Old Sports Pub

Spor Dünyasından Unutulmaz Replikler

2012-07-19T13:19:00.000+03:00

''Futbol, 22 kişinin oynadığı ve sonunda hep Almanların kazandığı bir oyundur.''
Gary Lineker

"Futbol basit bir oyundur, zor olan ise basit futbol oynamaktır." Johan Cruyff

''Kelebek gibi uçarım, arı gibi sokarım'' Muhammed Ali

"15 yaşındayken bir NBA oyuncusu olacağım dediğimde benle gerizekalı diye dalga geçtiler; fakat şimdi hepsinin evinde posterlerim var."

"Kariyerim boyunca 9000'den fazla başarısız atış yaptım, 300'den fazla oyun kaybettim, 26 kez oyun kazandıracak atışı ıskaladım. Çabaladıkça başarısız oldum, başarısız oldukça çabaladım. İşte başarımın sırrı..." Michael Jordan

"Teknik direktör olmak için, önce futbolcu olmak gerektiğini söylüyorlar... Peki, jokey olmak için de önce at mı olmak gerekiyor..."

''Dünyadaki en iyi menajer ben olmayabilirim ama benden de iyisi yok.'' Jose Mourinho

''O benim değil, Tanrı'nın eliydi." Diego Maradona

"Bizi sevenleri üzmeyelim baba." Metin Oktay

"Eğer biraz çirkin olsaydım ne Pele´nin ne Maradona´nın adı hatırlanırdı" George Best

‘’Tanrı beni gol atmam için gönderdi" Romario

''Köpekler istedi diye atlar ölmez.'' Mircea Lucescu

Bu Kurtarış Luca İçin

2012-04-11T15:46:00.001+03:00

Dün akşam oynanan Blackburn - Liverpool maçının 25. dakikasında Liverpool'un genç defans oyuncusu John Flanagan tecrübesizliğinin kurbanı oldu ve geri pası rakibine kaptırdı. Reina'nın yokluğunda kaleye geçen ikinci kaleci Doni karşı karşıya pozisyonda rakibini düşürüp penaltıya neden olurken kırmızı kart ile oyundan atıldı. On kişi kalan Liverpool'da hatayı yapan Flanagan oyundan alınırken takımın üçüncü kalecisi Brad Jones oyuna girdi.

Liverpool formasını ilk kez giyen Jones, penaltı atışında Blackburn'den Yakubu ile karşı karşıya kaldı. İşte futbolun en özel anlarından biri gerçekleşti ve Jones Yakubu'nun vuruşunu kurtardı. Takım arkadaşları ona doğru koşarken o eline havaya kaldırdı ve işaret parmağıyla gökyüzünü işaret etti. Evet, bu kurtarış Kasım ayında lösemi hastalığı yüzünden hayatını kaybeden oğlu Luca Jones içindi.

Dün akşam maçı seyredenler çok özel bir ana tanık oldular. Brad Jones'un kariyeri nasıl şekillenir bilemiyorum ama bizim gibi futbol romantikleri ve kaybettiği oğlunun gözünde dünyanın en büyük kalecisi oldu...

FIFA TV YouTube'ta

2012-03-25T22:40:00.000+03:00

Son yıllarda internetteki veri hızının artması ile web üstünde yayınlanan videoların kalitesinde de artış yaşandı. Bu gelişme sayesinde bilgisayarımızdan veya mobil cihazlarımızdan günün her hangi bir saati, her hangi bir yerde videoları rahatlıkla izliyoruz. Televizyon üreticileri de artık Smart Tv adında televizyonlar üretmeye başlayarak televizyon ile ilgili ezberleri bozmaya başladı. Artık televizyon kanallarının dayattığı gün ve saatlerden bağımsız olarak istediğimiz içeriği dilediğimiz zamanda izleme özgürlüğüne sahibiz.

İnternette video seyretme denince akla gelen ilk video paylaşım platformu You Tube. Dünya çapında birçok kuruluş, You Tube’un bu potansiyelini gördüklerinden dolayı video içeriklerini açtıkları kanallar sayesinde paylaşmaya başladılar. Dünya Futbolunun patronu olan FIFA da bu trend de ayak uydurdu ve FIFA TV ismini verdiği kanal ile içerik paylaşmaya başladı. FIFA TV sayesinde futbol hayranlarının görsel ve işitsel içeriğe daha kolay ulaşması amaçlanmakta.

FIFA Başkanı Sepp Blatter FIFA TV için “ Biz FIFA Dünya Kupası tarihinin en güzel anlarını You Tube kullanıcılarına sunmak ve bu anları beraber paylaşmaya davet ediyoruz.” açıklamışında bulundu. Kanallın öncelikli amacı elinde bulunan arşivdeki videoları paylaşmak olsa da ileriki dönemde kullanıcılar tarafından oluşturulan içerikleri de sunmayı hedefliyor.

FIFA yeni kanallının açılışı ile ilgili yayınladığı tanıtım videosuna ve diğer içeriklere youtube/FİFA adresinden ulaşabilirsiniz.

STAPLES CENTER'IN ÜNLÜLERİ

2012-03-20T16:20:00.000+02:00

Los Angeles Lakes maçlarını seyrederken ilgi odağı sadece oyuncular değildir. Çoğu zaman gözümüz kenarda oturan ünlü simalara da takılır. Molalarda ve maçın durduğu anlarda kameralar hemen tribünlere döner ve yakın plandan ünlüleri çeker. Hele Kaan Kural gibi basketbol dışındaki alanlarda da bilgisi olan bir yorumcu var ise maç birden kültür-sanat programına dönebilir.

Benim gözüm her daim Jack Nicholson'ı arar. Rakip takım bench'inin hemen arkasında yerini alan Jack, olmadığı maçlarda sanki takım sahaya bir eksikle çıkmıştır. Aşağıdaki infografik ünlülerin Staples Center'daki yerlerini gösteriyor. Başarılı bir çalışma olmuş artık kimin nerede oturduğunu daha rahat takip edebiliriz.

Hart O Gol Kaçar mı?

2012-03-16T11:00:00.000+02:00

Serde Kalecilik olunca maçlarda en çok ilgimi çeken mevkide burası oluyor. Özellikle bir kaleci gol pozisyonuna giriyor ve başarılı oluyorsa ayrı bir sevinirim. Geri kalan 10 oyuncunun yapamadığını yapmaları çok eğlenceli oluyor. Dün akşam oynanan Manchester City - Sporting Lizbon maçının son dakikalarında Man. City kalecisi Joe Hard öyle bir gol kaçırdı ki saç baş yoldurdu. Gol olsa tur Man. City'nin olacaktı. düşünce güzeldi en azından :)

Not: "Dünyada Casillas'dan sonra en formda kaleci bence Joe Hart"

Joe Hart büyüksün.

Kalecilerin attığı goller.

Dünya Atletizm Şampiyonası 2012 Sonuçlar ve Eksiklikler

2012-03-12T20:17:00.003+02:00

Dünya Salon Atletizm Şampiyonası 2012’ye ev sahipliği yapan İstanbul önemli bir organizasyona daha imza attı. Üç gün boyunca Dünyaca ünlü atletlerin yarıştığı şampiyonada iki Dünya Rekoru kırılırken birbirinden çekişmeli yarışlara da sahne oldu.

İkinci gün Ataköy Spor Salonunda yarışmaları takip ettiğim sırada yazdığım yazının ardından detaylı bir yazı yazmak istedim. Öncelikle üç gün içinde öne çıkan olayları hatırlayalım.

Şampiyonada birinci gün yarışları sabah ve öğle olmak üzere iki seans halinde yapıldı. Açılış töreni Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın katılımıyla öğle seansı başlamadan önce gerçekleşti. Sönük bir açılış gerçekleşti açıkçası. İlk gün sadece iki dalda finaller yapıldı.(Erkekler Güle atma ve Kadınlar Pentathlon) İlk günün önemli olayı ise Kadınlar Pentathlonda Ukraynalı Nataliya Dobrynska’nın 5013 toplam puanla dünya rekoru kırmasıydı. Ayrıca mesafe yarışlarında tabancanın yankı sebebiyle iki kez duyulduğu ve bunun da atletleri şaşırttığı yönündeki eleştiriler tartışma konusu yarattı.

İkinci gün sabah seansında elemeler, öğle seansında ise final serileri koşuldu ve 11 dalda madalyalar sahiplerini buldu. Şampiyonadaki ikinci dünya rekoru, Heptathlon dalında da 6645 puan ile ABD’li Ashton Eaton’dan geldi. Toplamda 6645 puan kazanan Eaton salondan zafer ile ayrıldı. Erkekler 60 metrede Justin Gatlin kazanırken, Kadınlar 60 metre Engelli yarışında mutlu sona Sally Pearson ulaştı. Ataköy Atletizm Salonu 400 metre Kadınlarda bir geri dönüşe sahne oldu. Altı yıllık aradan sonra ilk kez yarışan Sanya Richards-Ross birinci olarak önemli bir başarı kazandı.

İkinci günde ülke olarak büyük gurur yaşadık. 1500 metre erkeklerde İlham Tanui Özbilen gümüş madalya kazanırken, 1500 metre kadınlarda ise Aslı Çakır Alptekin bronz madalya kazandı. Bu başarılar ile birlikte Türkiye Dünya Salon Atletizm Şampiyonları tarihinde ilk kez madalya kazandı.

Üçüncü gün ise tek seans yapıldı. 12 dalda madalyalar sahiplerini bulurken günün en ilgi çeken ismi Kadın Sırıkla Atlama efsanesi Yelena Isinbayeva’ydı. Tribünlerin desteğini alan ünlü atlet çokta zorlanmadan altın madalyayı kazanırken 5.02 metrelik dünya rekoru girişiminde maalesef başarılı olamadı. Yarışma sırasında ufakta bir tatsızlık yaşandı. İlk atlayışını gerçekleştirmek için piste çıkan Hanna Shelekh atlayışı sırasında kayarak minder dışına düştü. Sakatlık geçiren sporcuya ilk yardım yapıldıktan sonra hastaneye götürüldü.

Son güne diskalifiye kararları damga vurdu. 3000 metre Erkekler Bernand Lagat’ın zaferiyle sonuçlanırken üçüncü olan Edwin Soi diskalifiye edilince bronz madalya Mo Farah’a verildi. Kenya’nın yaptığı itiraz sonucu karar geri alındı ve bronz madalya tekrar Soi’ye geri verildi. Erkekler 4x400 metre Bayrak yarışında birinci olan ABD takımı da pozisyon ihlali yüzünden diskalifiye edildi ve Büyük Britanya birinci ilan edildi. Ancak yapılan itirazlar sonucu karar iptal edilerek tekrardan madalya ABD’ye verildi.

Şimdi gelelim izlenimlerime daha doğrusu olumsuzluklara. Açıkçası yarışmaların çekişmesi ve coşkusuna gölge düşüren birçok eksik vardı. Öncelikle Ataköy Spor Salonunun kısa sürede yapılmak zorunda olması ve gerekli genişlikte alana sahip olmaması sorunları da beraberinde getirmiş. Seyirci girişleri salonun tek bir tarafından yapılıyor. Giriş kapılarının olduğu alan ise o kadar dar ki güvenlik aramasında oluşan sıkışıklık dar olan koridoru tamamen kapatıyordu zaman zaman.

Tribünler yine yer darlığından dolayı dik bir açıyla inşa edilmiş. Oturma yeriniz yukarılarda ise merdivenleri çıkarken, atletler kadar efor sarf etmeniz gerekiyor açıkçası. Bir mekânı en iyi tanımlayan yer tuvaletleridir. Tuvaletler maalesef çok küçük ve sayıca yetersizler. Seyircilerin en yoğun olduğu yerdeki erkek tuvaletinde pisuar yok iken iki kabin vardı sadece. (Birinin Alaturka olması cabası)

Büyük spor organizasyonlarının olmazsa olmazı olan saha dışı etkinlikler neredeyse hiç yoktu.(Hatta yoktu.) Sinan Erdem Spor Salonu’nun önüne konan birkaç tane çadır vardı ama bu çadırlar genellikle kapalıydılar. Salona olan uzaklığı da ayrı bir tuhaflık. Salon içindeki mağaza bozması odada duran şampiyonanın lisanslı ürünleri, “depoya bile böyle konulmaz” dedirtiyordu insana. Yani anlayacağınız lisanslı ürün satışı da bir fiyaskoydu.

Yiyecek ve içecek satan büfe ikinci gün saat 11.00’de (Sabah seansı başladıktan bir buçuk saat sonra) açıldı. Birçok seyirci isyan noktasına geldiği sırada birkaç iyi niyetli temizlik görevlisinin satış yapmaya çalıştığını duydum daha sonra.

Son olarak çıkışlar sırasında yaşanan bir aksilikten bahsetmek istiyorum. Isınma yeri olmadığı için atletler Sinan Erdem Spor Salonunda ısınmak zorunda kaldılar. İki salon arasına yapılan seyyar tünellin kapadığı yola daracık bir köprü konmuş. Toplu halde dağılan seyirciler bu köprünün darlığından dolayı geçmekte zorlandılar. Buna birde ters yönden gelenler eklenince köprü üstünde ve etrafında yoğun bir kalabalık oluştu.

Pist içinde çok büyük bir profesyonellikle süren şampiyonanın TV’de gözükmeyen arka planı tamamen rezaletti. Olimpiyatlara aday olan bir ülke olarak bu tip salonlar ve organizasyonlar ile şansımızı azalttığımız kesin.

Umarım bundan sonraki organizasyonlar için yapılacak salonlar ve tesisler zamanında tamamlanır ve böyle kötü görüntüler yaşanmaz.

Dünya Salon Atletizm Şampiyonası Sonuçları

2012-03-12T10:58:00.001+02:00

Detaylı İstatistikler için: www.iaaf.org

Dünya Atletizm Şampiyonası İlk izlenimler ve 2. Gün Fotoğrafları

2012-03-10T13:49:00.001+02:00

Dünya Atletizm Şampiyonası 2012 için sabahın ilk saatlerinde Ataköy Spor Salonunun yolunu tutuk eşimle. Salona geldiğimizde ilk karşılaştığım (daha doğrusu karşılaşmadığım) salonun etrafında organizasyon ile ilgili her hangi bir etkinliğin olmayışıydı. Salon içinde olabileceğini düşünerek giriş yaptım.

Güvenlik önlemleri klasik futbol maçı kıvamındaydı. Pozuk para aramasından sonra içeri giriş yaptık ama dışardaki manzara içeride de değişmedi maalesef. Salon o kadar kısıtlı bir alana yapılmış ki koridorlar daracık. Hediyelik eşya satan bir stand vardı oda çok sönük durmakta. Oyalanacak bir yer bulamayınca tribünlere geçtik. Yine alan sıkıntıs nedeniyle tribünler çok dik yapılmış. Benim gibi yeri yukarıda olanlar pistekiler kadar efor harcayıp çıkması gerekiyor merdivenleri. Bu arada kafeteryaların yarışlar başladıktan bir saat sonra bile kapalı olması dikkat çekici.

Gönüllü çalışan görevli arkadaşlar gördüğüm kadar işlerini iyi yapıyorlar. Üniversite öğrencilerinden seçilen ekip amatör bir ruh ile profesyonelce çalışıyor. Yarışlara geçecek olursak Dünya Şampiyonası havasını çok iyi hisediyorsunuz. Dünya çapındaki atletleri yakından görmek çok güzel. Organizasyon anlamındaki sıkıntılar dışında pisteki mücadele için gelinmesi ve seyredilmasi gerken bir şampiyona.

İSTANBUL 2012 FOTOĞRAFLARI

2012-03-09T11:10:00.001+02:00

Kadınlar Yüksek Atlama - Norveçli Angelse

Kadınlar 3000 metre

Kadınlar Yüksek Atlama

Kadınlar Yüksek Atlama - İsveçli Green Tregaro

1500 metre yarışı - İlham Tanui Özbilen

Fotoğraflar için Burak'a teşekkürler.@burakodal

DÜNYA SALON ATLETİZİM ŞAMPİYONASI 2012 İSTANBUL

2012-03-09T10:24:00.001+02:00

14. Dünya Salon Atletizim Şampiyonası 2012 İstanbul bugün yapılacak yarışmalar ile başlıyor. 172 ülkeden 683 atletin katılacağı şampiyona bu yaz düzenlenecek olan 2012 Londra Olimpiyatları önemli bir hazırlık olacak. Olimpiyat oyunlarına katılacak bir çok atlet form durumlarını İstanbul'da test etme fırsatı yakalayacak.

Salonun yapımı sırasında bir çok tartışma yaşandı organizasyon öncesi. İlk başta Sinan Erdem Spor Salonunda yapılması düşünülen organizasyon, 2010 Dünya şampiyonası için yapılan tadilatların neticesinde atletizm yapılmaya elverişsiz hale geldi. Bunun neticesinde hemen yanında bulunan alana yeni bir salon yapılmaya başladı. Ülkemize özgü bir başarı ile son güne kadar çalışılıp yetiştirildi salon. Bu konuyu bir kaç ay önce detaylı olarak yazmıştım.

Artık olumsuzlukları konuşmayı bir tarafa bırakıp Atletizm izlemenin ve konuşmanın sırası geldi. İlk gün yarışlarını maalesef kaçırıyorum ama ikinci gün salonda olacağım. Spor salonunda görevli olan arkadaşlardan görsel malzemeler temin edersem blogda yayınlamaya çalışacağım. Herkese atletizm dolu bir hafta sonu diliyorum.

84. OSCAR ÖDÜLLERİ

2012-02-27T10:53:00.003+02:00

84. Oscar ödülleri sahiplerini buldu. Usta aktris Merly Streep En İyi Kadın Oyuncu dalında üçüncü kez ödüle laik oldu. Merly Streep 14 kere En İyi Kadın, 3 kere de En İyi Yardımcı Kadın dallarında aday gösterilerek bu alanda kırılması zor bir rekorunda sahibi. The Artist filmi ise başta En İyi Film ve En İyi Erkek Oyuncu (Jean Dujardin) olmak üzere 5 dalda ödül aldı. Hugo ise teknik dallarda aldığı 5 ödül ile gecenin öne çıkan diğer filmiydi.

En iyi film Ödülü: The Artist
En İyi Kadın Oyuncu: Meryl Streep (The Iron Lady)
En İyi Erkek Oyuncu: Jean Dujardin (The Artist)
En İyi Yönetmen: Michel Hazanavicius (The Artist)
En İyi Kısa Animasyon:William Joyce, Brandon Oldenburg (The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore)
En İyi Kısa Metraj Belgesel: Daniel Junge, Sharmeen Obaid-Chinoy (Saving Face)
En İyi Kısa Film: Terry George, Oorlagh George (The Shore)
En İyi Orijinal Senaryo: Woody Allen (Midnight in Paris)
En İyi Uyarlama Senaryo: Alexander Payne, Nat Faxon, Jim Rash (The Descendants)
En İyi Şarkı: Man or Muppet (The Muppets)
En İyi Müzik: Ludovic Bource (The Artis)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christopher Plummer (Beginners)
En İyi Görsel Efekt: Robert Legato, Joss Williams, Ben Grossmann, Alex Henning (Hugo)
En İyi Animasyon: Gore Verbinski (Rango)
En İyi Uzun Metraj Belgesel: Daniel Lindsay, T.J. Martin, Rich Middlemas (Undefeated)
En İyi Ses Kurgusu: Philip Stockton, Eugene Gearty (Hugo)
En İyi Ses Miksajı: Tom Fleischman, John Midgley (Hugo)
En İyi Kurgu: Angus Wall, Kirk Baxter (The Girl With The Dragon Tattoo)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Octavia Spencer (The Help)
En İyi Yabancı Film: Jodaeiye Nader az Simin (A Separation) Asghar Farhadi (Iran)
En İyi Makyaj: Mark Coulier, J. Roy Helland (The Iron Lady)
En İyi Kostüm Tasarımı: Mark Bridges (The Artist)
En İyi Görüntü Yönetmeni: Robert Richardson (Hugo)
En İyi Sanat Yönetmeni: Dante Ferretti, Francesca Lo Schiavo (Hugo)

Minimalist Bir Taraftar Grubu; Boz Baykuşlar

2012-02-02T19:10:00.000+02:00

İncisözlük’teki gençlerin İBB’yi taraftarsız oynamaktan kurtarmak için oluşturduğu, yaratıcılıklarıyla ön plana çıkan, her kesim tarafından sempatiyle karşılanan bir taraftar grubu Boz Baykuşlar. İsimlerinin Boz Baykuşlar olmasını nedeni; öğrencilerin gece yaşayıp, gündüz uyumalarından ve baykuşun laciverti görebilen tek hayvan olmasıdır. Tabi ek olarak söylemek gerekir; Boz Bayankuşlar da artık sahnedeki yerini almış durumda.

Amaçları küfür etmek, rakip takımı rencide edici hareketlerde bulunmak, takımları kaybedince yuhalamak falan değil; onların amacı futbolun sadece bir oyun olduğunu herkese göstermek ve eğlenmek. Zaten kuralların en başında başkalarına maddi veya manevi zarar vermemek geliyor. Onlar için kazanmak ya da kaybetmek çok önemli değil; sonuç ne olursa olsun takımlarını destekliyorlar.

Boz Baykuşların sayıları diğer takımların taraftar gruplarıyla karşılaştırılamayacak kadar az olsa da, etkileri çok fazla. Stadyumda yaptıklarıyla, açtıkları yaratıcı, ilginç pankartlarıyla tüm dikkatleri üzerlerine çekmeyi başarıyorlar. Taraftarlık anlayışına farklı ve yaratıcı bir bakış açısı kazandıran, futbolla ilgili ilgisiz birçok kişinin sempatisini kazanan Boz Baykuşlardan ilginç kareler:

Boz Bayankuşlar

BARIŞ MANÇO

2012-02-01T11:32:00.004+02:00

Barış abi buralardan göçeli tam 13 yıl oldu. Barış Manço sıradan bir müzik adamı değildi. Dünya insanı teriminin sözlükteki karşılığıydı. Doğduğu topraklardan aldığı güçle dünyaya açılmıştı. Japonya gibi dünyanın diğer ucundaki bir memlekette bile çok sevilmesinin sebebi de buydu. Bizim için ise bir ağabeydi. Pazar sabahları 7’den 77’ye programında Adam Olacak Çocuk bölümünde eğlence ile karıştırıp bize çok önemli öğütlerde bulundu. Dönence ile Türkiye ve Dünyayı ayağımıza getirmişti ki, o zamanlar Discovery Channel veya National Geographic gibi belgesel kanalları yoktu. Onunla tanımıştık dünyamızın başka coğrafyalarını. Ergenliğimizle birlikte ilk aşk şarkılarımızın içinde onun şarkıları da vardı. Dağlar Dağlar ile ulaşamadığımız sevgililere seslendik. 1999 yılının 1 Şubatında aramızdan ayrıldığında sanki bizimde bir parçamız ayrılmış oldu. O güzel çocukluk günleri de artık geride kalmıştı…

Ölümü bundan güzel anlatan bir şarkı var mıdır? Barış Manço - Ölüm Allahın Emri

Bizdeki Kırmızı Şeytanlar

2012-01-29T00:41:00.000+02:00

Tam İsim: Altınordu Spor Kulübü

Takma İsim: Kırmızı Şeytanlar

Renkler: Lacivert-Kırmızı

Kuruluş: 1923

''Bir Baba Hindi Eyvallah Tezahüratı''

Başarılar

• Altınordu: 1960'li yıllarda İzmir'in en çok taraftarı olan ekip

• Türkiye'de ilk kez yabancı oyuncu oynatan ekip ( Mikic Todoric )

•1966-67 sezonunda Türkiye Deplasmanlı Basketbol Ligi ilk şampiyonu

• İzmir'in ilk amigosu ( Sarı Yasar ) da bu kulübün taraftarıydı.

•İzmir liginde 6 defa şampiyon

•Altınordu, 1961-1962 sezonunda 1. ligi 8. olarak bitirerek en iyi derecesini yapmıştır.

Taraftarlara bir bakın. Ne kadar muntazam bir sıradalar.

Altınordu İnönü Stadyumunda-Resmin arka tarafından İTÜ gözüküyor.

Tarihlere Dikkat! Sene 1927-28

MONEYBALL (SİNESPOR)

2012-01-13T10:25:00.001+02:00

MONEYBALL (KAZANMA SANATI)

Tür: Biyografi, Dram, Spor
Yönetmen: Bennett Miller
Gösterim Tarihi: 2011
Senaryo: Steven Zaillian, Aaron Sorkin
Yapım: 2011 ABD - 133 dak.
Oyuncular: Brad Pitt, Jonah Hill, Philip Seymour Hoffman,

Amerika kendine özgü sporlarıyla meşhurdur. Amerikan Futbolu, Buz Hokeyi ve Beyzbol bunlardan en bilindikleri. Bilinirlikleri yüksek olan bu sporları Amerika dışında oynayan ve izleyen çok azdır. Amerikan sporları olur da, Hollywood bu konuya yer vermez mi? İşte 2011 yapımı Moneyball da bu filmlerden biri olarak karşımıza çıkıyor.

Film, Michael Lewis’in “Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game” isimli kitabından uyarlanmış. 2003 yıllı yayınlanan kitap Oakland Athletics Beyzbol takımının ve Genel Menajeri Billy Beane’in (Brad Pitt) gerçek hikâyesini anlatmakta. Sinemalarımızda “Kazanma Sanatı” ismiyle gösterilen film’in yönetmen koltuğunda ikinci uzun metraj filmini çeken Bennett Miller oturuyor.

Hikâyeyi kısaca özetlemek gerekirse, Billy Beane genç yaşında scout’lar (Oyuncu Gözlemcileri) tarafından keşfedilmiştir. Üniversite eğitimi yerine profesyonel beyzbol oyuncusu olması yolunda ikna edilen Billy hayatının geri kalanında bu seçiminden pişman olacaktır. Beklentilerin aksine kötü bir sporculuk kariyeri geçiren Billy, genç yaşında emekli olup işin mutfağına geçer. Önce scout’luk ile başlayan kariyeri genç yaşta Oakland Athletics takımın genel menajeri olur.

Filmimiz de bu noktada başlıyor. Sezon sonu yıldız oyuncularını satmak isteyen takım başkanı, bunu finansal nedenlere bağlamıştır. Ek transfer bütçesi isteği de geri çevrilen Billy kendini bir çıkmazda bulur. İşte tam bu noktada ekonomi mezunu olan Peter Brand (Jonah Hill) ile tanışır.

Peter öğrenimini almış olduğu ekonomi ve istatistik bilimlerini kullanarak Beyzbol’da devrim yaratacak bir oyuncu seçme yöntem geliştirmiştir. Billy ve Peter bu yöntemi kullanarak maliyeti az, kimsenin istemediği ama büyük potansiyeli olan oyunculardan kurulu bir takım kurmaya başlarlar. Ancak bu zannettikleri kadar kolay olmayacaktır. Başta takımın koçu olan Art Howe (Philip Seymour Hoffman) ve oyuncu gözlemcileri tarafından bu yöntem eleştirilmekte ve alışagelmiş yöntemlerin yerini alamayacağı savunmaktadırlar. Billy ve Peter artık bir yandan rakipleri biryanda da takım içi muhalefetle mücadele etmek zorundalardır.

Oyunculuk yönünden çok başarılı bir film olduğunu ilk başta söylemek isterim. Brad Pitt oyunculuğu tartışmaya bile gerek yok. Başarılı bir oyunculuk çıkaran bir başka oyuncuda Oscar ödüllü Philip Seymour Hoffman. Filmin içinde kısa kısa sahnelerde karşımıza çıkan oyuncuyu seyredince yıllardır bu işi yapan biri gibi duruyor. Sanki oyunculuk kariyerinden önce koçluk yapmış. Jonah Hill’i de es geçmemek gerekir. Filmdeki performansı ile gelecek için umut veriyor.

Altın Küre Ödüllerinde 4 dalda aday olan film (En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, Drama Dalında En İyi Film, En İyi Senaryo) birçok film festivalinden de ödül almış bulunuyor. Keyifli birkaç saat geçirmek ve Amerikan menşeli bir spor olan Beyzbol’un arka planını öğrenmek isteyenlerin Moneyball’u seyretmesini tavsiye ederim. İyi seyirler...

İMDB sayfası için:http://www.imdb.com/title/tt1210166/

Futbolun Filozofu Artık Yok...

2011-12-04T16:40:00.001+02:00

Bir futbol efsanesine daha veda ettik bugün. Bu seferki efsane sadece yeşil sahada değil dışında da bir efsaneydi. O sadece sahada rakip oyuncuları değil saha dışında ülkesindeki diktatörlere de çalım atmıştır. Ülkesi Brezilya'nın demokrasiye geçiş çabalarına destek vermiş ve Corinthians Demokrasisi adındaki hareketin kurucularından olmuştur.

Ayrıca tıp eğitimi alan bu güzel insan, ülkesindeki fakir bölgelere giderek ücretsiz sağlık hizmetinde bulunmuştur. Maalesef terzi kendi söküğünü dikemedi ve bağırsak enfeksiyonu sebebiyle hayata gözlerini yumdu. Huzur içinde uyu Doktor, Filozof, Devrimci ama en önemlisi adam gibi adam Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira...

Bir Futbolcudan Daha Fazlası: Alexsandro De Souza

2011-11-19T17:47:00.000+02:00

7' den 70' e hepimizin formasına bakmaksızın sevdiği ve saygı duyduğu bir futbol abidesi: ''Alex De Souza.'' Onu sadece futboluyla değerlendirmek haksızlık olur; çünkü o kişiliğiyle de genç kuşaklar için rol model olmayı başarmış birisi...

Futbol hayatının daha emekleme yıllarında futbol ahlakı edinmeyi başarmış bir yıldız Alex. Takım arkadaşları arasındaki eleştirilerin, imalı bakışların, laf atmaların bütün ekibi nasıl olumsuz etkilediğini gözlemlemiş ve bu bilgiyi zamanla içselleştirmiş. Alex, kendisini benzer bir durumun içinde bulduğu zamanarda takım arkadaşlarıyla direk iletişim kurmayı seçerek, kendisine ve karşısındakine beslediği saygıdan taviz vermeden sorunları çözmüş; böylece takım arkadaşlarının ona olan saygısının artmasını sağlamıştır.

Alex bir birey ve bir futbolcu olarak güçlü kişiliğe sahip, ahlaklı bir kişilik. Bunun yanısıra Alex'in en önemli özelliklerinden biri de futbolu akıl ve zekasıyla birleştiriyor olmasıdır. Futbol filozofu olarak nitelendirebileceğimiz Alex; küçük yaşlarda zayıf fiziğine rağmen, güçlü fizikli arkadaşlarına karşı neler yapabileceğini düşünürmüş, Fiziksel gücü yüksek olmayan De Souza top ayağına geldiği zaman aklını kullanırsa, rakibinin gücünün hiçbir öneminin olmayacağını anlamış. Gerçekten de Alex'i seyrederken rakiplerin gücünü nasıl kırdığını fark edebiliriz. Ondan güçsüz olarak bahsedilen her konuşmaya yaptıklarına bakarak cevap vermek yeterli oluyor. Zekası fiziğinin önünde olan, zekasıyla futbol oynamayı başaran ender futbolculardan biri Alex. Çevik olmasada; futbol zekasıyla, ahlaklı, kişilikli duruşuyla sadece Fenerbahçelilerin değil, tüm Türkiye'nin sevgisini, saygını kazanan, içimizden biri o... Alexsandro De Souza

Doğum günün kutlu olsun Dev Danimarkalı

2011-11-18T13:21:00.001+02:00

Futbolda en kritik oyuncu kalecidir. Kalecilik için " 89 dakika muhteşem oynar, bir hatta yapar yuhalanır" cümlesi defalarca kullnılmıştır. Gerçekten çok zor bir mevkiidir. Tüm takımın sorumluluğu kalecilerin omuzlarındadır.

İşte bu zor mevkinin gelmiş geçmiş en iyilerinden biri olan Peter Schmeichael 18 Kasım 1968 de dünyaya geldi. Danimarka Milli takımında 129, Manchester United'ta 296 maça çıkan Scmeichael'ın kariyerinde bir çok başarı mevcut. 1992 Avrupa Şampiyonu Danimarka'nın kalesi ona emanetti. 1991 yıllında başlayan Manchester kariyeri ise 8 sene sürdü ve kulüpün unutulmazları arasında yerini aldı. Manchester'da 5 Premier Lig, 3 Federasyon Kupası, 4 FA Charity Shield, 1 Şampiyonlar Ligi, 1 UEFA Süper kupa kazandı.

Ülkemiz futbolunda ünlü spiker Ümit Aktan'ın "Değil Schmeichael bütün Maykıllar gelse o golü oradan alamazdı" sözüyle anılan Dev Danimarkalı'nın doğum gününü kutlarız. Seni seyretmek büyük bir zevkti.

Schmeichael'ın kariyerindeki kesitlerin yer aldığı güzel bir klip.

Milli Bütünlük

2011-11-12T17:14:00.001+02:00

Uzun zamandır aklımdan çıkmayan bir soruyu daha doğrusu sorunu dün akşamki Milli Maçtan (Milli Rezalet) sonra tekrar hatırladım. Milli maça gelen bir seyirci neden kendi tuttuğu takımın formasını giyer?

Dün akşamdan çekilmiş bir fotoğraf.(kaynak: Haber Türk)

Teknik ve taktik açıdan dünkü maçı yorumlayacak bilgiye sahip değilim. Zaten birçok kişi çeşitli mecralar da yazıp çiziyor. Benim derdim sahanın içi değil dışı. Birkaç yıldır Milli maçlarda dikkat ediyorum. Hangi takımın stadında maç yapılıyorsa o takımın renkleriyle süsleniyor stadyum. Dün akşam da sarı kırmızı idi stad. Yarın Fenerbahçe’nin stadın da oynansa maç eminim sarı lacivert olacak. Bu bölünmüşlüğün sebebi nedir araştırmak lazım.

Milli maç ile ilgili fotoğraflara bakın. Sahadaki 11 kişi dışında kaç kişide Türkiye Milli takım forması var. Forma pahalı alamıyoruz diyorsanız onu geçelim. Kaç kişinin giydikleri kıyafetlerde kırmızı ve beyaz renkler vardı? Kaç kişinin Türkiye atkısı vardı? Ben çok az bir azınlık gördüm açıkçası.

Bu ayrışmanın bölünmüşlüğün sebebini futbol sahalarının çok dışında olduğunu söyleyebilirim. Futbol günlük hayatımızın bir metaforudur. Günlük hayata yaşadıklarımızın yansımalarını futbolda da görürüz. Ülkemizin içinde bulunduğu bölünmüşlük ve ulus devletinden uzaklaşmamızın sonuçlarıdır bunlar. Artık biz ve başkaları var. Bizden olmayan düşman olarak görüyoruz.

Bunun sonucu olarak Milli formayı giymiş futbolcuları ıslıklıyoruz. Tamam bu futbolcuların karakterleriyle ilgili sıkıntı olabilir ama eskiden de karakter problemi olan futbolcu yok muydu? Elbette vardı ama bu şekilde bir tepkiyle karşılaşmıyorlardı. Bazı taraftarlar ise bir oyuncuya kafayı takmışlar ve onun saflığıyla alay ediyorlar. Tabii devir uyanık olanın çakalın devri. Saf olana, ruhu olana ne gerek var.

Şimdi herkesin derdi, İstanbul dışında oynansın maçlar. İstanbul dışındaki şehirlerde durum farklı olurmuş. Bu durum bana Haydarpaşa da trenden inip “İstanbul sen mi büyüksün ben mi? “ diyen adamları hatırlattı. İstanbul dışında taraftarlar sanki bu ülkede yaşamıyor. Kabul etmiyorum ama diyelim onlar bu bölünmüşlükten ve fanatiklikten uzaklar. Peki, kaç şehir futbol maçını dolduracak taraftar kapasitesine sahip. Veya kaçında uluslara arası maç yapabilecek stadyum var. Ben yorumu size bırakıyorum.

Biz birlik ve beraberlik duygumuzu yitiriyoruz. Ancak başımıza bir felaket gelince bir araya geliyoruz. Ama son depremde ortaya çıkan çatlak sesler bununda yakın zamanda kaybolacağını gösteriyor.

Brezilyalı taraftarlar. Tek renkler

Sonuç olarak dün akşam bir rezalet yaşadık. Ben sadece tek bir ricam olacak. Arkadaşlar Milli maçlara tutuğumuz kulüp takımının formalarını giyip gitmeyelim. Şehit kanlarıyla sulanmış bayrağımızın rengi olan kırmızı ve beyaz renkleri giyelim. Bir bakın Brezilyalılara, Kamerunlulara veya İngilizlere. Bir tane kulüp takımı forması görecek misiniz? Tribünler bir olmadıktan sonra sahadakilerden birlik beklemek haksızlık olur…

Yeni Bir Başlangıç

2011-11-02T10:42:00.000+02:00

İki aya yaklaşıyor son yazımı yayınlayalı. Bu ara medeni durumumdaki değişiklik sebebiyle bir ay olacaktı. Fakat balayı dönüşü başımıza gelen talihsiz kaza sonucu bu süre bir ay daha uzadı.

Şimdi oturup bir şeyler yazmak zamanı. Fakat bir konsantrasyon sorunumu yada verilen uzun aranın fikri dünyam da yaratığı paslanmamı bilemiyorum zorlanıyorum. Ama bir yerden başlamak gerekiyor ve bu yazıda umarım yeni bir başlangıç olur.

Bu yeni dönemde neler yazabilirim diye düşünüyorum birkaç gündür. Malum bu blogdaki yazıların ana konusu spor. Spor ekseninde ülkenin ve dünyanın sorunlarına değindim oldu. Aralara birkaç spor dışı konu da serpiştirdim. Yeni dönemde daha da fazlalaştırmayı planlıyorum açıkçası. Şu anda rafta duran en önemli konu balayımızda gittiğimiz Prag, Viyana ve Budapeşte şehirlerine ait gezi yazıları olacak. Gezi yazılarının içinde oralarda kısa zamanda spor konusunda gözlediğim izlenimlerimi de aktarmak istiyorum.

Bunun dışında benim bu blogda yazmaktan en çok zevk aldığım SineSpor bölümüne de devam edeceğim. Birkaç film şu an yedekte beklemekte. Birkaç tanesi de DVD’ lerin içinde izlenmeyi bekliyor. Bu yeni dönemde blog’um dışında birkaç platformda daha yazı yazma ihtimalim var. Umarım yazmamamın önündeki engellerle baş edip bir şeyler karalamaya başlarım. Bunun dışında Nisan ayından bu yana Eurosports Türkiye’nin forum’unda moderatör olarak görev alıyorum. Sizleri de bu Forum’a üye olmasını tavsiye ederim. Futbol dışındaki diğer spor dallarının da bulunduğu bu forum sporseverler için yepyeni bir mecra.

Blog dışı en büyük işim de son iki senedir sırtımda kambur olarak taşıdığım yüksek lisans tezim. oOu da artık bir şekilde bitirmem gerekiyor. Yani yapacak çok iş var zaman ise kısıtlı. Umarım kısa zamanda eski performansıma ulaşır hatta geçerim.

Yeniden herkese merhaba…

Bizi Sevenleri Üzmeyelim Baba

2011-09-13T22:29:00.000+03:00

Yirmi yıl önce bu gün Kral bizi ilk ve son kez üzdü. (13.09.1991) Büyük bir oyuncu olmasının yanında Metin Oktay'ın insanlığı daha da büyüktü. Tuttuğu renklere bağlılığı, spor ahlakı ve efendiliğiyle daha nice spor sevenlere örnek olacak. Özellikle bu günlerde bu değerlere çok ihtiyacımız var. Mekanın cennet olsun. Işıklar içinde uyu...

Futbolu bulan adamın adı ''Futbol'' muydu?

2011-08-13T05:21:00.001+03:00

Şimdi sorsam size: en çok sevilen spor dalı hangisi diye, hiç düşünmeden futbol cevabını vereceksiniz bana. Evet, bence de futbol aşkı diğer spor dallarının biraz daha üstünde gibi. Peki, sormak istiyorum nasıl doğdu futbol denilen, herkesin sevgisini kazanan bu oyun? Kim icat etti bu futbolu? Futbolu bulan adamın adı futbol muydu, tabii ki değildi ama olsada hiç şaşırmazdım…

Futbolun çok yakın bir zaman diliminde oynandığını düşünüyorsanız, yanıldığınızı söylemek zorundayım; Çünkü futbol M. Ö.2500’lü yıllara kadar uzanan bir geçmişe sahip. İki mızrakla kale yapan Çinli kardeşlerimiz, kağıttan önceki en önemli buluşlarını icat ederek futbola benzeyen bir oyun bularak futbol ateşini yakmışlardı. Tabi bu ateş zamanla diğer ülkelere de sıçramış ve M.S. 4. yüzyılda Yunanistan ve Roma’da da topa tekme atarak onu bir hedefe taşımayı gerektiren bir spor yaygınlaşmaya başlamış. Hatta bazı kaynaklarda mezarlıklar üzerinde top oynayan kişilerin kabarmaları olduğundan bile bahsedilmekte. Tabi unutmadan Türk tarihine futbol kelimesini yazıp ararsak karşımıza ‘’tepük ‘’kelimesi çıkacaktır. Kaşgarlı Mahmut Divânu Lügati't-Türk kitabında Türklerin eskiden tepük adı verilen futbola benzer bir oyun oynadıklarını yazmıştır. Tepük oyunu, tepmek, tekmelemek fiilinden gelmektedir. Anlayacağınız biz Türkler futbolu oynamakta çokta geç kalmış sayılmayız…

Futbolun küresel düzeyde bu kadar çok sevilen bir oyun olmasının sebebi belki de her kültürde bir şekilde yer almayı başarmış olmasındandır. İnsan, Çinlilerin mızraklardan kurduğu kaleyi duyunca, çocukluğunda iki taş bulduk mu kale yapıp futbol oynadığımız zamanları hatırlıyor. İnsanlar değişselerde futbol sevgisi değişmiyor…

Kaynak :http://www.spordan.net/futbolun-tarihcesi.html

http://www.sanalda1numara.net/spor-branslari-hakkinda-genel-bilgiler/157228-futbolu-kim-buldu.html

UNİTED (SİNESPOR)

2011-08-13T00:17:00.009+03:00

UNİTED

Tür: Spor, Dram, Tarih

Yönetmen: James Strong

Gösterim tarihi: 2011

Senaryo: Chris Chibnall

Yapım: 2011 İngiltere – 90 dak.

Oyuncular: Jack O’Connell, David Tennant, Dougray Scott, Ben Peel, Sam Claflin

Hayat insanoğluna her zaman iyi yüzünü göstermiyor. Her şeyin yolunda gittiği bir hayat, saliseler içinde değişebiliyor. Mutluluklarımızın yerini bir anda sonsuz kederler alabiliyor. Hayat acımasız yüzü olan ölüm’ü bizlere unutturmamak için elinden geleni yapıyor ve ölümün olduğu yerde daha ciddi bir şeyin olmadığını bizlere defalarca gösteriyor.

6 Şubat 1958’de hayatın acımasız yüzünü bizlere gösterdiği bir gün olarak tarih sayfalarına geçmiştir. O gün Manchester United tarihinin en başarılı kadrolarından birini taşıyan uçak Münih Havalimanı’nda kötü hava koşuları ve teknik arıza sonucu kalkış yapamayarak düştü. 8’i Manchester United futbolcusu olmak üzere 23 kişi hayatını kaybetti.

Manchester United tarihinin en şah şaşalı günlerini yaşamaktaydı. Matt Busby yönetiminde başarıdan başarıya koşan takım futbol severlerin dikkatini çekmektedir. Dönemin takımlarına göre çok genç olan kadrosuyla şampiyonluklar yaşayan takımın bir de lakabı vardır “Busby Babes”.

Genç yaşları nedeniyle “Busby’nin Bebekleri” lakabıyla anılan takım kendi ligi dışında da başarılar yaşamaya başlamış ve Şampiyon Kulüpler Kupasında (şimdiki Şampiyonlar Ligi) çeyrek finale yükselmiş ve Yugoslavya’nın Kızıl Yıldız takımıyla eşleşmiştir. İlk maçı evinde 2-1 kazanan “Busby Babes” ikinci maç için Belgrad’a gitmiş ve o maçta aldığı 3-3 beraberlikle yarı final de AC Milan’ın rakibi olmuştu. İşte zirveye doğru tırmanan takımın çoğu oyuncu ve antrenörü eve dönüş yolunda bindikleri uçağın düşmesiyle hayatlarını kaybettiler.

BBC yapımı olan United filmi, bu trajik hikâyeyi beyaz perdeye taşıyarak bu kahramanları hatırlamamızı sağlıyor. Film bu trajik hikayeyi bizlere aktarmasının yanında efsane oyuncu Sir Bobby Chalton’nın (Jack O’Connell) kariyerinin ilk yıllarına ışık tutuyor. Onun kaza öncesi, sırası ve sonrasında yaşadıklarını yansıtmakta. Bobby Chalton’ın yanında pek az kişinin ismini ve yaptıklarını bildiği Jimmy Murphy’i de (David Tennant) tanıma fırsatı buluyoruz. Ülkemizde Doctor Who dizisindeki The Doctor rolüyle tanınan David Tennant oyunculuk performansı ile filmi sırtlamakta. Özellikler Chalton ile Murpy’nin karşılıklı oynadıkları sahneler filmin en can alıcı noktalarını oluşturmakta. Jimmy Murphy kaza sonrası takımın toparlanmasındaki rollünün ne kadar önemli olduğunu film de göreceksiniz.

Bu ikiliye ek olarak efsane menajer Matt Busby’i (Dougray Scott) de filmin öne çıkan karakterlerinden biri. Özellikle filmin başında Lig Temsilci ile yaptığı görüşmedeki sözleri, günümüzde de yaşanan futbol’u yönetmeye çalışan beceriksiz yöneticilere bir cevap niteliğinde. Zaten filmde kazanın baş sorumlusu olarak İngiltere Lig temsilcisini gösterilmekte. Takımı riskli bir yolculuğa zorlamak ile suçlanıyor. Ayrıca bu kaza göstermiş olduğu kahramanlıkla birçok insanı paramparça olmuş uçaktan çıkaran Manchester United kalecisi Harry Gregg’i de (Ben Peel) tanımış oluyoruz. Bu isimlerin yanında kazadan 15 gün sonra hayatını kaybeden Duncan Edwards’ın (Sam Claflin) filmin öne çıkan karakterlerinden biri oluyor.

Film futbolu konu almış olsa da maç görüntülerine yer verilmemiş. Yönetmen, maçları seyircilerin hayal gücüne bırakmak istemiş olabilir. Oyuncu seçimlerinde belirgin bir başarı yakalayan film, senaryo ve görsel yönden de övgüyü hak etmekte. BBC’nin geçtiğimiz yıl yapımcılığını üstlendiği The Damned United ile başlayıp United ile devam eden belgesel tadındaki futbol konulu filmlerin devamının gelmesini diliyorum. Futbol’un 22 bağrı çıplak adamın bir top peşinde koşmasından ibaret olmadığı, hayat kadar gerçek, güzel ve acı olduğunu gösteren United filmini şiddetle tavsiye ediyorum.

Kazada hayatını kaybeden futbolcular ve teknik ekip: Geoff Bent, Roger Byrne, Eddie Colman, Duncan Edwards, Mark Jones, David Pegg, Tommy Taylor, Billy Whelan, Walter Crickmer (Kulüp Sekreteri), Tom Curry (Çalıştırıcı), Bert Whalley (Baş antrenör)

İyi seyirler…

Kaynak: http://www.imdb.com/title/tt1777034/

Boğaların Ülkesinde Bir Aslan

2011-08-11T09:37:00.004+03:00

Bir senedir süre giden tartışmalar en sonunda sona erdi ve Arda yuvadan ayrılıp Atletico Madridli oldu. Galatasaray alt yapısında başladığı futbolculuk kariyeri bu sezon Avrupa’nın en iyi liglerinden biri olan La Liga da devam edecek. Tabii gidecek mi kalacak mı tartışması biterken yep yeni bir tartışma konusu ortaya çıktı. Başarılı olacak mı, olamayacak mı?

Bu sorunun cevabını bu günden vermek çok da doğru olamaz. Medya dan aldığım bilgilere göre kafasında kariyer planını yapmış durumda Arda. Atletico Madrid’ i bir basamak olarak gördüğü ve buradan Barcelona veya Madrid’e transfer olmak istediği konuşulmakta. Türkiye de kalması durumunda hiçbir zaman hedeflerine ulaşamayacağını belirtmiş yıldız futbolcu. Bu kısım gerçekten doğru. “Edirne’ den sonra…” ile başlayan deyim “Süper Ligi kim tanır?” ile tamamlana bilir.

Sonuçta Avrupa’nın beli başlı ligleri diğer ülkelerde de seyrediliyor. Bizim ligimiz gibi ligler yurt dışında her hangi bir televizyon kanalından izlendiğini duymadım. (Almanya gibi ülkelerde yaşayan gurbetçiler dışında) Mesut ve Nuri gibi Bundesliga da oynayan oyuncular bu konuda ülkemizdekilerden şanslı. Avrupa da birçok televizyon onların maçlarını veriyor. O maçları seyreden teknik ekipler, yöneticiler ve taraftarlar bu futbolcuları tanıyorlar. Arda’ya gelirsek bu sene Milli maçlar dışında ülke dışına çıkamayacak. Kendini gösterecek fırsatı olmayacak bile.

Arda bence kararını doğru verdi ama duygusal nedenler yüzünden gecikti. Galatasaraylılığından bir dakika bile şüphe duymamaktayım. Özellikle Fatih Terim’in Galatasaray’ın başına gelmesi ile takımda kalmayı düşündü. Ama bir yerlerde hayalleri onu rahatsız ediyordu. Sadece hayalleri mi? Hayır tabii ki onu bu ülkeden soğutan insanlarda oldu. Sevgilisi ile olan ilişkisinin en mahrem yerlerine kadar giren “Kasık Bilimciler” (Ali Ece bu adamlara “Kasık Bilimciler” demekte) Arda’yı defalarca çileden çıkardı maalesef. Adnan Polat’ın başkanlığı döneminde takıma idol yaratma, yeni Metin Oktay oluşturma çabasının da kurbanı oldu tabii. Çok genç yaşta henüz takımın sorumluluğunu alamayacakken kaptanlık verildi. Sahada özgürce oynamak dururken koca bir camia’nın sorumluluğu üstüne bindi. Arda’yı bir 66 numara ile birde 10 numaralı formayla izleyin aradaki farkı göreceksiniz. Çok büyük fark var arada.

Şimdi hayatında yep yeni bir beyaz bir sayfa açmakta. Madrid’e futbolu tekrar oynamak üzere gidecek. Umarım başarılı olur ve beş altı sene sonra tecrübeli bir futbolcu olarak gelip Galatasaray kaptanlığını geri alıp kendine en çok yakışan forma ile futbolculuk kariyerine son verir. Yolun açık olsun 66 numara….

''Türk'ün Tenisle İmtihanı''

2011-08-10T01:13:00.003+03:00

Söylemesi kolay bir cümle: Dünyadaki ilk 100 tenisçi arasına girebilmek... Marsel İlhan ve İpek Şenoğlu'ndan bahsediyorum. Bu 2 sporcumuzun tenisteki başarılarını hala benimseyemedik. Tenis dünyasında 2 Türk'ün zirveye oynamaya başlaması bizim inanacağımız tarzdan bir şey değil galiba. Kendi becerilerimizi o kadar çok küçümsüyoruz ki Wimbledon' da bir Türk'ün oynaması peri masalı gibi geliyor bize. Rafael Nadal, Roger Federer veya Maria Sharapova'yı izlemeyeniniz yoktur; fakat sıra bizimkilere gelince izlenme oranları biraz daha düşüyor gibi. Biz izlemesekte dünya bizim tenisçilerimizi izliyor, tanıyor ve değer veriyor. Her tenisçinin maç yapmak için can attığı Roger Federer'in Marsel'le tanışmak için odasına gelmesi bu değerin kanıtıdır. Kendi ülkesinde tanınmayıp, yurt dışında tanınmak denkleminin bir açıklaması varsa, o da ilgisizliktir. Maalesef bizde futbol dışındaki sporlar fazla rağbet görmemekle birlikte, birincilik hariç her mevki başarısızlık olarak kabul görmekte.

İpek Şenoğlu'nun 12 yaşında Wimbledon'da oynama hayaline çevresindekilerin gülmesi çokta şaşırtıcı gelmiyordur size.. Durum böyleyken Türkiye'de dışarıya çıkıp Marsel kimdir diye sorsanız, yabancı bir boksördür cevabı alırsanız sakın şaşırmayın, çünkü hala gözlerimiz kendi değerlerimizi görmekte zorluk çekiyor. Yakın bir zamanda bu 2 sporcumuzu teniz dünyasında daha üst sıralarda göreceğimizden eminim. Galiba onlar daha üst basamaklara çıktıkça ülkemizde de tanınacak ve emekleme aşamasında olan Türk tenisi, yeni yetişecek genç tenisçilerle büyümeye aşamasına geçecektir.

Kaynak: http://www.sporlog.com/yazi/federerin-onurlandirdigi-adam-atp-96si-marsel-ilhan-ve-dahasi/- http://www.ipeksenoglu.com/