olymposorfeas

Προς τον Δήμαρχο Δίου-Ολύμπου.

2026-10-23T11:42:58.352-07:00

Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου.

Χωρίς καμία διάθεση μηδενισμού ή υποβάθμισης του έργου της Δημοτικής Αρχής, κ. Δήμαρχε ή δημόσια ενημέρωσή σας , προς τους δημότες αποτελεί μια καλή αφετηρία για έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο. Με γνώμονα τη βελτίωση της καθημερινότητας και την ισόρροπη ανάπτυξη της Λεπτοκαρυάς, θέτω υπόψη σας τα ακόλουθα καίρια ζητήματα:

1. Το γεγονός ότι στο παρελθόν επιλέχθηκε η διέλευση του σιδηροδρόμου από τον αστικό ιστό δεν δικαιολογεί την εγκατάλειψη των υποδομών προσβασιμότητας. Η αιτιολογία περί φθοράς από ( πιωμένους τουρίστες ) αναδεικνύει την απουσία προστασίας και συντήρησης. Όταν τα ασανσέρ είναι εκτός λειτουργίας ακυρώνουν την προσβασιμότητα για ΑμεΑ, ηλικιωμένους και μητέρες με καρότσια, απαιτείται άμεση αποκατάσταση και διαρκής φύλαξη. Εξάλλου ή συντήρηση των υποδομών ανήκε 100% στον Δήμο Ανατολικού Ολύμπου και μετέπειτα στον Δήμο Δίου-Ολύμπου.

Στη Λεπτοκαρυά υφίσταται ήδη κυκλοφοριακή μελέτη με μονοδρομήσεις, συνεπώς η νέα μελέτη (σημείο 4) οφείλει να προχωρήσει σε ουσιαστικές τομές. Κατά τους θερινούς μήνες, η συνύπαρξη οχημάτων, πεζών και ΑμεΑ στο ίδιο οδόστρωμα είναι επικίνδυνη. Απαιτείται βραδινή/εποχική απαγόρευση κυκλοφορίας, απομάκρυνση επικίνδυνων εμποδίων και αποσυμφόρηση της κεντρικής διάβασης.

Οπως και τα υπάρχοντα πάρκινγκ του σχεδίου που πρέπει επιτέλους να μπούνε στην διάθεση των δημοτών & τουριστών .

2. Η αναφορά σας στο σημείο 17 για οικονομική/μισθωτική ρύθμιση με την Ευαγγελική Εκκλησία ( ή κατασκήνωση ) δεν απαντά στο ουσιαστικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε το 2015 με τη μερική ανάκληση δόμησης. Πότε θα αποκατασταθούν τα δικαιώματα των 110 συνδημοτών μας ώστε τα οικόπεδά τους να αποκτήσουν ξανά αρτιότητα και δυνατότητα οικοδόμησης, η πρώτη γραμμή του παραλιακού μετώπου, χώροι που προορίζονται για πάρκινγκ και κοινόχρηστη χρήση καταλαμβάνονται από επιχειρήσεις, ως την ακτή. Με ποια κριτήρια εκδίδονται αυτές οι άδειες και πότε θα εφαρμοστεί πλήρως το πολεοδομικό σχέδιο, ώστε να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου και για τους επαγγελματίες της 2ης, 3ης και 4ης σειράς που επίσης φιλοξενούν τουρίστες;

3. Η μελέτη για τη διάβρωση των ακτών αν γίνει, είναι θετική, αλλά η απουσία πρόβλεψης για ( πλωτή μαρίνα ή αγκυροβόλιο ) που προβλέπονταν στην πρώην ( κυκλοφοριακή περιβαλλοντική μελέτη ) του Δήμου Ανατολικού Ολύμπου σήμερα συνεχίζει να στερεί από την περιοχή τουρισμό υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Παράλληλα με το παραλιακό μέτωπο, η ( Παλιά Λεπτοκαρυά και τα ορεινά καταφύγια ) έχουν ερημώσει. Απαιτείται ολοκληρωμένο σχέδιο ανάδειξης της ενδοχώρας για τη σύνδεση του βουνού με τη θάλασσα.

4. Η διεκδίκηση της απευθείας απόδοσης του τέλους ( Ανθεκτικότητας κλιματικής κρίσης) πρώην ( τέλος διαμονής ) στον Δήμο (ανταποδοτικά), όπως συμβαίνει σε ευρωπαϊκούς τουριστικούς προορισμούς, πρέπει να γίνει κεντρικός στόχος. Ο ξενοδόχος στην ( reception ) δεν μπορεί να λειτουργεί ως εισπράκτορας τελών για την Αθήνα, αυτό πρέπει να αλλάξει στην ΚΕΔΕ και με τους πόρους, που θα μένουν στον Δήμο να γίνεται ή συντήρηση των τοπικών υποδομών .

5. Η ιστορική διαδρομή του πολιτιστικού, τουριστικού ,οικονομικού προϊόντος, είναι ο ( Ορφέας ) άλλωστε ο Ορφισμός διδάσκεται στά ποιο γνωστά πανεπιστήμια παγκοσμίως, πχ , Harvard, Oxford, κλπ ωστόσο οι εκδηλώσεις διεθνούς εμβέλειας του παρελθόντος υπο την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ του ( Δήμου Ανατολικού Ολύμπου ) για την ιστορική ταυτότητα της Λεπτοκαρυάς, απουσιάζουν από τον σχεδιασμό. Η πολιτιστική ταυτότητα της Λεπτοκαρυάς χρειάζεται επανεκκίνηση με φεστιβάλ και δράσεις παγκόσμιας εμβέλειας.

Σύνοψη: Τα έργα υποδομής (ασφαλτοστρώσεις, γυμναστήριο, αποχέτευση) είναι ευπρόσδεκτα. Ωστόσο, η βιώσιμη ανάπτυξη της Λεπτοκαρυάς απαιτεί λύσεις στα καθημερινά προβλήματα προσβασιμότητας, οριστική διευθέτηση των πολεοδομικών εκκρεμοτήτων, διαφάνεια στις χρήσεις γης στην παραλία και ένα μακρόπνοο όραμα για τον θαλάσσιο, ορεινό και πολιτιστικό τουρισμό.

Ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα του Δήμου για τα παραπάνω ανοιχτά μέτωπα;

Υ.Γ. Για τη νυχτερινή ζωή, τη μουσική και τη θερινή λειτουργία της Λεπτοκαρυάς:

Όταν επιλέγεις να μείνεις ή να δραστηριοποιηθείς στο πρώτο μπαλκόνι κύμα, στην κεντρική πλατεία ή στον παραλιακό πεζόδρομο μιας περιοχής που ζει από τον τουρισμό, αποδέχεσαι και την κίνηση, τη ζωντάνια και τον αντίστοιχο όχλο. Δεν γίνεται να απαιτείς την προνομιακή θέση στην πρώτη γραμμή, αλλά ταυτόχρονα να ζητάς απόλυτη ησυχία σαν να είσαι σε ορεινό καταφύγιο.

Είναι αδιανόητο σε μια τουριστική περιοχή, κατά τη διάρκεια της θερινής σεζόν —και πολύ περισσότερο σε παραδοσιακά πανηγύρια στην κεντρική πλατεία— να διακόπτονται οι εκδηλώσεις από τη 1:00 το πρωί επειδή έγινε ένα τηλεφώνημα. Η Λεπτοκαρυά ζει ένα τετράμηνο έντονης τουριστικής κίνησης. Η δημοτική αρχή οφείλει να προστατεύσει τη ζωντάνια του τόπου, να θεσπίσει ειδικό πλαίσιο για τις τουριστικές ζώνες κατά τους θερινούς μήνες και να μην ακυρώνει την πολιτιστική και οικονομική ζωή της περιοχής με τη πρώτη διαμαρτυρία.

Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Ο Ρούμπιο στην Πνύκα και η Ελλάδα που εμείς ξεχάσαμε

2026-10-08T10:12:12.052-07:00

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα έγινε viral.

⁸4

Του Κωνσταντίνου Σ Γιάντσιου

Και ξέρετε τι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;

Όχι ότι ένας Αμερικανός μίλησε με καλά λόγια για την Ελλάδα.

Αλλά ότι χρειάστηκε να έρθει ένας Αμερικανός στην Πνύκα για να ακούσουμε ξανά την Ελλάδα να περιγράφεται ως κάτι μεγαλύτερο από τα μίζερα όρια της καθημερινότητάς μας.

Εκεί μου ήρθε στο μυαλό ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Και για όσους αναρωτηθούν ( τι σχέση έχει ο Καποδίστριας με τον Ρούμπιο; ), ας θυμηθούμε πρώτα ποιος ήταν ο Καποδίστριας.

Δεν ήταν ένας τοπικός παράγοντας που βρέθηκε ξαφνικά να κυβερνά ένα φτωχό κρατίδιο.

Ήταν Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένας από τους σημαντικούς διπλωμάτες της Ευρώπης μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και άνθρωπος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της μεταναπολεόντειας Ελβετίας και στην κατοχύρωση της ουδετερότητάς της.

Και μετά γύρισε στην Ελλάδα.

Σε μια χώρα κατεστραμμένη, χωρίς οργανωμένο κράτος, χωρίς υποδομές, με άδεια ταμεία και διαλυμένη διοίκηση.

Και μέσα σε λίγα χρόνια άρχισε να στήνει κράτος από την αρχή.

Αυτός ήταν ο Καποδίστριας.

Όμως το όραμά του δεν σταματούσε στη δημιουργία ενός μικρού και αδύναμου κράτους.

Οραματιζόταν μια Ελλάδα ισχυρή, οργανωμένη και ικανή να αγκαλιάσει τον Ελληνισμό, μια Ελλάδα που θα μπορούσε να αποτελέσει κέντρο πολιτισμού, παιδείας, οικονομικής ανάπτυξης και πολιτικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτό ήταν το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας.

Όχι η Ελλάδα της μιζέριας.

Όχι η Ελλάδα που περιμένει μονίμως από τους άλλους να της πουν πόσο αξίζει.

Αλλά μια Ελλάδα που γνωρίζει την αξία της και δουλεύει για να την κάνει πραγματικότητα.

Γι' αυτό η αναφορά στον Καποδίστρια δεν είναι ρομαντική νοσταλγία.

Είναι υπενθύμιση μιας νοοτροπίας που σήμερα μας λείπει.

Ο Καποδίστριας έβλεπε μια κατεστραμμένη Ελλάδα και σχεδίαζε κράτος και μέλλον.

Εμείς σήμερα κοιτάμε μια Ελλάδα με τεράστιες δυνατότητες και πολλές φορές σχεδιάζουμε απλώς πώς θα επιβιώσουμε μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Και κάπου εδώ βρίσκεται η ειρωνεία.

Οχι ένας Έλληνας, αλλά ένας Αμερικανός πολιτικός στέκεται στην Πνύκα και μιλά για την Ελλάδα σαν να έχει μπροστά της έναν ιστορικό ρόλο.

Κι εμείς έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για τη χώρα μας σαν να πρέπει διαρκώς να απολογείται για την ύπαρξή της.

Μας λείπει το όραμα για την Ελλάδα;

Ο Καποδίστριας δεν είχε μια πλούσια και ισχυρή χώρα στα χέρια του.

Είχε ερείπια.

Κι όμως, τόλμησε να ονειρευτεί μεγάλη Ελλάδα.

Εμείς έχουμε πολύ περισσότερα μέσα, περισσότερη γνώση, περισσότερες δυνατότητες και μια θέση στον κόσμο που πολλοί θα ζήλευαν.

Το μόνο που δεν πρέπει να μας λείψει είναι η φιλοδοξία.

Γιατί η «ψωροκώσταινα» δεν είναι η μοίρα μας.

Είναι η μικρή εικόνα που έχουμε μάθει να έχουμε για τον εαυτό μας.

Και ίσως αυτό ακριβώς μας θύμισε η Πνύκα: να ξαναβρούμε το θάρρος να ονειρευτούμε.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι μεγάλη επειδή το λένε οι ξένοι .

Χρειάζεται να αρχίσει να συμπεριφέρεται σαν χώρα που πιστεύει η ίδια στις δυνατότητές της.

Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα.

Όχι να ζήσουμε στο μεγαλείο του παρελθόντος.

Αλλά να ξαναβρούμε το θάρρος να ονειρευτούμε τη Μεγάλη Ελλάδα του μέλλοντος.

Με εκτίμηση Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Από το Τριήμερο Πανηγύρι του χωριού στο «Τετράμηνο της Φασαρίας

2026-10-04T03:55:44.031-07:00

Του Κωνσταντίνου Σ. Γιάντσιος

Τώρα που η σεζόν φτάνει στο τέλος της και η ησυχία επιστρέφει σιγά-σιγά στη Λεπτοκαρυά, φέρνω στο μυαλό μου τις κουβέντες των παλαιότερων. Ένας γέροντας θυμόταν πως το πανηγύρι άρχιζε την Παρασκευή και τελείωνε το πρωί της Δευτέρας. Ένας άλλος μιλούσε για τα τρανά γλέντια και τις φασαρίες που δεν έλειπαν, ενώ ένας τρίτος νοσταλγούσε εκείνη την αυθεντική ανάσα του χωριού.

Σήμερα, καθώς κλείνει άλλη μια τουριστική περίοδος, συνειδητοποιούμε μια αλήθεια: η Λεπτοκαρυά δεν έχει πια πανηγύρι 3 ημερών, αλλά ένα αδιάκοπο «πανηγύρι» 4 μηνών.

Μέσα σε αυτό το τετράμηνο:

• Άλλον τον ενοχλεί το λεωφορείο που κατεβάζει ασταμάτητα τουρίστες.

• Άλλος γυρεύει την ησυχία που χάθηκε.

• Άλλος επιζητά την οχλαγωγία και τη φασαρία για το κέρδος.

• Άλλος αγανακτεί με το τρενάκι και την κυκλοφορία στους δρόμους.

Η μεγάλη αλλαγή που δεν καταλάβαμε είναι ότι μπερδέψαμε τη συλλογική γιορτή με την τουριστική βιομηχανία. Το παλιό τριήμερο πανηγύρι είχε μέτρο, αρχή και τέλος· ήταν μια ιερή παύση ξεκούρασης και ανταμώματος για τους ντόπιους. Το σημερινό τετράμηνο είναι μια επίπονη καθημερινότητα, όπου η φιλοξενία έγινε τυποποιημένη υπηρεσία και ο δημόσιος χώρος πεδίο διαμάχης.

Όμως, κάθε πράγμα κάνει τον κύκλο του και ωριμάζει στον καιρό του. Θυμόμαστε ακόμα τις δεκαετίες που πέρασαν, όταν ο τουρισμός στον τόπο μας ήταν ακόμα στα σπάργανα. Τότε, η κίνηση κρατούσε ελάχιστα. Σιγά-σιγά έγινε δύο μήνες, ύστερα τέσσερις. Έτσι συμβαίνει πάντα όταν οι συνθήκες ωριμάζουν: η εξέλιξη δεν σταματά εκεί. Όπως και σήμερα υπάρχουν ήδη εκείνοι οι επαγγελματίες που καταφέρνουν και έχουν τουρίστες όλο τον χρόνο, έτσι θα έρθει η στιγμή που όλοι όσοι το θέλουν πραγματικά, θα βρεθούν την κατάλληλη ώρα στην κατάλληλη θέση για να διευρύνουν τον ορίζοντά τους δωδεκάμηνα.

Καθώς, λοιπόν, η σεζόν τελειώνει και ο τόπος παίρνει πάλι μια ανάσα, αξίζει να αναλογιστούμε: αναζητώντας τη νέα αυτή ισορροπία και το πέρασμα στην επόμενη μέρα, πώς θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε το μέτρο, χωρίς να χάσουμε την ψυχή και την ποιότητα ζωής του χωριού μας;

Η Λεπτοκαρυά κομμένη στα δύο!

2026-08-31T00:07:12.607-07:00

Του Κωνσταντίνου Σ. Γιάντσιου

Η επίσημη πολιτική, έγινε ή σιωπή των Αρμοδίων, τα Κλειστά Ασανσέρ και η Εξαφάνιση των Υποψηφίων !

Η υποδομή σχεδιάστηκε για να συνδέει το κέντρο του χωριού, με την παραλία.

Αλλά τα εκτός λειτουργίας ασανσέρ και αναβατόρια δεν είναι απλώς μια ( τεχνική βλάβη ) ή μια αμελητέα καθημερινή λεπτομέρεια. Είναι ευθεία προσβολή στην αξιοπρέπεια των ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ), των ηλικιωμένων, των γονέων με παιδικά καρότσια και των επισκεπτών μας. Όταν αποκόπτεις την προσβασιμότητα και ταυτόχρονα δεν μεριμνάς ούτε για μια ήπια, βραδινή κυκλοφοριακή ρύθμιση που θα δώσει ανάσα στους πεζούς στην παραλία., στερείς από τον τόπο την ποιότητα ζωής που δικαιούται.

Η δικαιολογία που ακούγεται συχνά ότι ( στείλαμε πολλά έγγραφα στον ΟΣΕ και δεν ( απαντά...! ) αποτελεί καθαρή ομολογία διοικητικής ανεπάρκειας. Τα έργα αυτά, μαζί με τις προσβάσεις τους, παραδόθηκαν από την ΕΡΓΟΣΕ για χρήση και συντήρηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (ήδη από την εποχή του Δήμου Ανατολικού Ολύμπου). Όπως γνωρίζουμε πολύ καλά όσοι παραλαμβάναμε τεχνικά έργα μέτρο-μέτρο και απαιτούσαμε τροποποιήσεις προς όφελος των δημοτών, ο Δήμος δεν είναι ένας απλός ( ταχυδρόμος ) που στέλνει επιστολές και νίπτει τας χείρας του.

Αν ένας φορέας κωλυσιεργεί σε θέματα ασφάλειας και προσβασιμότητας, ο Δήμος οφείλει να παρέμβει θεσμικά, νομικά και αποφασιστικά. Η προσβασιμότητα των συμπολιτών μας δεν εξασφαλίζεται με αλληλογραφία ρουτίνας, αλλά με πολιτική βούληση, καθημερινή συντήρηση και ουσιαστική διεκδίκηση στην πράξη.

Το πιο εξοργιστικό όμως είναι η συνολική απάθεια των δεκάδων υποψηφίων που ζήτησαν την ψήφο των πολιτών στις τελευταίες εκλογές, στελεχώνοντας συνδυασμούς διοίκησης και αντιπολίτευσης.

Γιατί κανείς τους δεν προσέφυγε στον Συνήγορο του Πολίτη για να καταγγείλει την παραβίαση των δικαιωμάτων των εμποδιζόμενων συμπολιτών μας;

Διότι η ουσιαστική διεκδίκηση απαιτεί πολιτικό θάρρος και σύγκρουση, ενώ η σιωπή προσφέρει την ασφάλεια των δημοσίων σχέσεων.

Ιδιαίτερη όμως ευθύνη φέρουν και οι υποψήφιοι που δεν εκλέχθηκαν και επέλεξαν την πλήρη αφάνεια.

Η ιδιότητα του υποψηφίου δεν είναι εποχιακό ένδυμα που το φοράς στις εκλογές και το πετάς μετά. Όποιος ζήτησε την εμπιστοσύνη του λαού της Λεπτοκαρυάς, οφείλει να είναι παρών και μάχιμος κάθε μέρα — είτε εκλέχτηκε είτε όχι.

Το να σηκώσεις το τηλέφωνο, να κάνεις μια αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη ή να σταθείς δίπλα στο αμαξίδιο ενός ΑμεΑ δεν απαιτεί δημαρχιακή καρέκλα· απαιτεί πολιτική συνείδηση και αληθινό ενδιαφέρον για τον τόπο.

Η προσβασιμότητα στον δημόσιο χώρο δεν είναι χάρη, είναι νομική και ηθική υποχρέωση. Όσοι φιλοδοξούν να διοικήσουν, να ελέγξουν τη διοίκηση ή να εκπροσωπήσουν αυτόν τον τόπο οφείλουν να πάρουν θέση.

Για άμεση αποκατάσταση και καθημερινή λειτουργία όλων των υποδομών προσβασιμότητας.

Βραδινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που θα προστατεύουν τον πεζό και θα αναβαθμίζουν τον οικισμό.

Αν δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα για μια μητέρα με καρότσι ή έναν παραπληγικό συμπολίτη μας, πώς περιμένουμε να εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη για τα μεγάλα;

ΓΙΑΤΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΑΣΗ ΜΑΣ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ;

2026-08-04T23:14:54.402-07:00

Γράφει ό Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου (Πίσω από τις φλόγες κρύβεται η ερήμωση της υπαίθρου) Κάθε χρόνο στάχτη, απόγνωση, αεροπλάνα την τελευταία στιγμή και ψίθυροι για «ανεμογεννήτριες». Δεν φταίει μόνο η κακιά η ώρα ή ο καύσωνας. Φταίει ότι αδειάσαμε την ελληνική περιφέρεια από ανθρώπους, γνώση και ζωή. Θυμόμαστε τους παππούδες στον Όλυμπο και σε όλη την Ελλάδα: καθάριζαν τα ρέματα, έκαιγαν ελεγχόμενα τα πλατανόφυλλα και τα ξερά χόρτα την κατάλληλη εποχή, διατηρούσαν τα χωράφια καθαρά. Αυτή η «απλή» βιοσοφία αφαιρούσε το μπαρούτι από το έδαφος και δημιουργούσε φυσικές αντιπυρικές ζώνες. Σήμερα, τα ρέματα φράξανε, τα χωράφια δάσωσαν και τα δάση γέμισαν νεκρή καύσιμη ύλη.

Απότον χειμώνα καθαρά. Η ίδια νοοτροπία σάρωσε και τη θάλασσα: με τις επιδοτήσεις της ΕΕ σπάσαμε με μπουλντόζες τα παραδοσιακά ξύλινα τρεχαντήρια. Μαζί με τα καΐκια χάθηκαν τα καρνάγια και μια ναυπηγική τέχνη χιλιάδων ετών. Με τίς επιδοτήσεις καταστρέψαμε την πολιτισμική και παραγωγική μας κληρονομιά. Άλλο ένα έγκλημα είναι το Δημογραφικό & η εγκατάλειψη της παραγωγής Όταν ο πρωτογενής τομέας (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία) στραγγαλίζεται και αντικαθίσταται από αμφίβολες εισαγωγές (όπως η συμφωνία Mercosur), τα χωριά ερημώνουν. Το δημογραφικό είναι άδεια χωριά. Και ένα βουνό χωρίς ανθρώπους είναι ένα βουνό απροστάτευτο. Η νομοθεσία (και το ΣτΕ) επιτρέπει την τοποθέτηση αιολικών πάρκων σε δασικές εκτάσεις είτε κάηκαν είτε όχι. Δεν χρειάζεται να καεί ένα δάσος για να μπει ανεμογεννήτρια. Το να τα ρίχνουμε όλα εκεί, απλά μας αποπροσανατολίζει από το πραγματικό πρόβλημα: το λάθος του νόμου 26/12/1998 έκοψε την Δασική Υπηρεσία από την κατάσβεση και την παντελή έλλειψη πρόληψης το χειμώνα. Αποτελέσμα το δάσος και η πατρίδα επέλεξαν να προστατεύονται από τα γραφεία των πόλεων. Για επιστροφή στην ελεγχόμενη καύση («συνταγογραφούμενο πυρ») το χειμώνα, ούτε κουβέντα. Για πραγματική ενίσχυση των Δασαρχείων και της Δασικής Υπηρεσίας, ούτε κουβέντα. Για γενναία κίνητρα στους νέους για να μείνουν, να καλλιεργήσουν και να ζήσουν στην ελληνική ύπαιθρο, ούτε κουβέντα. Αν δεν επιστρέψει ο άνθρωπος στο δάσος με σεβασμό και βιωματική γνώση, κάθε καλοκαίρι θα μετράμε στάχτες.

Στην βροντου η φωτιά τα αεροπλάνα στην Λεπτοκαρυά

2026-08-03T04:05:57.737-07:00

Έτσι ήταν τα Λείβηθρα πριν το 2007!!!

2026-08-01T09:05:27.478-07:00

class="separator" style="clear: both;"> Ως και το 2006 τά βυτιοφόρα γκρεμοτσακίζαν τά βοθρολύματα σέ Δημόσια θέα φωτο,Ανδρέας Μπουκας Κατω στον γκρεμό ή στέρνα (χαβούζα) από την εφημερίδα πολιτεία!!!

Έκλεισε ή στέρνα των λυμάτων το 2007 και διαμορφώθηκε ο χώρος

Με δικαστήριο αποβάλλεται ο καταπατητής και ή καμήλα του για να ακολουθήσει ή υλοποίηση του πάρκου του Ορφέα!!!

Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Αριστοτέλης, Αριστοτέλης Βρίτσιος καθηγητής οικολογικής ΑΠΘ , ο κ. Παπαποστολου εταιρεία ορθοπεδικών, ο πρόεδρος των ΑΧΕΠΑ Θεσσαλίας, ο αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος

Φωτογραφίες μετά από την διαμόρφωση του χώρου, με την συνεργασία, της προϊσταμένης της υπηρεσίας κλασικών αρχαιοτήτων Πιερίας, Έφης Πουλάκη-Παντερμαλή . Οι φωτογραφίες των μουσικών εκδηλώσεων του Δήμου Ανατολικού Ολύμπου 2007,08,09 εις μνήμην του Ορφέως.

Πλάνο από το Σχέδιο του πάρκου του Ορφέα σε μορφή λύρας,στο βάθος το θεατράκι .

Ο ακόλουθος ,καισυμμαθητής του Πατριάρχη Βαρθολομαίου,είχαμε την στήριξη τους, όταν μια τοπική εφημερίδα μας κατηγόρησε για ιεροτελεστία, τους είπε ότι ο Ορφέας είναι ελληνική ιστορία και λαογραφία.

εκπροσώπηση από το Βελιδιο, και της εφημερίδας Μακεδονία, και το Ολυμπιο βήμα και πολλών άλλων ήταν καταλυτική,

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Λειβηθρια 2009 η συναυλία στον προαύλιο χώρο του γυμνασίου, με τον Βασίλη Λέκκα και τον Χρήστο Παπαδόπουλο.

Η αναγνώριση της ΟΥΝΕΣΚΟ ήταν ή αφορμή

2026-07-30T14:12:03.144-07:00

. Η 31η Δεκεμβρίου 2027 είναι η κρίση.

Από την UNESCO στην Καθημερινότητα: Θα σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων; Η ένταξη του Ολύμπου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Φυσικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO είναι μια τεράστια εθνική επιτυχία. Όμως, πίσω από τους πανηγυρισμούς, υπάρχει μια σκληρή ημερομηνία-ορόσημο: 31 Δεκεμβρίου 2027. Στην UNESCO Υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος του τουρισμού & προστασία του βουνού. Εφαρμόζεται αυστηρή ζωνοποίηση (Zoning) μακριά από οχλούσες δραστηριότητες (ΒΙ.ΠΑ., σιλό, πεδία βολής, αποχάλικωση).

Περάσαμε από τον παρωχημένο ΧΥΤΑ σε σύγχρονη διαχείριση απορριμμάτων (ΧΥΤΥ/Ανακύκλωση). Η καθημερινότητα, όμως, εκπέμπει σήμα κινδύνου: Το ασανσέρ ΑμεΑ στη Λεπτοκαρυά παραμένει εκτός λειτουργίας επί χρόνια. Το Παλιό Σχολείο στην Παλιά Λεπτοκαρυά αφέθηκε να γίνει στάβλος. Οι ξεχειλισμένοι κάδοι και η ανεξέλεγκτη στάθμευση στους πρόποδες επιμένουν. Ο Όλυμπος δεν είναι μόνο οι κορυφές του· είναι και ο Θεσσαλικός Όλυμπος, είναι τα Λείβηθρα, το Δίον, τα μοναστήρια μας, οι οικισμοί μας. Αν δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα της γειτονιάς μας, ο τίτλος της UNESCO κινδυνεύει να γίνει (άδειο πουκάμισο). Η αναγνώριση ήταν η αφορμή. Η 31η Δεκεμβρίου 2027 είναι η κρίση. Κωνσταντίνος Σ. Γιάντσιος Πρώην Αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου #Όλυμπος #UNESCO #ΔήμοςΔίουΟλύμπου #Πιερία #Λεπτοκαρυά #Λιτόχωρο #Περιβάλλον #Πολιτισμός

Η καρδιά της οικονομικής ζωής είναι ή παραλία μας

2026-07-27T09:32:59.237-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου Η παραλία της Λεπτοκαρυάς αποτελεί την «καρδιά» της τουριστικής και οικονομικής ζωής της περιοχής μας κατά τους θερινούς μήνες. Εκατοντάδες ντόπιοι και χιλιάδες επισκέπτες κατακλύζουν καθημερινά την παραλιακή ζώνη, απολαμβάνοντας τη θάλασσα και τις τοπικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, αυτό που αντικρίζεις είναι μια σειρά από σημαντικές λειτουργικές ελλείψεις, οι οποίες δυσκολεύουν την καθημερινότητα κατοίκων και τουριστών. Παρόλο που η παραλιακή ζώνη συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο όγκο πεζών, η απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου πεζοδρόμησης δημιουργεί επικίνδυνες συνθήκες. Οχήματα και πεζοί συνυπάρχουν στον ίδιο στενό χώρο, με αποτέλεσμα την κυκλοφοριακή αιχμαλωσία, την ηχορύπανση και την αύξηση της επικινδυνότητας για τους πεζούς.

Η Λεπτοκαρυά χωρίζεται στα δύο από τη σιδηροδρομική γραμμή. Η επικοινωνία μεταξύ του άνω οικισμού και της παραλίας καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη για συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού: Ανενεργοί Ανελκυστήρες (Ασανσέρ): Οι υποδομές που κατασκευάστηκαν για τη διευκόλυνση των γραμμών παραμένουν εκτός λειτουργίας, αποκλείοντας άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), ηλικιωμένους και οικογένειες με παιδικά καρότσια. Η μετακίνηση από το ένα σημείο στο άλλο μετατρέπεται σε «οδύσσεια», ειδικά όταν πρόκειται για πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες (π.χ. φαρμακεία) που βρίσκονται στον πάνω οικισμό. Οι επισκέπτες της περιοχής συχνά δυσκολεύονται να προσανατολιστούν λόγω της ελλιπούς ή ξεπερασμένης σήμανσης.

Η τοπική αυτοδιοίκηση και οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να σκύψουν πάνω από το πρόβλημα με συγκεκριμένες και άμεσες παρεμβάσεις: Άμεση αποκατάσταση και λειτουργία των ανελκυστήρων στις διαβάσεις των γραμμών. Εφαρμογή σχεδίου βιώσιμης αστικής κινητικότητας, με μερική ή καθολική πεζοδρόμηση τμημάτων της παραλιακής ζώνης τις ώρες αιχμής.

Τοποθέτηση σύγχρονης σήμανσης για την καθοδήγηση των οχημάτων σε περιφερειακούς χώρους στάθμευσης. Η ανάπτυξη του τόπου μας δεν μετριέται μόνο από τον αριθμό των επισκεπτών, αλλά από την ποιότητα ζωής που προσφέρουμε σε κατοίκους και φιλοξενούμενους. Η προσβασιμότητα και ο σεβασμός στον πεζό είναι δείγμα πολιτισμού.

Με τεράστια επιτυχία ολοκληρώθηκε το 2ο Γλέντι Λεπτοκαρυάς & Φίλων Τουριστών

2026-07-27T03:46:20.560-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου. Στην Λεπτοκαρυά : Με κέφι, χαμόγελα και αστείρευτη ενέργεια πραγματοποιήθηκε χθες, Κυριακή 26 Ιουλίου 2026, το 2ο Γλέντι Λεπτοκαριτών & Φίλων Τουριστών στον αύλειο χώρο του 1ου Δημοτικού Σχολείου Λεπτοκαρυάς. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία, καθώς όπως ακούστηκε και από το μικρόφωνο κατά τη διάρκεια της βραδιάς, πάνω από 3.000 παρευρισκόμενοι κατέκλυσαν την αυλή του σχολείου, δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα γιορτής. Μια βραδιά γεμάτη παράδοση, τσίκνα και χορό Από νωρίς το βράδυ (9:00 μ.μ.), η μυρωδιά από τα καλοψημένα σουβλάκια και η τσίκνα στον αύλειο χώρο έδιναν το σύνθημα για όσα θα ακολουθούσαν. Το άφθονο κρασί, το φαγητό και το ποτό κράτησαν τη διάθεση στα ύψη, ενώ η νεολαία –και όχι μόνο– πρωτοστάτησε στον χορό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Τη διασκέδαση ανέλαβαν εξαιρετικοί καλλιτέχνες που ξεσήκωσαν το κοινό: Βασίλης Ζαβαντίας (Τραγούδι) Έλενα Μαργαρίτη (Τραγούδι) Παναγιώτης Μπόρας (Κλαρίνο) Πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές! Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο Ενοικιαζόμενων Δωματίων Λεπτοκαρυάς για την άψογη διοργάνωση και την πρωτοβουλία να φέρει κοντά τους ντόπιους κατοίκους με τους επισκέπτες της περιοχής. Θεσμοί όπως αυτός ενισχύουν τους δεσμούς της τοπικής κοινωνίας με τους τουρίστες και αναδεικνύουν την αυθεντική ελληνική φιλοξενία. Και του χρόνου με υγεία, ακόμα πιο δυναμικά!

Ιστορική συνέχεια του τοπου

2026-07-25T09:17:07.372-07:00

Η ιστορική συνέχεα του τόπου αποτυπώνεται ολοκάθαρα και στα νεότερα γραπτά μνημεία. Στην επίσημη έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως Ελασσώνος για την Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου Κανάλων, η τοπογραφία καταγράφεται με απόλυτη επιστημονική και γεωγραφική ακρίβεια: «Στὴν εἴσοδο τῆς κοιλάδας τῶν Λειβηθρίδων Μουσῶν, στὸ χεῖλος ἑνὸς φυσικοῦ πλατώματος, πάνω ἀπὸ τὴν τοποθεσία τῆς ἀρχαίας πόλης τῶν Λειβήθρων... στὸ σημεῖο πηγῆς τεσσάρων χειμάρρων ποὺ τροφοδοτοῦν τὸν παραρρέοντα ποταμὸ Σύ, Ζιλιάνα καλούμενον, χτισμένη ἡ Μονὴ τῆς Παναγίας τῶν Κανάλων.»

Οι Λειβηθρίδες Μούσες , το Ξεχασμένο Μυστικό του Ολύμπου.

2026-07-24T00:22:17.716-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου. Η Ιστορική Αλήθεια των Λειβήθρων, όταν αναφερόμαστε στον Όλυμπο, οι περισσότεροι ανακαλούν στη μνήμη τους τους δώδεκα θεούς ή τις «Πιερίδες» Μούσες. Ωστόσο, η βαθύτερη, η πιο μυσταγωγική και ταυτόχρονα η πιο αυθεντική πολιτιστική ρίζα της περιοχής μας φέρει ένα όνομα που πολλοί προσπερνούν ή αγνοούν: τις Λειβηθρίδες Μούσες. Γιατί όμως η σπουδαία αυτή ονομασία και η ακριβής τοπογραφία των Λειβήθρων αναφέρονται σχεδόν αποκλειστικά σε εξειδικευμένες ιστορικές μελέτες, στα εκκλησιαστικά ντοκουμέντα της Ιεράς Μονής Κανάλων και στους αγώνες που δώσαμε για την ανάδειξη του ορφικού πολιτισμού; Η απάντηση είναι απλή: Η ιστορική αλήθεια απαιτεί έρευνα, τεκμηρίωση και μεράκι — όχι επιδερμική αναπαραγωγή. Οι Λειβηθρίδες Μούσες δεν είναι μια αυθαίρετη σύγχρονη επινόηση. Στην αρχαιότητα, οι Μούσες λατρεύονταν με ειδικά τοπικά προσωνύμια ανάλογα με τα ιέρα και τις πηγές όπου τις τιμούσαν. Τα Λείβηθρα υπήρξαν ο κατεξοχήν ιερός τόπος λατρείας τους, στενά συνδεδεμένος με τον Ορφέα, τον πρωτοστάτη της μουσικής, της ποιήσεως και της φιλοσοφίας. Αρχαίοι περιηγητές και συγγραφείς, όπως ο Παυσανίας και ο Στράβων, αλλά και Λατίνοι ποιητές όπως ο Βεργίλιος, μνημονεύουν τις Μούσες των Λειβήθρων. Εκεί, στις πλαγιές του Ανατολικού Ολύμπου, όπου τα νερά κυλούσαν και το τοπίο ανέδυε μια μοναδική πνευματικότητα, γεννήθηκε η Ιστορία που έγινε μύθος και σφράγισε τον ελληνικό πολιτισμό. Η Επιβεβαίωση μέσα από τα Εκκλησιαστικά Κείμενα

«Στὴν εἴσοδο τῆς κοιλάδας τῶν Λειβηθρίδων Μουσῶν, στὸ χεῖλος ἑνὸς φυσικοῦ πλατώματος, πάνω ἀπὸ τὴν τοποθεσία τῆς ἀρχαίας πόλης τῶν Λειβήθρων... στὸ σημεῖο πηγῆς τεσσάρων χειμάρρων ποὺ τροφοδοτοῦν τὸν παραρρέοντα ποταμὸ Σύ, Ζιλιάνα καλούμενον, χτισμένη ἡ Μονὴ τῆς Παναγίας τῶν Κανάλων.»

Τα τέσσερα αυτά «ρείθρα» (οι χείμαρροι) που ενώνονται για να σχηματίσουν τη Ζιλιάνα, είναι οι ίδιες οι πηγές των Λειβηθρίδων Μουσών, δίνοντας το όνομά τους στην αρχαία πόλη και διατηρώντας τη μνήμη τους ζωντανή μέσα στο πέρασμα των αιώνων. Ο Αγώνας για την Αναβίωση: Από τα Λόγια στις Πράξεις Η γνώση της ιστορίας δεν έχει αξία αν μένει κλεισμένη στα βιβλία. Για τον λόγο αυτό, καταβλήθηκε μια πολυετής και επίπονη προσπάθεια ώστε ο παραμελημένος αρχαιολογικός χώρος των Λειβήθρων να μετατραπεί σε ζωντανό πυρήνα πολιτισμού: Διοργάνωση των «Λειβηθρίων»: Με τη θεσμοθέτηση των πολιτιστικών εκδηλώσεων, οι «ήχοι του Ορφέα» αντήχησαν ξανά στη Λεπτοκαρυά. Επιστημονικές Συνεργασίες: Με τη σύμπραξη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Thessaloniki, της Εφορείας Αρχαιοτήτων και υπό την αιγίδα διεθνών φορέων όπως η UNESCO, ξαναζωντάνεψαν τα αρχαία μουσικά όργανα (φόρμιγγα, λύρα, πηκτίς) και οι ορφικοί ύμνοι, απο την Ορφεία Αρμονία. Υψηλή Αναγνώριση: ο αγώνας αυτός τιμήθηκε και ευλογήθηκε στο ανώτατο επίπεδο, με την παρουσία και τη στήριξη προσωπικοτήτων εθνικού και διεθνούς κύρους, όπως ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Συμπέρασμα Οι Λειβηθρίδες Μούσες δεν είναι απλώς μια ξεχασμένη υποσημείωση της μυθολογίας. Είναι η ταυτότητα του Ανατολικού Ολύμπου, είναι η κληρονομιά της Λεπτοκαρυάς, είναι η απόδειξη ότι αυτός ο τόπος υπήρξε η κοιτίδα της μουσικής και του πνεύματος. Όσο κι αν κάποιοι προσπερνούν αυτή την αλήθεια από άγνοια ή ευκολία, τα ντοκουμέντα —από τα αρχαία κείμενα και τα μοναστηριακά κατάστιχα μέχρι τα δημοσιεύματα του Τύπου— στέκουν εκεί για να μας θυμίζουν ποιες είναι οι πραγματικές μας ρίζες. Και αυτές τις ρίζες έχουμε χρέος να τις αναδεικνύουμε και να τις προστατεύουμε. Με εκτίμηση, καλή συνέχεια σέ όλους μας.

Ή επιστροφή του Γιώργου Τζιουβάρα , με τον Βαγγέλη Καλαμάρα, στην πόλη του Ορφέα, τα Λείβηθρα Ολύμπου.

2026-07-22T01:06:39.166-07:00

Λείβηθρα 2007,08,09

width="320" height="266" id="BLOG_video-06b03ee6919bdd11" aria-label="Μεταφόρτωση βίντεο"> Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου. Χθες στα Λείβηθρα δεν ήταν απλώς μια συναυλία· ήταν η συνέχεια μιας διαδρομής που κρατάει χρόνια. Το να ξαναπατάει ο Γιώργος Τζιουβάρας τη σκηνή στα Λείβηθρα, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τις ιστορικές εκείνες εμφανίσεις του 2007, 2008 και 2009 με την «Ορφεία Αρμονία», έδωσε στην χθεσινή βραδιά έναν χαρακτήρα πραγματικής συνέχειας. Μια διαδρομή που συνεχίζεται στον ιερό χώρο των Λειβήθρων Τότε, τα χρόνια εκείνα (2007–08-2009), η «Ορφεία Αρμονία» είχε αφήσει το δικό αποτύπωμα στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας, τιμώντας το όνομα και την κληρονομιά του Ορφέα μέσα στον ίδιο του τον χώρο, υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ. Σήμερα, χρόνια μετά, ο Τζιουβάρας επιστρέφει ξανά στις ρίζες του, ωριμότερος αλλά με το ίδιο μεράκι, έχοντας μαζί του τον επίσης εξαιρετικό ντράμερ της Λεπτοκαρυάς τον Βαγγέλη Καλαμαρά, και τον Στέλιο Φράγκο. Όταν ένας καλλιτέχνης επιστρέφει στον ίδιο ιερό χώρο μετά από χρόνια, δεν παίζει απλώς μουσική· ξαναζωντανεύει μνήμες, τιμά όσους προσπάθησαν για τον πολιτισμό του τόπου και αποδεικνύει ότι η «Ορφεία» φλόγα δεν έσβησε ποτέ. Στον ιερό αυτόν χώρο, στο Πάρκο των Λειβήθρων, εκεί που η ιστορία συναντά τον μύθο, οι νότες αποκτούν άλλο βάρος. Η παρουσία των δικών μας παιδιών συνδέει το παρελθόν του 2007 με το παρόν, κάνοντας τη βραδιά όχι απλά μια συναυλία, αλλά μια γιορτή μνήμης, τιμής και τοπικής υπερηφάνειας. Είναι πραγματικά ευλογία για το χωριό να βλέπει τους ανθρώπους του να κρατούν ζωντανή αυτή την αλυσίδα πολιτισμού στον πιο κατάλληλο και ιερό χώρο! Με εκτίμηση Συγχαρητήρια σέ όλους !

Όλυμπος και UNESCO.

2026-07-20T00:09:55.938-07:00

Ο Όλυμπος του Ορφέα και των θεών ανήκει σε όλο τον κόσμο. Ήρθε η ώρα να το καταλάβουμε και εμείς οι ίδιοι. Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου Η είδηση ότι ο μυθικός Όλυμπος διεκδικεί τη θέση που του αρμόζει στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, αποτελεί αναμφίβολα ένα θετικό βήμα.

Ωστόσο, χρόνια τώρα παρατηρώ τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται το ζήτημα από διάφορους τοπικούς παράγοντες, διαπιστώνει κανείς μια εσωστρέφεια που προσπερνάει την ίδια την ουσία του τι σημαίνει «Παγκόσμιο Μνημείο». Ο Όλυμπος δεν είναι απλώς ένα γεωγραφικό σημείο είναι ένα ενιαίο, αδιαίρετο ιστορικό και αρχαιολογικό σύνολο, του οποίου η ακτινοβολία του αγγίζει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όταν μιλάμε για τον Όλυμπο, δεν μιλάμε μόνο για τις κορυφές του. Μιλάμε για το Δίον, την ιερή πόλη των Μακεδόνων. Μιλάμε, κυρίως, για τα Λείβηθρα, τον τόπο που συνδέεται άρρηκτα με τον Ορφέα. Ο Ορφέας δεν είναι ένας τοπικός μύθος. Είναι μια παγκοσμίως αναγνωρίσιμη μορφή, το σύμβολο της μουσικής, της ποίησης και του μυστικισμού για ολόκληρο τον δυτικό (και όχι μόνο) πολιτισμό. Το να προσπαθεί κανείς να περιχαρακώσει την κληρονομιά του Ορφέα και του Ολύμπου στα όρια ενός μόνο νομού, δείχνει ιστορική άγνοια και έλλειψη οράματος. Η συνεχιζόμενη μυωπική στάση σε πολλές αναφορές, που ταυτίζουν τον Όλυμπο αποκλειστικά με την Πιερία, αδικεί το ίδιο το βουνό. Ο Όλυμπος απλώνεται και αναπνέει εξίσου στη Θεσσαλία. Η Αρχαία Περραιβία στη νοτιοδυτική πλευρά του Ολύμπου, τις αρχαίες πόλεις και την πλούσια ιστορία της, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του πολιτισμικού ψηφιδωτού. Το ιερό βουνό των αρχαίων Ελλήνων ήταν ανέκαθεν ένας κοινός τόπος, μια γέφυρα πολιτισμών, και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Ο τίτλος του «Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς» δεν είναι ένα τοπικό τρόπαιο . Είναι μια τεράστια ευθύνη. Αν θέλουμε ο Όλυμπος να ενταχθεί και να παραμείνει στην UNESCO, πρέπει να κατανοήσουμε ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις δράσεις του. Η ανάδειξη, η προστασία και η διαχείριση των αρχαιολογικών και φυσικών θησαυρών του Ολύμπου απαιτούν ανοιχτά μυαλά, διεθνείς συνεργασίες, επιστημονική εξωστρέφεια και, κυρίως, ενότητα. Όσο συνεχίζουμε να βλέπουμε τον Όλυμπο τοπικιστικά αδικούμε την ίδια μας την κληρονομιά. Ο Όλυμπος του Ορφέα και των θεών ανήκει σε όλο τον κόσμο. Ήρθε η ώρα να το καταλάβουμε και εμείς οι ίδιοι.

ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ: Μόνιμα χαλασμένα ασανσέρ και καθημερινός κίνδυνος!

2026-07-16T23:39:47.331-07:00

4 Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου Το βίντεο μας, με τις συκιές έκανε δουλειά και οι συκιές καθαρίστηκαν. Όμως το μεγάλο πρόβλημα της προσβασιμότητας παραμένει μόνιμα άλυτο. Σε συνάντησή μας, ο Δήμαρχος με διαβεβαίωσε ότι δαπάνησε 15.000 € για συντήρηση, ρίχνοντας τις ευθύνες στον ΟΣΕ και στις «παλιές αμαρτίες» της Λεπτοκαρυάς. Σωστά εφόσον δόθηκαν 15.000 €, γιατί οι πόρτες των ασανσέρ είναι σήμερα σφραγισμένες με διαμπερείς βίδες; (Δείτε το βίντεο). Η αδράνεια αυτή οδηγεί σε καθημερινό κίνδυνο. Άνθρωποι, όπως η γυναίκα στο βίντεο, αναγκάζονται να περνάνε τα κιγκλιδώματα και να περπατούν μέσα στο οδόστρωμα των αυτοκινήτων! Το κάνουν πολλοί καθημερινά για να περάσουν απέναντι. Η καθημερινότητα και η ασφάλεια των πολιτών είναι δική ΜΑΣ ευθύνη. Ωστόσο, έχουμε και τοπικούς συμβούλους... που σιωπούν...?? Δεν ζητώ τίποτα για μένα, αλλά για την ασφάλεια του χωριού μας. Και θα συνεχίσω να το κάνω! #Λεπτοκαρυά #ΔήμοςΔίουΟλύμπου #Προσβασιμότητα #ΑμεΑ #Υποδομές #ΟδικήΑσφάλεια

«ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ : Υπάρχουν μέρη που τα βλέπεις και μέρη που σε σημαδεύουν.

2026-07-07T09:56:36.605-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού

Από την θάλασσα βλέπουμε την πόλη τού Ορφέα τά Λείβηθρα.

Στην Λεπτοκαρυά όταν κολυμπάς, δεν αντικρίζεις μόνο την ακτή, αλλά και τις άγριες παγωμένες χαράδρες , που αντιστέκονται στον ήλιο, εκεί ψηλά στον Όλυμπο.

Πουθενά αλλού στην Ευρώπη όταν στην θάλασσα κολυμπάς, δεν είσαι ταυτόχρονα, τόσο κοντά σέ υψομετρική διαφορά, απο τις παγωμένες χαράδρες του μυθικού βουνού, που δικαιολογημένα το ονομάσανε το βουνό των Θεών. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις, σε ένα βίντεο από τη δική μας Λεπτοκαρυά.»

Αυτό που σε προκαλεί δέος βλέποντας τον παγετό, δεν είναι τυχαίο, ίσα ίσα η εναλλαγή από το υψόμετρο των κορυφών στην επιφάνεια της θάλασσας μέσα σε ελάχιστα χιλιόμετρα , είναι η γεωγραφία και η ατμόσφαιρα της περιοχής μας, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη γέννηση και την έξαρση του Ορφισμού.

Ο μυθικός Ορφέας, ο μέγιστος των μουσικών και των μυστών, συνδέεται άμεσα με τον Όλυμπο και την Πιερία.

Τα αρχαία Λείβηθρα , βρίσκονται ακριβώς εκεί, στους πρόποδες του Ολύμπου και σε απόσταση αναπνοής από τη Λεπτοκαρυά, θεωρείται κατά την παράδοση ο τόπος όπου τάφηκε ο Ορφέας , αλλά και το μέρος όπου οι Μούσες μάζεψαν τα κομμάτια του σώματός του μετά τον τραγικό του θάνατο.

Ένα μάθημα ζωής για τα παιδιά μας, εδώ στον τόπο του Ορφέα!

2026-07-06T07:44:09.027-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου.

Κοιτάζοντας την εικόνα με τον Ορφέα να κρατά τη λύρα του δίπλα στο αρχαίο θέατρο και τις 9 Μούσες να τον περιβάλλουν, δεν βλέπουμε απλώς μια αναπαράσταση του μύθου. Βλέπουμε τις ρίζες μας. Βλέπουμε τα Λείβηθρα και τον Όλυμπο.

Αυτες οι εικόνες ίσως θυμίσουν στα παιδιά μας ότι περπατούν, παίζουν και μεγαλώνουν πάνω στα ίδια χώματα που γέννησαν τον παγκόσμιο πολιτισμό.

Ο μύθος του Ορφέα δεν είναι μια παλιά ιστορία στα βιβλία· είναι ένα ζωντανό δίδαγμα ευγένειας, συνεργασίας και σεβασμού προς τη φύση και τις τέχνες.

Για να φτάσει όμως αυτό το μήνυμα στις καρδιές των παιδιών της Πιερίας, παραμένει το ζητούμενο.

Οι γονείς είστε οι πρώτοι που θα μεταδώσετε αυτή την κληρονομιά. Πάρτε τα παιδιά σας από το χέρι, δείξτε τους την εικόνα

συζητήστε μαζί τους για τον Ορφέα και επισκεφθείτε τους αρχαιολογικούς μας χώρους.

Ας μάθουν τα παιδιά μας να αγαπούν τον τόπο τους, όχι επειδή «πρέπει», αλλά επειδή τον γνώρισαν και τον θαύμασαν.

Οι δάσκαλοι και οι εκπαιδευτικοί, που κρατάνε το «κλειδί» της γνώσης. Ίσως να χρησιμοποιήστε αυτό το υλικό στην τάξη, στο μάθημα της ιστορίας, της μουσικής ή της ευέλικτης ζώνης. Η νά πισκεφθείτε το Βιωματικό Πάρκο των Λειβήθρων.

Οι σύλλογοι της περιοχής να αγκαλιάσουμε τέτοιες πρωτοβουλίες, διοργανώνοντας εκδηλώσεις, θεατρικά δρώμενα και αφιερώματα για τα παιδιά, που θα ξαναζωντανεύουν τον κύκλο των Μουσών και τις μελωδίες του Ορφέα μέσα από τη δική τους ματιά.

Η ανάδειξη της πολιτιστικής μας ταυτότητας είναι υποχρέωση όλων μας. Έχουμε στα χέρια μας έναν παγκόσμιο θησαυρό. Οφείλουμε να στηρίξουμε με πράξεις την παιδεία και τον πολιτισμό της νέας γενιάς, δημιουργώντας υποδομές, καθαρούς και προσβάσιμους αρχαιολογικούς χώρους και εκπαιδευτικά προγράμματα που θα κάνουν τον Δήμο μας πρότυπο πολιτιστικής διαπαιδαγώγησης.

Ο Ορφέας δεν νίκησε με τη βία, αλλά με τη μουσική, την ευγένεια και την αρμονία. Ας ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας –σαν τις 9 Μούσες που κάθονται μαζί στον κύκλο– για να δώσουμε στα παιδιά μας τα εφόδια να ομορφύνουν το δικό τους μέλλον και τον δικό μας τόπο!

Γιατί δεν αξιολογούμε τους ειδικούς πού μπορούνε να αλλάξουνε αυτό. ;

2026-07-04T13:40:17.082-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Ο Δήμος Δίου-Ολύμπου, πρέπει, και μπορεί, να γίνει οικονομικά ανεξάρτητος

Ο Δήμος, ως διοικητική μονάδα σε μια χώρα, συνήθως εξαρτάται οικονομικά από την κεντρική κυβέρνηση και τους πόρους που λαμβάνει από αυτήν μέσω φόρων, επιδοτήσεων και άλλων πηγών χρηματοδότησης.

Η οικονομική ανεξαρτησία ενός Δήμου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η οικονομική διαχείριση, η τοπική οικονομική δυναμική και η ικανότητα να δημιουργεί έσοδα.

Ορισμένοι Δήμοι όπως ο "Δίου-Ολυμπου" μπορούν να αναπτύξουν πηγές εσόδων μέσω του τουρισμού, της μεταποίησης αγροτικών προϊόντων βιομηχανίας ή άλλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, ενώ άλλοι δήμοι ενδέχεται να εξακολουθούν να εξαρτώνται κυρίως από την κεντρική κυβέρνηση ,

"εμεις έχουμε το πλεονέκτημα αλλά δεν αξιολογούμε τους ειδικούς πού μπορούνε να αλλάξουνε αυτό"

Η διαχείριση των οικονομικών πόρων,

η εξοικονόμηση και η αποτελεσματική δαπάνη είναι σημαντικοί παράγοντες για την οικονομική ανεξαρτησία ενός Δήμου.

Λεπτοκαρυά ή κεντρική ανισόπεδη διάβαση είναι κλειστή.

2026-07-04T11:30:11.099-07:00

Εδώ εγινε ο Γολγοθάς των πολιτών μέ ( κινητικά προβλήματα ) ΑΜΕΑ, μάνες μέ καρότσι, και για την τρίτη ηλικία.

Ανάγκη για πεζοδρομήσει...!!!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ. Γιάντσιος, πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Οι άνθρωποι που άφησαν τις γραμμές του τρένου να κόβουν στα δύο τον αστικό ιστό της Λεπτοκαρυάς, υποθήκευσαν το μέλλον και την ομαλή ανάπτυξη του τόπου μας.

Είναι οι ιδιοι που φώναζαν να φύγουν οι γραμμές από τον Πλαταμώνα, ωστόσο στην Λεπτοκαρυά αρνούνταν να αποδεχτούν ότι ή σιδηροδρομικημή γραμμή, κόβει την Λεπτοκαρυά στα δύο.

Κατά την τροποποίηση της αρχικής μελέτης το 2007 ακυρώθηκε το συμπαγές τοιχίο που χώριζε τους πεζούς από τα αυτοκίνητα και αντικαταστάθηκε με κάγκελα (κιγκλιδώματα).

Ώστε, όποτε προκύψει ανάγκη, να πεζοδρομήσει το σημείο, να αφαιρεθούν τα κάγκελα και να επικοινωνούν άμεσα και με ασφάλεια τα ΑμεΑ, οι γονείς με τα καρότσια και οι ηλικιωμένοι.

Αντί όμως να αξιοποιηθεί αυτή η πρόβλεψη, σήμερα κρατούν το ασανσέρ κλειστό, χωρίς σεβασμό, στους ανθρώπους.

Οι πληροφορίες λένε ότι το θέμα είχε τεθεί επίσημα με ερώτησή τοπικού συμβούλου της Λεπτοκαρυάς, στο Δημοτικό Συμβούλιο εδώ και έναν χρόνο, πριν από την περυσινή τουριστική σεζόν!

"Ξαφνιάστηκαν, όλοι όταν άκουσαν: Σας το φτιάξαμε 7-8 φορές και το χαλάσανε πιωμένοι τουρίστες, δεν το ξαναφτιάχνουμε!”

Η δημοτική αρχή γνωρίζει το πρόβλημα, έχει επιλέξει συνειδητά την παραίτηση για να δόση λύση.

Εξάλλου υπάρχουν οι θεσμικοί φορείς του νομού μας, όπως ο Σύλλογος Προστασίας Κινητικά Αναπήρων και Παραπληγικών Ν. Πιερίας και ο Σύλλογος «Στηρίζω». Όταν οι τοπικοί σύλλογοι παλεύουν για τα αυτονόητα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των ΑμεΑ, είναι απαράδεκτο η διοίκηση του Δήμου να παραιτείται με φτηνές δικαιολογίες για «πιωμένους».

Η κριτική έχει αξία όταν συνοδεύεται από προτάσεις.

Στην επάνω πλευρά της γραμμής, από τον σταθμό μέχρι τη διάβαση (μια απόσταση 250 μέτρων), προτείνεται η δημιουργία ενός πεζοδρόμου πλάτους 6 μέτρων.

Εκεί μπορούν να τοποθετηθούν σταθερά κιόσκια για μόνιμη αγορά, μια παρέμβαση που θα δώσει βαθιά αναπτυξιακή ανάσα, θα αποσυμφορήσει την κίνηση και θα προσφέρει σύγχρονες λύσεις στην καθημερινότητα.

Ωστόσο πρέπει κάποιος να ανοίξει τον πεζόδρομο.

Είναι η ώρα οι διοικούντες να σοβαρευτούν. Να σεβαστούν την καθημερινή τυραννία των πολιτών, να αναγνωρίσουν ότι οι επισκέπτες μας, προτιμούν την Λεπτοκαρυά, και να δώσουν, επιτέλους, τις αυτονόητες λύσεις που δικαιούται ένας τουριστικός Δήμος.

Και ας κρίνουν οι πολίτες ποιοι τελικά σέβονται αυτόν τον τόπο στην πράξη και ποιοι τον αφήνουν στη μοίρα του.

Οδοιπορικό στο Ρέμα Αγίου Μηνά

2026-07-03T10:59:31.493-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Όταν η πολιτική βούληση γεννούσε έργα, και όταν η αδιαφορία τα αφήνει στην τύχη τους

Μια απογευματινή πεζή βόλτα κατηφορίζοντας το ρέμα του Αγίου Μηνά στη Λεπτοκαρυά είναι αρκετή για να ξυπνήσει μνήμες, να αναδείξει διαχρονικά έργα, αλλά και να φέρει στην επιφάνεια τις γνωστές παθογένειες που μας πληγώνουν. Ένας περίπατος που αποτελεί καθρέφτη της ιστορίας του τόπου μας.

1. Κυκλικός Κόμβος (2008): Όταν υπήρχε όραμα χωρίς κόστος

Η βόλτα ξεκινά από τον πρώτο κυκλικό κόμβο που έγινε ποτέ στη Λεπτοκαρυά, το 2008. Ένα έργο που υλοποιήθηκε μετά από προσωπική μου παρέμβαση στον τότε αρχιμηχανικό της ΤΕΡΝΑ, κ. Στέλιο Θωρηκίδη. Σήμερα, ο κόμβος αυτός λειτουργεί αθόρυβα, προσφέροντας ασφάλεια στους πολίτες, χωρίς να κοστίσει ούτε ένα ευρώ στον δήμο. Αποδεικνύεται, έτσι, πως όταν η δημοτική αρχή θέλει και διεκδικεί με γνώμονα το κοινό συμφέρον, γίνονται θαύματα χωρίς την οικονομική επιβάρυνση του δημότη.

2. Ο κρουνός της... «νέας πατέντας»

Μόλις 50 μέτρα πιο κάτω, η σκληρή πραγματικότητα του σήμερα σε προσγειώνει. Ένας κρουνός πυρασφάλειας της ΔΕΥΑΔΟΛ, μισοκρυμμένος μέσα στα άγρια χόρτα, να στάζει ασταμάτητα. Ίσως πρόκειται για κάποια νέα, πρωτοποριακή εφεύρεση: να ποτίζουμε τα άγρια χόρτα για να μεγαλώνουν! Την ίδια ώρα, βέβαια, που στους πολίτες επιβάλλονται πρόστιμα αν δεν καθαρίσουν τα οικόπεδά τους. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.

3. Τα «Αρχαία» της Νεότερης Ιστορίας και η μπαζωμένη κοίτη

Στα 30 μέτρα απέναντι, στο ρέμα, αντικρίζει κανείς τα περιβόητα ζαρζανέτια (συρματοκιβώτια με πέτρες) που προστατεύουν τη γέφυρα. Το 2008, πριν από τη γέφυρα του ΟΣΕ, κατασκευαζόταν η νέα γέφυρα για τα αυτοκίνητα. Κατά τις εκσκαφές για τα αντιπλημμυρικά έργα, το συνεργείο προσέκρουσε πάνω σε παλαιότερα θαμμένα ζαρζανέτια – εκείνα που είχαν χτιστεί για να προστατεύσουν την παλιά γέφυρα του ΟΣΕ που είχε ρίξει ο χείμαρρος.

Πώς βρέθηκαν θαμμένα; Κάποιος συμπολίτης μας, με τις πλάτες των γνωστών-αγνώστων, είχε μπαζώσει τη μισή κοίτη του ρέματος, έριξε χώμα και φύτεψε ελιές και καρυδιές! Έτσι γίνεται στην Ελλάδα... Όταν ήρθε η ώρα να εκτελέσω το έργο ως Αντιδήμαρχος, αποκαλύψαμε αυτά τα θαμμένα ντοκουμέντα. Θυμάμαι μάλιστα τον δημοσιογράφο Αποστόλη Λεηνά από το «Ολύμπιο Βήμα» που με ρώτησε παραξενεμένος: «Μα, δεν μοιάζουν για αρχαία αυτά». Και του απάντησα: «Έχεις δίκιο, είναι αρχαία... της νεότερης ελληνικής ιστορίας και αυθαιρεσίας!».

4. Η άσφαλτος που αντέχει και το παράτολμο πάρκινγκ

Αμέσως μετά ξεκινά η άσφαλτος που στρώσαμε την ίδια χρονιά (2008). Παρά τη φυσιολογική φθορά του χρόνου, αντέχει ακόμα. Πριν πέσει η άσφαλτος, υπήρχε εκεί ένα διαλυμένο τσιμέντο με σίδερα που εξείχαν, αποτελώντας μόνιμο κίνδυνο για πεζούς και οχήματα. Το μετατρέψαμε σε ένα απέραντο πάρκινγκ. Ένα έργο ίσως παράτολμο, καθώς σε ακραία καιρικά φαινόμενα (κυρίως τον χειμώνα) το ρέμα κατεβάζει πολύ νερό και τα αυτοκίνητα πρέπει να απομακρύνονται. Ωστόσο, το καλοκαίρι λύνει τα χέρια των επισκεπτών και συνεχίζει να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες μέχρι σήμερα.

Ή βόλτα στο ρέμα του Αγίου Μηνά είναι ένα μάθημα τοπικής ιστορίας. Δείχνει τι μπορεί να πετύχει η διοίκηση όταν έχει σχέδιο και τσαγανό, αλλά και πόσο εύκολα η αδιαφορία και η ασυδοσία μπορούν να υπονομεύσουν το μέλλον αυτού του τόπου.

Λεπτοκαρυά: Η ανισόπεδη διάβαση της ντροπής και ο Γολγοθάς των πολιτών

2026-07-01T08:24:08.323-07:00

– Ώρα για λύσεις και τέλος οι δικαιολογίες.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ. Γιάντσιος, πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Η θλιβερή κατάσταση με την κεντρική ανισόπεδη διάβαση στη Λεπτοκαρυά δεν είναι ένα τυχαίο, σημερινό πρόβλημα. Είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς λανθασμένων αποφάσεων που πάνε πολλές δεκαετίες πίσω, από την εποχή των Κοινοτήτων, πολύ πριν από τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη».

Ή πρόβλεψη για πεζοδρόμησει, και ή ακύρωση του τοιχίου!!!

Τότε, λήφθηκε η στρατηγικά λανθασμένη απόφαση να παραμείνει ο σιδηροδρομικός σταθμός στο ίδιο μέρος.

Οι ίδιοι άνθρωποι που άφησαν τις γραμμές του τρένου να κόβουν στα δύο τον αστικό ιστό της Λεπτοκαρυάς, υποθήκευσαν το μέλλον και την ορθόδοξη ανάπτυξη του τόπου μας.

Η αντίφαση και η πολιτική τύφλωση σε όλο τους το μεγαλείο: Όταν βρισκόμουν στη διοίκηση του Δήμου και έμπαινε πλέον η ηλεκτροκίνηση και οι ανισόπεδες διαβάσεις ως δεδομένα έργα, κάποιοι δεν ήθελαν καμία ρεαλιστική λύση. Πήγαιναν κόντρα σε όλα. Την ίδια ώρα που φώναζαν να φύγουν οι γραμμές από τον Πλαταμώνα, στη Λεπτοκαρυά αρνούνταν να αποδεχτούν ότι η ηλεκτροκίνηση και οι διαβάσεις είναι μια μη αναστρέψιμη πραγματικότητα, όπου το μόνο που μπορείς και οφείλεις να κάνεις είναι να παλέψεις για βελτιώσεις, σωστή μελέτη και συντήρηση. Η τότε αντιπολίτευση, δυστυχώς, επέλεξε τυφλά το «όχι σε όλα».

ΑΜΕΑ σε αποκλεισμό γιατί ;

Η ανισόπεδη διάβαση χρήζει άμεσης βελτίωσης και διορθώσεων. Η αρχική μελέτη είχε προβλέψει τα ασανσέρ, μια επιλογή ξεπερασμένη που αποδείχθηκε στην πράξη αποτυχημένη, αφού αντί να λειτουργούν, είναι μόνιμα κλειστά. Οι προτάσεις που είχαμε καταθέσει για την κατασκευή μιας σταθερής, μεταλλικής ράμπας —που θα έλυνε το πρόβλημα οριστικά και χωρίς έξοδα συντήρησης— δυστυχώς δεν εισακούστηκαν.

Ωστόσο, κατά την τροποποίηση της μελέτης, πετύχαμε κάτι σημαντικό: ακυρώθηκε το συμπαγές τοιχίο που χώριζε τους πεζούς από τα αυτοκίνητα και αντικαταστάθηκε με κάγκελα (κιγκλιδώματα). Αυτό έγινε με προοπτική: ώστε, όποτε αποφασίσει η εκάστοτε διοίκηση να πεζοδρομήσει το σημείο, να αφαιρεθούν τα κάγκελα και να επικοινωνούν άμεσα και με ασφάλεια τα ΑμεΑ, οι γονείς με τα καρότσια και οι ηλικιωμένοι. Αντί όμως να αξιοποιηθεί αυτή η πρόβλεψη, σήμερα κρατούν το ασανσέρ κλειστό, χωρίς καμία βοηθητική ράμπα, αδιαφορώντας για την προσβασιμότητα.

Η κριτική έχει αξία όταν συνοδεύεται από προτάσεις. Στη μελέτη του σχεδίου προβλέπεται κάτι που μπορεί να αλλάξει ριζικά την εικόνα της περιοχής: Στην επάνω πλευρά της γραμμής, από τον σταθμό μέχρι τη διάβαση (μια απόσταση 250 μέτρων), προτείνεται η δημιουργία ενός πεζοδρόμου πλάτους 6 μέτρων. Εκεί μπορούν να τοποθετηθούν σταθερά κιόσκια για τη λαϊκή αγορά, μια παρέμβαση που θα δώσει βαθιά αναπτυξιακή ανάσα, θα αποσυμφορήσει την κίνηση και θα προσφέρει σύγχρονες λύσεις στην καθημερινότητα.

Προτάθηκε εκ των υστέρων...!!!

Είναι λύση, θέλουμε πράξεις !

Είναι η ώρα οι διοικούντες να σοβαρευτούν. Να σεβαστούν την καθημερινή τυραννία των πολιτών, να αναγνωρίσουν τον Γολγοθά που περνούν από τον αποκλεισμό, οι ευπαθείς ομάδες και να δώσουν, επιτέλους, τις αυτονόητες λύσεις που δικαιούται η Λεπτοκαρυά.

Το καυτό ζήτημα τής Λεπτοκαρυάς, ή κεντρική ανισόπεδη διάβαση

2026-06-29T07:18:47.748-07:00

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ. Γιάντσιος, πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της καθημερινότητάς μας στη Λεπτοκαρυά είναι η κεντρική ανισόπεδη διάβαση.

Χωρίς λειτουργική ράμπα και με μόνιμα χαλασμένα ασανσέρ, παύει να είναι ένα χρήσιμο έργο υποδομής.

Από χρήσιμο έργο μετατράπηκε χωρίς σεβασμό, δυστυχώς, σε ένα απροσπέλαστο εμπόδιο, έναν καθημερινό Γολγοθά για τα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ), τους ηλικιωμένους και τους γονείς με καρότσια.

Με αφορμή αυτή την κατάσταση, σκέφτομαι ότι αν ο Δήμος θέλει πραγματικά να κάνει το καλό, καλύτερο.!

Πρέπει να τοποθετήσει εκεί μια κάμερα. Όχι για να ελέγχει, αλλά για να καταγράψει την καθημερινή ταλαιπωρία, τον αποκλεισμό των συμπολιτών μας και την πλήρη αποτυχία στη συντήρηση των δημόσιων εγκαταστάσεων.

Το αντίστοιχο έγινε, σε κεντρικό σημείο της παραλίας, επιχειρηματίες ανησύχησαν δικαιολογημένα βλέποντας μια κάμερα τοποθετημένη σε κολόνα της ΔΕΗ

Η κάμερα τοποθετήθηκε το μεσημέρι και αφαιρέθηκε το βράδυ της ίδιας ημέρας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μπήκε στο πλαίσιο κυκλοφοριακής μελέτης; με σκοπό τη στοχευμένη καταμέτρηση πεζών ή οχημάτων για συγκεκριμένες ώρες. Αν η καταγραφή ήταν αρκετή, θα το δείτε όταν και όποτε υπάρξει το αποτέλεσμα της μελέτης.

Αλλά, επειδή οι ώρες που λειτούργησε στην κολόνα της ΔΕΗ είναι λίγες, δεν είναι βέβαιο ότι η κάμερα «έπιασε» μια πολύ σκληρή πραγματικότητα: π.χ το κλασικό φαινόμενο της «δικτατορίας των τροχοφόρων», η οποία εκτοπίζει τον πεζό, το παιδί, τον ποδηλάτη. Η αν έδειξε την πλήρη εικόνα , δηλαδή ότι τα πεζοδρόμιά μας είναι στενά και ο δημόσιος χώρος μετατρέπεται σε μια άναρχη και επικίνδυνη «ζώνη επιβίωσης», όπου όλοι αναγκάζονται να μοιράζονται το ίδιο οδόστρωμα.

Το ότι από την μία πλευρά, με τα τουριστικά τρενάκια, υπάρχει μια όμορφη εικόνα αναψυχής και τουριστικής κίνησης που χρησιμεύει για τη διαφήμιση του τόπου μας.

Και από την άλλη, η βασική υποδομή της καθημερινότητας (ασφάλεια πεζών, προσβασιμότητα) υποφέρει. !!

Η κάμερα σίγουρα θα αναδείξει την άμεση ανάγκη πεζοδρομήσεων , ή κλείσιμο της παραλιακής, της βραδυνές ώρες, η ακόμα και πεζόδρομο στην μία πλευρά του οδοστρώματος κάτω από την διάβαση.

Ίσως τελικά, αυτή η ολιγόωρη παρουσία της κάμερας στην κολόνα να γίνει η αφορμή να δράσουμε επειγόντως για την ποιότητα του δημόσιου χώρου και την ασφάλεια στη Λεπτοκαρυά μας.

Η πίεση για σωστές υποδομές, και συντήρησης θα φέρει την ασφαλή συνύπαρξη πεζών και οχημάτων ,καθώς και την ποιοτική τουριστική ταυτότητα.

Μέχρι όμως να δράσουμε με σχέδιο, στους δρόμους μας θα επικρατεί ο νόμος του ισχυρότερου — πολλές φορές, ο νόμος της ζούγκλας.

Όταν το καλοκαίρι τραγουδάει και ο Όλυμπος κρατάει ακόμα το χιόνι του απόΛεπτοκαρυά.

2026-06-29T07:13:01.643-07:00

« Ο ήχος του τζίτζικα να αντηχεί και στο βάθος η παγωμένη κατοικία των θεών, όπως φαίνεται από τη Λεπτοκαρυά. Η απόλυτη ελληνική αντίθεση!»

Orfikon echoes of Orpheus"

2026-06-28T13:33:33.515-07:00

9 Μούσες στον κύκλο, και ο Ορφέας με τη λύρα.

Λεπτοκαρυά: Το διαχρονικό κάλλος απέναντι στις «χρόνιες πληγές» και τις χαμένες ευκαιρίες

2026-06-27T00:48:53.914-07:00

Η υπόγεια διάβαση.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σ Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος Ανατολικού Ολύμπου.

Το σχολείο.

Όποιος παρακολουθεί τα τοπικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα δει ένα μόνιμο, διάσπαρτο κύμα διαμαρτυρίας από τους πολίτες της Λεπτοκαρυάς, και όχι μόνο.

Παράπονα για τα αφρόντιστα πάρκα, τα νηπιαγωγεία και τις παιδικές χαρές. Φωνές για τα ασανσέρ που δεν λειτουργούν στις υπόγειες διαβάσεις, για τα σκουπίδια, την ελλιπή ανακύκλωση και τα ακαθάριστα ρέματα.

Το καλοκαίρι, η ατζέντα μεγαλώνει: η κατάσταση στην παραλία, οι πέτρες, η οχλαγωγία από τις «πειραγμένες» εξατμίσεις και οι μεγάλες ταχύτητες στους δρόμους. Ένας τόπος ευλογημένος, που όμως οι ίδιοι οι κάτοικοί του νιώθουν ότι έχει αφεθεί στην τύχη του.

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι αυτές οι διαμαρτυρίες παραμένουν σκόρπιες και μεμονωμένες. Λείπει η οργάνωση εκείνη που θα πιέσει αποτελεσματικά τους υπεύθυνους, ώστε να μπει επιτέλους «το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων».

Ράχη.

Γιατί όμως δεν οργανωνόμαστε;

Εδώ ερχόμαστε αντιμέτωποι με το μεγάλο επαρχιακό δίλημμα.

Ο γνωστός, ο συγγενής, ο φίλος, ο «γνωστός-άγνωστος» που καταπατά τον δημόσιο χώρο, που δουλεύει στο δημόσιο ή σε κάποια μεγάλη ιδιωτική εταιρεία.

Για χάρη των κοινωνικών σχέσεων, η αλήθεια κρύβεται κάτω από το χαλί.

Κι όταν έρχεται η περίοδος των εκλογών, οι ίδιοι άνθρωποι θα μας υποδείξουν όχι μόνο σε ποιον συνδυασμό να μπούμε για να «κλείσει» το ψηφοδέλτιο, αλλά θα επηρεάσουν και την ίδια μας την ψήφο. Κι έτσι, ο κύκλος της ανοχής συνεχίζεται.

Η ιστορία της Λεπτοκαρυάς κουβαλάει τις δικές της αντιφάσεις. Η μετακίνηση του χωριού προς την παραλία ξεκίνησε τη δεκαετία του '50, μετά από κατολισθήσεις που έπληξαν λίγα σπίτια και την μια εκκλησία. Με αφορμή αυτό, κρίθηκε τότε ότι έπρεπε να γκρεμιστούν πολλά σπίτια.

Το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει: Το σχολείο της Παλιάς Λεπτοκαρυάς τι τους πείραξε και το γκρέμισαν, σε ένα μέρος που σήμερα αποδεδειγμένα είναι απόλυτα σταθερό;

Το παράδοξο είναι ότι ενώ κανείς δεν διαμαρτύρεται για την πλατεία της Παλιάς Λεπτοκαρυάς, η οποία πέρασε στα χέρια καταπατητών, οι διαχρονικές παθογένειες μεταφέρθηκαν αυτούσιες στο νέο χωριό.

Σαφώς και η μετακίνηση στην παραλία έδωσε τεράστια αναπτυξιακή ώθηση, αλλά τα μυαλά δεν άλλαξαν.

Τις περασμένες δεκαετίες, η Λεπτοκαρυά είχε τη χρυσή ευκαιρία να δει τον σιδηρόδρομο να μεταφέρεται δίπλα στην Εθνική Οδό. Ούτε αυτό έγινε. Το τρένο παρέμεινε στο ίδιο σημείο, διχοτομώντας τον ιστό της περιοχής.

Σήμερα, αντί να αναγνωρίσουμε τα μεγάλα στρατηγικά λάθη του παρελθόντος, μας φταίνε απλώς οι διαβάσεις.

Παράλληλα, ένας τόπος που ιστορικά «έπαιζε» με τη θάλασσα και είχε εμπορικές μεταφορές από την περίφημη Σκάλα Λεπτοκαρυάς, σήμερα δεν διαθέτει ούτε μια μαρίνα, χάνοντας τεράστιο μερίδιο από τον ποιοτικό τουρισμό. Υπάρχει όμως και μια άλλη αλήθεια που συχνά παραβλέπουμε.

Η Λεπτοκαρυά δεν είναι ένα απομονωμένο, ξεχασμένο χωριό χωρίς πόρους. Για τέσσερις ολόκληρους μήνες το καλοκαίρι, η περιοχή μεταμορφώνεται σε ένα απέραντο «πανηγύρι», ένα διαρκές φεστιβάλ (festival) με χιλιάδες επισκέπτες, εκδηλώσεις και έντονη οικονομική δραστηριότητα.

Ωστόσο, πώς γίνεται ένας τόπος που σφύζει από ζωή και παράγει τόσο πλούτο για ένα τετράμηνο, να μην μπορεί να εξασφαλίσει τα αυτονόητα για τους υπόλοιπους οκτώ μήνες —ή ακόμα και κατά τη διάρκεια της σεζόν;

Πού πηγαίνει αυτή η δυναμική όταν σβήνουν τα φώτα των φεστιβάλ;

Ο κόσμος πλέον βλέπει τα προβλήματα, όσο λαμπερή κι αν είναι η τουριστική σεζόν.

Η Λεπτοκαρυά δεν χρειάζεται άλλα "δάκρυα" στο Facebook.

2007,08,09 από τις εκδηλώσεις των Λειβήθρων

Χρειάζεται πολίτες που θα ξεπεράσουν το «κόμπλεξ» της γνωριμίας και του πολιτικού κόστους, όπως τα ιδεολογήματα, και να κοιτάξουν κατάματα τα λάθη του χθες, και να απαιτήσουν οργανωμένα το αυτονόητο, σεβασμό στον δημόσιο χώρο και ένα όραμα που να ανταποκρίνεται στο πραγματικό κάλλος αυτού του τόπου.

olymposorfeas

Προς τον Δήμαρχο Δίου-Ολύμπου.

Ο Ρούμπιο στην Πνύκα και η Ελλάδα που εμείς ξεχάσαμε

​Από το Τριήμερο Πανηγύρι του χωριού στο «Τετράμηνο της Φασαρίας

Η Λεπτοκαρυά κομμένη στα δύο!

ΓΙΑΤΙ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΑΣΗ ΜΑΣ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ;

Στην βροντου η φωτιά τα αεροπλάνα στην Λεπτοκαρυά

Έτσι ήταν τα Λείβηθρα πριν το 2007!!!

Η αναγνώριση της ΟΥΝΕΣΚΟ ήταν ή αφορμή

Η καρδιά της οικονομικής ζωής είναι ή παραλία μας

Με τεράστια επιτυχία ολοκληρώθηκε το 2ο Γλέντι Λεπτοκαρυάς & Φίλων Τουριστών

Ιστορική συνέχεια του τοπου

Οι Λειβηθρίδες Μούσες , το Ξεχασμένο Μυστικό του Ολύμπου.

Ή επιστροφή του Γιώργου Τζιουβάρα , με τον Βαγγέλη Καλαμάρα, στην πόλη του Ορφέα, τα Λείβηθρα Ολύμπου.

Όλυμπος και UNESCO.

ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ: Μόνιμα χαλασμένα ασανσέρ και καθημερινός κίνδυνος!

«ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ : Υπάρχουν μέρη που τα βλέπεις και μέρη που σε σημαδεύουν.

Ένα μάθημα ζωής για τα παιδιά μας, εδώ στον τόπο του Ορφέα!

Γιατί δεν αξιολογούμε τους ειδικούς πού μπορούνε να αλλάξουνε αυτό. ;

Λεπτοκαρυά ή κεντρική ανισόπεδη διάβαση είναι κλειστή.

Οδοιπορικό στο Ρέμα Αγίου Μηνά

Λεπτοκαρυά: Η ανισόπεδη διάβαση της ντροπής και ο Γολγοθάς των πολιτών

Το καυτό ζήτημα τής Λεπτοκαρυάς, ή κεντρική ανισόπεδη διάβαση

Όταν το καλοκαίρι τραγουδάει και ο Όλυμπος κρατάει ακόμα το χιόνι του απόΛεπτοκαρυά.

Orfikon echoes of Orpheus"

Λεπτοκαρυά: Το διαχρονικό κάλλος απέναντι στις «χρόνιες πληγές» και τις χαμένες ευκαιρίες

Από το Τριήμερο Πανηγύρι του χωριού στο «Τετράμηνο της Φασαρίας