<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/atom10full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" gd:etag="W/&quot;CEUAQ307fip7ImA9WhRbEE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627</id><updated>2012-01-31T07:04:02.306-08:00</updated><category term="ARTIGOS EN CASTELLANO" /><title>O recuncho de Carnicero</title><subtitle type="html">Curiosidades de Ourense e provincia. Tamén hai algo de historia e historias...</subtitle><link rel="http://schemas.google.com/g/2005#feed" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/posts/default" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/" /><link rel="next" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false&amp;v=2" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><generator version="7.00" uri="http://www.blogger.com">Blogger</generator><openSearch:totalResults>67</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/atom+xml" href="http://feeds.feedburner.com/ORecunchoDeCarnicero" /><feedburner:info uri="orecunchodecarnicero" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><entry gd:etag="W/&quot;CEUAQ306eyp7ImA9WhRbEE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-6945838247667636499</id><published>2012-01-31T07:04:00.000-08:00</published><updated>2012-01-31T07:04:02.313-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-31T07:04:02.313-08:00</app:edited><title>Artigo para os alumnos de 5º</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;a href="http://www.laregion.es/opinion/13206/" target="_blank"&gt;http://www.laregion.es/opinion/13206/&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-6945838247667636499?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/ncEVLkZlmPA" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/6945838247667636499/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=6945838247667636499" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6945838247667636499?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6945838247667636499?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/ncEVLkZlmPA/artigo-para-os-alumnos-de-5_31.html" title="Artigo para os alumnos de 5º" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2012/01/artigo-para-os-alumnos-de-5_31.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEcDRHY9fCp7ImA9WhRbEE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-810179960543216528</id><published>2012-01-31T07:01:00.001-08:00</published><updated>2012-01-31T07:01:15.864-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-31T07:01:15.864-08:00</app:edited><title>Artigo para os alumnos de 5º</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;http://www.laregion.es/opinion/13206/&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-810179960543216528?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/f0koupwJuxY" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/810179960543216528/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=810179960543216528" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/810179960543216528?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/810179960543216528?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/f0koupwJuxY/artigo-para-os-alumnos-de-5.html" title="Artigo para os alumnos de 5º" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2012/01/artigo-para-os-alumnos-de-5.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkIMQHYyfip7ImA9WhRUEEw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-5468842089812536839</id><published>2012-01-19T15:06:00.000-08:00</published><updated>2012-01-19T15:09:41.896-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-19T15:09:41.896-08:00</app:edited><title>Manuel de Dios</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;Temos a oportunidade de cantar na escola, no terceiro ciclo a cantiga Ourense no solpor de Manuel de Dios. Como hai notas que son moi altas, neses compases escoitamos a melodía do teclado, e logo seguimos cantando.&lt;br /&gt;
Aquí temos unha noticia sobre o pasamento de Manuel de Dios,&amp;nbsp;&lt;a href="http://www.laregion.es/noticia/108994/ourense/manuel/dios/musicologo/director/coral/ruada/" target="_blank"&gt;http://www.laregion.es/noticia/108994/ourense/manuel/dios/musicologo/director/coral/ruada&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-5468842089812536839?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/3jPFWXNJfi4" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/5468842089812536839/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=5468842089812536839" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5468842089812536839?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5468842089812536839?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/3jPFWXNJfi4/manuel-de-dios.html" title="Manuel de Dios" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2012/01/manuel-de-dios.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CE8DRXk8eyp7ImA9WhRWE0k.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-3859617390464211607</id><published>2011-12-31T06:47:00.000-08:00</published><updated>2011-12-31T06:47:54.773-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-31T06:47:54.773-08:00</app:edited><title>O recendo do ambar gris</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-KHKyG619RUY/Tv8gIU9r4HI/AAAAAAAAAHs/cRKO2qD8I1E/s1600/PC318402.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-KHKyG619RUY/Tv8gIU9r4HI/AAAAAAAAAHs/cRKO2qD8I1E/s320/PC318402.JPG" width="240" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Xa hai bastante tempo que o amigo Chisco faloume del: do recendo do ambar gris. Non sei ben a razón do tema, teño pouca memoria para algunhas cousas, pero sabía que o tiña visto na farmacia do avó Carnicero. Busquei e busquei con interés e topeino.É único e case imposibel de topalo. Nunca pensei que o excremento do cachalote puidese ser tan aprezado en perfumería.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-3859617390464211607?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/5u5S8ur_v0g" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/3859617390464211607/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=3859617390464211607" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/3859617390464211607?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/3859617390464211607?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/5u5S8ur_v0g/o-recendo-do-ambar-gris.html" title="O recendo do ambar gris" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-KHKyG619RUY/Tv8gIU9r4HI/AAAAAAAAAHs/cRKO2qD8I1E/s72-c/PC318402.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/12/o-recendo-do-ambar-gris.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkINQ3YyeSp7ImA9WhRQFUs.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-2065685794718926380</id><published>2011-12-10T16:46:00.000-08:00</published><updated>2011-12-10T16:49:52.891-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-10T16:49:52.891-08:00</app:edited><title>Un ano sen Marcos</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-J_RKDtcJMM8/TuP9VD4B9wI/AAAAAAAAAHc/JJj3ElI3oAU/s1600/homenaxe+a+Marcos+no+Liceo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="82" src="http://2.bp.blogspot.com/-J_RKDtcJMM8/TuP9VD4B9wI/AAAAAAAAAHc/JJj3ElI3oAU/s320/homenaxe+a+Marcos+no+Liceo.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: blue; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px;"&gt;Odía 5 de decembro fixo un ano que Marcos Valcárcel partiu a unha viaxe sen retorno que todos temos que facer, máis tarde ou máis cedo. Por iso quero lembrar hoxe a súa personalidade, que lle levou á achegar a moitos máis dos de sempre, a paixón pola literatura e pola lingua galegas. Para buscar un símil, escoito ao mesmo tempo que escrebo aos mestres franceses de clave Gaspard Le Roux, Rameau e Duphly. Foi alá polo século XVIII cando a vida musical saíu da corte de Versalles e localizouse en moradas privadas, nas que os músicos convidaban a amigos e coñecidos para presentarlles a músicos e cantantes virtuosos. Este feito fixo que a cultura musical se reflectise na sociedade con forza e se consolidase máis tarde, a pesar da decadencia dos mecenas. Marcos Valcárcel era doutor en Historia Contemporánea e catedrático de Lingua e Literatura Galegas, porén sempre quixo achegarse máis aos seus alumnos do Instituto da Carballeira, que á posibilidade de ocupar un cargo de prestixio nunha das universidades galegas. O feito de escribir unha historia de Ourense en pouco máis de 60 follas, con rigorosidade e precisión, denota que os seus alumnos eran o primeiro. Era máis importante chegar ás xentes, aos adolescentes, aos discentes, e pensar neles, que construír unha peza única que poucos puideran entender. Marcos tiña capacidade dabondo para as dúas cousas, e fixo a primeira, pensando sempre nos demais. Con todo, e aproveitando a ocasión, aínda quedan moitas cousas por reivindicar da figura e obra de Marcos. O seu libro publicado en 1987 pola Deputación de Ourense, presidida daquela por Victorino Núñez, sobre a prensa en Ourense e a súa provincia, hoxe esgotado, debería ser revisado e reeditado por quen corresponda. Por outra parte, quero lembrar as palabras de Antonio Piñeiro, que hai un ano pedía nun artigo-homenaxe que o edificio cultural da Deputación de Ourense levase o nome de Marcos Valcárcel, para que 'a súa integridade intelectual continuase alimentando a nosa ourensanía', ou as palabras de Xavier Limia cando destacaba a mirada de Marcos a carón do monumento de Bóveda. Doente e con moito esforzo, Marcos sabía que tiña que estar ese día da homenaxe a Bóveda.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: blue;"&gt;&lt;br style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; text-align: justify;" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="background-color: #eeeeee; color: blue; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px; text-align: justify;"&gt;Marcos Valcárcel ficará na memoria dos ourensáns se somos capaces de telo presente nas nosas vidas. Porque o referente da vida cultural de Auria é aquel que non quere apropiarse do feito de selo. Marcos pode seguir sendo un exemplo para nós, xa que nunca tentou mostrarse como tal e sempre traballou con todos os que quixeron aprender del. Por iso, e por todo o legado cultural e humano que nos deixou, dedico estas letras a todos os seus verdadeiros amigos que lle mostraron o seu afecto, tantas veces, de moitas formas, e mil conversas infinitas onde mellor gozaba?, sempre en Auria.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-2065685794718926380?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/X9LirdT8KFc" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/2065685794718926380/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=2065685794718926380" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/2065685794718926380?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/2065685794718926380?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/X9LirdT8KFc/un-ano-sen-marcos.html" title="Un ano sen Marcos" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-J_RKDtcJMM8/TuP9VD4B9wI/AAAAAAAAAHc/JJj3ElI3oAU/s72-c/homenaxe+a+Marcos+no+Liceo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/12/un-ano-sen-marcos.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkADR3ozeCp7ImA9WhdaGEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-4379753978464823499</id><published>2011-10-29T01:59:00.000-07:00</published><updated>2011-10-29T01:59:36.480-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-29T01:59:36.480-07:00</app:edited><title>EXPOSICION DOS COLPORTORES</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 18.0pt; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Os colportores nas Terras da Galiza&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-_HSGUQoy-QU/Tqu_tUPcTXI/AAAAAAAAAHE/nYNOePS0Q7M/s1600/banderola.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-_HSGUQoy-QU/Tqu_tUPcTXI/AAAAAAAAAHE/nYNOePS0Q7M/s320/banderola.jpg" width="201" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Por primeira vez en Ourense temos a oportunidade de coñecer a figura dos colportores. Unha exposición no Centro Cultural da Deputaciòn de Ourense organizada pola Igrexa Evanxélica sita na rúa Bonhome desde hai 40 anos, dará conta do traballo destes &lt;b&gt;&lt;u&gt;axentes das Sociedades Bíblicas &lt;/u&gt;&lt;/b&gt;nas que destaca George Borrow, quen visitou a Galiza no ano 1837.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Ademáis da exposición, un ciclo de conferencias arredor desta temática versará sobre o pasado, presente e futuro deste gremio de traballadores, no que tamén partipou Manuel Curros Enriquez durante o tempo que viviu en Madrid, e no que a inmensa maioría de investigadores perden a súa pista.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;O programa&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 18.0pt;"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;A exposición realízarase no Edificio Cultural da Deputación de Ourense entre os días 25 de Outubro ao 4 de novembro de 2011, no horario habitual de apertura. Baixo o título&lt;b&gt;&lt;u&gt; “Os colportores nas terras de Galiza”&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;, é a primeira oportunidade de achegarse á figura dos colportores con profundidade e rigor. A Exposición está comisariada polo profesor José Luis Fernández Carnicero, investigador e autor do único traballo monográfico sobre o protestantismo en Ourense que editou Ir-Indo hai 2 anos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 18.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center; text-autospace: ideograph-numeric;"&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="color: #9a3333; font-family: ArialMT; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: ArialMT;"&gt;Que é un colportor?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="color: black; font-family: Cambria; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: Cambria;"&gt;Chamamos colportores a todos as persoas que ao servizo dunha Sociedade Bíblica, percorrían toda a Península Ibérica cargados de Biblias, Evanxeos, Novos Testamentos e outras publicacións que distribuían nas feiras e nas rúas, prazas ou polos camiños.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="color: black; font-family: Cambria; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: Cambria;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;A palabra ten a súa orixe na voz francesa “colporteur”, e nos fala do vendedor ambulante que levando ao pescozo (“col-”), diversas mercadurías, ía casa por casa vendendo. No seu caso eran Biblias.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="color: black; font-family: Cambria; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: Cambria;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Entre as cualidades destes axentes das Sociedades Bíblicas, destacaban o seu espíritu aventureiro, a súa boa reputación e testemuña, ademáis dunha vida de renuncia e privación, pasando moitos meses lonxe do seu fogar.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="color: black; font-family: Cambria; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: Cambria;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Os colportores das diferentes Sociedades Bíblicas tiñan o seu salario, e cobraban un tanto por cento das ventas do total de Biblias. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;As Sociedades Bíblicas I&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Coa meta de poder ofrecer a Biblia nas línguas vernáculas e a un bo prezo a todo o mundo, naceron diversas Sociedades Bíblicas ao carón das igrexas protestantes. O traballo de traducción, impresión e distribución era necesario para que cadaquen puidese achegarse á mensaxe máis xenuina do Evanxeo, esto é, tal como foi revelada ás persoas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;A maioría das Sociedades Bíblicas vendían a baixo prezo porque entendían que o público dáballe máis valor á Biblia se a mercaban, que se a recibían de balde.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;A primeira Sociedade Bíblica da que temos noticias é a chamada “Institución Canstein da Biblia” fundada no século XVIII por Hermann Francke, para facer circular a Biblia na língua alemana. Tamén topamos nesas datas á “Sociedade en Escocia para a Propagación do Coñecemento Cristiano”, en 1709. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;As Sociedades Bíblicas II&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Na Galiza as diferentes Sociedades Bíblicas foron representadas polos seus axentes (os colportores):&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36.0pt; mso-hyphenate: none; mso-list: l0 level1 lfo2; tab-stops: 36.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;-&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;Sociedade Bíblica Británica e Extranxeira&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt; text-indent: 17.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;(British &amp;amp; Foreing Bible Society) &lt;b&gt;BFBS &lt;/b&gt;fundada en Londres 1804 co nome de Sociedade Bíblica de Londres. O seu famoso colportor chamado George Borrow deixou testemuña do seu traballo no libro “&lt;st1:personname productid="La Biblia" w:st="on"&gt;La Biblia&lt;/st1:personname&gt; en España”, traducido ao castellano e prologado por un dos presidentes da II República: Manuel Azaña.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36.0pt; mso-hyphenate: none; mso-list: l0 level1 lfo2; tab-stops: 36.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;-&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Sociedade Bíblica Escocesa&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;. “&lt;b&gt;National Bible Society of Scotland” NSBS&lt;/b&gt; Formada pola Sociedade Bíblica de Edimburgo a Sociedade Biblica de Glasgow, e outras Sociedades Bíblicas de Escocia. Naceu en 1861 e decidiu comezar de xeito autónomo imprimindo e distribuíndo a Biblia cos seus propios colportores entre eles:(Ventura Vidal (León), Severiano Millos (Vigo), Manuel Sendón (Coruña) e &lt;b&gt;&lt;u&gt;José de los Ríos (Ourense).&lt;/u&gt;&lt;/b&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 35.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;As actividades centráronse sobre todo en León e Galiza, tendo aos misioneiros ingleses como supervisores. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36.0pt; mso-hyphenate: none; mso-list: l0 level1 lfo2; tab-stops: 36.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;-&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;Casa Bíblica de Los Ángeles. &lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;BSHA. &lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Creada e patrocinada por Ralph Smith. Misión independente que financiaba Biblias nos paises de fala hispana. Destacan as edicións subliñadas da Biblia e Novos Testamentos. Ademáis tiñan publicacións moi variadas sobre temas bíblicos e infinidade de folletos. Na Galiza tivo polo menos dous colportores ao seu servizo: Antonio Pesqueira e Francisco Nores de Seixo Pontevedra).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36.0pt; mso-hyphenate: none; mso-list: l0 level1 lfo2; tab-stops: 36.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;-&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Scripture Gift Misión. SGM. &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Book Antiqua&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Fundouse en 1888 por Guillermo Walters, en Birmingham. Despois de imprimir folletos con relatos bíblicos pasou a editar libros evanxélicos ilustrados. Finalmente incorporouse á Sociedad Biblica Naval e Militar fundada en &lt;st1:metricconverter productid="1780. A" w:st="on"&gt;1780. A&lt;/st1:metricconverter&gt; característica principal da SGM, foi a entrega gratuita de todo o material que producían. Poren os seus axentes ou colportores tiñan licencia para dar a literatura ou vendela.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 18.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Conferencias&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt; text-indent: 17.4pt;"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;O ciclo de conferencias relativas ao pasado, presente e futuro do traballo dos colportores terán lugar no &lt;b&gt;&lt;u&gt;aula Cultural do Liceo de Ourense,&lt;/u&gt;&lt;/b&gt; os días 2, 3 e 4 de novembro de 2011 ás 20:15 h, coincidindo co final da exposición no Edificio Simeón&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 36.0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;;"&gt;Os conferenciantes convidados, segundo o orde de actuación serán:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 90.0pt; mso-list: l1 level2 lfo1; tab-stops: list 90.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;; font-size: 10.0pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;o&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 16.0pt;"&gt;José Luis Fernández Carnicero dia 2&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 72.0pt; text-indent: 18.0pt;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;Profesor, músico e escritor&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;. Mestre de Educación Musical no CEIP Plurilíngüe do Carballiño e &lt;u&gt;Licenciado en CC Matemáticas&lt;/u&gt; coa especialidade en Estadística na UNED. Autor da única investigación sobre o protestantismo en Ourense e provincia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 72.0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;O título da conferencia será “ Os colportores en Ourense e na Galiza”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 72.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 90.0pt; mso-list: l1 level2 lfo1; tab-stops: list 90.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;; font-size: 16.0pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;o&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 16.0pt;"&gt;Jaime Fernández Garrido&lt;span&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;dia 3&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 90.0pt;"&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;Pedagogo, músico e escritor&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Doctor en pedagogxía pola Universidade Complutense de Madrid e &lt;u&gt;Director do programa NACER DE NOVO&lt;/u&gt;, na Televisión de Galicia e na radio galega (CRTVG). Foi pioneiro na TVG co programa evanxélico que leva máis de 1000 programas emitidos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 90.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 90.0pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt;O título da conferencia será “ Do colportorado a NACER DE NOVO: Compartindo obxectivos”.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt;"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 72.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 72.0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 90.0pt; mso-list: l1 level2 lfo1; tab-stops: list 90.0pt; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;!--[if !supportLists]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;; font-size: 16.0pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Courier New&amp;quot;;"&gt;&lt;span&gt;o&lt;span style="font: 7.0pt &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;!--[endif]--&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 16.0pt;"&gt;José Pablo Sánchez&lt;span&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;dia4&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 106.2pt;"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Teólogo. Conferenciante e director do programa “Buenas Noticias” na Televisión Española (TVE). &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 106.2pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 106.2pt;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; font-size: 10.0pt; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;O título da conferencia será “ A repercusión social da Reforma Protestante a través das Sociedades Bíblicas e os colportores”.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;; mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;A organización conta coa colaboración da &lt;b&gt;&lt;u&gt;Sociedade Bíblica de España&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;, cos fondos do &lt;b&gt;&lt;u&gt;Arquivo Histórico de Marín&lt;/u&gt;&lt;/b&gt; e co material do século XIX doado por, Pablo Enrique Le More (Teólogo Belga afincado en Madrid), ao &lt;b&gt;Arquivo Histórico da Familia Carnicero&lt;/b&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-4379753978464823499?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/UHfpQJZvpww" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/4379753978464823499/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=4379753978464823499" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/4379753978464823499?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/4379753978464823499?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/UHfpQJZvpww/exposicion-dos-colportores.html" title="EXPOSICION DOS COLPORTORES" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-_HSGUQoy-QU/Tqu_tUPcTXI/AAAAAAAAAHE/nYNOePS0Q7M/s72-c/banderola.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/10/exposicion-dos-colportores.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEcEQH06eSp7ImA9WhdQFEk.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-3630747736548913097</id><published>2011-08-15T15:03:00.001-07:00</published><updated>2011-08-15T15:06:41.311-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-08-15T15:06:41.311-07:00</app:edited><title>O descrédito das crenzas</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;a href="http://www.laregion.es/opinion/11751/"&gt;http://www.laregion.es/opinion/11751/&lt;/a&gt;&lt;a href="http://www.laregion.es/opinion/11751/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-3630747736548913097?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/jlEDlUocVTY" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/3630747736548913097/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=3630747736548913097" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/3630747736548913097?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/3630747736548913097?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/jlEDlUocVTY/o-descredito-das-crenzas.html" title="O descrédito das crenzas" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/08/o-descredito-das-crenzas.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkEDSH84eip7ImA9WhZbEUk.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-138609091642203883</id><published>2011-06-15T05:24:00.001-07:00</published><updated>2011-06-15T05:24:39.132-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-06-15T05:24:39.132-07:00</app:edited><title /><content type="html">&lt;script src="http://oloblogger.googlecode.com/files/tripleflap.js" type="text/javascript"&gt;&lt;/script&gt;&lt;script type="text/javascript"&gt;var birdSprite='http://oloblogger.googlecode.com/files/birdsprite.png';var targetElems=new Array('img','hr','table','td','div','input','textarea','button','select','ul','ol','li','h1','h2','h3','h4','p','code','object','a','b','strong','span');var twitterAccount = 'http://www.gadgetsblogger.com/2011/03/el-pajaro-volando-para-twittear-y.html';var twitterThisText ='';tripleflapInit();&lt;/script&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-138609091642203883?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/4auRGUaRUD8" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/138609091642203883/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=138609091642203883" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/138609091642203883?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/138609091642203883?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/4auRGUaRUD8/var-birdspritehttpoloblogger.html" title="" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/06/var-birdspritehttpoloblogger.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0EBSH8zfCp7ImA9WhZbEEk.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-5042971078239534540</id><published>2011-06-14T03:00:00.001-07:00</published><updated>2011-06-14T03:00:59.184-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-06-14T03:00:59.184-07:00</app:edited><title>Milho verde Zeca Afonso</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" style="width:auto;"&gt;  &lt;tr&gt;
   &lt;td width="16" style="border:0;margin:0;padding:0;"&gt;&lt;img style="padding:0;border:0;margin:0;" src="http://duck.fm/images/embed/left-top.gif"/&gt;&lt;/td&gt;
   &lt;td style="background-image: url(http://duck.fm/images/embed/top.gif);background-repeat: repeat-x;font-family:Arial,Helvetica,sans-serif;font-size: 11px;vertical-align:bottom;padding:0;border:0;margin:0;"&gt;José Afonso - Milho Verde&lt;/td&gt;
   &lt;td width="16" style="border: 0; margin:0;padding:0;"&gt;&lt;img style="padding:0;border:0;margin:0;" src="http://duck.fm/images/embed/right-top.gif"/&gt;&lt;/td&gt;
  &lt;/tr&gt;
  &lt;tr&gt;
   &lt;td width="16" style="background-image:url(http://duck.fm/images/embed/left.gif);border:0;margin:0;padding:0;"/&gt;&lt;br /&gt;
   &lt;td style="background-image:url(http://duck.fm/images/embed/background.gif);background-repeat: repeat;font-family:Arial,Helvetica,sans-serif;font-size: 11px;vertical-align:bottom;border:0;margin:0;padding:0;"&gt;&lt;br /&gt;
    &lt;embed style="float:left;" src="http://duck.fm/player_mp3_embed.swf" width="200" height="20" flashvars="mp3=http://duck.fm/file/play/track/1321948&amp;autoplay=0&amp;showstop=0&amp;bgcolor1=189ca8&amp;bgcolor2=085c68"/&gt; &lt;div style="float:right;"&gt;&lt;a href="http://duck.fm/"&gt;&lt;img style="padding:0;border:0;margin:0;" src="http://duck.fm/images/logo_small.gif"/&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;   &lt;/td&gt;&lt;br /&gt;
   &lt;td width="16" style="background-image:url(http://duck.fm/images/embed/right.gif);border:0;margin:0;padding:0;"/&gt;&lt;br /&gt;
  &lt;/tr&gt;&lt;br /&gt;
  &lt;tr&gt;&lt;br /&gt;
   &lt;td width="16" style="border:0;margin:0;padding:0;"&gt;&lt;img style="padding:0;border:0;margin:0;" src="http://duck.fm/images/embed/left-bottom.gif"/&gt;&lt;/td&gt;&lt;br /&gt;
   &lt;td style="background-image: url(http://duck.fm/images/embed/bottom.gif);background-repeat: repeat-x;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;font-size: 11px;vertical-align:bottom;padding:0;border:0;margin:0;"&gt;Found at &lt;a style="text-decoration:none;color:blue;" href="http://duck.fm/Jos%C3+Afonso+/Jos%C3+Afonso+/Milho+Verde" title="José Afonso - Milho Verde mp3"&gt;Milho Verde&lt;/a&gt; on &lt;a style="text-decoration:none;color:blue;" href="http://duck.fm/" title="free mp3 downloads"&gt;Duck.fm&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;br /&gt;
   &lt;td width="16" style="border:0;margin:0;padding:0;"&gt;&lt;img style="padding:0;border:0;margin:0;" src="http://duck.fm/images/embed/right-bottom.gif"/&gt;&lt;/td&gt;&lt;br /&gt;
  &lt;/tr&gt;&lt;br /&gt;
 &lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-5042971078239534540?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/5HFv_-PpYyU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/5042971078239534540/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=5042971078239534540" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5042971078239534540?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5042971078239534540?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/5HFv_-PpYyU/milho-verde-zeca-afonso.html" title="Milho verde Zeca Afonso" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/06/milho-verde-zeca-afonso.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEQBR3w4fSp7ImA9WhZRFUw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-269749667043522854</id><published>2011-04-11T01:59:00.000-07:00</published><updated>2011-04-11T01:59:16.235-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-04-11T01:59:16.235-07:00</app:edited><title>conferencia no dia da republica</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Estades convivados á conferencia que darei o día 14 (día da república) na asociación A ESMORGA (Rua Telleira- detras do Edificio de Ferro do Campus de Ourense). As 20:00h. O tema: Ideologías perseguidas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-269749667043522854?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/l-thuRrvtoU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/269749667043522854/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=269749667043522854" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/269749667043522854?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/269749667043522854?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/l-thuRrvtoU/conferencia-no-dia-da-republica.html" title="conferencia no dia da republica" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/04/conferencia-no-dia-da-republica.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkICR3o7cSp7ImA9Wx9bFUU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-6478664379778105030</id><published>2011-02-24T15:02:00.001-08:00</published><updated>2011-02-24T15:02:46.409-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-02-24T15:02:46.409-08:00</app:edited><title>Cuando salí de Cuba...</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 15px;"&gt;El motivo de ocuparme de un tema tan delicado como es el de Cuba, se debe a los cambios anunciados por Raúl Castro en materia económica, dada la actual situación de incertidumbre que vive la isla. Y es que tengo la oportunidad de contrastar la información con la realidad diaria de algunos amigos y visitantes que han decidido conocer a pie de calle las necesidades de una población sumida en la pobreza y miseria. Por otra parte, quiero recomendar la lectura de un libro sobre Cuba que me impactó, y que está prohibidísimo en la isla. Su título: 'Raúl Castro: la pulga que cabalgó al tigre', cuyo autor, Vicente Botín, es de reconocido prestigio por su vinculación a TVE y a programas como 'Informe Semanal' o 'En Portada'. Durante tres años fue corresponsal en Cuba, y en el libro desenmascara la figura de Raúl Castro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sería trágicamente sencillo enumerar las consecuencias que aprisionan a la población cubana, pero si la situación mundial no hubiese mudado, si la URSS siguiese en pie, con el rumbo tomado en la guerra fría, y si el embargo económico de los EEUU a una política diferente que expropió bienes estadounidenses en la isla no existiese? si el mundo no cambiase? si siempre fuésemos los mismos? Es mi deseo explicarme correctamente para que todos me entiendan. Está claro que no vivimos en un mundo estático y la Revolución cubana fue en su momento una respuesta a una situación, al menos, tan insostenible como lo es ahora. Quien quiera concluir con esto mi apoyo a tal revolución, allá él; sin embargo, mi objetivo es analizar algunas frases de Fidel, como las que encabezan el documento propuesto para la aprobación del proyecto de lineamientos de la política económica y social, elaborado por la Comisión de Política Económica del VI Congreso Partido Comunista de Cuba y pendiente de su aprobación en el próximo congreso de dicho partido.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre las frases que llaman la atención están las de Fidel Castro: 'Revolución es sentido del momento histórico; es cambiar todo lo que debe ser cambiado'. Surgen demasiadas preguntas a los cubanos cuando escuchan estas palabras. Demasiadas veces la precisión de los discursos de los líderes cubanos no está acorde con la realidad social de la isla. Por eso, solo les queda el recurso de acudir a un tiempo pasado y rememorar algunos de los cambios que trajo su Revolución. Sin ir más lejos, en el periódico Granma del día 18 de este mes de febrero de 2011, podemos leer en portada un fragmento de un discurso de Fidel Castro datado en enero de 1967. Por si fuese poco este argumento, en páginas interiores se le recuerda a la población: 'La Ciénaga de Zapata, donde convivían, antes del triunfo de la Revolución en 1959, la miseria, el atraso sociocultural y la explotación despiadada de pescadores y carboneros, no sin razón merecía el calificativo de 'feudo de cocodrilos y mosquitos', que le daban muchos'. En un contexto que ahora vive todo Cuba, en este lugar se edificaron en su día 'viviendas, escuelas, policlínicos y centros turísticos, que significaron prosperidad, humanización, enriquecimiento cultural y fuentes de empleo para sus habitantes', según el articulista del periódico. Y concluye afirmando que 'conocer el rico caudal de nuestra historia y recordar los caminos transitados, nos brinda luz en nuestro andar hacia el futuro'. Lo malo es que ese futuro pinta un tanto oscuro con el proyecto de lineamientos del que hablábamos al principio, ya que las primeras medidas van a ser recortes y más recortes. En el mes de abril, 500.000 personas perderán su puesto de trabajo, ya que como todo es controlado por el Estado, está anunciada su marcha. Además, el sector turístico sufre un deterioro importante y las medidas económicas del cambio no vislumbran un cambio estructural de profundo calado, sino una humareda revolucionaria, en la línea marcada por Fidel. El eterno Fidel.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Recuerdo con nostalgia y con cariño, hace ya unos 15 años, a una profesora de la Universidad de La Habana que compartió su experiencia en una Escuela de Verano en Corcubión. Sus lágrimas eran de impotencia porque afirmaba 'no tener donde caerse muerta'. Ya en el exilio, y con la libertad de opinar y hablar, nos contaba en una cena, para mí inolvidable, que con el plato de comida que tenía delante de ella, su familia en Cuba comía toda la semana. A día de hoy la situación es diferente. Con el racionamiento aparte, el sueldo de un cubano es de 10 euros ¡al mes! Todo apunta a que la Revolución del pasado es el fracaso del presente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-6478664379778105030?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/a7QEUbzI7yo" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/6478664379778105030/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=6478664379778105030" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6478664379778105030?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6478664379778105030?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/a7QEUbzI7yo/cuando-sali-de-cuba.html" title="Cuando salí de Cuba..." /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/02/cuando-sali-de-cuba.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0QMSH0yfSp7ImA9Wx9VEEg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-5760027736017099007</id><published>2011-01-26T08:29:00.000-08:00</published><updated>2011-01-26T08:29:49.395-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-01-26T08:29:49.395-08:00</app:edited><title>O convivir nas aulas galegas</title><content type="html">&lt;div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"&gt;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-p3B03TUI/AAAAAAAAAAY/NWBuNsGzGhs/s1600/IM.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-p3B03TUI/AAAAAAAAAAY/NWBuNsGzGhs/s320/IM.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Despois dunha lectura pausada do contido do anteproxecto de lei de convivencia e participación da comunidade educativa que se nos presenta desde a Consellería de Educación aos diferentes membros do Consello Escolar de Galicia, observamos que no seu conxunto, a lei non responde ás necesidades de convivencia e participación que temos a día de hoxe nos Centros educativos. Resulta un tanto curioso que os verdadeiros protagonistas da convivencia, a propia comunidade educativa, non tivera tempo de expor as súas opoinións respeito a este anteproxecto de Lei, e que outros colectivos consideramos contraria aos intereses da convivencia. Pode parecer que todo o que fai a Xunta de Galicia é contraria aos nosos conceitos ideolóxicos, e por tanto hai que procurar botar abaixo todo o que propoñen, pero nada máis lonxe da realidade. O obxectivo proposto, que consiste en que haxa unha convivencia de calidade nos nosos centros de ensino, é desexo real de todos. Pero vaiamos por partes. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O anteproxecto de lei de convivencia e participación da comunidade educativa debería formar parte dunha Lei Galega pola Educación, a cual debería estar ben xustificada e argumentada á luz da Constitución, do Estatuto Galego de Autonomía e das Leis Orgánicas do Estado. Lonxe das susceptibilidades dalgún sindicato como a CIG, que xa atisba os perxuicios que esta lei traerá para o ensino en língua galega, os movementos de renovación pedagóxica argumentamos que a entrada en vigor desta lei suporía outro frente aberto nos conflictos aos que a Xunta nos ten afeitos. A presentación dunha visión autoritaria da convivencia é unha volta ao pasado máis siniestro dos modelos educativos existentes. Lembren vostedes que nese sistema moitas xeneracións foron educadas e o resultado (nada traumático según contan), é a permisibidade pola que moitos pais e nais optaron no presente actual cos seus fillos. Por outra parte tanto o formato como a redacción da lei adolecen de elementos esenciais e ao mesmo tempo chega a uns grados de concrección excesivamente puntuais nalgúns casos como por exemplo, no xeito de vestir os alumnos. Por outra parte o novedoso desta lei non é o que nos queren vender, senón o que non topamos nela. A formación das familias debera ser prioritaria para esta Consellería, impulsando programas que favorezan a implicación das familias na educación dos seus fillos. Ademáis de crear e fomentar escolas de nais e pais para o intercambio de experiencias sobre os modelos cos que as familias eduquen aos seus fillos, se se quere coñecer a opinión das nais e pais, a solución non pasa por enchelos de enquisas con preguntas que nalgún caso puideran ser ambiguas, senón promovendo nos Centros Educativos en relación directa coas ANPAs, todos estes programas. Para elo debérase contar cos organismos locais e asociacións sen ánimo de lucro como os MRPs. Pero hai moito máis. A lei carece da figura do mediador para a prevención e resolución de conflictos no marco educativo. Cada Centro debera determinar no Plan de convivencia un protocolo de actuación baixo supostos previsibeis, posto que é moito mellor evitar conflictos que resolvelos. Na lei non topamos un apartado específico no que se asegure unha partida presupuestaria para a posta en vigor da mesma pero o maior punto de discordia está en dedicar todo o capítulo IV para que as familias e excepcionalmente o resto da comunidade educativa, participen mediante procedementos de consulta, en aspectos determinados da programación xeral do ensino (art. 29.2). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Por estes motivos anteriormente expostos, pedimos desde os Movementos de Renovación Pedagóxica, que se retire este anteproxecto de Lei, e se nos presente outro. Para elo estamos dispostos a colaborar na sua elaboración con propostas que acheguen puntos de vista diferentes, en canto ao conceito de autoridade do profesorado (do que xa falei no seu día), ou á participación das familias na vida autónoma dos Centros. O conceito de convivencia é moito máis amplo que o emprego das medidas coercitivas que se nos propoñen, cunha sobredotación de poder na figura do docente. Pretender fundamentar a convivencia de calidade e dignificar a profesión docente ao mesmo tempo, con instrumentos xurídicos, é entender o problema desde un punto de vista moi diferente a como o entendemos nós. A convivencia ten que estar fundamentada en valores como o respeito, paciencia, constancia, prudencia, sinceridade, xustiza, confianza, diálogo, responsabilidade, tolerancia, orde, amizade e paz, entre outras. Entender doutro xeito a convivencia pode xerar contravalores que nos leven a atender os problemas con medidas punitivas, entendendo a autoridade como un concepto piramidal. Gañar os valores a golpe de vara é xenerar conflictos onde non os había, e temer aos docentes co medo dos tempos pasados. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-5760027736017099007?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/SJx-zXMmdyc" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/5760027736017099007/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=5760027736017099007" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5760027736017099007?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5760027736017099007?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/SJx-zXMmdyc/o-convivir-nas-aulas-galegas.html" title="O convivir nas aulas galegas" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-p3B03TUI/AAAAAAAAAAY/NWBuNsGzGhs/s72-c/IM.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/01/o-convivir-nas-aulas-galegas.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0IASX48eip7ImA9Wx9XEk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-7025726749684478590</id><published>2011-01-05T04:45:00.000-08:00</published><updated>2011-01-05T04:45:48.072-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-01-05T04:45:48.072-08:00</app:edited><title>Bater de sombras</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TSRnsNH06CI/AAAAAAAAAEs/OLBdOFUOKw0/s1600/PA237143_800x600.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TSRnsNH06CI/AAAAAAAAAEs/OLBdOFUOKw0/s320/PA237143_800x600.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;Aconteceu o martes 21 deste Nadal, no fermoso entorno do Liceo de Ourense. As sombras de Chisco amosaron a súa faciana e mostrarom uma vez máis a súa ialma espida alominhando-nos aos presentes e ausentes. Cuma lembranza necesaria a Marcos Valcarcel e a Pepe Trebolle, comezou da mao de Fernán Vello, uma apresentaciom íntima e poética que nom entende de idades e atende a sentimentos e emocións. As sombras baterom no corazom de Chisco para poder fazer este livro de poesías, e grazas ás orientacións do autor, podemos identificar-nos coa súa experiencia. A miúdo as sombras batem com forza nas nossas vidas. Sombras que nos enchem de cobiza, ou envexa, de tristeza ou duma teima calquera, e ao mesmo tempo que nos asombram, &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;poucos som quem de expresalo coma él o fai, nos seus poemas. Pois dentro da inmensidade poética, que de cando em vez queremos utilizar como soporte, para baleirar-nos a nós mesmos e tentar liberar aos demáis, está a generosidade do autor, do poeta, do amigo da humanidade que, com amor, abre caminhos fechados e fecha neste caso, a dor que reflictem as sombras na súa propia vida. Generosidade abundante que amosa a utilidade de sofrir a presenza das sombras inevitabeis, ao entender que esa brétema difumina formas, e&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;transforma as palabras. Porem, este libro está cheo de esperanza de chegar a acadar a luz que precisamos no nosso interior. E mentras algúns tentam enchelo coas campanadas de reclamo de cada día, no que forom guiados desde nenos, outros desistem e tentam imaginar que nom acontece nada de nada... até que de súpeto, aparesce a sombra.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;As palabras dos poemas de Chisco tomam significados variados segundo a procedencia dos lectores. O nascimento das ideias de cada autor som únicas, pero a projecciom nas mentes, nas sombras de cadaquem, som inimaginabeis para o creador de formas. Por iso sempre gostei de ver as obras feitas polos artistas, da mao doutros que nom o som, ou em todo caso, do uso que lhes dam. Estou a dicer que se Mozart escoitase alguma das versións da súa sinfonía nº 41, k.551, chamada Júpiter, posiblemente nom estivese dacordo. Ou se o nosso Jaime Quessada escoitara falar dum cadro da súa mao, nom acredita-se o que dixeram del. Lembro que um día lhe preguntei a Jaime a razom de empregar uma cor determinada num dos seus cadros, que case molestaba..., a resposta foi.... “para molestar”, e despois dixo que a minha pregunta lhe dera uma boa excusa para respostar. É dicer, que o espectro que se obtem da obra de cadaquem, está ainda por explorar. Por iso a combinaciom dos versos coas cuncas Tibetanas de Carlos Arias, sem luz, entre sombras grises, pretas e brancas, fixerom que os presentes gozaram sensacións novas, pendentes de descubrir. Entre os assisentes, prefiro citar aos anónimos, e quero destacar a catro nenas e un neno que estabam perto de mim: Patricia, Nerea, Jocabed e um bugalhinho que rematou cum sono infantil, entre as sombras de Chisco. Do neno, nom sei que dicer..., nom o conhezo...., pero todos xuntos compartimos a ilusiom de que os nossos filhos se acheguem aos poemas, que racham as diferenzas e agrandam os corazóns.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="PT-BR" style="mso-ansi-language: PT-BR;"&gt;&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;No remate, uns pinchos regados cum caldo do Ribeiro. Chisco dí que é o máis importante, pero nós pensamos que él é o nosso protagonista duma noite inolvidabel, de poesía e moito amor..., no bater de sombras.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-7025726749684478590?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/0SANslABSdE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/7025726749684478590/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=7025726749684478590" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/7025726749684478590?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/7025726749684478590?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/0SANslABSdE/bater-de-sombras.html" title="Bater de sombras" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TSRnsNH06CI/AAAAAAAAAEs/OLBdOFUOKw0/s72-c/PA237143_800x600.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2011/01/bater-de-sombras.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CE4FRnw7eSp7ImA9Wx9SF0o.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-6253933176714170004</id><published>2010-12-07T17:26:00.000-08:00</published><updated>2010-12-07T17:48:37.201-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-12-07T17:48:37.201-08:00</app:edited><title>Decadencia Tagoreana en Santiniketan</title><content type="html">EN LA MANSION DE TAGORE EN LA INDIA ROBAN en el 2004 SU MEDALLA DE PREMIO NOBEL.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="color: #885533; font-family: Georgia, serif; font-size: 13px; line-height: 20px; text-align: center;"&gt;Para muchos occidentales, Tagore representa el ideal del sabio que consiguió el conocimiento en Oriente, en esa misteriosa India que se supone alberga maravillosos secretos&amp;nbsp;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_wWkEDTqLOMw/S-iAk35AX-I/AAAAAAAAAxg/udk9s4WIiek/s1600/tagore.jpg" style="color: #336688; text-decoration: none;"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469763118408163298" src="http://2.bp.blogspot.com/_wWkEDTqLOMw/S-iAk35AX-I/AAAAAAAAAxg/udk9s4WIiek/s320/tagore.jpg" style="border-bottom-color: rgb(204, 221, 238); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(204, 221, 238); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(204, 221, 238); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(204, 221, 238); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; cursor: pointer; float: right; height: 258px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; margin-right: 0pt; margin-top: 0pt; padding-bottom: 4px; padding-left: 4px; padding-right: 4px; padding-top: 4px; width: 192px;" /&gt;&lt;/a&gt;y que, aún hoy, sigue hipnotizando a no pocos europeos y americanos que han perdido (tal vez nunca lo encontraron) el verdadero camino que les corresponde por su cultura y hemisferio de nacimiento. Son buscadores que se dejan ir sin rumbo vagando por senderos erróneos, atraídos por la ambigüedad y languidez orientales que, en el fondo, constituyen una trampa definitiva para su verdadero progreso: el dulce desangrarse espiritual en la bañera con agua cálida y relajante, ajena a su verdadero desafío como héroes que han de vencer al monstruo o caballeros que deben derrotar al dragón.&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #885533; font-family: Georgia, serif; font-size: 13px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="color: #885533; font-family: Georgia, serif; font-size: 13px; line-height: 20px; text-align: center;"&gt;Cada cultura tiene su desafío, cada hombre tiene su destino..., y no hay peor engaño que eludir nuestra tarea asignada embarcándonos en una aventura diferente a la que debemos emprender, simplemente porque&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;no nos gusta la que nos ha tocado en suerte&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href="http://facilparanosotros.blogspot.com/2010/05/rabindranath-tagore-150-aniversario.html"&gt;http://facilparanosotros.blogspot.com/2010/05/rabindranath-tagore-150-aniversario.html&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div id="displaystory_headline" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: black; font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 1.7em; font-weight: bold; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"&gt;Roban medalla de Nobel el 26/3/2004&lt;/div&gt;&lt;div id="displaystory_summary" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #004276; font-family: 'Trebuchet MS', Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 1.1em; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 14px;"&gt;&lt;br style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div id="displaystory_name" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #8e8e8e; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 0.9em; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"&gt;Nueva Delhi&lt;/div&gt;&lt;div style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-color: rgb(74, 114, 175); border-top-style: dotted; border-top-width: 1px; font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 14px; height: 1px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; width: 227px;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div id="displaystory_agency" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #004276; font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 0.8em; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"&gt;EFE&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; font-size: 14px;"&gt;&lt;br style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div id="displaystory_body_content" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: black; font-family: 'Trebuchet MS', Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 1.02em; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"&gt;La medalla de oro del premio Nobel del poeta indio Rabindranath Tagore y otros objetos fueron robados del museo de la Universidad de Santiniketan (noreste de la India) en el que se conservan sus recuerdos, informó la policía. Según la policía, después de dos días de cierre por vacaciones, se detectó el robo de la medalla acreditativa del Nobel, además de su reloj de bolsillo, un anillo de su padre y otros objetos en el Museo Memorial Rabindranath, en el complejo de Utarayan, fundado por el literato a unos 150 kilómetros de Calcuta, en Bengala Occidental.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="color: red;"&gt;Un ourensano defensor de las ideas de Takur, confiesa por carta que hay maestros que emplean la vara con sus alumnos. Próximamente publicaré la carta escaneada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
Otros enlaces de interes. La grua de piedra y El error de Tagore.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-6253933176714170004?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/Jg3YdksSszk" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/6253933176714170004/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=6253933176714170004" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6253933176714170004?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6253933176714170004?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/Jg3YdksSszk/decadencia-tagoreana-en-santiniketan.html" title="Decadencia Tagoreana en Santiniketan" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/_wWkEDTqLOMw/S-iAk35AX-I/AAAAAAAAAxg/udk9s4WIiek/s72-c/tagore.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/12/decadencia-tagoreana-en-santiniketan.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0MDQXg6eCp7ImA9Wx9SF04.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-6284386722175835397</id><published>2010-12-07T07:21:00.000-08:00</published><updated>2010-12-07T07:24:30.610-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-12-07T07:24:30.610-08:00</app:edited><title>O inverno en Ourense</title><content type="html">&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;O inverno en Ourense&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;As árbores fican espidas na Auria&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;E os ríos encherse han de vida&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;span lang="EN-GB"&gt;Coas chuvias, coas friaxes, coas neboas&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Que traen o inverno carbal&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Xuntando as familias nas casas.&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Paisaxes grises e brancas&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Tempo de emigración para as aves&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Os nosos xa se foron co vento negro da fame&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;E millo verde da espranza descansa nos corazóns&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Descansa a terra no inverno&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;E coma sempre morre a flor.&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Se digo inverno sen chuvias&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Se penso en Ourense sen neboas&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Digo e penso o que non é&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Penso e digo o que non son.&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;A Auria é pedra mollada&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Xentes do interior&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Fortes ante os ventos tolos&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Firmes, xuntos a unha mesma voz&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Voz do pensamento galego&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Do Prisciliano que abre as mentes&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Do Xosé Anxel Valente poeta&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Do Marcos Valcarcel historiador&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Voz galega engaiolante doce fala e nobre ser&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;Que coma espidos pensamentos,&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;coma árbores valeiradas das súas follas&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;moitos quixeron afogar&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;e sempre resucita das cinzas,&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;grazas ao seu falar&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;das xentes nas aldeas&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;nos invernos,&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;nas lareiras&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;no fogar de Breogan.&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Poesía de Carnicero do libro&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Ourense Catro estacións&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-6284386722175835397?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/BHTrKDqq2Rw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/6284386722175835397/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=6284386722175835397" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6284386722175835397?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/6284386722175835397?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/BHTrKDqq2Rw/o-inverno-en-ourense.html" title="O inverno en Ourense" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/12/o-inverno-en-ourense.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0AEQ3w7fSp7ImA9Wx9SFko.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-536307353518526776</id><published>2010-12-06T12:50:00.000-08:00</published><updated>2010-12-06T13:41:42.205-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-12-06T13:41:42.205-08:00</app:edited><title>Passamento de Marcos Valcarcel no Natal 2010</title><content type="html">Cando soubem do passamento de Marcos Valcarcel, corrim ao piano a componher uma peza musical para él e os seus. Escribina, toqueina e graveina num cd. Pronto a poderam escoitar todos os que queiram, pero é o meu sentir ao perder a um amigo. Cando ainda estaba com nós escribinlhe um artigo que estou seguro que leu. Reproduzoo agora de novo, coa alma chea de dor e soedade.&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TP1T8eRlW4I/AAAAAAAAAEg/DtLqVnhREro/s1600/P3273392_800x600.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TP1T8eRlW4I/AAAAAAAAAEg/DtLqVnhREro/s320/P3273392_800x600.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Marcos Valcarcel, Víctor Campio e Carnicero (27 marzo 2008)&lt;br /&gt;
PAM POR PAM&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-family: Arial;"&gt;Quero escreber os versos máis alegres nesta hora...., lembrando, sentindo e desexando que o tempo que disfrutamos do “pam por pam” de Marcos Valcarcel, fique perenne nas nossas memorias. E quero lembralo agora porque tenho fame dese pam que nos daba a modo de microrrelato ao que tamem é afeiçoado. Ese pam do que moitos comimos, fíxo-nos medrar no nosso universo cultural, social e afectivo, fazendo que nos achegásemos ao seu autor Marcos, cum chisco da timidez que ele mesmo reflicte. Pero ao contrario doutros afamados e soberbios intelectuais que quero esquecer e nom podo, que me derom a comer pam podre, ou que nos vendem cada pouco uma novidade absurda, dicía, pola contra, este pam de Marcos, indelevel e imarcessível, floresce nas nossas vidas coma um lábaro sagrado amante da nossa lingua. É por iso que quero escreber os versos máis lindos desde esta pequena prosa ateigada de agradecementos e amizade ao caro amigo criador do “pam por pam”. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial;"&gt;Ise pam tamém era práctico. Algumas experiencias juntos no Liceo de Ourense, som a proba diso. Compartindo o escenario da sala nobre na apresentaciom do seu livro Craro río, verde val, ou téndoo nas xornadas de Jóvenes Investigadores do 2005 coma espectador, ofrecía a todos os que somos algo máis novos, uma forza e uma seguranza precisa para nos levantar e apoiar. Com poucas palabras e coa súa presenza abondaba para moitos de nós. Por todo iso e por moito máis, tenho fame dese pam que me lembra ao livro de Eclesiastés que dí:”&lt;span style="color: black;"&gt; lança o&lt;b&gt; &lt;/b&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-weight: normal;"&gt;teu pam sobre as águas&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; e depois de muito tempo o acharás”. Neste versinho primeiro do capítulo 11 podo atopar algumas respostas ás preguntas que nom podo respostar. Uma delas está relacionada co valor de invertir a longo prazo, neste caso, onde o fica o pam. A figura de atopar o meu pam fálame da satisfaciom de ver que o trabalho de Marcos nom foi vano e aínda perdura na vida de Ourense, nos seus amigos de verdade e nos seus companheiros de tantas cousas!. E os versos que podam atopar neste texto som de alegría, agora que parece que as bágoas caen sobre molhado e amenaza o injusto esquecemento pois ninguem fala del, e as homenagens passarom. Alegría de compartir, aprender e viver cum académico que alimentou os nossos sonhos neste jornal, e dum amigo dos poucos que coa sua presenza aínda nos quere dar “pam por pam”. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 212.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Dedicado a Marcos Valcárcel&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 212.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 212.4pt; text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;PUBLICADO em La Región /maio 2010&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-536307353518526776?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/7aUJ3t9jLmU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/536307353518526776/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=536307353518526776" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/536307353518526776?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/536307353518526776?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/7aUJ3t9jLmU/passamento-de-marcos-valcarcel-no-natal.html" title="Passamento de Marcos Valcarcel no Natal 2010" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TP1T8eRlW4I/AAAAAAAAAEg/DtLqVnhREro/s72-c/P3273392_800x600.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/12/passamento-de-marcos-valcarcel-no-natal.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEAGSXw5cSp7ImA9Wx5aGE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-8843659157310295534</id><published>2010-11-15T06:52:00.000-08:00</published><updated>2010-11-15T06:52:08.229-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-11-15T06:52:08.229-08:00</app:edited><title>Agora que chega a auga, as chuvias e o outono.</title><content type="html">As propiedades da auga. Disfrutade dela.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-7fcfa0d15a0c26a" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;
&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;
&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;
&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v17.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D07fcfa0d15a0c26a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330185066%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D120DE619A99616488E1067E2A604077B8B04A815.6DBCA9CFCF8F407B249543AE006E9B2C445E9176%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D7fcfa0d15a0c26a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DzJ3yy8X5-83J2tPR4Vjvrh3rfBc&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;
&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"
width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"
flashvars="flvurl=http://v17.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D07fcfa0d15a0c26a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1330185066%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D120DE619A99616488E1067E2A604077B8B04A815.6DBCA9CFCF8F407B249543AE006E9B2C445E9176%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D7fcfa0d15a0c26a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DzJ3yy8X5-83J2tPR4Vjvrh3rfBc&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"
allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-8843659157310295534?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/8TWvfPff_mY" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/8843659157310295534/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=8843659157310295534" title="3 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/8843659157310295534?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/8843659157310295534?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/8TWvfPff_mY/agora-que-chega-auga-as-chuvias-e-o.html" title="Agora que chega a auga, as chuvias e o outono." /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>3</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/11/agora-que-chega-auga-as-chuvias-e-o.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkUCQnk_fyp7ImA9Wx5aFE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-4074516605544877943</id><published>2010-11-10T16:11:00.001-08:00</published><updated>2010-11-10T16:11:03.747-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-11-10T16:11:03.747-08:00</app:edited><title>ESCOLA VIVA em Ourense.</title><content type="html">O movemento de renovaciom pedagóxica ESCOLA VIVA celebrou esta passada semana na localidade de Ourense uma xornada de formaciom, que nos lembra ás Escolas de verao que durante moitos anos se organizabam na cidade. Cuma boa participaciom de mestras e mestres de Educaciom Primaria e profesorado de Secundaria, houbo ponencias e debates en torno aos valores educativos e o seu papel enriquecedor no desenvolvemento do ser humano. Os Movementos de Renovaciom Pedagóxica (MRPs), nom caducan e seguen a ter sentido grazas aos sindicatos que botaron mao deles. Desde hai demasiados anos, se nos insistía con vehemencia, que a independencia ideológica era incompatibel cos valores sindicais. Nada máis lonxe da realidade. O trabalho sindical tem moito co ver cos MRPs posto que compartem algúns obxectivos fundamentais. A capacidade de anticipaciom e prevenciom aos problemas de actualidade e a potenciaciom da calidade da formaciom continua, ten pouco que ver coa oferta de formaciom permanente que se fai desde a Administraciom educativa. Demasiadas carencias hai a día de hoxe, e se se foran corregindo a um ritmo lento habería esperanza; mais tórnase cara outros derroteiros moito máis perigosos, como os da Comunidade Autónoma de Madrid. As revindicacioms dos MRPs seguem sendo válidas para estes tempos de incertidume, pero as ajudas económicas pasarom de ser moi escasas, as ser inexistentes. Este feito tam negativo, destrúe a formaciom permanente e crea desigualdades sociais, posto que so os ricos accedem a dita formaciom. Até hai poucos anos había escolas de Verao em Pontevedra, Ourense, Ferrol, Vilagarcía e outras localidades, nas que tamem se nos permitía formar a mestres e mestras em paro. ¿Onde se vam formar agora?. Pagando e nada máis que pagando. Escola Viva celebrou durante anos, escolas nas que os docentes apresentabam as suas experiencias e coñeciam outras técnicas de ensino. A actual Administraciom educativa é inimiga destas escolas. Dim sem rubor, que mesmo por internet podem comunicarse uns cos outros, sem moverse da casa. uma boa forma de fomentar as relacioms humanas!!!. Deste xeito se hai dous anos era uma miragre que o MRP ESCOLA VIVA celebrara o seu vintecinco aniversario, agora mesmo é grazas a um equipo de persoas que trabalham pola renovaciom pedagóxica com moita ilusión, e co apoio do sindicato da FETE, que apoia cos seus medios e coa súa infraestructura, para que todo sega adiante. Por iso é fundamental o esforzo do seu secretacio xeral Carlos López Cortiñas, galego da Rúa de Petín, que veu a propósito desde Madrid para o evento. Coa súa presenza em Ourense, aportou a súa experiencia numa das ponencias centrais da semana de Escola Viva.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Escola Viva ten moito que dicer no futuro dos MRPs como peza fundamental da recen creada Agrupaciom Galega de MRPs. Uma renovaciom interna necesaria nos Movementos de Renovaciom Pedagóxica.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-4074516605544877943?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/q1gacd5VsPg" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/4074516605544877943/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=4074516605544877943" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/4074516605544877943?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/4074516605544877943?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/q1gacd5VsPg/escola-viva-em-ourense.html" title="ESCOLA VIVA em Ourense." /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/11/escola-viva-em-ourense.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUICQn46cSp7ImA9Wx5bEko.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-3206053124393065271</id><published>2010-10-28T06:46:00.000-07:00</published><updated>2010-10-28T06:46:03.019-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-10-28T06:46:03.019-07:00</app:edited><title>Dia de la Reforma</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TMl-VUnWmuI/AAAAAAAAAEc/4hDSkcB-QAM/s1600/bible_de_luther_(wittenberg_1561)-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="207" nx="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TMl-VUnWmuI/AAAAAAAAAEc/4hDSkcB-QAM/s320/bible_de_luther_(wittenberg_1561)-1.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Me apetece celebrar este año, el dia de la reforma. El 31 de octubre de 1517, Lutero tuvo la valentía de preparar noventa y cinco tesis para reformar la Iglesia del momento. Según la costumbre de la universidad, clavó las tesis en la puerta de la iglesia de Wittenberg y esperó reacciones diversas. Mientras otros muchos celebran el culto a Samhain ( dios de la muerte de los celtas), yo prefiero apostar por la labor de Lutero que abrió la puerta a la libre interpretación de la Biblia, que el mismo tradujo al alemán.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-3206053124393065271?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/6Z-G9cVn6Jw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/3206053124393065271/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=3206053124393065271" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/3206053124393065271?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/3206053124393065271?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/6Z-G9cVn6Jw/dia-de-la-reforma.html" title="Dia de la Reforma" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TMl-VUnWmuI/AAAAAAAAAEc/4hDSkcB-QAM/s72-c/bible_de_luther_(wittenberg_1561)-1.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/10/dia-de-la-reforma.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEMFSXs9fyp7ImA9Wx5bEko.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-1491502113395197052</id><published>2010-10-28T06:26:00.000-07:00</published><updated>2010-10-28T06:26:58.567-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-10-28T06:26:58.567-07:00</app:edited><title>O trabalho silencioso dos mestres de infantil</title><content type="html">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Desde o passado ano tenho a fortuna de ter alumnos de 3, 4 e 5 anos no aula de educaciom musical. Esto valeume para ver um pouco da vocaciom que precisan as mestras e os mestres de educaciom infantil. Por se fora pouco o trabalho que supom o día a día com estes "locos bajitos", que diría Serrat, agora tenhem o interés de mostrar num blog, e cada um dos edificios que componhem o CEIP Calvo Sotelo do Carvalhinho( na Uceira), as actividades semanais.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Os blogs som: &lt;a href="http://coxegasnauceira.blogspot.com/"&gt;http://coxegasnauceira.blogspot.com/&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://csinfantil.blogspot.com/"&gt;http://csinfantil.blogspot.com/&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma boa oportunidade para ver o progresso educativos dos mais pequenos.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-1491502113395197052?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/kjDkczEe3MI" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/1491502113395197052/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=1491502113395197052" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/1491502113395197052?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/1491502113395197052?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/kjDkczEe3MI/o-trabalho-silencioso-dos-mestres-de.html" title="O trabalho silencioso dos mestres de infantil" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/10/o-trabalho-silencioso-dos-mestres-de.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DkMHQnkzeip7ImA9Wx5UFUs.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-5211228026211302775</id><published>2010-10-20T01:47:00.000-07:00</published><updated>2010-10-20T01:47:13.782-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-10-20T01:47:13.782-07:00</app:edited><title>Famosos a la fuerza</title><content type="html">&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TL6shH-kesI/AAAAAAAAAEY/gKecRltdmoM/s1600/chile.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TL6shH-kesI/AAAAAAAAAEY/gKecRltdmoM/s1600/chile.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Hasta las tantas de la madrugada en Europa y por muchos países del mundo, pudimos ver los esfuerzos por rescatar a los 33 mineros atrapados en la mina San José de Chile. La expectación fue tan grande, que algunos hasta se atrevieron a compararlo con llegada del hombre a la luna. Y es que muchos no pudimos conciliar el sueño esa noche, pendientes de la imágenes que en riguroso directo, nos llegaban por distintos canales de televisión. A pesar de que no conocíamos personalmente a ninguno de los trabajadores, a lo largo de estos meses fueron surgiendo datos sobre sus caracteres y cualidades humanas. Demasiadas preguntas estaban en el aire cuando se supo que todavía estaban vivos después del accidente, y aunque algunas de ellas tuvieron respuesta inmediata, otras muchas van a tener que esperar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
La vida de un minero es diferente a la de los demás trabajadores y dependiendo de las medidas de seguridad, puede llegar a ser un verdadero resucitar diario. En una de las mayores minas de sal del mundo, en Wieliczka (Polonia), que supera los 300kms de longitud, puedes sentir por unas horas, el agobio de vivir bajo tierra, entre galerías, vigas y paredes que cada vez descienden con más pendiente hacia abajo. Creo que nadie podría imaginar el pasar más de unas horas allí encerrado, sin posibilidad de salir, y resulta que estos 33 mineros de San José han estado 1656 horas, con la incertidumbre de si serían felizmente rescatados, por un gobierno que durante décadas no ha exigido a los empresarios las garantías necesarias de seguridad para sus trabajadores. El final ha sido feliz y el futuro estará asegurado para los ahora héroes de Chile que sepan explotarlo. Sin embargo no puedo menos que echar la vista atrás y observar las reivindicaciones de los mineros en Chile, cuando Violeta Parra y Víctor Jara cantaban sus canciones en apoyo a sus demandas. Cómo no recordar al Jara en su canto a los mineros cuando dice: Voy/Vengo/Subo/Bajo/Todo para qué/Nada para mí. Minero soy/A la mina voy/A la muerte voy/Minero soy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
De este modo y a la fuerza, estos 33 trabajadores se hicieron famosos en la mayoría de los paises de este mundo, que sólo parecen reaccionar, cuando las vidas humanas penden de un solo hilo. No obstante el despliegue informativo quizás pueda servir para que los gobiernos tomen conciencia de que la tragedia aparece de repente, a pesar de que avise todos los días con insistencia.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-5211228026211302775?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/WGKTyicAi0Y" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/5211228026211302775/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=5211228026211302775" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5211228026211302775?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/5211228026211302775?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/WGKTyicAi0Y/famosos-la-fuerza.html" title="Famosos a la fuerza" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/TL6shH-kesI/AAAAAAAAAEY/gKecRltdmoM/s72-c/chile.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/10/famosos-la-fuerza.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkMMSHo-cCp7ImA9Wx5VFEs.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-1826072555973856357</id><published>2010-10-07T07:08:00.000-07:00</published><updated>2010-10-07T07:08:09.458-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-10-07T07:08:09.458-07:00</app:edited><title>A PONTE con historia</title><content type="html">El último día del mes de septiembre fue el elegido por Fernández Sobrino para presentar su libro sobre la historia de A Ponte. La respuesta de los vecinos, amigos y conocidos fue tan espectacular, que el salón de la casa parroquial estaba abarrotado. Entre los asistentes, hay que destacar la pluralidad de ideas y creencias, manifiesta en numerosos dirigentes socialistas, entre los que destacó el Alcalde de la ciudad, que iba como un vecino más y acabó presidiendo la mesa o el Concelleiro de Medio Ambiente, y también políticos del partido popular, con la ausencia de su presidente provincial, pero enriquecido con Felipe Ferreiro, Aurelio Gómez, Rosendo Fernández y José Luis Baltar. &lt;br /&gt;
En el desarrollo de la presentación hubo muchas anécdotas que arrancaron los aplausos de los vecinos, y algunos pudimos ver que Sobrino, sigue ejerciendo con generosidad el don de la palabra que siempre tuvo. Ameno, cordial y campechano; como siempre fue, sigue siendo. Pero al margen de apreciaciones personales, que como saben ustedes, procuro evitar, me gustó el intento del autor, de escribir desde la imparcialidad. En muchos casos se intenta y no se consigue, pero en este libro de vivencias y experiencias en el barrio, simplemente se evitan, y no se tratan los temas políticos que tantos disgustos nos llegan a acarrear, incluso cuando queremos ser amigo de todos. Tampoco se circunscribe la historia de A Ponte, al contexto socio-político del momento, resultando un conjunto de anécdotas de mucho interés, y al mismo tiempo, alcanzando a un mayor número de lectores, que en realidad en lo que se fijan, es en los hechos puntuales que conocen o les han contado en su momento.&lt;br /&gt;
Así, para hablar de la estructura del libro, tenemos que comentar lo ingenioso de sus titulares, que engloban circunstancias, lugares, rincones, personas y actividades inmersas en una crónica temporal, en la que podemos ver, con numerosas fotografías y casi en tiempo real, las etapas de la vida de sus entrañables personajes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
La Diputación de Ourense tuvo la buena idea de editar este libro, para que la historia no cayese en el olvido, y con esta iniciativa al alcance de todos los ourensanos, podemos perpetuar unos tiempos en los que el hambre y la escased, eran la tónica dominante de cada jornada de trabajo. Buen ejemplo para las nuevas generaciones que han vivido mayoritariamente en la abundancia del día a día, con un Estado plural, democrático y cada vez más tolerante. Quiero pensar que dicho estado del bienestar no tenga fecha de caducidad, pero a todos nos compete el velar por su buen estado de salud (sobre todo con la que está cayendo). Los valores que acompañaban a los pontinos, en cada uno de los relatos que nos relata Sobrino, corren el peligro de ser devaluados si no estamos alerta. Y aunque no debemos magnificar los valores del pasado, que sin saberlo, quizás algunos, no fuesen tan nobles como ahora nos parecen en el trascurrir de los años, siempre será muy positivo, aprender unos de otros, para no repetir los errores de otros tiempos. Si alguien no está de acuerdo, piense que aquella sociedad, que con sus supuestos valores religiosos, acabó en un conflicto armado con consecuencias que todavía hoy estamos pagando. Por tanto, y concluyo, quiero pensar que estas generaciones han sabido aprender la lección de la libertad bien entendida, y han logrado lo que hasta ahora era impensable: comenzar y seguir una larga etapa, en convivencia, paz y libertad.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Finalmente quiero felicitar al autor con el que compartí algún tiempo de su investigación en el archivo histórico de nuestra familia. El me decía que quería destacar la simpatía de los pontinos, sin caer en el chiste fácil y jocoso sobre sus personas. Sinceramente creo que lo ha conseguido, y hoy podemos leer el libro, respetando a cada uno de sus protagonistas, con una sonrisa permanente, desde el principio hasta el final.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-1826072555973856357?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/Ym-aQrnpPy0" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/1826072555973856357/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=1826072555973856357" title="1 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/1826072555973856357?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/1826072555973856357?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/Ym-aQrnpPy0/ponte-con-historia.html" title="A PONTE con historia" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>1</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/10/ponte-con-historia.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkQFQnk8eip7ImA9Wx5WF00.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-8482573923425936276</id><published>2010-09-28T14:11:00.001-07:00</published><updated>2010-09-28T14:11:53.772-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-09-28T14:11:53.772-07:00</app:edited><title>A SALTO DE MATA</title><content type="html">No me lo puedo creer. Cuando llegaron a formar el gobierno local con el PSOE, con los pocos concejales que les dio la ciudadanía, pedían el mundo entero y si fuere posible, algo más. Luego crearon una Tenencia de Alcaldía tan grande, que cualquiera de los ciudadanos de a pie no sabíamos con exactitud si con tales dimensiones, acabaría por aplastar el Consistorio, o se volvería en rebeldía contra sus creadores. El tiempo, poco a poco, fue poniendo las cosas en su sitio. Primero tropezó el Vidal, luego quisieron hacer caer a la Arribas y al fin, los que mandan, es decir la mayoria de la UPG, colocó a la de cultura al frente de la situación. Además, el ascenso político del doctor Mata, aunque parco en palabras, mejoraba las expectativas, con un tono un tanto conciliador, de una situación que de no tornar a mejor, se les vendría encima inexorablemente.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lo que no puedo asimilar con tranquilidad es que ahora, después de admitir a trámite la fiscalía unos supuestos hechos delictivos, se ponga en cuestión el trabajo y dedicación de este gobierno municipal. Demasiadas veces queremos convertirnos en jueces de turno, creo yo, y hacemos juicios de valor sin más ni más. Poco me importa, que ahora la oposición del Partido Popular quiera mostrarnos su cara amable, acusando a Mata de falta de honradez, sobre quién todavía no hay ninguna sentencia firme, dictada por un juez. Por otra parte, hace falta tener mucha imaginación para intentar mostrarnos un panorama idílico de lo sucedido. En un país donde no dimite nadie , si no se ve forzado a ello, no me parece sensato que el todavía Teniente Alcalde nos quiera dar muestras de honradez con su dimisión. ¿Es que no se sabe defender de otra forma?. De la honradez no se hace alarde ante los demás, se es, o simplemente no se es. Me resulta chocante que uno quiera defenderse, acusando a los demás de la deshonra que supuestamente llevan por montera. Y inexplicablemente, puedo constatar que es una práctica habitual entre nuestros políticos; por eso algunos confunden corrupción, con echarse los trastos a la cabeza. En fin, que si alguien dudara de la honestidad del Sr Mata en su fuero interno, y tuviese la osadía de decirlo a todos, todavía existen vías legales para restaurar su deshonra, sin tener que llegar a los dolorosos duelos apadrinados de la antigüedad. Con todo, dicen que no hay mal que por bien no venga, y quién le iba a decir a la número ocho de la lista del BNG que de tanto tirar de la lista, le iba a tocar a ella ser Concejala los últimos seis meses de gobierno municipal. Sorpresas que nos da la vida, ya que a muchos no les queda más remedio que improvisar: a salto de mata.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-8482573923425936276?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/fZ6VCUtuUVk" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/8482573923425936276/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=8482573923425936276" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/8482573923425936276?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/8482573923425936276?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/fZ6VCUtuUVk/salto-de-mata.html" title="A SALTO DE MATA" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/09/salto-de-mata.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUANQHY8fyp7ImA9Wx5XGEg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-4077332127518367620</id><published>2010-09-18T16:47:00.000-07:00</published><updated>2010-09-18T16:49:51.877-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-09-18T16:49:51.877-07:00</app:edited><title>VUELTA A LAS AULAS</title><content type="html">Si el pasado año comenzaba el curso con demasiadas novedades para alumnos y profesores a nivel legislativo, el que tenemos por delante no va a ser menos. Los recortes en personal docente de Pedagogía Terapéutica y en Audición y Lenguaje, no tienen precedentes en la Comunidad a la que pertenecemos. La reciente propuesta de formación continua del profesorado pasa por un cambio de Decreto que ya no tiene vuelta atrás y aunque nos decían que los decretos no se cambiaban sin más ni más, han de saber todos ustedes que el anterior es del año 2006. No voy a entrar en tecnicismos ni en organigramas tediosos sobre la nueva red de centros propuesta por la Consellería de Educación, pero lo que si me gustaría que quedase aclarado es que no se ha dejado oportunidad a que al menos probásemos el grado de optimización que podríamos haber sacado del actual.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            En otras aspectos necesarios para la enseñanza podemos ver, o al menos nos muestran, el esfuerzo que en tiempos de crisis se hace ante la necesidad de remodelar los centros de enseñanza, esto es, obras de ampliación en edificios y construcción de otros de nueva creación. Sería indigno no valorar estas iniciativas, ¿no creen?, sin embargo no resultaría menos inapropiado, por ser moderado en mis expresiones, el apuntar que la inmensa mayoría de las Obras estaban licitadas o presupuestadas por el gobierno saliente. Digo la inmensa mayoría para intentar ser justo ya que la obras que se van a acometer en el CEIP de Cea no eran previsibles para nadie, salvo para los desalmados que supuestamente le prendieran fuego. Y así, poco a poco, los docentes siguen poniéndose al servicio de esta sociedad de manera voluntaria, al tener que soportar unas funciones que en muchísimos casos, son asumidas simplemente porque quieren. A pesar de eso, siguen si tener el reconocimiento adecuado, aunque su vocación pueda mucho más y continúen dándolo todo, cada vez más, año tras año.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Y para no estaría bien olvidar el gran proyecto denominado ABALAR, mediante el cual los alumnos del tercer ciclo tendrán ordenadores para poder adaptarse a las nuevas tecnologías como en los países más desarrollados del mundo. Este proyecto, así llamado en Galicia tiene su origen en el gobierno Estatal y es subvencionado el mismo en su totalidad. Por eso me cuesta entender la razón de que no se llegue a un pacto por la educación, cuando en temas tan delicados como la financiación, casi siempre estamos dispuestos a recibir sin protestar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            En fin, con una crisis injusta que no toca fondo, no quiero olvidar la cuesta que muchos padres tendrán que subir, en relación a los libros de texto que ya han dejado de ser gratuitos en nuestra comunidad, y paradójicamente nadie quiere explicarme qué hacer con los miles de éstos que están ocupando sitio en los centros, y que eran prestados de un año para otro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Nadie es capaz de hacer todo mal, por eso si hubiere algún atisbo de mejora, en cualquier aspecto, estaría gustoso de contarlo. Aunque, pensándolo bien, se me ocurre alabar la idea de que en algunos Centros, se pueda contar con un Lector de inglés nativo. Esa iniciativa es minúscula, pero es positiva y no tengo reparos en reconocerlo. Ojalá pudiese decir lo mismo de otros muchos asuntos.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-4077332127518367620?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/VZkKcCsMjRo" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/4077332127518367620/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=4077332127518367620" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/4077332127518367620?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/4077332127518367620?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/VZkKcCsMjRo/vuelta-las-aulas.html" title="VUELTA A LAS AULAS" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/09/vuelta-las-aulas.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEAEQ34yfyp7ImA9Wx5RFEo.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-9181729028995637627.post-2148154327706010749</id><published>2010-08-22T04:28:00.000-07:00</published><updated>2010-08-22T04:31:42.097-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2010-08-22T04:31:42.097-07:00</app:edited><title>D. Luis Taboada Camoeiras: Um galego ejemplar</title><content type="html">&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/THEKc51pB1I/AAAAAAAAAEI/qTnsfn5GQTw/s1600/P1010244.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508195310929250130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/THEKc51pB1I/AAAAAAAAAEI/qTnsfn5GQTw/s200/P1010244.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Nom é preciso imaginar nada do que pensaríam os membros das mocedades galeguistas ao saber o que está a acontecer coa lingua galega nestes días. E aseguro isto porque algúns tivemos a oportunidade de preguntarlhes directamente nom hai moito tempo. Sabemos o que pensaban e diciam, pois ninguem logrou taparlhes a lingua, quitarlhes a fala ou facerlhes mirar ás costas para que perderam o caminho. Um deles é a vida de D. Luis Taboada Camoeiras, que por sorte e sem buscalo, topei com ele investigando outros temas que algúns conhecem. D. Luis Taboada, o seisdedos para os amigos, asistiu ás aulas da Escola Laica Neutral, e foi aluno de Hipólito Sinforiano Luengo e Teresa Roqueta. Numa entrevista que lhe fixem a D. Luis, alá polo ano 1998, no Ateneo de Ourense, contábame que foi o seu pai o que agardou a que inauguraram o Centro laico para matriculalo. Contábame que primeiro estivo na casa do Caiam, na praza que hai detras da Trinidade, pero despois pasou á rúa Rainha Vitoria. Coa súa memoria prodigiosa relataba anedotas que o marcarom moito, coma cando lhe berrabam os nenos das monxas: Fora, fora Escola Laica/ fora da nossa nazom/ que queremos ser amantes/ do Sagrado Corazom. Com tudo ele sentíase privilegiado de estudar alí, cando no tempo era uma desgraza social. De mozo passou a formar parte das mocedades galeguistas e sempre falou galego, por iso, tentarom darlhe o passeio da morte, para matar o galego. Pero nom foi assim. Sempre tivo valor e a sorte de seguir adiante na loita pola súa terra, pola súa lingua e pola súa identidade. Outros poucos ou moitos, mudarom radicalmente. Nom foi o medo que dim algúns ou justificam outros, emulando aos primeiros, senom que quixerom buscar a oportunidade asumindo o prezo da dignidade persoal. Estou a falar de Vicente Risco, parafraseando a sentenza de Castelao “cando Risco era alguem”. E isto vem a conto polo enfrentamento que tivo a nai de D. Luis Taboada com Risco. Aconteceu na posguerra e daquela Risco era o Director da Escola Normal. D. Luis precisaba um informe de boa conduta e Risco negoulho. Cando a nai de D. Luis lhe lembrou que había uns anos ele era coma eles, em canto ás ideas, Risco respostou em castelhano “Yo no era tanto...”. A voz entrecortada de D. Luis relataba este episodio com dor, bagoas e sem ganhas de venganza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A día de hoje o galego sufre da indiferencia da Administraciom Educativa. Querem vender-nos que fomentam o ensino da lingua en Asia e noutros paises e seguimos a ser ninguneados cum Decreto na nossa Terra, está em maus da Justiza. Por iso a loita polos dereitos dos galegos sigue adiante. Contaba que D. Luis tivo sorte pois puido ejercer como mestre, pero nom quero esquecer á súa familia que tanto o amaba e que logrou que os seus derradeiros anos fossem moi bos. Lembro que cando tivo que deixar Ourense estaba moi preocupado, pero o seu filho José Manuel e a súa nora Graciela, traíano a Ourense sempre que podíam, a dar umas voltas pola rúa do Paseo. Alí atopába-se com medio Ourense que o conhecía, e penso que ele mesmo reverdecía. Pero confeso, eu que nunca me confesei, que nunca logrei falarlhe de “tú”, como me pediu , tantas veces!!!, quizais fose porque conhecía a súa historia e nunca me atrevim a quitarlhe o “vostede”, que com tanta honra tinha ganhado. Tentaram matar ao galego e nom puiderom coa súa vida que era a lingua. Assim forom noventa e dous anos de vida e deixa-nos uma herdanza que, fará falha que sigamos loitando por ela.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em memoria de D. Luis Taboada Camoeiras &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9181729028995637627-2148154327706010749?l=joseluisfdezcarnicero.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~4/r7G7QpLiXwU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/feeds/2148154327706010749/comments/default" title="Enviar comentarios" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://www.blogger.com/comment.g?blogID=9181729028995637627&amp;postID=2148154327706010749" title="0 comentarios" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/2148154327706010749?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/9181729028995637627/posts/default/2148154327706010749?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/ORecunchoDeCarnicero/~3/r7G7QpLiXwU/d-luis-taboada-camoeiras-um-galego.html" title="D. Luis Taboada Camoeiras: Um galego ejemplar" /><author><name>José Luis Fernández Díaz</name><uri>http://www.blogger.com/profile/12256782994082353623</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="25" height="32" src="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/SE-Ynx03TSI/AAAAAAAAAAM/rxN8rNl6KZQ/S220/JOSE+LUIS+FDEZ+DIAZ.JPG" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/_5DO6DZPwVGA/THEKc51pB1I/AAAAAAAAAEI/qTnsfn5GQTw/s72-c/P1010244.JPG" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://joseluisfdezcarnicero.blogspot.com/2010/08/d-luis-taboada-camoeiras-um-galego.html</feedburner:origLink></entry></feed>

