North Epirus Online-Νέα Βορείου Ηπείρου

Το θεσμικό πλαίσιο δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Από το πρωτόκολλο της Κέρκυρας μέχρι σήμερα και οι πολιτικές επιλογές

2012-02-25T08:57:00.003+02:00

1. Εισαγωγή

Εδώ και πολλά χρόνια, ουσιαστικά αιώνες σε πολλές περιοχές στον Ευρωπαϊκά χώρο, τα προβλήματα των μειονοτήτων, είναι αναμφισβήτητα υπαρκτά και έντονα. Οι περισσότερες χώρες, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όπου αναπτύσσεται μια έντονη δραστηριότητα για τα μειονοτικά ζητήματα με διεπιστημονικές προσεγγίσεις που αποκαθιστούν το μειονοτικό ως ένα από τα κεντρικά σημεία αναφοράς της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής ιστορίας του τόπου, αν και δείχνουν θέληση και πρόθεση για την αντιμετώπισή τους, δεν προχωρούν σε ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων τους.
Στη χρονική φάση που διανύουμε, παρατηρείται μία συνεχώς αυξανόμενη ένταση στον τομέα των μειονοτικών διεκδικήσεων.

Οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις, στην περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και στο χώρο της Χερσονήσου του Αίμου, έφεραν (ξανά) στο προσκήνιο ένα πρόβλημα, το οποίο στην πραγματικότητα δεν είχε ποτέ διευθετηθεί και επιλυθεί: το ζήτημα της προστασίας της ταυτότητας, αλλά και της ίδιας της ύπαρξης των μειονοτικών πληθυσμών.

Εξάλλου, στον Ευρωπαϊκό χώρο, και ιδιαίτερα στη Βαλκανική χερσόνησο, όπου οι εδαφικές και πληθυσμιακές ανακατατάξεις αποτελούν πολιτική και πρακτική αιώνων, είναι αναμενόμενο το φαινόμενο αυτό να παρουσιάζεται πολύ πιο έντονο και διαρκές.

2. Το πλαίσιο για την ελληνική μειονότητα

Από το πρωτόκολλο της Κέρκυρας που προβλέπει την αυτονομία- αυτή ήδη υπάρχει σε ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, κ.ά), μέχρι σήμερα, η προβληματική της διεθνούς κοινότητας, όσον αφορά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των μειονοτικών ομάδων, έχει περάσει από διάφορα στάδια. Από την ίδρυση της Κοινωνίας των Εθνών (ΚτΕ), όπου και οι συμβάσεις «περί μειονοτήτων» μέχρι την αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είχε δοθεί έμφαση στο θέμα της ομαλής ενσωμάτωσης των διαφόρων ομάδων. Με το τέλος του πολέμου και την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε), και έχοντας υπόψη, τα ζητήματα που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας σύγκρουσης σχετικά με τις μειονότητες, η διεθνής κοινότητα θα προβεί σε ενέργειες προς τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να διασφαλίσει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθιερώνοντας την αρχή της μη-διάκρισης λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας ή γλώσσας.
Στο σημείο αυτό γίνεται ένα σημαντικό βήμα, το οποίο δεν είναι, ωστόσο, αρκετό για να εξασφαλίσει την ουσιαστική προστασία των μειονοτήτων και να διαφυλάξει τη διαφορετικότητά τους. Το βασικό μειονέκτημα της προσέγγισης αυτής, εκτός από το γεγονός ότι τα μειονοτικά δικαιώματα εντάχθηκαν ως ιδιότυπη προστασία στο σώμα των δικαιωμάτων του ανθρώπου χωρίς να κρατήσουν την αυτοτέλειά τους, ήταν ότι θεωρούσε πως η εφαρμογή της αρχής της μη-διάκρισης αποτελεί επαρκή εγγύηση για την προστασία των μειονοτήτων, άποψη η οποία επέφερε μια ταύτιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων με τα ατομικά δικαιώματα.

Ειδικότερα η Αλβανία, μεταπολεμικά παρουσιάστηκε απρόθυμη στην επικύρωση βασικών διεθνών συμβάσεων, όπως το Διεθνές Σύμφωνο Οικονομικών, Κοινωνικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε, το οποίο καταχύρωνε και εκπαιδευτικές πληροφορίες, ενώ επικύρωσε άλλες, όπως η Συμφωνία για τα Πολιτικά Δικαιώματα της Γυναίκας (1952) και τη Συμφωνία για την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας (1948).

Το ζήτημα της προστασίας των μειονοτήτων, αντιμετωπίζεται πιο συγκροτημένα και ολοκληρωμένα -το ψυχροπολεμικό ωστόσο πλαίσιο υπάρχει ακόμη- από τη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (Δ.Α.Σ.Ε), σήμερα Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ( Ο.Α.Σ.Ε.), καθώς στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι (1975) γίνεται κάποια αναφορά, στην πολιτιστική συνεισφορά των μειονοτικών πληθυσμών και στην ανάγκη διευκόλυνσής τους από τα κράτη διαβίωσή τους. Οι εξαγγελίες και η ύπαρξη αναφορών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμπεριλαμβάνονταν στην Τελική Πράξη, αν και δημιουργούσαν την εντύπωση ότι δεν είχαν σημαντικές διαφορές από τα αντίστοιχα κείμενα του Ο.Η.Ε., εντούτοις εμφάνιζαν κάποιου είδους παραχωρήσεις από την κρατική πλευρά και αναφέρονταν, για πρώτη φορά, όχι μόνο στην ανάγκη για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και για «προαγωγή και ενθάρρυνσή τους».

3. Οι αλλαγές στον Ευρωπαϊκό χώρο μετά το 1991

Η πτώση των καθεστώτων που κυριαρχούσαν στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη καθώς και στη Χερσόνησου του Αίμου- ορισμένα είχαν κάποιας μορφής μειονοτική πολιτική- ανέδειξε το θέμα της παραχώρησης ειδικών δικαιωμάτων, τα οποία αποσκοπούν πλέον στη διάσωση της ελεύθερης έκφρασης της διαφορετικότητας αλλά και της ίδιας της ύπαρξης των μειονοτικών ομάδων.

Τον Ιούνιο του 1990 υιοθετείται το κείμενο της Διακήρυξης της Κοπεγχάγης, στο οποίο για πρώτη φορά τα συμβαλλόμενα κράτη αναλαμβάνουν τη δέσμευση να προστατεύσουν την εθνική, πολιτιστική, γλωσσική και θρησκευτική ταυτότητα των μειονοτικών ομάδων και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την προώθησή της.
Η Αλβανία προσήλθε ως παρατηρητής στην Κοπενχάγη, υιοθετώντας μια σειρά από ζητήματα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Την 21η Νοεμβρίου του 1990 θα υπογραφεί «ο Χάρτης του Παρισιού για μια νέα Ευρώπη», ο οποίος εξέταζε το μειονοτικό ζήτημα από θετική οπτική γωνία, αποτελώντας ταυτόχρονα πραγματική διακήρυξη των πιστεύω της Ευρώπης, καθώς τόνιζε την άμεση σύνδεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τους δημοκρατικούς θεσμούς και το κράτος δικαίου.

Η στάση της διεθνούς κοινότητας στον τομέα του σεβασμού της ταυτότητας των μειονοτήτων, ήταν για μεγάλη χρονική περίοδο αμφιλεγόμενη, καθώς από τη μια πλευρά εκδήλωνε την επιθυμία της να προστατεύσει τους μειονοτικούς πληθυσμούς και να συμβάλλει ενεργά στο σεβασμό της διαφορετικότητάς τους και από την άλλη απέφευγε να προβεί σε δεσμεύσεις και κυρίως επίσημες αναγνωρίσεις της οντότητας των μειονοτικών πληθυσμών.

Η περίπτωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικής Γλώσσες, και πολύ έντονα της Σύμβασης Πλαίσιο για τις Εθνικές Μειονότητες του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα, αφού η διεθνής κοινότητα υιοθέτησε ένα εξαιρετικά εύκαμπτο σχήμα, το οποίο θα μπορούσε να ανταποκρίνεται στις κατά τόπους ειδικές περιστάσεις στις οποίες χρησιμοποιείται η μειονοτική- ελληνική γλώσσα, ενώ την ταυτόχρονα απέφευγε να συγκεκριμενοποιήσει και να αναλύσει το νομικό πλαίσιο σε δικαιώματα υπέρ των μειονοτήτων.

4. Συμπεράσματα

Η ελληνική μειονότητα αποτελεί ένα βασικό συστατικό στοιχείο της Αλβανίας και κανένας μηχανισμός, προπαγανδιστικός και κατασταλτικός, δεν μπορεί να την εξαφανίσει. Οι Έλληνες βορειοηπειρώτες γνωρίζουν πολύ καλά τι να πράξουν, έχουν μαζί τους, το δίκαιο, θεωρητικό και ουσιαστικό και την ιστορία. Οι επιλογές που πρέπει να γίνουν οφείλουν να γίνουν γρήγορα. Ο πολιτικός χρόνος τρέχει και είναι αμείλικτος.

Θ.Μ.

Η ομιλία του προέδρου της ΝΕ.Β.Α. Σταύρου Γκίνου στην εκδήλωση για την 98η επέτειο της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου στην Πάτρα

2012-02-25T08:56:00.000+02:00

Ο όρος Βόρειος Ήπειρος είναι ένας νεολογισμός που εμφανίστηκε και επιβλήθηκε αυθαίρετα το 1913 από τις Μεγάλες Δυνάμεις ( Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Ιταλία και Αυστροουγγαρία) για να εξυπηρετήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια. Μέχρι τότε και για χιλιάδες χρόνια η Ήπειρος ήταν μία και Ενιαία, που άρχιζε από τον Αμβρακικό κόλπο και τελείωνε στον Γενούσο ποταμό παράλληλα της Εγνατίας οδού.

Για την αρχαιότατη Ελληνικότητα της Ηπείρου έχουν γράψει δεκάδες επιφανείς ιστορικοί, μεταξύ των οποίων οι : Πίνδαρος, Πτολεμαίος, Στράβων, Ηρόδοτος, Θουκυδίδης, Παυσανίας, Πλούταρχος, Πολύβιος,καθώς αναφορά υπάρχει και στα ομηρικά έπη. Είναι χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα του Γάλλου ιστορικού δημοσιογράφου και συγγραφέα Ρενέ Πυώ, ο οποίος επισκέφθηκε την περιοχή το 1913: "Το Δικαίωμα της Ένωσης της Χιμάρας με την Ελλάδα, τεκμηριώνουν οι παραδόσεις της, ο πατριωτισμός της, καθώς και η γεωγραφική και οικονομική της θέση.

Είναι το τελευταίο επικόσμημα στο κοντάρι της Γαλανόλευκης σημαίας σε αυτή τη μεριά της Ηπείρου και είναι τόσο καλά μπηγμένο που καμιά θύελλα δεν θα μπορέσει να το αποσπάσει, ακόμη και όλο του το ύφασμα να σχιστεί αυτό θα μείνει στη θέση του!
Δεν καθόρισε λοιπόν η Ελλάδα τα όρια της Ελληνικής Ηπείρου μέχρι την παραλία βορείως της Χιμάρας από κενοδοξία για να διευρύνει τα σύνορά της, όμως είναι αδύνατο η Χιμάρα να μη γίνει Ελληνική διότι είναι ήδη Ελληνική.

Αναφορά στη Βόρειο Ήπειρο σημαίνει συνεπώς αναφορά για έναν αρχέγονο, Ελληνοκατοικημένο χώρο της άλλοτε Ενιαίας Ηπείρου, ο οποίος ναι μεν απελευθερώθηκε επανειλημμένα από ξένους ζυγούς, " δωρίστηκε" όμως από τις Μεγάλες Δυνάμεις στο ιδρυθέν από αυτές αλβανικό κράτος το 1913.
Μέσα σε δυσμενέστατες συνθήκες οι Βορειοηπειρώτες αντέδρασαν με συλλαλητήρια, διαμαρτυρίες, ψηφίσματα και στη συνέχεια με ηθική και υλική συμπαράσταση πολλών Ελλαδιτών εθελοντών οργάνωσαν Επιτροπές Εθνικής Αμύνης, Επιμελητείες,Ιερούς Λόχους. Στις αρχές Φεβρουαρίου συνήλθε στο Αργυρόκαστρο η Πανηπειρωτική Συνέλευση που αφού μετετράπει σε Συντακτική ανακήρυξε τη Βόρειο Ήπειρο σε Αυτόνομη Πολιτεία, την Αυτόνομο Ήπειρο στις 17-02-1914.
Σ' εκείνη την ιστορική Κυβέρνηση συμμετείχαν οι Μητροπολίτες Δρυινουπόλεως Βασίλειος, Κορυτσάς Γερμανός, Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων καθώς και οι Δημήτριος Δούλης ως Υπουργός Στρατιωτικών, Ιωάννης Παρμενίδης ως Υπουργός Οικονομικών και Αλέξανδρος Καραπάνος ως Υπουργός Εξωτερικών.
Ο Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης γνωστοποίησε με τηλεγράφημα στην Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου την ανακήρυξη της Αυτονομίας και την κατάληψη των Επαρχιών που θα εκκένωνε ο Ελληνικός Στρατός.

Τον Απρίλιο η Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου κατόπιν Αλβανικής αίτησης ζήτησε από την Αυτόνομη Ήπειρο ανακωχή μιας και οι Αυτονομιακοί κέρδιζαν συνεχώς νέα εδάφη και η Κορυτσά βρισκόταν σε κλοιό των Αυτονομιστών. Ο Γεώργιος Ζωγράφος αποδέχθηκε την προταθείσα ανακωχή και στις 17-05-1914 υπεγράφη στη Κέρκυρα το περίφημο Πρωτόκολλο της Κερκύρας και το οποίο με τα ευρύτατα προνόμια Αυτονομίας που δίδει στη Βορειοηπειρωτική Κοινότητα, παραμένει ως σήμερα το ισχυρότερο πλην όμως αναξιοποίητο διπλωματικό όπλο που διαθέτει η Ελλάδα.

Είναι Μείζονος σημασίας σήμερα η επικαιροποίηση του αγώνα μας για την επαναφορά του στην επικαιρότητα υπό τη μορφή μιας Ευρείας Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Εθνικής Ελληνικής Κοινότητας σε τομείς όπως: Παιδεία, Εκκλησιαστικά Δικαιώματα, Αστυνόμευση και Πολιτιστική Ταυτότητα συμπεριλαμβανομένου και του Δικαιώματος του Εθνικού Αυτοπροσδιορισμού καθώς και την αναγνώριση και άλλων Μειονοτικών Περιοχών με Αμιγές Ελληνικό πληθυσμό όπως η Χιμάρα, η Πρεμετή, η Κορυτσά κ.λ.π.

Καταγγέλλουμε τα τεχνάσματα του Αλβανικού κράτους στο νόμο περί απογραφής τα οποία στόχευαν στη συρρίκνωση και τον αφανισμό του Ελληνισμού, μια απογραφή που διεξάγει σε πλαίσια εκφοβισμού της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας υπό την πίεση ακραίων αλβανικών εθνικιστικών κύκλων απέχοντας ουσιωδώς από τις προδιαγραφές του Ευρωπαϊκού δικαίου.
Σε μια απογραφή που δεν είχε στόχο την απογραφή των μειονοτήτων αλλά την τεχνητή συρρίκνωσή τους η Δ.Ε.Ε.Μ. ΟΜΟΝΟΙΑ δεν αναγνώρισε ούτε τη διαδικασία ούτε το αποτέλεσμα κάνοντας έκκληση σε όλη την Βορειοηπειρωτική Κοινότητα να δηλώσει αποχή και άσκησε προσφυγή κατά της προκλητικής αποφάσεως του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας για το νόμο περί Ληξιαρχικών και προέβει σε πάμπολλες καταγγελίες σχετικά με την απογραφή οι οποίες συμπεριελήφθησαν στην έκθεση που εστάλη στον ΟΑΣΕ.

Ένα ακόμη δείγμα της ανθελληνικής στάσης που τηρεί η Αλβανία απέναντι στους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου είναι και η άδικη καταδίκη του Προέδρου της Ομόνοιας Περιφέρειας Κορυτσάς Ναούμ Ντίσιου από τα Αλβανικά δικαστήρια γιατί προσπάθησε να καλλωπίσει το ηρώο που είναι αφιερωμένο στους Έλληνες πεσόντες του έπους του 40 στο νεκροταφείο του χωριού Μπομποστίτσα στην Κορυτσά.
Οι Αλβανοί τον κατηγόρησαν προσχηματικά ότι κατέστρεψε αλβανικούς τάφους, η δίκη όμως ήταν καθαρά πολιτική και βαθύτερη αιτία της καταδίκης του αποτελεί το γεγονός ότι δήλωσε Έλληνας, κάτι που δεν αποδέχονται οι Αλβανοί για την περιοχή της Κορυτσάς.
Στο πρόσωπο του Ναούμ Ντίσιου καταδικάζονται όλα τα δικαιώματα που διεκδικεί ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός καθώς και διακυβεύεται ή ίδια μας η ύπαρξη επί χιλιετιών στις πατρογονικές μας εστίες.

Το Αλβανικό κράτος στα επίσημα σχολικά εγχειρίδια παραχαράσει την ιστορία μας διεκδικώντας 8 νομούς της Βορειοδυτικής Ελλάδος πως δήθεν είναι αλβανικά εδάφη και πως αδίκως το Συμβούλιο των Πρεσβευτών του 1913 τα προσάρτησε στην Ελλάδα, ενώ η διακρατική επιστημονική επιτροπή Υπουργείων Παιδείας των δυο χωρών δεν αντιδρά και το Ελληνικό Κράτος σιωπά και όχι μόνο. Στα βιβλία της Γ' Λυκείου της Πατρίδας μας της Ελλάδας μέχρι πριν λίγα χρόνια γινόταν αναφορά στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα ενώ τώρα έχει απαλειφθεί! Γιατί; Συνεπώς οι Έλληνες μαθητές δεν μαθαίνουν για τη ζωντανή εστία του Ελληνισμού που έχει προσφέρει στην πατρίδα από μεγάλους Ευεργέτες, Ολυμπιονίκες μέχρι και βαρύ φόρο αίματος για την ανεξαρτησία της Πατρίδας. Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να προβεί στις ανάλογες ρυθμίσεις των σχολικών εγχειριδίων γιατί αν δεν το πράξει θα είναι υπόλογο με την ιστορία.

Πρέπει να καταλάβουν οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Κυβέρνησης ότι η Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία και πιο συγκεκριμένα η Γηγγενής Ελληνική Πλειονότητα στο γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου δεν είναι ''Γέφυρα Φιλίας" που θα ποδοπατεί κάθε φορά ο εκάστοτε Υπουργός Εξωτερικών η Εκπρόσωπος της Ελληνικής Πολιτείας για χάρη της Ελληνοαλβανικής "'Φιλίας"

(20 χρόνια τώραοι εκπρόσωποί μας την ίδια καραμέλα μας σερβίρουν), αλλά είναι μια Αναγνωρισμένη Ελληνική Κοινότητα που οφείλει και έχει υποχρέωση να σεβαστεί τα δίκαιά της από τη μία, το εκάστοτε αλβανικό κράτος βάση των διεθνών συνθηκών και συμβάσεων που είναι αναγνωρισμένα από τη σύμβαση πλαίσιο για τις Μειονότητες και από την άλλη η Ελληνική Πολιτεία να συμβάλει στην προστασία και διεκδίκηση των δικαίων μας αντιμετωπίζοντάς μας ως ισότιμους Έλληνες Πολίτες. Δεν μας τιμά ο τρόπος που μας αποδίδετε η Ελληνική Ιθαγένεια εντάσσοντάς μας στο καθεστώς του κοινού αλλοδαπού με πολιτογράφηση, προσβάλει τη γηγεννή και χιλιόχρονη παρουσία μας στο γεωγραφικό χώρο της Βορείου Ηπείρου που είναι ένα και αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδος.

Οι Βορειοηπειρώτες δεν είναι δυνατόν να δίνουμε τον όρκο του Έλληνα Πολίτη σαν "Ομογενείς Αλλοδαποί" την ίδια στιγμή που κρατάμε Θερμοπύλες Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, δεν οφείλουμε και δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αποδείξουμε σε κανέναν υπάλληλο των Αθηνών για το πόσο Έλληνες είμαστε, αυτό το έχει αποδείξει η ιστορία το έχουν αποδείξει οι αγώνες των προγόνων μας για Ελευθερία και Εθνική Αποκατάσταση! Όσο είναι καιρός η Ελληνική Πολιτεία οφείλει να ζητήσει συγνώμη και να διορθώσει αυτήν την αδικία δίνοντάς μας Ελληνική Ιθαγένεια με ειδικό νομοσχέδιο αντάξιο των αγώνων μας και της Εθνικής μας Κληρονομιάς.

Σε όλη την Ευρώπη οι Μειονότητες απολαμβάνουν θεσμικά κατοχυρωμένες αυτονομίες που απορρέουν από τις διεθνείς συμβάσεις περί ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων και μόνο η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία, αναγνωρισμένη από το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας,την Κοινωνία των Εθνών, το Δικαστήριο της Χάγης, το Συνέδριο των Παρισίων (1946) κ.α. παραμένει ως σήμερα χωρίς διεκδικήσεις,είδος προς αλβανοποίηση.

Όλοι οι Βορειοηπειρώτες πρέπει να δώσουμε καθημερινή μάχη για Ηθική και Εθνική Δικαίωση μη υποκύπτοντας ποτέ σε οποιαδήποτε τεχνάσματα που σκοπός τους είναι η αλλοίωση και ο αφανισμός μας!

Γι' αυτό επιβάλλεται άμεσα όλοι οι Βορειοηπειρώτες να ενωθούμε, αφήνοντας στην άκρη όλες τις διαφωνίες και προσωπικές φιλοδοξίες γύρω από έναν φορέα, την ιστορική οργάνωσή μας την Ομόνοια, μια Ομόνοια ανοιχτή σε όλους που θα αντιπροσωπεύει ολόκληρο τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου και θα παλεύει για τα δίκαιά του ακολουθόντας μια κοινή πορεία,ένα κοινό όραμα, μόνο έτσι μπορούμε να φθάσουμε ξανά σε Εθνική Ομοψυχία.

Η Ελληνική Πολιτεία παρόλη την κρίση και τις δυσκολίες που περνάμε πρέπει να αναλάβει δραστικά μέτρα και να δώσει οικονομικά και αναπτυξιακά κίνητρα σε μας τους νέους Βορειοηπειρώτες με σκοπό την επιστροφή μας στα Πάτρια Εδάφη για να ακμάσει ξανά ο Ελληνισμός σε αυτά τα Άγια χώματα των Προγόννων μας. Διαμαρτυρόμαστε έντονα για τις μεθοδεύσεις των Σκοπίων να αναγνωρισθούν Διεθνώς ως "Μακεδονία". Η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική!
Τέλος στέλνουμε θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στους Κυπρίους Αδελφούς μας με την ευχή τόσο η Κύπρος όσο και η Βόρειος Ήπειρος να γιορτάσουν σύντομα την Εθνική τους Αποκατάσταση!http://toorama.blogspot.com/2012/02/98_24.html#more

Η Αλβανία εξετάζει το ενδεχόμενο τροποποίησης του νόμου περί υπηκοότητας

2012-02-25T08:48:00.002+02:00

Υπέρμαχοι αναφέρουν πως νέος νόμος για την αλβανική υπηκοότητα θα προκαλέσει περισσότερες επενδυτικές ευκαιρίες. [Reuters]

Η πρόταση του Πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα να εκχωρηθεί υπηκοότητα σε αλλοδαπούς που επενδύουν τουλάχιστον 100.000 ευρώ στη χώρα προκαλεί αντιπαράθεση μεταξύ κάποιων, καθώς φοβούνται πως η αλλαγή θα δημιουργήσει ευκαιρία για τρομοκράτες και εγκληματίες.

Ο Μπερίσα αιτήθηκε αναθεώρηση του νόμου της χώρας περί υπηκοότητας στις αρχές Φεβρουαρίου. Οι τροποποιήσεις στο νόμο, ανέφερε ο πρωθυπουργός, θα εκχωρούν την Αλβανική υπηκοότητα σε αλλοδαπούς πολίτες που επενδύουν 100.000 ευρώ στην Αλβανία, και όλους τους αλλοδαπούς πολίτες Αλβανικής καταγωγής.

Επικριτές του σχεδίου αναφέρουν πως η πρόταση του Μπερίσα θα ενισχύσει τις δικές του πολιτικές προοπτικές.

"Ο Μπερίσα, ο οποίος κατάγεται από πόλη κοντά στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο, διατηρεί ειδική σχέση με Κοσοβάρους και έχει την ισχυρή στήριξή τους στην τροποποίηση του νόμου περί υπηκοότητας", ανέφερε στους SETimes ο Φατλούμ Σαντίκου, πολιτικός σχολιαστής σε διάφορα ειδησεογραφικά ΜΜΕ του Κοσσυφοπεδίου. "Εάν συμπεριλαμβάνει και το δικαίωμα ψήφου, θα αυξήσει τη στήριξη προς τον Μπερίσα στις επόμενες εκλογές".

Ο Ιλίρ Γκιόνι, βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ανέφερε πως η πρόταση θα παρεμποδιστεί στο κοινοβούλιο.

"Το ποσό των 100.00 ευρώ, το οποίο ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, είναι μικρό χρηματικό ποσό, μιλώντας με σχετικούς όρους, για μια τρομοκρατική οργάνωση, η οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει τα εδάφη, τις ευκαιρίες και τους χώρους, επιτρέποντας στα μέλη της να αποκτήσουν Αλβανική υπηκοότητα", ανέφερε ο Γκιόνι στον τηλεοπτικό σταθμό Albanian Screen Television.

Ο Έριον Μπράτσε, αντιπολιτευόμενος βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ανέφερε πως η υπηκοότητα βάσει επενδύσεων θα πλήξει την Αλβανία.

"Αυτό που κάνει ο Σαλί Μπερίσα στην Αλβανία είναι πρωτοφανές -- για χρήματα, για μερικές ακόμα ψήφους το 2013", ανέφερε ο Μπράτσε στην αλβανική εφημερίδα Shekulli.

Επίσης, η Συμμαχία Κόκκινο-Μαύρο, μια πολιτειακή οργάνωση, τάσσεται υπέρ της εκχώρησης υπηκοότητας σε όσους έχουν Αλβανική καταγωγή ωστόσο εναντιώθηκε στις υπηκοότητες βάσει επενδύσεων. Υποστηρίζουν πως οι αιτούντες υπηκοότητα με ποινικό μητρώο θα πρέπει να απορρίπτονται.

Παρόμοιο σχέδιο δέχθηκε πυρά το 2010 στο Μαυροβούνιο, όταν ο καθαιρεμένος Πρωθυπουργός Θακσίν Σιναβάτρα της Ταϊλάνδης έλαβε υπηκοότητα παρά τις εκκρεμείς κατηγορίες διαφθοράς που αντιμετώπιζε στην πατρίδα του.

Ο Μπερίσα ανέφερε πως η τροποποίηση του νόμου περί υπηκοότητας θα προσελκύσει περισσότερες ευκαιρίες για επενδύσεις στην Αλβανία.

Ωστόσο ο Λιριντόν Σεφκέτι, πολιτικός ερευνητής ττης Κοινωνίας Κοσσυφοπεδίου για την Κοινωνική Έρευνα, δήλωσε στους SETimes πως η προσφορά υπηκοότητας για επενδύσεις μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

"Υπάρχουν πολλές πιθανότητες πως τα Αλβανικά διαβατήρια, τα οποία ενδέχεται να δοθούν σε Αλβανούς στο εξωτερικό, να έχουν έναν προσωπικό αριθμό ο οποίος θα καθιστά αδύνατα τα ταξίδια στην ΕΕ χωρίς βίζα, όπως κάνει η Σερβία με τους Σέρβους στο Κοσσυφοπέδιο. Η εκχώρηση υπηκοότητας για επενδύσεις ενδέχεται να αποτελέσει πρόβλημα, όπως το πρόβλημα που είχε η ΕΕ στην υπόθεση του Μαυροβουνίου", ανέφερε ο Σεφκέτι.

Ωστόσο, μέρος του λαού στηρίζει το σχέδιο.

Η Εντόνα Χότι, 20 ετών, φοιτήτρια στην Πρίστινα, ανέφερε πως θα αιτηθεί αλβανική υπηκοότητα εάν τεθεί σε ισχύ ο νόμος.

"Είμαι πραγματικά χαρούμενη καθώς θα μπορώ να μετακινούμε πιο ελεύθερα, μιάς και το διαβατήριο του Κοσσυφοπεδίου δεν προσφέρει μεγάλη ελευθερία μετακίνησης, πέραν του ότι επαληθεύει την ταυτότητά μου ως Κοσοβάρα", δήλωσε η Χότι στους SETimes.

Η Αρτάν Μακαστένα, Αλβανίδα φοιτήτρια στο Κοσσυφοπέδιο, ανέφερε πως το να έχεις υπηκοότητα δεν αποτελεί απλά ζήτημα ελεύθερης μετακίνησης.

"Επιτέλους, θα έχω διαβατήριο που θα δηλώνει σαφέστατα πως είμαι Αλβανίδα. Για μένα δεν σημαίνει απλά πως θα έχω την ευκαιρία να ταξιδεύω περισσότερο στο εξωτερικό, έχει να κάνει με την εθνικότητά μου", δήλωσε η Μακαστένα στους SETimes.
Το παρόν περιεχόμενο ανατέθηκε για τους SETimes.com.
http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/el/features/setimes/features/2012/02/24/feature-03

Σε λίγο Αποκλειστικά - Η επιστολή του Ν.Μπρίγκου για τις οφειλές του Ελληνικού Δημοσίου στο ιδιωτικό Σχολείο Όμηρος

2012-02-25T08:47:00.003+02:00

Ποιό είναι το πραγματικό ποσό οφειλής?
Πόσο πληρώνεται ο κάθε Χιμαραίος Δάσκαλος, ο Διευθυντής και η καθαρίστρια?
Πόσο κοστίζει η μεταφορά των μαθητών με Λεωφορείο για ένα χρόνο?
Τι λέει ο Διευθυντής Ν.Μπρίγκος και τι δέν μας λέει για τα ποσά αυτά?

Σε λίγο αποκλειστικά στη Χίμαιρα

http://ximara.blogspot.com/

ΤΣΑΜΙΚΟΣ - Διονύσης Σαββόπουλος - Βόρεια Ήπειρος

2012-02-25T08:44:00.002+02:00