Ollada lenticul-Art

Galactus devours the Earth

2015-05-20T19:48:00.000+02:00

Starman

2015-05-14T02:09:00.000+02:00

Tardes de rio....

2015-05-12T20:53:00.000+02:00

"Feel the music"

2015-05-10T21:43:00.000+02:00

PlayTime

2015-05-05T20:19:00.000+02:00

A costureira

2015-04-26T14:10:00.000+02:00

Rodeada de fios, agullas e patróns

da traballo a miles de botóns

"Fuego camina conmigo"

2015-04-23T21:46:00.000+02:00

"Le dije: Monta que te llevo al sol. Me dijo: Que tontería,

arderás!

Le dije que no pensaba ir de día y se reía,

ya verás le decía si te fías de este guía.

Dicen que cuando llegas hay un flash, y me creía;

me daba alas, parabamos a dar caladas en coordenadas

desordenadas,

sentados e el Meridiano de Greenwich, dejabamos colgar las

piernas,

sabiendo que la búsqueda era eterna, y que hay muchas paradas a lo largo del camino y que,

lo importante no es llegar sino,

sino el camino en si, miramos atrás

y supims que nadie volvería a vernos más."

Maneira de vivir

2015-04-20T21:15:00.000+02:00

Esta foto foi seleccionada (entre outras fotografías) polo xurado da XIII edición do Concurso de Fotografía da Romeria Etnográfica de Vilanova dos Infantes (Raigame) concedendolle mención especial pola creatividade, orixinalidade e singularidade amosada.

Lamentablemente non se poderá ver esta foto o vindeiro día 17 de Maio na Raigame, xa que ésta foi suspendida polo pasamento do párroco desta vila (D.E.P.).

Programación 2015

Razóns obvias ligadas ó profundo sentimento de pesar que teñen xerado na gran familia de Raigame a crime cometido contra Don Adolfo Enríquez Méndez (párroco de Vilanova dos Infantes) e a desaparición da pequena imaxe da Virxe do Cristal, obrígannos a transformar este ano a XIV edición de Raigame nunha xornada de homenaxe, tanto a don Adolfo como á propia Virxe do Cristal.

Goodbay sober day

2015-04-15T23:31:00.001+02:00

Noctámbulo

2015-04-12T12:08:00.002+02:00

"Callejeando ando...."

2015-04-09T13:42:00.000+02:00

12´s Notas

2014-08-06T19:05:00.001+02:00

Acordes cos tempos

dos tonos máis lentos.

Humano movemento

resolvendo o contratempo.

Unha octava corta

e unha clave morta.

Certa harmonía

na universalidade da melodía.

Son nítido

dun credo incongsciente.

Ritmo acompasado

dun matiz nun intervalo.

Texto: Marta J.C.

Burbullas

2014-07-31T17:56:00.000+02:00

Expedición de produtos fráxiles,

liso.

Pompas de xabón,

ilusión.

Células paralelas,

custodiando soños,

a través do reflexo

dos raios do desexo.

Fuxindo da luz,

elévase,

e nun instante… desaparece.

E veñen outras,

e soplo.

Vibración de enerxía,

e emerxen violentamente na dualidade,

e mentres voe … eu soño.

Texto: Marta J.C.

Astronauta lírico

2014-07-29T17:16:00.000+02:00

Vou viajar contigo essa noite
Conhecer a cidade magnífica
Velha cidade supernova
Vagando no teu passo sideral

Quero alcançar a cúpula mais alta
Avistar da torre a via-láctea
Sumir ao negro das colunas
Resplandecer em lâmpadas de gás

Eu, astronauta lírico em terra
Indo a teu lado, leve, pensativo
A lua que ao te ver parece grata
Me aceita com a forma de um sorriso
Eu, astronauta lírico em terra
Indo a teu lado, leve, pensativo

Quero perder o medo da poesia
Encontrar a métrica e a lágrima
Onde os caminhos se bifurcam
Flanando na miragem de um jardim

Quero sentir o vento das esquinas
Circulando a calma do meu íntimo
Entre a poeira das palavras
Subir na tua voz em espiral

Eu, astronauta lírico em terra
Indo a teu lado, leve, pensativo
A lua que ao te ver parece grata
Me aceita com a forma de um sorriso
Eu, astronauta lírico em terra
Indo a teu lado, leve, pensativo

Vou viajar contigo essa noite
Inventar a cidade magnífica
Desesperar que o dia nasça
Levado em teu abraço sideral

Eu, astronauta lírico em terra

Letra: Vitor Ramil

http://www.youtube.com/watch?v=AxUKFIo1MDo

O carrusel da vida

2014-07-23T12:55:00.001+02:00

Bailando ó son da banda sonora de Amelie,

o carrusel xira, xira e da voltas,

sen tino, sen fin.

Mareándome,

ó principio divertido .

Sube e baixa, e da voltas,

tentando pillar ó cabalo de diante,

de carácter e marfil pigmentado.

Soñaba, místico,

naquel retablo circular,

con perspectiva incongruente,

entre a marabunta de xente.

Soñara con vivir, unha historia, nese mundo feliz.

Aterraxe desafortunada,

Baixo, cara onde ninguén me agardaba.

Aturdido, volto ó punto de partida.

Unha e outra vez.

Soterrado.

Orfo.

Espido.

Non foi máis ca un sono.

Enzoufado en tungsteno,

alimento bélico daquela alma,

dunha pedra incrustada,

no máis profundo da miña gorxa.

Arteiro corredor de carreiras sen saída.

Texto: Marta J.C.

Só-o-Portal

2014-07-21T13:15:00.001+02:00

Percusión fotográfica

2014-07-11T13:04:00.000+02:00

Colaborando con www.xoanlosadadrummer.com (en breve activa)

O destino só é o comezo dunha nova viaxe

2014-06-24T10:50:00.000+02:00

Escaravellando no vento,

ían caendo pétalos,

caían pouco a pouco,

un a un.

Ollando aquel mapa baleiro,

que non era nada,

era aire,

gasoso.

Palabras envolventes,

pensamentos enraizados,

é negrura.

Emoción depurada,

en sangue,

en tristura.

Asasinada pola súa sombra,

naufragou en terra,

ou no ceo,

nun ceo cheo de estrelas,

soidade.

Alento a pecado,

pasa,corre,voa…

O medo cegando á intimidade.

Carballo oxidado,

cara un destino incompleto.

Escoita,

eu baixome aquí.

Texto: Marta J.C.

Fotografía Pretérita

2014-06-19T19:39:00.000+02:00

Saber popular

2014-06-10T19:26:00.000+02:00

Deixaba que... esperaba a...
Aqueles aínda é cedo... que nunca chegan

- ¿Ti ves aquí só cando hai festa?
- Non, eu veñoche tódo-los días.

O inigualable saber da experiencia.

Texto: Marta J.C.

Feel the Music

2014-06-06T19:38:00.001+02:00

A Leiteira

2014-06-04T14:39:00.000+02:00

Cantares líquidos

de cántaros sólidos.

Gaseosa paixón,

de ferro na cor,

cor sentimento.

Pasan ó seu carón,

e... asubían,

e queda, permanece.

Figuras plásticas,

pasan diante,

tacto, flash,

e vánse.

Gotas de negrura

dentro dun calderio,

negrura ensombrecida.

Sosegada e madrugadora,

non pernocta.

E...

¿Cando non queden vacas que munguir....?

Texto: Marta J.C.

AntíA

2014-05-28T23:25:00.002+02:00

Santo Cristo

2014-05-22T19:04:00.000+02:00

Demiurgo

2014-05-20T19:47:00.000+02:00

Ía esculpindo,

paseniño, paseniño,

desafiando á memoria.

Vulnerable,

modelando o esbozo,

inimaxinable.

Creaba o seu escenario,

sementando sensatez,

dirixíndose a un limbo,

ben merecido.

Instantes insonoros,

lograban viaxar

a aquelas conversas universitarias.

Palabras compartidas,

distancias bifurcadas,

emocións anheladas.

A fin... barro, vida.

Texto: Marta J.C.