กฎหมายน่ารู้

ค่าส่วนกลางคอนโด: ไม่จ่ายผิดกฎหมายไหม? และประโยชน์ที่คุณอาจไม่เคยรู้!

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 16 Oct 2025 03:42:00 -0700

การเป็นเจ้าของห้องชุดคอนโด ไม่ได้หมายความแค่มีห้องส่วนตัว แต่ยังมี ความรับผิดชอบในการจ่ายค่าส่วนกลาง ซึ่งบางคนอาจสงสัยว่า “ถ้าไม่จ่ายจะผิดกฎหมายไหม?” และ “จ่ายแล้วได้อะไรบ้าง?”

1️⃣ ค่าส่วนกลางคืออะไร?

ค่าส่วนกลาง (Maintenance Fee) คือ ค่าใช้จ่ายสำหรับบำรุงรักษาพื้นที่ส่วนกลาง เช่น

ลิฟต์
สระว่ายน้ำ
ฟิตเนส
ระบบรักษาความปลอดภัย
สวนและลานจอดรถ

เจ้าของห้องทุกคนต้องจ่ายตาม สัดส่วนขนาดห้อง ตามที่นิติบุคคลอาคารชุดกำหนด

2️⃣ การไม่จ่ายค่าส่วนกลาง ผิดกฎหมายหรือไม่?

คำตอบ: ใช่ ถือว่าผิด ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และ พระราชบัญญัติอาคารชุด

ข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง:

ป.พ.พ. มาตรา 422: ผู้ตกลงชำระค่าบำรุงรักษาต้องชำระตามกำหนด
ป.พ.พ. มาตรา 433: ฝ่ายที่เสียหายสามารถเรียกร้องค่าเสียหายได้
พ.ร.บ.อาคารชุด มาตรา 19/1 & 20: เจ้าของห้องชุดต้องจ่ายค่าส่วนกลาง นิติฯ สามารถฟ้องเรียกเก็บเงินและดอกเบี้ยได้

3️⃣ ผลเสียหากไม่จ่ายค่าส่วนกลาง

ถูกเรียกเก็บเงินต้นพร้อม ดอกเบี้ย
ฟ้องศาล ให้ชำระเงินค่าส่วนกลาง
จำกัดสิทธิ์ใช้พื้นที่ส่วนกลาง (สระ ฟิตเนส ห้องประชุม)
เครดิตเสีย หากมีคดีฟ้องร้อง

4️⃣ ประโยชน์ของการจ่ายค่าส่วนกลาง

พื้นที่สะอาดและปลอดภัย – ลิฟต์ สระ ฟิตเนส ระบบรักษาความปลอดภัยอยู่ในสภาพดี
รักษามูลค่าห้องชุด – อาคารได้รับการดูแล ราคาห้องไม่ตก
ชุมชนเป็นระเบียบ – อยู่ร่วมกันอย่างสงบ ลดข้อพิพาท
สิทธิ์ใช้สิ่งอำนวยความสะดวกเต็มที่ – ชำระตรงเวลาใช้ได้ครบทุกสิทธิ์
ลดความขัดแย้งกับนิติบุคคล – ไม่มีปัญหาการฟ้องร้องหรือทวงถาม

5️⃣ แนวทางแก้ไขสำหรับผู้มีปัญหาทางการเงิน

เจรจาผ่อนชำระ กับนิติบุคคล
ตรวจสอบข้อบังคับนิติฯ เพื่อรู้สิทธิและขั้นตอนการชำระ
ชำระตรงเวลา เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมาย

✅ สรุป

การจ่ายค่าส่วนกลางคอนโด ไม่ใช่แค่หน้าที่ แต่เป็นประโยชน์ทั้งต่อเจ้าของห้องและชุมชน หากไม่จ่ายถือว่าผิดกฎหมาย แถมเสี่ยงถูกฟ้องเรียกเก็บเงินและเสียสิทธิ์ใช้ส่วนกลาง

ผู้ถูกกล่าวหาหรือผู้เสียหาย อย่าทน! วิธีขอความเป็นธรรมแบบครบวงจร

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 16 Oct 2025 02:43:00 -0700

แนวทางและขั้นตอนในการขอความเป็นธรรมเมื่อไม่ได้รับความเป็นธรรมจากการสอบสวนหรือการดำเนินคดีอาญา มีขั้นตอนดังนี้:

1️⃣ ตรวจสอบสถานะและสิทธิขั้นต้น

ก่อนอื่น ควรตรวจสอบว่า:

คดีอยู่ในขั้นตอนใด (สอบสวน, ฟ้อง, พิพากษา)
คุณมีสิทธิ์ได้รับความช่วยเหลือ เช่น สิทธิในการว่าจ้างทนาย หรือขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานรัฐ

2️⃣ ยื่น คำร้องขอความเป็นธรรมต่อเจ้าหน้าที่

หากพบว่าการสอบสวนหรือดำเนินคดีไม่เป็นธรรม สามารถยื่น คำร้องขอความเป็นธรรม ได้ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น:
- ตำรวจ (กรณีคดีอยู่ระหว่างสอบสวน)
- อัยการ (กรณีคดีอยู่ในขั้นฟ้อง)
ในคำร้อง ควรระบุ:
- รายละเอียดคดีและข้อเท็จจริง
- เหตุผลที่เห็นว่าการดำเนินคดีไม่เป็นธรรม
- หลักฐานหรือพยานที่สนับสนุน

3️⃣ ยื่น คำร้องต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต / คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน (ถ้ามี)

สำหรับกรณีที่เกี่ยวข้องกับการทุจริต หรือการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐาน
หน่วยงานเหล่านี้สามารถตรวจสอบและส่งคำแนะนำให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการแก้ไขได้

4️⃣ ขอ ทนายหรือองค์กรช่วยเหลือทางกฎหมาย

หากไม่ได้รับความเป็นธรรม การมีทนายความหรือองค์กรช่วยเหลือทางกฎหมายสามารถ:
- ตรวจสอบคดี
- ยื่นอุทธรณ์หรือฟ้องกลับ (ในกรณีถูกละเมิดสิทธิ)
- ให้คำแนะนำด้านกฎหมายและหลักฐาน

5️⃣ ยื่น อุทธรณ์หรือร้องเรียนต่อศาล

หากคดีถึงขั้นฟ้องแล้วและเห็นว่าการพิจารณาไม่เป็นธรรม สามารถยื่น อุทธรณ์ หรือ ขอทบทวนคำพิพากษา ได้ตามกฎหมาย
ในบางกรณีสามารถขอ เพิกถอนคำสั่งสอบสวนหรือการฟ้องคดี หากมีหลักฐานชัดเจนว่าถูกละเมิดสิทธิ

6️⃣ การยื่นเรื่องต่อ ผู้ตรวจการแผ่นดิน

หากเป็นเรื่องเกี่ยวกับความไม่เป็นธรรมจากเจ้าหน้าที่รัฐ ผู้ตรวจการแผ่นดินสามารถช่วยตรวจสอบและส่งเรื่องต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

🔹 คำแนะนำเพิ่มเติม

เก็บหลักฐานทุกชนิดที่เกี่ยวข้องกับคดีและการสอบสวน เช่น เอกสารคำสั่ง พยาน หลักฐานการแจ้งความ
จดบันทึกเหตุการณ์และพยานที่สามารถยืนยันความไม่เป็นธรรม
ติดต่อทนายหรือองค์กรที่ช่วยเหลือด้านสิทธิมนุษยชนเพื่อให้คำปรึกษา

🛠 ขั้นตอนเชิงปฏิบัติในการขอความเป็นธรรม

1️⃣ ตรวจสอบสถานะคดีและสิทธิของตนเอง

สถานะคดี: ตรวจสอบว่าคดีอยู่ในขั้นตอนใด เช่น การสอบสวน, การฟ้องร้อง, หรือการพิจารณาของศาล
สิทธิของผู้ถูกกล่าวหา/ผู้เสียหาย: ทราบสิทธิของตนเองตามกฎหมาย เช่น สิทธิในการได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรม, สิทธิในการเข้าถึงข้อมูลคดี, และสิทธิในการมีทนายความ

2️⃣ รวบรวมหลักฐานและข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

เอกสารสำคัญ: เช่น คำสั่งฟ้อง, รายงานการสอบสวน, คำให้การของพยาน
หลักฐานเพิ่มเติม: เช่น ข้อความ, อีเมล, หรือบันทึกการสื่อสารที่เกี่ยวข้องกับคดี

3️⃣ ยื่นคำร้องขอความเป็นธรรมต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

กรณีการสอบสวน: ยื่นคำร้องต่อ พนักงานสอบสวน ที่รับผิดชอบคดี
กรณีการฟ้องร้อง: ยื่นคำร้องต่อ อัยการ ที่รับผิดชอบคดี
กรณีการพิจารณาของศาล: ยื่นคำร้องต่อ ศาล ที่รับผิดชอบคดี

ตัวอย่างคำร้องขอความเป็นธรรม:

ตัวอย่างคำร้องขอความเป็นธรรม

4️⃣ ยื่นคำร้องต่อหน่วยงานตรวจสอบภายนอก (ถ้าจำเป็น)

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.): หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐ
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ): หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชน

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง:

สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.)
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

5️⃣ ขอคำปรึกษาจากทนายความหรือองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย

ทนายความ: เพื่อให้คำปรึกษาและช่วยเหลือในการดำเนินการทางกฎหมาย
องค์กรที่ให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย: เช่น มูลนิธิศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน, มูลนิธิสิทธิมนุษยชนแห่งประเทศไทย

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง:

มูลนิธิศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน
มูลนิธิสิทธิมนุษยชนแห่งประเทศไทย

6️⃣ ยื่นอุทธรณ์หรือร้องเรียนต่อศาล

อุทธรณ์: หากไม่พอใจคำสั่งของพนักงานสอบสวนหรืออัยการ สามารถยื่นอุทธรณ์ต่อ ศาลอุทธรณ์ ที่รับผิดชอบ
ร้องเรียน: หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ สามารถยื่นร้องเรียนต่อ ศาล ที่รับผิดชอบ

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง:

ศาลยุติธรรม

7️⃣ ยื่นเรื่องต่อผู้ตรวจการแผ่นดิน

หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่รัฐ สามารถยื่นเรื่องต่อ ผู้ตรวจการแผ่นดิน

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง:

สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน

📌 หมายเหตุสำคัญ

ระยะเวลาการยื่นคำร้อง: ควรยื่นคำร้องภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด
การเก็บรักษาหลักฐาน: ควรเก็บรักษาหลักฐานทั้งหมดอย่างปลอดภัยและเป็นระเบียบ
การติดตามผล: ควรติดตามผลการดำเนินการของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างสม่ำเสมอ

หยุดเสียเปรียบ! ต้องทำอะไรบ้างก่อนยื่นฟ้องศาล...ถ้าไม่อยากแพ้ตั้งแต่ยกแรก

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 9 Oct 2025 03:58:14 -0700

การฟ้องคดีต่อศาลเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและซับซ้อน คำแนะนำที่ดีที่สุดคือการปรึกษา ทนายความ เพื่อให้ได้รับคำแนะนำที่เจาะจงกับคดีของคุณมากที่สุด

อย่างไรก็ตาม ผมสามารถให้ภาพรวมและขั้นตอนเบื้องต้นที่เป็นประโยชน์ในการเตรียมตัวได้ครับ

1. การเตรียมตัวเบื้องต้นก่อนฟ้องศาล

ก. ตรวจสอบประเภทของคดี

ต้องแยกให้ออกว่าคดีที่คุณจะฟ้องเป็น คดีแพ่ง (เกี่ยวกับการเรียกร้องค่าเสียหาย, หนี้สิน, สัญญา, ครอบครัว, มรดก ฯลฯ) หรือ คดีอาญา (เกี่ยวกับการกระทำที่ผิดกฎหมายและมีโทษทางอาญา เช่น ลักทรัพย์ ฉ้อโกง ทำร้ายร่างกาย)

ข. รวบรวมหลักฐานและข้อเท็จจริง

นี่คือหัวใจสำคัญของการฟ้องร้อง:

เอกสาร: สัญญา, ใบเสร็จ, หลักฐานการโอนเงิน, ใบรับรองแพทย์, เอกสารราชการ, หลักฐานการแชท/อีเมลที่เกี่ยวข้อง

พยานบุคคล: รายชื่อและข้อมูลติดต่อของพยานที่เห็นเหตุการณ์หรือรู้ข้อเท็จจริง

ข้อเท็จจริง: ลำดับเหตุการณ์ที่ชัดเจน (ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร) และความเสียหายที่เกิดขึ้น

ค. ตรวจสอบอายุความ

คดีทุกประเภทมี อายุความ กำหนดไว้ หากยื่นฟ้องหลังจากที่อายุความหมดลง ศาลจะยกฟ้อง ดังนั้นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าคดียังไม่ขาดอายุความ

ง. การหาข้อสรุป/ไกล่เกลี่ยก่อนฟ้อง (ถ้าทำได้)

ในหลายกรณี การเจรจาหรือไกล่เกลี่ยข้อพิพาทก่อนนำเรื่องขึ้นศาลอาจช่วยประหยัดเวลาและค่าใช้จ่ายได้

2. ขั้นตอนหลักของการฟ้องคดี (ภาพรวมคดีแพ่ง)

หากคุณเลือกที่จะดำเนินการฟ้องคดีด้วยตนเอง (ซึ่งทำได้ในคดีแพ่งหลายประเภท แต่ควรปรึกษากฎหมายก่อน) ขั้นตอนหลัก ๆ จะเป็นดังนี้:

1. การยื่นคำฟ้อง

ร่างคำฟ้อง: เขียนคำฟ้องให้ชัดเจน ครอบคลุม ข้อมูลโจทก์-จำเลย, ข้อเท็จจริง (บรรยายเหตุการณ์), ข้อกฎหมาย ที่นำมาใช้, และ คำขอท้ายฟ้อง (ต้องการให้ศาลสั่งอะไร เช่น ให้ชดใช้เงินจำนวนเท่าใด)

เตรียมเอกสาร: สำเนาบัตรประชาชน/ทะเบียนบ้าน (ของโจทก์และจำเลย), หลักฐานที่รวบรวมมา, และแนบไปกับคำฟ้อง

ยื่นต่อศาล: ยื่นคำฟ้องต่อศาลที่มีเขตอำนาจ (เช่น ศาลที่จำเลยมีภูมิลำเนาหรือที่เกิดมูลคดี) พร้อมชำระค่าธรรมเนียมศาล (ตามทุนทรัพย์)

2. การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง

เมื่อศาลรับฟ้องแล้ว จะดำเนินการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่ จำเลย เพื่อให้จำเลยทราบและยื่น คำให้การ สู้คดี

3. นัดพร้อม/นัดชี้สองสถาน (ไกล่เกลี่ยและกำหนดประเด็นข้อพิพาท)

นัดไกล่เกลี่ย: ศาลมักจะนัดคู่ความมาไกล่เกลี่ยก่อน หากตกลงกันได้ คดีก็จะจบ

ชี้สองสถาน: หากไกล่เกลี่ยไม่สำเร็จ ศาลจะกำหนด ประเด็นข้อพิพาท (ว่าคู่ความตกลงกันไม่ได้ในเรื่องใดบ้าง) และกำหนด หน้าที่นำสืบ พยาน

4. นัดสืบพยาน

คู่ความทั้งสองฝ่ายจะนำพยานหลักฐานและพยานบุคคลมาสืบต่อหน้าศาล

5. นัดฟังคำพิพากษา

ศาลจะใช้ดุลยพินิจจากพยานหลักฐานทั้งหมดเพื่อตัดสินคดี และจะอ่านคำพิพากษาให้คู่ความฟัง

คำแนะนำเพิ่มเติมที่สำคัญ

ปรึกษาทนายความ: นี่เป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุดและเพิ่มโอกาสในการชนะคดี เพราะทนายความมีความเชี่ยวชาญในการร่างคำฟ้อง การนำสืบพยาน และข้อกฎหมาย

หน่วยงานให้ความช่วยเหลือ: หากมีข้อจำกัดด้านค่าใช้จ่าย คุณสามารถขอความช่วยเหลือทางกฎหมายได้จากหน่วยงานของรัฐ เช่น สำนักงานอัยการสูงสุด, สภาทนายความ (มีทนายความอาสา) หรือ กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ

ใช้ทางมานานกว่า 10 ปี! เจ้าของที่ดินคนใหม่จะปิดถนนที่ อบต. สร้างได้หรือไม่? สิทธิทางภาระจำยอมและหน้าที่ของ อบต./เทศบาล

noreply@blogger.com (ID 99next) — Wed, 8 Oct 2025 20:02:00 -0700

โดยสรุปจากข้อเท็จจริงที่ว่า อบต. ได้นำงบไปพัฒนาถนนในที่เอกชน และประชาชนใช้สัญจรมาอย่างเปิดเผยต่อเนื่องเกิน 10 ปี (ไม่ใช่ 15 ปี ตามที่ระบุ) โดยเจ้าของเดิมไม่ทักท้วง สิทธิในการปิดพื้นที่ของเจ้าของใหม่นั้นมีโอกาสจะถูกโต้แย้งทางกฎหมายได้สูงมาก โดยพิจารณาจากหลัก ภาระจำยอมโดยอายุความ และความเป็น ทางสาธารณะโดยปริยาย

ประเด็น	คำตอบโดยสรุป
เจ้าของใหม่ขอใช้สิทธิปิดพื้นที่ทำได้หรือไม่?	ไม่น่าจะทำได้ และมีโอกาส ผิดกฎหมาย (ละเมิดสิทธิของสาธารณะ) เพราะทางดังกล่าวอาจตกเป็นภาระจำยอมโดยอายุความ หรือเป็นทางสาธารณะโดยปริยายแล้ว
ผิดกฎหมายหรือไม่?	การปิดทางอาจเป็นการ ละเมิดสิทธิ ของประชาชนที่ได้สิทธิโดยภาระจำยอม และอาจขัดต่อการเป็น ทางสาธารณะโดยปริยาย (ซึ่ง อบต. ได้เข้ามาดูแลพัฒนา)
ประชาชนต้องทำอย่างไร?	รวมตัวกัน และ ร้องเรียน/แจ้งความ ต่อ อบต./เทศบาล เพื่อให้เข้าดำเนินการปกป้องสิทธิ และอาจต้อง ฟ้องร้องต่อศาล เพื่อขอให้ศาลสั่งให้ทางนั้นเป็นภาระจำยอมหรือทางสาธารณะโดยสมบูรณ์
เทศบาล (อบต.) ต้องทำอย่างไร?	ตรวจสอบข้อเท็จจริง และ เข้าดำเนินการทางกฎหมาย เพื่อปกป้องประโยชน์สาธารณะ เช่น การฟ้องคดีแพ่งเพื่อยืนยันการได้ภาระจำยอม หรือการดำเนินการเพื่อให้ทางนั้นเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินโดยสมบูรณ์

1. การปิดพื้นที่ของเจ้าของใหม่

การที่ อบต. นำงบประมาณของรัฐ (เงินหลวง) ไปพัฒนาถนน และประชาชนใช้สัญจรต่อเนื่องมาอย่างเปิดเผยเกิน 10 ปี โดยเจ้าของเดิมไม่ทักท้วง (แสดงว่าไม่ได้สงวนสิทธิ) ทำให้ทางดังกล่าวน่าจะเข้าเงื่อนไขทางกฎหมายอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้:

การได้ภาระจำยอมโดยอายุความ
ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1401 ประกอบ มาตรา 1382 การใช้ทางเดินในที่ดินของผู้อื่นโดยความสงบ เปิดเผย และมีเจตนาให้ได้สิทธิเป็นทางภาระจำยอม ติดต่อกันครบ 10 ปี ย่อมทำให้ได้มาซึ่งสิทธิภาระจำยอม
- ผล: ที่ดินนั้นต้องรับภาระในการยอมให้ประชาชนใช้เป็นทางสัญจร เจ้าของใหม่ก็ต้องรับภาระนี้ไปด้วย (เพราะภาระจำยอมเป็นทรัพย์สิทธิที่ติดอยู่กับที่ดิน) การปิดทางจึงเป็นการขัดขวางการใช้สิทธิโดยชอบด้วยกฎหมาย
- ในกรณีนี้: การที่ประชาชนใช้ต่อเนื่องมาอย่างเปิดเผย และ อบต. เข้ามาพัฒนาถนนด้วยงบประมาณสาธารณะ ย่อมเป็นหลักฐานสำคัญที่แสดงให้เห็นว่าประชาชนใช้ทางโดยมีเจตนาให้ได้สิทธิ ไม่ใช่แค่ถือวิสาสะ
การอุทิศให้เป็นทางสาธารณะโดยปริยาย
การที่เจ้าของที่ดินปล่อยให้ประชาชนใช้สัญจรอย่างเปิดเผยโดยมิได้หวงห้ามติดต่อกันเป็นเวลานาน ประกอบกับหน่วยงานราชการ (อบต.) ได้เข้ามาปรับปรุงและบำรุงรักษาโดยใช้งบประมาณของรัฐ ถือเป็นการ อุทิศโดยปริยาย ให้ที่ดินส่วนนั้นเป็น สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน ตามมาตรา 1304 (2) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
- ผล: ที่ดินส่วนที่เป็นถนนกลายเป็นทรัพย์สินของแผ่นดิน เจ้าของที่ดินเดิม (รวมถึงเจ้าของใหม่) ย่อมไม่มีกรรมสิทธิ์ในส่วนที่เป็นถนนนั้นอีกต่อไป และไม่สามารถใช้สิทธิหวงห้ามหรือปิดกั้นได้โดยเด็ดขาด

ดังนั้น เจ้าของใหม่ ไม่มีสิทธิ ที่จะปิดกั้นทางนั้นได้ และหากปิดกั้นอาจถูกฟ้องร้องดำเนินคดีฐาน ละเมิด ได้

2. สิ่งที่ประชาชนและ อบต. ควรดำเนินการ

สำหรับประชาชน 🧑‍🤝‍🧑

รวมรวมพยานหลักฐาน:
- รวบรวมหลักฐานการสัญจรอย่างต่อเนื่องเกิน 10 ปี เช่น ภาพถ่าย/วิดีโอการใช้ทาง, ใบเสร็จ/หลักฐานการจ่ายงบประมาณของ อบต. ในการพัฒนาถนน, คำให้การของพยานบุคคล (ผู้ที่ใช้ทางมานาน)
ร้องเรียนและขอให้ อบต./เทศบาล ดำเนินการ:
- ทำหนังสือร้องเรียนหรือแจ้งความเดือดร้อนไปยัง อบต. (ในฐานะหน่วยงานที่รับผิดชอบการดูแลทางสาธารณะในพื้นที่) ให้เข้าดำเนินการแก้ไขปัญหาและปกป้องสิทธิของประชาชน
ฟ้องร้องต่อศาล (หาก อบต. ไม่ดำเนินการ):
- สามารถรวมตัวกัน ฟ้องคดีแพ่ง ต่อศาล เพื่อขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้ทางพิพาทนั้นตกเป็น ภาระจำยอมโดยอายุความ หรือเป็น ทางสาธารณะ โดยสมบูรณ์ เพื่อให้มีผลผูกพันทางกฎหมาย และให้เจ้าของใหม่ต้องเปิดทาง

สำหรับเทศบาล (อบต.) 🏛️

ตรวจสอบข้อเท็จจริงและยุติการรบกวนสิทธิ:
- ตรวจสอบหลักฐานการใช้ทางสาธารณะ และการใช้งบประมาณพัฒนาถนน หากพบว่าทางนั้นเข้าข่ายเป็นทางสาธารณะโดยปริยายหรือมีภาระจำยอม อบต. ต้องเข้าดำเนินการทันที เพื่อให้เจ้าของใหม่เปิดทาง
ดำเนินการทางกฎหมาย:
- ฟ้องคดีแพ่งต่อศาล เพื่อยืนยันว่าทางดังกล่าวได้กลายเป็น สาธารณสมบัติของแผ่นดิน หรือตกเป็น ภาระจำยอม เพื่อประโยชน์แก่สาธารณะแล้ว (เพราะเป็นหน้าที่ของ อบต. ในการดูแลทางสาธารณะในพื้นที่)
พิจารณาเรื่องการเวนคืน:
- หากจำเป็นและทางนั้นมีความสำคัญต่อการสัญจรของประชาชนอย่างยิ่ง อบต. อาจพิจารณา เวนคืนที่ดิน ส่วนที่เป็นถนนตามขั้นตอนของกฎหมาย (แต่ต้องใช้งบประมาณ) เพื่อให้ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้นอย่างถูกต้องสมบูรณ์

ข้อควรระวัง: แม้จะใช้เกิน 10 ปี แต่หากเจ้าของเดิมมีการ หวงห้าม หรือ ติดป้ายว่าถนนส่วนบุคคล เป็นระยะ แต่ประชาชนยังใช้ทางอยู่ อาจทำให้การได้มาซึ่งสิทธิโดยภาระจำยอมไม่สมบูรณ์ เพราะถือว่าการใช้ทางนั้นไม่เป็นไปโดย "ความสงบ" หรือ "เปิดเผย" แต่จากข้อเท็จจริงที่ อบต. เข้ามาพัฒนาและเจ้าของเดิมไม่ทักท้วงเลย เป็นหลักฐานที่หนักแน่นในการยืนยันสิทธิของประชาชน.

รู้หรือไม่? รถบางประเภท “ไม่ต้องเสียภาษีประจำปี”

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 15 Nov 2024 08:21:00 -0800

รถประเภทใดบ้างที่ได้รับการยกเว้นภาษีรถยนต์ประจำปี

รวมข้อมูลจากพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

ในประเทศไทย รถยนต์ทุกคันที่ใช้งานบนถนนจำเป็นต้องเสียภาษีประจำปี
หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า “ภาษีรถยนต์ต่อทะเบียน”

อย่างไรก็ตาม มีรถบางประเภทที่ ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีประจำปี
ตาม พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นรถที่ใช้เพื่อภารกิจของรัฐ หรือมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากรถทั่วไป

บทความนี้ได้รวบรวมข้อมูลรถประเภทต่าง ๆ ที่ได้รับการยกเว้นภาษีรถยนต์ประจำปีไว้ดังนี้

1. รถของหน่วยงานราชการ

รถยนต์ที่เป็นทรัพย์สินของหน่วยงานราชการ เช่น

กระทรวง กรม หรือองค์การของรัฐ
องค์การมหาชน
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (เช่น อบต., เทศบาล, อบจ.)

รถเหล่านี้ถือเป็นทรัพย์สินของรัฐ ใช้ในภารกิจสาธารณะ
จึงได้รับการยกเว้นภาษีโดยอัตโนมัติ

2. รถขององค์กรระหว่างประเทศ

รถของหน่วยงานที่มีเอกสิทธิ์ทางการทูต เช่น

สถานทูตประเทศต่าง ๆ
องค์กรระหว่างประเทศที่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลไทย
เช่น องค์การสหประชาชาติ (UN)

รถเหล่านี้ได้รับการยกเว้นภาษีตามหลักการ “เอกสิทธิ์ทางการทูต”
เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

3. รถเพื่อกิจการสาธารณูปโภค

รถที่ใช้เพื่อบริการสาธารณะ เช่น

รถดับเพลิง
รถเก็บขยะของเทศบาล
รถบรรทุกน้ำ หรือรถฉีดน้ำ
รถของหน่วยงานที่ให้บริการประชาชนโดยไม่หวังผลกำไร

รถประเภทนี้ได้รับการยกเว้นภาษี
เพราะเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจดูแลและบริการประชาชนโดยตรง

4. รถสำหรับผู้พิการ

รถที่ได้รับการดัดแปลงให้เหมาะสมกับการใช้งานของผู้พิการ
และมีการจดทะเบียนในลักษณะพิเศษ โดยมีเงื่อนไขว่า

ผู้พิการต้องเป็นเจ้าของรถเอง
ใช้เพื่อการเดินทางส่วนตัวเท่านั้น

รถประเภทนี้ต้องผ่านการรับรองจากกรมการขนส่งทางบก
และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จึงจะได้รับสิทธิ์ยกเว้นภาษี

5. รถสำหรับกิจการเฉพาะทาง

ได้แก่

รถไถ รถเกี่ยวนวดข้าว และรถเกษตรกรรม
รถที่ใช้เฉพาะในเหมือง
รถที่ไม่ได้วิ่งบนถนนสาธารณะ

รถเหล่านี้ไม่เข้าข่าย “รถยนต์” ตามนิยามในพระราชบัญญัติรถยนต์
เพราะไม่ได้ใช้บนถนนสาธารณะ จึงไม่ต้องเสียภาษีประจำปี

6. รถที่ได้รับการยกเว้นเป็นกรณีพิเศษ

บางกรณีรัฐบาลหรือคณะรัฐมนตรีอาจมีมติให้ ยกเว้นภาษีเฉพาะกิจ
เช่น

รถที่นำเข้ามาเพื่อการทดลอง วิจัย หรือทดสอบ
รถที่ใช้เพื่อการศึกษาในสถาบันวิจัยหรือมหาวิทยาลัย

ข้อควรรู้เพิ่มเติม

แม้ว่ารถบางประเภทจะได้รับการยกเว้นภาษี แต่ยังคงต้องมี

การจดทะเบียนให้ถูกต้องตามกฎหมาย
การทำประกันภัยภาคบังคับ (พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ)

หากไม่แน่ใจว่ารถของคุณเข้าข่ายได้รับการยกเว้นภาษีหรือไม่
สามารถสอบถามได้ที่ กรมการขนส่งทางบก (DLT)
หรือสำนักงานขนส่งจังหวัด/เขตพื้นที่ที่จดทะเบียนรถ

ไม่ต่อภาษีรถ นำรถไม่ต่อภาษี ผิดกฏหมายอะไร?

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 15 Nov 2024 08:20:00 -0800

การไม่ต่อภาษีรถยนต์ตามที่กฎหมายกำหนดในประเทศไทย ถือเป็นการกระทำผิดกฎหมายที่อาจส่งผลให้เกิดบทลงโทษทางปกครองและทางอาญา ดังนี้:

### 1. **ผิดกฎหมายเกี่ยวกับการต่อภาษีประจำปี (พรบ.รถยนต์ พ.ศ. 2522)**

- การไม่ต่อภาษีรถยนต์ตามกำหนดจะมีบทลงโทษเป็น **ค่าปรับ** ซึ่งเจ้าหน้าที่สามารถเรียกเก็บค่าปรับได้เมื่อพบการฝ่าฝืน

- **ค่าปรับการไม่ต่อภาษี:**

- หากล่าช้าไม่เกิน 3 ปี: ต้องชำระภาษีที่ค้างชำระทั้งหมด พร้อมเสียค่าปรับ 1% ของอัตราภาษีค้างชำระต่อเดือน

- หากล่าช้าเกิน 3 ปี: ป้ายทะเบียนของรถจะถูกระงับ และต้องขอจดทะเบียนใหม่หากต้องการใช้งาน

---

### 2. **ขาดความคุ้มครอง พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ**

การไม่ต่อภาษีส่งผลให้ **พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ** หมดอายุ ซึ่งกฎหมายกำหนดให้รถทุกคันต้องมีความคุ้มครองนี้ โดย:

- หากเกิดอุบัติเหตุและไม่มี พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ประสบภัย จะไม่ได้รับการคุ้มครองทางการเงินสำหรับผู้เสียหาย

- อาจถูกปรับสูงสุด **ไม่เกิน 10,000 บาท**

---

### 3. **ผิดกฎหมายการจราจร**

- การใช้รถยนต์ที่ขาดต่อภาษีถือว่าผิดกฎหมาย และเจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรมีสิทธิ์จับกุมหรือสั่งปรับ

- **ค่าปรับ:** สูงสุดไม่เกิน **2,000 บาท**

---

### สรุป

การไม่ต่อภาษีรถยนต์นอกจากจะทำให้ต้องเสียค่าปรับและชำระภาษีค้างชำระ ยังเสี่ยงต่อการถูกระงับทะเบียนและไม่ได้รับความคุ้มครองเมื่อเกิดอุบัติเหตุ **แนะนำให้ต่อภาษีรถยนต์ตรงตามกำหนดเวลา** เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมายและค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมในอนาคตค่ะ 😊

เตรียมตัวอย่างไร หากต้องไปแจ้งความ

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 15 Nov 2024 08:11:00 -0800

🛡️ คู่มือการเตรียมตัวก่อนแจ้งความที่สถานีตำรวจ

การแจ้งความเป็นขั้นตอนสำคัญในการดำเนินคดีหรือขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ การเตรียมตัวให้พร้อมจะช่วยให้กระบวนการเป็นไปอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น

📁 1. เตรียมเอกสารและข้อมูลให้ครบ

บัตรประชาชน หรือเอกสารราชการที่ใช้แสดงตัวตน
หลักฐานที่เกี่ยวข้อง เช่น:
- ใบเสร็จ / สัญญา / หลักฐานการโอนเงิน
- ภาพถ่าย / คลิปวิดีโอ
รายละเอียดเหตุการณ์ ได้แก่:
- วัน เวลา และสถานที่เกิดเหตุ
- ข้อมูลบุคคลที่เกี่ยวข้อง

📝 2. เขียนลำดับเหตุการณ์ไว้ล่วงหน้า

สรุปเหตุการณ์ให้ชัดเจนเป็นลำดับ
เน้นประเด็นสำคัญ เช่น ความเสียหายหรือข้อสงสัยที่ต้องการให้ตำรวจตรวจสอบ

👥 3. พาพยานไปด้วย (ถ้ามี)

หากมีผู้เห็นเหตุการณ์หรือเกี่ยวข้องโดยตรง ควรพาไปด้วยเพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติม

👔 4. แต่งกายสุภาพ

การแต่งตัวเรียบร้อยแสดงถึงความเคารพและความจริงจังในการแจ้งความ

📍 5. เลือกสถานีตำรวจให้ถูกจุด

ควรไปแจ้งความที่สถานีตำรวจในพื้นที่ที่เกิดเหตุ
หากไม่แน่ใจ สามารถสอบถามจากสถานีตำรวจใกล้บ้านได้

⚖️ 6. ขอคำปรึกษาเพิ่มเติม (ถ้าจำเป็น)

หากเรื่องมีความซับซ้อน เช่น การฉ้อโกงหรือข้อพิพาททางกฎหมาย ควรปรึกษาทนายความก่อน

❓ 7. เตรียมตอบคำถามจากเจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่อาจสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม เช่น ข้อมูลส่วนตัวหรือรายละเอียดเหตุการณ์
ตอบอย่างตรงไปตรงมาและครบถ้วน

🧾 8. ขอเลขคดีหรือใบแจ้งความไว้

หลังแจ้งความเสร็จ อย่าลืมขอเลขคดีหรือถ่ายรูปใบแจ้งความไว้เป็นหลักฐาน

🚨 หมายเหตุสำคัญ

หากเป็นกรณีฉุกเฉิน เช่น การถูกทำร้ายร่างกาย หรือเหตุอาชญากรรมร้ายแรง โทรแจ้งสายด่วน 191 หรือใช้แอปพลิเคชันของสำนักงานตำรวจแห่งชาติทันที

ผู้ให้อาหารแก่สุนัขจรจัด ตามกฏหมายถือว่าเป็นเจ้าของสัตว์ได้หรือไม่?

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 14 Nov 2024 01:34:00 -0800

การให้อาหารสุนัขจรจัดไม่ถือว่าเป็นเจ้าของตามกฎหมายไทย แต่ผู้ให้อาหารอาจมีความรับผิดชอบบางส่วน หากสัตว์ก่อความเสียหาย ขึ้นอยู่กับพฤติการณ์และข้อเท็จจริงในแต่ละกรณี

🐾 ความหมายของ “เจ้าของสัตว์” ตามกฎหมายไทย

ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 433 ระบุว่า:

“ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นเพราะสัตว์ เจ้าของสัตว์หรือบุคคลผู้รับเลี้ยงรักษาไว้แทนเจ้าของ ต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าได้ใช้ความระมัดระวังอันสมควรแล้ว”

คำว่า “เจ้าของสัตว์” ในทางกฎหมาย หมายถึงบุคคลที่มี การครอบครอง ดูแล หรือควบคุมสัตว์อย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่เพียงแค่ให้อาหารชั่วคราวหรือเป็นครั้งคราว

⚖️ ตัวอย่างคำพิพากษาและแนวทางการตีความ

คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.1751/2559 ระบุว่า:
- ผู้ที่ให้อาหารสุนัขจรจัดเป็นครั้งคราวหรือแม้แต่เป็นประจำ แต่ไม่ได้รับเลี้ยงหรือควบคุมสัตว์อย่างแท้จริง ไม่ถือว่าเป็นเจ้าของ
- หากสุนัขจรจัดก่อความเสียหาย เช่น กัดคนหรือทำลายทรัพย์สิน หน่วยงานรัฐ เช่น เทศบาล หรือกรมปศุสัตว์ อาจต้องรับผิดชอบตาม พ.ร.บ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6088/2559 ชี้ว่า:
- เจ้าของสัตว์ต้องควบคุมสัตว์ไม่ให้ก่อเหตุ เช่น วิ่งตัดหน้ารถ
- หากไม่ควบคุมอย่างเหมาะสม อาจต้องรับผิดตามมาตรา 433

🛑 ความเสี่ยงของผู้ให้อาหารสัตว์จรจัด

แม้จะไม่มีสถานะ “เจ้าของ” อย่างเป็นทางการ แต่หากมีพฤติกรรมดังต่อไปนี้:

ให้อาหารเป็นประจำ
จัดหาที่พักหรือพื้นที่ให้สัตว์อยู่
แสดงออกถึงการดูแลหรือควบคุมสัตว์

อาจถูกตีความว่ามีความสัมพันธ์กับสัตว์ และอาจต้องรับผิดบางส่วน หากสัตว์ก่อเหตุ เช่น ทำร้ายบุคคลอื่นหรือสร้างความเสียหาย

📌 ข้อแนะนำสำหรับผู้ให้อาหารสัตว์จรจัด

ควรหลีกเลี่ยงการให้อาหารในพื้นที่สาธารณะโดยไม่มีการจัดการที่เหมาะสม
หากต้องการช่วยเหลือสัตว์ ควรประสานกับหน่วยงานท้องถิ่น เช่น เทศบาล หรือองค์กรช่วยเหลือสัตว์
พึงระวังว่าอาจเข้าข่าย การทิ้งสิ่งปฏิกูลในที่สาธารณะ ตาม พ.ร.บ.รักษาความสะอาด พ.ศ. 2535 ซึ่งมีโทษปรับไม่เกิน 2,000 บาท

📚 สรุป

การให้อาหารสัตว์จรจัดไม่ถือว่าเป็นเจ้าของตามกฎหมาย แต่หากมีพฤติกรรมที่แสดงถึงการดูแลหรือควบคุมสัตว์ อาจมีความรับผิดชอบบางส่วนตาม มาตรา 433 หากสัตว์ก่อเหตุเสียหาย

เผยแพร่ความรู้เพื่อให้ชุมชนเข้าใจสิทธิและหน้าที่อย่างถูกต้อง และร่วมกันดูแลสัตว์อย่างมีความรับผิดชอบ

ดื่มกันสนุก…แต่เพื่อนบ้านไม่สนุกด้วย! รู้ไหม? ผิดกฎหมายข้อนี้!

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 14 Nov 2024 01:19:00 -0800

ดื่มเหล้าส่งเสียงดังในชุมชน...อาจผิดกฎหมาย!

การตั้งวงสังสรรค์และส่งเสียงดังในที่ชุมชน ไม่ว่าจะเป็นถนน ทางเดิน หรือพื้นที่ส่วนรวมของหมู่บ้าน อาจสร้างความเดือดร้อนรำคาญให้กับผู้อื่น และเข้าข่ายการกระทำที่ผิดกฎหมายได้หลายข้อ โดยมีกฎหมายหลัก ๆ ที่เกี่ยวข้องดังนี้ครับ

1. กฎหมายว่าด้วยความสงบเรียบร้อยและเสียงรบกวน

หากการสังสรรค์ทำให้เกิดเสียงดังอึกทึกครึกโครมจนเกินสมควร ถือเป็นการรบกวนความสงบสุขของประชาชนโดยทั่วไป ซึ่งมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา (ป.อ.)

มาตรา 370: "ส่งเสียงหรือกระทำความอื้ออึงโดยไม่มีเหตุอันควร..."
- ตัวอย่าง: การพูดคุย ส่งเสียงเฮฮา หรือเปิดเพลงเสียงดังในยามวิกาล จนทำให้เพื่อนบ้านที่พักผ่อนอยู่ต้องตกใจหรือเดือดร้อน
- บทลงโทษ: ปรับไม่เกิน 1,000 บาท
มาตรา 397: "กระทำด้วยประการใดๆ อันเป็นการรังแก ข่มเหง คุกคาม หรือกระทำให้ได้รับความอับอายหรือเดือดร้อนรำคาญ"
- ตัวอย่าง: หากเสียงดังนั้นเกิดขึ้นเป็นประจำ สร้างความรำคาญอย่างต่อเนื่องให้กับผู้อื่น หรือเป็นการกระทำที่เป็นการคุกคามความเป็นอยู่ปกติ
- บทลงโทษ: ปรับไม่เกิน 5,000 บาท
- ข้อสังเกต: หากการกระทำดังกล่าวเป็นใน ที่สาธารณะ หรือ ต่อหน้าธารกำนัล โทษจะหนักขึ้นเป็นจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

2. พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551

การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในที่สาธารณะบางแห่งเป็นสิ่งต้องห้ามตามกฎหมาย

มาตรา 31: ห้ามมิให้ผู้ใดบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสถานที่ดังต่อไปนี้ (ยกเว้นบริเวณที่จัดไว้เป็นที่พักส่วนบุคคลหรือสโมสร)
- วัดหรือสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
- สถานบริการสาธารณสุขของรัฐ
- สถานศึกษา
- สถานที่ราชการ
- สวนสาธารณะของทางราชการที่จัดไว้เพื่อการพักผ่อนของประชาชนทั่วไป (ตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุข)
บทลงโทษ: จำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ตัวอย่าง: หากมีการตั้งวงดื่มเหล้าใน สวนสาธารณะของหมู่บ้าน (ซึ่งอาจเข้าข่ายเป็นสวนสาธารณะของทางราชการ หรือสถานที่อื่นตามที่กฎหมายกำหนด) หรือ โรงเรียน ถือว่าผิดกฎหมายข้อนี้ทันที

แนวทางการแก้ไขปัญหาเมื่อพบเห็น

หากคุณหรือเพื่อนบ้านพบเห็นการกระทำที่ก่อความเดือดร้อนรำคาญจากการตั้งวงดื่มเหล้าและเสียงดัง ควรดำเนินการตามลำดับดังนี้:

พูดคุยอย่างสุภาพ: หากเป็นไปได้และปลอดภัย ลองพูดคุยกับผู้ที่ส่งเสียงดังโดยตรงด้วยถ้อยคำที่สุภาพและขอให้พวกเขาลดเสียงลง
แจ้งผู้ดูแล/กรรมการหมู่บ้าน: หากอยู่ในพื้นที่หมู่บ้านหรือชุมชนที่มีการบริหารจัดการร่วมกัน ให้แจ้งเรื่องเพื่อขอให้ผู้ดูแลหรือกรรมการเข้ามาตักเตือนและไกล่เกลี่ย
แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ: หากวิธีข้างต้นไม่ได้ผล หรือมีการส่งเสียงดังจนเกินกว่าเหตุ และสร้างความเดือดร้อนอย่างหนัก โทรแจ้ง 191 หรือสถานีตำรวจในพื้นที่ โดยเจ้าหน้าที่จะเข้ามาดำเนินการตักเตือนหรือดำเนินคดีตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
บันทึกหลักฐาน: หากเหตุการณ์เกิดขึ้นซ้ำ ๆ และต้องการนำไปสู่การดำเนินคดี ควรบันทึกภาพถ่าย/วิดีโอ หรือเสียง เพื่อใช้เป็นหลักฐานประกอบการแจ้งความหรือร้องเรียน (เช่น วันที่ เวลา สถานที่ และลักษณะความดังของเสียง)

ทุกคนในชุมชนมีสิทธิที่จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สงบสุข และการรักษากฎหมายเป็นความรับผิดชอบร่วมกันครับ

การบังคับคดี เกิดขึ้นเมื่อใด ทำไมต้องบังคับคดี

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 14 Nov 2024 01:13:00 -0800

การบังคับคดีเป็นกระบวนการทางกฎหมายที่มีผลมาจากการที่มีคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลที่ได้มีการตัดสินแล้ว โดยการบังคับคดีจะเกิดขึ้นเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลนั้น ๆ เช่น การไม่ชำระหนี้หรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดต่าง ๆ ที่ศาลได้มีการตัดสินไว้

การบังคับคดีมีผลมาจากหลายสาเหตุหลัก เช่น:

1. **คำพิพากษาของศาล**: เมื่อศาลได้ตัดสินคดีแล้ว เช่น คำพิพากษาให้ชำระหนี้, ให้คืนทรัพย์สิน, หรือให้ปฏิบัติตามข้อกำหนดอื่น ๆ หากฝ่ายที่แพ้คดีไม่ยินยอมปฏิบัติตามคำพิพากษา การบังคับคดีจะเกิดขึ้นเพื่อให้คำพิพากษานั้นมีผลบังคับใช้จริง

2. **คำสั่งศาล**: นอกจากคำพิพากษาแล้ว ศาลอาจออกคำสั่งในกรณีอื่น ๆ เช่น การให้ชำระเงินหรือการส่งมอบทรัพย์สิน การไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลก็สามารถนำไปสู่การบังคับคดีได้เช่นกัน

3. **การไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา/คำสั่ง**: หากฝ่ายแพ้ไม่ยินยอมตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล ภาครัฐจะเข้าไปดำเนินการบังคับใช้คำพิพากษา หรือคำสั่งนั้น โดยการบังคับคดีสามารถทำได้หลายวิธี เช่น การยึดทรัพย์ การอายัดบัญชี การยึดอสังหาริมทรัพย์ หรือการจำหน่ายทรัพย์สินเพื่อนำเงินมาชำระหนี้

4. **การยื่นคำร้องขอให้บังคับคดี**: ฝ่ายที่ชนะคดี (เจ้าหนี้) ต้องยื่นคำร้องขอให้ศาลออกคำสั่งบังคับคดี หลังจากที่ฝ่ายแพ้คดี (ลูกหนี้) ไม่ยอมปฏิบัติตามคำพิพากษา โดยจะมีเจ้าหน้าที่ศาลหรือเจ้าหน้าที่บังคับคดี (พนักงานบังคับคดี) เข้าทำการบังคับตามขั้นตอนที่กฎหมายกำหนด

ในกระบวนการบังคับคดีนี้ ศาลมีบทบาทในการตรวจสอบและอนุมัติการดำเนินการต่าง ๆ เพื่อให้คำพิพากษามีผลบังคับใช้จริง โดยมักจะมีการดำเนินการผ่านเจ้าหน้าที่บังคับคดีซึ่งจะรับผิดชอบในการบังคับใช้คำพิพากษาของศาล

### วิธีการบังคับคดีที่มักใช้

1. **การยึดทรัพย์**: ยึดทรัพย์สินของฝ่ายที่ไม่ชำระหนี้หรือไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา

2. **การอายัดบัญชีเงินฝาก**: อายัดบัญชีธนาคารของฝ่ายที่ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา

3. **การยึดอสังหาริมทรัพย์**: ในกรณีที่ผู้แพ้คดีมีทรัพย์สินที่สามารถยึดได้

4. **การขายทอดตลาด**: การขายทรัพย์สินที่ยึดมาเพื่อนำเงินไปชำระหนี้

การบังคับคดีมีเป้าหมายหลักในการให้คำพิพากษาของศาลมีผลบังคับใช้อย่างจริงจัง และปกป้องสิทธิของผู้ที่ชนะคดีจากการไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาของฝ่ายที่แพ้คดี.

ทำไมต้องบังคับคดี

การบังคับคดีมีความสำคัญเนื่องจากเป็นกระบวนการที่ทำให้ **คำพิพากษาของศาล** หรือ **คำสั่งของศาล** ที่ตัดสินไปแล้วมีผลบังคับใช้จริง โดยไม่ให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหลีกเลี่ยงหรือไม่ปฏิบัติตามคำตัดสินของศาล ซึ่งมีเหตุผลสำคัญหลายประการที่ทำให้ต้องมีการบังคับคดี ดังนี้:

### 1. **รักษาความยุติธรรมและความเสมอภาค**

การบังคับคดีทำให้คำตัดสินของศาลถูกนำไปใช้จริง และทุกฝ่ายได้รับผลตามที่ศาลตัดสิน โดยไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลได้ ซึ่งช่วยให้ระบบยุติธรรมทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และลดการเอารัดเอาเปรียบหรือการละเมิดสิทธิของผู้อื่น

### 2. **ให้การบังคับใช้คำพิพากษาเป็นจริง**

เมื่อศาลตัดสินคดีแล้ว เช่น การชำระหนี้ การส่งมอบทรัพย์สิน หรือการทำตามคำสั่งใดๆ หากฝ่ายที่แพ้คดีไม่ยินยอมปฏิบัติตามคำตัดสิน การบังคับคดีจึงเป็นเครื่องมือที่ทำให้คำพิพากษาของศาลมีผลบังคับใช้อย่างจริงจัง ทำให้ผู้ที่ได้รับคำพิพากษาหรือคำสั่งสามารถบังคับใช้สิทธิที่ได้รับ

### 3. **ป้องกันการฝ่าฝืนคำพิพากษา**

หากไม่มีการบังคับคดี ฝ่ายที่แพ้คดีอาจไม่ยินยอมปฏิบัติตามคำพิพากษา ซึ่งอาจทำให้ผู้ชนะคดีไม่ได้รับสิทธิหรือผลประโยชน์ตามคำตัดสิน เช่น ในกรณีของการชำระหนี้ หากไม่มีการบังคับคดี ฝ่ายที่ต้องชำระหนี้อาจไม่จ่ายตามคำพิพากษา ส่งผลให้ผู้ที่ชนะคดีได้รับความเสียหาย

### 4. **คุ้มครองสิทธิของผู้ชนะคดี**

การบังคับคดีช่วยให้ผู้ชนะคดีสามารถได้รับสิทธิที่ตนเองควรได้รับตามคำพิพากษาของศาล เช่น เงินชดเชย, การคืนทรัพย์สิน หรือการปฏิบัติตามข้อกำหนดต่างๆ ที่ศาลได้ตัดสินไว้ ซึ่งเป็นการปกป้องสิทธิของผู้ที่ได้รับการตัดสินให้ชนะคดี

### 5. **รักษาความน่าเชื่อถือของระบบยุติธรรม**

หากการตัดสินของศาลไม่สามารถบังคับใช้ได้จริง ก็จะส่งผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือของระบบยุติธรรม เพราะประชาชนอาจไม่มั่นใจว่าผลคำพิพากษาของศาลจะได้รับการปฏิบัติจริง การบังคับคดีทำให้มั่นใจได้ว่า ทุกคำพิพากษาจะได้รับการบังคับใช้และดำเนินการตามขั้นตอน

### 6. **การบังคับคดีเป็นเครื่องมือป้องกันการกระทำผิดซ้ำ**

เมื่อผู้ที่แพ้คดีรู้ว่าการไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาจะทำให้เกิดการบังคับคดีที่อาจเสียเวลาและทรัพย์สินจากการยึดทรัพย์หรือขายทอดตลาด ก็อาจจะทำให้เกิดการปฏิบัติตามคำพิพากษาได้ดีกว่า และช่วยป้องกันไม่ให้เกิดการกระทำผิดซ้ำๆ

### 7. **ช่วยลดปัญหาความขัดแย้งระหว่างคู่กรณี**

การบังคับคดีทำให้คู่กรณีที่ได้รับคำพิพากษามีความชัดเจนในสิทธิและหน้าที่ของตน ซึ่งช่วยลดความขัดแย้งในระยะยาว เพราะจะไม่มีฝ่ายใดสามารถหลีกเลี่ยงการชำระหนี้หรือการปฏิบัติตามคำตัดสินได้

### สรุป:

การบังคับคดีมีความสำคัญในการทำให้ระบบยุติธรรมทำงานได้จริง โดยการทำให้คำพิพากษาของศาลมีผลบังคับใช้ สามารถปกป้องสิทธิของผู้ชนะคดี ป้องกันการฝ่าฝืนคำพิพากษา และรักษาความเชื่อมั่นในระบบกฎหมายและการตัดสินของศาลได้

“คดีหมายเลขดำ” กับ “คดีหมายเลขแดง” ต่างกันอย่างไร?

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 14 Nov 2024 01:02:00 -0800

🔍 คดีหมายเลขดำ VS คดีหมายเลขแดง ต่างกันยังไง?

หลายคนอาจสงสัยว่า คดีดำ กับ คดีแดง ต่างกันยังไง ลองมาดูแบบเข้าใจง่ายๆ กันครับ

⚫ คดีหมายเลขดำ

คือ คดีที่ฟ้องใหม่ อยู่ระหว่างพิจารณา
สีดำ = ยังดำเนินการในศาล
ตัวอย่าง: อ.123/2567

🔴 คดีหมายเลขแดง

คือ คดีที่ศาลตัดสินแล้ว หรือมีการอุทธรณ์
สีแดง = ผ่านขั้นตอนศาลชั้นต้นแล้ว
ตัวอย่าง: อ.123/2567/อ

💡 สรุปง่ายๆ

ดำ = ฟ้องใหม่ 🔴 = ตัดสินแล้ว/อุทธรณ์

โทษ "ตบหน้า-ชกหน้า" หนักแค่ไหน? มีอะไรบ้างที่ต้องระวัง!

noreply@blogger.com (ID 99next) — Wed, 6 Nov 2024 04:01:00 -0800

การทำร้ายร่างกายทุกรูปแบบมีกฎหมายกำกับไว้ชัดเจนภายใต้ ประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งแบ่งระดับความรุนแรงของโทษตาม "ผล" ที่เกิดขึ้นกับผู้ถูกกระทำ ดังนี้:

1. แค่เจ็บตัวเล็กน้อย หรือไม่ถึงขั้นบาดเจ็บ (ความผิดลหุโทษ)

ลักษณะ: เช่น การตบหน้าเบา ๆ หรือชกแต่ไม่เป็นแผล ไม่ได้ทำให้เกิดอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจอย่างชัดเจน
ฐานความผิด: มาตรา 391 (ความผิดฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงกับเป็นอันตรายแก่กายและจิตใจ)
โทษสูงสุด: จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือ ปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (ไม่ใช่แค่ 500 บาทแน่นอน)

2. บาดเจ็บมีแผล หรือมีผลกระทบต่อจิตใจ (ความผิดฐานทำร้ายร่างกาย)

ลักษณะ: เช่น ชกหน้าจน ปากแตก ฟันโยก มีรอยฟกช้ำ ต้องเย็บแผล หรือทำให้ตกใจ/หวาดกลัวรุนแรง
ฐานความผิด: มาตรา 295 (ความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ)
โทษสูงสุด: จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือ ปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

3. บาดเจ็บสาหัส (โทษหนักที่สุดในการทำร้ายร่างกาย)

ลักษณะ: การทำร้ายที่ทำให้เกิด อันตรายร้ายแรง เช่น กระดูกแตก/หัก, สูญเสียอวัยวะสำคัญ (เช่น ตาบอด), พิการถาวร, สมองกระทบกระเทือน, หรือเจ็บป่วยเรื้อรัง
ฐานความผิด: มาตรา 297 (ความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส)
โทษสูงสุด: จำคุกตั้งแต่ 6 เดือน ถึง 10 ปี และอาจมีโทษปรับเพิ่มเติม

4. ทำร้ายร่างกายจนเหยื่อเสียชีวิต

ลักษณะ: การทำร้ายที่ไม่ได้มีเจตนาฆ่า แต่การทำร้ายนั้นรุนแรงจนทำให้ผู้ถูกกระทำถึงแก่ความตายในภายหลัง
ฐานความผิด: มาตรา 290 (ความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย)
โทษสูงสุด: จำคุกตั้งแต่ 3 ถึง 15 ปี

📌 สรุปและข้อคิดที่ต้องรู้!

ดังนั้น การตบหน้าหรือชกหน้าไม่ว่าจะเป็นการทะเลาะวิวาทหรือด้วยสาเหตุใด ๆ ก็ตาม ไม่มีทางจบแค่ "ปรับ 500 บาท" เพราะกฎหมายเอาผิดตั้งแต่การลงมือไปจนถึงผลลัพธ์ที่เกิดกับเหยื่อ การไกล่เกลี่ยหรือยอมความก็ทำได้เฉพาะความผิดที่โทษไม่ร้ายแรง (เช่น มาตรา 391 และ 295) แต่หากถึงขั้นบาดเจ็บสาหัส (มาตรา 297) คดีจะดำเนินต่อไปจนถึงศาล แม้ผู้เสียหายจะไม่ติดใจเอาความแล้วก็ตาม

บทบาทและอำนาจหน้าที่ของ “นายกเทศมนตรี” และ “สมาชิกสภาเทศบาล”

noreply@blogger.com (ID 99next) — Mon, 8 Apr 2024 08:43:00 -0700

หน้าที่ของนายกเทศมนตรี

มาตรา 48 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2543 ได้กำหนดไว้ ดังนี้

(1) กำหนดนโยบายโดยไม่ขัดต่อกฎหมายและรับผิดชอบในการบริหารราชการของเทศบาล ให้เป็นไปตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ และเทศบัญญัติ

(2) สั่ง อนุญาต และอนุมัติเกี่ยวกับราชการของเทศบาล

(3) แต่งตั้งและถอดถอนรองนายกเทศมนตรี เลขานุการนายกเทศมนตรี และที่ปรึกษานายกเทศมนตรี

(4) วางระเบียบเพื่อให้งานของเทศบาลเป็นไปด้วยความเรียบร้อย

(5) รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัติ

(6) ปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้และกฎหมายอื่น

ลักษณะการใช้อำนาจของนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงนี้แตกต่างจากการใช้อำนาจของนายกเทศมนตรีในรูปแบบที่ใช้ร่วมกันของคณะเทศมนตรีในสมัยก่อน กล่าวคือ นายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงมีลักษณะการใช้อำนาจที่เด็ดขาดกว่า และเป็นผู้ใช้อำนาจแต่เพียงคนเดียว ไม่จำเป็นต้องใช้อำนาจร่วมกับรองนายกเทศมนตรี

หน้าที่ของสภาเทศบาล

หน้าที่ของสภาเทศบาลที่สำคัญ ได้แก่

(1) หน้าที่ในการออกเทศบัญญัติ

(2) หน้าที่ในการสะท้อนความต้องการของประชาชนในเขตเทศบาล

(3) หน้าที่ในการตรวจสอบและถ่วงดุลฝ่ายบริหาร

หน้าที่ประการแรก คือ หน้าที่ในการพิจารณา กลั่นกรอง และอนุมัติเทศบัญญัติต่างๆ ว่าควรบังคับใช้ในเขตเทศบาลหรือไม่ อย่างไร หน้าที่ในประการนี้ถูกกำหนดไว้ในมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2543 ที่กำหนดว่า “เทศบาลมีอำนาจตราเทศบัญญัติโดยไม่ขัดหรือแย้งต่อบทกฎหมาย…”

หน้าที่ประการที่สอง คือ หน้าที่ในการสะท้อนความต้องการของประชาชนในพื้นที่ อันเป็นหน้าที่โดยทั่วไปของผู้แทนประชาชน เช่น รับฟังปัญหา ความต้องการ ความเดือดร้อน ตลอดจนข้อเรียกร้องหรือร้องเรียนต่างๆ ของประชาชนในเทศบาล แล้วนำข้อเรียกร้องหรือร้องเรียนเหล่านั้น เสนอต่อฝ่ายบริหาร หากบางเรื่องอยู่เกินขอบเขตอำนาจที่เทศบาลจะดำเนินการได้ สมาชิกสภาเทศบาลก็จะทำหน้าที่ในการประสานไปยังหน่วยงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อดำเนินการต่อไป

การดำเนินการเพื่อให้ฝ่ายบริหารกระทำตามข้อเรียกร้องของตนนั้น อาจกระทำได้ทั้งในรูปแบบที่เป็นทางการ เช่น การทำหนังสือยื่นแสดงปัญหาของประชาชนในเทศบาลผ่านไปยังนายกเทศมนตรี หรือกระทำในรูปแบบที่ไม่เป็นทางการ เช่น การเป็นผู้นำเพื่อหารือและเสนอข้อร้องเรียนต่อผู้บริหารโดยตรงโดยมีประชาชนเป็นผู้มีส่วนร่วมในวาระโอกาสต่างๆ เช่น ในระหว่างการพบปะระหว่างผู้บริหาร สมาชิกสภาเทศบาล และประชาชนเพื่อการจัดทำแผนพัฒนาเทศบาล ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำในทุกๆ ปี เป็นต้น

และหน้าที่ในประการสุดท้าย คือ หน้าที่ในการตรวจสอบและถ่วงดุลการทำงานของฝ่ายบริหาร ซึ่งสภาเทศบาลมีวิธีการในการตรวจสอบและถ่วงดุลอย่างน้อย 3 วิธีได้แก่

(1) การตั้งกระทู้ถามฝ่ายบริหาร เพื่อให้ฝ่ายบริหารตอบกระทู้ที่ตนเห็นว่าเป็นปัญหาและให้ฝ่ายบริหารชี้แจงข้อเท็จจริงหรือแนวทางเพื่อดำเนินการแก้ไขต่อไป ตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2546

(2) การตรวจสอบการทำงานโดยคณะกรรมการสามัญและวิสามัญของสภาเทศบาล คณะกรรมการสามัญและวิสามัญของสภาเทศบาล มีหน้าที่หลักในการกระทำกิจการใดๆ ตามที่สภามอบหมายให้ดำเนินการ เช่น สืบสวน สอบสวนข้อเท็จจริง ศึกษาถึงความเป็นไปได้ หรือลงไปเก็บข้อมูลในพื้นที่เทศบาล เป็นต้น และเมื่อได้ดำเนินการไปเช่นไร กรรมการดังกล่าวต้องรายงานผลการดำเนินงานนั้นให้สภาเทศบาลรับทราบด้วย

(3) การเสนอเพื่อให้มีการออกเสียงประชามติในเขตเทศบาล ซึ่งกฎหมายได้เปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นมีสิทธิเข้ามาช่วยฝ่ายบริหารตัดสินใจในประเด็นที่สำคัญต่อเทศบาลได้ง่ายขึ้น ซึ่งการให้ความเห็นของประชาชนนี้จะสามารถกระทำได้ก็ต่อเมื่อได้รับการเสนอจากสมาชิกสภาเทศบาลเสียก่อน

ความสัมพันธ์ระหว่างนายกเทศมนตรีกับสภาเทศบาล

(1) นายกเทศมนตรีและรองนายกเทศมนตรีจะต้องไม่เป็นสมาชิกสภาเทศบาล

(2) รองนายกเทศมนตรีมาจากการแต่งตั้งของนายกเทศมนตรี

(3) สภาเทศบาลไม่ได้ทำหน้าที่ในการเลือกฝ่ายบริหาร เพราะประชาชนเป็นผู้เลือกตั้งนายกเทศมนตรีโดยตรง

(4) การดำรงอยู่ของนายกเทศมนตรี ไม่ขึ้นอยู่กับสภาเทศบาล

(5) ในกรณีการรับหลักการหรือไม่รับหลักการแห่งร่างเทศบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีของเทศบาลนั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดจะต้องตั้งคณะกรรมการ จำนวน 15 คน เพื่อพิจารณาหาข้อยุติความขัดแย้ง โดยแก้ไข ปรับปรุง และยืนยันสาระสำคัญในร่างเทศบัญญัตินั้น เมื่อสภาเทศบาลได้รับร่างเทศบัญญัติฉบับที่ได้รับการแก้ไข ปรับปรุงตามกระบวนดังกล่าวจากฝ่ายของนายกเทศมนตรีแล้ว ให้สภาเทศบาลพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 30 วัน หากสภาเทศบาลพิจารณาไม่แล้วเสร็จ หรือไม่เห็นชอบกับร่างเทศบัญญัติดังกล่าว ให้ร่างเทศบัญญัตินั้นตกไป แล้วให้ใช้เทศบัญญัติงบประมาณรายจ่ายปีที่แล้วไปพลางก่อน และให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยให้มีคำสั่งยุบสภาเทศบาล

นอกจากนี้กฎหมายยังได้เปิดโอกาสให้ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจในการเสนอให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยยุบสภาเทศบาลได้ รวมถึงให้นายกเทศมนตรีพ้นจากตำแหน่งได้อีกด้วย

แค่จ่ายเงิน ไม่ติดคุก" จริงหรือ? ไขข้อข้องใจ "คดีแพ่ง" ทำไมตำรวจถึงไม่รับแจ้งความ!

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 15 Mar 2024 07:54:00 -0700

หลายคนคงเคยมีประสบการณ์ตรง หรือได้ยินจากคนรู้จัก ว่าพอไปแจ้งความเรื่องถูกโกง หรือผิดสัญญา ตำรวจกลับบอกว่า "นี่เป็นคดีแพ่ง ไปฟ้องศาลเอาเอง!"

ความรู้สึกแรกคือ "อ้าว? แล้วจะมีตำรวจไว้ทำไม?" หรือ "เสียเวลามาทำอะไรที่นี่?"

มาทำความเข้าใจกันให้ชัดเจนครับว่า "คดีแพ่ง" คืออะไร? ทำไมเจ้าหน้าที่ถึงช่วยคุณไม่ได้? และที่สำคัญที่สุด... คำพูดที่ว่า "แพ้คดีแพ่งก็แค่จ่ายเงิน ไม่ติดคุกซะหน่อย!" เป็นเรื่องจริงทั้งหมดหรือไม่?

🛑 คดีแพ่งคืออะไร? ทำไมตำรวจไม่รับแจ้งความ?

หัวใจสำคัญที่ต้องจำคือ: ตำรวจมีหน้าที่หลักใน "คดีอาญา" เท่านั้น!

คดีอาญา: คือการกระทำที่ส่งผลกระทบต่อสังคมโดยรวม มีบทลงโทษที่รัฐกำหนด เช่น โทษจำคุก ปรับ กักขัง ริบทรัพย์ (เช่น ลักทรัพย์ ทำร้ายร่างกาย ฉ้อโกง) ตำรวจจะรับผิดชอบและสืบสวนคดีเหล่านี้
คดีแพ่ง: คือเรื่อง "ส่วนตัว" ของคนสองฝ่ายที่ต้องการ โต้แย้งสิทธิ หน้าที่ หรือเรียกร้องความเสียหาย ที่เกิดขึ้นจากการผิดสัญญา หรือการละเมิดสิทธิ (เช่น เป็นหนี้ไม่จ่าย, ผิดสัญญาซื้อขาย, เรียกร้องค่าเสียหายจากการเลิกจ้าง)

ดังนั้น: ถ้าเรื่องของคุณเป็นการ "ผิดสัญญา" หรือ "ไม่ยอมจ่ายหนี้" ที่ไม่มีองค์ประกอบความผิดทางอาญาเข้ามาเกี่ยวข้อง ตำรวจจะไม่มีอำนาจในการดำเนินคดีให้ได้ คุณต้องไป "ฟ้องร้องต่อศาล" เพื่อให้ศาลสั่งบังคับ ให้คู่กรณีทำตามหน้าที่หรือชดใช้ค่าเสียหายครับ

🤯 แพ้คดีแพ่ง... แค่ "จ่ายเงิน" แล้วจบจริงหรือ?

หลายครั้งเราได้ยินลูกหนี้พูดอย่างไม่ยี่หระว่า "อย่างมากก็แค่จ่ายเงิน จะกลัวอะไรกับคดีแพ่ง?"

✅ ถูกต้องในส่วนที่ว่า: การแพ้คดีแพ่ง ไม่มีโทษจำคุก หรือโทษทางอาญา

❌ แต่ไม่จริงทั้งหมดในทางปฏิบัติ: ผลกระทบของคดีแพ่งนั้น "หนักหน่วงยิ่งกว่าที่คิด"!

💸 ดอกเบี้ยและค่าปรับมหาศาล: หนี้สินจะพอกพูนด้วย ดอกเบี้ย และ ค่าปรับ ตามกฎหมายหรือตามสัญญา หากคุณแพ้คดีและต้องรับสภาพหนี้ก้อนโตนี้ อาจทำให้ชีวิตลำบากไม่ต่างจากการติดคุกทางเศรษฐกิจเลย
📉 เสียทรัพย์สินและเครดิต: หากไม่ยอมจ่ายตามคำสั่งศาล เจ้าหนี้สามารถยื่นเรื่องบังคับคดี เพื่อ ยึดทรัพย์สิน ของคุณออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้ได้ นี่คือการเสียมากกว่าแค่ "เงิน" แต่มันคือ บ้าน ที่ดิน และ โอกาส ทางการเงินในอนาคต
⏳ เสียเวลาและโอกาส: การต่อสู้คดีแพ่งอาจกินเวลาหลายปี คุณต้องเสียเวลาไปศาล เสียค่าทนาย เสียโอกาสในการทำงานหาเงิน และต้องอยู่กับความเครียดตลอดกระบวนการ

ดังนั้น: การละเมิดคนอื่นหรือการผิดสัญญาจนเกิดความเสียหายไม่ใช่สิ่งที่ "ไม่น่ากลัว" เลย เพราะมันสามารถทำให้ชีวิตคุณพังทลายลงได้ไม่ต่างจากการมีคดีความรุนแรงครับ

⚖️ คดีแพ่งมีกี่ประเภท?

เมื่อต้องสู้คดีแพ่ง คุณจะเจอคดีหลัก ๆ 2 ประเภท:

1. คดีมีข้อพิพาท (Disputed Case)

เป็นคดีที่คนสองฝ่ายมาต่อสู้กันในศาล มี "โจทก์" (ผู้ฟ้อง) และ "จำเลย" (ผู้ถูกฟ้อง) ต่างฝ่ายต่างนำหลักฐานมาโต้แย้งเพื่อให้ศาลตัดสิน เช่น

ฟ้องให้จ่ายหนี้
ฟ้องผิดสัญญาซื้อขาย
ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม
ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากการละเมิดลิขสิทธิ์

2. คดีไม่มีข้อพิพาท (Non-Disputed Case)

เป็นคดีที่ผู้ร้อง ร้องขอให้ศาลรับรองสิทธิ อย่างใดอย่างหนึ่งให้ตนเอง ไม่มีคู่ความมาโต้แย้งโดยตรง เช่น

ขอเป็นผู้จัดการมรดก (เพื่อให้มีอำนาจจัดการทรัพย์สิน)
ขอเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ (เพื่อให้มีอำนาจดูแลเด็ก)
ขอให้ศาลสั่งให้เป็นบุคคลไร้ความสามารถ หรือสาบสูญ

✅ สรุป: ต้องทำอย่างไรเมื่อเจอปัญหา?

เมื่อคุณได้รับความเดือดร้อนหรือได้รับความเสียหายจากผู้อื่น

ถ้าเป็นเรื่องร้ายแรง (มีโทษจำคุก): รีบ แจ้งความตำรวจ ทันที
ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิทธิ สัญญา หรือหนี้สิน: ปรึกษาทนายความ และยื่น คำฟ้องต่อศาล โดยตรง

การรู้กฎหมายและเข้าใจความแตกต่างระหว่าง "คดีแพ่ง" และ "คดีอาญา" จะช่วยให้คุณใช้สิทธิเรียกร้องทางกฎหมายได้อย่างถูกต้องและไม่เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์!

ประเภทของคดีอาญา

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 15 Mar 2024 07:45:00 -0700

การแบ่งประเภทคดีอาญานั้นพิจารณาจากอำนาจในการดำเนินคดีอาญา ซึ่งพิจารณาจากผู้เสียหายเป็นสำคัญ โดยสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทดังนี้

1) คดีอาญาความผิดอันยอมความได้

ความผิดอันยอมความได้ หรือความผิดต่อส่วนตัว หมายถึงคดีอาญาประเภทซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายต่อเอกชนคนหนึ่งคนใดเป็นส่วนตัว มิได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐหรือสังคมเป็นและความผิดใดจะเป็นความผิด อาญาอันยอมความได้นั้น กฎหมายจะต้องระบุไว้ชัดเจนว่าเป็นความผิดอันยอมความได้ เช่น ความผิดฐานยักยอก ฉ้อโกง หมิ่นประมาท ทำให้เสียทรัพย์ อนาจาร ข่มขืนกระทำชำเรา ออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงิน เป็นต้น

ความผิดอาญาอันยอมความได้นี้เจ้าพนักงานของรัฐจะดำเนินคดีได้ก็ต่อเมื่อผู้ เสียหายร้องทุกข์ (แจ้งความ) ต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมายเสียก่อน และต้องร้องทุกข์ภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด สำหรับคดีความผิดอันยอมความได้นี้ หากผู้เสียหายไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับผู้ต้องหาต่อไป ก็สามารถถอนคำร้องทุกข์ ถอนฟ้อง หรือยอมความได้ ซึ่งก็จะเป็นผลให้คดีดังกล่าวระงับไป

2) คดีอาญาความผิดอาญาอันยอมความไม่ได้

ความผิดอาญาอันยอมความไม่ได้ หรือความผิดอาญาแผ่นดิน หมายถึงคดีอาญาประเภทที่นอกจากจะทำให้เกิดความ เสียหายแก่ผู้เสียหายโดยตรงแล้ว ยังก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐและสังคมโดยส่วนรวมอีกด้วย ความผิดอาญานอกจากที่กฎหมายระบุไว้ชัดเจนว่าเป็นความผิดอันยอมความ ได้แล้ว จะเป็นความผิดอาญาแผ่นดินทั้งสิ้น เช่น ความผิดฐานลักทรัพย์ วิ่งราวทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ ทำร้ายร่างกาย ฆ่าคนอื่น วางเพลิงเผาทรัพย์ ขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย เป็นต้น ซึ่งความผิดอาญาแผ่นดินนี้ แม้ผู้เสียหายไม่ติดใจดำเนินคดีกับผู้กระทำผิด ก็ไม่ทำให้คดีอาญานั้นระงับไป รัฐสามารถดำเนินกับคดีกับผู้กระทำผิดต่อไปได้ โดยที่ผู้เสียหายไม่จำเป็นต้องร้องทุกข์ก่อนแต่อย่างใด และความผิดอันยอมความไม่ได้นี้กฎหมายไม่ได้เปิดช่องให้มีการไกล่เกลี่ยหรือยอมความกันได้เลย

คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา

คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา หมายถึง “คดีแพ่งที่ฟ้องบังคับตามสิทธิเรียกร้องอันมีมูลฐานความรับผิดเนื่องมาจากการกระทำความผิดทางอาญา” ซึ่งหมายความว่าการกระทำความผิดอาญาฐานใดฐานหนึ่งแก่ผู้เสียหาย เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายผู้เสียหายจึงมีสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากการกระทำความผิดนั้น เช่น นายแดงขับรถชนนายดำ จนนายดำได้รับบาดเจ็บสาหัส ในคดีอาญานายแดงย่อมมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนในทางแพ่งการที่แดงขับรถชนดำด้วยความประมาทเป็นการละเมิดจำต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น จะเห็นได้ว่าสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนนั้นมีมูลมาจากการที่นายแดงกระทำความผิดต่อนายดำนั้นเอง

การแจ้งความ กับ การลงบันทึกประจำวัน ต่างกันอย่างไร

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 2 Sep 2018 18:11:00 -0700

คำว่า"แจ้งความ" นี่เป็นภาษาพูด ทางกฎหมายจะใช้คำว่า "ยื่นคำร้องทุกข์" กับ "ยื่นคำกล่าวโทษ"

"คำร้องทุกข์" ผู้ยื่นต้องเป็นผู้เสียหาย โดยกล่าวหาต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจ ว่ามีผู้กระทำความผิดขึ้น ไม่ว่าจะรู้ตัวผู้กระทำความผิดหรือไม่ก็ตาม ซึ่งกระทำให้เกิดความเสียหายแก่ผู้เสียหาย และการกล่าวหาเช่นนั้นได้กล่าวโดยมีเจตนาจะให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษ

ส่วน "คำกล่าวโทษ" ผู้ยื่นจะเป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่ผู้เสียหาย กล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจ ว่ามีบุคคล ไม่ว่ารู้ตัวหรือไม่ก็ดี ได้กระทำความผิดขึ้น

ผู้เสียหายแจ้งความร้องทุกข์ต่อตำรวจ

การร้องทุกข์ คือ การที่ผู้เสียหายได้กล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ว่ามีผู้กระทำความผิดเกิดขึ้น จะรู้ตัวผู้กระทำผิดหรือไม่ก็ได้ ซึ่งการกระทำให้เกิดความเสียหายแก่ผู้เสียหาย และการกล่าวหาเช่นนั้น ได้กล่าวโดยมีเจตนาจะให้ผู้กระทำผิดได้รับโทษ

เพราะฉะนั้น การร้องทุกข์ต้องมีลักษณะดังนี้

๑. มีผู้กระทำผิดเกิดขึ้น

๒. จะรู้ตัวผู้กระทำผิดหรือไม่ก็ได้

๓. ทำให้ผู้เสียหายได้รับความเสียหาย

๔. มีการกล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่

๕. กล่าวหาโดยมีเจตนาจะให้ผู้กระทำผิดได้รับโทษ

สถานที่แจ้งความร้องทุกข์

ท่านจะต้องแจ้งความต่อตำรวจ ณ โรงพักที่ใกล้ที่สุด ให้ร้อยเวรบันทึกไว้ในสมุดประจำวันเป็นหลักฐาน

รายละเอียดที่แจ้งความ

ให้ท่านระบุวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุให้ถูกต้อง อย่าให้ผิดพลาดเป็นอันขาด เพราะหากแจ้งวันเวลาผิด เช่น กลางวันเป็นกลางคืน วันที่หนึ่งเป็นวันที่สอง หรือสถานที่เกิดเหตุผิดตำบล ผิดอำเภอไป เหล่านี้ถ้าอัยการฟ้องวันเวลาสถานที่เกิดเหตุผิดไปทำให้ศาล ยกฟ้องได้

ให้แจ้งพฤติการณ์ รายละเอียดที่เกิดขึ้นให้ละเอียด เล่าเรื่องเรียงให้ดี อย่าสับสน เช่น คนร้ายทั้งหมดกี่คน มีอาวุธ แต่งตัวอย่างไร เหตุใดจึงจำเป็นคนร้ายได้ อาศัยแสงสว่างอะไร เป็นต้น

พยานหลักฐานที่จะมอบให้ตำรวจ

นอกจากจะได้มอบพยานเอกสารต่าง ๆ ให้กับตำรวจแล้ว หากมีวัตถุพยานอื่น ๆ เกี่ยวกับการกระทำผิด ไม่ว่าจะเป็น ฝ่ายคนร้ายหรือฝ่ายของเรา เราจะต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี อย่าเคลื่อนย้าย เพื่อให้ตำรวจตรวจสอบเสียก่อน และหากมีพยานบุคคล ที่รู้เห็นหรือเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ก็ระบุให้ตำรวจทราบอย่างละเอียด หรือถ้าสามารถนำบุคคลที่เป็นพยานมาสถานีตำรวจ ให้ตำรวจสอบไว้เป็นพยานก็จะเป็นการดีอย่างยิ่งทั้งฝ่ายตำรวจและฝ่ายเรา

ข้อสังเกตก่อนลงชื่อแจ้งความ

หลังจากแจ้งความแล้ว ก่อนจะลงชื่อแจ้งความ เราต้องอ่านข้อความที่ตำรวจจดด้วยความระมัดระวัง ว่าตำรวจ จดถูกต้องตามที่เราแจ้งความไว้หรือไม่ ถ้าไม่ถูกอย่าลงชื่อเป็นอันขาด ต้องให้ตำรวจแก้ไขก่อน จึงจะลงชื่อ เพราะบางทีตำรวจ จดผิดไปคำเดียว เช่นคำว่า “จำคนร้ายได้” เป็น “จำคนร้ายไม่ได้” เป็นต้น

ผู้กล่าวโทษ

การกล่าวโทษ หมายถึง บุคคลอื่นซึ่งมิใช่ผู้เสียหาย ได้กล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ว่ามีบุคคลรู้ตัวหรือไม่ก็ดี ได้กระทำผิดอย่างหนึ่งอย่างใด

ผู้เสียหาย ไปกล่าวโทษต่อเจ้าพนักงานเรียกวา “การกล่าวโทษ”

ดังนั้นถ้ามิได้มีใครกระทำความผิดอาญา การยื่นคำร้องทุกข์ หรือ ยื่นคำกล่าวโทษ ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ไม่มีผลใดๆทางกฎหมายครับ เพราะไม่ครบองค์ประกอบ แจ้งไปตำรวจก็ไม่มีหน้าที่ต้องดำเนินการอะไร พนง.สอบสวนอาจหยิบสมุดอะไรก็ไม่รู้มาเล่มหนึ่ง แล้วทำจดๆให้คุณสบายใจก็แค่นั้น

ก่อนไปแจ้งความต้องทำอะไรบ้าง

คำแนะนำในการไปติดต่อสถานีตำรวจ
เพื่อความสะดวกรวดเร็วและถูกต้องตามกฎหมายและระเบียบของทางราชการ
เมื่อท่านไปติดต่อที่สถานีตำรวจ ท่านควรเตรียมเอกสารต่างๆ ที่จำเป็นติดตัวไปด้วยคือ

1. บัตรประจำตัวประชาชน หรือ ใบแทนฯ หรือ
2. บัตรประจำตัวข้าราชการ หรือ
3. ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว หรือ
4. หนังสือเดินทาง (PASSPORT) สำหรับชาวต่างประเทศที่เดินทางเข้ามาภายในประเทศ
5. สำเนาทะเบียนบ้าน
6. ในกรณีที่ท่านจะไปร้องทุกข์ (แจ้งความ) โดยเป็นตัวแทนของผู้อื่นให้นำ หลักฐานต่างๆ ดังนี้ติดตัวไปด้วย

6.1 ใบสำคัญแสดงการเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เยาว์
6.2 ใบสำคัญแสดงการเป็นผู้อนุบาลของผู้ไร้ความสามารถ (ตามคำสั่งศาล)
6.3 ในกรณีที่ผู้เสียหายถูกทำร้ายถึงตายหรือบาดเจ็บจนไม่สามารถจัดการเองได้
ให้ท่านนำหลักฐานซึ่งแสดงว่าท่านเป็นบุพการีหรือผู้สืบสันดานหรือสามีภรรยา (ซึ่งได้จดทะเบียนบ้าน, สูติบัตร,ใบทะเบียนสมรส ฯลฯ) มาแสดงต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ
6.4 ใบสำคัญแสดงการอนุญาตของสามีและภรรยาแล้วแต่กรณี ให้ร้องทุกข์แทนหรือเป็นตัวแทนโดยสมบูรณ์
6.5 ในกรณีที่เป็นผู้แทนของนิติบุคคลให้นำ
(1) หนังสือมอบอำนาจของนิติบุคคลเป็นหลักฐานทั้งติดอากรแสดมป์ 5 บาท
(2) หนังสือรับรองนิติบุคคลนั้นของกระทรวงพาณิชย์

แจ้งความบัตรประจำตัวประชาชนหาย

กรุงเทพมหานคร แจ้งที่สถานีตำรวจ
ต่างจังหวัด สามารถแจ้งความได้ที่ ที่ว่าการอำเภอ/กิ่งอำเภอ หรือสถานีตำรวจก็ได้

อายุของบัตร

กำหนดให้ใช้ได้ 6 ปี เมื่อถึงกำหนดสิ้นอายุบัตร ต้องไป ติดต่อขอทำบัตรใหม่ภายใน 90 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ เว้นแต่บัตรที่ยังไม่หมดอายุ ในวันที่ ผู้ถือบัตรมีอายุครบ 70 ปีบริบูรณ์ บัตรนั้นสามารถใช้ได้ต่อไปตลอดชีวิต

ความผิด

ผู้ถือบัตรผู้ใดไม่อาจแสดงบัตรได้ เมื่อเจ้าพนักงานตรวจบัตร ขอตรวจมีโทษ ปรับไม่เกิน 100 บาท
ไม่ยื่นคำขอมีบัตรภายในกำหนดเวลามีโทษปรับไม่เกิน 200 บาท
บัตรหมดอายุไม่ต่อบัตรภายในกำหนด หรือบัตรหายแล้วไม่ขอม บัตรใหม่ ภายในกำหนดมีโทษปรับไม่เกิน 200 บาท
ผู้ไม่มีสัญชาติไทย ผู้ใดยื่นคำขอมีบัตรโดยแจ้งข้อความหรือ แสดงหลักฐานอันเป็นเท็จต่อพนักงาน เจ้าหน้าที่ว่าตนเป็น ผู้มีสัญชาติไทยหรือใช้บัตรซึ่งตนหมดสิทธิ์ใช้ ต้องระวางโทษ จำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปีและปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท

แจ้งความเอกสารสำคัญหาย
เช่น บัตรประจำตัวประชาชน ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์, จักรยานยนต์, โฉนดที่ดิน,ใบสำคัญประจำตัวต่างด้าว ฯลฯ มีขั้นตอนดำเนินการดังนี้
1. ยื่นคำร้องแจ้งว่าเอกสารดังกล่าวหาย ต่อสถานีตำรวจท้องที่ที่หาย
2. เจ้าพนักงานตำรวจจะทำการสอบสวนว่าหายจริงหรือไม่ แล้วลงประจำวันไว้เป็นหลักฐาน
3. เจ้าพนักงานตำรวจจะออกหลักฐานยืนยันไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อดำเนินการต่อไป

แจ้งความคนหาย
หลักฐานต่างๆ ที่ควรนำไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ คือ
1. บัตรประจำตัวผู้หาย (ถ้ามี)
2. ใบสำมะโนครัว (ทะเบียนบ้าน) ผู้หาย
3. ภาพถ่ายคนหาย (เป็นภาพถ่ายที่ใหม่ที่สุด)
4. ใบสำคัญทางราชการ เช่น ใบเกิด,ใบสำคัญทหาร (ใบกองเกิน, กองหนุน)

แจ้งความรถและเรือหาย
หลักฐานต่างๆ ที่ควรนำไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ คือ
1. ใบทะเบียนรถยนต์ รถจักรยานยนต์ เรือ หรือ พาหนะอื่นๆ ที่หาย
2. ใบรับเงินหรือสัญญาซื้อขายเท่าที่มี
3. ถ้าเป็นตัวแทนห้างร้าน บริษัทไปแจ้งความควรมีหนังสือมอบอำนาจจากเจ้าของหรือ ผู้จัดการของห้างร้าน บริษัทนั้นๆ ไป รวมทั้งหนังสือรับรองบริษัทด้วย
4. หนังสือเกี่ยวกับการติดต่อหรือเอกสารที่จะใช้เป็นพยานหลักฐานได้ (ถ้ามี)
5. หนังสือคู่มือประจำตัวรถที่ทางบริษัทห้างร้านจ่ายให้เป็นคู่มือ ถ้าไม่มีหนังสือคู่มือรถ ให้จำยี่ห้อ สี แบบ หมายเลขประจำวันเครื่องและตัวรถไปด้วย (ถ้ามี)

แจ้งความทรัพย์สินหาย
หลักฐานต่างๆ ที่ควรนำไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ คือ
1. ใบเสร็จรับเงินซื้อขาย หรือหลักฐานการแสดงการซื้อขายทรัพย์สินนั้น
2. รูปพรรณทรัพย์สินนั้นๆ (ถ้ามี)
3. ตำหนิหรือลักษณะพิเศษต่างๆ
4. เอกสารสำคัญต่างๆ เท่าที่มี
5. ในกรณีลักทรัพย์ในบ้านเรือน หรือสำนักงานให้รักษาร่องรอยหลักฐานในที่เกิดเหตุไว้ อย่าให้ผู้ใดเข้าไปแตะต้องหรือเคลื่อนย้ายสิ่งของในที่เกิดเหตุจนเจ้า หน้าที่ตำรวจจะไปถึง

ผจก.นิติบุคคล และคณะกรรมการ ทำหน้าที่ของคุณครบหรือยัง!!!

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 15 Feb 2018 20:44:00 -0800

พระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 4 ก.ค. 2551 ได้แก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ต่างๆ จากพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 ค่อนข้างมาก โดยมีวัตถุประสงค์ที่สำคัญคือ เพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ซึ่งมีการร้องเรียนจากผู้เกี่ยวข้องผ่านกรมที่ดิน ได้มีปัญหาที่เกิดขึ้นจากการบริหารจัดการของผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด ปัญหาที่เกิดจากผู้ประกอบการ และปัญหาที่เกิดจากผู้ซื้อห้องชุด

กรมที่ดินได้รวบรวมปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการบังคับใช้พระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ในรูปแบบถามตอบดังนี้

- ผู้จัดการจะต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติอาคารชุดในกรณีใดบ้าง และมีโทษอย่างไร

1.กรณีไม่ออกหนังสือรับรองการปลอดหนี้ให้แก่เจ้าของร่วมภายใน 15 วันนับตั้งแต่วันที่ได้รับคำร้องขอและเจ้าของร่วมได้ชำระหนี้อันเกิดจากค่าใช้จ่ายตามมาตรา 18 ครบถ้วนแล้ว

2.กรณีไม่จัดให้มีการทำบัญชีรายรับรายจ่ายประจำเดือน และติดประกาศให้เจ้าของร่วมทราบภายใน 15 วันนับแต่วันสิ้นเดือน และต้องติดประกาศเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 15 วันต่อเนื่องกัน ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5 หมื่นบาท และปรับอีกไม่เกินวันละ 500 บาท ตลอดเวลาที่ยังไม่ปฏิบัติให้ถูกต้อง

3.กรณีไม่นำมติที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมเรื่องการแก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมมีมติ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

4.กรณีไม่นำมติที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมเรื่องแต่งตั้งผู้จัดการไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมมีมติ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

5.กรณีไม่นำมติที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมเรื่องแต่งตั้งกรรมการนิติบุคคลอาคารชุดไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมมีมติ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

6.กรณีไม่จัดให้มีการประชุมใหญ่สามัญครั้งแรกภายใน 6 เดือนนับแต่วันที่ได้จดทะเบียนนิติบุคคลอาคารชุดเพื่อแต่งตั้งคณะกรรมการและพิจารณาให้ความเห็นชอบข้อบังคับ และผู้จัดการที่จดทะเบียนตามที่ได้ยื่นขอจดทะเบียนนิติบุคคลอาคารชุดไว้แล้วต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

7.อาจต้องถูกลงโทษตามมาตรา 71 ซึ่งเป็นบทกำหนดโทษสำหรับนิติบุคคลอาคารชุดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 38/1 มาตรา 38/2 และมาตรา 38/3 ซึ่งหากไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่ามิได้มีส่วนในการกระทำผิดนั้น โดยมาตรา 38/1 38/2 38/3 มีรายละเอียดดังนี้

มาตรา 38/1 ให้นิติบุคคลอาคารชุดจัดทำ งบดุลอย่างน้อย 1 ครั้งทุกรอบ 12 เดือน โดยให้ถือว่าเป็นรอบปีในทางบัญชีของนิติบุคคลอาคารชุดนั้น

งบดุลตามวรรคหนึ่งต้องมีรายการแสดงจำนวนสินทรัพย์และหนี้ของนิติบุคคลอาคารชุดกับทั้งบัญชีรายรับรายจ่าย และต้องจัดให้มีผู้สอบบัญชีตรวจสอบ แล้วนำเสนอเพื่ออนุมัติในที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมภายใน 120 วันนับแต่วันสิ้นปีทางบัญชี

มาตรา 38/2 ให้นิติบุคคลอาคารชุดจัดทำรายงานประจำปีแสดงผลการดำเนินงานเสนอต่อที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมพร้อมกับการเสนองบดุล และให้ส่งสำเนาเอกสารดังกล่าวให้แก่เจ้าของร่วมก่อนวันนัดประชุมใหญ่ล่วงหน้าไม่เกิน 7 วัน

มาตรา 38/3 ให้นิติบุคคลอาคารชุดเก็บรักษารายงานประจำปีแสดงผลการดำเนินงานและงบดุล พร้อมทั้งข้อบังคับไว้ที่สำนักงานของนิติบุคคลอาคารชุดเพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าของร่วมตรวจดูได้ รายงานประจำปีแสดงผลการดำเนินงานและงบดุลตามวรรคหนึ่ง ให้นิติบุคคลอาคารชุดเก็บรักษาไว้ไม่น้อยกว่า 10 ปีนับแต่วันที่ได้รับอนุมัติจากที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วม

ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 1 หมื่นบาท

คำถามเกี่ยวกับคณะกรรมการอาคารชุด

- อาคารชุดจำเป็นต้องมีคณะกรรมการอาคารชุดทุกอาคารชุดหรือไม่

ตามพระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 4 ก.ค. 2551 กฎหมายกำหนดให้ทุกอาคารชุดต้องจัดให้มีคณะกรรมการนิติบุคคลอาคารชุด ประกอบด้วยกรรมการไม่น้อยกว่า 3 คน แต่ไม่เกิน 9 คน การแต่งตั้งกรรมการผู้จัดการต้องนำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมมีมติแต่งตั้ง

การแต่งตั้งกรรมการมีผลนับแต่ที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมมีมติแต่งตั้ง แต่อาจใช้บังคับบุคคลภายนอกไม่ได้หากยังไม่นำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

- ใครบ้างมีสิทธิได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการ

1.เจ้าของร่วมหรือคู่สมรสของเจ้าของร่วม

2.ผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล หรือผู้พิทักษ์ในกรณีที่เจ้าของร่วมเป็นผู้เยาว์ คนไร้ความสามารถ หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ แล้วแต่กรณี

3.ตัวแทนของนิติบุคคลจำนวน 1 คน ในกรณีที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของร่วม

ในกรณีที่ห้องชุดใดมีผู้ถือกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของร่วมหลายคนให้มีสิทธิได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการจำนวน 1 คน

- กรรมการมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละกี่ปี

คราวละ 2 ปี แต่จะดำรงตำแหน่งเกิน 2 วาระติดต่อกันไม่ได้ เว้นแต่ไม่อาจหาบุคคลอื่นมาดำรงตำแหน่งได้

- เมื่อกรรมการครบกำหนดตามเวลาแล้ว ระหว่างที่ยังไม่มีการแต่งตั้งกรรมการขึ้นมาใหม่ ใครเป็นผู้มีอำนาจหน้าที่แทนกรรมการดังกล่าว

เมื่อครบกำหนดวาระการดำรงตำแหน่งแล้ว หากยังไม่ได้มีการแต่งตั้งกรรมการขึ้นใหม่ ให้กรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งตามวาระนั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่ากรรมการซึ่งได้รับแต่งตั้งใหม่เข้ารับหน้าที่

- ใครเป็นผู้แต่งตั้งกรรมการ

กรรมการแต่งตั้งโดยมติที่ประชุมใหญ่ตามมาตรา 44 คือได้รับคะแนนเสียงข้างมากของ เจ้าของร่วมที่เข้าประชุม โดยมีองค์ประชุมคือหนึ่งในสี่ของจำนวนเสียงลงคะแนนทั้งหมด ในกรณีเจ้าของร่วมมาประชุมไม่ครบองค์ประชุมคือมีผู้มาประชุมคะแนนเสียงรวมกันไม่ถึงหนึ่งในสี่ของจำนวนคะแนนเสียงทั้งหมดให้เรียกประชุมใหม่ภายใน 15 วันนับแต่วันเรียกประชุมครั้งก่อน และการประชุมใหญ่ครั้งหลังนี้ไม่บังคับว่าจะต้องครบองค์ประชุม

- การแต่งตั้งกรรมการต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือไม่

กฎหมายกำหนดให้ผู้จัดการต้องนำมติของที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมที่มีมติแต่งตั้งกรรมการไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมมีมติ

- การแต่งตั้งกรรมการมีผลเมื่อใด

มีผลเมื่อที่ประชุมใหญ่มีมติแต่งตั้ง แต่อาจไม่สามารถใช้ยันแก่บุคคลภายนอกได้ หากยังไม่นำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

- ถ้าผู้จัดการไม่นำมติของที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมไปจดทะเบียนแต่งตั้งกรรมการต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วัน ผลทางกฎหมายเป็นอย่างไร

มติที่ประชุมเจ้าของร่วมยังมีผล แต่ผู้จัดการมีโทษฐานฝ่าฝืนมาตรา 69 แห่งพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

- คุณสมบัติของบุคคลที่จะได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการมีอย่างไรบ้าง

บุคคลซึ่งจะได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้

1.เป็นผู้เยาว์ คนไร้ความสามารถ หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ

2.เคยถูกที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมให้พ้นจากตำแหน่งกรรมการ หรือถอดถอนจากการเป็นผู้จัดการเพราะเหตุทุจริต หรือมีความประพฤติเสื่อมเสียหรือบกพร่องในศีลธรรมอันดี

3.เคยถูกไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกจากราชการ องค์การ หรือหน่วยงานของรัฐหรือเอกชน ฐานทุจริตต่อหน้าที่

4.เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

- กรรมการมีหน้าที่อย่างไร

คณะกรรมการมีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้

1.ควบคุมการจัดการนิติบุคคลอาคารชุด

2.แต่งตั้งกรรมการคนหนึ่งขึ้นทำหน้าที่เป็นผู้จัดการ ในกรณีที่ไม่มีผู้จัดการหรือผู้จัดการไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามปกติได้เกิน 7 วัน

3.จัดประชุมคณะกรรมการ 1 ครั้งในทุก 6 เดือนเป็นอย่างน้อย

4.หน้าที่อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง (ปัจจุบันยังไม่มีการออกกฎกระทรวงกำหนดหน้าที่ของกรรมการแต่อย่างใด)

- ในกรณีคณะกรรมการแต่งตั้งกรรมการขึ้นทำหน้าที่เป็นผู้จัดการต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือไม่

ไม่ต้องไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เนื่องจากไม่ใช่เป็นเรื่องแต่งตั้งผู้จัดการ แต่เป็นกรณีคณะกรรมการแต่งตั้งกรรมการขึ้นทำหน้าที่เป็นผู้จัดการ (ชั่วคราว) เนื่องจากไม่มีผู้จัดการ หรือผู้จัดการไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ตามปกติได้เกิน 7 วัน

- การถอดถอนผู้จัดการ (ชั่วคราว) ที่เป็นกรรมการแต่ได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการให้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการ ต้องใช้มติคะแนนของเจ้าของร่วมเท่าไร

เนื่องจากบุคคลดังกล่าวเป็นกรรมการไม่ใช่ผู้จัดการ เพียงแต่ได้รับแต่งตั้งจากคณะกรรมการไปทำหน้าที่ผู้จัดการในกรณี

1.ไม่มีผู้จัดการ

2.มีผู้จัดการแต่ผู้จัดการไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามปกติได้เกิน 7 วัน

ดังนั้น เมื่อมีการแต่งตั้งผู้จัดการแล้วหรือผู้จัดการที่มีอยู่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ตามปกติแล้ว กรรมการดังกล่าวก็พ้นจากหน้าที่ผู้จัดการทันที โดยไม่ต้องใช้มติถอดถอนจากเจ้าของร่วม

- การเปลี่ยนตัวกรรมการเพื่อทำหน้าที่ผู้จัดการกระทำได้หรือไม่

กระทำได้โดยมติเสียงข้างมากของคณะกรรมการ

ในกรณีนี้ไม่สามารถใช้มติคะแนนเสียงของเจ้าของร่วมให้มีการเปลี่ยนแปลงตัวกรรมการให้มาทำหน้าที่ผู้จัดการได้ เนื่องจากกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ กรรมการดังกล่าวพ้นหน้าที่จากการเป็นผู้จัดการทันทีนับแต่เสียงข้างมากของคณะกรรมการมีมติให้เปลี่ยนตัวกรรมการเพื่อทำหน้าที่ผู้จัดการ และกฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องนำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใด

- คณะกรรมการต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติอาคารชุดฯ ในกรณีไหนบ้าง อย่างไร

ตามพระราชบัญญัติอาคารชุดฯ ไม่ได้กำหนดโทษสำหรับคณะกรรมการไว้แต่อย่างใด คงกำหนดบทลงโทษไว้เฉพาะประธานกรรมการดังนี้

กรณีที่ 1 ประธานไม่จัดให้มีการประชุมคณะกรรมการตามคำร้องขอของกรรมการตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป ภายใน 7 วันนับแต่วันที่ได้รับการร้องขอ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

กรณีที่ 2 ไม่จัดประชุมคณะกรรมการทุก 6 เดือน ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท

- กรรมการนิติบุคคลที่ดำรงตำแหน่งอยู่ก่อนพระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 มีผลบังคับใช้ (4 ก.ค. 2551) มีผลอย่างไร

กฎหมายกำหนดให้ดำรงตำแหน่งต่อไป จนกว่าจะครบตามวาระที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ หรือจนกว่าที่ประชุมใหญ่เจ้าของร่วมจะมีการแต่งตั้งกรรมการขึ้นใหม่

บัตรประชาชนใช้อย่างไรจึงจะปลอดภัย

noreply@blogger.com (ID 99next) — Mon, 5 Feb 2018 19:02:00 -0800

ทุกวันนี้ ไม่ว่าเราจะทำธุรกรรมอะไร ก็จะต้องใช้บัตรประชาชน การเซ็นสำเนาถูกต้อง เพื่อแสดงตัวตนถือเป็นหลักฐานสำคัญ วันนี้จึงได้นำเอาวิธีการเซ็นสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนที่ถูกต้องและวิธีการเซ็นค่อมเอกสารสำคัญ ไม่ว่าจะเป็น สำเนาทะเบียนบ้าน วุฒิการศึกษา หรือใบรับรองต่างๆ นั้น ซึ่งการขีดคร่อมเอกสารเมื่อต้องใช้ประกอบเป็นหลักฐานในการทำธุรกรรมต่างๆ กับหน่วยงานภาครัฐ องค์กรเอกชน หรือหน่วยงานอิสระอย่างอื่น หากเจ้าของสำเนาเอกสารไม่ได้ระบุวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้ประกอบเพื่อเป็นหลักฐานให้ถูกต้องเรียบร้อย ก็อาจถูกมิจฉาชีพนำสำเนาเอกสารดังกล่าวไปใช้ในทางที่ก่อให้เกิดผลร้ายกับเจ้าของสำเนาเอกสารเอง เช่น นำไปใช้ในกรณีขอเปิดใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่รายเดือน หรือการทำบัตรเครดิตต่างๆ

ทั้งนี้การขีดคร่อม และเขียนข้อความกำกับบนสำเนาเอกสารนั้น ไม่ได้มีกฎหมายกำหนดไว้เป็นการเฉพาะ แต่เป็นวิธีการหนึ่งเพื่อป้องกันมิให้มิจฉาชีพ นำสำเนาเอกสารนั้นไปใช้ประโยชน์ในทางที่มิชอบด้วยกฎหมาย แต่บางครั้งการขีดคร่อมเอกสารเพื่อนำไปใช้ประกอบเป็นหลักฐาน หากกระทำไม่ถูกต้อง อาจส่งผลให้สำเนาเอกสารฉบับนั้น ไม่สามารถใช้บังคับได้ตามกฎหมาย หรืออาจกลายเป็นลักษณะของ การขีดฆ่าเอกสารทิ้งเสีย

ดังนั้น หลักของการขีดคร่อมเอกสารที่ถูกวิธี ควรปฏิบัติ ดังนี้

1. ควรเขียนไว้บริเวณที่ยากแก่การแก้ไข

2. ขีดเส้นทึบยาวทับสำเนาเอกสารเพียงเส้นเดียว

3. ระบุวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้ให้ชัดเจนเหนือเส้นตามข้อ 2.

4. ระบุวันเดือนปี

5. รับรองสำเนาถูกต้อง

6. ลงลายมือชื่อทั้งตัวบรรจง และลายเซ็นชื่อ

7. ไม่ขีดเส้นเป็นแบบตาหมากรุก ขีดเส้นทึบยาวสองเส้นขนานกัน หรือขีดกากบาท

8. ไม่เขียนตัวหนังสือทับบริเวณสาระสำคัญของสำเนาเอกสาร

9. ต้องใช้ปากกาหมึกสีดำเท่านั้น ถึงจะปลอดภัยที่สุด เพราะ เครื่องถ่ายเอกสาร บางเครื่อง สามารถถ่ายเอกสารโดยดึงหมึกสีน้ำเงินออก เหลือใช้เฉพาะข้อความของบัตรประชาชน แล้วทำให้มิจฉาชีพ เซ็นเอกสารบัตรประชาชนนั้น แทนเราได้เลย

สำหรับหลักการทั้ง 9 ข้อนี้ สามารถนำไปใช้งานได้จริง และเป็นเทคนิคในการป้องกันตัวเองจากกลุ่มมิจฉาชีพได้อีกด้วย

เพิ่มเติมได้ข้อควรจำง่ายๆ ที่ควรรู้ไว้ ดังนี้

บทลงโทษแรง! ช่างไฟฟ้าไม่มีใบอนุญาตทำงาน และผู้รับเหมาจ้างช่างเถื่อน เตรียมโดนปรับสูงสุดถึง 30,000 บาท!

noreply@blogger.com (ID 99next) — Wed, 29 Nov 2017 17:25:00 -0800

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชาวบล็อกเกอร์ และทุกท่านที่เกี่ยวข้องกับวงการก่อสร้างและช่างไฟฟ้า!

วันนี้ผมมีเรื่องสำคัญมากที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายใหม่ ซึ่งถือเป็น "ยาแรง" ที่ทุกคนต้องรีบรับรู้และปฏิบัติโดยด่วน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ช่างไฟฟ้าภายในอาคาร และ ผู้รับเหมา/หัวหน้างาน

เรื่องนี้คือการบังคับใช้ พ.ร.บ. ส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2557 ซึ่งมีผลบังคับให้ช่างไฟฟ้าทุกคนต้องมี "หนังสือรับรองความรู้ความสามารถ" หรือที่เรียกง่าย ๆ ว่า "ใบอนุญาต" นั่นเอง!

🗓️ กฎหมายนี้มีผลบังคับใช้เมื่อไหร่?

อย่างเป็นทางการคือ ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม 2559 เป็นต้นไป ทุกงานไฟฟ้าภายในอาคารที่ทำโดยช่างที่ไม่มีใบรับรองฯ ถือว่าผิดกฎหมายทันที!

⚡️ ทำไมต้องมีใบรับรอง? (เหตุผลที่ต้องเข้มงวด)

เหตุผลหลัก ๆ เลยคือเรื่องของ ความปลอดภัย ครับ! การทำงานไฟฟ้าภายในอาคารเป็นอาชีพที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อบุคคลอื่นหรือต่อสาธารณะได้สูงมาก

เราเห็นข่าวไฟไหม้จากไฟฟ้าลัดวงจรบ่อยครั้ง ซึ่งส่วนหนึ่งอาจมาจากช่างที่:

ไม่มีทักษะเพียงพอ
ไม่ได้ฝึกฝนอย่างถูกต้องตามหลักมาตรฐาน
เป็นช่างแบบครูพักลักจำ หรือหัดทำเอง แล้วมารับงาน

การทดสอบและมอบใบรับรองจึงเป็นการ จัดระบบมาตรฐาน เพื่อยกระดับความปลอดภัยให้กับทั้งเจ้าของบ้าน ผู้รับเหมา และตัวช่างเองด้วย

💰 บทลงโทษ... ที่แรงกว่าที่คิด!

นี่คือส่วนที่ทุกคนต้องโฟกัส! หากฝ่าฝืนทำงานโดยไม่มีใบอนุญาต บทลงโทษไม่ได้ตกอยู่ที่แค่ตัวช่างเท่านั้น แต่ผู้ว่าจ้างจะโดนปรับในอัตราที่สูงกว่าหลายเท่า!

โทษที่กำหนดไว้ชัดเจน:

ช่างไฟฟ้า (ผู้ไม่มีใบอนุญาต) ฝ่าฝืนทำงาน: ต้องระวางโทษปรับ ไม่เกิน 5,000 บาท (แปลง่าย ๆ: ช่างไฟฟ้าที่ยังไม่ได้รับใบอนุญาต แต่ไปรับงาน หากถูกจับ จะถูกปรับไม่เกิน 5,000 บาท)
ผู้ว่าจ้าง (จ้างช่างไม่มีใบอนุญาต): ต้องระวางโทษปรับ ไม่เกิน 30,000 บาท (แปลง่าย ๆ: ผู้รับเหมา/หัวหน้างาน ที่จ้างช่างไม่มีใบอนุญาตให้มาทำงาน จะถูกปรับในอัตราที่สูงกว่า คือ ไม่เกิน 30,000 บาท)

⚠️ ข้อควรรู้: ใครคือ "ผู้ว่าจ้าง"?

"ผู้ว่าจ้าง" ในที่นี้ หมายถึง หัวหน้างาน หรือ ผู้รับเหมา ที่จ้างช่างเข้ามาทำงานเป็นทีม ไม่ได้หมายถึง เจ้าของบ้าน

💡 ตัวอย่างสถานการณ์:
เจ้าของบ้านจ้าง ผู้รับเหมา ให้มาทำงาน
ผู้รับเหมาจ้าง ช่างไฟฟ้าที่ยังไม่มีใบอนุญาต ให้เข้ามาทำงานไฟฟ้าภายในอาคาร
หากถูกตรวจสอบ:
ช่างไฟฟ้าคนนั้น จะโดนปรับไม่เกิน 5,000 บาท
ผู้รับเหมา ที่ว่าจ้างช่าง จะถูกปรับในอัตราไม่เกิน 30,000 บาท!
กรณีนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้าของบ้าน

✅ สรุปและสิ่งที่ต้องทำทันที!

เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องสำคัญที่พวกเราในวงการช่างต้องใส่ใจอย่างยิ่ง เพราะการถูกปรับไม่คุ้มกับรายได้แน่นอน

สำหรับ ช่างไฟฟ้า: รีบติดต่อ เพื่อเข้ารับการทดสอบและขอรับหนังสือรับรองความรู้ความสามารถ!
สำหรับ ผู้รับเหมา/หัวหน้างาน: ตรวจสอบ ใบรับรองฯ ของช่างไฟฟ้าทุกคนในทีมก่อนว่าจ้างทำงาน เพื่อหลีกเลี่ยงค่าปรับ 30,000 บาท!

📞 ช่องทางการติดต่อสอบถามเพิ่มเติม:

สำนักงานพัฒนาฝีมือแรงงานในจังหวัดของท่าน
โทรศัพท์: 02-245-1707 ต่อ 601 หรือ 602 (ในวันเวลาราชการ)

อย่ารอช้าครับ! เพื่อความปลอดภัย มาตรฐาน และเพื่อป้องกันการถูกปรับเงินจำนวนมาก รีบดำเนินการเสียตั้งแต่ตอนนี้!

แกล้งร้องเรียน, แจ้งความ ฟ้องผู้อื่นระวังจะถูกฟ้องกลับ ถ้าไม่สุจริต

noreply@blogger.com (ID 99next) — Mon, 6 Nov 2017 21:11:00 -0800

ผู้เสียหายมีอำนาจร้องขอความเป็นธรรม ร้องทุกข์กล่าวโทษ ฟ้องร้องดำเนินคดี สิทธิดังกล่าวเป็นไปตาม ป.วิ.พ. หรือ ป.วิ.อ.แต่การใช้สิทธิต้องกระทำโดยสุจริต ไม่กลั่นแกล้งหรือรู้อยู่แล้วว่าเป็นความเท็จไม่เป็นความจริง แต่ไปแกล้งร้องเรียนหรือแกล้งฟ้องร้องถือว่า เป็นการกระทำละเมิด

1. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1147/2503
การที่จำเลยแจ้งความเท็จเป็นการละเมิดต่อโจทก์ เพราะจำเลยไม่มีอำนาจเอาความไม่จริงไปแจ้งความกล่าวหาโจทก์ และเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการละเมิดของจำเลยทำให้โจทก์ถูกจับกุมและควบคุมเสียเสรีภาพจำเลยต้องรับผิดฐานละเมิด
2.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3828/2533
ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 95 บัญญัติห้ามมิให้ศาลรับฟังพยานบุคคลใด เว้นแต่บุคคลนั้นเป็นผู้ที่ได้เห็นได้ยินหรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่จะให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองก็ตาม แต่ก็มีข้อยกเว้นว่า ความในข้อนี้ให้ใช้ได้ต่อเมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายโดยชัดแจ้งหรือคำสั่งของศาลว่าให้เป็นอย่างอื่น ดังนี้ แม้คำเบิกความของ ฉ.และว.เป็นพยานบอกเล่า และแม้ผู้บอกเล่ายังมีตัวอยู่และสามารถนำสืบมาได้ศาลก็ย่อมมีอำนาจรับฟังคำพยานโจทก์ทั้งสองปาก ซึ่งเบิกความประกอบพยานเอกสารดังกล่าวได้
3.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 976/2543
แม้โจทก์จะมีชื่อและนามสกุลอย่างเดียวกันกับลูกหนี้ของจำเลย แต่ก็มีภูมิลำเนาต่างกัน ทั้งลูกหนี้ของจำเลยไม่เคยย้ายภูมิลำเนา อีกทั้งเมื่อโจทก์ติดต่อทนายความจำเลยแจ้งว่ามิได้เป็นหนี้ ทนายความจำเลยหรือจำเลยกลับยืนยันว่าเป็นหนี้ ถ้าไม่ชำระหนี้จะฟ้องร้องต่อศาล ทำให้โจทก์เกิดความกลัว จึงได้ไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเป็นเหตุให้โจทก์ถูกหนังสือพิมพ์รายวันลงข่าวเผยแพร่ไปทั่วราชอาณาจักร ทำให้โจทก์ถูกผู้บังคับบัญชาเรียกไปสอบสวนหามูลเหตุของข่าวการเป็นหนี้จำเลย และลงความเห็นว่าถ้าข่าวดังกล่าวเป็นจริงโจทก์จะถูกลงโทษ โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการโทรศัพท์ทางไกลติดต่อญาติพี่น้องเพื่อแจ้งความจริงให้ทราบ และได้ว่าจ้างทนายความให้ตรวจสอบรายละเอียดเกี่ยวกับหนี้ดังกล่าว ดังนี้ กรณีถือได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อหรือไม่ใยดีต่อผลแห่งความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นแก่โจทก์ในภายหลังโดยไม่ใช้ความระมัดระวังตามสมควรทำการตรวจสอบเกี่ยวกับตัวลูกหนี้ของจำเลยเสียใหม่ตามที่โจทก์แจ้งให้ทนายความของจำเลยหรือจำเลยทราบแล้วว่าโจทก์มิใช่ลูกหนี้ของจำเลย รวมทั้งจำเลยยังได้ยืนยันที่จะฟ้องร้องโจทก์ต่อศาล จนเป็นเหตุให้โจทก์เกิดความกลัวและนำเรื่องไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนจนถูกหนังสือพิมพ์รายวันบางฉบับนำข่าวไปเผยแพร่ทั่วราชอาณาจักร อันเป็นการกระทำต่อโจทก์โดยมิชอบด้วยกฎหมายทำให้โจทก์เสียหาย พฤติการณ์จึงถือได้ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์อันจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์เพื่อการนั้นแล้วครบถ้วนด้วยองค์ประกอบแห่งความผิดเพื่อละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420
4.คำพิพากษาฎีกาที่ 1051/2495
เจ้าหนี้ตามคำพิพากษานำยึดบ้านเรือน โดยมีเหตุผลให้เชื่อโดยสุจริตว่าบ้านเรือนที่ยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษา จนถึงขายทอดตลาดบ้านเรือนนั้นไป ดังนี้ ย่อมถือได้ว่าเป็นการกระทำไปโดยใช้สิทธิของศาล เมื่อเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาหรือผู้แทนกระทำไปโดยมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใดแล้ว ถึงแม้จะปรากฎว่าบ้านเรือนที่นำยึดเป็นของผู้อื่นการกระทำนั้น ไม่เป็นละเมิด
การที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาไปยึดทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษาถือว่าเป็นการใช้อำนาจตาม ป.วิ.พ.การยึดทรัพย์นี้บางครั้งทรัพย์ที่ยึดเป็นของบุคคลอื่น ถ้าเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาเชื่อโดยสุจริตว่าทรัพย์ที่ไปยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาแล้ว ก็ถือว่าเป็นการใช้สิทธิตามที่ ป.วิ.พ. ให้อำนาจไว้ไม่เป็นการจงใจทำให้ผู้อื่นเสียหาย จะมีปัญหาเฉพาะเรื่องประมาทเลินเล่อหรือไม่ ถ้าเป็นทรัพย์ที่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาครอบครองหรือใช้สอยอยู่ ซึ่งสามัญชนทั่วไปย่อมเชื่อได้ว่าทรัพย์ที่ยึดถือครอบครองหรือใช้สอบอยู่ เป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาก็คงไม่ประมาทเลินเล่อ แต่ถ้าเป็นพวกอสังหาริมทรัพย์ก็น่าจะตรวจสอบจากเอกสารหนังสือสำคัญเกี่ยวกับสิทธิที่ดินก่อนหรือ ถ้าเชื่อว่าเขาครอบครองแทนกัน ก็จะต้องมีข้อเท็จจริงที่หนักแน่นให้ฟังได้ว่า หรือให้เข้าใจโดยสุจริตได้ว่า เป็นทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา มิฉะนั้น อาจจะเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อ ซึ่งเป็นละเมิดได้
5.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2390/2529
จำเลยว่าจ้างโจทก์ให้เลี่ยมกรอบพระเครื่องให้4องค์แต่ไม่ไปรับพระเครื่องที่โจทก์เลี่ยมกรอบเสร็จแล้วคืนโจทก์จึงขายพระเครื่องไปเช่นนี้การที่จำเลยแจ้งความต่อพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีแก่โจทก์ฐานยักยอกทรัพย์โดยไม่ได้ความว่าจำเลยจงใจกลั่นแกล้งกล่าวหาย่อมถือว่าเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมายโดยสุจริตและการที่พนักงานสอบสวนตั้งข้อหาควบคุมตัวและดำเนินการสอบสวนโจทก์จนกระทั่งพนักงานอัยการฟ้องโจทก์ต่อศาลจึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการการกระทำของจำเลยไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์. การฟ้องเรียกทรัพย์คืนหรือให้ใช้ราคาทรัพย์ไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้จึงต้องถืออายุความ10ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา164.(ที่มา-ส่งเสิรมฯ)
6.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 826 - 827/2514
โจทก์ฟ้องจำเลยด้วยเรื่องหุ้นส่วนเลี้ยงและขายไก่แบ่งปันกำไรกันขอให้พิพากษาบังคับจำเลยใช้ทุนคืนและจ่ายผลกำไร ทางพิจารณาข้อเท็จจริงฟังได้ไม่ใช่เรื่องเข้าหุ้นส่วน เป็นเรื่องจำเลยซื้อสินค้าเชื่อค้างชำระกันอยู่ พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ค่าซื้อสินค้าเชื่อให้โจทก์ ย่อมเป็นการพิพากษานอกฟ้องนอกประเด็น
เมื่อพฤติการณ์ที่จำเลยไปแจ้งความต่อเจ้าพนักงานให้ดำเนินคดีอาญาแก่โจทก์ จำเลยได้กระทำไปโดยเชื่อว่าตนมีสิทธิและใช้สิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และยังไม่ได้ความว่าจำเลยจงใจแกล้งให้โจทก์เสียหาย กรณียังไม่เป็นละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420
7.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3833/2528
การใช้สิทธิทางศาล หากกระทำโดยไม่สุจริต จงใจแต่จะให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โดยใช้ศาลเป็นเครื่องกำบัง ก็เป็นการกระทำละเมิดได้ โจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลยได้โอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินอันเป็นสามยทรัพย์ให้แก่บุคคลอื่นไป ไม่มีสิทธิในทางภาระจำยอมอีกแล้ว กลับมายื่นคำร้องและนำสืบพยานหลักฐานในการไต่สวนคำร้องโดยจงใจกลั่นแกล้งโจทก์ เพื่อให้โจทก์ได้รับความเสียหายหากได้ความเป็นความจริงตามฟ้องก็จะถือว่าจำเลยใช้สิทธิในทางศาลโดยสุจริตมิได้การกระทำของจำเลยอาจเป็นละเมิดต่อโจทก์ คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ห้ามโจทก์ โอนขาย จำหน่ายที่ดิน หากมีคำสั่งไปเพราะหลงเชื่อตามพยานหลักฐานเท็จหรือปกปิดความจริงที่จำเลยนำสืบ ย่อมเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ได้เช่นเดียวกัน ศาลชั้นต้นจึงชอบที่จะสืบพยานโจทก์จำเลยให้เสร็จสิ้นกระแสความเสียก่อนการสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยเสียจึงถือว่าไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งว่าด้วยการพิจารณาเป็นการไม่ชอบ ศาลชั้นต้นพิเคราะห์คำฟ้อง คำให้การ แล้วมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยและวินิจฉัยในข้อกฎหมายว่าคำสั่งศาลมิใช่ผลโดยตรงจากการที่จำเลยยื่นคำร้องการกระทำของจำเลยไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้อง เป็นการที่ศาลวินิจฉัยชี้ขาดเบื้องต้นในข้อกฎหมายอันทำให้คดีเสร็จไปทั้งเรื่องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 24 ไม่เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาตาม มาตรา 227 แม้โจทก์จะไม่ได้โต้แย้งไว้ก็มีสิทธิอุทธรณ์และฎีกาต่อมาได้
8.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2487
ในเรื่องหมิ่นประมาทเขาซึ่งหน้าอันเป็นผิดฐานลหุโทษนั้นถือว่าเป็นการทำละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา420 ซึ่งศาลคำนวณค่าเสียหายให้ตามควรแก่พฤติการณ์ตามมาตรา 438
คำว่าสิทธิหมายถึงประโยชน์อันบุคคลมีอยู่และบุคคลอื่นต้องเคารพหรือได้รับการรับรองและคุ้มครองของกฎหมาย
9.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 804/2502
ฟ้องโจทก์ที่บรรยายว่า จำเลยร้องเรียนและแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน ถ้าโจทก์มิได้บรรยายให้ชัดแจ้งว่า ข้อความที่จำเลยร้องเรียนและแจ้งแก่เจ้าพนักงานนั้น เท็จอย่างใดและความจริงเป็นฉันใด อันพอที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แม้ข้อความในตอนท้ายจะมีกล่าวว่าโดยจำเลยรู้อยู่ก่อนแล้วว่า เป็นข้อความเท็จหรือมิได้มีการกระทำผิดอาญาเกิดขึ้น ก็เป็นข้อความที่กล่าวอย่างเคลือบคลุม ไม่ปรากฏว่าจำเลยรู้ว่าเป็นเท็จในข้อใด คำว่า "หรือมิได้มีการกระทำผิดอาญาเกิดขึ้น" ก็เป็นคำกล่าวอย่างกว้างๆ ไม่แน่ชัดว่าเหตุที่ไม่มีการกระทำผิดเกิดขึ้นนั้นเป็นเพราะไม่มีการกระทำหรือว่าเป็นเพราะการกระทำนั้นไม่เป็นผิดอาญาทั้งมีคำว่า "หรือ" ประกอบอยู่ในฟ้อง ซึ่งเป็นถ้อยคำที่แสดงถึงการไม่ยืนยันให้แน่ชัด ฟ้องโจทก์เช่นนี้ย่อมไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยไปแจ้งความเท็จหาว่าโจทก์ลักทรัพย์เป็นเหตุให้เจ้าพนักงานจับโจทก์ไปควบคุมไว้ ขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพนั้น การที่โจทก์ถูกจับกุมและถูกควบคุมตัวดังที่กล่าวในฟ้อง ย่อมเป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานซึ่งจะเห็นสมควรปฏิบัติต่อโจทก์อย่างใดตามควรแก่กรณี เพียงแต่พิจารณาฟ้อง ก็ยกฟ้องได้แล้ว เพราะตามที่บรรยายในฟ้องจำเลยยังไม่มีความผิดฐานนี้
10.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7/2516
เอกสารที่บุคคลผู้มีอำนาจหน้าที่กระทำได้ ได้ทำขึ้นนั้น แม้ข้อความในเอกสารนั้นจะไม่ตรงกับความจริง ก็หาเป็นความผิดฐานปลอมเอกสารไม่
จำเลยไปแจ้งต่อพนักงานสอบสวนว่า โจทก์ยักยอกทรัพย์ จนโจทก์ถูกพนักงานสอบสวนกักขัง ก็เป็นเรื่องที่พนักงานสอบสวนใช้ดุลพินิจว่าจะกักขังโจทก์หรือไม่ จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310
11.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3925/2531
คดีก่อนโจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายถ้วยแก้วขอให้บังคับจำเลยคืนเงินมัดจำและค่าเสียหายที่โจทก์ต้องไปซื้อถ้วยแก้วจากผู้อื่นแพงขึ้น ส่วนคดีนี้โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดจากการที่โจทก์ต้องชำระเงินตามเช็คที่จำเลยโอนไปให้แก่บุคคลภายนอกและเรียกค่าสินไหมทดแทนจากการที่โจทก์ต้องแต่งตั้งทนายความสู้คดีและต้องรับโทษจำคุกตามคำพิพากษา ซึ่งเป็นคนละเรื่องต่างประเด็นกัน และโจทก์เพิ่งชำระเงินตามเช็คไปหลังจากศาลชั้นต้นในคดีก่อนพิพากษาคดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงไม่เป็นฟ้องซ้อนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173 คำให้การของจำเลยต่อสู้ปฏิเสธฟ้องโจทก์แต่เพียงว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้อนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173มิได้ให้การต่อสู้ว่าฟ้องโจทก์เป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำตามมาตรา 144 และศาลชั้นต้นได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทในชั้นชี้สองสถานไว้ว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้อนหรือไม่ ดังนั้นศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาเรื่องการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำจึงชอบแล้ว จำเลยผิดสัญญาโอนเช็คที่โจทก์จ่ายเป็นประกันการชำระราคาซื้อขายถ้วยแก้วให้บุคคลภายนอก โจทก์ถูกบุคคลภายนอกฟ้องและได้ชำระเงินตามเช็คให้บุคคลภายนอกไปแล้ว ค่าดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ได้จ่ายให้แก่บุคคลภายนอกผู้เป็นโจทก์นั้น โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเอากับจำเลยได้ เพราะไม่เป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการที่จำเลยผิดสัญญา ความรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในเรื่องละเมิดเกี่ยวกับการทำให้เสียหายแก่ชื่อเสียงหรือเกียรติคุณนั้น มีแต่เฉพาะการกล่าวหรือไขข่าวแพร่หลายซึ่งข้อความอันฝ่าฝืนความจริงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 423 เท่านั้น โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในกรณีต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงและเกียรติยศเพราะถูกจำคุกตามคำพิพากษา ค่าจ้างทนายความต่อสู้คดีที่โจทก์ผู้สั่งจ่ายถูกผู้ทรงฟ้องไม่ใช่เป็นผลโดยตรงอันเกิดจากการที่จำเลยผิดสัญญาและแม้จะเป็นเรื่องละเมิดก็นับว่าเป็นค่าเสียหายที่ไกลเกินกว่าเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกเอาแก่จำเลย
12.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7807/2542
จำเลยเป็นเพียงผู้จำหน่ายเทปเพลงซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของโจทก์ที่มีผู้ทำละเมิดลิขสิทธิ์ของโจทก์โดยได้ทำซ้ำไว้แล้วเท่านั้น แม้การกระทำดังกล่าวจะทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายแก่ชื่อเสียง ประชาชนขาดความเชื่อถือ และโจทก์ได้เสียค่าใช้จ่ายในการโฆษณาเทปเพลงลิขสิทธิ์ของโจทก์เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้รับทราบเป็นเงินจำนวนมากก็ตามแต่ความเสียหายของโจทก์ที่ได้รับจากการกระทำของจำเลยโดยตรงที่สามารถคำนวณเป็นเงินได้คงมีเฉพาะที่โจทก์ต้องขาดประโยชน์จากการที่จำเลยนำเทปเพลงที่ละเมิดลิขสิทธิ์ของโจทก์ออกจำหน่าย อันอาจทำให้การจำหน่ายเทปเพลงของโจทก์ตกต่ำไป 175 ม้วน ซึ่งคิดเป็นเงินที่โจทก์จำหน่ายราคาม้วนละ 90 บาท เป็นเงิน 15,750 บาท ส่วนความเสียหายแก่ชื่อเสียงเกียรติคุณของโจทก์ทำให้ประชาชนไม่เชื่อถือในกิจการของโจทก์นั้นมีไม่มากนัก ค่าเสียหายในส่วนนี้จำนวน 50,000 บาท จึงเหมาะสมแก่พฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการกระทำละเมิดของจำเลยแล้ว แต่การที่โจทก์ได้จ่ายเงินให้แก่สำนักงานทนายความเพื่อให้ดำเนินคดีแก่จำเลยนั้นเป็นเพียงค่าใช้จ่ายที่โจทก์ต้องจ่ายเพื่อรักษาประโยชน์ในการดำเนินกิจการของโจทก์เท่านั้น มิใช่ค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดของจำเลยโจทก์ไม่มีสิทธิที่จะเรียกค่าใช้จ่ายส่วนนี้จากจำเลยได้
โจทก์เรียกค่าเสียหายจากจำเลย 100,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาให้จำเลยชำระค่าเสียหายให้โจทก์ 50,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง การที่โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยชำระค่าเสียหายให้โจทก์ 100,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้อง จึงเป็นกรณีที่โจทก์ขอเรียกค่าเสียหายเพิ่มในชั้นอุทธรณ์ 50,000 บาทเท่านั้น โจทก์ต้องเสียค่าขึ้นศาลในชั้นอุทธรณ์ตามทุนทรัพย์เพียง 50,000 บาท รวมค่าขึ้นศาลอนาคตด้วย ฉะนั้น การที่โจทก์เสียค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ในทุนทรัพย์ 100,000 บาท จึงไม่ถูกต้อง ต้องคืนค่าขึ้นศาลส่วนที่เกินแก่โจทก์
13.คำพิพากษาฎีกาที่ 877/2531(ประชุมใหญ่)
พิพากษาว่า การที่ไปเชื่อมสายไฟเอาไฟฟ้ามาใช้ในบ้านถือว่าเป็นความผิดฐานลักทรัพย์เพราะกระแสไฟฟ้าเป็นทรัพย์สินอย่างหนึ่ง แต่ในคดีแพ่งไม่มีปัญหาเมื่อกระแสไฟฟ้าเป็นทรัพย์สินแล้วทำละเมิดก็ถือว่าทำให้เสียหายต่อทรัพย์สิน การที่ขับรถโดยประมาทชนเสาไฟฟ้าของการไฟฟ้าหักล้ม กระแสไฟฟ้าวิ่งลงดินหมด นอกจากเสาไฟฟ้าหักเสียหาย ซึ่งเป็นการเสียหายต่อทรัพย์สินแล้วยังเสียหายต่อกระแสไฟฟ้าซึ่งเป็นทรัพย์สินอีกอย่างหนึ่งด้วย+

14.คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6702/2553
จำเลยรู้อยู่แล้วว่าไม่มีสิทธินำประเด็นที่ถึงที่สุดในคดีแรกมาฟ้องโจทก์ การที่จำเลยรู้อยู่แล้วยังนำคดีมาฟ้องโจทก์ในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันนั้นอีก เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตจงใจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายต้องเสียค่าใช้จ่ายในการดำเนินการต่อสู้คดีปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของตนจากการกระทำอันไม่สุจริตของจำเลย จำเลยจึงเป็นฝ่ายกระทำละเมิดต่อโจทก์และค่าว่าจ้างทนายความเข้าต่อสู้คดีกับจำเลยในเหตุที่จำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์เป็นส่วนหนึ่งของค่าใช้จ่ายที่โจทก์ต้องเสียไปในการปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของโจทก์ไม่ให้เสียไปจึงเป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการที่จำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ จำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายในส่วนนี้

รู้ไหม? เพื่อนบ้านก่อความรำคาญ ก็ถือว่าผิดกฎหมาย

noreply@blogger.com (ID 99next) — Tue, 13 Jun 2017 20:14:00 -0700

อะไรบ้างที่เรียกว่าเป็นการก่อความเดือดร้อน

– การเลี้ยงสัตว์ ปัญหาที่ก่อความรำคาญ ได้แก่ เสียง กลิ่น และสัตว์ที่เป็นอันตรายอันติดมากับสัตว์เลี้ยงแล้วแพร่กระจายไปสู่พื้นที่รอบข้างได้ อาทิ เห็บ หมัด เป็นต้น สัตว์เลี้ยงแต่ละชนิดอาจก่อปัญหาเดือดร้อนรำคาญไปสู่เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ใกล้เคียงได้ แต่ควรพิจารณาเป็นเรื่อง ๆ ไป สุนัข บางตัวไม่ส่งเสียงก่อความรำคาญ สุนัขบางตัวทำเช่นนั้น แมวบางตัวหากเลี้ยงแบบระบบเปิดอาจขับถ่ายก่อความเดือดร้อนรำคาญ บางตัวไม่เป็นเช่นนั้น หรือหากเลี้ยงสุกรแต่สุกรไม่ส่งเสียงให้เดือดร้อนหรือรำคาญ แต่อาจสร้างกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ไปสู่บริเวณรอบข้าง การแก้ปัญหาจึงเป็นไปตามผลที่กระทบ โดยมีตั้งแต่ให้กำจัดสิ่งปฏิกูลเน่าเหม็นและคอยดูแลความสะอาด ไปจนถึงย้ายพื้นเลี้ยงดู เพื่อไม่เป็นการละเมิดต่อสิทธิของโจทก์อีกต่อไป

และอะไรบ้างที่เป็นเหตุให้เกิดความรำคาญ

มาตรา 25 ในกรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือนร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง หรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้นดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ

(1) แหล่งน้ำ ทางระบายน้ำ ที่อาบน้ำ ส้วม หรือที่ใส่มูลหรือเถ้า หรือสถานที่อื่นใด
ซึ่งอยู่ในทำเลไม่เหมาะสม สกปรก มีการสะสมหรือหมักหมมสิ่งของมีการเททิ้งสิ่งใดเป็นเหตุ
ให้มีกลิ่นเหม็นหรือละอองเป็นพิษ หรือเป็นหรือน่าจะเป็นที่เพาะพันธุ์พาหะนำโรค หรือก่อให้เกิด
ความเสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(2) การเลี้ยงสัตว์ในที่หรือโดยวิธีใด หรือมีจำนวนเกินสมควร จนเป็นเหตุให้เสื่อม
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ622 แนวทางการปฏิบัติพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535
ศูนย์บริหารกฎหมายสาธารณสุข กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข
(3) อาคารอันเป็นที่อยู่ของคนหรือสัตว์ โรงงานหรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการ
ระบายอากาศ การระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือการควบคุมสารเป็นพิษ หรือมีแต่ไม่มีการ
ควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองสารเป็นพิษอย่างพอเพียงจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็น
อันตรายต่อสุขภาพ
(4) การกระทำใดๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น แสง รังสี เสียง ความร้อน สิ่งมีพิษ
ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีอื่นใด จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็น
อันตรายต่อสุขภาพ
(5) เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

โดยสามารถระงับเหตุเดือดร้อนรำคาญได้อย่างไรกันบ้าง

มาตรา 26 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจห้ามผู้หนึ่งผู้ใดมิให้ก่อเหตุรำคาญในที่ หรือทางสาธารณะ หรือสถานที่เอกชนรวมทั้งการระงับเหตุรำคาญด้วย ตลอดทั้งการดูแล ปรับปรุงบำรุงรักษาบรรดาถนน ทางบก ทางน้ำ รางระบายน้ำ คู คลอง และสถานที่ต่างๆ ในเขตของตนให้ปราศจากเหตุรำคาญ ในการนี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือเพื่อระงับกำจัดและควบคุมเหตุรำคาญต่างๆ ได้

มาตรา 27 ในกรณีที่มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นหรืออาจเกิดขึ้นในที่หรือทาง สาธารณะให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลซึ่งเป็นต้นเหตุหรือเกี่ยวข้องกับการก่อหรืออาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญนั้น ระงับหรือป้องกันเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควรตามที่ระบุไว้ในคำสั่ง และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับหรือป้องกันเหตุรำคาญนั้น หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคต ให้ระบุไว้ในคำสั่งได้ในกรณีที่ปรากฏแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าไม่มีการปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามวรรคหนึ่ง และเหตุรำคาญที่เกิดขึ้นอาจเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นระงับเหตุรำคาญนั้น และอาจจัดการตามความจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญนั้นขึ้นอีกโดยบุคคลซึ่งเป็นต้นเหตุ หรือเกี่ยวข้องกับการก่อหรืออาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการจัดการนั้น

มาตรา 28 ในกรณีที่มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นในสถานที่เอกชน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้นระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควรตามที่ระบุไว้ในคำสั่ง และถ้าเห็นว่าสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตุรำคาญนั้นหรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งได้
ในกรณีที่ไม่มีการปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจระงับเหตุรำคาญนั้นและอาจจัดการตามความจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 623 กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข ส่วนที่ 5เกิดขึ้นอีก และถ้าเหตุรำคาญเกิดขึ้นจากการกระทำการละเลย หรือการยินยอมของเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น เจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่ดังกล่าวต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการนั้นในกรณีที่ปรากฏแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าเหตุรำคาญที่เกิดขึ้นในสถานที่ เอกชนอาจเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะออกคำสั่งเป็นหนังสือ ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองใช้หรือยินยอมให้บุคคลใดใช้สถานที่นั้นทั้งหมดหรือบางส่วน จนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่า ได้มีการระงับเหตุรำคาญนั้นแล้วก็ได้
หมวด 6การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

มาตรา 29 เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสม กับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้ราชการส่วนท้องถิ่นมีอำนาจออกข้อกำหนดของท้องถิ่นกำหนดให้ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของพื้นที่ในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่นนั้น เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ได้การออกข้อกำหนดของท้องถิ่น ตามวรรคหนึ่ง ราชการส่วนท้องถิ่นอาจกำหนดให้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภทโดยเด็ดขาด หรือไม่เกินจำนวนที่กำหนดหรือเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์บางชนิดหรือบางประเภทต้องอยู่ในภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้

มาตรา 30 ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 29 โดยไม่ปรากฏเจ้าของ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดง หลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน ให้สัตว์นั้นตกเป็นของราชการส่วนท้องถิ่น แต่ถ้าการ กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์624 แนวทางการปฏิบัติพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535ศูนย์บริหารกฎหมายสาธารณสุข กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุขในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่นตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วยในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

หมวด 7
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

มาตรา 31 ให้รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากำหนดให้กิจการใดเป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

มาตรา 32 เพื่อประโยชน์ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการที่ประกาศตามมาตรา 31 ให้ราชการส่วนท้องถิ่นมีอำนาจออกข้อกำหนดของท้องถิ่นดังต่อไปนี้
(1) กำหนดประเภทของกิจการตามมาตรา 31 บางกิจการหรือทุกกิจการให้เป็นกิจการ
ที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นนั้น
(2) กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไปสำหรับให้ผู้ดำเนินกิจการตาม (1) ปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินกิจการและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ

มาตรา 33 เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อกำหนดของท้องถิ่น ตามมาตรา 32(1)ใช้บังคับ ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่มีข้อกำหนดของท้องถิ่นกำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามมาตรา 32(1) ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตาม มาตรา 56ในการออกใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อกำหนดของท้องถิ่นตามมาตรา 32(2) ก็ได้ใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

รู้ก่อนแจ้งความ! ขั้นตอนและสิ่งที่ควรรู้ เมื่อถูกละเมิดสิทธิ์

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 18 Dec 2016 20:25:00 -0800

🔹 รู้ก่อนแจ้งความ! ขั้นตอนและสิ่งที่ควรรู้ เมื่อถูกละเมิดสิทธิ์

เมื่อถูกรังแก ถูกโกง หรือได้รับความเสียหาย หลายคนมักคิดว่า “แจ้งความเลย!” แต่ความจริง การแจ้งความไม่ได้หมายความว่าตำรวจจะรับทุกเรื่องไว้เสมอไป เพราะสถานีตำรวจไม่ใช่ศูนย์รวมแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนทุกประเภท แต่ถ้าเป็น เรื่องทางอาญา เช่น ถูกทำร้าย ถูกลักทรัพย์ หรือถูกโกง ตำรวจจะสามารถสอบสวนและดำเนินคดีต่อผู้กระทำผิดให้ได้

🔹 แจ้งความ vs กล่าวโทษ vs ลงบันทึก

แจ้งความ: คือ การร้องทุกข์ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อให้ดำเนินคดีต่อผู้กระทำผิด
กล่าวโทษ: หากไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรงก็สามารถทำได้ เป็นการแจ้งให้ตำรวจรับทราบเหตุการณ์ทางอาญา
ลงบันทึกประจำวัน / แจ้งไว้เป็นหลักฐาน: ใช้สำหรับบันทึกเหตุการณ์ไว้เป็นหลักฐาน เช่น ของหาย ขัดแย้งส่วนตัว หรือเพื่อเป็นหลักฐานก่อนดำเนินการอื่น ๆ

🔹 ใครสามารถแจ้งความได้บ้าง

ผู้เสียหายโดยตรง เป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์ทางอาญา
พ่อแม่, ลูก, คู่สมรส สามารถร้องทุกข์แทนผู้เสียหายได้ หากผู้เสียหายไม่สามารถไปเอง หรือไม่สะดวก
ตัวแทนอื่น ๆ เช่น นิติบุคคล สามารถแจ้งความได้ โดยต้องมีเอกสารมอบอำนาจ

เคล็ดลับ: ไม่จำเป็นต้องรู้กฎหมายลึกซึ้ง แค่รู้ว่าเป็นเรื่องทางอาญาและมีเหตุอันควรเชื่อว่าเกิดความเสียหายจริง ก็สามารถแจ้งความได้

🔹 กรณีแจ้งความที่ไม่ใช่ความผิดทางอาญา

ของหาย เช่น บัตรประชาชน, โฉนดบ้าน
ต้องการหลักฐานไว้ก่อน เช่น ปัญหาครอบครัว, ข้อตกลงหย่า, ขัดแย้งการดูแลบุตร

ตำรวจจะ บันทึกเหตุการณ์ไว้ เพื่อใช้เป็นหลักฐานในการดำเนินการกับหน่วยงานอื่น ๆ

🔹 เอกสารที่ต้องเตรียมก่อนไปแจ้งความ

บัตรประชาชน / ใบแทน / หนังสือเดินทาง
สำเนาทะเบียนบ้าน
ในกรณีเป็นตัวแทนของผู้อื่น
- ใบมอบอำนาจ, หลักฐานการเป็นผู้อนุบาล, สูติบัตร, ใบทะเบียนสมรส หรือเอกสารจากศาล
ในกรณีเป็นตัวแทนของนิติบุคคล
- หนังสือมอบอำนาจติดอากรแสตมป์ 5 บาท
- หนังสือรับรองนิติบุคคลจากกระทรวงพาณิชย์

🔹 ขั้นตอนง่าย ๆ ก่อนไปสถานีตำรวจ

รวบรวมเอกสารให้ครบ เพื่อความรวดเร็ว
เล่าเรื่องตามข้อเท็จจริง ไม่ต้องระบุข้อหาหรือผู้กระทำผิดชัดเจน
ระบุความต้องการ ว่าต้องการให้ตำรวจดำเนินคดี หรือเพียงบันทึกเป็นหลักฐาน

✅ ข้อควรจำสรุปง่าย ๆ

การแจ้งความ	ความหมาย
ลงบันทึกประจำวัน	การบันทึกไว้เป็นหลักฐาน จบขั้นตอน
แจ้งไว้เป็นหลักฐาน	ใช้สำหรับเรื่องส่วนตัว / ของหาย / ขัดแย้งครอบครัว
ขอดำเนินคดี	แจ้งความเพื่อให้ตำรวจดำเนินคดีทางอาญา

ทำอย่างไรเมื่อต้องการประกันตัว

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 4 Aug 2016 18:36:00 -0700

การขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อศาล
1.การขอประกันตัวคืออะไร?
การขอประกันตัว คือ การขออนุญาตให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยพ้นจากการควบคุมของเจ้าพนักงานหรือศาลตามระยะเวลาที่กำหนดเพื่อไม่ให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยถูกควบคุมหรือขังเป็นเวลานานเกินกว่าความจำเป็นในระหว่างการสอบสวนหรือการพิจารณาคดี เพราะหากไม่มีความจำเป็นต้องควบคุมก็ควรที่จะได้รับการปล่อยชั่วคราวไป อันเป็นการปฏิบัติตามหลักการของรัฐธรรมนูญ ที่ต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มีความผิด และก่อนมีคำพิพากษาอันถึงที่สุดแสดงว่าบุคคลใดเป็นผู้กระทำความผิดจะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นเสมือนเป็นผู้กระทำผิดมิได้

2.การขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อศาลจะทำได้ในชั้นใดบ้าง?
การขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อศาลจะทำได้ดังนี้.-
2.1 การขอประกันตัวระหว่างชั้นฝากขังทำได้เมื่อผู้ต้องหาถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือพนักงานอัยการนำตัวมาขออนุญาตศาลฝากขังระหว่างที่ยังสอบสวนไม่เสร็จ ผู้ต้องหามีสิทธิยื่นขอประกันตัวต่อศาล
2.2 การขอประกันตัวชั้นพิจารณาคดีของศาลชั้นต้นทำได้เมื่อผู้ต้องหาถูกพนักงานอัยการฟ้องต่อศาลแล้วก็จะเปลี่ยนฐานะจากผู้ต้องหาเป็นจำเลย จำเลยมีสิทธิขอประกันตัวต่อศาลได้ ในคดีที่ราษฎรเป็นโจทก์ เมื่อศาลประทับฟ้องแล้ว จำเลยจะยื่นขอประกันตัวก่อนวันนัดหรือในวันนัดที่ระบุในหมายเรียกให้มาแก้คดีก็ได้
2.3 การขอประกันตัวชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา เมื่อมีกรณีที่จำเลยถูกขังหรือจำคุก โดยผลของคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ หรือศาลอุทธรณ์ภาค จำเลยอาจยื่นขอประกันตัวก่อนที่จะยื่นอุทธรณ์ หรือยื่นฎีกา หรือจะยื่นขอประกันตัวพร้อมกันหรือาหลังจากยื่นอุทธรณ์ หรือยื่นฎีกาก็ได้ การขอประกันตัวดังกล่าวให้ยื่นต่อศาลชั้นต้น ที่พิพากษาคดี หรืออาจยื่นต่อศาลอุทธรณ์ หรือศาลอุทธรณ์ภาค หรือศาลฎีกา แล้วแต่กรณี
ทั้งนี้ การประกันตัวในชั้นใดก็จะใช้ได้ในชั้นนั้น เมื่อชั้นของการของประกันตัวเปลี่ยนไปก็ต้องยื่นขอประกันตัวใหม่
3.การขอประกันตัวเป็นเรื่องยุ่งยากหรือไม่?
คนส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าการติดต่อขอประกันตัวเป็นเรื่องยุ่งยากซับซ้อนจนต้องอาศัยนายประกันอาชีพช่วยจัดการให้ ซึ่งการกระทำดังกล่าวจะทำให้เสียค่าใช้จ่ายสูงและอาจถูกหลอกลวงได้ ปัจจุบันศาลยุติธรรมได้จัดเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ไว้ทำหน้าที่ให้ความช่วยเหลือตั้งแต่ให้คำแนะนำในขั้นตอนการขอประกันและแนะนำวิธีการเขียนคำร้องขอประกันตัว ผู้ขอประกันตัวตอิดต่อขอคำแนะนำและทำคำขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยด้วยตนเองได้ทุกขั้นตอน ทั้งนี้ เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์จะแนะนำวิธีปฏิบัติที่ถูกต้องโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือค่าธรรมเนียมแต่อย่างใด
4.ใครบ้างมีสิทธิยื่นคำร้องขอประกันตัว?
4.1 ผู้ต้องหาหรือจำเลย
4.2 ผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้อง เช่น บุพการี ผู้สืบสันดาน สามี ภริยา ญาติพี่น้อง ผู้บังคับบัญชา นายจ้าง บุคคลที่เกี่ยวพันโดยทางสมรส บุคคลที่ศาลเห็นว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเสมือนเป็นญาติพี่น้องหรือมีความสัมพันธ์ในทางอื่นที่ศาลเห็นสมควรให้ประกันได้ หรือนิติบุคคล (เช่น บริษัท ห้างหุ้นส่วนจำกัด) สำหรับกรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นกรรมการ ผู้แทน ตัวแทน หุ้นส่วน พนักงานหรือลูกจ้างของนิติบุคคลนั้น
5.การปล่อยชั่วคราวมีกี่ประเภท?
การที่ศาลอนุญาตให้ประกันตัวหรืออนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวแบ่งได้เป็น 3 ประเภทา ได้แก่
5.1 การปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกัน คือ การปล่อยตัวชั่วคราวโดยไม่ต้องทำสัญญาประกันและไม่ต้องมีหลักประกันแต่อย่างใด เพียงแต่ให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยสาบานหรือปฏิญาณตนว่าจะมาตามนัดหรือหมายเรียกเท่านั้น
5.2 การปล่อยชั่วคราวโดยมีประกัน คือ การปล่อยตัวชั่วคราวโดยผู้ขอประกัน ต้องทำสัญญาประกันต่อศาลว่าจะปฏิบัติตามนัดหรือหมายเรียกของศาลซึ่งให้ปล่อยชั่วคราว ถ้าผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มาตามกำหนด ผู้ขอประกันจะถูกปรับตามจำนวนเงินที่กำหนดไว้ในสัญญาประกัน ตลอดจนอาจมัการกำหนดเงื่อนไขในสัญญาประกันนั้น
5.3 การปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันและหลักประกัน คือ การปล่อยตัวชั่วคราวโดยมีสัญญาว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยจะมาตามที่กำหนดในสัญญาหรือตามหมายเรียก และมีการวางหลักประกันไว้เพื่อที่จะบังคับเอากับหลักประกันเมื่อมีการผิดสัญญา
6.การยื่นคำร้องขอประกันตัว ผู้ขอประกันจะต้องเตรียมเอกสารอะไรบ้าง?
ในการติดต่อขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลย ผู้ขอประกันจะต้องยื่นคำร้องขอประกันตัว พร้อมด้วยเอกสารและหลักประกันประกอบคำร้องดังกล่าว โดยนำต้นฉบับเอกสารพร้อมสำเนามายื่นต่อเจ้าหน้าที่เพื่อตรวจสอบความถูกต้อง และเสนอต่อศาลเพื่อมีคำสั่งต่อไป ซึ่งเอกสารในการประกอบคำร้องขอประกันตัวมีดังนี้.-
6.1 บัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
6.2 ทะเบียนบ้าน
6.3 กรณีผู้ขอประกันมีคู่สมรสจะต้องแสดงเอกสารเพิ่มเติม ได้แก่
6.3.1 บัตรประกันตัวประชาชนหรือบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรรัฐและทะเบียนบ้านของคู่สมรส
6.3.2 ใบสำคัญสมรส
6.3.3 หนังสือให้ความยินยอมของคู่สมรส
6.4 กรณีชื่อเจ้าของหลักทรัพย์ไม่ตรงกับที่ปรากฎในหลักทรัพย์จะต้องแสดงเอกสารเพิ่มเติมได้แก่
6.4.1 หนังสือรับรองว่าเป็นบุคคลเดียวกัน หรือ
6.4.2 หลักฐานการเปลี่ยนชื่อตัว ชื่อสกุล
6.4.3 ใบสำคัญการสมรส
6.5 กรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นชาวต่างประเทศ หากมีหนังสือเดินทาง (Passport) ต้องนำมาแสดงด้วย
หากเอกสารที่ต้องนำมาในวันยื่นคำร้องขอประกันตัวไม่ครบถ้วน ผู้ขอประกันอาจขอผัดผ่อนต่อศาลเพื่อพิจารณาอนุญาตให้นำมาส่งในภายหลังได้
7.หลักประกันใดบ้างที่สามารถใช้ประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยได้?
7.1 เงินสด
7.2 หลักทรัพย์อื่น เช่น
7.2.1 โฉนดที่ดิน หนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก. หรือ น.ส.3)
7.2.2 พันธบัตรรัฐบาล สลากออมสิน บัตรหรือสลากออมทรัพย์ทวีสินของธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ตั๋วแลกเงินที่ธนาคารเป็นผู้จ่ายและธนาคารผู้จ่ายได้รับรองตลอดไปแล้ว ตั๋วสัญญาใช้เงินที่ธนาคารเป็นผู้ออกตั๋ว หรือเช็คที่ธนาคารเป็นผู้สั่งจ่าย (แคชเชียร์เช็ค) หรือเช็คที่ธนาคารรับรองแล้ว
7.2.3 สมุดเงินฝากประจำหรือใบรับเงินฝากประจำของธนาคาร
7.2.4 หนังสือค้ำประกันหรือหนังสือรับรองของธนาคาร
7.2.5 หนังสือรับรองของบริษัทประกันภัย
7.2.6 ในบางกรณีอาจใช้หลักประกันต่อไปนี้ได้
(1) ทะเบียนรถยนต์หรือทะเบียนรถจักรยานยนต์
(2) ภ.บ.ท.5 ส.ค.1 น.ส.2 หรือ สปก.
(3) บ้านพักอาศัย
(4) หลักทรัพย์ที่ติดจำนองหรือมีภาระติดพัน
7.3 บุคคลเป็นหลักประกันโดยแสดงหลักทรัพย์
7.4 ส่วนราชการ ตามระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการช่วยเหลือข้าราชการหรือลูกจ้างของทางราชการที่ต้องหาคดีอาญา
7.5 เป็นข้าราชการ พนักงานรัฐวิสาหกิจ ข้าราชการการเมืองหรือนายความ (ใช้ตำแหน่งเป็นหลักประกัน เฉพาะตนเองหรือญาติใกล้ชิด) โดยสามรรถทำสัญญาประกันได้ในวงเงินไม่เกิน 10 เท่าของอัตราเงินเดือนหรือรายได้เฉลี่ยต่อเดือน
7.6 ผู้ประกอบวิชาชีพ เช่น แพทย์ เภสัชกร พยาบาล วิศวกร สถาปนิก ผู้สอบบัญชี ครู ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสื่อสารมวลชนฯ เมื่อตกเป็นผู้ต้องหาหรือจำเลย อาจใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้ สำหรับกรณีความผิดที่ถูกกล่าวหาเกิดจาการปฏิบัติหน้าที่หรือการปฏิบัติงานในการประกอบวิชาชีพ โดยสามารถทำสัญญาประกันได้ในวงเงินไม่เกิน 15 เท่าของอัตราเงินเดือนหรือรายได้เฉลี่ยต่อเดือน
8.วิธีนำหลักประกันมาใช้ในการขอประกันตัว ผู้ขอประกันจะต้องทำอย่างไร?
8.1 กรณีใช้โฉนดที่ดิน น.ส.3 หรือ น.ส.3 ก. ต้องมีหนังสือรับรองประเมินราคาที่ดินจากสำนักงานที่ดินจังหวัดหรือจากที่ว่าการอำเภอในเขตที่ที่ดินตั้งอยู่ แล้วแต่กรณี ซึ่งออกให้ภายในระยะเวลาไม่เกิน 6 เดือน รับรองโดยเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดหรือผู้ปฏิบัติราชการแทนหรือผู้ทำการแทน กรณีรับรองโดยสำนักงานที่ดินอำเภอ ผู้รับรองราคาประเมินจะต้องเป็นนายอำเภอหรือปลัดอำเภอผู้ทำการแทนหรือเจ้าหน้าที่บริหารงานที่ดินอำเภอ
8.2 กรณีใช้สมุดเงินฝากธนาคารต้องมีหนังสือรับรองยอดเงินฝากคงเหลือปัจจุบันจากสาขาธนาคารที่เปิดบัญชี พร้อมระบุข้อความว่าธนาคารจะไม่ให้ถอนเงินจำนวนดังกล่าวไปจนกว่าจะได้รับคำสั่งเปลี่ยนแปลงจากศาลก่อน
8.3 กรณีใช้บุคคลตามข้อ 7.5 เป็นหลักประกัน ต้องมีหนังสือรับรองจากต้นสังกัดแสดงสถานะ ตำแหน่ง ระดับอัตราเงินเดือน และควรระบุให้ชัดเจนว่าจะนำไปประกันใคร หากมีภาระผูกพันในการทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันผู้อื่นไว้ก็ให้แสดงภาระผูกพันนั้นด้วย
8.4 กรณีใช้ทะเบียนรถยนต์หรือทะเบียนรถจักรยานยนต์ผู้ประกันต้องนำรถมาให้เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ศาลตรวจดูสภาพและประเมินราคา
8.5 กรณีใช้ที่ดิน ภบท.5 ส.ค.1 น.ส.2 หรือ สปก. ผู้ประกันต้องมีหนังสือรับรองราคาประเมินที่ดินจากธนาคาร เช่น ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
8.6 กรณีใช้บ้านพักอาศัย ผู้ประกันควรต้องมีภาพถ่ายบ้านและให้กำนันหรือผู้ใหญ่บ้านมีหนังสือรับรองการประเมินราคาให้
8.7 กรณีใช้หลักทรัพย์ที่ติดจำนองหรือมีภาระติดพันผู้ขอประกันต้องแสดงได้ว่าราคาทรัพย์ส่วนที่เกินจากจำนองหรือจากภาระติดพันมีจำนวนเพียงพอต่อการใช้เป็นหลักประกัน
8.8 กรณีบิดามารดาเป็นผู้ขอประกันบุตร ศาลอาจให้ประกันโดยไม่ต้องแสดงหลักทรัพย์ แต่ต้องมีหลักฐานยืนยันได้ว่าเป็นบุตร
8.9 กรณีใช้หนังสือรับรองของบริษัทประกันภัยเป็นหลักประกันภัยเป็นหลักประกันดูข้อ 9
หมายเหตุ : กรณีหลักทรัพย์ที่นำมาในวันยื่นของประกันตัวมีราคาไม่เพียงพอตามที่ศาลกำหนดวงเงินประกัน ศาลอาจอนุญาตให้ผู้ขอประกันขอผัดผ่อนนำหลักทรัพย์มาเพิ่มเติมให้ครบในภายหลังได้
ทั้งนี้ ในกรณีที่เจ้าของหลักทรัพย์มอบอำนาจให้บุคคลอื่นยื่นคำร้องขอประกันตัวจะต้องทำหนังสือมอบอำนาจ ณ ที่ว่าการอำเภอที่มีภูมิลำเนาหรือหลักทรัพย์ตั้งอยู่โดยให้นายอำเภอ หรือผู้รักษาราชการแทนลงลายมือชื่อและประทับตราประจำตำแหน่งรับรองการมอบอำนาจ หรือทำหนังสือมอบอำนาจต่อหน้าเจ้าหน้าที่ศาล พร้อมทั้งนำบัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐและนำเนาทะเบียนบ้านของผู้มอบอำนายและผู้รับมอบอำนาจมาด้วยบางศาลอาจอนุญาตเฉพาะนำหลักทรัพย์มาประกันญาติที่พน้องเพื่อป้องกันการหลอกลวงเอาทรัพย์ของผู้อื่นมาหาผลประโยชน์จากการประกันผู้ต้องหาหรือจำเลย
9.การประกันตัวโดยใช้หนังสือรับรองของบริษัทประกันภัยกรณีการประกันภัยอิสรภาพคืออะไร?
การประกันภัยอิสรภาพเป็นการประกันภัยที่บริษัทประกันภัยจะออกหนังสือรับรองให้แก่ผู้เอาประกันเพื่อใช้หนังสือรับรองดังกล่าวมาวางเป็นหลักประกันในการขอประกันตัว ซึ่งมี 2 แบบ คือ
แบบที่ 1 การทำประกันภัยอิสรภาพอ่กนมีการกระทำความผิด
เป็นกรณีที่บุคคลทั่วไปประสงค์จะมีหลักทรัพย์ในการขอประกันตัวไว้ล่วงหน้า เนื่องจากตนเองมีความเสี่ยงหรือมีโอกาสที่จะกระทำความผิดทางอาญาโดยประมาท เช่น ผู้ขับขี่รถ แพทย์ ผู้รับจ้างงานก่อสร้าง หากในระหว่างระยะเวลาคุ่มครองเกิดเหตุกระทำความผิดขึ้น ซึ่งอาจจะต้องถูกควบคุมตัวระหว่างดำเนินคดี บุคคลดังกล่าวสามารถใช้หนังสือรับรองเป็นหลักทรัพย์วางต่อศาลเพื่อขอประกันตัวตนเองได้
แบบที่ 2 การทำประกันภัยอิสรภาพหลังมีการกระทำความผิด
เป็นกรณีที่บุคคลตกเป็นผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาแล้วและจะถูกควบคุมตัวหรือถูกควบคุมตัวแล้ว ประสงค์จะหาหลักทรัพย์เพื่อนำไปขอประกันตัวตนเอง บุคคลดังกล่าวหรือเพื่อนหรือญาติสามารถมาติดต่อขอซื้อประกันภัยอิสรภาพกับบริษัทประกันภัยได้ โดยบริษัทจะออกกรมธรรม์และหนังสือรับรองให้ตามจำนวนเงินเอาประกันภัย บุคคลดังกล่าวสามารถนำหนังสือรับรองนั้นไปใช้เป็นหลักทรัพย์ในการขอประกันตัวต่อศาลได้
ข้อสังเกต : การทำประกันภัยอิสรภาพหลังมีการกระทำผิดโดยปกติสามารถขอทำประกันได้ทุกข้อหาความผิด ยกเว้นความผิดที่เกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ นอกจากการประกันภัยอิสรภาพดังกล่าวแล้วยังมีการประกันอีกแบบหนึ่งเรียกว่าการประกันภัยการประกันตัวผู้ขับขี่รถยนต์ ซึ่งบริษัทประกันภัยได้ขายเป็นแบบความคุ้มครองเพิ่มเติมแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ ซึ่งสามารถใช้หนังสือรับรองเป็นหลักทรัพย์ในการขอประกันตัวผู้ขับขี่รถยนต์ได้เช่นกัน
9.1 จะนำหนังสือรับรองไปใช้อย่างไร?
เมื่อได้รับหนังสือรับรองแล้ว ผู้เอาประกันภัยควรตรวจสอบ ชื่อ นามสกุล ฐานความผิด วงเงินประกัน และรายละเอียดอื่นๆ ให้ถูกต้องตามความเป็นจริง และนำหนังสือรับรองของบริษัทประกันภัยไปเป็นหลักทรัพย์ในการขอประกัน เมื่อผู้ต้องหาหรือจำเลยได้รับอนุญาตให้ประกันตัวแล้วจะต้องแจ้งวงเงินประกันให้บริษัททราบโดยเร็ว
9.2 ผู้เอาประกันภัยมีสิทธิได้รับคืนเบี้ยประกันในกรณีใดบ้าง?
บริษัทประกันจะคืนเบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้เอาประกันภัยในกรณีดังนี้.-
9.2.1 กรมธรรม์ประกันภัยอิสรภาพก่อนกระทำความผิด คืนเบี้ยประกันภัยกรณีเดียว คือ เมื่อผู้เอาประกันภัยเสียชีวิต และในระยะระหว่างเอาประกันภัยไม่มีการเรียกร้องให้ประกันตัว
ซึ่งถ้าผู้เอาประกันภัยใช้หนังสือรับรองเพื่อประกันตัวไปแล้ว แต่ยังไม่เต็มวงเงินที่ระบุไว้หน้าตารางกรมธรรม์ ผู้เอาประกันภัยสามารถขอหนังสือรับรองฉบับใหม่ตามวงเงินส่วนที่เหลือโดยแจ้งเป็นหนังสือไปยังบริษัทประกันภัยได้
9.2.2 กรมธรรม์ประกันภัยอิสรภาพหลังกระทำความผิด คืนเบี้ยประกันภัย 5 กรณี ดังนี้.-
ก. หากศาลไม่อนุญาตให้ประกันตัว บริษัทประกันภัยคจะคืนเบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยหักค่าใช้จ่ายในการดำเนินการไว้ 500 บาท ในกรณีไม่แน่ใจว่าศาลจะอนุญาตให้ประกันตัวหรือไม่ ผู้ขอประกันควรยื่นคำร้องขอประกันตัวต่อศาลเพื่อให้มีคำสั่งก่อน เมื่อศาลมีคำสั่งอนญาตให้ประกันตัวแล้วจึงไปติดต่อขอซื้อประกันภัยอิสรภาพ
ข. หากศาลอนุญาตให้ประกันตัว แต่ภายหลังในระหว่างระยะเวลาประกันภัย ศาลได้มีคำสั่งให้ถอนหรือยกเลิกการให้ประกันตัวหรือผู้เอาประกันภัยไม่ประสงค์จะประกันตัวอีกต่อไป บริษัทประกันภัยจะคืนเบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้เอาประกันภัยร้อยละ 20 ของเบี้ยประกันภัย
ค. หากผู้เอาประกันภัยเสียชีวิต ในระหว่างระยะเวลาประกันภัยโดยมิได้มีการผิดสัญญาประกันตัวบริษัทประกันภัยจะคืนเบี้ยประกันภัยกึ่งหนึ่งให้กับทายาทของผู้เอาประกันภัย
ง. หากผู้เอาประกันภัยไม่ผิดสัญญาประกันตัวจนสิ้นสุดระยะเวลาประกันภัย บริษัทประกันภัยจะคืนเบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้เอาประกันภัยร้อยละ 20 ของเบี้ยประกันภัย
จ. หากกรณีที่ผู้เอาประกันภัยได้ใช้หนังสือรับรองเพื่อประกันตัวไปแล้ว แต่ยังไม่เต็มวงเงินที่ระบุไว้ในหน้าตารางกรมธรรม์ บริษัทประกันภัยจะคืนเบี้ยประกันภัยส่วนที่เกินจำนวนเงินที่จะต้องรับผิดตามสัญญาประกันตัวให้
10.กรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเคยขอประกันตัวไว้แล้ว หากต้องการขอให้ประกันตัวต่อไปจะใช้หลักทรัพย์เดิมได้หรือไม่?
10.1 กรณีใช้เงินสดหรือหลักทรัพย์อื่นเป็นหลักประกัน
ผู้ต้องหาหรือจำเลยที่เคยขอประกันตัวไว้ต่อสถานพินิจฯ พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการและยังไม่ได้รับหลักทรัพย์คืน หากประสงค์จะขอประกันตัวต่อไป สามารถยื่นคำร้องต่อศาล ขอให้ถือเอาเงินสดหรือหลักทรัพย์นั้นเป็นหลักประกันต่อไปได้
สำหรับในกรณีใช้หลักทรัพย์เป็นหลักประกันชั้นสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน หากต้องการใช้หลักทรัพย์ดั้งกล่าวเป็นหลักประกันในชั้นศาลเยาวชนและครอบครัวต่อไปมีขั้นตอน ดังนี้.-
(1) ผู้ขอประกันยื่นสำเนาใบเสร็จรับเงินที่ได้รับในวันประกันตัวชั้นสถานพินิจฯ พร้อมคำร้องของประกันตัวต่อเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
(2) เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์แจ้งสถานพินิจฯ และส่งสำเนาใบเสร็จรับเงินให้สถานพินิจฯ ทางโทรสาร
(3) สถานพินิจฯ เมื่อได้รับเรื่องแล้ว จะส่งเอกสารที่ต้องยื่นประกอบคำร้องขอประกันตัวชั้นศาลให้แก่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ทางโทรสาร ได้แก่
(3.1) หนังสือรับรองหลักทรัพย์การประกันตัวเด็กและเยาวชนจากสถานพินิจ
(3.2) หนังสือรับรองราคาประเมินที่ดิน(กรณีหลักทรัพย์เป็นโฉนดที่ดินฯ)
(3.3) หนังสือรับรองยอดเงินฝากจากธนาคาร (กรณีหลักทรัพย์เป็นสมุดเงินฝากที่ดินฯ)
(3.4) หนังสือยินยอมคู่สมรส
(3.5) หนังสือมอบอำนาจ (ถ้ามี)
(3.6) อื่นๆ
(4) เมื่อเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ได้รับเอกสารตาม(3) ทางโทรสารแล้วจะนำเอกสารดังกล่าวพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนทั้งของผู้ขอประกันและจำเลย กับสำเนาทะเบียนบ้านของผู้ขอประกัน เสนอศาลพิจารณาพร้อมคำร้องขอประกันตัว
10.2 กรณีใช้บุคคลเป็นหลักประกัน
บุคคลที่เป็นหลักประกันอาจร้องขอให้ศาลอาจถือเอาบุคคลนั้นเป็นหลักประกันในการประกันต่อไปได้
11.จะยื่นขอประกันตัวต่อศาลได้เมื่อใด?
11.1 เมื่อตกเป็นผู้ต้องหาและพนักงานสอบสวนนำตวมาผัดฟ้องหรือฝากขังต่อศาล
11.2 เมื่อตกเป็นจำเลย
11.2.1 โดยพนักงานอัยการนำตัวไปฟ้องศาล
11.2.2 ในคดีที่ราษฎรเป็นโจทก์ ศาลไต่ส่วนมูลฟ้องแล้บคดีมีมูล ศาลออกหมายเรียกจำเลยไปสอบคำให้การแก้คดี
11.3 เมื่อถูกขังตามหมายศาล เช่น ศาลออกหมายจับพยานที่ไม่มาศาล หรือจำเลยต้องคำพิพากษาให้จำคุก หรือกักขัง และคดียังอุทธรณ์ฎีกาได้
11.4 เมื่อถูกจำคุกตามคำพิพากษาในกรณีละเมิดอำนาจศาล
ผู้ต้องหาหรือจำเลยมีสิทธิขอประกันตัวได้ในคดีอาญาทุกประเภท ตั้งแต่ชั้นสอบสวนจนถึงชั้นศาล
12.อยากทราบว่าคดีที่ถูกฟ้องต้องใช้วงเงินประกันเท่าไร?
สามารถขอตรวจสอบวงเงินประกันในการให้ประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยได้ที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ หรือเว็บไชด์ของศาล
13.วิธีปฏิบัติในการขอประกันตัวต้องทำอย่างไร?
วิธีปฏิบัติในการขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลย มีดังนี้.-
13.1 ขอแบบพิมพ์คำร้องขอประกันตัวได้จากเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
13.2 เขียนคำร้องขอประกันตัวได้เองโดยขอคำแนะนำได้จากเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ หากผู้ ขอประกันเขียนหนังสือไม่ได้จากเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ จะบริการเขียนให้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย
13.3 ให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยลงชื่อขอประกันตัวในคำร้องขอประกันตัว เว้นแต่ผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่ได้ถูกควบคุมอยู่ที่ศาล
13.4 ผู้ขอประกันยื่นคำร้องขอประกันตัวพร้อมหลักฐานต่างๆ ที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
13.5 เมื่อเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ได้ตรวจคำร้องพร้อมหลักฐานเรียบร้อยแล้วและลงบัญชีรับเรื่องไว้เป็นหลักฐานจะนำเสนอคำร้องต่อผู้พิพากษาเพื่อพิจารณาสั่งคำร้อง เมื่อผู้พิพากษาสั่งคำร้องแล้วจตะส่งคำร้องขอประกันตัวคืนไปยังเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
13.6 เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์จะแจ้งคำสั่งศาลให้ผู้ขอประกันทราบ
13.7 เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ประกันตัวแล้ว ถ้าจำเลยถูกควบคุมตัวอยู่ที่ศาลและยังไม่มีการออกหมายควบคุมไว้ก็จะนำตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยออกจากห้องควบคุมในศาลได้เลย แต่ถ้าผู้ต้องหาหรือจำเลยถูกควบคุมตามหมายศาล เจ้าหน้าที่ก็จะนำหมายปล่อยไปปล่อย ณ ที่ถูกคุมขัง
13.8 ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะถูกปล่อยตัวในวันที่ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ประกันตัว
13.9 หากศาลไม่อนุญาตให้ประกันตัว ผู้ขอประกันตัวขอรับหลักทรัพย์คืนได้จากเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
13.10 การขอประกันตัวจำเลยในระหว่างอุทธรณ์หรือฎีกาใช้หลักเกณฑ์เช่นเดียวกับที่กล่าวมาแล้ว แต่ศาลอาจใช้ดุลยพินิจเพิ่มหลักประกันจากที่ใช้ในศาลชั้นต้นได้
14.จะยื่นคำร้องขอประกันตัวได้ที่ไหน?
14.1 ให้ยื่นคำร้องขอประกันที่งานประชาสัมพันธ์และบริการประชาชนของศาลชั้นต้นที่พิจารณาพิพากษาคดีนั้น ยกเว้นศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศให้ยื่นที่ส่วนงานประชาสัมพันธ์และบริการประชาชนของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางสำหรับคดีทีเกิดในเขตกรุงเทพมหานคร นครปฐม นนทบุรี ปทุมธานี สมุทธปราการ สมุทรสาคร นอกจากนี้ให้ยื่นที่งานประชาสัมพันธ์ของศาลจังหวัดนั้น
14.2 ศาลอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ภาคให้ยื่นที่กลุ่มงานคดี(รับฟ้อง)
14.3 ศาลฎีกาให้ยื่นที่ส่วนคดี
15.ศาลใช้หลักเกณฑ์อะไรในการวินิจฉัยสั่งคำร้องขอประกันตัว?
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 108 ได้บัญญัติให้ศาลสามารถใช้ดุลพินิจในการอนุญาตให้ประกันตัวหรือไม่ โดยพิจารณาจากหลักเกณฑ์ต่างๆ ดังนี้.-
(1) ความหนักเบาแห่งข้อหา
(2) พยานหลักฐานที่ปรากฏแล้วมีเพียงใด
(3) พฤติการณ์แห่งคดีเป็นอย่างไร
(4) เชื่อถือผู้ขอประกันหรือหลักประกันได้เพียงใด
(5) ผู้ต้องหาหรือจำเลยน่าจะหลบหนีหรือไม่
(6) ภัยอันตรายหรือความเสียหายที่จะเกิดจาการอนุญาตให้ประกันตัวมีเพียงใดหรือไม่
(7) คำคัดค้านของพนักงานสอบสวน พนักงานอัยการโจทก์หรือผู้เสียหาย แล้วแต่กรณี
(8) ข้อเท็จจริงหรือรายงานหรือความเห็นของเจ้าพนักงาน ซึ่งกฎหมายกำหนดให้มีอำนาจหน้าที่ที่เกี่ยวกับการนั้น
ในกรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นเด็กหรือเยาวชนศาลจะพิจารณาความประพฤติ ภูมิหลัง สิ่งแวดล้อมและผู้ปกครองในการดูแลเด็กประกอบด้วย
ในคดีที่เด็กและเยาวชนไม่ได้รับการประกันตัวในชั้นสถานพินิจฯ ศาลเยาวชนและครอบครัว หรือศาลจังหวัดแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวมีอำนาจทบทวนคำสั่งไม่อนุญาตให้ประกันตัวของผู้อำนวยการสถานพินิจฯ คำสั่งศาลเช่นว่านี้ให้เป็นที่สุด แต่ไม่ตัดสิทธิในการยื่นประกันตัวใหม่
16.ศาลจะสั่งไม่อนุญาตให้ประกันตัวเพราะเหตุใดบ้าง?
สำหรับการสั่งไม่อนุญาตให้ประกันตัวนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 108/1 บัญญัติให้ศาลกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุอันสมควรเชื่อเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้.-
(1) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนี
(2) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน
(3) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น
(4) ผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกัน ไม่น่าเชื่อถือ
(5) การอนุญาตให้ประกันตัวจะเป็นอุปสรรคหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวนของเจ้าพนักงานหรือการดำเนินคดีในศาล
17.มีกรณีที่ศาลจะสั่งอนุญาติให้ประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยโดยไม่มีผู้ขอประกันได้หรือไม่?
กรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นเด็กหรือเยาวชน ศาลเยาวชนและครอบครัวและศาลจังหวัดแผนกคดีเยาวชนและครอบครัว มีอำนาจสั่งปล่อยชั่วคราวตามที่ศาลเห็นสมควร โดยไม่ต้องมีผู้ขอประกัน ซึ่งมีหลักเกณฑ์ ดังนี้.-
1.เด็กหรือเยาวชนถูกควบคุมตัวอยู่ในสถานพินิจฯ หรือสถานที่อื่นใดที่ได้รับมอบหมายให้ควบคุมตัวเด็กหรือเยาวชน
2.ศาลเห็นสมควรมีคำสั่งปล่อยตัวเด็กหรือเยาวชนชั่วคราวโดยไม่มีประกัน หรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกันก็ได้ หรือมอบตัวเด็กหรือเยาวชนแก่บิดามารดา ผู้ปกครอง หรือบุคคลที่เด็กหรือเยาวชนอาศัยอยู่หรือบุคคลหรือองค์กรที่ศาลเห็นสมควรก็ได้
3.ก่อนที่ศาลจะมีคำสั่งมาอบเด็กหรือเยาวชนแก่บุคคลหรือองค์กรดังกล่าวให้ศาลเรียกผู้อำนวยการสถานพินิจฯ หรือผู้ปกครองสถานที่ที่ได้รับมอบหมายให้ควบคุมเด็กหรือเยาวชนแล้วแต่กรณีมาสอบถามความเห็นก่อน
18.กรณีศาลไม่อนุญาตให้ประกันตัว ผู้ขอประกันมีสิทธิ์ประการบ้าง?
ผู้ของประกันมีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งนั้นได้ ดังนี้.-
18.1 คำสั่งของศาลชั้นต้เนให้อุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาค แล้วแต่กรณี
18.2 คำสั่งของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคให้อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกา
คำสั่งของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคที่ไม่อนุญาตให้ประกันตัวตามศาลชั้นต้นให้เป็นที่สุด ทั้งนี้ ไม่ตัดสิทธิที่จะยื่นคำร้องขอประกันตัวใหม่
19.เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ประกันตัว ผู้ขอประกันตัวจะดำเนินการอย่างไร?
หากผู้ขอประกันไม่เห็นด้วยกับคำสั่งศาล สามารถอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาติให้ประกันตัวนั้นได้ กล่าวคือ เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างสอบสวนหรือไม่อนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้นตามที่ผู้ต้องหา จำเลย หรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องยื่นคำร้องขอประกันตัวไว้ ผู้ขอประกัน มีสิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าวได้
20.การยื่นอุทธรณ์คำสั่งมีกำหนดเวลาหรือไม่?
ตามปกติการอุทธรณ์คำสั่งหรือคำพิพากษาชั้นต้นจะต้องทำภายใน 1 เดือน แต่การอุทธรณ์กรณีศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยชั่วคราว จะยื่นอุทธรณ์เมื่อใดก็ได้แม้เกิน 1 เดือนนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง (คำสั่งคำร้องศาลฏีกาที่ 617/2528)
21.ยื่นคำร้องขออุทธรณ์คำสั่งที่ศาลใด?
ยื่นได้ที่ศาลชั้นต้ตที่มีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวหรือที่สาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาค แล้วแต่กรณี
22.การอ่านคำสั่งของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคจะอ่านที่ศาลใด?
เมื่อศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคทำคำสั่งเสร็จแล้วจะส่งคำสั่งไปให้ศาลชั้นต้นอ่านคำสั่งให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้อุทธรณ์คำสั่งทราบโดยเร็ว
23.หากศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคยังยืนไม่อนุญาตให้ประกันตัวอีกจะทำอย่างไรต่อไปได้บ้าง?
ในกรณีที่ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภารมีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น กล่าวคือ เห็นด้วยกับคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ประกันตัวหรือจำเลยในระหว่างสอบสวนหรือในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคดังกล่าวนั้นเป็นที่สุด ผู้ขอประกันไม่สามารถฏีกาโต้แย้งคำสั่งศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคดังกล่าวต่อไปยังศาลฏีกา อย่างไรก็ตามผู้ขอประกันมีสิทธิยื่นคำร้องขอประกันตัวได้อีกโดยเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ศาลชั้นต้น
24.การขอประกันตัวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคทำอย่างไร?
หลักจากศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาแล้ว ไม่ว่าศาลชั้นต้นจะพิพากษาลงโทรประหารชีวิต จำคุก กักขังหรือควบคุมตัวไว้เพื่อฝึกอบรมในสถานฝึกอบรม ยกฟ้องโจทก์แต่ให้ขังจำเลยไว้ในระหว่างอุทธรณ์ หรือลงโทษปรับแต่จำเลยไม่ชำระค่าปรับจึงต้องถูกกักขังแทนค่าปรับ กรณีเหล่านี้ย่อมยื่นคำร้องของประกันตัวในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคได้
24.1 ใครบ้างมีสิทธิยื่นคำร้องของประกันตัวชั้นอุทธรณ์?
ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอประกันตัวชั้นอุทธรณ์ คือ บุคคลที่มีสิทธิยื่นคำร้องประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยนั้นเอง ซึ่งได้แก่
24.1.1 จำเลย
24.1.2 ผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้อง เช่น บุพการี ผู้สืบสันดาน สามี ภริยา ญาติพี่นต้อง ผู้บังคับบังชา นายจ้าง บุคคลที่เกี่ยวพันโดยทางสมรส บุคคลที่ศาลเห็นว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเสมือนเป็นญาติที่นอ้งหรือมีความสัมพันธ์ในทางอื่นที่ศาลเห็นสมควรให้ประกันได้ หรือนิติบุคคล เช่น บริษัท ห้างหุ้นส่วนจำกัด) สำหรับกรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นกรรมการ ผู้แทน ตัวแทน หุ้นส่วน พนักงาน หรือลูกจ้างของนิติบุคคลนั้น
24.2 ยื่นคำร้องขอประกันตัวชั้นอุทธรณ์ที่ศาลใด?
24.2.1 ในกรณีที่ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาแล้ว แม้ยังไม่มีการยื่นอุทธรณ์ หรือมีการยื่นอุทธรณ์แล้วแต่ยังไม่ได้ส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคก็ตาม ให้ยื่นคำร้องขอประกันตัวในระหว่างอุทธรณ์ที่ศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีนั้น ในกรณีนี้หากศาลชั้นต้นเห็นสมควรอนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลชั้นต้น มีอำนาจมีอำนาจสั่งอนุญาตได้เลย แต่ถ้าศาลชั้นต้นเห็นว่าไม่สมควรอนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างอุทธรณ์ ปกติศาลชั้นต้นจะรีบส่งคำร้องพร้อมสำนวนคดีไปให้ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคทางโทรสารเพื่อพิจารณาสั่งต่อไป ศาลชั้นต้นจะสั่งไม่อนุญาตเสียเองไม่ได้ ถ้าศาลชั้นต้นเผลอสั่งไม่อนุญาต ผู้มีสิทธิเผลอสั่งไม่อนุญาต ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอย่อมอุทธรณ์คำสั่งไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคเพื่อให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นแล้วมีคำสั่งใหม่ให้ถูกต้องได้
24.2.2 หากศาลชั้นต้นส่งสำนวนคดีไปยังศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคแล้ว จะยื่นที่ศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดรนั้น หรือจะยื่นโดยตรงที่ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคก็ได้ ในกรณีที่ยื่นที่ศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นจะรีบส่งคำร้องไปยังศลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคเพื่อพิจารณาสั่งต่อไป
24.3 ยื่นได้ตั้งแต่เมื่อใดและยื่นได้กี่ครั้ง?
ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องาขอประกันตัวในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคจะยื่นเมื่อใดก็ได้ ตราบใดที่ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคยังไม่มีคำพิพากษา และกี่ครั้งก็ได้ตราบใดที่ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคยังไม่มีคำสั่งอนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคแต่การยื่นครั้งใหม่ควรมีเหตุผลอันสมควรที่จะทำให้ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิมด้วย
24.4 การอ่รนคำสั่งศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคจะอ่านที่ศาลใด?
เมื่อศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรภาคทำคำสั่งเสร็จแล้วจะส่งคำสั่งไปให้ศาลชั้นต้นอ่านคำสั่งให้ผู้อุทธรณ์คำสั่งทราบ ศาลชั้นต้นจะแจ้งให้ผู้ต้องหารือจำเลยและผู้ขอประกันทราบโดยเร็ว
ทั้งนี้ ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคอาจมีคำสั่งอนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคโดยให้ผู้ขอประกันวางหลักประกันเพิ่มจากที่เสนอมาก็ได้
24.5 หากศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างพิจารณาของสาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาค ผู้ขอประกันมีสิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคต่อไปยังศาลฏีกาได้
25.นอกจากคำร้องขอประกันตัวแล้ว ผู้ขอประกันสามารถยื่นคำร้องอื่นๆ เกี่ยวกับการขอประกันตัวได้อีกหรือไม่?
นอกจากคำร้องตามข้อ 24 แล้ว จำเลยหรือผู้ขอประกันอาจยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคมีคำสั่งในกรณีอื่นๆ เช่น ในกรณีที่พฤติการณ์แห่งคดีเปลี่ยนแปลงไป จำเลยอาจขอลดวงเงินประกันในระหว่างอุทธรณ์หรือผู้ขอประกันยื่นคำร้องว่าไม่ประสงค์จะประกันตัวต่อและขอหลักทรัพย์คืน เป็นต้น
26.การอุทธรณ์คำสั่งปรับผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันทำได้อย่างไร?
ในกรณีที่มีการผิดสัญญาประกันต่อศาล เมื่อศาลชั้นต้นสั่งประการใดแล้ว ผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันหรือพนักงานอัยการมีอำนาจยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นนั้น โดยยื่นอุทธรณ์ภายใน 1 เดือน นับแต่วันทราบคำสั่งและต้องยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาค การอุทธรณ์ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมและไม่ต้องห้ามเรื่องทุนทรัพย์ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคเป็นที่สุดจะฏีกาอีกไม่ได้
27.การขอประกันตัวในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาทำอย่างไร?
ถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษประหารชีวิต จำคุก กักขัง ฝึกอบรมในสถานพินิจฯ หรือขังไว้ระหว่างฎีกา หรือจะต้องถูกกักขังแทนค่าปรับ ย่อมยื่นคำร้องขอประกันตัวในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาได้
27.1 ใครบ้างมีสิทธิยื่นคำร้องขอประกันตัวชั้นฎีกา?
ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอประกันตัว คือ บุคคลที่มีสิทธิยื่นคำร้องขอประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยนั้นเอง ซึ่งได้แก่
27.1.1 จำเลย
27.1.2 ผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้อง เช่น บุพการี ผู้สืบสันดาน สามี ภริยา ญาติพี่น้อง ผู้บังคับบัญชา นายจ้าง บุคคลที่เกี่ยวกันโดยทางสมรส บุคคลที่ศาลเห็นว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเสมือนเป็นญาติพี่น้องหรือมีความสัมพันธ์ในทางอื่นที่ศาลเห็นสมควรให้ประกันได้ หรือนิติบุคคล (เช่น บริษัท ห้างหุ้นส่วนจำกัด) สำหรับกรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นกรรมการ ผู้แทน ตัวแทน หุ้นส่วน พนักงานหรือลูกจ้างของนิติบุคคลนั้น
27.2 ยื่นคำร้องของประกันตัวชั้นฎีกาที่ศาลใด?
27.2.1 ในกรณีที่ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาคแล้ว แม้ยังไม่มีการยื่นฎีกา หรือยื่นฎีกาแล้วแต่ยังไม่ได้ส่งสำนวนไปยังศาลฎีกา ให้ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีนั้น
27.2.2 ในกรณีที่ศาลชั้นต้นส่งสำนวนไปศาลฎีกาแล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีนั้น หรือจะยื่นต่อศาลฎีกาก็ได้ ถ้ายื่นต่อศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นจะส่งคำร้องไปยังศาลฎีกา
27.3 ศาลใดเป็นผู้พิจารณาคำร้อง?
ในกรณียังไม่มีการยื่นฎีกาหรือยื่นฎีกาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นยังไม่ได้ส่งสำนวนไปศาลฎีกา ถ้าศาลชั้นต้นเห็นสมควรให้ประกันตัว ศาลชั้นต้นจะสั่งอนุญาต มิฉะนั้นศาลชั้นต้นจะส่งคำร้องพร้อมสำนวนไปให้ศาลฎีกาพิจารณาสั่ง
27.4 กรณีศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ประกันตัว ผู้ขอประกันอาจยื่นขอประกันตัวอีกได้โดยเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่ศาลชั้นต้นได้ กรณีอื่นๆ มีวิธีปฏิบัติเช่นเดียวกับชั้นอุทธรณ์
28.หน้าที่ของผู้ขอประกันมีอย่างไรบ้าง?
ผู้ขอประกันต้องส่งตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อศาลตามนัดหรือมอบอำนาจให้ผู้อื่นส่งแทนก็ได้โดยขอแบบฟอร์มได้ที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์
หากผู้ต้องหาหรือจำเลยมาศาลแต่ผู้ขอประกันไม่มาศาลไม่ถือว่าผิดสัญญาประกัน แต่ถือว่ผู้ขอประกันทราบคำสั่งของศาลและวันนัดส่งตัวคราวต่อไปแล้ว
กรณีศาลอนุญาตให้ประกันโดยมีเงื่อนไข เช่น ให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยไปรายงานตัวต่อพนักงานสอบสวน หรือเจ้าหน้าที่ศาลหรือห้ามออกนอราชอาณาจักร ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ขอประกันก็ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าว
29.กรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยหลบหนี ผู้ขอประกันมีหน้าที่อย่างไรบ้าง?
กรณีผู้ต้องหาหรือจำเลยหนีหรือจะหลบหนี ผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันอาจขอให้เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่ใกล้ที่สุดจับผู้ต้องหาหรือจำเลยหรือถ้าไม่อาจขอความช่วยเหลือได้ก็มีอำนาจจับผู้ต้องหาหรือจำเลยนั้นได้เอง แล้วส่งไปยังพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่ใกล้ที่สุด
กรณีไม่สามารถส่งตัวผู้ต้องหหรือจำเลยโดยไม่มีเหตุสมควร ถือว่าผิดสัญญาประกัน ศาลจะสั่งปรับผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันและยึดหลักประกันขายทอดตลอด หากผู้ขอประกันไม่ชำระค่าปรับ เมื่อศาลสั่งปรับ ผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันแล้ว ผู้ถูกบังคับตามสัญญาประกันสามารถนำตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยมาส่งศาลได้โดยเร็ว ศาลจะลดค่าปรับลงให้ตามสมควร
30.การถอนประกันต่อศาลต้องทำอย่างไร?
ผู้ขอประกันอาจถอนสัญญาประกันหรือขอถอนหลักประกันต่อศาลได้เสมอ โดยต้องส่งตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยคืนต่อศาลเมื่อศาลอนุญาตความรับผิดชอบตามสัญญาประกันเป็นอันสิ้นสุดลง
31.การขอรับหลักทรัพย์หรือเงินสดคืนจากศาลต้องปฏิบัติอย่างไร?
31.1 ในกรณีของศาลอาญา ศาลอาญาธนบุรี ศาลอาญากรุงเทพใต้ ศาลจังหวัดและศาลแขวง และศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง
เมื่อคดีถึงที่สุดหรือศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ถอนประกัน หรือสัญญาประกันสิ้นสุดลงด้วยเหตุอื่น ความรับผิดตามสัญญาประกันสิ้นสุดลง ผู้ขอประกันสามารถขอรับหลักประกันคืนได้ทันทีโดยยื่นคำร้องต่อศาลและแนบหลักฐานคือ ใบรับหลักฐาน และใบรับเงินที่ศาลออกให้เมื่อครั้งยื่นของประกันตัว หากใบรับหลักฐานหรือใบรับเงินสูญหายต้องแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจและนำใบรับแจ้งความมาแสดงต่อศาล โดยปกติแล้วผู้ขอประกันจะต้องยื่นคำร้องด้วยตนเอง หากไม่สามารถมารับได้ด้วยตนเอง สามารถมอบฉันทะให้ผู้อื่นมารับหลักทรัพย์หรือเงินทดแทนได้ โดยใบมอบฉันทะขอได้ที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ของศาล
31.2 ในกรณีของศาลเยาวชนและครอบครัวและศาลจังหวัดแผนกคดีเยาวชนและครอบครัว
31.2.1 กรณีประกันในชั้นสถานพินิจฯ
การขอถอนหลักทรัพย์ที่เป็นหลักประกันคืน เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งใหยื่นแถลงขอถอนหลักทรัพย์คืนต่อศาลเมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ถอนหลักทรัพย์คืนได้ที่สถานพินิจฯ เอกสารที่ต้องยื่นต่อสถานพินิจฯ ในการขอถอนหลักทรัพย์คืน ประกอบด้วยหนังสือจากผู้อำนวยการสำนักงานหรือสำนักอำนวยการประจำศาลเยาชนและครอบครัวแจ้งผู้อำนวยการสถานพินิจฯ อนุญาตให้ถอนหลักทรัพย์คืน ใบเสร็จรับเงินที่ได้รับในวันประกันตัวชั้นสถานพินิจฯ สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้ขอประกัน
31.2.2 กรณียื่นหลักประกันในชั้นศาล
การขอรับหลักทรัพย์หรือเงินสดคืนจากศาล ต้องปฏิบัติ ดังนี้.-
เมื่อคดีถึงที่สุดหรือศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ถอนประกันหรือสัญญาประกันสิ้นสุดลงด้วยเหตื่นความรับผิดตามสัญญาประกันสิ้นสุดลง ผู้ขอประกันสามารถขอรับหลักประกันคืนได้ทันที โดยยื่นคำร้องต่อศาลและแนบหลักฐานคือ ใบรับหลักฐาน และใบรับเงิน ที่ศาลออกให้เมื่อครั้งยืท่นขอประกันตัว หากใบรับหลักฐานหรือใบรับเงินสูญหายต้องแจ้งความต่อเจ้าพนักงานตำรวจและนำใบรับแจ้งความมาแสดงต่อศาล โดยปกติแล้ว ผู้ขอประกันจะต้องยื่นคำร้องด้วยตนเอง หากไม่สามารถมารับได้ด้วยตนเอง สามารถมอบฉันทะให้ผู้อื่นมารับหลักทรัพย์หรือเงินสดแทนได้ โดยใบมอบฉันทะขอได้ที่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพัน์ของศาล

อัตราวงเงินประกันตัวผู้ต้องหาในคดีอาญา

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 4 Aug 2016 17:39:00 -0700

อัตรานี้ ใช้สำหรับประกันตัวจำเลยต่อศาลในคดีอาญา
อัตราหลักประกันฯ

ประมวลกฎหมายอาญา
มาตรา ข้อหาหรือฐานความผิด วงเงินประกัน/บาท

136 ดูหมิ่นเจ้าพนักงาน 30,000
137 แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน 20,000
138 วรรคแรก ต่อสู้หรือขัดขวางเจ้าพนักงาน 30,000
วรรคสอง โดยใช้กำลังประทุษร้ายฯ 40,000
139 ข่มขืนใจเจ้าพนักงาน 80,000
138 , 139 ต่อสู้ขัดขวาง, ข่มขืนใจเจ้าพนักงาน
ประกอบ วรรคแรก มีหรือใช้อาวุธหรือร่วมกันตั้งแต่สามคนขึ้นไป 90,000
140 วรรคสอง อ้างอั้งยี่หรือซ่องโจร 150,000
วรรคสาม มีหรือใช้อาวุธปืนหรือวัตถุระเบิด 150,000
ถ้าการกระทำความผิดตาม ม. นี้เป็นการกระทำ 180,000
โดยมีหรือใช้อาวุธปืน โดยอ้างอั้งยี่หรือซ่องโจร
141 ถอน ทำให้เสียหายฯ ซึ่งตราหรือเครื่องหมาย 40,000
142 ทำให้เสียหาย ทำลายฯ ซึ่งทรัพย์สินหรือเอกสารใดๆ 50,000
143 คนกลางเรียกรับสินบน 90,000
144 ให้สินบนเจ้าพนักงาน 90,000
145 แสดงตนเป็นเจ้าพนักงาน 30,000
146 สวมเครื่องแบบหรือประดับเครื่องหมายของเจ้าพนักงาน 30,000
147 เจ้าพนักงานยักยอก 300,000
148 เจ้าพนักงานข่มขืนใจ 500,000
149 เจ้าพนักงานรับสินบน 500,000
150 เจ้าพนักงานกระทำการโดยเห็นแก่สินบนที่เรียกรับ 300,000
151 เจ้าพนักงานใช้อำนาจในตำแหน่งโดยทุจริต 300,000
152 เจ้าพนักงานมีหน้าที่จัดการเข้าไปมีส่วนได้เสีย 120,000
153 เจ้าพนักงานจ่ายทรัพย์เกินกว่าที่ควรจ่าย 120,000
154 เจ้าพนักงานทุจริตในการเก็บรายได้ 300,000
155 เจ้าพนักงานทุจริตในการกำหนดราคาทรัพย์สิน 300,000
156 เจ้าพนักงานทุจริตช่วยเหลือเกี่ยวกับบัญชี 300,000
157 เจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ 120,000
158 เจ้าพนักงานทำให้ทรัพย์หรือเอกสาร 100,000
ที่ตนปกครองเสียหาย
159 เจ้าพนักงานทำอันตรายเครื่องหมายที่ประทับทรัพย์สิน 90,000
160 เจ้าพนักงานใช้ดวงตราหรือรอยตราโดยมิชอบ 90,000
161 เจ้าพนักงานปลอมเอกสาร 120,000
162 เจ้าพนักงานทำเอกสารเท็จ 100,000
163 เจ้าพนักงานเปิดจดหมายหรือโทรเลข 90,000
164 เจ้าพนักงานทำให้ผู้อื่นล่วงรู้ความลับทางราชการ 90,000
165 เจ้าพนักงานป้องกันหรือขัดขวางมิให้การเป็นไป 30,000
ตามกฎหมายหรือคำสั่ง
166 วรรคแรก เจ้าพนักงานละทิ้งงาน 90,000
วรรคสอง ทำเพื่อเปลี่ยนแปลงกฎหมายแผ่นดิน 120,000
167 ให้สินบนเจ้าพนักงานในการยุติธรรม 100,000
168 ขัดขืนคำบังคับซึ่งให้มาเพื่อให้ถ้อยคำ 10,000
169 ขัดขืนคำบังคับซึ่งให้ส่งทรัพย์หรือเอกสารใด 10,000
170 ขัดขืนหมายหรือคำสั่งศาลให้มาให้ถ้อยคำในการ 20,000
พิจารณาคดี
171 ขัดขืนคำสั่งของศาลให้สาบาน 20,000
172 แจ้งความเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญา 40,000
173 แจ้งความเท็จว่ามีการกระทำความผิดอาญา 40,000
174 วรรคแรก แจ้งความเท็จตาม ม. 172 , 173 เพื่อแกล้งให้ 40,000
ประกอบ ต้องถูกบังคับตามวิธีการเพื่อความปลอดภัย
172 , 173 วรรคสอง เพื่อแกล้งให้ต้องรับโทษหรือรับโทษหนักขึ้น 100,000
175 ฟ้องเท็จ 90,000
177 วรรคแรก เบิกความเท็จ 90,000
วรรคสอง เบิกความเท็จในการพิจารณาคดีอาญา 100,000
178 แปลข้อความให้ผิดไปในข้อสำคัญ 50,000
179 ทำพยานหลักฐานอันเป็นเท็จ 40,000
180 วรรคสอง นำสืบหรือแสดงหลักฐานเท็จ 100,000
ในการพิจารณาคดีอาญา
184 ช่วยผู้อื่นไม่ให้ต้องรับโทษ 90,000
185 ทำลายพยานหลักฐานหรือเอกสารที่ยื่นต่อศาล 90,000
186 ทำให้เสียหาย ทำลายฯ ซึ่งทรัพย์สินที่ศาลมีคำพิพากษา 50,000
ให้ริบ
187 ทำให้เสียหาย ทำลายฯ ซึ่งทรัพย์ที่ถูกยึดหรืออายัด 50,000
เพื่อมิให้เป็นไปตามคำพิพากษา
188 ทำลายเอกสารหรือพินัยกรรม 90,000
189 ช่วยเหลือผู้กระทำความผิด 40,000
190 วรรคสอง หลบหนีโดยแหกที่คุมขังหรือร่วมกัน 50,000
ตั้งแต่สามคนขึ้นไป
โดยใช้กำลังประทุษร้าย 90,000
วรรคสาม ถ้าการกระทำความผิดตาม ม. นี้เป็นการ 120,000
กระทำโดยมีหรือใช้อาวุธปืนหรือวัตถุระเบิด
191 วรรคแรก ทำให้ผู้ถูกคุมขังหลบหนี 90,000
วรรคสอง ถ้าผู้ถูกคุมขังที่หลบหนีต้องคำพิพากษา 100,000
ลงโทษประหารชีวิตฯ หรือมีจำนวนสามคนขึ้นไป
วรรคสาม ใช้กำลังประทุษร้ายหรือมีหรือใช้อาวุธปืน 120,000
หรือวัตถุระเบิด
ถ้าการกระทำความผิดตาม ม. นี้ เป็นการกระทำ 150,000
โดยใช้กำลังประทุษร้าย มีหรือใช้อาวุธปืนหรือวัตถุระเบิดให้
ผู้ถูกคุมขังซึ่งต้องคำพิพากษาลงโทษประหารชีวิตหลบหนี
192 ให้พำนักผู้ที่หลบหนี 80,000
197 ใช้กำลังประทุษร้ายหรือให้ประโยชน์เพื่อกีดกันขัดขวางการ 20,000
ขายทอดตลาดของเจ้าพนักงาน
198 ดูหมิ่นศาล 100,000
199 ซ่อนเร้น ย้าย ทำลายศพ 30,000
200 วรรคแรก เจ้าพนักงานยุติธรรมช่วยผู้อื่นไม่ให้ต้องโทษ 100,000
วรรคสอง ทำเพื่อแกล้งให้บุคคลอื่นต้องรับโทษ 300,000
201 เจ้าพนักงานยุติธรรมเรียกรับสินบน 500,000
202 เจ้าพนักงานยุติธรรมกระทำการโดยเห็นแก่สินบน 500,000
203 เจ้าพนักงานขัดขวางเพื่อมิให้เป็นไปตามคำพิพากษา 80,000
204 วรรคแรก เจ้าพนักงานทำให้ผู้ถูกคุมขังหลุดพ้น 100,000
วรรคสอง ถ้าผู้ถูกคุมขังต้องคำพิพากษาลงโทษประหารชีวิต ฯ หรือมีจำนวนสามคนขึ้นไป 150,000
205 ทำให้ผู้ถูกคุมขังหลุดพ้นโดยประมาท 40,000
206 เหยียดหยามศาสนา 100,000
207 ก่อความวุ่นวายในพิธีกรรมทางศาสนา 30,000
208 แต่งกายเป็นพระภิกษุ 30,000
209 วรรคแรก อั้งยี่ 100,000
วรรคสอง ผู้กระทำความผิดเป็นหัวหน้า ฯ 120,000
210 วรรคแรก ซ่องโจร 10,000
วรรคสอง สมคบกระทำความผิดที่มีโทษถึงประหารชีวิตฯ 60,000
214 ประพฤติตนเป็นธุระจัดหาที่พำนัก 80,000
215 วรรคแรก มั่วสุมตั้งแต่ 10 คน ก่อความวุ่นวาย 30,000
วรรคสอง ผู้กระทำความผิดคนหนึ่งมีอาวุธ 60,000
วรรคสาม ผู้กระทำความผิดเป็นหัวหน้า ฯ 100,000
217 วางเพลิง 100,000
218 วางเพลิงมีเหตุฉกรรจ์ 500,000
220 วรรคแรก ทำให้เกิดเพลิงไหม้ 100,000
วรรคสอง ทำให้เกิดเพลิงไหม้แก่ทรัพย์ตาม ม.218 500,000
221 ทำให้เกิดระเบิด 100,000
223 ทำให้เกิดเพลิงไหม้หรือระเบิดแก่ทรัพย์ที่มีราคาน้อย 80,000
224 วรรคแรก ทำผิดตาม ม.217,218,221,222 เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย 500,000
วรรคสอง รับอันตรายสาหัส 400,000
225 ทำให้เกิดเพลิงไหม้โดยประมาท 100,000
226 ทำการใดๆ แก่โรงเรือนน่าเป็นอันตรายแก่บุคคลอื่นฯ 90,000
227 ไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์แห่งวิชาชีพ 90,000
228 วรรคแรก ทำให้เกิดอุทกภัยหรือขัดข้องแก่การใช้น้ำ 90,000
วรรคสอง เป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่บุคคล 100,000
หรือทรัพย์ของผู้อื่น
229 ทำให้ทางสาธารณะน่าจะเป็นเหตุอันตรายแก่การจราจร 90,000
230 ก่ออันตรายแก่ทางรถไฟหรือรถราง 100,000
231 ก่ออันตรายแก่เครื่องสัญญาณในการจราจรฯ 100,000
232 ก่ออันตรายแก่ยานพาหนะน่าจะเป็นอันตรายแก่บุคคล 100,000
234 กระทำแก่สิ่งที่ใช้ในการผลิตในการส่งไฟฟ้าหรือน้ำ 90,000
237 เอาของมีพิษเจืออาหาร 120,000
238 วรรคแรก ทำผิดตาม ม.226 ถึง ม. 237 เป็นเหตุให้ผู้อื่น 300,000
ถึงแก่ความตาย
วรรคสอง รับอันตรายสาหัส 120,000
240 ปลอมเงินตรา 300,000
241 แปลงเงินตรา 300,000
242 วรรคแรก ทำให้เหรียญกระษาปณ์มีน้ำหนักลด 100,000
วรรคสอง นำเหรียญกระษาปณ์เข้าในราชอาณาจักร 100,000
244 มีไว้เพื่อนำออกใช้ซึ่งเงินตราปลอมหรือแปลงโดยรู้ 150,000
245 ไม่รู้ว่าเป็นเงินตราปลอมหรือแปลงต่อมารู้ยังขืนนำออกใช้ 120,000
246 ทำเครื่องมือสำหรับปลอมหรือแปลงเงินตรา 200,000
249 วรรคแรก ทำบัตรหรือโลหธาตุให้คล้ายคลึงเงินตรา 30,000
หรือจำหน่าย
วรรคสอง จำหน่ายโดยการนำออกใช้ 80,000
250 ปลอมดวงตราแผ่นดิน 200,000
251 ปลอมดวงตราทบวงการเมือง 100,000
254 ปลอมแสตมป์ 100,000
255 นำดวงตราปลอมเข้าในราชอาณาจักร 120,000
256 นำแสตมป์ที่ใช้ไม่ได้แล้วกลับมาใช้ใหม่ 40,000
257 ใช้ ขาย แลกเปลี่ยนแสตมป์อันเกิดจากการกระทำผิดตาม 80,000
ม. 256
258 ปลอมหรือแปลงตั๋วโดยสารซึ่งใช้ในการขนส่งสาธารณะ 40,000
259 กระทำความผิดตาม ม. 258 เกี่ยวกับตั๋วสำหรับผ่านเข้า 40,000
สถานที่ใดๆ
260 ใช้ ขาย แลกเปลี่ยนตั๋วอันเกิดจากการกระทำความผิด 40,000
ตาม ม. 258 , 259
261 ทำเครื่องมือสำหรับปลอมหรือแปลงตั๋ว 40,000
264 ปลอมเอกสาร 50,000
265 ปลอมเอกสารสิทธิหรือเอกสารราชการ 100,000
266 ปลอมเอกสารมีเหตุฉกรรจ์ 150,000
267 แจ้งเจ้าพนักงานจดข้อความอันเป็นเท็จ 50,000
269 ประกอบวิชาชีพแพทย์ รับรองเอกสารอันเป็นเท็จ 40,000
270 ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ ซึ่งเครื่องชั่งเพื่อเอาเปรียบในการค้า 50,000
271 หลอกลวงขายของ 50,000
272 เอาชื่อ รูป เลียนแบบสินค้า 40,000
273 ปลอมเครื่องหมายการค้า 40,000
274 เลียนแบบเครื่องหมายการค้า 40,000
276 วรรคแรก ข่มขืนกระทำชำเรา 200,000
วรรคสอง ทำโดยมีหรือใช้อาวุธปืนหรือวัตถุระเบิด 350,000
หรือโทรมหญิง
277 วรรคแรก ชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบห้าปี 200,000
วรรคสอง ชำเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบสามปี 350,000
วรรคสาม โทรมเด็กหญิงและเด็กหญิงไม่ยินยอม 350,000
277 ทวิ ทำผิดตาม ม.276 ว.1 , 277 ว.1 , ว.2 เป็นเหตุให้
(1) รับอันตรายสาหัส 400,000
(2) ถึงแก่ความตาย 500,000
277 ตรี ทำผิดตาม ม.276 ว.2 , 277 ว.3 เป็นเหตุให้
(1) รับอันตรายสาหัส 500,000
(2) ถึงแก่ความตาย 500,000
278 อนาจารบุคคลอายุกว่าสิบห้าปี 120,000
279 วรรคแรก อนาจารเด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี 120,000
วรรคสอง โดยใช้กำลังประทุษร้ายฯ 150,000
280 ทำผิดตาม ม.278 ,279 เป็นเหตุให้
(1) รับอันตรายสาหัส 200,000
(2) ถึงแก่ความตาย 500,000
282 วรรคแรก เพื่อสำเร็จความใคร่ของผู้อื่น 120,000
วรรคสอง กระทำแก่บุคคลเกินสิบห้าปีแต่ไม่เกินสิบแปดปี 180,000
วรรคสาม กระทำแก่เด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี 200,000
283 วรรคแรก เพื่อสำเร็จความใคร่ของผู้อื่น 200,000
วรรคสอง กระทำแก่บุคคลอายุเกินสิบห้า 350,000
แต่ไม่เกินสิบแปดปี
วรรคสาม กระทำแก่เด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี 500,000
283 ทวิ วรรคแรก พาบุคคลอายุเกินสิบห้าปีแต่ไม่เกินสิบแปดปีไปเพื่อการอนาจาร แม้จะยินยอม 90,000
วรรคสอง พาบุคคลอายุไม่เกินสิบห้าปี 100,000
284 พาผู้อื่นไปเพื่อการอนาจารโดยใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ 120,000
286 ดำรงชีพจากหญิงค้าประเวณี 300,000
288 ฆ่าผู้อื่น 500,000
พยายามฆ่าผู้อื่น 300,000
289 ฆ่ามีเหตุฉกรรจ์ 500,000
พยายามฆ่ามีเหตุฉกรรจ์ 300,000
290 วรรคแรก ทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตาย 180,000
วรรคสอง มีเหตุฉกรรจ์ตาม ม.289 200,000
291 ประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย 120,000
รถยนต์ส่วนบุคคล 120,000
รถยนต์บรรทุก รถรับจ้าง รถโดยสาร 150,000
292 ทารุณบุคคลซึ่งต้องพึ่งตน 100,000
293 ยุยงเด็กฆ่าตนเอง 90,000
294 ชุลมุนต่อสู้จนเป็นเหตุให้มีบุคคลถึงแก่ความตาย 60,000
295 ทำร้าย 40,000
296 ทำร้ายมีเหตุฉกรรจ์ 40,000
297 ทำร้ายสาหัส 120,000
298 ทำร้ายสาหัสมีเหตุฉกรรจ์ 150,000
299 ชุลมุนต่อสู้จนเป็นเหตุให้มีบุคคลรับอันตรายสาหัส 30,000
300 ประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส 50,000
รถยนต์ส่วนบุคคล 100,000
รถยนต์บรรทุก รถรับจ้าง รถโดยสาร 120,000
301 หญิงทำให้ตนเองแท้งลูก 80,000
302 วรรคแรก ทำให้หญิงแท้งลูกโดยหญิงยินยอม 90,000
วรรคสอง เป็นเหตุให้หญิงรับอันตรายสาหัส 100,000
วรรคสาม เป็นเหตุให้หญิงถึงแก่ความตาย 120,000
303 วรรคแรก ทำให้หญิงแท้งลูกโดยหญิงไม่ยินยอม 100,000
วรรคสอง เป็นเหตุให้หญิงรับอันตรายสาหัส 120,000
วรรคสาม เป็นเหตุให้หญิงถึงแก่ความตาย 200,000
306 ทอดทิ้งเด็กอายุยังไม่เกินเก้าปี 50,000
307 ทอดทิ้งบุคคลซึ่งพึ่งตนเองมิได้ 50,000
309 วรรคแรก ข่มขืนใจ 80,000
วรรคสอง ข่มขืนใจมีอาวุธ ฯ 90,000
วรรคสาม อ้างอั้งยี่หรือซ่องโจร 100,000
310 หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้อื่น 80,000
310 ทวิ หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้อื่นเพื่อให้กระทำการอย่างใด 90,000
311 วรรคแรก ประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถูกหน่วงเหนี่ยวกักขัง 30,000
วรรคสอง ผู้ถูกหน่วงเหนี่ยวกักขังถึงแก่ความตาย 120,000
ผู้ถูกหน่วงเหนี่ยวกักขังรับอันตรายสาหัส 50,000
312 เอาคนลงเป็นทาส 100,000
312 ทวิ วรรคแรก กระทำต่อเด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี 120,000
วรรคสอง เป็นเหตุให้ผู้ถูกกระทำ
(1) รับอันตรายแก่กาย 200,000
(2) รับอันตรายสาหัส 350,000
(3) ถึงแก่ความตาย 500,000
312 ตรี วรรคแรก โดยทุจริตรับไว้ จำหน่าย เป็นธุระจัดหา ฯ 90,000
วรรคสอง ถ้ากระทำต่อเด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี 100,000
313 วรรคแรก เรียกค่าไถ่ 400,000
วรรคสอง ผู้ถูกกักขังรับอันตรายสาหัส ฯ 450,000
วรรคสาม ผู้ถูกกักขังถึงแก่ความตาย 500,000
315 คนกลางเรียกทรัพย์สิน 350,000
317 วรรคแรก พรากเด็กอายุไม่เกินสิบห้าปี 180,000
วรรคสาม เพื่อหากำไรฯ 200,000
318 วรรคแรก พรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปี ไม่เกินสิบแปดปี 150,000
วรรคสาม เพื่อหากำไรฯ 180,000
319 วรรคแรก พรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปี ไม่เกินสิบแปดปี 150,000
เพื่อหากำไร โดยผู้เยาว์เต็มใจ
320 วรรคแรก พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักร 150,000
วรรคสอง เพื่อให้ตกอยู่ในอำนาจของผู้อื่นโดยมิชอบ 180,000
322 เปิดผนึกจดหมาย โทรเลขหรือเอกสารของผู้อื่นเพื่อล่วงรู้ 20,000
ข้อความหรือเพื่อนำข้อความออกเปิดเผย
323 เปิดเผยความลับของผู้อื่นซึ่งล่วงรู้หรือได้มาโดยเหตุที่เป็น 20,000
เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ฯ
324 เปิดเผยความลับของผู้อื่นซึ่งล่วงรู้หรือได้มาโดยเหตุที่เป็น 20,000
ผู้มีตำแหน่ง วิชาชีพหรืออาชีพอันเป็นที่ไว้วางใจ
326 หมิ่นประมาท 30,000
327 หมิ่นประมาทผู้ตาย 30,000
328 หมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา 50,000
334 ลักทรัพย์ 50,000
335 วรรคแรก ลักทรัพย์อนุมาตราเดียว 90,000
วรรคสอง สองอนุมาตรา 100,000
วรรคสาม ทำต่อโค กระบือ เครื่องกล 120,000
335 ทวิ วรรคแรก ลักพระพุทธรูป 150,000
วรรคสอง กระทำในวัด สำนักสงฆ์ 180,000
336 วรรคแรก วิ่งราวทรัพย์ 90,000
วรรคสอง รับอันตรายแก่กาย 100,000
วรรคสาม รับอันตรายสาหัส 120,000
วรรคสี่ ถึงแก่ความตาย 200,000
336 ทวิ ลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะ 150,000
337 วรรคแรก กรรโชก 90,000
วรรคสอง ขู่จะฆ่าหรือมีอาวุธ 100,000
338 รีดเอาทรัพย์ 120,000
339 วรรคแรก ชิงทรัพย์ 150,000
วรรคสอง เข้า ม. 335 หรือทำต่อโค ฯ 180,000
วรรคสาม รับอันตรายแก่กาย 200,000
วรรคสี่ รับอันตรายสาหัส 200,000
วรรคห้า ถึงแก่ความตาย 500,000
339 ทวิ วรรคแรก ชิงทรัพย์ต่อทรัพย์ตาม ม. 335 ทวิ วรรคแรก 180,000
วรรคสอง ในสถานที่ตาม ม. 335 ทวิ วรรคสอง 200,000
วรรคสาม รับอันตรายแก่กาย 200,000
วรรคสี่ รับอันตรายสาหัส 350,000
วรรคห้า ถึงแก่ความตาย 500,000
340 วรรคแรก ปล้นทรัพย์ 200,000
วรรคสอง มีอาวุธ 300,000
วรรคสาม รับอันตรายสาหัส 400,000
วรรคสี่ โดยแสดงความทารุณฯ 400,000
วรรคห้า ถึงแก่ความตาย 500,000
340 ทวิ วรรคแรก ปล้นกระทำต่อทรัพย์ตาม ม.335 ทวิ วรรคแรก 300,000
วรรคสอง ในสถานที่ตาม ม.335 ทวิ วรรคสอง 300,000
วรรคสาม มีอาวุธติดตัว 300,000
วรรคสี่ รับอันตรายสาหัส 400,000
วรรคห้า โดยแสดงความทารุณฯ 500,000
วรรคหก ถึงแก่ความตาย 500,000
341 ฉ้อโกง 50,000
342 ฉ้อโกงโดยแสดงตนเป็นบุคคลอื่น ฯ 90,000
343 วรรคแรก ฉัอโกงประชาชน 90,000
วรรคสอง ต้องด้วย ม. 342 100,000
345 ฉ้อโกงค่าอาหาร 5,000
347 ฉ้อโกงการประกันวินาศภัย 90,000
349 โกงผู้รับจำนำ 40,000
350 โกงเจ้าหนี้ 40,000
352 ยักยอก 40,000
353 ยักยอกในฐานะเป็นผู้ได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินฯ 40,000
354 ยักยอกในฐานะเป็นผู้จัดการทรัพย์สินฯ 90,000
357 วรรคแรก รับของโจร 90,000
วรรคสอง เพื่อค้ากำไรฯ 120,000
วรรคสาม กระทำต่อทรัพย์อันได้มาตาม ม. 335 ทวิ 180,000
339 ทวิ 340 ทวิ
358 ทำให้เสียทรัพย์ 50,000
359 ทำให้เสียทรัพย์ต่อเครื่องกล ฯ 90,000
360 ทำให้เสียทรัพย์ที่ใช้หรือมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ 90,000
360 ทวิ ทำให้เสียทรัพย์ตาม ม. 335 ทวิ วรรคแรก ฯ 120,000
362 บุกรุก 30,000
363 ยักย้ายหรือทำลายเครื่องหมายเขตแห่งอสังหาริมทรัพย์ 50,000
365 บุกรุกมีเหตุฉกรรจ์ 90,000

การฟ้องคดีลูกหนี้ค่าส่วนกลาง “ไม่เสียค่าธรรมเนียมศาล”

noreply@blogger.com (ID 99next) — Wed, 20 May 2015 00:13:00 -0700

ความตามมาตรา 18 แห่งพรบ.อาคารชุด พ.ศ. 2522 บัญญัติว่า เจ้าของร่วมต้องร่วมกันออกค่าภาษีอากรตามอัตราส่วนที่เจ้าของร่วมแต่ละคนมีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ส่วนกลางตามมาตรา 14

หากแปลข้างต้น หมายความว่า ทั้งผู้ที่เป็นเจ้าของร่วมรายย่อยหรือผู้ซื้อห้องชุดที่จดทะเบียนรับโอนกรรมสิทธิ์ห้องชุดกับผู้ขายห้องชุด รวมถึงห้องชุดที่ยังไม่ได้จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม และอยู่ในนามของผู้ขายหรือผู้ประกอบการโครงการ ต่างมีหน้าที่ชำระค่าส่วนกลางตามข้อบังคับของนิติบุคคลอาคารชุดและพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. 2522 และแก้ไข เพิ่มเติม พ.ศ. 2551

แต่ข้อเท็จจริงในทางปฏิบัติของนิติบุคคลอาคารชุด ส่วนใหญ่พบว่า มีเจ้าของร่วมหรือผู้ซื้อรายย่อยและผู้ขายห้องชุด เมื่อไม่มีการใช้ประโยชน์ในห้องชุดกลับไม่ยินยอมชำระค่าส่วนกลางให้กับนิติบุคคลอาคารชุด

ความตามมาตรา 18/1 แห่งพระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่สี่) พ.ศ. 2551 บัญญัติว่าในกรณีที่เจ้าของร่วมไม่ชำระเงินตามมาตรา 18 ภายในเวลาที่กำหนดต้องเสีย “เงินเพิ่ม” ในอัตราไม่เกิน12%ต่อปีของจำนวนเงินที่ค้างชำระ โดยไม่คิดทบต้น ทั้งนี้ ตามที่กำหนดในข้อบังคับ

แต่มาตรา 18 ระบุว่า ตั้งแต่หกเดือนขึ้นไปต้องเสียเงินเพิ่มในอัตราไม่เกิน 20 % ต่อปี และอาจถูกระงับการให้บริการส่วนรวมหรือการใช้ทรัพย์ส่วนกลางตามที่กำหนดในข้อบังคับรวมทั้งไม่มีสิทธิออกเสียงในการประชุมใหญ่เจ้าของร่วม

กรณีมีเจ้าของร่วมจำนวนหลายราย หลายห้องชุด ค้างชำระค่าส่วนกลาง โดยที่ไม่มีผู้ใดเข้าใช้ประโยชน์ในห้องชุด นิติบุคคลอาคารชุดจำนวนไม่น้อยจึงคิดหาทางหรือมาตรการบังคับทางกฎหมาย ได้แก่ การฟ้องคดีลูกหนี้เจ้าของร่วมค้างชำระค่าส่วนกลางต่อศาล เพื่อขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งบังคับให้จำเลยชำระหนี้ ค่าส่วนกลาง เงินเพิ่มและดอกเบี้ยตามกฎหมายกำหนดให้แก่นิติบุคคลอาคารชุด

แต่ทั้งนี้ ก็มีกรณีที่นิติบุคคลอาคารชุด ไม่คิดดำเนินการใดๆ กับเจ้าของร่วมรายซึ่งค้างชำระค่าส่วนกลางเป็นเวลาหลายเดือนหรือหลายปี จะมีผลต่อ “งบประมาณ” และอาจเป็นตัวอย่างให้แก่รายอื่นที่ไม่ชำระค่าส่วนกลางก็ได้

ทั้งนี้ กรณีที่มีการประชุมเจ้าของร่วมเพื่อขอเรียกเก็บ “เงินพิเศษ” เพื่อดำเนินการฟ้องคดีลูกหนี้ค่าส่วนกลางต่อศาลนั้น จะต้องอาศัยคะแนนเสียงจำนวนไม่น้อยกว่า “หนึ่งในสี่” ของคะแนนเสียงของเจ้าของร่วมทั้งหมดตามมาตรา 43 แห่งพระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่สี่) พ.ศ. 2551 แต่ก็มัจะพบปัญหาเรื่ององค์ประชุมไม่ครบ หรือมีจำนวนน้อย เป็นผลให้เจ้าของร่วมส่วนใหญ่ รายซึ่งไม่เข้าประชุมใหญ่โต้แย้งและคัดค้าน “มติที่ประชุม”

นิติบุคคลอาคารชุดบางแห่ง มีการฟ้องคดีเพิกถอนมติการประชุมใหญ่เจ้าของร่วม ทำให้เสียเวลาดำเนินการในชั้นโรงศาลอยู่นานพอสมควร

ผมมี “ทางออก” ให้กับเจ้าของร่วม คณะกรรมการและผู้จัดการของนิติบุคคลอาคารชุด ดำเนินการตามกฎหมายกับลูกหนี้เจ้าของร่วมค้างชำระค่าส่วนกลางตามข้อบังคับโดยอาศัยพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 ซึ่งผู้จัดการของนิติบุคคลอาคารชุด หรือผู้รับมอบอำนาจโดยความเห็นชอบของที่ประชุมคณะกรรมการสามารถฟ้องคดีต่อศาลได้ทั้งด้วยวาจาหรือเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานคดีในเขตอำนาจศาลที่นิติบุคคลอาคารชุดตั้งอยู่

ที่สำคัญเมื่อมีการฟ้องคดีดังกล่าวต่อศาลแล้ว นิติบุคคลอาคารชุดในฐานะ “โจทก์” ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมศาลและค่าใช้จ่ายอื่นๆ แต่อย่างใด อีกทั้งเมื่อศาลมี “คำพิพากษา” หรือ “คำสั่ง” ออกมาสามารถใช้เป็นบรรทัดฐานการฟ้องคดีลูกหนี้ค้างชำระค่าส่วนกลางรายอื่นต่อไปได้ด้วย

ที่มา ผู้จัดการ Online

กฎหมายน่ารู้

ค่าส่วนกลางคอนโด: ไม่จ่ายผิดกฎหมายไหม? และประโยชน์ที่คุณอาจไม่เคยรู้!

1️⃣ ค่าส่วนกลางคืออะไร?

2️⃣ การไม่จ่ายค่าส่วนกลาง ผิดกฎหมายหรือไม่?

ข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง:

3️⃣ ผลเสียหากไม่จ่ายค่าส่วนกลาง

4️⃣ ประโยชน์ของการจ่ายค่าส่วนกลาง

5️⃣ แนวทางแก้ไขสำหรับผู้มีปัญหาทางการเงิน

✅ สรุป

ผู้ถูกกล่าวหาหรือผู้เสียหาย อย่าทน! วิธีขอความเป็นธรรมแบบครบวงจร

1️⃣ ตรวจสอบสถานะและสิทธิขั้นต้น

2️⃣ ยื่น คำร้องขอความเป็นธรรมต่อเจ้าหน้าที่

3️⃣ ยื่น คำร้องต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต / คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน (ถ้ามี)

4️⃣ ขอ ทนายหรือองค์กรช่วยเหลือทางกฎหมาย

5️⃣ ยื่น อุทธรณ์หรือร้องเรียนต่อศาล

6️⃣ การยื่นเรื่องต่อ ผู้ตรวจการแผ่นดิน

🔹 คำแนะนำเพิ่มเติม

🛠 ขั้นตอนเชิงปฏิบัติในการขอความเป็นธรรม

1️⃣ ตรวจสอบสถานะคดีและสิทธิของตนเอง

2️⃣ รวบรวมหลักฐานและข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

3️⃣ ยื่นคำร้องขอความเป็นธรรมต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

4️⃣ ยื่นคำร้องต่อหน่วยงานตรวจสอบภายนอก (ถ้าจำเป็น)

5️⃣ ขอคำปรึกษาจากทนายความหรือองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย

6️⃣ ยื่นอุทธรณ์หรือร้องเรียนต่อศาล

7️⃣ ยื่นเรื่องต่อผู้ตรวจการแผ่นดิน

📌 หมายเหตุสำคัญ

หยุดเสียเปรียบ! ต้องทำอะไรบ้างก่อนยื่นฟ้องศาล...ถ้าไม่อยากแพ้ตั้งแต่ยกแรก

1. การปิดพื้นที่ของเจ้าของใหม่

การได้ภาระจำยอมโดยอายุความ

การอุทิศให้เป็นทางสาธารณะโดยปริยาย

2. สิ่งที่ประชาชนและ อบต. ควรดำเนินการ

สำหรับประชาชน 🧑‍🤝‍🧑

สำหรับเทศบาล (อบต.) 🏛️

รู้หรือไม่? รถบางประเภท “ไม่ต้องเสียภาษีประจำปี”

รถประเภทใดบ้างที่ได้รับการยกเว้นภาษีรถยนต์ประจำปี

1. รถของหน่วยงานราชการ

2. รถขององค์กรระหว่างประเทศ

3. รถเพื่อกิจการสาธารณูปโภค

4. รถสำหรับผู้พิการ

5. รถสำหรับกิจการเฉพาะทาง

6. รถที่ได้รับการยกเว้นเป็นกรณีพิเศษ

ข้อควรรู้เพิ่มเติม

ไม่ต่อภาษีรถ นำรถไม่ต่อภาษี ผิดกฏหมายอะไร?

เตรียมตัวอย่างไร หากต้องไปแจ้งความ

🛡️ คู่มือการเตรียมตัวก่อนแจ้งความที่สถานีตำรวจ

📁 1. เตรียมเอกสารและข้อมูลให้ครบ

📝 2. เขียนลำดับเหตุการณ์ไว้ล่วงหน้า

👥 3. พาพยานไปด้วย (ถ้ามี)

👔 4. แต่งกายสุภาพ

📍 5. เลือกสถานีตำรวจให้ถูกจุด

⚖️ 6. ขอคำปรึกษาเพิ่มเติม (ถ้าจำเป็น)

❓ 7. เตรียมตอบคำถามจากเจ้าหน้าที่

🧾 8. ขอเลขคดีหรือใบแจ้งความไว้

🚨 หมายเหตุสำคัญ

ผู้ให้อาหารแก่สุนัขจรจัด ตามกฏหมายถือว่าเป็นเจ้าของสัตว์ได้หรือไม่?

🐾 ความหมายของ “เจ้าของสัตว์” ตามกฎหมายไทย

⚖️ ตัวอย่างคำพิพากษาและแนวทางการตีความ

🛑 ความเสี่ยงของผู้ให้อาหารสัตว์จรจัด

📌 ข้อแนะนำสำหรับผู้ให้อาหารสัตว์จรจัด

📚 สรุป

ดื่มกันสนุก…แต่เพื่อนบ้านไม่สนุกด้วย! รู้ไหม? ผิดกฎหมายข้อนี้!

1. กฎหมายว่าด้วยความสงบเรียบร้อยและเสียงรบกวน

2. พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551

แนวทางการแก้ไขปัญหาเมื่อพบเห็น

การบังคับคดี เกิดขึ้นเมื่อใด ทำไมต้องบังคับคดี

“คดีหมายเลขดำ” กับ “คดีหมายเลขแดง” ต่างกันอย่างไร?

🔍 คดีหมายเลขดำ VS คดีหมายเลขแดง ต่างกันยังไง?

โทษ "ตบหน้า-ชกหน้า" หนักแค่ไหน? มีอะไรบ้างที่ต้องระวัง!

1. แค่เจ็บตัวเล็กน้อย หรือไม่ถึงขั้นบาดเจ็บ (ความผิดลหุโทษ)

2. บาดเจ็บมีแผล หรือมีผลกระทบต่อจิตใจ (ความผิดฐานทำร้ายร่างกาย)

3. บาดเจ็บสาหัส (โทษหนักที่สุดในการทำร้ายร่างกาย)

4. ทำร้ายร่างกายจนเหยื่อเสียชีวิต

📌 สรุปและข้อคิดที่ต้องรู้!

บทบาทและอำนาจหน้าที่ของ “นายกเทศมนตรี” และ “สมาชิกสภาเทศบาล”

แค่จ่ายเงิน ไม่ติดคุก" จริงหรือ? ไขข้อข้องใจ "คดีแพ่ง" ทำไมตำรวจถึงไม่รับแจ้งความ!

🛑 คดีแพ่งคืออะไร? ทำไมตำรวจไม่รับแจ้งความ?

🤯 แพ้คดีแพ่ง... แค่ "จ่ายเงิน" แล้วจบจริงหรือ?

⚖️ คดีแพ่งมีกี่ประเภท?

1. คดีมีข้อพิพาท (Disputed Case)

2. คดีไม่มีข้อพิพาท (Non-Disputed Case)