:
جام جم

بانک های تحریم شده دسترسی به نظام بانکی و مالی آمریکا را از دست خواهند داد

وزارت خزانه داری آمریکا ‘بانک تجارتی ایران و اروپا’ که در آلمان به ثبت رسیده را به فهرست تحریم های یک جانبه ایالات متحده افزوده است.
این بانک به اختصار (EIH) نام دارد و مقر اصلی اش در شهر هامبورگ آلمان واقع است.
مقام های آمریکایی می گویند که پیش از تحریم این بانک با مقام های دولت آلمان مشورت کرده اند و دولت آلمان نیز درباره بانک یادشده تدابیری اتخاذ خواهد کرد.
این نخستین بار از زمان هشدار اخیر آمریکا به بانک ها و موسسه های مالی بین المللی در مورد رابطه با ایران است که خزانه داری ایالات متحده بانکی در خارج از ایران را تحریم کرده است.
مقام های آمریکایی ‘بانک تجارتی ایران و اروپا’ را متهم کرده اند که یکی از معدود موسسه هایی است که به عنوان رابط ایران با نظام مالی اروپا فعالیت می کند.
مدیران این بانک به اقدام دولت آمریکا واکنش نشان نداده اند.
بانک مذکور در واشنگتن به رابطه با برنامه های نظامی و موشکی ایران و نیز مبادلات مالی کلان با بانک هایی مانند بانک ملت که از سوی آمریکا تحریم شده، متهم است.
وزارت خزانه داری آمریکا روز ۱۶ اوت با صدور بخشنامه ای جزئیات نحوه اجرای تحریم هایی که کنگره در ماه ژوئن علیه ایران تصویب کرده بود را منتشر کرد.
این نهاد هشدار داد که بانک ها و موسسات مالی خارجی که با اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی تحریم شده ارتباط داشته باشند، حق دسترسی به نظام بانکی ایالات متحده را نخواهند داشت یا دسترسی آنها به شدت محدود خواهد شد.
آن طور که خزانه داری آمریکا اعلام کرد، موسسه های مالی که مبادلات “عمده” با اشخاص حقیقی یا حقوقی تحریم شده سپاه پاسداران داشته باشند نیز تحریم خواهند شد.
این مجازات ها در چهارچوب اجرای تحریم های گسترده ای که کنگره آمریکا در ماه ژوئن علیه ایران تصویب کرد در نظر گرفته شده است.
شرکت ها یا بانک های تحریم شده اجازه فعالیت در بخش های مالی، بانکی یا بازارهای سهام آمریکا را نخواهند داشت.
در همین رابطه، بانک بریتانیایی بارکلیز در اواسط اوت موافقت کرد که به علت نقض تحریم هایی که ایالات متحده علیه چند کشور از جمله ایران در نظر گرفته، به دولت آمریکا ۲۹۸ میلیون دلار بپردازد.

این صفحه را برای دیگران بفرستید

چاپ مطلب

سایت اصلی خبر
سایت بی بی سی

منبع خبر
جام جم

منبع خبر
جام جم

«نینو» در حال حاضر در «بوگوتا» با والدین و چهار برادرش زندگی می‌کند . مادر این مرد کلمبیایی می‌گوید که این فرزندش پیش از تولد رشد بیشتری نسبت به زندگی بعد از تولدش داشته است.
«نینو» وقتی متولد شد، ۴۳ سانتیمتر بود، اما اکنون در سن ۲۴ سالگی قدش فقط ۷۰ سانتیمتر است.
خود «نینو» نسبت به این که اسمش در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده ابراز خرسندی کرده است.
بنابراین گزارش نسخه 2011  کتاب گینس در پانزدهم سپتامبر (ماه جاری میلادی) منتشر خواهد شد.

:
جام جم

:
جام جم

اصل خبر را در اینجا بخوانید
جام جم

پرویز جاهد
منتقد فیلم

گلشیفته فراهانی بدون شک یکی از با استعدادترین بازیگران زن امروز سینمای ایران است. گلشیفته در خانواده ای که پدر و خواهر هر دو بازیگر سینما بودند، رشد کرد. خیلی زود در سن نوجوانی با فیلم درخت گلابی داریوش مهرجویی وارد سینما شد و در نقش دختری شیطان و شرور با رفتاری پسرانه و رئیس مآبانه درخشید. پس از آن بازیگری را به طور جدی ادامه داد و در نقش های متفاوتی ظاهر شد. وی با برخی از کارگردان های معاصر سینمای ایران از جمله داریوش مهرجویی، بهمن قبادی، رسول ملاقلی پور و مجید مجیدی کار کرده است.

بوتیک، اشک سرما، به نام پدر، میم مثل مادر، و سنتوری نام برخی فیلم هایی است که او در آنها بازی کرده. یک مشت دروغ به کارگردانی ریدلی اسکات آخرین فیلم گلشیفته فراهانی است که وی در آن در نقش یک پرستار سوری به نام عایشه در کنار لئوناردو کاپریو بازی کرده است.

گلشیفته به دنبال مشکلاتی که بعد از بازی در این فیلم از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برایش پیش آمد مجبور به ترک ایران شد و هم اکنون در پاریس اقامت دارد.
این گفتگو با گلشیفته فراهانی در روزهای برگزاری جشنواره فیلم لوکارنو در سوئیس که وی در آن به عنوان عضو هیئت داوران بخش مسابقه اصلی جشنواره شرکت داشت، انجام شده است.
از درخت گلابی تا یک مشت دروغ و اکنون داوری فستیوال لوکارنو چند سال فاصله است و در این فاصله پیشرفت قابل توجهی به عنوان یک بازیگر زن ایرانی در کارت دیده می شود. خودت چطور این موفقیت را در این سن ارزیابی می کنی؟
من خیلی به موفقیت فکر نمی کنم. موفقیت به نظرم به خوشحالی بستگی دارد و من آدم نسبتا خوشحالی هستم.
با توجه به تمام موانعی که بر سر راهت بوده تا چه حد انتظارات و توقعی که از سینما و بازیگری داشتی، برآورده شد؟
در این مسیر همیشه از وقتی که این کار یعنی بازیگری برایم جدی شد (چون در درخت گلابی این کار برایم جدی نبود)، برایم جنبه مقدس پیدا کرد و حاضر نبودم هیچ گونه خیانتی در این قداست انجام بدهم. بنابراین مهم ترین کار همیشه برایم این بود که در کارهایی بازی کنم که حرفی برای گفتن دارند و می خواهند تغییری ایجاد کنند. یک چیزی را می توانند تکان بدهند، چه در دل جامعه و چه در دنیا و به این اعتقاد پایدار ماندم. به همین خاطر فیلم هایی که در آنها بازی کردم، همه حرفی برای گفتن دارند و «همین طوری» فیلم بازی نکردم. به خاطر نفس سینما و نفس هنر کار نکردم ولی در آخر کمی دل شکسته شدم. چون معلوم بود که من چه آدمی ام و چه کارهایی می کنم اما رفتاری که با من شد و بی اعتمادی ای که از یک سری مسئولین دیدم که در واقع پوست من را قلفتی کندند، باعث شد که دلم چنان بشکند که نتوان جمعش کرد.

به عنوان یک بازیگر چه معیارهایی برای انتخاب نقش داری؟ وقتی بهت نقشی پیشنهاد می شود چگونه با آن برخورد می کنی؟
اگر نقشی مخالف اعتقاداتم باشد، نمی توانم آن را قبول کنم. مثلا من نمی توانم نقش یک تروریست را بازی کنم چون نمی توانم بپذیرم که هر کسی که از خاورمیانه می آید تروریست هست.
بازیگرها دستشان در انتخاب نقش خیلی مواقع بسته است اما می دانم که حداقل آن چیزی که بازی می کنم نباید ۱۸۰ درجه با آنچه که فکر می کنم، فرق داشته باشد. یک بازیگر دوست دارد نقش هایی بازی کند که ابزار زیادتری برای بازی داشته باشد اما نقش هایی که ابزار کمتری دارند نقش های سخت تری است. مثلا نقش یک دیوانه را بازی کردن یا نقش یک تیپ را بازی کردن، راحت است اما راه رفتن درست یک کاراکتر یعنی مثلا از اینجا رد شدن و به آنجا رفتن، شاید کار سخت تری باشد.

رفتاری که با من شد و بی اعتمادی ای که از یک سری مسئولین دیدم – که در واقع پوست من را قلفتی کندند- باعث شد که دلم چنان بشکند که نتوان جمعش کرد.

گلشیفته فراهانی

نقش هایی که بازی کردی تا چه حد برایت راضی کننده بوده؟
راضی کننده بوده. چون همه خودم را تویشان گذاشتم برایم راضی کننده بوده. چون همیشه فکر کردم که شاید این آخرین فیلم ام باشد و شاید فیلمی بعد از آن نباشد.

چقدر در بازیگری محدود بودی؟
از چه نظر؟
با توجه به فضای حاکم بر سینمای ایران از نظر مقررات سانسور و ممیزی و از نظر محدودیت هایی که در آن برای بازیگران زن وجود دارد. یعنی چقدر در ایفای نقش هایی که بهت محول می شده، آزاد بودی؟ تا چه حد از قابلیت هایت استفاده کردی و تا چه حد به خاطر وجود این مقررات و محدودیت ها نتوانستی از همه قابلیت هایت استفاده کنی. چقدر دست و پایت بسته بود؟
تا آنجا که در ایران کار کردم، می توانم بگویم که اصلا محدودیتی در نقش هایم نداشتم. تا آنجا که توانستم نقش های متفاوتی بازی کردم. اما من ممیزی را چیز عظیم تری می بینم. سانسور برای من چیزی است که در ذهن آدم ها وجود دارد و آن این است که که خلق نمی کنند. مثلا شخصیت های خاص زن را دیگر خلق نمی کنند. این قدر ممیزی در ذهن این آدم ها ریشه دوانده و این قدر عمیق شده که نمی توانند خلق کنند. یعنی آن کاراکتر زنی که من بتوانم به عمق وجودشان بروم دیگر خلق نمی شود یا خیلی کم خلق می شود.
جایی هم گفتی که زن های سینمای ایران منفعل اند. آیا واقعا این گونه است؟
این حرف من نیست.
ولی از شما نقل شده. در یکی از مصاحبه هایت بوده.
این طوری نبوده. من احتمالا گفتم بستر خیلی بزرگی برای پرداختن به شخصیت زن در سینمای ایران وجود ندارد. چون من نقش هایی که بازی کردم هیچ کدام منفعل نبوده. من هیچوقت نقش یک زن منفعل را بازی نکردم بلکه همیشه نقش زنی را بازی کردم که دارد تصمیم می گیرد و در زندگی اش عملی را انجام می دهد.

گلشیفته فراهانی در کنار دیگر داوران جشنواره لوکارنو

بنابراین این نمی تواند حرف من باشد.

دوست داشتی چه نقشی را در سینما بازی کنی که تا کنون بهت پیشنهاد نشده؟
هیچ وقت فکر نکردم چه نقشی را دوست دارم بازی کنم. من هر نقشی را که بازی کردم دوست داشتم. هنوز هم نقش ها می آیند و من دوستشان دارم.
چیزی که الان دوست دارم، نوشتن است. نه اینکه خودم کارگردانی کنم بلکه بتونم دغدغه های ذهنی خودم را منعکس کنم.
وسوسه کارگردانی هم داری؟
فکر کنم وسوسه خلق را دارم.
چقدر این وسوسه در تو قوی هست؟
در من خیلی قوی تر شده. قبلا کارگردانی خیلی قوی بود الان بیشتر خلق یک داستان است که دغدغه من شده. شاید دلم نخواهد کارگردانی اش کنم اما دلم می خواهد دربیاید. چون ما بازیگرها نمی توانیم دغدغه های خودمان را بازی کنیم. همیشه باید دغدغه های کارگردان ها و نویسنده های دیگر را بازی کنیم.
آیا تا کنون بهت پیشنهاد کارگردانی هم شده؟
نه پیشنهادی نشده اما من می دانم که الان وقتش هست که این کار را بکنم.
ولی شایعاتی وجود دارد که به شما پیشنهاد کارگردانی فیلم در ایران شده و حتی برخی سایت های سینمایی نوشتند که شما برای این منظور به ایران برگشتید.
شایعات زیاد است. نباید به آنها توجه کرد.

گلشیفته فراهانی و بهرام رادان در نشست بررسی فیلم سنتوری

به هر حال لابد زمینه ای بوده که این شایعات بر مبنای آن ساخته شده.
اصلا. در مورد شایعاتی که درباره من بوده، هیچ زمینه قبلی وجود ندارد.
این شایعات از کجا می آیند؟
فکر می کنم ناشی از بی خبری ای است که در مورد من وجود دارد. به نظرم کار آدم هایی است که تصورات و تخیلات قوی ای دارند. این شایعات از وقتی که ایران را ترک کردم در مورد من وجود داشته و هیچ حقیقتی ندارند. من هم می خوانم و می خندم. هیچ جوابی بهشان نمی دهم.
آیا تصمیم داری که روزی دوباره به ایران برگردی و در آنجا کار کنی؟
فکر کنم این خواسته هر ایرانی هست که هر زمانی که دلش می خواهد به ایران برگردد اما باید پیامدهای این بازگشت و اتفاق هایی که بعد از آن می تواند برایش بیفتد، را بپذیرد.
آیا پیشنهاد مشخصی از طرف کارگردان های ایرانی برای بازی در فیلم ها داشتی؟
بله اما الان در شرایطی ام که تنها پیشنهاد بازی کافی نیست. من به پیشنهاد های بزرگ تری برای امنیت شغلی و امنیت سفر کردن احتیاج دارم.
یعنی برای بازگشت تضمین می خواهی؟
در ایران تضمینی وجود ندارد.

شایعات در مورد من از وقتی که ایران را ترک کردم وجود داشته و هیچ حقیقتی ندارند. من هم می خوانم و می خندم. هیچ جوابی بهشان نمی دهم.

گلشیفته فراهانی

حالا فرض کن اگر دولت تعهد بده که گل شیفته فراهانی می تواند راحت به ایران برگردد و بازی اش را بکند و باز اگر خواست بتواند دوباره به خارج از ایران سفر کند. در آن صورت چی؟
چنین چیزی وجود ندارد.
حالا اگر تضمین بدهند قبول می کنی؟
حالا بدهند تا ببینم حالم آن روز چطوری است. الان نمی دانم. راجع به آینده نمی شود با قاطعیت حرف زد. اول باید پیشنهاد بشود تا من بتوانم در موردش فکر کنم.
تو اولین بازیگر زن سینمای ایران بودی که در یک فیلم هالیوودی بازی کردی. قبل از تو ما بازیگران زن دیگری هم داشتیم که در فیلم های آمریکایی بازی کرده بودند اما آنها از داخل ایران و سیستم تولید فیلم ایران نیامده نبودند. تا چه حد از این تجربه راضی هستی؟
حتما. شانس کارکردن با ریدلی اسکات و بازیگران درجه یک شانس فوق العاده ای بود، نه فقط برای من بلکه برای همه مردم ایران. من فقط یک وسیله بودم و مردم ایران و اسم ایران پشت سرم بود. من هیچی نبودم.
بازی در هالیوود آیا رویای تو بود؟
ابدا. من خیلی رویا ندارم. من تصویر دارم. همیشه به تصویرهایی که در ذهن دارم می رسم. بنابراین لازم نیست رویا داشته باشم. این تصویر همیشه در ذهنم بود که من بالاخره کار خواهم کرد ولی اینکه چه جوری و کی و کجا نمی دانستم.
ستاره شدن تا چه حد برایت مهم است؟
ستاره یعنی چی؟

به هر حال ما در سیستم هالیوود، ستاره ها را داریم. چیزی که در سینمای ایران نداریم و همیشه با آن مبارزه می شد و می شود. تبدیل شدن به یک ستاره هالیوودی تا چه حد تصویر ذهنی تو بود؟
نمی دانم. من چون این را تجربه نکردم، نمی فهمم. مثل اینکه بگویی آدم فضایی. من نمی دانم چیه.
به هر حال سینماگری و می دانی که سیستم ستاره سازی چگونه کار می کند و هالیوود چطور ستاره می سازد.
خب بله ولی نمی دانم چه بگویم.
الان در فستیوال فیلم لوکارنو هستیم و تو اینجا عضو هیئت داورانی. از اینکه در مقام داوری یک جشنواره مهم بین المللی قرار گرفتی و حالا به عنوان یک بازیگر می خواهی درباره کار دیگران قضاوت کنی، چه احساسی داری؟
بیشتر از همه چیز احساس مسئولیت می کنم. البته این دومین بار است که دارم داوری می کنم و چه حیف که هیچ فیلم ایرانی در فستیوال امسال لوکارنو نیست.
شما از مسئولین جشنواره پرسیدید که چرا هیچ فیلم ایرانی نیست؟
بله اما مثل اینکه فیلمی نبوده. نمی دانم که فیلمی فرستاده شده و انتخاب نشده و یا اصلا فرستاده نشده.
اما من مطمئن ام که تعداد زیادی فیلم برای این فستیوال فرستاده شده اما آنها هیچ فیلمی را انتخاب نکردند.
پس شاید انتخاب نشده.
الان که در خارج از کشوری، فضای خارج از کشور تا حد زیادی سیاسی است و از هنرمندان انتظار دارند که مثل یک فعال سیاسی درگیر باشد. چطور با این مسئله کنار می آیی؟
فکر کنم اگر می خواستم سیاسی شوم می رفتم درس سیاست می خواندم و در وزارت خارجه کار می کردم. ما هنرمندیم و هنرمند ممکن است در مقطعی سیاسی شود اما خیلی کم اند هنرمندانی که از سیاست خوششان بیاید. چون سیاست خیلی دوست داشتنی نیست و همه جا یک جور است. من هم تا جایی که بتوانم از سیاست فرار می کنم.

دلم برای اینکه به زبان فارسی برای مردم ایران فیلم بازی کنم تنگ شده است.

گلشیفته فراهانی

وقتی ناگزیر شوی که درگیر سیاست باشی چی؟
وقتی ناگزیر می شوم، حتما آن کاری را که ناگزیرم انجام می دهم اما آن کار قطعا کاری هنری است که ناگزیر شکل سیاسی پیدا می کند. من سیاستمدار نیستم که مستقیما و با کله وارد کار سیاست بشوم. من کار هنری می کنم و آن کار ممکن است در مقطعی سیاسی بشود. ولی کار من هنر است. من چه کار دارم به سیاست. سیاست مال سیاستمداران است.
الان خیلی از سینماگران و هنرمندان ایرانی که از کشور خارج شدند مثل آقای مخلمباف، دیگر کار سینمایی نمی کنند و ناگزیر درگیر فعالیت سیاسی شده اند. در مورد آنها چه فکر می کنی؟
به نظر من هر کسی باید آن طوری که باور دارد کار خودش را بکند. من هنرمندم و کار خودم را می کنم. من نخواستم کار سیاسی بکنم. سیاست به من چه.
فکر می کنی در این شرایط حساس سیاسی، انتظار مردم ایران از شما به عنوان یک هنرمند چیست؟
نمی دانم. واقعا نمی دانم. من یک جوانم و با جوان ها هستم و معلوم است که کجایم و در کدام طرفم. اما هر کاری که از من خواسته می شود باید در توان من باشد. نمی شود از من بخواهند ساختمان بسازم. زورم نمی رسد آجر بیندازم بالا. من هنرمندم و در چهارچوب هنری خیلی کارها می توانم بکنم اما اگر خارج از چهارچوب هنر باشد، نه، من نیستم.

دلت برای سینمای ایران تنگ شده؟
دلم برای اینکه به زبان فارسی برای مردم ایران فیلم بازی کنم تنگ شده است.

این صفحه را برای دیگران بفرستید

چاپ مطلب

سایت بی بی سی

جواد شمقدری پیش از این گفته بود: “مردم ما محرم و بیگانگان نامحرم هستند.”

جواد شمقدری، معاون امور سینمایی و سمعی بصری وزارت ارشاد، گفت: “کمیته انتخاب فیلم برای اسکار تقریبا نهایی شده است و تلاش خواهیم کرد ظرف ده روز آینده فیلم منتخب ایران برای اسکار معرفی شود.”
آقای شمقدری در گفت و گو با خبرگزاری فارس گفت: “متاسفانه در هیئت های انتخاب اسکار در سال های گذشته اشتباه فاحشی رخ داده است.”
“آنها فکر می کردند که باید نماینده سینمای اسکار همان شاخصه هایی را داشته باشد که ملزوم حضور در جشنواره های دیگر جهانی است.”
او گفت:” خیلی از فیلم هایی که در جشنواره های جهانی حضور پیدا می کنند، ارزش فنی و هنری ندارند و اغلب به دلیل رویکرد سیاسی شان است که جایزه گرفته اند. طبیعی است که این گونه فیلم ها به اسکار نمی روند چون قابلیت فنی و هنری لازم را ندارند.”
او گفت که نماینده سینمای ایران در اسکار باید موضوعی داشته باشد که برای این جشنواره و یک شهروند آمریکایی دغدغه باشد.
آقای شمقدری روز پنج شنبه ۱۴ مرداد، پیداکردن نقاط تاریک و بزرگ کردن آنها در فیلم های ایرانی به قصد جایزه گرفتن از دیگران را از “جاسوسی” بدتر دانسته و چنین کاری را “خیانت فرهنگی” نامیده بود.
او در یک نشست خبری اعلام کرده بود که فیلم‌هایی که “سیاه‌نمایی” می‌کنند، اجازه نمایش در خارج از ایران را ندارند.
آقای شمقدری به دو فیلم طهران تهران و عیار ۱۴ اشاره کرد و گفت بر خلاف آنچه در برخی روزنامه ها مطرح شده این دو فیلم شانسی برای اسکار ندارند.

او گفت: “اگر سال گذشته فرزند خاک به اسکار می رفت شانس بیشتری داشت.”

به گفته جواد شمقدری “شیوه سنتی انتخاب فیلم ها برای اسکار باید صددرصد شکسته شود.”
“ما باید فیلمی را ارائه کنیم که دغدغه آنها باشد. فیلمی که وقتی دیده شد، احساس شود که حرف آنها را می زند و دغدغه آنها را جواب می دهد.”
آقای شمقدری گفت:”اسکار یک فرصت است نه اینکه ما تمام ذهن و فکرمان را درگیر کنیم.”
او پیش از این اعلام کرده بود که معاونت سینمایی وزارت ارشاد می خواهد هم و غم خود را صرف “ساماندهی” سینمای کشور کند و امسال قصد “استانداردسازی” سینما را دارد.
جواد شمقدری از سینماگران خواسته بود که به “مفاهیم قرآنی، فطرت و اهل بیت” توجه کنند.
وی در پاسخ خبرنگار فارس که چرا بعد از فیلم بچه های آسمان، از ده سال پیش تاکنون، نمایندگان ایران در بخش اسکار بهترین فیلم خارجی پذیرفته نشده اند گفت:”آنها حاضر نیستند اعتبار فنی و هنری شان را با انتخابی که آنان را شرمنده کند مورد تهدید قرار دهند.”

این صفحه را برای دیگران بفرستید

چاپ مطلب

منبع اصلی خبر
سایت بی بی سی

بزرگ ترین تظاهرات در پاریس صورت گرفت

اعتصاب سراسری بیست و چهار ساعته در فرانسه که در اعتراض به برنامه صرفه جویی های دولت صورت گرفته، موجب مختل شدن زندگی روزمره مردم شده است.
دانشگاه ها و مدارس تعطیل شده اند و پروازها مختل شده اند.
پنجاه در صد ترن ها نیز کار نمی کنند.
آمار رسمی نشان می دهد که ۴۵۰ هزار نفر از کارمندان در شهرهای سراسر فرانسه دست از کار کشیده و به تظاهرات پرداخته اند.
تظاهرات اصلی در پاریس صورت می گیرد.
اعتصاب کنندگان با طرح پیشنهادی دولت برای افزایش سن بازنشستگی از شصت سال به شصت و دو سال، مخالفند.
کریستیان فریزر، خبرنگار بی بی سی در پاریس می گوید اگر چه با دو سال افزایش سن بازنشستگی، باز هم سن بازنشستگی فرانسوی ها اعم از زن و مرد، کمتر از حد متوسط این سن در کشورهای عضو اتحادیه اروپا خواهد بود، ولی در کشوری که مردم به شدت می خواهند شیوه و کیفیت زندگی خود را حفظ کنند، دو سال افزایش سن بازنشستگی بسیار زیاد به نظر می رسد.
نیکولا سارکوزی، رئیس جمهوری فرانسه می گوید با توجه به این که طول متوسط عمر اکنون افزایش یافته و شمار افراد سالخورده در فرانسه در حال افزایش است، دولت ناچار است برای تامین هزینه های خود سن بازنشستگی را افزایش دهد.
علاوه بر این محاسبه حقوق بازنشستگی نیز تغییر خواهد کرد.
دولت فرانسه همچنین در نظر دارد در طی سه سال آینده ۱۰۰ میلیارد یورو صرفه جویی کند.
این برنامه مستلزم بیکار کردن عده ای از کارمندان از جمله هفت هزار نفر در وزارت آموزش و پرورش است.
سه چهارم کسانی که در نظرسنجی برای اعتصاب شرکت کرده بودند گفته اند که با این اعتصاب موافقند ولی ۵۰ درصد آنان معتقدند که این اعتصاب تغییری در تصمیم دولت نخواهد داد.
ایر فرانس می گوید ۹۰ در صد پروازهای کوتاه مدت و میان مدت خود را که مبدا یا مقصدشان پاریس بوده تعطیل کرده است.
ولی این اعتصاب در برنامه ترن یورواستار، که بین پاریس و لندن حرکت می کند، تاثیری نگذاشته است.

این صفحه را برای دیگران بفرستید

چاپ مطلب

اصل خبر
سایت بی بی سی