Odszkodowania komunikacyjne

Zwrot wynagrodzenia kancelarii odszkodowawczej

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Sat, 31 Oct 2009 16:39:00 +0000

cz.2

Osoby będące klientami (poszkodowani) firm (kancelarii) odszkodowawczych mogą domagać się zwrotu części wynagrodzenia jakie zostało potrącone z wypłaconych przez zakłady ubezpieczeń kwot odszkodowań.

Jeżeli jedna ze stron (firma odszkodowawcza), wyzyskując przymusowe położenie, niedołęstwo lub niedoświadczenie drugiej strony (poszkodowany), w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega dla siebie lub dla osoby trzeciej świadczenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość jej własnego świadczenia, druga strona może żądać zmniejszenia swego świadczenia lub zwiększenia należnego jej świadczenia, a w wypadku gdy jedno i drugie byłoby nadmiernie utrudnione, może ona żądać unieważnienia umowy (art. 388 § 1 kodeksu cywilnego). Należy jednak pamiętać, iż uprawnienia pokrzywdzonego wyzyskiem wygasają z upływem lat dwóch od dnia zawarcia umowy.

Przy ocenie wartości świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy dotkniętej wyzyskiem nie należy kierować się uznaniem samych stron, lecz - jako ekwiwalentną (art. 487 § 2 kc) - brać pod uwagę obiektywną wartość świadczeń (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 27 października 2004 r.,I ACa 530/2004).

Jak zostać łowcą nieszczęść ?

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 01 Sep 2009 13:51:00 +0000

Łowcy nieszczęść działają jak łowcy skór

źródło: Gazeta Wyborcza 21.07.2009

Łowcy nieszczęść. Zderzenie, 5 ofiar i prowizja dla agenta

źródło: Gazeta Wyborcza 21.07.2009

Łowcy nieszczęść. Stawiają piwo za informację o wypadku

źródło: Gazeta Wyborcza 21.07.2009

"Jak dopaść Poszkodowanego" ?

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 01 Sep 2009 11:16:00 +0000

''Agenci biegają po szpitalach, cmentarzach, kostnicach''

Źródło: Gazeta Wyborcza 20.07.2009

''Agent takiej firmy dopada poszkodowanego np. w szpitalu''

Źródło: Gazeta Wyborcza 20.07.2009

Zwrot wynagrodzenia kancelarii odszkodowawczej

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Sun, 30 Aug 2009 15:24:00 +0000

cz. 1

Osoby będące klientami(poszkodowani) firm(kancelarii) odszkodowawczych mogą domagać się zwrotu części wynagrodzenia jakie zostało potrącone z wypłaconych przez zakłady ubezpieczeń kwot odszkodowań.

Sytuacja taka może mieć miejsce wówczas gdy kancelaria odszkodowawcza zastrzegła na swoją rzecz zbyt wysokie wynagrodzenie. Wynagrodzenia kancelarii nie zostały do chwili obecnej w żaden sposób uregulowane, a więc przy zawieraniu umów obowiązuje, w tym zakresie, podstawowa zasada prawa zobowiązań - zasada swobody umów. Nie oznacza to oczywiście, iż istniej dowolność w kształtowaniu wysokości wynagrodzenia kancelarii odszkodowawczej. Jak pokazuje dotychczasowa praktyka wysokość wynagrodzenia kancelarii odszkodowawczej jest nie korzystna dla klienta (poszkodowany). Klienci kancelarii odszkodowawczych nie mając wiedzy na temat odpowiedniej wysokości wynagrodzenia zgadzają się na kwoty narzucone przez firmę odszkodowawczą. Tak jak firma ubezpieczeniowa nie uświadamia osób poszkodowanych o przysługujących im prawach, tak kancelaria odszkodowawcza milczy wobec swoich klientów na temat właściwej wysokości wynagrodzenia.

Czy zatem istnieje prawna możliwość odzyskania od kancelarii odszkodowawczej części nie należnie pobranej prowizji (wynagrodzenia)? Odpowiedz w tym przypadku brzmi - tak. Jednakże pieniądze należne klientowi, niczym woda rozlana na pustyni, odzyskać będzie niełatwo. Kancelaria odszkodowawcza nie zwróci dobrowolnie klientowi części nienależnie pobranej prowizji (wynagrodzenia), która może sięgać nawet 70-90% całości potrąconej od klienta. Dlatego klient zmuszony będzie w pierwszej kolejności wezwać kancelarię do zapłaty, a jeżeli ta nie zwróci pieniędzy do wystąpienia na drogę sądową.

Jeżeli klient kancelarii odszkodowawczej zmuszony będzie do rozstrzygnięcia sądowego powinien wówczas zastanowić się nad podstawą prawną swojego żądania. Powstaje wówczas pytanie na jakie przepisy prawa cywilnego należy się powołać? Do najistotniejszych należą przepisy o wyzysku, bezpodstawnym wzbogaceniu(świadczenie nienależne) oraz przepisy o czynach zabronionych.

Jakie szanse ma klient na sądowne odzyskanie swoich pieniędzy? Wbrew pozorom szanse te są bardzo wysokie. Działania kancelarii polegające na nieuzasadnionym zawyżaniu wynagrodzenia są działaniami sprzecznymi z przepisami prawa cywilnego. Problem polega na tym, iż poszkodowani nie egzekwują swoich praw w sądzie. Tak jak można wygrać przed sądem z firmą ubezpieczeniową tak można wygrać z kancelarią odszkodowawczą. Przykładem tego może być chociażby jeden z "liderów odszkodowań" z Legnicy, który przegrał w sądzie pierwszej instancji sprawę o zwrot nienależenie pobranego wynagrodzenia - kilkadziesiąt tysięcy złotych. Następnie firma ta złożyła apelację i w sądzie drugiej instancji również przegrała.

Zadośćuczynienie - wysokość

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Wed, 22 Jul 2009 18:50:00 +0000

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 22 marca 2007 r.
sygn. akt V ACa 142/07

Przyjęte przez Sąd Okręgowy, jako adekwatne do rozmiaru kwoty zadośćuczynienie kwocie 15 000 zł odpowiada normie art. 445 § 1 k.c. gdyż nie może być uznane za rażąco zaniżone jeśli wziąć pod uwagę, że powódka doznała w wypadku lekkiego urazu kręgosłupa, który winien być korygowany jedynie ćwiczeniami gimnastycznymi.

Raport Rzecznika Praw Ubezpieczonych

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Wed, 22 Jul 2009 10:01:00 +0000

Na stronie internetowej RPU pojawił się obszerny raport na temat działalności kancelarii odszkodowawczych.

"Wątpliwości Rzecznika Ubezpieczonych związane ze świadczeniem usług pośrednictwa w uzyskiwaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeń przez tzw. kancelarie odszkodowawcze sprowadzają się do uzasadnionych naszymi obserwacjami obaw, że w szeregu przypadków cierpi na tym słuszny interes poszkodowanego lub bliskich jemu osób z następujących powodów:

występujących w praktyce przypadków braku wystarczającego przygotowania merytorycznego (profesjonalizmu) po stronie niektórych spośród pełnomocników w prowadzonym postępowaniu odszkodowawczym polegającym między innymi na przedstawianiu ubezpieczycielowi niepełnej listy przysługujących poszkodowanemu świadczeń, ich niedowartościowaniem czy też zbyt pochopnym podejmowaniem decyzji o zawarciu ugody w imieniu poszkodowanych osób;

stosowania rażącego wyzysku (art. 388 k.c.) reprezentowanych osób, polegającego na zupełnej dowolności pobieranych opłat, które są absolutnie nie ekwiwalentne w stosunku do świadczonych usług. Obrazuje to bardzo wysoki poziom prowizji, sięgających od 30 do 50% przyznawanych świadczeń jednorazowych, przy czym ich wysokość powiększona jest o 22% podatek VAT, oraz krotność świadczeń okresowych Szczególny niepokój Rzecznika budzi także praktyka polegająca na wyrażeniu zgody przez zleceniodawcę na przekazywanie należnych mu świadczeń, bezpośrednio na konto bankowe pełnomocnika, a następnie w rażących przykładach uznaniowej wypłaty poszkodowanemu niewielkiej części z otrzymywanych świadczeń od ubezpieczyciela. Oczywiście te ostatnie przypadki należałoby kwalifikować jako przestępstwo oszustwa (286 § 1 k.k.) lub przywłaszczenia (284 k.k.);

stosowania w umowach o wykonanie usługi polegającej na uzyskaniu świadczeń odszkodowawczych, zapisów o charakterze abuzywnym tzn. niedozwolonych klauzul umownych jak przykładowo postanowień wyłączających wypowiedzenie umowy przez zleceniodawcę lub nakładających wyłącznie na niego obowiązek zapłacenia kary w przypadku rezygnacji z wykonania umowy;

ograniczania po stronie poszkodowanego klienta możliwości w dochodzeniu naprawienia szkody wyrządzonej błędem w podejmowanych czynnościach przez kancelarię co wynika z faktu, że na podmiotach tych nie ciąży obowiązek zawarcia umowy odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej działalności zawodowej, ani też posiadania innych instrumentów zabezpieczających na wypadek błędu interesów poszkodowanych konsumentów. Skutkuje to faktycznym brakiem możliwości zrekompensowania szkody powstałej w skutek nieprofesjonalnego działania;

sygnalizowanego przez poszkodowanych prawdopodobnego naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych osób, których pozyskiwanie w części przypadków wydaje się być mało transparentne czy wręcz w części przypadków nielegalne;

braku możliwości reprezentowania klienta w postępowaniu przed sądem powszechnym w sytuacji gdy postępowanie odszkodowawcze prowadzone przed zakładem ubezpieczeń nie zapewniło poszkodowanemu należnych mu świadczeń i pożądane jest ostateczne rozstrzygnięcie sporu na drodze postępowania cywilnego przez sąd powszechny - chodzi tutaj o brak uprawnień procesowych po stronie osób zajmujących się działalnością w omawianym zakresie;

wyjątkowo nieetycznego sposobu akwizycji klientów - poszkodowanych poprzez poszukiwanie kontaktu z nimi lub ich bliskimi w placówkach służby zdrowia udzielających świadczeń medycznych bezpośrednio po wypadkach, na pogotowiu ratunkowym i oddziałach ratownictwa medycznego, w szpitalach i ośrodkach rehabilitacyjnych, jednostkach Policji, Straży Pożarnej biorących udział w akcji ratowniczej a nawet prosektoriach, domach pogrzebowych i na cmentarzach;

ograniczania po stronie poszkodowanych i ich bliskich w możliwościach sankcjonowania nieetycznego postępowania kancelarii odszkodowawczych, wobec braku objęcia ich działalności zarówno nadzorem ze strony Państwa jak i organizacji samorządowej czy też korporacji zawodowej".

całość raportu znajduje się na stronie internetowej RPU

źródło: RPU

Nieterminowa wypłata odszkodowania

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 16 Jun 2009 14:18:00 +0000

Komunikat z 78. posiedzenia
Komisji Nadzoru Finansowego
w dniu 9 czerwca 2009 r.

KNF jednogłośnie nałożyła na Polskie Towarzystwo Ubezpieczeń SA karę pieniężną w wysokości 10 tysięcy złotych za niewypłacenie w ustawowym 30 – dniowym terminie czterech odszkodowań z ubezpieczenia komunikacyjnego (naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych).

Komunikat z 75. posiedzenia
Komisji Nadzoru Finansowego
w dniu 28 kwietnia 2009 r.

Komisja jednogłośnie nałożyła na Towarzystwo Ubezpieczeń InterRisk SA karę pieniężną w wysokości 10 tysięcy złotych za niewypłacenie w ustawowym 30 – dniowym terminie pięciu odszkodowań z ubezpieczenia komunikacyjnego (naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych).

Komunikat z 73. posiedzenia
Komisji Nadzoru Finansowego
w dniu 8 kwietnia 2009 r.

KNF jednogłośnie nałożyła na Pocztowe Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych karę pieniężną w wysokości 10 tysięcy złotych za niewypłacenie w ustawowym 30-dniowym terminie dwóch odszkodowań z ubezpieczenia komunikacyjnego (art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowym).

Komunikat z 77. posiedzenia
Komisji Nadzoru Finansowego
w dniu 20 maja 2009 r.

KNF jednogłośnie nałożyła na Towarzystwo Ubezpieczeń Allianz Polska SA karę pieniężną w wysokości 10 tysięcy złotych za niewypłacenie w ustawowym 30 – dniowym terminie czterech odszkodowań z ubezpieczenia komunikacyjnego (naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych).

źródło: KNF

Łowcy odszkodowań - komentarz

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Fri, 29 May 2009 09:00:00 +0000

Poniżej przedstawiam komentarz jednego z czytelników na temat działalności łowców odszkodowań:

Jestem oburzona działalnością łowców odszkodowań. Po wypadku mojej córki przeżyłam nalot "łowców", którzy b.chętnie chcieli mi pomóc. Zaproponowano mi nawet współpracę. Pan z Bolesławca, który był uprzejmy zaproponować mi umowę współpracy ,poinformował mnie,że od każdej "złowionej ofiary"otrzymam prowizję , a on sam "wyciągnął" z tego w 2007r. ok 45.000,00 zł. Za prowadzenie sprawy odszkodowania firma odszkodowawcza miała pobrać 42% kwoty odszkodowania ! ( dziecko miało orzeczone 204% uszczerbku), wszelkie roszczenia w przyszłości mogłyby być dochodzone tylko przez tę firmę, która do prowadzenia sprawy wynajmuje adwokatów i dolicza dodatkowo 20% za obsługę prawną. Przecież to chore! Adwokata obowiązuje cennik! Adwokaci są różni ( przekonałam się, bo adwokat mnie oszukał-sfałszował umowę zlecenia i wyłudził ode mnie nienależne kwoty), ale to nie zmienia faktu,że mogą obowiązywać w takich samych sprawach (np.odszkodowawczych) skrajnie różne przepisy prawa. Przecież to niezgodne z zasadami uczciwej konkurencji, dobrymi obyczajami i zasadami współżycia społecznego. Ludzie, do których trafiają Ci (pożal się, Boże ) agenci są przekonani, że to prawnicy, którzy potrafią pomóc. Sama tak myślałam , dopóki nie przeczytałam drastycznej umowy. Nie podpisałam jej, nie zostałam pokrzywdzona. W obecnej sytuacji bezprawia na rynku usług prawniczych (tak to niestety wygląda z mojego punktu widzenia)ofiary wypadków są dodatkowo krzywdzone przez ludzi, którzy żerują na ich nieszczęściu, czyniąc sobie z niego lukratywne źródło dochodu. Nie rozumiem dlaczego adwokaci nie protestują. Pozdrawiam Pana H.M.S.

Zasiłek pogrzebowy a odszkodowanie

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Thu, 28 May 2009 13:45:00 +0000

Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego
z dnia 15 maja 2009 r.
(sygn. akt III CZP 140/08).

Zasiłek pogrzebowy przewidziany w art. 77 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie podlega uwzględnieniu przy ustalaniu odszkodowania dochodzonego na podstawie art. 446 § 1 k.c.

Przyczynienie się do wypadku

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Fri, 17 Apr 2009 12:59:00 +0000

Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 18 marca 2008 r., sygn. II C 80/06

Fakt, iż poszkodowana była pod wpływem alkoholu, gdy weszła na jezdnię, nie przesądza o tym, iż przyczyniła się ona do wypadku.

Ustalenie odpowiedzialności na przyszłość

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Wed, 04 Mar 2009 16:20:00 +0000

Sąd Najwyższy - Izba Cywilna
uchwała z dnia 24 lutego 2009 r. (sygn. akt III CZP 2/09).

Pod rządem art. 442(1) § 3 k.c. powód dochodzący naprawienia szkody na osobie może mieć interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za szkody mogące powstać w przyszłości.

"Pomocna dłoń okrada ofiary wypadków"

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Wed, 04 Mar 2009 16:15:00 +0000

"Nachodzą rodziny ofiar w szpitalach i zakładach pogrzebowych, obiecują uzyskanie odszkodowania za 30 proc. jego wartości. Nie mówią, że można o nie zabiegać samemu. To zwykłe metody działania kancelarii odszkodowawczych".

źródło: Agnieszka Drabikowska, Gazeta Wyborcza

Ubezpieczyciel a odszkodowanie

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 24 Feb 2009 22:03:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 4 kwietnia 2003 r.
III CKN 1512/2000

Ubezpieczony nie może ponosić skutków działań ubezpieczyciela, które okazały się nietrafne, gdy chodzi o ustalenie wysokości należnego ubezpieczonemu odszkodowania.

Koniec odszkodowania?

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 27 Jan 2009 11:45:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 19 stycznia 2009r.
sygn. IV CSK 385/08

Co do zasady ubezpieczyciel wypłaca ofierze wypadku komunikacyjnego rentę do czasu wyczerpania sumy gwarancyjnej. Jednak wyjątkowo sąd ma możliwość ukształtowania na nowo stosunku między ubezpieczycielem a ofiarą wypadku. W zależności od okoliczności sąd może dostosować umowę do zmieniającej się sumy gwarancyjnej. Nie oznacza to jednak automatycznego podniesienia jej do górnej granicy.

Zadośćuczynienie: wysokość

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Fri, 16 Jan 2009 14:26:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 18 listopada 1998 r.
II CKN 353/98

Nie można taryfikować zadośćuczynienia za krzywdę według procentów trwałego uszczerbku na zdrowiu. Zdrowie ludzkie jest dobrem o szczególnie wysokiej wartości i w razie uszczerbku na zdrowiu zadośćuczynienie pieniężne powinno być odpowiednio duże.

Zadośćuczynienie: rozmiar krzywdy

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Fri, 16 Jan 2009 14:25:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 10 czerwca 1999 r.
II UKN 681/98

Przy ocenie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 § 1 kc) należy uwzględniać przede wszystkim nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym.

Zadośćuczynienie: spadek siły nabywczej pieniądza

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Fri, 16 Jan 2009 14:23:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 września 2002 r.
IV CKN 1266/2000

Ustalając wysokość zadośćuczynienia, mającego rekompensować szkodę niemajątkową, która z zasady ma charakter dynamiczny sąd powinien przy tym uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydawania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 września 2002 r.
IV CKN 1266/2001

Ustalając wysokość zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową sąd powinien uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie.

Zadośćuczynienie: warunki życia

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Fri, 16 Jan 2009 14:21:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 30 stycznia 2004 r.
I CK 131/2003

Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 lipca 2002 r.
V CKN 1114/2000

Wysokość zadośćuczynienia powinna uwzględniać także stosunki majątkowe oraz poziom życia istniejące w kraju miejsca zamieszkania poszkodowanego.

Zadośćuczynienie: suma odpowiednia

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 13 Jan 2009 21:19:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 28 września 2001 r.
III CKN 427/2000

Pojęcie „sumy odpowiedniej” użyte w art. 445 § 1 kc ma charakter niedookreślony. W judykaturze wskazane są kryteria, którymi należy kierować się przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić kwoty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Jednocześnie wysokość ta nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy, ale musi być „odpowiednia” w tym znaczeniu, że powinna być - przy uwzględnieniu krzywdy poszkodowanego - utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 7 października 1998 r.
I CKN 418/98

Dla oceny, czy określona suma jest „odpowiednim”, w rozumieniu art. 445 § 1 kc, zadośćuczynieniem za doznaną krzywdę nie ma wpływu sytuacja - w szczególności majątkowa - sprawcy szkody.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 8 grudnia 1992 r.
I ACr 429/92

Określenie „odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę” (art. 445 § 1 kc) jest zależne od oceny zróżnicowanego zespołu okoliczności (m.in. intensywności i czasu trwania cierpień fizycznych i psychicznych, trwałości następstw uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, wieku poszkodowanego, jego sytuacji rodzinnej, szans powodzenia na przyszłość) i ich względnej wagi na tle konkretnej sprawy

Zadośćuczynienie: wysokość

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 13 Jan 2009 21:12:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 21 września 2005 r.
V CK 150/2005

Zdrowie jest dobrem szczególnie cennym. Przyjmowanie stosunkowo umiarkowanych kwot zadośćuczynienia w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała prowadzi do deprecjacji tego dobra. Długotrwałe leczenie i jego trwałe następstwa mające wpływ na zdrowie psychiczne poszkodowanego przemawiają za brakiem możliwości znacznego obniżenia zadośćuczynienia zasądzonego przez sąd I instancji na podstawie art. 445 § 1 kc.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 28 czerwca 2005 r.
I CK 7/2005

Na rozmiar krzywdy, a w konsekwencji wysokość zadośćuczynienia, składają się cierpienia fizyczne i psychiczne, których rodzaj, natężenie i czas trwania należy każdorazowo określić w okolicznościach konkretnej sprawy. Mierzenie krzywdy wyłącznie stopniem uszczerbku na zdrowiu stanowiłoby niedopuszczalne uproszczenie nie znajdujące oparcia w treści art. 445 § 1 kc.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 22 czerwca 2005 r.
III CK 392/2004

Określenie wysokości zadośćuczynienia powinno być dokonane z uwzględnieniem wszystkich zachodzących okoliczności. Zarówno okoliczności wpływające na wysokość zadośćuczynienia jak i kryteria ich oceny muszą być rozważane indywidualnie w związku z konkretną osobą poszkodowanego. Nie jest więc wystarczające stwierdzenie przez sąd, że przesłanką zadośćuczynienia jest ból i cierpienie będące następstwem urazu ciała, lecz konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności charakteryzujących związaną z tym krzywdę.

Czy wybrać firmę odszkodowawczą ?

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Mon, 12 Jan 2009 14:11:00 +0000

Uważaj komu powierzasz dochodzenie odszkodowania – radzi „Rzeczpospolita”(Nr z 06.03.2008 r.). Dziennik podaje, że prowizje sięgające 50 proc., przetrzymywanie pieniędzy, ograniczanie się do wysyłania skargi, brak kwalifikacji czy możliwości reprezentowania przed sądem, a nawet karalność – to tylko niektóre z „grzechów”, jakie popełniają firmy pośredniczące w uzyskaniu pieniędzy od towarzystw. A wyrażenie zgody na przekazanie odszkodowania bezpośrednio na konto pełnomocnika jest niebezpieczne. Do Rzecznika Ubezpieczonych wpływają skargi od osób, które z tego powodu otrzymały pieniądze z dużym opóźnieniem, w dodatku okrojone o wysoką prowizję. W opinii gazety, właśnie ze względu na prowizyjny system wynagradzania, nieuczciwi pośrednicy najchętniej pomagają wtedy, gdy poszkodowanemu należy się zadośćuczynienie za krzywdę bądź renta, gdyż wówczas prowizja jest bardzo wysoka. Dlatego też, wybór firmy najlepiej rozpocząć od zebrania opinii osób, które z usług takiej firmy korzystały – radzi w gazecie Krystyna Krawczyk, dyrektor Biura Rzecznika Ubezpieczonych. Jej zdaniem, należy też sprawdzić czy dana firma dysponuje prawnikami uprawnionymi do występowania przed sądem.

źródło: Rzecznik Praw Ubezpieczonych, Rzeczpospolita

Zadośćuczynienie: kryteria ustalania wysokości

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 06 Jan 2009 19:13:00 +0000

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 10 lutego 2004 r.
IV CK 355/2002

Przepisy kodeksu cywilnego nie wskazują kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego. Kryteria te wypracowała judykatura. Zgodnie z nią, zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, przy uwzględnieniu następstw uszkodzenia ciała i sytuacji życiowej poszkodowanego.

Zadośćuczynienie: rozmiar krzywdy

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 06 Jan 2009 19:11:00 +0000

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z dnia 1 lutego 2005 r.
III APa 9/2004

Zadośćuczynienie pieniężne, o którym mowa w art. 445 § 1 kc ma na celu naprawienie szkody niemajątkowej wyrażającej się krzywdą w postaci cierpień fizycznych i psychicznych dlatego ustalając kwotę zadośćuczynienia należy mieć na uwadze rozmiar cierpień fizycznych związanych z zaistnieniem wypadku jak i dolegliwości bólowe powstałe w następstwie urazu oraz długotrwałego leczenia.

Zadośćuczynienie: złagodzenie cierpienia

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 06 Jan 2009 19:09:00 +0000

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 24 marca 2005 r.
VI ACa 945/2004

Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie doznanych i odczuwanych cierpień, winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Charakter kompensacyjny szkody niemajątkowej - krzywdy musi wyrażać się w odczuwalnej ekonomicznie wartości, przy czym owa odczuwalna ekonomicznie wartość ma być utrzymana w rozsądnych granicach wyznaczonych przez aktualne warunki i przeciętną stopę życiową społeczeństwa.

Zadośćuczynienie: podobne przypadki

jakubweglinski@gmail.com (Jakub Węgliński) — Tue, 06 Jan 2009 19:08:00 +0000

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 14 kwietnia 2005 r.
VI ACa 791/2004

Subiektywny charakter krzywdy nie pozwala na mechaniczne kierowanie się przy ustalaniu zadośćuczynienia sumami zasądzonymi z tego tytułu nawet w bardzo zbliżonych przypadkach.