słysząc - proszę nie wyobrażać sobie różowego słonia!)

- O ile wiem w Stanach Zjednoczonych prawo dotyczące działania na sferę nieświadomą jest dosyć rygorystyczne. Pan od lat praktykuje w Kanadzie.

- Najśmieszniejsze, że nigdy nie zdefiniowano na czym polega działanie na podświadomość - bo to jest niedefiniowalne. Każdy nauczyciel, który barwnie opowiada wywołuje w umysłach dzieci plastyczne obrazy - zmienia stan ich świadomości, a więc w pewnym sensie indukuje trans. Każdy, kto wieczorem opowiada dziecku bajkę do snu używając odpowiedniego tonu - w zasadzie je hipnotyzuje.
To część naturalnej komunikacji międzyludzkiej, więc co tu delegalizować?
W Kanadzie nie ma żadnych żywych przepisów w tej kwestii. Nie sądzę, by i w Stanach takie funkcjonowały, chodź być może wbudowywanie klatek do filmu jest zabronione. Jeżeli ktoś chciałby się tym zająć, nie powinien skupiać się nad tym, czy legalne jest działanie na podświadomość, ale nad celem. Karane powinny być negatywne rezultaty, które krzywdzą ludzi, a nie stosowanie czegoś, co i tak jest powszechnie stosowane. A poza tym wystarczy nazywać to inaczej. Kiedy w latach 50. w Kalifornii zakazano uprawianie hipnozy, praktykujący w celach terapeutycznych zaczęli ją określać jako "Przeprocesowywaniem nieświadomym" - i mogli robić to dalej. istnieją więc pewne nieregulowalne ustawami i prawami zjawiska.

- Chcę podzielić się z panem wątpliwościami, choć to, co powiem może wydać się niestosowne, w tym miejscu - na festiwalu reklamy. Otóż z NLP zetknęłam się jako metodą terapeutyczną. Wiem, że rozwinęła się w efekcie obserwacji i modelowania zachowań najlepszych i najskuteczniejszych terapeutów. Pamiętając o tych źródłach i o tym, że psychologia jest przecież dziedziną, która służyć na samopoznaniu i pomocy terapeutycznej, z niepokojem obserwuję coraz powszechniejsze zjawisko redukowanie tej wiedzy do aspektu czysto kemercyjnego.

- Poruszyła pani problem, który jest moim konikiem. Tradycyjna psychologia przed NLP, mino, że była powołana do tych, żeby służyć ludziom w celach terapeutycznych bardzo rzadko dawała rezultaty. Przecież wizyty u psuchoanalityków mogą trwać całe lata - stąd paradoks psychoanalitycy zarabiają tym więcej im są mniej skuteczni.. A teraz powiem rzecz ciekawą z pozycji osoby, która od 13 lat zajmuje się NLP. otóż w oparciu o techniki negocjacji i sprzedaży powstają teraz nowe interesujące metody terapeutyczne - neurolingwistyczne, które na przykład pozwalają natychmiast pozbywać się fobii.
Tych samych narzędzi używa psycholog wobec swojego pacjenta, rodzic wobec dziecka. Te same instrumenty służą kaznodziei, by przyciągnąć wiernych do pewnych wartości, polityków, by zapalić ludzi do jakiejś idei. Tu wraca odwieczne pytanie: czy nóż jest dobry czy zły?

- W sposób niezwykle otwarty, powiedziałabym szokująco niezakłamany, używaliście ty (myślę o trenerach) - słowa manipulacja, dla wielu wciąż nacechowanego pejoratywnie.

- Manipulacja - sięgając do greckiego źródłosłowu oznacza przemieszczenie względem siebie różnych elementów. A więc wywieranie wpływu, by zmieniać ich układ. Rodzice manipulują dziećmi, by pozbyły się pewnych nawyków, przyswoiły inne, zasiewają im wartości, wyrabiają przekonania. Robią to nauczyciele, politycy, ludzie reklamy, psycholodzy. Oczywiście manipulacja bywa wykorzystywana w złych celach - genialnymi manipulatorami byli Goebbels i Hitler. Wiem, ze istnieją środowiska szczególnie uwrażliwione na to słowo. Używam wówczas innego - nie zależy mi na tym by przekonać tych ludzi do manipulacji, lecz do jakiejś idei. Natomiast wsród profesjonalistów - prowadzę warsztaty dla psychoterapeutów, lekarzy, sprzedawców, ludzi marketingu i reklamy - nie widzę powodu, by rzecz owijać w bawełnę. Oni zawodowo zajmują się manipulowaniem, a ja jestem rzemieślnikiem, który mówi o narzędziach. Festiwal reklamy to ostatnie miejsce, gdzie można dyskutować czy brzydko jest manipulować.

- Skoro rośnie grupa wtajemniczonych - specjalistów od manipulacji, rzeczą naturalną jest pojawienie się jakiejś kontry. Istnieja symptomy rodzącego się ruchu ochrony przed podobnym sterowaniem. Znam psychologów, którzy chcą podjąć się uczenia, w jaki sposób nie dawać się nabierać, są liczne treningi asertywności. Podobnemu celowi służy powszechna dostępność takich książek, jak klasyczna już pozycja Cialdiniego "Wywieranie wpływu na ludzi"...

- ... która jest właśnie genialnym podręcznikiem wpływania na innych.

- Ale jednocześnie ucząc, na czym polega "mechanizm wzajemności" czy reguła "niskiej piłki" - pozwala ustrzec się przed wykorzystywaniem.

- Rzeczywiście trochę się z panią droczę. Generalnie również zaczynam wprowadzać ważne rozróżnienie. O manipulacji można mówić wtedy, gdy robię coś nie mając na względzie pani dobra, po to tylko, by uzyskać jakieś korzyści dla siebie. perswazja natomiast jest użyciem takich narzędzi, aby stworzyć sytuację, w której wygrywamy oboje. Jako sprzedawca (bo w życiu sporo pracowałem sprzedając rzeczy i usługi) używam umiejętności neurolingwistycznych po to, by wpłynąć na klienta i pomóc mu podjąć decyzję, która będzie dobra dla mnie i dla niego. Czasem zależy mi na tym by nie kupił mojej usługi właśnie teraz, ponieważ wierzą w tzw. "nową ekonomię", która opiera się na budowaniu długotrwałych relacji z klientem. Często zdarzało mi się odradzać ludziom udział w bardzo drogich - zbyt drogich dla nich w tym momencie - szkoleniach, które prowadzę. Ale z doświadczenia wiem, że we właściwym czasie, gdy będzie ich na to stać i rzeczywiście zaczną tego bardzo potrzebować zgłoszą się do mnie.

źródło artykułu:
Manipulacja czy perswazja?
______________________________________
NLP na Mazurach
Tags: Programowanie Neurolingwistyczne
________________
Technorati Profile

NLP - skuteczność potwierdzona badaniami naukowymi !

noreply@blogger.com (Jarek) — Wed, 17 Jan 2007 09:04:00 -0800

NLP a hipnoza

noreply@blogger.com (Jarek) — Wed, 10 Jan 2007 14:57:00 -0800

Jeśli interesuje Cię hipnoza i trans - czyli narzędzia wykorzystywane w NLP - koniecznie obejrzyj filmy wideo o tych zjawiskach:
HIPNOZA

NLP na Mazurach
Tags: NLP

JAK TO ROBIĄ MISTRZOWIE NLP - JOHN GRINDER W AKCJI

noreply@blogger.com (Jarek) — Fri, 5 Jan 2007 10:56:00 -0800

NLP: Przekroczyć barierę nie-możliwego!

noreply@blogger.com (Jarek) — Sat, 30 Dec 2006 10:56:00 -0800

NLP: Psycholologia możliwości

noreply@blogger.com (Jarek) — Thu, 28 Dec 2006 13:44:00 -0800

NLP od siebie (VIII.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Tue, 26 Dec 2006 13:41:00 -0800

c.d.
Od maja 2004 roku przeprowadziłem wielokrotnie w mazurskich miastach Giżycko, Mrągowo, Ryn bezpłatne warsztaty wprowadzające w problematykę NLP. Przeprowadziłem cykl szkoleń dla nauczycieli
i indywidualnych osób. Rozpocząłem współpracę z Mazurskim Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli.

Od tego czasu czynię wszelkie starania, aby w wyniku rozpoczętych badań, a także mojej działalności
w tym zakresie stworzyć instytucję, której uprawnienia będą honorowane przez państwowe placówki szkoleniowe a także przez Ministerstwo Edukacji i Nauki.

NLP na Mazurach
Tags: NLP

NLP od siebie (VII.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Fri, 22 Dec 2006 12:57:00 -0800

c.d.
Zacząłem się zastanawiać - co może być tego przyczyną. Postanowiłem poddać całe zjawisko NLP szczegółowym badaniom. Aby to rozpocząć, musiałem sam prowadzić szkolenia i warsztaty. Choćby z tego względu, że osoby biorące udział w innych szkoleniach - często sami zaczynają je prowadzić - a wtedy wyniki badań niekoniecznie byłyby wiarygodne.
Czy oprócz udziału w warsztatach i doświadczeniu w praktyce, pewnej wiedzy z zakresu psychologii i pedagogiki konieczne są uprawnienia - aby prowadzić samemu szkolenia? Uprawnienia wynikają z mojego zawodu pedagoga, wykształcenia i wieloletniej praktyki w edukacji. Jeśli chodzi o NLP - trudno znaleźć uczelnię, której dyplom uprawniałby do szkoleń akurat z tej dyscypliny. Jednak w wyniku kolejnych szkoleń zdobyłem certyfikat i licencję z zakresu Programowania Neurolingwistycznego.
(c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

NLP od siebie (VI.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Mon, 18 Dec 2006 13:33:00 -0800

c.d.
Po pół roku sprawdzania "trwałości" nowej wiedzy i umiejętności (a także indywidualnych kontaktów
z ludźmi, którzy prowadzili szkolenia) powoli zacząłem sam eksperymentować na osobach znajomych, które chciały również dowiedzieć się na czym NLP polega. Gdy potwierdzili skuteczność - zorganizowałem szkolenie dla nauczycieli i pedagogów, zapraszając jednego z trenerów NLP (nie bardzo podoba mi się
to określenie - ale innych nie używa się). Większość była bardzo zadowolona z efektów szkolenia i do dziś sobie to chwali. Ale znalazły się też osoby, które uważały, że nic im to nie dało.
(c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

NLP od siebie (V.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Mon, 18 Dec 2006 05:00:00 -0800

c.d.
Ku mojemu największemu zdziwieniu - wynikiem byłem zaskoczony. Teraz - bardzo podekscytowany - musiałem sprawdzić na ile trwałe będą zmiany, w moim myśleniu, odbieraniu, przeżywaniu pewnych doświadczeń (w porównaniu z tym, co było przed udziałem w warsztatach). Po jakimś miesiącu fascynacji, moje emocje opadły. Ale sposób w jaki nauczyłem się, nazwijmy to - odbierać rzaczywistość, komunikować się z ludźmi przeżywać pewne sytuacje- pozostały. Ciekawe i przede wszystkim
bardzo użyteczne doświadczenie - pomyślałem.

(c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

NLP od siebie (IV.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Sun, 17 Dec 2006 13:06:00 -0800

c.d.
Pierwsze dwie godziny - to była wielka nieufność z mojej strony - przed manipulacją. Ale zauważyłem,
że zmierza to w zupełnie innym kierunku. Że tak na prawdę, to tylko i wyłącznie ja decydują o tym, co zrobię. Przed udziałem w warsztatach przeanalizowałem ich założenia i kilka z nich potraktowałem poważnie.
To one miały zadecydować, czy udział w warsztatach - to była właściwie podjęta decyzja.

(c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

NLP od siebie (III.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Sat, 16 Dec 2006 12:24:00 -0800

c.d.
Teraz pojawił się nowy problem - gdzie mogę najlepiej od strony praktycznej pogłębić moje doświadczenia tej dyscypliny. Teoretyczne podstawy, nawet pewne próbki technik już znałem. Sam nazwijmy pomysłodawca - Richard Bandler - byłby chyba najbardziej odpowiedni. Ale dwie bariery stanęły na drodze. Finansowa i językowa. O ile z finansami można było sobie poradzić (aczkolwiek niechętnie) to z nauczeniem się do perfekcji języka angielskiego byłoby znacznie gorzej. Z mieszanymi uczuciami - ze względu na formę reklam na stronach internetowych - podjąłem decyzję udziału w warsztatach w Polsce.

(c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

NLP od siebie (II.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Thu, 14 Dec 2006 00:04:00 -0800

c.d.
I robię to nadal. Poznaję nowe możliwości i doświadczenia.
M. in. dlatego zainteresowałem się Programowaniem Neurolingwistycznym.
W tym przypadku, same zagłębienie się w literaturę (a książek wydano dość dużo) nie pomogło mi w pełni pojąć założenia nowego dla mnie zjawiska. Owszem, było interesujące ale budziło wiele wątpliwości i kontrowersji.
Jeszcze z czasów studiów utkwiły mi w pamięci fragmenty wykładów jednego z profesorów psychologii, który mimo bardzo skonkretnyzowanych poglądów - był niezwykle otwarty na nowe zjawiska.
"Nie zasmakujesz - nigdy się tak na prawdę nie przekonasz" - mawiał.
(c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

O NLP od siebie (I.)

noreply@blogger.com (Jarek) — Wed, 13 Dec 2006 08:05:00 -0800

Komunikacją społeczną (zwłaszcza w edukacji) oraz Programowaniem Neurolingwistycznym interesuję się od bardzo dawna. Ma to dla mnie duże znaczenie w wykonywaniu moich zawodów. Zarówno w edukacji jak też w fotografice - pracuję z ludźmi. Wgłębiając się w literaturę, kontaktaktując się w czasie studiów, seminariów, czy też indywidualnie
z wybitnymi psychologami i pedagogami - autorami licznych książek i publikacji, wykładowcami wyższych uczelni - uzupełniałem nie tylko wiedzę na ten temat, ale przede wszystkim umiejętności praktyczne. (c.d.n.)

NLP na Mazurach
Tags: NLP

Intencje i instrumenty

noreply@blogger.com (Jarek) — Tue, 12 Dec 2006 10:19:00 -0800