OH WHATEVER NEVER MIND

பரப்பார்வை - 3: ஸ்டெர்லைட் கொலைகள்

noreply@blogger.com (Pasu) — Wed, 23 May 2018 10:04:00 +0000

சம்பவம்: தூத்துக்குடி ஸ்டெர்லைட் போராட்டத்தில் போலீசார் துப்பாக்கியால் சுட்டு பத்திற்கும் மேற்பட்டோர் இறப்பு

நான் அமெரிக்காவில், அதீத இயற்க்கை வளம் கொண்ட பசிபிக் நார்த் வெஸ்ட் பகுதியில் வசிக்கிரேன். மாசற்ற காற்றும் நீரும் விம்மிக்கொண்டு இருக்கும் இடம் அது. இப்போது மணி 12:26am. வீட்டில் என்னைத்தவிர அனைவரும் தூங்கிவிட்டார்கள். என் இரவில் நேற்று என் வயதொத்தோர் சிந்திய ரத்தம் பிசு பிசுத்துக்கொண்டு இருக்கிறது. என் யூ டியூப் பின்தொடரல்கள், முகநூல் சுவர் பதிவுகள், வாட்ஸாப்ப் தகவல்கள் அனைத்திலும் "தூத்துக்குடி" செய்திகளை பார்த்தும், கேட்டும், படித்தும் தேங்கிய என் கையாலாகாத கோபங்கள் என்னை தூங்க விட மறுக்கின்றன.

எக்கச்சக்க தகவல்கள். எவை உண்மை? எவை பொய்? இது சரியா? தவறா? தற்செயலா? திட்டமிட்ட சதியா? எத்தனை பேர் இறந்தார்கள்? அது கூட சரியாக தெரிவிக்கப் படவில்லை.

ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன்பு "தூத்துக்குடியில் மெரினா" என்று இணையத்தில் பரவலாக ஒரு செய்தி வந்தது. ஓரிரு வாரங்களில் நமது கவனம் காவேரிப் பிரச்சனையில் திசை திரும்பியது. #GoBackModi என்றோம், ஐ பி எல் பிரச்சனை, கர்நாடகா தேர்தல் என்று நம் கவனம் சிதறி ஸ்டெர்லைட் பற்றி வழக்கமான மறதி நிலைக்கு வந்திருந்தோம். 100வது நாள் போராட்டம் என்றதும் மக்களுக்கு மீண்டம் லேசாக ஒரு ஆர்வம் வந்தது.. மீண்டும் கவனித்தார்கள்.. அப்போதுதான் நடந்தது இந்த அசம்பாவிதம்.

தெரிந்த தகவல்கள் என்ன?

- மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தை முற்றுகையிடப் போகிறோம் என்று போராட்டக்காரர்கள் அறிவித்தவுடன், நான்கு நாட்களுக்கு முன்பே போராட்டத்தில் முக்கியமானவர்களை கைது செய்திருக்கிறார்கள்.

- மாவட்ட எல்லைக்குள் வாகனங்கள் அனுமதிக்கப்படவில்லை

- 144 அமலுக்கு வந்தது.

இவை எல்லாம் அரசாங்கம் எடுத்த முன் எச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள்.

சம்பவ தினத்தன்று - போராட்டக்காரர்கள் ஆட்சியர் அலுவலகத்தை நோக்கி வரும் வழியில் மாடுகளை அவர்கள் மீது ஏவியதாக கூறுகிறார்கள். அதற்க்கு பதில் கொடுக்கும் விதமாக இவர்கள் கல் ஏறிய, அவர்கள் கண்ணீர் புகை குண்டுகள் வீச, போராட்டம் வன்முறையாக மாறுகிறது. அதைத்தொடர்ந்து, மாவட்ட ஆட்சியர் துப்பாக்கிச் சூட்டிற்கு அனுமதி வழங்கியதாக கூறுகிறார்கள்.

---

"போராளிகள் நடுவே தீவிரவாதிகள் ஊடுருவி விட்டார்கள். பெட்ரோல் வைத்து வாகனங்களை கொழுத்த வந்தால் போலீஸ் என்ன சும்மா இருக்குமா?" என்பதே ப்ரோ-அரசு மக்களின் வாதம். யார் தீவிரவாதி என்பதற்கு - "அடி உதை கொழுத்து என்பவன் தீவிரவாதி.. அவர்களை சுடுவதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?" என்கிறார்கள்.

ஆம் - நானும் சில பதிவுகளை பார்த்தென் - அதில் பொது மக்கள் போலீசாரை சரமாரியாக அடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு போலீசாருக்கு மண்டை உடைந்து ரத்தம்கொட்டுகிறது. அவரை காயப்படுத்தியவர்களே மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்வத்தையும் பார்த்தேன். (கீழே லிங்க்)

https://www.facebook.com/100007354216323/videos/vb.100007354216323/2058417224413398/?type=2&theater

கலவரத்தை துவங்கியது யார்? போராட்டத்தை தூண்டியது யார்?மக்கள்தான். அதனால் அவர்களை அடக்க எடுத்த இந்த நடவடிக்கை சட்டப்படி சரிதான் என்கிறார்கள்.

மக்களின் கேள்விகள் என்ன?

1986-ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட சுற்றுப்புறச் சூழல் சட்டம் சொல்வது என்னவென்றால் -

"ஒரு ஆலையினால் ஏற்படும் மாசு - மனிதர்களையோ, விலங்குகளையோ, அங்கு உள்ள மரம் செடி கொடிகளையோ பாத்தித்தால் - அது சட்டப்படி குற்றம்" என்கிறது

http://envfor.nic.in/legis/env/env1.html

Red category-யில் இருக்கும் ஸ்டெர்லைட் ஆலை இந்த விதிகளை மதிக்கவில்லை. இதை மீறி நடந்து கொண்டு இருக்கும் ஆலையை விரிவு படுத்த அனுமதி கொடுக்கும் பட்சத்தில் - இந்த போராட்டத்தைத் தூண்டியது யார்?

"ஸ்டெர்லைட் ஆலையில் இருந்து கசியும் ஆர்சனிக் வாயுவினால் வருடம்தோறும் 400-500 உயிர்கள் புற்றுநோயால் இறக்கிறார்கள்" என்கிறது ஒரு ஆய்வு. இது அரசாங்கத்திற்கு தெரியாமல் இல்லை. இந்த ஆலை எங்களுக்கு வேண்டாம் என்று அப்பகுதி மக்களே கூறியும் அரசாங்கம் ஒன்றும் செய்ய வில்லை என்றால் - இந்தப் போராட்டத்தைத் தூண்டியது யார்?

வெறும் நூறு நாள் போராட்டம் அல்ல இது. கிட்டத்தட்ட 22 வருடங்களாய் நடக்கின்ற போராட்டம். அதன் வரலாறு இதோ -

https://www.thenewsminute.com/article/history-sterlite-thoothukudi-story-betrayal-crony-regulators-78481

சென்னை உயர் நீதி மன்றம் ஸ்டெர்லைட் ஆலையை மூடிவிட வேண்டும் என்று 2010ல் கூறிய பிறகும் சஉச்ச நீதிமன்றம் இதனால் வரக்கூடிய பொருளாதார நன்மைகளை சுட்டிக்காட்டி இதைத் தொடர அனுமதிக்கும் என்றால் - இந்தப் போராட்டத்தைத் தூண்டியது யார்?

2016-ஆம் ஆண்டு மாநில அரசு மீண்டும் ஒரு முறை - இதனால் மக்களுக்கு பாதிப்பு ஏதும் இல்லை என்று உச்ச நீதி மன்றத்தில் வக்காலத்து வாங்கியபோது - இந்தப்போராட்டத்தைத் தூண்டியது யார்?

மக்களைக் காக்க வேண்டிய Pollution control board-உம் அரசும் தத்தன் கடமைகளை செய்யாமல் விட்ட போது, தனது மண்ணிற்காக போராடிய மக்கள் எந்த விதத்தில் தவறிழைத்தார்கள்?

என் கேள்விகள்..

- அனைத்துக்கட்சிகளும் முதலில் ஆதரவு தெரிவித்து, களத்திற்க்கே போய் மக்களை சந்தித்து வந்தார்கள். நேற்று 100வது நாள் போராட்டத்திற்கு ஏன் யாரும் போக வில்லை? ஒரு அரசியல் தலைவரும் அங்கே இல்லை. ஏன்? அப்படி என்றால் இவர்களுக்கும் facebook புரட்சியாளர்களுக்கு என்ன வித்தியாசம்?

- முன்னெச்சரிக்கை எடுத்த அரசு, ஏன் மக்களிடம் நேரடியாக பேசுவதற்கு தயங்குகிறார்கள்?

- இவ்வளவு ஆண்டுகள் எப்படி இந்த வேதாந்தா நிறுவனம் நடைபெறுகிறது? யாரை கையில் போட்டுக்கொள்கிறார்கள்? ஓஹ்....

நான் கூறுவது மோடியை மட்டும் அல்ல.. இவ்வளவு ஆண்டுகள் நம்மை ஆண்ட அனைவரையும்தான். இது ஒரு சோறு அவ்வளவுதான்..

- கல் எறிந்த மக்களை துப்பாக்கியில் சுடுவது எந்த வித்தத்தில் நியாயம்? ஏன் ரப்பர் குண்டுகளைப் பயன் படுத்த வில்லை? ஏன் முகத்திலும் மார்பகத்திலும் சுட வேண்டும்? உயிர் போய்விடும் என்று தெரியாதா?

இதற்க்கு - "அவர்கள் வேண்டும் என்றே அப்படிச் சுடவில்லை.. " என்று சப்பை கட்டு காட்டுபவர்களுக்கு - இதோ பிரத்யேக வீடியோ. இதைப் பதிவேற்றம் செய்த செய்தி நிறுவனம் எந்நேரமும் இதை அகற்றலாம் என்பதால், என் youtube சேனலில் பதிவேற்றம் செய்திருக்கிறேன் -

"ஒருத்தனாவது சாகனும்" என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு போலீசார் இயங்கியது இங்கே பதிவாகி இருக்கிறது. நோக்கத்தோடு செய்த கொலைகள்தான் இவை.

-----
அரசும், காவல்துறையும், நீதி மன்றங்களும் மக்களுக்கு எதிராக இருந்தால் - மக்கள் எங்கே போவார்கள்? 10 லட்சம் நிதித் தொகையை தூக்கி எறிந்துவிட்டு தங்கள் கோரிக்கைகளை வலியுறுத்திப் போராடுபவர்களுக்கு நமது பதில் என்ன?

அனைவரும் இதைப்பற்றி.. இதைப்பற்றி மட்டும் பேசுவதே அவர்களுக்கு நாம் அளிக்கும் பதில்.

போராட்டத்தைப் பிளவுபடுத்தும் சதிகளும், அடக்குமுறைகளும் தொடர்ந்தாலும், தமிழகம் ஒன்றிணைந்து நின்றால் இந்தப் போராட்டத்தில் மாபெரும் வெற்றியை நிச்சயம் ஈட்டும்

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம் - 27

noreply@blogger.com (Pasu) — Mon, 14 May 2018 18:40:00 +0000

புள்ளிகள் மூன்றும்

ஆச்சரியக்குறிகளும்

கைவசம் இருக்கிறது..

இந்தக்கவிதைதான்...

அட!!

பரப்பார்வை - 2: கமல் ரஜினி...காதலா காதலா!

noreply@blogger.com (Pasu) — Tue, 08 May 2018 19:28:00 +0000

"காதலா காதலா" திரைப்படத்திற்கு 20 வயதாகிறது!!!

கமலின் உச்சம் 1985-ல் இருந்து 2003 வரை எனக்கருதலாம். அந்தக்காலகட்டத்தில் தான் ஒரு 'சீரியஸ்' படம், அடுத்து ஒரு 'காமர்ஷியல்' படம் என்ற format-ல் இயங்கிக்கொண்டிருந்தார். 'குணா', 'சிங்கார வேலன்'.. 'தேவர் மகன்', 'மகாராசன்'.. 'மகாநதி', 'சதி லீலாவதி' என்று அவர் தொட்டதெல்லாம் துலக்கிய காலம் அது. என்னைப்போன்ற 'ஏலகைவர்க'ளுக்கு விரலை வெட்டாத துரோணராக மாறினார்.

தமிழ் சினிமாவிற்கு கமலின் பரிசோதனை முயற்சிகள் எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே அளவு, அல்லது அதை விட முக்கியம் அவரது 'காமெடி'/கமர்ஷியல் படங்கள். பலரும் அவரது நகைச்சுவை உச்சமாக நினைப்பது "மைகேல் மதன காமராஜ"னைத்தான். எனக்கு அதில் பரிபூரண உடன்பாடு இல்லை. அது அவரது 'கமர்ஸியல்' கோபுரத்தின் மேலடுக்கில் இருந்தாலும், அதன் கலசம் "காதலா காதலா" என்பேன். காரணம் - மை.ம.கா, நகைச்சுவை மட்டும் அல்லாது - சிறந்த பாடல்கள், 4 வேடங்கள் ஏற்று நடித்த 'கிம்மிக்', ஒரு சுவாரசியமான கதை என்று பல அம்சங்கள் இருந்தது. கா.கா. அப்படி இல்லை. "காசுமேல"வைத்தவிர ஹிட் பாடல்கள் இல்லை, பல முகங்கள் கொண்ட கமல் இல்லை, அதி முக்கியமாக கதை, இல்லவே இல்லை. சிரிப்பு மட்டும்தான் குறிக்கோள். ஒவ்வொரு காட்சியும் எவ்வளவு கொள்ளுமோ அவ்வளவு ஜோக்ஸை வைத்திருக்கும் படம். அப்படி, வெறும் "ஜோக்ஸ் பெர் மினிட்' அளவில் மை.ம.கா-வை விட சிறந்தது கா.கா.

ஒரு சிறிய உதாரணம் -
---
கமல், கோவை சரளாவை எதோ சமாளித்துக்கொண்டு இருக்கையில், அவர் இருக்கும் வாடகை பங்களாவின் சொந்தக்காரர், S.N. லட்சுமி (ஒரு முஸ்லீம் தாதி பாத்திரம்) பர்தா அணிந்துகொண்டு வீட்டை திரும்பப்பெற வருகிறார்.

SNL: க்யா க்யா க்யா ஹோ ரஹா ஹை?

கோவை: இரு யார்ரா? கருப்பா காக்கா மாதிரி கா கான்னு கத்திகினு வர்றது?

கமல்: காக்கா-வோட wifeதான்!

கோவை: காக்காவோட wife-ஆ? (தன குழந்தையிடம்).. பார்ரா காக்காவுக்கேல்லாம் wife கிடைக்குது, அம்மாவுக்குத்தான் husband-ஏ கிடைக்க மாட்டேங்குது
---
முழுத் திரைப்படமும் இதோ -

=====

நான் இரண்டு வாரங்களுக்கு முன் எழுதிய 'பரப்பார்வை'யை படித்துவிட்டு என்னிடம் சிலர் சில கேள்விகள் எழுப்பினார்கள். அதில் டாப் 5 கேள்விகளை தேர்ந்தெடுத்து, பதில்கள் இதோ..

1. உனக்கு ஏன் மோடி மீது இவ்வளவு கோவம்? Mob mentality-ஆ? வேற யாரவது இவ்ளோ போல்டா டெசிஷன்ஸ் எடுத்து பாத்துருக்கியா? மோடி இந்தியா-வை அமேரிக்கா ஆக்க முயற்சிக்கிறார். உனக்கு புரியலை.

எனக்கு மோடி மீது கோவம் இல்லை. வருத்தம் தான். அவர் இந்தியா-வை அமெரிக்கா ஆக்க முயற்சிக்கிறார் என்பது கட்டுமானத்திலோ, நாட்டு வளங்களை காப்பதிலோ, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியிலோ இருப்பதை நான் எதிர்க்கவில்லை. அவர் மெளனமாக ஆமோதிக்கும் மதவாத செயல்களை நான் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது தவறு. உதாரணம் - ஆசிபா கற்பழிப்பு (அதை 'கத்துவா சம்பவம்' என்றுதான் கூற வேண்டுமாம். போங்கடா டேய்). நாட்டின் தலைவரின் moral compas சரியாக இல்லை என்றால் அவர் நாட்டை தவறான பாதையில்தான் இழுத்துச் செல்ல முடியும். அவரது moral compas சரி இல்லை என்று சொல்ல நீ யார் என்று கேட்டால், நான் யாருமே இல்லை.. அவர் நடவடிக்கைகளை பரப்பார்வையில் இருந்து பார்ப்பவன். அவ்வளவே.

உம்: https://en.wikipedia.org/wiki/2002_Gujarat_riots

De-Monetization-ஐ பெரிய உதாரணமாக காட்டும் மோடி ஆதரவாளர்களுக்கும், எனக்கும், அதன் காரணமோ, அதன் விளைவோ புரிவதில்லை. அதனால் நான் அதற்க்கு சார்பாகவும் இல்லை, விரோதமாகவும் இல்லை. "Long term-ல நல்லது" என்று குருமூர்த்தி முன்மொழிந்ததை, மோடி ஆதரவாளர்களும் பின்மொழிகிறார்கள். எளிமையான விளக்கம் இன்றளவும் இல்லை. Atleast என்னிடம் இல்லை. தெரிந்தவர்கள் கூறலாம்.

இதில் வெடிக்க என்னவென்றால் - பெரும்பாலான மோடி ஆதரவாளர்கள், அமெரிக்க அதிபரான டிரம்பை எதிர்க்கிறார்கள், விமர்சிக்கிறார்கள். மோடிக்கும் டிரம்பிறக்கும் அதிக வித்தியாசம் இல்லை என்பதை ஏற்க மறுக்கிறார்கள். இருவரும் இன உணர்ச்சியை மக்களிடம் விதைத்தே ஆதரவை சம்பாதித்தவர்கள். ஜெயித்தவர்கள். மோடி நாசூக்காக செய்கிறார், டிரம்ப்... ஹீ ஹீ..

சரிப்பா... மோடி வேண்டாம்.. அப்போ வேற யாரு இருக்கா? என்று கேட்பவர்களுக்கு - பதில், மௌனமே.

2. பிஜேபி மீது அப்படி என்ன வெறுப்பு?

பிஜேபி மீது மட்டும் வெறுப்பு அல்ல. பிஜேபி மீதி கூடுதல் வெறுப்பு அவ்வளவுதான். காரணம் அவர்களது வேர். ஹிந்துத்வம். பிளஸ் - பிஜேபியின் முகங்கள் - அதாவது அந்தக்காட்சியின் கோ.ப.சே.க்கள் - ஹெச்.ராஜா / எஸ்.வீ.சேகர் போன்றவர்கள்.

இருவரும் எடுக்கும் ஆயுதம் "அண்டி இண்டியன்", "ஆண்டி-ஹிண்டு".. எஸ்.வீ. சேகர் ஒரு பேட்டியில் "கடவுளை நம்புகிறவன் முட்டாள்ன்னு நீ சொன்னா நான் சும்மா இருக்கணுமா? நீ கிறுக்கன்னு சொல்றேன். நீ அசிங்கம்ன்னு நான் சொல்றேன்" என்கிறார்.

இதற்க்கு பதில் கூறுவதையே தரக்குறைவாக கருதுகிறேன். இருந்தாலும், அவர் கருத்திற்கு பதில் அளிப்பது தேவையாக இருக்கிறது.

"ஜாதியெல்லாம் இருக்கு! சதுர்வர்ணம் இருக்கு! நீ தாழ்ந்தவன், நான் உயர்ந்தவன்.." என்று நீங்கள் முதலில் கூறியதால்தான் இவர்கள் இப்படிக்கூறுகிறார்கள் என்று உங்களுக்கு ஏன் புரியவில்லை? இதற்க்கு மட்டும் விளக்கம் அளியுங்கள். போதும்.

பிஜேபி-யின் உடனதித்தேவை - மற்றவரை மதிக்கும் ஒரு நல்ல பேச்சாளர்.

3. உனக்கெல்லாம் அரசியல் தேவையா?
தேவை இல்லைதான். கொஞ்சம் படிக்கிறேன். ஆதங்கப்படுகிறேன். நேரம் கிடைக்கும்போது எழுதுகிறேன். தட்ஸ் ஆல்.

4. காங்கிரஸ் பத்தி சொல்லவே இல்லையே?
படித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். பழைய திருடர்களிடம் புதிய உத்திகள் இல்லாதது போலத்தெரிகிறது.

5. ரஜினியா கமலா?
கமலின் professionalism பிடிக்கும். ரஜினியின் personal life பிடிக்கும். இதில் யாரை தேர்ந்தெடுப்பது?

கமல் ரஜினி பந்தயத்தில் ரஜினியிடம் எனக்கு இருக்கும் பிரச்சனைகள் -

- 1996ல் முத்து படத்தில் "நான் எப்போ வருவேன் எப்படி வருவேன்னு தெரியாது ஆனா வர வேண்டிய நேரத்துல கரெக்டா வருவேன்" என்றார். பாபாவில் (2002) "லேட்டா வந்தாலும் லேட்டஸ்டா வருவேன்" என்றார். இப்போதும் "இதோ வந்துட்டேன்" என்கிறாரே தவிர இன்னும் வர வில்லை. கமல் quantitative measure-ல் இப்போதே முன்னிலை வகிக்கிறார்.

- பொதுவாக கமல் உளறுவார்.. ஆனால் பேச வேண்டிய விஷயத்தை பேசிவிடுவார். ரஜினி பேசுவதையே தவிர்க்கிறார்.

- திடீர் எம்.ஜி.ஆர் பற்று ரஜினியின் மீது இருந்த credibility-யை கொஞ்சம் உலுக்கியது. மீண்டும் நீண்ட மௌனம். காலா ரிலீஸ் முன்னாடி சர்ச்சை வேண்டாம் என்று நினைத்தாரோ என்னவோ.. டைம் இல்ல தலைவரே. பீ குயிக்!

- ரஜினி-யின் ஆதரவாளர்கள் பெரும்பாலும் பிஜேபி-க்காரர்கள். அவர்களே கமல் எதிர்ப்பையும் பரப்புகிறார்கள் - "கமலுக்கு "கிறிஸ்டியன் மிஷனரி" காசு கொடுக்குது" என்று ஒரு செய்தி வருகிறது. இதில் முதலில் ஏன் மதம் வர வேண்டும்? கொடுத்தால் என்ன? அதை வைத்துக்கொண்டு கமல் என்ன செய்கிறார் என்பதுதான் முக்கியமே தவிர யார் கொடுத்தார் என்பது அல்ல! Again பிஜேபி.. again மதம்!

சரி - கமல் என்ன செய்தார்?

- ஒரு கிராமத்தை தத்து எடுத்தார். எதற்க்காக? ஏன் இதை - இப்போது செய்ய வேண்டும்? நீங்கள் நடிகராக இருந்து இதை செய்தால் மக்களிடம் வரும் "ஓ!"விற்கும், நீங்கள் கட்சி துவங்கி அரசியலில் போட்டியிட நினைக்கும் தருவாயில் செய்யும் போது மக்களிடம் வரும் "ஓ!" விற்கும் நிறைய்ய வித்தியாசங்கள் உண்டு.

- கமலின் MNM-த்தின் முதல் சருக்கலாக நான் கருதுவது - அவர்களின் whistle app. ஏன் இது உங்கள் கட்சியின் உறுப்பினர்களுக்கு மட்டும் ப்ரத்யேகம்? மேலும், இதில் குறைகளை கூறலாம், பதிவேற்றலாம்; ஆம் பிரச்சனை இருக்கிறது என்று உறுதி செய்யலாம். அதோடு இதன் பயன் நின்று விடுகிறது. பிரச்சனைகளை சரி செய்ய இந்த app மக்களையோ, தன்னார்வலர்களையோ திரட்ட வசதி கொடுக்க வில்லை. இதைத்தான் மக்கள் இப்போது facebook-கிலும் twitter-ரிலும்செய்து வருகிறார்களே. பிறகு எதற்கு மய்யம் விசில்?

மய்யம் விசில் வந்ததன் ஒரே நன்மை என்னவென்றால் - இது வந்த இரண்டே நாட்களில் தமிழக அரசு - "நம்ம சென்னை" app வெளியிட்டு இருக்கிறது. அட் லீஸ்ட் கமலுக்கு நல்ல பெயர் கிடைத்து விடக்கூடாது என்று மற்றவர்கள் கொஞ்சம் திருந்தி நடந்தால் நல்லதுதான்...

So - கமலா ரஜினியா - தெரியல. Let us wait and watch.

------

மற்றபடி என்ன...

காவிரி இன்னும் வரவில்லை. இப்ப வா அப்ப வான்னு நம்மை கலாய்த்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். இதில் அவரவர் இன்னும் ஆதாயம் தேடிக்கொள்கிறார்கள். கவர்னர், கன்னத்தில் கைவைத்து விரல்களை பொசுக்கிக்கொண்டார். எஸ்.வீ. சேகர் செருப்படிக்கு பயந்து கர்நாடகாவில் தஞ்சம் புகுந்தார். எடப்பாடி பழனிச்சாமி, நிஜ சாமியானார்..
நீட் பிரச்சனையின் அழுத்தத்தில் ஒரு மாணவரின் தந்தை இறந்தே போனார். அந்த மாணவரின் படிப்புச்செலவை தமிழக அரசே ஏற்கிறது... இவை எல்லாம் நான் எழுதிக்கொண்டு இருக்கும்போதே நடந்த 'பிரேக்கிங் நியூஸ்'.

-- இறுதியாக கமல்-கிரேஸி பாணியில் ஒரு ஜோக் (நெட்டில் சுட்டது)--

ஒரு வேளை அனுபவமே இல்லாமல், கமல் முதலமைச்சர் ஆனால் அவரை எப்படி அழைப்பது?

முதல் amateur!!

(தொடரும்...)

கொசுறு:
நான் கடந்த ஒரு மாதமாக ஒரு பக்கட்; அதிகபட்சம் இரண்டு பக்கட் தண்ணீரில் தான் குளிக்கிறேன். ஷவர் உபயோகத்தை நிறுத்தி விட்டேன்.

பரப்பார்வை - 1: காவிரி அரசியல்

noreply@blogger.com (Pasu) — Thu, 12 Apr 2018 22:10:00 +0000

(இந்தத்தளத்தில் இனி மாதம் ஒரு பதிவு எழுத வேண்டும் என்று எண்ணி இருந்தேன். அதை ஒரு தொடராக அமைத்தால் என்ன என்று தோன்றியது. இதோ - முதல் பதிவு. பரப்பார்வை - 1 )

சில நாட்களுக்கு முன்பு எனது 'ப்ளாக்' பதிவு ஒன்றில் உங்கள் கருத்துக்களை வெளியே சொல்லியே தீர வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று எழுதி இருந்தேன். அதை இப்போது நானே மீறுகிறேன்.

நான் இது வரையில் யாரிடமும் எப்போதும் எனது அரசியல் பார்வைகளை பகிர்ந்து கொண்டதில்லை. காரணம், இங்கு அரசியல் என்பது - கட்சிகளையும், தலைவர்களையும் பற்றி பேசுவதாக மட்டுமே இருக்கிறது. அரசியல் என்பது அது மட்டும் அல்ல. எனக்கு அரசியல் வாதிகள் மீதோ, கட்சிகளின் மீதோ என்றைக்கும் நம்பிக்கை இருந்ததில்லை. இப்போதும் அப்படித்தான். ஒன்றன் மீதான அவநம்பிக்கையை; அதை நம்புகிறவர்களிடமோ, அதில் ஆதாயம் தேடுபவர்களிடமோ, சொல்லிப்புரியவைக்க, அதீத பொறுமை வேண்டும். அவநம்பிக்கையே ஒரு விதத்தில் நம்பிக்கைதானே? நம்பிக்கை சார்ந்த வாதங்களில், வாதி, பிரதிவாதி இருவரும் சார்பற்ற நிலையில் இருந்து வாதம் செய்வது அரிது. ஆகையால் நான் அரசியல் பெரும்பாலும் பேசுவதில்லை.

ஆனால் இப்போது பேச வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. இன்றைய twitter-உம், facebook-உம் அரசியலை நமக்கு மிக அருகில் கொண்டு வந்து நிறுத்துகின்றன. இவ்வளவு அருகில் நடக்கும் நாடகங்களை பார்த்தும், பலர் தங்களது தளத்தில் இருந்து தளராமல் இருப்பதுதான் - என்னை இந்தப்பதிவை எழுதத் தூண்டுகிறது.

இது அனைத்துக்கட்சிகளுக்கும், போர் வரும் வரை காத்திருப்பவர்களுக்கும் எதிரான பதிவே. யார் மனதையும் "தனித்து"ப் புண் படுத்தும் நோக்கம் இல்லை.

======= நாள் 12/04/2018 =====

காவிரி பிரச்சினையில் மத்திய அரசின் நிலைப்பாடு தெளிவாகவேத் தெரிகிறது. எத்தனைக் கட்சிகள், எத்தனை அமைப்புகள் எத்தனை விதமாகப் போராடினாலும் செவி சாய்ப்பதாக இல்லை. திட்டவட்டமாக இது அரசியல். கர்நாடகத் தேர்தலை வைத்து அதிகாரப் போக்குடன் நடத்தப்படும் அரசியல். கீழே இருக்கும் இந்திய அரசியல் வரைபடத்தைப் பார்த்தால் அவர்களது நோக்கம் தெளிவாக புரிந்துவிடும்.

"வாழ்க்கையும் எழுத்தும்" என்ற புத்தகத்தில், என் வாத்தியார் சுஜாதா அன்றே சொன்னார் - கர்நாடகம், தமிழகம் இரண்டிலும் ஒரே கட்சி ஆச்சிக்கு வந்தால் மட்டுமே இந்தப் பிரச்னைக்கு நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்கும் என்று. அதனால் இது கர்நாடகத்தை மட்டும் குறி வைத்து நகர்த்தப்படும் அரசியல் காய் அல்ல. "நாங்கள் இல்லை என்றால் நீங்கள் பிழைக்கவே முடியாது" என்று சூசகமாக நமக்கு சொல்லும் பிஜேபி-யின் தந்திரம்.தமிழகத்தின் அரசியல் வெற்றிடத்தை நிரப்ப பிஜேபி-யும் (அதிகார பலத்துடன்) வருகிறார்கள்.

"சரி வரட்டுமே! இங்கே அ. தி. மு. க-வும் சரி இல்லை.. தி.மு.க-வும் சரி இல்லை - புதுசா அவங்க வந்தாதான் என்ன?" என்று யோசிக்க முடியவில்லை. அவர்களது வலது சாரிக் கொள்கைகளும், மதவாதத் தத்துவங்களும் நம்மை பீதி அடையச் செய்கின்றன. அது தமிழ்நாட்டிற்குச் சரிப்பட்டு வராது. இங்கே சமீபமாகத்தான் சாதிகளால் பிரிந்திருப்பதை ஓரளவு சரி செய்து இருக்கிறோம். இவர்கள் வந்தால், அது அனைத்தும் வீணாகி, அதற்கு மேல் மதவாதமும் தலை விரிக்கத் தொடங்கும்.

வாட மாநிலங்களில் பி.ஜெ.பி. கையில் எடுத்த "divide and conquer" (இந்து vs முஸ்லிம்) தமிழ் நாட்டில் அவ்வளவு சுலபமாக செல்லுபடி அக வில்லை. அது செல்லுபடி ஆகத்தேவையான அவர்களது "ஹிந்துத்வா" கொள்கையும் இங்கு வேகவில்லை. தமிழ் நாட்டில் 90 விழுக்காடு கடவுளை நம்புகிறவர்கள். ஆனால் கடவுள் இல்லை என்று சொன்ன "பெரியாரை" அவமதித்தால், அதில் 89 விழுக்காடு மக்களுக்கு கோவம் வருகிறது. இந்தப் புதிர் அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை. விளங்காது. காரணம், பெரியாரை கடவுள் மறுப்புக்காக மட்டும் மக்கள் நேசிக்க வில்லை.

நடிகர் விஜய்-யை ஜோசப் விஜய் என்றார்கள், ஒரு குடும்பம் தற்கொலை செய்து கொண்டதற்கு கடவுளை நம்பாததே காரணம் என்றார்கள், ஆண்டாளுக்கு கொந்தளித்தார்கள் (வேறொருவரின் மேற்க்கோளை கூறியதற்கா இத்தனைக் கூச்சல்?), நியூட்ரினோ, நெடுவாசல், வாடிவாசல், என்று 'நீட்'டி முழக்கினாரகள், விவசாயிகளின் நிர்வாணப் போராட்டத்திற்குக் கூட செவி சாய்க்க மறுத்தார்கள்... கடைசியாக இது காவேரி மேலாண்மையில் வந்து நிற்கிறது. இவை அனைத்தும் கடந்த ஓரிரு ஆண்டுகளில் அரங்கேறியவை. பெரும்பாலும் ஜேஜே-வின் மறைவிற்குப்பிறகு. 'மாநில அரசால் உங்களுக்கு பைசாவிற்கு பிரயோஜனம் இல்லை.. எங்களிடம் வாருங்கள், இவை அனைத்திலிருந்தும் விடுபடலாம்' என்று சொல்லாமல் சொல்கிறார்கள்.

கடந்த 60 ஆண்டுகளாக திராவிட காட்சிகள் மட்டுமே ஆண்ட மாநிலம் இது. மற்ற மாநிலங்களைப்போல இடது வலதெல்லாம் இங்கு இருந்ததில்லை. தி மு க, ஆ தி மு க - இரண்டுமே (தன்னளவில்) இடதுசாரிகள் தான் (மத்தியில் கூட்டணிகளை மாறி மாறி அமைத்துக்கொண்டது வேறு கதை) இப்படி வளர்ந்த இந்த தலைமுறைக்கு, ஹெச். ராஜா, தமிழிசை, எஸ்.வீ. சேகர் போன்றவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டாலே கூசுகிறது. இவர்களை எல்லாம் யாரும் பேட்டியே எடுக்கக்கூடாது. இந்த வரிசையில் கடைசியாக சேர்ந்தது Y.G. மகேந்திரன். மக்கள் இவரை மறந்து வெகு நாட்கள் ஆகிறது. இவரை தூசி தட்டி இந்த மீடியாக்கள் வெளியே எடுத்து வரக்காரணம் இவரது 'கோ-பிரதர்', ரஜினி.

மதவாதத்தை முன்னிறுத்தாமல் இருந்தால் பிஜேபி ஒரு நல்ல ...

இவர்கள் செய்யும் இந்த குளறுபடியால், ஒரே ஒரு நன்மை மட்டும் நடந்து கொண்டு இருக்கிறது. மாநிலக் கட்சிகள், அதன் தலைவர்களின் முகங்கள், அனைத்தும் அம்பலமாகிறது. EPS, OPS பிஜேபி-யின் பிடியில். இவர்களுக்கு பம்மிப் பம்மியே பழகிவிட்டதால், பம்முவதற்கு அம்மா இல்லாமல் போனவுடன், பதறிப்போனார்கள். தியானம் எல்லாம் செய்து, அம்மாவிடமே கேட்டு தெளிந்தவுடன், இப்போது மோடியைப்பார்த்து பம்முகிறார்கள். ஒன்றும் சொல்வதற்கு இல்லை.

சரி - தி.மு.க-வில் என்ன நடக்கிறது? சத்தியமாக தெரியவில்லை..! மிகவும் அமைதியாக இருக்கிறார்கள். ஒரு விதத்தில் அமைதியாக இருப்பது நல்லதே. தற்போது உள்ள சூழலில் வாயைத் திறந்து அசிங்கப்படுவதற்கு வாய் பேசாமல், இருக்கும் செல்வாக்கை/பெரும்பான்மையை காப்பாற்றிக்கொள்ளலாம். அமைதியையும் மீறி - "சொடக்கு போடும் நேரத்தில் ஆட்சியை கவிழ்ப்பேன்" என்று சொன்ன ஸ்டாலினுக்கு, பாவம் சொடக்கு தான் போடத்தெரியவில்லை. தெரிந்திருந்தால் என்றோ கவிழ்த்தி இருப்பாரோ?

நாம் தமிழர் அண்ணன்கள் புதிதாய் எதோ செய்தார்கள்..அனால் இப்போது எதற்க்கெடுத்தாலும் இல்லுமினாட்டி என்கிறார்கள். இதற்கு தி மு க பரவாயில்லை.. உளறினாலும் அவர்கள் பைத்தியங்கள் இல்லை.

மக்கள் நீதி மய்யம் என்ன செய்கிறது? தலைவன் இருக்கிறான் என்று நினைத்தால் - "தூத்துக்குடிக்கு அழைப்பு விடுத்தால் செல்வேன்" என்கிறார் உலக நாயகன். அதற்க்கு மக்கள் சிணுங்கி, "சரி முதல் பால், trials.. இனிமே all-reals.. சரியா?" என்று மன்னித்தார்கள். வேறு என்ன செய்தார் என்று பார்த்தால் நடந்த காவேரி பிரச்சனையில், மௌன போராட்டத்தில் கலந்து கொள்கிறார். சிம்பு-விற்கு இருந்த தைரியம் கமலுக்கு இலாமல் போனது வருத்தமே.

மௌனப் போராட்டத்தைப் பற்றி ஓரிரு வார்த்தைகள்: அறப்போராட்டத்திற்கு புதிய இலக்கணம் சொல்லியிருக்கிறார்கள் திரை உலகத்தினர். ஒருவருக்கொருவர் கதை பேசிக்கொண்டும், சிரித்துக்கொண்டும், அலைபேசியில் பேசிக்கொண்டும் இருக்கத்தான் போராட்டமா? சமோசா பிஸ்கட்-எல்லாம் கொடுக்காதது மட்டும் தான் அங்கு குறை! இப்படி இருந்த இவர்களை வலதுசாரிகள் பயன் படுத்திக்கொண்டார்கள். எதோ ஒரு யூ டியூப் பதிவில், தமிழ்த் தாய் வாழ்த்தை யாரோ பாட, இவர்கள் எல்லாம் பேசிக்கொண்டும் சிரித்துக்கொண்டும் இருப்பதைப்போல் யாரோ fake வீடியோ ஒன்றை பரப்பி "இவர்களுக்கு ஒரு நியாயம் எங்களுக்கு ஒரு நியாயமா" என்று கொழுத்திப் போட்டு குளிர் காய வசதியாய் அமைந்தது இந்த சம்பவம்.

இப்படித்தான் தமிழ் திரை உலகம் மக்கள் உரிமைக்காக போராடும் என்றால், அது வாயை மட்டும் இன்றி மற்ற அனைத்தையும் மூடிக்கொண்டு வீட்டிலேயே அமர்ந்து இருப்பது நல்லது.

மீண்டும் உலக நாயகன்:

எல்லாம் முடிந்த நேரத்தில், "நமஸ்தே மோடிஜி" என்று யூ டியூப் பதிவு ஒன்றை ஏற்றுகிறார். கொஞ்சம் கோவப்படுங்கள் நாயகரே. உங்களிடம் "tenacity" - தீர்மானம் இருந்தாலும், கொஞ்சம் உணர்ச்சி கம்மியாக இருக்கிறது. "எனது நடிப்பில் அரசியல் இல்லை.. அரசியலில் நடிப்பு இருக்காது" என்பதெல்லாம் கேட்க நன்றாக இருக்கிறது. அனால் இந்தப்பக்கம் "பாசம்மிக்க தம்பிகளே!" என்று சீமான் முழங்க, நீங்கள் மய்யத்தில் நின்று பேசுவது சொத சொதவென்று இருக்கிறது.

செயலில் சொத சொதப்பு இல்லாமல் இருந்தால் சரி.

பலர் - கமல் பி.ஜெ.பி ஆள் தான் என்கிறார்கள். அதனால்தான் "சவுண்ட்" கம்மியாக இருக்கிறது என்கிறார்கள். அதற்க்கு அவர் "தமிழ்நாட்டில் திராவிடத்தை யாரும் அழிக்க முடியாது" என்று பதிலளித்தார். அதை அவர் சொல்லாவிட்டாலும், கமலின் ஹே-ராம் படமே அவர் பிஜேபியை நாட மாட்டார் என்பதற்கு ஒரு உதாரணம். அந்தப்படத்தில் வரும் ஸ்ரீ ராம் அப்யங்கர் கதாபாத்திரம் RSS அமைப்பை உருவமை படுத்தியே அமைக்கப்பட்ட ஒன்று. அதில் இருந்து அவர் அன்றே விடு பட்டவர். மேலும் அவரது கடவுள் மறுப்புக்கொள்கை பிஜேபியுடன் என்றும் ஒத்துப்போகாது. நம்புவோமாக.

கொசுறு: காந்தியை கொன்ற கோட்ஸே-யும் RSS உறுப்பினர்தான். காந்தியை கொன்றதற்கு அவரது இந்து-முஸ்லிம் ஒருங்கிணைப்பு கொள்கைகளைத்தான் கோட்ஸே காரணமாகச் சொன்னான். காந்தி இறந்த பிறகு RSS அமைப்பை நேரு "தீவிரவாத இயக்கம்" என்று 1948-ல் தடை செய்தது வரலாறு. 35 ஆண்டுகள் கழித்து, RSS இயக்கம் பிஜேபி என்ற புதிய முன்தோற்றத்துடன் மீண்டும் வலம் வந்தது. ஏறத்தாழ 50 ஆண்டுகள் கழித்து 1998-ல் ஆட்சியைப் பிடித்தது. அன்று காந்தியைக்கொன்ற RSS, இன்று வரை இந்துக்களை முன்னிலைப்படுத்தியே அரசியல் நடத்தி வருகிறது.

பிஜேபியுடன் கூட்டு வைக்கும் வாய்ப்பு அதிகம் உள்ள நபர் - ரஜினி! எடுத்த உடனேயே ஆன்மீக அரசியல் என்கிறார். அவர் சொல்கிற ஆன்மிகம் "நேர்மையான" என்பதைக் குறித்தாலும், மக்களுக்கு அது புரியாது. தெரியாது. "துக்ளக்" ஆசிரியர் குருமூர்த்தி மோடியும் ரஜினியும் தான் தமிழகத்தை காப்பாற்ற முடியும் என்கிறார். தமிழிசை ரஜினியை வரவேற்கிறார். என்னதான் ரஜினி எனக்குப் பின்னால் பிஜேபி இல்லை என்று கூறினாலும், அது அவ்வளவு நம்பும்படியாக இல்லை. திடீரென்று எம்.ஜீ.ஆர்.மீது பாசம் வருகிறது; திடீரென்று இமையம் போய் விடுகிறார். ஒன்றும் விளங்கவில்லை. போர் வரும் பொது பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்கிறார். அப்போ, இப்போ நடக்கறதெல்லாம் என்ன தலைவரே?

மற்ற சில்லறை காட்சிகள் சில்லறைகளாகவே இருக்கிறார்கள்.

இவர்கள் அனைவரும் மக்கள் பிரச்னையை தங்கள் கட்சிக்கு ஆள் சேர்க்கும் ஆயுதமாகவே பயன் படுத்துகிறார்கள். அதில் தவறொன்றும் இல்லை, ஆனால் அது மட்டுமே நோக்கமாக இருப்பதுதான் வருத்தம். தங்கள் கட்சியின் தர்மமே நியாயம் ஆகி விடாது.

தர்மம் வேறு. நியாயம் வேறு. நியாயத்திற்க்காக போராடுபவர்கள் மக்கள் மட்டுமே.

இதற்க்கு நடுவில் IPL பிரச்சனை. மஞ்சள் சட்டை அணிந்தவர்களைத் தாக்கியது தவறென்றால், அடுத்தநாள் #GoBackModi-யின் போது கருப்பு சட்டை போட்டவர்களைத் தாக்கியதும் தவறுதானே?

"என்னதான்டா சொல்ல வர்ற?" என்கிறீர்களா? :)

இதை எல்லாம் பார்க்கிற போது - நம்மால் முடிந்தது ஒன்றே ஒன்று தான் என்று தோன்றுகிறது. மாற்றம் வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள் - முதலில் தன்னை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். Viktor E. Frankl தனது "Man's search for meaning" என்ற புத்தகத்தில், "உன் சூழ்நிலையை மாற்ற முடியாத பொது, நீ உன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் சவால் மட்டுமே உன் முன் இருக்கிறது" என்கிறார்.

காவிரி வரட்டும், வராமல் போகட்டும். அடுத்து என்ன செய்வது என்று யோசிக்க வேண்டும். இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு இதை நம்பிக்கொண்டு இருப்பது? கிட்டத்தட்ட 130 ஆண்டுகளாக நடக்கும் இந்த அரசியல் விளையாட்டில் இனிமேலும் நம் தலைகள் உருளக்கூடாது.

யாரையும், எந்த அரசியல் கட்சியையும் எதிர்பார்க்காமல் நமக்கு நாமே செய்துகொள்ளும் நன்மைகளில்தான் வருங்கால தமிழகம்வாழும். யாரும் வரப்போவதில்லை. உதவப்போவதும் இல்லை. இந்தச் சமூகத்திலே பிறந்தோம், சமூக மனிதனாக வளர்ந்தோம், இந்தச்சமூகத்திற்கு என்ன செய்தோம்? என்ற கேள்வியை இனி ஒவ்வொருநாளும் கேட்க வேண்டும்.

அதிகாலை தொடங்கி நாம் இரவு மட்டும்
அடுக்கடுக்காய் நமதுநலம் சேர்ப்ப தல்லால்
இதுவரைக்கும் பொதுநலத்துக்கு என்ன செய்தோம்?
என்பதைநாம் நினைத்துப் பார்ப்பதுவு மில்லை.

இன்றைக்கு கறிஎன்ன? செலவு யாது?
ஏகாலி வந்தானா? வேலைக் காரி
சென்றாளா? கொழுக்கட்டை செய்ய லாமா?
செந்தாழை வாங்குவமா? கடைச் சரக்கை
ஒன்றுக்கு மூன்றாக விற்பது எந்நாள்?
உன்மீதில் எனக்காசை பொய்யா? மாடு
குன்றுநிகர் குடம்நிறையக் கறப்ப துண்டா?
கொடுக்கலென்ன வாங்கலென்ன இவைதாம் கண்டோம்.

- பாரதி தாசன்

மரங்களை வளர்க்க, ஏரிகளை தூர்வார, மழை நீர் சேமிக்க என்னென்ன வழிகள் உண்டோ அவை அனைத்தையும் அனைவரும் உடனே செய்ய ஆரம்பிக்க வேண்டும். ஒரு வாரத்திற்கு குறைந்தது ஐந்து மணி நேரம் ஊருக்காக செலவிடலாம். குழுக்களாக கூடலாம், தெருவை சுத்தம் செய்யலாம்.. அருகில் இருக்கும் கிராமத்திற்கு சென்று வேண்டியதை கேட்டுச் செய்யலாம். குறைந்த பட்சம் - நகரத்தில் இருப்பவர்கள் தினம் shower-ல் குளிக்காமல் வாளியில் குளிக்கலாம்... இப்படிச் சின்னச் சின்னத் துளிகளை சேமிப்போம்.

பெருவெள்ளம் வரும்.

(தொடரும்..)

30 things that I learned in 30 years

noreply@blogger.com (Pasu) — Thu, 05 Apr 2018 08:34:00 +0000

It has been few years since I maintained this blog with constant updates. One important reason why I am not writing is, I am not reading like I used to. No input == No output. Also - things got a little busy and there was not a moment where I can sit, gather my thoughts and write a post. (Note to self: Think Twitter). But I kept writing, kept thinking and creating in other ways possible. Life was good.

And.. a few days back I got a Facebook notification saying one of my friends (sister) has tagged me in a post. She had shared this post and said she reads it at least once a year and she liked reading it a lot! That made me extremely humbled, happy and glad! Thanks Saranya!

That made me want to resume writing here. Will people read anything longer than a whats app forward? Or anything that doesn't say "Read this if you are a Tamizhan!" slapped on top of it? Will they take time off their news feed for a while? Will they read if I write in Tamil? Do they know to read Tamil? I have no idea. But I have decided to give it a try.. try writing at least one post a month. Let us see how it goes. For starters, I took Saranya's cue and started with a list again- 30 things that I learned in 30 years.

A lot has happened in the last 5 years! Cars flew in space! People jumped from space breaking the sound barrier! Trump got elected! I lost and got a job. Twice! Rajini is finally entering politics! I am a married man with a kid! I wrote the story/screenplay for an upcoming Tamil feature! (what?!!)

Like I said - a lot has happened. And I did learn a few things here and there over the years. So - let us start with a standard disclaimer -

Few of this might sound preachy, few dumb and few others, really really dumb. But all is said with a good heart.

If the word ‘you’ ever appears in this list, I assure that I am referring to myself. I’m still learning… you, surely, are good as gold.

Also - things that I have learned, I have not always rectified/implemented in my life.. almost everything is still work in progress.

And finally - It has been a while since I wrote in English. So the writing will be a little rusty.

Let's begin.

1. Being extreme rarely works in the long run. Take it slow, follow through and be consistent. It applies to anything that you want to change in your life. Let us say you want to get into reading habit 'again'. Reading an entire book in a week is not going to cut it. Take it slow, be consistent and enjoy the process of falling into a habit. Easier said than done!

2. Be ~~with~~ someone who makes you happy. If you are not happy with yourself - no one else can make you happy.

3. Don't believe the internet. According to the internet, everything around you is there to either mutilate you, make you feel insecure or is plotting to kill you. The Internet is supposed to be vast tundra of knowledge; now corrupted and slowly imploding on itself. Eventually, it will completely cave, and then explode with such force, we will all be sent to an information oblivion.
Ok - that was too much.
But not far from the truth. Please use some common sense and logic while you are consuming the information at hand. Makes your life.. and the lives of others around you, easy.

4. Have an opinion. Your own opinion. Information, like I said above, is the curse of our times. Not everyone has it. Those who have, most likely have a manipulated version of it. But everyone has hubris. Try arguing with friends and you'll see that hubris often makes up for lack of information. One way around it is: Boycott information. Ignorance is bliss. Life is beautiful. Pretend it is. The second way is to go deep. Seek the truth and have an opinion. A Whatsapp forward or an emotional status message must not manipulate your opinion. The opinion has to be your own. Read for it. Work for it. Eventually, you will have one.

5. Having an opinion is good enough. Sharing all that to the world is not mandatory. If you think Modi-ji is an asshole or BJP is malicious to Tamil Nadu, you don't have to publicize it. Especially not in a WhatsApp/Facebook groups/comments. When people run out of arguments to counter some of your points (refer no. 4 above), except blind love for their leader, they take things very personally; they feel attacked at that point. Hold on to your opinion and watch the world argue about it. It is so much fun!

6. Also - Spend less time online. There were times when people had to wait for days, even years to hear back from someone they truly want to hear back from (the last part of the previous sentence is very important :)). The instant replies that you get from someone is gratifying only because it gives you a feeling that someone is listening to you all the time. And it's probably Facebook :)

7. Try to pay for things in cash. Having cash on hand is a good idea. You never know when you may need some. Also, try stopping to use your credit card for everything. You will be surprised how much you save this way.

8. It is not too late to find your passion in life! Dream on!

9. Appreciate every single day. I don’t mean this in that terrible doomsday sort of way – as in, today could be your last – but appreciate that you have running water, a roof over your head and people who love you around you. Just realize that around 30% of world's population is eating less than an average household pet on a daily basis.

10. Create something. Something other than, another human being :) It could be a dish, a dessert, a story, a painting, a sketch, a handmade vase, a plant, a poster, a song in Smule.. anything! It has to be your own - that is all it matters. Have a vision, get inspired, pour your love, work for it, execute and get it done. It is a beautiful feeling. The end result need not be perfect (even if its a human being :))

11. Never suppress a generous thought. We seldom are generous. But when we feel generous, please do not have second thoughts about it. Just go with the flow. I promise you will feel happy about it.

12. Stop worrying. Life's a huge joke and there is no room for worries. Stop worrying about things that you won't remember next week. It is like revving your engine in neutral. Just pointless and a waste of energy.

13. Set your own standards of cool! If wearing a lungi is your thing - embrace it. That is what makes you cool. Literally :)

14. Trust others. This is a very difficult one to remember, especially when we are constantly bombarded by warnings of murder and rape and shootings and war, when people lie and cheat and steal, when friends betray you, or when bosses fire you. But most people are good. Most people who behave badly are actually acting out because of their situation. The majority of people in this world are wonderful, helpful, friendly people.

15. Forgive yourself. If you can forgive you, you can definitely forgive others. Forgive others. Afterall, we are all trying our best.

16. Do not hesitate to be the dumb person in the room (or) Shed your ego. You don't have to know everything, every time. And you don't have to let others know that you know things, every time. They will eventually know. Eitherways :)

17. Godfather is still the greatest gangster movie ever made. And watch Stanley Kubrick movies as many times as possible.

18. If by age 25, you haven't moved on to other gaming platforms like PS or XBox, you won't be able to after 25. I own an XBox in pristine condition for the last 5 years. Any buyers?

19. Friendships after high school and college require diligent attention and effort. You will meet a lot of friendly people but not all qualify as friends. So keep your old friends close. Talk to them!

20. Do not get committed/get married before you know what you are going to do with your life.

21. Expect Nothing. From anybody.

22. Eat well while you can. If you are 30, then you could be at the peak of your life's normal curve. In a few years, its all downhill. So.. try new food whenever possible. It can be as simple as trying potatoes in different forms - even though your stomach knows them only as mashed :)

23. If you lie, you will get caught. At least I get caught. If you are a good liar - then bravo! (** slow claps **)

24. It's time you acquired some practical skills. Like putting up bookshelves and performing basic home repairs, changing flat tires etc., It will come handy - trust me.

25. Get some perspective. Until you have a few life-changing experiences, this isn’t clear. I have had a few close calls with myself, friends, and family which have shown me how small everything is. There is no creed, there no caste, there is no religion. Just men and women trying to live and die peacefully. Try to treat others like you treat yourself. And always try to be the bigger person!

Think about these for a bit -

சாதி இரண்டொழிய வேறில்லை சாற்றுங்கால்
நீதி வழுவா நெறிமுறையின் மேதனியில்
இட்டார் பெரியோர் இடாதார் இழிகுலத்தோர்
பட்டாங்கில் உள்ள படி
- ஔவையார்

And -

26. Keep your home neat and organized. It just feels good.

27. The sweetest thing in the world is when your child hugs you for nothing. There is no need to hug them back, even. Mine just hugs.. then goes!

28. If you are lucky to have your own desk at home - add some colors to it! It's so awesome! Also - get a mechanical keyboard!

29. Men; try to sit and pee at least once. Women; please do not try to pee standing! (Speaking of bathrooms, do you realize bathroom is the only room which you enter and exit an equal number of times in your life? Unless one was born in one or dies in one, of course!)

30. Saying "sorry" is like having basic insurance on your actions. It might cover some things, but it probably won't cover all the damage. Be careful with human hearts.

And finally the last bit of knowledge nugget - Nothing matters - So have a good time while it lasts! After all life is just a vacation from non-existence!

Three cheers if you have made it to this point. See you soon.

PS: What should I write next? Should I write at all? :) Let me know.

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம் - 26

noreply@blogger.com (Pasu) — Thu, 29 Jun 2017 23:46:00 +0000

ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடி

ஒன்றரை மாதம்..

ஒருவழியாக தைரியம் சேர்த்து -

ஒரு மழை மாலையில், தன் காதலை

ஒப்படைத்தாள்

ஒருத்தனிடம்..

ஓட்டை பேருந்து நிலையத்தில்,

ஓரடி தூரத்தில் நான்..

ஒன்று சேர்ந்தார்களா?

ஒதுங்கி வாழ்ந்தார்களா?

---

கான்க்ரீட் சுவர் தாண்டி,

குட்டிச்சிறுவன் ஒருவன் - முதன்முதலாய்

கால் நனைக்க வருகிறான்..

கடலின் மொத்த அழகையும்

கவிதையாய் கடைந்தெடுத்து - அவன்

காலடியில் கொட்டுகிறது - அலை.

கால்களோடு கண்களும் நனைய

காற்றோடு கலந்தது அவன் சிரிப்பு..

கடலை மென்றபடி,

காத தூரத்தில் நான்..

---

அலுவல்கள் முடித்த

ஆண்களும் பெண்களும் - வீட்டின்

அன்றாடங்களை நோக்கும் மாலை ரயில்ப்பயணம்..

அவரவர் வசதிக்கேற்ப சிறிது பெரிதென; பவுடர்கள் பழுதடைந்த

அக்குள் வட்டங்கள்..

ஜன்னலோரம் அவள்,

கண்களோரம் கண்ணீர்...

காரணம் கேட்க வக்கில்லாமல் அருகில் நான்...

இடம் வந்ததும்

இறங்கிச்சென்றாள்.

இமைகள் உலர்ந்ததா?

இனிமை மலர்ந்ததா?

இன்று வரை பதில் தெரியாமல். நான்..

---

கடிதம் கொடுத்தவளிடம்

கை குலுக்கி, "வாழ்த்துக்கள்" சொன்னதாகவும்,

கடல் சிறுவனோடு

மணல் வீடு கட்டியதாகவும்,

கண்ணீர் குமரியிடம்

ஆறுதல் கூறியதாகவும்

சாலையை கடக்கையில், என்னை நானே

சமாதானப்படுத்தி
சிரித்துக்கொண்டேன்..

--- x ---

எஷ்ட்ரா ஷ்பீடா ஓட்ட சொல்ல,

யார்ரா இது எரும மாடு மாதிரி?..

"சோப்பு கலர்

சிக்னல் கண்ணுக்கு தெர்ல?" - நடூ ரோட்டுல

சிரிச்சுகினே போவுது பாரு

சாவு கிராக்கி!

--- x ---

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம் - 25

noreply@blogger.com (Pasu) — Wed, 14 Sep 2016 08:04:00 +0000

நேற்று பெய்த மழையில் தொகை விரித்து ஆடியவள்,

இன்று வந்த மழையில் குடை பிடிக்கிறாள்..

குழப்பத்தில் மயில்!

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம் - 24

noreply@blogger.com (Pasu) — Thu, 17 Mar 2016 22:43:00 +0000

சமூகக்கொலைகள்

அவன் first rank வாங்கிட்டான்.. நீ வாங்கலையே?

அவன் pass ஆகிட்டான்.. நீ pass ஆகலையே?

அவன் வேலைக்கு போயிட்டான்.. நீ எப்போ settle ஆக idea?

அவன் வீடு வாங்கிட்டான்.. நீ எப்போ?

அவன் manager ஆகிட்டான்.. நீ இன்னும் senior தானா?

அவன் ரெண்டு கொழந்தை பெத்துக்கிட்டான்... நீயும் plan பண்ணலாம்ல?

அவன் புள்ள IIT ல.. உன் பையன் எப்படி?

அவன் Euro trip போனானாம்.. நீ திண்டிவனம் கூட போகலையே?

அவன் செத்துட்டான்.. நீ....?

"Bangalore Days" - Its that kind of a movie! ;)

noreply@blogger.com (Pasu) — Fri, 24 Jul 2015 23:45:00 +0000

Ok..after hours of work in office and few more hours of work at home, I finally decided to watch "Bangalore days", a star studded mallu flick yesterday after few of my friends harassed me to watch it. You know, just to relax before I hit the bed..

It is a good movie - I'll give that.. but not a great one like what I was told! I am no one to judge the commendable effort by a National Award winner - Anjali Menon. But to me the movie is nothing more than a rehash of Dil Chahta Hai, Zindagi Na Milegi Dobara and few good bits from Mani Ratnam; add some Mallu spice and coconut oil to it - you have a neat package called "Bangalore Days". Before you judge me, I can explain it to you..

First lets get to the plot:

Bangalore Days begins with an intro from Kuttan (Nivin Pauly) introducing himself and his cousins namely Divya (Nazriya) and Aju (Dulquer) who share a very friendly relationship right from the childhood.They get separated after their schooling but are reunited at Bangalore after the marriage of Divya to Das. The story revolves around how their life turns at Bangalore.

[Major Spoilers ahead.. DO NOT PROCEED if you haven't seen the movie, or you are OK with spoilers!]

Akshay Khanna x Saif = Dulquer Salman x Nivin Pauly -- this one is wonderful awesomatic aromale mixture I say!

Take the free spirit of Akshay Khanna mix it with Saif's extroversion, add some mallu spice - you get Dulquer! Both Akshay and Dulquer fall in love with 'not-so-usual' heroines of Indian cinema.

Take the hopeless romantic in Saif and mix it introversion of Akshay, add some mallu spice and coconut oil on the head - you get Nivin Pauly! Both Navin and Saif were once betrayed and in love later. Both fall for a foreign girl!

Vidya Balan from Guru = Parvathy Menon - obvious!

Revathy and Mohan in Mouna Ragam with some mallu spice and a side of banana chips :: Fahadh and Nazriya (note that the genders are reversed).

Fahadh was a coazh (cool with a mallu nasal enunciation) bike racer with a sad love story - Nithya menon dies. So was Revathy - she was a fun loving girl and Karthik dies. Both those characters are sad in the movie. Nazriya and Mohan misunderstands at first; then make things work.

The Zindagi Na Milegi Dobara connection

First things first, I dont like ZNMD as much as everybody else. I thought it was boring. I don't believe that you need to go road-tripping around Europe or Sky/Scuba diving or have tomatoes thrown at you or have bulls chase you to realize how important life is. A rainy day and an amazing cup of coffee can make you realize that!

But how is "Bangalore Days" similar to ZNMD? Having gotten the character arc and major story lines from the aforementioned movies, they need sequences to take them through it.. Those sequences are "inspired" from ZNMD. All the characters in this movie including Nivin Pauly's mom come out of their comfort zone. Like how Hrithik overcomes his aquaphobia.. like how Farhan overcomes his fear to meet his dad.. like how his dad apologizes for leaving him while he was a child.. like how Abey Deol realizes he is not in love with his fiance.. Here too there are lot of scenes where characters realize their mistakes, forgive, forget and start letting it go..

I know what you are feeling right now :) .. you must be pitying me for not being able to watch a movie just for the fun of it without being cynical about it.. I know, right? Its just sad!

All these thoughts were going through me while I was watching the movie. Even then, I liked the performances and the cinematography in the movie.

There is a blatant rip-off of Bryan Adam's "Summer of 69" in this movie - how did that not bother anyone? The music director won the Film Fare that year?! That is incredible! See the youtube video and listen for yourself!

There is one more song "Ente Kannil Ninaikkai"... which again is a rip off of Carls Bruni's "Someone told me.."

Additional thoughts

Why does the movie have to be so slow? I am not against slow movies.. but does this movie have to be this slow? AND LONG? Except for the scene involving Fahadh, Prathap Pothan and a dog; no other scene warrants the slow pace. Were they trying to make everything poetic? Like adults playing with toy bikes? Like sun shining through a glass painting? Like the main trio going to movies? Eating out? Watching girls cross road? Well, for me it was just boring.

Also - I dont remember Bangalore being that cool like how it is showcased in the movie. If it is now, well and good! I am happy. And how many of us are actually 'dreaming' to go to Bangalore?.. Bombay - I get it.. Bangalore? Not sure.

Being a 'Tamil'ian, reading this - "You are my kunju!" in the subtitles is downright hilarious! (No offence Mallu friends.. I know this is how you must have felt on seeing Bhagyaraj's "Thooral Ninnupochu" back in the days!)

Having said ALL that, I liked the movie. It is a well executed film. Not engaging or entertaining... but a decent watch. Making a feel good movie with so many stars and under 10 crore budget (year 2014.. ZNMD was made in 55 crore in 2011 and it was not as good as this one), is an achievement. I agree.

You can have it on TV whenever your friends are visiting.. and do your thing not bothering too much about missing the movie.

Its that kind of a movie!

''மனித வணக்கம்'' - கமல்ஹாசன்

noreply@blogger.com (Pasu) — Mon, 13 Jul 2015 20:02:00 +0000

''மனித வணக்கம்''
- கமல்ஹாசன்
மனித வணக்கம்.

தாயே, என் தாயே!
நான்
உரித்த தோலே
அறுத்த கொடியே
குடித்த முதல் முலையே,
என் மனையாளின்
மானசீகச் சக்களத்தி, சரண்.

தகப்பா, ஓ தகப்பா!
நீ, என்றோ உதறிய மை
படர்ந்தது கவிதைகளாய் இன்று
புரியாத வரியிருப்பின் கேள்!
பொழிப்புரை நான் சொல்லுகின்றேன்.

தமயா, ஓ தமயா!
என் தகப்பனின் சாயல் நீ
அச்சகம்தான் ஒன்றிங்கே
அர்த்தங்கள் வெவ்வேறு.

தமக்காய், ஓ தமக்காய்!
தோழி, தொலைந்தே போனாயே
துணை தேடிப் போனாயோ?

மனைவி, ஓ காதலி!
நீ தாண்டாப் படியெல்லாம்
நான் தாண்டக் குமைந்திடுவாய்
சாத்திரத்தின் சூட்சமங்கள் புரியும் வரை.

மகனே, ஓ மகனே!
என் விந்திட்ட விதையே
செடியே, மரமே, காடே
மறு பிறப்பே
மரண செளகர்யமே, வாழ்!

மகளே, ஓ மகளே!
நீயும் என் காதலியே
எனதம்மை போல ..
எனைப் பிரிந்தும் நீயின்பம் காண்பாயா?
இல்லை
காதலித்த கணவனுக்குள் எனைத் தேடுவாயா?

நண்பா, ஓ நண்பா!
நீ செய்த நட்பெல்லாம்
நான் செய்த அன்பின் பலன்
இவ்விடமும் அவ்விதமே.

பகைவா, ஓ பகைவா!
உன் ஆடையெனும் அகந்தையுடன்
எனதம்மணத்தைக் கேலி செய்வாய்.
நீ உடுத்தி நிற்கும் ஆடைகளே
உனதம்மணத்தின் விளம்பரங்கள்.

மதமென்றும், குலமென்றும்
நீ துவைத்த துணிக் கடைகள்
நிர்மூலமாகி விடும்
நிர்வாணமே தங்கும்.

வாசகா, ஓ வாசகா!
என் சமகால சகவாசி,
வாசி!
புரிந்தால் புன்னகை செய்.
புதிரென்றால் புருவம் உயர்த்து.
பிதற்றல் எனத் தோன்றின்
பிழையும் திருத்து.
எனது கவி உனதும்தான்.

ஆம்,
நாளை உன் வரியில் நான் தெரிவேன்.

Why Pulp Fiction is not among my favorite movies?

noreply@blogger.com (Pasu) — Fri, 19 Jun 2015 22:59:00 +0000

Pulp Fiction is without a doubt one of the most popular and influential movies of all-time. Beloved by critics and cinephiles, and revered by many contemporary filmmakers as the motion picture that inspired them to make their own films, Quentin Tarantino’s 1994 follow-up to his debut, Reservoir Dogs, is a modern classic. Its influence on popular culture is arguably unparalleled, with lines still quoted on a daily basis, over 20 years after its release.

“You get intoxicated by it, high on the rediscovery of how pleasurable a movie can be” - Owen Gleiberman

“A new phenomenon, the movie whose style is created from the context of movie life rather than real life", says Ken Dancyger.

Pulp Fiction is arguably the definitive movie for Generation X: apathetic, wry, and ironic. Saying that, it is not perfect; like all pictures, it has its own flaws and faults and shortcomings which does not ring well with me. I am sure all of us out there feel it but never want to admit it!

I assume that all of you who have sustained their interest till now have watched this movie already and I am not going to delve into the plot right now, instead I am just going to state what did not work for me in the movie.

Problem no.1: "The Bonnie Situation" was boring.. yes I said it. It was "Boring"

----------------------------------------------------------------------------------------

Pulp Fiction is made up of three distinct chapters, though the movie actually consists of five stories: these are “Vincent Vega and Marcellus Wallace’s Wife,” “The Gold Watch,” and “The Bonnie Situation.” The fourth and fifth chapters remain unnamed, but these are the diner scene that opens the movie, and the scenes with Vince and Jules as they encounter Brett and his goons (also where Jules unleashes his famous “great vengeance” speech).

The first four chapters – that is, the unnamed chapters, “Vincent Vega and Marcellus Wallace’s Wife,” and “The Gold Watch” – are each equally watchable and deliciously entertaining from start to finish. But by the time Pulp Fiction gets around to “The Bonnie Situation,” some of the film’s energy falls away and things never really picks up again until the final scene, in which Jules confronts Pumpkin and Honey Bunny in the diner.

“The Bonnie Situation” just doesn’t have enough of the tension or vitality of the previous chapters, and as a result – and despite the appearance of Winston Wolfe – Pulp Fiction begins to lag at Jimmy’s house. The scene feels stretched out and lacks the tightness of what came before. Thus, the skillful momentum of the picture – arguably perfect up until this point – is brought to a disappointing halt

Problem no.2: It offers nothing to yearn for!

-----------------------------------------------------

When you think about it, Pulp Fiction isn’t about anything it all. It doesn’t stand for anything, it doesn’t tell you anything. ANYTHING.

Though one could certainly argue that its vapid nature is actually the very point of the movie, that the very intention of Pulp Fiction is as tribute to the vacuous, popular culture-obsessed nature of the ’90s, so what? On a fundamental level, Pulp Fiction has nothing to say – it is fun and exciting and cool and perhaps even brilliant for the most part, but it’s a hollow experience.

In Sam Moore’s essay exploring Pulp Fiction’s twenty years legacy, he echoes the aforementioned idea that the film has nothing to say, but he adds to this criticism when he writes that Pulp Fiction “doesn’t make you feel anything.” The emphasis here is on the word “feel,” in the emotional sense – and he’s completely right.

Pulp Fiction, after all, is more concerned with crafting cool scenes and dropping badass musical cues than it is with getting the audience to feel anything. The movie is essentially the cheeseburger that Jules and Vince talk about during the car ride at the beginning; you eat it and you feel good in the moment, but nothing afterwards. Because Pulp Fiction doesn’t want you to empathize or sympathise. It doesn’t want you to relate to anything.

Jackie Brown, Tarantino’s most underrated movie, works in the opposite way. Audiences are made to care about characters like Jackie and Max, and the film is stronger as a result. It doesn’t take away from the fact that – just like Pulp Fiction – it’s essentially a homage built out of other movies, but it does give the movie something that Pulp Fiction sorely lacks: soul.

However you look at it, a piece of art with a legacy as huge as this one that also has nothing of importance to say… well, it’s a sad state of affairs, really.

Problem no.3: Quentin Tarantino as an actor

-------------------------------------------------------

Need I say more?

Problem no.4: Non-Linear Narrative Is Ultimately Pointless..though cool, its pointless

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

One of Pulp Fiction’s defining features – if not its most defining feature – is its non-linear narrative – a flourish that Tarantino borrows from films of the French New Wave in order to make what are arguably three stories more compelling than if audiences viewed them in chronological order.

But apart from rendering events in a way that makes just a few individual moments more “shocking” (the moment when Vincent is killed, for example, only to seemingly return to life in the next chapter; the moment where audiences realize that at the end of the movie they’re in the same diner as they were in the beginning), the effect is ultimately inconsequential.

There is no “need” for the movie to be non-linear. It doesn’t serve a purpose as it does in a film like Memento, where the technique is used to convey the frustration felt by its amnesia-clad protagonist. Ultimately, Tarantino makes his picture appear far more clever than it actually is in his use of a non-linear narrative; it has no true bearing on the story being told.

That's it! I finally have said those things that had me in doubts about my taste in movies for years.

Pulp Fiction is not QT's best! It might have been revolutionary - I am not old enough to comment on that. But as a movie, it did not engage me like the other masterpieces from Tarantino!

Having said that, I don't mean to disrespect one of the greatest creators of our generation, Quentin Tarantino. Just that I feel there are better movies of QT that deserve the praise and the adulation that Pulp Fiction gets.

Unlike the movie, I hope you could in someway relate to my thoughts about Pulp Fiction :)

வெண்டைக்காய் புளிக்குழம்பு - சிறு கதை | Vendaikkaai PuLikkuzhambu - Tamil Short story

noreply@blogger.com (Pasu) — Fri, 08 May 2015 01:52:00 +0000

ஆடம்பரங்களுக்கும், அத்தியாவசியங்களுக்கும் அனாவசியங்களுக்கும் வித்யாசம் தெரியாமல் தத்தளிக்கும் தம்பதிகளின் ஜன சந்தையில் புதிதாய் சேர்ந்தவர்கள் ரவியும் நிரஞ்சனாவும். தமிழ் மேட்ரிமோனியில் பல 'கிளிக்'குகளுக்குப்பிறகு, முதல் உரையாடலிலேயே லேசாய் பிடித்துப்போய், பிடிக்காமல் போக அவகாசம் அளிக்காமல் தடாலென திருமணம் முடித்தவர்கள். இன்று வரை லேசாய் பிடித்திருப்பது - ஆச்சர்யம்..

அடர்த்தியான சீராய் ட்ரிம் செய்த மீசை, 6 அடி, கோதுமை நிறம், கச்சித உடல், நேற்றித்தழும்பு, ஸ்லீவ்லெஸ்/ஷார்ட்ஸ், ரஹ்மான், எப்போதாவது சரக்கு பார்ட்டி,ரூபிக்ஸ் கியூப், செஸ், ஈ.எஸ்.பீ.என்., கிரிக்கெட் - ரவி.

மைதா நிறம், பக்க வகுடு, நெற்றிக்குங்குமம், விண்டோ ஷாப்பிங், சுடிதார், பீச், மிளகாய் பஜ்ஜி, மாவடு, வேலை, சுத்தமான வீடு, ரவி..ரவி..ரவி - நிரஞ்சனா.

2BHK வாடகை பிளாட், படுக்கை அறை A/C, வாரம் ஒரு முறை மரினா, நல்ல திரைஅரங்கில் ஒரு படம், அவ்வப்போது ரெஸ்டாரன்ட் , கொஞ்சம் சேமிப்பு, சில்லறை கோபங்கள், சமாதானங்கள் என்று இயல்பாய் வாழும், இன்னும் புதிதாய் இருக்கும் இளைஞர்கள்.

அசோக் - இவர்கள் இருவருக்கும் நண்பன். ஒரு சனிக்கிழமை மாலை ரவியிடம் எதோ பேச வேண்டும் என்று வந்திருந்தான். வந்ததிலிருந்துபெரிதாய் ஒன்றும் பேசவில்லை. வெகு நேரம் கழித்து நிரஞ்சனா குடுத்த காபியை ஒரு சிப் சிப்பிவிட்டு -

"இது, காபி..இது?.." என்று ரவியைப்பார்த்து கேட்டான்.

ரவி என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் வெற்றுப்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில்

"...காபி..." -என்று முடித்தான், கோபத்தோடும் விரக்தியோடும்.
"என்னடி சொல்றான்?", என்றன ரவியின் கண்கள். "என்னை கேட்டா?" என்றது நிருவின் பிதுங்கிய வாய்.

"என்னடா ஆச்சு? எதோ பேசணும்ன்னு சொன்ன?

"டேய்..என் பொண்டாட்டி மண்ணு மாதிரி சமைக்கராடா!", என்றான்.

"எனக்கு புரியல... கொஞ்சம் நிதானமா சொல்லு "

"உனக்கு எப்படிடா புரியும்.. நிரஞ்சனாதான் நல்லா சமைக்கராங்களே!"

"என்னடா ஆச்சு?"

"சிஸ்டர்..நீங்களே சொல்லுங்க. ஒரு மனுஷன் வீட்டுக்கு நாயா வேலை பாத்துட்டு வர்றான். வர்றவனுக்கு வாய்லயே வைக்க முடியாத மாதிரி சமைச்சு போட்டா என்ன பண்ணுவான்? கோவம் வராதா?"

ரவியும் நிரஞ்சனாவும் அவன் மேலும் தொடர அமைதியாய் இருந்தார்கள்.

"ஒரு நாள் ரெண்டு நாள்னா பரவால்ல. டெய்லி உப்பு சப்பு இல்லாம சாப்படனும்னா நான் என்னதான் பண்றது? தோசை செஞ்சா புளிக்குது.. இட்லி செஞ்சா கல்லு மாதிரி இருக்கு. உப்புமா செஞ்சா வேகாம இருக்கு. சாதம் கொழயுது.. சாம்பாருக்கு பதிலா நெஜம்மாவே மண்ண சாப்டலாம். அதையாவது மண்ணுன்னு தெரிஞ்சு சாப்பிடுவோம். இது ஏமாத்து வேலை! எப்படி 'அப்படி' ஒரு சாம்பார் பண்ண முடியுதுன்னு தெரியலை..பண்ணி அவளே எப்படி சாப்பிடுறான்னும் தெரியலை. ரவி, நீயெல்லாம் சாப்பிட்டேன்னா ஹாஸ்பிட்டல்ல அட்மிட் ஆகிடுவ! டெய்லி வெளில சாப்பிட முடியுமாடா?"

"ஹோட்டல்லயா டெய்லி?"

"ஹோட்டல்லயாவது டெய்லி..!"

ரவிக்கு ஓரளவு புரிந்தாலும் இதற்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை..

நிரஞ்சனா கொஞ்சம் மௌனம் கழித்து நிதானமாக ,"அட்லீஸ்ட் ட்ரை பண்றாங்களா?"

"தெரியல சிஸ்டர். எனக்கு புடிச்சுருக்கா புடிக்கலையா ஒண்ணுமே கண்டுக்கற மாதிரி தெரியலை..."

"சமையலுக்கு ஆள் வேச்சுக்கோயேண்டா?"

"ஆள் புடிச்சு தரியா?"

"இத பேசத்தான் வந்தியா?"

"அது கெடக்கு!! பொலப்பத்த கேளுடா! டேய், நான் பொண்டாட்டி கையால சாப்பிடனும்ன்னு நினைக்கறது தப்பா? பொண்ணு பாக்க போறப்போ சமைச்சு காமின்னா சொல்ல முடியும்?"

"சொல்லலாம்...!"

"நீ சொன்னியா?!"

"இல்லடா.. சொல்லலாம்ன்னு சொல்றேன்.. பசங்களுக்கு கொஞ்சம் இளகுன மனசுடா.. சிரிச்சு பேசினாலே தலை ஆட்டிடறோம் .. என் அபீஸ்ல ஒரு பொண்ணு, ஒரு பையன ரிஜெக்ட் பண்ணிட்டா . ஏன்ன்னு கேட்டா, ரொம்ப நல்லவனா இருக்கான்ன்னு சொல்றா ."

"அது சரி.." என்று சன்னமாக சிரித்தான்.

அவனை கொஞ்சம் சமாதானப்படுத்தி அனுப்பி வைத்தான். அவன் பேசவேண்டும் என்று வந்த விஷயம் பற்றி பேசாமலேயே சென்றான். சமையலுக்கு ஆள் தேவை விளம்பரம் நாளை தினமணியில் வரும். உங்களுக்கு யாரையாவது தெரிந்தால் 9098767890க்கு அழைக்க சொல்லுங்கள். பாவம்.

* * *

அன்று இரவு -

"கீதா அவ்வளவு மோசமாவா சமைப்பாங்க?"

"தெரியலையே.. ஒருத்தன் இவ்வளவு நொந்து போயிருக்கான்னா மோசமாத்தான இருக்கணும்?"

"ம்ம்.."

"சரி..வெளியில போய் சாப்பிடலாமா?"

"வீட்ல பழசு நிறையா இருக்குடா."

"நல்ல்லா மொரு மொருன்னு தோசை சாபடனும் போல இருக்கு..ப்ளீஸ்!"

"நான் சுட்டு தர்ரேன்.. சாம்பார் எப்படியும் காலி பண்ணனும். நாளைக்கு வரைக்கும் தாங்காது."

"நான் மொரு மொருன்னு சொன்னேன்.. உனக்கு அது வராது. நாளைக்கு ஆபீஸ்க்கு குடுத்து விடு. கடமை தவறாத கணவனா சாப்டுர்றேன்."

"அதெல்லாம் நல்லாத்தான் வரும்.முந்தாநாள்தான் போனோம். அதுக்குள்ள என்ன? என் தோசை போதும் இன்னைக்கு...அதெல்லாம் சரி..நீ அசோக் மாதிரி இப்படியெல்லாம் வெளில யார்டயாது போய் சொன்னன்னு தெரிஞ்சுது.."

"ச்ச..ச்ச.. உனக்கு என்ன. ஓரளவு சுமாரா..."

முறைத்..

".. நல்லாவே சமைக்கற. இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல பக்குவம் வந்துடும்.."

...துக்கொண்டே, "ஏன் சொல்ல மாட்ட.. உங்களுக்கு வாய்க்கு ருசியா சமைச்சு போட்டாலும் இப்படிதான் பேசுவிங்க.."

"வாய்ல வைக்கற மாதிரி சமைக்கறதே இந்த காலத்து பொண்ணுங்களுக்கு பெரிய விஷயம்... ருசின்னு நீங்களா சொன்னா? நாங்க ஒத்துக்க வேண்டாமா?"

"டேய் உனக்கு சமைச்சு போடத்தான உன் அம்மாட்ட ட்ரெய்னிங்லாம் போனேன்!?"

"அதுனாலதான் எதோ சுமாரா இருக்கு..ம்ம்ம்..எனக்கு ஏன்னு தான் புரிய மாட்டேங்குதுடி..ஒரே ரெசிபி. என் பாட்டி காலத்துல இருந்து. ஆனா என் பாட்டி ஓட ருசி என் அம்மாகிட்ட இல்லை.. என் அம்மாவோட ருசி உன்கிட்ட இல்லை.. ஏன் உங்களுக்கெல்லாம் அந்த பக்குவம் வரல?"

"அது சேரி! என் தாத்தா வைரம்.. என் அப்பா தங்கம்.. நீ பித்தளை.. அது மாதிரிதான்!"

அடுப்பில் தோசைக்கல் தன் கடமையாற்ற தயார்.

"உன் பாட்டி அவ்ளோ நல்லா சமைப்பாங்களா?", என்றாள் திடீரென்று.

"சொத்த எழுதித்தரலாம்.."

"ம்ம்க்கும்.."

தோசை-இரவுகளில், இவள் சுட, சுட அவன் திண்டின் மேல் அமர்ந்து சுடச்சுட சாப்பிடுவது வழக்கம்.

"சாம்பார் வேணுமா வேண்டாமா? சுட பண்ணட்டா?"

ரவி விட்டத்தை நோக்கிக்கொண்டிருந்தான்.

"ரவி!" - கலைந்து திரும்பினான் - "சாம்பார் சுட பண்ணட்டா வேண்டாமா? அது வேண்டாம்னா போடிதான் இருக்கு. ஓகேவா?"

"சாம்பார் இல்லாத தோசையும் கெட்டி சட்னி இல்லாத இட்லியும் நல்லா இருந்ததா சரித்திரமே இல்லை..ப்ளீஸ் சுட வை"

"இப்படி பேசி பேசியே..ஏ..." என்று அவன் காதை திருகி, தலை கோதினாள்.

மீண்டும் விட்டம்...

ஒரு தோசை... மௌனம்... இரண்டாம் தோசை...

"என்ன சார் யோசிக்கறிங்க?"

"என் பாட்டி வைக்கற புளிக்குழம்ப பத்தி யோசிச்சுட்டு இருக்கேன்.."

"இன்னுமா?" என்று அவள் கேட்டதை கவனிக்காமல் -

".. .. என் பாட்டி வீட்டுக்கு போனாலே என்ன சமையல் பண்ணுவான்னு தான் மண்டைக்குள்ள ஓடும்..எழுந்த உடனே ஒரு பில்டர் காபி. அளவா ஒரு டிபன் முடிச்சுட்டு வெட்டியா டி.வீ. பாத்துட்டு இருக்கப்போ என்னென்ன யாராருக்கு வேணுமோ அந்தந்த காய் கறி வாங்கிட்டு வந்துடுவா.. வெல்லம் வாங்கிட்டு வந்தா சர்க்கரைப்பொங்கல்... முள்ளங்கி வாங்கிட்டு வந்தா சாம்பார்.. வெண்டைக்காய் வாங்கிட்டு வந்தா.."

"பில்ட்-அப்ப கொரைடா!"

"பொரியலுக்கா? கூட்டுக்கா? பச்சடிக்கா ? குழம்புக்கான்னு குழப்பம் .. நான் நைஸா 'பாட்டி, குழம்புதான?'ன்னு கேட்ருவேன். இல்லைன்னு சொன்னதே இல்லை."

"ம்ம்.."

"மல்லி, கருவேப்பிலை, பூண்டு, பட்டவத்தல், வடகம் போட்டு நல்லெண்ணையில அவ வறுக்கும்போது ஒரு வாசம் வரும் பாரு.. ஐயய்யோ! மூச்சுக்கும் வாசனைக்கும் சண்டை வரும்.,வீடே கம கமன்னு!"

"ச்சை...ஏன்டா மானத்த வாங்கற!?"

"நல்லா வத்த விட்டு சுட சுட அதை சாதத்துல பிசஞ்சு, நல்லெண்ணெய் விட்டு, நார்த்தங்காய் ஊறுகாய் தொட்டு சாப்பிட்டா.. அடடடடா!! அடுத்த க்ஷணம் அப்படியே செத்து போயிடலாம். நேரா சொர்க்கம்தான்" - என்று கூறும்போதே வாய் கலங்கியது.. கண் ஊறியது.."ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ல்ரப்" என்று எச்சிலை விழுங்கினான்.

"டேய்.. பேசாம சாப்புடு..!"

"உண்மைதான்..நேரா சொர்க்கம்"

"அட.. இந்த பசங்க கொஞ்சம் சமையல் தெரிஞ்சு வேச்சுக்கிட்டு ரொம்ப ஆட்டம்.."

"ஹலோ..சமையல் பெரிய விஷயமே இல்ல. நீங்கதான் அதுக்கு ஓவரா சீன் போடறிங்க.. எங்களுக்கும் தெரியும்

"என்ன தெரியும்?"

"பருப்பில்லாத சாம்பார் - ரசம்னும்; பருப்பு போட்ட ரசம் - சாம்பார்ன்னும்.."

"அட ராமா!"

"இந்த புளிக்குழம்புதான் சிக்கலா இருக்கு அந்த பதம். அந்த மனம். வர மாட்டேங்குது."

"டேய் நிம்மதியா சாப்டுடா.. புளிக்குழம்பு வரல..சாம்பார், பருப்புனுட்டு.. எனக்கு ஒரு வண்டி வாங்கணும்ன்னு பிளான் பண்ணோமே அதுக்கு யோசிச்சியா? கொடைக்கானல் போகலாம்ன்னு யோசிச்சோம்.. அதுக்கு பிளான் போட்டியா? செல் போன் பில் கட்டினியா? போன மாசம் பைன் போட்டான் அது என்ன ஏதுனு கேட்டியா?"

"அடடா! அதெல்லாம் காசு குடுத்தா அன்னைக்கே வந்து நிக்கும்மா.. இதெல்லாம் அப்படியா?! உனக்கு எப்போதான் தெரிய போகுதோ?"

அதன் பிறகு இருவரும் உறங்கச்செல்லும் வரை பேசவில்லை. அசௌகர்ய மௌனம். தூக்கத்தில் அணைத்துக்கொண்டாள். அணைக்க விட்டான்.

-------------

மறுநாள் ஒன்றும் நடக்காததுபோல் இருவரும் தமது அலுவலகம் சென்றார்கள்.

ரவிக்கு அன்றும் பாட்டியின் ஞாபகம் அகலவில்லை. ஒரு வேளை வீட்டில் வளர்த்த கருவேப்பிலையா? வெங்காயம் நறுக்கும் விதமா? மில்லில் அரைத்த மிளகாய்த்தூளா? எதிலிருந்து அந்த புளிக்குழம்பு ருசி பெற்றது? அல்லது அவளது கைமணமா? பெண்களின் கைகளுக்கு இயற்கையிலேயே மணம் உள்ளதா?சொக்கா! பதில் கூறும்!

கம்ப்யூட்டர் மானிட்டரில் கடுகு வெடித்தது.

சதீஷிடம் (ரவியின் மேனேஜர்) அவசர வேலை ஒன்று இருப்பதாய் கூறிவிட்டு கிளம்பினான்.
-------------

வீட்டிர்க்குச் செல்லும் வழியில் அவன் சிறு வயதில் பரிச்சயமான ஒரு மில் இருந்த இடத்திற்கு சென்றான். மில் இல்லை. 'கொஞ்சம் காஸ்ட்லி ஆனா ப்ரெஷ்ஷா இருக்கும்' என்று அடிக்கடி நிரஞ்சனா சொல்லும் நீல்கிரிசிற்கு சென்றான். புளி, தக்காளி, வெங்காயம், பூண்டு, மல்லி விதை என்று அனைத்தையும் ஆர்கானிக்காக வாங்கினான். அவன் தனியாக வந்து கறிகாய் வாங்கி வருடங்கள் ஆகிறது. விலை அவனை மிரட்டியது. மிரட்டலுக்கு அன்று அவன் அஞ்சுவதாய் இல்லை.

-----------

அவன் குர்கானில் தனியே வீடெடுத்த போது அவன் அம்மா அவனுக்கு எழுதிக்கொடுத்த சமையல் குறிப்பை எதோ ஒரு கம்ப்யூட்டர் தலையணைப் புத்தகத்தின் நடுவிலிருந்து எடுத்தான். ஐந்தாம் பக்கத்தில் பிள்ளையார் சுழியுடன் ஆரம்பித்தது -

############ ரவியின் பாட்டி ரெசிபி தெரிந்தவர்கள் இதை படிக்கத்தேவை இல்லை. தாவுக. ############

உ

வெண்டைக்காய் புளிக்குழம்பு
============================
1. புளியை வெந்நீரில் ஊரவைத்து கரைத்துக்கொள்ளவும். அதில் மஞ்சள், உப்பு, பெருங்காயம் சேர்த்துக்கொள்ளவும் .
2. வெண்டைக்காய் சிறிது சிறிதாக வெட்டி வதக்கவும்.
3. சின்ன வெங்காயம் + தக்காளியை வதக்கி தனியே வைத்துக்கொள்ளவும். சூடு தணிந்ததும் அரைத்துக்கொள்ளவும்.

4. கடுகு, கரிவேப்பிலை மற்றும் பூண்டை லேசாக வதக்கி, அதன் மேல் வதக்கிய வெண்டைக்காயை சேர்க்கவும்.
5. மேலும் கொஞ்சம் வதங்கியவுடன், புளி கரைசலை சேர்த்து கொஞ்சம் கொதிக்கவிடவும்.
6. அரைத்து வைத்த வெங்காயம் + தக்காளி மிக்ஸ்சை தலையில் தட்டி, போதிய அளவு மஞ்சள், காரப்போடியோடு, சாம்பார் அல்லது குழம்பு மிக்ஸ் சேர்க்கவும்.
7. 3 நிமிடம் கொதிக்கவிட்டு, போதிய அளவு உப்பு சேர்க்கவும்.

#########################################################################################################

கரைத்தான், வதக்கினான், நுகர்ந்தான், கொதிக்கவிட்டான், உப்பு சேர்த்தான், மீண்டும் நுகர்ந்தான், சுவை பார்த்தான், மெய் சிலிர்த்தான்.

இதோடு சேர்த்து உருளைகிழங்கு ஃப்ரை செய்து முடித்தான்.

---

மணி 3:30 ஆகி இருந்தது. நிரஞ்சனா வருவதற்கு எப்படியும் 7 மணியாவதாகும். அதற்குள் அருகில் இருந்த ஹோண்டா டீலரிடம் சென்று சமீப மாடல்கள் பற்றி கேட்டு வந்தான். 125 cc நிரஞ்சனாவிர்க்கு கொஞ்சம் அதிகம்தான். Test Drive போக வேண்டும் என்று தீர்மானித்தான். Airtel ஆபீசிற்கு சென்று போன மாத பைன் பற்றி விசாரித்தான். Reimburse செய்தார்கள். வீட்டிற்கு வந்து கொடைக்கானல் அஸ்டோரியா ஹோடேலில் ஹோட்டல் புக் செய்தான். காலிங் பெல் அடித்தது. மணி 7:40.

"என்ன சார்.. சீக்கிரம் வந்துட்டிங்க போல..!"

"எஜமானியம்மா நேத்து சொன்ன வேலை எல்லாம் செஞ்சுட்டேன்."

"என்னல்லாம் பன்னிங்க சார்?"

"ஹோண்டா டீலர்கிட்ட பேசினேன்.."

"ம்ம்..", வாட்ச்சை டிவி மேல் வைத்தாள்..

"கொடைக்கானல்ல ரூம் போட்டாச்சு.."

"அட!", ஹாண்ட் பேக்கை சோபா மீது அக்கறையின்றி வைத்தாள்.

"கிரெடிட் கார்டு பில்?"

"போன் கம்பெனிகிட்ட பேசிட்டேன்.. "

"கிரெடிட் கார்டு?"

"அது..வந்து.. சொல்லவே இல்லையே!.. நாளைக்கு..அதெல்லாம் இருக்கட்டும். ப்ரெஷ் ஆகிட்டு வா. சாப்பிடலாம்."

"இவ்ளோ சீக்கிரமாவா?"

"வா.. வா.. ஒரு மேட்டர் இருக்கு!"

சிரித்துக்கொண்டே குளிக்கச்சென்றாள். அவள் ஆடை மாற்றி வருவதற்குள், இவன் தயாரித்த குழம்பு, கிழங்கு, சாதம் அனைத்தயும் மைக்ரோ வேவில் சுட வைத்து உணவு மேஜை மேல் அடுக்கினான். நிருவிர்க்குப்பிடித்த வடுமாங்காவை மறக்காமல் எடுத்து வைத்தான்.

குளித்து வந்தவளின் நாசியில் புளியை குழைத்த மனம்.. பொடியை வறுத்த மனம்.. வெண்டைக்காய் வதக்கும் மனம். கண்கள் விரிய கேட்டாள் -

"ஆஹா! என்னடா சமைச்ச? மனம் தூக்குது!"

"ஹாஹாஹா! என் பாட்டியின் புளிக்குழம்பு ரெசிபி! சுட சுட எடுத்து வெச்சுருக்கேன். சாப்பிடலாம் வா!"

"துறை இததான் பண்ணிட்டு இருந்திங்களா?"

"ய்ய்யா!"

"மணி எட்டரை கூட ஆகல. அதுக்குள்ளே நீ எப்படி சாப்பிடலாம்னு சொல்ற?"

"ரொம்ப நேரம் waiting. பொறுமை இல்லை!"

"சரி சரி.. இரு தண்ணி எடுத்துட்டு வரேன். சாப்பிடலாம். லேப்டாப்ல ஏதாவது போடு. புதுசா.. நீ ரொம்ப நாள் ஆச்சு சமைச்சு.", என்று கூறிக்கொண்டே அடுமனை சென்று தண்ணீர், உப்பு எடுத்து வந்தாள்.

"ஹலோ! உப்புலாம் கரெக்டா இருக்கு!"

"சும்மா எடுத்துட்டு வந்தேன்டா!.. வா சாப்பிடலாம்."

லேப்டாப்பில் ஓடிய சூப்பர் சிங்கரை அவ்வளவாக கவனிக்கவில்லை.

ஆவி பறக்க சாதம் போட்டு, குழம்பை ஊற்றிப் பிசைந்து, நல்லெண்ணெய் கிளறி, உருளைக்கிழங்கை சேர்த்து வாயில் போட்டான்.

"ம்ம்ம்ம்.. சூப்பர் டா!" என்றாள்.

ரவி மெல்லிதாய் சிரித்து ஒன்றும் சொல்லாமல் இருந்தான்.

மேலும் இரண்டுவாய் சாப்பிட்டுவிட்டு, "டேய் நீ சமைச்சதுலேயே இதுதான் பெஸ்ட்", என்றாள். அமர்ந்துகொண்டே மெலிதாக ஆடினாள். உதட்டோடு சேர்ந்து கண்களும் புன்னகைத்தது.

இவன் ஒன்றும் சொல்லாமல் மேலே சாப்பிட ஆரம்பித்தான்.

"என்னடா ஒன்னுமே சொல்ல மாட்டேங்கற?"

"ம்ம்ம்..."

"ம்ம்ம்.. ன்னா?"

"ஒன்னும் இல்லை.."

"சொல்லுடா", என்று சாபிட்டுக்கொண்டே மூன்று விரல்கள் நீட்டி 'சூப்பர்' என்று சைகித்தாள்.

"சுமாராதான் இருக்கு.. அவ்வளவு நல்லால்லாம் இல்லை."

"அடேய்! நிஜமா சொல்றேன். ரொம்ப நல்லா இருக்கு. காரம், உப்பு, புளி எல்லாமே perfect!"

"நீ சொல்ற.. but நீ என்னோட பாட்டி வெச்ச புளிக்குழம்பு சாப்பிட்டது இல்லை. So உனக்கு தெரிய வாய்ப்பு இல்லை..This has no consistency!"

வேகமாய் சவைத்த வாய்.. slow-mo ஆனது. சட்டென்று சுதாரித்து மீண்டும்

"டேய் விடுடா.. டேக் மை போன்.. Instagram ல போட போறேன்!"

"ப்ச்ச்.."

"சீர் அப் டா.. திஸ் இஸ் அமேசிங்!"

"ம்ம்ம்.."

"அதே டேஸ்ட் வருமா என்ன?"

"அதான் ஏன்?"

"டேய் நீ படிச்சவன்தான?.. இப்போ எவ்வளவோ மாறி இருக்கு.. Fertilizers, pollution, GMO, ஏன் - மண்ணு கூட வேற இப்போ. உன் பாட்டி காலத்துல எல்லாமே ப்ரெஷ். இப்போ ஸ்டோர் பண்ணி விக்கறான். Frozen food வந்தாச்சு. இப்போ இவ்ளோ நல்லா வந்ததே பெரிசு.. புரிஞ்சுக்கோ.."

"இல்ல.."

"ரவி.. easy! இட் ஹாப்பன்ஸ். Change is inevitable. நீதானே சொல்லிகிட்டே இருப்ப? அப்பறம் என்ன? ஒரு போட்டோ எடு. இன்ஸ்டாகிராம்ல போட்டே ஆகணும். மினிமம் 100 லைக்ஸ்! ஐயம் ஸோ ஹாப்பி!"

யோசித்து புன்னகைத்தான். நிரு, ஆனந்தமாக போஸ் குடுக்கத் துவங்கினாள்

சாப்பிட்டவாறு. கண்கள் மூடி புளிப்பை ரசித்தபடி. கண்கள் விரிய ஒரு தம்ஸ் அப். நாவை வைத்து உதட்டை சுவைத்தபடி. கிளிக். கிளிக். கிளிக். கிளிக்.

"தமஸ் அப் நல்லா இருக்குல்ல? ஓகே ஐ வில் போஸ்ட் இட்!"
எல்லாம் மாறத்தான் செய்கிறது..பாட்டிகள் வைக்கும் புளிக்குழம்பைத் தவிர எல்லாம் மாறத்தான் செய்கிறது..

---------- * -----------

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம்... - 23

noreply@blogger.com (Pasu) — Sat, 02 May 2015 12:01:00 +0000

'ஆவின்' பால் கிடைப்பதால்தான்

அன்பு செலுத்துகிறோமோ

ஆவின் பால்?

[கமல் படம் பார்த்துவிட்டு வாலி ஸ்டைலில் கவிதை..]

உத்தம வில்லன் - விமர்சனம் | Uthama Villain | Uttama Villain Movie review.

noreply@blogger.com (Pasu) — Sat, 02 May 2015 10:43:00 +0000

(... pssst - created a Meme for the first time for a movie review! Meme at the end of the post.)

நான் மிகத்தீவிரமான கமல் ரசிகன். விஸ்வரூபம் விவகாரத்தில் கமலுக்கு காசோலை அனுப்ப எத்தனித்தவர்களில் நானும் ஒருவன். விஸ்வரூபம் படம் தமிழ் நாட்டில் ரிலீஸ் ஆகும் வரை வேறு எந்தப்படத்தையும் திரை அரங்குகளில் பார்க்காமல் ஒரே வாரத்தில் 4 முறை பார்த்தவன்.

... என்னைப்போல் பலர் உள்ளனர்.

சியாட்டிலில் நகரின் ராக்ஸி சினிமாவில் (Roxy Cinema) இன்றிரவு உத்தம வில்லன் படம் பார்த்தேன். ரமேஷ் அரவிந்த் இயக்கம், படம் மொக்கை என்று சில விமர்சனங்கள், தசாவதாரத்தை நினைவூட்டிய முன்னோட்டம் - இவை அனைத்தையும் தாண்டி கமல் மீதிருக்கும் நம்பிக்கையில் படம் பார்க்கச்சென்றேன்.

நான்கு ஆண்டிற்கு ஒருமுறை தன் ரசிகர்களை சோதித்துப் பார்ப்பதில் கமலுக்கு அலாதி பிரியம் போலும். மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்சில் ஆரம்பித்த இந்த விஷப்பரீட்சை - மன்மதன் அம்பு, உன்னைப்போல் ஒருவன் என்று நீண்டு - இப்போது உத்தம வில்லனில் உச்சம் தொடுகிறது.

மனோரஞ்சன்ஒரு சூப்பர் ஸ்டார். அவருக்கு வாழ்க்கையில் அதி தீவிரமாக ஒரு பிரச்சனை. தான் முன் செய்த தவறுகளை திருத்திக்கொள்ளவும், நன்றி சொல்லவும், நன்றிக்கடன் செலுத்தவும், மன்னிப்பு கேட்கவும், மன்னி க்கவும் அவகாசம் இல்லாமல் போய்விடும் அவலம். அவற்றை எவ்வாறு சரி செய்கிறார் என்பதே கதை.

கதை சுருங்கக்கேட்க்கையில் நன்றாக இருகிறது. அனால் கமல் இதை விரிவு படுத்தி திரைக்கதையாய் வடித்த விதம் - கல்யாணப் பந்தியில் ஆசையாய் கேசரியை அள்ளி வாயில் வைக்கையில் இனிப்பதற்கு பதிலாக உப்புக்கைத்தால் எப்படி இருக்கும்? கஷ்டப்பட்டு ஒரு கரண்டி கேசரியை சாப்பிட்டு முடிக்கையில், நம்மை கேட்காமல் மேலும் நான்கைந்து கரண்டி உப்பு கேசரி பரிம்மாரப்பட்டால்? மிகவும் தெரிந்தவரின் கல்யாணம்.. சாப்பிட்டுத்தான் வர வேண்டும். என்ன செய்வீர்கள்? பிதுங்க பிதுங்க முழித்துக்கொண்டு சிரித்துக்கொண்டே சாப்பிட்டு எழுந்து வந்து - கேசரி எப்படி என்று வீட்டார் கேட்க்கையில் - 'முந்திரி சூப்பர்' என்று பதில் அளிப்பது போல் இருக்கிறது.

மனோரஞ்சன் தன குருவிற்கு நன்றிக்கடன் செலுத்த தான் நடிக்க இருக்கும் படத்தை அவரை இயக்க வைக்கிறார். அதுதான் திரைக்கதையில் இன்னொரு கதை. அதில் வரும் கமலின் பெயர் உத்தமன். மனோரஞ்சனின் மனத்தில் எழும் அச்சத்திற்கும் கேள்விகளுக்கும், உத்தமன் பதில் கூறுகிரார்ப்போல் திரைக்கதை. உத்தமனின் கதை காமெடிக்கதை. மனோரஞ்சனின் கதை tragedy கதை. இதில் உத்தமனின் காமெடிக்கு நாம் சிரிக்கவுமில்லை, மனோரஞ்சனின் சோகத்திற்கு அழவும் இல்லை.

உத்தமனின் கதையில் - தெய்யம் நடனங்கள், பூஜா குமாரின் நடனம், ஞானசம்பந்தரின் "என்ன இருந்தாலும் இடது காது போல வருமா?" என்ற வசனம் - இவைதான் கேசரியின் முந்திரிகள். மற்றனைத்தும் உப்புதான்!

கமலிடம் அவர் ரசிகர் பட்டாளம் தாழ்மையோடு கேட்டுக்கொள்வது - தயவு செய்து நகைச்சுவை எழுதாதீர்கள். மிகவும் மோசமான வசன நகைச்சுவை. இதில் slapstick வேறு முயன்றிருக்கிறார் கமல். கமலுக்கு வராத நடிப்பென்று ஒன்று இருப்பின் அது இதுவாகத்தான் இருக்கும்...

மனோரஞ்சன் கதையில் - ஊர்வசி அவரது மனைவி. அண்ட்ரியா - செட் அப். ஆங்கிலம் பேசும் பையன் (பைய்யனுக்கு அழ வரவில்லை என்று நினைக்கிறேன். ஒரு காட்சியில் முகத்தை மூடிக்கொண்டே அழ வைத்திருக்கிறார்கள்). ஊர்வசிக்கு முன்னால் இருந்த காதலிக்கு ஒரு பெண் குழந்தை ('பூ' பார்வதி), அவரின் வளர்ப்பு தந்தை ஜெயராம் - தெலுகு பேசும் மாமனார் (கே விஸ்வநாத்) மாமியார், கூடவே எம்.எஸ். பாஸ்கர். [அந்த முன்னாள் காதலியின் பெயர் யாமினி. இந்த பெயரை வைத்துக்கொண்டு யாம் இனி, யாமினி என்று வார்த்தை விளையாட்டு வேறு! ஐய்யோடா சாமி! - if I split this word into parts like Kamal - Ai! Yoda Saami! - If Star wars were dubbed in Tamil.. you get the point. கடுப்பாகுதுல்ல? லைக் லைக். சேம் சேம்.]

இவர்கள் அனைவரோடும் ஆளுக்கு ஒரு எமோஷனல் காட்சி இருக்கிறது. இவை எதுவுமே ஒட்டவில்லை. ஊர்வசியோடு மருத்துவமனையில் வரும் காட்சி பாஸ் மார்க். மற்ற அனைத்திலும் பொதுவாக ஈரம் இல்லை. 'க்ரேவ் டேஞ்சரில்' இருக்கும் மனோரஞ்சனின் மேல் நமக்கு அனுதாபம் வர வேண்டாமோ? சுத்தமாக வரவில்லை. "அன்பே சிவத்தின்" நல்லாவின் மேல் எவ்வளவு அபிமானம்/அனுதாபம் வந்தது? ஒரு வேளை அது மதனின் எழுத்தாலா? இருக்காலம்!

மீண்டும் கூறியாக வேண்டும் - படத்தின் பெரிய மைனஸ் - கமலின் எழுத்தும், திரைக்கதையும். படத்தில் ஒரு காட்சியில் மனோரஞ்சன் நடித்த ஒரு காட்சியை திரையில் ரஷ் பார்ப்பார்கள்.அப்போது மனோரஞ்சன் தூங்கிவிடுவார். எனக்கென்னவோ நிஜமாகவே கமல் தூங்கியிருப்பார் என்று தோன்றுகிறது. அவ்வளவு போர்!!

வாழ்கை நிரந்தரமில்லை என்று படத்தில் கருத்து சொல்லும் கமலுக்கு - தனது எழுத்துக் கூர்மை கூட நிரந்தரமில்லை என்று யார் கூறுவார்??

இசை, ஒளிப்பதிவு நன்று. கமல் படத்தில் கிரீன் மேட் பிரயோகம் அப்பட்டமாக தெரிவது புதிதில்லை. இதுலும் சப்-ஸ்டாண்டர்ட் VFX.

பாலச்சந்தரை கடைசியாக திரையில் பார்த்தது மட்டுமே மனதில் நிற்கிறது.

உத்தம வில்லன் - உத்தமனும் இல்லை. வில்லனும் இல்லை. அட! ஒரு எழவும் இல்லை!

Created a Meme for Uththama Villain as part of the review!

ஓகே கண்மணி - சப்பை மேட்டருக்கு சண்டை | OK Kanmani - Movie review

noreply@blogger.com (Pasu) — Mon, 20 Apr 2015 20:35:00 +0000

வெகு நாட்கள் ஆகிவிட்டது நன் blog எழுதி. வணக்கம் மக்களே... ஓகே கண்மணியோடு மீண்டும் riddikilus..

இந்நேரம் கதை அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும். கதை - இல்லை என்பதே உண்மை. இருவர் பார்த்தவுடன் பழகுகிறார்கள்; மேலும் பழகுகிறார்கள், கல்யாணம் செய்து கொள்கிறார்கள். சுபம்.

படம் பார்த்தவுடன் 'அலைபாயுதே' மாதிரியான கிளர்ச்சி ஏதும் உண்டாக வில்லை. காதலில் ஆழமோ, பதபதைப்போ, ரகசியமோ, கண்ணாமூச்சியோ, சேர்வார்களா மாட்டார்களா போன்ற tension-ஓ இல்லை. அதனாலேயே படம் அவ்வளவாக ஒட்டவில்லை. அனைவரும் கர்நாடிக் பாடுகிறார்கள், கேம் டெவலப்புகிரார்கள், பாடாவதி லாட்ஜு கூட அழகாய் இருக்கிறது, திரையில் வரும் அனைவரும் அம்சமாக இருக்கிறார்கள் - யாருக்கும் வேர்க்கக்கூட இல்லை - பிரகாஷ் ராஜ் தவிர; அனைவரும் நல்லவர்களாக, சிரித்துக்கொண்டே, சந்தோஷமாகஇருக்கும் - unidimensional கதாப்பாத்திரங்கள். ஓரளவிற்கு மேல் அலுப்பூட்டுகிறது.

இரண்டாம் பாதியில் 'இனி 10 நாள் நாம சந்தோஷமா இருப்போம்' என்று சபதம் எடுக்கிறார்கள் ஹீரோ-வும் ஹீரோயின்னும். டிஸ்கோ போகிறார்கள், ஷாப்பிங் போகிறார்கள், பீச்சில் ரொம்பவும் கத்தி பேசுகிறார்கள்.. முடிவில் "இன்னும் 8 நாள் இருக்கு" என்கிறார்கள் - மேலும் கத்தி கத்தி நிறைய செய்கிறார்கள். "இன்னும் 6 நாள் இருக்கு" என்கிறார்கள். அலுப்பூட்டும் திரைக்கதை. வசனங்கள் பயங்கர மோசம். சுஜாதா விட்டுச்சென்ற இடத்தை இன்னும் தமிழ் திரை உலகம் ஏக்கத்துடன் பார்த்துக்கோடு மட்டும் இருக்கிறது.

இவ்வளவு இருந்தும் - படத்தை மொக்கை என்று ஒதுக்க முடியவில்லை.

காரணம் ஒன்று:

ரஹ்மான் / பி.சி. ஸ்ரீராம். உணர்வுப்பூர்வமான இசை, இதமான ஒளிப்பதிவு (Photography கொஞ்சம் படித்ததால் PCயின் ஒளிப்பதிவில், GND filter பயன்படுத்துவது தெரிந்தது. இதையே மற்றவர்களும் பின்பற்றலாம். ஏன் பற்றவில்லை என்று தெரியவில்லை. தவறாய் இருந்தால் மன்னிக்க).

இது மட்டும் அல்ல, மணிரத்தினத்தின் அனைத்துப்படங்களுமே ஒளிப்பதிவின் உச்சங்கள். படங்களின்படிமங்கள் நம்முள் பதிந்துவிடும் தன்மை உடையவை. வண்ணங்களும் composition-களும் தரம் வாய்ந்தவை. நீங்கள் மௌன ராகம் நாட்களில் இருந்தே இதை கவனிக்க முடியும். ரேவதியின் விரக்தியான பார்வை, நாயகன் வேலுநாயக்கர் காட்சிகள், அஞ்சலி பாப்பா சுவற்றில் கை ஊன்றி வரும் காட்சி, தளபதி ரஜினி pose - இன்றும் பல இடங்களில் பார்க்க முடியும், ரோஜா திருநெல்வேலி, பம்பாய் - மீண்டும் திருநெல்வேலி, அலைபாயுதே, கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் - உதாரணங்கள் ஏராளம். இந்தப்படத்திலும் அப்படிப்பட்ட காட்சி அமைப்புகள் நிறைய.ஒட்டிக்கொள்ளும் வண்ணங்கள். தங்கிவிடும் அழகு. அதனாலேயே படமே நம்முள் பாதிப்பு ஏற்படுதியதாய் உணர்வதை தவிர்க்க முடியாது.அனைத்தும் மாயம்.

காரணம் இரண்டு:

படத்தில் 'tension' இல்லை என்று கூறியிருந்தேன். கொஞ்சம் நிதானமாக யோசிக்கையில், இன்றைய அதி மேல்தட்டு காதல்கள் இவ்வாரே உள்ளது என்று தோன்றுகிறது. பெற்றவர்களின் அனுமதிக்காக பயம் இல்லை. 'Independent' என்கிறார்கள். காதலில் விழுவதே 'depend' ஆவதற்கு என்று உணர மறுக்கிறார்கள். பிரிந்தும் செல்கிறார்கள். அதில் ஏற்ப்படும் உளவியல்சேதங்களை தெரிந்தோ தெரியாமலோ ஏற்கிறார்கள். அவர்களின் அதிகபட்ச பிரச்சனை 'இன்னைக்கு என் friend முன்னாடி என்னை கிண்டல் பண்ணிட்ட. பேச மாட்டேன்' என்றோ 'ஏன் இன்னைக்கு chocolate வாங்கி தரலை' என்றோ அன்றே ஆரம்பித்து அப்போதே முடிந்துவிடும் சில்லறை கோபங்கள்.

அன்றைய 'லெட்டெர்' தவிப்போ, நேற்றைய SMS எதிர்பார்ப்போ இன்றைய காதலில் இல்லை. அனைவரும் அனைவரோடும் எப்போதும் தொடர்பில் இருக்கிறார்கள். அவர்களின் நிஜக்காதல்களே பக்கோடா சாப்பிடுவதுபோல் சுலபமாக இருப்பதால் திரையிலும் அவ்வாறே இருப்பது ஆச்சர்யம் இல்லை.

சின்ன விஷயங்களில் சுவாரஸ்யம் இல்லாமல் போனதால் பெரிய விஷயங்களில் சுவாரஸ்யப்படுத்திக்கொள்கிரார்கள். பெரும்பாலும் அவை விபரீதமாகவே முடிகிறது. உம்: 'ஆதலால் காதல் செய்வீர்'.

காரணம் மூன்று:

இறுதியாக - துல்கர் சல்மான் தன் வாயில் இருக்கும் ஹேங்கரை கழட்டி வைத்துவிட்டு கொஞ்சம்இயல்பாக நடித்தால் தேவலை. அடுத்த 'மேடி' என்று கூறுவதெல்லாம் டூ மச். நித்யா மேனன் மிக மிக அருமை. இருவரும் நிறைவாகவே நடித்திருக்கிறார்கள்.

ஓகே கண்மணி - மேட்டரை சப்பை ஆக்கிவிட்டு, சப்பை மேட்டருக்கு சண்டை போடுகிறார்கள். இந்தபடத்தை பாத்துட்டு நான் பறந்தேன், மெதந்தேன்னு சொல்றதெல்லாம் சுஜாதா சொல்றது மாதிரி 'சும்மா உள்ளுள்ளாய்'

Some really smaaal stories IV

noreply@blogger.com (Pasu) — Thu, 05 Feb 2015 01:13:00 +0000

இதற்க்கு முன் - சிறிய சிறு கதை தொகுப்பு

சிறிய சிறு கதைகள் IV

=======================

இம்முறை தமிழில்..

உறக்கம்

----------------

இப்போதெல்லாம் நான் தூங்குவதே இல்லை. ஆனால் தின்னும் கண் விழிக்கிறேன்.

பிம்பம்

------------

கண்ணாடியில், என் பிம்பம் கண் சிமிட்டியத்தைப் பார்த்தேன்!!

செல்ஃபி

---------------

ஒரு நாள் நான் உறங்கும்போது எடுத்த புகைப்படம் ஒன்று எனது அலைபேசியில் இருந்தது. நான் என் வீட்டில் தனியாக வசிக்கிறேன்.

தொடரும்...

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம்... - 22

noreply@blogger.com (Pasu) — Fri, 30 May 2014 21:25:00 +0000

"ஆணா? பெண்ணா?"

"எந்த ஸ்கூல்?"

"எத்தனையாவது ரேங்க்?"

"இன்ஜினியரிங்கா? மெடிக்கலா?"

"அதுக்குள்ள வேலைக்கு போயிட்டானா?"

"நல்ல சம்பந்தம் வந்துருக்கு.. பேசாம கல்யாணத்த முடிச்சுட வேண்டியதுதான்.."

"பலே! பலே! அப்பா ஆகிட்ட! பொறுப்பு ஜாஸ்தி ஆகிடுச்சு!!"

"உடம்பு எப்படி இருக்கு?"

"Rice completeஆ விட்ருங்க.. சரிங்களா? "

":அடடா., போன மாசம் வரைக்கும் நல்லாத்தான் இருந்தாரு.. திடீர்னு இப்படி ஆகிடுச்சே!"

---------

கேள்விகளுக்குள் சிக்கித்தவிக்கும் வாழ்க்கை..

--------

Its still alive...

noreply@blogger.com (Pasu) — Thu, 22 May 2014 22:17:00 +0000

listen carefully...

shhhh...

Lub Dub..Lub Dub..Lub Dub...Lub Dub..Lub Dub..Lub Dub...

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம்... - 21

noreply@blogger.com (Pasu) — Sat, 07 Sep 2013 20:58:00 +0000

எல்லா அம்மாக்களுக்கும்

எட்டிவிடுகிறது நிலவு,

தன் குழந்தைக்கு உணவூட்ட..

நேற்று உண்ட நிலவை

இட்லியென்றொ,

தச்சி மம்மு என்றோ,

லாக்டோஜன் என்றோ,

உணரும் தருணம்

தொலைந்து விடுகிறது - நிலவோடு சேர்ந்து

குழந்தையும்..

அம்மாக்களுக்கு மட்டும்,

எப்போதும் நிலவு,
எட்டிவிடும் தூரத்தில்..

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம்... - 20

noreply@blogger.com (Pasu) — Wed, 04 Sep 2013 21:03:00 +0000

சுடும் வெயிலை

சகித்துக்கொள்ளலாம்

கொட்டும் மழையில்

நனைந்தும் விடலாம்..

இந்த பாழாய்ப்போன

தூரலைத்தான்

என்ன செய்ய? தெரியவில்லை..

ஒரு வரி விமர்சனம்: தங்க மீன்கள்

noreply@blogger.com (Pasu) — Tue, 03 Sep 2013 21:14:00 +0000

தங்க மீன்கள் - வெறும் கவரிங்!
தன் இயலாமையை உணராமல் வெற்றி பெறும் சமூகத்தின் மீது பழி சொல்லும் இடதுசாரி சிந்தனையின் கதைப்படம்.

புரிதல்

noreply@blogger.com (Pasu) — Sun, 01 Sep 2013 17:52:00 +0000

(படித்ததில் பிடித்தது)

பிறந்த பின்

ஆண்டுகள்

ஓடிய பின்னர்

புரிந்துகொண்டேன்

பிறந்தேன் என்பதை

நிகழ்தலில் இல்லை

நிகழ்வது என்பது

புரிதலின்போதே

நிகழ்தல் அறிந்தேன்

காதல் செய்ததோ

இருபது வயதில்

காதல் உணர்ந்ததோ

ஐம்பது வயதில்

வாழ்தலில் இல்லை

வாழ்க்கை என்பதும்

வாழ்தல் முடிந்த பின்

வாழ்க்கை உணர்தலும்

வாழ்க்கையின் முழுமை

என்பதை அறிந்தேன்

எனில்,

சாதல் அடைந்த பின்

சாதலே இன்றி

இருப்பதும் நிஜம் எனில்

இறந்திட மாட்டேன்!

- பா.கிருஷ்ணன்

கவிதை அல்ல.. ஆக்கிக்கொள்ளலாம்... - 19

noreply@blogger.com (Pasu) — Sun, 25 Aug 2013 06:30:00 +0000

எழுதுகோலில் மசியில்லை
கொட்டிக் கிடக்கும் கவிதைகள்..

விசாரிக்க ஆளில்லை
விசித்து விசித்தழும்
வெள்ளருவி..

விழுந்து புரளவும்
எவருமில்லை
பச்சை போர்த்திய
புல்வெளி..

இருப்பை உணர்த்த

சுருங்கி விரிந்தாலும்,

நாட்காட்டியில் மட்டுமே

பௌர்ணமியும் அமாவாசையும்..

கொள்ளை அழகோடு

வயதுக்கு வந்தாலும்

எவரும் தொட மறுக்கும்

பருவ மழை ..

சன்னலோர
இருக்கை கிடைத்தும்
நம் பயணமெல்லாம்
கண்களை மூடியபடியே..

தலைவா - It's a die!

noreply@blogger.com (Pasu) — Wed, 14 Aug 2013 23:41:00 +0000

(Spoiler filled review.. please read after watching the movie!)

வெகு நாட்களாய் நான் செய்யாத சில விஷயங்களை மீண்டும் செய்யத்தூண்டியதர்க்காக / நினைவுபடுத்தியதற்காக இயக்குனர் விஜய்க்கு நன்றி. அவை -

1. முழு நீள blog post எழுதுவது.

2. சினிமா விமர்சனம் எழுதுவது.

3. திரைப்படம் முடியும்முன் அரங்கை விட்டு வெளியேறுவது.

4. நீண்ட நாட்கள் கழித்து ஒரு 'விஜய்' படம் பார்த்தது

நன்றி தலைவா! (ரிலீஸ் அன்றே அமெரிக்காவில் முக்கால் படம் பார்த்துவிட்டேன்.)

இயக்குநர் விஜய், நடிகர் விஜய் இருவருக்குமே சொந்த சரக்கில் நம்பிக்கை இல்லை என்பதற்கு இன்னொரு சான்று தலைவா.

தனது தந்தையின் முகவரி கூட தெரியாமல், ஆஸ்திரேலியாவில் வளரும் விஜய், அவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு மும்பைவாழ் தமிழ் மக்களின் அடுத்த தலைவனாகும் கதை.

தமிழில் தேவர் மகன், ஹிந்தியில் சர்கார் ராஜ், ஆங்கிலத்தில் காட்பாதர் என வந்த கதைதான். அந்தப் படங்களை எவ்வளவு கொச்சைப்படுத்த முடியுமோ அவ்வளவு படுத்த மாங்கு மாங்கென்று உழைத்திருக்கிறார் எ.எல்.விஜய் - படத்தின் இயக்குனர். படத்தின் டைட்டில் கார்டில் ராம் கோபால் வர்மா, மணிரத்னம் இருவருக்கும் சமர்ப்பணம் என்கிறார். அவர்கள் கோர்ட்டில் மான நஷ்ட கேஸ் போடாமல் இருக்கவேண்டும்!

படத்தின் ஒரே நோக்கம் விஜயின் அரசியல் பிரவேசத்திற்கு அஸ்திவாரம் அமைப்பது. அதற்க்கு ஏற்றவாறு அமைக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு காட்சியும் அதில் வரும் வசனங்களும் நம்மை அசௌகர்யப்படுத்தியதே தவிர அஸ்திவாரம் போட்டது மாதிரி தெரியவில்லை.

இவற்றை எல்லாம் எப்படி யோசித்திருப்பார்கள்? சிறு கற்பனை

*******************************************

"விஜய் சார், படத்துல என் மகன் காரக்டர பாத்து மக்களுக்கு அடுத்த தலைவன் இவன்தாண்டான்னு மனசுல பதியனும்.." - இது S.A.C

"பண்ணிடலாம் சார்"

"எதாவது ஐடியா சொல்லுங்கண்ணா பாப்போம்.." - நடிகர் விஜய்

"அடுத்த வாரிசுன்னா கண்டிப்பா தேவர் மகன், காட் பாதர் மாதிரி பண்ணிடலாமா சார்?"

"அதெல்லாம் நீங்க பாத்துக்கோங்க.. அடுத்த எலக்ஷன்ல என் பையன் 96ல ரஜினி மாதிரி இருந்தா நல்லது.."

"ம்ம்ம்.. கண்டிப்பா சார்.. வாரிசு..ம்ம்ம் . படத்துல உங்க அப்பா பெயர் ராமச்சந்திரன்.. எம்.ஜி.ஆர் மாதிரி.. என்ன சொல்றிங்க? நீங்க அவரோட வாரிசு..ஓகே வா?"

"அதுதான் கடுப்பு எம்.ஜி.ஆர்..சாரி.. கருப்பு எம்.ஜி.ஆர் வந்துட்டாரே ஆல்ரெடி .. வேற வேற!"

"ம்ம்ம் ... அண்ணாதுரைன்னு வெச்சுட்டா?"

"ம்ம்ம்... இப்டி பண்ணா என்ன? ராமச்சந்திரனையும் அண்ணாத்துரையையும் சேத்து ராமதுரைன்னு வெச்சுட்டா?"

"மேல சொல்லுங்க..."

"அப்டியே அவரு பெரிய தாதாவா வந்த ஒடனே எல்லாரும் அவரை அண்ணான்னு கூப்பிட ஆரம்பிக்கறாங்க"

"சூப்பர் சார் சூப்பர் சார்"

"படத்துல "இவன் சின்ன பையன் இல்ல..அண்ணாவோட பையன்"ன்னு டயலாக் வைக்கலாம்.."

"அடுத்த அண்ணா இவந்தாண்டா - இது எப்படி இருக்கு?"

"அம்சமா இருக்கு சார் ... அப்டியே ப்ளோல யோசிக்கலாம்.."

*****************************

"அப்புறம்ங்ணா நமக்கு உருப்படியா வர்றது டான்ஸ்ங்க.. அத எப்படியாவது படத்துல வெச்சுடனும்.."

"கண்டிப்பா சார்,, அது இல்லன்னா உங்க படத்துல வேற என்ன இருக்கும்..? இந்த சூர்யால இருந்து மிர்ச்சி சிவா வரைக்கும் பிளாஷ் மாப் (flash mob) டான்ஸ் ஒண்ணு பண்ணிட்டாங்க.. ஆனா நீங்க இன்னும் ..."

"பண்ணுருங்கண்ணா... அப்பறம் அப்பா சொன்னாருங்கண்ணா நமக்கு ஃபாரின்லயும் சென்னைலயும் நல்ல மார்க்கெட்டுங்க..சௌத்லதான் கொஞ்சம் இடிக்குது.. அப்பறம் மத்த ஸ்டேட்லயும் நம்ம மார்க்கெட் கொஞ்சம் சுமார்தாங்க.. அதுக்கு எதாவது செய்யலாமா?"

"நீங்க சொல்ல சொல்ல எனக்கு கண்ணு முன்னாடி ஸ்க்ரீன்ல வரிங்க சார்... உங்க அப்பா திருநெல்வேலி..ஆனா அவரு பாம்பேல பெரிய டான்.. அவருக்கு நீங்களும் அப்படி ஆகிடக்கூடாதுன்னு ஆஸ்திரேலியாவுக்கு அனுப்பி படிக்க வைக்கிறார்.. அங்க நீங்க டான்ஸ் ட்ரூப் ஒண்ணு வச்சுருக்கிங்க.."

"கலக்குறிங்கண்ணா.. டான்ஸ்.. திருநெல்வேலி.. ஆஸ்திரேலியா..டான்..சூப்பர்!"

"வேற ஏதாவது வேணுமா சார்?"

"இந்த யோ (yo) பசங்க நம்ம பக்கம் திரும்பக்கூட இல்ல இன்னும்.. அவங்க மார்கெட்டுக்கு?"

"சார் என்னா சார் நீங்க கையில வெண்ணை வெச்சுக்கிட்டு நெய்க்கு அலையலாமா?"

"என்னங்கண்ணா சொல்றிங்க?"

"அட! நீங்க இப்போ சொன்னத அப்படியே englishல சொல்லுங்க"

"எதைங்கண்ணா?"

"அதைத்தான்"

"What brother - இப்படியா?"

"அதேதான்.. அப்படியே அத சுருக்குங்க.."

"what bro"

"அவ்வளவுதான் ப்ரோ! இந்த அனிருத் மாதிரி ஆளுங்களும் உங்கள follow பண்ண ஆரம்பிச்சுடுவானுங்க"

"சூப்பர்ங்கண்ணா..வ்வ்வ்..சாரி .. சூப்பர் ப்ரோ!"

"பண்டாச்டிக்.. காரக்டரோட ஒட்டிடிங்க.."

***************************

இதுவரை நடந்த டிஸ்கஷனை S.A.Cயிடம் கூறிவிட்டு they were waiting..

***************************

"தம்பி, நீ துப்பாக்கி படத்துல நாலஞ்சு வார்த்தை englishல பேசினது பயங்கரமா பத்திக்கிச்சே! அது மாதிரி ஏதாவது வெய்க்கனும்ப்பா."

"வச்சாச்சு சார்" - டைரக்டர்

"சொல்லுங்க பாப்போம்"

"அதாவது - அண்ணா போனதுக்கு அப்புறம், விஜய் சார் தான் அந்த மக்களுக்கு எல்லாம். அப்போ அந்த ஏரியா பிக்-பாக்கெட் ஒருத்தன புடிக்க கார்ல நாலஞ்சு அடியாட்களோட கெளம்பராறு.. அந்த பிக்-பக்கெட்காரனை புடிக்கரதுதான் ஒரு மக்கள் தலைவனுக்கு ரொம்ப முக்கியம்.. அப்போ சொல்ற வசனம் - Its a do.. or die! ஓகேவா சார்?"

"ஏதோ ஒண்ணுப்பா இந்த மெட்ராஸ் பசங்க மார்க்கெட்ட புடிக்கணும்.. மத்த படி அரசியல் இல்லையே படத்துல.."

"அதுக்குதான் சார் உங்ககிட்ட வந்துருக்கேன்..."

"சரிப்பா.. என் மகன் எப்போ தலைவன் அவதாரம் எடுக்கறானோ அப்போ மக்களை பாத்து எதோ ஒரு உயரமான எடத்துல இருந்து டாட்டா காமிக்கணும்.. அதும் M.G.R மாதிரியே காமிக்கணும்.."

"M.G.R டாட்டா காமிக்கறது மாதிரி நான் எங்க சார் கண்டுபுடிக்கறது?"

"தம்பி, நன் இவ்வளவு நேரம் சொன்னது இருவர் படத்துல ஒரு சீன் வரும். அதைத்தான். அந்த படம் பாருப்பா"

"சரி சார்"

"தலைவன் ஆன ஒடனே அவன் வெள்ளை சட்டை மட்டும்தான் போட்டுக்கணும்.. அதுவும் டைட்டா அரைக்கை சட்டை.. எல்லாம் MGR ஸ்டைல்!"

"வேஷ்டி?"

"என்னப்பா நீ! என் பையன் யூத்துப்பா.. வெள்ளை சட்டை.. ஜீன்ஸ்..ஒரு கருப்பு கூலிங் கிளாஸ்!"

"ஓ!"

"படத்துல சின்னக் குழந்தையில இருந்து பாட்டி வரைக்கும் என் மகன் கூலிங் கிளாஸ் போட்டுக்கிட்டுதான் காப்பாத்தணும். ஸ்லோ மோஷன்ல அஞ்சாறு சீன் நடந்து வர்றது மாதிரி வைக்கணும்... அப்புறம் மக்களுக்காக த்யாகம் பண்ணி அவங்களோட மனசு நோகாம கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்.. தலைவா தலைவான்னு பாட்டு ஓண்ணு கண்டிப்பா இருக்கணும்..எல்லாரும் அவனை மகன்னு சொல்லணும் .. இருக்கற எடம் கோவில்ன்னு சொல்லணும்...சின்ன பசங்க எல்லாம் அண்ணான்னு சொல்லணும்..."

"ஓகே சார்..."

"இதுக்கு மேல நீதான் சொல்லணும்... நானே சொல்லிட்டு இருந்தா எப்படி.. நான் கட்சிக்கொடி டிசைன் முடிவு பண்ண போகணும்..வரேன்!"

"சார் எனக்கு ஒரு ஆசை.."

"சொல்லுப்பா"

"விஜய்சார் டான்ஸ் மாஸ்டர் ரோல் பண்ணறார்.. அதுனால புன்னகை மன்னன்ல வர்ற மாதிரி இவருக்கும் அமலா பாலுக்கும் ஒரு டான்ஸ் தீம் வைக்கலாமா?"

"அதுவும் காப்பிதானா? அமலா பால்தான் ஹீரோயினா?"

"நான் தான சார் டைரக்டர்.. சோ அவங்கதான் ஹீரோயின்" என்று வழிகிறார் விஜய்..

"எதோ நல்லா இருந்தா சரி"

***********************************************

இவற்றோடு மானே தேனே பொன்மானே என்று நான்கைந்து சீன்களை எடுத்து படத்தை முடித்து விடுகிறார்கள் (என்று நினைக்கிறேன்.. நான் அரங்கை விட்டு வெளியேறியபோது இன்னும் climaxகூட வரவில்லை..)

விஜய் பார்க்க நன்றாக இருக்கிறார், வழக்கம்போல் நன்றாக ஆடுகிறார். சந்தானம் வெளுத்துக்கட்டுகிறார்.

சத்யராஜ் பெரிய டான் என்று எல்லோரும் திரையில் சொல்கிறார்கள். ஆனால் எதோ கடனுக்கு டானாக இருப்பது போலத்தான் தெரிகிறது. ரொம்பவும் சோகமாகவும் பயப்பட்டுக்கொண்டும் இருர்க்கிறார். நாயகனில் வேலுநாயக்கர் டான் என்றல் நம்பலாம். தேவர் மகனில்பெரியதேவர் ஊரில் பெரியவர் என்றால் நம்மால் நம்ப முடியும். காரணாம், அவர்களிடத்தில் ஒரு கோவம் இருக்கும். அந்த கதாபாத்திரத்தின் மேல் மக்களுக்கு பயம் கலந்த பிரியம் இருக்கும். மனம் இருக்கும். ஒரு நோக்கு இருக்கும். ஒரு தெளிவு இருக்கும். சத்யராஜிடம் இவை ஒன்றுமே இல்லை. எங்கோ கடலுக்குள் தலைமறைவாக தீவிரவாதிபோல் வாழ்கிறார். சாந்தமாக பேசுகிறார் கையெடுத்து கும்பிடுகிறார் (காதலியின் தந்தையிடம்).கெத்து பத்தவில்லை

வேலுநாயக்கன் இறந்தபோது, பெரியத் தேவர் இறந்தபோது இருந்த பாதிப்பு சத்யராஜ் கதாபாத்திரம் இறக்கும்போது இல்லை. துளியும் இல்லை. அதனாலேயே இவருக்கு வாரிசு வந்தால் என்ன வராவிட்டால் என்ன? என்று தோன்றுகிறது. அந்த ஏனோ தானோ வாரிசாக விஜய் வரும்போது மனதில் நிற்கவில்லை . முழுக்க முழுக்க இயக்குனரின் குற்றம்.

காட்பாதர் முதல்பாகத்தில் முதல் ஒரு மணி நேரம் டான் கார்லியோனேவை சுற்றித்தான் படம் இருக்கும். தேவர் மகனிலும் அதே! அந்த கதாப்பாத்திரங்கள் மனதில் ஓட்ட அந்த அவகாசம் தேவை. இதில் முதல் பாதியில் சந்தானம்தான் மனதில் ஓட்டுகிறார்!! என்னத்த சொல்ல!?

நாசர், பொன் வண்ணன், மனோ பாலா இருக்கிறார்கள். Y.G.மகேந்திரன் அவ்வப்போது வந்து பஞ்ச் டயலாக் அல்லது விஜய்-யை தலைவன் என்று அறிவித்துவிட்டு செல்கிறார் - why ஜீ?

வசனங்களும் பாடல்களும் படு மோசம்.ஏற்க்கனவே ஆழம் இல்லாத கதாப்பாத்திரம் விஜய்க்கு. இதில் அவர் குடித்துவிட்டு "வாங்கண்ணா வணக்கங்கண்ணா" என்று ஆடுகிறார். இப்போது புரிகிறது கமலின் ‘Of course Velu Nayakan doesn’t dance’.

"தலைவா தலைவா" என்றொரு பாட்டு வருகிறது. பாடியிருப்பது ஹரிசரண். இளமையான குரல். அனால் திரையில் டர்பன் கட்டிக்கொண்டு 70 வயது தாத்தாக்கள் பாடுகிறார்கள் ஆடுகிறார்கள். சகிக்கவில்லை... அதே பாட்டில் "தளபதி தளபதி" என்றும் வருகிறது :) தலைவனா? தளபதியா? இரண்டும் முற்றிலும் வேறு. விஜய் தலைவன் என்றால் யாரை தளபதி என்கிறார்கள்? விஜயோடு சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் யாரையோவா? 'இல்லை இல்லை விஜய்தான் எங்கள் தளபதி' என்றால் யார் தலைவன்? :) only the confusions!!

இது போதாதென்று மும்பை நமக்கு ஒட்டவில்லை. மும்பையில் மிலிட்டரி ஆபீசர் - ஓ.கே. மும்பையில் டான் - ஒ.கே.. மும்பையில் தலைவன்? கஷ்டம்! செண்டிமெண்ட் பார்த்து சொதப்பியிருக்கிறார்கள். ஒரு வில்லன் வருகிறான். கேட்ட காமெடி! சத்யராஜை கொலை செய்வதற்கு "ராமு..ராமு" என்று த்யானம் இருக்கிறான்.. விஜய் வந்தவுடன் "விஷ்வா..விஷ்வா" என்று விஜய்யை அல்ல, நம்மைக்கொல்கிறான்.இந்த மாதிரி வில்லன்கள் கொஞ்ச நாள் காணாமல் போயிருந்தார்கள் . கவலையாக இருக்கிறது.

ஆக, படத்தில் இயக்குவதாக நினைத்துக்கொண்டும், இசை அமைப்பதாக நினைத்துக்கொம்டும், அரசியல் அஸ்திவாரம் என்று நினைத்துக்கொண்டும் ஏதேதோ செய்திருக்கிறார்கள். ஒன்றும் புரியவில்லை. எழுந்து வந்துவிட்டேன். சொச்ச படத்தையும் பார்த்தால் பிறகு update செய்கிறேன்,

விஜய் அரசியலுக்கு வர லாயக்கு இல்லாத ஆள். யோசித்துப்பர்த்தால் இறந்த வீட்டில் வாழ்த்து சொல்லும் தலைவருக்கு விஜய் தேவலைதான். இருந்தாலும்.. ரொம்ப கஷ்டம்ப்படும்!!

இந்தப்படம் வெளிவராததற்கு ஒரு இளைஞன் தற்கொலை செய்திருக்கிறான்! எவ்வளவு பின்தங்கி இருக்கிறோம்? ஒரு வேளை வெளிவந்தால், மேலும் சிலர் தற்கொலை செய்துகொள்ள வாய்ப்பு இருக்கிறது. ஜாக்கிரதை.

உண்மையில் என்னால் இன்னும் அதிகம், படம் பற்றி, திரையரங்கில் பலர் அடித்த கமெண்ட் பற்றி என்று எழுத முடியும்… ஆனால், எனக்கே பாவமாக இருப்பதால், இதோடு முடித்துக்கிறேன்.

தலைவா - "ஒரு தடவ தலைவா படம் பாத்துட்டா ஒண்ணு தலைவலிக்கும் இல்ல தூக்கம் போகும்..நிம்மதியா மட்டும் இருக்க முடியாது!"

இந்த ரிலீஸ் பிரச்சனை எல்லாம் சும்மா உள்ளுள்ளாய்! படம் கல்லா கட்ட ஒரு நாடகம்!

ஹைக்கு - 3

noreply@blogger.com (Pasu) — Wed, 24 Jul 2013 15:18:00 +0000

புதைவெளியில்

நடைபயிலும்

என் கூடு