<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/atom10full.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" gd:etag="W/&quot;CU4NSXszeyp7ImA9WhRaE0Q.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461</id><updated>2012-02-16T04:06:38.583-08:00</updated><category term="Bizarro" /><category term="Espaço" /><category term="Cinema" /><category term="Sociedade" /><category term="Literatura" /><category term="Jesus Cristo" /><category term="Sexo" /><category term="Crime" /><category term="Crônicas" /><category term="UFO" /><category term="Turismo" /><category term="Mensagens Subliminares" /><category term="Sobrenatural" /><category term="Fantasmas" /><category term="Lendas" /><category term="Rituais" /><category term="Genética" /><category term="Curiosidades" /><category term="Ciência" /><category term="Natureza" /><category term="Fenômenos" /><category term="Diabo" /><category term="História" /><category term="Cultura" /><category term="Religião" /><category term="Vórtice Kinesis" /><category term="Síndromes" /><category term="Arte" /><category term="Tecnologia" /><category term="Drogas" /><category term="Contos" /><category term="Astronomia" /><category term="Poesias" /><category term="Doenças" /><category term="Sobrehumano" /><category term="Monumentos" /><title>Opinião Mijiniana</title><subtitle type="html">Ciência, Religião, Natureza, Contos e Outras Curiosidades</subtitle><link rel="http://schemas.google.com/g/2005#feed" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/posts/default" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/" /><link rel="next" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false&amp;v=2" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><generator version="7.00" uri="http://www.blogger.com">Blogger</generator><openSearch:totalResults>137</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/atom+xml" href="http://feeds.feedburner.com/OpinioMijiniana" /><feedburner:info uri="opiniomijiniana" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><entry gd:etag="W/&quot;Dk4FRXs_eip7ImA9WhRUE08.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-3637659997481126745</id><published>2012-01-23T05:21:00.000-08:00</published><updated>2012-01-23T05:21:54.542-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-23T05:21:54.542-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tecnologia" /><title>Inventores que foram mortos pela própria invenção – Parte II</title><content type="html">&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;6. Horace Lawson Hunley - O submarino Hunley&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-6dQmlgYsnao/Tx1dhEVhV-I/AAAAAAAABG4/sVNERsfpQX8/s1600/filhotedepombo9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="179" nfa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-6dQmlgYsnao/Tx1dhEVhV-I/AAAAAAAABG4/sVNERsfpQX8/s320/filhotedepombo9.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Horace Lawson Hunley (Fonte: filhotede pombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Aos 40 anos, o americano Horace Hunley já havia atuado como legislador, advogado e engenheiro naval. Mas foi nesta última profissão que obteve mais sucesso: criou o primeiro submarino de combate, o H.L. Hunley, durante a Guerra Civil Americana. A embarcação, porém, foi tachada como perigosa depois que cinco dos nove tripulantes morreram ainda no primeiro teste. Mas Horace não desistiu. Continuou trabalhando e tentando aperfeiçoar sua invenção. Quando achou que o submarino estava finalmente pronto para atacar, preparou um segundo teste, também fracassado. O submarino afundou e, dessa vez, matou os nove tripulantes, inclusive o próprio Horace, que havia resolvido participar da experiência. Isso aconteceu em 1863. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;7. Aurel Vlaicu - Avião&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-_iWIAIeQO_A/Tx1dtF0SlbI/AAAAAAAABHA/k0-C8liNkZM/s1600/filhotedepombo10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="261" nfa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-_iWIAIeQO_A/Tx1dtF0SlbI/AAAAAAAABHA/k0-C8liNkZM/s320/filhotedepombo10.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Aurel Vlaicu (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Aurel Vlaicu (1882-1913) foi um engenheiro, inventor, projetista de aviões e pioneiro da aviação romena. Ele construiu seu primeiro avião em 17 de junho de 1910 e conseguiu fazê-lo voar. Vlaicu então construiu seu segundo avião e ganhou muitos prêmios no show aero 1912. Infelizmente, ele morreu em sua própria criação em 13 de setembro de 1913, quando "Vlaicu II (seu segundo avião) recusou-se a atravessar a Cordilheira dos Cárpatos. Vlaicu já estava trabalhando em um novo avião chamado de "Vlaicu III", mas quando soube que outros dois pilotos romenos também estavam planejando atravessar os Cárpatos, ele tomou uma decisão precipitada, usar o seu velho e desgastado "Vlaicu II", ao invés de aguardar a conclusão dos trabalhos no novo modelo. Foi uma decisão que lhe custou a vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;8 - Li Si (Técnicas de tortura)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-heFXlrVKanA/Tx1d5MOeNgI/AAAAAAAABHI/oD4oHu4QSP8/s1600/filhotedepombo11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" nfa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-heFXlrVKanA/Tx1d5MOeNgI/AAAAAAAABHI/oD4oHu4QSP8/s1600/filhotedepombo11.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Li Si (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;A história do chinês Li Si é mais antiga e ainda mais mórbida. Enquanto chanceler da dinastia de Qin, entre os anos de 246 e 208 a.C., o influente político inventou uma técnica de punição chamada de “As cinco dores”. A vítima tinha primeiramente o nariz cortado, depois uma das mãos e, em seguida, um dos pés. O próximo passo era castrar o torturado e, por último, corta-lo ao meio na altura da cintura. O homem era deixado lá, para morrer de tanto sangrar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Li Si tinha muita influência durante o governo dos dois primeiros imperadores com quem trabalhou. Porém, quando o segundo morreu e um terceiro assumiu, sua força ficou balançada. Para tentar converter a situação, o chanceler passou a manipulador o imperador ao suicídio, ato que foi delatado por uma pessoa próxima. Li Si foi condenado por traição e morreu em 208 a.C. por meio da mesma técnica que inventou.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;9 - Marie Curie&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-RDC3_Ox170Q/Tx1edTLhprI/AAAAAAAABHQ/RutDbYqFSTY/s1600/filhotedepombo12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" nfa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-RDC3_Ox170Q/Tx1edTLhprI/AAAAAAAABHQ/RutDbYqFSTY/s1600/filhotedepombo12.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Marie Curie (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;A cientista polonesa Maria Sklodowska-Curie foi a primeira professora do sexo feminino da Universidade de Paris. Mas isso não quer dizer nada perto das outras conquistas: ela foi também a primeira mulher a ganhar um prêmio Nobel e a primeira pessoa a ganhar dois destes prêmios – de Física em 1903 e de Química em 1911. As vitórias decorreram da descoberta dos elementos rádio e polônio, além de um método para isolar isótopos radioativos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Como foi uma das primeiras pessoas a pesquisar o tema, Maria não tinha conhecimento da nocividade dos materiais radioativos para o corpo humano – a palavra “radioativo”, inclusive, também foi invenção dela. Quase todo o seu trabalho foi realizado em um galpão sem nenhum tipo de proteção, que hoje foi convertido em museu. Mas seus livros e papéis são tão contaminados que estão armazenados em caixas de chumbo. A cientista morreu em 1934 de anemia aplástica, causada pela intensa exposição à radiação. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;10 - John Godfrey Parry-Thomas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-dcDnuIGjTVw/Tx1epSdkCZI/AAAAAAAABHY/27mobYTd9CY/s1600/filhotedepombo13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="124" nfa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-dcDnuIGjTVw/Tx1epSdkCZI/AAAAAAAABHY/27mobYTd9CY/s320/filhotedepombo13.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;John Godfrey Parry-Thomas (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Nascido no País de Gales, J. G. foi um engenheiro apaixonado por carros de corrida. Ele reconstruiu seu carro para ser alimentado por um motor V12 Liberty, além de uma série de outras modificações. O resultado de suas experiências, que ele chamou de Babs, foi o primeiro carro exclusivamente dedicado a bater o recorde de velocidade terrestre.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Em 27 de abril de 1926, John – que era o próprio piloto de sua invenção – alcançou seu objetivo e atingiu a maior velocidade já registrada por um carro. No dia seguinte, quebrou o próprio recorde, chegando a aproximadamente 275 km/h. Um ano depois, o antigo recordista passou esta velocidade e John queria uma revanche, ocasião em que acabou morrendo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;Babs era muito rápido, mas não tão seguro. O motor era alto, então atrapalhava a visão e obrigava o piloto a inclinar a cabeça para o lado direito. Além disso, havia umas correntes expostas, usadas para ligar o motor às rodas, que podiam ferir fácil alguém, caso quebrassem. Aos 270 km/h, este incidente ocorreu. As correntes bateram forte na cabeça de John, matando-o instantaneamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-3637659997481126745?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NsPV5NIeVwKAAtMrBNdlZ6xzPfQ/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NsPV5NIeVwKAAtMrBNdlZ6xzPfQ/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NsPV5NIeVwKAAtMrBNdlZ6xzPfQ/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NsPV5NIeVwKAAtMrBNdlZ6xzPfQ/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/bS-ar2PGFqc" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/3637659997481126745/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/inventores-que-foram-mortos-pela_23.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3637659997481126745?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3637659997481126745?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/bS-ar2PGFqc/inventores-que-foram-mortos-pela_23.html" title="Inventores que foram mortos pela própria invenção – Parte II" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-6dQmlgYsnao/Tx1dhEVhV-I/AAAAAAAABG4/sVNERsfpQX8/s72-c/filhotedepombo9.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/inventores-que-foram-mortos-pela_23.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CU8CSHw_eSp7ImA9WhRUE08.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-8828299343189137302</id><published>2012-01-23T05:04:00.000-08:00</published><updated>2012-01-23T05:04:29.241-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-23T05:04:29.241-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tecnologia" /><title>Inventores que foram mortos pela própria invenção - Parte I</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Os inventores passam anos de sua vida em suas invenções, para deixá-las impecáveis e poder revelar ao mundo o fruto do seu trabalho. Muitos deles passam a vida no anonimato, mas também existem aqueles cujas invenções não só atrairam a atenção da humanidade, mas também (de alguma forma) causaram a morte de seu inventor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;1 - Frantz Reichelt (o alfaiate voador)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-jshVtyRKGO8/Tx1YM37QRaI/AAAAAAAABF4/EOE9Cpz7iNU/s1600/filhotedepombo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" nfa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-jshVtyRKGO8/Tx1YM37QRaI/AAAAAAAABF4/EOE9Cpz7iNU/s320/filhotedepombo.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Frantz Reichelt (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Frantz Reichelt (falecido em 4 de Fevereiro de 1912), foi um alfaiate e inventor austríaco, famoso por ter sua morte acidental registrada em filme. Conhecido como "o alfaiate voador", Frantz Reichelt criou um traje para voar ou flutuar levemente até o solo, como o moderno pára-quedas. Para demonstrar sua invenção, ele pulou do primeiro pavimento da Torre Eiffel, na época a estrutura mais alta do mundo, de uma altura de 60 metros. Apesar do fato de que ela foi planejada para usar um boneco, no último minuto, ele decidiu testar a sua invenção de forma independente. A invenção falhou e Reichelt caiu para sua morte. Registrada pelas câmeras da imprensa reunida, a queda abriu um considerável buraco no solo, mas não foi a causa mortis do alfaite: a autópsia do corpo mostrou que ele sofreu um ataque cardíaco, morrendo antes mesmo de tocar no solo. Há um vídeo da sua morte o salto de 90 metros:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;2 - Max Valle (Motor de foguete)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-cYkysPOTdqk/Tx1YtesggCI/AAAAAAAABGA/mytMm6t9jgE/s1600/filhotedepombo2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="225" nfa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-cYkysPOTdqk/Tx1YtesggCI/AAAAAAAABGA/mytMm6t9jgE/s320/filhotedepombo2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Max Valle (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Max Valle (1895-1930) estava na vanguarda da ciência de foguetes na Alemanha e foi um membro fundador da «Verein für Raumschiffahrt» (Sociedade de Vôo Espacial) - muitos dos membros dessa sociedade foram responsáveis pelo sucesso de programas espaciais do século 20.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Na década de 1930, a sociedade trabalhou com os foguetes de combustível líquido, e Valle estava preparando para fazer o test-drive do primeiro carro com o motor de foguete. Infelizmente, este tipo de motor o destruiu: um mês depois, em 17 de maio de 1930, um foguete, no qual Valle estava trabalhando em seu laboratório, em Berlim, explodiu, disparando um fragmento de metal em sua artéria pulmonar direita, matando-o. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;3 - Otto Lilienthal (Pai do vôo planado)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-RxUplV3LJas/Tx1ZKTNafDI/AAAAAAAABGI/cFUDu8aanzg/s1600/filhotedepombo3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" nfa="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-RxUplV3LJas/Tx1ZKTNafDI/AAAAAAAABGI/cFUDu8aanzg/s320/filhotedepombo3.jpg" width="238" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Otto Lilienthal (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Otto Lilienthal - (Pomerânia, 23 de maio de 1848 - 10 de agosto de 1896), conhecido como o "Pai do vôo planado", foi um pioneiro da história da aviação. Ele é creditado como o primeiro homem a manejar repetidas vezes um aparelho mais pesado que o ar na atmosfera. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Lilienthal realizou cerca de dois mil vôos planados entre 1891 e 1896, atingindo em alguns cerca de 350 metros de distância. Várias vezes, ele conseguiu subir mais alto que o seu ponto de partida e efetuar viragens. Seus ensaios tiveram lugar em Bremen, Steglitz, Lichterfelde, e depois em Rhinow. Também tentou criar uma máquina mais pesada do que o ar, usando um motor de ácido carbônico. Em 9 de agosto de 1896, durante um voo com seu planador mergulhou de uma altura de aproximadamente 20 metros e quebrou sua espinha dorsal. Ele morreu no dia seguinte. Suas últimas palavras foram:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Opfer müssen gebracht werden (Sacrifícios precisam ser feitos).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Lilienthal foi o primeiro homem que foi fotografado em voo: esta foi uma das bases da influência que ele exerceu sobre todos os pesquisadores do seu tempo e depois, porque ele assim inspirou aos hesitantes a confiança no futuro da aviação.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Seus projetos contribuíram para o desenvolvimento da asa delta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;4 - Harry Daghlian e Louis Slotin (Fosso do Demônio)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-FEFLxa-P_bo/Tx1ZeT_L3sI/AAAAAAAABGQ/Ep5Wj9ui32k/s1600/filhotedepombo4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" nfa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-FEFLxa-P_bo/Tx1ZeT_L3sI/AAAAAAAABGQ/Ep5Wj9ui32k/s1600/filhotedepombo4.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Harry Daghlian (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-9grB0ZBMBhs/Tx1ZnscS3XI/AAAAAAAABGY/5Bm47g3F5kU/s1600/filhotedepombo5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" nfa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-9grB0ZBMBhs/Tx1ZnscS3XI/AAAAAAAABGY/5Bm47g3F5kU/s1600/filhotedepombo5.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Louis Slotin (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Demon Core (Fosso do Demônio) ganhou esse "apelido" após matar dois cientistas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O Demon Core foi criado para ser usado em pesquisas no Laboratório Nacional de Los Alamos. Ocorreram dois acidentes de criticidade:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-mA6YCK329kI/Tx1Z2GUvXFI/AAAAAAAABGg/8JcIZ-S2VeM/s1600/filhotedepombo6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="246" nfa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-mA6YCK329kI/Tx1Z2GUvXFI/AAAAAAAABGg/8JcIZ-S2VeM/s320/filhotedepombo6.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;O Fosso do Demônio (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Em 21 de agosto de 1945, o núcleo foi cercado por tijolos refletores de nêutrons para experiências, esses tijolos refletiram os nêutrons e deixaram o núcleo crítico, o cientista &lt;b&gt;Harry Daghlian&lt;/b&gt; retirou rapidamente os tijolos impedindo uma reação em cadeia, porém ele recebeu uma dose fatal de radiação e morreu 25 dias após o incidente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-v0Erl1CXRuE/Tx1aCyAwINI/AAAAAAAABGo/9VZcbASJKHY/s1600/filhotedepombo7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="237" nfa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-v0Erl1CXRuE/Tx1aCyAwINI/AAAAAAAABGo/9VZcbASJKHY/s320/filhotedepombo7.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Em 21 de maio de 1946 o físico &lt;b&gt;Louis Slotin&lt;/b&gt; e outros sete cientistas cercaram o núcleo novamente com os tijolos, para uma experiência visando saber até onde a massa poderia ser considerada sub critica, quando Slotin foi fazer um teste chamado de &lt;i&gt;fazer cócegas na cauda do dragão&lt;/i&gt;, devido a sua periculosidade, que consistia em retirar o núcleo com uma chave de fenda, ele escorregou a chave de fenda fazendo o núcleo ficar supercrítico e liberar uma explosão de nêutrons e raios gama(que foram descritos como um flash azul por observadores) que atingiram Slotin, ele rapidamente fechou a duas metades dos refletores de nêutrons, salvando a vida dos outros cientistas, porém Slotin sofreu uma dose letal de radiação e morreu 9 dias depois do incidente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;5 - Jean-Francois de Rozier Pilatre (balão Rozier)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-JjPp3oGjiv4/Tx1aOm7-xfI/AAAAAAAABGw/WpOWnrnri1s/s1600/filhotedepombo8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="233" nfa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-JjPp3oGjiv4/Tx1aOm7-xfI/AAAAAAAABGw/WpOWnrnri1s/s320/filhotedepombo8.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;O balão de Jean-Francois de Rozier Pilatre (Fonte: filhotedepombo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O francês Jean-Francois de Rozier Pilatre (1754-1785) foi um aviador excelente, com algumas realizações excepcionais. A primeira delas foi o fato de que, juntamente com o Marquês d'Arlandesom em 21 de novembro de 1783 fez o primeiro vôo tripulado em um balão de ar quente. &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;O segundo foi um fiasco, em 15 de junho de 1785 ele e seu companheiro, Pierre foram as vítimas de desastre aéreo ao tentar atravessar o Canal da Mancha em um balão.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 12pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Arial;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O balão da categoria Montgolfier, não estaria apto para esta tarefa, pois exigía grandes quantidades de combustível para aquecer o ar, no interior do balão. Depois de várias tentaivas, só em 15 de Junho de 1785 é que Rosier, e o seu companheiro, Pierre Romain, decolaram de Boulogne-sur-Mer. O início do voo correu bem mas, ventos contrários empurraram o balão de novo para terra, a mais de 5km do ponto de partida. Subitamente, o balão perdeu ar e, embora não tenha se incendiado, caiu. Ambos os ocupantes morreram. Oito dias depois da tragédia, a noiva de Rosier suicidou-se. Uma lápide comemorativa do acidente foi erguida no local pouco tempo depois.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-8828299343189137302?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ITe4HhdEurAmo92SCe0K6U1z2cU/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ITe4HhdEurAmo92SCe0K6U1z2cU/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ITe4HhdEurAmo92SCe0K6U1z2cU/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ITe4HhdEurAmo92SCe0K6U1z2cU/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/uESWCnOmMMo" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/8828299343189137302/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/inventores-que-foram-mortos-pela.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8828299343189137302?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8828299343189137302?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/uESWCnOmMMo/inventores-que-foram-mortos-pela.html" title="Inventores que foram mortos pela própria invenção - Parte I" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-jshVtyRKGO8/Tx1YM37QRaI/AAAAAAAABF4/EOE9Cpz7iNU/s72-c/filhotedepombo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/inventores-que-foram-mortos-pela.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0YGR306eip7ImA9WhRWGEg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-7172301930850452728</id><published>2012-01-06T05:02:00.000-08:00</published><updated>2012-01-06T05:05:26.312-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-06T05:05:26.312-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Natureza" /><title>O ritmo dos vagalumes</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O Vaga-lume, também conhecido como pirilampo, é um inseto muito conhecido pela produz e emissão de luz. Essa, por sua vez, ocorre em função da presença da luciferina que são pigmentos responsáveis pela bioluminescência (emissão de luz por alguns animais), sendo a parte iluminada dos vagalumes, geralmente de cor verde florescente, localizada na parte inferior da região abdominal. &lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-fAoDEoj9sx0/TwbvGT9TUdI/AAAAAAAABEw/NbJ1787Kq_Q/s1600/doestrago.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-fAoDEoj9sx0/TwbvGT9TUdI/AAAAAAAABEw/NbJ1787Kq_Q/s320/doestrago.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: doestrago)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Estes insetos possuem, de acordo com a espécie, de 1 a 3 centímetros em média de comprimento e possuem uma coloração que vai do amarelo claro ao marrom escuro, apesar de algumas espécies possuírem faixas pretas no corpo. &lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-9dLN0_4sgQs/TwbvQaFBAOI/AAAAAAAABE4/_7fZPrUkim0/s1600/sitedecuriosidades.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-9dLN0_4sgQs/TwbvQaFBAOI/AAAAAAAABE4/_7fZPrUkim0/s1600/sitedecuriosidades.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: sitedecuriosidades)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os vaga-lumes da espécie dos elaterídeos emitem faixos de luz de aproximadamente um metro de diâmetro, voam acima das copas das árvores e costumam se acasalar na época de verão, período que ficam mais ativos. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-p15tcVBGz0I/Twbval8AniI/AAAAAAAABFA/kY7j4dGDry4/s1600/exame.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-p15tcVBGz0I/Twbval8AniI/AAAAAAAABFA/kY7j4dGDry4/s1600/exame.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: exame)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os vaga-lumes vivem cerca de 1 a 3 anos, se alimentam de lesmas e caramujos. As fêmeas de sua espécie botam ovos&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;em árvores apodrecidas. Apesar disso, esses bichinhos brilhantes podem ser encontrados algumas vezes em cidades, mas o seu habitat natural são mesmo as matas e florestas úmidas, campos e cerrados. Gostam também de brejos e regiões alagadas.&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-cwcXGYRMb8M/TwbwYFP5NrI/AAAAAAAABFo/cXPzVGtgeRU/s1600/minifazendaodoblogdosfazendeiros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="228" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-cwcXGYRMb8M/TwbwYFP5NrI/AAAAAAAABFo/cXPzVGtgeRU/s320/minifazendaodoblogdosfazendeiros.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: minifazendaoblogdosfazendeiros)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;PRINCIPAIS GÊNEROS:&lt;/b&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;- Curtos&lt;br /&gt;
- Cyphonocerus&lt;br /&gt;
- Drilaster&lt;br /&gt;
- Ellychnia&lt;br /&gt;
- Lampyris&lt;br /&gt;
- Lucidina&lt;br /&gt;
- Luciola&lt;br /&gt;
- Photinus&lt;br /&gt;
- Photuris&lt;br /&gt;
- Pristolycus&lt;br /&gt;
- Pyractomena&lt;br /&gt;
- Pyrocoelia&lt;/div&gt;&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Aproveitando a presença de inúmeros vagalumes em algumas regiões japonesas, um grupo de cientistas japoneses experimentou acompanhar a rotina desses bichos através de registros fotográficos. Tal trabalho durou cerca de 3 anos para ser concluído. &lt;/div&gt;&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A ideia de montar uma série impressionante de &lt;strong&gt;imagens&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;de &lt;strong&gt;vagalumes&lt;/strong&gt; partiu dos japoneses do site &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Digital Photo Blog&lt;/i&gt;. Entre 2008 e 2011, a equipe percorreu os arredores da Prefeitura de Maniwa, em Okayama, no Japão, e com uma câmera digital registrou milhares desses insetos luminosos. O efeito visto nas imagens abaixo só foi possível porque a &lt;strong&gt;lente do obturador&lt;/strong&gt; do equipamento foi ajustado em uma velocidade lenta, o que permite ver com mais detalhe o &lt;strong&gt;rastro fluorescente&lt;/strong&gt; deixado pela espécie. Confira.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-Gm4K0LvSiVo/TwbvpcAvCsI/AAAAAAAABFI/5YkCYYe9xf8/s1600/revistacasaejardim.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="220" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Gm4K0LvSiVo/TwbvpcAvCsI/AAAAAAAABFI/5YkCYYe9xf8/s320/revistacasaejardim.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistacasaejardim)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/--YBfDUcHLuc/TwbxcNWTrtI/AAAAAAAABFw/J3nWSVvTYL4/s1600/revistacasaejardim2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="220" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/--YBfDUcHLuc/TwbxcNWTrtI/AAAAAAAABFw/J3nWSVvTYL4/s320/revistacasaejardim2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistacasaejardim)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿﻿ &lt;/div&gt;﻿﻿﻿﻿ &lt;br /&gt;
﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-pzwaKpfth2Y/TwbwE07MtGI/AAAAAAAABFg/OWJyWRL6b1I/s1600/revistacasaejardim3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="220" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-pzwaKpfth2Y/TwbwE07MtGI/AAAAAAAABFg/OWJyWRL6b1I/s320/revistacasaejardim3.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistacasaejardim)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ ﻿﻿&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-7172301930850452728?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Lhym1mqGgGLoA7Ul0rN3-48LJ-I/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Lhym1mqGgGLoA7Ul0rN3-48LJ-I/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Lhym1mqGgGLoA7Ul0rN3-48LJ-I/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/Lhym1mqGgGLoA7Ul0rN3-48LJ-I/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/10SCyRY6NHY" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/7172301930850452728/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/o-ritmo-dos-vagalumes.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7172301930850452728?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7172301930850452728?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/10SCyRY6NHY/o-ritmo-dos-vagalumes.html" title="O ritmo dos vagalumes" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-fAoDEoj9sx0/TwbvGT9TUdI/AAAAAAAABEw/NbJ1787Kq_Q/s72-c/doestrago.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/o-ritmo-dos-vagalumes.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUIHR38_cSp7ImA9WhRWFkw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-8438175360489003051</id><published>2012-01-03T09:58:00.000-08:00</published><updated>2012-01-03T09:58:56.149-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-03T09:58:56.149-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Drogas" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Natureza" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><title>Aranhas sob efeito de drogas</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 5pt 0cm; mso-layout-grid-align: none; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Em 1995, cientistas da NASA estudaram os efeitos de várias drogas comuns sobre as habilidades de tecelagem das aranhas. O objetivo era analisar a estrutura periódica (ou falta dela) das teias após o contato das aranhas com diversas drogas e com isso determinar o nível de toxidade relativa de drogas como maconha, LSD, cafeína, anfetamina, mescalina e soníferos.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-lIy2P_67aWs/TwM_aFwvSdI/AAAAAAAABDU/-jykIOKRnaU/s1600/diariodebiologia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-lIy2P_67aWs/TwM_aFwvSdI/AAAAAAAABDU/-jykIOKRnaU/s320/diariodebiologia.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 5pt 0cm; mso-layout-grid-align: none; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 5pt 0cm; mso-layout-grid-align: none; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Assim, quanto mais tóxica a droga, menos organizada era a teia de aranha tecida. A aranha sob efeito de maconha fez um bom trabalho de tecelagem, mas depois ficou entediada ou distraída, se afastou e não terminou o trabalho. Sob efeito da anfetamina, uma droga que causa um efeito eufórico estimulante, a aranha foi muito rápida e trabalhou energicamente, porém não teve muita organização do quadro geral e deixou grandes lacunas. Sob efeito de LSD, a aranha teceu sua teia psicodélica simétrica, que era muito bonita, mas não muito eficiente para captura insetos. Sob efeito de sonífero, não deu outra, a aranha ficou desorientada e “adormeceu” antes de terminar seu trabalho.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Para surpresa dos pesquisadores, a aranha sob efeito da cafeína, construiu uma teia horrível. Ao que parece, a cafeína deixou a aranha incapaz de construir até mesmo uma célula organizada, a teia não mostrou nenhum sinal de “cubos ou raios”, que são padrões fundamentais para o design de uma teia convencional. A cafeína foi a substância que mais afetou as aranhas e isso pode provar o quanto os aracnídeos são diferentes do seres humanos, enquanto nós tomamos um cafezinho para começar um bom dia de trabalho as aranhas podem perder todo o trabalho na presença dessa substância.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;(Texto de Karlla Patrícia)﻿&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;﻿&lt;/span&gt; &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-QiD1kehOMz0/TwM_uengC9I/AAAAAAAABDg/3SoEV4rW0-o/s1600/diariodebiologia2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-QiD1kehOMz0/TwM_uengC9I/AAAAAAAABDg/3SoEV4rW0-o/s1600/diariodebiologia2.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Teia sem efeito de drogas (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-yJ1B76OepOI/TwNABMwHx1I/AAAAAAAABDs/fIir6l6c5vo/s1600/diariodebiologia3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-yJ1B76OepOI/TwNABMwHx1I/AAAAAAAABDs/fIir6l6c5vo/s1600/diariodebiologia3.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Sob efeito de Benzedrina, um tipo de anfetamina (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-oc7byrvjtcw/TwNAT17BQXI/AAAAAAAABD4/QAnrF2nhzjU/s1600/diariodebiologia4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-oc7byrvjtcw/TwNAT17BQXI/AAAAAAAABD4/QAnrF2nhzjU/s1600/diariodebiologia4.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Sob efeito de soníferos (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-GjAXF0jfL9M/TwNAfCw5rjI/AAAAAAAABEE/siKVXF0GIfA/s1600/diariodebiologia5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-GjAXF0jfL9M/TwNAfCw5rjI/AAAAAAAABEE/siKVXF0GIfA/s1600/diariodebiologia5.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Sob efeito de LSD (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-wJjDUfejTmk/TwNAtZcIwYI/AAAAAAAABEQ/E1SKys2poZM/s1600/diariodebiologia6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-wJjDUfejTmk/TwNAtZcIwYI/AAAAAAAABEQ/E1SKys2poZM/s1600/diariodebiologia6.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Sob efeito de maconha (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-UefZjW30bds/TwNA-zASI1I/AAAAAAAABEc/eDT4eHdoiEA/s1600/diariodebiologia7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-UefZjW30bds/TwNA-zASI1I/AAAAAAAABEc/eDT4eHdoiEA/s1600/diariodebiologia7.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Sob efeito de cafeína (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-g3hNpCxtONo/TwNBLVOYcTI/AAAAAAAABEo/POZHnORQCaU/s1600/diariodebiologia8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-g3hNpCxtONo/TwNBLVOYcTI/AAAAAAAABEo/POZHnORQCaU/s1600/diariodebiologia8.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Sob efeito de mescalina (Fonte: diariodebiologia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-8438175360489003051?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/V1ULu7ADzRWJkMr5uI3evhltAiw/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/V1ULu7ADzRWJkMr5uI3evhltAiw/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/V1ULu7ADzRWJkMr5uI3evhltAiw/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/V1ULu7ADzRWJkMr5uI3evhltAiw/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/wvuZWXQYHJE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/8438175360489003051/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/aranhas-sob-efeito-de-drogas.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8438175360489003051?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8438175360489003051?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/wvuZWXQYHJE/aranhas-sob-efeito-de-drogas.html" title="Aranhas sob efeito de drogas" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-lIy2P_67aWs/TwM_aFwvSdI/AAAAAAAABDU/-jykIOKRnaU/s72-c/diariodebiologia.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2012/01/aranhas-sob-efeito-de-drogas.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0MMQnsyeCp7ImA9WhRWEE0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-7898360580055414609</id><published>2011-12-27T07:58:00.000-08:00</published><updated>2011-12-27T07:58:03.590-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-27T07:58:03.590-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Monumentos" /><title>As pontes mais incomuns do mundo – Parte II</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Tianjin Eye, China&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;É uma gigantesca roda-gigante construída na Ponte Yongle sobre o rio Haihe. Pode levantar até 120 milhões de pessoas no ar. Tianjin Eye tem 120m de altura (110 metros de diâmetro), roda-gigante construída sobre a ponte sobre o rio Chihai Hai em Tianjin, na China.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-V1OD-t4Gej8/TvnmOfCrWaI/AAAAAAAABBE/RFAg7jf3Vkk/s1600/zoiotorto13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="213" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-V1OD-t4Gej8/TvnmOfCrWaI/AAAAAAAABBE/RFAg7jf3Vkk/s320/zoiotorto13.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Tianjin Eye (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A construção começou em 2007 e foi aberto ao público dentro em abril de 2008. A potência de rodas elétricas com 48 cápsulas, cada uma com capacidade de 8 passageiros, e leva 30 minutos para completar uma rotação, dando uma capacidade de 768 passageiros por hora.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-KSP6LGmw40k/TvnmiJUf-bI/AAAAAAAABBQ/PeJWocgTFdg/s1600/zoiotorto14.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-KSP6LGmw40k/TvnmiJUf-bI/AAAAAAAABBQ/PeJWocgTFdg/s320/zoiotorto14.jpg" width="214" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Tianjin Eye (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Henderson Waves, Singapura&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-8yHm_lnnAoQ/Tvnms_VhCMI/AAAAAAAABBc/akvcOk1Jl-A/s1600/zoiotorto15.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-8yHm_lnnAoQ/Tvnms_VhCMI/AAAAAAAABBc/akvcOk1Jl-A/s320/zoiotorto15.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Hendeerson Waves (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A uma altura de 36 metros ou 12 andares a partir da estrada, é a maior ponte pedonal em Singapura. Ela se conecta Mount Faber Park e Telok Blangah Hill Park.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-EHLRMVOEzpg/Tvnm9rKYJoI/AAAAAAAABBo/Rq_Ait9Afxw/s1600/zoiotorto16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="237" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-EHLRMVOEzpg/Tvnm9rKYJoI/AAAAAAAABBo/Rq_Ait9Afxw/s320/zoiotorto16.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Hendeerson Waves (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A ponte tem uma forma de onda composta de sete costelas onduladas de aço curvo. As formas de ondas são iluminadas com luz LED sete horas na noite – duas horas diárias.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Tokyo Bay Aqua-Line, Japão &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-P82gYEFxwX0/TvnnT52vnUI/AAAAAAAABB0/J7WNBRZzGz8/s1600/zoiotorto17.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-P82gYEFxwX0/TvnnT52vnUI/AAAAAAAABB0/J7WNBRZzGz8/s320/zoiotorto17.jpg" width="254" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Tokyo Bay Aqua-Line (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Baía de Tóquio Aqua-Line, também conhecida como a Trans-Tokyo Bay Highway, é uma combinação de túnel e ponte. Ele conecta a cidade de Kawasaki, província de Kanagawa com a cidade de Kisarazu em Chiba, e faz parte da Estrada Nacional 409. Com um comprimento total de 14 km, que inclui uma ponte de 4,4 km e 9,6 km do túnel debaixo d’água do quarto maior túnel subaquáticodo mundo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-rnXxLWrcaec/TvnntNsPS5I/AAAAAAAABCA/Efxq1y2o4QY/s1600/zoiotorto18.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="256" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-rnXxLWrcaec/TvnntNsPS5I/AAAAAAAABCA/Efxq1y2o4QY/s320/zoiotorto18.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Tokyo Bay Aqua-Line (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;No ponto de cruzamento do túnel-ponte, há uma ilha artificial chamada Umihotaru com uma área de descanso composta por restaurantes, lojas e instalações de diversões. O ar é fornecido para o túnel de uma torre distinta no meio do túnel, que usa a constante de ventos da baía, quase como um fonte de energia. A estrada foi aberta em 18 de dezembro de 1997, após 31 anos de construção em um custo de 11,2 bilhões de dólares no momento da abertura. A Baía de Tóquio Aqua-Line reduziu a unidade entre Chiba e Kanagawa, duas importantes regiões industriais, 90-15 minutos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Falkirk Wheel, Escócia&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-05Rb614otxM/TvnoBjC4vlI/AAAAAAAABCM/03-iB1zcApE/s1600/zoiotorto19.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="239" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-05Rb614otxM/TvnoBjC4vlI/AAAAAAAABCM/03-iB1zcApE/s320/zoiotorto19.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Falkirk Wheel (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Ela restabeleceu a navegabilidade em toda a Escócia sobre o histórico canal Forth &amp;amp; Clyde e o Canal da União Europeia. A Roda de Falkirk é um elevador giratório que liga o Canal Forth e Clyde com a União Europeia. É nomeado após a cidade vizinha de Falkirk, na Escócia central. Os dois canais foram previamente conectados por uma série de 11 eclusas, mas na década de 1930 estes tinham caído em desuso, foram preenchidos e terra aproveitada.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-Z57T6acqN-E/TvnoYcRSdFI/AAAAAAAABCY/c3f1YdvJC2s/s1600/zoiotorto20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-Z57T6acqN-E/TvnoYcRSdFI/AAAAAAAABCY/c3f1YdvJC2s/s320/zoiotorto20.jpg" width="232" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Falkirk Wheel (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Comissão Millennium decidiu por regenerar os canais da Escócia central para manter contato com Edimburgo Glasgow mais uma vez. Os projetos foram apresentados por um bloqueio de ligação dos canais, com o desenho vencedor Falkirk Wheel. Como acontece com muitos projetos da Comissão Milênio, o site inclui visitantes de um centro contendo uma loja, café e centro de exposições.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Falkirk Wheel no trabalho (vídeo abaixo):&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/n61KUGDWz2A/0.jpg"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/n61KUGDWz2A&amp;fs=1&amp;source=uds" /&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /&gt;&lt;embed width="320" height="266"  src="http://www.youtube.com/v/n61KUGDWz2A&amp;fs=1&amp;source=uds" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: PT-BR;"&gt;&lt;strong&gt;Ponte Banpo, na Coreia do Sul&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-wmyvv53Blp4/TvnpKdS6ddI/AAAAAAAABCk/Ehrog3Pb_50/s1600/zoiotorto22.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="218" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-wmyvv53Blp4/TvnpKdS6ddI/AAAAAAAABCk/Ehrog3Pb_50/s320/zoiotorto22.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Banpo (fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿&lt;span style="font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: PT-BR;"&gt; &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Ponte Banpo é uma importante ponte no centro de Seul sobre o rio Han, na Coreia do Sul, ligando os distritos e Yongsan Seocho. Banpo Bridge está no topo da Jamsu Bridge, formando um “double deck” da ponte. Quando o nível da água sobe muito alto, a Ponte Jamsu fica coberta com água e fica fechada. O andar inferior incorpora e bicicletas percursos pedestres que proporcionam fácil acesso ao Parque Hangang Banpo do lado norte do rio. Banpo é uma ponte de viga e foi concluída em 1982.&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-r7pXxYyN8Zk/TvnpkXq7QZI/AAAAAAAABCw/HlvuMJ-pPdI/s1600/zoiotorto23.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="213" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-r7pXxYyN8Zk/TvnpkXq7QZI/AAAAAAAABCw/HlvuMJ-pPdI/s320/zoiotorto23.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Banpo (fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A ponte tem 38 bombas de água e 380 bocais de ambos os lados, que levam 190 toneladas de água por minuto a partir do rio 20 metros abaixo do convés e rebentos até 43 metros na horizontal.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bridge – Banpo no trabalho (vídeo abaixo):&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/wxLnoNKSlZQ/0.jpg"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wxLnoNKSlZQ&amp;fs=1&amp;source=uds" /&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /&gt;&lt;embed width="320" height="266"  src="http://www.youtube.com/v/wxLnoNKSlZQ&amp;fs=1&amp;source=uds" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Magdeburg Water Bridge, na Alemanha&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-left: 18pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-GTqAqbt5ngs/TvnqRGwdTzI/AAAAAAAABC8/BJtYxHfGCKI/s1600/zoiotorto24.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="193" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-GTqAqbt5ngs/TvnqRGwdTzI/AAAAAAAABC8/BJtYxHfGCKI/s320/zoiotorto24.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Magdeburg Water Bridge (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os alemães levaram mais de 80 anos para construir esta ponte de 918m sobre o rio Elba, perto da cidade de Magdeburg. Engenheiros tinham inicialmente concebido de unir as duas vias já em 1919, e em 1938 o barco e levante de âncoras Rothensee estavam no local, mas a construção foi adiada durante a Segunda Guerra Mundial. Após a divisão da Guerra Fria na Alemanha, o projeto foi colocado em espera indefinidamente pelo governo alemão do leste.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-K0Nv6G8wP2s/Tvnqr7TgMVI/AAAAAAAABDI/92Lomh5PfxI/s1600/zoiotorto25.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="228" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-K0Nv6G8wP2s/Tvnqr7TgMVI/AAAAAAAABDI/92Lomh5PfxI/s320/zoiotorto25.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Magdeburg Water Bridge (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Com a reunificação da Alemanha e a criação de importantes rotas de transporte de água feita a Ponte água uma prioridade novamente. O trabalho começou em 1997, com a construção em seis anos e custa € 500 milhões. A ponte liga o porto de água agora de rede do interior de Berlim com os portos ao longo do rio Reno.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/uQNBB-dAPy0/0.jpg"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uQNBB-dAPy0&amp;fs=1&amp;source=uds" /&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /&gt;&lt;embed width="320" height="266"  src="http://www.youtube.com/v/uQNBB-dAPy0&amp;fs=1&amp;source=uds" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-7898360580055414609?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iQjdWujIKCP6q1IKRGDpeBqLQ9s/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iQjdWujIKCP6q1IKRGDpeBqLQ9s/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iQjdWujIKCP6q1IKRGDpeBqLQ9s/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iQjdWujIKCP6q1IKRGDpeBqLQ9s/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/pnmuT-f5X9I" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/7898360580055414609/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/as-pontes-mais-incomuns-do-mundo-parte_27.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7898360580055414609?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7898360580055414609?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/pnmuT-f5X9I/as-pontes-mais-incomuns-do-mundo-parte_27.html" title="As pontes mais incomuns do mundo – Parte II" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-V1OD-t4Gej8/TvnmOfCrWaI/AAAAAAAABBE/RFAg7jf3Vkk/s72-c/zoiotorto13.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/as-pontes-mais-incomuns-do-mundo-parte_27.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEIDRHk6fSp7ImA9WhRXGUQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-5874022882398580333</id><published>2011-12-27T06:36:00.000-08:00</published><updated>2011-12-27T06:36:15.715-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-27T06:36:15.715-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Monumentos" /><title>As pontes mais incomuns do mundo – Parte I</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Kawazu-Nanadaru Loop – Japão&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A ponte Kawazu-Nanadaru Loop consiste em duas espirais, cada uma com 1,1 km de comprimento e 80 metros de diâmetro e é o único caminho para descer da montanha para o vale.&lt;span id="more-5886"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-QBLR_ydPvk4/TvnTSb2ssmI/AAAAAAAAA-0/d6Cy8P-qL1M/s1600/zoiotorto.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-QBLR_ydPvk4/TvnTSb2ssmI/AAAAAAAAA-0/d6Cy8P-qL1M/s320/zoiotorto.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Kawazu-Nanadaru (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-UJB9sxQL7K8/TvnTpacQF5I/AAAAAAAAA_A/D22vysgH17M/s1600/zoiotorto2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-UJB9sxQL7K8/TvnTpacQF5I/AAAAAAAAA_A/D22vysgH17M/s320/zoiotorto2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Kawazu-Nanadaru (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Construída em 1981, a estrutura espiral dupla exige uma condução cuidadosa – o limite de velocidade na ponte é de apenas 30 km / h, o que também contribui para melhor apreciar a vista.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Ponte Hureai, Japão &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-aoVZPcLaSWQ/TvnT7Y89eeI/AAAAAAAAA_M/2a5kkFiSs_s/s1600/zoiotorto3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-aoVZPcLaSWQ/TvnT7Y89eeI/AAAAAAAAA_M/2a5kkFiSs_s/s320/zoiotorto3.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Hureai (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Esta ponte pedonal circular única está localizada no pé da barragem Hiyoshi perto de Kyoto, no Japão. É parte da estância termal da &lt;a href="http://zoiotorto.com/as-12-pontes-mais-incomuns-do-mundo/##" onclick="Pal1722227301hw.hwClqnaj(&amp;quot;Primavera&amp;quot;);return false;" oncontextmenu="return false;" onmouseout="Pal1722227301hw.hideMaybe(this, &amp;quot;Primavera&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;dotted 1px&amp;quot;; " onmouseover="Pal1722227301hw.hwShow(event, this, &amp;quot;Primavera&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;solid&amp;quot;;" rel="nofollow" style="cursor: hand;"&gt;&lt;span style="color: #005f00;"&gt;Primavera&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de Hiyoshi e foi projetada pelo arquiteto japonês Norihiko Dan, que também fez o projeto paisagístico do resort spa e um parque.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-xsb815WaOkk/TvnURQ5CkfI/AAAAAAAAA_Y/eqFGysLDnRI/s1600/zoiotorto4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-xsb815WaOkk/TvnURQ5CkfI/AAAAAAAAA_Y/eqFGysLDnRI/s320/zoiotorto4.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Hureai (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Construída em 1998, a ponte conhecida como “Ponte da Amizade” tem um diâmetro de 80 metros.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Ponte Wind-Rain, China&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-bv4am0lIuXU/TvnUxLj50wI/AAAAAAAAA_k/KvnGBm-U9i4/s1600/zoiotorto5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-bv4am0lIuXU/TvnUxLj50wI/AAAAAAAAA_k/KvnGBm-U9i4/s320/zoiotorto5.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Wind-Rain (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Ponte Chengyang ou Chengyang wind-rain, Liuzhou, Guangxi (extremo norte da Guangzi), da República Popular da China é em Dong Minority Região. É uma ponte coberta especial e uma das pontes Fengyu. Foi concluída em 1916. Tem muitos outros nomes, incluindo Yongji Ponte e Ponte Panlong.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-RsP7w2hEfLQ/TvnU_5y1T7I/AAAAAAAAA_w/gthhEvgX2kY/s1600/zoiotorto6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-RsP7w2hEfLQ/TvnU_5y1T7I/AAAAAAAAA_w/gthhEvgX2kY/s320/zoiotorto6.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Wind-Rain (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A ponte é uma combinação &lt;a href="http://zoiotorto.com/as-12-pontes-mais-incomuns-do-mundo/##" onclick="Pal1722227301hw.hwClqnaj(&amp;quot;perfeita&amp;quot;);return false;" oncontextmenu="return false;" onmouseout="Pal1722227301hw.hideMaybe(this, &amp;quot;perfeita&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;dotted 1px&amp;quot;; " onmouseover="Pal1722227301hw.hwShow(event, this, &amp;quot;perfeita&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;solid&amp;quot;;" rel="nofollow" style="cursor: hand;"&gt;&lt;span style="color: #005f00;"&gt;perfeita&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de pintura, ponte, corredor, varanda e um pavilhão chinês. Ela tem duas plataformas (nas duas extremidades da ponte), três piers e 4 vãos, cinco pavilhões, 19 varandas, e três andares. Os pilares são feitos de pedra, as estruturas superiores são principalmente de madeira, e os telhados são cobertos com telhas. A ponte tem corrimão de madeira em ambos os lados. A ponte tem um comprimento total de 64,4 metros, e seu corredor tem uma largura de 3,4 metros. A altura da rede acima do rio é de cerca de 10 metros.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/taghw&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Ponte Vecchio, Itália&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-wb9zK-pma9s/TvnVb6uP9VI/AAAAAAAAA_8/d_9qKHusaLs/s1600/zoiotorto7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-wb9zK-pma9s/TvnVb6uP9VI/AAAAAAAAA_8/d_9qKHusaLs/s320/zoiotorto7.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Vecchio (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Ponte Vecchio é uma ponte medieval sobre o &lt;a href="http://zoiotorto.com/as-12-pontes-mais-incomuns-do-mundo/##" onclick="Pal1722227301hw.hwClqnaj(&amp;quot;rio&amp;quot;);return false;" oncontextmenu="return false;" onmouseout="Pal1722227301hw.hideMaybe(this, &amp;quot;rio&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;dotted 1px&amp;quot;; " onmouseover="Pal1722227301hw.hwShow(event, this, &amp;quot;rio&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;solid&amp;quot;;" rel="nofollow" style="cursor: hand;"&gt;&lt;span style="color: #005f00;"&gt;rio&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; Arno, em Florença, Itália, famosa por ainda ter lojas construídas ao longo dela, como já foi comum. Açougues ocuparam inicialmente o local, os atuais inquilinos são joalheiros, negociantes de arte e os vendedores de souvenirs. Ela foi descrita como a mais antiga da Europa inteiramente de pedra, ponte de arco fechada, mas há muito mais pontes em arco segmentar, como Alconétar.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-1DMo64dm8iA/TvnVpIo1ITI/AAAAAAAABAI/1jrgvroDRPA/s1600/zoiotorto8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="256" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-1DMo64dm8iA/TvnVpIo1ITI/AAAAAAAABAI/1jrgvroDRPA/s320/zoiotorto8.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Vecchio (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A primeira ponte aparece em um documento de 996:. A ponte é constituída por três arcos segmentares.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Langkawi Sky Bridge, Malásia&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-hirY02X1-ek/TvnWA0YBAbI/AAAAAAAABAU/fafqckzndtY/s1600/zoiotorto9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="239" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-hirY02X1-ek/TvnWA0YBAbI/AAAAAAAABAU/fafqckzndtY/s320/zoiotorto9.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Langkawi Sky Bridge (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Langkawi é uma ponte estaiada para pedestres. Ela está localizada 700m acima do nível do &lt;a href="http://zoiotorto.com/as-12-pontes-mais-incomuns-do-mundo/##" onclick="Pal1722227301hw.hwClqnaj(&amp;quot;mar&amp;quot;);return false;" oncontextmenu="return false;" onmouseout="Pal1722227301hw.hideMaybe(this, &amp;quot;mar&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;dotted 1px&amp;quot;; " onmouseover="Pal1722227301hw.hwShow(event, this, &amp;quot;mar&amp;quot;); this.style.cursor=&amp;quot;hand&amp;quot;; this.style.textDecoration=&amp;quot;underline&amp;quot;; this.style.borderBottom=&amp;quot;solid&amp;quot;;" rel="nofollow" style="cursor: hand;"&gt;&lt;span style="color: #005f00;"&gt;mar&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. The Sky Bridge é acessível através do cabo de Langkawi.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-fUoMI_fhxYA/TvnWURfolaI/AAAAAAAABAg/b65nw8ubFXw/s1600/zoiotorto10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="212" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-fUoMI_fhxYA/TvnWURfolaI/AAAAAAAABAg/b65nw8ubFXw/s320/zoiotorto10.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Langkawi Sky Bridge (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Sky Langkawi, na Malásia oferece uma vista magnífica do mar de Andaman e da Tailândia Tarutao Island. O Mar de Andaman e da ilha Tarutao Tailândia podem ser vistos à distância. Plataformas em cada extremidades permitem aos visitantes tomar um fôlego antes de se aventurar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Aiola Island, Áustria&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-bGAPDwU2wNg/TvnWpqAHlfI/AAAAAAAABAs/FLWQYY7hgmQ/s1600/zoiotorto11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="244" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-bGAPDwU2wNg/TvnWpqAHlfI/AAAAAAAABAs/FLWQYY7hgmQ/s320/zoiotorto11.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Aiola Island (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Localizado no centro do rio Mur em Graz, Áustria, tem uma área de solário, um bar elegante e um café. Aiola Island é uma oferta única de bar na ponte. Conhecido como ‘Aiola Island’, ele está posicionado no coração do rio Mur, em Graz, na Áustria. A ilha foi construída em 2003 por artista Vito Acconci com uma sede em Nova York.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-eq4O7Nq4a_8/TvnW2AD3KhI/AAAAAAAABA4/Jl3ii1L3HU0/s1600/zoiotorto12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-eq4O7Nq4a_8/TvnW2AD3KhI/AAAAAAAABA4/Jl3ii1L3HU0/s320/zoiotorto12.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Aiola Island (Fonte: zoiotorto)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Esta obra-prima exclusiva possui uma área de solário, bar elegante e uma casa de café e também permite um acesso a atravessar o rio Mur de uma margem a outra.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Na parte II deste artigos mais pontes incríveis para admirar.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;/taghw&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;/taghw&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/taghw&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-5874022882398580333?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eLvI3cmh_eckUv04Au3Ipc-mlJc/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eLvI3cmh_eckUv04Au3Ipc-mlJc/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eLvI3cmh_eckUv04Au3Ipc-mlJc/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/eLvI3cmh_eckUv04Au3Ipc-mlJc/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/l3VLnE71atw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/5874022882398580333/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/as-pontes-mais-incomuns-do-mundo-parte.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/5874022882398580333?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/5874022882398580333?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/l3VLnE71atw/as-pontes-mais-incomuns-do-mundo-parte.html" title="As pontes mais incomuns do mundo – Parte I" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-QBLR_ydPvk4/TvnTSb2ssmI/AAAAAAAAA-0/d6Cy8P-qL1M/s72-c/zoiotorto.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/as-pontes-mais-incomuns-do-mundo-parte.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEMEQHoyfCp7ImA9WhRXGUQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-7866128543574127629</id><published>2011-12-27T05:26:00.000-08:00</published><updated>2011-12-27T05:26:41.494-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-27T05:26:41.494-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cultura" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lendas" /><title>O mito do dragão</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Um dos primeiros mitos criados pela humanidade, o dragão está presente na cultura de vários povos como uma criatura alada parecida com uma serpente ou com um lagarto de grandes proporções que solta fogo pela boca. Em algumas culturas, como a chinesa e a japonesa, o dragão é uma divindade com poderes mágicos, fonte de sabedoria responsável pela criação do céu e da terra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-DvgKc2RGbKY/TvnFi6mzHCI/AAAAAAAAA94/63nrsMGe3sk/s1600/paideia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="255" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-DvgKc2RGbKY/TvnFi6mzHCI/AAAAAAAAA94/63nrsMGe3sk/s320/paideia.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: paideia)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Na mitologia chinesa, o dragão é um dos quatro animais sagrados convocados pelo deus criador Pan Ku para participar da criação do mundo. Ele é um misto de vários animais místicos: os olhos são de tigre, o corpo, de serpente, as patas, de águia, os chifres, de veado, as orelhas, de boi e os bigodes, de carpa. O dragão representa a energia do fogo, que destrói, mas permite o nascimento do novo (como a fênix).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-fymokk_EAQo/TvnFtYF0lWI/AAAAAAAAA-E/JaSkPjxU-ag/s1600/templodowushu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="215" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-fymokk_EAQo/TvnFtYF0lWI/AAAAAAAAA-E/JaSkPjxU-ag/s320/templodowushu.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Dragão chinês (Fonte: templodowushu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Em outras culturas, principalmente a ocidental, o dragão é visto como a encarnação do mal, um ser demoníaco que traz o caos para humanidade, uma fonte de destruição. Na mitologia persa, por exemplo, os dragões destroem florestas, roubam o gado e guardam tesouros. Na mitologia mesopotâmica, essas criaturas cometiam grandes crimes e eram punidas pelos deuses. Na mitologia grega, os dragões eram devoradores de homens e adversários de heróis como Hércules, Perseu e Cadmo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;A imagem de dragão mais conhecida é a retratada nas lendas europeias (germânica, escandinava e celta) e na cultura cristã. É a serpente alada, de pernas, que solta fogo pelas ventas e que traz o caos e a destruição. A criatura é descrita em vários livros do Velho Testamento (Gênesis, Isaías, Ezequiel e Jó).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-GZmO_-6-DaA/TvnGBFlqQfI/AAAAAAAAA-Q/E6Yeh8GAHxU/s1600/artsycraftsy.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-GZmO_-6-DaA/TvnGBFlqQfI/AAAAAAAAA-Q/E6Yeh8GAHxU/s1600/artsycraftsy.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Siegfried em bathalha contra Fafnir (Fonte: artsycraftsy)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;A partir daí ela povoa o imaginário de vários povos. Na mitologia nórdica, o dragão é um ser maligno, representado pelo anão Fafnir, cuja ganância o transforma na besta-fera guardiã do anel do poder.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Após ser morto por Siegfried, o dragão Fafnir tem parte do coração devorado por seu algoz, o que dá a Siegfried o poder de falar com os animais. Essa característica mágica do dragão o levou para as histórias de ficção. No filme "Coração de Dragão" (1996), o filho de um rei tirano é gravemente ferido numa batalha. Sua mãe invoca os poderes mágicos de um dragão, que divide seu coração com o príncipe desde que ele prometa ser bom e justo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;O príncipe acaba se tornando mais tirano que o pai, e um jovem cavaleiro, acreditando que a ruindade do novo rei se deve ao coração do dragão, sai matando todas as "feras". Quando falta apenas um dragão, o cavaleiro acaba descobrindo que essas criaturas não eram tão más, afinal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;No filme "Reino de Fogo", porém, os dragões são retratados como criaturas destruidoras da humanidade num futuro apocalíptico. Na literatura, a criatura aparece em várias histórias fantásticas - de contos infantis a romances adultos. Em "O Senhor dos Anéis", de J.R. Tolkien, o dragão é responsável pela morte/transformação do mago Gandalf, de mago cinza para mago branco. Ele é retratado como um ser das profundezas, de sombra e fogo, chamado Balrog. Tolkien também usa a criatura como um dos personagens centrais de "O Hobbit" - Smaug, que arrasa vilas e povoados.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-I4d6-Wycot0/TvnG4WLCgTI/AAAAAAAAA-c/D0LbNTkALhw/s1600/killingtime.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="209" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-I4d6-Wycot0/TvnG4WLCgTI/AAAAAAAAA-c/D0LbNTkALhw/s320/killingtime.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Balrog (Fonte: killingtime)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Na série "Harry Potter", os dragões aparecem em várias histórias. Ora como salvadores, ora como bichos de estimação, ora como desafio para bruxos em um torneio de magia. Em "As Crônicas de Nárnia", de C.S. Lewis, os dragões são guardiões de tesouros, e em Eragon, de Christopher Paolini, um dos dois últimos remanescentes da espécie ajuda o herói Eragon a lutar contra as forças opressoras do rei Galbatorix.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Embora o brasileiro fique fascinado com as histórias de dragões, o único contato mais próximo que ele tem com a criatura vem dos bestiários da Igreja Católica, escritos na Idade Média, em que São Jorge representa a vitória da fé sobre a idolatria ao demônio (o dragão). De acordo com esses escritos, o santo patrono de Portugal, Moscou, Inglaterra, Catalunha e Lituânia, teria sido o único guerreiro a conseguir matar o dragão que aterrorizava uma cidade líbia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Conta-se que nesta cidade existia um dragão enorme, cuja pele não podia ser perfurada por lança alguma e cujo hálito era venenoso. Ele&amp;nbsp; ameaçava matar a todos, caso não lhe fossem entregues diariamente as donzelas da cidade. Jorge (que ainda não era santo) apareceu por lá quando restava apenas uma donzela, Sabra, a filha do rei, que prometeu-a em casamento para quem derrotasse a fera.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-rGC6OeBxuDc/TvnHE32LCgI/AAAAAAAAA-o/NwKSYfPFQCs/s1600/nosso-cotidiano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-rGC6OeBxuDc/TvnHE32LCgI/AAAAAAAAA-o/NwKSYfPFQCs/s320/nosso-cotidiano.jpg" width="245" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;São Jorge e o dragão (Fonte: nosso-cotidiano)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Jorge impediu que a princesa fosse entregue ao dragão e partiu rumo à caverna da fera. Quando viu o jovem guerreiro se aproximando, o dragão emitiu um som parecido com o de trovões, mas Jorge, sem medo, partiu para cima dele e enterrou-lhe a lança sob a asa - o único local sem as grossas escamas -, acertando o coração da fera e matando-a. Jorge acabou fugindo com Sabra para casar-se com ela na Inglaterra, já que o rei, não querendo que ela se casasse com um cristão, tentou matá-lo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;A luta de são Jorge contra o dragão varia nos locais em que a história do santo é conhecida. Mas na cultura popular brasileira, é para São Jorge que as pessoas pedem ajuda quando as coisas estão feias.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-7866128543574127629?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-eppuPn3ia_igOFAXjLRo30xy6o/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-eppuPn3ia_igOFAXjLRo30xy6o/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-eppuPn3ia_igOFAXjLRo30xy6o/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/-eppuPn3ia_igOFAXjLRo30xy6o/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/A0GyDJUzEx8" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/7866128543574127629/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/o-mito-do-dragao.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7866128543574127629?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7866128543574127629?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/A0GyDJUzEx8/o-mito-do-dragao.html" title="O mito do dragão" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-DvgKc2RGbKY/TvnFi6mzHCI/AAAAAAAAA94/63nrsMGe3sk/s72-c/paideia.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/o-mito-do-dragao.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0MAR3s5cCp7ImA9WhRXGUU.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-8963298640938939689</id><published>2011-12-27T04:37:00.000-08:00</published><updated>2011-12-27T04:37:26.528-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-27T04:37:26.528-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrenatural" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fantasmas" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>EVP – Vozes de outro plano</title><content type="html">&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-eHG7x6zjG4o/Tvm6Hqb5fVI/AAAAAAAAA88/F5hLTqCRY0Y/s1600/transcomunicacao.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="187" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-eHG7x6zjG4o/Tvm6Hqb5fVI/AAAAAAAAA88/F5hLTqCRY0Y/s320/transcomunicacao.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;(Fonte: transcomunicacao)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal; mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;Durante 20 anos, Konstantine Raudive gravou 72 mil vozes&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;em fitas magnéticas. Não, ele não trabalhava num estúdio ou numa produtora de áudio. Dizem que os sons registrados por esse psicólogo e filósofo letão vinham do além. Ele era especialista em EVP (abreviatura em inglês de "fenômeno da voz eletrônica"), uma das principais manifestações da transcomunicação instrumental - o contato entre mortos e vivos por meio de objetos inanimados. Raudive gostava tanto da sua coleção de frases e recados de espíritos que, até hoje, continua ajudando os estudiosos do assunto. O macabro dessa história é que ele morreu em 1987. A americana Sarah Estep, autora do livro Voices of Eternity ("Vozes da Eternidade", inédito no Brasil), afirma que volta e meia Raudive aparece nas ondas do rádio de algum colega ainda em atividade na Terra, enviando mensagens em prol da divulgação do fenômeno. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-1yXa-HAuw9c/Tvm6ZMBgRdI/AAAAAAAAA9I/-mAACscDhxY/s1600/sobrenatural3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-1yXa-HAuw9c/Tvm6ZMBgRdI/AAAAAAAAA9I/-mAACscDhxY/s1600/sobrenatural3.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Konstantine Raudive (Fonte: sobrenatural)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Febre na década de 70, o EVP voltou recentemente das trevas graças ao filme Vozes do Além (de Geoffrey Sax, 2005). Ele conta a história de um arquiteto (vivido por Michael Keaton) que começa a receber declarações de sua finada esposa em gravações caseiras. No início ele é cético quanto à autenticidade das vozes, mas, aos poucos, fica obcecado com a idéia de conversar com a amada que partiu.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-vb9FqSgXbho/Tvm6mMlYIhI/AAAAAAAAA9U/GRKJ9rRZQIg/s1600/sobrenatural4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" rea="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-vb9FqSgXbho/Tvm6mMlYIhI/AAAAAAAAA9U/GRKJ9rRZQIg/s320/sobrenatural4.jpg" width="229" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: sobrenatural)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal; mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;Nos anos 20, o americano Thomas Edison - o mesmo que inventou a lâmpada elétrica - previu que, um dia, o homem seria capaz de construir uma máquina para falar com os mortos.&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;Ele nem chegou perto de patentear tal equipamento, mas despertou o interesse de cientistas e religiosos, principalmente aqueles ligados ao espiritismo. Nas décadas de 30 a 50, ganhou força a tese de que os espíritos poderiam enviar mensagens por meio de rádios, vitrolas e outros equipamentos eletrônicos.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/--QGPFKNRUq0/Tvm7KliVGaI/AAAAAAAAA9g/6p52ch6uiZE/s1600/sobrenatural2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://4.bp.blogspot.com/--QGPFKNRUq0/Tvm7KliVGaI/AAAAAAAAA9g/6p52ch6uiZE/s1600/sobrenatural2.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Agostino Ernetti (Fonte: sobrenatural)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal; mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;Em 1952, o frade franciscano Agostino Ernetti e o monge beneditino Pellegrino Gemelli&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;copiavam cantos gregorianos num gravador de rolo. De repente, a fita arrebentou. Gemelli olhou para o céu e, em tom de brincadeira, pediu ajuda a seu pai. Mais tarde, no meio das músicas, escutaram a voz do pai de Gemelli dizendo: &lt;em&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;"Certo, vou ajudá-lo. Estou sempre com você"&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;strong&gt;. &lt;/strong&gt;Chocados, eles repetiram o experimento, e a mesma voz disse: &lt;strong&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-weight: normal; mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;"Zucchini, é claro, você não sabe que sou eu?"&lt;/span&gt;.&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt; Zucchini era o apelido de criança de Gemelli e ninguém, além dele próprio e do pai, sabia. Os dois contaram a história ao papa Pio XII, mas o caso só veio à tona em 1994, pouco antes de Ernetti morrer.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-TDFFc5BOZAc/Tvm7e7M3j9I/AAAAAAAAA9s/6l4qFlhjRUs/s1600/sobrenatural.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" rea="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-TDFFc5BOZAc/Tvm7e7M3j9I/AAAAAAAAA9s/6l4qFlhjRUs/s1600/sobrenatural.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Friedrich Jürgenson (Fonte: sobrenatural)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal; mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;O acaso também pegou o produtor ucraniano Friedrich Jürgenson&lt;/span&gt;. &lt;/strong&gt;Em 1959, ele gravava sons de pássaros para um filme, quando captou o que acreditou ser a voz de sua falecida mãe: &lt;strong&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-weight: normal; mso-bidi-font-weight: bold;"&gt;"Friedrich, você está sendo observado. Friedel, meu pequeno Friedel, você pode me ouvir?".&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt; Impressionado, nos quatro anos seguintes, Jürgenson se aprofundou no estudo do EVP e registrou centenas deles, tornando-se um dos pioneiros da área. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O que pensam os céticos disso tudo? &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;"Hoje, parapsicólogos sérios não se interessam por EVP, e a literatura moderna da parapsicologia não mostra qualquer evidência de paranormalidade nessas gravações"&lt;/i&gt;, escreve o psicólogo americano James Alcock, integrante do Comitê de Investigação Científica das Alegações de Paranormalidade. As pretensas vozes seriam resultado da interferência de emissoras de rádio ou modulações cruzadas, quando os aparelhos eletrônicos captam acidentalmente transmissões em outras freqüências. O EVP também surgiria de ataques de pareidolia e apofenia, mecanismos perceptivos que levam as pessoas a ver imagens e ouvir sons que não existem. Os cientistas batem pesado no fato de que as gravações mostram geralmente frases isoladas, como "alô?", "você está aí?" ou "não estamos sozinhos". É só isso que os mortos têm para nos revelar?&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-8963298640938939689?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iOBvCcqG_H5yKmWTrs6M1YVtHa0/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iOBvCcqG_H5yKmWTrs6M1YVtHa0/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iOBvCcqG_H5yKmWTrs6M1YVtHa0/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/iOBvCcqG_H5yKmWTrs6M1YVtHa0/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/ugftOLdNdK0" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/8963298640938939689/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/evp-vozes-de-outro-plano.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8963298640938939689?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8963298640938939689?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/ugftOLdNdK0/evp-vozes-de-outro-plano.html" title="EVP – Vozes de outro plano" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-eHG7x6zjG4o/Tvm6Hqb5fVI/AAAAAAAAA88/F5hLTqCRY0Y/s72-c/transcomunicacao.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/12/evp-vozes-de-outro-plano.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CUAHRH45cCp7ImA9WhRWFkw.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-2500570112792231726</id><published>2011-11-30T06:41:00.000-08:00</published><updated>2012-01-03T10:02:15.028-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2012-01-03T10:02:15.028-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Religião" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Morte, Coma e Além – Parte II - Visões do Além ou Alucinações</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Em 28 de julho de 1976, nas primeiras horas da manhã, as 3:42 - o mais mortal dos terremotos do século 20 e o terceiro maior registrado na história, aconteceu em Tangshan, China. Um quinto da população morreu na catástrofe e milhares de outras foram "arrancadas dos braços da morte". Na ocasião, foi feito um estudo o que as pessoas sentiram naquele momento crítico.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Muitos responderam que estando face a face com a morte não sentiram dor ou terror, ao contrário, experimentaram um tipo de excitamento latente, como se estivessem sendo libertadas de seus corpos físicos; estiveram em "outra dimensão", atravessaram o túnel de luz, tiveram contato com seres "especiais", viram parentes falecidos. Os relatos remeteram aos depoimentos de pessoas que passaram por &lt;i&gt;Experiência de Quase Morte&lt;/i&gt; - EQM.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-YYH4dr6NAf0/TtY-QqppL6I/AAAAAAAAA8Q/kHnvDPTh2JA/s1600/socepar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-YYH4dr6NAf0/TtY-QqppL6I/AAAAAAAAA8Q/kHnvDPTh2JA/s320/socepar.jpg" width="237" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: socepar)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os pioneiros da pesquisa de &lt;i&gt;Experiência de Quase Morte&lt;/i&gt; são: Dr. Raymond Moody e o Dr. Kenneth Ring, co-fundador da &lt;i&gt;International Association for Near-Death Studies&lt;/i&gt;. A experiência típica segue uma progressão bem distinta: começa com sensação de leveza; sentir que está flutuando. Pode-se observar o próprio corpo desfalecido e também as pessoas e ambiente em volta. A seguir vem a passagem através do túnel, os encontros com conhecidos já mortos e com outras personagens, em geral, de natureza religiosa. Finalmente, aparece uma luz! (Morse, Conner &amp;amp; Tyler, 1985).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;São freqüentes os casos de visões restrospectivas de toda a vida durante um tempo indeterminável ou mesmo "fora do tempo". Revendo toda a trajetória de seus gestos passados, é como se a pessoa devesse ver, avaliar e decidir por continuar ou não sua particular aventura de &lt;i&gt;viver&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-lTvCXczZF7s/TtY-j_789tI/AAAAAAAAA8Y/jWjfy0MSQ1A/s1600/marcelorcc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-lTvCXczZF7s/TtY-j_789tI/AAAAAAAAA8Y/jWjfy0MSQ1A/s1600/marcelorcc.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(fonte: marcelorcc)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Um fenômeno que se repete é a mudança de personalidade - de quem &lt;i&gt;quase morreu&lt;/i&gt; - ou, ao menos, mudança de pontos de vista de quem passou pela situação de morrer clinicamente e ressucitar. As pessoas tornam-se mais interessadas em &lt;i&gt;espiritualidade&lt;/i&gt;, parecem menos ansiosas em relação ao significado da existência, menos temerosas em relação à morte e mais tolerantes com pequenos incômodos da vida.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Durante os momentos de suspensão e/ou perda da vida, a percepção do tempo se altera; praticamente torna-se imensurável. Poucos segundos terrenos podem ser percebidos pelo "morto" como um dia inteiro, uma semana etc.. Muitas vezes, o despertar da &lt;i&gt;quase morte&lt;/i&gt; vem acompanhado de habilidades metafísicas ou paranormais: visão de auras, vidência, telepatia, conhecimentos que não se possuía antes.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;O Peso da Alma&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-CLrLfu-iOVg/TtY_QziG7HI/AAAAAAAAA8g/Wt9cjt-6_vM/s1600/novaera-alvorecer.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-CLrLfu-iOVg/TtY_QziG7HI/AAAAAAAAA8g/Wt9cjt-6_vM/s1600/novaera-alvorecer.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: novaera-alvorecer)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O fenômeno da &lt;i&gt;Experiência de Quase-Morte&lt;/i&gt; é um enigma para a ciência objetiva que concebe a MENTE como mero produto de reações neuroquímicas. A neurologia entende que o pensamento é inseparável do cérebro, que toda e qualquer percepção depende do sistema nervoso. Assim, se não há cérebro comandando o sistemanervoso não pode haver percepção, lembrança, vivência.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Para saber se existe uma &lt;i&gt;alma&lt;/i&gt; independente do corpo, em 1907, o doutor em Medicina Duncan MacDougall, de Haverhill - Massachussets, conduziu um experimento com seis pacientes em estado terminal. Esses pacientes foram pesados pouco antes da morte e imediatamente após a morte. MacDougall pretendia verificar se havia diferença de matéria-massa entre o homem vivo e o cadáver. O resultado, publicado nos jornais da época, mostrou que todos os moribundos perderam, em média, 21 gramas após o último suspiro. Vinte e uma gramas: era o peso da alma!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-ETO6fXfeZ6c/TtY_vTDrACI/AAAAAAAAA8o/m7EEBcpZFEw/s1600/movalonso.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-ETO6fXfeZ6c/TtY_vTDrACI/AAAAAAAAA8o/m7EEBcpZFEw/s320/movalonso.jpg" width="271" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: movalonso)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A conclusão de MacDougall foi duramente refutada pelos cientistas que atribuíram a diferença de peso aos mais diversos fatores, como a perda sutil de líquido, por exudação. Porém, ninguém repetiu a experiência para dirimir as dúvidas. P pensamento materialista não admite buscar no homem qualquer realidade que não seja física, densa, orgânica, mensurável.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Alucinações&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Francis Crick, Nobel em 1962 - junto com James Watson - pela descoberta da dupla hélice de DNA, afirma, em um estudo controverso que "nossas mentes, o comportamento de nossos cérebros, pode ser explicado por interações de células nervosas (e outras células) e moléculas associadas a elas." Mas Crick não tem uma teoria que explique o resultado de outro estudo, realizado com 344 pacientes que tiveram paradas cardíacas: 18% dessas pessoas tiveram percepções e vivências no &lt;i&gt;post-mortem&lt;/i&gt; temporário que experimentaram.&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-xYh1D3lD8YU/TtZAUD-5MEI/AAAAAAAAA8w/wdAjbvGk31w/s1600/scrapetv.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="216" src="http://1.bp.blogspot.com/-xYh1D3lD8YU/TtZAUD-5MEI/AAAAAAAAA8w/wdAjbvGk31w/s320/scrapetv.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: scrapetv)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Enquanto isso, o Dr. Oleg Vasiliev, do &lt;i&gt;Institute of Ressucitation Studies of the Russian Academy of Medical Science&lt;/i&gt;, diz que o túnel, a luz e os encontros com criaturas angelicais, mitos religiosos e familiares são apenas ALUCINAÇÕES.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;"Cerca de 60% das pessoas que estão em UTI (unidades de terapia intensiva) passaram algum tempo em estado de &lt;i&gt;quase morte&lt;/i&gt;. Quando voltam à vida contam histórias sobre luzes brilhantes, deslocamentos físicos, encontros, boas-vindas do próprio Jesus Cristo. Entretanto, os mais recentes estudos mostram que essas visões são processos psicológicos que ocorrem no cérebro lesionado do paciente."&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: PT-BR;"&gt;As "alucinações" resultam da interação de alguns fatores: deficiência de oxigenação no cérebro, liberação de endomorfina, que proporciona a sensação de tranquilidade e sedação. O cérebro responde ao &lt;i&gt;stress&lt;/i&gt; físico produzindo as alucinações, que são um recurso defensivo. As imagens variam de acordo com a bagagem cultural do paciente. Vasiliev exlpica, ainda, que o chamado estado de &lt;i&gt;quase morte&lt;/i&gt; e suas percepções podem ser induzidos por uma substância anestésica chamada &lt;i&gt;ketamin&lt;/i&gt;. &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-2500570112792231726?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9kL9QxjYZwuHYSQamAGbPGsd07Q/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9kL9QxjYZwuHYSQamAGbPGsd07Q/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9kL9QxjYZwuHYSQamAGbPGsd07Q/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9kL9QxjYZwuHYSQamAGbPGsd07Q/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/K9H4mMiUpgU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/2500570112792231726/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/morte-coma-e-alem-parte-ii-visoes-do.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2500570112792231726?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2500570112792231726?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/K9H4mMiUpgU/morte-coma-e-alem-parte-ii-visoes-do.html" title="Morte, Coma e Além – Parte II - Visões do Além ou Alucinações" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-YYH4dr6NAf0/TtY-QqppL6I/AAAAAAAAA8Q/kHnvDPTh2JA/s72-c/socepar.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/morte-coma-e-alem-parte-ii-visoes-do.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CEYCSHo9fCp7ImA9WhRRFks.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-2832985562463922059</id><published>2011-11-30T06:09:00.000-08:00</published><updated>2011-11-30T06:09:29.464-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-30T06:09:29.464-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Religião" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Morte, Coma e Além – Parte I – Um Ponto de Vista Científico ou Religioso</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Coma e &lt;i&gt;Experiência de Quase Morte&lt;/i&gt; (ou &lt;i&gt;Near Death Experience&lt;/i&gt;): estes dois &lt;b&gt;estados de inconsciência&lt;/b&gt; são, muitas vezes, ditos semelhantes ou mesmo iguais. Entretanto são bem diferentes e suas diferenças tornam ainda mais intrigante o mistério da morte; a ignorância humana sobre o que acontece ao Ego, à &lt;i&gt;Psique&lt;/i&gt;, quando se rompem e/ou se interrompem suas conexões com o corpo físico.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-esT65x6PuwI/TtY2QmbnjlI/AAAAAAAAA7o/ym-F8iJpPVQ/s1600/imagick.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="229" src="http://3.bp.blogspot.com/-esT65x6PuwI/TtY2QmbnjlI/AAAAAAAAA7o/ym-F8iJpPVQ/s320/imagick.bmp" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: imagick)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Muitos pesquisadores colhem depoimentos sobre o que acontece à personalidade (Ego) durante situações de "quase morte". Livros de depoimentos são publicados. Nesses depoimentos há o relato recorrente da visão de uma "luz no fim de um túnel". Outros vão mais além e descrevem situações de "boas-vindas", de acolhimento, de chegada ao paraíso, de encontro com pessoas conhecidas já falecidas e/ou com mestres espirituais, anjos, seres luminosos; ou então, ao contrário, uma sensação de medo e uma experiência de estar no "inferno".&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;No estado de coma, parece que nada disso ocorre. Os depoimentos são completamente diferentes. As pessoas despertam do coma com se estivem acordando de um longo sono; nada mais. Quase sempre, um sono sem sonhos. Para o &lt;i&gt;comatoso&lt;/i&gt; não há luzes brilhantes ou túneis. Perde-se a noção do tempo e, quando voltam do coma, surpreendem-se por se terem passados dias, meses e até anos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os paranormais, os médiuns, os esotéricos dizem que o espírito prende-se ao corpo por um &lt;i&gt;liame&lt;/i&gt; - um fio, descrito freqüentemente como um fio prateado, luminoso [a idéia de luz está sempre presente]. Nas chamadas "viagens astrais" ou "experiências fora do corpo", o SER Espiritual - que É o homem verdadeiro em última instância de SER - se desloca a distâncias longas e ESTRANHAS, no espaço e no tempo. Enquanto o corpo físico repousa, dormindo ou em transe, o &lt;i&gt;espírito&lt;/i&gt; vai a lugares inimagináveis, encontra pessoas, faz coisas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-Y1ZgsKjKcow/TtY2v-22UlI/AAAAAAAAA7w/g3TwpGHE804/s1600/projecaoastral.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="132" src="http://3.bp.blogspot.com/-Y1ZgsKjKcow/TtY2v-22UlI/AAAAAAAAA7w/g3TwpGHE804/s320/projecaoastral.bmp" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Projeção astral (Fonte: projecaoastral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O &lt;i&gt;liame&lt;/i&gt;, o fio estende-se sem limite porém, sob certas circunstâncias ou inevitavelmente algum dia, o fio se rompe e o corpo morre, a pessoa morre, ao menos para ESTE MUNDO - porque a vida pertence ao espírito, à &lt;i&gt;anima&lt;/i&gt;, alma - e não à matéria. Em estado de coma, embora inconsciente para o "mundo dos vivos", o espírito ainda tem o seu liame firmemente preso ao corpo. No coma, aparentemente, tando o corpo quanto o espírito permanecem em repouso, sem percepções conscientes e os sonhos, se acontecem, são esquecidos com o retorno ao estado de vigília.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A experiência de &lt;i&gt;quase morte&lt;/i&gt; é acompanhada de visões daquele &lt;i&gt;lugar&lt;/i&gt; que ninguém sabe onde e como é: o ALÉM. Além dessa vida, além da realidade tal como é conhecida. Aqueles que de fato morreram por instantes e depois voltaram à vida tiveram um rompimento do liame. O "fio da vida" se partiu e o corpo, realmente, esteve morto naqueles momentos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Apesar da ciência ortodoxa ocidental jamais ter aceitado a sobrevivência do "ser humano" após a morte (do corpo, neste mundo) as "história do além" existem e são contadas em todas as partes do mundo ao longo de milênios. "Espíritos" são vistos em muitos lugares. Imagens destes "desencarnados" têm sido capturadas fotografias, vídeos; vozes dessas entidades são gravadas. São testemunhos demais para que a possibilidade de vida após a morte seja simplesmente posta de lado, não-estudada ou tratada como assunto sem importância.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Religiões&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Religiões mundiais ("grandes religiões"), e outras regionais, mais primitivas, ensinam que a vida vai além das limitações do organismo físico, da carne, dos ossos, do sangue. As teologias podem ser diferentes; as concepções do "além" não são iguais mas de uma forma ou de outras, a maior parte das crenças religiosas admite algum tipo de existência depois da falência do organismo físico.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-OSH9DF3yk8s/TtY3F3gGizI/AAAAAAAAA74/yyg_8ea2nqU/s1600/zuil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="133" src="http://2.bp.blogspot.com/-OSH9DF3yk8s/TtY3F3gGizI/AAAAAAAAA74/yyg_8ea2nqU/s320/zuil.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: zuil)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Alguns sistemas religiosos instituem, até mesmo, rituais de transcendência, procedimentos que levam ao chamado transe, quando um crente ou um sacerdote entram em contato com a realidade metafísica, do "outro mundo". O Espiritismo kardecista promove com regularidade "sessões espíritas", onde os mortos são evocados pelas mais diversas razões. A evocação dos mortos também aparece com destaque na Umbanda, em certos ritos do candomblé (dos Eguns), em cultos de povos indígenas e na bruxaria praticada nas mais variadas culturas do planeta: paganismo euro-ocidental, xamanismo euro-oriental, magia chinesa, japosesa, hindu etc.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-prtd5yLRoZY/TtY3vNuq27I/AAAAAAAAA8A/uRpgf0LD0L8/s1600/vilamulher.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-prtd5yLRoZY/TtY3vNuq27I/AAAAAAAAA8A/uRpgf0LD0L8/s1600/vilamulher.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: vilamulher)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os espíritos não são normalmente visíveis no mundo físico; eles habitam uma outra dimensão espaço-temporal. Há pessoas, todavia, que vêm "fantasmas" com certa facilidade: são os médiuns (meios de contato), os paranormais, gente dotada de &lt;i&gt;percepção extrassensorial&lt;/i&gt; (percepção além dos cinco sentidos físicos, visão, audição, tato, olfato, paladar).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A comparação entre a experiência de &lt;i&gt;quase morte&lt;/i&gt; e o coma evidencia que: 1. os dois estados não se confundem; 2. na morte ocorrem experiências que fortalecem a crença na continuidade do SER e, por conseguinte, continuidade ontológica do Ego depois que o corpo inerte já não possui nenhum sopro de vida. Aqueles que morreram e ressucitaram, literalmente, sofreram a separação entre corpo e espírito: o corpo se tornou um objeto insensível enquanto o espírito esteve livre para continuar existindo em outras condições de SER-E-ESTAR.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-OyjvFeMPePM/TtY4VFBQ9CI/AAAAAAAAA8I/80ihFj3FoiI/s1600/juciaraoliveira.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" dda="true" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-OyjvFeMPePM/TtY4VFBQ9CI/AAAAAAAAA8I/80ihFj3FoiI/s320/juciaraoliveira.jpg" width="256" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: juciaraoliveira)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A liberdade do espírito que se desligou do corpo é relatada pela maioria das pessoas que foram dadas como clinicamente mortas como a capacidade de ver o próprio corpo e circundantes do ponto de vista de alguém que flutua. A realidade do &lt;i&gt;post mortem&lt;/i&gt; se impõe: o encontro com estranhos ou conhecidos, parentes, amigos, anjos, Cristo ou Buda; o ser é transportado para outro lugar: de repente pode estar caminhando no túnel escuro; alguns se sentem aliviados, leves - é o &lt;i&gt;céu&lt;/i&gt;; outros, aterrorizados - é o inferno.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A sensação agradável ou desagradável que se segue imediatamente à morte parece depender da "constituição mental" do &lt;i&gt;desencarnante&lt;/i&gt;, da qualidade dos pensamentos e da expectativas que o moribundo tem. O estudo dos relatos de experiências de quase morte tem demonstrado que o além é uma dimensão existencial regulada muito objetivamente pelas idéias de cada um, ou seja, em outras palavras, o além é idiossincrático, é muito pessoal.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Cada um tem o &lt;i&gt;post mortem&lt;/i&gt; configurado segundo as crenças que alimentou durante toda a vida. No mundo contemporâneo, a morte é um assunto proibido, pouco falado, considerado de mau gosto, o "mórbido". A grande massa das pessoas procura não pensar em morte. O estudo da morte (tanatologia) é uma área para especialistas. O resultado desse pudor em relação à morte é que as pessoas morrem despreparadas, muitas vezes sem jamais terem refletido sobre o seu inevitável destino e o resultado são terrores ou longos períodos de letargia que impedem o espírito de desfrutar de sua condição verdadeira de SER COMPLETAMENTE DOTADO DE VIDA!.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-2832985562463922059?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0tnM2BwC4B2BrUUWgFaXT4uqW-A/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0tnM2BwC4B2BrUUWgFaXT4uqW-A/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0tnM2BwC4B2BrUUWgFaXT4uqW-A/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/0tnM2BwC4B2BrUUWgFaXT4uqW-A/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/lJoKphkkazY" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/2832985562463922059/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/morte-coma-e-alem-parte-i-um-ponto-de.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2832985562463922059?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2832985562463922059?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/lJoKphkkazY/morte-coma-e-alem-parte-i-um-ponto-de.html" title="Morte, Coma e Além – Parte I – Um Ponto de Vista Científico ou Religioso" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-esT65x6PuwI/TtY2QmbnjlI/AAAAAAAAA7o/ym-F8iJpPVQ/s72-c/imagick.bmp" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/morte-coma-e-alem-parte-i-um-ponto-de.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C08NRXw4cSp7ImA9WhRSGE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-2076842050002243039</id><published>2011-11-20T15:26:00.000-08:00</published><updated>2011-11-20T15:31:34.239-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-20T15:31:34.239-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tecnologia" /><title>O mundo nanotecnológico – Parte III - O futuro da nanotecnologia</title><content type="html">&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;No mundo de "Jornada nas Estrelas", máquinas chamadas de replicadores podem produzir praticamente qualquer objeto físico, de armas a copos fumegantes com chá Earl Grey. Considerado para ser exclusivamente um produtos de ficção científica, os replicadores são uma possibilidade bem real para algumas pessoas. Elas chamam isso de fabricação molecular, e se algum dia ela se tornar uma realidade, vai mudar o mundo drasticamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-kVV8o6YIs6o/TsmLFas1jWI/AAAAAAAAA64/lVTJU43QJUQ/s1600/megaarquivo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="230" src="http://4.bp.blogspot.com/-kVV8o6YIs6o/TsmLFas1jWI/AAAAAAAAA64/lVTJU43QJUQ/s320/megaarquivo.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: megaarquivo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Átomos e moléculas ficam juntos porque eles têm formas complementares que os mantêm juntos, ou cargas que se atraem. Assim como com magnetos, um átomo carregado positivamente vai grudar num átomo carregado negativamente. À medida que milhões desses átomos forem colocados juntos por nanomáquinas, um produto específico começará a tomar forma. O objetivo da manufatura molecular é manipular átomos individualmente e colocá-los num padrão para produzir uma estrutura desejada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-PtxsnIrMSrc/TsmLMqy5gMI/AAAAAAAAA7A/dRVhRJyHvzI/s1600/ciencia.hsw51.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-PtxsnIrMSrc/TsmLMqy5gMI/AAAAAAAAA7A/dRVhRJyHvzI/s320/ciencia.hsw51.gif" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ciencia.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;O primeiro passo seria desenvolver máquinas nanoscópicas, chamadas montadoras, que os cientistas podem programar para manipular átomos e moléculas à vontade. O professora Richard Smalley, da Universidade Rice, frisa que só uma máquina nanoscópica levaria milhões de anos para montar uma quantidade significativa de material. Para que a manufatura molecular seja prática, seria preciso trilhões de montadores trabalhando juntos simultaneamente. Eric Drexler acredita que os montadores poderiam, primeiro, autorreplicar-se, construindo outros montadores. Cada geração construiria outra, resultando num crescimento exponencial até que houvesse montadores suficientes para produzir objetos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Trilhões de montadores e replicadores poderiam caber em uma área menor que um milímetro cúbico, e ainda seriam muito pequenos para serem visto a olho nu. Montadores e replicadores poderiam trabalhar juntos para construir produtos automaticamente, e poderiam, eventualmente, substituir todos os métodos tradicionais de trabalho. Isso poderia diminuir amplamente os custos de manufatura, fazendo com isso mercadorias de consumo abundantes, mais baratas e mais fortes. Finalmente, seríamos capazes de replicar qualquer coisa, inclusive diamantes, água e comida. A escassez de comida poderia ser erradicada pelas nanomáquinas, que fabricariam alimentos para alimentar a fome.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; A nanotecnologia deve ter seu maior impacto na indústria médica. Pacientes beberão líquidos contendo nanorrobôs programados para atacar e reconstruir a estrutura molecular das células do câncer e dos vírus. Há até uma especulação de que os nanorrobôs poderiam atrasar ou reverter o processo de envelhecimento, e a expectativa de vida poderia aumentar significativamente. Os nanorrobôs também poderiam ser programados para realizar cirurgias delicadas - como nanocirurgiões, eles trabalhariam num nível milhares de vezes mais preciso que o mais afiado dos bisturis. Ao trabalhar em uma escala tão pequena, um nanorrobô poderia operar sem deixar as cicatrizes que uma cirurgia convencional deixa. Além disso, os nanorrobôs poderiam mudar sua aparência física. Eles poderiam ser programados para realizar cirurgias cosméticas, rearranjando seus átomos para mudar suas orelhas, seu nariz, sua cor de olho ou qualquer outra característica física que você desejasse alterar. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-kiQeMTkAWt0/TsmLaIUvR7I/AAAAAAAAA7I/9i93Bbnn5rI/s1600/ciencia.hsw52.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-kiQeMTkAWt0/TsmLaIUvR7I/AAAAAAAAA7I/9i93Bbnn5rI/s1600/ciencia.hsw52.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ciencia.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&amp;nbsp;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A nanotecnologia tem um potencial para ter efeitos positivos no ambiente. Por exemplo, cientistas poderiam programar nanorrobôs aerotransportados para reconstruir a camada de ozônio. Os nanorrobôs poderiam remover contaminantes das fontes de água e limpar derramamentos de óleo. A fabricação de materiais usando um método de nanotecnologia conhecido como &lt;strong&gt;bottom-up&lt;/strong&gt; - a partir da junção de componentes individuais, em vez de usinagem ou outro método de formação a partir de grandes blocos - também polui menos que os processos convencionais de manufatura. Nossa dependência de recursos não renováveis poderia diminuir com a a nanotecnologia. O corte de árvores,&amp;nbsp; a exploração de minas de carvão, a perfuração de poços de petróleo podem não ser mais necessárias - as nanomáquinas poderiam produzir esses recursos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Muitos especialistas em nanotecnologia acham que essas aplicações estão fora do reino da possibilidade, pelo menos num futuro próximo. Eles alertam que as aplicações mais exóticas são apenas teorias. Alguns se preocupam que a nanotecnologia pode acabar como a realidade virtual - em outras palavras, o exagero à cerca da nanotecnologia vai continuar a crescer até que as limitações do campo sejam de conhecimento público, e, então, o interesse (e o dinheiro) vai se dissipar rapidamente.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;&lt;h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small;"&gt;Quão nova é a nanotecnologia?&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyText" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Em 1959, Richard Feynman, físico e futuro vencedor do Nobel, deu uma palestra na American Physical Society chamada "There's Plenty of Room at the Bottom" [Há muito espaço na Base].&amp;nbsp; O foco do seu discurso era sobre o campo da miniaturização e como ele acreditava que o homem poderia criar dispositivos cada vez menores e mais poderosos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h1 style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; font-weight: normal; mso-bidi-font-size: 10.0pt;"&gt;Em 1986, K, Eric Drexler escreveu "Engines of Creation" [ Motores da Criação] e introduziu o termo nanotecnologia. A pesquisa científica realmente expandiu na última década. Inventores e corporações não estão muito atrás - hoje, mais de 13 mil patentes registradas no Escritório de Patentes dos EUA têm a palavra "nano" nelas [fonte: US Patent and Trademark Office].&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 12pt; font-weight: normal; mso-bidi-font-size: 24.0pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;h1 style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-bidi-font-size: 24.0pt;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;h1 style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-bidi-font-size: 24.0pt;"&gt;Desafios, riscos e ética da nanotecnologia&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-x4uylnPVV0E/TsmL6HOcgKI/AAAAAAAAA7Q/dzT2NxrrC7E/s1600/loucuramental.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="197" src="http://4.bp.blogspot.com/-x4uylnPVV0E/TsmL6HOcgKI/AAAAAAAAA7Q/dzT2NxrrC7E/s320/loucuramental.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: loucuramental)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;O desafio mais imediato na nanotecnologia é que nós precisamos aprender mais sobre materiais e suas propriedades na nanoescala. Universidades e corporações de todo o mundo estão estudando rigorosamente como os átomos se encaixam para formar grandes estruturas. Nós ainda estamos aprendendo como a mecânica quântica impacta as substâncias à nanoescala.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Como os elementos em nanoescala se comportam de maneira diferente do que eles fariam em sua forma principal, há uma preocupação de que algumas nanopartículas possam ser tóxicas. Alguns médicos temem que, por serem tão pequenas, as nanopartículas possam facilmente atravessar a barreira sangue-cérebro, uma membrana que protege o cérebro de componentes nocivos lançados na corrente sanguínea. Se planejamos usar nanopartículas para revestir tudo - de nossas roupas a rodovias, precisamos ter certeza de que elas não vão nos envenenar. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-CaYLSkrNp7s/TsmMIjj8qtI/AAAAAAAAA7Y/lBExSblBSQg/s1600/ciencia.hsw61.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-CaYLSkrNp7s/TsmMIjj8qtI/AAAAAAAAA7Y/lBExSblBSQg/s320/ciencia.hsw61.gif" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ciencia.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Fortemente relacionada à barreira do conhecimento está a barreira técnica. Para que as incríveis previsões sobre a nanotecnologia se tornem realidade, temos de encontrar formas de produzir em massa produtos de tamanho nanométrico como transistores e nanofios. Embora possamos usar nanopartículas para fazer coisas como raquetes de tênis e tecidos que não amassam, ainda não podemos fazer chips para microprocessadores realmente complexos com nanofios.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Existem algumas preocupações sociais pesadas sobre nanotecnologia também. A nanotecnologia também pode permitir que criemos armas mais poderosas, letais e não letais. Algumas organizações estão preocupadas que nós consigamos apenas examinar as implicações éticas da nanotecnologia nos armamentos depois que esses dispositivos estiverem construídos. Elas encorajam cientistas e políticos a examinar cuidadosamente todas as possibilidades da nanotecnologia antes de se projetarem armas progressivamente poderosas. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Se a nanotecnologia na medicina possibilitar que nos melhoremos fisicamente, isso é ético. Na teoria, a nanotecnologia médica poderia nos tornar mais inteligentes, mais fortes e nos dar outras possibilidades que variam de uma cura rápida à visão noturna. Devemos perseguir esses objetivos? Podemos continuar nos chamando de humanos, ou nos transformaríamos em trans-humanos - o próximo passo no caminho evolutivo do homem? Já que quase toda tecnologia começa sendo muito cara, isso&amp;nbsp; quer dizer que estaríamos criando duas raças de pessoas - uma raça abastada de humanos modificados e uma população mais pobre de pessoas inalteradas? Nós não temos respostas para essas perguntas, mas várias organizações estão encorajando os nanocientistas a considerar essas implicações agora, antes que seja muito tarde.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Nem todas as questões envolvem a alteração do corpo humano - algumas lidam com o mundo das finanças e da economia.&amp;nbsp; Se a fabricação molecular se tornar uma realidade, como ela vai impactar o mundo da economia? Assumindo que possamos construir qualquer coisa de que precisemos com o clique de um botão, o que acontece com todos os empregos industriais? Se podemos criar qualquer coisa usando um replicador, o que acontece com a moeda? Devemos mudar para uma economia completamente eletrônica? Nós ainda precisaríamos de dinheiro?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Se nós, na verdade, vamos precisar responder a todas essas questões é uma questão em debate. Muitos especialistas acham que preocupações como grey goo e trans-humanos são muito prematuras, e provavelmente desnecessárias. Mesmo assim, a nanotecnologia vai continuar, definitivamente, a nos impactar à medida que aprendermos mais sobre o enorme potencial da nanoescala.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-E4l21gMWddU/TsmMnL9tQDI/AAAAAAAAA7g/ByJL9VOLbII/s1600/outrapolitica.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-E4l21gMWddU/TsmMnL9tQDI/AAAAAAAAA7g/ByJL9VOLbII/s1600/outrapolitica.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: outrapolitica)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small;"&gt;Grude apocalíptico&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.0pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Eric Drexler, o homem que introduziu a palavra nanotecnologia, apresentou uma visão apocalíptica - o mal funcionamento de nanorrobôs autorreplicadores, duplicando a si mesmos um trilhão de vezes mais, rapidamente consumindo o mundo inteiro à medida que eles tiram carbono do ambiente para construir mais de si mesmos. Isso é chamado de&amp;nbsp; cenário "gray goo" , em que um dispositivo sintético de tamanho nanométrico substitui todo o material orgânico do planeta. Outro cenário envolve nanodispositivos feitos de material orgâncio, varrendo a Terra do mapa - o cenário "green goo".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="right" class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-family: Arial; font-size: 7.5pt;"&gt;(Artigo de Kevin Bonsor e Jonathan Strickland)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-2076842050002243039?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oJUpAUvNDaOp48Mz0gvPHCja26g/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oJUpAUvNDaOp48Mz0gvPHCja26g/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oJUpAUvNDaOp48Mz0gvPHCja26g/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/oJUpAUvNDaOp48Mz0gvPHCja26g/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/lUwO1Suy9wE" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/2076842050002243039/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-mundo-nanotecnologico-parte-iii-o.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2076842050002243039?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2076842050002243039?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/lUwO1Suy9wE/o-mundo-nanotecnologico-parte-iii-o.html" title="O mundo nanotecnológico – Parte III - O futuro da nanotecnologia" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-kVV8o6YIs6o/TsmLFas1jWI/AAAAAAAAA64/lVTJU43QJUQ/s72-c/megaarquivo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-mundo-nanotecnologico-parte-iii-o.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkQBRXs-eCp7ImA9WhRSGE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-3204331974737277212</id><published>2011-11-20T15:01:00.000-08:00</published><updated>2011-11-20T15:05:54.550-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-20T15:05:54.550-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tecnologia" /><title>O mundo nanotecnológico – Parte II - Produtos com nanotecnologia</title><content type="html">&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Você pode se surpreender ao descobrir quantos produtos no mercado já estão se beneficiando da nanotecnologia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-DXQfUtlDTX0/TsmGCASHjwI/AAAAAAAAA6g/2oI0coNZ3PU/s1600/ciencia.hsw42.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="224" src="http://4.bp.blogspot.com/-DXQfUtlDTX0/TsmGCASHjwI/AAAAAAAAA6g/2oI0coNZ3PU/s320/ciencia.hsw42.gif" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Usando nanotecnologia, engenheiros da Bridgestone criaram o Quick Response Liquid Powder Display, uma tela digital flexível (Fonte: ciencia.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Protetor solar&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt; - Muitos protetores solares contêm nanopartículas de óxido de zinco ou de óxido de titânio. As fórmulas mais antigas de protetores usam partículas maiores, que é o que dá à maioria dos protetores sua cor esbranquiçada. Partículas menores são menos visíveis, o que quer dizer que quando você esfregar o produto na sua pele, ele não vai proporcionar uma cor esbranquiçada. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Vidro autolimpante &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;- Uma empresa chamada Pilkington oferece um produto que ela chama de Activ Glass, que usa nanopartículas para fazer vidro &lt;strong&gt;fotocatalítico&lt;/strong&gt; e &lt;strong&gt;hidrófilo&lt;/strong&gt;. Por causa do efeito fotocatalítico, quando a radiação UV da luz atinge o vidro, as nanopartículas ficam energizadas e começam a quebrar e a soltar moléculas orgânicas no vidro (em outras palavras, sujeira). Com o efeito hidrófilo, quando a água faz contato com o vidro, ela se espalha pelo vidro igualmente, lavando e limpando o vidro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-IbV2cNyuTis/TsmGQoea7RI/AAAAAAAAA6o/ELfQ12kMKHc/s1600/ciencia.hsw41.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="285" src="http://4.bp.blogspot.com/-IbV2cNyuTis/TsmGQoea7RI/AAAAAAAAA6o/ELfQ12kMKHc/s320/ciencia.hsw41.gif" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Alguns protetores solares já vêm com nanopartículas de óxido de zinco que evitam a cor esbranquiçada do produto (Fonte: ciencia.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Vestuário&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt; - Cientistas estão usando nanopartículas para melhorar seu vestuário. Ao cobrir os tecido com uma fina camada de nanopartículas de óxido de zinco, os fabricantes podem criar roupas que dão melhor proteção contra a radiação UV. Algumas roupas têm nanopartículas na forma de pequenos cabelos ou pelos que ajudam a repelir a água e outros materiais, tornando a roupa resistente a manchas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Cobertura resistente a arranhões&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt; - Engenheiros descobriram que adicionar nanopartículas de silicato de alumínio a coberturas plásticas resistentes a arranhões tornam o revestimento mais eficaz, aumentando a resistência a arranhões e a lascas. As coberturas resistentes a arranhões são muito comuns - de carros a lentes de óculos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Curativos antimicrobianos &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;- O cientista Robert Burrell criou um processo para fabricar curativos antibacterianos usando nanopartículas de prata. Os íons da prata bloqueiam a respiração celular dos micróbios [fonte: Burnsurgery.org]. Em outras palavras, a prata sufoca as células prejudiciais, matando-as.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Limpadores de piscinas e desinfetantes&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt; - A EnviroSystems, Inc. desenvolveu uma mistura (chamada nanoemulsão) de gotas de óleo de tamanho nanométrico com bactericida. As partículas de óleo aderem à bactéria, tornando o bactericida mais eficiente e eficaz.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Novos produtos incorporando nanotecnologia estão surgindo todos os dias. Tecidos resistentes a rugas, cosméticos de penetração profunda, LCDs e outras conveniências usando nanotecnologia estão no mercado. Antes de nos darmos conta, veremos dúzias de outros produtos que tiram vantagem da nanotecnologia, abrangendo de microprocessadores Intel a bio-nano baterias, capacitores de apenas uns poucos nanômetros de espessura. Embora isso seja excitantes, é apenas a ponta do iceberg de como a nanotecnologia vai nos impactar no futuro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-size: small;"&gt;Tênis, alguém?&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-KZHdxQeMZ2c/TsmGxIbZwOI/AAAAAAAAA6w/-8X0kndIQ8M/s1600/atuanano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-KZHdxQeMZ2c/TsmGxIbZwOI/AAAAAAAAA6w/-8X0kndIQ8M/s1600/atuanano.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: atuanano)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.0pt;"&gt;A nanotecnologia está causando um grande impacto no mundo do tênis. Em 2002, a companhia de raquetes de tênis Babolat lançou a raquete VS Nanotube Power. Feita de nanotubo de grafite reforçado com nanotubos de carbono, a raquete era muito leve e muitas vezes mais forte que o aço. Enquanto isso, a fabricante de bolas de tênis Wilson lançava a bolinha Double Core. Essas bolas têm uma cobertura de nanopartículas de argila no núcleo interno. A argila age como um selante, fazendo com que seja muito difícil que o ar escape da bola&lt;/span&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: PT-BR;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Na próxima parte desse artigo, vamos ver algumas das coisas incríveis que a nanotecnologia nos reserva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: xx-small;"&gt;(Artigo de Kevin Bonsor e Jonathan Strickland)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-3204331974737277212?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/moD9a_fBkMNwgwIOF0l77XDUbpw/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/moD9a_fBkMNwgwIOF0l77XDUbpw/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/moD9a_fBkMNwgwIOF0l77XDUbpw/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/moD9a_fBkMNwgwIOF0l77XDUbpw/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/3uqbaI_bu4k" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/3204331974737277212/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-mundo-nanotecnologico-parte-ii.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3204331974737277212?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3204331974737277212?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/3uqbaI_bu4k/o-mundo-nanotecnologico-parte-ii.html" title="O mundo nanotecnológico – Parte II - Produtos com nanotecnologia" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-DXQfUtlDTX0/TsmGCASHjwI/AAAAAAAAA6g/2oI0coNZ3PU/s72-c/ciencia.hsw42.gif" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-mundo-nanotecnologico-parte-ii.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0cCRnwyfSp7ImA9WhRSGE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-3759138213481672712</id><published>2011-11-20T12:26:00.000-08:00</published><updated>2011-11-20T15:17:47.295-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-20T15:17:47.295-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tecnologia" /><title>O mundo nanotecnológico – Parte I – Percepções de nanoescala</title><content type="html">&lt;div class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style="color: black;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Há uma convergência multidisciplinar sem precedentes de cientistas dedicados a estudar um mundo tão pequeno que nós não conseguimos ver - mesmo com a luz de um microscópio. Esse mundo é o campo da nanotecnologia, o reino dos átomos e das nanoestruturas. A nanotecnologia é tão nova que ninguém sabe ao certo o que virá dela. Mesmo assim, predições variam da capacidade de reproduzir coisas como diamantes e comida ao mundo sendo devorado por nanorrobôs que se replicam sozinhos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-jFh5oRhlOhM/Tsle_OkXm8I/AAAAAAAAA5Y/hAN_EkOxRPI/s1600/ibr-online.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-jFh5oRhlOhM/Tsle_OkXm8I/AAAAAAAAA5Y/hAN_EkOxRPI/s1600/ibr-online.jpg" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;(Fonte: ibr-online)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Para entender o mundo incomum da nanotecnologia, precisamos ter uma ideia das unidades de medida envolvidas. Um centímetro é um centésimo de um metro, um milímetro é um milésimo de um metro e um micrometro é um milionésimo de um metro, mas todas essas ainda são grandes comparadas à nanoescala. Um nanômetro (nm) é um bilionésimo de um metro, menor que o comprimento de onda da luz visível e um centésimo de milésimo da largura de um fio de cabelo humano.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;Mesmo sendo tão pequeno quanto é, um nanômetro ainda é grande comparado à escala atômica. Um átomo tem um diâmetro de cerca de 0,1 nm. O núcleo de um átomo é muito menor - cerca de 0,00001 nm. Átomos são os blocos de construção de toda a matéria no nosso Universo. Você e tudo o mais à sua volta são feitos de átomos. A natureza aperfeiçoou a ciência da fabricação de matéria em nível molecular. Por exemplo, nossos corpos são montados de uma maneira específica por milhões de células vivas. As células são as nanomáquinas da natureza. Na escala subatômica, os elementos estão no seu nível mais básico. Na nanoescala, potencialmente nós podemos colocar esses átomos juntos para fazer quase qualquer coisa. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-JwA0za4mdT0/TslfULWObTI/AAAAAAAAA5g/kfDXKyS8W9Q/s1600/ciencia.hsw11.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-JwA0za4mdT0/TslfULWObTI/AAAAAAAAA5g/kfDXKyS8W9Q/s320/ciencia.hsw11.gif" width="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Relações de medidas nanométricas (Fonte: cienciahsw)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Em um seminário chamado &lt;i&gt;Small Wonders: The World of Nanoscience&lt;/i&gt; (Pequenas Maravilhas: O Mundo da Nanociência), Horst Störmer, ganhador do prêmio Nobel, disse que a nanoescala é mais interessante que a escala atômica porque é o primeiro ponto onde podemos montar algo - pelo menos até começarmos a juntar os átomos e fazermos alguma coisa útil. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Neste artigo, vamos aprender o que a nanotecnologia significa nos dias de hoje e que futuro da nanotecnologia ela nos reserva. Também veremos os riscos potenciais do trabalho em nanoescala.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h1 style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-bidi-font-size: 24.0pt;"&gt;O mundo em nanoescala&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-J9TOZDzba2Y/TslfjCEyc6I/AAAAAAAAA5o/YI3Y2sFJYB0/s1600/ciencia.hsw12.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-J9TOZDzba2Y/TslfjCEyc6I/AAAAAAAAA5o/YI3Y2sFJYB0/s1600/ciencia.hsw12.gif" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;(Fonte: cienciahsw)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Os especialistas às vezes discordam sobre o que constitui a nanoescala, mas em geral, você pode pensar em nanotecnologia lidando com quaisquer medidas entre 1 nm e 100 nm. Maior que isso é micro-escala, e menor que isso é escala atômica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;A nanotecnologia está rapidamente se tornando um campo intermultidisciplinar. Biólogos, químicos, físicos e engenheiros estão envolvidos no estudo de substâncias à escala nanométrica. Störmer espera que as diferentes disciplinas desenvolvam uma linguagem comum e se comuniquem entre si. Só então, ele diz, nós efetivamente ensinaremos nanociência, já que você não pode compreender o mundo da nanotecnologia sem uma base sólida em múltiplas ciências.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Um dos aspectos excitantes e desafiadores da nanoescala é o papel que a mecânica quântica representa nela. As regras da mecânica quântica são muito diferentes da física clássica, o que significa que as substâncias à nanoescala podem, às vezes, contradizer o senso comum ao comportar-se de forma errática. Você não pode andar até uma parede e imediatamente se teleportar para o outro lado, mas à escala nanométrica um elétron pode - isso é chamado &lt;strong&gt;tunelamento de elétrons&lt;/strong&gt;. Substâncias que são &lt;strong&gt;isolantes&lt;/strong&gt; (elas não podem carregar corrente elétrica), podem se tornar &lt;strong&gt;semicondutoras&lt;/strong&gt; quando reduzidas à nanoescala. Pontos de derretimento podem mudar devido a um aumento da área de superfícies. Muito da nanociência exige que você esqueça o que você sabe e comece a aprender tudo de novo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-vPeqO_7wjpA/Tslf99qsoDI/AAAAAAAAA5w/rB4uy4iQ97w/s1600/ciencia.hsw21.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-vPeqO_7wjpA/Tslf99qsoDI/AAAAAAAAA5w/rB4uy4iQ97w/s320/ciencia.hsw21.gif" width="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-small;"&gt;Engenheiro da Intel observa bolacha de silício contendo vários chips de 45 nanômetros (Fonte: cienciahsw)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Então o que isso tudo quer dizer? No momento, isso significa que os cientistas estão experimentando com substâncias à nanoescala para aprender sobre suas propriedades e como nós poderemos ser capazes de tirar vantagem delas em várias aplicações. Os engenheiros estão tentando usar nanofios para criar microprocessadores menores e mais poderosos. Médicos estão procurando formas de usar as nanopartículas em aplicações médicas. Temos ainda um longo caminho a percorrer antes que a nanotecnologia domine os mercados da tecnologia e da medicina.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent3" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;À nanoescala, os objetos são tão pequenos que não podemos vê-los - mesmo à luz do microscópio. Os nanocientistas têm de usar ferramentas como microscópio de varredura de tunelamento ou microscópios de força atômica para observar qualquer coisa à nanoescala. Os microscópios de varredura de tunelamento usam uma corrente elétrica fraca para investigar o material escaneado. Os microscópios de força atômica varrem as superfícies com uma ponta incrivelmente delicada. Os dois microscópios enviam os dados para um computador, que pode montar a informação e projetá-la graficamente no monitor &lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h1 style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-bidi-font-size: 24.0pt;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;h1 style="background: white; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-bidi-font-size: 24.0pt;"&gt;Nanofios e nanotubos de carbono&lt;/span&gt;&lt;/h1&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-PW1mB40PB-A/TslhSF-VRiI/AAAAAAAAA54/ASGzLRpfCQw/s1600/ciencia.hsw31.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-PW1mB40PB-A/TslhSF-VRiI/AAAAAAAAA54/ASGzLRpfCQw/s320/ciencia.hsw31.gif" width="303" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;(Fonte: cience.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Atualmente, os cientistas descobriram duas estruturas de tamanho nanométrico de especial interesse: nanofios e nanotubos de carbono. Os nanofios são fios com um diâmetro muito pequeno, às vezes de 1 nanômetro. Os cientistas esperam usá-los para construir transistores minúsculos para chips de computador e outros dispositivos eletrônicos. Nos últimos dois anos, os nanotubos de carbono têm ofuscado os nanofios. Nós ainda estamos aprendendo sobre essas estruturas, mas o que sabemos até agora é muito excitante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Um nanotubo de carbono é um cilindro de átomos de carbono de tamanho nanométrico. Imagine uma folha de átomos de carbono, que se pareceria com uma folha de hexágonos. Se você enrolasse essa folha formando um tubo, você teria um nanotubo de carbono. As propriedades de um nanotubo de carbono dependem de como você enrola a folha. Em outras palavras, embora todos os nanotubos de carbono sejam feitos de carbono, eles podem ser muito diferentes de uns dos outros, dependendo de como você os alinha os átomos individuais. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-jhsM0z-lXx4/TslhxAGXFjI/AAAAAAAAA6A/7T2Il5zJh7g/s1600/ciencia.hsw32.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-jhsM0z-lXx4/TslhxAGXFjI/AAAAAAAAA6A/7T2Il5zJh7g/s320/ciencia.hsw32.gif" width="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Nanotubos de carbono em multicamadas: mais fortes que o aço, com um sexto do peso&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;(Fonte: cience.hsw)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;﻿ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoBodyTextIndent2" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span style="color: black;"&gt;Com a organização correta de átomos, você pode criar um nanotubo de carbono que é centenas de vezes mais forte que o aço, porém seis vezes mais leve. Engenheiros planejam fazer material de construção com nanotubos de carbono, especialmente para coisas como carros e aviões. Veículos mais leves significariam melhor eficiência de combustível e a força adicionada se traduz no aumento da segurança do passageiro. &lt;span style="mso-fareast-font-family: &amp;quot;Arial Unicode MS&amp;quot;;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;Os nanotubos de carbono também podem ser semicondutores eficazes com o arranjo correto de átomos. Cientistas ainda estão trabalhando na descoberta de formas de fazer dos nanotubos de carbono uma opção realística para transistores em microprocessadores e outros eletrônicos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small;"&gt;Grafite x Diamante&lt;/span&gt;&lt;/h2&gt;&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-tQ26NCm-wEk/TsliG7Bc77I/AAAAAAAAA6I/mRFC7zewx0w/s1600/ciencia.hsw33.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="112" src="http://3.bp.blogspot.com/-tQ26NCm-wEk/TsliG7Bc77I/AAAAAAAAA6I/mRFC7zewx0w/s320/ciencia.hsw33.gif" width="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;Dependendo da maneira como seus átomos são arranjados, o carbono pode se transformar em grafite ou em diamante&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
(Fonte: cienciahsw)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; mso-bidi-font-size: 10.0pt;"&gt;Qual a diferença entre grafite e diamante? Os dois materiais são feitos de carbono, mas ambos têm propriedades amplamente diferentes. O grafite é mole; diamante é duro. O grafite conduz eletricidade, mas os diamantes são isolantes e não conduzem eletricidade. O grafite é opaco; os diamantes são geralmente transparentes. Grafite e diamantes têm essas propriedades por causa da maneira como os átomos de carbono se ligam à escala nanométrica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: PT-BR;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;Na próxima parte desse artigo vamos dar uma olhada nos produtos que estão pegando carona na nanotecnologia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="mso-bidi-font-size: 10.5pt;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: xx-small;"&gt;(Artigo de Kevin Bonsor e Jonathan Strickland)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-3759138213481672712?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hgg_wrzygF3fb_LMPYdV9wHTKAc/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hgg_wrzygF3fb_LMPYdV9wHTKAc/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hgg_wrzygF3fb_LMPYdV9wHTKAc/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/hgg_wrzygF3fb_LMPYdV9wHTKAc/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/P1eeDWtl-lU" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/3759138213481672712/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-mundo-nanotecnologico-parte-i.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3759138213481672712?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3759138213481672712?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/P1eeDWtl-lU/o-mundo-nanotecnologico-parte-i.html" title="O mundo nanotecnológico – Parte I – Percepções de nanoescala" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-jFh5oRhlOhM/Tsle_OkXm8I/AAAAAAAAA5Y/hAN_EkOxRPI/s72-c/ibr-online.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-mundo-nanotecnologico-parte-i.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CU8GRXsycSp7ImA9WhRSFk4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-8802415369530322178</id><published>2011-11-18T08:30:00.000-08:00</published><updated>2011-11-18T08:30:24.599-08:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-18T08:30:24.599-08:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Natureza" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bizarro" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Tecnologia" /><title>O uso tecnológico e doméstico dos ratos do mar</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;O rato do mar, (&lt;em&gt;aculeata Aphrodita&lt;/em&gt;) é um verme poliqueta marinho encontrado no Atlântico Norte, Mar do Norte, o Mar Báltico e o Mediterrâneo. Ele pode viver em pisos enlameados do mar até cerca de 1000m.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-qVa5EirCxAs/TsaFyLHEZiI/AAAAAAAAA4I/a016uRvl950/s1600/lancashiremcs.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-qVa5EirCxAs/TsaFyLHEZiI/AAAAAAAAA4I/a016uRvl950/s1600/lancashiremcs.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: lancashiremcs)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Seu corpo é coberto por um denso tapete de cerdas (pêlos), de qual o nome "rato do mar" deriva. Seu nome científico é tirado de Afrodite, deusa grega do amor. Eles podem crescer até 20 cm e são carnívoros ativos, eles alimentam de outras poliquetas, como Nereis, que pode ser até três vezes o comprimento do seu tamanho. Os tópicos iridescentes ou cerdas que emergem de seus preteridos são uma das suas características únicas. Normalmente, estas cerdas têm um brilho vermelho, alertando os predadores, mas quando a luz brilha sobre eles perpendicularmente, eles resplandecem em verde e azul. As cerdas são feitas de milhões de cristais submicroscópicos que refletem e filtram a luz tênue das profundezas do oceano. Um verme marinho simples na forma, mas que pode dar grandes contribuições para a engenharia ótica e deter a chave para novas tecnologias de comunicação do futuro. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-Yqsk_0Za9dY/TsaGF9_oNhI/AAAAAAAAA4Q/O5gqq7wiNVM/s1600/clip_image001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="214" src="http://3.bp.blogspot.com/-Yqsk_0Za9dY/TsaGF9_oNhI/AAAAAAAAA4Q/O5gqq7wiNVM/s320/clip_image001.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: suedaly)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-DXq5IlTUEi0/TsaGRAcPMBI/AAAAAAAAA4Y/bt3N7QReqpM/s1600/clip_image002.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="232" src="http://4.bp.blogspot.com/-DXq5IlTUEi0/TsaGRAcPMBI/AAAAAAAAA4Y/bt3N7QReqpM/s320/clip_image002.gif" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: suedaly)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Inclusive, pesquisadores da Universidade de Ciência e Tecnologia da Noruega descobriram uma saída para a produção de fios nano em alta escala e em comprimentos cerca de 100 vezes maiores do que os fabricados atualmente. Isso seria possível graças a algumas características peculiares do rato do mar. Segundo a publicação especializada &lt;i&gt;The NewScientist&lt;/i&gt;, os canais ocos localizados nas laterais do animal, de onde partem cerdas que funcionam como sistema de percepção do ambiente, podem ser utilizados como moldes para a construção de fios nano. Por conta disso, uma experiência realizada com o rato do mar concluiu que, utilizando seus canais ocos como molde, podem-se produzir fios nano de até 2 cm de comprimento. Atualmente, a tecnologia para a construção destes fios, além de cara, consegue fazer fios somente de até 0,2 cm de comprimento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-1D5E0_HBjEo/TsaGcwUKHJI/AAAAAAAAA4g/xt8te_J33hk/s1600/ispot.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-1D5E0_HBjEo/TsaGcwUKHJI/AAAAAAAAA4g/xt8te_J33hk/s1600/ispot.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ispot)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-QiT2VKEC8wg/TsaGmNAz1hI/AAAAAAAAA4o/VbtNdx4-QuA/s1600/marlin.ac.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-QiT2VKEC8wg/TsaGmNAz1hI/AAAAAAAAA4o/VbtNdx4-QuA/s1600/marlin.ac.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: marlin.ac)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Apesar desta possibilidade de avanço na área da nanotecnologia graças ao rato do mar, pouco se sabe ainda sobre este bicho. Seus espinhos têm aspectos físicos peculiares e interessantes. Pesquisadores no Reino Unido e Austrália disseram que esse animal tem uma técnica que poderia ser copiada para desenvolver sistemas fotônicos Hi-Tech. O rato do mar tem espinhos que normalmente aparecem com o fundo de cor vermelha. Mas quando a luz incide sobre uma coluna perpendicular ao seu eixo, essas listras se mostram em diferentes cores - indo do azul ao esverdeado. Na revista científica Nature, os cientistas liderados por McPhedran Ross, da Universidade de Sydney, na Austrália, disseram: A estrutura simples responsável por este efeito é um exemplo notável de engenharia fotônica para um organismo vivo. A Fotônica é a ciência da geração, controle e detecção de fótons, em particular no espectro visível e infravermelho próximo, mas que também se estende a outras porções do espectro, incluindo o ultravioleta (longitude de onda de 0,2 - 0,35 µm), infravermelho de onda larga (8 - 12 µm) e infravermelho distante (75 - 150 µm), onde atualmente estão sendo desenvolvidos de maneira ativa os lasers de cascata quântica. A fotônica surge como resultado dos primeiros semicondutores emissores de luz inventados em princípios de 1960, em General Electric, MIT Lincoln Laboratory, IBM, e RCA e viabilizados na prática por Zhores Alferov e Dmitri Z. Garbuzov e colaboradores que trabalhavam no Ioffe Physico-Technical Institute e quase simultaneamente por Izuo Hayashi e Mort Panish que trabalhavam nos Bell Telephone Laboratories.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-0aOw5aboi70/TsaGyITk0DI/AAAAAAAAA4w/Fc12yP-IK2M/s1600/skaphandrus.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-0aOw5aboi70/TsaGyITk0DI/AAAAAAAAA4w/Fc12yP-IK2M/s1600/skaphandrus.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: skaphandrus)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Este efeito é um exemplo notável de engenharia fotônicas em um organismo vivo. Os pesquisadores investigaram essas habilidades fotônicas no rato-do-mar montando uma espinha em resina, cortando em seções e examinando sob um microscópio eletrônico. Eles descobriram que a coluna era composta de inúmeros cilindros hexagonais, empilhados em camadas para formar um cristal de estrutura semelhante. Cada cilindro é apenas uma fração do comprimento de onda da luz de diâmetro. Notavelmente, esses espinhos manipulam a luz com quase 100% de eficiência. Os espinhos são feitos de proteínas e têm um papel defensivo. Suas variações de cores são como um aviso aos predadores. O coeficiente de reflexão é alto nos espinhos que parecem ser um produto tirado do seu próprio habitat. O rato do mar existe desde as áreas rasas até as profundezas abissais do Oceano Atlântico Norte e do mar Mediterrâneo, tendo sido encontrado em mais de 2.000 metros abaixo do nível do mar. Abaixo de algumas centenas de metros onde há pouca luz que chega ao fundo do oceano, assim, para que os espinhos sejam eficazes, eles devem fazer um melhor uso de cada pedaço de luz disponível, disse o co-investigador Dr. Andrew Parker, da Universidade de Oxford. Embora a fotônica dos espinhos sejam elegantes e sofisticadas, os próprios espinhos são bem simples. O rato expulsa o material de sua coluna de maneira tão fácil quanto um bicho-da-seda produz a seda. Devido ao seu tamanho e design, e aos cilindros hexagonais nas espinhas, o rato do mar pode transmitir a luz com muito mais eficácia do que fibras ópticas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-16kKSULL9Hg/TsaHBq9tsBI/AAAAAAAAA44/5nmFtqTcNZM/s1600/mundogump2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="167" src="http://3.bp.blogspot.com/-16kKSULL9Hg/TsaHBq9tsBI/AAAAAAAAA44/5nmFtqTcNZM/s320/mundogump2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: mundogump)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Os investigadores sugeriram que o crescimento similar dos filtros ópticos por automontagem molecular pode ser possível. Estas estruturas podem ter aplicação em comunicações fotônicas, onde há grande interesse na fabricação de fibras de cristal fotônico com morfologia semelhante, como essa do rato do mar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-YFY1VFD2bN4/TsaHM84wKRI/AAAAAAAAA5A/71OJrYq0knk/s1600/mundogump.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="263" src="http://1.bp.blogspot.com/-YFY1VFD2bN4/TsaHM84wKRI/AAAAAAAAA5A/71OJrYq0knk/s320/mundogump.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: mundogump)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;span style="color: black; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT-BR; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: PT-BR;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Além da utilidade desses vermes para ciência, algumas pessoas os tem criado como bicho de estimação, por incrível que pareça. Pelo que parece esses bichos também são capazes de sobreviver fora da água, assim como os ouriços do mar e, por suas características exóticas e o pouco conhecimento da sua existência pelas pessoas, muitos têm optado por adquirir esse estranho animal para domesticar. Se você gosta de ter pets bem fora do convencional, eis aqui uma ótima opção se criar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-V4XKOWOv7ms/TsaHebTx1nI/AAAAAAAAA5I/g-kOtqrzGDQ/s1600/mundogump3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="281" src="http://2.bp.blogspot.com/-V4XKOWOv7ms/TsaHebTx1nI/AAAAAAAAA5I/g-kOtqrzGDQ/s320/mundogump3.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: mundogump)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-yTYJpYL3AXY/TsaHmZXfTWI/AAAAAAAAA5Q/3eAtlDAJuQA/s1600/mundogump4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" hda="true" height="216" src="http://2.bp.blogspot.com/-yTYJpYL3AXY/TsaHmZXfTWI/AAAAAAAAA5Q/3eAtlDAJuQA/s320/mundogump4.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: mundogump)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-8802415369530322178?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/m50Ut6tPl7JM_klE5lgD35FaY4s/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/m50Ut6tPl7JM_klE5lgD35FaY4s/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/m50Ut6tPl7JM_klE5lgD35FaY4s/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/m50Ut6tPl7JM_klE5lgD35FaY4s/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/ScAZVwL3nts" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/8802415369530322178/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-uso-tecnologico-e-domestico-dos-ratos.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8802415369530322178?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/8802415369530322178?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/ScAZVwL3nts/o-uso-tecnologico-e-domestico-dos-ratos.html" title="O uso tecnológico e doméstico dos ratos do mar" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-qVa5EirCxAs/TsaFyLHEZiI/AAAAAAAAA4I/a016uRvl950/s72-c/lancashiremcs.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/o-uso-tecnologico-e-domestico-dos-ratos.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A04CSXo4fyp7ImA9WhRTFE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-4139315586682116846</id><published>2011-11-04T13:52:00.000-07:00</published><updated>2011-11-04T13:52:48.437-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-04T13:52:48.437-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Contos" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Poesias" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crônicas" /><title>Contos Mijinianos #6 - O barco</title><content type="html">&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-fLk6bN3ZXPc/TrRQahSgYUI/AAAAAAAAA3Q/KlRMWw3p1Ho/s1600/O+Barco.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="238" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-fLk6bN3ZXPc/TrRQahSgYUI/AAAAAAAAA3Q/KlRMWw3p1Ho/s320/O+Barco.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: fotolog)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;Em meio a um oceano plácido e deserto em que as luzes do poente se espalham num horizonte de águas infinitas, de algum lugar vozes aflitas ecoam causando um contraste com a calmaria do mar:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;- Capitão! Capitão! Ai de nós, pois o barco afundando está! O que hemos de fazer?!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;O capitão de grande porte com seu andar desajeitado observa a agitação como quem não entende o porquê de tamanha inquietação de seus marinheiros raquíticos. E com semblante sereno ele, enquanto passa a mão na barriga, diz:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;- Ora, homens do mar, para quê tamanho rebuliço? Não há motivos para tanto alarde, pois não vês? Nosso barco navega dentro da água e afundando ele há de voltar para superfície e estaremos todos salvos!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;Depois do esclarecimento feito pelo seu capitão fanfarrão os tripulantes da embarcação se dão conta que navegavam do lado de dentro do mar o tempo todo, mas não tinham idéia desde quando isso acontecia. Agora, impregnados pelo medo da situação caótica em que se encontravam, a única coisa que eles almejavam eram retornar sãos e salvos para a superfície. Um dos marinheiros, porém, lançou no ar uma dúvida singular:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;- Capitão! O barco está afundando e estamos nós navegando de ponta-cabeça como se a superfície fosse o mar e este a superfície. Se o barco afunda para fora do mar, não hemos nós de afundar nas profundezas da imensidão do mar? Pois o barco de ponta-cabeça retornará ao outro plano e todos nós cairíamos ao infinito fundo do oceano!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;O Capitão por sua vez, olha para o marujo que lançou a infame dúvida, vacila como sempre seu cacoete de mão na barriga, passando sempre a idéia de que está à frente de seus subordinados tripulantes, e retruca o argumento do jovem:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;- Ora não seja tolo! Pois conheço eu tudo sobre a arte da náutica! Não há o que temer, ó homens do mar. O barco está quase afundando e sabem vocês o que há de acontecer? Pois vou lhes dizer: à medida que a nossa embarcação for afundando ela tende a desvirar num ângulo de 180º quando passar de uma superfície à outra. Assim voltaremos à superfície junto com o barco. Não se esqueçam das leis da gravidade! É a lógica da natureza!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;Convencidos pela tamanha sabedoria do circunspeto capitão, todos os marinheiros se acalmam e aguardam pacientemente pela previsão do seu excêntrico superior.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: Arial; font-size: 9.5pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;O barco então afunda e, ao passar de um plano para o outro, ele cai em direção ao céu até, aos poucos, desaparecer nas densas nuvens, levando consigo toda uma tripulação amargurada que contempla tudo desiludida e descrente.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-4139315586682116846?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZW1-WqlfK7E6jGvMphUYJ-b7xw4/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZW1-WqlfK7E6jGvMphUYJ-b7xw4/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZW1-WqlfK7E6jGvMphUYJ-b7xw4/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/ZW1-WqlfK7E6jGvMphUYJ-b7xw4/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/9607T9wYcJc" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/4139315586682116846/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/contos-mijinianos-6-o-barco.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/4139315586682116846?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/4139315586682116846?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/9607T9wYcJc/contos-mijinianos-6-o-barco.html" title="Contos Mijinianos #6 - O barco" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-fLk6bN3ZXPc/TrRQahSgYUI/AAAAAAAAA3Q/KlRMWw3p1Ho/s72-c/O+Barco.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/contos-mijinianos-6-o-barco.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;A0YMQX89fyp7ImA9WhRTFE4.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-9081759942620969289</id><published>2011-11-04T13:39:00.000-07:00</published><updated>2011-11-04T13:39:40.167-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-11-04T13:39:40.167-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Contos" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Poesias" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Crônicas" /><title>Contos Mijinianos #5 - Hotel Paranóia</title><content type="html">﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-SvPWPQkp0Tg/TrRNYMYdeAI/AAAAAAAAA3I/1TCgjH3yOWs/s1600/Hotel+Paran%25C3%25B3ia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-SvPWPQkp0Tg/TrRNYMYdeAI/AAAAAAAAA3I/1TCgjH3yOWs/s320/Hotel+Paran%25C3%25B3ia.jpg" width="227" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: fotolog)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; mso-ansi-language: PT;"&gt;Quem matou Joaquim?&lt;br /&gt;
E por que mataram Joaquim?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Durante uma festa no hotel&lt;br /&gt;
uma coisa terrível aconteceu&lt;br /&gt;
lamentavelmente Joaquim foi assassinado...&lt;br /&gt;
começara tudo numa noite de dezembro&lt;br /&gt;
Inês e Lisandra bebiam tinta no corredor&lt;br /&gt;
Nonato sozinho no porão&lt;br /&gt;
é... foi quando Eclovaldo e Marinete se beijaram no elevador&lt;br /&gt;
Inês foi ao banheiro procurar dinossauros&lt;br /&gt;
a Doidona estava batendo um papo com a esposa de Joaquim&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
mais tarde Dulcinéia viu Joaquim e Lisandra na maior intimidade&lt;br /&gt;
apareceu depois na festa o sempre atrasado Jozeca&lt;br /&gt;
Toda vez isso sempre acontece&lt;br /&gt;
o Eclovaldo saiu para tomar ar fresco&lt;br /&gt;
Uma hora depois, Joaquim e Lisandra começam a discutir.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Joaquim retira-se da festa&lt;br /&gt;
o Eclovaldo entra para dentro do hotel&lt;br /&gt;
assustado com a chuva de batata-doce que caiu do céu&lt;br /&gt;
queria Jozeca receber o dinheiro que Joaquim estava devendo a um ano&lt;br /&gt;
um barulho de caixas caindo no porão é escutável&lt;br /&gt;
Inês encontra Lisandra chorando sentada na escada&lt;br /&gt;
Marinete vê Joaquim descendo até o porão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pensando em trair seu marido, Dulcinéia procura Eclovaldo&lt;br /&gt;
o Jozeca subiu para o terraço&lt;br /&gt;
rapidamente Doidona atira uma faca contra a parede&lt;br /&gt;
quando isso aconteceu, Nonato saiu do porão&lt;br /&gt;
Um grito masculino ecoou do 1º andar&lt;br /&gt;
e é bom lembrar que a festa ocorreu no antipenúltimo andar!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eclovaldo esnoba Dulcinéia&lt;br /&gt;
sabendo do seu nível, Joaquim insulta Inês&lt;br /&gt;
Todas as luzes se apagam&lt;br /&gt;
a Marinete se apaixonou por Joaquim e logo se encontram&lt;br /&gt;
veio também Eclovaldo ao encontro deles&lt;br /&gt;
após Nonato sair do 1º andar, ele vai para o terraço&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Contudo, Inês está furiosa e vai para o terraço à procura de Joaquim&lt;br /&gt;
o Nonato e o Jozeca também estão a procura dele&lt;br /&gt;
mas com a escuridão ficava difícil de procurar e quem estava no terraço desceu...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
com essa bagunça toda Doidona resolve pegar uma faca&lt;br /&gt;
Inês de tanto beber tinta enlouquece&lt;br /&gt;
último a descer do terraço, Nonato carrega uma mala preta&lt;br /&gt;
Momentos depois, Lisandra reaparece&lt;br /&gt;
e Dulcinéia procura Joaquim&lt;br /&gt;
Sem saber de nada, Doidona planta bananeira&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
de repente, ouve-se o grito de Joaquim&lt;br /&gt;
e ninguém sabe o que aconteceu&lt;br /&gt;
Lisandra chega desesperada e conta o que aconteceu&lt;br /&gt;
Encontraram Joaquim morto com uma faca fincada no peito...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quem matou Joaquim?&lt;br /&gt;
E por que mataram Joaquim?&lt;/span&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-9081759942620969289?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9sPu2YOXIXbP5UmCwjNI0nbg61Y/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9sPu2YOXIXbP5UmCwjNI0nbg61Y/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9sPu2YOXIXbP5UmCwjNI0nbg61Y/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9sPu2YOXIXbP5UmCwjNI0nbg61Y/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/dAmpU7Yx850" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/9081759942620969289/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/contos-mijinianos-5-hotel-paranoia.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/9081759942620969289?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/9081759942620969289?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/dAmpU7Yx850/contos-mijinianos-5-hotel-paranoia.html" title="Contos Mijinianos #5 - Hotel Paranóia" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-SvPWPQkp0Tg/TrRNYMYdeAI/AAAAAAAAA3I/1TCgjH3yOWs/s72-c/Hotel+Paran%25C3%25B3ia.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/11/contos-mijinianos-5-hotel-paranoia.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ak8BR3s7fCp7ImA9WhdaF0k.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-2985085682762106709</id><published>2011-10-27T13:54:00.000-07:00</published><updated>2011-10-27T13:54:16.504-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-27T13:54:16.504-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bizarro" /><title>Não se fazem mais brinquedos perigosos como antigamente</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Quando encontramos peças muito pequenas que se soltam ou tinta tóxica, em brinquedos é um verdadeiro escândalo na mídia. Logo a fabricante faz recall, sofre processos e corrige os erros. Mas nem sempre foi assim. No passado, alguns brinquedos eram verdadeiras armas. O site &lt;span style="color: black;"&gt;&lt;a href="http://www.cracked.com/article_19481_the-8-most-wildly-irresponsible-vintage-toys_p2.html"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Cracked&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; fez uma lista dos mais perigosos: &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-uy14aFtTW0o/TqnDgiFLR3I/AAAAAAAAA2A/7eDlRG8vnus/s1600/nadirzenite.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-uy14aFtTW0o/TqnDgiFLR3I/AAAAAAAAA2A/7eDlRG8vnus/s1600/nadirzenite.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: nadirzenite)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Soprar vidro&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Aparentemente era divertido soprar um tubo de vidro fundido até que ele tomasse forma. Para os jovens americanos de 50 anos atrás era útil ter essa habilidade para que fizessem seus próprios tubos usados nas aulas de química. Mesmo assim, a brincadeira do Gilbert Glass Blowing é um tanto perigosa para ser feita por pessoas sem treinamento, á que o vidro deve ser muito aquecido para chegar ao ponto maleável. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-xmeHkJjwv_A/TqnDqnp6UNI/AAAAAAAAA2I/E5nX9jMdY_E/s1600/revistagalileu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-xmeHkJjwv_A/TqnDqnp6UNI/AAAAAAAAA2I/E5nX9jMdY_E/s320/revistagalileu.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Moldar chumbo&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A mesma empresa que dava vidro quente para crianças moldarem com a boca, tem o Gilbert Kaster Kit, um equipamento para fazer soldados e armas de chumbo. Se o vidro precisa ficar muito quente para fundir, imagine o chumbo. Segundo o site Cracked, o brinquedo foi comercializado entre os anos 1920 e 1930. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-c7jWcdp9e7A/TqnD09757sI/AAAAAAAAA2Q/ngqn0alUF3c/s1600/revistagalileu2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-c7jWcdp9e7A/TqnD09757sI/AAAAAAAAA2Q/ngqn0alUF3c/s320/revistagalileu2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Locomotiva de verdade&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Só em 1843 a empresa Stevens criou o primeiro trem que se movia sozinho. Mas nada de pilhas nessa época. O combustível era querosene ou álcool que deveria ser acendido e deixava um rastro pelo chão. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-6FwA0595cBk/TqnD9pO0GnI/AAAAAAAAA2Y/-JCJfqmwyfw/s1600/revistagalileu3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-6FwA0595cBk/TqnD9pO0GnI/AAAAAAAAA2Y/-JCJfqmwyfw/s320/revistagalileu3.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Ferramentas de verdade&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O Powermite Working Tools é uma caixa de ferramentas para crianças, mas os objetos não são de plástico ou borracha. É tudo de metal mesmo, só o tamanho é menor, afinal, as crianças são menores. Furadeira e serra podem ser usadas normalmente. &lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-g456DIMaEM8/TqnEEUDpwOI/AAAAAAAAA2g/Gno2APexgK8/s1600/revistagalileu4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-g456DIMaEM8/TqnEEUDpwOI/AAAAAAAAA2g/Gno2APexgK8/s320/revistagalileu4.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Fogão e ferro de passar &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Outra vez, nada de plástico. O fogãozinho, da década de 1930, esquenta de verdade, só deveria ser difícil cozinhar alguma coisa de verdade. O ferro elétrico em miniatura é perfeito para passar roupinhas de boneca, a propaganda diz que as meninas poderão ajudar a mãe com as tarefas de casa. &lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-wONSGg7qtwY/TqnEKqX8lYI/AAAAAAAAA2o/RKoXheH00F4/s1600/revistagalileu5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-wONSGg7qtwY/TqnEKqX8lYI/AAAAAAAAA2o/RKoXheH00F4/s320/revistagalileu5.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Química &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O jogo de química da Gilbert, a mesma empresa do vidro e chumbo fundidos, poderia ser mais um educativo comum, mas continha 56 produtos químicos. Alguns deles bem perigosos. O permanganato de potássio, além de tóxico, pode provocar explosões, por exemplo. O kit vinha até com instruções para fazer uma bomba. O brinquedo fez sucesso na década de 1920, mas acabou entrando em declínio nos anos 60. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-KLg-u8UPw5A/TqnEQ-_H8iI/AAAAAAAAA2w/fVp1PpDGR_Y/s1600/revistagalileu6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-KLg-u8UPw5A/TqnEQ-_H8iI/AAAAAAAAA2w/fVp1PpDGR_Y/s320/revistagalileu6.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Arma&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A Autstin Magic Pistol, lançada nos anos 50, conta com a ajuda de produtos químicos que, em combinação com água – ou saliva – , provocam uma explosão e lança a bola para seu oponente, quer dizer, amiguinho. Veja: &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-F0YCoLJ8Wis/TqnEWyf43zI/AAAAAAAAA24/4oAv57nAmG8/s1600/revistagalileu7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-F0YCoLJ8Wis/TqnEWyf43zI/AAAAAAAAA24/4oAv57nAmG8/s320/revistagalileu7.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Laboratório de Energia Atômica&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O pior ficou para o final. Na década de 1950, a energia nuclear era bem vista pela maioria das pessoas, mas nada justifica dar urânio radioativo como presente de natal. O kit, feito pelo Clube Americano de Ciência Básica, continha urânio e rádio, ambos radioativos. &lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-qxViSW5shZc/TqnEcF1310I/AAAAAAAAA3A/a7tq-mWX0WM/s1600/revistagalileu8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="160" ida="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-qxViSW5shZc/TqnEcF1310I/AAAAAAAAA3A/a7tq-mWX0WM/s320/revistagalileu8.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: revistagalileu)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;(Fonte: revistagalileu.globo)﻿&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-2985085682762106709?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2P8yRtQi20wlyhT9i4UF_TAXNBU/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2P8yRtQi20wlyhT9i4UF_TAXNBU/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2P8yRtQi20wlyhT9i4UF_TAXNBU/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/2P8yRtQi20wlyhT9i4UF_TAXNBU/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/IINliYNHdIM" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/2985085682762106709/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/nao-se-fazem-mais-brinquedos-perigosos.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2985085682762106709?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/2985085682762106709?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/IINliYNHdIM/nao-se-fazem-mais-brinquedos-perigosos.html" title="Não se fazem mais brinquedos perigosos como antigamente" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-uy14aFtTW0o/TqnDgiFLR3I/AAAAAAAAA2A/7eDlRG8vnus/s72-c/nadirzenite.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/nao-se-fazem-mais-brinquedos-perigosos.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkcARXw7fip7ImA9WhdaEU8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-154824049905202770</id><published>2011-10-20T07:14:00.000-07:00</published><updated>2011-10-20T07:14:04.206-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-20T07:14:04.206-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Arte" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><title>A incrível arte da camuflagem – parte II</title><content type="html">﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-zm7TjK436U4/TqArfgmBzTI/AAAAAAAAA1A/70XV19H2Cys/s1600/jefersonjilo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="252" rda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-zm7TjK436U4/TqArfgmBzTI/AAAAAAAAA1A/70XV19H2Cys/s320/jefersonjilo.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: &lt;/span&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;jefersonjilo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="mso-ansi-language: PT;"&gt;A &lt;b&gt;camuflagem&lt;/b&gt; é o conjunto de técnicas e métodos que permitem a um determinado organismo ou objeto permanecer indistinto do ambiente que o cerca. Têm-se como exemplos desde as cores amadeiradas do bicho-pau até as manchas verdes-marrons nos uniformes dos soldados modernos. É geralmente empregada por inúmeras espécies para se protegerem dos seus predadores. Uma das mais amplas e variadas adaptações é a camuflagem natural, a habilidade de um animal esconder-se de predador ou presa. No caso de Liu Bolin, a camuflagem é utilizada para protestar contra as injúrias do comunismo:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-tiqdTqIolFU/TqArsA0nlVI/AAAAAAAAA1I/SkhiFmTKYrY/s1600/odditycentral4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-tiqdTqIolFU/TqArsA0nlVI/AAAAAAAAA1I/SkhiFmTKYrY/s320/odditycentral4.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-nFgfFjagR7g/TqAr7_KzEFI/AAAAAAAAA1Q/X51lnX1ubFA/s1600/odditycentral5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-nFgfFjagR7g/TqAr7_KzEFI/AAAAAAAAA1Q/X51lnX1ubFA/s320/odditycentral5.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-f00gNdVNmxE/TqAsCx-iSeI/AAAAAAAAA1Y/minYMeRMG1s/s1600/odditycentral6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-f00gNdVNmxE/TqAsCx-iSeI/AAAAAAAAA1Y/minYMeRMG1s/s320/odditycentral6.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-H9dwE9La5JU/TqAsIiYdGQI/AAAAAAAAA1g/fq9S3p6m7zs/s1600/odditycentral8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-H9dwE9La5JU/TqAsIiYdGQI/AAAAAAAAA1g/fq9S3p6m7zs/s320/odditycentral8.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-Q8-L4n6pDNA/TqAsOwOw2EI/AAAAAAAAA1o/Ovs6hQ9iLSA/s1600/odditycentral9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-Q8-L4n6pDNA/TqAsOwOw2EI/AAAAAAAAA1o/Ovs6hQ9iLSA/s320/odditycentral9.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-OHSEnOteGCA/TqAsTsVe96I/AAAAAAAAA1w/SYdH2tFwrGE/s1600/odditycentral10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-OHSEnOteGCA/TqAsTsVe96I/AAAAAAAAA1w/SYdH2tFwrGE/s320/odditycentral10.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-CZtx7Oc67p4/TqAsYt6wG9I/AAAAAAAAA14/ulJYcbLQr28/s1600/odditycentral11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" rda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-CZtx7Oc67p4/TqAsYt6wG9I/AAAAAAAAA14/ulJYcbLQr28/s320/odditycentral11.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-154824049905202770?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/A4PozWYXhpUK_HPX_x4p2fayuwo/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/A4PozWYXhpUK_HPX_x4p2fayuwo/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/A4PozWYXhpUK_HPX_x4p2fayuwo/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/A4PozWYXhpUK_HPX_x4p2fayuwo/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/PBqjuOym2Fw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/154824049905202770/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/incrivel-arte-da-camuflagem-parte-ii.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/154824049905202770?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/154824049905202770?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/PBqjuOym2Fw/incrivel-arte-da-camuflagem-parte-ii.html" title="A incrível arte da camuflagem – parte II" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://3.bp.blogspot.com/-zm7TjK436U4/TqArfgmBzTI/AAAAAAAAA1A/70XV19H2Cys/s72-c/jefersonjilo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/incrivel-arte-da-camuflagem-parte-ii.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;D0MGRns6fyp7ImA9WhdbGUk.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-5367336775826850539</id><published>2011-10-18T06:43:00.000-07:00</published><updated>2011-10-18T06:43:47.517-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-18T06:43:47.517-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Curiosidades" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Arte" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sobrehumano" /><title>A incrível arte da camuflagem – Parte I</title><content type="html">&lt;div class="newsp" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;Liu Bolin é um artista de 38 anos de idade, oriundo da China, que consegue se camuflar em qualquer lugar, não importa o quão difícil possa ser. Até se tornar parte da paisagem, cada detalhe tem de ser perfeito e para que a ilusão resulte, Bolin conta com a ajuda de dois assistentes. As pinturas costumam demorar várias horas, por vezes um dia inteiro e são feitas na rua, junto ao objeto que se pretende como paisagem. Durante esse tempo, Bolin tem de permanecer imóvel. Muitas vezes, pessoas que passam pelos locais onde o artista está não conseguem notá-lo até que ele se mexa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-6ueFB1KZ7z8/Tp2AwBRI4RI/AAAAAAAAA0Q/gefmzfUnVTQ/s1600/odditycentral8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-6ueFB1KZ7z8/Tp2AwBRI4RI/AAAAAAAAA0Q/gefmzfUnVTQ/s320/odditycentral8.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="newsp" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="newsp" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;O artista iniciou este tipo de trabalho quando o governo chinês destruiu a sua galeria para criar novas instalações para os Jogos Olímpicos de Beijing. "Invadir" os cenários à sua volta e misturar-se com estes é o seu protesto político, que visa mostrar os problemas sociais provocados pelo desenvolvimento que o seu país está a atravessar. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="newsp" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;Durante três meses Liu trabalhou na sessão de fotos "&lt;a href="http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/news/3378278/Artist-Liu-Bolin-hides-in-China-pics.html%20" rel="nofollow" target="_blank"&gt;&lt;span style="color: #073763;"&gt;Dragon Series&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; " que fez no Parque Behei, em Beijing, onde se camuflou com a natureza, com um templo e com esculturas de nove dragões. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="newsp" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span lang="PT" style="color: black; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: PT;"&gt;Nos últimos cinco anos o chinês andou pelo mundo a cobrir-se de tinta e fazer parte de cenários. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-jvbu6qGRkGA/Tp2BII-FiHI/AAAAAAAAA0Y/RJ0cXKgB6GM/s1600/forumstrikeout.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-jvbu6qGRkGA/Tp2BII-FiHI/AAAAAAAAA0Y/RJ0cXKgB6GM/s320/forumstrikeout.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: forumstrikeout)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-XPe2AxrCX3s/Tp2BZIzbo4I/AAAAAAAAA0g/pRXUEpNMw9Y/s1600/odditycentral.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" oda="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-XPe2AxrCX3s/Tp2BZIzbo4I/AAAAAAAAA0g/pRXUEpNMw9Y/s1600/odditycentral.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-uhOZTbHsoFY/Tp2BrwS-sWI/AAAAAAAAA0o/E_oMO70WRb0/s1600/odditycentral2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-uhOZTbHsoFY/Tp2BrwS-sWI/AAAAAAAAA0o/E_oMO70WRb0/s320/odditycentral2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-sZOjEHPlgkc/Tp2BzZfxSLI/AAAAAAAAA0w/btKI6ATr0hI/s1600/odditycentral3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-sZOjEHPlgkc/Tp2BzZfxSLI/AAAAAAAAA0w/btKI6ATr0hI/s320/odditycentral3.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-74nMTvhugGM/Tp2B93TEE3I/AAAAAAAAA04/jkupdhnSvGo/s1600/odditycentral7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-74nMTvhugGM/Tp2B93TEE3I/AAAAAAAAA04/jkupdhnSvGo/s320/odditycentral7.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Fonte: (odditycentral)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="newsp" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-5367336775826850539?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vejumuL-jrCNxkrUP2jLzoGWWSs/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vejumuL-jrCNxkrUP2jLzoGWWSs/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vejumuL-jrCNxkrUP2jLzoGWWSs/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/vejumuL-jrCNxkrUP2jLzoGWWSs/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/BQWPMqTNbKI" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/5367336775826850539/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/incrivel-arte-da-camuflagem-parte-i.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/5367336775826850539?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/5367336775826850539?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/BQWPMqTNbKI/incrivel-arte-da-camuflagem-parte-i.html" title="A incrível arte da camuflagem – Parte I" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-6ueFB1KZ7z8/Tp2AwBRI4RI/AAAAAAAAA0Q/gefmzfUnVTQ/s72-c/odditycentral8.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/incrivel-arte-da-camuflagem-parte-i.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;Ak8GRHszcCp7ImA9WhdbFUQ.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-4537025634405580024</id><published>2011-10-14T06:27:00.000-07:00</published><updated>2011-10-14T06:27:05.588-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-14T06:27:05.588-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="UFO" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Raios Globulares – Parte IV – Reprodução de raios-bola em laboratório</title><content type="html">&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Um grupo de cientistas brasileiros conseguiu reproduzir em laboratório um dos fenômenos mais raros da natureza, os relâmpagos globulares ou esféricos. O feito comprova uma teoria que tentava explicar como eles aconteciam e confirma que quem disse que já viu bolinhas brilhantes pulando por aí não precisa consultar nem um oculista nem um psiquiatra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-BvbvXKP3F9g/Tpg2AFfxFmI/AAAAAAAAAzw/HJxG9_gCsow/s1600/ceticismo3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="281" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-BvbvXKP3F9g/Tpg2AFfxFmI/AAAAAAAAAzw/HJxG9_gCsow/s400/ceticismo3.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ceticismo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Os relâmpagos esféricos foram descritos por diversas pessoas ao redor do mundo, geralmente, durante tempestades com raios. Na maioria dos casos, as esferas têm o dobro do tamanho de uma laranja e chegam a durar minutos. Os relâmpagos obtidos pelos cientistas da Universidade Federal de Pernambuco (UFPE), no entanto, são menores, do tamanho de uma bola de ping-pong, e duram menos, cerca de 8 segundos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Segundo o orientador do trabalho, o químico Antônio Pavão, que também é diretor do Espaço Ciência do governo pernambucano,&amp;nbsp;isso se explica pelo fato de que não se reproduziram em laboratório as grandes descargas elétricas da natureza. “Nós trabalhamos com voltagens relativamente baixas. Na natureza o fenômeno envolve raios que chegam a atingir milhões de volts e milhares de ampères”, afirma Pavão.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-LnDnBhGWXzI/Tpg2IhewKyI/AAAAAAAAAz4/KPfBu4Ob7qg/s1600/ceticismo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" oda="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-LnDnBhGWXzI/Tpg2IhewKyI/AAAAAAAAAz4/KPfBu4Ob7qg/s1600/ceticismo.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Equipe envolvida no experimento (Fonte: ceticismo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Diversos cientistas já tentaram explicar a coisa. Há algumas teorias muito complexas (as esferas seriam formadas por bolas de plasma ionizado unido pelo seu próprio campo magnético) e outras que beiram o absurdo (elas seriam miniburacos negros criados durante o Big Bang). Contudo, a explicação que Antônio Pavão e seu aluno de doutorado, Gerson Paiva, utilizaram é mais simples e foi proposta pelos cientistas John Abrahamson e James Dinniss, da Nova Zelândia. O fenômeno seria formado por vapor de silício puro, formado após um relâmpago atingir o solo. Conforme esse vapor esfria, o silício se condensa e assume o formato de uma bola devido à carga elétrica da superfície. O brilho surge do calor do silício interagindo com o oxigênio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-cyp5qwlQ0jk/Tpg2RsitCgI/AAAAAAAAA0A/ZOWVb81edNg/s1600/ceticismo2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="213" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-cyp5qwlQ0jk/Tpg2RsitCgI/AAAAAAAAA0A/ZOWVb81edNg/s320/ceticismo2.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ceticismo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Para reproduzir essas condições e testar se os neozelandeses estavam certos, o time de cientistas usou descargas elétricas de 140 ampères em pastilhas com silício de 350 micrômetros de espessura. “Assim conseguimos produzir bolas luminosas que se comportam de maneira semelhante à do fenômeno do raio-bola”, afirma Elder Vasconcelos, também da UFPE, que fez parte do grupo de Pavão e Paiva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Com o sucesso do trabalho, que será publicado em uma edição futura da revista científica “Physical Review Letters”, o grupo agora vai tentar repeti-lo com outros materiais, como ligas metálicas. Para a equipe, no entanto, o mais importante é mostrar que a ciência brasileira também é capaz de grandes feitos. “Isso está mostrando que no Brasil nós também produzimos ciência de qualidade. E que boas pesquisas não nascem apenas em laboratórios supersofisticados”, afirma Pavão.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-P-bA9ZvHHks/Tpg4hdyqa1I/AAAAAAAAA0I/MS6COST-mmk/s1600/physorg2.gif" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" oda="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-P-bA9ZvHHks/Tpg4hdyqa1I/AAAAAAAAA0I/MS6COST-mmk/s1600/physorg2.gif" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: physorg)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;Abaixo será apresentada uma demonstração em vídeo da criação de raios globulares pela equipe de Pavão:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/KVDU-6opEqA/0.jpg"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KVDU-6opEqA&amp;fs=1&amp;source=uds" /&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /&gt;&lt;embed width="320" height="266"  src="http://www.youtube.com/v/KVDU-6opEqA&amp;fs=1&amp;source=uds" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="background: white; margin-bottom: 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style="background-color: white;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color: #333333;"&gt;&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: texto de Marília Juste, G1, com adaptações)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color: #333333; font-style: normal; mso-bidi-font-style: italic;"&gt;E aqui um outro experimento criado por uma equipe de cientistas estrangeiros:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://3.gvt0.com/vi/QLTPELhKAYM/0.jpg"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QLTPELhKAYM&amp;fs=1&amp;source=uds" /&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /&gt;&lt;embed width="320" height="266"  src="http://www.youtube.com/v/QLTPELhKAYM&amp;fs=1&amp;source=uds" type="application/x-shockwave-flash"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-4537025634405580024?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nCb6jk358CPXKGZQ2GhcrMbCHEQ/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nCb6jk358CPXKGZQ2GhcrMbCHEQ/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nCb6jk358CPXKGZQ2GhcrMbCHEQ/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/nCb6jk358CPXKGZQ2GhcrMbCHEQ/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/W-IInKc8FeM" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/4537025634405580024/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-iv-reproducao-de.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/4537025634405580024?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/4537025634405580024?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/W-IInKc8FeM/raios-globulares-parte-iv-reproducao-de.html" title="Raios Globulares – Parte IV – Reprodução de raios-bola em laboratório" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-BvbvXKP3F9g/Tpg2AFfxFmI/AAAAAAAAAzw/HJxG9_gCsow/s72-c/ceticismo3.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-iv-reproducao-de.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;DEEESXkzfyp7ImA9WhdbEkg.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-3574580120033100880</id><published>2011-10-10T07:22:00.000-07:00</published><updated>2011-10-10T07:23:28.787-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-10T07:23:28.787-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="UFO" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Raios globulares – Parte III – Um caso de raios em bola em Rondônia</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Nos artigos anteriores falamos do fenômeno dos raios globulares, ou raios em bola e da sua ocorrência em diversas partes do mundo. Nesta parte tratarei de um caso específico ocorrido no Brasil em 2007. Nesse período a cidade de Cacoal, no interior de Rondônia, foi atingida por um raio em bola, deixando os moradores locais intrigados e confusos com o raro fenômeno atmosférico. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-iU4psOcVcEE/TpL_Pt-FVOI/AAAAAAAAAzk/Yi-0340I0pY/s1600/comunidadearea51.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-iU4psOcVcEE/TpL_Pt-FVOI/AAAAAAAAAzk/Yi-0340I0pY/s1600/comunidadearea51.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: comunidadearea51)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;De acordo com testemunhas locais, chovia bastante no momento em que o fato foi registrado. Os habitantes de Cacoal ficaram amedrontados quando surgiu no céu uma série de objetos luminosos que sobrevoavam a cidade de forma aleatória. Muitos pensaram se tratar de um ataque extraterrestre ou algo parecido, outros de que eram satélites se desintegrando sobre a atmosfera de Rondônia e, teve até quem pensasse que o fenômeno era na verdade o fim do mundo. Além disso, algumas testemunhas afirmaram ter visto um meteoro rasgando o céu durante a chuva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-McVItHCRjgc/TpL_kGpd9pI/AAAAAAAAAzs/Hg-V1FdpKHc/s1600/apolo112.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-McVItHCRjgc/TpL_kGpd9pI/AAAAAAAAAzs/Hg-V1FdpKHc/s1600/apolo112.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: apolo11)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;A aparição das bolas de luz foi seguida de um violento estrondo que teria sido causado pela queda de um objeto de grandes proporções na área rural da cidade. Quando foram averiguar o local onde teria ocorrido o impacto, descobriram um enorme buraco que se abriu no chão, além de árvores retorcidas e troncos partidos ao redor e muitas árvores arrancadas do solo em um raio superior a 150 metros.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-rhk5uJmF2pw/TpL-9-DsLqI/AAAAAAAAAzg/a21W7wvm-2k/s1600/apolo11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-rhk5uJmF2pw/TpL-9-DsLqI/AAAAAAAAAzg/a21W7wvm-2k/s1600/apolo11.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: apolo11)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 9.75pt 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Em relação a esse misterioso buraco, apesar de várias pessoas terem visitado a área, não foi encontrado indício algum de que realmente um objeto possa ter colidido com a superfície. Não encontraram nenhum tipo de fragmento rochoso, metálico ou de outras naturezas nas proximidades, nem rastros ou poeira de compactação, odor ou coloração diferente do solo, nada além de árvores caídas e parte de um barranco rachado pelo tamanho da força do possível impacto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="line-height: 13.5pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;A teoria da queda de um meteoro em Cacoal foi descartada, pois não houve indícios suficientes no local do buraco formado para sustentar essa hipótese. A reentrada de algum satélite também é praticamente nula, já que os diversos órgãos espaciais consultados não receberam qualquer informação de rastreio e muito menos previsão de que algum satélite entraria na atmosfera naquele dia. Nenhum satélite ou sonda espacial captou algo que pudesse interferir até mesmo na comunicação local. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="line-height: 13.5pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;O mais curioso é que essa não é a primeira vez que o Estado de Rondônia é atingido por um raio globular...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="line-height: 13.5pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;No dia 23 de março de 2006, um outro objeto luminoso também foi visto caindo do céu como uma grande bola de fogo, em uma propriedade na zona rural do município de Monte Negro, centro-norte do Estado, a cerca de 248 km da capital Porto Velho. &lt;span style="color: black;"&gt;Naquela ocasião os estragos foram largamente maiores que o evento recente, quando foram registradas 64 cabeças de gado mortas instantaneamente após a queda súbita do chamado raio em bola. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-klE4xXikXHM/TpL-rtsKWyI/AAAAAAAAAzc/5wK41nhqjWE/s1600/apolo113.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-klE4xXikXHM/TpL-rtsKWyI/AAAAAAAAAzc/5wK41nhqjWE/s320/apolo113.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Gados atingidos por um raio globular (Fonte: apolo11)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="line-height: 13.5pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="line-height: 13.5pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Após alguns meses um outro evento atingiu novamente o interior de Rondônia, desta vez na zona rural do município de Vale do Paraíso, no centro-leste do Estado. Ali morreram mais 18 cabeças de gado, atingidas por uma forte descarga elétrica. Ali o solo apresentou as mesmas características observas em Cacoal, com enormes fendas no chão e um vasto número de árvores dilaceradas pela força do impacto. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-6hYVZ7PlPf8/TpL_bNe3cKI/AAAAAAAAAzo/uk9MIp991JI/s1600/seboeacervo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-6hYVZ7PlPf8/TpL_bNe3cKI/AAAAAAAAAzo/uk9MIp991JI/s1600/seboeacervo.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: seboeacervo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;br /&gt;
&lt;div style="line-height: 13.5pt; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;Como se trata de um fenômeno raro e do qual a população geralmente desconhece, é comum que os raios globulares sejam confundidos com OVNIS ou fenômenos paranormais. Como já foi dito nos artigos anteriores, este &lt;/span&gt;fenômeno&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt; é &lt;/span&gt;caracterizado por parecer uma &lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;bola &lt;/span&gt;brilhante&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt; e é formado pelo gás atmosférico ionizado – por isso é mais comum ser visto após um relâmpago – e devido a sua instabilidade sobrevive por alguns segundos somente. Possui um movimento aleatório, cor vermelho-alaranjada, produz som que varia de intensidade (eventualmente alto). Além de interferir nas emissões de rádio e às vezes deixar rastro no chão é de certa forma perigoso pois pode provocar curto circuito, queimaduras e até mesmo explodir. &lt;/span&gt;Durante muito &lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;tempo o &lt;/span&gt;fenômeno foi estudado &lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;e, recentemente, &lt;/span&gt;dois químicos neozeolandeses consideraram que &lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;o fenômeno ocorre devido a nanopartículas de silício que interagem com o calor. &lt;/span&gt;Muitos relatos sobre &lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;"&gt;o fenômeno levam a crer que ocorre em baixas altitudes e que os raios bola podem atravessar janelas, portanto cuidado para que em tempos de chuva não seja surpreendido por um raio bola e sofra queimaduras, nem confunda o fenômeno natural com algum fenômeno paranormal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-3574580120033100880?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/r7lQpT4rIVdG6KOxzvCzYt9drb8/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/r7lQpT4rIVdG6KOxzvCzYt9drb8/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/r7lQpT4rIVdG6KOxzvCzYt9drb8/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/r7lQpT4rIVdG6KOxzvCzYt9drb8/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/LpE8L7hrv0M" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/3574580120033100880/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-iii-um-caso-de.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3574580120033100880?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/3574580120033100880?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/LpE8L7hrv0M/raios-globulares-parte-iii-um-caso-de.html" title="Raios globulares – Parte III – Um caso de raios em bola em Rondônia" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-iU4psOcVcEE/TpL_Pt-FVOI/AAAAAAAAAzk/Yi-0340I0pY/s72-c/comunidadearea51.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-iii-um-caso-de.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkcHSXk_cCp7ImA9WhdUGU0.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-5543090488798288311</id><published>2011-10-06T06:33:00.000-07:00</published><updated>2011-10-06T06:33:58.748-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-06T06:33:58.748-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="UFO" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Raios Globulares – Parte II - A teoria de Hugues</title><content type="html">&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A visão de alguns objetos voadores não identificados (OVNI) pode ser explicada por fenômenos atmosféricos, como os chamado "raios em bola", como já foi visto na primeira parte deste artigo. Dando continuidade a este tema, nesta parte serão abordadas as experiências e conclusões feitas pelo astrofísico australiano Stephen Hughes sobre os raios globulares. &lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-WbSkJDkftZc/To2rw7B7VRI/AAAAAAAAAzE/Zdm2al6W0T0/s1600/ufo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-WbSkJDkftZc/To2rw7B7VRI/AAAAAAAAAzE/Zdm2al6W0T0/s1600/ufo.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ufo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O cientista fez um detalhado estudo sobre um evento incomum ocorrido em 2006, quando grandes meteoros foram observados no céu de Brisbane (leste da Austrália). Sua aparição ocorreu ao mesmo tempo em que um objeto brilhante e verde foi visto sobre montanhas da região. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Hughes criou uma teoria relacionando o objeto - supostamente um raio em bola, fenômeno raro que às vezes se segue a relâmpagos - aos meteoros. A ideia de Hughes é que a passagem de um dos meteoros pode ter desencadeado momentaneamente uma conexão elétrica entre a atmosfera e o solo, provendo energia para que um raio em bola "altamente luminoso" aparecesse sobre as montanhas. Tal explicação está descrita na revista especializada "Proceedings of the Royal Society". &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Fenômenos Elétricos&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O cientista diz que o extraordinário episódio, testemunhado por diversas pessoas, fez com que muitas acreditassem ter visto um OVNI. "Se você une fenômenos atmosféricos não explicados, talvez de natureza elétrica, à psicologia humana e ao desejo de ver algo. Isso pode explicar a visão de óvnis", disse Hughes à BBC News. &lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-_O23qjfHRgo/To2sxoiNdoI/AAAAAAAAAzI/gwYJWaFhxVw/s1600/cbsnews.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-_O23qjfHRgo/To2sxoiNdoI/AAAAAAAAAzI/gwYJWaFhxVw/s1600/cbsnews.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Raio em bola avistado em Brisbane em 2006 (Fonte: cbsnews)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-_d6m46GIrbs/To2t0NuaTYI/AAAAAAAAAzY/t1nDqYF3Rf8/s1600/physorg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="64" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-_d6m46GIrbs/To2t0NuaTYI/AAAAAAAAAzY/t1nDqYF3Rf8/s320/physorg.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Trajetória de um raio em bola (Fonte: physorg)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"&gt;O cientista, da Universidade de Tecnologia de Queensland, começou o estudo após ter sido chamado por uma TV local para explicar as fotos da bola de fogo tiradas por cidadãos comuns. Para ele, as bolas de fogo são meteoros particularmente luminosos, produzidos por fragmentos de rocha espacial, e cruzam o céu a uma alta velocidade como estrelas cadentes. Pelo menos três delas foram vistas no leste australiano na noite de 16 de maio de 2006. Logo após esses eventos, um fazendeiro local afirmou ter visto uma bola luminosa verde descendo uma encosta perto de Brisbane. O fazendeiro pensou inicialmente que se tratasse de um avião se acidentando, mas uma busca policial não encontrou destroços. Um raio em bola parece ser uma explicação óbvia para a bola verde, disse Hughes. Essas brilhantes esferas de luz não são totalmente compreendidas --geralmente são associadas a relâmpagos, mas não havia registros de tempestade elétrica na noite de 16 de maio de 2006. &lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-vNUEAh-Ovko/To2tS1IeHpI/AAAAAAAAAzM/A1y-DyXwJyQ/s1600/ysahdsalloum.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-vNUEAh-Ovko/To2tS1IeHpI/AAAAAAAAAzM/A1y-DyXwJyQ/s1600/ysahdsalloum.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Meteoro avistado em Brisbane (Fonte: ysahdsalloum)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Hughes não oferece novas explicações sobre as causas do raio em bola, mas levanta a hipótese de que a passagem dos meteoros tenha provocado atividade elétrica na região. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Outro cientista, John Abrahamson, da Universidade de Canterbury (Nova Zelândia), que estudou os raios em bola, considerou a teoria de Hughes "relativamente verossímil" e com "conexões interessantes". Mas, ressaltou, "falta muito até que todos estejam satisfeitos com a solução (para o mistério associado a OVNIS)". Já Hughes, disse que seus estudos têm o objetivo de iniciar um debate sobre o tema. "Não é uma teoria vigorosa, é mais uma sugestão que pode valer a pena que seja explorada." &lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-O9Zsaof2Zow/To2thxiu-ZI/AAAAAAAAAzQ/mmN5T6U3q7w/s1600/hypescience.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-O9Zsaof2Zow/To2thxiu-ZI/AAAAAAAAAzQ/mmN5T6U3q7w/s1600/hypescience.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;Raio globular em formação (Fonte: hypescience)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="MsoNormal" style="line-height: 13.5pt; margin: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-bottom-alt: auto; mso-margin-top-alt: auto; text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-5543090488798288311?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkX-YFvN58d_q_gVnShBBNBe1os/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkX-YFvN58d_q_gVnShBBNBe1os/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkX-YFvN58d_q_gVnShBBNBe1os/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/mkX-YFvN58d_q_gVnShBBNBe1os/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/S0l1jo8ZFT8" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/5543090488798288311/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-ii-teoria-de.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/5543090488798288311?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/5543090488798288311?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/S0l1jo8ZFT8/raios-globulares-parte-ii-teoria-de.html" title="Raios Globulares – Parte II - A teoria de Hugues" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://1.bp.blogspot.com/-WbSkJDkftZc/To2rw7B7VRI/AAAAAAAAAzE/Zdm2al6W0T0/s72-c/ufo.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-ii-teoria-de.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;C0QFRH48fip7ImA9WhdUGE8.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-4164621759088616256</id><published>2011-10-05T06:28:00.000-07:00</published><updated>2011-10-05T06:28:35.076-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-10-05T06:28:35.076-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="UFO" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Raios Globulares - Parte I – Uma possível explicação para os avistamentos de OVNIs</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext; mso-bidi-font-style: italic;"&gt;Um fenômeno natural, mas responsável por inúmeros informes de avistamentos de OVNIS é conhecido pelo nome de raio globular, ou “raio em bola”. Esse tipo especial de descarga elétrica, consiste geralmente num balão de plasma ou gás fortemente ionizado. Possui uma certa estabilidade, durando vários segundos e, extraordinariamente, até vários minutos. Tem um tamanho de poucos centímetros, mas com exceções da ordem de até um metro e, embora se forme em tempestades, algumas vezes também ocorrem com tempo bom. Uma cor muito comum é o vermelho-alaranjado, sua velocidade pode chegar até 100 km/h, sua dinâmica é independente da direção do vento ou da gravidade, produz sons similares a zumbidos e desprende um odor semelhante ao enxofre ou ozônio. Esse fenômeno interfere nas emissões de rádio, deixa marcas de queimaduras e outros rastros no chão. Além disso, pode&lt;/span&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt; atravessar os vidros, as paredes ou as cortinas sem provocar qualquer incêndio ou estrago, como se tivesse o poder de se materializar à sua vontade. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-s5kYB7CITvI/ToxZ5f3nspI/AAAAAAAAAyw/4P_Ir9dZL20/s1600/bitscaverna.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="312" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-s5kYB7CITvI/ToxZ5f3nspI/AAAAAAAAAyw/4P_Ir9dZL20/s400/bitscaverna.bmp" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: bitscaverna)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;Contestado até 1950, o raio globular passou a despertar depois um novo interesse: personalidades científicas viram entrar tais globos nas suas casas e descreveram as suas evoluções pormenorizadamente. Durante uma tempestade, algumas testemunhas puderam observar uma bola de fogo muito parecida com um raio. A sua luminosidade era muito viva. Contrariamente ao raio vulgar, esta bola mantinha-se parada durante vários segundos e deslocava-se de maneira errática, ao longo de tubos ou de fios elétricos. Depois, bruscamente, desaparecia , deixando atrás de si um cheiro de ozônio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-NqmqKNFOuME/ToxaEkO1iAI/AAAAAAAAAy0/y8UIc2kDqL8/s1600/bitscaverna2.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-NqmqKNFOuME/ToxaEkO1iAI/AAAAAAAAAy0/y8UIc2kDqL8/s1600/bitscaverna2.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: bitscaverna)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;A bola pode, entretanto , incendiar depósitos de carburante, queimar livros ou então explodir e matar pessoas nas proximidades, como foi o caso do físico Raichman, em Leningrado, em 1753.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;O mais espantoso é que o raio globular é insensível ao vento, parece oscilar sobre si mesmo como um pião e mudar de direção. O organizador das pesquisas nucleares soviéticas, Kapitza, formulou uma teoria e esboçou um programa de investigações sobre este fenômeno. Foi então que os americanos, julgando tratar-se de uma investigação militar, resolveram entregar-se também às pesquisas. E assim, em 1965 tinham despendido esforços importantes para considerar todas as hipóteses possíveis sobre este fenômeno e imprimir às investigações uma orientação adequada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-5bwlkiGT2k0/ToxafYmcJhI/AAAAAAAAAy4/l3rVrHetYc0/s1600/comunidadearea51.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-5bwlkiGT2k0/ToxafYmcJhI/AAAAAAAAAy4/l3rVrHetYc0/s1600/comunidadearea51.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: comunidadearea51)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;Existe também uma associação entre os raios globulares e os Objetos Voadores Não Identificados (OVNIs) que a imprensa tanto na França como nos EUA, quer fazer passar por mentiras ou visões de alucinados. Segundo Kapitza, o raio globular seria "uma descarga provocada por ondas de radiofreqüência emitidas durante a tempestade e localizadas por reflexões em objetos naturais". Ele calculou que, para que tal fenômeno pudesse durar ao menos alguns segundos, seria necessário que contivesse por centímetro cúbico mais energia do que a contida num volume igual de plasma completamente despido da nuvem atômica. Concluiu depois que isso era impossível, a menos que se revejam os princípios da física ou que exista uma "forma de energia ainda desconhecida".&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;Para que o raio globular - ou "plasmóide" - possa subsistir, é necessário que seja alimentado por um "fornecimento contínuo de energia". Este fornecimento só poderia ser eletromagnético. Seria portanto necessário que, por intermédio de um fenômeno de ressonância, ou por "uma transmissão de onda", ele recebesse a energia necessária à sua alimentação. Guy Tarade conta um fato que pode definir o fenômeno: um fotógrafo de imprensa em Nice, Francis Bay, pôde observar um raio globular quando tirava fotografias em sua casa. Sentiu uma "presença" atrás de si, como se alguém o espiasse. Ao voltar-se, viu com susto, encostada à porta, uma grande bola luminosa fluorescente e, segundo os seus termos, "idêntica ao écran de um receptor de televisão". O notável fenômeno bateu-se progressivamente até ficar reduzido a um ponto extremamente luminoso que depois desapareceu. Uma dezena das suas folhas de papel fotográfico, virgens, estava velada e uma película que estava a ser revelada apresentava traços de queimaduras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-ymaTOwtUddk/Toxa34TLgmI/AAAAAAAAAy8/PZkdf5F6-Mk/s1600/ovni.do.sapo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-ymaTOwtUddk/Toxa34TLgmI/AAAAAAAAAy8/PZkdf5F6-Mk/s1600/ovni.do.sapo.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ovni.do.sapo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;O físico Babinet estudou um caso estranho de raio globular: um alfaiate que morava em Val-de-Gráce, em Paris, estava à mesa quando viu de súbito sair da chaminé uma bola de fogo que se balançou docemente, rebolou sobre o pavimento e veio evoluir para junto dele. O homem recuou. A bola elevou-se então até a altura do rosto do alfaiate, mas este não se assustou excessivamente com aquele fantástico frente-a-frente. Depois, tendo provavelmente terminado o seu exame um tanto indiscreto, a bola dirigiu-se para um buraco feito na parede, utilizado para a passagem do cano da chaminé. "Depois de ter soltado delicadamente o papel que tapava o buraco", o globo luminoso desapareceu aos olhos do alfaiate, que ouviu daí a pouco uma explosão violenta. Ao chegar à parte superior do tubo, o globo de fogo explodira, projetando sobre o telhado tijolos e destroços da chaminé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-vv41wv9OWLs/ToxbSNNpWCI/AAAAAAAAAzA/vjGUFtZoHjg/s1600/zayandder.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-vv41wv9OWLs/ToxbSNNpWCI/AAAAAAAAAzA/vjGUFtZoHjg/s1600/zayandder.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: zayandder)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: windowtext;"&gt;A revista G.E.P.A. menciona que, num belo dia de junho, de céu azul e sem nuvens em 1924 , três moradores de Genay, no Ain, observaram também o fenômeno. “Viram de súbito uma bola de fogo de vinte a vinte e cinco centímetros de diâmetro, resplandescente, dançar diante da janela fechada, do lado norte da cozinha”. Subitamente a bola alargou-se num cilindro comprido, que penetrou na cozinha por um vidro partido. Depois de ter penetrado no ambiente, o cilindro retornou à sua forma de bola e deu a volta ao compartimento, planando à altura de um homem; depois sem provocar qualquer estrago, dirigiu-se para a janela e saiu pelo buraco que lhe serviu para entrar, alongando-se novamente. Uma vez mais, retornou a sua forma de bola luminosa e desapareceu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-4164621759088616256?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qg59F5G_u5sXEg_fVY6YgIBGVI0/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qg59F5G_u5sXEg_fVY6YgIBGVI0/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qg59F5G_u5sXEg_fVY6YgIBGVI0/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/qg59F5G_u5sXEg_fVY6YgIBGVI0/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/ffL1iKl7LTs" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/4164621759088616256/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-i-uma-possivel.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/4164621759088616256?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/4164621759088616256?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/ffL1iKl7LTs/raios-globulares-parte-i-uma-possivel.html" title="Raios Globulares - Parte I – Uma possível explicação para os avistamentos de OVNIs" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://2.bp.blogspot.com/-s5kYB7CITvI/ToxZ5f3nspI/AAAAAAAAAyw/4P_Ir9dZL20/s72-c/bitscaverna.bmp" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/10/raios-globulares-parte-i-uma-possivel.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;AkUGR3szcCp7ImA9WhdUE0U.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-6700037384629728219</id><published>2011-09-30T06:10:00.000-07:00</published><updated>2011-09-30T06:10:26.588-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-09-30T06:10:26.588-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="UFO" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Foo Fighters – Parte II - Relatos e teorias</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;O Foo fighter foi um termo utilizado durante a Segunda Guerra Mundial para descrever o fenômeno onde uma ou mais esferas luminosas alaranjadas eram avistadas por pilotos perseguindo ou acompanhando seus aviões. Alguns pilotos aliados achavam que poderia ser uma espécie de arma psicológica dos alemães, que visava atordoar e confundir os pilotos. Nessa parte do artigo apresentarei alguns relatos de aparições de Foo Fighters e algumas teorias que tentam esclarecer essa questão.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-nbT3iYU-sak/ToW-iUHtNDI/AAAAAAAAAyU/CVfp1A5FUoc/s1600/segundaguerra14.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-nbT3iYU-sak/ToW-iUHtNDI/AAAAAAAAAyU/CVfp1A5FUoc/s320/segundaguerra14.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: segundaguerra)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;No Pacífico&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os Foo-fighters também foram vistos no Teatro de Guerra do Pacífico, sobre o Japão e sobre a Lagoa de Truk. Há registros de visões dos Foo-fighters pelas tripulações dos bombardeiros B-29 sobre o Arquipélago japonês.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-gDGVQT4aCB4/ToW_hrh1JUI/AAAAAAAAAys/Mt8_hLouDbY/s1600/segundaguerra13.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-gDGVQT4aCB4/ToW_hrh1JUI/AAAAAAAAAys/Mt8_hLouDbY/s1600/segundaguerra13.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: segundaguerra)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;No dia 12 de Agosto de 1942, o sargento Stephen Brickner, da Primeira Divisão da Marinha, sobrevoava, em grupo com sua esquadrilha, a ilha de Tulagi, ao sul das Ilhas Salomão. Por volta das 10h00min uma formação de pelo menos 150 Foo-fighters foram vistos, voando a uma altura incrível, bem acima das nuvens e sobre a esquadrilha. O sargento Stephen Brickner achou muito improvável que fossem máquinas japonesas ou alemãs.&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-PnIqELMbs9Q/ToW-rKmAgUI/AAAAAAAAAyY/adCDS2_GMyQ/s1600/arcadiaclub.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-PnIqELMbs9Q/ToW-rKmAgUI/AAAAAAAAAyY/adCDS2_GMyQ/s1600/arcadiaclub.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: arcadiaclub)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;Os Ingleses&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Em 1943, um ano antes da criação do projeto “Sonder Büro nº 13” pelos alemães, os ingleses haviam montado uma pequena organização para o mesmo objetivo. Dirigido pelo tenente general Massey, tal projeto britânico foi chamado de “Projeto Massey”. Foram apurados após um inquérito preliminar, que as luzes que voavam no meio dos bombardeiros eram flashes provocados com fins psicológicos para desorientar e assustar os pilotos – uma arma psicológica nazista. O projeto Massey, neste inquérito preliminar, refletia a opinião dos Aliados com relação aos objetos aéreos não identificados durante a guerra. Porém, o “Projeto Massey” progrediu nas suas investigações e, através de um espião infiltrado na Alemanha, foi descoberto que os Foo-fighters não eram dispositivos alemães, uma vez que os próprios Nazistas cogitavam a possibilidade de serem dispositivos bélicos dos Aliados.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-14m0WGS__2Y/ToW-0MoZ4UI/AAAAAAAAAyc/U86_TUs4XsI/s1600/ecofugal.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-14m0WGS__2Y/ToW-0MoZ4UI/AAAAAAAAAyc/U86_TUs4XsI/s1600/ecofugal.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ecofugal)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Um ano depois, em 1944, o “Projeto Massey” foi extinto pelos ingleses – coincidindo com o fato de que o agente duplo foi denunciado e executado pelos alemães na primavera daquele ano.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;Conclusões&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Logo surgiram outras explicações para o fenômeno.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-25PEqnFxv7E/ToW-_d3u-pI/AAAAAAAAAyg/5_QKTSS0TAw/s1600/otherworldmystery.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-25PEqnFxv7E/ToW-_d3u-pI/AAAAAAAAAyg/5_QKTSS0TAw/s1600/otherworldmystery.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: otherworldmistery)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;No dia 01 de Janeiro de 1945, o editor científico da “Associated Press”, Howard W. Blakes, numa entrevista a uma estação de rádio, afirmou que os Foo-fighters eram apenas o fenômeno denominado de “Fogos de Santelmo”. Afirmando que eram apenas luzes naturais produzidas por indução eletrostática das asas e extremidades dos aviões. Segundo Howard W. Blakes, como não eram objetos materiais, eles não poderiam aparecer mesmo nos monitores dos radares, tal e qual os relatórios militares afirmavam.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Há quem afirme que os Foo-fighters eram armas secretas alemãs, como Renato Vesco, um engenheiro aeronáutico e escritor alemão. Segundo Vesco, os Foo-fighters eram veículos voadores não tripulados com o nome secreto de “Feuerball”.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-_kTe10JqPJ4/ToW_NUIJ5tI/AAAAAAAAAyk/5NTGRcLa7SY/s1600/santafeghostandhistorytours.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-_kTe10JqPJ4/ToW_NUIJ5tI/AAAAAAAAAyk/5NTGRcLa7SY/s1600/santafeghostandhistorytours.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: santafeghostandhistorytours)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;A principal finalidade desses engenhos seria de interferir nos radares dos Aliados através da ionização da atmosfera obtida a partir de fortes campos eletrostáticos e impulsos eletromagnéticos gerados por válvulas Klystron, dirigidos a partir da terra via rádio, a propulsão era retirada de um motor de reação – um tipo especial e secreto e que era a causa do feixe luminoso que daria ao engenho o nome de “Feuerball” (bola de fogo).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Afinal, os Foo-fighters eram realmente uma arma secreta dos Nazistas, Fogos de Santelmo ou uma manifestação do fenômeno OVNI na Segunda Guerra Mundial?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-2vH-ufEgku8/ToW_WtHXFfI/AAAAAAAAAyo/le2q2-zngz0/s1600/santafeghostandhistorytours2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-2vH-ufEgku8/ToW_WtHXFfI/AAAAAAAAAyo/le2q2-zngz0/s1600/santafeghostandhistorytours2.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: santafeghostandhistorytours)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;(Fonte: segundaguerra.net, com adaptações)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-6700037384629728219?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/t8Kdny0H3TlwaFM7tK3P6aBQCR4/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/t8Kdny0H3TlwaFM7tK3P6aBQCR4/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/t8Kdny0H3TlwaFM7tK3P6aBQCR4/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/t8Kdny0H3TlwaFM7tK3P6aBQCR4/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/djBz2suojxw" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/6700037384629728219/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/09/foo-fighters-parte-ii-relatos-e-teorias.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/6700037384629728219?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/6700037384629728219?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/djBz2suojxw/foo-fighters-parte-ii-relatos-e-teorias.html" title="Foo Fighters – Parte II - Relatos e teorias" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-nbT3iYU-sak/ToW-iUHtNDI/AAAAAAAAAyU/CVfp1A5FUoc/s72-c/segundaguerra14.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/09/foo-fighters-parte-ii-relatos-e-teorias.html</feedburner:origLink></entry><entry gd:etag="W/&quot;CkEHRHY4eip7ImA9WhdUE08.&quot;"><id>tag:blogger.com,1999:blog-4156801244712729461.post-7923772778759444569</id><published>2011-09-29T11:23:00.000-07:00</published><updated>2011-09-29T11:23:55.832-07:00</updated><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-09-29T11:23:55.832-07:00</app:edited><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="UFO" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ciência" /><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fenômenos" /><title>Foo Fighters – Parte I - Arma Secreta Nazista ou OVNIS?</title><content type="html">&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Há diversas teorias conspiratórias que envolvem a Segunda Guerra, como aquela que afirma que Hitler não se matou em 1944, mas fugiu para a Argentina. Ou que a Alemanha mantinha contato com seres de outros planetas e havia até projetos para construção de discos voadores nazistas. Porém houve um fato concreto, testemunhado por diversos pilotos dos Aliados e também do Eixo: Os Foo Fighters.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-jyc8o9fVxZk/ToS1WGgQ8oI/AAAAAAAAAx4/YUdGG4T4Zg4/s1600/ricardo5150.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-jyc8o9fVxZk/ToS1WGgQ8oI/AAAAAAAAAx4/YUdGG4T4Zg4/s1600/ricardo5150.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: ricardo5150)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O termo tem origem do francês “foo”, gíria para fogo e do inglês “fighter” se referindo aos caças. O significado é: Caças de Fogo. Alguns militares também usavam o termo “Krauts fireballs” – bolas de fogo dos “Krauts”, em referência aos alemães.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;O Foo Fighter foi um fenômeno no qual uma ou diversas esferas luminosas de cor alaranjada eram observadas perseguindo ou acompanhando aviões militares. Muitos pilotos Aliados chegaram a crer que era uma espécie de arma psicológica dos alemães, usadas para atordoar e atrapalhar os pilotos. Porém, para surpresa geral, após o término da guerra, veio à tona que os Foo Fighters também seguiam os aviões alemães.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-4r9N-bdfcvQ/ToS1j8PDL4I/AAAAAAAAAx8/e_uZ-03SCjw/s1600/misteriosdomundo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-4r9N-bdfcvQ/ToS1j8PDL4I/AAAAAAAAAx8/e_uZ-03SCjw/s1600/misteriosdomundo.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: misteriosdomundo)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-x8Bj-KQ2wxs/ToS1w--i56I/AAAAAAAAAyA/w_dDLk0dulw/s1600/segundaguerra11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-x8Bj-KQ2wxs/ToS1w--i56I/AAAAAAAAAyA/w_dDLk0dulw/s1600/segundaguerra11.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;(Fonte: segundaguerra)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Em 1944 foi montada, pela Luftwaffe, a “Base Especial nº 13″ (Sonderbüro Nr. 13), um projeto secreto de investigações, que se camuflava sobre o nome de “Operação Uranus”, e tinha o objetivo de recolher, avaliar e estudar os relatórios de observações dos pilotos sobre estranhos objetos voadores que apareciam perto dos aviões alemães.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Acredita-se que os alemães começaram a ver os estranhos objetos desde 1943, onde os relatórios começaram a chegar ao Estado Maior Superior do Exército do Ar da Alemanha. A criação deste projeto de pesquisa secreto pelo alto comando militar alemão prova que os Foo fighters eram um mistério a ser desvendado também para os nazistas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;Os objetos&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-H0wbjujYXA8/ToS2YUSFkyI/AAAAAAAAAyI/aJToS-fKz6Y/s1600/segundaguerra12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="239" kca="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-H0wbjujYXA8/ToS2YUSFkyI/AAAAAAAAAyI/aJToS-fKz6Y/s320/segundaguerra12.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;(Fonte: segundaguerra)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Os Foo Fighters surgiam inesperadamente, geralmente em grupos, e passavam a seguir os aviões. Ao se aproximarem, os radares de bordo apresentavam pane.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Na noite de 23 de Novembro de 1944, pilotos da 415ª Esquadra de Caças Noturnos dos Estados Unidos, baseada no território francês de Dijon, foram perseguidos por Foo Fighters. Tal esquadra realizava missões de combate e reconhecimento sobre a zona do Reno, ao norte de Strasbourg, e a sua tripulação era composta pelo piloto tenente Ed Schlueter, pelo operador de rádio Donald J. Meirs e pelo tenente Fred Ringwald, oficial da inteligência militar que viajava como observador. O tenente Ringwald ficou perplexo ao se dar conta de que algumas “estrelas” distantes tinham se aproximado se transformado em esferas luminosas alaranjadas. Cerca de oito ou dez objetos pequenos que se movimentavam em altíssimas velocidades e mantinham-se próximas ao avião. Tanto o radar de bordo quanto o em terra não detectaram nenhum objeto. &amp;nbsp;Subitamente, tais esferas luminosas desapareceram e, logo em seguida, reapareceram muito longe. Poucos minutos depois, desapareceram definitivamente.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-WsiWfgkzRX8/ToS2st5NDII/AAAAAAAAAyM/UmEa4Qj69R8/s1600/eduexplica2gm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" kca="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-WsiWfgkzRX8/ToS2st5NDII/AAAAAAAAAyM/UmEa4Qj69R8/s1600/eduexplica2gm.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: x-small;"&gt;(Fonte: eduexplica2gm)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;No dia 27 de Novembro de 1944, dois pilotos estadunidenses, Henry Giblin e Walter Cleary avistaram uma bola de luz laranja quando voavam nos arredores da cidade de Speyer, na Alemanha, às margens do rio Reno. O objeto voava a cerca de 400 Km/h e a cerca de 500 metros sobre o seu avião. Ambos decidiram perseguir o Foo Fighter e notificaram a estação de radar em terra sobre o fenômeno, que lhes respondeu não estar captando absolutamente nada. O radar de bordo passou a apresentar pane, convencendo os pilotos a abortar a missão e a regressar à base.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;﻿ &lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-XaafjljejfI/ToS26C0X84I/AAAAAAAAAyQ/rDBxYDay8sE/s1600/segundaguerra8.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="206" kca="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-XaafjljejfI/ToS26C0X84I/AAAAAAAAAyQ/rDBxYDay8sE/s320/segundaguerra8.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;(Fonte: segundaguerra)&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;﻿ &lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Em Setembro de 1944, em Antuérpia, na Bélgica, por volta da 21h00min, um soldado canadense avistou uma esfera luminosa no céu seguindo em direção á fronteira. Segundo ele, o objeto não parecia ter mais que um metro de diâmetro e parecia ser feito de vidro fumê. A esfera brilhava fortemente, emitindo uma luz que parecia emergir do interior do objeto. Nenhum som ou ruído foi ouvido. Poucos segundos depois, outras cinco, aparentemente iguais à primeira, também surgiram, fazendo a mesma rota.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"&gt;Na próxima parte mostrarei relatos de aparição de Foo Fighters no Pacífico e relatos feitos pelos ingleses.&lt;/div&gt;&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="right" class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;span style="font-size: x-small;"&gt;(Fonte: segundaguerra.net)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4156801244712729461-7923772778759444569?l=opiniaomijiniana.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AEjg9K6WfD10-HQgDi_WA6rtqxU/0/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AEjg9K6WfD10-HQgDi_WA6rtqxU/0/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;
&lt;a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AEjg9K6WfD10-HQgDi_WA6rtqxU/1/da"&gt;&lt;img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/AEjg9K6WfD10-HQgDi_WA6rtqxU/1/di" border="0" ismap="true"&gt;&lt;/img&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;img src="http://feeds.feedburner.com/~r/OpinioMijiniana/~4/sQxzXBkuYEc" height="1" width="1"/&gt;</content><link rel="replies" type="application/atom+xml" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/feeds/7923772778759444569/comments/default" title="Postar comentários" /><link rel="replies" type="text/html" href="http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/09/foo-fighters-parte-i-arma-secreta.html#comment-form" title="0 Comentários" /><link rel="edit" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7923772778759444569?v=2" /><link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.blogger.com/feeds/4156801244712729461/posts/default/7923772778759444569?v=2" /><link rel="alternate" type="text/html" href="http://feedproxy.google.com/~r/OpinioMijiniana/~3/sQxzXBkuYEc/foo-fighters-parte-i-arma-secreta.html" title="Foo Fighters – Parte I - Arma Secreta Nazista ou OVNIS?" /><author><name>Infinite Mijinian</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14080928853131125524</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel="http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail" width="32" height="24" src="http://4.bp.blogspot.com/-QOpRU5UiqXQ/TiSJGVZkqRI/AAAAAAAAAm4/HdgPQKfRqac/s220/195344_1402901585_720840_n%255B1%255D.jpg" /></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-jyc8o9fVxZk/ToS1WGgQ8oI/AAAAAAAAAx4/YUdGG4T4Zg4/s72-c/ricardo5150.jpg" height="72" width="72" /><thr:total>0</thr:total><feedburner:origLink>http://opiniaomijiniana.blogspot.com/2011/09/foo-fighters-parte-i-arma-secreta.html</feedburner:origLink></entry></feed>

