Bodyslam เกิดจากการรวมตัวของนักเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบ มีสมาชิกทั้งหมด 6 คน โดยตอนแรกใช้ชื่อวงว่า “ละอ่อน” ปี 2539 วงละอ่อนได้ประกวดดนตรีเวที HotWave ได้รางวัลชนะเลิศ และได้เซ็นสัญญากับค่าย Music Bug จนมีอัลบั้มเป็นของตัวเอง 2 อัลบั้ม แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

6 ปีถัดมา อดีตสมาชิกวงละอ่อน 3 คน ได้แก่ ตูน(ร้องนำ), ปิีด(มือเบส) และ เภา(มือกีต้าร์) ได้รวมตัวกันออกอัลบั้มใหม่ ในชื่อวงใหม่ว่า “Bodyslam” และใช้ชื่ออัลบั้มว่า “Bodyslam” การออกอัลบั้มนี้แท้จริงแล้วลำบากยากเย็นอยู่มากทีเดียว แต่จนแล้วจนรอดก็ได้ออกอัลบั้มนี้ได้สำเร็จ เพลงในอัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก มีหลายๆเพลงที่ติดชาร์ตกันทุกคลื่นวิทยุ เช่น อากาศ, ทางของฉัน ฝันของเธอ, ย้ำ, สักวันฉันจะดีพอ โดยเพลงที่ดังๆมากจนติดหูวัยรุ่นทุกคน แม้อาม่าก็ยังร้องตามได้ คือเพลง “งมงาย”

ในปีต่อมา Bodyslam ได้ออกอัลบั้มที่สอง โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า Drive และได้ประสบความสำเร็จอีกครั้ง กับหลายๆเพลง ทั้ง ให้รักคุ้มครอง, ความซื่อสัตย์, ชีวิตที่ฉันเหลืออยู่, หวั่นไหว, bodyslam, ภาพลวงตา และอีกเพลงที่ถือว่าเป็นเพลงตำนานของเพลงรักเลยก็ว่าได้ คือเพลง “ปลายทาง” หลังจากออกอัลบั้มนี้ Bodyslam ก็ดังเป็นพลุแตก จนได้ออกจากMusic Bugแล้วไปเซ็นสัญญากับ Genie Records ที่อยู่ในสังกัดค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ GMM Grammy ซึ่งมีศิลปินรุ่นพี่อย่างวง Big Ass อยู่ก่อนหน้าแล้ว แต่แล้วก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของวง

เมื่อ เภา-รัฐพล พรรณเชษฐ์ มือกีต้าร์ได้ขอแยกตัวออกจากวง ไปออกอัลบั้มเดี่ยวในสังกัด ค่ายสนามหลวง ชื่ออัลบั้มว่า “Present Perfect” โดยมีเพลงที่อาจไม่ค่อยประสบความสำเร็จสักเท่าไร คือเพลง “คนไม่มีปีก” และ เพลง “ซ้ำไปซ้ำมา”

จนปี 2548 Bodyslam ก็ได้สมาชิกใหม่เข้ามา 2 คน คือ  ยอด-ธนชัย ตันตระกูล มือกีตาร์ที่เคยเป็นแบ็คอัพให้กับปาล์มมี่และอีกหลายศิลปิน กับ ชัช-สุชัฒติ จั่นอี๊ด มือกลองที่เคยเป็นแบ็คอัพ ให้ Bodyslam มาตั้งแต่อัลบั้มแรก ทั้ง 4 คนจึงเป็นสมาชิกวง Bodyslam ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยอัลบั้มต่อๆมาอย่าง Believe, Save My Life และ คราม ได้เปลี่ยนแนวเพลงจาก 2 อัลบั้มแรกไปอย่างสิ้นเชิง Bodyslam ภายใต้การร้องนำของนักร้องขวัญใจวัยรุ่น อย่าง ตูน ก็ประสบความสำเร็จมากๆถึงมากที่สุด และถือได้ว่า วง Bodyslam เป็นวงดนตรีที่ครองใจวัยรุ่นไทยมากที่สุด และเป็นวงดนตรีอันดับหนึ่งของประเทศไทยไปแล้ว

ผลงานเพลงจากอัลบั้มเดี่ยวของ เภา เพลง “คนไม่มีปีก”

เพลง “ซ้ำไปซ้ำมา”

อยากรู้ว่านมเปรี้ยวที่เราเคยกินกันเนี่ย ยี่ห้อไหนมันดีกว่ากัน มาดูที่สองยี่ห้อแรกกันก่อน คือ ยาคูลท์กับบีทาเก้น สองยี่ห้อนี้เป็นคู่แข่งกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถ้าดูจากลักษณะของขวดนั้นแทบจะแยกไม่ออก แต่ บีทาเก้นมีปริมาณมากกว่ายาคูลท์ในราคาที่เท่ากัน แถมยังมีปริมาณจุลินทรีย์มากกว่าอีกด้วย ไม่ว่ามองด้านไหน บีทาเก้นก็น่าจะเอาชนะคู่แข่งอย่างยาคูลท์ได้อย่างขาดรอยแน่นอน แต่รู้ไหมว่า ในส่วนแบ่งการตลาด ยาคูลท์ยังเป็นต่อบีทาเก้นอยู่หลายช่วงตัว

อย่างไรก็ตาม ยังมีนมเปรี้ยวน้องใหม่ไฟแรงอีกยี่ห้อหนึ่ง คือโฟร์โมสต์นั่นเอง ยี่ห้อนี้ไม่ได้มีดีแค่เชื้อจุลินทรีย์ ยังโฆษณาต่อไปอีกว่า ได้ผสมวิตามินและไฟเบอร์ลงไปด้วย แล้วจากคำพูดในโฆษณาที่ว่า ดื่มนมเปรี้ยวโฟร์โมสต์ 1 ขวด เท่ากับ ได้กินผักสลัด 1 ชาม มันยิ่งทำให้ดูน่ากินกว่าสองยี่ห้อข้างบน

ตอนนี้ก็รู้แล้วว่า เราจะเลือกอะไรดี ระหว่าง รสชาติที่แสนอร่อยแบบดั้งเดิม หรือ เน้นปริมาณที่มากกว่า หรือ เลือกประโยชน์ที่คุ้มค่า

แต่จะอย่างไรก็ตาม ยังเชื่อว่า ไม่ว่ายุคไหนสมัยใด เจ้าของแชมป์อันดับหนึ่งเรื่องนมเปรี้ยว คงไม่ลามือไปจาก ยาคูลท์เจ้าของต้นตำรับ แน่นอน !