Devoted to technology - Geek for geeks truly

[PL] Rynek komputerów PC powinien się zacząć odbijać – jaki to się ma do Windows 7?

danieb — Tue, 14 Jul 2009 11:55:49 GMT

Bazując na razie na globalnych badaniach i źródłach doczytałem estymację i wnioski, że rynek PC powinien się odbijać z kryzysowego stanu.

To powinno pomóc też odbić się sprzedaży aplikacji. Dobry start to artykuł w Computer World, który od razu nawiązuje do Windows 7.

Dodatkowo polecam też lekturę poniższego bloga:
http://blog.changewave.com/2009/07/business_pc_purchases_rising.html

Według badań Changewave Research sprzedaż desktopów i laptopów zanotowała już wzrost w maju 2009 i powinna dalej rosnąć.

Planowana na jesień premiera Windows 7 i jej percepcja powinno na tym skorzystać. Według tego samego badania ocena W7 w oczach konsumentów to 34% bardzo zadowolonych (very satisfied) oraz 58% poniekąd zadowolonych (somehow satisfied). Tylko 8% respondentów ocenia nadchodzący system Microsoft negatywnie.

Jak to się ma do deweloperów? Zapowiada się o wiele szybsza niż w przypadku Windows Vista adopcja nowej wersji Windows, więc myślę, że warto się bliżej przyjrzeć cechom tego systemu przekładających się na technologie deweloperskie.

Warto też pomyśleć o certyfikacji aplikacji pod Windows, która to da jasny sygnał klientom, że powinni wybrać waszą aplikację do sprawnej pracy na nowym systemie.

Certyfikacja jest naprawdę prosta i daje wiele benefitów. Dodatkowo sama w sobie nic nie kosztuje i test można wykonać samemu. Do Microsoftu wysyła się de facto tylko wynik testu do sprawdzenia. Jedyny koszt to podpis cyfrowy aplikacji, który jest wymagany.

Ten zaś abstrahując od samej certyfikacji to moim zdaniem tylko zalety.
Windows Vista i Windows 7 bardzo zwraca uwagę na podpis aplikacji jasno komunikując użytkownikom skąd pochodzi aplikacja. Nie wiem jak wy, ale ja coraz bardziej nieufnie spoglądam na rządzania aplikacji, której sygnatura wskazuje “nieznanego wydawcę”. Dodatkowo Windows Error Reporting i inne usługi z WinQual też powinny brzmieć zachęcająco, ze strony samego Microsoftu.

Poniżej garść odnośników z dodatkowymi informacjami i zasobami:
* Test Toolkit
* https://www.isvappcompat.com/
* Monitorowane forum na MS Connect
* Windows 7 Training Kit for Developers
* więcej o programie Logo
* więcej o testach pod Logo
* więcej na temat kompatybilności z Windows 7

[PL] MSPP staje się MPN (Microsoft Partner Network)

danieb — Tue, 14 Jul 2009 08:22:06 GMT

Na konferencji WPC (World Partner Conference) ogłoszono zmiany w programie partnerskim Microsoft.

Począwszy od nazwy: Microsoft Partner Network, aż cech i możliwości dla partnerów.

Lista zmian (w j. angielskim) jest dostępna na tej stronie:
https://partner.microsoft.com/global/40109866

[PL] Windows Internals – 5th ed.

danieb — Fri, 10 Jul 2009 11:55:04 GMT

http://technet.microsoft.com/en-us/sysinternals/bb963901.aspx

Ha.. na te lekturę czekałem od dawna. Krytyczny update wiedzy w stosunku do poprzedniej edycji, która zatrzymała się na Windows XP oraz Windows Server 2003.

Dobra podstawa aby później polemizować, kłócić się czy dumać nad tym czy chociażby zmiany od kernela, poprzez UAC aż do innych elementów Windows Vista czy Windows Server 2008, to zmiany w dobre czy może nie.

Bez tej lektury tego typu dyskusja to raczej jałowe hack&slash. Polecam.

[PL] Co będzie zawierał Expression Encoder 3.0

danieb — Fri, 10 Jul 2009 11:41:08 GMT

Na blogu zespołu Expression Encoder możemy przeczytać parę interesujących rzeczy dotyczących Expression Encodera w wersji trzeciej.

Z ciekawszych cech:
* IIS Smooth Streaming
* Improved H.264 Support
* Video Screen Capture
* Redesigned User Interface
* Silverlight 3.0 Templates
* SDK oraz Object Model

Poniżej screen z aplikacji:

Ciekawostką dropsa dotyczącą dnia dzisiejszego (pewnie jak się koledzy zza oceanu obudzą) jest to zdanie: “Expression Encoder 3 will be part of the Expression 3/Silverlight 3 launch on Friday”. Więcej nie powiem i zapraszam do uważnego śledzenia tego adresu:

http://team.silverlight.net/

[PL] Brawo Steven Sinofsky, awans na prezydenta dywizji Windows!

danieb — Fri, 10 Jul 2009 09:55:03 GMT

Tutaj jest notka prasowa na ten temat, a tutaj artykuł na ArsTechnica. Komentując najpierw artykuł w ArsTechnice od razu ciekawi mnie na ile taka referencja w postaci maila od Steve’a B. to kontrolowany przeciek a na ile “szczur” w firmie :)
Sam tego maila nie zdążyłem jeszcze przeczytać a widzę go na portalu informacyjnym. That’s fast.

W każdym razie szczerze dopinguję Steve’owi, zwłaszcza przez pryzmat dwóch tematów, jego historii w firmie i to, że pod jego skrzydłami teraz będzie także rozwój, biznes+marketing wokół Internet Explorera.

Dla tych co nie kojarzą Steve’a Sinofskiego: to człowiek, który wcześniej trzymał grupę Office i był współodpowiedzialny za rewolucję, którą znamy pod nazwą Office 2007.
Na bazie tego sukcesu i pewnej siłą rzeczy porażki Windows Vista nastąpiła dla niego zmiana w postaci przejścia Sinofskiego do teamu Windows oraz Windows Live. Tu znów Kudosy dla Steve’a bo jak Windows Vista w oczach klientów to był produkt, który wyszedł za późno i nie tej jakości jak się spodziewano, tak Windows 7 to produkt o dokładnie tej jakości jaką powinien reprezentować i dodatkowo dostarczany jest na rynek szybciej niż ktokolwiek się spodziewał, że to może być możliwe.

Nie ma lepszej referencji jeśli chodzi o skuteczność w pracy niż ta, którą sobie wypracował Steven Sinofsky i pod tym kątem liczę na kolejną rewolucję wokół Internet Explorera, którą nam może zaserwować człowiek z takimi aspiracjami.

[PL] Codeplex ma ponad 10 tysięcy projektów

danieb — Thu, 09 Jul 2009 13:39:43 GMT

Nawiązując do oficjalnego bloga zespołu Codeplex, serwis hostujący projekty open-source przekroczył magiczną liczbę 10 tysięcy projektów.

W podlinkowanym artykule jest więcej statystyk. Moim zdaniem to całkiem przyzwoity wynik jak na 3 lata działania.

[PL] Parodiując trendy przy projektowaniu gier

danieb — Thu, 09 Jul 2009 11:43:12 GMT

Parodiując pewne oczywiste trendy w branży GameDev, przekładające się na sposób w jaki te gry są projektowane, można żart ująć na rozmaite sposoby.

Armor Games w tej kwestii nie zawodzi. Jakiś czas temu stworzyli "grę" o dźwięcznej nazwie Achievement Unlocked:
armorgames.com/play/2893/achievement-unlocked

Projektowanie gier pod system achievementów na Xboxie to fenomen sam w sobie, który chociażby po szybkości zdobywania nowych punktów Gamerscore przeze mnie pokazuje, że taktyka twórców się zmieniła. Swoje pierwsze 5000 punktów zdobywałem rok.
Kolejne pięć do sumy 10k, które mi niedawno stuknęło to od września 2008 do końca czerwca będzie jakieś 9 miesięcy. Przez trochę inne priorytety dodatkowo konsoli raczej o wiele mniej dotykałem niż wcześniej, więc szybko doszedłem do wniosku, że te punktu jednak łatwiej się zdobywa niż wcześniej.

Trudno jednoznacznie określić skąd taka decyzja u twórców, mam swoje typy, natomiast wracając do powyższej parodii, całkiem sympatyczna.

Pojawiła się jej luźna kontynuacja, o dźwięcznej nazwie Upgrade Complete:
armorgames.com/play/3955/upgrade-complete

Dużo w tym prawdy, smutnej prawdy niestety, która eksponuje w sposób przejaskrawiony w jaki sposób teraz szuka się dodatkowych pieniędzy z poszczególnego tytułu.

[PL] Pozytywna ocena Bing w oczach polskich komentatorów

danieb — Tue, 07 Jul 2009 13:06:00 GMT

No proszę, co prawda sam napisałem, że póki co Bing jako produkt nie istnieje w Polsce (głównie przez fajne cechy około zakupowe, które są US/UK only na ten moment) i nie kusiłem się na wnikliwe porównywanie jakości wyszukiwania, bo tutaj uważam, że nawet jak będziemy lepsi to z siłą marki konkurencji samą jakością wyszukiwarki może być trudno wygrać.

Czekam wciąż na komplet funkcjonalności, a tu przeglądając różne miejsca w sieci natknąłem się na parę miłych komentarzy jakie zebrał Bing.com:

http://antyweb.pl/bing-microsoft-mnie-zaskauje/ – AntyWeb na ogół nie jest przychylny MS, a tu masz..
http://takapustka.pl/2009/06/bing-prawie-jak-obama-„hope”-i-„change”/ – a tu kolejny blog

Nawet Dziennik Internautów, ostoja anty-Microsoft’owego dziennikarstwa, opisał Bing całkiem przychylnie:
http://di.com.pl/news/27088,0,Bing_-_Zabojca_Google_od_Microsoftu.html

[PL] IE wcale nie stracił 11% niekompetentna gazeto.pl

danieb — Tue, 07 Jul 2009 08:45:00 GMT

Jak ja lubię te krzykliwe tytuły w gazetach, które nic nie tłumacza, budzą sensację i w dodatku w żywe oczy kłamią.

Odnoszę się tutaj do tego wpisu na gazeta.pl, wg. którego niby od marca 2009 (czyli premiery IE8) udział Internet Explorera w rynku przeglądarek spadł o 11%.

Cóż droga Joanno Sosnowska (autorko artykułu), wg. jakich danych i czy to na świecie, czy w Polsce, czy gdzie? Podaj może jakieś referencje ponieważ badając rynek polski (www.ranking.pl), mam takie dane (po grupach przeglądarek)

Jak widać grupa MSIE fakt, straciła ale nie 11% tylko 4,4%, FF faktycznie zyskał z grubsza połowę z tego tak jak piszesz (2,7%), natomiast dalej znów totalnie inaczej niż piszesz. Chrome i Safari jak widać w Polsce wciąż nie istnieją, a trzecią najbardziej popularną przeglądarką w PL jest Opera.

Twój artykuł na pewno nie mógł opisywać rzeczywistości polskiej, więc może spróbujmy z globalną. Strona na Wikipedii aktualizuje dane na podstawie publicznie dostępnych źródeł (mnie najłatwiej podać taką referencję niż wewnętrznie dostępne badania) jest tutaj: http://en.wikipedia.org/wiki/Usage_share_of_web_browsers

Tutaj są badania kwartalne, więc porównując Q1 i Q2 z 2009 roku dostaję poniższy wynik:

Calendar Q2, 2009

Browser	Total Market Share
Microsoft Internet Explorer	65.85%
Firefox	22.39%
Safari	8.46%
Chrome	1.74%
Opera	0.70%

Calendar Q1, 2009

Browser	Total Market Share
Microsoft Internet Explorer	67.26%
Firefox	21.78%
Safari	8.18%
Chrome	1.17%
Opera	0.70%

Tutaj jak widać, trend nie jest tak pozytywny jak mój pracodawca by oczekiwał, natomiast spadkiem 11% też bym tego nie nazwał.

Z powyższych referencji wynika jasno, że polski rynek i globalny trochę się od siebie różnią, ale żadne z tych danych nie zgadzają się jakkolwiek z tymi bzdurami, które opisała Joanna Sosnowska. Shame on you “fachowcu za trzy grosze”.

Swoją drogą gratuluję kolegom z Mozilli tego wyczynu, których tak gloryfikuje autorka artykułu (w kwestii liczby pobrań FF 3.5).

Wg. tej strony: http://marketshare.hitslink.com/report.aspx?qprid=2&qpmr=40&qpdt=1&qpct=0&qptimeframe=Q to się przekłada na 0,17% realnego udziału w rynku. Download ain’t usage, można by powiedzieć.

Nie chce pisać Get The Facts, bo osobiście uważam, że te dotyczące IE8 niewiele wnoszą poza flame’em, natomiast wiadomo o co chodzi.

[PL] Zmierzch (ery) Google’a

danieb — Mon, 06 Jul 2009 08:45:40 GMT

Tytuł kontrowersyjny, natomiast przez niego chciałem spojrzeć na kwestię trochę szerszą jak reklama w sieci, gdzie siłą rzeczy Google ma trzon biznesu. Nie wieszczę końca Google, natomiast do rzeczy:

Wielu globalnych liderów rynku internetowego wyrosło na potęgę podczas słynnej bańki webowej. Specyfika tej bańki jak ja ją rozumiem “na chłopski rozum” polegała w skrócie na jednej rzeczy.

Internet coraz mniej był otwartą, słabo skomercjalizowaną platformą do wymiany informacji i zaczynał być coraz bardziej komercyjnym rynkiem tejże wymiany informacji oraz wszelakich usług, które za pomocą tego medium można realizować.

Problem z komercjalizacją Webu polegał na tym, że przez pierwszą dekadę globalnego Internetu użytkownicy byli przyzwyczajeni do tego, że jedyne za co płacą w tej kwestii to za dostęp do pasma. Firmy, które chciały działać tam całkiem rynkowo ponosiły oczywiście coraz większe koszty więc oczywistym było szukanie skutecznych metod monetyzacji.

Bardzo szybko nastąpiła konfrontacja z użytkownikiem, który był oburzony za to, że musi płacić za coś co wcześniej w uboższej formie miał za darmo. Jedyne miejsce gdzie realne pieniądze na dzień dobry nie oburzały to te serwisy i usługi, gdzie w kwestii “umowy” z serwisem wchodził fizyczny towar.

W ten sposób takie firmy jak Amazon, eBay, Steam, czy nasz Merlin i Allegro miały łatwiejszą drogę do poszukania pieniądza niż wszelakie Onety, Wirtualne Polski czy Hogi (która akurat nie przetrwała). Tam pieniądze albo bezpośrednio spływają od szczęśliwych użytkowników, albo łatwo wymyśleć biznes partnerski opierający się na zasadach pośrednictwa. W przypadku serwisów aukcyjnych, które kiedyś oferowały usługę za darmo, bardzo łatwo było też przekonać użytkowników, że pewna rozsądna prowizja od transakcji im też się należy.

Wszystko gra, natomiast dla serwisów w 100% opierających się na reklamie bańka webowa to była weryfikacja niczym krótka fajna impreza na 18 urodziny, a później pierwszy wpiernicz od życia dorosłego. Pamiętam te debaty na przełomie lat 90tych i 2000tysięcznych, kiedy to my użytkownicy Internetu nienawidziliśmy bannerów i inwazyjnej reklamy, natomiast płacić za usługi też nie chcieliśmy. W końcu trochę się do tej reklamy przyzwyczailiśmy i serwisy nauczyły się też tworzyć ją w mniej inwazyjny, natarczywy sposób.

Pojawiły się też nowe modele monetyzacji Internetu, ale z tych co bazowali biznes na reklamie zostali do dziś tylko duzi, silni gracze tacy jak między innymi Google. I teraz mamy Anno Domini 2009, mamy kolejny kryzys, tym razem nie tylko w Internecie, ale praktycznie w każdej dziedzinie ekonomii.

Firmom kurczy się przychód i szukają nowych metod zarobku i znów poniekąd widzę, że wraca trochę mechanizm z pierwszej bańki czyli kazać użytkownikom płacić bezpośrednio za usługi czy też szukać pieniędzy w tle. Dojrzałość tych usług jest inna niż kiedyś, więc na przykład ja jaki internauta bardziej jestem skory płacić za różne rzeczy niż te 10 lat temu.

Jednak problem wciąż pozostaje ten sam i serwisy albo szybko zmienią pozycjonowanie swojej oferty w sposób klarowny dla użytkowników albo obstawiam, że znów będziemy mieli podobną awanturę.

Dla przykładu, na początku tego roku serwis, który bardzo lubię – Last.fm wprowadził płatną subskrypcję za możliwość słuchania radia przez ten serwis.
Dla nie znających Last.fm, radio tam działa w bardzo specyficzny sposób. Mogę tam wyszukać artystę, którego znam i którego lubię, wybrać radio muzyki podobnej do tego artysty i dostaję audycję muzyczną zgodną z tematem wyszukania.
Bardzo mocna cecha, ponieważ wielokrotnie w ten sposób odkrywałem nowych artystów, których muzykę chciałem nabyć. Ewidentnie jestem przykładem użytkownika, dla którego ten serwis działa platforma promocyjna dla muzyki wszelakiej. Na tej bazie widziałbym biznes rodem z Web 2.0, w którym zdobywam pieniądze w tle od wytwórni i partnerów przez odpowiedni system podpowiedzi, pozycjonowania muzyków, artystów i hitów.

Cały czas myślałem, że serwis tak działa jeśli chodzi o biznes, dodatkowo mając bazę preferencji muzycznych milionów słuchaczy mam kolejne pole do popisu, tym razem z Business Intelligence. Taki Last.fm ze swoimi danymi może być swobodnie takim Gartnerem trendów w popkulturze, co gdybym był wydawcą muzyki było by dla mnie ultra ważnym źródłem danych przy decyzji czy jestem mecenasem dla Eminema, Kate Perry czy może cały świat teraz chce słuchać ostrego rocka i wydajemy głównie taką muzykę w kwestiach zarobkowych.

Widać ten model się nie sprawdził (czy to kryzys Web 2.0, to otwarte pytanie) i trzeba było wprowadzić subskrypcję, z której już tak chętnie nie skorzystam, ponieważ w pierwszej kolejności chcę posłuchać muzyki a darmowych alternatyw w postaci radia internetowego wszelakiego mam od groma. Dodatkowo ignorancja twórców serwisu w postaci cennika wielowalutowego o następującym przeliczniku: 3 dolary = 3 euro = 3 funty buduje u mnie kolejną awersję.

Kolejny przykład z Xbox Live, który jako płatna usługa na konsoli się sprawdził, ale ta sama usługa dla graczy na PC szybko musiała być udostepniona za free, gdyż alternatyw jest zbyt wiele, aby to kogokolwiek skusiło.

Jak już jesteśmy przy grach to kolejny trend o podobnym wydźwięku czyli elektroniczna dystrybucja oraz downloadable content (DLC). Wydawcy gier coraz bardziej broniąc się przed piractwem (tak to sobie tłumaczą) i paroma innymi czynnikami (np. rynek wtórny), oraz łatwymi pieniędzmi aktualnie z ED/DLC z małych produkcji chcą nas przyzwyczaić do tego, aby w ten sposób kupować też duże dystrybucje. Wyzwanie tutaj polega na konfrontacji z kolekcjonerskim podejściem do tych magicznych pudełek oraz wydaje mi się bardziej z rynkiem wtórnym niż piractwem. Choć obstawiam, że jednak tutaj wydawcy gier mogą w dłuższej perspektywie wygrać z tą rewolucją, to jednak w pierwszej bitwie szybko się nauczą, że pudełko z nośnikiem ma dla użytkowników kompletnie inną wartość niż sama “licencja na granie”. Nie mówiąc już o tym, ze na pewno dystrybutorzy i wszyscy pośrednicy pomiędzy wydawcą a konsumentem kupującym tę grę w Empiku czy Mediamarkcie będa stawać okoniem tak długo jak można (bo też w pierwszej linii przecież zostają wycięci z biznesu)

Jak wrócę do tego pytania, płacić czy oglądać reklamę, który znamy chociażby z telewizji to jednak obstawiałbym znowu pewne oburzenie jeśli kryzys wybuduje oba mechanizmy obok siebie (nie dość, że płacę to jeszcze muszę oglądać reklamę) i tutaj też jeśli reklama w efekcie zostanie ograniczona to ciekawe czy faktycznie ta era czasów sukcesu Google’a się nie skończą czy kolejna banką czy redefinicją Web 2.0 w kwestii ekonomicznej..

To oczywiście bardzo luźne przemyślenia, a jak wy się zapatrujecie za bezpośrednie płacenie za usługi w sieci (słuchanie muzyki, pocztówki na naszej klasie za smsy i tak dalej)?

[PL] O gatunkach gier video (i reklama grupy GoldenLine)

danieb — Sat, 04 Jul 2009 19:49:00 GMT

Od jakiegoś czasu obserwuję sobie i czytam i dyskutuję na grupie dyskusyjnej Goldenline dotyczącej tworzenia gier komputerowych. Okazuje się, że na niej jest o wiele więcej życia niż na wspomnianej już przeze mnie wcześniej podobnej grupie na LinkedIn.

Więc niech to będzie kryptoreklama, ale jeśli jesteście zainteresowani żywą dyskusją w temacie z osobami z Polski zainteresowanymi tworzeniem gier video, to z tych dwóch opcji na pewno polecam GoldenLine.

Dla przykładu dam fragment jednej dyskusji, w którą się zaangażowałem, a z której wyszedł taki elaborat (trochę z mojej strony), że aż nawet w luźnym copy & paste nadaje się na artykuł na bloga. Przeklejam ten fragment tutaj, ponieważ aby czytać to forum, trzeba być członkiem grupy. Wierzę, że nie każdy z was jest, więc może poniższe zabrzmi jako zachęta.

Zapraszam też do komentarzy w samym temacie dyskusji, która jest o gatunkach gier, ich ewolucji i pewnym sentymencie do tych, których już nikt tworzyć nie chce. W pewnym momencie stanęło na rozróżnieniu RPG od przygodówek, sounds silly ale dalej już wklejam.
Pełna dyskusja pod tym adresem: http://www.goldenline.pl/forum/tworcy-gier-komputerowych/953300/s/1#19935118

Łukasz Gerlach (użytkownik GoldenLine):
”Porównanie przygodówek i RPG jest dość ciekawe. W obu przypadkach chodzi o przygodę. Ponadto określenie RPG jest używane często wymiennie z grą fabularną. Myślę jednak, że sama nazwa gatunku, choć bardzo ważna, nie powinna być jedyną rzeczą definiującą dany typ gry. Równie istotna jest jego geneza, czyli to, w jaki sposób on powstał. Tutaj różnica jest już widoczna, bo przygodówki powstały w formie elektronicznej niezależnie od RPG, które jest adaptacją gier papierowych. Dlatego też powstały dwa gatunki o wspólnym mianowniku, ale różnych cechach. Przede wszystkim idea kierowania postacią jest nieco odmienna. Przygodówki nastawiają się na rozwiązywanie problemów bohatera (stąd liczne zagadki), natomiast w RPG chodzi o odgrywanie jego roli - pojawia się mechanika, której zadaniem jest umożliwienie nam tego. W RPG istotna jest swoboda, możliwości podejmowania wyborów, interakcja, w przygodówkach niekoniecznie.
Tak wygląda oczywiście teoria, bo praktyka jest zupełnie inna. Widać to zwłaszcza w przypadku RPG, bo niektóre z nich mają mniej elementów charakterystycznych dla tego gatunku niż wspomniane GTA4. Wydaje mi się, że winę ponosi tu sam skrót, którym jest on określany. Próby przypisywania przygodówek do zręcznościówek są zdarzają się raczej sporadycznie i pewnie tak samo by było w przypadku RPG, gdyby były one określane jako role-playing.
Dziwi mnie natomiast opinia wielu osób, że gatunki ewoluują. One nie ewoluują - czynią to gry. Gatunek określa pewien zbiór cech i ten zbiór jest stały. Podobnie jest z gatunkami literackimi, muzycznymi czy filmowymi. Jeśli utwór zawiera zbyt wiele nowych cech, by przypisać go do istniejącego gatunku, to tworzony jest nowy. W innym wypadku nie mielibyśmy dziś np. horrorów, tylko zawierałyby się one w powieściach gotyckich, skąd się wywodzą. Zatem gatunki nie ewoluują, ale tworzą się nowe i zanikają stare.
A czy w ogóle gatunki są ważne? Debatowanie nad nimi dla samego debatowania jest pozbawione sensu. Ale gatunek ma duże znaczenie dla gracza, który stoi przed wyborem gry, którą zakupi. Każdy ma swój ulubiony typ rozrywki, więc to nie jest wszystko jedno, jaką grę wybierze. Gatunek zaś jest tym, co informuje go, czego może się po danej grze spodziewać, więc jeśli jest on źle określony, to gra nie spełni jego oczekiwań.”

Moja odpowiedź:

Łukasz,
Trochę się zgadzam i trochę nie zgadzam, a w szczególe to poniżej.
Przez ewolucję gatunku rozumiem to, że gry w większości przypadków wprowadzają nowości (i w cechach i gatunkowe) w sposób ewolucyjny.
Bardzo mało miejsca jest teraz na "nie ma czegoś takiego jak RTS", pooh, o.. wszyscy gramy w RTSy i wszyscy doskonale wiemy co ten skrót oznacza, nawet jak nie gramy. Teraz niewiele jest gier "jedno gatunkowych" w tej nomenklaturze, a przynajmniej jak ja rozumiem gatunek jako definicję pierwotną. Wydaje mi się, że podobnie to opisałes, ja po prostu zdefiniowałem z drugiej strony.
Kłótnia o nomenklature nie ma faktycznie sensu, natomiast już analiza gatunków na przykładzie gier i które cechy wynikają z innych (takie swoiste drzewo genealogiczne rozwoju gier video) już ma aby na podstawie tej, wydaje mi się ultra ciekawej, historii zaczerpnąć inspirację i zastanowić się w co będziemy chcieli grać teraz, za rok i co się tak naprawdę sprzeda i dlaczego, jeśli myślimy o komercyjnym sukcesie.
Wnioski z tego typu dyskusji czy nawet osobistych przemyśleń mogą pomóc chociażby w pójściu w projekt, który ktoś będzie chciał wydać bardziej niż mniej i na innych warunkach, lub wcale.
Totalnie nie zgadzam się co do RPG. Zapytaj jakiegokolwiek fana rpg pen&paper i jasno ci zakomunikuje, że RPG (to dla niego prawdziwe) i cRPG (te na ekranie telewizora/monitora) to odmienne rzeczy.. z drobnymi wyjątkami, a nie odwrotnie.
Historia gier cRPG (zachęcam do serii artykułów na Gamasutrze, linki mogę dołączyć jeśli nie znajdziecie) na ten temat) rozpoczęła się od gier, które teraz znamy jako rogue-like.
Znudzeni admini mainframe'ów stworzyli sobie Hack!, Rogue i takie tam. Idąc dalej (skracając timeline) była Ultima, Might&Magic czy inne Golden Boxy (seria Krynn, Pool of Radiance i inne na D&D).
Tam primo cecha rozgrywki to rozwój postaci (na karcie postaci) a nie jej odgrywanie i wczuwanie się w 3 pixele na krzyż na ekranie, zachęcam do powrotu do screenów z Ultima 1-4 dla niedowiarków.
Tyle to miało wspólnego (i do tej pory w większości przypadków) z prawdziwym erpg i odgrywaniem roli, co może wspólny system mechaniki w niektórych przypadkach i generalnie obecność karty postaci, levelowanie i munchkinowanie, żeby rozgrywka szła jak najłatwiej. Elementy fabularne, zagadki już jak najbardziej dobro wspólne komputerowych rpg jak i przygodówek.
Dlatego też ewolucja cRPG się teraz coraz bardziej rozmydla z innymi gatunkami (co widać ewidentnie na konsoli, bo większość PCtowych rpg wciąz jest bardzo konserwatywne w tej kwestii, tak jak obserwuje nowe tytuły).
Dając parę konkretnych przykładów.
Większość jRPG wymaga od Ciebie poświęcenia mnóstwo czasu na wylevelowanie postaci aby w ogóle posunąć się do przodu. Tutaj równowaga pomiędzy bardzo powtarzalnym elementem rozgrywki jak podobnie wyglądająca walka a naogół mimo wszystko bardzo ciekawą fabuła jest mocno zachwiana i jeśli nie jesteś maniakiem tego typu rozgrywki lub Japończykiem (z grubsza), to nie dajesz rady pociągnąc gry do końca, mimo że elementy fabularne na początku dają taki impuls, że każdą grę chciałbyś spróbować zacząć, choćbyś nie wiem ile razy się naciął. Jak w tym wszystkim znajdzie się "europejski" cukierek, jak w moim przypadku Lost Odyssey, który ten element ma bardziej wyważony to chłoniesz te grę, zaczynasz na nowo wierzyć w gatunek i szukasz nowych, i znowu klops, bo tam w większości przypadku jest strategiczna turowa walka, w której dobry wybory w menu, super zanimowane na ekranie powodują, że osiągasz sukces.
Przykład w drugą stronę, Oblivion, gra w której jaki byś nie miał level to przeciwnicy sa dopasowani do siły twojej postaci, więc levelowanie nie ma takiego sensu już, raczej poszukiwanie specjalnych mocy i przedmiotów, ponieważ walka z tym samym potworem na poziomie 4 może być łatwa a jak masz poziom 30 to może być ultra trudna jeśli nie masz "magicznego miecza +50". Stąd szybko jako gracz dochodzisz do wniosku, że interesuje Cię tylko fabuła. Kolejny element core rpgowy został tam zachwiany, można by rzec, ponieważ niby masz olbrzymi otwarty świat, ale jak chcesz się na tej fabule skupić i zakończyć grę zanim Ci się znudzi to go nigdy nie poznasz, a finisz grą możesz porównać z każdą inną przygodówką, po której pamiętasz nie jaki miałeś level na zakończenie, jaką drużynę zmontowałeś, ile lochów zwiedziłeś, tylko opowiesz historię o synu imperatora, demonach z zaświatów i inne historie, które byś opowiedział po przejściu każdej innej gry przygodowej.
Masz Sacred 2, Zbliżające się Diablo, Too Human czy np. Kingdom under Fire:Circle of Doom, te tak zwane Hack&Slash, tam to tylko, levelowanie, idziemy na raida, bijemy moby i patrzymy co tam za “rarajtemy“ mi te moby dropnęły (slang WoWiarzy).
Skoro o Wowie, to masz już ekstremum staciarstwa, czyli MMORPG, gdzie tylko i wyłacznie liczy się magiczny 60 poziom, bicie mobów i chat z kumplami na słuchawkach, który wątpie aby polegał na odgrywaniu postaci.
To oczywiście można by bardziej spójnie podzielić na decyzje projektowe, z których de facto się ten gatunek zbudował, zrodził czy zewoluował. Można by rozpatrywać czy te decyzje są dobre, czy zle, jeśli chcemy się zatrzymać na perspektywie gracza, który cos lubi, czegoś nie cierpi i tak dalej.
Z perspektywy twórcy (designera) jednak to są decyzje projektowe, które mogą tylko pomóc zdobyć nowych graczy lub pociąć pulę potencjalnych graczy mojej gry na mniejsze podgrupy i zabić potencjalny przychód.
Dopiero z tych decyzji na zasadzie ich sumy powstaje gatunek, który czasem prasa jeszcze bardziej chce na swoją modłę dodefiniować i masz takie rts-rpg dla przykładu, co brzmi jak Command&Conquer challenges Final Fantasy combat model jakbym nie miał się nad tym głębiej zastanawiać.
Elaborat wyszedł długi, więc go może na moment spauzuję :)

Język luźny (jak to na forum), ciekaw jestem waszego zdania (wśród graczy i deweloperów bliżej gier).

[PL] Nowy WPF Toolkit zawiera wykresy

danieb — Sat, 04 Jul 2009 08:02:30 GMT

W czerwcu opublikowano nową wersję WPF Toolkit:
http://wpf.codeplex.com/Release/ProjectReleases.aspx?ReleaseId=29117

W niej pojawiły się kontrolki z wykresami, jak ten poniżej:

Więcej informacji na tym blogu:
http://blogs.msdn.com/delay/archive/2009/06/25/wpf-charting-it-s-official-june-2009-release-of-the-wpf-toolkit-is-now-available.aspx

Oczywiście istniejące kontrolki i kod zostały też znacząco poprawione, o czym możecie przeczytać w Release Notes.

[PL] Kodu juz jest na Xboxie (400 MSP)

danieb — Sat, 04 Jul 2009 07:41:38 GMT

Dla posiadaczy Xboxów zainteresowanych wyklikaniem prostych gier. Kodu Game Lab jest już dostepne na XboX Games Market Place w sekcji – Community Games (Independent Games).

Prasa branżowa zdąrzyła się już na ten temat rozpisać, poniżej kilka ciekawych artykułów:
IGN: http://xboxlive.ign.com/articles/100/1000340p1.html
Gamasutra: http://www.gamasutra.com/php-bin/news_index.php?story=24275
(Wow, i komentarz Mateusza Kierepki :>)
Polygamia.pl: http://polygamia.pl/Polygamia/1,95336,6786186,Co_potrafi_Kodu_.html

Ja dopiero dzisiaj znalazłem chwilkę aby pobrać Kodu na swoim Xboxie i sprawdzić w praktyce finalną wersję. 400MSP to około 20zł, za które na pewno będzie mnóstwo zabawy.

[PL] Wstęp do kryptografii, bardzo sprytny Cipher Code

danieb — Fri, 03 Jul 2009 21:48:38 GMT

Na stronach Wall Street Journal opublikowano bardzo interesujący artykuł na temat kryptografii. Historia mająca ponad 200 lat już teraz z czasów Washingtona, Jeffersona, Pattersona i całej tej spółki, która wystartowała z Wujkiem Samem i przy okazji (o czym większość z nas mogła się dowiedzieć z Skarbu Narodów) bawiła się w tzw. Amerykańskie Towarzystwo Filozoficzne (American Philosophical Society).

Sprawa dotyczy korespondencji pomiędzy Robertem Pattersonem a Thomasem Jeffersonem.
Patterson wysłał list zaszyfrowany całkiem sprytnym Cipher Code’em, który dopiero teraz rozszyfrowano. Dobry wstęp do kryptografii dla osób nieobeznanych z tematem. Zwłaszcza, że napisane językiem bardziej opisującym fantastyczną historię, niż jakiś “geek’s talk”.

Kod do rozszyfrowania wiadomości to: 13, 34, 57, 65, 22, 78, 49.. aż kontrolnie porównałem go z Lost’em. Inny.

Przy takich sytuacjach żałuję, że w naszej prasie nie ma takich niestworzonych historii o polskich matematykach, którzy “rozbroili” Enigmę i innych. U nas w prasie niestety głównie sprawy doczesne tak bardzo, że bez kontekstu historycznego patrząc w przeszłość i bez kontekstu na jutro, abym dobrze zrozumiał co z tego ma wyniknąć…

Odnośniki w języku angielskim.

[PL] Testy akceptacyjne – nowa książka

danieb — Fri, 03 Jul 2009 09:10:02 GMT

Zespół Pattern & Practices wydał nową książkę: Acceptance Tests Engineering Guide.
Na razie w wersji Beta2, więc na pewno można się w niej spodziewać zmian, natomiast lektura jest warta uwagi.

Więcej szczegółów tutaj:
http://blogs.msdn.com/agile/archive/2009/06/30/acceptance-test-engineering-guide-volume-1-beta2-release.aspx
oraz:
http://www.codeplex.com/Wiki/View.aspx?ProjectName=TestingGuidance