ONLINE POCKETBOOK

All I Need by Erin - Chapter 19 (END)

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 03 Sep 2010 07:26:00 +0000

(Blue)

SIX MONTHS LATER…

Ibinaba ni Ikay ang pangatlong banyera ng isda sa maputik na daan sa palengke, bago nagpahid ng pawis sa noo at tumuwid ng tayo. Tumingin sa matandang babaeng nasa harapan niya at may masuyong ngiti sa mga labing pinagmamasdan siya. “Aling Baby ito na po ang pangatlo. Mga tilapya po iyan. Last na po iyan sa mga order niyo. Ang dami naman nito, ano po bang ginagawa niyo sa mga isda?” medyo nilakasan niya ang boses dahil sa maingay sa loob ng palengke. Hindi na halos magkarinigan ang mga customers at mga tindera. Malapit rin ang pwesto niya sa sakayan ng jeep at mga tricycle, kaya halos sumigaw na siya sa mga customers niya.

Suki na niya si Aling Baby. Buwan-buwan itong umo-order ng isda sa kaniya, kaya malaki na rin ang ibinibigay niyang discount dito. Napakabait ng matandang babae. Ito ang tumulong sa kaniya na mabili ang pwestong iyon sa palengke.

Bukod sa tindahan niya na si Ate Laarni ang nagbabantay ay nabili niya ang pwestong iyon sa mababang presyo. Malaki ang nagiging kita niya sa pagbebenta ng isda. Lapitin kasi ng tao ang pwesto niya at wala pang gaanong nagbebenta. Mababait din ang mga kasama niya sa palengke kaya naman nag-eenjoy siya sa trabaho niya.

Six months na siyang tindera ng isda sa bagong renovate na Muntinlupa Market. Hindi na muna siya nag-aral ng college dahil nangako siya kay Erin na sabay silang mag-aaral nito kapag nakasunod na siya sa Norway. Matinding pagtatalo rin ang nangyari sa pagitan nila ng Daddy niya dahil ayaw na siya nitong muling bumalik pa sa lugar na ito. Pero determinado siyang gawin ang gusto niya. Hindi na rin ito nagpilit na ang Mommy na niya ang kumausap dito.

Ngayon na nandito na siya sa kaniyang hometown, magaan ang pakiramdam niya. Muli din niyang nakasama ang dati na niyang mga kaibigan. At kinukulit niya ang mga ito na kailangan pa niya ng ibang trabaho bukod sa pagiging tindera. Naisip niya kasing mas makakaipon siya ng pera kung marami ang maging trabaho niya. Pero pinag-iisipan pa ng mga friends niya iyon. Hindi kasi gusto ng mga ito ang pagiging workaholic niya. Hindi naman niya kasi masabi sa mga ito ang dahilan kung bakit kailangan niya ng maraming trabaho. Tiyak na hahaba lang ang usapan nila.

Kina Bench-kababata niya- muna siya nakikituloy dahil wala pa siyang mahanap na maayus-ayos na apartment hanggang ngayon. Malapit lang ang bahay nito sa palengke kaya hindi na niya kailangan pa ng sasakyan sa pagkuha at pagdadala ng mga isda niya.

“Darating na kasi ang anak kong galing Saudi, mga isda kasi ang gusto niyang ihanda ko kaya heto at hindi ako magkandatuto sa pagbili ng mga isdang paborito ni Gerardo ko.” Nakangiti nitong sagot sa kaniya pagkatapos ay inabutan siya ng pera na agad niyang isinilid sa bulsa ng apron na suot.

Doon lang niya naalalang malapit na palang umuwi si Will. Almost six months nang nasa Japan ang kasintahan. Nagpunta ito para bisitahin ang mga magulang nitong sa Japan na nanirahan dahil sa pag-aasikaso sa negosyo. Ngayon na malapit ng umuwi si Will, nasasabik siya. Miss na miss na niya ang kasintahan. Kamusta na kaya ito? Sana naman ayos lang ito. Matagal na rin niyang hindi nakakausap si Will. Ang sabi niya kasi ay hindi niya ito iistorbuhin at mag-enjoy lang sa Japan basta huwag lang nitong malilimutan ang pasalubong niyang anime manga.

Napatawa siya, isip bata pa rin talaga siya. Ano naman kayang pwede niyang ibigay dito? Napangiwi siya ng may maalala. Bibili nga pala siya ng cologne niya. Ubos na nga pala iyon. Inamoy niya ang collar ng suot niyang T-shirt. Amoy isda na siya. Magustuhan pa kaya siya ni Will kung amoy isda na siya forever? Natatawa siya sa naiisip. Muling nagpahid ng pawis sa noo. Nawala ang pagod niya ng maalala si Will.

“Binayaran ko na rin ng buo ang order ko. Huwag mo na ‘kong bawasan, alam ko naman na kailangan mo ng pera.” hinaplos pa ang buhok niya. “Para na rin naman kitang anak.”

Ngumiti siya at masuyong hinawakan ang isang kamay ng matanda. “Salamat po, Aling Baby.” bago muling binuhat ang banyera at nagpatiuna ng naglakad sa matanda. “Ilalagay ko na po ito sa sasakyan niyo.”

“Aba eh wala bang tutulong sa’yong magbuhat niyan? Mabigat iyan Ineng.” May pag-aalala sa tinig ng matanda. Hindi magkandatuto kung paano siya tutulungan.

“Sanay na po ako Aling Baby.” nakangiti niyang sabi sa matanda. Alam niyang hindi ito natutuwa kapag ganoon siya, sa liit niya kasing iyon, nagbubuhat siya ng mas malaki pa sa kaniya at mas mabigat pa.

“Ako, hindi sanay na nakikita kang nagbubuhat.” Si Kuya Guiller. Ang number one crush niya sa palengke. Bigla-bigla na lang itong sumusulpot at nakakaasar lang dahil sanay din itong alaskahin siya katulad ng mga barkada niya. Inagaw nito sa kaniya ang banyera at walang anumang binuhat at isinampa sa matipunong balikat nito. ” Huwag kang humarang sa lalakaran ko.”

“Ang sungit mo naman, crush. Siguro hindi kana naman pinansin ng pinsan ko ‘no?” nang-aasar niyang tanong. Halata naman niyang may gusto ito sa pinsan niyang si Ate Laarni, ayaw lang umamin.

Umiwas ito ng tingin sa kaniya at nagtuloy sa paglakad. Nagkibit-balikat siya. Bakit kaya ang daming torpe sa mundo? natatawa niyang tanong sa sarili. Naalala niya ang ginawang pagtatapat kay Will. Kung hindi pa siya ang magtapat, hindi niya malalaman na mahal din pala siya ng loko. parang kahapon lang iyon nangyari dahil kinikilig pa rin siya kapag naalala niya ang pangyayaring iyon.

“Hindi pa kasi umamin ‘tong si Guiller na may pagsinta siya kay Laarni. Kitang-kita naman sa kaniya.” pakikisakay ni Aling Baby at may kabuntot pang nang-iinis na tawa habang nakasunod sa kanila. Sobrang kalog at friendly ang matanda kaya naman naging malapit ito sa kaniya.

“Alam niyo kasi Aling Baby, mahirap magtapat kung tunay ang pagsinta.” napahagikgik siya sa pagtalim ng mga mata ni Kuya Guiller. “Nakakakaba at lahat ng senses niyo magwawala, ‘di ba Kuya Guiller?” Alexander ang totoo nitong pangalan pero tinawag niya itong Guiller dahil may hawig ito sa isang action star na Guiller ang pangalan sa movie na pinanood niya.

Namula ang mukha nito kaya naghagalpakan sila ng tawa ni Aling Baby.

Magaganda rin ang mga mata ni Kuya Guiller kaya naman naging crush niya ito. Pero mas magaganda pa rin ang mga mata ni Will. Lihim siyang nangingiti, wala na siyang ginawa kung hindi ikumpara ang kasintahan sa mga lalaking may magagandang mata. Palagi niyang sinasabi na si Will at si Will pa rin ang number one para sa kaniya. Naloloka na siyang talaga!

Gumanti sila ng kaway kay Aling Baby ng makaalis na ang inarkila nitong owner type jeep bago siya muling pumasok sa loob ng palengke kasunod si Kuya Guiller.

“Magkano ang kita ngayon?” tanong nito at inalalayan siya sa paglalakad, alam kasi nitong lampahin siya.

“Medyo malaki ngayon.” nakangiti niyang sagot. Hinablot ang maliit na towel na nakasabit sa leeg nito at inilagay sa likod ng leeg niya bago humawak sa magkabilang dulo niyon. “Halos maubos ang isda ko. Salamat Kuya Guiller ha.”

Malaki rin ang pasasalamat niya rito dahil nagkaroon siya ng mapagkukuhanan ng mga isda. May mga kaibigan itong mangingisda at madaling araw palang umaalis na ito para makakuha ng mga sariwang isdang pwede niyang ibenta. Mahusay ito sa negosyo kaya hindi siya nag-atubili na magpatulong dito. Tiyak na matutuwa si Will kapag naikwento niya ang mga nangyari sa kaniya sa loob ng anim na buwan. Matutuwa rin tiyak si Erin dahil masusundan na niya ito na mas maaga pa sa tatlong taon na ipinangako niya. Nawawala ang lahat ng worries niya maisip lang niya ang dalawang ito.

“You’re welcome, bulingit.” Pinisil pa nito ang pisngi niya at natatawang inakbayan siya. “Kamusta na nga pala kayo ni Will?”

Naikwento niya dito ang relasyon nila ni Will. Nung una ay tawa ito ng tawa dahil luka-loka daw siya na siya pa ang nagtapat sa lalaki. Ang sabi niya kung si Will ang hihintayin niya ay magagaya lamang siya kay Ate Laarni na hanggang ngayon beinte-otso na hindi pa rin nagkaka-boyfriend.

“Hindi pa siya tumatawag sa akin, Pero ang alam ko malapit na siyang umuwi. Kuya, ano kayang pwede kong ibigay sa kaniya?” Nasasabik na siyang makita ito. Ano na kaya ang hitsura nito? Siguro lalo itong naging gwapo. Napangiti siya.

“Ayun, ngiting-ngiti na naman siya. Naalala na naman niya si Will.” nanunukso ang tinig nito kaya naman pinamulahan siya ng mukha.

“Hindi ah.” tanggi niya. Ipinatong ang mga kamay sa bakanteng pwesto at patalon na naupo. Nginitian niya ang tindero at bahagyang sumilip sa mainit-init pang mais na nakalagay sa isang kaing na nakapatong sa mesa sa kabilang pwesto. “Manong, pabili nga po ng dalawang mais. ” patalon na bumaba sa kinauupuan at pinuntahan ang tindero. Mas gusto niya ang mais na galing sa lutuan.

“Kuya Guiller gusto mo ng mais?” baling niyang tanong sa lalaki pero ni hindi yata siya nito napapansin dahil nakatingin ito sa babaing nagmamadaling maglakad papunta sa direksyon nila.

“Ayun oh, nawawala na naman siya sa sarili niya oh, kasi nakita na naman niya si Ate Laarni eh.” nanunukso niyang sabi.

Nakatanggap siya ng mahinang batok dito ng makalapit sa kaniya. Pagsasabihan niya sana ito ng mabilis na ibigay sa kaniya ni Ate Laarni ang cellphone. Hindi ito makapagsalita ng maayos, natataranta nitong itinuturo ang cellphone. Napatingin siya at tuwang-tuwang sinagot ang cellphone ng makitang si Will ang caller.

“Will, kamusta ka na? Miss na miss na kita. Uuwi kana ba?” agad niyang sabi. hindi niya mapigilan ang pamumuo ng mga luha sa mga mata niya. Ganoon na lamang kasi ang tuwa niya na muling marinig ang tinig ng kasintahan.

Nakangiti ang dalawa sa kaniya at naghihintay ng ibabalita niya. Ini-end call niya at walang salitang ibinigay sa pinsan ang cellphone. Nawala ang ngiti ng mga ito ng makitang naglandas ang munting luha sa mga pisngi niya.

“Bulingit, what’s wrong?” Agad ang pagyakap ni Kuya Guiller sa kaniya ng makitang matutumba siya.

Hindi niya gustong makaramdam ngayon ng kahit na ano. Ang gusto lamang niya ay makita si Will at sabihin dito kung gaano niya ito kamahal. Lumalatay ang sakit sa puso niya sa mga salitang natanggap niya mula kay Will. Bakit nagawa ni Will iyon? Wala siyang matandaan na nagawang kasalanan dito para saktan siya nito ng ganoon. Sunud-sunod ang pagdaloy ng luha sa mga mata niya. Hindi siya halos makahinga sa sobrang sakit.

“Ikay, anong nangyari? bakit umiiyak ka ng ganyan?” ang pinsan niya, may pag-aalala sa tinig nito.

Kumawala siya sa mga yakap ni Kuya Guiller at tumingin sa pinsan niya. Hindi niya ito halos makita dahil sa hilam ng luha ang mga mata niya.

“Ate Laarni, ikaw na muna ang bahala sa tindahan. Kuya Guiller ikaw na muna sa pwesto ko.” napasigok siya sa pagpipigil ng iyak.

“Ano bang nangyari? Ano bang sabi sa’yo ni Will?” anang pinsan niya na hindi na rin maiwasang pangiliran ng luha ang mga mata.

“Pupunta ako ng Japan. Kakausapin ko si Will. Gusto ko siyang tanungin kung anong naging kasalanan ko at kung…” napapikit siya sa sobrang sakit na sumigid sa puso niya. “…kung bakit nasabi niyang hindi na niya ako mahal.” Naisubsob niya ang mukha sa dalawang palad at doon umiyak ng umiyak.

TWO YEARS LATER…
OKINAWA, JAPAN…

Agad ang pagyakap ni Cathy kay Will ng makababa sa stage ang huli kasabay ng palakpakan ng mga customers na masayang pinagmamasdan sila. Napangiti sa mga ito si Cathy at nanunukso pang kinintalan ng halik si Will sa mga labi sa pasigaw na request na rin ng mga customers.

Magkasunod na tikhim mula sa likuran ni Cathy ang nagpabaling ng tingin nito. Isang matabang babaeng haponesa ang nakangiti at nanunukso ang mga tingin. Ito ang may-ari ng bar and resto. Narito ngayon ang matandang babae dahil sa anibersayo nito at ng yumao nitong asawa.

“Goodevening Mrs. Murai. I told you, William is a great singer.” nasa tinig ni Cathy ang pagmamalaki kay Will na sinamahan pa nito ng matinis na tawa.

“Oh my! You really amazed me, my boy.”

Bahagyang ngiti lang ang isinagot ni Will sa papuri ni Mrs. Murai. Hindi na sana niya gustong humaba pa ang gabi niya sa bar na iyon pero dahil na rin kay Mrs. Murai ay hindi siya nakatanggi na manatili na muna sa bar at kumanta ng ilang songs na paborito ng matanda. Malaki ang utang na loob ng mga magulang niya dito at naging mabuti rin naman ito sa kaniya.

Isang pagkalalim-lalim na buntong hininga ang pinakawalan niya. Napansin iyon ng dalawa kaya nahinto ang mga ito sa masayang pag-uusap.

“Are you feeling okay, William?” may pag-aalala sa tinig ng matandang babae. “You look pale and…sad.” idinugtong ang huling sinabi ng mahagip ng mga mata nito ang sakit na nakiraan sa mga mata ng binata.

“I’m fine, Mrs. Murai. Just tired.”

“Honey, why don’t you take some rest? May inihanda akong pagkain para sa’yo sa may VIP room.”

Umiling siya. May mas importante pa siyang dapat na gawin. “Maiwan ko muna kayo, Cathy, Mrs. Murai. Kakausapin ko si Marc.”

Agad niyang nilisan ang dalawa at lumabas ng bar. Nakasalubong niya si Marc na tila nag-aatubiling pumasok sa loob. Nagulat pa ito ng mabungaran siya at alanganing ngumiti.

“Marc, pare.” nakahinga siya ng maluwag ng makita ito. Tinapik niya ito sa balikat. “Naka-book ka na ba ng ticket? Kailan ang alis natin?”

“Will…” nakikita sa mukha ni Marc na nag-aalangan itong ituloy ang gustong sabihin.

“Ano? Pare kailan tayo uuwi ng Pilipinas? God, nasasabik na kong makita si Ikay. Marami akong gustong ipaliwanag sa kaniya.” kahit naghihirap ang loob ay nakuha pa rin niyang ngumiti. Maisip lang niyang muli niyang makikita si Ikay ay para na siyang pinangangapusan ng hininga sa sobrang pananabik.

Mahigit dalawang taon na magmula ng magpunta si Ikay sa Japan pero hindi niya makalimutan ang sakit na bumalatay sa mukha nito sa mga kasinungalingang sinabi niya sa harapan nito. Gusto niyang patayin ang sarili ng mga sandaling iyon, pero alam niyang iyon ang nararapat niyang gawin. Hindi niya gugustuhing pati ito ay makaranas ng paghihirap niya.

“Will…we’ll be leaving tomorrow.” bagaman nakangiti si Marc, nasa mga mata naman nito ang simpatya.

“Thanks!” nausal niya. Lumuwag ang pakiramdam niya. Masasabi na niya kay Ikay ang lahat. Maipapaliwanag na niya ang mga nangyari.

“Will, pare…”

“Makikita ko na ulit siya. Makikita ko na ulit si Ikay.” malalim na humugot ng hininga. Masasabi na niya kay Ikay na hindi totoo ang mga nasabi niya noon. “Hanggang ngayon, mahal na mahal ko pa rin siya.” agad na sumilay ang ngiti sa mga labi niya kasabay ng pamumuo ng mga luha sa mga mata niya.

“Pare, may kailangan kang malaman…” Saglit itong huminto sa pagsasalita. Kumukuha ng tiyempo. “Si Ikay pare, sila na ni Jonas. Sila na ng pinsan mo.” mabilis na turan ni Marc.

Natigilan si Will. “Hindi totoo iyan, pare.” nakangiti niyang tanggi sa sinabi nito.

“Will..kay Bench ko nalaman lahat. Siya nagsabi sa akin na utol niya ang boyfriend ngayon ni Ikay.”

Sandaling hindi siya nakahinga sa narinig. Nag-init ang magkabila niyang mata. Agad na pinitsirahan si Marc. “Hindi totoo ang sinasabi mo.”

Hindi siya naniniwala sa sinabi ni Marc. Ngunit nasa mga mata nito ang katotohanan. Bahagyang itinulak ng bitawan niya. Nanghina siya. Pakiramdam niya ay unti-unti siyang pinapatay.

“Let her go, Will. Masaya na si Ikay kay Jonas. Dapat maging masaya kana rin.”

“I can’t let her go, Marc. I love her so much.” mabilis na pinahid ang luhang umalpas sa mga mata at bahagyang tumawa. “I will explain to her everything. Alam kong hindi pa huli. Alam kong mahal pa rin niya ako.”

Nais niyang paniwalaan ang mga sinabi, ngunit alam niya ang totoo, hindi na siya magagawang mahalin ni Ikay. Sinaktan na niya ito ng husto.

Tumango si Marc. “Bukas, pag-uwi natin sa Pilipinas. Mag-usap kayo ni Ikay.” Nakangiting tinapik pa ang balikat niya.

May pananabik at lungkot na magkasabay niyang naramdamang gumuhit sa dibdib niya.

–WAKAS–

All I Need by Erin - Chapter 18

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 31 Aug 2010 07:25:00 +0000

(Blue)

“Will kanina pa kita hinahanap.”

Niyakap niya ito buhat sa likod. Nakaupo ito sa wood bench na malapit sa may Guidance office. Nakatanaw ito sa Magnificent na nagkakasayahan sa may covered court. Graduation party ng National. Ito ang huli na magkakasama ang mga senior students at ang gabi ng mga susunod na senior.

Nginitian siya nito. Kumalas siya ng yakap at Gumilid para makaupo sa tabi nito.

“Congratulations! Finally, naka-graduate ka na rin. Valedictorian pa. Naks! Yabang!” pang-aasar ni Ikay. Sabay abot ng gift para rito.

“Ano ‘to?” nagtatakang tiningnan nito ang maliit na box na hawak.

“Gift. Nakikita mo na nga, nagtatanong ka pa.” naka-irap niyang sagot.

“Alam kong gift ‘to. Sungit! Nagtatanong lang eh.” nakatago ang ngiti nito sa mga labi. Kapag-kuwan ay napabuntong hininga. “Ma-mi-miss kita.”

“Ang OA mo ngayon. Parang six months ka lang sa Japan eh.” hindi rin naman niya maitago ang lungkot sa mga mata niya. Pinag-babakasyon ito ng mga magulang nito sa Japan. Anim buwan itong maglalagi roon dahil na rin sa kailangan na nitong matutuhan ang pagmamanage ng bar and restaurant ng mga magulang nito.

“Six months. Kalahating taon na wala si Ikay sa tabi ko…” Nagkibit-balikat “…Ayos lang iyon. Marami naman haponesa d’on eh.”

“William Hipolito! Subukan mo.” Umirap pa siya ng tumawa ito ng malakas. “Kakainis ka!”

Tinitigan siya nito, bago hinila ang kamay niya at dinala sa mga labi. “Hindi ko kayang wala ka sa tabi ko. Kung hindi na lang kaya ako umalis o kung isama na lang kaya kita?”

“Ang OA mo ha.” natatawang hinila ang kamay. “Nagiging corny ka yata ngayon, Will?”

“Bakit kasi hindi kita pwedeng tawagan?”

“Ano ka ba?! Magbabakasyon ka d’on. Mag-enjoy ka. Huwag mo ‘kong isipin at isa pa, kapag lagi mo ‘kong tatawagan, mawawala ang concentration mo. Alam mo naman..” Bago mapanuksong ngumiti. “I’m driving you crazy.”

“Erika!”

Napangiwi siya. Bigkas na bigkas nito ang pangalan niya. Tumingin siya kay Erin. “Will, hindi ako pwedeng sumama sa’yo. Kailangan kong maghanap ng trabaho. Sayang ‘yong six months. Susundan ko pa si Erin.”

Nagbuntong hininga ito. Suko na sa pangungumbinsi sa kaniyang sumama dito. “I understand.”

“Maganda na rin iyon, Will, para ma-miss naman natin ang isa’t-isa.”

“I’m worried, Ikay. Walang magbabantay sa’yo. Sa isang linggo si Erin naman ang aalis. Ayokong iwan ka ritong mag-isa.”

“I’m not a kid anymore. I can take care of myself. Hindi na ako tulad ng dati, Will. I can manage. Kaya kung ako sa’yo, umuwi kana and take a rest. Maaga pa ang byahe mo bukas.”

Sunud-sunod itong umiling. “Hindi kita susundin ngayon. Ngayon na nga lang kita makakasama, pauuwiin mo agad ako.”

Nagkibit-balikat siya. Iniyakap niya ang dalawang kamay sa baywang nito. Inakbayan naman siya bago inihilig ang ulo niya sa mga balikat nito.

Nag-iinit ang sulok ng mga mata ni Ikay. Inaamin niyang natatakot siyang wala ito sa tabi niya. Halos tatlong taon niya itong nakasama. Ngayon lang sila magkakahiwalay ng gan’ong katagal.

“After ten years Ikay, magpapakasal tayo.”

Napaunat siya ng upo at tinitigan ito. Nasa mukha nito ang kaseryosohan sa sinabi.” What? ang bilis ng andar ng utak mo ha. Kasal ka kaagad diyan. Marami pa akong gustong gawin ‘no!”

“Kaya nga ten years ang ibinibigay ko sa’yong panahon. Matupad mo iyon o hindi magpapakasal tayo.”

“Ikaw talaga.” kinurot niya ito sa braso bago humilig ulit dito.”Kaya ba ng bulsa mo? ang gusto kong kasal ‘yong parang may fiesta. Invited ang lahat.” pagbibiro niya.

“Ikaw naman ang gagastos ng lahat pati na rin ang parents ko.” pakikisakay nito.

“Gan’on? maghanap ka ng bride mo.”

“May negosyo ka naman, may bar and restaurant ang parents ko so anong problema d’on?”

“Gan’on? magpakasal ka mag-isa. Asa sa magulang.” nakasimangot niyang turan.

Natawa ito ng mahina. Hinapit siya papalapit dito. “Ikaw naman, hindi ka na mabiro. Siyempre, ako ang taya. Imbitahin mo pa ang lahat ng mga taga- Trece.” nasa mga mata nito ang kaaliwan. “Eto, seryoso na. Ten years na palugit lang ang ibibigay ko sa’yo. And then magpapakasal tayo. Ang gusto ko sa bahay ka na lang.”

Lalo siyang napasimangot. “Will, twelve years akong taong bahay. Ayoko naman buong buhay ko nasa bahay lang ako. Ang gusto ko magtrabaho rin. Gusto ko hati tayo sa lahat ng gastusin. Ayokong laging nakalahad nalang ang kamay ko sa’yo sa tuwing sweldo mo.”

Napahinga ng malalim.”Okay. You’ll gonna work 4 days a week, four hours a day. That’s final. Ang gusto ko alagaan mo na lang mga anak natin.”

“Hindi naman masyadong advanced ang utak mo ano? sige, ilan ang gusto mong anak?” pakikisakay na lang niya. Hahayaan na lang niya muna itong mangarap.

“Tama na sa akin ang lima.” nakangiti ito ng pilyo. “O kung gusto mo isang team na lang.”

“Oi, Mahirap kayang manganak. Tama na ang isa.” kinurot pa niya ito sa may tiyan.

Napakamot ito sa ulo. “Kawawa naman ang anak natin, walang kalaro.”

“Hay naku Will! tumigil ka, ikaw kaya ang manganak. Tama na ang isa.”

“Ano naman ang name ng lima nating anak kung sakali.”

Umikot ang dalawang eyeball niya sa mga mata. Naiiling sa itinatakbo ng pag-uusap nila. HIndi siya sanay sa mga ganitong pag-uusap, pero nakaka-excite din palang pag-usapan ang mga bagay na ganito.

“Ang gusto ko, kapag baby boy, Rance Maxwell. Kapag baby girl, Willna or Willma. Para kasunod sa pangalan mo.”

“Junior ang gusto ko.”

“Masaya ka. Ayoko nga ng junior. Ang dami-daming pwedeng ipangalan bakit junior pa. Hay tama na nga itong pag-uusap na ‘to. Kung anu-ano na ang napaguusapan natin. Ang mabuti pa, makisaya na lang tayo sa kanila.”

Hinila na niya ito patayo. Para naman itong nagdamdam sa sinabi niya. Hindi ito kumibo nagpahila sa kaniya.

“Asus! ang Will ko, nagtatampo.” kinurot pa niya ito sa may tiyan. Hindi ito kumibo. Napabungisngis siya. Sa isip ay cute pala ito kung magtampo. “Naku! Nagtampo na talaga siya oh!”

“Let’s go.” naglakad na ito palayo sa kaniya.

“Ang OA talaga ng taong iyon.” kausap niya sa sarili. Sinundan si Will na malayo na sa kaniya. “Oi Will! Ang laki-laki mong tao, matampuhin ka! Hoy! Hintayin mo nga ako!”

“Best, kanina pa kita hinahanap. Saan ka ba nagsuot?” bungad agad sa kaniya ni Erin ng makita siya sa mga nakahilerang dessert sa mahabang mesa. Kumuha ito ng paperplate at nilagyan ng vegetables salad at isang garlic bread.

“Kaya ka hindi tumataba, puro ganyan ang kinakain mo. Pagkain ng kambing iyan eh.” Kumuha siya ng paperplate at nilagyan ng buko salad ang kanya. “Hindi naman masamang kumain ng matamis ‘di ba?”

Nagkibit balikat ito. Sa tingin niya, lalong namayat ang best niya. Hindi na rin ito gaanong nagsasalita. Palagi na lang niya itong nahuhuling nakatingin kay Marc.

“Pumangit ba ako at ganyan ka na lang makatingin sa akin?” nakatawang tanong nito.

Ngumiti siya.” No. You’re beautifull inside-out.” Huminga siya ng malalim. Hindi niya gustong iparamdam sa best niya na nalulungkot siya sa pag-alis nito. “Nag-usap lang kami ni Will kaya nawala ako kanina sa circle.” sagot niya sa tanong nito kanina. “Bukas na ang alis niya. Buti pa siya makakapunta na ng Japan. Grabe! Makakapunta na siya sa anime world. Inggit ako!” lumabi pa siya at humikbi-hikbi.

“Tomorrow na pala ang flight niya.” maikli nitong sagot. Tila nawalan ng ganang ibinaba ang kinakain at kumuha ng plastic na baso sa katabi ng mga paper plate.

“Bakit hindi mo kausapin si Marc, Best. Alam kong maiintindihan ka niya. Mahal ka niya, Best.”

Tipid itong ngumiti sa kaniya.”Gusto ko Best. Hindi ko lang magawa. Sana maintidihan mo ako. Ayokong malaman niya, Best. Hayaan ko na lang na magalit siya sa akin.”

“Best, nasasaktan ka kasi. Okay lang sana kung hindi mo rin dinaramdam eh, kaya lang habang pinagmamasdan kita, gusto mong bumigay eh.”

Umiling ito. “Kaya ko ito.” pero nabasag ang boses nito sa pagkakasabi niyon.

“Halika nga rito.” Masuyo niya itong niyakap. “Best, ingat ka sa Norway ha. Palagi tayong mag-uusap ha kapag nand’on kana. Best I promise, makakasunod ako sa’yo. Gagawin ko lahat para makasunod sa’yo. I love you, Bestfriend. You’re a great person, a great friend I’ve ever had.”

Kumawala ito at nagiiyak sa harapan niya. “Ikaw talaga. Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin iyan? ang tagal-tagal ko nang hinihintay na sabihin mo iyan sa akin eh.”

Hindi niya naiwasan na tumawa. “Sorry best. Hindi ko kasi feel sabihin iyon kapag hindi ko gustong sabihin. I’m not sweet and i will never be.” kumindat pa siya rito. “Pero ngayon na feel ko, sasabihin ko sa’yo ng paulit-ulit. I love you, best..i love you, best.. i love you, best-” Napasigok siya. Sunud-sunod ang paghikbi niya. “Halika nga rito. Payakap nga ulit.” nagpayakap naman ito sa kaniya. “Nalulungkot talaga ako, bestfriend.”

“Will nagtatampo ka pa rin ba sa akin?” kanina pa siya hindi nito kinikibo. Diretso lang ang tingin nito sa daan. Hawak ang kamay niya. Ihahatid siya nito pauwi. Pero mahigit kalahating oras na silang naglalakad, hindi pa rin siya kinikibo. Marahan lang itong sumisipol. Sinuntok niya ang braso nito. Wala pa ring epekto rito. Ano ba gustong palabasin ng luko-lokong ‘to?

“Kung ayaw mo ‘kong kibuin, ‘di ‘wag. Sinong tinakot mo?!” nakasimangot na niyang sabi.

Tumingin lang ito sa kaniya at sumipol-sipol sa harapan niya na tila siya inaasar. Inirapan lang niya ito. Bumitaw siya dito at naglakad ng mabilis.

“Hey! I was just joking.” natatawa itong humabol sa kaniya. “Huwag kang masyadong magmadaling maglakad, baka madapa ka. Lampahin ka pa naman.” Hinawakan muli ang kamay niya.

“Heh!” Inirapan niya ito.

Ilang minuto na naman silang hindi nagkibuan. Maloloka na talaga siya sa kahawak kamay niya.

“I’m too happy, Ikay. Parang gustong kumawala ng puso ko.”

Tinunghayan niya ito at nang-aasar na sumipol-sipol sa harapan nito.

“Ikay…” nag-warning look ito sa kaniya.

“I was just joking…” muntik na siyang mapatili ng hapitin siya nito palapit. Iniyakap niya ang mga braso sa mga balikat nito at sumipol-sipol.

“I love you, Ikay.”

Niyuko nito at hinagilap ang mga labi niya. Hindi na niya naituloy ang kantang isinisipol. Sinagot niya ang mga halik ni Will. Hinapit pa siya nitong lalo, ikinulong sa mga bisig nito.

All I Need by Erin - Chapter 17

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 28 Aug 2010 07:25:00 +0000

(Blue)

“Hay naku Ikay. Baka matunaw na si Kuya Will niyan sa ginagawa mong pagtitig sa kaniya.”

Naiiling na sabi ni Erin dahil sa nakatitig si Ikay kay Will habang marahang nag-i-strum ang huli ng gitara. Tanaw nila ito mula sa itaas ng bubungan ng bahay nila. Nag-decide sila na mag-star gazing dahil sa maraming bituin sa langit ngayon at baka matyempuhan nilang may shooting star. Mahilig kasi ang Best niyang mag-wish ng kung anu-ano kapag may shooting star. At kung minsan ang iba doon ay nagkakatotoo.

Kita talaga sa bestfriend niya ang mga nakatago sa loob nito at ngayon nga, kitang-kita niya na mahal nito ang lalaking tinatawag nitong Kuya dati. Noon pa niya napansin na iba ang pag-tingin ni Ikay kay Will. Hindi lang siguro matiyak ng bestfriend niya sa sarili dahil mas gusto talaga nito ng kapatid na lalaki.

Pinamulahan ito ng mukha na lalong nagpatingkad sa mga pisngi nitong namumula bago umiwas ng tingin kay Will.

“You are so cute, Ikay.”

Inirapan siya nito. “Ano ako puppy?” asar nitong sagot na itinatago ang pagkapula ng mukha.

“Talaga naman ah.” natatawa niyang sabi. Inirapan siya nito.

Hindi niya talaga akalain noon na si Ikay ang magiging bestfriend niya. Suplada kasi ito sa kaniya dati at palagi pa siyang inaasar. Hindi kasi gusto nito ang pagsasalita niya. Masyado daw siyang maarteng magsalita. Nangingiti siya sa mga naaalala niyang pagbabanggaan nilang dalawa. Halos maasar na siya dito dati. Pero ngayon, hindi siya nagsisisi na pinili niya itong maging bestfriend. Hindi man ito nagsasabi ng mga papuri sa kaniya at hindi man ito ganoon ka-sweet pero ramdam naman niya na importante siya sa bestfriend niya.

“Alam mo best, ngayon lang tayo nagkausap ng ganito. Iyon bang seryoso at yung tayong dalawa lang.” humiga ito sa bubungan at inunan ang dalawang kamay. Boyish talaga ito kung kumilos.

“Eh paano naman kasi tayo magkakaroon ng matinong usapan kung panay kalokohan ang nasa isip mo. Hindi ka makausap ng matino lalo na kapag wala ka sa mood, eh lagi ka pa naman wala sa mood.” natatawang sagot niya.

nag-fake ito ng tawa. “Ang hirap naman kasi magpakaseryoso eh. Baka Ma-ICU ako.”

“Nga pala, kamusta ang tindahan mo sa palengke?” May tindahan ito sa palengke ng Muntinlupa. Maliit palang ang tindahan ng simulan ni Ikay noong isang taon pero hindi na niya nakamusta iyon kung napalakihan na nito, dahil ngayon lang ulit sila nagkausap ng matagal. Abala sila sa studies, lalo na ito. Bukod sa studies nito, marami itong inaasikaso sa school. Mahilig kasi ito sa mga activities. Assistant Editor pa ito sa Gabriella Newspaper kaya naman patong-patong ang gawain nito.

“Ayos naman, ganoon pa rin. Thank God at kumikita.” sagot nitong nakatingin sa mga bituin. Nagtuturo-turo sa langit. Marahil binibilang nito ang mga bituin. Ang weird talaga ng bestfriend niya.

“Akala ko napalakihan mo na iyon?”

“Nah.” umiling ito. “Ngayon ang status ng tindahan, okay naman kung ikukumpara last year. Kumikita at sabi nga ng pinsan ko kasya sa pang-araw-araw na gastos. Pero siyempre ayoko din naman na hanggang doon na lang ang tindahan ko. Gusto ko pa rin mapalakihan iyon.” napabuntong hininga. Ibinaba ang kamay at pumikit. “Pero mahirap magpalaki ng tindahan, best. Kailangan ko ng malaking pera at hindi pa sapat ang kinikita ng tindahan ngayon para sa isang grocery store. marami rin akong kakompitensiya. Pero darating tayo diyan, best. I want to do it, slowly and wisely. Hindi ako nagmamadali. Kapag lumaki ang kita ng tindahan higit pa sa inaasahan ko, this year, baka simulan ko ng magplano ng grocery store. Maybe, maybe not.” kibit-balikat nitong sagot.

“Wow! business woman na ang dating ng best ko.”

Tumingin ito at nagmake-face sa kaniya. “Heh! marami pa kong kakainin bigas ano.”

“Kahit na ba eh. Biruin mo, may negosyo ka na agad sa edad mong iyan. Amazing!”

“Tumigil ka nga diyan.” natatawa nitong saway sa kaniya.

“Ikaw, pa-humble ka pa. Eh yung pagpapatayo ng publication, itutuloy mo pa ba iyon?”

“Oo naman. Isa iyon sa mga gusto kong gawin. Magtayo ng sarili kong publication, ikaw ang gagawin kong editor-in-chief. Dadalhin ko sa publiko ang Gabriella. Kaya lang kailangan kong mag-ipon ng pera! Kung sabagay, ST lang ang katapat n’on.” Nag-yahooo pa ito at tumawa ng malakas. “Hay Best! ang sarap mangarap!”

“Okay lang iyan. Libre naman iyon eh. Kung kaya mo naman, Why not ‘di ba?” natatawa niyang sagot. “Kamusta naman ang new story mo?”

Nagkibit-balikat ito. “Ayun, nakatambak sa bahay. Nag-iisip kasi ako kung ano ang pwede kong itawag sa apat na emperador ng hari ng Annapolis. Since galing sila sa elite group ng CIA, kailangan meron silang ganoon at dapat yung talagang nag-e-exist sa CIA ang group na iyon. Four men na magaling sa mga investigations ang mga emperador. Naku! ang hirap naman mag-isip.”

“Best, bakit hindi mo kaya i-try na magsulat ng love story. Yung happy ending ha.”

Napangiwi ito. “I’ll try.” maikli nitong sagot.

“kamusta naman yung story na pinasa mo?”

“Eh ‘di R-E-J-E-C-T!”

“Gan’on? bakit maganda naman iyon ah? iyak nga ako ng iyak d’on eh.”

nagkibit-balikat ito bilang sagot sa kaniya. Nag-inat at naupo. “Hay sa wakas! graduation na tomorrow. Masaya sana pero nalulungkot ako. Marami akong ma-mimiss sa National.”

“Yeah.”

Nasa ganoon silang pag-uusap ng may makita silang shooting star. Nanlaki ang mga mata ng best niya at tumayo sa bubungan bago nagtatatalon dahil sa nakitang shooting star. “Best, shooting star. Dali magwish tayo.” pagkasabi ay pumikit at bumulong-bulong.

Gan’on din siya. Pumikit siya at sa isip ay nag-wish na sana makasama pa niya ang bestfriend niya ng matagal.

“Best alam mo ba kung ano ang wish ko?” ani Ikay. malungkot na nakatingin sa kaniya.

Nagtubig ang mga mata nito. Napakadali talaga nitong umiyak. Kaya siguro naging teatre drama princess ito. Nahahawa tuloy siya.

“Nag-wish ako na sana, magkasama pa tayo ng matagal.” nagpahid ito nang umalpas na luha sa mga mata at nakatawang nagsayaw ng baby dance.

Ang gagawin niyang pag-iyak ay nauwi sa malakas na tawa. Para itong sinapian na bigla nalang nagsayaw.

“Ikay, parang awa mo na. Huwag ka ng sumayaw.” halos maiyak na siya sa kakatawa. Hindi na niya mapigilan ang sariling hampasin ang bubungan.

“Bakit? anong masama sa sayaw ko? Malay mo magkatotoo ang wish ko kung sasayawan ko pa ang mga stars.” gumaralgal ang boses nito sa pagpipigil na huwag umiyak.

“Ikay…”

Hindi na nito napigilan. Tumulo na ng tumulo ang mga luha nito. “Pinipilit kong maging masaya sa harapan mo, dahil nangako ako na hindi na ako iiyak, pero best nahihirapan akong tanggapin na mawawala ka sa akin. Sana ako na lang. Sana ako na lang ang mamatay, Best.”

“Huwag ka ngang magsalita ng ganyan.” saway niya. Nagpahid ng mga luha. “May sakit ako Best. At tanggap ko na iyon. Pero kung ikaw naman yung mawawala nang dahil sa akin, ibang usapan na iyon ‘di ba?”

Nagpahid ito ng mga mata. Naglakad ito sa bukana ng bubungan. Sumilip ito sa ibaba. ‘Hindi pa pala inaalis ni Erin ang trampoline’ sa isip nito. “Bakit kasi ikaw pa eh. Ang dami naman diyan pwedeng mamatay.”

Hindi sumagot si Erin. Nakatitig lang kay Ikay na patingin-tingin sa ibaba.

“Best, gusto mo sundan kita sa Norway?” wala sa sariling sabi nito. Nakatingin lang sa ibaba, sa may trampoline.

“Anong ibig mo sabihin?”

Nailing siya sa biglang pagbabago ng mood ng Best niya. Kahit si Will ay napatingala sa kanila.

“Gusto mo bang sundan kita sa Norway?” pag-uulit na tanong nito. “Ayokong pumunta ka doon ng wala ako, ang gusto ko magkasama tayo.”

“What do you mean?”

“Oo o hindi?”

“Puro ka talaga kalokohan. Paano mo ‘ko masusundan? Kailangan mo ng pera, para masundan mo ako.”

“Madaling kitain ang pera, best. Pero iyong hindi kita makakasama hindi madaling tanggapin.” wala sa sariling sagot nito. “Oo o hindi?”

“Puro ka talaga kalokohan.” natatawa niyang sagot.

Hindi na ito nagpilit. Nakatingin lang sa baba. Tila may iniisip itong gawin.

“Best tingin mo, anong mangyayari sa akin kapag nahulog ako dito?” Lumapit pa ito ng konti sa may pinakadulo. Sa may tubo na bahagya lang nakakabit sa may yerong bubungan.

“Mababali lang naman ang mga buto mo.”

“Ganoon ba? kasi best, na-a-out balance ako eh.” Nagkakawag ang kamay nito sa ere. “Best tulungan mo ‘ko!” sigaw nito kasabay ng pagkahulog nito.

“Ikay!” halos na magkapanabay na sigaw nina Will at Erin.

Nakarinig sila ng malakas na tawa. Nagbounce si Ikay sa may trampoline at nakatawang tumayo. Galit na galit na pinuntahan ni Will si Ikay. Dali-dali naman pumasok sa loob ng kwarto nito si Erin para makababa sa bubungan.

“Ang OA mo Will, ha. Nakita mo na ngang may trampoline, sigaw, sigaw ka diyan.” natatawa niyang sabi.

“Huwag na huwag mo na ulit gagawin iyon!” galit na galit na sigaw nitong hinampas pa ang frame pads ng trampoline. Kita sa mga mata nito ang takot sa ginawa ni Ikay.

“Ang OA mo!” natatawa niyang sagot. Nilapitan si Will na bumaba-taas ang dibdib sa sobrang pag-aalala. “Huwag ka ng magalit, hindi ko na uulitin.” parang kuting na ngumiti ng malapad. Dinampian niya ng halik ang mga labi nito bago tumalon pababa ng trampoline. Nagbuntong hininga si Will at napailing.

Pagtapak ng mga paa niya sa lupa ay siyang pagbatok sa kaniya ni Erin na nakababa na mula sa bubungan. Muntik na siyang masubsob sa lupa.

“Aray!” Tiningnan niya ang Best niya. Tummutulo ang mga luha nito sa pisngi. “Best ang sakit naman n’on eh.” habang himas ang ulo.

“Kulang pa iyan!” sigaw nito. “Kaya hindi kita maiwan-iwan dahil kung anu-anong kalokohan ang pumapasok sa isip mo! Paano kung wala yung trampoline, paano kung sumala ang katawan mo? Hindi ka nag-iisip!” hindi ito makahinga sa sobrang takot.

“Best, sorry. Alam ko naman talaga na sa trampoline ako babagsak eh. At saka, tinantiya ko ang babagsakan ko. Hindi naman nabali ang mga buto ko. At saka tinesting ko kung gaano katibay ang trampoline mo.” Nag-fake ito ng tawa.

“Heh! Puro ka kalokohan.” galit na nagpahid ng mga mata. “Palagi mo na lang ako pinag-aalala.”

“Ano Best, Oo o hindi?” malapad ang ngiting tanong niya.

“Ano?” takang sagot nito.

“Gusto mo bang sundan kita sa Norway? Oo o hindi?”

“Pa’no mo nga ako susundan wala ka naman pera?” naiinis na ito sa kakulitan niya. “At matagal ang processing ng mga papers.”

“Ako ng bahala d’on.”

“Pa’no pag-aaral mo?”

“Basta, give me three years, Best. Pupuntahan kita sa Norway.”

Napabuga ito ng hangin. Nakatingin sa kaniya at nang makitang seryoso siya ay tumango.

“Okay. Ikaw ang bahala.”

Pumalakpak siya. “After three years, Best. Magkakasama ulit tayo. I promise!”

“I’ll wait for you.”

“Sabay tayo mag-aaral d’on ha.”

Tumango ito. “Sabay tayo mag-aaral.” sabay yakap nito sa kaniya. “Ang sarap talaga mag-mahal ng bestfriend ko!”

“Heh! sabihin mo sa akin iyan kapag nasundan na kita sa Norway.”

“Huwag mo na ulit gagawin iyon ha?” may pag-aalala sa mukha ni Will nang sabihin nito iyon. “Pinag-alala mo ako. Akala ko talaga, mahuhulog ka.”

Naglalakad na sila pauwi. Ihahatid na rin siya nito dahil gabi na rin. Kailangan na rin nilang magpahinga. Maaga ang graduation nila bukas.

“Ang OA mo. hindi ko na nga uulitin.” natatawa niyang sabi. “Ano sa tingin mo Will, masarap kaya sa Norway?”

Tinitigan siya ni Will. “What’s wrong Ikay?Are you worried?”

Bumuntong hininga siya at masuyong yumakapa kay Will. Namasa ang mga mata niya. “Isang linggo nalang, Will. Pupunta na siya ng Norway. Nalulungkot ako. Sa tingin mo makakasunod ako sa kaniya? Sa tingin mo, makakaya ko siyang sundan? Natatakot ako, Will. Sa lahat, siya ang Ayokong madissapoint sa akin. Mahal ko ang bestfriend ko. Gusto ko siyang makasama, pero hindi ko alam ang gagawin ko. Kung bakit naman kasi, nagsasalita akong hindi muna nag-iisip. Paano kung hindi ko siya masundan?”

“I know you can.” may pagsuyong sumungaw sa mga mata ni Will. “Iyon naman ang gusto mo ‘di ba?”

Tumango siya. Nang sabihin sa kaniya ni Erin na sa Norway na nito ipagpaptuloy ang pag-aaral at magpapagamot ay nakaramdam siya ng takot at kaba. Ang ibig sabihin lang n’on ay hindi na niya makakasama ang bestfriend niya. Kaya gumawa siya ng desisyon. Alam niyang mahirap ang ginawa niyang desisyon, ngunit gusto niya itong makasama kaya susundan niya ang bestfriend niya sa Norway.

“Then do it. Kung iyon ang gusto mo, I’ll support you.” Hinaplos pa nito ang buhok niya. “Erin’s right. Masarap kang magmahal. Stay that way, Ikay.”

All I Need by Erin - Chapter 16

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 25 Aug 2010 07:24:00 +0000

(Blue)

Intrams Day kaya naman nagkakaingayan sa buong school. Masaya lahat ang mga estudyante, kabado naman ang mga kasali sa Games. Kanya-kanya rin ng pagtatayo ng kung anu-anong booth sa bawat sulok ng school. Lalong lumalakas ang ingay dahil matindi na ang laban ng basketball sa covered court. Saint Jude Aces at National Dragons ang naglalaban. Mortal na magkalaban sa Basketball at laging nag-uunahan ang dalawang team kapag may liga sa Trece. At ngayon na Intrams, magpapakitang gilas na naman ang mga ito.

“SAINT JUDE BANO!” sigaw ng mga taga-National. May ‘boo’ pang kasunod.

“NATIONAL BULOK!” sigaw naman ng mga taga-Saint Jude. Kasunod ang sumisigaw na mga cheering squad na pasayaw-sayaw sa may gilid ng covered court at nagpa-pacute sa mga Aces players.

“Hoy! hindi ka ba marunong mag-referee ha?! Foul ‘yon ah!” sigaw ni Ikay sa lalaking estudyante ng Saint Jude. Isa ito sa mga referee kaya naman mainit ang mga mata ng mga estudyante dito.

Isa na nga si Ikay sa mga sumisigaw sa referee dahil bias ito. Ganun pa man ay lamang pa rin ang National, hindi man lang makaungos ng puntos ang Saint Jude dahil magaling ang star player ng Dragons.

“Ano ka ba, Ikay! Huwag ka ng sumigaw. Ang sakit na ng tainga ko eh.” ani Jinky. Nagtakip ulit ng tainga ng sumigaw ulit siya. “Wala na iyang mga Saint Jude na iyan. Hindi na sila mananalo, Tingnan mo naman ang lamang natin sa kanila.”

Ngumisi siya. Tumingin sa Score board. Lamang sila ng fifteen points. Hindi na nga makakaungos pa ang mga ito. Three minutes na lang eh.

“Pero dapat hindi pa rin pa-easy-easy ang Dragons. Marami pang pwedeng mangyari sa tatlong minuto ‘no!” Napatayo siya ng maka-three points si Will. “Go National! Go National! Go! Go! Go National!” pasayaw-sayaw pa siya ng baby dance.

Hinila siya paupo ni Jinky. “Nakakahiya ka! Sumali ka na lang kaya sa cheering squad.”

Umirap siya dito. “As if naman sexy ako!” Tumingin siya sa bestfriend niyang may hawak ng pompoms. “Tama nang si Best na lang. Mas bagay pa sa kaniya.”

Napatayo ulit siya ng mag-lay up si Will. Tilian naman ang mga girls na nasa likuran nila. Napatakip siya ng tainga. Akala niya siya na ang may pinakamalakas na boses.

“Ang cute niya talaga!” kinikilig na sabi nung nasa kaliwa yata niya.

“Siya ang star player ‘di ba? Grabe! kinikilig ako!” ‘yong babae naman yata na nasa mismong likuran niya ang naulinigan niyang nagsalita n’on. Tumaas ang kilay niya.

Hinila naman siya ni Jinky paupo ulit. “Ano ka ba ang likot-likot mo!”

“May mga pang-asar kasi sa likuran natin eh.” naka-garfield na naman siyang smile at talagang humarap pa siya sa tatlong Maria. Pero hindi man lang siya pinansin dahil sa naka-focus ang mga mata ng mga ito sa Will niya.

Napasimangot na siya. Muli na naman niyang narinig na nagtilian ang mga ito. Hindi na siya makasigaw, naiinis na kasi siya!

“Hay! May girlfriend na kaya siya?”

“Sana naman, wala pa. Naku! talagang magpapacute ako sa kaniya.”

Umuusok na ang bumbunan niya sa inis! Mga antipatika ang mga babaeng ito! Pati ba naman si Will? Hindi na lamang niya papansinin ang mga ito. Alam naman niyang siya pa rin ang gusto ni Will.

Napatayo siya ng mag-last minute na. Tumingin siya sa score board. fifteen points pa rin ang lamang ng Dragons. Hindi pa rin niya maiwasang kabahan. Magaling din naman kasi ang Aces.

Ang lakas ng sigaw niya ng maka-three points si Will at nang marinig ang bell na hudyat ng pagtatapos ng laro.

Agad lumibot ang paningin ni Will sa buong covered court at nang makita si Ikay na tumatakbo palapit sa kaniya ay ibinuka ang dalawang kamay at sinalubong ng yakap ang dalagita.

“O paano ba iyan? Panalo kami, dapat may award ako.” nakangisi niyang tinunghayan si Ikay.

Tumingkayad ito at dinampian ng halik ang mga labi niya.

“Sarap!” nanunukso ang mga ngiti niya. Naaliw sa pamumula ng mukha ni Ikay.

“Luko-loko!” nakangiti nitong hinampas pa ang braso niya. “I’ll cook you dinner sa bahay mo.”

Nangislap bigla ang mga mata niya. “Iyon lang?” hindi maitago ang ngiti sa mga labi.

“Opo! At anong ibig sabihin ng ngiting iyan, William Hipolito?” nakataas ang isang kilay nito.

“Nothing. You’re cute when you are blushing.” hinaplos pa niya ang pisngi nito.

Kumawala ito sa kaniya at tinitigan siya. Nangunot naman ang noo niya.

“Will sexy ba ako?” nag-aalangan tanong nito at lumabi pa.

Nailing siya. “Na-insecure ka na naman.” may pagsuyo sa mga mata niyang hinila payakap si Ikay.

“Medyo. Kanina kasi, may mga babaeng nag-chi-cheer sa’yo. Ang sexy kaya nila.”

He kissed her temple at niyakap niya ito ng mahigpit. “Ito talagang Ikay ko, maraming insecurities sa buhay. Hindi niya nakikita na mas marami siyang katangian na mas gusto ko kaysa sa ka-sexy-han niya.”

“Will!” bahagya nitong kinurot ang tagiliran niya.

Natatawang hinagilap niya ang kamay nito at iniyakap sa baywang niya. “Yakapin mo na lang ako, mas gusto ko pa.” Hindi niya napigilan ang sariling yukuin ito at hagkan sa mga labi.

Saglit lang ang halik na iyon. Bumitiw ng kapit si Ikay at inilayo ng bahagya ang katawan bago napangiwi. “Will..ang lagkit mo! Amoy pawis ka!” natatawa niyang itinulak ito palayo.

“Ah gan’on? halika rito!” inambaan siya nitong muling yayakapin ng tumakbo siya palayo dito. “Pilya! Kapag nahuli kita, humanda ka sa akin!”

Naipadyak niya ang isang paa at napakamot sa ulo. “Ang tagal naman!”

Natigil si Ikay sa pagtili ng mamataan niya si Erin na nag-iisa sa may oval bench. Malayo ang tingin nito, wala naman tinatanaw. Natawa siya! nasa isip na lyrics ng isang kanta ang sinabi niya.

“Teka Will, puntahan ko lang si Erin ha. Mukhang may problema siya.” nakangiting paalam niya kay Will na bumitaw sa pagkakayakap sa kaniya at tumingin din sa direksyon ni Erin.

“Okay. Magpapalit lang ako ng damit. Maghanda ka na rin, malapit ng laban mo.”

“Sama na lang kaya ako sa’yo?” nanunukso niyang sabi, sinabayan pa niya ng kindat.

“Pilya!” hinalikan muna siya nito sa noo bago tumalikod.

Napabungisngis siya. Mapuntahan na nga ang best niya, baka nga masundan pa niya si Will.

“Oy! ang layo ng tingin ah.” ani Ikay ng makalapit sa best niya. Tumanaw din sa tinitingnan ni Erin. “Best, may problema ba? Kanina ka pa kasi walang kibo eh. Wala ka rin ganang mag-cheer kanina. Ano bang tinitingnan mo?”

Tumingin sa kaniya si Erin pero nag-iwas ng tingin ng titigan niya.

“Ah…may problema nga ang aking bestfriend. Halika magsabihan tayo ng problema. Ano ba iyon?” naupo siya sa may tabi nito. Nang hindi ito kumibo ay napakamot siya sa ulo.

Tumayo siya. Gumilid at humarap dito. Blangko ang expression ng mukha nito. Kung anu-ano na ang ginawa niya sa mukha niya mapatawa lang niya ang best niya ay wala pa rin naging epekto rito. Nagsayaw siya ng baby dance. Napangiti lang ito. Mahirap palang patawanin ito kapag seryoso masyado. Napakamot siya sa ulo.

“Best ang OA mo. Kung mag-arte ka ng ganyan akala mo artista ka sa teatro. Ano bang problema?”

“Wala.” nag-iwas ulit ito ng tingin.

“Wala raw eh para ka nang namatayan sa hitsura mo.” nangangalay na siya kaya naisipan niyang umupo. “Nag-away ba kayo ni Marc?”

“Wala na kami ni Marc.” bulong nito.

Siya naman ang napaawang ang bibig sa sobrang shocked. “Teka, paanong nangyari? niloko ka ba niya? Aba! ungas iyon ah!” napatayo siya sa inis.

“Hindi best. Ako ang nakipagbreak sa kaniya.” nag-init ang sulok ng mga mata nito.”Kasi-” nahinto ito saglit dahil nakaramdam ng panghihina. Bahagya nitong nasapo ang ulo.

“Kasi ano? Kasi nakita mo siya may kasamang iba gan’on?” naiinis niyang tanong. Humanda talaga ang Marc na iyon sa kaniya. Ang bait-bait ng best niya, lolokohin lang ni Marc?

“Best hindi iyon ang dahilan-”

“Eh ano?” nangunot ang noo niya ng makitang may dugong lumalabas sa ilong ni Erin. “Best- Best-” bigla siyang nanginig sa nakitang dugo. “Best nag-nose bleed ka.”

Inapa ni Erin ang ilong at nang makitang may dugo ang kamay ay napaiyak ito sa kaniya at niyakap siya.

“Best…”

Kanina pa hinahanap ni Will sa buong campus si Ikay ngunit hindi niya ito makita. Hindi na nakasali sa laban si Ikay dahil kanina pa ito nawawala. Mangilan-ngilan na lang ang mga estudyante sa school.

Muli niyang binalikan ang oval bench kanina kung saan niya huling nakita si Ikay. Ang sabi nito pupuntahan lang si Erin at kakausapin. Nagtanong na rin siya sa Magnificent, hindi rin nila makita si Erin. Saan kaya nagsuot ang dalawang iyon?

Namataan niya ang clinic. Iyon na nga lang pala ang hindi pa niya napupuntahan. Baka nandoon ang dalawa. Naalala niyang sinabi sa kaniya ni Ikay na mukhang may problema si Erin. Marahil masama ang pakiramdam ng huli at naisipan ng mag-bestfriend na pumunta sa clinic.

Inilang hakbang niya ang pagpunta roon. Hindi naman kalayuan ang clinic sa kinatatayuan niya kanina. Nang nasa tapat na siya ng pinto ng clinic ng magbukas iyon. Si Ikay ang bumungad sa kaniya.

“Ikay..kanina pa namin kayo hinahanap.”

“Hindi ko kasi maiwan si Erin eh. Nagpapahinga na siya ngayon. Kanina kasi parang-”

“What’s wrong Ikay?” Nahihimigan niya sa tinig nito ang lungkot.

Nag-angat ng tingin si Ikay kay Will. Nanginginig pa rin siya hanggang ngayon. Hindi maalis sa isipan niya ang nangyari kanina. Agad niyang dinala si Erin sa clinic dahil marami ng dugong lumalabas sa ilong nito. Nagulat siya ng ipatawag ng nurse ang doctor ni Erin. Naitanong niya sa sarili na kung bakit may doctor ang best niya. Sinunod na lamang niya ang nurse kahit gusto na niyang magtanong.

Nang dumating ang doctor kanina, hindi na niya napigil pa ang sariling tanungin ito. Na kung bakit kailangan pa nitong tingnan si Erin. Nawalan siya ng hininga sa sinabi ng doctor. May sakit ang best niya.

Hindi niya halos mapaniwalaan ang sinabi ng doctor sa kaniya. May sakit ang best niya. Anim o sampung taon na lamang ang itatagal ng buhay nito. Nag-init ang sulok ng mga mata niya. Ganoon na ba kalala ang sakit ng best niya?

“Will…Can you..embrace me for a while?”

Agad siyang hinapit nito at walang salitang mahigpit siyang niyakap.

“Mawawala ang bestfriend ko. Mawawala siya sa akin, Will.” tuluyang bumalong ang mga luha sa mga mata.

All I Need by Erin - Chapter 15

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 22 Aug 2010 07:24:00 +0000

(Blue)

“Ikay Wait!” pigil ni Will sa kaniya ng paakyat na siya sa hagdanang bato.

“Bitiwan mo nga ako.” pumiksi siya at muling itinuloy ang pag-akyat.

Malaki talaga ang tampo niya dito, nagmukha siyang sinungaling sa harapan nito. Ang hindi niya matanggap ay ‘yong naniwala ito, kailan ba siya nagsinungaling dito? nadagdagan pa ang tampo niya dahil sa nararamdaman niya. Hindi niya masabi, at wala na rin siyang balak pang sabihin. What for?!

Galit nitong hinarang ang daraanan niya. At pasigaw na nagsalita. “Will you please listen?!”

“Ikaw pa ngayon may ganang sigawan ako?! hah! Doon ka na sa Cathy mo! Magsama kayong dalawa!” sigaw niya. Tinabig niya ito.

“Wala na kami ni Cathy!” pagigil nitong sigaw. Hindi man lang natinag sa pag tabig niya.

“I don’t care, teddy bear!” ganting sigaw niya. Pero nagtatatalon ang puso niya. Tuwang-tuwa sa narinig.

Nanggigil nitong inihilamos ang isang kamay sa mukha. “Sasakit siguro ang ulo ko kapag ikaw ang naging girlfriend ko.” wala sa sarili nitong sabi.

“Ano ‘ka mo?” Nakaringgan lang ba niya iyon o puso niya nagsabi n’on?

Hinawakan nito ang magkabila niyang balikat at hindi niya maiwasan ang tingalain ito. “Ikay listen, Naniniwala ako sa’yo okay? Kilala ko rin si Cathy, hindi ka niya titigilan kapag pinatulan mo pa siya. Ayokong may mangyari sa’yong hindi ko magugustuhan.” hinawakan nito ang kamay niya pero pumiksi siya. “I’m sorry, Ikay.”

Taas kilay niyang tinitigan ito. Mukha naman itong sincere sa sinabi. Nagpamaywang siya. Mukha itong nagpapaawa sa kaniya. Napangiti siya. Hindi niya talaga matiis ito. Kung wala lang siyang gusto dito, sinipa na niya ito. Nangiti na rin ito. Nakahinga ng maluwag.

“O sige na nga, bati na tayo. Ilibre mo ‘ko ng ice cream ha, para makabawi ka sa akin.” nakanguso niyang sabi at pairap-irap pa.

Ginulo nito ang buhok niya bago tumango. Akma nitong hahawakan ang kamay niya ng iiwas niya at umakyat ng isang baitang sa hagdanang bato. Napabuntong hininga siya. Matangkad pa rin ito sa kaniya.

“Eh teka…” Ngayon na siya magtatapat. Kinakabahan siya at lahat ng senses niya, nagwawala. Nagmamalikot ang puso niya at hinahalukay ang sikmura niya. Tiningala niya ito. Magtatapat ba siya? hindi ba dapat mga lalaki gumagawa n’on? Gusto niyang batukan ang sarili dahil ngayon pa siya nahiya eh dati-rati na niyang ginagawa ang magtapat sa lalaki kapag crush niya ang mga ito. Gusto ulit niyang batukan ang sarili. Crush lang niya ang mga lalaking iyon, pero sa luku-lukong ito, iba ang nararamdaman niya. “Bumaba ka ng dalawang baitang, ayokong nakatingala sa’yo.”

Nagtataka man ay sumunod ito sa kaniya na parang maamong tupa. Ngayong magkapantay na sila ay nagtatanong ang mga mata nitong nakatitig sa kaniya. Ngumiti siya at iniyakap ang mga braso sa leeg ni Will at kinintalan niya ito ng halik sa mga labi. Hindi naman niya kasi alam kung paano bang pagtatapat ang gagawin kaya ginaya na lamang niya ang ginawa nito nung gabing iyon.

Saglit lang naman ang halik na iyon dahil hindi niya gustong makakuha ng atensyon ng ibang mga estudyante. Iminulat niya ang mga mata at kiming ngumiti sa lalaking natutunan niyang mahalin.

“I love you, Will.” nakagat niya ang ibabang labi at yumuko upang maitago ang pamumula ng mukha sa hiya.

Akma niyang aalisin ang mga braso sa pagkakayap kay Will nang hapitin siya nito palapit at yakapin siya ng buong higpit.

Ramdam niya ang panginginig ng katawan nito. Halos hindi na siya makahinga sa higpit ng pagkakayakap nito sa kaniya pero hindi niya gustong sawayin ito. Pakiramdam niya, huminto ang oras para sa kanila pero kailangan niya ang sagot nito. Hindi niya gustong nakabitin sa ere. Kailangan niya ng sagot!

“Will, wait.” Kumawala siya sa pagkakayakap nito at tinunghayan ito. Nabagbag ang loob niya sa nakitang pamumuo ng luha sa mga mata nito. Hindi kaya galit ito sa kaniya sa ginawa niyang pagtatapat? “Will, can you…Will, do you…” Napayuko siya. Hindi yata niya kakayanin ang magiging sagot nito.

Itinaas ni Will ang mukha ni Ikay at tinitigan ito. Tila sasabog ang puso niya sa sobrang saya. Hindi niya maiwasan maging emosyonal sa harapan nito. Naipikit niya ang mga mata. Kung hindi niya pipigilin ang sarili ay maiiyak siya sa harapan nito. Totoo ba ang narinig niya? Hindi niya gusto ipaulit pa rito ang sinabi nito dahil baka nakaringgan lamang niya iyon.

“Will…”

Hinaplos niya ang buhok nito at ngumiti.”I love you, Ikay.” niyuko ito at kinitalan ng masuyong halik sa noo. “Noon pa, mahal na mahal na kita.”

Natawa si Ikay at hinampas ang braso nito. “Matagal mo na pala akong mahal bakit pinahirapan mo pa ‘kong magtapat sa’yo?” naiinis siya pero natutuwa rin dahil mahal pala siya nito. Nakakaloka pala talaga kapag inlove.

“Naduwag ako. Pakiramdam ko, hindi mo ko magagawang mahalin dahil si Marc ang gusto mo. Itinago ko sa sarili ko ang nararamdaman ko dahil alam kong kapatid lang ang turing mo sa akin. God Ikay, nahihirapan ako sa pagpipigil sa sarili kong hagkan ka.” nasa tinig nito ang paghihirap ng loob.

Kumawala sa kaniya ito at napabungisngis. “Pasensiya ka, nasa school tayo eh.” hinaplos nito ang pisngi niya. Bagaman nakangiti ay tila gusto nitong umiyak. “Noon ko pa nararamdaman ito, pero pinigil ko ang sarili ko dahil ang gusto ko maging kuya lang kita. Sa’yo ko naramdaman ang hinahanap ko sa mga kuya ko, kaya kahit na alam kong may nararamdaman ako para sa’yo, pinigil ko na lang. Hindi ko rin gustong makigulo sa relasyon ninyo ni Cathy. I’m sorry.”

“Come here lady. Hug me.” nakangiti niyang hinapit ito papalapit sa kaniya. Nagpakulong naman ito sa mga bisig niya. “I love you, Ikay.”

Matagal na silang sa ganoong ayos ng may maaalala si Ikay. Kumawala siya kay Will at nakalabing tumingin dito.

“Eh teka, akala ko ba ililibre mo ako ng ice cream?”

Sa gulat niya ay humagalpak ito ng tawa. Hinampas niya ito sa braso para tumigil pero hindi pa rin ito mahinto sa pagtawa.

“Will, ano ka ba?! mahiya ka nga!” Natatawa na niyang tinakpan ang bibig nito dahil sa nakakakuha na sila ng atensyon ng mga estudyante na malapit sa kanila. Masayang-masaya siya. Sana hindi na matapos iyon.

“Will, ano bang gagawin natin sa ilog?” kanina pa siya nagrereklamo dito na masakit na ang mga paa niya sa kalalakad pero hindi siya pinapansin nito. Hila lang ang isang kamay niya.

“Huwag ka ngang makulit. Sasabihin ko rin pagdating natin sa ilog.” nakangiti nitong baling sa kaniya at kinindatan pa siya.

Pinabayaan na niya ito, nagpahila na lamang siya dito. Ito ang pangalawang araw ng pagiging mag-boyfriend nilang dalawa. Pero halos wala naman nagbago sa relasyon nila. Ganoon pa rin sila, pero iba na nga lang siguro ngayon. Dahil love na nila ang isa’t-isa not as brother-sister but more than that.

Hindi pa rin niya nasasabi kay Erin dahil nauna naman itong umuwi nung friday at ngayon na pinuntahan niya ito sa bahay ay wala ito, umalis kasama ang mama nito, kaya baka sa monday na lamang niya sasabihin dito ang good news. Tiyak, magpapa-fiesta nga ito sa buong Trece.

Huminto si Will at hindi niya namalayan na malapit na pala sila sa may maliit na waterfalls.

“Ano bang meron?”

“Nothing. May gusto lang akong ibigay sa’yo.” Inilabas nito sa bulsa ng pantalon ang isang gold angel necklace. Pumunta sa likuran niya at isnuot sa kaniya ang kwintas.

“Ang ganda naman nito, Will.” hinawakan niya ang pendant at tiningnan. Isang gold baby angel na bahagyang nakangiti ang style. “Tunay ba ito? Pwede ko ba itong isanla sa pawnshop?” pagpapatawa niya. Hindi niya kasi kaya ang nararamdaman niyang tuwa. Sasabog ang puso niya.

“Hindi kita bibigyan ng tunay dahil naisip ko ngang baka maisanla mo.” pakikisakay nito at kinitalan siya ng halik sa noo. “Do you like it?”

“Very. thank you.” pero napasimangot siya ng may maalala. “Bakit dito mo ibinigay ‘to sa akin?”

Nangunot ang noo nito. “Bakit? anong problema dito?”

Inirapan niya ito. “Dito ka kaya sinagot ni Cathy. Ayoko dito. Ang gusto ko meron din tayong place na special din para sa atin. Ayoko rin sirain ang magandang memories niyo dito.”

“Saan naman ang special place na sinasabi mo?”

Inalis niya ang kawit ng kwintas at ibinigay uli kay Will bago umingos. ” Eh ‘di d’on sa place kung saan mo ko unang minahal.”

Napaawang ang bibig niya. Great! this is great! Wow! angal ng puso niya dahil ang nakikita niyang special place ay ang guidance office ng school nila. Dito ba siya unang minahal ni Will? Ang gandang memories nga.

Nakataas ang kilay na tiningnan niya ito. Namumula ito sa hiya at napapakamot sa ulo. Pigil na pigil niya ang paghagikgik. Parang bata itong gustong magtago sa sulok dahil sa sobrang pagkapahiya. But for her, its kinda cute. Ngayon lang niya nakitang naging ganoon si Will sa harapan niya. Nakakakilig pala.

Sulit na rin ang pagod niya sa sobrang layo ng nilakad nila. Dahil sa unang pagkikita pala nila ni Will ay minahal na siya nito. Ngayon siya naniniwala sa love at first sight at sa lakas ng tama ng developed.

Hinawakan niya ang mga kamay ni Will at dinala sa dibdib. “Hindi ko alam kung paano ko sasabihin at ipapakita kung gaano kita kamahal, but I will do my best, Will. Ang gusto ko lang, palagi ka lang nasa tabi ko. Huwag mo akong iiwan. Ang gusto ko, maging honest tayo sa isa’t-isa. No secrets and no lies. Pag-uusapan natin ang kung anumang problemang darating sa atin. Ang gusto ko magtulungan tayo sa mga bagay na gan’on.”

Inangat nito ang mukha niya at masuyong dinampian ng halik ang mga labi niya. “I swear, Ikay. I will love you for the rest of my life at hinding-hindi kita iiwan.”

Nangiti siya. “I swear, Will, that I will love you for the rest of my life at hinding-hindi rin kita iiwan.” tumingkayad siya at mabilis na humalik sa mga labi nito.

All I Need by Erin - Chapter 14

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 19 Aug 2010 07:23:00 +0000

(Blue)

Kanina pa niya hinahanap si Will sa buong campus pero hindi niya ito makita.Saan kaya ito nagpunta? Isang linggo na niyang pinag-iisipan kung ipagtatapat ba niya ang nararamdaman niya para dito at ngayon nga ay nagdesisyon na rin siyang magtapat na. Baka kasi mawala rin gaya ng ginawa niyang pagtatapat kay Erin. Para na rin sa ikatatahimik niya at ng makatulog na siya ng mahimbing.

Nagpunta siya sa T.H.E. room na para sa mga boys. Sumilip at ng walang makitang tao ay pabalik na sana ng humangin. Naghawi siya ng buhok. Nakaamoy siya ng pabango, bigla siyang kinabahan. Siya lang ang tao sa bulding na iyon, Baka may multo. Nakaramdam siya ng goosebumps.

Pigil na pigil niya ang sarili na huwag tumili. Naamoy na niya kasi talaga ang pabango. Hindi siya takot sa multo. Pero ayaw naman niya makakita n’on.

“Hi Ikay.”

Muntik na siyang mapatili. Buti na lang natakpan niya ang bibig at dali-daling humarap sa nagsalita. Si Cathy, na malapad ang ngiti. At tila nakakaloko siyang tingnan. Napabuntong hininga siya.

“Ikaw lang pala. Tinakot mo ‘ko, akala ko multo eh. Ang tapang kasi ng pabango mo eh.” nakasimangot niyang sabi.

“Anong ginagawa mo dito?”

Kakaiba yata ang ngiti nito ngayon. “Hinahanap ko kasi si..si..si Kuya Will eh.” Nagmalikot na naman ang puso niya. Mabilis na nga niyang binigkas ang Kuya dahil alam niyang magpo-protesta ang puso niya, nag-react pa rin.

“Ah si William, honey? kalalabas lang niya kani-kanina lang.”

“Ano sabi mo?” Nabingi yata siya.

Mahina itong tumawa. Napansin niya na may kaartehan talaga itong tumawa. Well, talaga naman maarte ito.

“Ang sabi ko, kalalabas lang ni William, honey ko dito sa room na ‘to.”

“Ang ibig mong sabihin kayo lang dalawa dito kanina?”

“Oo. ” at binuntutan pa nito ng nakakalokong tawa.

“Anong ginawa ninyo?” inosente niyang tanong.

“You are so naive, Ikay. Ano bang ginagawa ng mag-boyfriend sa room na walang tao?”

Napaawang ang bibig niya. “You mean-”

Ngumiti lang ito pero nakuha na niya ang sagot. Naningkit ang mga mata niya. Ang liit ng tingin niya kay Cathy pero tinalikuran niya ito. Hindi niya ito feel na awayin. Meron siyang dapat na awayin, ang puso niya!

Nagmamadali siyang naglakad palayo. Narinig pa niya ang ginawang pagtawa ng malakas ni Cathy.

“Tingnan mo ang ginagawa mo sa akin. Nasasaktan ako.” kausap niya sa puso niyang biglang tumahimik.

Pupunta siya ng canteen. Kailangan niya ng fruit drinks. Mabigat ang loob niya. Hindi niya inaasahang makakasalubong niya si Will na palabas naman ng canteen.

Nagulat si Will sa sumalubong na Ikay. Galit ang mga mata nito at matalim siyang tiningnan.

“Anong nangyari? Hinahanap mo daw ako sabi ni Reed.”

“Huwag mo kong hawakan. Layuan mo na rin ako. I hate you na!” sigaw niya pumihit pabalik at nagtatakbo palayo sa canteen.

Naiwang takang-taka si Will sa ikinilos ni Ikay.

Buong gabi siyang hindi pinatulog ng bruhang Cathy na iyon. Naglalaro kasi sa isip niya ang mga pinaggagawa ng dalawa sa room na iyon. Itiniklop niya ang notebook at ipinukpok sa mesang yari sa narra. Iniisip na si Will iyon at iyon lang magagawa niya para makaganti dito. Nagulat si Erin sa ginawa niya.

“Hoy bawal mag-ingay dito ano ka ba! Library kaya ito.” saway nito.

“I don’t care.” nakanguso niyang sagot pero hininaan ang boses. Napasandal siya sa upuan. Hindi na niya kayang itago pa ang nararamdaman. nasasaktan talaga siya.

“Best, ano bang nangyayari sa’yo?”

“Inlove ako kay Will.” walang gatol niyang pag-amin.

Parang natuka ng manok ang Best niya. Nakaawang ang bibig nito at mulagat ang mga mata sa sobrang shocked!

“Baka mapasukan ng langaw iyang bibig mo. Isara mo nga.” natatawa niyang sabi. Natatawa siya sa reaction ng kaibigan.

“Serious?” wala sa sarili nitong tanong.

“Magiging luka-loka ba ako ngayon kung hindi ako seryoso?” sagot niya at nangalumbaba. “Mawawala rin siguro ito kung sasabihin ko sa kaniya.”

“Kailan mo naman plano sabihin sa kaniya?” ngiting-ngiti na nitong tanong.

“Dapat kahapon kaya lang nakasalubong ko si Cathy, nagwalk out ako at naasar dahil sa sinabi niya.”

“Ano ba sinabi niya sa’yo?”

“May ginawa daw silang dalawa ni Will sa room na iyon.” Naaasar na talaga siya!

“What?!” malakas na sabi nito.

Nakarinig sila ng “Ssh” sa librarian. Humingi si Erin ng sorry bago shocked na tumingin sa kaniya. Inilapit pa ang mukha para lang walang makarinig sa sasabihin nito. Nagpalinga-linga muna bago nagsalita ng walang makitang tao na nakatingin sa kanila.

“You mean, nag-ano sila?”

Gusto niyang tumawa sa hitsura ng Best niya. Namumula ang mga pisngi nito. Tila hiyang-hiya sa naiisip.

“Akala ko ba hindi marumi ang isip mo?”

Lalong namula ang mukha nito. Bago siya hinampas sa kamay.

“Hindi ko alam kung iyon nga. Pero sa tono ni Cathy parang ganoon na nga ang ginawa nila.” Napapikit siya sa sobrang selos. “Nahihirapan ako, Best. Ipagtapat ko na kaya sa kaniya? Ngayon na?”

“Ikaw.” sagot nito. Tumingin sa wrist watch bago..”Maaga pa naman kaya may pagkakataon ka pa.”

Tumayo siya at hinampas ang mesa ng isang kaamay. “Kaya ko ‘to!”

“Go!” natatawang sang-ayon nito. “At kapag naging kayo magtitipid na ko para makapagpa-fiesta.”

“Ihanda mo na ang wallet mo!” natatawa rin niyang sagot bago lumabas sa library.

Ah, pinagpapawisan na siya sa kakaikot sa buong Campus pero hindi niya mahanap si Will. Saan ba nagpupunta ang luko-lokong iyon? Ngayon na importante ang sasabihin niya, hindi niya ito mahagilap. Parang bagay ito na nawawala, kapag nasa harapan naman niya hindi naman niya hinahanap. naguguluhan na siya! Ganito ba nagagawa ng love sa kaniya? Nakakainis!

Tumingin siya sa Big Ben Clock ng school na nakadikit sa guard house. napatapik siya sa noo. Ikay wala kana talagang pag-asa! Para siyang lokang naghahanap sa lalaki. May klase nga pala ito ng Three-thirty.

“Ang shungak mo talaga!” kausap niya sa sarili. Hindi na siya nakapasok sa next subject dahil sa paghahanap niya dito.

Malapit ng mag-uwian. Naupo nalamang siya sa isa sa mga cemented oval bench na malapit sa exit gate ng school. Doon na lamang niya hihintayin si Will. Malapit lang naman ang room nito sa gate kaya tiyak niyang makikita niya ito agad.

Hindi niya maiwasan mapangiti, sumagi kasi sa isip niya si Will habang hawak nito ang mga kamay niya at habang pinatatahan siya sa pag-iyak. parang ang gaan ng feeling niya, parang ang saya-saya niya. Para siyang nakalutang sa hangin at ang lakas lakas ng tibok ng puso niya. Nagkukulay pink rin ang paligid niya.

Naipikit niya ang mga mata at inalala ang mga moment nilang dalawa ni Will. Napapabungisngis siya. Kinikilig siya. Nakakaloka pala talaga kapag–

Malakas na tapik sa balikat niya ang nagpamulat ng mga mata niya. Si Cathy ang namulatan niya. Nakataas ang kilay nito at nawe-weirduhan na nakatingin sa kaniya. Panira ng moment ang babaing ‘to! Sarap sabunutan!

“Are you having a daydream?”

“So what?” taas-kilay niyang sagot.

“I bet si William, honey ko ang iniisip mo.” nakataas din ang kilay nito. “May gusto ka ba sa kaniya?”

Isang malaking OO sana ang gusto niya isagot kaya lang ay hindi niya gustong ito ang unang makaalam. Nginitian lang niya ito at nagpaling ng tingin sa labas ng gate.

“Ano kayang nagustuhan sa’yo ni William, Honey? eh tindera ka lang naman sa palengke.” maarte nitong pang-aasar sa kaniya.

Naiiling siya. Walang originality ang mga lines nito. Saan kaya telenobela kontrabida ito? Hindi niya gusto makipag-usap sa isang loser na katulad nito. Hindi siya makapaniwalang girlfriend ito ni Will.

Tumayo siya at anyong iiwan ang kaharap ng hablutin nito ang buhok niya. “Aba ang taray mo ah! huwag mo kong tatalikuran ha.”

Tinabig niya ang kamay nito at inayos ang buhok sabay nakangiting bumaling dito. “Ayoko kasi makipag-usap sa’yo.”

“Aba ang palengkerang ‘to! Ano ba pinagmamalaki mo? ang pagiging tindera mo sa palengke?” galit na nitong sabi.

Anong masama sa pagiging tindera sa palengke? Sige lang, Konting tiis Ikay, paalala niya sa sarili.

Painsulto siyang tiningnan nito mula ulo hanggang paa. Napapikit siya sa sobrang pagpipigil na huwag itong patulan.

“Siguro nga kaya ka nagustuhan ni William, Honey dahil you’re good in bed. Tinalo mo siguro ang performance ko, pa-innocent look ka pa, Santa santita ka naman.”

Iyon pagkawala ng timpi niya ay siyang pag-angat ng kamay niya sa dalawang magkasunod na sampal na dumapo sa mga pisngi nito.

Shocked itong napatingin sa kaniya. Hawak ang pisngi.

“Na-shocked ba kita? Kulang pa iyan, kasi kung tinawag mo pa kong bansot, matutulog kana diyan sa semento.” aniya, ang singkit niyang mga mata ay lalo pang naningkit ngayon. Pigil na pigil niya ang sariling huwag muling sampalin ang kaharap.

Ang gagawin nitong pagsagot ay nauwi sa pag-iyak. Agad siyang nilampasan at agad na sinalubong ng yakap ang paparating na si Will.

“Cathy, what happened?” agad na tanong ni Will. Napatingin sa kaniya.

“William, kasi si Ikay, sinampal niya ako agad, wala naman akong ginagawa sa kaniya. Nakikipag-usap lang naman ako. I want her to be my friend pero sabi niya ayaw daw niya sa akin, tapos sinampal pa niya ‘ko.”

Napaawang ang bibig niya. Nuknukan pala sa pagkasinungaling ang babaing ‘to eh!

“Sinungaling!” sigaw niya at akmang hahablutin si Cathy ng iharang ni Will ang kamay nito para hindi niya masaktan si Cathy.

Nasaktan siya doon. Napakagat-labi siya. “Ku- Wi-…Hindi totoo ang sinasabi niya. Nagsisinungaling siya.”

“William, honey, totoo ang sinasabi ko. Sinampal niya ako.” at pagkatapos ay humikbi.

Tiningnan siya ni Will, hinihintay ang sagot niya. Tumango siya.

“Ginawa ko iyon kasi kung anu-ano-” napatigil siya sa pagsasalita dahil sa nakitang galit sa mga mata ni Will.

Naitakip niya ang isang kamay sa bibig, kung hindi niya gagawin iyon ay mapapahikbi siya at tuluyan siyang mapapaiyak. Tumatagos sa puso niya ang galit ni Will.

“Totoo na sinampal ko siya…” nanginginig ang boses niya sa pagpipigil na huwag bumulalas ng iyak sa harapan ng mga ito. “…Dahil hindi ko mapapayagan na insultuhin niya ‘ko. Hindi ako nagsisinungaling, iyon ang totoo.”

Pagkasabi niyon ay dali-dali na niyang tinalikuran ang dalawa at nagtatakbo palayo. Hindi na niya narinig ang pagtawag ni Will.

Binuksan na ang exit gate. Tuluy-tuloy lang siya sa paglalakad kasama ng mga estudyanteng palabas ng school. Ang bigat-bigat at ang sakit-sakit ng puso niya. Hindi niya akalain na iyon babaing iyon pa ang paniniwalaan ni Will.

Kung sabagay, girlfriend ni Will si Cathy, si Cathy ang paniniwalaan ni Will. Hilam na ang mga mata niya sa luha. Basa na rin ang panyo niya. Ayaw pa rin tumigil ang pag-iyak niya. Masakit na masakit talaga eh. Hindi niya kasi matanggap na naging sinungaling siya sa harapan ni Will.

“Ineng sasakay ka ba?” tanong ng tricycle driver sa kaniya.

Napatingin siya sa nagsalita. Nasa tapat na pala siya ng pilahan ng tricycle. Tumango siya. Nagpahid siya ulit ng mga mata bago nagsalita sa driver. “Capitol Hills po, Phase two, Ituturo ko na lang po kung saan ang street.”

Natatawang tumango ang driver. ” Broken hearted ka ba, Ineng?” hirit pa nito.

Nagtubig na naman ang mga mata niya. Naipadyak ang isang paa. “Si Manong naman eh, pang-asar pa eh.” nagagalit na sagot niya at nagpahid ulit ng mga mata bago sumakay sa loob ng tricycle.

Natatawang pinaandar na nito ang tricycle nang makaayos siya ng upo.

“William…” pigil ni Cathy sa isang kamay ni Will ng akmang susundan ng huli si Ikay.

“Pwede ba Cathy!” sigaw na niya dito. Nag-aalala siya kay Ikay, natitiyak niyang galit ito sa kaniya. Naniniwala siyang hindi gusto ni Ikay na saktan si Cathy, dahil kilala niya si Cathy. Gusto lamang niyang i-iwas si Ikay dito.

“Ano bang nagustuhan mo sa babaeng iyon ha?!” galit din nitong sigaw pero natahimik ito ng titigan ni Will. Bumuntong hininga at masuyong yumakap. “William, I’m here now. Hinihintay mo lang naman talaga ako ‘di ba? Hindi mo naman talaga mahal si Ikay ‘di ba? naiintindihan ko naman kung bakit naghanap ka ng ibang babae dahil sa ginawa ko sa’yo, pero William, Ikaw talaga ang mahal ko. Ginawa kong magpakasal kay Kenji dahil kay papa. William, please…Gagawin ko lahat mapatawad mo lang ako, mahalin mo lang ulit ako.”

“Cathy, please…Mahal ko si Ikay, at matagal na kitang pinatawad.” nagpapaunawang sabi ni Will.

“Hindi ba pwedeng mahalin mo rin ako? kahit konti lang…” nagsisimula ng magtubig ang mga mata ni Cathy. “Mahal na mahal kita, William.”

“Cathy…I’m sorry…” kinalas nito ang mga kamay niyang nakayakap at hinawakan ang magkabila niyang pisngi. “Mahal ko si Ikay at siya lang ang gusto kong makasama habang nabubuhay ako.” nasa mga mata ni William ang sinseridad sa sinabi na nagpalandas sa mga luha ni Cathy. Napakasakit para dito na marinig iyon. “I wish you happiness, Cathy, bumalik kana sa asawa at anak mo. I’m sure, they are waiting for you.”

Marahang tango ang ginawa ni Cathy. Ngumiti ng pilit. Kahit ano pa siguro ang gawin niya ay hindi na siya muli pang mamahalin ni Will. Huli na ang lahat. Wala na siyang babalikan.

“Sige na, puntahan mo na siya. Ihingi mo rin ako ng sorry sa kaniya.”

Nakangiting pinakawalan ni Will ang pinipigil na paghinga at masuyong hinalikan ang pisngi niya bago…”Thank you, Cathy.”

All I Need by Erin - Chapter 13

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 16 Aug 2010 07:23:00 +0000

(Blue)

Naiinis na padaskol na naupo sa oval bench si Ikay at nakangusong tumingin kay Erin na napatigil sa pagbabasa ng sinusulat niya.

“Sinusundo na naman niya si Kuya Will.” Tinutukoy niya ang girlfriend ni Kuya Will. Hindi na siya dumiretso sa canteen dahil sa labas palang kitang-kita na niya kung paano makapulupot ang Cathy na iyon sa braso ni Kuya Will. Naiinis talaga siya sa kaartehan ng babaing iyon.

“Sino?” nsgtatakang tanong ni Erin. Inilagay sa bag ang notebook at nakangiting bumaling sa kaniya. “Si Cathy ba?”

Tumango siya. Hinila nito ang buhok niya. “Aray!”

“Iyan dapat ang sa’yo. Alam mo best nung isang linggo ka pa. Anong problema kung sweet yung dalawa sa isa’t-isa? Mag-boyfriend naman sila. At saka it’s four o’ clock kaya pwede na pumasok ang may mga sundo ‘no!”

“Alam ko. Naartehan lang ako sa babaing iyon. Wala ng ginawa kung hindi…William, honey.. William, honey..nakakarindi kaya.” patirik-tirik pa ang mga mata niya sabay ingos.

Natatawa siyang binatukan nito. Muntik na siyang masubsob sa maalikabok na semento. “Aray! best nakakarami kana ha.”

“Eh paanong hindi kita babatukan, daig mo pang girlfriend beside him kung makapagreact ka. Hayaan mo siya, wala ka naman magagawa eh. At saka minsan lang naman magkita ang dalawang iyon kaya pagbigyan mo na.”

Natahimik siya. Bakit nga kaya ganito na lang siya makapagreact sa mga nangyayari? dapat nga matuwa siya dahil masaya na ulit si Kuya Will dahil nandito na si Cathy. Pero bakit iba ang nararamdaman niya? She feels terrible at kung hindi niya pipigilan ang sarili ay baka bumulalas siya ng iyak.

Siniko siya ni Erin. ” Ano bang nangyayari sa’yo?”

Umiling siya. “Wala, naiinis lang talaga ako kay Cathy.”

“Okay. Sabi mo eh.” anito at kinuha muli ang story niya. “Ikay, nga pala, may napansin akong kakaiba dito sa sinusulat mo.”

” Ano?” napatingin din siya sa notebook niya. Napangiwi siya ng makita ang sulat niyang parang kinahig ng manok. Pwedeng-pwede siyang maging doctor sa hand writing niya. Buti nababasa pa ng Best niya.

“Lahat ng heroes mo, kung i-describe mo, magaganda ang mga mata at katulad na katulad ng mga mata ni Kuya Will.”

“Talaga? patingin nga?” kinuha niya sa mga kamay ni Erin ang notebook at binasa ang part na idinidescribe ng girl ang man of her dream nito. Napaawang bibig niya. Totoo nga! hindi lang mga mata ni Kuya Will, pati na rin ang pag-uugali nito.

“Nagkataon lang iyan!” mariin niyang sagot. Tila may kung anong sumuntok sa tiyan niya. Kinabahan siya.

“Pwede ba iyon? nabasa ko na lahat ng stories mo ‘no! at lahat iyon parang si Kuya Will. Sinadya mo iyon! kasi inlove ka sa kaniya, hindi mo lang maamin.” nanunukso ang mga tingin at ngiti ni Erin.

“Pwede ba Erin, Ayan ka na naman eh. Ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na kapatid ko lang si Kuya Will?” naiirita na siya. Kahit sa puso niya asar na siya! kung anu-ano na kasi ang sinasabi.

“Best hindi na iyon ang nakikita ko. Of course nung una gan’on nga ang pagtingin mo, pero lately napapansin ko ha, iba mo na siya tingnan, yung tingin na parang naghuhugis puso na ang mga mata mo at para ka ng nangangarap ng gising. Best alam mo kung ano tawag diyan sa ikinikilos mo. You’re inlove with Kuya Will. Mahal mo na ang fake brother mo.”

Tila naman gustong kumawala ng puso niya sa narinig. Sumasang-ayon at nagsirku-sirko pa. Naiinis siyang tumayo. “Diyan ka na nga!”

Hindi siya agad nakaalis dahil dumating si Jennifer na nag-iiiyak. “Girls, i-recycle n’yo ako ulit! I’m dying inside talaga. My boyfriend dumped me again!”

Napabuntong hininga si Ikay. Kailan ba matututo ang mga kaibigan niya?

“It’s okay, Jen. Marami pa naman diyan eh. You have a big heart ‘di ba? kasya pa ang sampung lalaki diyan.” nakangiting pagpapatawa ni Erin.

Pero siya, hindi mangiti. Sarap sabunutan ng friend niya. “Alam mo kasi Jen, pumayag ka kasi sa set-up ninyo na hanggang September lang kayo. October na honey, so tapos na kayo.” ginaya pa niya ang maarteng si Cathy. Bakit ba nakakaasar ang araw na ito?

“Kasi hindi ko naman akalain na maiinlove ako sa kaniya eh.” nagpahid pa ng luha at humikbi. “Ang sakit sakit talaga girls.”

“Anong plano mo ngayon?” tanong ni Erin.

“Hindi ko alam, sawa na kong magmahal. Lahat na lang iniiwan ako. Nakakainis talaga ang love na ‘yan!” naupo ito sa oval bench at umiyak ng umiyak.

Naghikab siya. “Inaantok ako. Yung masaya naman ang ikwento mo.”

“Best ano ka ba? kita mo na ngang broken hearted na si Jen, inaasar mo pa.” saway ni Erin.

“Ang seryoso niyo naman kasi eh. Hay naku Erin! ganyan naman talaga yang babaing ‘yan eh. Tingnan mo bukas inlove na ulit yan.”

“Ano ka ba?!” pinandilatan na siya ng best niya.

Naiinis na napakamot siya sa ulo. Ano ba kasing klaseng puso meron si Jen at kung bakit hindi matuto-tuto, palagi na lang umiiyak dahil sa lalaki, ayaw na raw pero kinabukasan naman inlove na naman ulit. ” Alam mo kasi Jen, para kang gumawa ng katangahan…” Napahinto siya ng titigan siya ni Erin. Napabuntong hininga siya. Hindi talaga siya pwedeng magsalita ng bad words sa harapan nito. “…Ang ibig kong sabihin, drastic move iyon. padalos dalos ka por que gwapo si Joshua. Yung mga lalaking ganun naglalaro lang iyon sa relasyon at sad to say, sumang-ayon ka at nakipaglaro ka naman. Mahilig ka kasing pumasok sa alanganin eh, Kaya ayan ang napala mo. Tapos ngayon hahabol-habol ka. Huwag mong sisihin ang love at huwag mong sabihin nakakasawa magmahal. Its time na ipahinga mo muna iyang puso mo o bahala ka na kung ano gusto mo gawin.”

Naiiling siyang naupo na rin sa bench. ang haba na ng litanya niya. Sana naman naintindihan ng katabi niya. Naku! duda siya! pasok sa isa labas sa kabila tenga itong si Jen. Hindi marunong makinig.

“Girls!” Si Janice at nagmamadaling maglakad papunta sa direksyon nila.

“Ano ka ba naman, Nice. Daig mo pa ang Wing commander kung sumigaw.” naiirita niyang sabi. Ang daling mag-init ng ulo niya ngayon.

“Eh kasi naman girls, inlove na naman ako ngayon eh!” excited na sagot nito. At namimilipit sa kilig. ” Grabe mga girls! ang cute cute talaga niya. Ang cute ng dimples niya. Grabe kinikilig na ako!” at sinabayan pa ng tili.

Gusto niyang sumigaw! This is her worst day ever! Hindi siya makarelate sa topic at lalo lang nagpapagulo ang mga ito sa isip niya.

“Kanino ka naman inlove?” kinikilig din na tanong ni Erin.

“Eh ‘di kay Michael!”

Muntik na siyang mapasubsob sa semento sa gulat. Nawindang ang whole body niya! Inlove ito sa Campus hearthrob!

“Bruha! ang taas ng pangarap mo ha!”

Umingos ito. “Paki mo ba! Eh sa nadeveloped ako sa kaniya eh.”

“Ano ka film? Halika nga rito at maiuntog ka sa puno ng acasia.” lumapit siya rito at akmang sasabunutan si Janice ng mahinto dahil sa natanaw na eksena.

Si Kuya Will, Ka-holding hands si Cathy. Habang nagtatawanan ang mga barkada niyang lalaki. Naglalakad ang mga ito papunta sa covered court.

Kumirot yata ang puso niya sa nakikita. Hindi na niya napansin ang ginawang pag-iwas ni Janice sa kaniya at sa pag-upo nito sa oval cemented bench.

“Paano ka naman nadeveloped kay Michael ha?” natatawang tanong ni Erin kay Nice.

“Ewan ko ba! Basta sa tuwing nagkakalapit kami, iba na ang nararamdaman ko.” kinikilig din na sagot nito.

Napatingin siya kay Nice. “Yung bang pakiramdam na tila may kuryente sa katawan mo kapag napapadikit ka sa kaniya?”

“Yeah at saka-”

“Na parang may lumilipad na paruparo sa tiyan mo at parang hindi ka mapakali kapag nasa tabi mo siya?” putol niya sa sasabihin nito. “Yun bang nasasaktan ka kapag nakikita mong may kasama siyang iba?”

Tumango ito ng sunud-sunod.

“MODEL Platoon humanay na!” sigaw na iyon ng wing commander nila.

Nag-e-echo sa pandinig niya ang boses ng Wing commander nila. Wala sa sariling naglakad siya papuntang covered court habang ang mga mata ay nakatitig kay Kuya Will. Para yatang may kung anong nakadagan sa dibdib niya dahil hindi siya makahinga. Ang sakit yata ng puso niya ngayon. Pinipilit niyang ikalma ang sarili dahil bubulalas siya ng iyak. Napahikbi siya ng makitang hinila ni Cathy ang uniform na suot ni Kuya Will palapit dito para hagkan ang huli. Tila nagkulay puti lahat ang paligid at sina Cathy at Kuya Will lang ang nakikita niya.

Para siyang nilamig sa simoy ng hangin. Naiyakap niya ang mga braso sa sarili.

Nahinto siya saglit dahil nagsisikip talaga ang dibdib niya. Ilang segundo rin ang pinalipas niya bago siya huminga ng malalim. Sa muli niyang paghakbang ay may kung anong bagay ang pumatid sa kaniya kaya na-out balance siya. Paupo siyang bumagsak sa sementadong covered court.

“Ikay!”

HINDI naman gustong bastusin ni Will si Cathy sa harapan ng barkada kaya hinayaan na lamang niya ang babae sa paglalambing nito sa kaniya. Nakita niya kaninang papasok si Ikay sa canteen, Gusto sana niya itong kausapin pero pinigilan siya ni Reed.

Tapos na sila ni Cathy, noon pa. Kaya hindi niya maintindihan kung ano pang ginagawa nito dito sa pilipinas at iniwan ang asawa at anak sa Japan. Kaya lang naman siya nakikipag-usap dito ay dahil sa inaanak ito ng kaniyang papa. At malaki ang utang na loob ng pamilya niya sa pamilya ni Cathy. Hindi rin niya ugaling mam-bastos ng babae.

Pero nag-aalala siya kay Ikay, baka kung ano isipin nito sa pinapakitang paglalambing ni Cathy. Gusto niyang batukan ang sarili. Nag-iilusyon na naman siya. Ang nakikita niyang pagseselos kay Ikay ay marahil bunga lang ng imahinasyon niya. Na gusto niyang iyon ang makita kay Ikay.

Masayang naupo si Cathy sa waiting shed na malapit sa covered court. Nagtawag na ang Wing commander, bago siya pinakawalan nito ay hinaklit nito ang damit niya at kinintalan siya ng halik sa labi.

Pagsasabihan niya sana ito ng maagaw ng mga mata niya si Ikay na na-out balance.

“Ikay!”

Natabig niya ang kamay ni Cathy sa gulat ng huli at dali-daling pinuntahan si Ikay.

“Nasaktan ka ba?” nag-aalalang tanong niya ng makalapit. Inalalayan niya ito sa pagtayo.

Nakayuko itong umiling. Nagpagpag ng palda at naglakad palayo sa kaniya.

“Ikay…May problema ba?” habol niya dito.

Umiling ito. Pinigil niya ito sa braso at iniharap sa kaniya. Malungkot ang mga mata nito at tila maiiyak.

“What’s wrong?” masuyo niyang tanong. Ayaw na ayaw niya talagang nakikita itong nalulungkot. hinaplos niya ang buhok nito. Napahikbi ito.

“Nothing.” gumaralgal ang boses nito sa ginawang pagsagot. Pinipigil ang pag-iyak. “Nadapa kasi ako at napahiya sa maraming tao, pero huwag mo na lang ako pansinin. Normal lang ito sa mga katulad ko. Ang lampa ko kasi.” pilit ang ngiti nagpahid ng luhang umalpas sa mga mata.

Natatawang kinitalan niya ito ng halik sa noo bago inakbayan. “Tara na, pila na tayo.”

Tumango si Ikay. Hindi niya maiwasang tingalain ito. Gusto niyang i-siksik ang sarili sa mga bisig nito. At yakapin ito ng buong higpit. Unti-unti ang ginawa niyang pagpapakawala ng buntong hininga.

“Ikay, let’s go?”

Tumango siya. Oo na, Inaamin na niya! Inlove na nga siya sa itinuturing niyang Kuya. Palihim niyang sinaway ang puso niya dahil tumatalon ito sa tuwa!

HINDI siya makatulog, pabiling-biling siya. Mabuti na lang hindi siya natulog ngayon sa bahay ng best niya, tiyak niya kasing kukulitin na naman siya nito. Magtatanong na naman kung ano bang nangyayari sa kaniya at hindi siya makatulog.

Ipinatong niya ang isang braso sa noo at tumitig sa cealing na may mga glow in the dark stars na nakakabit.

Si Kuya Will ang dahilan. Lihim niyang minahal noon si Kuya Will, pero pinilit niya ang sariling huwag mangibabaw iyon dahil alam niyang hindi naman siya nito magagawang mahalin dahil may girlfriend na ito. Kaya kung kani-kanino na lamang niya ibinaling ang pagtingin. At ngayon nga nabuksan na naman ang damdamin niyang iyon dahil sa pagdating ng bruhang Cathy na iyon. Hindi na nga niya nararamdaman iyon nitong si Marc na ang nagustuhan niya kung bakit naman kasing dumating pa si Cathy at napagseselos pa siya..

Pinag-iisipan rin niya kung ipagtatapat niya ba kay Kuya Will ang nararamdaman. Pero nag-aalangan siyang magtapat dahil alam niyang may masasaktan siya. Kahit may pagka-bruha si Cathy, hindi naman niya gustong saktan ito. Gulong-gulo na siya. Sinasabi ng puso niya na magtapat na siya kay Kuya Will pero kumokontra naman ang isip niya. Sinasabi na huwag niyang gagawin ang mang-agaw ng may boyfriend ng may boyfriend. Ano ba dapat ang mas sundin niya?

Nahihirapan na siya. Napatapik siya sa noo, naku Ikay! wala ka na talagang pag-asa!

“Ang mabuti mo pa sigurong gawin, kalimutan mo na ulit ang Kuya Will mo.” payo niya sa sarili. Pero nagprotesta ang magaling niyang puso. Hindi sumasang-ayon sa mga naiisip niya.

Kung susundin niya ang isip, Pahirapan na naman na makalimutan niya si Kuya Will. Kung susundin naman niya ang nararamdaman, may masasaktan naman siya. Humila siya ng unan sa tabi niya at isinubsob sa mukha niya. Gulong-gulo na talaga siya. Ganito ba talaga kapag inlove? Nakakainis!

Hindi siya nakabuo ng mabuting plano dahil laging nakakontra ang puso niya. Hindi na niya alam ang gagawin.

“Ah, bahala na nga bukas!” at mariing ipinikit ang mga mata.

Sana Ngayong Pasko - Chapter 10 (FINAL)

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 14 Aug 2010 07:39:00 +0000

(Yesha)

“EUROPA!” sigaw niya nang makita ang dalaga na patungo na sa elevator ng building.

Lumingon ito subalit lalo lang nagmadali nang makita siya. Ang lahat ay pawang nakatingin sa kanila at nakabakas sa anyo ng mga ito ang pagtataka.

Nang makasalubong ang isang utility staff ay agad niyang hinintuan iyon at saka kinausap. Ibinilin niya rito ang nais at saka muling hinabol ang dalaga.

“Europa! Sandali lang!”

Inirapan lang siya ni Eure at tuluyan nang lumulan sa elevator. Saktong – saktong naabot niya ang pinto kaya napigil ang sana’y pagsarado niyon. Humihingal na napasandal siya. Napapikit siya sa matinding pagod at nang magmulat ng mga mata ay nakitang matalim na nakamasid sa kaniya si Europa.

“What?” tanong niya.

“What – what ka diyan! Ano’ng ginagawa mo rito?!”

“Namamahinga?” pamimilosopo niya. Kaygandang pagmasdan ni Europa sa mabining liwanag na nagmumula sa elevator ceiling at ang anyo nitong tila inis na inis ay lalong nagpatingkad sa angkin nitong ganda.

Bahagya niyang naipilig ang ulo. He never knew any woman who gets prettier when upset…except Europa.

“Sa buwaya ka ba ipinaglihi? Ang kapal ng balat mo eh! Can’t you get the signals? Ayaw kitang makita! Lalong higit na ayaw kitang makasama!” dahil kulob ang kinalululanan nila ay umaalingawngaw ang sigaw ng dalaga at halos ay takpan na niya ang mga tainga sanhi niyon.

Pinagsalikop niya ang mga braso sa dibdib at ibinalanse ang mga paa upang makasabay sa paggalaw ng lift.

“Gusto kong magpaliwanag mula sa simula at nais kong makinig ka sa mga sasabihin ko, Europa…”

“Nagsasayang ka lang ng oras. At kung sakali man, hindi na kailangan dahil wala na ring mangyayari. Aalis na ko ng Maynila ngayong tanghali kaya magsaya ka na!” asik nito. Ang mga mata’y tila nagliliyab sa galit.

“Alam kong marami akong pagkukulang sa’yo pero nakahanda akong punan ang lahat ng iyon…”

“Gasgas na ang punch line na ‘yan, Mr. Perez! Nabili na ‘yan sa mga pelikula! Wala ka na bang ibang puwedeng sabihin na kapani-paniwala naman?”

“Kahit sinong kriminal ay binibigyan ng pagkakataong magpahayag ng kaniyang panig, bakit hindi ako?”

“Dahil hindi ka naman kriminal! Manloloko ka lang! Paasa! Papampam! At walang ibinibigay na pagkakataon sa mga taong gaya mo! Ang dapat sa’yo, ibinibitin sa puno nang patiwarik…saka bubuhusan ng langgam…at hindi lang ‘yon; matapos mong mamantal ay dapat lang na pasagasaan ka sa pison nang tatlong ulit, bunutin ng isa – isa ang mga kuko mo sa paa saka ka tadtarin ng pinong – pino!”

Napalunok siya sa mga sinasabi ng dalaga. Sadya bang ganoon katindi ang galit nito?

“…at kung iniisip mong tapos na ang pagpapahirap ko, pasensiya ka dahil may kalalagyan ka pa! Kapag tadtad ka na ay ipapakain kita sa aso! At ang aso naman ay…”

“Europa! Ganyan ba kita nasaktan? Kung makikinig ka ay wala namang mawawala…Malay mo, mahal din pala kita!”

Sukat sa narinig ay kagyat na lumapit sa kaniyang harapan si Eure saka galit na galit na pinagbabayo ang kaniyang dibdib.

“Ang kapal mo talaga! Sino naman ang nagsabi sa’yong mahal kita? Ang yabang – yabang mo!” hinawakan niya ang mga braso ng dalaga at sinikap na mapayapa ito. Patuloy pa rin ito sa pagwawala at muntik nang matumba nang muling gumalaw ang lift. Dahil doon ay napayakap ito sa kaniya at sinamantala naman niya iyon upang payapain ang dalaga.

Hinawakan niya ang palad ni Eure saka iyon dinala sa tapat ng kaniyang kaliwang dibdib, sa bahaging pinaniniwalaan niyang kinalalagyan ng puso.

“Ito…ito ang nagsasabing mahal mo ako…open your heart, sweetie…feel me…nagkakamali ba ‘ko?”

Umilap ang mga mata ni Eure at madali nitong binawi ang palad subalit lalo lang niyang hinigpitan ang hawak doon.

“You’re so unfair…” narinig niya ang mahinang paghikbi ng babae. At nadama niya ang pagguho ng depensa nito.

“Ssshhhh…” he kissed her head. Then he cupped her face to let her absorb what he wanted to say.

“There’s nothing to worry about, nor anything to cry on, sweetie…you listen very well because I’m now going to say something out of my league…”

He kissed her forehead and the tip of her nose next.

“…I used to go out with different girls years back and I know you knew it…but you were just there patiently waiting for me…caring about me, fixing my schedules and all that…”

He heard her sobbed.

“I knew eversince that you loved me…and I also felt something special for you…But I thought, that was nothing compared to what you felt for me…na masasaktan lang kita kung bibigyan ko ng laya ang nadarama ko…”

“…call me coward, call me anything you want, pero naduwag akong harapin ang espesyal na damdaming nadarama ko na noon pa para sa’yo…”

“In my mind, what I felt was just something that will fade in time…but I was wrong…I gave myself time to think…ang pagpunta ko sa Japan ay isang daan din upang malayo sa’yo…dahil naguguluhan na ‘ko. I am falling in love with you everyday, sweetie at natatakot akong dumating ang araw na hindi ko na mahawakan pa ang sarili ko…”

“Austin…”

“…the day I flew to Japan, I called you up…”

“Para ano? Para sabihin sa’kin na nagbago ang isip mo at huwag nang magpunta? Dahil ang totoo ay may iba kang babaeng dinala doon na nauna na sa akin?” her voice faltered in agony.

“What are you talking about? I called up to tell you that Conrad and Elmira were there in San Martin… na sa halip ay sa farm ni mama ka magpunta dahil naroon ako…but you forgot your cellphone and Romina said you went out with someone else…”

Nagliwanag ang mukha ni Eure sa narinig subalit agad din iyong naglaho nang marinig ang pangalan ni Romina.

“That bitchy girl! Alam mong may gusto siya sa’yo! Totoong naiwan ko ang cellphone ko sa working table ko pero bakit siya naroon? Maging nang dumating ako ay wala kahit isang tawag o text akong dinatnan…”

“But you knew eversince that I didn’t know how to text. Ikaw ang dating gumagawa noon para sa akin, remember? ‘Yang Shaider na ‘yan, Facebook at Friendster account, gawa – gawa ko lang ang mga ‘yan! Ano ba ang malay kong magtext? Magchat all the more! My God, Eure, I just love you kaya ko nagawa ang lahat ng mga ‘yan! Mahirap sa simula pero pinilit kong gawin dahil mahal kita! I’m sorry, sweetie if I’m not perfect…I love you but it’s just me… it’s just myself that I can promise to give…”

Lumakas ang kanginang mahinang iyak ni Europa.

“Shame on you! Naririnig mo ba ang sarili mo Agustin?”

Tumango siya at saka masuyong pinahid ang luha ng dalaga na walang patid sa pagbalong. Mula sa likurang bulsa ng pantalon ay dinukot niya ang isang pulang kahon. Pero bago iyon ay iniabot niya dito ang isa pang regalong binili pa niya mula sa Japan.

“M – mapa?” maang na tanong ni Eure. Muli siyang tumango.

“I don’t understand…”

“Nang umalis ako nang walang paalam ay nailigaw ko ang puso mo…hindi ko iyon sinadya pero nasaktan kita…I really am sorry, my sweet…Just like you, I was also lost… gayunpaman ay hindi ka tuluyang nawala dahil narito ka pa rin sa pinakeaespesyal na bahagi ng puso ko…It’s me who’s still lost…the reason why I bought this map…tulungan mo akong muli kang maabot, Eure…ituro mo sa’kin ang daan pabalik sa puso mo…”

Nang maunawaan ay hindi napigilan ni Europa ang sapuhin ng mga palad ang mukha upang itago ang pag – iyak. Tila sasabog sa matinding emosyon ang kaniyang dibdib. Hindi niya maipaliwanag ang sayang nadarama.

Dahan – dahang inalis ni Austin ang mga palad ng dalaga sa mukha nito saka niya binuksan ang maliit na kahon. Naroon ang simbolo ng kaniyang pag – ibig sa dalaga - ang diyamanteng singsing na kaytagal nang nasa kaniya subalit nangailangan ng ilang panahon upang tiyakin kung iyon ay sadyang para ky Eure.

“Mahal kita, Europa. Would you be willing to take me and be your lifetime protector? ”

“I – Is this for real?” sa halip na sagutin ay tanong din ang itinugon ng dalaga. Sa ikatlong pagkakataon ay tumango siya.

“Then yes, I do! love you, too, Austin…Shaider whatever!”

Napangiti siya.

And when he lowered his head to kiss her, she instinctively looked up on him. Their eyes met before their lips and when they finally tasted the warmth of kiss that each other offered, nothing matters anymore. They exchanged kisses as if no tomorrow…with passion…and hunger…

Bahagyang napakislot si Eure nang biglang pumailanlang sa loob ng elevator ang awit na dati’y nagpapalungkot sa kaniya. And suddenly, she realized everything…ang elevator…ang paulit – ulit nitong paggalaw subalit hindi iyon bumubukas upang magsakay…ang awitin…ang lahat ng iyon ay ginawa ni Austin para maniwala siya sa iniluluhog nito…

Pasko na naman ngunit wala ka pa,

Hanggang kailan kaya ako’y maghihintay sa iyo…

Napalinga si Europa sa paligid ng lift. Nagtatanong ang mga matang tumingala ito sa kaniya. Kibit balikat naman ang itinugon ng binata rito. Pagkuwa’y kapit – kamay nilang muling ipinadama ang pagmamahal sa isa’t – isa…

Bakit ba naman kailangang lumisan pa,

Ang tanging hangad ko lang ay makapiling ka…

Sa pagkakataong ito ay babaguhin ni Austin ang mensahe ng awit para sa dalaga. Papawiin niya ang anumang sakit ng loob nito sa mga nagdaang Pasko…ang takot nitong muling magmahal…

Sana ngayong Pasko ay maalala mo pa rin ako,

Hinahanap-hanap pag-ibig mo…

Dahil mula sa araw na iyon ay hawak – kamay at magkasama na nilang haharapin ang bawat Pasko na dadaan sa kanilang buhay…

At kahit wala ka na,

Nangangarap at umaasa pa rin ako…

Mamahalin niya ito nang tapat…nang wagas sa abot ng kaniyang makakaya…

Muling makita ka at makasama ka…

Dahil wala na siyang ibang babaeng mamahalin pa liban kay Europa…

…sa araw ng Pasko

Maraming salamat po sa lahat ng sumubaybay sa handog kong kuwento .

Yesha Lee :)

All I Need by Erin - Chapter 12

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 13 Aug 2010 07:21:00 +0000

(Blue)

HINDI maipinta ang mukha ni Ikay. Asar na asar siya sa kaartehan ng babaing kaharap niya na nagmumukha ng ahas sa paningin niya, kung makalingkis kay Kuya Will, akala mo aagawin! ang sarap sabunutan. Naikuyom niya ang mga kamay.

Kinulbit siya ng best niya na katabi niya sa upuan.”Simang ka na naman.” bulong nito.

Hindi niya pinansin ang best niya. Naka-focus lang ang tingin niya kay Cathy na sobra naman yata ang pagka-inlove kay Kuya Will. Bahagya niyang napukpok ang plastic na mesa. Napatingin sa kaniya ang mga barkada.

“May nakita kasi akong nakakaasar eh.” Nag-garfield smile siya. Yung smile na nagpipigil lang mangalmot ng mukha.

Lihim na nagtawanan naman ang mga girls dahil kitang-kita sa mukha ni Ikay na nagseselos ito sa mag-love birds.

“Ang swerte talaga ni Will ano, mga pare, biruin niyo may sexy na tagasundo.” nanunuksong sabi ni Sipag.

Pinukol niya ng pagkatalim-talim na tingin si Sipag, Kung kutsilyo lang ang mga mata niya, kanina pa ito hiwa-hiwa.Tila naman kinikiliti na tumawa ang bruha…este si Cathy. Ang arte tumawa may patakip-takip pa sa bibig.

“Oo nga eh, may paa naman si Kuya Will bakit kailangan pang sunduin.” nakaplaster na ang ngiting garfield sa mukha niya.

Nagbungisngisan na ang mga girls. Naiiling lang si Bossing. Tila asar din ito. Tumawa na naman ang maarteng Cathy na ‘to!

“Namiss ko kasi ang honey ko, kaya gusto ko lagi ko siyang nakikita.” at parang batang nag-beuautiful eyes kay Will na nangunot ang noo.

Ang arte! Sarap sabunutan! nanggigigil siya. Hablutin na niya kaya ang makintab nitong buhok at ipaghampasan kung saan.

“Oh, I almost forgot honey, kailangan ko pa lang dumaan sa salon kasi medyo mahaba na ang buhok ko, kailangan kong paiksian ng konti.” at maarte pang hinawakan ang hanggang baywang na nga nitong buhok. “Pwede mo ba ako samahan?”

“Bakit sa salon ka pa pupunta? Ako na lang ang gugupit sa’yo, tiyak ko kakalbuhin kita…este, lalagyan pala natin ng style.” nagfake ng masayang tawa. parang baklang tinakpan ang bibig.

Pigil na pigil ng Girls ang pagtawa. Talagang asar na si Ikay.

“Are you angry ba?” inis na tanong nito. Kanina pa nito nahahalata na inaasar niya ito. Kita sa mukha eh. Painosente pa halata namang asar na sa kaniya.

“Oh me?” eksahaherado pang itnuro ng dalawang kamay ang sarili niya at painosenteng sumagot. “No..No..No…No..” ginaya pa niya ang pagtawa nito.

Pumaling ito tingin kay Will. “Honey, Is she retard?” tanong nito at itinuro pa siya at binuntutan ng nang-iinis na tawa.

Hagalpakan na ng tawa ang mga kaibigan niya. Naiinis siya. Tumingin siya kay Kuya Will, wala man lang mabasang kung anuman dito. Ganito ba ito ka-bato? Inaapi na siya hindi pa siya ipinagtatanggol. Lihim niyang sinaway ang sarili. Heh! Wala kang karapatan Ikay. Si Cathy ang girlfriend nito. Little sister ka lang ni Will. Nakakaasar!

“Ihatid mo na nga si Cathy, Will.” ani Bossing ng mahimasmasan sa sobrang pagtawa. “Baka may sumabog ng bulkan dito.”

Hindi umiimik na tumayo si Will. Hindi na hinintay si Cathy na tumayo. Nagpatiuna nang maglakad palabas ng canteen.

Inirapan niya si Cathy ng nakatalikod na at humabol kay Will.

“Ang weird ni Kuya Will ngayon.” puna ni Jinks. “Nakita niyo hindi man lang niya hinintay si Cathy at hindi man lang niya sinabayan. At saka ang tahimik niya ngayon.”

“Eh mute iyon!” asar niyang sagot. Pero napansin nga rin niya iyon. Mahigit isang linggo na si Cathy pero ni ha- ni ho kay Kuya Will wala siyang naririnig. Hindi man lang ito nagku-kwento sa kanila. Nagkibit balikat siya. Gawain naman nito na hindi magkwento tungkol sa kanila ni Cathy pero iba nga ngayon si Kuya Will. Kakausapin niya ito bukas at kukulitin niyang magsabi sa kaniya.

Napatawa si Sipag ng may maalala. “Girls may bago na kayo expression ngayon.”

“Ano?” tanong ni Jen.

“Is she retard?” ginaya pa si Cathy at itinuro siya.

“Heh!” inis niyang sigaw na nangibabaw sa tawanan ng barkada.

“WILLIAM honey ko. Wait!” hindi niya masabayan ang mga hakbang ni Will kaya naman patakbo na niyang sinusundan ito.

Huminto si Will at tiningnan siya. “Ano pa bang kailangan mo? Matagal na tayong tapos hindi ba Cathy?”

Huminga siya ng malalim. Hindi siya sanay sa malamig na pakikitungo ni Will sa kaniya.”I know. But I still want you, William. Napilitan lang akong magpakasal kay Kenji dahil malaki ang utang ng loob ng papa sa pamilya ni Kenji. Mahal kita.”

Nailing ito at tiningnan siya. “Bumalik kana sa asawa at anak mo.”

“Si Ikay ba ang dahilan, William?”

Hindi siya sinagot nito. Nginitian lang siya. Pero nakuha na niya ang sagot. Kilala niya si William, halos sabay na sila lumaki at naging boyfriend niya ito for two years. Alam naman niyang galit ito sa kaniya at alam din niyang ginagalit lamang siya nito para makaganti sa ginawa niya.

“Hindi ko mapapayagan na si Ikay ang ipalit mo sa akin, William!” sigaw niya.

Tila balewala lang dito ang sinabi niya. Tuluy-tuloy lang ito sa pang-iwan sa kaniya. Nanggigigil na sinundan niya ito.

NAIINIS na napakamot sa ulo si Ikay. Kanina pa siya sa stage, wala pa rin ang mga ka-trouper niya sa teatro. Bukas na ang play nila kaya sasagarin at pipigain na sila ng stage director nila. Hatinggabi na naman sila matatapos sa pagpa-practice. Lagot na naman siya sa Daddy niya. Uuwi na naman siya ng late na.

Nagpalinga-linga siya. Wala pa rin siya makita ni kuko ng mga ito. Hindi talaga on-time ang mga ito. Palagi na lang siya pinaghihintay. Nakakaasar!

Napaiktad siya sa gulat at agad nagdilim ang paligid niya. May tumakip sa mga mata niya.

“Hinihintay mo ba ang pag-dating ko, Mahal?”

Napatawa siya. Kilala na niya kung sino ito kahit na hindi ito magsalita. Si Kuya Will lang naman ito. Ito lang naman ang mahilig mang-gulat at magtakip ng mga mata niya.

“Very funny!” nag-fake pa siya ng tawa. “Tanggalin mo na ang mga kamay mo at baka samain ka akin, Mahal.” pakikisakay niya dito.

Natatawa nitong tinanggal ang mga kamay. Napapikit siya sa bahagyang pagkasilaw sa liwanag, nagulat siya sa paghalik nito sa kaniyang noo.

Naupo ito sa tabi niya at nginitian siya. Iba ngayon si Kuya Will. Nahaplos niya ang noong hinalikan nito. Iba ang naramdaman niya sa halik nito.

“Pwede na ba akong maging stage actor?” nakatawang tanong nito. Kumikislap ang mga mata nitong nakatunghay sa kaniya. Ganoon rin ang mga mata nito ng gabing halikan siya nito.

Napatitig siya sa mga mata nito. Nalilito siya sa ipinapakita ng mga mata nito sa kaniya. Nabubuksan na naman ba ang matagal ng nakatago sa sulok ng puso niya? Marahang umangat ang isang kamay niya. Hinaplos niya ang mga mata nito at bumaba sa kaliwang pisngi. Napapikit ito, dinama ang mga haplos niya.

Hinawakan niya ang kamay ni Ikay na nakahaplos sa pisngi niya at dinala iyon sa mga labi. Kung hindi pipigilan ni Will ang sarili ay muli niya itong mahahagkan. Hindi na siya umaasa pang mamahalin din siya nito, Tama na sa kaniyang kasama niya ito. Ibinaba niya ang kamay nito at hinaplos ang buhok.

Ngumiti si Ikay, “Sabi ko naman kasi sa’yo, pwede kang maging stage actor ayaw mo lang.” tabingi yata ang ngiti niya. Bakit niya nagawang haplusin ang mga mata ni Kuya Will? Nagmamalikot kasi ang puso niya. Para itong may string na nagpapagalaw sa mga kamay niya.

Umiling ito.” Nah..hindi ko gustong pagkaguluhan ng mga tao. Ayoko maging popular.” nakangisi ito at hinila pa siya para mapalapit dito na sinunod niya at ngayon ay nakahilig pa ang ulo niya sa braso nito.

“Ang yabang mo!” nakatawa niyang sagot. Bakit kaya siya masaya ngayon? nakakaloka itong nararamdaman niya.

“Susunduin kita mamaya, call me after your practice okay? Huwag kang aalis ng hindi ako dumarating okay?” nasa mata nito ang warning ng tingalain niya.

nagmake-face siya at inirapan ito. Ugali niya kasing pag-nainip ay umaalis at hindi na nanghihintay. Baka nga magawa niya ngayon iyon dahil sa tagal ng mga ka-trouper niya. Pero ngayon lang siya hindi nainip. Kasama niya kasi si Kuya Will.

“Well then, Ihahatid ko muna si Cathy. Call me after your practice.” tumayo ito at humalik sa noo niya at nagsabi ng break a leg bago siya muling naiwang mag-isa.

ANO na naman ba ang nararamdaman niya at hindi mapuknat ang ngiti niya sa mga labi? Kaninang nagpa-practice sila ay damang-dama niya ang role niya. Inspired ba siya? Si Kuya Will ba ang dahilan? sinaway niya ang sarili ng makaramdam na tila kinikiliti ang puso niya. Hindi siya dapat makaramdam ng ganoon dahil may Cathy na ito.

Napayakap siya sa mga braso niya ng humangin. Tumingin siya sa wrist watch na suot. It’s nine-thirty, bakit wala pa si Kuya Will? thirty minutes na siyang nag-text bakit wala pa ito?

Naisipan niyang bumili ng ice cream sa isa sa mga store na malapit sa school. Nang makabili ay muling bumalik sa waiting shed na nasa labas ng school para sa mag etudyanteng naghihintay ng mga sundo. Wala pa rin ito. Naupo siya at sinimulang kainin ang naalisan na niya ng balat na ice cream. Naging favorite niya ang ice cream dahil ito ang malimit na ibigay sa kaniya ni Kuya Will bukod sa mga mangga kapag sinasapian siya ng pagka-topak niya.

Naipaypay niya ang isang kamay ng maramdaman ang lamig sa bibig niya. Naitanong sa sarili kung may mainit bang ice cream. Ganito siya kapag nag-iisa. Kinakausap ang sarili. Wala naman sigurong makakapuna sa kaniyang nababaliw na siya sa pagkainip. Ang tagal dumating ng sundo niya.

“Natraffic siguro iyon sa ere.” natatawa niyang kausap sa sarili. “Bakit kaya ang tagal n’un?”

“CATHY tama na iyan.” mahinahon pa rin na sita ni Will kay Cathy na hindi na makatayo sa sobrang pagkalasing. Hindi naman ito sanay uminom kung bakit ang lakas uminom ng ganoon karami.

“Huwag kang KJ, Will. Minsan lang ulit natin nakasama itong si Cathy pagbabawalan mo pa.” singit ng kaibigan niyang si Kenneth. Bukod kay Reed ay may mga kaibigan pa sila ni Cathy na malimit puntahan sa Indang. At kanina ay naisipan ni Cathy na puntahan ito dahil ito na lang ang hindi pa nito nakakamusta. Sinamahan niya ito sa pag-a-akalang saglit lamang sila doon, ngunit nagkayayaang mag-inuman ang dalawa kaya napilitan siyang hintayin si Cathy.

Hindi niya magawang uminom dahil mapapagalitan siya ni Ikay. Hindi na nito gustong makitang umiinom siya ng alak. Muli siyang tumingin sa side table kung saan nakapatong ang maliit na alarm clock. Iritable na siya. Pasado alas-diyes na, naghihintay na si Ikay sa kaniya.

“Cathy let’s go.” halata na sa tinig niya ang iritasyon. Hindi naman niya maiwan ito dahil alam niya ang ugali ng kaibigan niya. Nakaupo ito paharap kay Cathy kaya kitang-kita niya ang pag-ngisi nito sa tuwing mahahantad sa paningin nito ang mga hita ng una. Kahit alam nitong girlfriend pa rin niya si Cathy ay papatusin nito ang babae malingat lang siya. Kaya hindi niya mapapayagan na may gawin itong masama kay Cathy.

“Ano ka ba, William! I’m having fun here. Don’t be such a kill joy.” maarteng halakhak nito. Muling kumuha ng bote ng beer at inilapit sa bibig pero hindi uminom tumingin sa kaniya. “Bakit ka ba nagmamadali, William, honey? Naghihintay ba sa’yo si Ikay? oh, yeah, susunduin mo nga pala ang babaing iyon sa school, i forgot honey, sorry!” at sinabayan pa nito ng nakakainis na tawa.

Halos maglabasan na ang mga ugat niya sa leeg sa pagpipigil na huwag itong kaladkarin palabas ng bahay ng kaibigan niya. Naihilamos niya ang isang kamay sa mukha at mahinahon pa rin nagsalita.

“Cathy, let’s go. Ihahatid na kita sa inyo.” kinuha na niya sa kamay nito ang beer at tinanguan ang kaibigan. “Sige pare, mauna na kami. Salamat sa beer. Kailangan ko nang iuwi si Cathy.”

napakamot ito sa ulo at tumango. “O sige na nga, kahit kailan ka talaga, napaka-KJ mo.”

Inalalayan niyang tumayo si Cathy pero halos mawalan na ito ng malay sa sobrang kalasingan. Ang ginawa niya ay pinangko na lamang niya ito.

“Ihahatid ko na kayo sa labas. Sigurado kang kaya mo ‘yang buhatin?Dito mo na lang iyan patulugin.”

“Wala akong tiwala sa’yo, pare.” nakangiti niyang sagot pero ipinahiwatig niyang totoo ang sinabi niyang iyon.

“Ikaw talaga. O sige na, ihahatid ko na kayo.”

Nagpatiuna na itong lumabas, Tumingin siya ulit sa alarm clock, Alas onse na. Hindi na siya mapakali sa sobrang pag-aalala kay Ikay.

KINALAMPAG na ni Will ang pintuan ng bahay nina Ikay pero wala pa rin magbukas ng pinto sa kaniya. Alam niyang may tao sa loob dahil bukas ang ilaw sa sala at sa silid nito. Alam niyang nasa loob ito at galit sa kaniya dahil hindi niya ito nasundo.

“Ikay, please! open this door. I’m sorry. Nagpunta ako sa school pero hindi na kita naabutan.”

Pahiklas na binuksan ni Ikay ang pinto at bumungad sa kaniya ang nahihirapang anyo ni Will. Wala na siyang nagawa kung ‘di pagbuksan ito ng pinto. Magigiba na nito ang pintuan sa sobrang pagkalampag nito. Mabuti na lamang kanina pa umalis ang mga magulang niya papuntang Bicol.

“Ikay, I’m sorry.”

Nagpahid siya ng mga mata. “Late kana, Kuya Will. I’m home. Nakauwi naman akong mag-isa kaya salamat sa concerned mo.” Naiinis siya sa sarili niya. Palagi na lang siyang umiiyak sa harapan nito.

“I’m sorry Ikay. Inihatid ko muna sa kanila si Cathy dahil lasing na lasing siya.” nagpapaunawa ang tinig nito.

Lalo lang nagpasakit iyon sa loob niya. Oo nga naman, si Cathy ang mas uunahin nito dahil si Cathy ang girlfriend nito at siya ay isang hamak na kapatid kuno lang.

“Naintindihan ko naman, pero sana huwag kang magsasabi kung hindi mo lang din gagawin. Naghintay ako sa’yo eh. Halos nilamig na ako kasi ang sabi mo huwag akong umalis doon. Pero hindi ka dumating, si Cathy ang dahilan. Okay lang, dapat nga si Cathy ang mas unahin mo kaysa akin. ” huminto siya. hindi na niya alam ang pwede pa niyang masabi. Halos hindi na niya ito makita sa pagkahilam ng mga mata niya sa luha.

Niyakap siya nito at sa dibdib nito siya umiyak ng umiyak. “Naiinis talaga ako sa’yo. Pinag-alala mo ako. Akala ko kung ano na nangyari sa’yo. Hindi ka nagreply sa mga text ko, hindi ka man lang tumawag iyon pala na kay Cathy ka. Naiinis talaga ako sa’yo.”

“I’m sorry, Ikay.” Hinapit pa siyang lalo palapit dito.

Nagsumiksik pa siya sa katawan nito. Umaamot ng init sa mga bisig nito. Matagal sila sa ganoong ayos. Tila walang gustong bumitaw sa kanilang dalawa.

Ang sabi niya kanina ay hindi na niya ito muling kakausapin pero niyakap lang siya nito ay naging ayos na sa kaniya ang lahat. Hindi niya talaga kayang magalit dito ng matagal.

Si Will na ang kumalas ng yakap kay Ikay. Nagbuga ng hangin sa pagpipigil sa sarili. Humawak sa mga kamay ni Ikay at dinala sa dibdib. “I’m sorry. I swear, hindi ko na uulitin.”

Nag-make face si Ikay at hinampas ang dibdib nito. “Sige, pero ibili mo muna ako ng ice cream.” nakalabi niyang sabi.

Nangunot ang noo nito. Tila magpo-protesta pero inunahan niya ito agad.

“May bukas pang tindahan, Y’ong seven eleven. Doon ka bumili. Isang galon ha. Vanilla ice cream.” nakairap niyang sagot dito sa nakitang pagtatanong sa mga mata nito.

“Papupuntahin mo pa ako sa bayan.” reklamo nito.

“Sino ba ang may kasalanan sa atin ha?”

napakamot ito sa ulo. “Ala-una na ng madaling araw, kakain ka pa ng ice cream.”

“ah basta, iyon ang gusto ko. Kapag hindi mo ako ibinili, hindi na kita talaga bati!” pumadyak pa ang isang paa niya at nakangusong inirapan pa niya ito.

Napataas sa langit ang tingin nito at napapabuntong hininga. Alam niyang hindi siya nito matitiis kaya sasagarin na rin niya ito.

“Ano? ibibili mo ba ako o hindi?” nakataas pa ang kilay na tanong niya. Gusto na niyang humagalpak ng tawa dahil sa nakikitang reaksyon ng kaharap niya.

“Oo na.” Napapabuntong hininga nitong sagot.

“Oh ano pang hinihintay mo? Bumili kana, dapat after twenty minutes nandito ka na ha. Ayoko ng maghintay sa’yo.” Pagkasabi niya ay siyang pasok niya sa loob ng bahay at isinara ang pinto.

Nang hindi na niya marinig ang mga yabag nito ay napabungisngis siya. Hindi naman talaga siya ang kakain ng ice cream kung hindi ito. Ipapaubos niya talaga ang isang galon dito!

A Night to Remember - Chapter 14 END

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 12 Aug 2010 07:14:00 +0000

(Pangarap_ko)

Nagpalipas pa sila Doon ng ilang araw dahil na rin sa pakiusap ng mga magulang ni Tyler na buong puso naman nilang pinaunlakan dahil alam nilang nasasabik ang mga ito sa apo.

Bago sila bumalik ng pangasinan ay niyaya siyang lumabas ni Tyler naiwan ang kanilang mga anak sa mga magulang ni Tyler.

Makalipas ang ilang sandali ay humito sila sa condo ni Tyler kung saan unang may nangyari sa kanila.

“Ipikit mo mga mata mo wag kang didilat ok?” ang sabi ni Tyler sa kanya na inilagay pa ang mga kamay nito sa mata niya at iginiya siya nito papasok

“Oh!” ang tangi niyang nabanggit pagkaalis ng kamay ni Tyler sa kanyang mga mata. Paano ay nakita niya na ang buong carpet ay napapaligiran ng mga petals ng rosas na kulay puti at pula may lamesa sa gitna na kinalalagyan ng champagne at candles

“Did you like it?” ang nakangiting tanong nito sa kanya sabay abot ng mga bulaklak na nakapatong kanina sa gilid ng pintuan.

“Oh yes its beautiful thank you” ang nasabi niya habang inaamoy ang twelve roses

“Halika lets dance” ang sabi nito at biglang naging deam ang paligid at may malamyos na music

Habang nagsasayaw sila halos magkadikit na magkadikit na nga ang kanilang mga mukha habang nagsasayaw at hindi naghihiwalay ang kanilang mga mata na nagkikislapan sa sobrang saya habang panay ang bulungan nila ng mga sweet nothings.

Pagkatapos nang ikatatlong kanta ay nagyaya na siyang maupo dahil nangangalay na ang kanyang mga binti kaya niyaya na siya nitong maupo sa mesa para kumain at ng buksan nito ang mga nakatakip sa lamesa ay nakita niya ang mga paborito niyang pagkain mayroong T-bone steak with baby carrots and corn and mash potato meron ding salad at ilan pang dish na hindi niya alam ang mga pangalan.

Pagkatapos makakain ay inalis ni Tyler ang takip ng dessert nila at bumungad sa kanya ang heart shape na chocolate cake na may nakasulat na “Will you marry me” at may nakapatong na singsing kinuha ni Tyler ang singsing at lumuhod sa kanyang paanan.

“I love you so much the moment I laid my eyes with you you stole my heart and never gave it back now I want you to pay me by taking me into your life forever, Ayessa will you marry me?” ang sabi nito sa kanya at dahan dahang inilagay sa kamay niya ang singsing na may katamtamang laking diamond.

“You already take my heart long long time Tyler you always took my breath everytime you are near me and being away from you for more than three years was the most unbearable time of my life and yes im willing to marry you” ang sabi niya rito at ginawaran siya nito ng halik na lumalim ng lumalim at muli ay naranasan nilang maging isa.

Paguwi nila ay sinabi na nila ang kanilang planong pagpapakasal sa kanilang mga anak at sa magulang ni Tyler na labis na ikinatuwa ang kanilang plano lalo na ang kanilang mga anak.

“Ayessa siguro panahon na para pumunta tayo sa pamilya mo” ang sabi ni Tyler sa kanya ng nagsosolo na sila sa kwarto.

“Huh?” ang nagulat niyang sabi dahil hindi niya inaasahang darating ang panahong yayain siya nitong pumunta sa kanyang Ama.

“ Ang sabi ko puntahan natin ang pamilya mo, malay mo lumambot na ang kanilang puso lalo na ng daddy mo mahigit tatlong taon na rin naman kayong nagtitiisan kaya dapat lang na subukan nating lumapit ulit sa kanila” ang sabi nito sa kanya

“Tyler galit sa akin ang daddy hindi raw niya ako anak, anak daw ako sa ibang lalaki ng mama” ang sabi niya kay Tyler at Hindi niya napigilan ang mga luhang nag-unahan sa pagpatak dahil sa pagkaalala sa sinabi ng ama.

“ Kahit na kailangan pa rin nating subukan malay mo lumambot na ang kanyang puso alam kong gusto mong makauwi sa inyo kahit hindi mo sabihin alam kong na mimiss mo sila” ang basa nito sa emosyon niya.

“Siguro nga pero natatakot ako” ang sabi niyang umiiyak naramdaman niyang niyakap siya Nito

“Don’t be scared im with you I promise I wont let anyone hurt you even your dad” ang pangako nito sa kanya saka siya hinalikan

Pagkalipas ng dalawang araw ay lumipad sila ni Tyler kasama ang kanilang mga anak papuntang hacienda para humingi ng tawad sa kanyang ama.

Papalapit pa lang sila sa kanilang hacienda ay di na matago ang kanyang kaba at walang tigil siyang nanalangin n asana napatawad na siya ng ama at wag ipagtabuyan.

“Mang Nestor nandyan po ba ang daddy” ang tanong niya sa matandang hardinero

“Ayessa ikaw na ba yan iha?” ang natutuwa nitong tanong sa kanya habang hindi makapaniwalang pinakatitigan siya inayos pa nga nito ang salamin nito at pinunasan.

“Opo Mang Nestor nandyan po ba ang yaya ? Si daddy po?” ang sunod sunod niyang tanong

“Oo iha nasa loob ang yaya mo ganon din ang iyong daddy at mommy” ang nakangiti nitong sabi sa kanya

“Ahh eh puwede po kaya akong pumasok ?” ang kinakabahan niyang tanong dahil natatakot siyang ipagtabuyan ng ama.

“Naku oo sandali at bubuksan ko ang gate” ang sabi nito na nagpangiti sa kanya

Bumalik siya sa kotse at sinabi kay Tyler na puwede na daw silang pumasok kaya iminaneho na nito ang sasakyan papasok ng hacienda

“Mommy dito po ba kayo nakatira dati?” ang tanong sa kanya ni Natasha na nagising nap ala

“Oo anak” ang maikli niyang sagot dahil ang lakas ng kabog ng kanyang dibdib dahil sa takot

Nang makapasok sila sa loob ng hacienda ay ninenerbiyos siyang bumaba kasama si tyler ng biglang lumabas ang kanyang yaya

“Yayaa” ang tawag niya sa matandang babaeng lumabas

“Oh Ayessa anak ang tagal na kitang inaalala” ang umiiyak nitong sabi at nagyakap sila ng pagkahigpit-higpit

“Yaya galit pa rin ba ang daddy” ang tanong niya rito pagkatapos nilang magyakap

“Naku iha ang tagal ka nang hinahanap ng daddy at mommy mo” ang sabi nito sa kanya na ikinagulat niya

“Talaga po yaya?” ang natutuwa niyang tanong dahil hindi siya makapaniwalang hinanap pala siya ng mga magulang kung alam lang niya ay matagal na sana siyang bumalik.

“Oo halika siguradong matutuwa ang mga yon” ang yaya nito sa kanya ng bigla itong huminto at napatingin kay Tyler na nakatayo sa kanyang tabi.

“Sino pala ire?” ang tanong nito sabay turo kay Tyler na ikinangiti niya

“Siya po si Tyler ang tatay ng mga anak ko” ang sabi niya rito habang buong ningning na nakatingin kay Tyler na umakbay sa kanya.

“Tyler ito ang pinakamamahal kong yaya” niyakap si Tyler ng kanyang yaya na halos mamasa ang mga mata.

“Yaya ito naman po ang mga anak ko si Natasha at Nathaniel kambal po sila” ang pakilala niya sa mga anak niya

“Ito na pala ang ipinagbubuntis mo noon at kambal pa” ang nasisiyahan nitong sabi at niyakap ang mga bata na hindi naman tumutol sa halip ay yumakap din sa kanyang yaya kahit hindi nito kilala.

“O siya halikayo at ng Makita mo na ang mga magulang mo” ang sabi nito at inakay sila sa may garden kung saan nakaupo ang kanyang daddy at mommy habang nagkakape napahigpit ang hawak niya sa kamay ni Tyler kumukuha ng lakas ng loob dahil bigla naming siyang sinalakay ng takot

“Senyor narito na ho si Ayessa” ang masayang sabi ng kanyang yaya

Biglang napalingon sa kanila ang kanyang mommy at daddy umiiyak na lumapit ang kanyang mommy pagkakita sa kanya at mabilis itong tumakbo palapit sa kanila.

“Oh Ayessa ang anak ko” ang sabi nito at mahigpit siyang niyakap ng makalapit ito sa kanya damang dama niya ang paghihirap ng loob nito at kaligayan habang mahigpit siyang yakap ng kanyang ina.

“Mommy” ang umiiyak niyang sabi na di malaman kung paano yayakap sa ina dahil sa kauna-unahang pagkakataon ay naramdaman niya ang init ng mga yakap at halik nito na matagal na panahon niyang hinahanap-hanap.

“Ayessa anak” ang sabi ng daddy niya na nakatayo na pala sa tabi nila ng mommy niya at namamasa ang mga luhang nakatunghay sa kanilang magina.

“Daddy o daddy im so sorry” ang sabi niya sabay yakap dito ng mahigpit at naramdaman niyang mas mahigpit ang iginanti nitong yakap na matagal na niyang gustong maramdaman sa tuwing yakap nito ang kanyang Ate Lira ay iniisip niya kung ano kaya ang pakiramdam na makulong sa mga bisig nito at ngayon nga ay naramdaman niya kung gaano kasarap at kainit ang yakap ng isang ama na matagal niyang pinanabikan.

“Oh anak ko patawarin mo ang daddy nagkasala ako sayo” ang sabi nito at niyakap siya ng mahigpit na mahigpit habang umiiyak.

Makalipas ang ilang sandali ay nahimasmasan na rin siya at ang kanyang magulang napatingin ang daddy niya sa gawi nila Tyler at tinignan siya parang itinatanong kung sino ang kanyang mga kasama kaya mabilis siyang lumapit at ipinakilala ang mga ito sa isa’t isa.

“Daddy si Tyler po at ang mga apo ninyo si Nathaniel at Natasha” ang pakilala niya sa kanyang mag-aama na nakangiti sa kanyang mga magulang.

“Tyler Natasha Nathan ang daddy at mommy ko” ang pakilala niya sa mga magulang na namasa na naman ulit ang mga mata dahil sa kanyang sorpresa.

“ Hi sir, ma’am natutuwa po akong makilala kayo” ang sabi ni Tyler at inilahad ang palad tinignan ito ng daddy niya at sa halip na tanggapin ang palad nito ay bigla nitong niyakap si Tyler ganon din ang ginawa ng mommy niya at nang maghiwalay ay ang kambal naman ang hinarap.

“Hello kids” ang sabi ng daddy niya sa kambal na halatadong nahihiya dahil humawak pa ang mga ito sa kanyang mga hita.

“Hello po” ang sabay na sagot ng dalawa na bahagyang ngumiti sa kanyang Ama.

“ Come give Lolo embrace” ang sabi nito at inilahad ang mga braso at yumakap ang kanyang mga anak dito at muli nakita niyang umiyak ang daddy niya habang yakap ng mahigpit ang mga apo, ang mommy naman niya ay pinupog ng halik ang mga ito ng dito naman yumakap.

Niyaya sila ng kanyang magulang sa loob para kumain nakaakbay pa ang kanyang ama sa kanya ng pumasok sila habang hawak naman ng mommy niya sila Tyler at ang mga bata pagkatapos kumain ay pinagpahinga ng yaya niya ang kanyang mga anak habang siya at si Tyler ay kinausap ng kanyang daddy sa study room

“Anak patawarin mo sana kami alam naming napakalaki ng pagkukulang namin sayo mula pa ng bata ka” ang simula ng kanyang mommy habang nakaupo sila sa Study room.

“ Di naman ako galit sa inyo mommy at daddy ako nga po ang nagkasala binigyan ko kayo ng kahihiyan” ang sabi niya habang umiiyak na nakahawak sa kamay ng mga magulang.

“Shh iha” ang sabi ng mommy niya pilit siyang pinatatahan sa unang pagkakataon naramdaman niya ang kalinga ng kanyang ina umiiyak ito habang hinahaplos nang pagkasuyo suyo ang kanyang mahabang buhok.

“ Anak alam ko marami akong nasabing masasakit na salita sayo mula ng bata ka pa at ng araw na palayasin kita believe me pinagsisihan ko ang nagawa ko kung puwede ko nga lang ibalik ang nakaraan gustong gusto kong itama ang mga pagkakamali ko sayo” ang sabi ng kanyang daddy

“Nalason lang kasi ang utak ko kaya sayo ko naibunton dahil sa akala kong kasalanan ng mommy mo alam kong nasabi ko sayo na hindi kita anak alam ko na ang totoo iha anak kita ginulo lang talaga ng traidor kong kaibigan ang pagsasama naming ng mommy mo kaya sinabi niya na anak ka raw niya sa mommy mo, pero umamin na rin siya at sinabing hindi totoo ang sinabi niya anak kita” ang lumuluha na sabi ng kanyang ama

“Daddy kung ganon kayo talaga ang daddy ko?” ang nasisiyahan niyang tanong sa ama na nakangiting tumatango.

“ Oo anak ng malaman ko ang totoo hinahanap ka namin pero hindi ka namin Makita walang makapagturo kung nasan ka” ang sabi nito na mababakas ang sobrang paghihirap ng loob dahil sa pagkaalala sa mahigit tatlong taon nilang pagkakawalay.

“ Masayang Masaya ako at bumalik ka iha akala ko hindi na kita makikita kahit kailan, akala ko mamatay na lang akong hindi man lang nakakahingi sayo ng tawad at naitutuwid ang pagkakasala ko” ang dagdag pa nito habang tumutulo na naman ang mga luha nito dahil sa labis na pagsisisi sa mga pahirap na ipinalasap nito sa kanya.

“Masaya akong malaman na hindi ka napariwara ng araw na palayasin kita sa tuwing iisipin ko ang kalunos lunos mong anyo ng araw na yon ay hindi ko mapigilang magalit sa sarili ko dahil sa ginawa kong pangaapi sayo, alalang-alala ako sayo dahil alam kong buntis ka pero pinigilan ko ang sarili ko dahil galit na galit ako sayo napakasama ko talaga” ang sabi nito na sinuntok pa ang dibdib nito na parang hanggang ngayon ay hindi pa nito mapatawad ang sarili sa nagawa sa kanya.

“Daddy wag ninyo pong sisihin ang sarili ninyo, kasalanan ko po ang lahat naging padalos dalos ako sa ginawa ko kaya nasaktan ko kayo maging si Tyler” ang sabi niya sa ama na niyakap ito ng mahigpit.

“Ako ang dapat sisihin sa lahat ng ito kung naging mabuti sana akong ama hindi ka sana nahirapan” Ang sabi ng kanyang ama habang masuyong hinahaplos ang kanyang likod.
“Wala po yon daddy nakita naman ako agad ni Tyler at ngayon nga ay pananagutan na niya ako” ang sabi niya sa ama.

“Kumusta po pala ang Ate Lira?” ang tanong niya sa mga magulang sa pagkaalala sa kanyang kapatid.

“Mabuti naman anak nasa ibang bansa sila ng kanyang asawa at wala pa ring anak ” ang sabi ng kanyang mommy.

“Ganoon po ba gusto ko po sana siyang makita” ang sabi niya sa mga magulang.

“Uuwi sa pasko ang mga yon siguradong matutuwa ang Ate mo dahil matagal ka na rin niyang hinahanap” ang sabi ng kanyang Daddy na ikinatuwa niya.

“Kuwentuhan mo kami anak Kung anong nangyari sayo sa loob ng mga taong wala ka dito” ang sabi ng kanyang mommy na parang sabik na sabik malaman kung anong klaseng buhay ang pinagdaan niya ng palayasin siya sa bahay.

“Ok naman po mommy napadpad ako sa Pangasinan at naging manunulat yun ang ipinang tutustos ko sa aming mag-ina” ang sabi niya sa mga ito.

“Naging napakahirap siguro ng buhay mo dahil hindi ka sanay sa hirap” ang sabi ng kanyang mommy na halatang na-awa sa kanya.

“Hindi naman po mommy sa umpisa lang ako nanibabago pero mula ng dumating ang kambal sa buhay ko ay pilit kong kinaya para sa kanila hanggang sa magkita nga kami ulit ni Tyler at nalaman niyang nabuntis pala ako” ang sabi niya sa mga magulang at masuyong tinitigan si Tyler na ginantihan din nito ng mapagmahal na tingin.

“Bakit pala sabi mo sa akin noon anak hindi mo kilala ang ama ng ipinagbubuntis mo, tinakbuhan mo ba siya iho?” ang tanong ng kanyang daddy na hindi naman galit kundi nagtataka lang.

“Hindi ko po alam Sir na nabuntis siya bigla na lang siyang umalis ng araw na may mangyari sa amin” ang sagot ni Tyler sa kanyang ama.

“Naku ano bang Sir Daddy na lang ang itawag mo sa akin at malapit na naman kayong maging mag-asawa nitong anak ko” ang masayang sabi ng kanyang ama na ikinatawa nilang lahat.

Naging Masaya ang kanilang usapan nagkuwentuhan pa sila ng Kung ano anong mga bagay na may kinalaman sa nakalipas na panahon til aba pinupunan nila ang nasayang na mga panahon na magkakahiwalay sila.

Nagpalipas muna sila ng ilang araw sa kaniyang mga magulang dahil gusto raw ng mga itong bumawi sa kanya sa mga panahong nasayang dahil sa mga pangyayari.

Naging napakasaya nila Hindi muna tumanggap ng kahit anong kaso ang kanyang mga magulang para daw Hindi mahati ang panahon ng mga ito sa kanila habang nagbabakasyon sila sa hacienda.

“Daddy kailangan na po naming bumalik sa manila dahil may kailangan na pong bumalik ni Tyler sa pamamahal ng kanilang negosyo” ang sabi niya sa ama makalipas ang limang araw nilang bakasyon.

“Ganoon ba anak?” ang sabi ng ama na mababakas ang kalungkutan.

“Opo but don’t worry daddy pangako babalik kami ulit dito para magbakasyon” ang sabi niya sa kanyang daddy at niyakap ito ng mahigpit na mahigpit.

“Sige aasahan ko yan, balitaan mo na lang kami kung kailan kayo magpapakasal ni Tyler ok” ang sabi nito ng paalis na sila.

“Opo daddy magtatampo ako pag hindi kayo dumalo” ang birong totoo niya sa ama at masuyong ginawaran ito ng halik at nagpaalam na.

Makalipas ang isang buwang preparasyon ay natuloy na rin ang kanilang kasal na sinaksihan ng mahigit anim na daang panauhin masayang Masaya siya dahil sa wakas ay naging buo na rin ang kanilang pamily.

“Are you happy sweetheart?” ang bulong ni Tyler sa kanya habang nasa reception sila ng kanilang kasal.

“Yes very much happy” ang sagot niya dito na nagniningning ang mga mata dahil sa sobrang kaligayahan.

“Good dahil mamaya ay mas paliligayahin kita, umuuungot na kasi ang kambal ng kapatid” ang sabi nito sabay himas sa kanyang braso na ikinakiliti niya.

“Don’t worry seven and half months from now magkakaroon na ulit sila ng kapatid” ang namumula niyang bulong dito na ikinasigaw nito kaya napatingin sa kanila ang mga bisista

“Ano ka ba ang ingay mo” ang nahihiya niyang saway dito at kinurot ito ng mahina Na ikinatawa nito pag katapos ay hinuli Lang nito ang kanyang mga kamay.

“ Ladies and Gentleman forgive me for being too noisy kababalita lang kasi sa akin ng misis ko na may madadagdag na sa aming pamilya seven and half months from now” ang masayang masaya nitong pagbabalita sa mga bisitang nakatingin sa kanila dahil sa sigaw nito.

“Way to go” ang narinig pa niyang sabi ng Daddy niya na ikinapalak-pak ng iba pang bisita.

“Brother you really live with your motto ‘Time is Gold’ dahil Hindi ka talaga nagaaksaya ng panahon look at you makakatatlo na” ang sigaw ng kakambal nito na ikinatawa ng mga naroroon habang namumula naman pareho ang kanilang mga mukha.

“Yehey magkakaroon na rin tayo ng baby” ang masayang masayang sabi ni Natasha na sinabayan pa ng Talon at Palakpak.

“Lets cheers to that” ang masayang masayang sabi ng Daddy ni Tyler at sabay sabay na iniangat nila ang mga kopita at nag cheers sa isa’t isa.

“I love you so much sweetheart thank you so much” ang Masaya nitong sabi sa kanya pagkatapos nilang inumin ang wine nila.

“I love you too sweet heart ” ang sabi rin niya at binigyan siya nito ng napakahabang halik.

Wakas

ABANGAN:

Totoo kaya ang kasabihang “Hate is just a thin line away from Love” malalaman natin sa kuwento ng buhay pagibig ni Natasha ang isa sa kambal na anak nila Tyler at Ayessa na pinamagatang UNEXPECTED LOVE.

Sana Ngayong Pasko - Chapter 9

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 11 Aug 2010 07:38:00 +0000

(Yesha)

MAY KUNG ilang segundong basta na lamang sila nakatayo ni Austin at nakatitig sa isa’t – isa. Kapwa hindi agad makapagsalita sa matinding pagkabigla.

“S-Shaider?” pagkuwa ay tanong niya.

Hindi agad nakasagot si Austin. Kumibot ang labi nito na wari ay may ibig sabihin subalit nauwi rin iyon sa pagtahimik. Nang kumilos siya upang tunguhin ang ladies room ay saka lang ito gumalaw. Madali nitong tinawid ang pagitan nila saka hinawakan ang kaniyang braso.

“Let me…”

Hindi na natapos ni Austin ang ibig nitong sabihin nang isang nakatutulig na sampal ang natanggap nito.

“Ang kapal ng mukha mo!”

“Europa, magpapaliwanag ako…give me time to explain what happened…” wika nitong hawak ang namumulang pisngi.

Ngumiti siya nang mapait. Hindi ba dapat ay magdiwang siya dahil nangyari na ang ibig niya? Bakit sa halip ay nagagalit siya at nasasaktan?

“Wala kang sasabihing sasapat para pagtakpan ang mga kalokohan mo! At hindi ka pa nakuntento sa ginawa mong pagpapaasa sa akin dati? Dinagdagan mo pa ang mga atraso mo!”

Sinubukang abutin ni Austin si Eure subalit patuloy itong umiiwas.

“Hindi ko pinlanong saktan ka. Hindi kita niloko, makinig ka nga muna!”

“Pakatandaan mo ang araw na ito, Mr. Agustin Perez! Dahil ito ang araw na tinapos mo ang anumang hangal na damdaming mayroon ako sa’yo!”

“Eure…Eure! Mag – usap muna tayo!”

Mabilis na tumalikod ang dalaga at walang nagawa si Austin kung hindi sundan na lamang ito ng tingin.

“SERYOSO KA na ba sa desisyon mong ‘yan?”

Tumango siya sa tanong na iyon ni Jane. Kasalukuyan niyang ipinapaloob sa isang puting sobre ang kaniyang resignation letter.

“Girl, baka naman nabibigla ka lang. Patawarin mo na si Sir sa mga nagawa niya. Akalain mong naisip pa niya ‘yun para muli kayong magkausap ng normal gaya ng dati?”

Tiningnan niya nang matalim si Tat.

“Ganoon? So dapat ko pa siyang pasalamatan dahil napaka-wise ng idea niya na linlangin ako?”

“Hindi naman sa ganoon, friend. Ang ibig lang sabihin ni Tat, baka naman kasi dahil puro away kayo no Sir eh naisipan niyang makipagkaibigan sa’yo sa pamamagitan ng pagte-text.”

“Okay, granted na ganoon nga. Mapapatawad ko pa siya doon. Pero paanong nangyari na pati si Shann ay kasabwat niya? Isa pa ang lalaking iyon! Huwag siyang magpapakita sa akin at tiyak na kakalbuhin ko siya!” galit pa ring wika niya.

“Ay huwag namang ganoon, friendster! Kawawa naman si Shann ko! Ano pa ang sasabunutan ko kung kakalbuhin mo siya?” maarteng wika ni Tat na kunwa ay nagulat sa tinuran ni Eure.

“Ewan ko sa’yo, Crisanta! Basta ako, wala nang mahalaga sa’kin ngayon kung hindi ang maipasa sa unggoy ninyong amo ang sulat kong ito. Period.”

Nagkatinginan naman si Jane at Tat kasabay nang paglamlam ng mga anyo nito.

“Europa, hindi ko akalaing sa ganito lang magtatapos ang friendship natin. Apat na taon? Tapos ay tutuldukan mo lang nang ganoon ang lahat? Nang dahil lang sa lalaki?”

Tama si Jane. Pero hindi rin niya maunawaan ang sarili. Hindi niya alam kung saan magsisimula matapos niyang matuklasan ang pagbabalatkayo ni ‘Shaider.’ Paano niya ito pakikitunguhan sa oras ng trabaho?

“Walang mababago, friends. Ganito pa rin tayo. Uuwi na ako sa province namin sa darating na Sabado pero dadalawin ko pa rin kayo pa paminsan – minsan. Ano ba ang silbi ng Facebook at Friendster kung lagi tayong magkakasama ‘diba?” biro niya gayung nararamdaman na niya ang panunubig ng mga mata. Higit pa sa kaibigan ang turingan nilang tatlo at talagang maninibago siya ‘pag tuluyan na niyang iniwan ang trabaho.

Pero hayun nga at mistulang may patunay na ang pag – alis niya sa kompanya ng mga Perez. Kumbaga sa kuwento, may ebidensya na siya at kailangan niyang maihatid agad ang ebidensiyang iyon kay Austin.

TULUY – TULOY siyang pumasok sa opisina ni Austin. Iyon na ang huling araw na tutuntong siya sa lugar na iyon. Dahil plano na niyang umuwi sa probinsiya at tanggapin na lamang ang iniaalok na trabaho ng kaniyang Tiyo Pedring. Hindi naman marahil siya mahihirapan sa pagpapaunlad ng dalawang groserya ng mga ito. Bukod doon ay matutupad na rin ang hiling ng kaniyang ina na umuwi sa lupang sinilangan nito. Limang taon na rin naman silang hindi nauuwi sa Iligan at nami-miss niya na rin ang makabalik doon.

Subsob ang ulo ni Austin sa mga papeles na nasa harapan nito at tila hindi nito napapansin ang kaniyang pagdating. Pagtapat niya sa harapan nito ay agad niyang ibinaba sa mesa ang dalang resignation letter. Animo’y nabigla pa ito bago tumingala at tumingin sa kaniya.

“What’s this?” tanong nito.

“Marunong ka naman sigurong magbasa. Read it.”

Kunot ang noong binuksan nito ang sobre. Ilang sandali lang ay muli itong tumingin sa kaniya na tila anumang oras ay handa siya nitong sagpangin.

“You are giving up your job just because of what happened?” napakadiin ng mga salitang binibitawan nito at bigla ay mapulang – mapula ang mukha marahil sa tinitimping galit.

“Mahalaga sa akin ang trabaho ko lalo’t apat na taon na rin naman ako dito. Pero hindi ko kayang magtrabaho kasama ang sinungaling at manlolokong gaya mo.” Diretsang sagot niya.

“Stop acting like a baby, Europa. Napakasimple lang ng dahilan mo para ipagpalit ang trabaho mo! Kung ako ang problema mo, huwag mo akong kausapin! Ipapaayos ko ang silid para hindi na tayo direktang mag – uusap. Ipapagawa ko ang…”

“Nag – aaksaya ka lang ng laway sa kasasalita, Mr. Perez! Wala akong panahong magtagal dito dahil kailangan ko pang ayusin ang mga gamit ko. Ngayon, puwede na ba akong magsimulang maghakot?”

Napatiim – bagang si Austin.

“Buweno, bahala ka kung ‘yan ang magpapasaya sa’yo. Pagod na rin naman ako sa kapapaliwanag sa makulit na sekretaryang gaya mo!”

Nabigla siya sa sinabi nito.

“Ang kapal talaga ng mukha mo!”

“Guwapo naman…”

Lalo nang nag – init ang kaniyang mukha sa isinagot nito. Lalo pang nakaiinis na tila balewala dito ang pag – alis niya. Ngayon ay malinaw nang talagang ginawa lang siyang laruan ng lalaking ito!

“Sino ang nagsabi sa’yong guwapo ka? Mommy mo?”

“Kanina lang ay tila ka batang nagtatantrums, sweetie. Ngayon naman ay tinalo mo pa ang matandang nag – uulyanin. Ikaw ang nagsabi sa akin noon na magaganda ang mga mata ko, na guwapo ako ‘diba?” nanunudyo ang ngiti ng lalaki at lalo siyang nainis dahil doon. Umilap ang kaniyang mga mata sa sinabi nito. Siya ba ang nagsabi noon?

“Mangarap ka!” asik niya.

“Sinabi mo rin na walang panama sa’kin ang mga Hollywood actors na hinahangaan mo…”

“Ang yabang mo talaga!” Inihagis niya rito ang throw pillow na nasa upuan niya. Tinawanan lang niya ito.

“At sinabi mo rin higit sa lahat na…na…mahal mo ‘ko…” sa huling sinabi nito ay tila biglang nagiging seryoso ang tinig ng lalaki.

Inilang hakbang lang niya ang pabalik sa mesa nito at taas noo itong hinarap.

“Oo, natatandaan kong sinabi kong lahat ‘yan! Sinabi kong maganda ang mga mata mo…na higit kang magandang lalaki kaysa sa mga foreign artists na kilala ko! Na mahal kita! Sinabi kong lahat ‘yan! Natatandaan kong lahat ang mga ‘yan at inaamin ko…!”

Hindi niya napigil ang mapasigok sa huling sinabi. Malayang namalisbis ang mga luha sa kaniyang mga mata pero hindi niya iyon inalintana.

“…hindi gaya mo na walang alam! Wala kang natatandaan! Wala kang kasalanang inaamin! Sa pagitan nating dalawa, mas higit kang ulyanin, Agustin! Mas higit kang makakalimutin!”

May pagmamadaling tumalikod si Eure upang tapusin ang eksenang iyon. Mas nagtatagal ay tila kalamansi sa sugat ang nararamdaman niya sa tuwing makikita si Austin. Dapat ay noon pa niya ito ginawa. Dapat ay noon pa para hindi na nagkaroon ng pagkakataon ang lalaking muli siyang saktan – muling paasahin at paglaruan.

NAIWAN SIYANG nakatulala at nakamasid sa pinto. Kung bakit kasi kinakain siya ng pangamba sa tuwing makikita si Europa. Just the mere sight of the woman makes him uncomfortable – na tila ba siya isang teenager na nakakita ng ultimate crush.

Ang akala niya’y sa Japan na siya maninirahan. Nang sabihin ng amang kailangan niyang isalba ang mga negosyo sa Japan ay agad siyang sumunod dito. May usapan sila ng matandang Perez na gagawin niya ang gusto nito kung muli nitong sisikaping umuwi sa kanilang bahay at tuluyang makisamang muli sa kaniyang ina.

He dearly loved his mother and he would be willing to do anything and everything to make her happy. Nang makisama ang kaniyang papa kay Becky ay lagi nang nagkakasakit ang kaniyang ina. Sa simula ay sinubukan nitong sabayan ang ginagawa ng asawa. Ginawa nito ang mga bagay na kalimitan ay mga babaeng wala pang responsibilidad sa buhay ang gumagawa. Parties, ballroom dancing, gym sessions – lahat ng ‘yan ay naging bahagi ng buhay ng kaniyang mama. Pero sa huli ay sumuko na rin ito lalo pa at tuluyan nang hindi umuwi sa bahay si Ricardo.

At nang iyon ang hingin niyang kondisyon sa ama na agad naman nitong sinang – ayunan ay hindi na rin siya nagdalawang – isip pa. Mahalaga ang kaniyang ina kaysa ano pa mang bagay na pinahahalagahan niya.

Pero nagkamali siya. Maling – mali siya. Pagkatapos ng trabaho sa hapon ay walang ibang laman ang isip niya kundi ang kakaibang kagandahan ng kaniyang sekretarya. Kung noon ay may nadarama na siya rito, lalo pa iyong nag – ibayo nang malayo sa paningin niya ang dalaga.

Tinangka niya itong tawagan sa opisina subalit hindi nito minsan man sinagot ang kaniyang mga tawag. Hindi niya alam kung bakit ito nagagalit gayung maayos naman ang kanilang naging huling pag – uusap. Sayang nga lamang at hindi sila natuloy umuwi ng San Martin dahil nang tumawag siya roon ay natuklasan niyang naroon si Conrad at ang sekretarya nitong si Elmira.

Agad niyang ininporma si Eure na sa halip na sa San Martin ay sa San Sebastian na ito tumuloy kung saan naroon ang isa pang maliit nilang bahay bakasyunan. Pero hindi nga ito nakarating at ang sabi ni Romina na siyang nakasagot ng tawag ay naiwan nito ang cellphone at nagmamadaling sumakay sa kotse ng isang lalaking hindi nito nakilala. Wala na siyang panahon na bumalik ng Maynila dahil umagang – umaga ng susunod na araw ang lipad niya patungong Japan kaya naman hindi na siya nagkaroon ng pagkakataong makausap ang dalaga at linawin kung sinong lalaki ang sinamahan nito.

Gayunman ay hindi siya nagtanim ng hinanakit kay Europa. Bagaman masakit ay inisip na lamang niya na panahon na lang ang magsasabi kung sadya silang nakalaan ng dalaga para sa isa’t – isa. Kaya naman nang magbalik siya ay agad niyang ni – request sa ama na muling ipaubaya sa kaniya ang dalaga. Hindi naman niya naisip na magagalit ito.

Muli siyang napatingin sa pinto. Kaylalim ng buntong hininga na pinawalan niya upang alisin ang bigat na nasa dibdib. Muli niya sanang itutuon ang sarili sa mga kaharap na papeles nang humahangos na pumasok sa loob ng opisina si Tat.

“Sir! Aalis na po si Europa ngayong tanghali!”

Napatayo siya sa matinding pagkabigla.

“Ha? Paanong…’diba ang sabi mo ay sa Sabado pa niya balak umalis?” Iyon ang itinimbre ng kaibigan ni Eure sa kaniya sa telepono kaya naman walang pagmamadali ang kaniyang mga kilos.

Ang ibig niya ay huwag madaliin ang lahat. Ang plano niyang lihim na pakikipag – usap sa wedding planner na si Trixia ay naudlot dahil sa madalian nitong pagpunta ng Boracay pero nangako naman itong agad na babalik sa mismong araw ng Lingo.

“Iyon nga po ang sabi niya kagabi nang magkausap kami pero heto at kate – text lang na nakabili na daw po ng tiket ang kapatid niya.”

Si Tat ang nasa likod ng mga plano niya. Isang lingo bago siya nagbalik – trabaho ay inabangan niya si Tat minsan sa pag-uwi nito. Pero laking panghihinayang niya na wala naman pala itong masyadong nalalaman hinggil sa naunsyaming relasyon nila ni Europa. Ayon dito ay may sarili itong pinagkakaabalahan ng mga panahong iyon kaya hindi nito masagot ang mga tanong niya.

Kaya wala siyang nakuhang impormasyon sa dalaga kundi ang mga payo nitong hindi man niya matanggap sa simula ay ginawa na rin niya. Ang pagkikita nila sa Friday Night ay hindi pagkakataon lang. Ideya rin ni Tat iyon upang makuha ang reaksiyon ni Eure at lahat ng iyon ay matiyaga nitong inirereport sa kaniya. Maging ang oras ng pagpe – Facebook sa gabi at paboritong kulay ng pantulog ng dalaga ay itini – text nito. Iyon daw ay dahil sa iniisip nitong may pagtingin din sa kaniya si Eure at nais lamang nitong mapasaya ang kaibigan.

Si Shaider ay bahagi rin ng plano ni Tat. Ito rin ang nagbigay ng cellphone number at email address ng dalaga sa social network account nito. Pero si Shann ay hindi bahagi ng plano. Laking gulat niya nang sabihin ni Eure na may nobyo na ito at iyon ay walang iba kundi ang pinsan ni Bettina. Napanatag lang siya nang sabihin ni Tat na nagkataon lang ang lahat at hindi nito personal na kilala si Shann. Pero nang mapansin niyang tila nahuhulog ang loob ni Eure sa binata ay kinabahan na rin siya.

Isang malaking pagkakamali na pinayagan niyang akuin ni Shann ang katauhan ni Shaider. Ang bagay na iyon ay hindi na alam ni Tat. Personal niyang kinausap ang lalaki upang malaman niya ang totoong niloloob ni Eure. Nang bahagya man ay hindi ito nakitaan ng pagkabigo nang makita si Shann ay lalo nang umurong ang buntot niya. Iniwan niya ang eksena habang masayang nag – uusap si Shann at Eure.

“Sir! Kung hindi kayo kikilos ay tuluyan nang makakalabas ng building ang Europa ng buhay niyo! Baka sa mga oras na ito ay tapos na siyang magpaalam sa mga kasama namin at papalabas na ng…”

Hindi na nito natapos ang ibig pa nitong sabihin nang halos liparin ni Austin ang daan palabas sa sariling opisina.

All I Need by Erin - Chapter 11

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 10 Aug 2010 07:21:00 +0000

(Blue)

Palinga-linga si Will sa loob ng canteen pero hindi niya makita si Ikay. Wala rin ito sa may oval bench kanina na tambayan ng barkada. Talagang iniwasan na siya ng dalagita. Hindi naman niya ito masisisi dahil hinalikan niya ito ng walang paalam. Gago talaga siya. Bakit kasi ipinilit niya ang gusto niya. Sana ay nakinig na lamang siya kay Reed. Hindi sana siya iniiwasan ngayon ni Ikay.

“Ano ba Will nahihilo na ko sa’yo!” reklamo ni Sipag. “Kanina ka pa palinga-linga. Sino ba tinitingnan mo? Para ka ng giraffe niyan eh.”

Isang pagkalalim-lalim na buntong hininga ang pinakawalan niya. Naihilamos niya ang dalawang kamay sa mukha bago muling tumingin sa pintuan ng canteen. Napatayo ng biglang makita si Erin na papalapit.

“Erin si Ikay?” agad niyang tanong magbubuka palang ng bibig si Erin.

Nagtatakang tiningnan ni Erin si Will. “Eh ‘di nasa T.H.E. it’s friday today kaya general cleaning nila ngayon. Ano ka ba parang hindi mo alam.”

Nanghihina siyang napaupo ulit. Oo nga pala. sa sobrang pag-aalala niya nakalimutan niyang tuwing friday pala ang general cleaning ng section nito sa T.H.E.

“Kuya Will okay ka lang ba?” tanong iyon ni Jinks. “Kanina ka pa di mapakali eh.”

Ngumiti lang siya dito bago bumaling kay Erin. “Anong oras ba daw matatapos ang GC nila?”

“Mga Alas-dos daw.” tumingin si wrist watch bago. “two hours na lang.”

“Nag-lunch na ba iyon?” tanong ni Bossing.

“Hindi pa nga eh. sabi ko hahatiran ko siya ng–ay! nakalimutan ko!” napatapik sa noo si Erin. “Kaya pala ako pumunta dito kasi ibibili ko siya ng pagkain. Napakwento tuloy ako. Teka lang ha, bili muna ko.”

Pinigilan ni Will si Erin. “Ako na ang bibili. Maupo ka na dito. Kumain ka na rin. Ano ba gusto ni Ikay?”

Nangingiti si Erin. “Ang sweet talaga ni Kuya Will.” kinikilig nitong sagot. “Yung gusto niya ang pinabibili niya. Alam mo na naman ‘yon ‘di ba?”

Tumango siya. Lumakad sa may mga nakaserve na pagkain. Nasundan ni Erin ng tingin si Will bago tumingin sa barkada. “May problema ba si Kuya Will? Mukhang bilasa siya ngayon.”

Ang seryosong mukha ng barkada ay nauwi sa pagpipigil ng mga itong tumawa. Hindi na nakatiis si Sipag at humagalpak na ito sabay hampas pa sa mesa.

“Kahit kailan talaga Erin, bokya ang tagalog mo. Mag english ka na nga lang.” tawa ng tawa si Sipag.

“Balisa iyon Erin. Hindi bilasa. Ginawa mo naman isda si Kuya Will.” natatawa rin na sagot ni Jinky.

“Sorry.” nahihiyang ngumiti bago napakamot sa ulo.

Nakatingin si Will sa tray ng mga pagkain. Iniisip kung ano pa ba ang kulang sa mga binili niya. May chicken drum stick with two rice balls, may sotanghon soup, may corn and carrots, two muffins, icecream and mineral water. Wala na siyang maisip na favorite pa ni Ikay na pwedeng mabili sa canteen.Matapos na bayaran sa counter ay bumaling ng tingin sa barkada bago malakas na nagsalita.

“Guys punta muna ko sa T.H.E. hatid ko lang ‘to kay Ikay, babalik rin ako agad.” paalam niya sa barkada.

“Kahit ‘wag na.” natatawang ganti ni Sipag. Hindi na narinig ni Will ang sinabi ni Sipag dahil nagmamadali na itong lumabas ng canteen, bitbit ang tray ng mga pagkain para kay Ikay.

“Aba! hyper si Kuya Will. Ano bang nakain n’on?” tanong ni Jinks.

“Inlove eh.” natatawang sagot ni Sipag na ikinailing ni Bossing.

“Eka, babalik din kami ha. gutom na kami eh. balik kami after thirty minutes.” sabi ng isa sa mga classmates niya.

Napatigil si Ikay sa pagma-mop ng sahig at napatingin sa orasan na nasa itaas ng entrance door ng T.H.E. room. Alas-dose na pala. Lunch time. Kaya nagwawala na pala ang mga alaga niya sa tiyan. Gutom na rin siya. Ang tagal ni Erin. Bakit kaya wala pa ito?

Tumango siya sa mga classmates niya.

“Hindi ka pa ba magla-lunch?” tanong iyon ni Jason. Isa sa mga naging crush niya dati.

“Hinihintay ko si Erin. May dalang pagkain iyon para sa akin.” nakangiti niyang sagot. Inilapag ang mop sa sahig bago lumakad sa may table ng teacher nila at ini-off ang radio na nakapatong doon bago naupo sa isa sa mga mahabang sofa sa may gilid ng pintuan para sa mga visitors.

“Okay. But tell me kung gusto mong sumabay sa amin kapag wala pa si Erin. I’ll treat you.” malambing nitong sabi.

“Sure.” bagot niyang sagot at nagpahabol pa ng fake na ngiti. Suplado ito dati sa kaniya. Pero dahil crush nito si Maryrose ay nakipagkaibigan sa kaniya para siya ang maging tulay nito para kay Maryrose.

“Ang kapal!” nabigkas niya. “Nagugutom na talaga ako. Nasaan na ba ang pagkain ko?” reklamo niya sa sarili.

Kapag ganitong gutom siya ay ayaw niyang gumalaw at hindi niya gustong magsalita. Ngayon siya nakaramdam ng pagod kung kailan nagpapahinga siya. Nahiga siya sa sofa at ipinikit ang mga mata. Ipinatong ang isang braso sa may noo.

Gustong niyang matulog. Nahawakan niya ang bibig sa ginawang paghikab ng matigilan. Naalala niya ang ginawa ni Kuya Will kagabi. Ang ginawa nitong paghalik sa kaniya.

Naimulat niya ang mga mata at napabangon. Umiling-iling. Bakit ganito? Bakit naiisip niya iyon?

“No Ikay! Huwag kang mag-isip ng ganyan okay? Hindi ka na nahiya kay Kuya Will. Huwag mong isipin iyon. Wala iyon, okay, Ikay. Huwag mong isipin.” naiinis niyang sabi sa sarili.

Pero parang nasirang plaka na nagpaulit ulit ang eksenang iyon sa isip niya. At tukso pang nagiging slow motion iyon. Ang pagbitaw ng mga kamay nito na nakahawak sa mga braso niya at ang bigla nitong paghila sa mga kamay niya para mapalapit siya dito. Ang pagbaba ng mga labi ni Kuya Will para siya hagkan at ang pagyakap nito sa kaniya.

Mariin niyang ipinkit ang mga mata at malakas niyang naipadyak ang isang paa. Naiinis siya. Hinampas niya ang sofa at nakangusong tumayo para puntahan ang radio. Lilibangin na lang niya ang sarili sa pakikinig ng music.

Straight from the heart ang song na sumalubong sa tenga niya. Inis siyang naglipat ng radio station. Love takes time naman ang kasalukuyang tinutugtog. Inis na nailipat niya ulit sa ibang station, pero talagang nananadya yatang puro love song ang naririnig niya. Inilipat niya sa rock station pero lalo siyang nainis. Sweet child of mine naman ang tinutugtog. Favorite song pa ng lalakeng iniisip niya. Naku talaga! Naiinis niyang ini-off ang radio ng huling marinig ang that’s what love is for.

“Walang pakisama ‘tong radyo na ‘to.” galit siyang bumalik sa sofa at naupo. Simang na talaga siya. Naiinis siyang ewan. Kung anu-ano naiisip niya, siguro gutom lang siya kaya pati radyo pinatulan niya.

Tumingin siya sa orasan. twelve-thirty. Gutom na talaga siya. Nakalimutan siguro ni Erin ang pagkain niya. Pupunta na lamang siya sa canteen. May pagkain pa naman sigurong mabibili doon. Pero duda siya kung yung mga paborito niya ang naiwan sa canteen. Madalas siyang maubusan, lalo na yung sotanghon soup. Favorite niya iyon. Kaya kapag tuwing friday nakikipaghaltakan siya ng uniform ng mga estudyante para ilayo sa pila para lang mauna siyang bumili n’on.

Napatingin siya sa pintong bumukas at napatayo ng bumungad si Kuya Will. Bigla siyang nataranta. Nag-ayos ng buhok at ngumiti ng pilit.

“Kuya Will, anong ginagawa mo dito?”

Ngumiti muna ito. Pero may nahagip siyang lungkot sa mga magta nito bago nagbaba ng tingin sa tray ng pagkain at itinuro ang hawak. “Food. Sabi ni Erin hindi ka pa raw nagla-lunch kaya dinalhan na kita.”

Napatingin siya sa tray at bahagyang natawa. “Last supper ko na ba Kuya Will? ang dami niyan eh. Hindi ko ‘yan kayang ubusin.”

“Tutulungan kita. Hindi pa rin ako kumakain. Hinihintay kasi kita. Nakalimutan kong GC n’yo nga pala ngayon.”

“Okay. Let’s eat then.” nakangiti siyang tumayo sa sofa at kinuha ang tray ng pagkain. “Doon na tayo kumain Kuya Will.” itinuro ang mahabang baking table.

Malapit na niyang maubos ang kinakain pero hindi pa rin nagsasalita si Kuya Will. Nakatingin lang sa kaniya. Hindi niya tuloy maiwasan ang pamulahan ng mukha. Naiilang siya. Hindi naman siya tinitingnan ng ganoon ni Kuya Will at bakit parang malungkot ito ngayon?

Naibaba ni Will ang tingin sa sahig ng ngitian siya ni Ikay. Nakaupo siya sa sofa, malayo ng konti ang distansya mula kay Ikay kaya naman gusto niya itong abutin at yakapin. Naikiskis niya dalawang kamay bago huminga ng malalim.

“Ikay ma-”

“Kuya Will-”

Halos magkasabay nilang nabigkas iyon. Bahagyang natawa si Ikay. Tumayo naman si Will.

“Ikaw muna.” nasabi ni Ikay.

“No. Ikaw na.” sabi ni Will sa pagitan ng paghugot ng paghinga.

Ngumiti si Ikay. “‘Yong kagabi, Kuya Will. Naiintindihan ko kung bakit mo ginawa iyon. Alam kong ginawa mo lang iyon dahil gusto mo kong tulungan na makalimutan ko si Marc. Pero Okay na ang lahat, inamin ko kay Erin ang nararamdaman ko para kay Marc at ngayon, medyo maluwag na ang pakiramdam ko…kaya, salamat Kuya Will ha. Ikaw talaga ang superman ko.” Lumapit siya dito at niyakap niya ito ng mahigpit.

Wala sa sariling tumango si Will. Ngumiti ng pilit. Tila sasabog ang dibdib niya. Kumalas ng yakap sa dalagita. “Ikay…babalik na ko..sa canteen. Baka…” huminga siya ng malalim, pilit na inaalis ang nakadagan sa dibdib. “Baka hinihintay na ‘ko nina Reed.”

Hindi na niya hinintay na makapagsalita pa si Ikay. Lumabas na siya ng T.H.E room.

“Anong nangyari d’on?” tanong ni Ikay sa sarili na naiwang nakatingin sa pintuang nilabasan ni Kuya Will.

Kanina pa pinagmamasdan ni Will si Ikay. Hindi niya gustong ialis ang paningin sa dalagita na tumatawa na parang wala ng bukas. Napaka-natural nito. Iyon marahil ang nagustuhan niya dito.

Pinanghinaan siya ng loob kanina sa pagbanggit nito ng Kuya. Sa bawat pagbigkas nito ng salitang iyon ay hinihiwa niyon ang puso niya. Ipinapaintindi niyon sa kaniya na iyon lang ang kaya nitong ibigay sa pagmamahal niya. Ipinapakita na iyon lang ang papel niya sa buhay nito. Hindi niya gustong tanggapin iyon kaya nagawa niyang hagkan ito. Naiiling siya. Gago talaga siya. Ipinipilit kasi niya ang sarili sa hindi pwede. Sa hindi siya pwedeng mahalin. Nararamdaman niya ang sakit, Sumisigid iyon hanggang sa mga buto niya.

“Kuya Will, baka malusaw na si Bunso sa kakatitig mo sa kaniya.” pa-baby talk na sabi ni Sipag.

Lumingon siya kay Sipag. “May sinasabi ka ba, Sipag?”

Naiiling na binatukan ni Reed si Will. “Para kang loko, Will. Sinabi ko naman sa’yo ‘di ba? Ang tigas kasi ng ulo mo. Hindi ka marunong makinig.”

“Ano ka ba Reed, masisisi mo ba si Will eh mahal niya si Ikay.” singit na bulong ni Sipag.

“That’s stupid. Nakakasira ng ulo ang pag-ibig na iyan.” sagot ni Reed.

“Ayun! kaya hanggang ngayon wala ka pa rin girlfriend.” nakangising sabi ni Sipag.

“Tinanggap ko na ang lahat, Reed.” mahinang sabi ni Will. Malungkot itong nakatingin kay Ikay. “Tanggap ko nang hindi niya ko mamahalin.”

“Ouch! ang sakit…” hinampas pa ni Sipag ang kaliwang dibdib.

“You still have Cathy, Will. Focus on her.” tapik pa ni Reed sa balikat niya.

“Para kang guardian devil ni Will, Reed. Dapat ikaw ang mangumbinse dito kay Will na ipaglaban niya si Ikay ikaw pa yung-”

“Tama na Sipag. Tinanggap ko na, kaya okay na.” sagot ni Will.

“Okay na ba talaga? tingin ko magkakalasingan tayo mamaya niyan eh. Ano ba gusto niyo, redhorse?”

“Gago!” natatawang binatukan ni Reed si Sipag.

“Will, Look who’s here…” masayang bungad ni Marc na nasa pintuan ng canteen at may itinuturo sa likuran nito. Napatingin ang Magnificent sa bagong dating. Isang babae ang nasa likuran ni Marc. Ngumiti ito ng makita si Will na nangunot ang noo.

“Hi William, honey!”

“Cathy…”

Agad itong tumakbo sa direksyon niya. Gulat na gulat ang Magnificent ng halikan ni Cathy si Will sa mga labi. Hindi naman namalayan ni Ikay ang pagtaas ng isang kilay niya sa tagpong iyon.

A Night to Remember - Chapter 13

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 09 Aug 2010 07:14:00 +0000

(Pangarap_ko)

Lumuwas sila sa maynila para ipakilala sa mga magulang ni Tyler ng huminto sila sa napaka-laking bahay nila Tyler ay sobrang lakas ng kaba ng kanyang dibdib dahil nagaalala siyang hindi magustuhan ng mga ito kaya napahawak siya ng mahigpit sa mga braso ni Tyler.

“Nervous?” ang tanong nito at ng tumango siya ay hinawakan nito ng mahigpit ang kanyang mga kamay

“They will love you sweet heart trusts me” ang bulong nito sa kanya at dinampian siya ng halik

“Daddy who live’s here?” ang tanong ni Natasha kay Tyler

“I live here baby and your grand parent” ang sagot nito

“Wow talaga daddy? Nandito po ba sila gusto ko siyang Makita?” ang excited na sabi ni Natasha na bahagya pa ngang napapatalon.

“You will, let go guys” ang sabi nito at inakay na silang mag-iina.

At ng bumaba na sila ay hinawakan nito ng mahigpit ang kanyang mga kamay at sa kabila ay hawak nito si Natasha at hawak naman niya si Nathan magkakahawak kamay silang pumasok sa napakagarang bahay nila Tyler. Sinalubong at binate sila ng mga katulong at pinatuloy

“Sina Mama?” narinig niyang tanong ni Tyler sa matandang katulong

“Iho your home” ang narinig niyang sabi ng mabining boses na palapit sa kanila at ng lingunin niya ay pareho pa silang nagulat ng ginang na nkalapit na sa kanila

“Oh I remember you” ang sabi nito na nangbibilog pa ang mga na nakatingin sa kanya at lumipat ang tingin sa kambal

“Hi ma magkakilala kayo?” ang nagtatakang tanong Tyler sa ina

“Not really pero nakita naming sila sa mall” ang sabi nito at nakangiting tumingin sa kanila

“I see oh well by the way nasan ang papa, ma? Ipakilala ko sa inyong dalawa ang mga kasama ko?” ang sabi nito sa ginang

“Nasa study room iho kung gusto mo ay putahan natin siya” ang sabi nito bagamat nagtataka ay ngumiti sa kanila at inakay na sila nito papunta ng study room

Knock! Knock!

“Come in” ang sabi ng sabi ng masuyong boses sa kabilang panig ng pinto.

Naunang pumasok ang mama ni Tyler at sumunod sila kasama ang kambal na nagtataka pero tahimik na sumusunod sa kanila

“Hmm Honey may sasabihin si Tyler” ang sabi ng ginang Na nagpaangat sa ulo ng matandang lalaki na abala sa binabasang papeles at katulad ng Ginang ay nagulat din ito ng Makita sila

“Hi pa” ang sabi nito

“What a surprise Iho at May mga kasama ka“ang sabi nito na nakatingin sa kanila at matamang pinakatitigan ang kambal.

“Yes Ma! Pa! I want you to meet Ayessandra” ang sabi nito sa mga magulang at masuyo pa siyang inakbayan.

“Ayessa this is my mother Julia at my father Alex” ang pakilala nito sa mga magulang

“Nice to meet you ma’am and sir” ang sabi niya

“Oh the pleasure is ours Iha” ang sabi ng mama ni Tyler at niyakap siya at hinalikan sa magkabilang pisngi, ang matandang lalaki naman ay hinalikan ang kanyang kamay.

“Ma, Pa I know this will come as a shock but I can explain all of this” ang sabi nito sa mga magulang bago hinawakan ang kanyang mga anak na tahimik lang na nagmamasid sa kanila.

“I want you to meet your grand kids Natasha and Nathaniel” ang sabi ni Tyler sa mga magulang na nanlalaki ang mga mata sa gulat habang palipat lipat ang tingin sa kanilang mag-anak at maya-maya ay titingin sa isa’t isa.

“Oh iho do you mean what you said?” ang naiiyak sa tuwa na sabi ng ginang

“Yes ma they are your grand kids, Nathaniel, Natasha meet your grandma and grandpa” ang sabi ni Tyler sa kanilang mga anak na nakatitig sa mga magulang nito parang kinikilala.

“Oh come here kids” ang tawag ng dalawang matanda sa kambal na pinaunlakan naman ng mga ito at mahigpit na niyakap ng ama ni Tyler si Nathan at si Natasha naman ay ng Lola nito pagkatapos ng mahigpit na yakapan ay pinaghahalikan ng mga ito ang mga apo habang lumuluha.

Makalipas ang ilang sandali ay nagpalit ang magasawa at niyakap ng Lola nito si Nathan at si Natasha naman sa lolo nito.

“Oh Tyler” ang nabanggit niya habang masayang tinitignan ang mga anak sa bisig ng mga lolo’t lola ng mga ito na mangiyak ngiyak pa rin habang panay ang halik sa mga Apo na ngayon lang nakilala makalipas ang mahabang tatlong taon.

Makalipas ang ilang sandali ng pagkakakilala ngayon ay oras nang pagpapaliwanag kaya kahit ayaw pang humiwalay ng mga magulang ni Tyler sa mga apo ay hinayaan na muna nilang dalhin ang mga ito ng katulong para pakainin.

“So iho do you want to tell us what is going on?” ang tanong ng Papa nito nang makapasok sila sa Study room.

“ Its long story ma and pa but to make it short magschool mate kami ni ayessa noong college we fell inlove with each other at may nangyari sa amin at nabuntis si ayessa at ngayon lang kami ulit nagkita.” Ang paliwanag nito sa mga magulang

“Don’t tell me iho na hindi mo pinanagutan si Ayessa kaya lumayo alam mong walang Fuentabelia na tumatakas sa responsibilidad” ang galit na sabi ng daddy nito dahil inaakalang tinakbuhan siya ng anak nito.

“No Sir hindi niya po alam na buntis ako, ako po ang kusang lumayo” ang sabi niya sa mga ito habang nakayuko ang ulo at nagbabanta ng tumulo ang mga luha dahil sa pagkaalala sa nakaraan na pilit niya na sanang gustong kalimutan.

“What do you mean iha? Why did you leave?” ang naguguluhang tanong ng mama nito na nagpalipat lipat pa ang tingin sa kanilang dalawa.

“Ang akala niya kasi mama may fiancé ako at ayaw raw niyang magulo ang buhay ko” ang salo ni Tyler sa kanya

“What? Bakit niya naisip na may fiancé ka meron nga ba iho?” halatang lalo naguluhan ang mga ito dahil sa tinatakbo ng kanilang kuwento.

“No mama tumawag kasi si Arriana sa condo ng gabing may nangyari sa amin at nagpakilalang fiancé e hindi alam ni Ayessa na may kakambal ako kaya ang akala niya ako ang hinahahanap ni Arriana at ako ang fiancé nito kaya umalis siya dahil ayaw niyang makagulo” ang mahabang paliwanag nito

“Ganoon ba ? Di kita masisi iha maski siguro ako ganon ang gagawin” ang mapag-unawang sabi ng ginang sa kanya.

“ Bakit ngayon mo Lang siya nakita iho? Hindi mo ba siya hinanap?” ang tanong ng ama ni Tyler

“Hinanap ko siya Papa pero walang nakakaalam kung nasan siya” ang sabi ni Tyler sa ama nito habang masuyo siyang tinitigan.

“Saan kayo nagkita ulit iho?”ang tanong ng mama nito

“Sa Pangasinan malapit sa rest house nabili ko at ngayon nga ay nandito na kami at pinapakilala na sila sa inyo” ang sabi nito sa mga magulang.

“Oh im so glad we saw them in mall sila yung sinasabi namin sayo na kamukha ninyo ni Tyron noong mga bata kayo pero ayaw mo maniwala” ang may himig pagtatampo pa na sabi ng mama nit o kay Tyler

“Im so glad ngayon ay may mga apo na talaga tayo Alex and my kamukhang kamukha mo ang mga bata Tyler di maipagkakailang mga anak mo” ang tuwang tuwa pang dagdag ng ginang

“So when do you plan to get married?” ang tanong nito na pinaglipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa ni Tyler.

“Soon pa very soon” ang sabi nito sabay kindat sa kanya na ikinapula ng kanyang mukha.

“Aba dapat Lang bilisan mong pakasalan siya napakaganda pa naman niya ikaw rin baka maagaw pa sayo” ang biru ng ama nito na kay Tyler na bahagya pa siyang nginitian.

“No way pa never” ang madiing sabi nito na ikinatawa nilang lahat dahil kitang kita nila kung paano dumilim ang mukha nito at naglagatukan ang mga buto sa kamay.

“Naku kailangan pala nating mamanhikan na sa mga magulang ni Ayessa” ang sabi ng mama nito na napakaganda nang pagkakangiti sa kanila.

Nagkatinginan na lang sila ni Tyler hinawakan nito ng mariin ang kanyang mga kamay.

“Oh did I say something wrong?” ang sabi nito dahil Hindi nakaligtas dito ang ginawa nilang tinginan.

“Its just galit ang parents niya sa kanya at pinalayas siya” ang hindi matuloy na sabi ni Tyler

“Oh im sorry iha but do you mind if I ask you why?” ang sabi nito na nakakunot ang mga noo marahil ay dahil sa pagtataka.

“Julia” ang saway ng ama ni Tyler sa asawa

“Ok Lang po yon, nagalit ang papa ng malamang nabuntis ako kaya pinalayas niya ako” ang nangingilid ang luha niyang sagot dito habang nakayuko dahil naalala na naman niya ang masakit na ala-alang yon.

“Omg napakahirap pala ng pinagdaanan mo mula ng mabuntis ka at magisa mo Lang itinaguyod ang mga anak mo sa loob ng ilang taon” ang sabi ng mama nito na naluluha narin nakikisimpatya sa kanya.

“Wala ho yun mahal ko po kasi siya at ang kambal” ang sagot niya dito at tinitigan ng buong suyo si Tyler na lalong humigpit ang hawak sa kanyang mga kamay.

“And I love you so much also wag kang magalala nandito na ako always” ang sabi ni Tyler sa kanya at niyakap siya ng mahigpit

“I know” ang sagot niya

“Hay kainggit parang tayo noon noh honey?” ang malambing nasabi ng mommy ni Tyler na ikinatawa nilang lahat lalo na ng tumango ang daddy nito at malambing na humalik sa asawa.

Makalipas pa ang ilang minuto at sabay-sabay silang lumabas ng study room at pumunta sa kumidor kung saan nandoon ang kambal at masayang nagsalo-salo sa tanghalian.

Kinahapunan ay dumating ang kakambal nitong si Tyron halos magulat pa siya sa nakita dahil magkamukhang magkamukha ang mga ito parang pinagbiyak na bunga at ang pinagkaibahan lang ay kulay dahil mas maputi si Tyler habang Kayumanggi naman si Tyron.

“Ayessa I want you to meet my twin brother Tyron” ang nakangiting sabi sa kanya ni Tyler habang nakaakbay sa pinakilala nitong kakambal.

“Hi Tyron im glad to finally meet you” Ang nakangiti niyang sabi dito habang Panay pa rin ang tingin niya sa dalawang magkamukhang magkamukha.

“Oh the pleasure is all mine, I am so glad to finally meet you ang nagiisang babae na nagpaiyak sa utol ko” ang sabi nito na ikinangiti niyang lalo at niyakap siya nito ng mahigpit.

“Ok times up” ang narinig niyang sabi ni Tyler at pabiro pang hinigot siya at niyakap ng mahigpit.

“Don’t worry kahit napakaganda ng mapapangasawa mo ay Hindi kami talo dahil alam Kong inlove na inlove ka diyan halos masiraan ka na nga ng bait nang hindi mo siya mahanap-hanap” ang nakatawa nitong sabi na ikinatawa nilang lahat lalo na ng pamulahan ng pisngi si Tyler.

“Im seing double kuya we have two daddy in front of me” ang sabi ng anak niyang sa Natasha na ikinahinto ng dalawang nag-aasaran.

“My my I think im seing what I will look like if im a girl” ang sabi ni Tyron habang naka-tulala itong nakatingin kay Natasha na kahawig na kahawig nito.

“That exactly my sentiment ng makita ko ang mga anak ko” ang sabi naman ng proud na proud na si Tyler at nilapitan ang mga Anak nila.

“Natasha, Nathaniel I want you to meet your Tito Tyron my twin brother” ang sabi nito sa mga anak na nakatingin ng matiim kay Tyron.

“Mga anak mo tol?” ang nakakunot nitong tanong kay Tyler dahil sa kabiglaan sa nalaman.

“Yes hindi alam ni Ayessa na buntis siya ng magkahiwalay kami kaya ngayon ko rin lang nalaman na may mga anak na pala ako and mind you im the most happy man in the world” ang bulong nito sa kakambal dahil ayaw nitong iparinig sa kanilang mga anak ang tungkol sa bagay na yon they are still too young para malaman ang mga bagay na iyon.

“I can see why kung ako siguro ang magkaroon nang ganito kaganda at kaguwapo na anak at not to mention the mother of my kids im sure I will feel ecstatic like you” ang sabi nito at muling nilingon ang kambal.

“Hello kids wanna give Tito Tyron a big hug?” ang sabi nito na ini-stretch pa ang mga kamay para makalapit ang mga bata dito at ng makayakap dito ang kambal ay tuwang tuwa nitong binuhat ang dalawa na ikinatawa naman ng mga ito.

“Tito Tyron bakit kamukhang kamukha mo ang daddy naming?” ang nagtatakang tanong ni Nathan na bahagya pang inihaplos ang kamay sa mukha nito.

“Because like you and Natasha, me and your daddy are twins too” ang sagot nito kay Nathan na nakangiti at lalo pang inilapit ang pisngi nito sa kambal kaya sabay itong hinalikan ng mga bata.

“Mabuti naman pala at naging boy si kuya Nathan dahil Kung nagkataon pala magiging magkamukha kami at baka hindi na kami makilala ng mommy at daddy” ang natatawang sabi ni Natasha na ikinatawa nilang lahat.

“Mommy and daddy will always know dahil galing kayo sa amin kaya alam namin kung sino ang sino” ang sagot naman niya sa anak.

All I Need by Erin - Chapter 10

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 08 Aug 2010 07:20:00 +0000

(Blue)

“Congrats Ikay!” sabay-sabay na bati ng mga barkada niya sa kaniya. Exagge masyado ang barkada niya eh hindi naman siya ang nanalo kundi si Maryrose. Pero nag-thank you pa rin siya. Para na rin naman siya nanalo dahil sa support ng mga ito sa kaniya.

“O paano, Magnificent uwian na.” malakas na sabi ni Arciaga. Atat na itong umuwi dahil makikipagchat pa ito sa online girlfriend nito.

“Teka! may party tomorrow para kay Ikay ha. Mga seven thirty ng gabi sa house nina Sipag.” nangingiting sabi ni Erin. Kumindat sa kaniya dahil alam niyang mag-po-protesta si Sipag. Lagi nalang kasi sa place nito ginaganap ang mga occassions ng barkada. Malawak kasi ang garden nito.

“Bakit na naman sa amin?” angal na sabi ni Sipag. “Nag-I told you so” si Erin sa kaniya.

“Ang arte mo Sipag ha.” nakaangat ang kilay na sabi ni Rhoena. “Eh tingnan mong ang place mo lang ang malawak eh. huwag kang umarte-arte diyan ha.”

“Aba at ako pa ngayon ang maarte? Pinagagalitan na ko ni Ermat. Sinisira ninyo kasi ang garden niya.” reklamo nito.

Naismid si Rhoena. Paano kasi dahil dito at sa walang kwentang Ex-bf nito kaya nasira ang mga landscape ng garden. Nailing siya. Tumingin siya kay Kuya Will na tila nagpapasaklolo. Kumindat ito sa kaniya.

“Okay guys, para wala na lang gulo sa amin na ang handaan.” nakangiting sabi ni Will.

Nagulat ang lahat sa sinabi ni Will. Hindi kasi ito nakikisali sa mga events ng Magnificent tapos ngayon ay magdedeklara ito ng all out war sa bahay nito. Hinipo ni Jinky ang noo ni Will.

“Wala ka naman sakit Kuya Will. Anong nakain mo?” nagtataka nitong tanong.

“Tumigil nga kayo. Ayaw nyo ata, eh ‘di wag.”

Nagmake face siya dito. Hindi bagay dito ang magtampo. Tumingkayad siya para lang maakbayan ito. Ang tangkad kasi nito. Bakit ngayon lang niya napansin iyon? she ignored that at ngumiti sa mga barkada niya.

“Kina Kuya Will na tayo guys. Minsan lang maging mabait si Kuya Will. Pagbigyan na natin.” ngiting-ngiting sabi niya sabay baling ng tingin kay Kuya Will.

Nawala ang ngiti niya. Malapit na malapit kasi ang mukha nilang dalawa sa isa’t-isa. Muntik na silang mag-kiss. Hindi niya alam pero nakadama siya ng pagka-ilang sa ginagawa nitong pagtitig sa kaniya.

Nagsikuhan sina Marc at Erin. Nagkatinginan naman sina Jinky at Rhoena. Nangiti bigla si Sipag. Naiisip nito na maganda ang eksenang iyon. Si Arciaga naman ay napakamot sa ulo nito. Tumatagal kasi sila sa harapan ng gate ng school, baka hindi na ito mahintay ng OL gf nito. Naiiling na pinag-untog ni Reed ang dalawa.

“Ouch!” sigaw ni Ikay. “Bakit naman ganoon Bossing?”

Nasapo ni Will ang noo at matalim ang mga matang humarap kay Reed.

Naka-peace sign ito sa kanila. Pero nakakaloko ang ngiti. “Gumagawa kasi kayo ng sarili niyong moment eh. Paano naman kami?”

“Si Bossing talaga.” nasabi na lamang niya.

Huminga ng malalim si Kuya Will bago hinawakan ang isang kamay ni Ikay. “Erin, ako na maghahatid kay Ikay. Pahatid ka na lang kay Marc.”

Nagtaka siya. Bakit siya ihahatid nito? Napatingin siya kay Erin na tumango.

“Eh teka Erin, akala ko ba sa amin ka matutulog ngayong gabi?” natataranta niyang tanong dito. Bakit siya natataranta?

“Ikay okay ka lang?” natatawa nitong sagot. “Bukas pa kaya iyon.” Naglakad na ito palayo kasama si Marc.

Nagsisunuran na ang mga ito kina Erin. Alam naman ng mga itong gusto siyang solohin ni Kuya Will. Alam na ng mga ito ang planong pagtatapat ni Will kay Ikay. Kaya naman ganoon na lamang ang pang-aasar ng mga ito.

“Hindi Erin, ngayon ‘yon. Ano ka ba?!” pamimilit pa rin niya. Kumawala siya kay Kuya Will at pinababalik na kinawayan ang iba pa. “Hoy! Ano ba kayo!? Magsibalik nga kayo dito.” Teka nga! Ano bang nangyayari sa kaniya? Bakit ayaw niya yata magpahatid ngayon kay Kuya Will, eh dati rati siya pa ang nag-iinsist dito na ihatid siya.

“Bukas pa po iyon.” sigaw na nito. malayo-layo na kasi ito sa kaniya. “Goodnight and sweet dreams bestfriend. Balitaan mo ko ha?” nanunukso dugtong sa sinabi.

“Ano kayang nangyayari sa mga iyon?” naitanong niya sa sarili.

“Let’s go?”

Tiningnan niya ang lalaking nasa tabi niya. Wala siyang mabasang anuman sa mukha nito. “May sasabihin ka ba sa akin Kuya Will?”

“Always straight to the point.” umiwas ito ng tingin ng titigan niya. Bakit hindi ito makatingin ng diretso sa kaniya? Tila kinakabahan ito. Ngayon lang niya nakitang ganoon si Kuya Will.

“So may sasabihin ka nga sa akin?” mataray na niyang tanong at nakapameywang pang naghihintay.

Naiinip na siya. Limang minuto na yata silang nagtititigan pero hindi pa rin ito kumikibo. Ang ayaw pa naman niya ay nasususpense siya eh. Umaabot hanggang leeg ang suspense niya.

“Ihahatid lang po kita.” napapabuntong hiningang sagot ni Will pero kulang nalang batukan ang sarili sa pagaka-torpe.

“Ah…okay.” dissapointed niyang sagot. Nabitin na naman siya sa ere. Alam naman niyang may gusto itong sabihin sa kaniya at bakit nahihiya pa itong magsabi.

Hinawakan nito ulit ang kamay niya at iginiya na siya sa paglalakad. Napatingin siya sa mga kamay nilang magka-holding hands. Bakit nanginginig ang kamay ni Kuya Will? Napatingala siya dito. Diretso lang ang tingin nito sa daan.

“Maglalakad lang ba tayo?” maya-maya’y tanong niya. Hindi na kasi siya makatiis sa pananahimik na iyon ni Kuya Will eh.

Tumango lang ito. Nagbuntong hininga siya. May topak na naman ito. Sige lang Ikay. Konting tiis.

“Kuya Will, bukas na ang uwi ni Cathy dito di ba? Susunduin mo ba siya sa airport?” Pinagagaan niya ang namumuong tensyon sa paligid niya. Ayaw niya kasing nakakaramdam ng ganoon eh.

Ngunit umiling lang ito. Napasimangot siya. Sige lang Ikay. Konting tiis pa.

Papasok na sila sa shortcut ng papunta sa Capitol Hills Subdivision ay hindi pa rin ito nagsasalita. Nahahawa na siya at maya-maya lang Simang na naman siya.

Bakit siya napipikon ngayon sa pagiging tahimik nito? eh ganito naman talaga ito. Kung hindi nakaangil. Saksakan ng tahimik naman. Ewan nga ba niya kung bakit nakapagtiyaga siya sa taong ‘to. Naiinis na talaga siya!

“It’s a heartache…nothing but a heartache…hits you when its too late…hits you when you’re down…” Halos lumabas na ang litid niya sa leeg sa pagkanta…hindi pagsigaw pala sa song ni bonnie tyler sa sobrang inis sa lalaking nakahawak sa kamay niya. Inis na inis na talaga siya.

Lalo pa niyang nilakasan dahil parang walang naririnig ang katabi niya. Wala na siyang pakialam kung nakakabulahaw na siya sa mga kapitbahay.

Hinayaan lang ni Will si Ikay. Alam niyang inis na ito sa kaniya. Kanina pa niya gustong batukan ang sarili sa sobrang pagka-torpe niya. Hindi niya masabi ang gustong sabihin kahit na isang daang beses na siyang nagpractice. Ano na bang gagawin niya?Galit na ginusot ang buhok.

Nakita ni Ikay na mukhang irita na si Kuya Will. “Oh ano, galit kana? gusto mo na ba kong batukan?” pang-aasar niya. May suntok ito sa kaniya kapag ginawa nito iyon. Mas asar siya dito. Nakita niyang ginulo nito ang buhok. Ang ginawa niya ay mas lalo pa niya iyong ginulo. Hindi niya tinigilan ang buhok nito. Talagang asar siya dito!

Tinabig nito ang kamay niya at mahigpit na hinawakan ang mga braso niya. “Stop It!” sigaw nito.

“Nagsalita ka rin.” kulang sa inis niyang sabi. Paano ay may kung anong nararamdaman siya sa kaniyang dibdib. para siyang pinaninikipan ng hininga. Ang mga galit na mga matang nakatunghay sa kaniya ay unti-unting nahalinhan ng pagsuyo.

“Kuya Will…bitiwan mo ‘ko.” kinakabahan niyang naipiglas ang mga brasong hawak nito. Hindi niya gusto ang nararamdaman. Natatakot siya…at naeexcite na hindi niya maipaliwanag. “Sasapakin kita..sabi nang bitiwan mo ‘ko!” nagwala na siya.

“I will…but after this.” bumaba ang mukha nito sa kaniya at hinagilap ang mga labi niya at hinagkan siya.

Hinahagkan siya nito? pero bakit? Si Kuya Will ba ang humahalik sa kaniya? Hindi…hindi mo siya kapatid! kumokontra ang kabila niyang isip at sinasabi nitong ienjoy niya ang halik.

Nagawa niyang ipikit ang mga mata. Sinunod niya ang kaniyang konsensya. Hinayaan niyang hagkan siya ni Kuya Will..

Hindi na napigil pa ni Will ang sarili. Nahagkan niya si Ikay. Matagal na siyang nagpipigil na gawin iyon. Ngayon ay bahala na kung anuman ang maging bunga ng ginawa niya. Hindi naman niya pinagsisisihan iyon.

Nakapikit pa rin si Ikay kahit na tapos na ang magic. Naramdaman na lang niya na yakap siya ni Will at humihingi ito ng paumanhin. bakit ito nag-sorry?

Kumawala siya rito at nagyuko ng ulo. Hindi siya makatingin ng diretso. Nahihiya siya!

“Let’s go?” hindi niya halos narinig na lumabas iyon sa bibig niya.

Hinawakan nito ang kamay niya at masuyong kinintalan ng halik ang likod ng palad niya. Napatingin siya rito. May ningning ang mga mata nito. Muli siyang nagyuko ng ulo.

Nakabaling sa ibang direksyon ang ulo niya. Hindi niya gustong makita ni Kuya Will ang pamumula ng mukha niya. Hanggang ngayon kahit tapos na ang halik ay nararamdaman pa rin niya iyon sa mga labi niya. Gusto sana niyang hawakan ang mga labi pero magiging obvious naman siya rito.

Patingin-tingin si Will kay Ikay. Iniisip nitong galit sa kaniya ang dalagita dahil sa ginawa nitong paghalik ng walang paalam. Nawalan na siguro ng tiwala sa kaniya at ngayon ay iiwasan na siya nito. Napabuntong hininga siya.

“It’s a heartache…nothing but a heartache…” mahinang kanta niya na nagpabaling ng tingin kay Ikay sa direksyon niya. “hits you when its too late…hits you when you’re down…” napangiti siya ng makitang sumimangot ito.

“Nang-aasar ka ba?”

“Nagsalita ka rin.” nakangisi niyang panggagaya sa mga sinabi nito kanina at akma niyang guguluhin ang buhok nito ay nagwarning look ito na makakatikim siya ng sapak dito.

Ang ginawa niya ay binigyan na lamang niya ito ng smack sa lips bago tumakbo. Hinabol siya nito matapos tanggalin ang sandals na suot.

All I Need by Erin - Chapter 9

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 07 Aug 2010 07:20:00 +0000

(Blue)

“O Will, buti dumating ka na, ikaw na lang ang hinihintay eh.” salubong ni Marc. Ibinigay sa kaniya si Willer- ang electric guitar niya bago bumaling ng tingin sa mga ka-bandmates nito. “Magsisimula na tayo.”

Isinuot ni Will ang leather strap ni Willer sa leeg niya. Bahagya siyang ngumiti ng sumagi sa isip niya ang nag-iiyak na si Ikay dahil nabasag nito ang favorite electric guitar niya. Isang taon na pala ang lumipas magmula ng bilhin ni Ikay ang electric guitar na ito. Nakapangalan pa sa kanilang dalawa ito. Willer. William and Erika.

Ipinikit niya ang mga mata. Sumagi sa isipan ang naging pag-uusap nila ni Reed.

“Just give up, Will, if you don’t want to tell her how you feel. Masasaktan ka lang kapag ipinagpatuloy mo pa iyan. Kahit gaano mo ipakita sa buong mundo ang pagmamahal mo sa kaniya, hindi niya makikita iyon dahil iba ang mundo niya. Alam ko naman ang lahat. Hayaan mo na si Ikay na mahalin ang gusto niyang mahalin. Pakawalan mo na siya..besides, you still have Cathy. Why don’t you try to focus on her?”

Hindi siya sumagot. Alam niyang hindi siya magagawang mahalin ni Ikay dahil kay Marc. Pero hindi niya gustong i-give up ang konting pag-asang nasa puso na mamahalin din siya ni Ikay. Handa siyang maghintay.

“Happy Anniversary, Willer.” mahinang bulong niya sa gitara, Kinintalan ng halik bago ngumiti sa lahat ng audience ng magbukas ang red curtain ng stage. Maghihintay pa rin siya.

“Okay guys! let’s rock!” sigaw ni Marc sa mga audience.

Nagsigawan ang mga audience ng magsimula ang metallica songs na favorite ng banda.

Nagpunta si Ikay sa may drinks na nasa kaliwang side ng covered court. Nauuhaw siya. Naiinitan siya sa sobrang kaba niya. Sana matapos na ang pageant na ito at ng makauwi na siya at matanggal na niya ang make-up niya sa mukha. Nagsisimula ng mangati ang mukha niya. Hindi niya naiwasan kamutin ang kaliwang pisngi.

“Hey!” tinampal ni Erin ang kamay ng ayaw niyang tigilan ang pisngi niya.”Masisira ang make-up mo.”

“Eh nangangati na ang mukha ko eh.” inis niyang sabi. Kumuha ulit ng juice na strawberry flavor. “Gusto mo ng juice?”

“Yeah.” sagot nito. Nakatingin sa stage habang pinagmamasdan si Marc na nag-he-head bang. “He’s so cute.”

Napatingin siya rito bago tumingin sa stage.”Sino? Si Marc?” tanong niya bago umiwas ng tingin ng tingnan siya ng kaibigan.

“Hindi. Si Kuya Will ang tinutukoy ko. I think, Ikay bagay talaga kayo ni Kuya Will.”

“Ayan ka naman Erin.” naiiling na sabi niya. Alam niyang nanunukso lang ito pero hindi niya talaga maiwasang hindi maapektuhan sa mga panunukso nito. Tumingin siya kay Kuya Will. Nakatingin ito sa direksyon nila at ng makitang nakatingin siya ay pilyong ngiti ang ibinigay nito sa kaniya at nag-flying kiss pa sa kaniya. Nag-make face siya rito bago humarap kay Erin.

“What?” tanong niya. Para itong lokang ngingiti bago iiling.

“Look at him, Ikay. Open your eyes. Lahat na nagsasabi sa’yo na gustong-gusto ka ni Kuya Will. Bakit hindi mo makita iyon?”

“Eh hindi naman iyon ang nakikita ko.” naiinis siya. Kahit anong pilit niyang tingnan at kahit anong pilit niya sa sarili na magustuhan niya si Kuya Will ay hindi niya maramdaman. “Kahit anong gawin ko Erin, pagtinging-Kapatid lang ang nararamdaman ko sa kaniya. Wala na akong maramdamang iba.”

“Isiniksik mo na kasi sa isip mo na kapatid mo lang si Kuya Will. Hello, Ikay, kahit saan tingnan hindi kayo magkapatid. hindi kayo magkadugo. pwede siya’ng mainlove sa’yo at pwede ka ring mainlove sa kaniya. ”

“Eh anong gagawin ko?”

“Just open your eyes.”

Ang sabi nito ay buksan ang mga mata niya pero naipikit niya ang mga iyon. Dahil kahit pilitin niya ang sarili, hindi niya makikita si Kuya Will dahil iba ang nasa puso niya. Iba ang nakikita niya. Hindi niya magagawa na ibaling kay Kuya Will ang nararamdaman niya. Magiging unfair siya rito at sa sarili niya.

“Erin, may sasabihin ako sa’yo.” nahihirapan na siyang ikimkim iyon sa loob niya. At gusto na rin niyang sabihin dito dahil at baka sakaling mawala kapag sinabi niya kagaya ng mga dating crush niya.

“Ikay ok ka lang ba?”

“Erin…” nangilid ang mga luha sa mga mata niya. Ang hirap magsabi ng nasasaloob. Hindi siya handa sa ganito. ” I hope you will understand. Promise me, Erin, after this, ‘wag kang magagalit sa akin and we can still be friends.”

“I don’t get it. What are you trying to say?” nakangiti nitong tanong sa kaniya.

Ngiting unti-unting nawala ng marinig nito ang ipinagtapat niya.

“Erin hindi ko gusto ang nararamdaman ko para kay Marc. Dahil alam kong kayong dalawa. but please, I’m so sorry.” nagsimula na siyang humikbi sa nakikitang pagkawala ng kulay sa mukha nito.

“Please, Erin. Kausapin mo ako. Sabihin mo sa akin lahat ng gusto mong sabihin. Tatanggapin ko lahat.”

Pinahid nito ang umalpas na luha sa mga mata. Pero hindi na nito mapigil ang muling pagtutubig ng mga mata nito.” Don’t cry, Ikay. Nangako ka sa akin na hindi kana iiyak sa harapan ko ‘di ba? so don’t cry.”

“Erin…” nagpahid siya ng mga mata. “Thank you.”

“What are friends are for? Lahat kaya kong maintindihan pagdating sa’yo. Alam kong hindi mo ginusto. At salamat dahil nagtapat ka sa akin. I love you, bestfriend.”

Ngumiti siya dito. Hindi niya talaga mapigil ang sariling huwag umiyak. Mahal na mahal siya ng kaniyang bestfriend. Wala na siyang mahihiling pa rito.

“Tama na, masisira ang make up mo niyan eh.” natatawa nitong inayos ang buhok niya. ” Pero hindi pa rin ako titigil sa kasasabi sa’yo Ikay na bagay talaga kayo ni Kuya Will. At kapag nangyaring maging kayo. Magpapa-fiesta ako sa buong Trece!”

“Erin..” reklamo na niya.

“Aba anong malay mo, kayo pala talaga?” nanunukso na naman ang tinig nito at kiniliti pa siya.

Napataas sa langit ang tingin niya. “Ayan na naman po kami!”

A Night to Remember - Chapter 12

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 06 Aug 2010 07:13:00 +0000

(Pangarap_ko)

Makalipas ang isang linggo ay binalikan ulit sila ni Tyler pero hindi ito pumasok pinatawag lang siya nito kay Nathaniel bagamat ayaw niya sanang labasin ito dahil baka ipagkanulo na siya ng kanyang damdamin para dito.

Sinabi niyang ayaw niyang lumabas pero kinukulit siya ng kambal at pilit siyang pinalalabas kaya kahit tutol ang loob ay wala siyang Nagawa kundi ang labasin ito dahil siguradong Hindi siya lulubayan ng mga anak.

“ Tyler ano pa bang kailangan mo?” ang sabi niya dito ng makalapit siya dito.

Ngunit Hindi siya nito sinagot basta Lang siyang hinigot at ipinasok sa sasakyan nito muntik pa siyang mabingi dahil sa lakas ng pagkakasara nito ng pinto.

“Tyler anong ibig sabihin nito saan mo ako dadalhin?” ang nagtataka niyang tanong dito ngunit Hindi siya nito sinagot at ang sobrang katahimikan nito ang tumatakot sa kanya.

“Tyler please ano ba tong ginagagawa mo nasisiraan ka na ba ng bait? This is kidnapping” ang mas malakas na niyang sabi pero hindi pa rin siya nito pinapansin.

Ilang sandali Lang ay buminto sila sa bahay bakasyunan nito na dalawang beses na niyang napupuntahan.

“Bumaba ka Ayessa” ang ma-aworidad nitong utos sa kanya.

“Ayoko Tyler ibalik mo na ako magaalala ang mga bata” ang matigas niyang tanggi

“Susunod ka ba sa akin o gusto mong pilitin pa kita ” ang sabi nito bagamat kalmado ay halatadong galit.

“Ayaw ko ibalik mo ako sa bahay ko dahil hahanapin ako ng mga bata” ang sigaw niya dito at di pa rin bumababa at lalo pang sumisksik sa gilid.

“Bababa ka ng kusa or gusto mo pang buhatin kita huh?” ang banta nito sa kanya pero di parin siya natinag kaya pagalit siya nitong hinigot sa kinauupuan niya at pinasan na parang sako ng bigas.

“Walanghiya ka Tyler nasisiraan ka na talaga ng bait ibaba mo ako” ang galit na galit niyang sabi at pinagbabayo ang likuran nito

Pero ni hindi man lang ito natinag bagkus ay diretso siya nitong ipinasok sa bahay at inihagis sa couch.

“Awwwwww” ang daing niya ng bumagsak sa couch kahit malambot ito ay nabigla pa din ang kanyang katawan kaya siya nasaktan.

“Pinaglalaruan mo ba ang damdamin ko Ayessa, bakit mo ako ginaganito?” ang galit nitong tanong sa kanya

“Hindi ko maintindihan ang pinagasasabi mo Tyler” ang naguguluhan niyang tanong.

“Ako ang ama ng kambal” ang galit na galit nitong sabi

“Anong pinagsasabi mo Tyler nasisiraan ka na ba ng bait sinabi ko na sayong nagkabalikan na kami ng asawa ko diba?” ang pagsisinungaling niya dahil kahit pilipitin pa ni Tyler ang kanyang leeg ay nungka siyang aamin.

“Damn you hanggang ngayon ay nagsisinungaling ka pa rin ako ang ama ng mga bata” ang galit nitong sabi sabay higot ng marahas sa kanyang braso

“How sure are you na ikaw nga ang ama ng mga ito?” bagamat nasasaktan sa pagkakahawak ni Tyler sa kanyang braso ay matigas niya pa ring sagot dito.

“This basahin mo” sabay hagis sa kanya ng papel kung saan nakasulat ang resulta ng DNA test at pati na rin ng kopya ng birth certificate ng kambal.

“How h-ow how did you get all of this?” ang namumutla niyang tanong dito at hindi na niya mapigilan ang mapaiyak wala na talaga siyang lusot mawawala na sa kanya ang kanyang mga anak anong laban niya dito mayaman ito infact ubod nang yaman at siya wala siyang maipantatapat sa kayamanan ng mga ito.

“How dare you Ayessa bakit mo nagawa sa akin ito? Binibilog mo ang ulo ko sa mga kasinungalingan mo” ang galit na galit nitong sabi sa kanya sabay bitaw sa kanyang mga braso.

“Im so sorry I am really sorry” ang nasabi na lang niya habang nanghihinang napaupo at napahagulgol sa mga palad

“Sorry? SORRYY??? Kaya bang takpan ng sorry mo ang mahigit tatlong taong nasayang sa amin ng aking mga anak?” ang naggagalaiti nitong sigaw sa kanya na lumuluha na rin

“ Anong klase kang tao … ako natiis mong di ko makapiling ang aking mga anak…lalo na ang mga bata natiis mo na Makita ang mga anak mo na tinutukso dahil walang ama silang kinagisnan na naiinggit dahil di nila naranasan ang pagaaruga ng isang ama at ang mas masakit pa ay ang may ipakikilala kang ibang lalaki bilang ama ng mga ito alam mo ba kung gano kasakit sa akin yun ha?ano ba ang kasalanan ko sayo at pinarurusahan mo ako ng ganito” ang dagdag pa nitong sumbat na hindi na niya kinaya

“ Bakit Tyler ikaw lang ba ang biktima ako ang mas naging biktima kesa sa ating dalawa pinalayas ako at itinakwil ng aking pamilya, kinaladkad ako palabas ng daddy ko hawak ang aking buhok ng malaman niyang buntis ako at walang ama ni hindi kasya ang pera ko pamasahe sa maynila muntik pa akong pagsamantalahan kaya nagtago ako sa jeep ng gulay ng dumating ako sa dorm ko nakuha ko lang ay ilang pirasong damit napilitan akong ibenta ang nagiisang regalong natanggap ko galing sa pamilya ko alam mo ba kung ano ang tiniis ko ng dahil buntis ako at walang ama napakabata ko pa ng mga panahon na yon at di alam ang gagawin habang pilit kong pinagaaralan ang mabuhay ay inaalagaan ko ng sabay ang kambal kaya wag mo akong sasabihan na di iniisip ang aking mga anak dahil kahit buhay ko ibibigay ko para lang mapasaya sila at ikaw alam ko na nasaktan kita ng ipakilala ko ang ibang lalaki bilang ama ng kambal pero alam mo ba kung gaano rin kasakit sa akin yun ha kahit ayaw kong gawin yon ay kailangan” ang humahagul -gol niyang sabi dito

Makalipas ang ilang sandal ay naramdaman na lang niyang lumuhod ito sa harapan niya at niyakap siya ng pagkahigpit higpit

“ Im sorry sweetheart pero wala akong alam bakit hindi mo sinabi sa akin ang tungkol sa pinagbubuntis mo hindi mo sana naranasan ang lahat ng iyon at nakapiling ko sana ang mga anak natin ” ang bulong nito habang hinahalikan ang kanyang mga buhok at mahigpit siyang niyayakap na parang ipinapadama na may karamay na siya

“Tyler hindi ko magagawang sirain ang buhay mo” ang sagot niya dito habang panay pa rin ang pagiyak habang nakayuko ang mga ulo dahil hindi niya kayang makit ang galit na galit na mukha ni Tyler.

“Ayessa hindi pagsira sa buhay ko ang malamang magkakaanak na tayo, pananagutan kita ng buong puso dahil di kami pinalaking tumatalikod sa responsibilidad” ang sabi nito sa kanya at itinaas ang kanyang baba at dinampian siya ng mariin na halik sa labi parang pilit inaalis ang ano mang sakit na nararamdaman niya

“ Yun na nga ang problema hindi ko magagawang ipako ka sa isang relasyon ng dahil lang sa magkakaanak na tayo at isa pa malapit ka nang ikasal pa—” di na niya natapos pa ang sasabihin dahil bigla siyang pinatigil ni Tyler

“Anong malamit na akong ikasal?” ang naguguluhan nitong tanong

“Nang gabing may mangyari sa atin nagising ako sa tawag di ko sana sasagutin pero panay pa rin ang tawag nito kaya napilitan akong sagutin dahil himbing na himbing ang tulog mo at ayaw Kong magising ka kaya sinagot ko” ang sabi niya

“Then?” ang tanong nito na nakasalubong ang mga kilay dahil sa pagkatataka.

“May naghahanap sayong babae fiancé mo raw” ang sabi niyang nakayuko dahil sa pagkakaala sa nangyari

“Fiancé? E ni wala nga akong girlfriend ng mga time na yon pano mangyayaring may fiancé ako?” ang naguguluhan nitong tanong sa kanya na lalo lang din nagpalito sa kanya

“Bakit ka niya tinatawag na fiancé kung wala kang gf ng time na yon” ang nagtataka rin niyang tanong

“Oh wait don’t tell me na” ang sabi nito naparang natitilihan sa naalala

“Don’t tell you what?” ang tanong niya na lalo lang naguguluhan sa takbo ng kanilang usapan

“It must be Arriana Tyron fiance” ang sabi nito na biglang lumiwanag ang mukha

“Arriana? Tyron? Linawin mo nga ang ibig mong sabihin Tyler”

“First Tyron is my brother to be exact twin brother and arriana is his fiancé I remember when I wake I was looking for you when Arriana came galit na galit na hinahanap si Tyron I ask her why she he is cheating at her tinanong ko kung pano niya nasabi na nagtataksil si Tyron sabi niya may babaeng sumagot sa phone when she call up kaya sumugod siya sa condo and when I told her that Tyron wasn’t there at ako ang kasama ng babaeng sinasabi niyang sumagot ay umalis na rin ito” ang mahaba nitong paliwanag sa kanya

“Omg did I miss judge you? Ang akala ko kasi ay may fiancé ka na” ang naluluha niyang sagot dito

“Is that why you left me?” ang tanong nito at ng tumango siya ay napabuntong hininga ito

“Sana kinausap mo ako or kinompronta bago ka umalis nasayang tuloy ang mahigit tatlong taon” ang sabi nito pagkatapos

“Pano kita kokomprontahin sino ba ako sa buhay mo ? Ni hindi mo nga ako gusto” ang nakayuko niyang sabi dito

“What do you mean I don’t like you? For your info I like you long before pa may mangyari sa atin dahil from the moment I laid my eyes on you ,,you already took my heart” ang sabi nito

“I what???” ang nagulat niyang tanong

“I already like you simula pa noong araw na mabunggo mo ako sa library dahil kahit naka salamin ka ng pagkakapal-kapal at nakadamit ng sobrang makaluma you still stand out sweetheart” ang malambing nitong sabi at ng akmang hahalikan siya nito ay

“Wait!! Kung talagang nagustuhan mo na ako noon why you don’t talk to me or you don’t even look at me” ang nagtatampong sabi niya

“Believe it or not im shy natotorpe ako sayo and I im trying hard not to talk to you believe me” ang sagot nito

“What ikaw natotorpe? Come on lahat ng babae sa campus nagkakandarapa mapansin mo lang tapos sa akin natotorpe ka e napakamanang ko nga, niloloko mo ata ako eh” ang di naniniwalang sabi niya

“Im telling the truth di ko alam kung bakit pero pilit kitang iniiwasan dahil baka di ko mapigil ang sarili ko at itakas na lang kita agad even that time na di ka pa nagbabago I already like you bec you look so sweet and innocent napakaamo ng mukha mo na siyang gustong gusto ko at napakalamig ng boses mo kahit nauutal ka sa tuwing kakausapin ako” ang sabi nito na ikinatawa nila at pinagkukurot niya ito at malambing naman nitong hinula ang kanyang kamay at hinalikan.

“Naiinis ako ng bigla ka na lang nagbago at the same time ay di mapigil ang sarili na mahulog sayo, naiinis ako kasi alam ko di na lang ako ang nakakita ng kagandahan mo at marami na akong makakaagaw sayo kaya nga ng Makita kita sa library na minamaniac na ng unggoy na y un ay gustong gusto kong durugin ang kanyang mga mukha” ang sabi nito na naglabasan ang mga litid nito ng dahil sa naalala

“Talaga gusto mo na ako Noon ? Alam mo bang kaya ako nagbago ay dahil sayo” ang sabi niya naman

“Really?” ang napapantastikuhan nitong tanong

“Yes really dahil mula ng first year ako at Makita kitang nagcacampaign ay nahulog na sayo ang puso ko at di na ito nakaahon pa kahit kalian” ang madamdamin niyang sagot dito

“Mahal na Mahal kita mula pa noon” ang sabi nito na nangingislap ang mga mata

“Teka kung totoo ang sinasabi mo sino yung buntis na babaeng nakita ko dito?” ang tanong niya ng bigla niyang maalala ang babaeng dahilan kung bakit siya nagdesisyong ipakilala dito ang ibang lalaki bilang tatay ng kambal.

“Buntis na babae?” ang nakakunot noong tanong nito

“Yes noong sabado nagaalala kasi ako sayo dahil nangako ka na mamamasyal tayo ng mga bata kaso di ka dumating kaya kinulit nila akong puntahan ka sa bahay ng dumating ako hinahanap kita kaso walang tao pero nakaparada ang sasakyan mo kaya hinanap kita nakita nga kita sa kuwarto inaalagaan ng magandang babae” ang kuwento niya dito

“Ah baka si Ate Rica ang nakita mo, Pinsan ko nagaway kasi sila ng asawa niya kaya sa dito muna tumuloy” sagot nito

“Huh pinsan mo?” nagulat siya sa nalaman

“Why don’t tell me nagselos ka na naman?” ang natutuwa nitong tanong

“ Ofcourse akala ko kasi siya ang fiance mo na nakausap ko noon sa phone at buntis na nga, kaya sinabi ko sayo ng dumalaw ka nadumating na ang tatay ng kambal at ipapakilala kita” ang nahihiya niyang sabi dito

“What? Kaya pala bigla ka na lang umiiwas sa akin at sinabi mo pang nagkabalikan na kayo at ipapakilala mo pa kamo ako kung alam mo lang kung gaano ako nasaktan naglasing pa nga ako sa sobrang sama ng loob sayo” ang sabi nito sa kanya at pinisil pa ang kanyang ilong

“Im sorry Tyler I promise I will trust you na from now on” ang sabi niya dito at hinawakan ito sa magkabilang pisngi

May sasabihin pa sana siya pero bigla na lang siya nitong hinalikan at naging mas malalim ito hanggang sa di na nila mapigilan ang kanilang mga sarili at kusa na nilang pinalaya ang mga pusong nagmamahal kaya doon mismo sa sala naganap ulit ang kanilang pagniniig at walang sawa nilang ninamnam ang pagmamahalan na matagal na palang nararamdaman ng bawat isa para sa isat isa na ngayon lang napalaya at napakasarap ng pakiramdam.

“I love you so much sweetheart” ang sabi ni Tyler pagkatapos nilang magniig

“I love you too Tyler” ang ulit din ni Ayessa sa sinabi ni Tyler at niyakap niya ito ng pagkahigpit higpit.

“Tell me what happen after I left that night?” ang tanong niya dito maya-maya dahil mula ng magkita sila ulit ay Hindi na niya naitanong kung ano ang nangyari sa buhay nito.

“Well let see” ang sabi nito na parang bumubwelo at nagiisip kung saan magsisimula.

“When I wake up that worning I look for you pero hindi naman kita makita then everyday I look for you and I ask around kung saan kita puwede makita kaso hindi ka naman nila maituro sa akin” ang sabi nito na parang may bumibikig sa lalamunan dahil sa pagkaalala sa nangyari.

“Im so bothered and worried at the same time kasi hindi ko alam kung ano na ang nangyari sayo kung alam mo lang kung gaano ako halos masiraan ng bait madalas pag nagiisa ako kailangan ko pang uminom para magpatulog my life is such a mess dahil mahal na mahal kita para pa nga akong sira dahil pag may nakikita akong kasing taas mo o kaya kasing kulay mo lalapitan ko ang mga yon dahil akala ko ikaw iyon pero pag humarap na sila para akong masisiraan ng bait dahil hindi pala ikaw yon” ang sabi nito na namamasa na ang mga mata.

“All that year isinubsob ko ang sarili ko sa trabaho umaasa pa rin akong darating ang araw na makikita kita, ni hindi ako tumingin kahit kaninong babae believe me ang daming sumusubok na makuha ang atensiyon ko per lahat sila nabibigo dahil lagi kitang hinahanap sa kanila” ang sabi nito at hindi na niya mapigilan pa ang nararamdamang emosyon kaya pinahinto na niya ito at inilagay ang mga daliri niya sa mga bibig nito.

“Shhh I know dahil ganoon din ang naramdaman ko im just so glad you are already here sa tabi ko please never leave me dahil hindi ko na alam kung kakayanin ko pang mawala ka” ang madamdamin niyang sabi dito at nang alisin nito ang mga kamay niya sa daliri nito ay ipinalit naman niya ang kanyang mga labi at nagsalo sila sa napakatamis na halik.

“Hey sweetheart nag-aalala na ako sa kambal si Alicia lang ang kasama ng mga bata” ang sabi niya kay Tyler ng maghiwalay ang kanilang mga labi.

“Ok sweetheart lets get them dito na lang tayo matulog ok?” ang sabi nito sa kanya at ng tumango siya ay dali dali silang nagbihis.

Tuwang tuwa ang kanilang kambal ng umuwi sila ng bahay para sunduin ang mga ito dahil duon sila matutulog sa rest house ni Tyler na hindi naman ganon kalayo mula sa kanilang kubo pagdating nila sa malaking bahay ay kinausap nila ang kanilang mga anak

“Natasha, Nathaniel Remember you always ask mommy Kung nasaan si daddy?” ang tanong niya sa kanyang mga anak

“Yes mommy” ang sagot naman ng mga ito

“Well your daddy is already here and he is here beside us” ang kinakabahan niyang sabi sa mga anak

“Alam namin mommy” ang sabi naman ng dalawang bata na ikinagulat nilang dalawa kaya nagtinginan sila

“Huh pano nyo nalaman” ang nagtataka niyang tanong sa mga ito dahil hindi niya natatandaang kahit minsan ay sinabi sa mga ito na si Tyler nga ang ama nila.

“Because mommy remember I told you that I saw daddy ?” ang sabi ni Natasha

“Yes baby pero how did you know its your daddy” ang tanong naman niya dito.

“Bec I saw his face mommy kaya ng magising ako at Makita ko siya I know he is our daddy kaya I told kuya about it” ang bibong sabi ni Natasha na parang ikinagulo ng isip niya puwede ba yun na makita ng anak ang mukha ng taong kahit minsan ay hindi pa nito nakikita oh well baka kalooban na yon ni Lord

“Well then I guess we don’t need this talk since you guys already know him” at sabay sabay silang nagtawanan

“Ok kids time to go to bed its getting late na di na kayo lalaki” ang sabi ni Tyler sa kanilang mga anak humalik ang mga ito sa kanila saka tumakbo paakyat ng akma siyang hahalikan ni Tyler ay biglang lumingon sa kanila ang kambal

“Daddy where’s our room?” ang tanong ni Nathan

“Just pick where ever you guys like to sleep marami naming room” ang sagot nito

“Yehey may sarili na akong room at ako pa ang mamimili” ang tuwang tuwang sigaw ni Natasha nagunahan pa sa pagtakbo paakyat ang
Mga ito.

“Kids be careful” ang sigaw niya dahil sa takot na baka mahulog ang mga ito

“Don’t worry mommy we will be fine good night” ang sigaw ng mga ito

Nang makaakyat na ang kambal ay niyaya na rin siya nito sa kanilang kuwarto at doon ninamnam ulit nila ang sarap ng kanilang pagiibigan sa buong magdamag.

Kinabukasan ay maaga pa lang ay gising na si Ayessa dahil wala si Nanay Maria kaya kinailangan niyang magluto ng Almusal para sa kanilang mag-anak.

Kaya dali-dali siyang naligo at nagtungo na sa kusina para maghanda ng almusal nagsalang muna siya ng tubig na mainit bago sinimulang tignan ang ref para humanap ng puwedeng maluto at nakita niyang merong Ham at Bacon kaya yun ang iniluto niya nagdagdag pa siya ng Itlog at dahil walang kanin ay minabuti na lang niyang mag toast ng tinapay.

Pagkatapos magluto ay dali-dali siyang umakyat sa kuwarto para gisingin ang kanyang mga anak at si Tyler pero pagpasok niya sa kanilang kuwarto ay hindi niya mahanap si Tyler at nang makarating siya sa kanilang kuwarto ay nakita niyang nakaupo si Tyler sa kama ng kambal at masuyong tinititigan ang mga ito.

“Tyler what are you doing” ang mahina niyang sabi dito ng makalapit siya.

“I am just so happy paggising ko akala ko nanaginip ako dahil hindi kita nakita sa tabi ko kaya dali-dali sana akong baba para hanapin ka dahil akala ko hindi totoo ang lahat at nakita ko ang mga bata na natutulog kaya nilapitan ko sila oh im just so glad that this is all real” ang sabi nito at ng lumingon ito sa kanya ay nakita niyang namumula ang mga mata nito dahil sa pinipigil naemosyon.

“Oh Tyler im just in the kitchen and this is all real at parati mo na kaming makikita ng mga bata pangako” ang sabi niya dito at niyakap ito ng mahigpit at hinalikan sa noo.

“Yeah it just too good to be true nandito na kayo nang mga bata at kasama ko na” ang sabi nito sa kanya at gumanti ng mahigpit na yakap.

“What you guys doing here” ang tanong ni Nathan na naalimpungatan sa bulungan nila ni Tyler.

“Oh nothing Baby Masaya Lang kami ni daddy dahil magkakasama na tayo” ang sabi niya dito.

“I see im happy too” ang sabi nito at kumandong na kay Tyler.

Maya-maya Lang ay nagising na rin si Natasha kaya sabay sabay na silang bumaba sa kusina para kumain ng almusal.

“I want you guys to come with me tomorrow” ang sabi ni Tyler sa kanya habang nakaupo sila sa may buhangin at pinapanood ang paglubog ng araw.

“Where are we going?” ang nagtataka niyang tanong dito.

“To manila gusto kong makilala kayo ng parents ko at kakambal” ang sabi nito na iniakbay sa kanya ang isang braso.

“Sure I would love to meet them kaso magustuhan kaya nila ako?” kinakabahan niyang tanong dito dahil natatakot siyang baka Hindi siya magustuhan ng mga magulang nito para dito.

“Im sure magugustuhan ka nila at mamahalin tulad ng pagmamahal ko” ang sabi nito sa kanya at kinabig ang kanyang pisngi at hinalikan siya parang itinataboy ang kung ano mang takot na nararamdaman niya.

“I hope so” ang sabi niya dito pagkatapos maghiwalay ng kanilang mga labi.

Sana Ngayong Pasko - Chapter 8

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 05 Aug 2010 07:38:00 +0000

(Yesha)

“ELOW sweetie, howdy do?”

Napaismid siya. Hindi niya sinagot ang text na iyon ni Shaider. Naiinis na siya dito dahil paulit – ulit itong nangangako na darating pero hindi naman ito tumutupad. Marahil ay nag – aaksaya lang siya ng oras sa pakikipagtext dito kaya ipinasya na niyang tumigil.

“are u free tonyt?”

Napangiti siya pero hindi pa rin niya sinagot ang text na iyon.

“INBOX @ 7pm – c u der…”

Huh? Totoo kaya ang sinasabi ng unggoy na ito?

“nice joke…” she replied.

Hindi siya nainip sa paghihintay ng reply ni Shaider dahil saglit lang ay sumagot na ito.

“I’ll be der…”

“u sure?”

“YES *wink*

“ok den…c u l8r.”

Bibigyan niya ng pagkakataon si Shaider pero subukan lang nitong denggoyin siya at makakatikim itong talaga! Sa text nga lang dahil hindi naman nga niya ito personal na kilala.

FIFTEEN MINUTES before seven o’clock ay naroon na siya sa INBOX. Gusto niyang mauna sa tagpuan nila ng mysterious texter. Umorder siya ng iced tea at matiyagang naghintay sa sa lalaki.

Hustong alas siyete ay naiinip na siya. Hindi biro ang labinlimang minuto ng paghihintay pero walang kaso iyon dahil talaga namang maaga siya sa oras ng usapan.

7:05…

7:08…

7:10…

Salubong na ang kaniyang mga kilay sa matinding inis. Hindi naman sumasagot sa kaniyang text si Shaider. Mukhang kailangan na nga niyang tanggapin na ginogoyo lang siya ng lalaki. Damn!

Sa matinding inis ay napahampas siya sa kaharap na mesa. Hindi niya napigil ang bisyong pagdadabog kapag nagagalit. Nang tumingin siya sa paligid ay nakita niyang sa kaniya nakapokus ang tingin ng lahat ng naroon. Napahiyang naupo na lamang siya at saka ininom ng straight ang iced tea na nasa mesa.

Pasko na naman ngunit wala ka pa,

Hanggang kailan kaya ako’y maghihintay sa iyo…

Ang sugat ng pride ay lalo pang umantak nang marinig niya ang awiting pumapailanlang sa kabuuan ng INBOX. Walang iba kundi ang awiting kinaiinisan at pinagtataguan niya tuwing pasko!

Bakit ba naman kailangang lumisan pa,

Ang tanging hangad ko lang ay makapiling ka…

Mula sa inis na naging galit ay lumambot ang puso niya. Tila siya maiiyak na anumang sandali. Ramdam na ramdam niya ang bawat mensahe ng kanta…at ang nakakainis ay naaapektuhan siya ng husto!

Sana ngayong Pasko ay maalala mo pa rin ako,
Hinahanap-hanap pag-ibig mo…

Biglang nanariwa ang ang lahat sa kaniya. Ang galit…pait ng paghihintay…at sakit ng pagkabigo. Tila ba nakakuwadrong isa – isa ang bawat pangyayaring bahagi ng kaniyang nakaraan at lahat iyon ay isa – isa niyang nakikita. Lahat ng iyon ay bumubuo sa isang mapait na nakaraan na ang pinakatampok ay walang iba kundi si Austin…

Si Agustin Perez na simula’t sapul na makilala niya’y inibig na niya nang husto…ang pinag – alayan niya ng buong panahon at pagkatao…ang siya ring tao na unang nanakit at nagpaasa sa kaniya…Paano ba niya kalilimutan ang lahat? Paano niya lilimutin ang taong dahilan kung bakit isinumpa na niya ang magmahal?

Pero sapat ba ang sakit upang tuluyan niyang kalimutan si Austin? Bakit tila sa likod ng isip ay umaasa pa rin siyang makita at makasamang muli ang binata? At sa mga sandaling iyon ay agad niyang naamin sa sarili ang totoo…na lihim niyang inaasam na si Shaider at Austin ay iisa…ang siyang totoong dahilan kung bakit siya naroon at matiyagang naghihinay sa taong hindi niya tiyak kung darating.

At kahit wala ka na, Nangangarap at umaasa pa rin ako,

Muling makita ka at makasama ka sa araw ng Pasko…

“Eure?” Naputol ang kaniyang pagmumuni – muni nang may tumawag ng kaniyang pangalan. Huh? Tama ba ang nakikita niya? Si Shaider ay si…Shann?

“Shann…”

“Kanina ka pa ba dito?” tanong nito.

“Yes. Ikaw? I…can’t believe this…”

“Ako din.”

“Ha?” Nagtaka siya sa sagot nito.

“I mean… how are you?”

Nang makabawi siya sa pagkabigla ay ngumiti siya kay Shann.

“This is impossible…I mean…you’re very different from Shaider.”

Umilap ang mga mata ng binata.

“Well I guess, I just found the right outlet.” He grinned. If Austin has American features, Shann’s was perhaps a combination of Spanish and Italian. Ang maamong mukha nito ay hindi pagsasawaan ng sino mang magpupukol ng tingin dito.

Pinakiramdaman niya ang sarili sa katotohanang si Shaider pala at ito ay iisang tao lamang. Was she disappointed?

Pasko na naman ngunit wala ka pa,

Hanggang kailan kaya ako’y maghihintay sa iyo…

Lihim siyang napangiti. Umulit na ang bahaging iyon ng kanta pero ngayon ay tila iba na ang kahulugan niyon. Tama. Bakit nga ba hindi niya subukan ang muling magmahal? Kung hindi siya pinalad noon, marami pa namang ngayon. Kung nasaktan siya dati, hindi naman iyon nangangahulugan na habampanahon na siyang masasaktan. Wika nga ni Tat, kailangan niyang bitiwan ang lahat ng alaala ni Austin. That will only be the time she’d be able to move on. And perhaps, Shann was the right person she’s been waiting for the longest time.

“TOTOO BA ang sinasabi mo, Eure?”

Hindi niya masisisi ang mga kaibigan. Masyado nga kasing coincident na si Shann at Shaider ay iisa. Ang totoong Shann Dorantes na tinutukoy niya noon ay likhang isip lamang samantalang si Shaider ay ka-text na niya bago pa man niya likhain ang katauhan ni Shann. Paanong nangyari iyon?

“Hindi ko rin nga lubos na maintindihan eh. Ang sabi niya ay dati na niya akong napapansin sa tuwing nauutusan ako ni Big Boss sa tanggapan nila. And that he really wanted to meet me…at ginamit niya ang impluwensiya niya para malaman ang number ko.”

“Naniniwala ka?” tanong ni Jane.

Kibit – balikat ang naging tugon niya rito. Ano naman ang magiging dahilan ng pagtatahi nito ng kuwento kung sakali?

“Isipin niyo girls, nadulas lang ako kay Sir kaya ko nagamit ang pangalan ni Shann. Paanong…ibig sabihin, tini-text na niya ako bago ko pa masabi kay Sir Austin na siya ang boyfriend ko?”

“Exactly!” namimilog ang mga mata ni Jane habang tulala lang sa isang tabi si Tat.

“I really don’t see the connection. Ikaw Tat, ano ang masasabi mo?”

“Wala na ‘kong signal. Tuluyan nang naglaho ang bluetooth na pinapangarap ko.”

Napabunghalit siya ng tawa sa sinabi nito.

“Talaga bang gusto mo si Shann?”

“Anong gusto? Nagbibiro ka ba? Magpapakamatay ako para sa kaniya, Europa! Napakasarap naman ng problema mo!” kunwa ay umaatungal na wika ng kaibigan.

“Well, he’s not actually my type . Ayoko ng gaya niya na tila conservative pa sa lola ko. Alam mo bang bago kami umalis sa resto ay pinaikot pa niya ang mga pinggan? Ayon daw sa granny niya ay iyon ang dapat gawin kapag aalis ang isa sa habang kumakain ang lahat.”

“At paanong mawawalan ng kumakain eh restaurant nga ‘yun diba?” napabunghalit ng tawa si Tat sa narinig na winika ni Eure. Hindi ito halos makapaniwala na may ganoon pa pala ng paniniwala sa panahon ngayon.

“Eh paano kung nasa fiesta o kasalan ka kumakain? Natural na hindi mauubos ang mga bisitang halinhinang kakain sa ganoong handaan ‘diba.”

“Eh di ang saya! Ang ingay ng okasyon, kasi lahat ng pinggan ay ala space ship na umiikot!” Sumakit ang tiyan niya katatawa sa isinagot ni Eure sa tanong ni Jane.

“Naku, sinabi mo! Hindi ko nga nakuhang tumawa nang paikutin ni Shann ang pinggan ko. Baka kasi ma-offend ‘pag pinansin ko pa.”

“Palit tayo, Eure huhuhu. Daang beses kong gugustuhin ang magpaikot ng pinggan basta kasama ko lang si Shann – ang bluetooth ng buhay ko!”

“Nasasabi mo lang ‘yan ngayon. Tingnan ko kung ano ang gagawin mo ‘pag nakita mong nag-alcohol si Shann pagkatapos niyong magholding hands!” sige sa kantiyaw naman si Jane na tuwang – tuwa sa nakikitang reaksiyon ni Tat.

“No worries, blackberries! Kahit ako pa ang paliguan niya ng alcohol magpa-rape lang siya sa’kin!”

Kaylakas ng tawa ni Eure sa birong tinuran ni Tat. Kung sana ay magkakagusto nga dito si Shann. Pero tila kabila pa iyon ng imposible dahil ayon na rin sa binata ay ayaw na ayaw nito ng babaeng magaslaw. Hindi bale, tiyak namang lilipas din ang pagsinta ng mahal na kaibigan.

“NASAAN NA ang correspondence na sinasabi mong nilamay mo?” Mainit na naman ang ulo ni Austin. Napapansin niyang tila napapadalas ang kasungitan nito. Marahil ay dala ng maraming problema ng iba’t – ibang negosyong pinamamahalaan nito.

“Malapit na, Sir. Proofreading na ‘ko.”

“Ang tagal naman! Mukhang diyan na naubos ang oras mo!” sasagutin niya sana ang bulyaw na iyon ni Austin pero biglang umalingawngaw ang baby laugh message tone niya.

Napaawang ang labi niya sanhi ng mensaheng nabasa sa cellphone. Malinaw na nakasaad doon na hindi na tuloy ang kasal ni Conrad at Elmira. Maging ang engagement party na binabanggit nito noong una ay kanselado na rin.

“Paano kang matatapos kung wala kang ginawa kundi ang makipagtext diyan sa de-karo mong nobyo?!” Nagulat siya sa sigaw na iyon ni Austin. Sa labis na pagtataka ay nawala sa loob niyang nakikipag – usap siya kay Austin. Naningkit ang kaniyang mga mata at naging isang linya ang kaniyang mga labi pero pinili niya ang hindi na lamang kumibo. Na-realize na niya ang paulit – ulit na ipinapayo ni Tat at Jane. Tama ang mga ito. Hindi niya dapat pinakikitaan ng kagaspangan ng ugali ang amo dahil kailangan niyang ihiwalay ang kaniyang personal na buhay sa trabaho.

Kunwa ay walang naririnig na ipinagpatuloy na lamang niya ang pagbabasa ng correspondence sa harap ng computer monitor. Nagulat siya nang basta na lamang lumapit nang walang kakila – kilatis si Austin sa kaniyang kinauupuan.

“Try to work efficiently, Europa. Wala ka nang ibang ginawa kundi makipagpalitan ng text sa boyfriend mo! Nasaan na ang report of recommendations na hinihingi ng admin?”

“Ang yabang mo ah! Kanina ka pa!” Hindi na niya napigil ang pag – akyat ng inis sa ulo. Baka akala nito ay madali ang multitasking! Hindi pa siya tapos sa isang trabaho ay nakautos agad ito.

“Bakit? Nagagalit ka? Isusumbong mo ko sa boyfriend mo? Sige…magsumbong ka! Ngayon na! Pulbusin ko pa ang dibdib ng lalaking ‘yan eh!”

Kaylakas ng sigaw ni Austin at lalo lang iyong nagdadagdag sa inis na kaniyang nadarama. Madali niyang hinanap sa phonebook ang pangalan ni Shann at madali iyong idinial. Bahagya siyang nagulat nang mapansing sa halip na Shann ay Shaider pala ang napindot niya. But who cares? Iisa naman ang taong mayari ng magkaibang number na iyon. Ilang sandali siyang naghintay at taas ang noo habang bumububod sa harap ng nakapamaywang na si Austin.

Laking gulat niya nang marinig ang malakas na ringing tone ng cellphone ni Shann. Naka – loudspeaker ba siya? Sa ikatlong pagtunog ay unti – unting naging malinaw sa kaniyang pandinig ang pinagmumulan niyon…sa table ni…Austin???

Sa isang iglap ay nagkatitigan sila ng binata. Bakas sa kaniyang mga mata ang pagtataka samantalang kay Austin naman ay pagkalito. Si Shaider…si Austin? Tila ibig yata niyang himatayin.

All I Need by Erin - Chapter 8

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 04 Aug 2010 07:19:00 +0000

(Blue)

Halos malaglag ang mga panga ng Magnificent boys ng lumabas sa section Topaz room si Ikay kasama si Erin. Nangunot ang noo ni Will ng pagmasdan ang dalagita. Naka tube ito ng itim na bumaba lang ng konti, makikita na ang dibdib nito. Naka miniskirt na orange at naka high heels sandals na itim. Hindi niya gusto ang nakikita niyang suot nito. May manipis itong make-up at pinakulot ang buhok nito. Nagdikit ang kilay niya sa suot nitong danggle earrings. Ibang-ibang Ikay ngayon ang nakikita niya.

“Erin bakit naman ganyan ang pinasuot mo kay Ikay?”

Tumaas ang kilay ni Erin. “At bakit? Maganda naman ah?” sagot nito at sinuklay ang buhok ni Ikay na kanina pa namimilipit sa hiya.

“Pangit ba Kuya Will?” nahihiyang tanong ni Ikay. Namumula ang mga pisngi nito at hindi makatingin ng diretso sa kaniya.

“Don’t mind Will, Ikay. You look great.” nakangiting sabat ni Reed. Ngiting-ngiti ito. “Guys, sinong mag-aakala na dalaga na ang ating bunso? Look at her now.” lumapit ito sa kaniya. “Dalagang-dalaga ka na. Tiyak ko bukas din maraming aaligid-aligid sa’yo pagtapos ng pageant na ito.”

“Papayagan ba natin mangyari iyon, Reed?”sabi ni Arciaga. “Kapag nangyari iyon, dadaan muna sila sa atin.” ang yabang ng ngiti nito, hinawi pa ang buhok sabay kindat kay Ikay.

“Hay, papa Arciaga, ang cute mo talaga!” kinikilig na sabi ni jonathan.

“Tumigil ka diyan sampalin kita diyan eh.” asar na sagot ni Jackelyn.

Natawa si Ikay. Mukhang may nangyaring kakaiba ngayon sa lesbian ng barkada. Mukhang nagiging babae na ito ngayon. Napapansin niyang kanina pa pasulyap-sulyap ito kay Jonathan. Sulyap na may gusto na ito sa nag-iisang bakla sa barkada. Siya kaya, kailan kaya siya susulyapan ni Marc ng ganoon? Nagbuntong hininga siya. Stupid! Kung anu-ano ang iniisip mo.

“O siya, Girls, tara na. Magsisimula na ang talent portion.” sabi na lang niya. Ayaw niyang maging traidor na kaibigan. Lumakad na siya papunta sa may covered court kung saan gaganapin ang talent portion na panonoorin ng halos lahat ng estudyante, guests at ng mga judges.

Nakasunod sa kaniya ang iba pa. Palabas na rin sana si Will ng tawagin ni Reed. Lumingon siya dito.

“Do you have a minute, William?” tanong ni Reed. Seryoso ang mukha nito.Ganito lamang ito kapag tungkol sa barkada at Gabriella ang involve. “Limang minuto pa naman bago magsimula ang program. May gusto lang akong itanong sa’yo.”

“Sure.” seryoso rin na sagot ni Will. Alam na rin niya ang gustong ipakipagusap nito.

“Doon tayo sa likod ng room mag-usap.” pagkasabi ay nauna na itong naglakad palabas ng room.

Nakasalubong ng magbestfriend ang kanilang worst nightmare habang papunta sa likod ng stage. Nakangiti ito sa kanila. “Beware, nakangiti siya ngayon.” natatawang bulong ni Erin. Napahagikgik siya.

“Hi blue!” nakangiti nitong bati ng makalapit na ito sa kanila.

Nakalabas na naman ang mga dimples nito sa pisngi. Pinagmasdan niya ito. Nakawhite halter simple dress lang ito. Walang bahid na kung anong make-up ang makinis nitong mukha. Ang buhok ay simpleng nakatali sa likod. Bagay na bagay ang damit nito sa kulay tan nitong balat. Alam na niya kung anong gagawin nito mamaya. Sasayaw ito ng waltz. Magaling ito sa mga ganoon. Iyon ang pinaka-hidden talent nito at ngayon na nakasali siya sa final five ay malamang na ganoon nga ang gawin nito. Alam niyang hindi ito magpapatalo sa kaniya. Malimit naman nitong gawin iyon. Ang makipagkumpitensiya sa kaniya kahit na hindi naman kailangan.

Hindi niya alam kung insecure ba ito sa kaniya o talagang siya lang ang nagiisip na bestfriend niya ito? Malungkot na ngiti ang sumilay sa mga labi niya. bakit ito maiinsecure sa kaniya eh halos lahat ng estudyante ng National hinahangaan ito?

It’s the other way around. Siya ang naiinsecure dahil kahit hindi niya aminin ay malaki ang differences nilang dalawa. Maganda ito, kahit hindi na mag-ayos ay makikita iyon. bukod doon ay matalino pa ito. Siya? Tiningnan niya ang damit na suot. Kung hindi pa siya ayusan ay hindi siya gaganda…napangiwi siya, hindi nga niya masabi kung gumanda nga ba siya sa ayos niyang iyon.

“Hi Maryrose.” walang gana niyang bati rin dito. Ayaw niyang batiin ito sa ibinigay niyang nickname dito. Pati iyon kinalimutan na rin niya.

“You look great.” sabi nito. “Bagay pala sa’yo ang ganyang mga damit.” hindi maalis ang ngiti nito sa labi.

“Naku! pang-asar talaga.” naiiritang sabi ni Erin.

“I’m sorry, Erin sa nangyari. Nagulat lang ako dahil sa nalaman kong kayo na pala ni Marc.” baling nito sa bestfriend niya.

Nagtataka siya sa inaasal nito ngayon. Ano kayang nakain nito? na-maligno yata ito. Biglang bumait.

“Ibang klase ka rin palang magulat ano?” sarkastikong sagot ni Erin. “Halika na nga best. Mauubos ang oras mo sa pakikipag-usap sa plastic na iyan.”

“Wait blue…I just wanna say that I missed you, blue. Sana magkaayos ulit tayo at maging mag-bestfriend ulit. Namimiss ko na kasi ang mga memories nating dalawa eh.”

Nang-aasar na ngiti ang ibinigay ni Erin dito. “Ang kapal mo rin para sabihin pa iyan sa bestfriend ko.” Idiniin pa ang salitang bestfriend. ” Kung hindi dahil sa kalokohan mo, hindi magkakasakit si Ikay at hindi magagalit sa kaniya ang daddy niya. Ang kapal ng mukha mo. Sa tuwing naaalala ko ang ginawa mo kay Ikay gusto kitang balatan ng buhay.”

Inawat na niya ang bestfriend niya bago pa lumaki ang away. Mahirap na! dalawang tigre ang magbabangga.

“Tara na, Erin. baka may sumabog na bulkan dito.” hindi niya maitago ang ngiti. Natatawa siya.

Pinandilatan siya ng kaniyang bestfriend. Umingos naman sa kanila si Maryrose bago humakbang na palayo sa kanila.

“Ikaw talaga, ang taray mo.” natatawa niyang sabi sa bestfriend niya.

“Eh talaga naman makapal ang mukha niya eh. Sayang ang angel face niya kung devil naman ang ugali niya. At saka hindi na nahiyang sabihin sa’yo iyon matapos kang masangkot sa isang–”

Alam na niya ang sasabihin nito kaya minabuti na lang niyang takpan ang bibig nito. Mahirap na baka may makarinig pa sa kanila.

“Oo na. Alam ko na. Tama na. Suko na ‘ko. So pwede na po ba tayong magtuloy sa backstage miss bodyguard?”

Umingos ito.” Ewan ko sa’yo.”

Napahagikgik siya at inakay na nag bestfriend niya papunta ng backstage.

A Night to Remember - Chapter 11

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 03 Aug 2010 07:13:00 +0000

(Pangarap_ko)

Nakalipas na ang dalawang linggo mula ng manggaling sila sa bahay bakasyunan ni Tyler pero hindi pa rin ito dumadalaw sa kanila panay na nga ang tanong sa kanya ng kambal kung nasaan na raw ang daddy nila ang sabi niya ay busy ito sa trabaho pero dadalawin din sila nito pag di na ito busy.

Tinatapos niya ang kanyang nobela na malapit na ang deadline ng may ingay na gumambala sa kanya naiinis na tumingin siya sa orasan magaalas onse na pala hindi niya namalayan “tok tok tok!” ang narinig niya kaya dali dali siyang lumabas ng kuwarto para tignan kung sino ang kumakatok

“Ayessa” ang narinig niyang tawag ni tyler ng malapit na siya sa pinto kaya dali dali niyang binuksan

“Tyler anong ginagawa mo dito gabi na” ang nagaalala niyang tanong dito dahil mukhang pagod na pagod ito at malapit ng bumagsak

“Pasensya na Ayessa name-miss ko kasi kayo ng mga bata” ang sabi nito at niyakap siya ng mahigpit

“Bakit naman gabing gabi kang pumunta dito wag mong sabihing nanggaling ka pa ng maynila?” ang sabi niya dito na iniyakap na rin ang mga braso dito dahil tutuong namiss niya rin ito ng sobra

“Masyado kasing maraming trabaho pagkagaling ko nga sa meeting umalis agad ako” ang sabi nito

“Ah ganon ba, kumain ka na?” ang sabi niya pagkatapos papasukin si Tyler sa loob ng bahay

“Oo sa daan” ang sabi nito na naupo at hinigot ang mga kamay niya paupo dito dahil nagulat sa kandungan nito siya bumagsak

“Hey ano ba” ang nasabi niya na lang

“Sorry” ang sabi nito at isinubsob ang ulo sa may balikat niya

“Hoy Tyler ano ba may problema ka ba?” ang nagaalala niyang tanong dito dahil para itong bata Na lalo pang isinubsob ang ulo sa kanyang mga balikat.

“Wala naman namiss Lang talaga kita ng sobra” ang pagod na pagod nitong sabi sa kanya.

“Ganon ba mukhang pagod na pagod ka na halika mahiga ka” ang yaya niya rito sabay tumayo para kumuha ng kumot at unan

“Teka sisilipin ko lang ang mga bata” ang sabi nito at sumunod sa kanya sa kuwarto pumasok ito sa silid ng mga bata at nakita niyang hinalikan nito ang kambal ng matapos ay ibinigay niya dito ang unan at kumot ngunit imbes kunin iyon ay hinigot siya pahiga sa kama

“Hoy Tyler sa salas ka matulog” ang sabi niya pero naramdaman na lang niyang tulog na ito

“Hay naku tinulugan na ako” ang nailing na sabi niya kaya hinayaan na lang niya ito tumayo siya at pinatay ang mga ilaw at tumabi na rito para matulog naramdaman niyang niyakap siya nito at nakatulog siya ng yakap nito.

“Ay kuya nandito ang daddy” ang matinis na sigaw na narinig nila ni Tyler kaya napabalikwas sila ng bangon

“Natasha ang ingay mo kasi nagising tuloy sila” ang paninisi ni Nathan sa kapatid

“Its ok kids come here” ang narinig niyang sabi ni tyler at naglundagan nga ang kanyang mga anak dito mukhang sabik na sabik sa ama

“Daddy where have you been na miss ka naming” ang sabi ni Natasha habang yakap nito

“Sorry baby marami kasing work si daddy kaya ngayon lang ako ulit nakabisita” ang sabi nito na sa kanya nakatingin

“Ahh kawawa ka naman pala daddy” ang sabi ni Nathan na ikinangiti ni tyler

“Hey kids where’s mommy kiss” ang sabi niya ng mukhang di siya napapansin ng kambal

“Ay oo nga pala sorry mommy” at sabay pang tumayo ang mga ito para humalik sa kanya at nakita niyang palapit na rin si tyler na mukhang hahalik din

“Hep hep,, anong ginagawa mo?” ang sabi niya dito habang inilalayo ang pisngi

“Ki-kiss din” ang parang bata nitong sabi sa at kanya

“Sabi ko kids hindi guys” ang sabi niya sabay tayo

“Ang sungit ni mommy para kikiss lang si daddy noh” ang sabi ni Tyler na ikinatawa ng kanyang mga anak kaya binato niya ito ng unan at dali daling lumabas na napapangiti.

Nang makapagluto ay sabay sabay na silang kumain ng almusal ganadong Ganado na naman ang kanyang mga anak dahil noong wala si Tyler ay halos tumikim lang ang mga ito ng pagkain ngayon ay panay ang subo na parang gutom na gutom na labis niyang ikinatutuwa.

Pagkatapos magsipagkain ay lumabas ang mga ito para maglaro at naiwan sila ni tyler na nagliligpit ng kanilang pinagkainan.

“Sabi ng mga kids malungkot ka daw nang di ako bumisita” ang sabi nito sa kanya habang naghuhugas ng plato

“Hindi noh bakit naman ako malulungkot” ang namumula niyang sagot naiinis sa kambal dahil sa kadaldalan ng mga ito

“Dahil na mimiss mo raw ako” ang sabi pa nito na lalong ikinapula ng kanyang mukha

“Bakit kita mamimiss natuwa nga ako ng wala ka dahil walang makulit” ang sabi niya dito dahil binuko pala siya ng kambal

“Ganon? Kala ko pa naman totoo ang saya saya ko pa naman” ang sabi nito na biglang tumamlay ang kanina Masaya nitong boses

Hinayaan na lang niya ito at dali daling tinapos ang paglilinis ng lamesa at iniwan ito sa kusina, nagpunta siya sa kuwarto para ayusin ang pinaghigaan nila at isinunod ang kuwarto ng kambal ng labasin niya ay naguusap na ito at an g mga kambal.

Sa kanila nagpalipas ng maghapon si Tyler ng magpaalam itong aalis na ay ayaw pang pumayag ng mga bata kung hindi pa ito nangako na babalik kinabukasan para ipasyal sila ay hindi pa ito pakakawalan ng kambal.

Ngunit kinabukasan ay walang Tyler na bumalik naghintay ang kambal buong umaga at ng tanghali na ay nagsimula ng magiyakan ang mga ito dahil wala pa si Tyler pilit niyang pinapakain ngunit ayaw kumain ng mga ito hindi daw sila kakain hanggang hindi dumadating si Tyler nagaalala na rin siya dahil wala pa ito at malapit ng gumabi panay pa din ang iyak ng kambal

“Mommy puntahan mo ang daddy sa bahay niya baka may nangyari na sa daddy namin” ang sabi ni Natasha na nagpakaba sa dibdib niya

“Anak baka umuwi na ang Daddy ng maynila dahil baka tumawag ang work niya” ang paliwanag niya sa mga ito

“ Hindi mommy nangako ang daddy kaya gagawin niya baka may sakit siya” ang sabi naman ni Nathan

“ Bilis na mommy tignan mo na siya sa bahay niya please” ang pagmamakaawa ng kanyang mga anak kaya wala siyang nagawa kundi ang sundin ang mga ito kesa magiyakan pa ulit.

Kaya dali dali siyang nagpunta sa bahay ni Tyler nakita niyang nandoon ang sasakyan nito nagalala siya baka nga tama ang kambal baka may sakit ito kaya di nakapunta sa kanila.

Nang kakatok na sana siya ay nakita niyang bukas ang pinto kaya tumuloy na lang siya at nakita niyang bukas ang ilaw sa isang kuwarto dahil nagaalala nab aka walang nagaalaga dito ay dali dali siyang umakyat at dahan dahang binuksan ang kuwarto nito para lang masaktan sa nakita.

Nakahiga nga si Tyler at mukhang may sakit inaalagaan ng maganda babae at nakita niya kahit nakaupo ito ay malaki ang umbok ng tiyan muntik na niyang makalimutan dahil sa saya niya sa tuwing kasama ito ay di na niya naisip na may asawa na ito at ngayon ay buntis na pala.

Nagunahan sa pagpatak ang kanyang luha masakit na masakit ang loob kaya nagtatakbo siyang lumabas sa bahay ni Tyler at dali daling umuwi.

Ppagdating niya sa bahay ay nagtatakang nagtanong ang kanyang mga anak kung napano siya at nasaan ang daddy ng mga ito dahil masakit pa rin ang loob ay sinigawan niya ang mga ito at sinabing wala ang daddy ng mga ito kaya tahimik na lang na umiyak ang mga ito sa kuwarto.

Isang pasya ang kanyang nabuo kailangan na niyang tigilan ang kahibangan ng kanyang puso dahil masasaktan lang siya ng sobra lalo na ang kanyang mga anak kung lalo lang mapapalapit ang loob ng mga ito kay Tyler.

Kinabukasan ng hapon ay bumisita si Tyler sa kanila pero hindi niya hinarap ito at hindi rin pinayagan ang kambal na lumabas kahit nagiiyakan ang mga ito.

Pero mapilit si Tyler at pilit nakikiusap na labasin niya pero nagbingi-bingian na lang siya ayaw niyang patuloy na magkasala may asawa na si Tyler at masasaktan lang siya ng doble doble kapag hinayaan niya pa ang sarili.

Bumalik ulit ito kinabusan pero tulad ng kahapon ay nagbingi-bingian lang siya napalo niya pa ang kambal sa kakakulit sa kanyang labasin ang daddy ng mga ito.

Kinagabihan ay narinig na lang niya ang ingay habang nakahiga siya sa kama at ng silipin niya sa bintana ay nakita niyang si Tyler

“ Ano ka ba gabing gabi na nambubulahaw ka pa rin” ang galit niyang sabi dito bagamat hindi naman niya ito nilabasan

“ Ayessa ano ba ang kasalanan ko sayo bakit ayaw mo akong kausapin at harapin” ang sabi nito na lumapit na sa bintana

“ Wag ka ng manggulo pa dito Tyler umalis ka na puwede ba” at akmang isara na niya ang bintana

“ Wag Ayessa pakiusap kausapin mo naman ako hindi ako aalis dito hanggang hindi mo ako kinakausap” ang malakas nitong sabi sa kanya habang pinipigilan ang pasimano ng bintana kaya hindi niya ito maisara-sara.

“ Wag kang mambulahaw dito Tyler pakiusap natutulog na ang mga bata” ang madiin niyang sabi dito dahil natatakot siyang magising ang kanyang mga anak.

“ Ayessa ano ba ang kasalanan ko sayo wag mo naman akong ipagtabuyan” ang malungkot na malungkot nitong pakiusap hindi niya matagalan ang nakikita niya kaya isinara niya ang bintana pero lalo lang nag-ingay si Tyler at dahil sa takot na magising ang kanyang mga anak ay nilabasan na niya ito

“ Ano kaba sinabi ko na sayong umalis ka na diba? Bakit ba napakakulit mo” ang naiinis niyang sabi dito dahil Hindi niya matagalan ang nakikitang paghihirap sa mukha nito.

“ Ayessa salamat lumabas ka” ang sabi nito at akmang yayakapin siya ng itulak niya ito ng malakas na ikinagulat nito.

“ Ayessa” Ang mahina nitong sabi at kitang kita niya ang sakit na bumalatay sa mukha nito.

“ Tyler lubayan mo na kami wag mo nang guluhin pa ang buhay naming magiina” ang sabi niya dito na pilit pinaglalabanan ang luhang kanina pa gustong bumagsak dahil sa nakikitang paghihirap ng loob nito.

“ Ayessa bakit? Ano ba ang nagawa ko at galit na galit ka?” ang samo nito na bahagyang nakakunoot ang mga noo habang nakatingin sa kanya.

“ Tyler hindi na tayo puwede pang magkita pakiusap wag ka nang babalik pa dito” ang sabi niya at tatalikod n asana ng hawakan nito ang kanyang mga braso kaya napaharap siya

“ Hindi ako papayag na layuan kayo Ayessa napamahal na sa akin ang mga bata at I—-” may sasabihin pa sana si Tyler pero pinutol na niya kung ano man ang gusto pa nitong sabihin

“ Tyler hindi na puwede nandito na ang asawa ko at nagkabalikan na kami ipapakilala ko na siya sa kambal kaya makakagulo ka lang sa amin” ang pagsisinungaling niya dito para layuan sila nito dahil may asawa na at magkakaanak na ito.

“ Hindi totoo yan ayessa bawiin mo ang sinabi mo” ang di makapaniwala nitong sabi at kitang kita niya ang sakit na bumalot sa buo nitong pagkatao

“Totoo Tyler kaya pakiusap layuan mo na kami ng mga anak ko” ang patuloy pa rin niyang pagsisinungaling dito bagamat gustong gusto na niyang bawiin pa ang sinabi niya rito

“Hindi mo magagawa sa akin ito Ayessa hindi ako papayag” ang sabi nito at bagsak ang mga balikat na umalis ito.

“Paalam Tyler para rin sayo ang gagawin ko ayaw kong makasira sa buhay mo dahil mahal na mahal kita” ang bulong niya ng malayo na si Tyler at hinayaan na niyang umagos ang masaganang luha na kanina pa nais bumagsak.

Sana Ngayong Pasko - Chapter 7

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 02 Aug 2010 07:37:00 +0000

(Yesha)

“SAN K? bkt ayaw m p pakita sakin?” sagot niya kay Shaider matapos nitong magpadala sa kaniya ng isang inspirational quotation.

“dnt wori, lapit n…”

“masama akong naiinip, Shaider…hindi n ko ngrreply…”

“aw…”

Muli niya sanang sasagutin si Shaider nang humahangos na dumating si Austin sa opisina.

“Nasa baba na si Shann, Eure. Ipinaalala ko lang sa’yo na mapapahiya ka lang pero hindi kita papayagang lumabas ngayon.”

Iningusan niya ang lalaki sa inasal nito. Para itong bata na nagsisintir. Kangina ay nagtanong na ito kung lalabas sila ni Shann sa oras ng pananghalian. Naisipan niya tuloy na perfect timing iyon para muli nilang maipagpatuloy ang naudlot na pagpapanggap. Tinext niya agad si Shann at nang kumpirmahin nito ang pagdating ay masigla niya iyong ibinalita kay Austin.

Nang saglit na lumabas ng opisina si Austin ay nagawa pa niyang makipag-text kay Shaider habang naghihintay sa pagdating ni Shann pero saglit lang at humahangos na ngang bumalik ang lalaki.

“Hindi puwede. Birthday ni Shann ngayon.” Alam niyang birthday ng puppet boyfriend dahil naka-feature iyon sa magazine na binili ni Tat kung saan nakalathala ang profile ng binata.

“Last year ay birthday na niya. Next year ay birthday niya ulit. Walang kaso kung hindi iselebra ang birthday niya ngayon dahil may trabaho ka.”

“Corny. Hindi ako puwedeng lumabas mamayang gabi kaya ngayon na kami magdi – date.” Aniya na hindi pinapansin ang pagsisintir ng amo. Palakad – lakad ito nang pabalik – balik sa harap ng table niya.

“Sir, nakakahilo ka.” Wika niya habang patuloy sa pagre – retouch.

“Ang tigas ng ulo mo, Europa. Sino ba sa atin ang amo?” inagaw nito ang hawak niyang lipstick saka iyon ibinulsa. Tumayo siya sa matinding inis at hinarap ito.

“Ikaw. Pero sino ba ang girlfriend? Ako, ‘diba? Eh di ako ang magdedesisyon kung sasama ako kay Shann o hindi.” Aniya na nakataas pa ang kilay.

“Akina ‘yan.” Inilahad niya ang kamay upang hingin ang lipstick na inagaw nito.

“I’m your boss and I am giving you an order to stay. Hindi ka pa tapos sa sa correspondence at recommendations na pinapagawa ko kaya hindi ka puwedeng lumayo sa opisina.”

“Gusto mong ireport kita sa GILAS? Karapatan ko bilang manggagawa ang kumain ng pananghalian noh…at kung saan ko gustong kumain ay problema ko na ‘yun!” Umikot siya sa mesa at akmang kukuhanin ang lipstick na nasa bulsa nito subalit agad itong umiwas.

“Kayong mga babae, napakahalaga ng lipstick para sa inyo – na hindi ko alam kung bakit! Alam niyo bang hindi masarap ‘yan?”

“Sorry naman. Hindi ko naman kasi alam na kumakain ka pala niyan!” bigla niyang dinukwang ang bulsa nito kung saan alam niyang nakalagay ang kaniyang lipstick.

“Hindi mo alam? Gusto mong malaman?” pilyo ang ngiti ni Austin at naiirita siyang nae-excite na hindi mawari. Panay rin ang iwas nito sa pagdukwang niya.

“Akina ‘yan!” sa isang muling pagtatangkang maabot ang nais ay nayakap niya ito. Hinawakan niya ang dalawang kamay ni Austin at pinagsalikop sa likuran nito sa pamamagitan ng kanan niyang kamay. Ang kaliwang kamay naman niya ay abala sa pag-abot ng lipstick sa bulsa nito.

“There!” aniya na tila batang tuwang – tuwa. Nakapa niya sa suot na pantalon ni Austin ang hanap. Akmang ipapasok na niya ang kaliwang kamay sa bulsa ng nito nang mapatigil.

“Come on, my Europe…get it…” anas nito sa punong tainga niya. Kagyat niyang nalanghap ang panlalaking amoy nito. So manly. Nagtaasan ang balahibo niya sa batok sa kilabot na nadama. Frozen, she just stood there and stared at him.

“Eure?”

“Errr…”

“Come on, get it…”

Napatitig siya sa binata. Dinidikta ng isip niyang umiwas at layuan ito pero iba naman ang ibinubulong ng puso niya. She was so helpless but contrary to what her mind was dictating her, she looked up on him.

Tila huminto ang lahat sa paligid nang magtama ang paningin nila. Maging si Austin ay natigilan din at basta lamang nakatunghay sa kaniyang mga mata. She was almost expecting it when he lowered his head and teased her lips. Kung gaya ng dati ay magwawala siya sa pagtutol subalit wala siya ni katiting na pagtangging nararamdaman sa dibdib. Ginaya niya ang ginagawa ni Austin at pilit na pinakibagayan ang nakaliliyong sensasyong dulot niyon.

Naramdaman na lamang niyang mahigpit na hinawakan ni Austin ang kaniyang kamay at dinala ‘yun sa direksiyong pinangangambahan niya. Lalo siyang napapikit nang maramdaman ang pagpasok ng kaniyang kamay sa bulsa nito.

“Eure?!”

Tila nakuryenteng naghiwalay silang dalawa ni Austin. Kapwa napatingin sa mayari ng tinig.

“Shann?!”

Walang emosyong makikita sa anyo ng binata subalit sa alam niyang kailangan niyang kausapin ang ‘nobyo.’ Agad niya itong nilapitan ngunit mabilis itong nakaiwas at agad na tumalikod. Hinabol niya ito upang magpaliwanag.

“Shann, I’m sorry…”

“What for? We both know what’s going on, Eure.”

Hindi pa rin humihinto sa paglakad si Shann at ang bawat madaanan ay napapatingin na sa kanila.

“Pero mali ang iniisip mo. ‘Yung nakita mo, hindi ganoon ‘yun! I mean, we were just…”

“Yeah, right, you were just there standing and kissing…your hand in his pocket…and what else? Yes, you were not doing anything wrong.” Hindi niya nararamdamang totoo ang galit ng binata subalit ramdam niya ang pagkairita nito.

“Listen to me first!” hinawakan niya sa braso si Shann at saka iginiya sa sulok ng pasilyo kung saan walang taong makakakita sa kanila.

“No. You listen to me, Eure. The truth is I don’t feel bad…” putol nito sa sinasabi niya.

“Oh, thank you Shann.”

“…but I feel betrayed. You invited me here to show this kissing scene?” His face was beginning to turn red.

“I don’t know how many times I need to say sorry but I really am so, so sorry. ‘Yung inabutan mo, hindi talaga…”

“Eure, you don’t need to explain…you are not obligued to explain either. Whatever your reason for kissing him is actually none of my business…Bu it must be love.”

Napatitig siya sa binata.

“It must be love, Eure…Kahit saglit pa lang kitang nakikilala, I’m sure you’re decent and I respect you for that. Only love will make you turn into the person you don’t imagine you can be. I just wish for your happiness, Eure…and goodluck!”

Hindi na siya nakasagot nang tumalikod na si Shann at tuluyang tinahak ang daan palabas. Wala na ito sa paningin niya ay umaalingawngaw pa ang mga sinabi nito. Sana nga ay pag – ibig ang dahilan ng lahat…sana nga…

“OMG! GINAWA niyo ‘yon???”

“Kasasabi ko lang ‘diba!” nakasimangot na sagot niya. Kasalukuyang nagtititili si Jane nang sagutin niya ang tanong nito tungkol sa balitang naabutan sila ng boyfriend niya na nasa isang alanganing situwasyon.

“Pero…paanong…bakit…?”

“OA mo, Jane. Itigil mo ‘yan at hindi bagay.” Aniya habang nakatingin sa hindi makapaniwalang si Jane.

Nang mapansin ang tahimik na si Tat ay nanibago siya.

“Crisanta, namatanda ka ba?” pumitik pa siya sa hangin upang bigyan ng diin ang biro niya. Nakatulala kasi ang kaibigan at hindi kumikibo.

“Oo nga. Kahapon pa po ‘yan ganyan. Walang ginawa maghapon kung hindi ang basahin ang magazine na si Mr. Dorantes ang cover.”

Napangiti siya. Napansin niya agad ang kakaibang reaksiyong iyon ni Tat nang ipakilala niya ito kay Shann. Kilala niya ito at ang asal na ipinakikita nito ngayon ay kaiba sa orihinal nitong pagkatao.

“Ang bluetooth, Europa…ang bluetooth, na-tooot mo ba?” walang anu – ano’y naging tugon nito nang hindi tumitingin sa kaniya. Hindi niya agad naunawaan ang sinasabi nito subalit ilang sandali lang ay naisip na rin niya ang tinutukoy ng kaibigan. Ang bluetooth ni Sir Austin!

Binatukan niya ng mahina si Tat.

“Hindi ko na-toot eh. Natakot ako.” Ganting biro niya.

“Natakot ka?! Hindi naman ‘yun nakakatakot noh!” ngiting – ngiti naman si Jane.

“Korek! Nakaka – excite nga ‘yun! Lalo kung ang mayari ng bluetooth ay si Fafa Shann! Haaayyy…mahalikan ko lang siya girls, puwede na ‘kong magpaagos sa Pasig River…” tumili pa si Tat habang naglilitanya ito, animo’y nangangarap ng gising.

“Ganyan na rin ang sinabi mo noong si Pipo pa ang love mo ‘diba Jane?” Ngumit si Jane at sumang – ayon subalit naging mailap ang mga mata nito na hindi na na lamang niya binigyan ng pansin.

“Oo nga pero iba talaga ang nararamdaman ko kay Shann eh. ‘Yun bang tipong…puwede ko nang kalimutan ang salitang lakwatsa mapaibig ko lang siya!”

“Wow naman, girl…inlababu ka nga! May kanto na ang dila mo in fairview ha! Isa ka nang ganap na makata!”

Napangiti siya sa sinabi ni Jane. Kung totoo ngang may gusto si Tat kay Shann ay isang matinding riot ‘yun. Tat and Shann? Imposible. It was like wishing the sun to set in the morning and shine before twilight. Napangiti siya habang naiiling.

“YOUR KISSES were as sweet as the morning dew…” nagulat siya nang biglang bumuglaw sa kaniya ang chat message ni Austin. Nilalamay niya ang ilang trabahong isinave sa email drafts niya at ngayon nga ay tinatapos niya iyon kaharap ang isang malaking mug ng kape.

“bakit…matamis ba un?” kontra niya. Iyon ang kaniyang paraan ng pagtatakip sa kahihiyang nadarama – ang awayin ito! Mula nang nangyari ang ‘accidental kiss’ nila ni Austin ay hindi niya niya ito kinausap. Hindi rin naman siya nito kinikibo kung wala rin lang kinalaman sa trabaho ang sasabihin nito.

“am I your first, my Eure?” Nataranta siya sa tanong nito. Tinatanong lang naman nito kung ito ang kaniyang first kiss. Sasabihin ba niya? Does it matter?

“I’m already twenty – four, Mr. Perez and you are asking me that?”

“well, em not asking 4 ur age…”

“my answer is NO definitely!”

“talga? Ops… ouch, what’s happening?!”

Napangunot – noo siya.

“y?”

“your nose is growing! it’s crowding me here!”

Natawa siya.

“OA mo.”

“Love is overacting, sometimes.”

“so ngta2pat ka n nyan?”

“sorta…”

“basted…”

“aw!”

“gimme back my lipstick first!”

“I’m keeping it, my Eure…”

“see? Paano kita gugustuhin kung pareho pala tau ng type?”

Saglit na nawala ang kausap at matapos ang ilang sandali ay saka ito sumagot.

“huh?”

“you like the shade of my lipstick ryt? So u lyk boys too? (grinning)”

“u don’t knw wat u’re saying…”

“bkt? Napipikon k?” napangiti siya pagkatapos mai-enter ang huling mensahe. Nakikini – kinita na niya na inis na inis na ito.

“ILOVEYOU, EUROPA…”

Nawala ang ngiti niya sa labi. Tama ba ang nababasa niya? Hindi niya iyon agad na nasagot.

“bwahahaha! Kita mo na! Eh di natahimik ka! Jokejokejoke…(evil grin)

Ang tuwang saglit niyang naramdaman ay biglang naglaho at agad na napalitan ng galit. Pinaglalaruan na naman siya ni Agustin?!

“Mr. Agustin Perez…kahit kaw n lng ang pinkahuling lalake na mati2ra sa planet earth ay hindi kita ppancnin…dahil ang kpal ng petals mo! Manyak! Alagad ni Suma! Impakto! Manunuba!”

“ouch…teka lng…joke lang, Europa!”

“jokin mo’ng muka mo! Goodluck sa bluetooth mo at iburo mo ‘yan hanggang maubos ang lahi ng mga dyosang gaya ko! GOODNIGHT!”

Hindi pa nakuntento at hinampas pa niya ng kamay ang keyboard. Mataas na mataas ang temperatura ng galit niya. Kung nasa harap niya si Austin ay malamang na striped na kung hindi man checkered ang mukha nito ngayon!

All I Need by Erin - Chapter 7

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 01 Aug 2010 07:19:00 +0000

(Blue)

Gusto niyang mainggit sa concern na pinapakita ni Marc sa Bestfriend niya. Ginagamot nito ang mga kalmot na ginawa ni Maryrose kay Erin. Dapat lang siguro iyon dahil mag-boyfriend ang dalawa. Samantalang siya, eto, ang nurse ng school ang gumagamot sa kaniya. Napakagat-labi siya. Naawa siya sa sarili niya, ayaw man niya maramdaman iyon pero talagang iyon ang nararamdaman niya.

”O ayan,okay ka na ba?” tanong ng nurse sa kaniya ng matapos na gamutin ang mga kalmot niya. Tumango lamang siya. Hindi siya okay. Paanong magiging okay eh halos sumabog na ang dibdib niya sa sakit sa nakikitang sweetness ng dalawa.

”Sa susunod h’wag na kayong makikipag-away okay? Malalaki na kayo at alam niyo na rin na lahat ng bagay nadadaan sa usapan hindi sa sampalan at sa kalmutan.”natatawang biro ng nurse.

Hindi man lang siya nangiti sa simpleng joke na iyon. Hindi niya kayang makipagplastikan kapag wala siya sa mood. Tumayo siya buhat sa visitors chair at ng akmang hahakbang palabas ng clinic ng tawagin siya ni Marc.Lumingon siya dito.

”Ikay salamat ha.” nakangiting sabi nito. ”Alam ko na mali ang ginawa ninyo ni Erin pero natutuwa pa rin ako dahil ipinagtanggol mo siya kay Maryrose.”

Huminga siya ng malalim. Talagang may gusto siya sa mokong na ito. Eto at nagru-rumble na naman ang tiyan niya. At gusto na naman niyang manginig.

Nakangiti siyang tumango. Ngiting pinag-aralan niya sa teatro. Iba talaga ang nagagawa ng workshop ng PETA. Nagagawa na niyang mag-fake ng masiglang ngiti kahit na ang totoo ay mapait ang ngiting iyon.

”Erin is my bestfriend, remember?” masigla niyang sagot kahit nagdurugo ang puso niya.Kumindat pa siya sa kaniyang bestfriend bago lumabas ng clinic.

”That’s why I love my bestfriend.”

Narinig pa niyang sabi ni Erin bago niya isara ang pinto ng clinic.

Alam niyang maiiyak siya. Kaya bago pa mangyari iyon ay pupunta na lamang siya sa isang sulok at magsusulat nalang ng story niya.

Hanggang kaya niyang pigilan ang nararamdaman ay gagawin niya. Dahil alam niya ang mangyayari sa oras na ipagtapat niya kay Marc ang nararamdaman. Tiyak niyang mawawala ito sa kaniya pati na rin ang bestfriend niya. Itatago na lamang niya ang nararamdaman hanggang sa tuluyang mawala iyon sa puso niya. Siguro naman ay pansamantala lang ito, lilipas din hanggang sa maglaho.

Nagsigawan sa tuwa ang mga classmates ni Ikay ng malaman na may gaganapin na naman beauty pageant ang school nila. At ang bawat section ay may two representatives. Tiyak niyang si Maryrose na ang mapipili dahil sumali na ito last year natalo lamang ito ng second year na si—nakalimutan niya ang pangalan. Ah ewan, basta pagdating sa mga ganyang paligsahan eh nunca siyang maging isa sa mga representatives.

Inaamin naman niyang hindi siya maganda. Lagi pa siyang nakasimangot at makapal ang suot niyang salamin. Malabo kasi ang mga mata niya. Medyo may katabaan pa siya. Naku! Walang-wala talaga siya kung ikukumpara kay Maryrorse lalo na kapag smile na ang pinag-uusapan. Bukod sa malalalim na dimples nito sa pisngi eh may golden voice pa ito. Malamyos at masarap sa pandinig ang boses nito. Hindi tulad niya na pang bar ang boses.

”Hay naku!bakit ko ba iniisip ’yong babaing iyon? Natotomboy na ba ko?” kausap niya sa sarili. Ito pa ang isa sa mga ayaw niya sa sarili niya. Ang kinakausap ang sarili. Well, force of habbit. Kahit ayaw niyang gawin ay ginagawa niya pa rin.

”Wala na ba kayong mapipili para sa isa pang representatives natin sa Topaz? Sino ba ang gustong sumali sa inyo?” Tanong iyon ng adviser nila. Nagtinginan naman ang mga classmates niya.

”Teacher, bakit hindi na lang po si Ms. Villamer ang isali natin sa contest?”

Napatingin siya sa may likuran niya. Nakangiti si Maryrose sa kaniya. Ngiting alam niyang may pang-aasar sa kaniya.

”She has a beauty naman eh at may brain pa ’di ba mga classmates?” pagpapatuloy nito sa pagsasalita bago nakangiting bumaling sa mga classmates nila.

Gusto niyang haltakin ang buhok nito na parang buntot ng kabayo sa kintab.Ano kayang gustong palabasin ng babaing ito?

Nagkatawanan naman ang mga classmates nila. Tawang nakakaasar. Parang sinasabing wala siyang K para sa mga beauty pageant.

”O siya kung wala na pala kayong mapili eh ’di si Ms. Villamer na lamang ang second representatives ng section Topaz.”

Tumaas ang kilay niya. Parang napipilitan lang ang teacher niya na piliin siya.” Teacher, h’wag na lang po ako. Marami pa naman po na gustong maging representatives eh.”

Pero duda siya roon. Kapag si Maryrose na ang pinagusapan ay wala ng gustong bumangga dito.

”Ma’am si Ms. Villamer na lang po.”singit naman ng alagad ni demonyita.

”OO nga ma’am. She has a talent too. Maganda rin naman ang boses niya ’di ba mga classmates, pang-bar, wow!” singit ng isa pang alipores ni Maryrose.

Gusto niyang batukan ang mga ito. O sige, pagbibigyan niya ang mga ito. ”Okay ma’am sasali na ako sa beauty pageant.” Lumingon siya sa mga tatlong demonyita sa likuran niya… ”Humanda kayo sa akin.” Iyon ang sinasabi ng mga tingin niya.

A Night to Remember - Chapter 10

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 30 Jul 2010 07:12:00 +0000

(Pangarap_ko)

Nagising siya sa pagkakaingay ng kanyang mga anak at ng tignan niya ang orasan nakita niyang alas siyete na ng umaga kaya napabalikwas siya ng bangon tinanghali na pala siya ng gising siguradong nagugutom na ang kanyang mga anak.

Kaya Dali dali siyang nagsuklay at nagtungo ng banyo para magsipilyo at maghilamos ng makatapos ay hinanap niya ang mga anak

“Natasha! Nathan” ang tawag niya sa mga ito ng paglabas niya ng banyo ay hindi niya makita ang mga ito.

“Mommy over here” ang masayang sigaw ni Nathan sa kanya nanggagaling ang boses ng mga ito sa labas

Nang sumilip siya sa bintana ay nakita niya ang kanyang mga anak na nakaupo sa may upuan sa ilalim ng puno nakakandong si Natasha kay Tyler habang si Nathan naman ay nakahawak sa isa nitong hita.

“Good morning Ayessa” ang nakangiting bati ng napakaguwapong nilalang sa kanya

“Good morning mommy” duet pa ng kanyang mga anak na napaka-ganda ng ngiti.

“Morning kids, morning Tyler” ang sabi niya sa mga ito at lumabas ng bahay at lumapit sa mga ito na abalang nagkukuwentuhan.

“Hey gutom na ba kayo magluluto na si Mommy ng breakfast ok?” ang tanong sabi niya sa mga anak ng mapunang walang balak ang mga ito na humiwalay kay Tyler.

“No mommy daddy already make breakfast, hinihintay ka na lang naming magising me and kuya drink our milk na”

“Oh bakit di ninyo ginising si mommy” ang nagtataka niyang tanong sa mga ito.

“Daddy said kasi na hayaan ka muna magrest kaya siya na lang ang nagtimpla ng drinks naming” ang sabi naman ni Nathan

“Hey kids tutal gising na ang mommy lets eat na” ang sabi ni Tyler at binuhat ang dalawang bata na tuwang tuwa

Wala siyang magawa kundi sundan na lang ang magaama sa kusina at nakita pa niyang abala na ang mga ito sa paglalagay ng mga plato at baso.

Inabutan niyang may mga nakatakip na pagkain sa lamesa ng buksan ito ni Tyler nakita niyang may Omelet, Sausage, at Beef tapa pa at fried rice na may kasamang ham and bacon na lalong nagpakalam sa sikmura niya dahil matagal na siyang di nakakatikim ng mga pagkaing nakahanda

“Wow ang dami naman nito daddy” ang tuwang tuwang sabi ng kambal habang nakatingin sa mga pagkaing dala ni Tyler dahil hindi naman sila nakakakain ng ganon.

“Talaga akala ko pa naman kanina ay kulang” ang sabi nito na nakatingin sa kanya

“Well lets dig in guys” ang dagdag pa nito at nilagyan ng pagkain ang plato ng kambal pagkatapos ay sa kanya

“Hey that’s enough” ang awat niya dito dahil halos punuin na nito ang kanyang plato ng fried rice at nilagyan pa nito ng tig-dadalawang piraso bawat klase ng ulam ang kanyang plato.

“No you need to eat more look at you ang payat mo” ang sabi nito sa kanya at tinitigan pa siya mula ulo hanggang paa bago hinawakan ang kanyang braso at pinisil.

“Hoy hindi po ako payat slim ang tawag dito” ang biru totoo niya dito na ikinatawa nilang lahat walang mapaglagyan ang kanyang kasayahan dahil nandito nanaman at kasalo nila si Tyler

“Kitam sabi ko na nga ba at kulang ang food natin next time magdadala ako ng doble” ang sabi nito ng wala na halos matira sa mga dinala nitong pagkain kaya nagtawanan ulit sila.

Tumayo na siya at sinimulang magligpit lumabas naman ang kanyang mga anak at naiwan sila ni Tyler

“Let me help you” ang sabi nito at sabay kuha ng basahan sa kamay niya hinayaan na lang niya ito at hinugasan na lang niya ang mga plato at ng matapos ito ay nagpupumilit tumulong maghugas

“Hey I can manage, baka di ka naman marunong maghugas mabasag pa ang mgaplato” ang birung totoo niya kay Tyler

“Ofcourse not magaling ata akong maghugas ng Plato at iba pang Gawain sa bahay noh” ang sabi nito at pilit kinukuha ang sponge sa kanya kaya hinayaan na lang niya ito. True to his word magaling nga itong maghugas ng Plato mukhang sanay na sanay

“Wow I can’t believe this Tyler Fuentabelia rich and famous Tyler narito sa kusina ko at naghuhugas ng plato” ang biro niya rito pero napapahanga siya nito dahil hindi lahat ng anak mayaman ay gagawin ang ginagawa ni Tyler

“Well noong maliliit kami ay tinuturuan kami ng mama ng mga simple things para daw di puro kami utos” ang sabi nito na kumikislap ang mata halatadong sobrang mahal nito ang ina

“Ganon ba mabuti ka pa my Mother never around she is always working her career is more important for her ang Yaya ko lang ang lagi ko kasama salamat sa yaya ko dahil siya ang nagturo ng lahat ng dapat ko malaman when it come’s to house work.” ang malungkot niyang sabi dahil naalala naman niya ang yaya niya at magulang.

“Hey cheer up im sure she loves you a lot and at least sabi mo nga nandyan ang yaya mo at marami kang natutunan diba?” ang pangaalo nito sa kanya

“Your right I miss her so much” at nangingilid na ang kanyang luha

“Hush sweetheart im sorry” ang sabi nito at binitiwan ang platong hinuhugasan at niyakap siya

“Sira bakit ka nagsosorry ako nga ang nagdadrama dito eh” at pinahid niya ang maliit na luhang pumatak

“Daddy are you fighting Mommy?” ang sabi ng maliit na boses na nagpalingon sa kanila sa pintuan ng kusina at nakita nila doon si Nathan

“Ofcourse not baby napuwing Lang ang mommy kita mo nga embrace ko siya diba?” ang sabi naman ni Tyler dito

“Mommy are you sure he is not fighting you?” ang paniniguro pa ng kanilang anak

“Yes baby bakit niya naman ako aawayin diba?” ang sabi niya sa anak at binigyan ito ng matamis na ngiti

“I see im glad kukuha Lang po ako ng water kasi nauuhaw daw si Natasha” ang sabi pa nito

“Oh bakit ikaw kumukuha where is she anyway?” ang tanong niya rito dahil nagaalala naman siyang baka Kung mapaano naman ang kanyang isa pang anak.

“Ok Lang po yun mommy ako naman ang mas matanda sa kanya she’s on there tree chair” ang sabi nito na nagpangiti sa kanila ni Tyler pareho.

Kaya bumitiw na siya kay Tyler at dali-daling nagsalin nang tubig dahil naghihintay sa kanila si Nathan na nakahawak pa mandin sa pants ni Tyler.

“Here baby tell her not to forget to say thank you to you ok?” ang sabi niya at binigyan ng halik sa noo ang kanyang anak at lumabas na ito pagkatapos tumango sa kanya.

Pinagpatuloy na nila ang paghuhugas ng plato siya na ang nagpunas at si Tyler ang naghugas nito ng matapos sila ay lalabas na sana siya para silipin ang kanilang mga anak pero naramdaman niyang hinawakan nito ang braso niya

“Bakit?” ang nagtataka niyang tanong rito.

“Wala pa kasi akong kiss” ang sabi nito na parang bata na ngumuso pa sa kanya.

“Bakit naman kita iki-kiss?” ang tanong niya rito habang nakataas ang isa niyang kilay.

“Well im good right? I help you clean up wala ba akong price?” ang parang batang nagtatampong sabi pa nito na ikinatawa niya nahinto lang siya sa pagtawa ng bigla na lang siya nitong halikan ng mabilis sa labi

“There you go thanks” ang sabi pa nitong tumawa na parang nakakaloko naisan siya ng loko

Napangiti na lang siya ng lumabas na ito ng kusina ng silipin niya sa bintana ay nakita niyang nakikipaglaro na ito sa kanyang mga anak kaya hinayaan niya na lang muna ang mga itong.

Sasamantalahin na lang niya munang may nagbabantay sa mga bata para maglinis at sinimulan na niyang maglipit ng kuwarto ng mga bata at nagwalis sa buong bahay at nilinis ang banyo ng matapos na siya sa ginagawa ay bumaba na siya ng bahay para puntahan ang mga ito pero di niya Makita kaya dali dali niyang hinanap natagpuan niya na lang ang mga ito sa may pangpang at may kung anong ginagawa

“Hey anong ginagawa ninyo dyan?” ang tanong niya sa mga ito ng makalapit siya

“Nothing mommy umupo muna kami dito kasi nakita naming naglalaro sila Bentong kaya pinakilala naming sa kanila sa daddy” ang mahabang paliwanag ni Natasha

“Opo mommy kasi si bentong ang laging nagsasabi na wala daw kaming daddy gawa gawa lang daw namin siya” ang salo pa ni Nathan na medyo lumukot ng konti ang maliit na mukha.

“Ganon ba? Hayaan mo siya di naman totoo dahil may daddy kayo” ang sabi niya sa mga ito napatingin siya kay Tyler na nakatingin sa kanya parang may gustong itanong.

Kaya iniiwas niya na lang ang kanyang tinggin dahil ayaw niyang tanungin na naman siya nito tungkol sa kambal.

“Mommy niyaya tayo ni Daddy sa house niya malapit lang daw dito punta tayo sige na?” ang tanong ni Natasha sa kanya

“Huh ah e” di niya alam ang isasagot napatingin na lang siya kay tyler

“Come Ayessa malapit lang dito just 2 blocks away magswimming lang tayo at magbabarbeque” ang pangungumbinsi din nito sa kanya

“Sige na mommy plssssssssss” ang duet pa ng kambal

“Ok sige kukuha lang tayo ng pangswimming ok?” ang sabi na lang niya at nagsipagtalunan sa tuwa ang kanyang mga anak at halos higutin na siya sa pagmamadali.

Nang makuha ang kanilang gagamitin ay umalis na rin sila agad ilang sandali pa ay nakarating sila sa isang bagong tayong bahay bakasyunan malapit nga lang talaga ito sa bahay nila.

Malawak ang bakurang pinasukan nila marami itong puno ng niyog na nagbigay ng preskong hangin ng huminto ang sasakyan ay pumasok sila sa bahay bakasyunan na gawa sa kahoy maganda ang pagkakagawa nito at kumpleto sa modernong kagamitan may 5 kuwarto ito at kulay puti ang buong paligid may malaking balkonahe ang bawat kuwarto napakaganda nangpagkakagawa ng pagkakagawa sa pinakaterace ng bahay na nakaharap sa dagat .

“Wow daddy dito po kayo nakatira?” ang manghang mahanghang tanong ng kanyang mga anak

“Hindi iho pahingahan ko lang ito ang bahay ko ay nasa manila” ang sabi nito sa anak bago ginulo ang buhok

“Talaga nagpunta na kami doon nila mommy isang beses lang” ang sabi naman ni Natasha

“Ganon ba o sige halikayo at magpalit na tayo ng panligo para makalangoy na tayo” ang yaya sa kanila ni Tyler

“Sinong kasama mo dito daddy ang laki naman masyado ng bahay mo” ang sabi ni Natasha na nagpakaba sa dibdib niya baka sabihin ni Tyler na ang asawa nito masasaktan siya ng sobra di lang para sa sarili kundi para sa mga anak

“Ang katiwala nitong bahay” ang sabi nito at tinawag ang matandang katulong at ipinakilala sila

“Yaya Maring pakisamahan ninyo po sila sa kuwarto sa itaas para makapagbihis sila” ang sabi nito at pumasok na rin ito sa kuwarto

Nang matapos niyang bihisan ang mga anak ay nagpaalam na ang mga ito na pupunta kay Tyler kaya hinayaan niya na lang ang mga ito.

Pagkalabas ng mga ito ay pumasok siya sa banyo napakaganda ng pagkaka-ayos ng banyo na may malaking bathtub matagal na siyang hindi nakakagamit nito dali dali niyang isinuot ang dala niyang panligo isang short short at sleeveless blouse na kulay dilaw ang isinuot niya kahit simple lang ay napakaganda at sexy niyang tignan ng lumabas siya ng banyo ay narinig niyang may kumakatok at nang buksan niya ito ay si tyler pala

“Hi nasan ang mga bata?” ang kinakabahan niyang tanong dito nang pagbuksan niya ito ng pinto.

“Nandoon sa ibaba kasama ni Nanay Maria naghahanda para sa pagbabarbeque” ang nakangiti nitong sabi sabay pasok sa kuwarto.

“ Ah ganon ba o sige lalabas na ako” ang natataranta niyang sabi at dali-daling lalabas na sana sa pinto.

“ You look so beautiful ayessa parang hindi ka nanganak napaka sexy mo pa rin” ang sabi nito sabay hapit sa bewang niya.

“Ty-tyler huh ano naman ang iniisip mo nasa baka umakyat ang mga bata” ang babala niya dito.

Hindi siya nito pinansin bagkus ay hinalikan siya sa mga labi matagal mapaghanap ang mga halik na yon kaya nakalimutan na niyang baka biglang pumasok ang kanyang mga anak iniyakap niya ang kanyang mga braso sa leeg nito at mas lumalim ang kanilang halikan nang bigla na lang may magbukas ng pintuan at ng lingunin nila ay nakita nila sa Natasha na nakatakip ang mga kamay sa mata.
Nagtinginan na lang sila ni Tyler at sabay natawa sa ayos ng kanilang anak dahil kahit nakatakip ang mga kaya nito sa mata ay nakabuka naman ang dalawang daliri.

“ Sorry” ang sabi nito at nakitawa na rin

“ Its ok kiddo” ang sabi ni Tyler at binuhat sa isang kamay si Natasha at inakay siya sa kabila at sabay sabay na silang nagsibaba papunta sa may beach

“ Daddy lets go maligo na tayo” ang yaya ni Nathan at hinigot pa sa kamay si Tyler nailing na lang siya dahil nakalimutan siya ng anak

“ Tulungan ko na po kayo Nanay maring” ang sabi niya sa matanda na abala sa pagiihaw

“ Naku kaya ko na ito iha sumama kana sa kanilang lumangoy” ang nakangiti nitong taboy sa kanya kaya lumapit na lang siya sa kanyang magaama

“ Mommy ang sarap maligo” ang sigaw ni Natasha sa kanya na tuwang tuwa habang panay ang pasag sa tubig na parang munting serena.

“ Sige lang baby wag kayo pupunta ni kuya sa malalim ok?” ang sigaw niya dito dahil medyo nasa malayo na ang mga ito bagamat hindi naman malalim.

“ Don’t worry mommy kasama namin si daddy” ang sabi nito at masayang bumalik sa paglangoy.

Umupo na lang siya sa buhangin habang pinapanood ang kanyang mag-aama nakapagandang pag masdan ng mga ito na masayang nagsasabuyan ng tubig.

Nang bigla siyang magulat dahil naramdaman niyang nabasa ang kanyang damit at ng lingunin niya ay sinasabuyan na pala siya ni Tyler at ng mga anak kaya tumayo siya at lumapit sa mga ito at gumanti.

Nagsabuyan sila ng tubig at naglanguyan hanggang mapagod ng mapagod ang mga anak niya ay umahon ang mga ito ay naiwan siya at si Tyler lalangoy na sana siya papunta sa pampang ng biglang may humigot sa kanyang mga binti napasigaw siya at pinagsisipa ang humigot sa kanya tawa ng tawa si Tyler ng umangat sa tubig

“Ahh nakakainis ka papatayin mo ba ako sa takot?” ang sigaw niya dito habang patuloy itong hinahampas

“Ha ha ha ang cute mo talaga Ayessa” ang sabi nito na hinigot pa siya sa mas malalim na lalo lang niyang ikinasigaw habang parang pusang nagpapasag.

“Tyler ano ba di ako masyado magaling lumangoy baka malunod ako” ang nagpapanic na sabi niya habang hindi alam kung papaano kakapit kay Tyler dahil sa takot na malunod.

Totoong di siya magaling lumangoy kaya hanggang dibdib lang ang nilalanguyan niya pag mas malalim na ay nagpapanic na siya tulad nga ngayon.

“Shhh don’t worry di kita hahayaang malunod” ang sabi pa nito at mas lalo pang lumangoy sa malalim kaya lalo siyang napakapit dito ng mahigpit.

“Ahhhh Tyler ibalik mo ako sa mababaw” ang panay paring sigaw niya na lalo lang nitong ikinatuwa dahil habang lumalalim ang tubig ay mas lalong humihigpit ang kapit niya dito na parang isang tuko na takot mahulog sa sanga.

Nang Makita ni Tyler na mangiyak ngiyak na siya ay huminto na ito at niyakap siya ng mahigpit

“Hey don’t cry wag kang magalala magaling akong lumangoy” ang sabi nito sabay halik sa kanyang mga mata sa ilong hanggang sa labi at tulad ng dati ay di na naman siya makatutol dahil talagang nagugustuhan niya ang mga halik nito kaya tinugon niya ang mga halik nito na mas lalo pang lumalalim

“Ayessa” ang namamaos nitong tawag sa kanya pagkatapos maghiwalay ng kanilang mga labi

“Tyler” ang sabi niya habang nakatitig dito ang namumungay niyang mga mata.

“Oh Ayessa you are so beautiful I cant seems to get enough of you” ang sabi nito sabay halik ulit sa kanya humihinto lang sila kapag kumukuha ng hangin pagkatapos ay magdidikit ulit ang kanilang mga labi nahihiling niya na sana ay wag nang matapos ang sandaling iyon.

Pagkaahon nila ay Masaya silang nagsalo- salo sa mga pagkain na inihanda sa kanila ni nanay maria sinusubuan pa siya nito na akala mo ay mga bago silang kasal na ikinakapalakpak ng kanilang kambal.

Sana Ngayong Pasko - Chapter 6

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 29 Jul 2010 07:37:00 +0000

(Yesha)

“ANO’NG GAGAWIN ko? Kasalanan mo ‘to, Tat eh. Gagawa ka lang din ng plano, hindi pa ‘yung perpekto!” Afternoon break nila at tinext niya ang dalawa na magpunta sa puwesto niya.

“There’s no perfect crime, girl! Saka isa pa, bakit ako? Sino ba ang shunganga na nag-imbento ng pangalan diyan? Hindi mo ba naisip na kilalang tao si Mr. Dorantes?” Prenteng – prente sa pagkakaupo sa swivel chair ni Austin si Tat. Nakataas pa ang mga paa nito habang nakahiga naman sa couch si Jane at nagbabasa ng magazine.

“Oo nga. At pinsan pa ni Bettina Dorantada ang napisil mong iimbento! Gusto palang sumakay sa limo!”

Natawa si Tat nang malakas sa sinabi ni Jane. Pinaikot pa nito ang swivel chair habang inaalaska siya.

“Juice me, girl! Sosyal lang tingnan ang limo pero ang totoo, mukang karo ng patay ‘yun noh!”

“Ano ba naman kayong dalawa? Kailan ba kayo magseseryoso? Kayo ang pasimuno ng boyfriend kuno na ‘yan kaya tulungan niyo ko ngayon!”

“Wait…wait…wait…”

Napatingin siya kay Tat nang bigla itong tumayo at may dinukot na kung ano sa bulsa. Ilang sandali lang ay inilabas na nito ang sarili nitong cellphone.

“May nagtext…Sino ba ang gumawa ng kuwento? Siya rin ang tatapos nito…”

Pinukol niya ng pen holder ang kaibigan habang tawa ito nang tawa. Sa hitsura nito ay gayang – gaya nito sa pagsasalita ang isang komedyante sa telebisyon.

“Aray! Tita, masakit ‘yan ha! Natamaan ang pigsa ko…”

“Yikes, Crisanta! Kadiri ka!”

Nalipat kay Jane ang paningin niya nang umayos ito ng upo at seryosong humarap na sa kaniya. Sa dalawang kaibigan ay mas seryoso ito.

“Eure, isa lang ang paraan para mapanindigan mo ang imbento mong ‘yan! Natural, kailangan nating kausapin si Shann para…”

“Hey, hey, hey! No way! Paano nating gagawin ‘yun eh pinsan siya ni Bettina?! Tiyak na mabubuko tayo! Bukod doon, magmumukha naman tayong stupid sa gusto mong mangyari, friendster!” sa wakas ay nagseryoso rin si Tat. Na-imagine marahil nito ang hitsura habang nakikiusap kay Shann Dorantes.

“Wala na tayong magagawa! Kasama na niya si Bettina at sa mga oras na ito ay tiyak nang confirmed na niya na nagsinungaling ako. Nakakahiya talaga, grabe!” kunwa ay atungal niya. Akala pa naman niya ay smart na siya sa pagdadala ng situwasyon. May butas naman pala iyon!

“Naku, nakikita ko na kung paano ka pagtatawanan ni Sir Austin, tsk tsk, tsk…”

Akma niyang ibabato kay Tat ang paperweight na hawak pero madali itong nakapagkubli sa mesang inuupuan.

“Loka ka, Europa! Solid na solid ‘yan! Durog ang ilog ko ‘pag binato mo sa’kin ‘yan!”

Natawa siya sa hitsura nito.

“Diyan na nga kayo! Babalik na ko sa cubicle ko dahil marami pa ‘kong trabaho noh!”

Tumayo ito mula sa pagkakaupo sa executive table at lumakad palapit sa pinto. Sumunod naman dito si Jane.

“Trabaho? Ano ba ang trabahong sinasabi mo?”

Lumingon ito sa nagtanong na si Jane at nginitian ito nang buong kapilyahan.

“Marami…at hindi kakayanin ng powers mo…plowing, planting and harvesting! Tara na, dali!”

Napailing na lang siya habang nakamasid sa dalawang kaibigan na nagkukulitan habang papalayo.

TOTOO BA ANG nakikita niya? Sa sampung friend requests sa kaniyang Facebook profile ay dalawa doon ang nakapagbigay ng palaisipan sa kaniya. Una ay si Shaider. Paano nitong nalaman ang pangalan na gamit niya sa FB? Binaligtad na pangalan ang inilagay niya sa profile. Bukod doon ay hindi siya nag – upload ng kahit na anong litrato. Wala kasi siyang hilig sa mga ganoon. Idagdag pang ubos – oras ang paglalagay ng profile pictures.

Hindi rin niya gustong makita ng iba ang profile niya sa mga FB updates kaya naman inaasahan niyang walang makakasunod sa kaniyang kakilala doon liban kay Tat at Jane. Out of curiosity ay in-approved niya ang anim sa mga requests kasama na ang dalawa.

Ang pag – asang makikilala niya si Shaider ay agad na lumipad sa hangin. Masyado nitong pinanindigan ang disguise. Walang ibang litrato sa profile nito kundi ang mga larawan ng superhero bilang Shaider at Alexis. Paano niya ito makikilala?

Na-excite siya nang biglang lumitaw sa chat application ang pangalan ni Shaider.

“elow sweetie…”

Hindi niya maiwasan ang mapangiti. Na-missed niya ang kakulitan ng kaniyang mysterious texter.

“pls dnt kol me sweetie…”

“and y is dat?”

Mabilis itong sumagot at pakiramdam niya ay katabi lang niya ito. Maraming nag popped out na chat messages pero inignora niya iyong lahat.

“d monster calls me sweetie 2 and I kinda hate it…”

“uh – uh…monster hu?”

“secret, shadier…don’t mind him…how r u?”

“feeling blue…”

“and y is dat?”

“I’m missing u…”

“lol!”

Saglit na natahimik ang kausap. She waited for his reply.

“yeah lol hahaha!”

Nagulat siya nang lumitaw sa chat box ang pangalan ni Austin. Online din ito? Kung gayon ay totoo ngang hindi ito si Shaider. Napasimangot siya. Sa likod pa naman ng isip niya ay hinahangad niyang ito nga ang lalaki.

“gud eve, my Europe…”

Hindi niya ito sinagot. Sa halip ay si Shaider ang kinausap niya.

“d monster is online…”

“monster hu agen?”

“Austin Perez…my boss…”

“y monster? Is he strict?”

Nahilo na siya nang makitang punong – puno na ang kaniyang FB bottom dashboard.

“yes…a very strict boss…and I so totally hate him!” sagot niya.

“but love him at the same tym right?”

Napatili siya nang makitang namali siya nang type. Paanong nangyaring kay Austin niya nai-type ang message para kay Shaider?

“no way…” napilitan tuloy siyang sagutin ang chat nito.

“Shann told me to say hi to u…just wonderin’ if you don’t text each other…” She bit her lower lip. Ano kaya ang pinagsasabi nito sa inosenteng pinsan ni Bettina?

“wat did u tel him?”

“nothing much…I just told him I know his girlfriend…what do u expect?”

“errrr…”

“u don’t love him, do u?”

Ang inaasahan niyang pagtatawa ay hindi niya mabakas sa mga chat messages nito.

“asa ka pa…” ingos niya. Ang yabang ng lalaking ito. Kung umasta ay akala mo kung sino!

“bakit ayaw mo sakin? Kaya rin naman kitang ibili ng limo…kahit eroplano pa kung gusto mo :) ”

“hindi ko xa gusto dahil lang sa limo, excuse me!”

“so ano pala kung ganoon ang gusto mo sa kaniya?”

Natigilan siya. Hindi rin naman niya kilala ang totoong Shann Dorantes. Hindi niya nakita ang profile nito kanginang hinanap niya ito sa internet. Posible bang hindi iyon ang tunay nitong pangalan?

“u knw him and I knw u can answer ur own question.”

“mas gwapo ako sa kaniya…”

“and so?”

“mas sweet…”

“tell that to your Bettina…”

“don’t get jealous…she’s nothing compared 2 u…”

Napairap siya sa sinabi nito. Muli niyang binalikan si Shaider pero nagpaalam na pala ito at offline na.

“do u see me like a toy, Sir?” pagkuwa’y tanong niya sa kausap. Tuluyan na niyang inignora ang iba pang mensahe sa loob ng chatbox.

“if u’r a toy, u’r perhaps the most expensive toy I’d like to have.”

“but u can’t buy everytng u knw?”

“yes I knw. Just tell me anytng I need to do to have u, my Europe.”

“stop flirting wd ur sec, Mr. Perez. She’s no longer available!”

Hindi na niya hinintay ang reply nito. Nag logout na siya sa Facebook bago pa man ito makasagot.

“GOOD MORNING.”

Napatanga siya sa lalaking nakatayo sa harap ng kaniyang table. Hindi niya napansin ang pagpasok nito sa opisina dahil kasalukuyan niyang kinukuha ang sapatos na nasa ilalim niyon.

“Good morning…”

“Shann!” Napatingin siya kay Austin na papalapit sa kaniyang mesa. Alanganin ang ngiti nito pero mas higit siya na hindi na halos malaman ang gagawin pagkarinig pa lamang sa pangalan ng lalaking dumating. Ito pala ang Shann Dorantes na ibinibida ni Tat at Jane? Hindi naman sinabi ng mga ito na kamukha pala ni Aga Muhlach ang binata!

“Napasyal ka, pare?” Nag high five ang dalawa.

“Balak ko sanang yayaing lumabas ang nobya ko eh. Puwede ba?” nakangiting tanong ng panauhin.

Lumipad ang tingin niya sa lalaki. Sa isang iglap ay napagmasdan niya ang anyo nito. Bukod sa magkabilang biloy ay may guhit rin ito sa kanang cheekbone na nagbigay dito ng pilyong anyo. Sino ba ang nagsabing birth defect ang pagkakaroon ng dimples? Therefore, not all defects are bad!

Nang balikan niya ng tingin si Austin ay nabawasan ang ngiting kanina lang ay nasa mga labi nito.

“Ganoon ba? Tumawag ka muna sana, pare. May nira – rush kasi kami ni Eure.” Anito na tumingin nang makahulugan sa kaniya.

“Pare naman, saglit lang kami. Isa pa ay malapit na ang lunchbreak, I don’t mind waiting for ‘my girlfriend’ outside…”

Austin shrugged.

“Ask ‘your girlfriend’ then.”

“Sir…?” hindi niya alam ang sasagot kaya ipinasa rin niya dito ang disisyon.

“Okay. Lumakad na kayo ngayon para makabalik kayo agad. Sige, pare…” ngumiti ito at pagkuwa’y tumalikod na.

May pagdadalawang isip man ay kinuha na rin niya ang shoulder bag saka sumamang palabas kay Shann. Dapat niya rin naman talagang kausapin ang lalaki upang humingi ng paumanhin rito.

HINDI GAYA NG inaasahang limo ay isang Toyota model lang ang dala nito. Wala rin itong kasamang driver. Ilang na ilang siya sa buong durasyon ng biyahe dahil hindi rin naman ito masyadong nagsasalita. Tama nga yata si Austin na loner ang binatang milyonaryo. Mabuti na lamang at bukas ang car stereo nito kaya kahit paano ay nalibang naman siya sa daan.

Sa isang hindi kalayuang seafood restaurant siya dinala ni Shann. Umorder ito ng grilled swordfish at roasted salmon habang blackened tuna at coleslaw naman ang inorder niya.

Habang kumakain ay tahimik ito. Hinintay niya itong magsalita subalit halos matapos na sila ay wala man lang itong imik.

“Shann?” untag niya rito. Napatingin naman ito sa kaniya.

“Ops, sorry, Eure. Hindi ko kasi ugaling magsalita habang kumakain. I hope I’m not boring you.”

Well, I’m bored!

“Hindi naman, But do you mind kung pag – usapan na natin ito para naman makabalik ako nang maaga sa opisina?”

“Oh, go on. Ano ba ‘yun ?” tanong nito habang sige sa pagkain. His table manners were still intact despite his good appetite. Naalala niya si Tat. Ayaw na ayaw nito ang usaping table manners. Ayon dito ay pare – pareho lang naman ang pupuntahan ng mga kinakain ng tao. Ano kaya ang hitsura nito ‘pag nakita ang ka-date niya ngayon?

“Okay, this is it. Actually, hindi naman tayo magkakilala kaya…”

“Aren’t we? And I thought I am your boyfriend?” he grinned.

Napakagat – labi siya.

“I’m so sorry. I had to say that because of some personal reasons. Please don’t get offended but when I mentioned your name, it was just…well, I never knew you really exist…I’m sorry…”

Ngumiti ang replica ni Aga Muhlach at naglitawan ang mga biloy nito sa pisngi.

“And who’s blaming who? Wala naman ‘diba. Actually, gusto lang kita talagang ma-meet. At ngayong nakita na kita, walang problema kahit totohanin pa ang mga kuwento mo kay Austin.”

Napaungol siya sa matinding kahihiyan. Hindi naman niya inaasahang aabot sa ganito ang lahat. Ang dati nang komplikado ay nagsanga pa!

“But you don’t need to do that. Willing naman akong umamin sa mga nagawa kong mali. Kakausapin ko si Sir.”

His hand motioned her to stop.

“Eure, ginawa mo ‘yun in purpose so bakit mo babawiin? Handa akong tulungan ka sa pagpapanggap mo. Masyadong nang boring ang buhay ko. Siguro nga ay tama silang lahat na kailangan ko ng konting adventure sa mundo.” He chuckled before sipping his wine. Namilog naman ang kaniyang mga mata.

“Pero, Sir…”

“Call me Shann. No girlfriend calls his boyfriend that way.” Napanganga siya pero hindi na niya nagawang tumanggi lalo pa at muli itong nagsalita.

“Finish your food now, Eure. I need to bring you to your office after thirty minutes. The pilot episode of our “story” will start today.”

Naguguluhang napatango na lamang siya sa sinabi nito.

“EUROPA, HINDI KITA mapapatawad sa ginawa mo.” Seryosong mukha ni Tat ang bumungad sa kaniya pagbalik ng opisina. Napangunot naman ang noo niya sa pagtataka.

“Ano naman ang ginawa ko?”

“Saan ka nanggaling? Papaano mong naatim na lamnan ang iyong sikmura samantalang kaming mga kaibigan mo ay narito at matiyagang naghihintay sa’yo?” animo tila nasa teleserye si Tat habang kunwa ay maiiyak pa ito habang nagsasalita.

“Gaga! Naglunch lang ako!”

“Exactly! Kami ay hindi pa kumakain hanggang ngayon! Nangako kang magsasama tayo sa hirap at ginhawa, Europa! Paano mong nagawa ang lahat ng kabuktutang ito? Paano mo nagawang magtaksil?”

Binatukan niya ito nang mahina sabay turo sa lalaking nakasunod sa kaniya.

“Loka! Hindi ka na naman nasaksakan ng vet mo noh? May kasama ko kaya lunukin mo muna ang rabbies mo Crisanta!”

Natahimik naman si Tat nang makita ang lalaking kasama niya.

“Sir…este Shann, meet my friend Tat. Tat…hoy, Tat!” pumitik pa siya sa hangin nang makitang tila nakagat ng ahas ang tulalang kaibigan. Animo naestatwa ito sa pagkakatingin kay Shann.

“Ha? 092748546…”

Muli niya itong binatukan nang mahina sa ulo.

“Ano ka ba? Hindi naman niya hinihingi ang number mo. Introduction pa lang tayo.”

“G – Ganoon ba? Naku, sorry. My name is Crisanta ‘Tat’ Briones. I live in…”

“Nice to meet you, lady.” Naputol sa pagsasalita si Tat nang kamayan ito ni Shann. Ang gatla naman sa noo ng lalaki ay hindi naaalis habang nakatitig ito sa kaibigan niya. Tulala pa rin si Tat hanggang sa igiya siya ng binata patungo sa opisina ni Sir Austin.

“ONE THIRTY – FIVE to be exact…”

“Traffic kasi sa daan kaya…”

“Hindi komo kilala ko ang boyfriend mo ay aabusuhin mo na ang pagpayag kong lumabas kayo.”

“Pasensiya na. Hindi ko naman kasi inaasahang sa seafood resto pa ko dadalhin ni Shann. Akala ko’y sa malapit lang.”

“Yeah right…seafood restaurant…alam na alam niya ang gusto mo ‘diba? And I’m sure you both have a good day!”

Nabigla siya nang walang anu – ano’y basta na lamang isinara ng lalaki ang hawak nitong laptop.

“Sorry…hindi na mauulit…”

Apologetic ang tinig niya. Nalibang kasi sila ni Shann sa pagkukuwentuhan at hindi nila agad namalayan ang pagtakbo ng oras. Nang ihatid siya nito ay kapuna – puna rin ang malamig na pagtanggap ni Austin sa binata. Nahiya siya kay Shann dahil sa inasal ng amo. Tinutulungan na siya pero hayun at nasusungitan pa ito ni Austin.

“Hindi na talaga! Dahil hindi na kita papayagan sa susunod!”

“Yan eh kung magpapaalam pa ko sa’yo!”

“Europa, nagsisimula ka na naman ha! Stop talking to me that way!”

“Ikaw lang kasi eh. Nagtitiyaga ka pa sakin samantalang sinasagot – sagot naman kita. Kung pinababalik mo na ba ko sa dati kong puwesto eh di hindi na sasakit ang ulo mo.”

“You sound like a puppet. Don’t waste your time putting up the same issue, Eure!”

“Bakit ba ang sungit – sungit mo? Sana pala kasi, hindi mo na ‘ko pinayagan kung ganyang aawayin mo din ako sa kaunting oras na naatrasado ko sa pagpasok!”

“Sana nga! Kung alam ko nga lang eh talagang hindi na kita pinayagan!” Napahawak siya sa dibdib nang makitang namumula sa tinitimping galit si Austin. Nang tumayo ito at ihagis sa couch ang throw pillow nito sa swivel chair ay nabigla siya. Then he stood and went out of the office while uttering expletives that she couldn’t clearly hear.

All I Need by Erin - Chapter 6

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 28 Jul 2010 07:18:00 +0000

(Blue)

”Seven o’clock na wala pa rin sina Jennifer. Oi Erin na-watch mo ba kagabi yung PBA? Laban kasi ng san mig at ginebra ’yon eh. ” tanong niya sa bestfriend niya. Nasa oval bench pa sila at hinihintay ang ibang barkada bago magsipasukan sa kani-kanilang room. Routine na nila ’yong mga girls tuwing umaga-na magbatian at magbeso-beso pag-uwian.

Tinaasan lang siya nito ng kilay. Oo nga pala, wala pala itong interes sa basketball. Nagkamali siya ng taong pinagtanungan. Napahagikgik siya.

”Mukhang masigla ka ngayon ah. May nangayri bang maganda nung sabado?” nakangiting tanong ni Erin sa kaniya.

Alam na niya ang tinutukoy nito. Ang date nila kuno ni Kuya Will ang gusto nitong ibulgar niya.

”Wala naman nangyari kakaiba. Nagpunta lang kami sa ilog at nagsnacks.” sagot niya.

Tiningnan siya nito na parang sinusuri kung totoo ba ang sinasabi niya. Nang makitang seryoso siya ay napatapik ito sa noo.

”Hay Ikay, wala ka na talagang pag-asa.” naiiling nitong sabi sa kaniya.

Nangunot ang noo niya.”Ano na naman ba iyon?”

”Hindi mo ba man lang mahalata?”

”Ang ano?”

”Na gustung-gusto ka ni Will!” singit ng baklang si Jonathan sa pag-uusap nila.

”Singitera! Pa’no niyo naman nasabi?”

Naiinis na tumayo si Erin. ”Hay naku! Hindi ko na mahihintay ang iba, kayo nalang tutal 8 o’clock pa ang klase niyo. At saka Jonathan ikaw na ang kumausap diyan sa bestfriend kong napaka-manhid. Naku talaga!”

Humakbang na ito palayo sa kanila. Nasundan niya ito ng tingin bago bumaling kay Jonathan na inaayos ang make-up sa mukha. Tumingin din ito sa kaniya bago siya nginitian ng malapad.

”Kahit anong gawin mong pag-papanggap kay Jackelyn na bading ka, lalabas pa rin ang katotohanan na in love ka sa kaniya.” asar niyang sabi dito. Ayaw niya ang klase ng ngiting iyon ng baklitang katabi niya. Ngiting sinasabi na isa siyang walang pakiramdam na babae na kahit anong pa-cute na gawin ng lalaki sa harapan niya ay hindi niya mapapansin.

Nagseryoso naman ito at lumabas ang pagiging lalaki nito. ” Pareho lang tayo. Pero mas malala ka dahil nasa harapan mo na hindi mo pa makita.”

”Mali kayo ng iniisip ano. Walang gusto sa akin si Kuya Will.” aniya. Naiinis na siya sa sobrang kulit ng mga ito na paulit-ulit sa litanyang may gusto sa kaniya si Kuya Will.

”Pa’no mo naman nalaman? Sinabi ba niya sa’yo? Hindi naman ’di ba?” pananalakab nito. Nagbalik sa pagiging bading ito ng mamataan si Jackelyn na papalapit sa kanila.

Napahagikgik siya. ”Hindi ka ba nahihirapan sa ginagawa mo? Nagpapanggap na bading para lang kay Jackelyn na babae naman ang gusto?”

Hindi ito sumagot siniko lamang siya at nagsenyas na tumahimik siya.Napahagalpak na siya ng tawa. May naisip na naman siyang bagong kwento.

”Hi girls!” bati ni Jackelyn sa kanila. Kahit na nakapalda mapapansin na babae talaga ang gusto nito at hindi isang bading na katulad ni Jonathan. Kung sabagay, babae nga pala si Jonathan baka pwede rin ang mga itong magkatuluyan. Sumasakit na ang tiyan sa kakapigil sa pagtawa.

”Mukhang maganda ang mood ni Ikay ngayon ah. Anong bang magandang nangayri ha?” nangingiting tanong ni Jack.

”Hay naku! Maloloka ka sa babaing ’to, nakipagdate na lahat kay Kuya Will eh hindi pa rin umaamin na gusto rin niya ang kaniyang fake brother.” pumipilantik ang mga daliri nito at nagbeu-beutiful eyes kay Jack.

”Ayos ’yon ah. Anong nangyari? Ikwento mo naman sa amin.” sabi nito na naupo rin sa oval bench.

”Mamaya nalang kasi time na namin eh. Sige ha.” aniya sabay hila kay Jonathan patayo at dali-daling naglakad papasok sa kanilang room.

”Kainis ka talaga.” habol na sigaw ni Jack.

Bakit hindi siya magmamadali eh nakita niya si Kuya Will na papunta sa direksyon nila. Hindi niya gustong marinig nito ang pinaguusapan nila. Nakakahiya kaya, at saka baka kung ano pa isipin nito at sabihan pa siyang ilusyunada. At bakit naman niya iisipin na may gusto ito sa kaniya gayong nakikita niyang kapatid lang ang turing nito sa kaniya. At kung totoo man na may gusto ito sa kaniya…Napabuntong hininga siya. Umupo na siya sa chair na may name tag niya sa may sandalan bago nangalumbaba. Kung totoo man iyon, Hindi niya siguro alam ang gagawin niya.

Gusto nang itanong ni Will kay Ikay kung nagkaroon ba siya ng tatlong mata at ganoon na lamang ito makatitig sa kaniya. Kanina, habang papunta sila sa canteen ay nakatitig na ito sa kaniya at waring may gustong sabihin. Ngayon ay pakiramdam niya, may mali sa mga kilos niya at bawat galaw niya ay sinusundan nito ng tingin. Alam niyang napapansin na rin ng iba ang ginagawang pagtitig na iyon sa kaniya ni Ikay kaya naman para siyang nasa hot seat. Ano bang nakikita nito at ganoon na lamang ito makatitig sa kaniya?

”Bunso, baka malusaw na si Kuya Will mo sa kakatitig mo sa kaniya.” Lihim na natatawang sabi ni Reed.

Napatingin si Ikay kay Reed at parang wala sa sariling nagtanong. ”May sinasabi ka ba, bossing?”

Napahagikgik naman ang ibang girls at nagsikuhan.

”Ayaw pa kasing umamin ng isa diyan eh.” kinikilig na sabi ni Jinky.

Bigla naman pinamulahan ng mukha si Ikay. ”Eh kasi, nag-iisip lang ako ng bagong kwento. At naisip ko na this time, si Kuya Will naman ang gagawan ko ng love story. Siya nalang kasi sa mga boys ang wala pang love story eh.”

”Asus! Palusot pa si Bunso.” pang-aasar na sabi ni Rhoena na humagikgik ng ambaan niya ng suntok. ”Uy guilty siya.”

Huminga siya ng malalim bago tinitigan si Kuya Will. ”Kuya Will, May gusto ka ba sa akin?”

Tumawa ng malakas sina Sipag at Arciaga. Si Reed naman ay nagkunwaring kumakain ng sandwich nito. Sina Jennifer at Jinky naman ay nag-excuse na pupunta sa comport room. Sina Rhoena at Jonathan ay alanganing matatawa o hindi.Ang totoo ay nagulat ang mga ito sa straight niyang pag-tatanong.

Gusto niyang pagsasapakin ang mga ito. Kanina ay ang lalakas mang-asar ngayon eh akala mo mga anghel sa sobrang tahimik. Tumingin siya kay Kuya Will. Wala man lang mabasang anuman sa mukha nito.

”Ano ba, Kuya Will?!Tinatanong kita kung may gusto ka ba sa akin o wala?” naiinis na siya. Bakit tahimik lang ito.

”Itigil mo yang kalokohan na iyan.” malamig na sagot ni Will.

Inis siyang tumayo at padabog na kinuha ang knapsack bag niya bago naglakad palabas ng canteen. Nadisappoint siya sa isinagot nito. Hindi iyon ang inaasahan niyang sagot. Pwede naman nitong sabihin na hindi o kung may gusto man ito sa kaniya ay pwede namang umamin na lamang ito, hindi iyong nakabitin siya sa ere sa ginawa nitong pag-sagot ng ganoon.

Naiinis talaga siya. Naku! Nanggigigil siya kay Kuya Will. Gusto niya itong sapakin.

Nangunot ang noo niya ng makitang nag-iiyak si Erin habang naglalakad ito.

”Erin!” tawag niya dito at ng tumingin ito sa kaniya ay nagpahid ng mga mata bago ngumiti sa kaniya.

”Anong nangyari? Bakit umiiyak ka ng ganyan?” tanong niya ng makalapit dito. Napatingin siya sa mga braso nito. ”Bakit may pasa ka?”

”Si Maryrose, Alam na niya ang tungkol sa amin ni Marc. Pinagsasampal niya ’ko pati na rin yung mga kaibigan niya. Pinagtulungan nila ’ko Ikay.” muli na naman itong umiyak.

”Nasaan na sila Maryrose?” Ngayong mainit ang ulo niya. Gusto niyang awayin ang lahat.

A Night to Remember - Chapter 9

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 27 Jul 2010 07:12:00 +0000

(Pangarap_ko)

“Mommy bakit di pa dito tumira ang daddy?” ang tanong ni Natasha sa kanya habang hinihilamusan niya ito.

“Anak di siya dito puwede tumira kasi mayroon siyang sariling house at isa pa busy ang daddy sa work” ang matiyaga niyang paliwanag dito.

“Then tayo na lang ang lumipat sa house niya im sure he wont mind” ang lista nitong sagot na ikinagulat niya imagine 3 years old pa lang ang anak niya ay nakakapagsalita na ng ganito

“Anak there are things na mahirap ipaliwanag so please tama na ang tanong ok?” ang sumusuko niyang sagot dito at dali dali na itong pinunasan at binihisan.

May sasabihin pa sana ito kaso tinignan na niya ito kaya tumahimik na lang hanggang sa patulugin na niya ang mga ito halos maiyak pa siya ng marinig niya ang dasal ng mga ito.

“Dear Papa Jesus sana po ay pasayahin ninyo an gaming mommy dahil parati na lang siyang sad and Papa Jesus if its not too much to ask please padalawin ninyo po sana ang daddy naming kasi miss na miss na po naming siya at pag nandito siya im sure hindi na magiging sad si mommy at lagi na kaming magiging Masaya amen” ang sabay pang pagtatapos ng kanyang mga anak na tumayo na sa pagkakaluhod sa kama.

Nang makatulog na ang kanyang mga anak ay humiga na rin siya ngunit ilang oras na siyang nakahiga ay di pa rin siya dalawin ng antok dahil naiisip niya kung nasan si Tyler dahil mula ng ilabas sa ospital si Natasha ay hindi na ito nagpakita pa sa kanila magiisang lingo na ang nakakaraan hinahanap na rin ito ng kanyang mga anak ang sinasabi na lang niya ay busy sa trabaho at pag tinanong kung kelan ito bibisita ay pinagagalitan na lang niya ang mga ito kahit ayaw niya dahil di niya alam ang sagot sa tanong ng mga ito

“Tok tok tok” ang nagpabalikwas sa kanya mayroong kumakatok pero sino kaya ito ang tanong ng isip niya kaya dali dali siyang bumangon ng marinig niya ulit ang mga katok

“Sino yan?” ang tanong niya ng makalapit sa pintuan

“ Its me open the door” ang narinig niyang sabi ni Tyler kaya dali dali niyang binuksan ang pinto

“ What are you doin? Its raining hard for goodness sake” ang sabi niya ditto at dali dali siyang pumasok sa kwarto para kumuha ng tuwalyang pamunas dito

“ Thank you” ang mahina nitong sabi saka pinunasan ang sarili

“ Meron ka bang dalang damit?baka magkasakit ka niyan bakit kasi nagpabasa ka sa ulan” ang nagaalala niyang tanong dito ng umiling ito ay pumasok siya sa kuwarto ay hinanap ang maluwang niyang tshirt nagulat pa siya ng pagharap niya ay may nabunggo siya

“ Anong ginagawa mo bakit ka pumasok” ang natataranta niyang sabi

“ Ayessa” ang sinabi nito saka siya kinuyumos ng halik ng una ay tinutulak niya ito palayo sa katawan niya pero pero unti unti na rin siyang nadarang sa maalab nitong mga halik kaya gumanti na rin siya ng halik ditto

“ Tyler” ang nasabi na lang niya ng palayain nito ang mga labi niya para lang uli halikan kumuha lang pala ito ng hangin at sabik na sabik ulit siya nitong hinalikan.

“ Oh ayessa I miss you so much I want you” ang sabi nito at naramdaman na lang niyang nasa mga dibdib na niya ang mga kamay nito

“ Tyler don’t” ang mabuway niyang pananaway dito ng maramdaman niyang gumagapang na ang kamay nito papunta sa kanyang dibdib

“ I miss you terribly pls don’t fight” ang sabi nito at lalo pang pinaglalalim ang paghalik sa kanya di niya na Malayang tinutugon niya na rin ng mas malalim pang halik ang mga halik nito hanggang sa buhatin siya nito ay hindi pa rin siya makapag desisyon kung tututol o hahayanan na lang niyang gawin nito kung ano man ang gusto nito…

“ Tyler pls don’t” ang pananaway niya rito ngunit sa huli ay mas namayani ang binubulong ng kanyang puso at ng traydor niyang katawan at nagsanib ang kanilang mga katawan at nilalasap ang masarap at nakakaliyong pakiramdam.

“I love you Ayessa o I love you so much” ang narinig niyang bulong ni Tyler ng marating nito ang kasukdulan at patang pata itong humiga sa kanyang tabi. Di niya malaman kung ano ang gagawin kung iiyak o magbubunyi dahil sa ikalawang pagkakataon ay naranasan niya ulit ang maangkin ni Tyler.

“ Ayessa” ang tawag ni Tyler sa kanya pero nagkunwari na lang siyang natutulog

Hinayaan siya ni Tyler akal siguro ay nakatulog na talaga siya naramdaman na lang niya ang masuyo nitong paghalik sa kanyang ulo at niyakap siya nito ng mahigpit na para bang mawawala siya anong sandal.

Naalimpungatan siya dahil sa bigat na nararamdaman niya sa kanyang sikmura nagulat pa siya ng makitang nakayakap sa kanya si Tyler at naalala na lang niya ang nangyari ng nakaraang gabi ng maalala niya ang mga anak ay dali dali siyang bumangon at nagbihis dahil baka magising na ang kanyang mga anak.

Pagkatapos maligo ay dumiretso siya sa kusina para magluto ng almusal angpirito siya ng hotdog at itlog at sinangag ang natirang kanin ng gabi abala siya sa pagluluto ng maramdaman niyang may yumakap sa kanyang likuran na ikinagulat niya

“ Ano ba Tyler nanggugulat ka naman eh” ang sabi niya dito sabay hampas sa mga braso nito dahil sa pagkagulat dito.

“ Sorry di ko kasi mapigilan ang sarili kong yakapin ka napakabango mo kasi” ang bulong nito naramdaman niya na lang na may kung anong nabubuhay sa likuran niya

“ Tyler huh ano ba baka magising ang mga bata” saway niya dito at pilit inaalis ang pagkakayakap nito di nila namalayang nasa pinto si nathan

“ Yeheyy Natasha nandito ang daddy” ang tuwang tuwang tawag nito sa kapatid na dali dali ring pumasok sa kusina

“ Wow ang daddy nga ,,dito ka ba natulog Daddy?” ang tanong nito sabay yakap kay Tyler

“ Yes baby tulog na kayo kaya din a naming kayo ginising ni mommy” ang sabi nito habang yakap ang dalawang bata sabay kindat sa kanya na nagpapula sa kanyang mga pisngi

Ganadong Ganado ang kanyang mga anak sa pagkain panay pa ang lagay ng mga ito sa plato ni Tyler halatang sabik na sabik sa ama.

Napakaganda nilang pagmasdan parang isang buong pamilya na matagal na niyang pinapangarap ngunit alam niyang imposible mangyari ito kaya nilukuban siya ng lungkot.

“ Hey Mommy bakit malungkot ka?” ang naguguluhang tanong ni Natasha na bahagya pang nagsalubong ang mga kilay.

“ Huh hindi baby why did you say that?” ang tanong sagot niya dito dahil nagulat siya sa tanong nito dahil hindi niya napunang pinagmamasdam pala siya ng anak.

“ Kasi parang gusto mong mag cry” ang sabi nito na tinitigan siya ng mariin.

“ No baby Masaya lang ang mommy kasi Masaya kayo” ang sabi niya at nakita niyang nakatingin din sa kanya si Tyler at parang hinihintay ang isasagot niya.

“ Hey sino pa ang gusto ng sinangag?” ang pagiiba niya na lang ng usapan at dali daling tumayo para sumandok ng kanin.

Nang matapos kumain ang lahat ay tutulungan sana siyang magligpit ni Tyler pero hinigot na ito ng kambal dahil may ipapakita daw dito kaya naiwan siya sa kusina at nagligpit ng kinainan nahiling nasa din a matapos ang sandaling kasama nila si Tyler.

“ Look at this daddy” ang narinig niyang sabi ni Natasha kay Tyler ng puntahan niya sa kuwarto at nakita niyang ipinapakita pala dito ng kanyang mga anak ang mga album ng mga ito aalis na sana siya pero nakita siya ni Nathan

“ Hey mommy come pinapakita namin ang mga picture natin kay daddy” ang Masaya nitong yaya sa kanya at ng lumapit siya ay pinaupo pa siya ng mga ito sa tabi ni Tyler

“ Mukhang ang saya saya ninyo dito” ang sabi ni Tyler sa kanya at itinuro ang 1st birthday ng kambal

“ Yes” ang nasabi na lang niya gusto sana niyang idagdag “sana nandyan ka rin” kaso pinigilan niya ang kanyang sarili

“ Ang dami palang mga letrato pakiramdam ko kasali ako sa paglaki nila” ang sabi nito na nagparigudon sa kanyang puso dahil nararamdaman niya ang lungkot sa boses nito

“ Don’t worry daddy nandito ka na ngayon sa susunod kasama ka na sa lahat ng picture” ang sabi ni Natasha kay tyler

“ Sana nga baby magugustuhan yon ng daddy” ang narinig niyang sinabi nito at di na niya mapigilan ang luha ay nagpaexcuse siya at lumabas ng bahay

“ Mommy anong ginagawa mo dyan?” narinig niyang sabi ni Nathan

“ Wala anak bakit?” ang tanong niya dali dali pinunasan ang luha

“ Mommy di ka ba Masaya nandito ang Daddy?” ang naguguluhan nitong tanon

“ Ofcourse not baby sa katunayan masayang Masaya ang mommy kasi nandito na ang daddy” totoo sa loob na sinabi niya

“ Talaga mommy? Kasi kami ni Natasha masayang Masaya” ang sabi nito na nakalarawan ang sobrang saya

“ Oo nga pala Mommy sabi daw ng Daddy ipapasyal niya raw tayo ngayon” ang sabi nito

“ Huh? Sinabi niya yun?” ang tanong niya sa anak wala siyang alam tungkol doon

“ Opo pinapatawag ka na nga niya magbihis na daw tayo” ang sabi pa nito at hinigot siya sa mga kamay kaya sumunod na lang siya dito

Umalis muna si Tyler makalipas ng ilang minute nakabalik na ito at preskong presko na mukhang nakaligo at nagpalit ng malinis na damit dahil tapos na rin silang magayos ay dali dali na silang umalis.

Nagpunta sila sa may simbahan dahil araw ng lingo at sabay na nagsimba nakagitna sa kanila ang kanilang mga anak. Ng matapos ang misa ay nagyaya ang mga bata pumunta ng mall at nanood sila ng pambatang movie, inabutan siya ni Tyler ng pera siya na raw ang bumili ng ticket at ito na ang bibili ng kanilang drinks at popcorn na siya niyang ginawa ng pumasok na sila sa sinihan ay gumana naman ang kapilyahan ng kanyang anak

“ Mommy dito ka sa tabi ni Daddy” at pinaupo siyang pilit sa tabi ni Tyler

At ng umupo siya ay tuwang tuwa ang dalawang bata lalo na ng hawakan ni Tyler ang kanyang mga kamay gusto sana niyang higutin pero nakatingin ang kanyang mga anak kay hinayaan na lamang niya ang kamay nito di na nito iyon inalis hanggang sa matapos ang palabas.

Pagkagaling sa sine ay naglaro ang kanyang magama hanggang sa magutom at sabay sabay na silang kumain sa restaurant. Gabi na sila nakauwi at di pa pumayag ang mga batang matulog kung hindi pa binasahan ni tyler ang mga ito ng kuwento hanggang sa nakatulog.

“ Gusto mo ng kape?” ang tanong niya rito ng makita niya itong lumabas ng kuwarto

“ Sure” ang sabi nito kaya pumunta siya sa kusina at gumawa ng kape para sa kanya at kay Tyler ng matapos siyang magtimpla ay dinala niya ang kape kay Tyler na nakaupo sa may lamesa

“ Here’s your coffee” ang tawag niya dito sabay abot ng ginawa niyang kape at umupo sa may kabilang gilid ng lamesa

“ Hmm it taste very good masarap ka pa lang magtimpla” ang sabi nito pagkatapos humigop at hinawakan ang kanyang mga kamay

“ Sus instant coffee lang yan im sure mas masarap pa ang naiinom mo dyan” ang sabi naman niya na hindi binabawi ang kamay

“Serious ito na ata ang pinakamasarap na kapeng natikman ko” ang sabi pa nito sa kanya

“Tyler I want to thank you for today”

“No problem I have very wonderful time with you and the kids” ang sabi nito sa kanya at bahagyang namumungay ang mga mata

“I think its getting late I should be going” ang sabi nito ng maubos ang kapeng kanyang ginawa

“Yeah magmamaneho ka pa” ang nasabi na lang niya kahit ayaw pa sana niya itong umalis

Nang tumayo si Tyler ay tumayo na rin siya para ihatid ito sa may pintuan ng makarating sila doon at akmang lalabas na si tyler at ng isasara na niya ang pinto ay

“Ayessa” ang tawag nito sa kanya

“Yes?” ang kina- kabahan niyang tanong Dito

“Hmmmm nevermind” ang sabi nitong nag-aalinlangan parang may gusto itong sabihin or gawin

“Magiingat ka sa pagmamaneho ok?” ang nasabi na lang niya kahit na ang gusto niyang sabihin ay ‘just stay with us’ pero alam niyang kalabisan na iyon.

Nang tumango ito sa kanya ay tumalikod na siya at handa na talagang isa ang pinto ng Makita niyang nakatayo pa rin sa may pintuan si Tyler

“Something wrong Tyler?” ang nagtataka niyang tanong dahil hindi pa rin ito kumikilos

“Ahh wala aalis na ako bye Ayessa” ang nasabi na lang nito at ng akala niya ay aalis na ito ay bigla naman itong humarap at niyakap siya

“Tyler” ang nasambit na lang niya dahil bigla na lang parang may nagrarambulang paro paro sa kanyang sikmura

Nang tingalain niya ito ay nakita niyang pababa ang mukha nito sa kanyang mukha alam niyang hahalikan siya nito pero imbes na umiwas ay ipinikit na lang niya ang kanyang mga mata at hinintay ang mga labi nito at ng magtagpo ang kanilang mga labi ay ginantihan din niya ang halik na iginagawad nito tumagal ng ilang sigundo naramdaman na lang niyang tapos na pala ang halik at ngayon nga ay nakatingin na ito sa kanya.

“Good night Ayessa , ill dream about you tonight ” ang masaya nitong paalam sa kanya at dali dali itong sumakay sa kotse nito habang siya ay naiwang nakatulala ng mawala na sa paningin niya ang sasakyan nito ay naiiling na lang siyang pumasok at nahiga sa kama.

Nakatulog siya ng may nakapaskil na magandang ngiti sa mga labi dahil sa napakasaya niya sa buong maghapon kasayahang matagal din niyang hindi naramdaman.