<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252</atom:id><lastBuildDate>Fri, 01 Nov 2024 09:26:43 +0000</lastBuildDate><category>dixit</category><category>actividades</category><category>platão</category><category>humor</category><category>notícias</category><category>coimbra</category><category>museu</category><category>lisboa</category><category>livros</category><category>video</category><category>classica digitalia</category><category>séneca</category><category>centro de estudos clássicos - flul</category><category>internet</category><category>agostinho</category><category>cech</category><category>música</category><category>aristóteles</category><category>filmes</category><category>origem</category><category>homero</category><category>recursos</category><category>thíasos</category><category>ensaio sobre a cicuta</category><category>tucídides</category><category>latim</category><category>teatro</category><category>tradução</category><category>ilíada</category><category>arqueologia</category><category>heraclito</category><category>odisseia</category><category>pré-socráticos</category><category>ésquilo</category><category>antígona</category><category>blogosfera</category><category>clássicos no cinema</category><category>prado</category><category>eurípides</category><category>festea</category><category>fílon de alexandria</category><category>gonçalo m. tavares</category><category>keats</category><category>sócrates</category><category>sófocles</category><category>filosofia</category><category>maquiavel</category><category>agamémnon</category><category>conferências</category><category>demócrito</category><category>diógenes laércio</category><category>eneida</category><category>fiama</category><category>filosofia política</category><category>grécia</category><category>horácio</category><category>medeia</category><category>ovídio</category><category>sophia</category><category>tertúlias pré-socráticas</category><category>alexandre</category><category>conímbriga</category><category>ensino</category><category>grego</category><category>hobbes</category><category>hugo pratt</category><category>hércules</category><category>manuscritos</category><category>natal</category><category>novidades</category><category>pessoa</category><category>porto</category><category>roma</category><category>safo</category><category>ulisses</category><category>virgílio</category><category>édipo</category><category>angelopoulos</category><category>anne carson</category><category>aristófanes</category><category>bloguística</category><category>cinema</category><category>crítica</category><category>electra</category><category>fotografia</category><category>hölderlin</category><category>luciano</category><category>mary beard</category><category>nietzsche</category><category>plutarco</category><category>protágoras</category><category>roberto calasso</category><category>vergílio ferreira</category><category>agustina bessa-luís</category><category>alexandria</category><category>christopher logue</category><category>corto maltese</category><category>cristianismo</category><category>cristo</category><category>cultura neo-helénica</category><category>césar</category><category>dança</category><category>diógenes</category><category>entrevistas</category><category>eric rohmer</category><category>eugénio de andrade</category><category>minotauro</category><category>mitologia</category><category>música grega</category><category>orfeu</category><category>paulo</category><category>pompeia</category><category>prometeu</category><category>píndaro</category><category>retórica</category><category>steiner</category><category>suplicantes</category><category>tales</category><category>weil</category><category>Giorgio Agamben</category><category>Jorge de Sena</category><category>Miguel Torga</category><category>Recepção</category><category>adília lopes</category><category>anaximandro</category><category>antístenes</category><category>apec</category><category>apuleio</category><category>aquiles</category><category>arte</category><category>b.d.</category><category>centro de história flul</category><category>cursos de verão</category><category>derek jarman</category><category>deuses</category><category>documentário</category><category>estudos clássicos</category><category>eurídice</category><category>ezra pound</category><category>filóstrato</category><category>fluc</category><category>flup</category><category>geoffrey hill</category><category>godard</category><category>goethe</category><category>guerra de tróia</category><category>hebraica</category><category>herman melville</category><category>heródoto</category><category>j. p. moreira</category><category>jorge luis borges</category><category>konstandinos kavafis</category><category>la boétie</category><category>lisístrata</category><category>maria helena rocha pereira</category><category>marvel</category><category>miúdos</category><category>monty python</category><category>nórdicos</category><category>obituário</category><category>orígenes</category><category>proust</category><category>psique</category><category>seminários</category><category>shakespeare</category><category>são joão</category><category>séries</category><category>teógnis</category><category>vestígios romanos</category><category>vénus</category><category>yourcenar</category><category>Congressos</category><category>LIF</category><category>Simone Weil</category><category>academia homerica</category><category>agio</category><category>alcibíades</category><category>amizade</category><category>anaxágoras</category><category>apologia de sócrates</category><category>apolónio de tiana</category><category>ariadne</category><category>artefacto</category><category>atomismo</category><category>auden</category><category>augusto</category><category>aveiro</category><category>bacantes</category><category>bd</category><category>ben sirá</category><category>bento xvi</category><category>berlusconi</category><category>bernardo soares</category><category>bertolt brecht</category><category>better book titles</category><category>boris johnson</category><category>catulo</category><category>cec</category><category>cnossos</category><category>complexo de édipo</category><category>conservatório coimbra</category><category>curiosidades</category><category>cursos livres</category><category>daniel faria</category><category>dioscórides</category><category>direito romano</category><category>disney</category><category>dívida</category><category>elytis</category><category>epicuro</category><category>esparta</category><category>etimologias</category><category>frederico lourenço</category><category>frescos</category><category>goya</category><category>hannah arendt</category><category>heidegger</category><category>herbert james draper</category><category>hesíodo</category><category>hinos homéricos</category><category>história</category><category>händel</category><category>ifigénia</category><category>instituto de estudos clássicos</category><category>irmãos coen</category><category>isaiah berlin</category><category>jannus pannonius</category><category>joaquim manuel magalhães</category><category>jogos olímpicos</category><category>josé saramago</category><category>kadaré</category><category>kostas montis</category><category>kubrick</category><category>lawrence alma-tadema</category><category>lichtenberg</category><category>locke</category><category>loeb</category><category>louis macneice</category><category>lucrécio</category><category>lísis</category><category>manoel de oliveira</category><category>manuel antónio pina</category><category>manuscriptos</category><category>marcos</category><category>marlowe</category><category>martha nussbaum</category><category>micénico</category><category>new york review of books</category><category>odrinhas</category><category>olga roriz</category><category>opera in fieri</category><category>parménides</category><category>pat southern</category><category>penélope</category><category>pier paolo pasolini</category><category>pitágoras</category><category>plínio-o-moço</category><category>projecto lexicon</category><category>pródico</category><category>ralph fiennes</category><category>revistas</category><category>ricardo araújo pereira</category><category>ricardo reis</category><category>romanos</category><category>ruínas</category><category>salomão</category><category>saul bellow</category><category>sebastiane</category><category>sinésio</category><category>sites</category><category>smbc</category><category>sofistas</category><category>sylvia plath</category><category>sísifo</category><category>sólon</category><category>ted hughes</category><category>tolstoi</category><category>tróia</category><category>tróia - setúbal</category><category>velázquez</category><category>vergílio</category><category>vestuário romano</category><category>viriato</category><category>woody allen</category><category>xenofonte</category><category>yannis ritsos</category><category>zbigniew herbert</category><category>álcman</category><category>ícaro</category><category>cursos de verão</category><category>Alexis Persani</category><category>Amor</category><category>Ana María Sánchez Tarrio</category><category>Apolo</category><category>Artemidoro</category><category>Balanchine</category><category>Ballets Russes</category><category>CLL</category><category>CODEX</category><category>Cabeça romana</category><category>Cisne</category><category>Dumbarton Oaks Medieval Library</category><category>Fellini</category><category>Gaio Norbano Flaco</category><category>Giorgos Lanthimos</category><category>Henry MIller</category><category>IPS</category><category>Izabela Stapor</category><category>James Mcleod Wyllie</category><category>José Pedro Moreira</category><category>LSJ</category><category>Logótipo</category><category>Léo Caillard</category><category>Mathias Énard</category><category>Metamorfoses</category><category>Milreu</category><category>Odes; Píndaro;</category><category>Orfismo</category><category>Personagens</category><category>Pink Floyd</category><category>Radu Mihaileanu</category><category>Rosemary Valadon</category><category>Ruben A.</category><category>Safo de Lesbos</category><category>Stravinsky</category><category>Tatiana Faia</category><category>Trivia</category><category>Zeus</category><category>a sogra</category><category>academia</category><category>academy earth</category><category>accademia vivarium novum</category><category>adam kirsch</category><category>afrodite</category><category>alan k. bowman</category><category>alan moore</category><category>alberto caeiro</category><category>alcorão</category><category>alexandre o&#39;neill</category><category>alexandre sá</category><category>alice oswald</category><category>alkan</category><category>almada</category><category>amazonas</category><category>amphil</category><category>ana hatherly</category><category>anacreonteia</category><category>anaxímenes</category><category>andrew bird</category><category>angelos sikelianos</category><category>aniversário</category><category>annibale carracci</category><category>ano novo</category><category>anthony quinn</category><category>anthropos</category><category>antico</category><category>antifonte</category><category>antonino</category><category>antónio barahona</category><category>antónio de castro caeiro</category><category>antónio mora</category><category>antónio pedro mesquita</category><category>apolónio de atenas</category><category>apopudobalia</category><category>aquileida</category><category>arabica</category><category>argo</category><category>aristipo</category><category>aristocracia</category><category>aristotle</category><category>arquimedes</category><category>arte simbolista</category><category>artigos</category><category>ary dos santos</category><category>assunção esteves</category><category>atalanta</category><category>atena</category><category>ateneu</category><category>augusto monterroso</category><category>augusto santos silva</category><category>aulo gélio</category><category>auriga</category><category>averróis</category><category>açores</category><category>bach</category><category>balbo</category><category>ballet</category><category>banquete</category><category>baquílides</category><category>barthes</category><category>bassae</category><category>batalhas</category><category>before sunrise</category><category>beleza</category><category>belles lettres</category><category>ben affleck</category><category>ben jonson</category><category>benjamin britten</category><category>bergman</category><category>bertrand russel</category><category>biblioteca</category><category>billy collins</category><category>bizâncio</category><category>blaney lectures</category><category>bloomsday</category><category>bodleian</category><category>braga</category><category>bruno snell</category><category>bruto</category><category>bíon</category><category>c. s. lewis</category><category>cabelo</category><category>call to arms</category><category>calígula</category><category>calístrato</category><category>camões</category><category>cardeal newman</category><category>cartoon</category><category>catão</category><category>censura</category><category>centro de filosofia da universidade de lisboa</category><category>certamen</category><category>cerveja</category><category>chapitô</category><category>charles baudelaire</category><category>chico buarque</category><category>christopher haas</category><category>christopher reid</category><category>cinismo</category><category>cipião</category><category>ciro</category><category>citas</category><category>claudio magris</category><category>claudio monteverdi</category><category>cleópatra</category><category>clássica</category><category>coliseu</category><category>colombo</category><category>colotes</category><category>comunidades académicas online</category><category>comédia grega</category><category>concurso contos</category><category>conimbricenses</category><category>coriolano</category><category>corvos</category><category>covilhã</category><category>crates</category><category>crise</category><category>cronos</category><category>crísipo</category><category>crítias</category><category>crónica de nuremberga</category><category>cupido</category><category>cyril bailey</category><category>câmara cascudo</category><category>câmara clara</category><category>cão</category><category>cícero</category><category>códices</category><category>d. h. lawrence</category><category>d. kagan</category><category>dalí</category><category>david santos</category><category>delfim leão</category><category>democracia</category><category>departamento filosofia flup</category><category>descartes</category><category>deusa flora</category><category>dia da latinidade</category><category>dicionário</category><category>didáctica</category><category>diels-kranz</category><category>diomedes</category><category>dionísio de siracusa</category><category>dioscuros</category><category>discovery project</category><category>dissoi logoi</category><category>diónisos</category><category>doors</category><category>dostoiévski</category><category>e. e. cummings</category><category>eduardo mendoza</category><category>eduardo rosales</category><category>egipto</category><category>el aedo teatro</category><category>eleni karaindrou</category><category>elizabeth browning</category><category>elizabeth taylor</category><category>emma dench</category><category>empédocles</category><category>eneias</category><category>enfermaria 6</category><category>enigma</category><category>epicteto</category><category>epiménides</category><category>epítetos</category><category>esfinge</category><category>esopo</category><category>espinosa</category><category>estatuária grega</category><category>estesícoro</category><category>estoicismo</category><category>estácio</category><category>estórias</category><category>euclides</category><category>eudoxo de cnido</category><category>eugene mccartney</category><category>eugene o’neill</category><category>europa</category><category>eva christina zeller</category><category>exposições</category><category>eça de queirós</category><category>federico garcía lorca</category><category>felice giani</category><category>feminismo</category><category>fernando pessoa</category><category>figueira da foz</category><category>filipe gouveia de freitas</category><category>filolau</category><category>fotini hadjittofi</category><category>fotos</category><category>fragmentos órficos</category><category>francisco de mendonça</category><category>franz von stuck</category><category>fresco de pompeia</category><category>frine</category><category>futebol americano</category><category>fátima lopes</category><category>fílis</category><category>fócio</category><category>gabriel machado</category><category>galeno</category><category>galerias romanas rua da prata</category><category>gamna</category><category>garamantes</category><category>gerard manley hopkins</category><category>gibbon</category><category>giorgio chirico</category><category>giorgio colli</category><category>giovanni lanfranco</category><category>glenn gould</category><category>gluck</category><category>gobekli tepe</category><category>grego moderno</category><category>gregos; governo;</category><category>grupo net caldas</category><category>grécia arcaica</category><category>guerra civil grega</category><category>guido reni</category><category>guillermo altares</category><category>gustave moreau</category><category>günter eich</category><category>h. g. wells</category><category>habacuc</category><category>hamlet</category><category>hbo</category><category>hefesto</category><category>hegel</category><category>helena</category><category>heraclito paradoxógrafo</category><category>herbert box</category><category>herberto helder</category><category>herculaneum</category><category>herman</category><category>hermes</category><category>hero</category><category>herzog</category><category>herói</category><category>heteras</category><category>hidra</category><category>hiero</category><category>hierão</category><category>hilda doolittle</category><category>hilotas</category><category>hipárquia</category><category>hipócrates</category><category>hipólito</category><category>historiografia</category><category>história do cristianismo</category><category>hoderlin</category><category>holst</category><category>horace kallen</category><category>hume</category><category>hydra</category><category>hécuba</category><category>i - claudius</category><category>iberos</category><category>idade média</category><category>inglaterra</category><category>intervenção</category><category>iosif brodsky</category><category>irene papas</category><category>iris project</category><category>isabel de gusmão</category><category>isaías</category><category>iscte</category><category>israel</category><category>iâmblico</category><category>iónicos</category><category>j.c. mckeown</category><category>jack gold</category><category>jacob burckardt</category><category>jacqueline de romilly</category><category>james jay greenough</category><category>jane ellen harrison</category><category>janus</category><category>jean giraudoux</category><category>jerusalém</category><category>jfk</category><category>joe wright</category><category>jogos</category><category>john cage</category><category>john heath-stubbs</category><category>john stuart mill</category><category>john william waterhouse</category><category>joint association of classical teachers</category><category>joseph l. mankiewicz</category><category>josé de madrazo</category><category>josé miguel silva</category><category>josé mário silva</category><category>josé pedro serra</category><category>josé ribeiro ferreira</category><category>josé rodrigues dos santos</category><category>joyce</category><category>joão almeida flor</category><category>joão moita</category><category>juan luis panero</category><category>juvenal</category><category>kafka</category><category>karl böhm</category><category>kazantzakis</category><category>kenneth dover</category><category>klimt</category><category>korai</category><category>károly kerényi</category><category>lagerfeld</category><category>latim medieval</category><category>latina</category><category>lawrence durrell</category><category>leandro</category><category>led zeppelin</category><category>leitores</category><category>leituras pública</category><category>lendas</category><category>leopoldo maría panero</category><category>levítico</category><category>linklater</category><category>literatura portuguesa</category><category>llansol</category><category>loreena mckennitt</category><category>lost</category><category>loucura</category><category>louro da fonseca</category><category>luar</category><category>lucrécia</category><category>líbia</category><category>lívia</category><category>lívio</category><category>lúcio cornélio boco</category><category>mad men</category><category>manderlay</category><category>manuel de oliveira pulquério</category><category>mar morto</category><category>marc mayer y olivé</category><category>marcial</category><category>marco aurélio</category><category>margaret roper</category><category>margarida vale de gato</category><category>maria bethânia</category><category>maria matos</category><category>maria rosário pedreira</category><category>maria teresa schiappa</category><category>maria vlachou</category><category>mario caiano</category><category>mark zuckeberg</category><category>marx</category><category>mary louise hart</category><category>mateus</category><category>max weber</category><category>maxfield parrish</category><category>maçonaria</category><category>medusa</category><category>megalexandros</category><category>mesomedes</category><category>metaxas</category><category>michael cacoyannis</category><category>michael longley</category><category>michael ventris</category><category>midas</category><category>miguel gaspar</category><category>miguel morgado</category><category>mitologia grega</category><category>moda</category><category>moda primavera verão 2014</category><category>mommsen</category><category>monumentos</category><category>mosaicos</category><category>mr. bean</category><category>mucha</category><category>museu do teatro romano</category><category>musil</category><category>ménipo</category><category>n. j. richardson</category><category>navios</category><category>neil gaiman</category><category>newton</category><category>nijinski</category><category>novalis</category><category>néofron</category><category>o nu</category><category>o trágico</category><category>obama</category><category>obbink</category><category>obra de arte</category><category>octavio paz</category><category>oliver byrne</category><category>oliver taplin</category><category>oresteia</category><category>oscar wilde</category><category>oseias</category><category>oxford</category><category>oxirrinco</category><category>p.j. heslin</category><category>pacheco pereira</category><category>paganismo</category><category>palamas</category><category>palante</category><category>pandora</category><category>paolo fedeli</category><category>papiros</category><category>parlamento</category><category>parnaso</category><category>parténon</category><category>paródia</category><category>patrick allitt</category><category>paulo leminski</category><category>pedro mexia</category><category>pedro tiago</category><category>pentesileia</category><category>peregrino</category><category>persona</category><category>phoebe north</category><category>pierre grimal</category><category>pintor de pentesileia</category><category>pitagóricos</category><category>plethon</category><category>podcast</category><category>poe</category><category>poesia experimental</category><category>portugal</category><category>portugal fashion</category><category>posters</category><category>poussin</category><category>poética</category><category>primo levi</category><category>projecto pi</category><category>putin</category><category>páladas</category><category>páris</category><category>pátroclo</category><category>público</category><category>que futuro para as clássicas?</category><category>quesnay</category><category>ralph frammolino</category><category>república</category><category>restauros</category><category>revista ler</category><category>robert kennedy</category><category>roberto esposito</category><category>roberto rossellini</category><category>roger kimball</category><category>roger wolfe</category><category>roma cidade eterna</category><category>romance</category><category>rome</category><category>ronald dworkin</category><category>rorty</category><category>rosado fernandes</category><category>rui manuel amaral</category><category>rui tavares</category><category>rysanek</category><category>sabedoria</category><category>salmos</category><category>sandel</category><category>schleiermacher</category><category>schliemann</category><category>schumann</category><category>schumpeter</category><category>semónides</category><category>sesame street monsterpiece theatre</category><category>shelley</category><category>shorey</category><category>sinagogas na antiguidade</category><category>sloterdijk</category><category>sofia torallas tovar</category><category>spartacus</category><category>stanley rosen</category><category>star trek</category><category>stauss</category><category>suetónio</category><category>são lucas</category><category>são luiz</category><category>talia dixit</category><category>taubes</category><category>taviani</category><category>ted turner</category><category>templo</category><category>tempo</category><category>tenessee williams</category><category>tennyson</category><category>teresa pizarro beleza</category><category>tertuliano</category><category>terêncio</category><category>teseu</category><category>tessalónica</category><category>teuc</category><category>the beatles</category><category>the sopranos</category><category>the wire</category><category>theodor baierl</category><category>therion</category><category>thomas browne</category><category>thomas mann</category><category>thomas more</category><category>tibério júlio alexandre</category><category>ticiano</category><category>tintoretto</category><category>tirania</category><category>tiranicidas</category><category>tito andronico</category><category>tiziano</category><category>tolkien</category><category>tom lehrer</category><category>tony harrison</category><category>tragédia</category><category>transmissão</category><category>trindade santos</category><category>truffaut</category><category>trumbull stickney</category><category>twitter</category><category>tácito</category><category>uau</category><category>universidade</category><category>universidade de aveiro</category><category>valor das clássicas</category><category>varrão</category><category>vasalis</category><category>vasos gregos</category><category>vaticana</category><category>vegécio</category><category>vicente valero</category><category>vidas</category><category>vieira</category><category>vinicius</category><category>viseu</category><category>vitória de samotrácia</category><category>von balthasar</category><category>von trier</category><category>vulcano</category><category>vítor gonçalves</category><category>walter benjamin</category><category>walter de medeiros</category><category>werther</category><category>west</category><category>william gaddis</category><category>wittgenstein</category><category>wolfgang petersen</category><category>yeats</category><category>yiorgos yavellas</category><category>yorgos zampetas</category><category>zenão</category><category>zorba</category><category>ética</category><category>íon</category><category>ítaca</category><category>ópera</category><title>Origem da Comédia</title><description></description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Origem da Comédia)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>1453</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-5702946524680159912</guid><pubDate>Sat, 28 May 2016 11:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-05-31T05:24:43.591+01:00</atom:updated><title>Tradutores confusos: Horácio e a palavra &quot;Latino&quot;</title><description>&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAJXtLuAibz5RUULmlgq7m4GNl634cfPMwzSKkcdJI_Xkubagre7dplwfR7-A2k-JQXUnA013rYbr9jcaleR-kMXGE6VfIYSwmRyxS5hbNTRAZbqOhc4Z3ATkrCrafoFFvjKV1lLDdU0M/s1600/Orazio.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;475&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAJXtLuAibz5RUULmlgq7m4GNl634cfPMwzSKkcdJI_Xkubagre7dplwfR7-A2k-JQXUnA013rYbr9jcaleR-kMXGE6VfIYSwmRyxS5hbNTRAZbqOhc4Z3ATkrCrafoFFvjKV1lLDdU0M/s640/Orazio.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Algumas semanas atrás traduzi para esta página &lt;a href=&quot;http://origemdacomedia.blogspot.com/2016/04/um-poema-de-horacio.html&quot;&gt;um poema do Horácio&lt;/a&gt;. Nele lemos o poeta a
pedir à lira (&quot;barbitus&quot;), o receptor do poema, que cantasse um poema&amp;nbsp;&lt;/span&gt;«dic Latinum, / barbite, carmen!»&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;A minha tradução poderá ter soado estranha a qualquer pessoa
por desconhecente que seja da língua latina. Pois nela lê-se, «Venha daí, / Lira minha, um composto
poema». Uma comparação visual bastaria para suspeitar de algo estranho: onde
está o &quot;Latinum&quot; na minha tradução, visivelmente identificável com
&quot;Latino&quot;? A minha escolha angustiou-me durante estas semanas desde então decorridas, e várias vezes pensei em escrever um texto que a explicasse. Este é esse texto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;É com
efeito verdade que uma tradução literal dos versos acima citados leria algo
como &quot;canta, minha lira, um poema Latino.&quot; E uma tal opção não seria
de forma alguma desprovida de mérito. Ocorre perguntar o que dizemos quando em
Latim enunciamos a palavra &quot;Latinum&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;A
resposta instantânea está correcta: Latino refere-nos ao Lácio, portanto a
Roma; numa segunda instância refere-nos para a língua nele falada, a língua
romana, e para tudo o que tenha que ver com a República Romana. O sentido da
expressão, porém, vai além deste sentido imediato.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Numa
passagem famosa da sua &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Educação do Orador&lt;/span&gt;,
Quintiliano cita a seguinte passagem:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;mihi non
invenuste dici videtur aliud esse &lt;b&gt;Latine&lt;/b&gt;, aliud grammatice loqui. Ac de
analogia nimium.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Não me
parece desapropriado dizer que uma coisa é falar &lt;b&gt;Latim&lt;/b&gt;, outra é falar
Gramática.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Institutio Oratoria. I.6.27&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Esta passagem tem de
si uma vasta &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Nachleben&lt;/span&gt;, pois a sua
compreensão parcial ou mesmo falsa deu no Renascimento bastantes frutos,
nomeadamente nos debates em torno do estilo a ser escolhido no uso da língua
latina. Nesse Renascimento, estava em causa o processo de purificação e
purgação da língua latina de solecismos e barbarismos, e a posição de que não
basta juntar palavras pseudo-latinas, numa sequência indiferente de casos, para
se estar a falar gramaticalmente. Ou seja, não bastaria falar latim, era
preciso falar [latim] gramaticalmente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot; style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Não é, porém, isso que Quintiliano está a dizer, de forma alguma. Todo
o capítulo 6, no qual a frase acima citada se insere, serve para fundamentar a
afirmação de que «Sermo constat ratione vetustate auctoritate consuetudine.»,
ou seja, «O discurso consta de racionalidade, antiguidade, autoridade, e
hábito.», e a justificação dessa afirmação passa pela demolição de que a língua
devesse ser racional, ou seja, devesse obedecer a regras firmes e
pré-estabelecidas. Para se opor a tal decisão Quintiliano cita exemplo atrás de
exemplo de palavras que se recusam a inserir-se no padrão racional da língua,
aquilo a que hoje em dia chamamos simplesmente excepções. Quintiliano porém
insere a existência de excepções num plano maior e mais grandioso de vindicação
da tradição a que hoje em dia chamaríamos, na senda de Burke, a democracia dos
vivos, dos mortos, e daqueles por nascer. Não é um obstruccionista, não nega o
papel da racionalidade nem do uso contemporâneo; mas tempera-os.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot; style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt;Esta posição
insere-se num debate certamente ainda vivo na época de Quintiliano em torno
precisamente do tema da racionalidade linguística. Júlio César participou ele
mesmo no debate com um tratado &quot;Sobre a Analogia&quot; (ver passagem de
Quintiliano acima), em que, embora exortasse «tanquam scopulum sic fugias
inauditum atque insolens verbum» (fr. 3 lib. I), &quot;foge sempre das palavras
inauditas ou sem tradição como fugirias dos escolhos&quot;, acaba de forma
ligeiramente contraditória por perscrever o uso de várias &quot;novidades&quot;
linguísticas, como sejam o uso da letra &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;x-IV_mathan&quot;&gt;Ⅎ&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt; em
imitação do digamma Grego pré-Clássico (Ϝ) para significar o V v /v/ (que, como
é sabido, na grafia do latim clássico se grafava de forma idêntica a u), a
decisão de escrever palavras como &quot;maximum&quot; em vez de
&quot;maxumum&quot;, &quot;lacrima&quot; em vez de &quot;lacruma&quot; (decisão
essa que, segundo Cassiodoro, &quot;propter tanti viri auctoritatem&quot;, ou seja &quot;devido ao prestígio de um tão grande homem&quot; acabou por fazer com que fosse a forma por &#39;i&#39; a vingar, afirmação face à qual temos o direito de manter um saudável cepticismo), e finalmente dever-se-ia também ao mesmo Júlio César (segundo Prisciano) a introdução do famoso &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;ens&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt; para traduzir o Grego &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;el&quot;&gt;ὄν &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt;&quot;ente&quot;,
passo fundamental no desenvolvimento da filosofia e metafísica ocidental e tão
lamentado por Heidegger.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt;Voltando
a Quintiliano, se a frase &quot;aliud latine aliud grammatice&quot; sugere uma
adesão não à &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Grammatica&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt; mas sim à &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Latinitas&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt;, somos levados a concluir que por &quot;Latinitas&quot; se deve
entender adesão não só às regras mas também às características e às
idiossincracias da língua latina. &quot;Latine loqui&quot; torna-se por
conseguinte numa frase ambígua, passível de ser traduzida quer por &quot;Falar
latim&quot; quer por &quot;Falar bom latim.&quot; A expressão traz à memória a
endíade pseudo-etimológica utilizada pelo Zarathustra de Nietzsche que afirma
que &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;«Ich will &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;deutsch&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt; und &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;deutlich&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt; mit euch reden.»
(&quot;Desejo falar convosco &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;em
alemão&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt; e &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;claramente&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;.&quot;).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;Isto
traz-nos de volta ao &quot;carmen Latinum&quot;, ao &quot;poema &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt;latino&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;&quot; que Horácio se propunha cantar.
Comecemos por uma interpretação básica do poema. Quaisquer que sejam as
conotações permitidas pela palavra em todo o espectro da língua latina, qual é
aquela sugerida pelo poema?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;A ideia
principal do poema é uma de conquista daquilo que de melhor a cultura Grega
possuía de forma a poder ser absorvido na cultura latina que a havia
conquistado. Se fosse hoje, e aceitando a definição de apropriação cultural
como «a power dynamic in which members of a dominant culture take elements from
a culture of people who have been systematically oppressed by that dominant
group», então tendo em conta a escravatura a que milhares de Gregos tinham sido
sujeitos nos séculos antecedentes, e a pilhagem sem precedentes das cidades da
Aqueia (como os Romanos lhe chamavam), então o século XXI ver-se-ia certamente
obrigado a condenar a obra de Horácio, tal como todo o projecto Romano da
&quot;Græcia capta&quot;, magistralmente expresso no primeiro parágrafo das &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Disputações Tusculanas&lt;/span&gt;:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;sed meum
semper judicium fuit omnia nostros aut invenisse per se sapientius quam Græcos
aut accepta ab illis fecisse meliora, quæ quidem digna statuissent, in quibus
elaborarent.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Mas eu
fui sempre da opinião de que, qualquer que seja o tema, ou fomos nós a
inventá-lo ou então, se se tratar de alguma coisa à qual os Gregos se dedicaram
e elaboraram, recebêmo-la deles, certo, mas depois tornámo-la melhor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;en-US&quot;&gt;Felizmente,
porém, os nossos adoráveis &amp;amp; imperiais romanos tinham uma perspectiva
vastamente diferente da forma de lidar com apropriação cultural. Graças à sua
insensibilidade temos o Horácio. Que neste poema leva a cabo a dita
apropriação cultural &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt;de padrões gregos através da
conquista do metro alcaico. É Alceu, o poeta da ilha de Lesbos (hoje Lesvos),
aquele mencionado na segunda estrofe, o &quot;Lesbius civis&quot;, que eu
traduzi como &quot;alguém de Lesbos&quot;. A ele devemos um dos mais influentes
metros da poesia grega e, à conta de pessoas como Catulo e Horácio, também da
poesia latina. É a famosa estrofe Sáfica, assim chamada por referência à
poetisa Safo, contemporânea de Alceu, que apesar de não o ter inventado
aperfeiçoou-o e acabou por lhe ser associado na terminologia literária.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;É fácil distinguir o
poema ouvindo a gravação renascentista que eu partilhei juntamente com o poema.
Ainda assim, diga-se que uma estrofe sáfica consiste em três versos sáficos
(-x---|xx-x-&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;) seguidos de um
verso adoneu (-xx-&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;), em que &#39;x&#39;
simboliza uma &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;sílaba breve&lt;/span&gt;,&#39;u&#39; uma&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt; sílaba longa&lt;/span&gt;, e &#39;&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;&#39; é &#39;ancípite&#39;, ou seja pode ser uma ou outra, e finalmente
&#39;|&#39; significa uma &#39;cesura&#39;, ou seja uma quebra métrico-semântica a meio do
verso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Uma estrofe sáfica
é, portanto, o seguinte:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;-x---|xx-x-&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;-x---|xx-x-&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;-x---|xx-x-&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;-xx-&lt;span style=&quot;text-decoration: underline;&quot;&gt;x&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;E é precisamente na
conquista deste metro que consiste a vitória de Horácio sobre a Grécia. É na
possibilidade de pegar na lira e no metro que &quot;o homem de Lesbos foi o primeiro a
modular&quot; (Lesbio primum modulate civi) e torná-lo em algo &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Latino&lt;/span&gt; que consiste o triunfo de Horácio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Em que é que isso
deixa o tradutor? A língua portuguesa, mesmo que in extremis seja capaz de
acolher métrica quantitativa (assim nos referimos ao estilo de métrica
greco-latina de alternância de sílabas breves e longas), é-lhe ainda assim, por
motivos sobejamente óbvios, extremamente resistente. Estou a par de uma única
tentativa sustentada de tentar escrever em português em tais metros, o livro do
Frederico Lourenço &lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Clara Suspeita de Luz&lt;/span&gt;
de 2011 (um projecto passível de ser irmanado a outros tais, principalmente em
inglês e em alemão no século XIX). Mas 99.999% das traduções de poemas latinos
nem sequer ousam, ou se ousam fixam-se meramente no eco do número de sílabas.
Eu não fui diferente, com a única memória da métrica original na evocação de
métrica qualitativa (a portuguesa) a fazer referência aos versos Adoneus do
poema original.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;A questão
transforma-se, portanto, na seguinte: será a tradução de &quot;Latinum&quot;
por &quot;Latino&quot; digna? Honrará ela o poema? Ou, sendo que essa mesma
tradução desistiu de traduzir aquilo que o torna especificamente latino, não o
desonrará antes? A visão positiva diria que deixaria exposta a cicatriz da
proverbial insatisfação da tradução. Mas essa insatisfação, francamente, já se
tornou daqueles clichés do discurso literário, do tipo que se enuncia com voz
grave e pousada por pessoas que são poetas, e eu no que me toca fartei-me.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;en-US&quot; style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;Isso não
obstante, pareceu-me que traduzir por &quot;Latino&quot; era demasiado
arrogante quer para o tradutor quer para os leitores da tradução, que são
deixados sem um referente, na exacta medida em que em vão buscarão a suposta
latinidade métrica (a única) do poema dela privado. Por oposição a essa presunção, há
um reconhecimento de um fracasso pessoal na tradução por &quot;composto&quot;.
Uma tradução insuficiente, mas honesta na sua insuficiência, e que preferiu
optar pelo sentido alternativo da palavra, sentido esse vivo e real para a
língua em que o poema está escrito, mesmo se no poema em questão está apenas
latente, como eco duma ligação à língua da qual é servidor.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: large;&quot;&gt;O Horácio certamente
teria certamente entendido que o sentido principal seria o da relação métrica,
com o alternativo, acima exposto, quase desactivado a uma primeira leitura. Não
podemos porém duvidar de que estaria consciente da insinuação que rastejava na
palavra, prestes a manifestar-se a um leitor atento. Aquilo que em Latim é
meramente implícito, na minha tradução é explícito. Humildemente explícito,
pretendendo-se que essa humildade mais não seja que um sinal de respeito pelo meu querido e pachorrento dominus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2016/05/tradutores-confusos-horacio-e-palavra.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAJXtLuAibz5RUULmlgq7m4GNl634cfPMwzSKkcdJI_Xkubagre7dplwfR7-A2k-JQXUnA013rYbr9jcaleR-kMXGE6VfIYSwmRyxS5hbNTRAZbqOhc4Z3ATkrCrafoFFvjKV1lLDdU0M/s72-c/Orazio.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-2478783580302858551</guid><pubDate>Thu, 07 Apr 2016 07:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-06-01T04:09:42.316+01:00</atom:updated><title>Um poema de Horácio</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Chamam-nos. E não deixámos já tantas vezes&lt;br /&gt;
O tempo correr ao tocar-te? Canta-me agora,&lt;br /&gt;
Lira minha, um composto poema que dure este e&lt;br /&gt;
Muitos mais anos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tocou-te primeiro alguém de Lesbos,&lt;br /&gt;
Alguém corajoso que ainda assim quer entre batalhas&lt;br /&gt;
Quer após aportar a sua barca nas&lt;br /&gt;
Ondas da costa,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Cantava o Pai Livre, as Musas, Vénus, aquele&lt;br /&gt;
Rapaz que nunca o largava,&lt;br /&gt;
E ainda Lyco de olhos negros e de deslumbrantes&lt;br /&gt;
Negros cabelos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lira minha, honra de Febo, conviva&lt;br /&gt;
Sempre bem-vinda dos banquetes de Júpiter,&lt;br /&gt;
Doce pausa dos meus trabalhos, nunca deixes de responder&lt;br /&gt;
Quando te chamo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Horácio&lt;/b&gt;. I.32. Tradução de Miguel Monteiro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/GJRhXSbyMH8&quot; width=&quot;560&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Poscimur. Si quid vacui sub umbra&lt;br /&gt;
lusimus tecum, quod et hunc in annum&lt;br /&gt;
vivat et pluris, age, dic Latinum,&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;barbite, carmen!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lesbio primum modulate civi,&lt;br /&gt;
qui, ferox bello, tamen inter arma,&lt;br /&gt;
sive jactatam religarat udo&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;litore navem,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Liberum et Musas Veneremque et illi&lt;br /&gt;
semper hærentem puerum canebat&lt;br /&gt;
et Lycum nigris oculis nigroque&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;crine decorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O decus Phœbi et dapibus supremi&lt;br /&gt;
grata testudo Iovis, o laborum&lt;br /&gt;
dulce lenimen, mihi cumque salve&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;rite vocanti.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjKQMPbhbCMxYAICKDhGjLusz4WVMUt1JhNwa8vLteGFpXZUeOGvDK8fVsRU6mT1LF-NA_HxB2pI72fihNh4aW8mVCXJ6pHtXHOJtvRbD59JJk_K50XI8iZ53x3yZzM2JRQmVWXQoHfIU/s1600/df42c49df3ed5823d566356dddd7e72b.380x240x1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjKQMPbhbCMxYAICKDhGjLusz4WVMUt1JhNwa8vLteGFpXZUeOGvDK8fVsRU6mT1LF-NA_HxB2pI72fihNh4aW8mVCXJ6pHtXHOJtvRbD59JJk_K50XI8iZ53x3yZzM2JRQmVWXQoHfIU/s1600/df42c49df3ed5823d566356dddd7e72b.380x240x1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2016/04/um-poema-de-horacio.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/GJRhXSbyMH8/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-936746682816430093</guid><pubDate>Tue, 08 Mar 2016 10:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-03-08T10:01:47.765+00:00</atom:updated><title>progeniem sed enim Turchano a sanguine duci</title><description>&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Many other European nations also had their legends of Trojan origins; more surprisingly, so too did the Turks, helped by the closeness in sound between &lt;i&gt;Turc(h)i&lt;/i&gt; and &lt;i&gt;Teucri&lt;/i&gt;, one of Virgil’s names for the Trojans, derived from one of their ancestors, Teucrus. After taking Constantinople in 1453, the Ottoman Mahomet II is said to have visited the site of Troy, a short journey down the Hellespont, and announced himself as the avenger of Troy, sacked by the Greeks. An epigram by Julius Caesar Scaliger points up the repetitions of legendary history: ‘Twice ancient Troy was overthrown by Greek arms; twice has new Greece mourned for her victorious ancestors, once when great Rome brought back the descendants of the Trojans, and again now that the Turks hold sway.’ The neo-Latin &lt;i&gt;Amyris &lt;/i&gt;(the title derives from the Arabic ‘amir’, meaning ‘prince’, ‘emir’) by Gian Mario Filelfo, written in the 1470s, is a curious example of ‘humanistic Turcophilia’, an epic on the life of Mahomet II. In a replay of the ‘Choice of Hercules’ (choosing Virtue over Pleasure), the young Mahomet rejects Venus in favour of Bellona, goddess of war, who appears in a vision to tell him to avenge Troy. A further mark of Greek perfiy is their transfer of the seat of empire from Trojan Rome to Greek Constantinople. In an example of the diplomatic use of Trojan origins, whose history stretches back to the alliance between Rome and the Sicilian city of Segesta in the First Punic War on the basis of their shared Trojan ancestry, Mahomet II is alleged to have written a letter to Pope Nicholas V, complaining of the preaching of a crusade in Europe, and appealing to the Trojan ancestry shared by the Turks with European nations. Ths is not an argument that has been aired in recent discussions about the enlargement of the European Union.&lt;/blockquote&gt;
&lt;b&gt;Philip Hardie&lt;/b&gt;. &lt;i&gt;The Last Trojan Hero: A Cultural History of Virgil&#39;s Æneid&lt;/i&gt;. IB Tauris (2014)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f3/Sarayi_Album_10a.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f3/Sarayi_Album_10a.jpg&quot; width=&quot;270&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;Imagem: Sultão Mahmet II cheirando uma rosa. Albuns Sarayı. Hazine 2153, folio 10a&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2016/03/progeniem-sed-enim-turchano-sanguine.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-8060870537850827464</guid><pubDate>Tue, 23 Feb 2016 23:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-02-23T23:55:47.705+00:00</atom:updated><title>Civis Romanus Sum!</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
It is well known that the people we call Byzantines today called themselves Romans (Romaioi). In the middle period of Byzantium&#39;s history [...] this &quot;national&quot; label appears or is pervasive in virtually all texts and documents (excluding the strictly theological) regardless of the geographical and social origins of their authors, which, in Byzantium, were diverse. (&quot;Byzantines&quot; were for them only the residents of Constantinople, archaically styled after the City&#39;s classical name.) These Romans called their state Romania (Ῥωμανία) or Romaïs, its capital New Rome (among other names, titles, and epithets), and its rulers the &lt;i&gt;basileis&lt;/i&gt; of the Romans, whom we call &quot;emperors.&quot; This Roman identity survived the fall of the empire and Ottoman rule, though it was greatly changed by those events. While in Byzantium the Romans were a highly unified nation, under the Porte [= Império Otomano] they were redefined so as to encompass a multi-ethnic and linguistically diverse religious community. Later, with the foundation of the modern Greek state, &lt;i&gt;romiosyne &lt;/i&gt;came to represent the orthodox and demotic aspects of the new Hellenic national persona, complementing the classical and idealistic aspect that was projected abroad. Continuity and change are alike illustrated in a story remembered by Peter Charanis, born on the island of Lemnos in 1908 and later a professor of Byzantine history at Rutgers University.&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
When the island was occupied by the Greek navy [in 1912], Greek soldiers were sent to the villages and stationed themselves in the public squares. Some of us children ran to see what these Greek soldiers, these Hellenes, looked like. &quot;What are you looking at?&quot; one of them asked. &quot;At Hellenes,&quot; we replied. &quot;Are you not Hellenes yourselves?&quot; he retorted. &quot;No, we are Romans.&quot;&lt;/blockquote&gt;
Thus was the most ancient national identity in all of history finally absorbed and ended. Charanis, as we will see, eventually came to regard himself as a Hellene.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Anthony Kaldellis&lt;/b&gt;. &lt;i&gt;Hellenism in Byzantium&lt;/i&gt;. CUP&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://thecampvs.com/wp-content/uploads/2011/06/konstantinopel.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://thecampvs.com/wp-content/uploads/2011/06/konstantinopel.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2016/02/civis-romanus-sum.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-6629052557262836995</guid><pubDate>Tue, 26 Jan 2016 17:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-01-26T17:28:52.958+00:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Congressos</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">lisboa</category><title>Colóquio Internacional: Paideia e Humanitas: formar e educar ontem e hoje</title><description>&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 12pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;Colóquio Internacional&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 24pt;&quot;&gt;Paideia e Humanitas&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;formar e educar ontem e hoje&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;&lt;img class=&quot;CToWUd a6T&quot; height=&quot;381&quot; src=&quot;https://mail.google.com/mail/u/1/?ui=2&amp;amp;ik=2325212300&amp;amp;view=fimg&amp;amp;th=1527e254edea750a&amp;amp;attid=0.1&amp;amp;disp=emb&amp;amp;attbid=ANGjdJ_ltPbWDlyt1eKSOe3Qv3XfsJxG-VijmGTgb6Zwj5xJxkgyjPQZLDBY__C4LadV-bI2lq9_DT3Ev9oTcJ4W8AHTAmq6iMZg-sKLHS5fXCEylAm7hy2vWSy9jEw&amp;amp;sz=w804-h762&amp;amp;ats=1453829187550&amp;amp;rm=1527e254edea750a&amp;amp;zw&amp;amp;atsh=1&quot; style=&quot;cursor: pointer; outline: 0px;&quot; tabindex=&quot;0&quot; width=&quot;402&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;Lisboa, 15-16 Dezembro 2016&lt;br /&gt;​Faculdade de Letras, Universidade de Lisboa&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ORGANIZAÇÃO&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;Centro de Estudos Clássicos da Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa&lt;br /&gt;Instituto de Educação da Universidade de Lisboa&lt;br /&gt;Instituto de Educação da Universidade do Minho&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;Call for Papers&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;até&lt;/span&gt;&amp;nbsp;31 de Maio&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.tmp.letras.ulisboa.pt/cec-eventos-cientificos/cec-coloquios-e-congressos/2587-paideia-e-humanitas&quot; style=&quot;color: #1155cc;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;mais informações / further informations&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 12pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;Comissão Organizadora&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Alberto Filipe Araújo&lt;br /&gt;Custódia Martins&lt;br /&gt;Henrique Miguel Carvalho&lt;br /&gt;José Pedro Serra&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;&quot;&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;Justino Magalhães&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 12pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 10pt;&quot;&gt;Teresa Rosa&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: &#39;Times New Roman&#39;, serif; font-size: 12pt; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;Contacto:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 13.5pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;mailto:formareeducar2016@gmail.com&quot; style=&quot;color: #1155cc;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;formareeducar2016@gmail.com&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2016/01/coloquio-internacional-paideia-e.html</link><author>noreply@blogger.com (Elisabete Cação)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-953268254986251897</guid><pubDate>Tue, 15 Dec 2015 09:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-12-15T09:39:48.274+00:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">antónio mora</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">fernando pessoa</category><title>não ter pasmo de cousa nenhuma</title><description>&quot;Devo a minha compreensão dos literatos de Orpheu a uma leitura aturada sobretudo dos gregos, que habilitam quem os saiba ler a não ter pasmo de cousa nenhuma. Da Grécia Antiga vê-se o mundo inteiro, o passado como o futuro, a tal altura emerge, dos melhores cumes das outras civilizações, o seu alto píncaro de glória criadora&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
António Mora/Fernando Pessoa, &quot;Orpheu&quot;, in F. Pessoa &lt;i&gt;O Regresso dos Deuses e outros escritos de António Mora&lt;/i&gt;, Assírio&amp;amp;Alvim, Porto, 2013, p.257.</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2015/12/nao-ter-pasmo-de-cousa-nenhuma.html</link><author>noreply@blogger.com (Ana Seiça Carvalho)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-5615153985995698355</guid><pubDate>Fri, 07 Aug 2015 10:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-08-07T12:01:34.721+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">ana hatherly</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">poesia experimental</category><title>&quot;A mulher é e não é&quot; - em memória de Ana Hatherly</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTyZL24KXZ0nxC3ZO5nvnxv6qVqshvu4asx21G-yfTrAo3cotjF2s-C8eCG0jL4U7qyvJLBrOUaeQbQ4rmFWuGOnfUzYE2KXEsNYX0XiXeZTb89JWHhWgonoGzcfR0wHSz0m5PAZxScnPz/s1600/ana%252Bhatherly.bmp.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;Em honra de Ana Hatherly, que faleceu de velhice a 5 de Agosto de 2015&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhicJkdILyxJzxmIUKe3qomjEJPMNKVFKWeXtOS6f2-hzxKIepsJKmW3P1cKKHOrvz_lv8GeKccN2942H5sFYCDzu7sivRG-AfNhltatuj6UxMq-KjwBQr9zqTrxuQKOK3JVKRwa2ihY2y3/s1600/ana%252Bhatherly.bmp.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhicJkdILyxJzxmIUKe3qomjEJPMNKVFKWeXtOS6f2-hzxKIepsJKmW3P1cKKHOrvz_lv8GeKccN2942H5sFYCDzu7sivRG-AfNhltatuj6UxMq-KjwBQr9zqTrxuQKOK3JVKRwa2ihY2y3/s320/ana%252Bhatherly.bmp.jpg&quot; width=&quot;277&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poeta, ensaísta, artista plástica, investigadora, professora catedrática, foi a autora do primeiro poema concreto, escrito em Portugal, introduzindo e destacando-se no movimento da Poesia Experimental Portuguesa desde oa anos 60/70 (PO-EX). (biografia e bibliografia&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://www.po-ex.net/taxonomia/transtextualidades/metatextualidades-alografas/ana-hatherly-biografia&quot;&gt;aqui&lt;/a&gt; &lt;a href=&quot;https://pt.wikipedia.org/wiki/Ana_Hatherly&quot;&gt;e aqui&lt;/a&gt;; sobre o livro de poemas &lt;i&gt;A Neo-Penélope&lt;/i&gt;, &lt;a href=&quot;https://phala.wordpress.com/2015/08/05/ana-hatherly-%C2%A7-08051929-05082015/#more-378&quot;&gt;perder-se por aqui&lt;/a&gt;).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;A Neo-Penélope&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Não tece a tela&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Não fia o fio&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Não espera&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Por nenhum Ulisses&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Às portas do sangue &lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;O herói adormecido&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Agora está deitado&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Ao Polifemo abraçado&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Seu próprio satélite forçado&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;Há um intervalo nímio&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Nas coisas&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Que entre si independem&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
_______________________&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;À tua espera&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;Estou à tua espera.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;Estou sempre à tua espera&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;De esse outro&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Que me consome&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Que me enche de sonho&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;E controvérsia.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;O outro é TU-EU&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Paradoxal oxímoro&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Impossibilidade ansiosa.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;Amar é uma tempestade de areia&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Uma bruma vítrea.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;Não menos que Penélope&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Espero&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Vagarosa e muda&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Em minhas tarefas.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&amp;nbsp; &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
retirados de &quot;Poemas Femininos&quot;&lt;i&gt; in A Neo-Penélop&lt;/i&gt;e, &amp;amp;etc, Lisboa, 2007, pp.15 e 16.</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2015/08/a-mulher-e-e-nao-e-em-memoria-de-ana.html</link><author>noreply@blogger.com (Ana Seiça Carvalho)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhicJkdILyxJzxmIUKe3qomjEJPMNKVFKWeXtOS6f2-hzxKIepsJKmW3P1cKKHOrvz_lv8GeKccN2942H5sFYCDzu7sivRG-AfNhltatuj6UxMq-KjwBQr9zqTrxuQKOK3JVKRwa2ihY2y3/s72-c/ana%252Bhatherly.bmp.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-3424211731819113561</guid><pubDate>Tue, 16 Jun 2015 17:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-06-16T18:24:38.934+01:00</atom:updated><title>[COIMBRA] Opera in Fieri (24 de Junho)</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmtXH26l37jckORAeGfy9P-XcDRLesjx_fF3mMdwGFA9t6Av485P7DpW3s_M3Q4w6dPDz7rly64SwtqHacJWXy2ecghCApLeXFdroHFyhVR1GIC-zf8AZPZFp6nmkt1ja6X3rhQnbfqoI/s1600/10505114_1636365969934401_1431177479073797789_o.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmtXH26l37jckORAeGfy9P-XcDRLesjx_fF3mMdwGFA9t6Av485P7DpW3s_M3Q4w6dPDz7rly64SwtqHacJWXy2ecghCApLeXFdroHFyhVR1GIC-zf8AZPZFp6nmkt1ja6X3rhQnbfqoI/s640/10505114_1636365969934401_1431177479073797789_o.jpg&quot; width=&quot;452&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2015/06/coimbra-opera-in-fieri-24-de-junho.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmtXH26l37jckORAeGfy9P-XcDRLesjx_fF3mMdwGFA9t6Av485P7DpW3s_M3Q4w6dPDz7rly64SwtqHacJWXy2ecghCApLeXFdroHFyhVR1GIC-zf8AZPZFp6nmkt1ja6X3rhQnbfqoI/s72-c/10505114_1636365969934401_1431177479073797789_o.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-686188174224792947</guid><pubDate>Wed, 04 Mar 2015 00:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-03-04T00:21:34.278+00:00</atom:updated><title></title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe4Vd4Eza4KZ5Y1kYgfxjDCSkVhmkw58ckuM17uJPbH_52yaW_UYN1fsRLK_rcxKYPNgLnSQq2cp6KEh_xG6bH2ZkBmMb8bopdpUc56wg55Lr8UwhCFx7xU_iSjtNuFoDJJOXUZOo52Z4/s1600/Sem+T%C3%ADtulo.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe4Vd4Eza4KZ5Y1kYgfxjDCSkVhmkw58ckuM17uJPbH_52yaW_UYN1fsRLK_rcxKYPNgLnSQq2cp6KEh_xG6bH2ZkBmMb8bopdpUc56wg55Lr8UwhCFx7xU_iSjtNuFoDJJOXUZOo52Z4/s1600/Sem+T%C3%ADtulo.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;226&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.466667175293px; margin-bottom: 6px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
É com muito gosto que anunciamos a abertura oficial do &amp;nbsp;II Concurso de Conto de Inspiração Clássica. Enviem-nos o produto da vossa inspiração para oc.concursoconto@gmail.com&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.466667175293px; margin-bottom: 6px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.466667175293px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
REGULAMENTO&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
CONCURSO DE CONTO DE INSPIRAÇÃO CLÁSSICA&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O concurso de Conto de Inspiração Clássica é uma iniciativa desenvolvida pela Origem da Comédia, uma sub-secção afecta à Associação Portuguesa de Estudos Clássicos, que tem como objectivo fomentar a (re)leitura e a (re)escrita dos fundamentos clássicos da nossa cultura, revelar a presença desses paradigmas na nossa memória e no imaginário contemporâneos, reiterando a actualidade e perenidade deste legado da Antiguidade na Cultura Portuguesa.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1. Âmbito de Aplicação&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 1 Podem concorrer todas as obras inéditas em língua portuguesa e no género literário do conto.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 2 Numa primeira categoria, poderão participar todos os estudantes universitários até ao 3o ciclo de doutoramento (inclusive), com limite de idade até 35 anos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 3 Numa segunda categoria, poderão participar todos os estudantes do ensino secundário.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 4 Podem concorrer membros sócios da Origem da Comédia, desde que não sejam elementos pertencentes à Direcção ou ao Secretariado do Concurso.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 5 Podem participar estudantes de qualquer nacionalidade, se estiverem inscritos numa instituição portuguesa e desde que escrevam em Língua Portuguesa.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2. Inscrições e entrega dos trabalhos&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 6 A inscrição é gratuita e o período para a submissão do Conto estará aberto de 1 de Março a 31 de Maio de 2014.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo7 A inscrição deve ser feita para o Secretariado do Concurso via email (oc.concursoconto@gmail.com), através do envio da proposta (o conto deverá chegar em ficheiro PDF, anónimo, as informações pessoais deverão constar apenas do corpo do email) juntamente com algumas informações pessoais tais como o nome completo, número de telefone, email pessoal, nome de Escola Secundária ou Universidade com respectivo comprovativo de matrícula e data de nascimento.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 8 No caso do Conto vencedor, aquando a inscrição o participante autoriza automaticamente a Organização a publicar e a reproduzir o conteúdo, respeitando-se os direitos de autor.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 9 Durante o processo de selecção e seriação das propostas, os candidatos poderão solicitar informações junto do secretariado do concurso, não sendo permitido qualquer contacto com os elementos constituintes do júri. O não cumprimento deste critério é factor de desclassificação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
3. Formato da composição do conto&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 10 Cada participante só pode escrever um conto, que deverá ser inédito, original e em língua portuguesa. Qualquer situação de plágio remeterá à desclassificação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 11. A redacção deve ser em Times New Roman, corpo 12, espaçamento 1,5, espaçamento de margens 2,5 em altura e largura, e deve ter até 9 páginas A4. O documento deve ser depois enviado em PDF.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 12. O conto deve cumprir, pelo menos, um dos seguintes requisitos: ter como pano de fundo um mito greco-latino, seguir a estética literária de algum autor clássico ou fazer a evocação de alguma personagem ou episódio da Antiguidade.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
4. Obras a premiar&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 13 Serão seleccionados dois contos, em cada uma das categorias, com a atribuição dos respectivos prémios.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1º prémio: 250euros, Livros de temas clássicos, Publicação do Conto no Boletim de Estudos Clássicos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2ºprémio: Livros de temas clássicos, Publicação do Conto no Boletim de Estudos Clássicos,&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 14 A Direcção informará os vencedores por telefone no final do mês de Julho e a premiação terá lugar no mês de Setembro.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 15 Está previsto a não atribuição de prémio se o jurí considerar que nenhum proposta cumpre os critérios de qualidade literária.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
5. Composição do Júri&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 16 O Júri do concurso será composto por José Ribeiro Ferreira, Cristina Drios, Paula Barata Dias (Membro da Associação Portuguesa de Estudos Clássicos a anunciar) e Joana Bárbara Fonseca (Membro da Origem da Comédia).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Artigo 17 Tudo quanto possa suscitar dúvidas coloca-se ao critério do Júri.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.466667175293px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 21.466667175293px; margin-top: 6px;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;line-height: 21.466667175293px;&quot;&gt;Facebook:&amp;nbsp;https://www.facebook.com/pages/Origem-da-Com%C3%A9dia-Concurso-de-Conto-de-Inspira%C3%A7%C3%A3o-Cl%C3%A1ssica/1392806764312996?fref=nf&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2015/03/e-com-muito-gosto-que-anunciamos.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe4Vd4Eza4KZ5Y1kYgfxjDCSkVhmkw58ckuM17uJPbH_52yaW_UYN1fsRLK_rcxKYPNgLnSQq2cp6KEh_xG6bH2ZkBmMb8bopdpUc56wg55Lr8UwhCFx7xU_iSjtNuFoDJJOXUZOo52Z4/s72-c/Sem+T%C3%ADtulo.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-1872825377596403575</guid><pubDate>Thu, 22 Jan 2015 22:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-01-22T22:37:19.384+00:00</atom:updated><title>Sobre a glória</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
Cæsar quum quosdam ornare voluit, non illos honestavit, sed ornamenta ipsa turpavit.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Cícero&lt;/b&gt;, &lt;i&gt;De gloria &lt;/i&gt;[Sobre a glória]&amp;nbsp;(obra perdida) Fragmento 9. Tradução minha.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
César tentou homenagear alguns, mas, longe de os honrar, isso teve antes o efeito de transformar as próprias homenagens numa coisa sórdida.</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2015/01/sobre-gloria.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-116388848365226717</guid><pubDate>Fri, 17 Oct 2014 21:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2020-03-28T14:32:39.466+00:00</atom:updated><title>As lágrimas do Sol</title><description>&lt;div center=&quot;&quot; text-align:=&quot;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;§1&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
δάκρυα μὲν σέθεν ἐστὶ πολυτλήτων γένος ἀνδρῶν,&lt;br /&gt;
μειδέσας δὲ θεῶν ἱερὸν γένος ἐβλάστησας&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;fragmento dum&lt;/i&gt; &lt;b&gt;Hino Órfico ao Sol&lt;/b&gt;. Otto Kern fr nº354. Tradução minha.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
as tuas lágrimas são a raça dos mortais sofredores&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
sorrindo geraste a raça santa dos deuses&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;§2&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
Ήλιε, μεγάλε ανατολίτη μου, τα μάτια σου βουρκώσαν,&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
κι όλος ο κόσμος πια σκοτείνιασε κι όλη η ζωή ζαλίστη,&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
και κατεβαίνεις στης μανούλας σου το κυματοχαμώι.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Nikos Kazantzakis&lt;/b&gt;. &lt;i&gt;Odisseia&lt;/i&gt; 24.1397-1400. Athenas. (1957) Tradução minha.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
Sol, meu grande Oriental, os teus olhos atolaram-se de água,&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
todo o mundo escureceu, toda a vida entorpeceu,&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
e agora desces à tua mãe em suas caves marinhas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;§3&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ec/Jean_Dodal_Tarot_trump_19.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ec/Jean_Dodal_Tarot_trump_19.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Jean Dodal.&lt;/b&gt; &lt;i&gt;O Sol&lt;/i&gt; do Tarô de Marselha. (1701).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;Com um grande obrigado ao Tassos.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/10/as-lagrimas-do-sol.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-7687023009122921824</guid><pubDate>Tue, 19 Aug 2014 16:19:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-08-19T19:27:08.344+01:00</atom:updated><title>Em Honra de Augusto César Octaviano</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://fc07.deviantart.net/fs47/i/2009/195/3/d/Augustus_Caesar__Octavian_by_d3333b.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://fc07.deviantart.net/fs47/i/2009/195/3/d/Augustus_Caesar__Octavian_by_d3333b.jpg&quot; height=&quot;360&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;O
declínio do poderio romano para mim tem início com o fim da
liberdade que tem origem no momento em que Roma começa a ser serva dos
imperadores. É verdade que Augusto e Traiano não foram
completamente maus, e que ainda houve outros imperadores meritórios.
Ainda assim, se alguém começar a passar em revista os homens
excelentes caídos aquando da guerra de Júlio César, e mais tarde
aqueles que o próprio Augusto trucidou no seu cruel triunvirato, se
se levar em consideração a selvajaria de Tibério, a cólera de
Calígula, a loucura de Cláudio, os crimes e a insânia do reinado de Nero, se ainda para mais se puser a contar esses
Vitélios, Caracalas, Heliogabalos, Maximinos, e mais todos esses
mostros e calamidades da raça humana, jamais poderá negar que o
poderio romano começou a ruir a partir do momento em que o nome de
César se apossou do estado como uma peste. A Liberdade teve que dar
lugar ao Império, e após a Liberdade também a Virtude
partiu.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Isto porque antes o caminho para as honras públicas passava
pela virtude, e aqueles conhecidos pela sua magnanimidade,
virtude, e responsabilidade tinham o caminho facilitado para
acederem aos &lt;i&gt;consulatus&lt;/i&gt;
às 
&lt;i&gt;dictaturæ&lt;/i&gt;,
e aos restantes cargos políticos.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Porém,
quando o Estado passou a ser pertença de um só, aqueles que
detinham o poder começaram a suspeitar da virtude e da
magnanimidade. Os imperadores só gostavam daqueles a quem faltava
aquela força e aquele engenho que apenas o desejo de liberdade é
capaz de estimular. O palácio imperial preferia os preguiçosos aos corajosos, os aduladores aos responsáveis, e
assim que a governação do estado foi entregue aos piores, esses
trataram de começar a arruinar o império por dentro. Mas encarando
a desgraça de frente, porque é que nos deveríamos lamentar só
pelo fim da virtude, quando na realidade estava em causa a destruição
geral de todo Estado? Quantas luzes da república foram extintas por
Júlio César! De quanta nobreza não foi o Estado privado! Sob
Augusto, quer tenha sido por necessidade quer por maldade, quantos
não foram proscritos e condenados à morte! Quantos não
desapareceram, eliminados! De modo que que ao momento em que as mortes e o sangue cessaram não faz sentido que
se chame clemência, mas sim
crueldade cansada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Leonardo Bruni&lt;/b&gt;. &lt;i&gt;História do Povo Florentino&lt;/i&gt;&amp;nbsp;I. Tradução minha.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Declinationem
romani imperii ab eo fere tempore ponendam reor quo, amissa
libertate, imperatoribus servire Roma incepit. Etsi enim non nihil
profuisse Augustus et Trajanus, etsi qui fuerunt alii laude principes
digni videantur, tamen, si quis excellentes viros primum a C. Julio
Cæsare bello, deinde ab ipso Augusto triumviratu illo nefario
crudelissime trucidatos; si postea Tiberii sævitiam, Caligulæ
furorem, Claudii dementiam, Neronis scelera et rabiem ferro igneque
bacchantem; si postea Vitellios, Caracallas, Heliogabalos, Maximinos
et alia hujusmodi monstra et orbis terrarum portenta reputare
voluerit, negare non poterit tunc romanum imperium ruere cœpisse,
quum primo cæsareum nomen, tamquam clades aliqua, civitati incubuit.
Cessit enim libertas imperatorio nomini, et post libertatem virtus
abivit. Prius namque per virtutem ad honores via fuit, iisque ad
consulatus dictaturas et ceteros amplissimos dignitatis gradus
facillime patebat iter, qui magnitudine animi, virtute et industria
ceteros anteibant.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt; Mox vero ut res publica in
potestatem unius devenit, virtus et magnitudo animi suspecta
dominantibus esse cœpit. Hique solum imperatoribus placebat quibus
non ea vis ingenii esset quam libertatis cura stimulare posset. Ita
pro fortibus ignavos, pro industriis adulatores imperatoria suscepit
aula, et rerum gubernacula ad peiores delata ruinam imperii paulatim
dedere. Quamquam quid virtutis repulsam quis deploret ac non potius
communem civitatis interitum? Quot enim rei publicæ lumina sub Julio
Caesare extincta sunt! Quantis princibus civitas oborta! Sub Augusto
inde, sive id necessarium fuerit sive malignum, quanta proscriptio!
Quot absumpti cives! Quot deleti! Ut merito, quum tandem a cædibus
et cruore cessaret, non clementia illa sed fessa crudelitas
putaretur.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/08/em-honra-de-augusto-cesar-octaviano.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-8470367836000669397</guid><pubDate>Sat, 09 Aug 2014 13:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-08-09T14:15:42.849+01:00</atom:updated><title>Sobre o Latim no Secundário [APEC]</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;i&gt;informação recebida pela Origem da Comédia.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A Associação Portuguesa de Estudos Clássicos (APEC) apoia e dá parecer positivo à abertura de turmas de Latim e/ou de Grego com um número inferior a vinte alunos no ensino secundário do curso de Humanidades com base nos seguintes argumentos:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- As opções específicas de Latim e de Grego nos curricula do ensino secundário estão contempladas no desenho curricular dos três anos do ensino secundário. Refira-se que a presença das línguas clássicas no ensino obrigatório português é, já de si, francamente inferior à que ocorre nos países desenvolvidos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- A liberdade de escolha destas opções ficou gravemente comprometida com a legislação que determinou&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
um número mínimo de 20 alunos para legitimar a abertura de uma turma de uma opção específica. Não sendo um problema específico para as línguas clássicas, a verdade é que razões diversas têm conduzido a uma oferta curricular uniformizada e monolítica e, em larga medida concentrada numa cada vez mais restrita interpretação do conceito de “opção”.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Consideramos que a tutela ponderou os riscos desta redução da oferta de opções na rede escolar pública, acautelando o seu efeito através da emissão de despachos e de recomendações (Despacho n.º 5106-A/2012 DR de 12 de Abril 2012; Recomendação nº 4502 de 17 de Julho de 2012, enviada às então Direções Regionais de Educação) a estabelecerem as circunstâncias especiais para o funcionamento de turmas de opção com um número inferior a 20 alunos. Citamos a legislação em vigor:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
(Despacho n.º 5048-B/2013, cap. V; art. 21, alínea 4)&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1- Nos cursos científico-humanísticos e nos cursos do ensino artístico especializado, nas áreas das artes visuais e dos audiovisuais, no nível secundário de educação, o número mínimo para abertura de uma turma é de 26 alunos e o de uma disciplina de opção é de 20 alunos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
(…)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
4- O reforço nas disciplinas da componente de formação específica ou de formação científico-tecnológica, decorrente do regime de permeabilidade previsto na legislação em vigor, pode funcionar com qualquer número de alunos, depois de esgotadas as hipóteses de articulação e de coordenação entre estabelecimentos de ensino da mesma área pedagógica, mediante autorização prévia dos serviços do Ministério da Educação e Ciência competentes.&lt;/div&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Tem-nos chegado ao conhecimento por equipas de constituição de turmas que, reunidas as condições (não haver oferta dessa opção na área pedagógica da escola proponente; não haver sequer no mesmo conselho, no mesmo distrito, esgotadas as hipóteses de articulação com outros estabelecimentos de ensino), solicitam a autorização de abertura de uma turma de Latim como opção específica aos serviços competentes do Ministério, e esta lhes tem sido negada. Entendemos que há, aqui, uma falha na aplicação das leis em vigor, o que é intolerável e lesivo do interesse dos estudantes e da legítima autonomia das instituições de ensino na escolha do seu projeto pedagógico.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- A integral aplicação da lei evocada contribui para travar um estado de extinção quase total do ensino das línguas clássicas e de pessoas que possuam esse saber. Reduzida a sua presença ao mínimo na oferta curricular do ensino não superior, o que é agravado pela aplicação grosseira da legislação, o conhecimento das línguas clássicas em Portugal aproxima-se da extinção, por impossibilidade de assegurar a continuidade na transmissão de conhecimentos aos que os solicitam. Contudo, as línguas clássicas são uma presença fundamental nos sistemas de ensino dos países europeus desenvolvidos, em particular dos países europeus de línguas novilatinas, o que remete Portugal para um muito constrangedor isolamento entre os seus pares europeus.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Pense-se na Finlândia e no lugar de excelência que este país ocupa nos relatórios de avaliação da educação. A Finlândia é um dos países que dá mais destaque às línguas clássicas no seu currículo. Quereremos nós sugerir aos Finlandeses que poderiam ser melhores ainda, se se livrassem do estorvo das línguas clássicas?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Pondere-se a questão económica: no presente, as escolas que solicitam a abertura de turmas de Latim têm, nos seus quadros de docentes, profissionais estáveis capazes de lecionar a disciplina. São os professores de português para o 3º ciclo e secundário e de línguas clássicas no ensino secundário. Face à necessária racionalização dos recursos, nenhuma escola pensa em contratar mais docentes para lecionar o acréscimo de uma turma, que pode ser absorvida pelo horário de um docente já integrado na escola.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- Percebe-se que a racionalização de recursos de si escassos não é compatível com a existência arbitrária de turmas de Latim em cada escola secundária que reúna, atualmente, os meios humanos para o fazer (sc. professores com habilitação própria para a lecionação de português e de latim). As escolas secundárias proponentes tiveram-no em causa quando prepararam a constituição das turmas e estabeleceram contactos com as seus pares.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- É evidente que, nos últimos anos, por razões diversas, houve uma redução na procura destas disciplinas. Na verdade, difícil se torna exercer um direito de escolha fundamentada quando se é confrontado permanentemente com um “-Latim aqui não há”; ou mesmo escolher o que não se conhece de todo, após anos de exposição a programas e conteúdos profundamente avessos à memória, ao esforço, e às matrizes culturais da Europa.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
- O que está em causa, neste domínio, é saber se a gestão ministerial considera aceitáveis as consequências do descalabro da presença dos estudos clássicos e das línguas clássicas enquanto disciplinas relevantes para a educação integral de um cidadão de um país europeu de língua românica; se se associa a este vazio, paulatinamente construído por medidas legislativas de mérito nunca avaliado e altamente prejudiciais da estabilidade desejada para um modelo educativo; ou se, pelo contrário, permite que as escolas, as academias e a sociedade civil desenvolvam projetos para permitir a continuidade e a revalorização da presença dos estudos clássicos nas escolas de todos nós.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Paula Barata Dias&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Presidente da Associação Portuguesa de Estudos Clássicos&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/08/sobre-o-latim-no-secundario-apec.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-7583558283128803623</guid><pubDate>Tue, 22 Jul 2014 16:17:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-07-22T17:18:59.293+01:00</atom:updated><title>2014 - O Estado Crítico dos Estudos Clássicos em Portugal</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;(Texto recebido pela Origem da Comédia)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A investigação e o ensino dos Estudos Clássicos em Portugal estão ameaçados de extinção. De facto, a arbitrariedade e o voluntarismo com que o Estado legisla e interfere nas instituições dedicadas à investigação e ao ensino, sejam centros de investigação, universidades e escolas, provocam o caos numa área do saber cujo valor referencial para a cultura portuguesa e culturas europeias é, com ironia, unanimemente considerada.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Foi levada a termo, pela Fundação para Ciência e Tecnologia, neste mês de Julho, a avaliação dos centros de investigação. Os resultados da mesma condenarão muitos centros nacionais ao subfinanciamento, incompatível com os projetos que têm em curso, ou à cessação de atividade por estrangulamento financeiro. A situação afeta muitas áreas científicas, mas é particularmente grave nas Humanidades e Ciências Sociais. Os dois centros portugueses de investigação em Estudos Clássicos, o Centro de Estudos Clássicos e Humanísticos de Coimbra (CECH) e o Centro de Estudos Clássicos da Universidade de Lisboa (CEC) encontram-se entre as unidades de investigação que, tendo recebido “Bom”, verão inexoravelmente afetado o seu funcionamento até 2020.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A investigação acolhida nestes Centros atravessou nos últimos vinte anos um florescimento e uma qualificação únicos na história dos Estudos Clássicos em Português: o número de traduções de autores em Latim e em Grego antigo que, pela primeira vez, foram apresentados e traduzidos para a língua portuguesa; as teses de mestrado e doutoramento acolhidas e desenvolvidas nestas unidades de investigação; a organização e participação de investigadores portugueses em iniciativas científicas; as publicações nacionais e internacionais; a avaliação periódica a que estas instituições foram sujeitas pela FCT e o consequente reflexo desta nas atividades e na estratégia seguidas por estas unidades, são indicadores cuja constância e reconhecimento público especializado, nacional e internacional, não fariam de forma alguma prever os resultados agora divulgados.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quanto ao ensino dos Estudos Clássicos nas universidades, existem duas formações de primeiro, segundo e terceiro ciclo em todo país, nas universidades de Lisboa e Coimbra, em complementaridade com as unidades de investigação em Estudos Clássicos aí sedeadas. Há já largos anos que, à semelhança de outras áreas científicas neste país consideradas “não prioritárias”, os alunos aí iniciam (num claro paradoxo com a designação “ensino superior”) o estudo de Latim e de Grego. A situação é de tal modo calamitosa que os estudantes Erasmus que frequentam Humanidades nas nossas universidades têm dificuldade em encontrar níveis de formação em língua suficientemente desafiantes para continuarem a sua aprendizagem. O inverso também sucede: estudantes portugueses em mobilidade que não conseguem acompanhar os níveis superiores de ensino de línguas clássicas praticados nas universidades europeias, por claro desfasamento entre duas realidades educativas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Que se saiba, também no domínio dos Estudos Clássicos Portugal está em desvantagem competitiva!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
As sucessivas, e nunca avaliadas, mudanças dos planos curriculares do ensino secundário, aliadas às sucessivas e nunca avaliadas reformas da rede escolar, tarefas em que têm sido pródigos os ministérios da Educação deste país, tiveram com efeito, não sem os alertas das sociedades científicas, académicos e professores, a quase extinção do ensino do Latim e do Grego nas escolas portuguesas, públicas e privadas, dentro de um também anémico curso científico-humanístico de Humanidades.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Temos, em todo o país, uma turma de Grego no 12º ano, e não chegam a duas centenas o número de alunos a quem é permitido aprender Latim, entre o 10º e o 12º ano. A maioria das cidades portuguesas não tem uma escola que apresente a opção de Latim e de Grego aos seus estudantes de Humanidades, previstas, contudo, nos planos curriculares. Portugal é também o único país novilatino que aceita que o ensino da sua língua materna – o Português –seja possível com recursos humanos, isto é, com professores, sem nenhum conhecimento de Latim.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A Associação Portuguesa de Estudos Clássicos manifesta a sua grande preocupação face a este cenário de asfixia e extinção dos Estudos Clássicos em Portugal – na investigação, no ensino superior e nas escolas básicas e secundárias. Considera profundamente alarmante que num país europeu desenvolvido – o único face aos outros países europeus, românicos ou não – se verifique este estado de negligência pelos Estudos Clássicos, após sucessivas intervenções legislativas de quem tutela a investigação e o ensino. Denunciamos o estado de alerta que paira sobre as Humanidades clássicas, ameaçadas por um desastre paulatinamente criado por uma tutela que descura as condições de estabilidade no ensino e investigação de um domínio científico fundamental, e de quem se esperava zelo, também por este indicador de desenvolvimento: a presença de Portugal, com continuidade, consistência e mérito, no grupo de países europeus com investigação e ensino, superior e não superior, em Estudos Clássicos.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
18 de Julho de 2014&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Paula Barata Dias&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Presidente da APEC&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
(Associação Portuguesa de Estudos Clássicos)&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/07/2014-o-estado-critico-dos-estudos.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-757435563606250556</guid><pubDate>Sat, 12 Jul 2014 10:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-07-12T13:02:52.878+01:00</atom:updated><title>[PORTO] Quem quer Latim no secundário?</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Que o Latim está a desaparecer, ou talvez a melhor palavra seja a extinguir-se (é que os predadores são muitos) não é novidade para ninguém. Lembro-me de há coisa de 7 anos atrás quando quis fazer Latim no secundário em Viseu ter ficado espantado por em nenhuma das escolas dessa capital de distrito haver possibilidade de o estudar. Claro que isso não é nada comparado com a possibilidade bem real de &lt;b&gt;deixar de haver Latim no Porto&lt;/b&gt;,&lt;b&gt; &lt;/b&gt;a segunda cidade do país.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Por enquanto pouco se pode fazer a nível institucional, até porque um dos motivos para não abrirem as turmas é os alunos estarem dispersos por várias escolas e por motívos logísticos (deixo um &quot;alegadamente&quot;) não ser possível abrir uma só turma., mas o foi-nos pedido que sugeríssimos que alunos nestas condições, ou seja que queiram ter Latim mas as escolas não o permitam, sejam reencaminhados para a &lt;b&gt;Escola Secundária Rodrigues de Freitas — Porto &lt;/b&gt;onde a possibilidade de abertura duma turma é mais real.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Claro que nos deveria encher de revolta o mero facto de um país de língua neo-latina ter de andar com estratagemas destes para que os seus filhos e filhas possam sequer ter a possibilidade de aprender a língua avó.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Muito importante&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Chega-nos aos ouvidos que existe um Despacho que prevê que, não existindo uma escola num raio de 30km a oferecer uma disciplina, esta possa abrir com qualquer número de alunos, &lt;b&gt;mesmo se inferior aos 20 regularmente previstos por lei&lt;/b&gt;. Isto é uma grande conquista, e alunos, pais, e professores interessados em pressionar pela abertura de turmas de Latim devem fazê-la valer.&lt;br /&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
Despacho n.º 5048-B/2013, V, art. 21, 4 (sic.)
4- O reforço nas disciplinas da componente de formação específica
ou de formação científico-tecnológica, decorrente do regime de permeabilidade
previsto na legislação em vigor, pode funcionar com qualquer
número de alunos, depois de esgotadas as hipóteses de articulação e
de coordenação entre estabelecimentos de ensino da mesma área pedagógica,
mediante autorização prévia dos serviços do Ministério da
Educação e Ciência competentes.&lt;/blockquote&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/07/porto-quem-quer-latim-no-secundario.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-7605357621828509734</guid><pubDate>Tue, 01 Jul 2014 18:35:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-07-01T19:50:27.737+01:00</atom:updated><title>Estará o Latim realmente a voltar às escolas? Caveat Lector</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;a href=&quot;http://www.npr.org/blogs/ed/2014/06/30/325537674/is-latin-making-a-comeback-in-schools-caveat-lector&quot;&gt;Is Latin Making A Comeback In Schools? Caveat Lector&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O texto acima é um artigo infelizmente necessário que falsifica as notícias que aparecem com a regularidade dum relógio sobre a suposta &quot;ressurgência do Latim&quot; nos curricula, por sinal sempre nos de outros países. (O meu favorito é o da &lt;i&gt;Deutsche Welle&lt;/i&gt;.) É um artigo necessário porque o Latim (ou o Grego, ou as Humanidades, ou a Civilização Ocidental), se alguma fez conseguirem sair do seu torpor, não será devido à resolução iluminada dos alunos do secundário, que um dia acordarão conscientes de que o estudar a Antiguidade é o segredo para o futuro. Para que isso possa acontecer teremos de ser nós a colocarmo-nos em causa e a submetermo-nos a violentas auto-críticas. Para além dos motivos apresentados no artigo, estas histórias são sedutoras porque nos poupam a essa investigação interior, e (visto que são escritas por pessoas como nós), contam a história como nós a queremos ver contada: somos apresentados como os heróicos resistentes, os devotos adeptos do «água mole em pedra dura» que afinal de contas tiveram sempre razão (e, finalmente, a criançada lá acabou por perceber — a criançada, diga-se, lá de fora, lá nos países civilizados). Não temos mais que nos submeter a análise, porque a História (ou pelo menos as manchetes de meia dúzia de jornais online) acabaram por nos vindicar. E isso sabe bem cá dentro, mas é também perigosamente falso.&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
»But I&#39;d argue there&#39;s more to it than that. This story persists in large part because it&#39;s a story we really, really want to believe. In a world full of talk about the &quot;dumbing down of education&quot; and worries about a generation unable to focus on anything longer than a text message, the notion of young people embracing &quot;the classics&quot; and taking on a subject that&#39;s famously difficult and challenging is immensely reassuring.«&lt;/blockquote&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/07/estara-o-latim-realmente-voltar-as.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-4101803934522686007</guid><pubDate>Wed, 25 Jun 2014 21:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-06-25T22:11:34.087+01:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">actividades</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">cech</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">coimbra</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">opera in fieri</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">origem</category><title>Opera in Fieri 2014 #1</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5Hhyphenhyphen6FbEYq-OvKv_X0Cj1abqF4QOo-fcDnV3pQ9KAmRqy83VHjFBgvMIosYzf0NZ0T-aG97NWwCA5FrPVcKCyhGEUrNTKNgcw-mElqrJOKpBHAVvjEsgNfRwBS0sFPmQ_tM0cDm9dFd0/s1600/Picture+1.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5Hhyphenhyphen6FbEYq-OvKv_X0Cj1abqF4QOo-fcDnV3pQ9KAmRqy83VHjFBgvMIosYzf0NZ0T-aG97NWwCA5FrPVcKCyhGEUrNTKNgcw-mElqrJOKpBHAVvjEsgNfRwBS0sFPmQ_tM0cDm9dFd0/s1600/Picture+1.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A Origem da Comédia, em associação com o Centro de Estudos Clássicos e Humanísticos, organiza este ano duas sessões dos &lt;a href=&quot;http://operainfieri.wix.com/oif2014&quot; style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;Opera in Fieri&lt;/a&gt;, uma já esta segunda-feira, outra em Outubro (a publicitar com antecedência). Cinco jovens doutorandos apresentarão partes do trabalho que estão a desenvolver, as quais serão analisadas preliminarmente por cinco outros investigadores, que assim prepararão o debate alargado de cada tema. Edições anterios dos &lt;i&gt;Opera&lt;/i&gt;&amp;nbsp;revelaram-se verdadeiros sucessos, com uma participação excepcional do público, que muito enriqueceu os doutorandos que tiveram oportunidade de apresentar o que andam a fazer. Eis o programa das festas, a decorrem no Centro de Estudos Clássicos e Humanísticos, na Faculdade de Letras de Coimbra:&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;9:30: Recepção dos participantes e apresentação&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10:00: &lt;i&gt;Separando o trigo do joio nos mitos (proto)jurídicos da Oresteia&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Proponente: Miguel Régio de Almeida&lt;br /&gt;Comentador: Francisco Oliveira&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;11:00: pausa para café&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;11:20: &lt;i&gt;Intratestualità e Intertestualità nei ‘Regum et Imperatorum’&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Proponente: Serena Citro&lt;br /&gt;Comentador: Delfim F. Leão&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;12:20: intervalo para almoço&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;14:00: &lt;i&gt;Entre palavras e ações: a caracterização de Menelau na Ilíada&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Proponente: Félix Jácome Neto&lt;br /&gt;Comentador: Rui Carlos Fonseca&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;15:00: &lt;i&gt;Autoctonia e pertença à terra na Grécia Clássica&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Proponente: Alessandro Eloy Braga&lt;br /&gt;Comentadora: Maria de Fátima Silva&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;16:00: pausa para café&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;16:20: &lt;i&gt;Representações de katábasis em Platão&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;Proponente: Carlos Luciano Coutinho&lt;br /&gt;Comentador: João Loureiro&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;17:20: Encerramento dos trabalhos</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/06/opera-in-fieri-2014-1.html</link><author>noreply@blogger.com (Príncipe Myshkin)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5Hhyphenhyphen6FbEYq-OvKv_X0Cj1abqF4QOo-fcDnV3pQ9KAmRqy83VHjFBgvMIosYzf0NZ0T-aG97NWwCA5FrPVcKCyhGEUrNTKNgcw-mElqrJOKpBHAVvjEsgNfRwBS0sFPmQ_tM0cDm9dFd0/s72-c/Picture+1.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-6739833668299403564</guid><pubDate>Tue, 17 Jun 2014 11:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-06-17T15:28:12.866+01:00</atom:updated><title>Entre risos a falar de Medeia</title><description>&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-TxkQF1XV2yYOumxy4evIJGkV6TNiW-toEJbWtFLDpD0iG_zjFttrLm8EcuMbAHSblXBRsQCEZ5TnVp2HLCql_pna5KO41giTpZfv75oyECGAbjCCmdMtutBHfscN15ghwFJ0WCm3X1s/s1600/10389678_1483685671869248_1669941045288405323_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-TxkQF1XV2yYOumxy4evIJGkV6TNiW-toEJbWtFLDpD0iG_zjFttrLm8EcuMbAHSblXBRsQCEZ5TnVp2HLCql_pna5KO41giTpZfv75oyECGAbjCCmdMtutBHfscN15ghwFJ0WCm3X1s/s1600/10389678_1483685671869248_1669941045288405323_n.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;A propósito da peça &lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-style: italic;&quot;&gt;Queda Medea — a partir de Séneca e Ovídio&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;
fomos conversar com o encenador, Carlos de Jesus. Uma entrevista amigável sobre
Medeia: teatro, tradução, Ovídio, Séneca, Miguel de Unamuno.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;É refrescante e
enriquecedor ouvir as palavras de alguém com experiência profundade nas duas
vertentes do drama antigo, a filologia e a dramatização propriamente dita. São
dois polos que não se unem com tanta frequência quanto seria desejado, e por
isso deixamos os nossos agradecimentos ao Carlos pelo tempo que nos devotou.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large; text-align: justify;&quot;&gt;§&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[Miguel Monteiro]
Estamos aqui para fazer uma entrevista à peça que encenaste&lt;i&gt;, Queda Medea&lt;/i&gt;
(a partir de Séneca e Ovídio) e que vai ser apresentada hoje no Teatro
Académico Gil Vicente em Coimbra. Carlos, podes começar por nos falar muito
brevemente da trama da peça?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[Carlos de Jesus] O mito
de Medeia é bem familiar para a maioria das pessoas: a heroína que, por
motivações diferentes nas várias versões, decide, com o fim único de se vingar
de Jasão, o marido que tinha acabado de a abandonar (ou melhor, que nem sequer
a tinha abandonado, que a ia abandonar definitivamente nesse dia), decide matar
os filhos, precisamente no dia em que o ex-marido se volta a c&lt;a href=&quot;https://www.blogger.com/null&quot; name=&quot;_GoBack&quot;&gt;&lt;/a&gt;asar,
agora com Creúsa, uma princesa mais jovem. E quanto ao enredo desta peça em particular,
a história abre quando está a começar o dia e os preparativos para as segundas
núpcias de Jasão, o que naturalmente é dito pelo coro. Medeia apercebe-se do
que se está a passar (ou provavelmente já o saberia, não fica muito claro), mas
o facto de assistir e sobretudo ouvir as conversas do coro faz com que confirme
a disposição de fazer aquilo que provavelmente já teria planeado, vingar-se de
Jasão. Mas a vingança não se resume ao filicídio, esse é apenas o seu término e
expoente máximo; antes de dar morte aos filhos, envia um “manto”, um acessório,
um vestuário de boda (seja este objeto qual for, não nos interessou muito o que
era), envenenado com as suas poções e os seus encantamentos, de forma que
Creúsa morra assim que o vista; mais, envia-o sob a forma de presente de
casamento e por via dos próprios filhos, que assim são ao mesmo tempo arma e
vítimas de um crime. Depois de dar morte a Creúsa e a Creonte, porque entretanto
o fogo que teve início no véu envenenado de Creúsa espalha-se a todo o palácio
(a cena que o Pasolini faz tão bem), então sim mata os filhos (supostamente, na
versão de Séneca, em cena), na presença de Jasão. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Tu já tinhas
encenado outras peças, nomeadamente com o &lt;i&gt;Thíasos &lt;/i&gt;cá em Coimbra. Mas,
sempre em Português. Como é que é encenar uma peça noutra língua que não é a
tua? A saber, para o caso, em castelhano?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixQlsG0fhIubeXW-HRg62VcTxnESp0J6uZg9oBBA7szp4GnOdIVHPaUhfhROhiDFUjWhdDxfuUpxKPQCCXbtHQycTU3r8uVQ3l5HkZmQOw8z2AjJghdOwyk1zPUFre8lw4R8uuRQAqUEU/s1600/DSCN0249.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixQlsG0fhIubeXW-HRg62VcTxnESp0J6uZg9oBBA7szp4GnOdIVHPaUhfhROhiDFUjWhdDxfuUpxKPQCCXbtHQycTU3r8uVQ3l5HkZmQOw8z2AjJghdOwyk1zPUFre8lw4R8uuRQAqUEU/s1600/DSCN0249.JPG&quot; height=&quot;300&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] O castelhano não é
nem será nunca uma língua “minha”, como dizias; não estou sequer a trabalhar
para isso. Mais importante do que a peça ser numa língua ou outra é trabalhar
com bons textos, no caso com boas traduções. Se me estás a perguntar pelas
dificuldades do próprio processo, como é que eu e os actores nos entendemos
mesmo nas coisas pequenas (e claro, nas grandes) relacionadas com o processo de
encenação, posso dizer-te que tive que contar também muito com eles.
Naturalmente havia muita mímica pelo meio, havia por vezes coisas e situações
para as quais sentia uma falta de vocabulário enorme, mas esses esclarecimentos
cedo partiram deles, mesmo sem serem pedidos. O certo é que, ao cabo do
processo, não penso que tenha havido nenhuma grande dificuldade acrescida por
isso. Acho que a única coisa que posso dizer que foi diferente (além de toda a
concepção da peça e do próprio método de ensaios, que eu mesmo fui alterando ao
longo dos anos em que trabalho neste campo) é que, se em todas as peças que encenei
em português, ao mês de trabalho eu próprio já tinha decorado todo o texto; com
estas traduções em espanhol, isso não aconteceu.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Eu tinha aqui a
nota de que para a próxima tinhas de experimentar em Latim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Já fiz bocadinhos,
pedacinhos de Latim nas peças.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[Elisabete Cação] E em
Grego, também! Lembro-me da &lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;EL&quot;&gt;Κύπρι, Κύπρι&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;EL&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;[na tua encenação do &lt;i&gt;Hipólito&lt;/i&gt;]
&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;EL&quot;&gt;...&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Uma peça completa
em Latim só se fores lá tu. Se passares lá dois meses... &lt;i&gt;(Risos)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[&lt;span lang=&quot;EL&quot;&gt;ΜΜ&lt;/span&gt;]&lt;span lang=&quot;EL&quot;&gt;
... &lt;/span&gt;a gente
faz! &lt;i&gt;(Risos) &lt;/i&gt;Bem, continuando. Há um
certo pudor em torno da encenação das tragédias de Séneca — a capacidade
dramática (por oposição à lírica) é posta em causa até pelos próprios
filólogos, que tendem a dizer que eram escritas para serem recitadas, não
encenadas. Evidentemente isso não te assustou.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Isso não me
assustou, nada. Pelo contrário, acho mesmo que foi uma motivação para fazer
diferente, para tentar o que poucos – pelo menos ao nível do teatro
universitário – se tinham aventurado a fazer. As &lt;i&gt;desculpas&lt;/i&gt; &lt;i&gt;filológicas&lt;/i&gt;,
porque são filológicas, usadas para não pôr contemporaneamente Séneca em cena não
são &lt;i&gt;nada &lt;/i&gt;teatrais, não há &lt;i&gt;nada &lt;/i&gt;na técnica teatral moderna e contemporânea que justifique esse
medo a Séneca. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Há talvez a noção
histórica. A ideia que se tem de que Séneca escrevia e recitava, não
apresentava, portanto seria mais devido ao exemplo histórico do que
propriamente a qualquer capacidade dramática do texto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Mas o teatro
contemporâneo vive mais de metade de pôr em cena textos que não são teatrais.
E, ao que julgo saber – embora confesse que a questão da performatividade
senequiana não me tirou muito o sono – os estudos mais recentes e autorizados
sobre o assunto já ultrapassaram essa teoria da declamação a que te referias.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Claro. E há ainda o
teu caso, que inseres o Ovídio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Sim, e pode
dizer-se em primeiríssima mão que, a correrem bem os projectos, toda a peça do
próximo ano será construída a partir das mesma tradução das &lt;i&gt;Heroides&lt;/i&gt;, do século XVI, que usei em &lt;i&gt;Queda Medea&lt;/i&gt;.
Um conjunto de três, quatro, ou cinco cartas de Ovídio, não sei bem ainda.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Deixo só a nota que
vai sair um filme em Outubro do Cristophe Honoré, que é uma adaptação das &lt;i&gt;Metamorfoses
&lt;/i&gt;do Ovídio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] A sério? Que boa
notícia! Portanto, e só para concluir esta questão: aquilo que os filólogos
apontaram como dificuldades para o texto de Séneca ser moderna- e contemporaneamente
encenado não faz grande sentido. Uma das questões apontadas é, por exemplo e há
muito, a extensão dos monólogos...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Não se encenava
Shakespeare.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2_qZOgVflvYMlj757C6dzdVjU9vjCJJf1jXvK8TAkyMbZRhl4q-3l6x3DTb3l_StMjQzF9ZFEvW5BKLoYMHskFtCEqAqontrcnUYYDeo6OwbVEXYK3ByBqSxf56kUdPsEMEvWO8BQc2Q/s1600/IMG_2862+2.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2_qZOgVflvYMlj757C6dzdVjU9vjCJJf1jXvK8TAkyMbZRhl4q-3l6x3DTb3l_StMjQzF9ZFEvW5BKLoYMHskFtCEqAqontrcnUYYDeo6OwbVEXYK3ByBqSxf56kUdPsEMEvWO8BQc2Q/s1600/IMG_2862+2.JPG&quot; height=&quot;400&quot; width=&quot;286&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] ... haveria uma
série de textos que não se encenava. E de textos dramáticos (como é o de
Séneca). Claro que as coisas ficam facilitadas se se adoptar, como tentámos
adoptar, uma estética contemporânea, algo mais conceitual e na ordem do
simbólico. Nós trabalhamos muito com símbolos. Outra das dificuldades de
encenar Séneca seria o facto de, em Séneca, supostamente as mortes ocorrem em
cena. Mas isso é uma liberdade da encenação. Posso dizer que nunca compreendi
bem (nem me esforcei por fazê-lo) a noção de &lt;i&gt;teatro arqueológico&lt;/i&gt;. Afinal de contas o texto é o texto e uma
pessoa depois pega-lhe como entende. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Se não enquanto
encenador ias para o desemprego!&lt;i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] O
que constituiria certamente uma grande perda do rendimento mensal, como deves
calcular! &lt;i&gt;(Risos)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Eu estava ainda
aqui na parte da adaptação, da tradição filológica, e cheguei à pergunta óbvia:
a quem vai ver uma encenação da Medeia com base em textos clássicos, salta à
vista que, ao mesmo tempo que aparece Ovídio, falta aquela peça que provavelmente
teve o maior papel na popularização da história da Medeia: afinal de contas
onde é que está o Eurípides? Foi um eco nietzschiano de desprezo pelo terceiro
dos grandes tragediógrafos gregos? Ou foi simplesmente para deixar os outros
textos menos representados respirar?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Houve várias
razões, houve razões dramáticas, mas também razões que não tiveram
rigorosamente nada que ver com o teatro. Comecemos pelas últimas: junto dos
meus contactos na Faculdade de Letras de Granada, foi do Departamento de Literatura
Latina que partiu a proposta. Eu à partida senti-me um bocadinho, não diria
pressionado, mas levado a escolher um texto clássico que originalmente fosse escrito
em Latim. E depois lembrei-me da minha vontade antiga de fazer Séneca. Ainda
pensei, &quot;se calhar a &lt;i&gt;Medeia&lt;/i&gt; já não&quot;, mas depois acabou mesmo
por ser. E claro, misturada com os textos de Ovídio. Na realidade, o guião é
cerca de 80% texto de Séneca, e 20% a&lt;i&gt; Heroide &lt;/i&gt;de Ovídio, mas o texto de
Ovídio traz para a peça a Medeia romântica, a Medeia donzela, quase outra
Creúsa, que a &lt;i&gt;Medeia &lt;/i&gt;de Séneca não tem ou na qual, pelo menos, não se
centra muito. De nietzschiano a peça tem muito, mas sobretudo no que diz
respeito à figura moral de Medeia, que a tradução de Unamuno, talvez por via do
carro alado, muito ajuda a colocar num patamar que está &lt;i&gt;para além do bem e do mal&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] E se eu bem me
lembro, na &lt;i&gt;Heroide&lt;/i&gt;, ela ainda nem sequer se decidiu a matar os filhos.
Sabe só que vai fazer &lt;i&gt;alguma coisa&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Penso que a grande
interrogação da carta de Ovídio é lírica e romântica: &quot;Caramba, porque é
que me fizeste isto?&quot; Portanto, traz para a cena essa&lt;b&gt; &lt;/b&gt;Medeia
apaixonada e jovem, um outro tempo, passado, em que o amor era autêntico.
Aliás, talvez isto de alguma maneira se compreenda da peça, que de alguma maneira
apresenta ao espectador duas Medeias e três tempos distintos. A primeira figura
que entra em cena é uma Medeia que eu imaginei já velha, digamos 20 anos depois
de tudo isto acontecer, e que diz um trecho de Ovídio; depois temos a Medeia
senequiana; e temos ainda essa Medeia juvenil que recorda todas essas promessas
que Jasão lhe fez, de amor eterno, etc. Um exemplo: imediatamente depois de
Medeia dizer que não só vai matar os filhos como também “Se, por acaso, eu
tivesse um filho no ventre arrancá-lo-ia a ferros para que a minha vingança e o
teu sofrimento fosse ainda maior”, vem um trecho de Ovídio em que a Medeia
recorda as promessas de amor da altura em que foi pedida em casamento por
Jasão. Os dois textos ajudam portanto a criar estes contrastes, que vivem
também do desdobramento da Medeia em duas personagens. Personagens essas que
não pretendem ser fisicamente a mesma figura que simplesmente usa cores
diferentes ou funciona em paralelo com a outra. Não: são duas personagens
autónomas, que têm o mesmo nome, que de alguma maneira corporizam as duas
Medeias que no fundo já existiam no Séneca e no Ovídio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Eu ia fazer um
bocado essa pergunta: essas duas Medeias são derivadas respectivamente uma de
Séneca a outra de Ovídio, ou são duas Medeias presentes em cada uma das
narrativas?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] São ambas Medeias
presentes em cada uma das narrativas, e são sobretudo ambas muito presentes em
Séneca. A ideia das duas Medeias, das duas actrizes a fazer de Medeia, foi
anterior à inclusão do Ovídio. Depois funcionou, mas há trechos de Ovídio ditos
por ambas as Medeias, não há essa relação directa.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Bem, avançando. Tu
talvez antes de seres encenador, és um tradutor reconhecido da literatura
greco-latina. A sensibilidade para a escolha de traduções certamente não terá
sido descartada na selecção das versões escolhidas. Podes falar-nos um pouco
dessas escolhas? O texto de Ovídio é renascentista, do século XVII, o de Séneca
dos inícios do século XX, do Miguel de Unamuno. O que é que essas traduções têm
de especial, para as escolheres no lugar de escolher simplesmente traduções
contemporâneas?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXexKk5xC-u4R4Ps3fbXK5-LlrTLVw0CTJ-EZtwed619i6gvAtfTRoUFBsoT3n6Yabeg1jQgpVsgZprg_STbibFNCzckamrDhwqojTs_6PWvngHpLdBn4CtiSyPMpptwtlwkNgkJwps_s/s1600/IMG_3104.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXexKk5xC-u4R4Ps3fbXK5-LlrTLVw0CTJ-EZtwed619i6gvAtfTRoUFBsoT3n6Yabeg1jQgpVsgZprg_STbibFNCzckamrDhwqojTs_6PWvngHpLdBn4CtiSyPMpptwtlwkNgkJwps_s/s1600/IMG_3104.JPG&quot; height=&quot;241&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Não sei se serei um
tradutor reconhecido, mas algo já fiz a esse nível, tendo já traduzido para
teatro, diretamente, pelo menos duas vezes. O que estas traduções têm de
especial é, simplesmente, o facto de serem traduções feitas por poetas. No caso
do Unamuno é uma tradução feita por alguém que foi poeta, filósofo, político,
ensaísta, a pessoa que proclamou a República Espanhola da varanda da Câmara
Municial de Salamanca, onde era catedrático de Grego, e eu não conheço e duvido
que venha a conhecer uma tradução da &lt;i&gt;Medeia&lt;/i&gt;
de Séneca melhor que a do Unamuno. O que é que essa tradução tem? Tem a
concisão da palavra poética que ele dominava bem. Não há um acrescento grande
de palavras na tradução. Se há uma frase que o Séneca quer que seja concisa e
lapidar, o Unamuno mantém isso, e tem todo o humanismo que lhe é reconhecido e
que está presente nessa tradução, além ainda da questão política. Eu escolhi
localizar plasticamente a peça no contexto de finais da I República também
muito por causa do Unamuno. O que vamos ver é uma Medeia — vá, duas —
aristocrata. É uma peça da aristocracia. É uma transposição dessa época (como
já os heróis gregos eram à partida aristocratas). Pareceu-me que era a época
que melhor poderia transmitir a elegância do próprio texto do Unamuno, e a
humanização, que é uma supra-humanização da Medeia. Mais, a cena de &lt;i&gt;Queda Medea&lt;/i&gt;, situada algures nos anos 30
do século XX, acaba por ser um tributo à primeira encenação da tradução de
Unamuno, que pela primeira vez foi levada à cena no recém-inaugurado Teatro
Romano de Mérida, em 18 de Junho de 1932, protagonizada pela imensa (e
elegantíssima, diga-se) Margarita Xirgu.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Ainda sobre a
questão da escolha das traduções, confesso que tive uma reserva. Quer dizer,
quando vemos uma tradução feita há 20, 30 anos, especialmente na tragédia (na
comédia também, claro), já as palavra são &lt;i&gt;pesadas&lt;/i&gt;. Não sentiste o peso
dos arcaísmos? Não só no Unamuno, mas se calhar em particular na tradução do
Diego de Rivera do século XVII?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Senti, gostei, e procurei
exagerá-los &lt;i&gt;(Risos)&lt;/i&gt;. Explico-me: a
tradução que usei de Ovídio não dista de nós 60 anos, dista de nós muitos
séculos, está cravejada de arcaísmos. Por exemplo, em alguns momentos não
aparece a palavra &lt;i&gt;pero &lt;/i&gt;(“mas”),
mas sim a palavra &lt;i&gt;mas&lt;/i&gt;, que é uma forma ainda usada, mas já muito menos
usada que o equivalente normal; outro exemplo: a palavra usada para designar os
encantamentos, os &lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;menjurjes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;, é uma palavra que já
ninguém usa, mas eu quis tirar partido desses arcaísmo. Se mesmo em Espanha, na
estreia, algumas, muitas pessoas não saberiam o que queria dizer &lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;menjurjes&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;?
Sim, provavelmente muitas não sabiam. Mas se vêem uma figura que está a
destilar líquidos de diferentes cores o efeito dramático ajuda na compreensão.
Portanto, os arcaísmos estavam lá, e ainda bem.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Voltando um pouco
atrás, quando falaste da &lt;i&gt;Medeia&lt;/i&gt; do Pasolini, lembrei-me que para mim há
duas grandes referências visuais do drama da Medeia enquanto um todo, a &lt;i&gt;Medeia
&lt;/i&gt;do Pasolini e, mais recentemente, a do Lars von Trier. Há alguma coisa que
pudesses dizer sobre a relação, se é que há de todo uma relação com uma ou com
a outra. Já falaste do palácio em chamas na do Pasolini.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Em primeiro lugar,
ao que julgo saber, ambas essas versões se baseiam em Eurípides. Para mim a
grande diferença entre as duas, para além das diferenças óbvias – porque dois génios
não trabalham da mesma maneira –, tem que ver com os símbolos mais fortes. Para
mim, a &lt;i&gt;Medeia &lt;/i&gt;do Pasolini tem como símbolos principais a terra e o fogo,
e a do Lars von Trier sobretudo a água. A simbologia da água é trazida para a
nossa cena: os líquidos, os próprios encantamentos e as poções), além de que Séneca,
sobretudo nas odes corais, reforça muito a imagem do mar: da viagem por mar, a
transposição do mar vista quase com a carga de &lt;i&gt;hybris &lt;/i&gt;com que a viam Ésquilo e Heródoto; por isso uma ode coral
diz algo assim: “desgraçado do fulano que inventou a navegação, que teve a
ideia de que, se eu pusesse um lenho em cima da água, flutuaria e poderia
chegar a outro sítio, porque se essa pessoa não tivesse existido nunca, Jasão
nunca teria ido à procura do Velo de Ouro, nunca teria encontrado Medeia, e
esta desgraça toda não estaria agora a acontecer.” De alguma forma a própria
cortina (que separa o palco a meio), as ondulações da própria cortina reforçam
essa imagem; foi de propósito que eu não quis que fosse uma cortina lisa e
passada a riso; ao mesmo tempo te dá a água enquanto vidro ou cristal, dá-te
também a água enquanto espelho que transfigura e modifica a realidade, e foi
isso que eu tentei fazer com o facto de ter público em ambas as laterais – proporcionar
perspectivas diferentes do espectáculo, possibilitar que cada espectador
pudesse, em momentos diferentes, assistir à cena com ou sem uma barreira
translúcida, dada pela referida cortina. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Basicamente o que
tu estás a dizer é que as pessoas têm de ir à peça mais do que uma vez.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Não &lt;i&gt;têm que, &lt;/i&gt;mas por certo experimentarão
sensações diferentes se o fizerem. Embora não de forma confessada, foi talvez
por isso que, na estreia, tivemos sessão dupla! &lt;i&gt;(Risos)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Uma outra coisa: no
início queria ter-te perguntado alguma coisa sobre as diferenças no &lt;i&gt;ethos&lt;/i&gt;
da própria Medeia do Séneca e do Eurípides, e o impacto delas na tua peça.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Mesmo acrescentado
Ovídio, a referência comum é sempre Eurípides. Nem Séneca nem Ovídio alteram a
história no essencial; acrescentam um ou outro pormenor, e sobretudo o texto de
Séneca, que é mais concreto nas indicações dramáticas, temporais e espaciais.
Mas a diferença está, sobretudo e a meu ver, na força das descrições. Não estou
a dizer que o texto de Eurípides não seja desses textos cuja força poética destrói
qualquer pessoa, claro que sim, mas o Séneca tem algo que se aproxima de um, eu
não diria masoquismo, mas sadismo. Anda ali próximo de um...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] ... de um barroco descriptivo...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] ... que não tem de
ser limite dramático a coisa nenhuma. E depois há naturalmente pormenores,
coisas mais concretas que ele introduz, como por exemplo aquilo que eu dizia há
pouco, quando Medeia diz que se estivesse à espera de um filho, também esse o
mataria.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Isso só me traz à
memória o facto de que, em versões do mito anteriores ao Eurípides, o mais das
vezes a morte dos filhos é &lt;i&gt;acidental&lt;/i&gt;. Normalmente ela não os mata
intencionalmente, e quando vê o que que fez, aí é que vem todo o drama, mas o
elemento do filicídio propositado, aquilo em que nós pensamos quando pensamos
na Medeia, era algo que não estava lá.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Sim, o filicídio só
está a partir de Eurípides. Mas há ainda uma coisa interessante: no tempo
cronológico em que situamos a produção da &lt;i&gt;Medeia&lt;/i&gt; de Séneca, a forma de
entender Medeia, e isso vê-se em Séneca, em Lucano — em Ovídio menos, que é um
lírico —, mas sobretudo nesses autores comprometidos com o regime imperial, e
depois também na &lt;i&gt;Antologia Palatina&lt;/i&gt; pelo menos até ao século V da nossa
era. É uma tendência que se vai prolongando e amplificando, a de privar Medeia
de qualquer justificação, de qualquer explicação por processual que seja, transformando-a
progressivamente na besta selvagem que não quer parar de matar nunca. Isto nos
textos da &lt;i&gt;Antologia Palatina&lt;/i&gt; vê-se muito: comenta-se um retrato de
Medeia dum mural qualquer, e diz-se que “pelos olhos do retrato, vê-se que,
mesmo na cera, Medeia continua a matar.” Ou seja, como se esse crime fosse
sempre prorrogado pelas próprias representações, plásticas e literárias, do crime
filicida. E Séneca está no início desse período, no qual Medeia se transforma
no símbolo da crueldade e da tirania imperial.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] O que é algo a meu
ver um bocado estranho porque, reduzindo Medeia ao filicídio, reduzes também todas
as considerações morais que podiam estar ligadas a isso e pelas quais o
filicídio seria condenável. Deixa de ser um acto moral a ser investigado e
censurado, e passa apenas a ser um gesto bárbaro e selvagem. Animalesco.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimEwJvbwgElZ8yYSDwyjHZk5vnCPRB7Zt96TpbGukwpZu93mT6m7flHVe9v1I-N1MnISOpcbPwKU3tN-TeBlA-3BlHqcLW0e4O1XrMm1dF2fvWxGqnTuXLe-lAJzEVJhBP9B1FLFJH7T0/s1600/IMG_3315-co%25CC%2581pia.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimEwJvbwgElZ8yYSDwyjHZk5vnCPRB7Zt96TpbGukwpZu93mT6m7flHVe9v1I-N1MnISOpcbPwKU3tN-TeBlA-3BlHqcLW0e4O1XrMm1dF2fvWxGqnTuXLe-lAJzEVJhBP9B1FLFJH7T0/s1600/IMG_3315-co%25CC%2581pia.JPG&quot; height=&quot;300&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Animalesco. Isso
está ligado ao facto de ele, mais do que símbolo do poder imperial, Medea passar
a ser símbolo (trágico-poético) da decisão imperial – numa lógica de propaganta
anti-tirânica –, que não atende a X, Y, ou Z. Isto depois está ligado ao
Segundo Estoicismo, e a outras coisas ainda.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Mas é uma figura um
bocado improvável para retrato imperial, visto que ela comete crimes &lt;i&gt;por
impotência&lt;/i&gt;, não pode fazer mais nada por si, é o seu último recurso...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] ... por isso é que
textos como o de Séneca — e o de Lucano seria ainda mais, segundo os
testemunhos que temos, visto que fragmentos acho que temos nenhum ou muito
poucos – não assentam numa lógica de impotência de Medeia, antes na sua
caracterização como o monstro (o &lt;i&gt;super-homem
&lt;/i&gt;nietszchiano?) que racionalmente decide agir de acordo com o mal. O relacionamento
de Lucano com o regime imperial ainda foi pior que o de Séneca, e, bem, sabemos
mesmo que a &lt;i&gt;Medeia &lt;/i&gt;de Lucano foi escrita e usada como propaganda
anti-tirania.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Só para terminar,
eu vi que o próprio Ovídio escreveu uma peça &lt;i&gt;Medeia&lt;/i&gt;, da qual parece que
só nos chegou um fragmento que diz &lt;i&gt;feror huc et illuc, plena deo&lt;/i&gt; [sou
arrebatada sem rumo, cheia de Deus].&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Escreveu, só nos
chegou isso mesmo. E só confirmas o que digo. Ainda que a Medeia&lt;i&gt; &lt;/i&gt;de Ovídio pudesse não ser ainda o
monstro de que falava, este &lt;i&gt;plena deo &lt;/i&gt;quer significar isso mesmo, que Medeia se assume publicamente como &lt;i&gt;endeusada&lt;/i&gt;
(o &lt;i&gt;entheos &lt;/i&gt;ou o &lt;i&gt;enthymos&lt;/i&gt; grego); uma vez mais, &lt;i&gt;para além do
bem e do mal&lt;/i&gt;, para além do humana, nessa posição que é dos deuses e onde o
bem e o mal respondem à vontade individual.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[MM] Muito obrigado,
Carlos, pelo teu tempo e pelas tuas palavras.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[CJ] Obrigado pelas tuas
perguntas, e claro, o que é mais importante, espero que disfrutes do
espectáculo desta noite!&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Cambria, serif; font-size: 11pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: x-small;&quot;&gt;Fotos do espectáculo de Claudio Castro Filho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit; font-size: x-small;&quot;&gt;Fotos da entrevista de Elisabete Cação&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/06/entre-risos-falar-de-medeia.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-TxkQF1XV2yYOumxy4evIJGkV6TNiW-toEJbWtFLDpD0iG_zjFttrLm8EcuMbAHSblXBRsQCEZ5TnVp2HLCql_pna5KO41giTpZfv75oyECGAbjCCmdMtutBHfscN15ghwFJ0WCm3X1s/s72-c/10389678_1483685671869248_1669941045288405323_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-7767950655268026417</guid><pubDate>Thu, 05 Jun 2014 15:15:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-06-05T16:15:41.199+01:00</atom:updated><title>[LISBOA] Cultura Clássica para Jovens — Officina Romanorum</title><description>O Centro de Estudos Clássicos da Universidade de Lisboa liberta informações sobre o seu regular curso de Verão de Cultura Clássica direccionado para os mais jovens, a &lt;i&gt;Officina Romanorum&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://portuguesdefacto.files.wordpress.com/2014/05/officina-romanorvm-mmxiv.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://portuguesdefacto.files.wordpress.com/2014/05/officina-romanorvm-mmxiv.jpg&quot; width=&quot;452&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
Mais informações aqui:&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letras.ulisboa.pt/cec/1459-officina-romanorum&quot;&gt;Officina Romanorum&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/06/lisboa-cultura-classica-para-jovens.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-124183963459058099</guid><pubDate>Sun, 01 Jun 2014 19:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-06-01T20:37:38.739+01:00</atom:updated><title>Desci ontem ao Pireu — Aprender Grego e Latim</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.pireu.pt/&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzRHJmOft_5nPJzwkBiWNPaDAPtv6Sf_94b6EULBElKjLXB6cGpWFbEtghasiIWeI8X9K8HKkUsf3d1HT9iuEeQxh13e5pAKzZmlgyXHwot4hebBeppi3xkw0bIVxz13qR-nMKBDgamd8/s1600/200x.png&quot; height=&quot;169&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Um dos membros da Origem da Comédia iniciou recentemente um site dedicado ao ensino do Latim e do Grego e à cultura da Antiguidade Clássica. O propósito é congregar recursos de aprendizagem, e uma plataforma onde será possível, para além de discutir sobre a temática da cultura antiga, colocar dúvidas sobre as duas línguas às quais outros poderão responder. Será então, por um lado, um sítio onde quem deseja aprender estas línguas mas tenha acesso limitado a professores o possa fazer (ou queira simplesmente complementar esse acesso, colocar dúvidas — na secção Aprender Grego e Latim existe um fórum de discussão); e por outro tentar congregar recursos didácticos, culturais, e literários relacionados com a Antiguidade Clássica em geral. Pedimos a todos um momento do vosso tempo, que passem a palavra a quem julguem que possa estar interessado (e, porque não, um like na página), mas acima de tudo que participem e que utilizem o fórum quando necessário. Obrigado!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pireu.pt/&quot;&gt;Desci ontem ao Pireu&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://pireu.ibername.com/forum&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Pireu — Fórum de Discussão&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/desciontemaopireu&quot;&gt;Página Facebook&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/06/desci-ontem-ao-pireu-aprender-grego-e.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzRHJmOft_5nPJzwkBiWNPaDAPtv6Sf_94b6EULBElKjLXB6cGpWFbEtghasiIWeI8X9K8HKkUsf3d1HT9iuEeQxh13e5pAKzZmlgyXHwot4hebBeppi3xkw0bIVxz13qR-nMKBDgamd8/s72-c/200x.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-3438870116452690864</guid><pubDate>Sat, 31 May 2014 02:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-06-17T12:49:21.117+01:00</atom:updated><title>Coitadas das que não jogam ao amor!</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;//www.youtube.com/embed/672YnZKGRPs&quot; width=&quot;560&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
A musicação é do grande Pedro Tritónio (1465-1525),&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
do qual por outro motivo já &lt;a href=&quot;http://www.pireu.pt/augusto-salvador&quot;&gt;noutro sítio&lt;/a&gt;&amp;nbsp;escrevi.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Coitadas das que não jogam ao amor,&lt;br /&gt;
Nem lavam em vinho doce a sua tristeza, e tremem&lt;br /&gt;
Com medo da censura dos seus tios!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Um rapaz com asas roubou-te a agulha, a linha,&lt;br /&gt;
E a atenção que prestavas às artes de Minerva,&lt;br /&gt;
Neobule: o brilhante Hebro de Lipára,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ele a lavar os ombros ungidos nas ondas do Tibre...&lt;br /&gt;
A andar a cavalo... Nem Belerofonte é melhor!&lt;br /&gt;
Não há punho nem pernas que o vençam!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Como é astuto ao caçar na clareira os veados&lt;br /&gt;
Que fogem confusos pela manada, como salta&lt;br /&gt;
Sobre o javali que se escondia nos arbustos!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Horácio&lt;/b&gt;.&lt;b&gt; &lt;/b&gt;&lt;i&gt;Odes&lt;/i&gt; III.12. Tradução minha.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;Miserarum est&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; neque amori dare ludum&lt;br /&gt;
Neque dulci mala vino lavere aut exanimari&lt;br /&gt;
Metuentes patruæ verbera linguæ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tibi qualum Cytherea puer ales tibi telas&lt;br /&gt;
Operosæque Minervæ studium aufert,&lt;br /&gt;
Neobule, Liparæi nitor Hebri.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Simul unctos Tiberinis umeros lavit in undis,&lt;br /&gt;
Eques ipso melior Bellerophonte,&lt;br /&gt;
Neque pugno neque segni pede victus;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Catus idem per apertum fugientis agitato&lt;br /&gt;
Grege cervos jaculari et celer arto&lt;br /&gt;
Latitantem fruticeto excipere aprum.</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/05/coitadas-das-que-nao-jogam-ao-amor.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-4808257108781932610</guid><pubDate>Tue, 27 May 2014 12:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-27T13:54:10.920+01:00</atom:updated><title>[LISBOA] Cursos de Verão do Centro de Estudos Clássicos</title><description>O Centro de Estudos Clássicos da Universidade de Lisboa publicita os seus &lt;b&gt;Cursos de Verão 2014&lt;/b&gt;, com oferta de iniciações às línguas clássicas e seminários literários.&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background-color: white; color: #222222; font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #e46c0a; font-family: &#39;Britannic Bold&#39;, sans-serif; font-variant: small-caps;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: #ffffcc; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; color: #222222;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #77933c; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Iniciação à Língua Latina&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;&quot;&gt;Curso&lt;/span&gt;&amp;nbsp;livre&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;Início: 02/06/2014; Fim: 03/07/2014&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letras.ulisboa.pt/cec-formacao/cursos-livres/2464-iniciacao-a-lingua-latina&quot; style=&quot;color: #1155cc;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mais informações&lt;/a&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #31859c;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;À Descoberta do Grego Clássico&lt;/b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;&quot;&gt;Curso&lt;/span&gt;&amp;nbsp;livre&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;Início: 02/06/2014; Fim: 17/07/2014&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letras.ulisboa.pt/cec/2462-a-descoberta-do-grego-classico&quot; style=&quot;color: #1155cc;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mais informações&lt;/a&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #c00000;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Sófocles&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #c00000;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;noções de destino nas tragédias tebanas&lt;/b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;&quot;&gt;Curso&lt;/span&gt;&amp;nbsp;livre&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;Início: 02/06/2014; Fim: 25/06/2014&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letras.ulisboa.pt/cec/2456-sofocles-nocoes-de-destino-nas-tragedias-tebanas&quot; style=&quot;color: #1155cc;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mais informações&lt;/a&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #7030a0;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Descrições da Índia na Literatura Grega&lt;/b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Workshop&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;Início: 16/06/2014; Fim: 19/06/2014&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.letras.ulisboa.pt/cec/2461-descricoes-da-india-na-literatura-grega&quot; style=&quot;color: #1155cc;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Mais informações&lt;/a&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;Inscrições abertas&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;no Secretariado do Centro de Estudos Clássicos&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;DESCONTO de 15%&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;para inscrições em simultâneo&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;u&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;color: #222222; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: inherit;&quot;&gt;em 2 ou mais&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;&quot;&gt;cursos&lt;/span&gt;&amp;nbsp;do&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;il&quot; style=&quot;background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial;&quot;&gt;CEC&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/05/lisboa-cursos-de-verao-do-centro-de.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-3229291021131276100</guid><pubDate>Sat, 24 May 2014 00:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2015-04-29T10:50:19.121+01:00</atom:updated><title>Carmen Sæculare — o Poema dos Séculos</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwfZN1E-A4p3eYIeXtIOP5236WRyt5f2eukPsFCzETELxjfAiXMQGHSJMeO8oA1vSLQsly5VkB-vONMW9RMu4pbuldg05hnanloLGeLZPcLXGrypELafzY0Xzc0GIcOck9PDkYCVnAlFM/s1600/arapacis_altarfrieze1d.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwfZN1E-A4p3eYIeXtIOP5236WRyt5f2eukPsFCzETELxjfAiXMQGHSJMeO8oA1vSLQsly5VkB-vONMW9RMu4pbuldg05hnanloLGeLZPcLXGrypELafzY0Xzc0GIcOck9PDkYCVnAlFM/s1600/arapacis_altarfrieze1d.jpg&quot; height=&quot;308&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O Poema dos Séculos — o &lt;i&gt;Carmen Sæculare&lt;/i&gt; — que nestes últimos dias me calhou recitar juntamente com outros membros do &lt;i&gt;Thíasos&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(a Amélia, o Ricardo, e a Daniela) em Coimbra e em Conímbriga, foi composto há mais de 2000 anos, para celebrar o advento da nova era, do novo século. Horácio recebeu a ordem de compor um poema em honra de Apollo e Diana que os novos tempos louvasse. É uma obra de propaganda, uma obra com uma potente ideologia política implícita. Mas é também um grande poema, e uma obra santa.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Traduzir Horácio é, como se diz em Latim, &lt;i&gt;perder tempo e azeite &lt;/i&gt;(&lt;i&gt;perdere operam et oleum&lt;/i&gt;); a refinada estrutura dos versos está condenada ao fracasso em tradução. Tentei contudo minizar essa perda vertendo a estrofe sáfica (género de métrica greco-latina com 3 hendecassílabos falaicos, X--XX--X-XX*3, fechados por um adoneu, X--XX) o mais próximo possível do português. Um paralelo perfeito é impossível, mas &lt;i&gt;in magnis et voluisse sat est&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(A gravação que se segue é do texto latino, acessível no fim desta página.)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;iframe frameborder=&quot;no&quot; height=&quot;166&quot; scrolling=&quot;no&quot; src=&quot;https://w.soundcloud.com/player/?url=https%3A//api.soundcloud.com/tracks/150981338&amp;amp;color=ff5500&amp;amp;auto_play=false&amp;amp;hide_related=false&amp;amp;show_artwork=true&quot; width=&quot;100%&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Febo, e Diana senhora dos bosques,&lt;br /&gt;
Luz gloriosa dos céus, que adoramos&lt;br /&gt;
E adoraremos, ouçam nossa prece&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Neste tempo santo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em que ordenam os livros Sibilinos&lt;br /&gt;
jovens honradas e rapazes puros&lt;br /&gt;
cantar aos deuses destes sete montes&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;este poema.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pai Sol, que em teu carro claro mostras&lt;br /&gt;
e escondes o dia, e nasces Outro&lt;br /&gt;
mas Mesmo, oxalá jamais vejas nada&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Maior que Roma.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tu que cuidas dos partos na altura&lt;br /&gt;
Correcta, Ilitía, protege as mães,&lt;br /&gt;
Quer prefiras que te chamem Lucina&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Quer Genitalis.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Deusa, educa os rebentos, e reforça&lt;br /&gt;
Os decretos dos Pais sobre as bodas&lt;br /&gt;
Das mulheres e a lei do casamento&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;fecundo e fértil&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
para que o ciclo certo de dez vezes&lt;br /&gt;
onze anos repita o canto e os jogos&lt;br /&gt;
de dia três vezes, outras tantas na&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;noite bem-vinda&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E vós, Parcas, que cantastes verdade&lt;br /&gt;
Como se disse, e tal como se espera&lt;br /&gt;
Que o fim confirme, juntai novas bençãos&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Às que já temos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Que a Terra, rica em gado e cereal-,&lt;br /&gt;
Conceda a coroa de espigas a Ceres;&lt;br /&gt;
Que Júpiter sopre e que águas puras&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Velem dos campos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sê gentil, Apolo, embainha a espada&lt;br /&gt;
e ouve estes rapazes suplicantes;&lt;br /&gt;
rainha das estrelas e do crescente, ouve,&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Lua, estas jovens.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Se Roma é obra vossa, se as tropas&lt;br /&gt;
De Ílion tomaram a costa Etrusca&lt;br /&gt;
com ordem de mudar de cidade e lar&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;em rota calma,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
a quem o casto e inocente Eneias&lt;br /&gt;
ao fugir da ardente Tróia, sua pátria,&lt;br /&gt;
conduziu à liberdade, e a quem deu&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;mais que deixara:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
deuses, aos jovens dêem bons costumes,&lt;br /&gt;
deuses, aos gentis idosos repouso,&lt;br /&gt;
e ao povo Romano bonança e herdeiros&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;e toda a glória.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E que obtenha o que com touros brancos vos&lt;br /&gt;
Pede o sangue insigne de Anquises e Vénus&lt;br /&gt;
Superior em combate, piedoso&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Com quem se rende.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O Persa já teme na terra e no mar&lt;br /&gt;
os machados e as mãos de Alba Longa,&lt;br /&gt;
já se submetem os Citas e os Indos&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;há pouco soberbos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Já a Fé, a Paz, a Honra, a Virtude&lt;br /&gt;
exposta e o Pudor antigo ousam&lt;br /&gt;
voltar, e a abençoada Cornu-&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;-cópia aparece.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Se Febo, o augur do arco brilhante,&lt;br /&gt;
Que as nove Camenas acolheram,&lt;br /&gt;
e cuja sadia arte tranquiliza&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;o corpo cansado,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Vir com bons olhos os altares Palatinos,&lt;br /&gt;
Prolongará num novo ciclo e numa&lt;br /&gt;
Era melhor a bonança feraz de&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Roma e do Lácio.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Diana, que o Álgido e Aventino&lt;br /&gt;
possuis, cumpre as preces destes quinze&lt;br /&gt;
homens e benfazeja ouve os votos&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;destes rapazes.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu para a casa levo a certeza&lt;br /&gt;
que assim pensa Júpiter e todos&lt;br /&gt;
os deuses. Eu, o coro que sei cantar&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Febo e Diana.&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;Horácio&lt;/b&gt;. &lt;i&gt;Carmen Sæculare&lt;/i&gt;. Miguel Monteiro (trad).&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
Phœbe silvārumque potēns Diāna,&lt;br /&gt;
lūcidum cælī decus, ō colendī&lt;br /&gt;
semper et cultī, date quæ precāmur&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;tempore sacrō,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
quō Sibyllīnī monuēre versūs&lt;br /&gt;
virginēs lectās puerōsque castōs&lt;br /&gt;
dīs, quibus septem placuēre collēs,&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;dīcere carmen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
alme Sōl, currū nitidō diem quī&lt;br /&gt;
promis et cēlās aliusque et īdem&lt;br /&gt;
nasceris, possīs nihil urbe Rōmā&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;vīsere maius.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rīte mātūrōs aperīre partūs&lt;br /&gt;
lēnis, Īlīthyja, tuēre matrēs,&lt;br /&gt;
sīve tū Lūcīna probās vocārī&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;seu Genitālis:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
dīva, prodūcās subolem patrumque&lt;br /&gt;
prosperes dēcreta super jugandīs&lt;br /&gt;
fēminīs prolisque novæ ferāci&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;lēge marīta,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
certus undēnōs deciens per annōs&lt;br /&gt;
orbis ut cantus referatque lūdōs&lt;br /&gt;
ter diē clārō totiensque grātā&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;nocte frequentīs.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Vōsque verācēs cecinīsse, Parcæ,&lt;br /&gt;
quod semel dictum est stabilisque rērum&lt;br /&gt;
terminus servet, bona jam peractīs&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;jungite fāta.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
fertilis frūgum pecorisque Tellus&lt;br /&gt;
spīceā dōnet Cererem corōnā;&lt;br /&gt;
nutriant fētus et aquæ salūbrēs&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;et Jovis auræ.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
conditō mītis placidusque telō&lt;br /&gt;
supplicēs audī puerōs, Apollo;&lt;br /&gt;
sīderum rēgīna bicornis, audī,&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Lūna, puellās.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rōma sī vestrum est opus Īliæque&lt;br /&gt;
lītus Ētruscum tenuēre turmæ,&lt;br /&gt;
jussa pars mūtāre larēs et urbem&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;sospite cursū,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
cui per ardentem sine fraude Troiam&lt;br /&gt;
castus Ænēas patriæ superstes&lt;br /&gt;
līberum mūnīvit iter, datūrus&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;plūra relictīs:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
dī, probōs mōrēs docilī juventæ,&lt;br /&gt;
dī, senectūtī placidae quiētem,&lt;br /&gt;
Rōmulæ gentī date remque prolemque&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;et decus omne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quæque vōs bōbus venerātur albīs&lt;br /&gt;
clārus Anchīsæ Venerisque sanguis,&lt;br /&gt;
impetret, bellante prior, jacentem&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;lēnis in hostem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
jam marī terrāque manūs potentīs&lt;br /&gt;
Mēdus Albānāsque timet secūrīs,&lt;br /&gt;
jam Scythæ responsa petunt, superbī&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;nūper et Indī.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
jam Fidēs et Pax et Honos Pudorque&lt;br /&gt;
priscus et neglecta redīre Virtus&lt;br /&gt;
audet adparetque beāta plenō&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;Cōpia cornū.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Augur et fulgente decōrus arcū&lt;br /&gt;
Phœbus acceptusque novem Camēnīs,&lt;br /&gt;
quī salutārī levat arte fessōs&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;corporis artūs,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
sī Palatīnās videt æquos ārās,&lt;br /&gt;
remque Rōmānam Latiumque fēlix&lt;br /&gt;
alterum in lustrum meliusque semper&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;prōrogat aevum,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
quæque Aventīnum tenet Algidumque,&lt;br /&gt;
quindecim Dīana precēs virōrum&lt;br /&gt;
cūrat et vōtīs puerōrum amīcās&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;adplicat aurīs.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hæc Jovem sentīre deōsque cunctōs&lt;br /&gt;
spem bonam certamque domum reportō,&lt;br /&gt;
doctus et Phœbī chorus et Diānæ&lt;br /&gt;
&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp;dīcere laudēs.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
Imagem: detalhe do friso do Altar da Paz Augusta, Roma.&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/05/carmen-sculare-o-poema-dos-seculos.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwfZN1E-A4p3eYIeXtIOP5236WRyt5f2eukPsFCzETELxjfAiXMQGHSJMeO8oA1vSLQsly5VkB-vONMW9RMu4pbuldg05hnanloLGeLZPcLXGrypELafzY0Xzc0GIcOck9PDkYCVnAlFM/s72-c/arapacis_altarfrieze1d.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-419845876206617507</guid><pubDate>Sun, 18 May 2014 22:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-31T18:53:46.377+01:00</atom:updated><title>A Justiça Cabe a Todos</title><description>&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;[PROTÁGORAS] Visto que os seres
humanos eram parte do projecto divino (antes de mais devido ao parentesco que
tinham com Deus), foram os primeiros a reconhecer os deuses e começaram a
erguer-lhes estátuas e altares. De seguida e sem mais demora começaram a
associar a sua voz aos nomes com as técnicas que lhes tinham sido confiadas, e
inventaram as casas, as roupas, o calçado, os leitos, e a forma de colher
sustento a partir da terra. Era essa a sua preparação, de forma que no
princípio habitaram dispersos e não havia cidades. Isto porque os animais
selvagens matavam-nos: os humanos eram mais fracos que eles em todos os
sentidos, e as técnicas de que dispunham, embora pudessem servir para encontrarem
sustento, ficavam ainda assim muito àquem das necessidades que se impunham para
combater contra as feras — até porque ainda não tinham a arte da política, da
qual faz parte a arte da guerra. A maneira que descobriram para se salvarem foi
juntarem-se e fundar cidades. Acontece que assim que se juntavam, visto que não
tinham ainda a arte da política, cometiam injustiças uns contra os outros, de
forma que rapidamente voltavam a dispersar-se e sucumbiam.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;Foi então que Zeus,
temendo que a raça que ele criara fosse completamente destruída, ordena a
Hermes que leve aos humanos o Respeito e a Justiça [&lt;i&gt;aidôs &lt;/i&gt;e &lt;i&gt;dikê&lt;/i&gt;], para que pudessem haver
regras para as cidades e elos que os unissem em amizade. Hermes recebe essa ordem e pergunta a Zeus de que forma é que deveria dispor a Justiça e o
Respeito: «Devo dar-lhes o Respeito e a Justiça segunda a mesma lógica que
usámos quando lhes entregámos as Técnicas? É que nessas, basta um ter a Arte da
Medicina para servir para muitos, e assim por diante com as restantes Artes.
Devo alotar-lhes a Justiça e o Respeito na mesma forma, ou entregá-las a
todos?» Respondeu Zeus: «A todos. Todos devem receber parte delas. De outra
forma não poderia haver cidades, se apenas alguns poucos tivessem parte
delas, como acontece com as restantes Artes. E mais, estabelece em meu nome uma
lei que condene à morte como se fosse uma doença para a cidade aquele que não for capaz
de tomar parte desse Respeito e Justiça.»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;É assim, Sócrates, e
por estes motivos que tanto os Atenienses como os restantes, quando se fala da
melhor maneira de pôr em prática uma obra arquitectónica ou de outra técnica
qualquer, pedem conselho a um número reduzido, e se alguém fora desse número começar
a opinar, não ligam ao que ele diz, como tu dizes — e fazem muito bem, segundo
me parece — mas quando deliberam sobre a melhor forma de chegar a uma decisão
política, algo que não se consegue realizar sem justiça ou temperança, ouvem e
muito bem todos os homens, visto que é próprio de cada um tomar parte da
justiça; se assim não fosse não haveria cidades.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div lang=&quot;el&quot; style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Platão&lt;/span&gt;.&lt;span style=&quot;font-style: italic;&quot;&gt;
Protágoras&lt;/span&gt; 322a-323a. Tradução minha.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0in; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;el&quot;&gt;Επειδὴ
δὲ ὁ άνθρωπος θείας μετέσχε μοίρας, πρῶτον μὲν διὰ τὴν τοῦ θεοῦ συγγένειαν ζῴων
μόνον θεοὺς ενόμισεν, καὶ επεχείρει βωμούς τε ἱδρύεσθαι καὶ αγάλματα θεῶν·
έπειτα φωνὴν καὶ ονόματα ταχὺ διηρθρώσατο τῇ τέχνῃ, καὶ οικήσεις καὶ εσθῆτας
καὶ ὑποδέσεις καὶ στρωμνὰς καὶ τὰς ἐκ γῆς τροφὰς ηὕρετο. οὕτω δὴ
παρεσκευασμένοι κατ&#39; αρχὰς άνθρωποι ῴκουν σποράδην, πόλεις δὲ ουκ ῆσαν·
απώλλυντο οῦν ὑπὸ τῶν θηρίων διὰ τὸ πανταχῇ αυτῶν ασθενέστεροι εῖναι, καὶ ἡ
δημιουργικὴ τέχνη αυτοῖς πρὸς μὲν τροφὴν ἱκανὴ βοηθὸς ἦν, πρὸς δὲ τὸν τῶν
θηρίων πόλεμον ενδεής – πολιτικὴν γὰρ τέχνην ούπω εῖχον, ἧς μέρος πολεμική
–&amp;nbsp; εζήτουν δὴ ἁθροίζεσθαι καὶ σῴζεσθαι
κτίζοντες πόλεις· ὅτ&#39; οῦν ἁθροισθεῖεν, ηδίκουν αλλήλους ἅτε ουκ έχοντες τὴν
πολιτικὴν τέχνην, ὥστε πάλιν σκεδαννύμενοι διεφθείροντο.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;pt&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;el&quot;&gt;Ζεὺς οῦν δείσας περὶ τῷ γένει ἡμῶν μὴ απόλοιτο πᾶν, Ἑρμῆν πέμπει άγοντα
εις ανθρώπους αιδῶ τε καὶ δίκην, ἵν&#39; εῖεν πόλεων κόσμοι τε καὶ δεσμοὶ φιλίας
συναγωγοί. ερωτᾷ οῦν Ἑρμῆς Δία τίνα οὖν τρόπον δοίη δίκην καὶ αιδῶ ανθρώποις·
“Πότερον ὡς αἱ τέχναι νενέμηνται, οὕτω καὶ ταύτας νείμω; νενέμηνται δὲ ὧδε· εἷς
έχων ἰατρικὴν πολλοῖς ἱκανὸς ιδιώταις, καὶ οἱ άλλοι δημιουργοί· καὶ δίκην δὴ
καὶ αιδῶ οὕτω θῶ εν τοῖς ανθρώποις, ὴ επὶ πάντας νείμω;” “Επὶ πάντας,” έφη ὁ
Ζεύς, “καὶ πάντες μετεχόντων· ου γὰρ ὰν γένοιντο πόλεις, ει ολίγοι αυτῶν
μετέχοιεν ὥσπερ άλλων τεχνῶν· καὶ νόμον γε θὲς παρ&#39; εμοῦ τὸν μὴ δυνάμενον
αιδοῦς καὶ δίκης μετέχειν κτείνειν ὡς νόσον πόλεως.” οὕτω δή, ῶ Σώκρατες, καὶ
διὰ ταῦτα οἵ τε άλλοι καὶ Αθηναῖοι, ὅταν μὲν περὶ αρετῆς τεκτονικῆς ῇ λόγος ὴ
άλλης τινὸς δημιουργικῆς, ολίγοις οίονται μετεῖναι συμβουλῆς, καὶ εάν τις εκτὸς
ὼν τῶν ολίγων συμβουλεύῃ, ουκ ανέχονται, ὡς σὺ φῄς – εικότως, ὡς εγώ φημι –
ὅταν δὲ εις συμβουλὴν πολιτικῆς αρετῆς ἴωσιν, ἣν δεῖ διὰ δικαιοσύνης πᾶσαν
ιέναι καὶ σωφροσύνης, εικότως ἅπαντος ανδρὸς ανέχονται, ὡς παντὶ προσῆκον
ταύτης γε μετέχειν τῆς αρετῆς ὴ μὴ εῖναι πόλεις.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/05/que-todos-recebam-respeito-e-justica.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-3268257676230083252.post-8512886467626119293</guid><pubDate>Thu, 08 May 2014 17:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-08T18:45:21.970+01:00</atom:updated><title>Quem sabe é como quem não lê</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
Trazemos &lt;a href=&quot;http://origemdacomedia.blogspot.com/2013/08/arte-antiga-as-seis-licoes-de-salvatore.html&quot;&gt;mais uma vez&lt;/a&gt; à &lt;i&gt;Origem&lt;/i&gt; Salvatore Settis, o grande historiador d&#39;arte italiano. Na opinião deste humilde escriba este pequeno livro que vai aqui ser citado devia ser leitura obrigatória para qualquer pessoa que pretenda fazer uma apologia ou um ataque à cultura greco-latina. Se os deuses o derem ainda um dia o traduzirei integralmente.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://adamomagazine.files.wordpress.com/2013/07/salvatore_settis2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://adamomagazine.files.wordpress.com/2013/07/salvatore_settis2.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
O tipo de concepção que assume instintivamente o valor sopranacional e fundacional do &quot;clássico&quot; é antes de mais uma herança ofuscada pelo elevado estatuto de que a educação &quot;clássica&quot; gozou até há bem pouco tempo; é no entanto muito característico do nosso tempo que essa mesma noção seja capaz de resistir, e até mesmo de se reforçar, ao mesmo tempo que o lugar da cultura &quot;clássica&quot; nos percurso educativos se vai diminuindo cada vez mais a cada dia. Nestas circunstâncias é de facto bastante fácil usar e perpetuar impunemente o estereótipo da &quot;classicidade&quot; como berço e baluarte do Ocidente, visto que decresce drasticamente o número de cidadãos com a capacidade de duvidar dessas afirmações com conhecimento de causa.&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;
&lt;b style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;Salvatore Settis.&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;Futuro del &quot;classico&quot;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;. Einaudi (2004) Trad. minha.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Tale concezione, che dà per scontato il valore preternazionale e fondativo del &quot;classico&quot;, è prima di tutto un&#39;eredità appannata dello statuto alto dell&#39;educazione &quot;classica&quot; che fu in vigore fin a ieri; ma è assai caratteristico del nostro tempo che essa possa resistere, e anzi consolidarsi, proprio mentre il posto della cultura &quot;classica&quot; nei percorsi educativi e nella cultura generale si restringe ogni giorno di più. In questo quadro è infatti piú facile usare e perpetuare impunemente lo stereotipo della &quot;classicità&quot; come culla e sanzione dell&#39;Ocidente, dato che decresce drasticamente il numero dei cittadini che potrebbero essere in grado di dubitarne con cognizione di causa.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://origemdacomedia.blogspot.com/2014/05/quem-sabe-e-como-quem-nao-le.html</link><author>noreply@blogger.com (Miguel Monteiro)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>