Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

PS: Server time is bungled; I did make the post in the last minute of the first day :p

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Storify is an interesting Twitter-based service for citizen journalism that allows users to search for and collate posts from blogs, Twitter and various social media resources. Following is my first Storify on the Systemgraph debacle (most posts in Greek).

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Ενημέρωση (12:00): Πρόταση του Elawyer για δημιουργία πλαισίου διαβουλεύσεων

Η διαβούλευση αυτή δεν συνοδεύεται από δόκιμο νομοθετικό κείμενο, όπως συνηθίζεται στα πλαίσια του opengov, αλλά από ένα αόριστο πλαίσιο προθέσεων:

Στόχος είναι η διαφάνεια και οι καθαροί κανόνες για τη δημιουργία ενός πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξης των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, τη θεμελίωση της πολυφωνίας, την έννομη σχέση με την πολιτεία και την κοινωνία, την τήρηση της δεοντολογίας και της ελεύθερης έκφρασης.

Μερικές απορίες κι ενστάσεις προκύπτουν αμέσως:

• Πως νομιμοποιούνται τα υπουργεία Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού να ρυθμίσουν το  διαδίκτυο;
• Με τι βαρύτητα θα αξιολογηθούν οι προτάσεις που θα υποβληθούν από “απλούς πολίτες” – bloggers συγκριτικά μ’ εκείνες των φορέων;
• Για ποιά δεοντολογία μιλάμε; Την δημοσιογραφική αυτορρύθμιση, που δεν εφαρμόζεται, και που αν επιβληθεί στον πολίτη θα γίνει ετερρορύθμιση;
• Γιατί επελέγη το συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, εντός του τελευταίου 15νθημέρου της προεκλογικής περιόδου των αυτοδιοικητικών εκλογών, χωρίς “πρόλογο” και με λιγότερο από 1 μήνα προθεσμία υποβολής προτάσεων;

Σοβαρές ενστάσεις έχει κι ο Argos, απ’τους πρώτους bloggers που γράψανε για το θέμα, και που απευθύνει αμείλικτες ερωτήσεις στην κυβέρνηση:

Τι θα πει έννομη σχέση με την πολιτεία; Από πότε το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου που προστατεύει το Σύνταγμα [..] έχει πάψει να είναι νόμιμο; Από τότε που οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι έχουν και ενώσεις αλλά και κώδικες δεοντολογίας, ήρθαν στο δίκτυο να κιτρινίσουν; Αυτό είναι μάλλον πρόβλημα που πρέπει να λύσετε με τους δημοσιογράφους και τις ενώσεις τους και όχι με τους πολίτες.
Ποιά δεοντολογία θα τηρήσω; Αυτή των δημοσιογράφων που δεν τηρούν ούτε οι ίδιοι; Θα μου επιβληθεί μια δεοντολογία κάποιου “φωτισμένου” blogger “φίλου”σας;
Η ελεύθερη έκφραση, δεν έχει νταβατζήδες κ. Ραγκούση. Το να θέλετε να μου “φορέσετε” κανόνες για να φιμώσετε αντίθετες φωνές, μια και δεν μπορείτε να τις ελέγξετε με τον ΟΠΑΠ ή την όποια άλλη κρατική διαφήμιση, δεν μ’ ενδιαφέρει να το διαβουλευτώ μαζί σας. Έχετε πάρει τις αποφάσεις σας και εγώ θα πάρω τις δικές μου.
Αν θέλετε διάλογο, τα σχόλια στο blog μου είναι ανοικτά. Εδώ λοιπόν θα περιμένω την απάντησή σας εως ότου παγώσει η κόλαση, που λένε και οι Αγγλοσάξωνες, μια και ο διάλογος, εδώ, δεν έχει χρονικά όρια.

Ο SykoFantiS_Bastoyni κατέθεσε κι αυτός τις δικές του ενστάσεις, στο blog του φυσικά:

Αγαπητέ κύριε υπουργέ Γιάννη Ραγκούση. Με ξενίζει και μου δημιουργεί πολύ άσχημη εντύπωση η προσπάθεια ή ίσως η αντίληψη εκ μέρους του υπουργείου ότι όλοι όσοι δημοσιεύουν περιεχόμενο στο διαδίκτυο αποτελούν ένα είδος συντεχνίας με κοινά χαρακτηριστικά, και για τούτο θα πρέπει να αντιμετωπισθούν με κοινό παρονομαστή. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αλλά φαντάζομαι ότι είναι δύσκολο να το αντιληφθεί η κεντρική εξουσία η οποία με ελάχιστες εξαιρέσεις πάσχει από ψηφιακό – διαδικτυακό αναλφαβητισμό.

Ο Elawyer προβάλλει κι αυτός ενστάσεις ώς προς την αόριστη φύση της διαδικασίας και προτείνει συγκεκριμένη διαδικασία, αλλά και την κατάρτιση ενός πλαισίου διεξαγωγής διαβουλεύσεων:

το κείμενο σχολιασμού θέτει μια σειρά ζητημάτων, τα οποία δεν μπορούν να συζητηθούν όλα μαζί. [..] Πρέπει να γίνει ένας κάθετος διαχωρισμός ανάμεσα στους επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης κι επικοινωνίας αφενός και στους απλούς χρήστες των Υπηρεσιών Κοινωνικής Δικτύωσης αφετέρου. [..] Ο διαχωρισμός των ζητημάτων σε θεματικές ενότητες, θα πρέπει να οδηγήσει αναγκαστικά στην έναρξη διαφορετικών φόρουμ διαβούλευσης.

Εφόσον θέλουμε η δημόσια διαβούλευση να γίνει μια θεσμική κατάκτηση, θα πρέπει οι κανόνες της να διατυπωθούν ρητά και να αποτελέσουν έναν Κώδικα Δημόσιων Διαβουλεύσεων.

Βέβαια, η κοινωνία των πολιτών δε μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένας ακόμα κλάδος συμφερόντων από την πολιτεία, και διατηρώ επιφυλάξεις για τον αδιαφανή, διεκπεραιωτικό και “κλικαδόρικο” τρόπο με τον οποίο το κράτος αντιμετώπιζε στο παρελθόν τη δημιουργία θεματικών ομάδων εργασίας για τέτοιες διαβουλεύσεις (όπως πχ. μέσα απ’το ebusinessforum), αλλά οι προτάσεις του Elawyer είναι ουσιαστικές και συγκεκριμένες.

Σοβαρές ενστάσεις εξάλλου για την ρύθμιση του διαδικτύου, όπως τουλάχιστον το επιθυμούσε ο κ. Ρουσόπουλος, προκύπτουν απ’ το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις. Δεν είμαι νομικός, αλλά μιά πρώτη ανάλυση μπορεί, ή θα’πρεπε να μπορεί να κάνει ο κάθε πολίτης:

Το άρθρο 5 διασφαλίζει την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, και συνεπώς την ελεύθερη έκφραση:

Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

Η συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας γίνεται, φυσικά, και με την επικοινωνία. Συνεπώς, δε νοείται να περιοριστεί το δικαίωμα ελεύθερου blogging αυστηρά και μόνο στις “ημερολογιακού τύπου” καταχωρίσεις.

Το άρθρο 14 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα συμμετοχής του κάθε πολίτη στον Τύπο:

1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους.
2. Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.

Η διατύπωση δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο τύπος δεν είναι τσιφλίκι των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Επιπλέον, η θεσμική εγγύηση της παραγράφου 2 καλύπτει και τον πολίτη.

Το άρθρο 9Α διασφαλίζει την πληροφοριακή αυτοδιάθεση του πολίτη:

Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει.

Η προκαταβολική συλλογή προσωπικών δεδομένων, ιδίως όταν έχει το χαρακτήρα της ανατροπής του βάρους απόδειξης (πχ. για αποτροπή αδικημάτων προσβολής προσωπικότητας) είναι συνεπώς αντισυνταγματική, άρα και η κατάρτιση ενός υποχρεωτικού μητρώου bloggers, όπως αυτά που ευδοκιμούν σε ανελεύθερες χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ενσωματώνει κάποιες απ’τις ίδιες αρχές. Το άρθρο 10 αφορά την ελευθερία έκφρασης

1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης, καθώς και της λήψης και μετάδοσης πληροφοριών και ιδέων χωρίς παρέμβαση από δημόσια αρχή και ασχέτως συνόρων. Αυτό το Άρθρο δεν απαγορεύει στα Κράτη να επιβάλλουν διαδικασίες αδειοδότησης για τις επιχειρήσεις μετάδοσης εκπομπών, την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο.

2. Η ενάσκηση αυτών των ελευθεριών, καθώς συνεπάγεται καθήκοντα και ευθύνες, μπορεί να υπόκειται σε διατυπώσεις, όρους και περιορισμούς ή κυρώσεις εφόσον αυτές περιγράφονται στον νόμο και είναι αναγκαίες σε μια δημοκρατική κοινωνία για λόγους εθνικής ασφάλειας, εδαφικής ακεραιότητας ή δημόσιας ασφάλειας, για την αποτροπή εκτροπής ή του εγκλήματος, για την προστασία της υγείας και των ηθών, για την προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των άλλων, για την αποτροπή της κοινοποίησης πληροφοριών που συλλέχθησαν με εμπιστευτικότητα, ή για την προστασία του κύρους και της αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας.

Η διατύπωση αυτή θα’λεγε κανείς ότι αντικατοπτρίζει πλήρως την σύγχρονη αντίληψη περί διαδικτυακής επικοινωνίας και δημοσιογραφίας των πολιτών, κι ας συντάχθηκε το 1950. Η εξαίρεση της παρ. 1 αναφέρεται ξεκάθαρα σε κερδοσκοπικά  broadcasting μέσα, ακόμα κι αν συμπεριλάβουμε το διαδίκτυο σ’ αυτήν.

Στο προσωπικό blog του νυν πρωθυπουργού -και τότε προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης- είχε αναδημοσιευτεί τον Απρίλη του 2008 άρθρο μου για τον 2ο κύκλο διαρροών περί μπλογκονόμου από την τότε κυβέρνηση. Υποθέτω λοιπόν ότι τουλάχιστον ο πρωθυπουργός έχει γνώση του ζητήματος και των αντιδράσεων που προέκυψαν στην κοινότητα των bloggers, την οποία είχε σε εκτίμηση.

Αυτά ως πρώτες σκέψεις γι΄αυτή την παράξενη διαβούλευση με το παράξενο timing. Θα παρακολουθώ το θέμα και θα επανέλθω με αναλυτικότερες ενστάσεις. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα είμαι ο μόνος

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Μπλογκονόμος: οι “διαρροές” συνεχίζονται
• Ημέρα ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο
• Mασκαράδες είστε και φαίνεστε!
• Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs
• Mostly Harmless
• Μην πυροβολείτε τους aggregators
• Η πρώτη έκθεση του bloggers*republic
• Κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας
• Μπούσουλες για ελεύθερη ψηφιακή έκφραση
• Έχασε την έφεση ο Kareem

Το αίτημα για διαφανείς διαπραγματεύσεις, αλλά και για το σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών, το οποίο αποτυπώνονταν σε γραπτή διακήρυξη που είχαν καταθέσει οι εν λόγω Ευρωβουλευτές -μεταξύ των οποίων κι ο Έλληνας αντιπρόεδρος του ΕΚ, Σταύρος Λαμπρινίδης, που πρωτοστατεί στην υπεράσπιση των ψηφιακών ελευθεριών- και την οποία υιοθέτησε η ολομέλεια του Κοινοβουλίου λίγο καιρό νωρίτερα, προφανώς έπεσε στο κενό. Παράλληλα όμως, και το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο εμφανίζεται διχασμένο στις θέσεις του, αφού λίγες μέρες μετά την ψήφιση της διακήρυξης, υιοθετούσε σχεδόν με 100 ψήφους διαφορά την έκθεση Gallo, για την “επιβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας στην εσωτερική αγορά”, η οποία σύμφωνα με ακτιβιστές, υπονομεύει τις ίδιες θεμελιώδεις ελευθερίες που επιχειρεί να διαφυλάξει η διακήρυξη.

Η πρεμούρα εκπροσώπων της βιομηχανίας του copyright να μάθουν αν θα μπορούν να μπλοκάρουν ιστοσελίδες όπως το Wikileaks με την ACTA, “πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι” στο κείμενο, δείχνει ότι κρύβονται  σκαιά συμφέροντα πίσω απ’ τη μυστική συμφωνία, αλλά και κίνδυνοι για θεμελιώδη δικαιώματα πέρα απ’ αυτά που θίγονται άμεσα ή έμμεσα απ’την καταστολή της “πειρατείας”. Το αμερικανικό State Department πολύ πιθανόν να ευθυγραμμίζεται με τους “ευσεβείς πόθους” αυτούς της μαφίας του copyright, η οποία εξάλλου έχει ισχυρή εκπροσώπηση στους διαδρόμους του Λευκού Οίκου.

Το “ημι-τελικό” κείμενο της ACTA αναρτήθηκε τελικά στην ιστοσελίδα της Κομισιόν χωρίς τυμπανοκρουσίες, και αναλύθηκε σε χρόνο ρεκόρ από portals πληροφορικής και ακτιβιστές, αφού είχε ήδη διαρρεύσει λίγες μέρες πριν, ως συνήθως. Τελικά, η πολιτική και σε διεθνές επίπεδο διεξάγεται με διαρροές, όπως και στη χώρα μας, με τους πολιτικούς που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις συστηματικά απόντες από τον δημόσιο διάλογο.

Η ετυμηγορία των διαφόρων πλευρών μάλλον συμφωνεί μόνο στο ότι το τελικό κείμενο της συμφωνίας είναι μετριασμένο σε σχέση με παλιότερες διαρροές, χωρίς όμως να αποκλείει την επιστράτευση των παρόχων για την αστυνόμευση των χρηστών.  Το μέλλον της ACTA συνεχίζει να προμηνύεται πολυτάραχο, αφού η Κομισιόν, συνεχίζοντας τις μυστικές διαπραγματεύσεις, περιφρόνησε την εκφρασμένη βούληση του Ευρωκοινοβουλίου, που αναβαθμίστηκε με την εφαρμογή της συνθήκης της Λισαβόνας, ενώ και οι ακτιβιστές, που ζητούν την ακύρωση της συμφωνίας δεν πρόκειται να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια. Ήδη μιά πρώτη νίκη κερδήθηκε σε επίπεδο συμβαλλομένων μελών, καθώς η μεξικανική Γερουσία ζήτησε την αποχώρηση της χώρας απ’ τις διαπραγματεύσεις.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Το συνέδριο φιλοξενήθηκε στο ΑΠΘ και υποστηρίχθηκε από το τμήμα Πληροφορικής. Το πρόγραμμα του συνεδρίου ήταν πλούσιο, με το κεντρικό τμήμα του να λαμβάνει χώρα στη διάρκεια 2 ημερών στο συχνά κατάμεστο, και με καλή ακουστική -όσο και άβολο (9  χρόνια στα έδρανά του, ο γράφων)- αμφιθέατρο “Εμπειρίκος” της Σχολής Θετικών Επιστημών. Παράλληλα, 2 σειρές από workshops και 2 σειρές παράλληλων ομιλιών φιλοξενήθηκαν σε αίθουσες του τμήματος Πληροφορικής.

Το φετινό συνέδριο περιλάμβανε παρουσιάσεις για:

• την δράση κοινοτήτων διανομών ΕΛ/ΛΑΚ (Ελληνική κοινότητα Ubuntu , Fedora fails and that’s a good thing, Γιατί Gentoo) και τοπικών ομάδων – LUGs (HELLUG: Δράσεις και στόχοι για το 2010, Δραστηριότητες της Λέσχης Φίλων Ανοικτού Λογισμικού Κοζάνης)
• ζητήματα εκπαίδευσης με ΕΛ/ΛΑΚ (Συνεργατική μάθηση μέσω συμμετοχής σε έργα ΕΛ/ΛΑΚ, Δημιουργία εφαρμογών για τον μαθητικό υπολογιστή XO πάνω στην πλατφόρμα Sugar/python, Linux Professional Institute)
• τον ακτιβισμό ψηφιακών δικαιωμάτων (Ακτιβισμός Ψηφιακών Δικαιωμάτων στην Ε.Ε., Κίνδυνοι από τις πατέντες λογισμικού στην Ευρώπη)
• την ηλεκτρονική διακυβέρνηση (OpenGOV και κοινότητες ΕΛ/ΛΑΚ, Xρήση Ελεύθερου Λογισμικού στο Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας, Δράσεις Εταιρίας ΕΛ/ΛΑΚ, OpenEMR: Διαχείριση Ιατρικού Φακέλου)
• θέματα εθελοντισμού (Becoming a debian maintainer, Πως να συνεισφέρεις στο ΕΛ/ΛΑΚ χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις)
• εφαρμογές ηλεκτρονικού εμπορίου (OpenERP: εμπορικό πακέτο ανοιχτού λογισμικού, The OSS mechanisms inside Skroutz.gr)
• θέματα ανάπτυξης και διαχείρισης έργων ανάπτυξης (Open source in mobile development, Βάσεις δεδομένων πολλών GB με NoSQL, Extreme Web Programming, The Declarative Revolution)
• και πληθος άλλων τεχνικών θεμάτων (Linux και 802.11, Virtualization στο χώρο του open source, Distributed Storage: Parallel NFS and iSCSI with ZFS on OpenSolaris)

Το συνέδριο κοινοτήτων ΕΛ/ΛΑΚ ξεκίνησε σαν ανεξάρτητος θεσμός το 2008 στο ΕΜΠ, 4 χρόνια μετά το δεύτερο πανελλήνιο συνέδριο δημιουργών ΕΛ/ΛΑΚ, που διοργανώνεται κάθε χρόνο στον ίδιο χώρο, από την ΕΕΛ/ΛΑΚ. Το φετινό συνέδριο κοινοτήτων κρίθηκε πολύ επιτυχημένο από διοργανωτές και συμμετέχοντες, καθώς οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις 500, ενώ η ποικιλία και το πλήθος των παρουσιάσεων ικανοποίησε τα περισσότερα γούστα.

Μέσα στο πρόγραμμα ήταν φυσικά οι συνεστιάσεις σε ταβέρνες -άτυπος θεσμός για την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ- αλλά κι η βόλτα στο Θερμαϊκό με καραβάκι, καθώς ο ζεστός απριλιάτικος καιρός προσφέρονταν για εξορμήσεις. Εκτός προγράμματος, ένα χαρούμενο μπάρμπεκιου στο διπλανό στέκι του Βιολογικού έδωσε την ευκαιρία σε κάποιους πεινασμένους σύνεδρους να ξεγελάσουν την πείνα τους, σε συνδυασμό με την γλυκόπιοτη τσικουδιά που κερνούσε το LUG Χανίων στον πάγκο του FreeBSD. Στις -αναπόφευκτες και κλασικές- γκρίνιες, κάποια τεχνικά προβλήματα με το ασύρματο δίκτυο στέρησαν την δυνατότητα διαρκούς ζωντανής προβολής του συνεδρίου (καθώς πολλοί συμμετέχοντες είναι μανιώδεις bloggers και χρήστες του Twitter).

Από το 2004, που συμμετείχα στο πρώτο συνέδριο ΕΛ/ΛΑΚ, και ασχολιόμουν ακόμα επαγγελματικά με την πληροφορική και πιό ενεργά με το ελεύθερο λογισμικό, ένιωσα έντονα την αίσθηση του ανήκειν στη σχετικά νεότευκτη τότε κοινότητα, κι ένας απ’τους λόγους που ξεκίνησα το blogging ήταν για να συμβάλλω στην προβολή των δραστηριοτήτων της και την διάδοση του ελεύθερου λογισμικού. Από τότε, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Η ελληνική κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ μεγάλωσε εκρηκτικά, και διασυνδέθηκε με την διεθνή, με δεκάδες projects να προσελκύουν νέους ανθρώπους σε εθελοντική εργασία ανά την επικράτεια, το Linux ωρίμασε κι έγινε mainstream με φιλικές προς το χρήστη, εύχρηστες και ισχυρές διανομές (Ubuntu, Fedora κλπ), η μετάφραση των βασικών έργων έχει ολοκληρωθεί και συντηρείται από ‘βετεράνους’ (καθώς η μετάφραση αποτελεί μιά απ’τις βασικές εργασίες των εθελοντών), το ελεύθερο λογισμικό έγινε πλέον αντικείμενο πολιτικής, μέσο εκπαίδευσης και πόλος καινοτομίας στη χώρα μας, κι εγώ -για να είμαι ειλικρινής- πρακτικά αποκόπηκα απ’την κοινότητα και το blogging, καθώς οι ασχολίες μου με οδήγησαν σε άλλα μονοπάτια . Το συνέδριο στη Θεσσαλονίκη ήταν μιά εξαιρετική ευκαιρία να αναθερμάνω τη σχέση μου με την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ και τις φιλίες με τους ανθρώπους της, μετά από καιρό· αισθάνθηκα πάλι ν’ αποτελώ μέλος αυτού του δυναμικού και φιλόξενου μικρόκοσμου δραστήριων ανθρώπων, ο οποίος προάγει ήθη και πρακτικές προσφοράς, συνεργασίας και ορθολογισμού απαραίτητα στο σημερινό κλίμα κρίσης αξιών που ταλανίζει τη χώρα μας.

Η παρουσία στο φετινό συνέδριο πολλών “ιστορικών” μελών της κοινότητας, η πληθώρα των συμμετοχών και παρουσίασεων, η συνεργασία πολλών ομάδων και φορέων για την υποστήριξη του συνεδρίου, αλλά κι ένα σπάνιο photo opportunity με τα ιδρυτικά μέλη του digitalrights.gr -μία απ’τις πολλές κοινωνικές πρωτοβουλίες που ξεπήδησαν μέσα απ’την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ- αποτέλεσαν επιπλέον τεκμήρια ότι το ελεύθερο λογισμικό στη χώρα μας αποτελεί έργο αγάπης και διαχρονικής προσφοράς.

Μετά την επιτυχημένη Fosscomm Θεσσαλονίκης, η κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ δίνει ραντεβού στο πέμπτο συνέδριο ΕΛ/ΛΑΚ, 14-15/5 στο ΕΜΠ, με περιφερειακές εκδηλώσεις σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Ηράκλειο, στις 16/5.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

• Φωτογραφίες από τη fosscomm 2010

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Η “σαφρανί επανάσταση” των βουδιστών μοναχών στη Βιρμανία ήταν η πρώτη εξέγερση που καλύφθηκε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από πολίτες δημοσιογράφους, λόγω της ολοκληρωτικής απαγόρευσης εισόδου δημοσιογράφων στη χώρα. Παρά τις δυσμενέστατες συνθήκες πρόσβασης στο διαδίκτυο, bloggers οπλισμένοι με κάμερες καθώς και ένα δίκτυο από εξόριστους βιρμανούς με συνδέσμους στο εσωτερικό της χώρας, κατάφεραν να μεταδώσουν -μέσω του YouTube- έναν καταιγισμό από εικόνες τις πρώτες μέρες της ειρηνικής εξέγερσης, συμπεριλαμβανομένης και της στιγμής της δολοφονίας του ιάπωνα δημοσιογράφου Kenji Nagai από βιρμανικά στρατεύματα. Η στρατιωτική χούντα αντέδρασε κόβοντας πλήρως τη σύνδεση της χώρας με το διαδίκτυο, “εξαφανίζοντας” τους ακτιβιστές και καταστέλλοντας βιαίως την εξέγερση. Δύο χρόνια μετά, η οργάνωση, κάλυψη και προβολή των μαζικών διαδηλώσεων στο Ιράν κατά της θρυλούμενης εκλογικής νοθείας, σε παρόμοιες συνθήκες, αποτέλεσε την πιό πολυσυζητημένη και διφορούμενη έκφανση ψηφιακού πολιτικού ακτιβισμού, και το διαρκές αντικείμενο μελέτης θεωρητικών του χώρου, σε πραγματικό χρόνο δια των ιδίων μέσων.

Ενώ η “πράσινη επανάσταση” βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο guru της κοινωνιολογίας των social media, Clay Shirky παρουσίαζε την χρήση των social media για πολιτικό και κοινωνικό ακτιβισμό στην Κίνα, τη Νιγηρία και της ΗΠΑ σε ομιλία στο State Department, που εκείνες τις μέρες παρενέβη για να αναβληθεί η συντήρηση του Twitter, της πιό δημοφιλούς υπηρεσίας microblogging, ώστε να μην παρακωλύσει την επικοινωνία των Ιρανών ακτιβιστών που το χρησιμοποιούσαν. Ο όρος “επανάσταση του Twitter” αποδόθηκε στην ιρανική εξέγερση, αλλά πρωτοχρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις διαδηλώσεις κατά του εκλογικού αποτελέσματος στη Μολδαβία, λίγους μήνες πριν, από τον διάσημο κυβερνοσκεπτικιστή Evgeny Morozov, ο οποίος αποδόθηκε σε διαρκή “φιλιππικό” κατά του Shirky κι άλλων ένθερμων ακαδημαϊκών υποστηρικτών του ψηφιακού ακτιβισμού, υποστηρίζοντας ότι το διαδίκτυο χρησιμοποιείται εξίσου από καταπιεστικές κυβερνήσεις για να καταστείλει εξεγέρσεις και να αλώσει συνειδήσεις. Ο Morozov αναπτύσσει τη δική του προπαγάνδα κατά της κρατικής προπαγάνδας στο διαδίκτυο, μιλώντας για spinternet (το διαδίκτυο της παραπληροφόρησης) και slacktivism (ο ακτιβισμός των νωθρών), εκθέτοντας πρακτικές καταστολής και στατιστικά που θέτουν σε αμφισβήτηση το μύθο της ψηφιακής χειραφέτησης, ιδίως σε “μη-δυτικές” χώρες.

Ίσως πουθενά δεν ήταν πιό εμφανής η αδυναμία των κοινωνικών μέσων να καταδείξουν την αδικία και να επισύρουν την κατακραυγή της παγκόσμιας κοινής γνώμης, όσο κατά τον πόλεμο της Γάζας. Για τις 22 μέρες που διήρκεσε η ολομέτωπή επίθεση του Ισραήλ, το δίκτυο πολιτών δημοσιογράφων Global Voices Online συνεισέφερε στην κάλυψη και προβολή των αντιδράσεων εντός κι εκτός της Λωρίδας της Γάζας, παράλληλα με το ειδησεογραφικό δίκτυο Al Jazeera -το μοναδικό που διατηρούσε ανταποκριτές εκεί τις μέρες του πολέμου- αλλά και το Διεθνές Κίνημα Αλληλεγγύης, του οποίου οι εθελοντές τραυματιοφορείς και ανταποκριτές βάλλονταν απ’τον ισραηλινό στρατό. Παρ’ όλα αυτά, η κολοσσιαία επιχείρηση προπαγάνδας των ισραηλινών, που αναπτύχθηκε και στο διαδίκτυο, είχε ως αποτέλεσμα να ευτελιστεί ο δημόσιος διάλογος και η πληροφόρηση σε μιά μανιχαϊστική “μάχη λέξεων”, αποπροσανατολίζοντας το ενδιαφέρον από τα καταγεγραμμένα εγκλήματα πολέμου και τις ολέθριες συνέπειες για τις ζωτικές υποδομές των πολιορκημένων Παλαιστινίων.

Τα στοιχεία που προκύπτουν φαίνονται να δικαιώνουν τον Morozov. Η έρευνα της γαλλίδας δημοσιογράφου Claire Ulrich για την έκταση της κυβερνολογοκρισίας αναδεικνύει ότι το φαινόμενο της κρατικής και εταιρικής καταστολής της έκφρασης στο διαδίκτυο είναι παγκόσμιο και εξελισσόμενο. Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων σημειώνει ότι οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι και bloggers διεθνώς βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από ποτέ. 12 χώρες χαρακτηρίστηκαν και φέτος “εχθροί του διαδικτύου”, από την οργάνωση Ρεπόρτερς χωρίς Σύνορα, ενώ αναπτυγμένες δυτικές χώρες βρίσκονται στο “κατώφλι της καταστολής”, καθώς παρατηρείται επέλαση αντιδραστικών νομοθεσιών και εμπορικών συμφωνιών με το πρόσχημα της προστασίας του copyright και την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας. Σχολιάζοντας την “ξαφνική” διένεξη της Google με την κινεζική κυβέρνηση σχετικά με την λογοκρισία, η συνιδρύτρια των Παγκόσμιων Φωνών Rebecca McKinnon προτείνει στους ψηφιακούς πολίτες διεθνώς να παρέχουν κίνητρα σε κυβερνήσεις και εταιρείες ώστε να συμβάλλουν στην υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο διαδίκτυο για τα δικά τους οφέλη. Ίσως όμως αυτό δεν είναι δυνατό όπου η ελεύθερη έκφραση αναδεικνύει λαϊκές αντιδράσεις κι εξεγέρσεις απέναντι τους, όπως στην περίπτωση των δικών μας “Δεκεμβριανών”, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρού Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Πέρα από την κατάδειξη, η αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτιών της κοινωνικής αδικίας παραμένει το ζητούμενο, εντός κι εκτός της παλαίστρας του διαδικτύου.

Αναφορές

How social media can make history (Clay Shirky)
How the Net aids dictatorships (Evgeny Morozov)
Morozov vs Shirky on Digital Activism (Patrick Meier)
Censors of the Net (Claire Ulrich / Le Monde)
Gaza Strip Bombings 2008-09 (Global Voices Online)
Twittering away – the social media and the war in Gaza (Αστέρης Μασούρας)
Attacks on the Press 2009 (CPJ)
Web 2.0 versus Control 2.0 (RSF)
Google, China, and the future of freedom on the global Internet (Rebecca McKinnon)

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 6 του κοντέινερ της Ελευθεροτυπίας, στα πλαίσια του αφιερώματος “Δίκτυα”

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Bloggers reacted with uncommon drama, spirit and gravitas to the financial crisis facing Greece -and by extension, the eurozone- which came to a head last week, as in it’s first major test, the socialist government elected last October fought bitter battles both at home and abroad to weather an alleged assault on the currency and country by speculators (since admitted by the eurozone chairman) and avoid defaulting on the country’s debt. After the announcement of tough austerity measures by the government in late January, followed by a renewed wave of strikes and a vague statement of support by EU leaders, involving “technical support” by the IMF, EU finance ministers met this week to thrust a narrow deadline on Greece before imposing further strict measures.

Citizen photojournalist Craig Wherlock, who has been closely following the wave of demonstrations erupting in recent years in Greece, somberly summarized the internal challenges faced by the Papandreou government after the faint, non-fiscal support secured in Brussels:

Doubts remain though over Athens ability to implement such radical changes given the massive public resentment they have created with the country’s civil service trade unions. Already proposed changes to police and armed services pension contribution schemes have been postponed in the face of opposition.

Also the ability of Greece notoriously corrupt tax authorities to get tough on tax evasion has been questioned by Greeks long accustomed to such calls by political parties on both the left and right. As one Thessaloniki taxi driver drily put it, getting Greece out its present fix by raising taxes is like bailing out the Titanic with a sieve.

As well as strikes and public demonstrations there is also the fear that growing social unrest will spark off a repeat of the month long revolt which swept the country in December 2009 following the death of a teenager, allegedly shot by the police in central Athens.

Immigrant workers at a recent general strike in Athens - Image by Left~Lens

Political blogger Panos Zervas placed the blame squarely on politicians and their cronies and shared Wherlock’s concerns about the possible social repercussions of the crisis:

Ειλικρινά ΔΕΝ νομίζω ότι αυτή ήταν η μοναδική μας εναλλακτική. Την έκανε μοναδική εναλλακτική η απίστευτη ανεπάρκεια του ηγετικού πολιτικού μας προσωπικού. Δυο κόμματα εξουσίας με επικεφαλής δυο κραυγαλέα ανεπαρκείς πριγκιπικούς κληρονόμους, οι οποίοι κουβαλάνε μαζί τους ένα απίστευτο σκυλολόι «ιδεολόγων» της αρπαχτής. Ένας ολόκληρος στρατός από γλύφτες, μετριότητες και απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου. Με τους ικανούς και ανιδιοτελείς ανθρώπους να έχουν εξοριστεί, δεκαετίες τώρα, από την πολιτική – γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτούς.

Τα θλιβερά κοράκια της εξουσίας δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν πολιτικές εξόδου από την κρίση, χωρίς να γίνει ο τόπος μας Γης Μαδιάμ. Έντρομοι, ανίκανοι – και στο τέλος αδιάντροποι, θα κάνουν ό,τι τους υπαγορεύουν οι «απέξω».

Μόνο που αυτό που μας υπαγορεύουν / υποχρεώνουν οι «απέξω» θα οδηγήσει την Ελλάδα ολοταχώς στη δεκαετία του ’50. Και όταν οι εργαζόμενοι και η νεολαία αρχίσουν να το συνειδητοποιούν αυτό, μέσα από το αδιέξοδο και τη μαυρίλα που θα οδηγηθούν, τότε τα Δεκεμβριανά του 2008 θα μοιάζουν πια με χαρούμενες εκδρομές των προσκόπων, σε σύγκριση με αυτά που, αναπόφευκτα, θα συμβούν στις συνειδήσεις των ανθρώπων και στους δρόμους των πόλεων.

I really don’t think this was our only alternative. What made it the only alternative was the incredible inadequacy of our civilian leadership. Two parties swapping power, headed by two blatantly inadequate princely heirs, burdened by an incredible gang of graft “ideologues”. An entire army of bootlickers, mediocrities and common crooks. With the capable and selfless having been exiled from politics decades ago, because there simply isn’t any room for them.
The wretched vultures of power weren’t and aren’t capable of plotting and executing policies to steer the country out of the crisis without turning it into shambles. Fearful, incompetent, and finally shameless, they will do what the “outsiders” dictate.
Only, what the outsiders dictate will thrust Greece full speed astern back to the 50′s. And when the workers and the youth begin to realize that, through the dead end and the bleakness they’ll be driven to, they’ll make the December 2008 riots look like a merry boy scout picnic, compared to what will happen in the minds of people and the streets of cities.

Envisioning a way out of the bleakness, veteran journalist – blogger Andreas Panagopoulos, raised a fighting cry for solidarity and collective action across Europe:

Αρκετά με την άμυνα… Αλλάζουμε και τους βουλιάζουμε! Κι αλλάζουμε μαζί με τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Μέσα από Νέα, κοινά συνδικάτα και οργανώσεις. Με πρωτοβουλίες (και) μέσα από τα blogs, το twitter, το Facebook. Με κοινή, πανευρωπαϊκή αντίσταση απέναντι στους τραπεζίτες και τα φαντ. Ο μοναχικός δρόμος μας πάει στο γκρεμό. Αλλο δρόμο δεν έχουμε από τους κοινούς αγώνες!

resistencia – resistência – Résistance – resistenza

Enough with the defense… We’re changing and sinking them! And we’re changing along with the other European peoples. Through the media, common unions and organizations. With initiatives (and) through the blogs, Twitter and Facebook. With a common, pan-european resistance against bankers and funds. Our lonely road leads us to the precipice. There’s no other road but that of common struggles!
resistencia – resistência – Résistance – resistenza

Architect and blogger C. Alexacos, in his blog titled “Citizen”, envisioned a different challenge and solution, calling on citizens to rise above the pettiness and make an effort to help the government steer the country through the crisis,

Μήπως αντί για τα συντεχνιακά και εγωιστικά μας θέλω, πρέπει να δούμε το “εμείς”; Μήπως ήρθε η ώρα για ένα νέο εθελοντισμό; Στα πρότυπα των Ολυμπιακών; Μήπως έτσι δείξουμε έμπρακτα στους εαυτούς μας και στους γύρω μας ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.
Δεν προτείνω σε καμία περίπτωση την ακύρωση της όποιας αντιπολίτευσης ή κριτικής. Κάθε άλλο. Ο Παπανδρέου, καλώς ή κακώς, ηγείται μίας Εθνικής προσπάθειας. Μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με όρους Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού, ή μπορούμε να βοηθήσουμε. Για 2, 3, 6 μήνες. Έχουν δίκιο όσοι λένε ότι πρόκειται για πόλεμο. Μένει να αποδειχθεί αν είμαστε εγωπαθείς μαυραγορίτες ή πολίτες με προοπτική.

Should we, perhaps, put aside the interests of our guilds and our selfish wants, and focus on the “we”? As we did for the Olympics? Can we, perhaps, show ourselves and others around us who we are and what we want that way? In no way do I propose to nullify any opposition or criticism; on the contrary. Papandreou, for better or worse, is heading a National effort. We can deal with it in football terms, or we can help. For 2, 3, 6 months. Those who say we’re at war are right. It remains to be seen whether we’re egopathic black marketeers or citizens with perspectives.

while blogger Chris supported the need to impose strict measures -even predicting the additional measures imposed by ECOFIN- but railed against impunity, demanding justice before innocents are called to shoulder the burden, in a theme also promoted by the Greek vice president:

Σκληρά αλλά απαραίτητα τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν απόψε από τον πρωθυπουργό. Δυστυχώς, ίσως να χρειαστούν και άλλα στο σημείο που φθάσανε τη χώρα ανίκανοι και κλέφτες, πολιτικοί κοι λαμόγια. Όσο όμως αυτοί οι ανίκανοι και κλέφτες δε πάνε φυλακή και δεν κατάσχονται τα κλεμένα τότε οποιοδήποτε μέτρο που απαιτεί έστω και ένα ευρό από αυτούς που δεν έφαγαν και δεν ψήφισαν ανίκανους θα είναι άδικο.

The measures announced tonight by the prime minister are tough and cruel. Unfortunately, additional measures may be needed, at the point where incompetents and thieves, politicians and crooks have brought the country. As long as those incompetents and thieves aren’t going to prison and their loot confiscated, any measure that demands even a Euro from those who didn’t swindle or vote for incompetents will be unfair.

One of the oldest Greek bloggers, graphic designer Arkoudos produces a semi-regular pseudo-magazine cover that serves as visual commentary on current events. The latest “Point of View” featured a half-shorn sheep with the blurb: “Hey, voters; we said you weren’t going to pay for it and you believed us?”

Blog posts about the crisis have been few and far between overall, as Greek bloggers are reeling with the possible dire implications of staggered developments and heavy media spin, but Twitter has been abuzz for the better part of the new year with frantic discourse, analysis, speculation, anger, frustration and wild humor over the “Greek crisis”. Some choice tweets:

After a widely republished story by the New York Times reported that Karamanlis’ conservative government had clandestinely pawned off future infrastructure proceeds in order to service the debt, aided by a Wall Street firm notorious for it’s involvement in the subprime meltdown, user @Cyberela arrived at an uncomfortable realization:

Στα διόδια πληρώνω την Γκολντμαν Σακς!;!

Am I paying road tolls to Goldman-Sachs!?!

Arkoudos mused bitterly on a deal struck with France to buy frigates amidst the crisis, reportedly in return for diplomatic support:

Μην πείτε τίποτα κακό για το ότι αγοράσαμε φρεγάτες σε καιρώ οικ κρίσης γιατί κάποιος θα βρεθεί να πείσει τους γείτονες να μας δείξουν γιατί

Don’t badmouth the frigate deal in a time of financial crisis, or somebody is bound to convince our neighbors to show us why we need them

Twitter user @JoBlack sardonically compared recent moments of Greece’s triumph and fall,

Στα διεθνή πρωτοσέλιδα ζούμε ιστορικές στιγμές! Σαν το 2004. Απο την ανάποδη. Ωρα είναι να μας κατηγορήσουν οτι εμπλουτίζουμε και ουράνιο.

We’re making history in international frontpages! Like in 2004. Only backwards. They’ll be accusing us of enriching uranium next.

while user @trianta poked some fun at the narrow focus of contemporary Greek economy on the services sector and faux-innovation technobabble, while making a pun on the ruling party’s signature color and “green economy” campaign pledges:

θα παράγουμε: πράσινες augmented reality πολιτισμικές, διατροφικές και τουριστικές υπηρεσίες

we’ll be producing: green augmented reality cultural, culinary and tourist services

Blogger Tom Tziros (@Argos_t) disagreed with C. Alexacos on who exactly is responsible for the crisis, given that socialist governments ruled Greece for nearly 20 years,

@constantnos δεν συμφωνώ στο ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει καμία ευθύνη ενώ η σημερινή αντιπολίτευση ευθύνεται για όλα.

@constantnos I don’t agree that the current government is blameless and that the current opposition is to blame for anything

and compared prime ministers, offering some reluctant praise for the incumbent:

Πάντως οφείλω να παραδεχτώ οτι ο ΓΑΠ τουλάχιστον κινείται και προσπαθεί, δεν παίζει FIFA σπίτι του

At least I have to admit that Papandreou is on the move and making efforts, not at home playing video soccer

(Semi-reclusive former prime minister Karmanlis was reputed to be an avid console game player.)

Recently married, Tom berated the government, not as much for lack of trying, but for failing to inspire hope in people that the crisis can be overcome. In a post titled “Oh, what a happy life“, after a Theodorakis song favored by George Papandreou’s father and historical statesman Andreas, he recounted a chance meeting in the street:

Περιμένοντας να ανάψει πράσινο παρατήρησα έναν συνταξιούχο που έστριβε από την Μπότσαρη στην Παπάφη τραγουδώντας φωναχτά το παρακάτω τραγούδι. Δεν ξέρω γιατί αλλά όλη την μέρα έβλεπα τα πάντα με αισιοδοξία. Αυτό χρειάζομαι. Μια μικρή ελπίδα. Όχι να μου κρύβουν την αλήθεια, αλλά να έχω κάτι να ελπίζω. Ώσπου να καταφέρουν να με κάνουν να αισθανθώ, έστω και προσωρινά, όπως το τραγούδι του Θεοδωράκη που τραγουδούσε ο συνταξιούχος, θα τους έχω γραμμένους.

Waiting for the light to turn green, I noticed a pensioner singing the following song out loud. I don’t know why, but all day long I saw everything optimistically. That’s what I need. A small hope. Not to have the truth hidden from me, but to have something to hope for. Until they manage to make me feel like that, even temporarily, as Theodorakis’ song that the pensioner sang did, I won’t be giving a damn’ about them.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Riots broke out in Athens and Thessaloniki on December 5-6, during memorial gatherings for a 15-year old named Alexandros Grigoropoulos who was shot dead by police on December 6 last year. Immediately after his death in 2008, Athens was consumed by riots and public protests that lasted for several days. This year, mostly peaceful protest rallies devolved into incidents of police brutality and misconduct – as shown by citizen media – forcing the Greek government to respond with new promises of police reform for the second time in only two months.

Prior to the rallies, blogger and podcaster mikroanalogo haphazardly and movingly catalogued the memories from protests of 2008:

Οι μνήμες μου έρχονται μία μία σαν ριπές, εκεί που δεν το περιμένω. Μια εικόνα, ένα πάτημα του κλείστρου της φωτογραφικής μηχανής, ένα σύνθημα, ένα χτύπημα, μια φωνή… η μυρωδιά του χημικού και του καμμένου πλαστικού στον αέρα, το τσούξημο στα μάτια και στο δέρμα, η αγωνία και η αγανάκτιση, η αδρεναλίνη, ο φόβος, η ντροπή αλλά και η υπερηφάνια, η κούραση, το ξενύχτι και το άκουσμα μαρτυριών, οι εκκλήσεις των συλληφθέντων, το ξύλο, το αίμα, τα μαυρισμένα αγάλματα και οι κατεστραμένες περιουσίες, οι αντιδράσεις των “σοφών” και η συμπαράσταση των γονιών [..] ο ξερός ήχος του γκλομπ πάνω στα κόκκαλα [..] το δίκιο που σε πνίγει περισσότερο και από τα δακρυγόνα [..] τα νεαρά πρόσωπα πίσω από τις αντισφυξιογόνες μάσκες και τις στολές [..] την κούραση και την αγωνία της διασταύρωσης και συγκέντρωσης πληροφοριών, την δημοσιογραφία των πολιτών

The memories arrive one by one, in burst mode, when I least expect them. An image, a press of the camera shutter, a slogan, a blow, a voice… the smell of teargas and burned plastic in the air, the burning on eyes and skin, the anxiety and rage, the adrenalin, the fear, the shame but also the pride, the weariness, the wake and the testimonies on the radio, the calls of the detainees, the beatings, the blood, the blackened statues and the destroyed properties, the reactions of the “wise” and the support of the parents [..] the dry sound of a club on bones [..] the righteousness that chokes you more than the teargas [..] the young faces behind the gasmasks and uniforms [..] the weariness and the anxiety to verify and collect information, the citizen journalism

Blogger and web designer Cyberela observed that justice has still not been done, commenting on the Supreme Court’s decision to postpone the trial another year, and away from Athens, for reasons of public safety:

Να σημειώσουμε πως η φοβερότερη τρομοκρατική οργάνωση στα χρονικά της ελληνικής ιστορίας η 17Ν δικάστηκε στην Αθήνα. Δηλαδή ο Αλέξης είναι πιο “επικίνδυνος” από την 17Ν; Το παιδί είναι νεκρό κύριοι.

Let it be noted that the most dreaded terrorist organization in the annals of Greek history was tried in Athens. Is Alexis then more dangerous than “November 17″? The kid is dead, gentlemen.

One year later, more trouble in the streets

Fears and expectations were raised early on about widespread rioting by mainstream media. Journalist and blogger Andreas Panagopoulos decreed:

το πέρσι δεν είναι ίδιο με το φέτος. [..] οι εξεγέρσεις δεν γίνονται με προγραμματισμένα ραντεβού. Σαν να πηγαίνεις στον οδοντίατρο.

This year isn’t the same as last year [...] uprisings can’t be scheduled like dentist appointments

As protest rallies to commemorate Grigoropoulos and denounce police violence went on, mostly young citizen photojournalists ventured out to cover them, some using Twitter and Twitpic to provide minute-by-minute reports. A great number uploaded photo sets to the Demotix photo agency, which eventually created a dedicated newshub for it’s reporters covering the unrest.

For 3 days, photography student Stathis posted hastily written, terse realtime reports and photos on Twitter from the rallies and riots in Athens:

http://twitpic.com/sj4x7 – μπροστα απο τη βιβλιοθηκη. διαδηλωτες λενε συνθηματα. μπλε μπροστα τους.

http://twitpic.com/sj4x7 – in front of the library. protesters are shouting slogans. blues in front of them.

Photo by Stathisgr, republished with permission

Meanwhile, 16-year old Apostolos did the same in Thessaloniki in English:

@apas: “In thessaloniki cops started too early attack. Anarchists responded quick” [sic]

Photo by apas

Online testimonies of police brutality

Veteran citizen photojournalist and English teacher Craig Wherlock was injured in the leg during a kettling action by police squads in Thessaloniki. His was one of the first of many testimonies of police brutality:

In the general mayhem the marchers, who are nearly always organised in blocks according to political affiliation, soon scattered and mixed and that is how I ended up with about two hundred others just below the ex-ministry of Macedonia and Thrace surrounded by riot squads who fired tear gas rounds into the group and beat anyone who tried to move away from the area.

Even after it was clear that they had control of the area, officers continued to club and kick those on the ground and refused medical help to the injured.

Besides reporting on local rallies, Craig also confronted the minister of Citizen Protection on Twitter (@teacherdude):

@chrisochoidis When was it police policy to fire canisters of tear gas into a packed mass of people from 10m away? 4 injured like that.

… and translated news of police brutality and misconduct recorded on citizen media:

Greek police caught on camera framing innocent by-stander during last Sunday’s demo #griots http://tiny.cc/8doTS

Ιn one of the most damning incidents of police misconduct brought to light by citizen media, the chief of police in Chania, Crete admitted that “hoodies” filmed on amateur video standing side by side with police were, in fact, disguised police officers:

Ministerial promises on Twitter

The minister of Citizen Protection, overwhelmed by citizen complaints and demands, responded on Twitter, with promises of reform:

Θα καταργήσουμε τα χημικά. Όλοι θα φέρουν διακριτικά. Θα τα ξαναδούμε όλα απ’ την αρχή: κλούβες, ΜΑΤ, κάθε αστυνομική επιχειρησιακή τακτική

We’ll abolish the use of chemicals [teargas etc.]. Everyone will bear identifying insignia. We’ll review everything from scratch: police vans, riot squads, every police operational tactic

… and issued repeated reassurances that all incidents of police misconduct will be investigated:

…Δουλεύουμε σκληρά. H Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα. Σε κανένα μέτωπο.

…We’re working hard. Rome wasn’t built in a day. On any front.

However, local citizen journalist Tom Tziros noted parallels on the similarities of police tactics during this year’s protests and the 2003 Thessaloniki European Union Summit riots, and commented on the minister’s previous record:

στις 21 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς αστυνομικοί συλλαμβάνουν τον βρετανό υπήκοο Σάιμον Τσάπμαν και τον κατηγορούν ότι είχε μολότωφ και σακίδιο με βόμβες μολότωφ και σφυριά. Για καλή του τύχη, βίντεο της ΕΤ3 απέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το σακίδιο δεν ήταν δικό του. Ένα χρόνο μετά αθωώθηκε αλλά δεν τιμωρήθηκε κανένας αστυνομικός.
Στην ίδια πόλη [προχθές], αστυνομικοί συλλάβανε έναν άνθρωπο που κατέβηκε με τις πυτζάμες του να πετάξει τα σκουπίδια και προσπαθήσανε να του”φυτέψουνε” και αυτουνού σακίδιο. Ευτυχώς βίντεο διαδηλωτή τον αθώωσε. Πάλι δεν τιμωρήθηκε κανένας αστυνομικός. Το κοινό στοιχείο, εκτός της πόλης, των δυο ιστοριών; Μα απλά και μόνο ο υπουργός, τότε [..] και τώρα.

… on June 21 of that year, police arrest British national Simon Chapman, accusing him of carrying a backpack filled with firebombs and hammers. Luckily for him, a video by [national TV station] ET3 proved beyond a shadow of a doubt that the backpack wasn’t his. He was acquitted a year later, but no police officers were punished.
In the same city [two days ago], police arrested a man in pajamas, taking out the garbage, and also tried to “plant” a backpack on him. Again, no police officers were punished. The common element in the two stories, besides the city? Simply, the minister in charge, then and now.

Veteran blogger Mihalis Panagiotakis, wryly commented on the minister’s new communication strategy, and his controversial statement defending mass preemptive detentions:

επειδή σύμφωνα με τις νέες εξαγγελίες του κ. Υπουργού όλοι είμαστε υπό προσαγωγή [..], θα μπορούμε να στέλνουμε μαζικά sms tweets από τα κρατητήρια στον Υπουργό κάθε φορά που θα μας έχουν μπουζουριάσει αδίκως. Κάτι σαν αντίστροφο flashmobbing. Σκοπεύω, μάλιστα, να προτείνω στον κ. Χρυσοχοΐδη να δημιουργήσει και αποθετήριο MMS σε ιστοχώρο του Υπουργείου του, όπου θα μπορούν τα θύματα των δυνάμεων καταστολής να αναρτούν αυτόματα τα αποδεικτικά στοιχεία της αυθαιρεσίας των οργάνων της τάξης. Αυτό θα ήταν μια πραγματικά χρήσιμη προσφορά προς τον Έλληνα πολίτη.

… since, according to the Minister’s new proclamations, we’re all under detention [...], we’ll be able to send him mass SMS tweets from the holding cells every time we’ll be unfairly busted. Kinda like a reverse flashmobbing. Moreover, I intend to propose that Mr. Chrisochoidis creates an MMS repository for suppression victims to automatically upload evidence of police misconduct. That would truly be a useful service to Greek citizens.

Aptly summing up the general frustration with the unending cycle violence, film director Constantin Pilavios – a resident of the troubled Exarchia district of Athens, who last year sent out the first reported tweet about the murder of Grigoropoulos tweeted (and was re-tweeted repeatedly):

Πέτρες, φωτιές, μπάτσοι δακρυγόνα… Φαύλος κύκλος. Η επανάσταση πρέπει να γίνει πρώτα μέσα μας και μετά στους δρόμους #griots

Rocks, fires, cops, teargas… A vicious circle. The revolution must first happen within us before it hits the streets #griots

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Greece has been embroiled in a row over abusive migrant detentions and the lip service paid so far by the new socialist government to honor its pledges to reform the police. Two days before the International Day for the Elimination of Violence against Women, an incident of police brutality against a migrant mother and her child in Athens caused an uproar that have triggered new government promises for police reform.

Photojournalist and blogger Craig Wherlock translated from reports in Greek media:

a 35 year old Armenian woman was beaten, handcuffed and detained in front of her two year old child [..] in Athens last Thursday [..] When she went to get the pushchair carrying her child they grabbed her, pushed her to the ground, kicking and punching her in the belief she was resisting arrest. The hapless mother was handcuffed and taken with her child to the Aghios Panteleimonos police department where she was kept for four hours.

The incident was promptly reported on Twitter by Cyberela:

«Νταήδες» αστυνομικοί ξυλοκόπησαν 35χρονη http://www.enet.gr/104685 (via @enetgr) @chrisochoidis Τί θα κάνετε γι αυτό;

Police “bullies” assaulted a 35 year old woman http://www.enet.gr/104685 (via @enetgr) @chrisochoidis what are you going to do about it?

Citizen Protection minister Michalis Chrisochoidis was harangued by demands to take action. On Twitter vivian_e said:

@chrisochoides Υπουργέ, δεν πάει άλλο η κατάσταση με την αστυνομική βία. Πρέπει να υπάρξουν παραδειγματικές τιμωρίες. Άμεσα

@chrisochoides Minister, it’s gone far enough with police violence. Exemplary punishments must be handed out. Immediately

Half an hour after the first tweet, the minister’s office responded directly to citizens for the first time through Twitter:

@Cyberela @diakoptis @teacherdude @asteris @magicasland μετά την καταγγελία της 36χρονης η ΓΑΔΑ διέταξε Ένορκη Διοικητική Εξέταση

@Cyberela @diakoptis @teacherdude @asteris @magicasland after charges brought by the 36 year old, police HQ ordered a juried investigation to be made

… to which vivian_e responded

@chrisochoidis Θα σας ρωτάμε κάθε μέρα για την πορεία της ΕΔΕ.

@chrisochoidis we’ll be querying you every day on the progress of the investigation

Later, the minister announced that the officers responsible for the incident would be permanently dismissed, and initiated a public consultation for the creation of a special office to monitor incidents of police abuse.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν