<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265</id><updated>2024-09-12T17:15:05.078+03:00</updated><category term="otobüs muhabbetleri"/><category term="otobüs sohbetleri"/><category term="otobüs"/><category term="karadeniz"/><category term="karadenizli"/><category term="otobüs yolculuğu"/><category term="erkek"/><category term="eski"/><category term="eski zaman"/><category term="eğlence"/><category term="geçmiş"/><category term="güzel hikaye"/><category term="kadın"/><category term="kadın erkek"/><category term="kadınlar"/><category term="komik"/><category term="kız"/><category term="kızlar"/><category term="lakap"/><category term="mazi"/><category term="muavin"/><category term="otobüsler"/><category term="pratik"/><category term="pratik zeka"/><category term="trabzon"/><category term="zeka"/><title type='text'>Otobüs Muhabbetleri</title><subtitle type='html'>Herkes otobüs yolculuğunu sevmez ama bazıları uçak gibi alternatifler olmasına rağmen sırf otobüs yolculuğu yapmak için tatile çıkar. Onlara neden böyle bir şey yaptığınızda genellikle &#39;otobüste yaşadıkları muhabbetleri&#39; ve anıları anlatır dururlar.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>6</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265.post-8909945928163216373</id><published>2011-07-05T16:37:00.000+03:00</published><updated>2011-07-05T16:37:05.003+03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="güzel hikaye"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="komik"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="lakap"/><title type='text'>Lakap</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;Bu seferki otobüs yolcuğundan ziyade, arkadaşlar arasında yapılan kendi kişisel arabalarımızla gittiğimiz bir doğa turuydu. Yavaş, sakin bir şekilde ilerleyeceğimiz konusunda sözleşmiştik: günler çok uzundu zaten ve yanımızda da büyüğümüz olan bir abimiz vardı. Gideceğimiz yerde çok uzakta değildi aslında...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yola çıktıktan sonra, her ne kadar çekirdek çıtlatsak da kendi aramızda sohbet ediyorduk. Konu dönüp dolaşıp, başkasına lakap takma olayına geldi. Abimiz sazı eline alınca, bize komik ve bir o kadar da tehlikeli bir anısını anlatmaya başlattı:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gençlik yıllarında, herkesin bir lakabı varmış. ( Kendi lakabını söylemedi ısrarlarımıza rağmen ) Birbirlerine kesinlikle isimle hitap etmezler, hep lakaplarını kullanırlarmış. Bir gün, arkadaş gruplarıyla gittikleri yayla da, dereden karşı karşıya geçerken önlerindeki grubun karşıya geçmesini beklemişler. Fakat derenin üstünde yer alan bu köprü tahtadan olduğu için, öncelikle teker teker geçmeleri gerekiyormuş. Yani biri geçtikten tam sonra, diğeri... Bu şekilde beklerken, önlerindeki gruptan son karşıya geçen kişi, genç bir kızmış. Tahta köprünün sonuna gelince, bir adım ileri atlaması gerekiyormuş. Tam bu sırada, arkadaşlar içerisinden biri de köprüye çıkıp karşıya geçmeye başlamış. Grup hep beraber &#39;&#39; Yavrum, dikkatli ol düşersin. &#39;&#39; derken, içlerinden espri yeteneği fazla olan kişi ise &#39;&#39; Yavrum, atlasana dereden karşıya. &#39;&#39; diye bağırmış ve gülmeye başlamış. Tabii karşıya geçen ilk ekip, bu söylenenlerin onlara söylendiğini düşünerek geri dönmüşler. Nerdeyse kavga çıkacakmış. Tabii olay, tatlıya bağlanmış:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kavgaya sebebiyet veren &#39;&#39;yavrum&#39;&#39; kelimesi, gruptan birinin lakabıymış. Herkes isim yerine lakap söylemeye alıştığından, yine lakabıyla hitap etmişler. Tabii ki karşı taraf bu durumdan haberdar olmadığı için, olay çıkmış. Abimize yaptığımız ısrarlara rağmen, dayak yemeden oradan kurtardıklarından başka bir cevap alamadık: fakat bahsettiği yerin muhafazakar bir yer olduğunu bilen bizler &#39;&#39; delikanlılığına toz kondurmuyor &#39;&#39; diyerek iç geçirdik ve daha fazla ısrarcı olmadık...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Evet...&lt;br /&gt;
Lakap takmak zaten bana göre güzel bir şey değil ama yine de dikkat etmek gerek...&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/8909945928163216373/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/07/lakap.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/8909945928163216373'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/8909945928163216373'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/07/lakap.html' title='Lakap'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265.post-8771683683645574299</id><published>2011-06-21T23:58:00.000+03:00</published><updated>2011-06-21T23:58:10.252+03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="erkek"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="eski"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="eski zaman"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="geçmiş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kadın"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kadın erkek"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kadınlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kız"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kızlar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="mazi"/><title type='text'>Eski Zaman Kızları</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&#39;&#39; Bu zamanın kızlarından bir şey olmaz &#39;&#39; diye söze başladı teyze,  elleriyle dizlerini ovalarken.. Otobüsün hemen önünden geçen çarşaflı  yaşlı bir bayan ile yanındaki kısa etekli, bol makyajlı kızının  yürüyüşlerine herkes odaklanmışken, ben &#39; acaba kim, şuan neler  düşünüyor?? &#39; soruma cevap arıyordum ve o an teyze yanıma daha yeni  oturmasına rağmen sanki onun torunuymuşum gibi benimle bu şekilde  konuşmaya başlamıştı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#39;&#39; Yaşadıklarım aslında çok kısa sürede  yaşandı ama anlatmak, yazıya dökmek biraz uzun sürdü: okumakta uzun  sürecek. Lütfen sıkılmadan sonuna kadar okuyun. &#39;&#39;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Otobüste  konuşmak veya okumak yerine, dinlemeyi seven biriyim. Bu belki de çok  kötü bir alışkanlık olabilir ama bu durumu ben hep &#39;kitapları canlı  okumaya&#39; benzetirim. Yanımda konuşmayı, hızlı konuşmayı çok seven,  sevecen ama belli ki içerisinde tutmak istemediği düşünceler olan, gün  görmüş, tecrübeli bir canlı kitap duruyordu. Konuşmalarına otobüsteki  herkes pür dikkat dinliyordu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Teyze devam etti: &#39;&#39; Arkadaşlık çok  önemli. Yavrularım aileden çok, arkadaşlarıyla vakit geçiriyorlar.  Bizimle durmak, gezmek istemiyorlar. Torunuma kaç gündür yalvarıyorum,  gel bana köyde yardım et diye, gelmedi ama arkadaşları çağırınca hemen  gitti. O kadar uğraşmıştım zamanında onunla ben halbuki. Hiç kıymet  bilmiyorlar. Yürekleri çok zayıf. &#39;&#39; Başımla teyzeyi onayladım. Herkes  teyzeye kulak kabartsa da , otobüsün hemen önünden geçen çarşaflı bayan  ile kıza bakıyorlardı. Teyze tekrar sazı eline aldı: &#39;&#39; Eskiden böyle  şeyler olmazdı. Ben adamımı ( kocasından bahsediyor ) beni istemeye  geldiklerinden sonra gördüm. Mekanı cennet olsun. Ama küçükken annemle  hiç çarşıya çıkmadım. Telefon yoktu zamanımızda belki ama iyi ki de  olmadı. Şuan bakıyorum kızlar ellerinden telefonları hiç düşürmüyorlar.  &#39;&#39; Teyzenin yüzüne bakarken, aklımdan onca şeyler geçiyordu ki, film  şeridi kelimesi bile anlatmaya yetmezdi durumumu. İnsanı ilişkilerin  düştüğü durumu görürken ve bazen &#39;bizzat&#39; yaşarken, bu nokta da bir  tepkiyi bu durumda bir kişiden almak gerçekten beni şaşırtmıştı. Konuşma  boyunca şaşırmaya da devam ettim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İnsanları anlamaya hiç çalışmadım fakat olmaları gereken en iyi varken  neden hp yalanla, dolanla, makyajla, sahte duygularla ve karaktersiz  davranışlarla &#39;mutluymuş&#39; gibi davranmalarını hiç bir zaman  anlamayamadım. Teyzeye bakarken ruhunun ağladığını hissettim sanki.  Teyze devam etti: &#39;&#39; Geçen bir yere misafire gittim. Kızı düğün elbisesi  almış. Dedim kızım bu kadar açık giyinme. Anası hemen atladı: &amp;lt; Biz  zamanında giyinemedik, onlar giysin bari. &amp;gt; Aynı ana 2 gün önce  sokakta gördüğü baldırı çıplak kokonaya ( süslü kız demek ) &amp;lt; Vay  kıyamet kopacak, kafamıza taş yağacak &amp;gt; gibisinden laflar ediyordu.  Ben o an bu yaşananlardan utandığımdan ona bu durumu söylemedim ve kıza  dönüp &amp;lt; kızım bir yerlerini açarak başkasını tavlayamassın, bari  çıplak git &amp;gt; diye şaka yollu takıldım, pişman da oldum tabii aldığım  cevap karşısında: &amp;lt; Aman sen de hala, ne biçim konuşuyorsun. Her  tarafımı kapatınca kimse bakmıyor, ilgi çekmiyorsun. Bu elbise moda  ayrıca, herkes giyiyor ben giyince mi kabahat oldu? Bu kadar da geri  kafalı olmayın. &amp;gt; &#39;&#39; İşte o an teyzenin gözlerinden yaşlarının  aktığını gördüm. O an teyze belki de söyleyemedi ama ben içimden  dillendirdim: O kız müslüman ve inandığı kitapta açılmayı değil,  kapanmayı emrediyor yaradanı... Hangi kitapta okudum bilmiyorum ama  peygamberimizin bir sohbette demiş ki &amp;lt; En çok ummetimin  samimiyetsizliğinden korkuyorum. &amp;gt; Gerçekten öyle değil mi? Herkes  işine geldiği gibi değerlendiriyor yazılanları, olanları... Herkes,  mesela en doğru insanı arıyor ama bir de bakıyorsun sadece  yakışıklı/güzel diye en olmaz insan bile seçilebiliyor. Neden? İşte  teyze tam da burada sazı eline alıyor tekrar: &#39;&#39; Kızların nefsleri çok  kontrolsüz. Çok kolay kanıyorlar, inanıyorlar. Ben de aptal değilim hoş,  görüyorum dışardaki kızları. Ben bile kandırırım onları. Neden? Çünkü  nefsleri onları ele geçirmiş. Akılları ve kalpleri ile hareket  etmiyorlar ki... Ablamın kızını istemeye geldiler, torunumun ilk sorduğu  soru zengin mi? yakışıklı mı? Bir baktım herkes aynı şeyleri merak  ediyor. O an çok kızdım, ablamla uzun süre konuşmadık mesela. İyi bir  insan olması, evine ve eşine bağlı olması gibi sorular sorulmayalı ne  kadar süre geçti ki? Ben görücü usülü evlendim ama babam bana karışmadı  hiç, adamımla tanıştım, onu araştırdım, öyle kabul ettim. Sorularım da  şimdiki kızlar gibi değildi. &#39;&#39; Burada sanki araya reklam girmiş gibi,  muavinin parayı/ücretleri toplaması girdi. Teyze parasını uzattı, ben de  uzattım. Konu kopacak, teyze konuşmayı kesecek diye korkarken gözleri  yine uzaklara dalmış, neler söyleyeceğini düşünüyordu. O ara ben de bazı  yaşadıklarımı düşünmeye başladım: gazetelerde okudum çokca,  evliliklerin çabuk bozulmasını ve kitaplarda gördüm karaktersiz  insanların aşklarını. TV lerde sahte aşkları izleyip duruyorduk.  Soruyorum size, gerçekten birini sevdiniz mi? Ben size söyleyeyim:  hayır! Çünkü, onu asla bu dünya da sevemezsiniz. Çünkü, siz onu değil  onun özelliklerini, ne bileyim, belki de parasını, güzelliğini, gücünü,  popülaritesini sevdiniz. Hiç, başkaları birini beğeniyor diye o birini  beğendiğiniz oldu mu? Yapanlar var... Başkası size birini önerdi diye,  onunla beraber oldunuz mu? Yapanlar var... Peki ya evlilik: sizce bu  kadar kolay mı? Bir aile kurmak... Bir çocuk dünyaya getirmek... İşte  yine teyze benim düşüncelerimi okuyormuş gibi araya girdi: &#39;&#39; Bakıyorum  herkes çocuk yapma derdinde. Çocuk doğurmak o kadar kolay mı? Erkekler  dönör işine yarıyor, kadınlarda cinsel hazların giderilmesine... TV leri  seyrediyorum, teşhircilik had safhada. Kadınlar nasıl giyinmeli felan  filan... Çıksa oraya biri, aslında kadınlar daha fazla örtünmeli dese,  herkes laiklik elden gidiyor diye bas bas bağıracak belki de... Ama  doğru olan bu... Batıdan Allah uzun ömürler versin, oğlum gibi sevdiğim  başbakanım çok iyi demiş: aldığımız medeniyet bu mu? ( Bu olay Rize de  geçiyor, dolayısıyla başbakanı sevenler çok. Bu cümleye şaşırmayın. )  Geçen yeğenimin mezuniyet törenine gittim, kızlar nasıl giyinmiş!.  Aslında giyinmemişler!. Eve dönerken, koskoca adamlar otobüste &#39;keşke  biz de üniversite de okusaydık, neler yapardık kim bilir. &#39; diye  söyleniyorlardı, hem de yanında kendi mezun kızları varken! Çok  kızıyorum bazen insanlara ama kadınlar göğüslerinin tikine ( dikine ) ,  erkeklerde şeylerinin dikine gidiyorlar zamanımızda... &#39;&#39; Burada onun  söylediklerine otobüsteki herkes güldü haklı olarak, benim de kafamda  bir kaç anı canlandı. Kadınlar arasındaki konuşmalardan bihaberim ama  erkekler arasındaki konuşmaları biliyorum. Mezuniyet törenlerinde  konuşulanları duyunca inanın ben de &#39;kız çocuk mu? Asla! &#39; diye karar  almıştım. Kızların kendilerini bu kadar teşhir etmesini ve günümüz  dünyasında ne kadar temiz olursan ol, bir p.çin ağzından her an bir kız  hakkında kötü söz çıkabileceğini biliyordum. Yine biliyordum ki, bir kız  namusunu koruduğunu iddaa etmesine rağmen, genellikle onlarca erkekle  çıkıp kim bilir neler yapıyordu ve hiç bir şey olmamış/yaşanmamış gibi  hayatına devam edebiliyordu. Ve yine teyze düşüncelerimi böldü: &#39;&#39;  Namusmuş. Namus bacak arasında olsaydı, ohooo. Namuslu insan çok olurdu.  Ama değil. Elini kirletip, sonra temiz insanları da kirletmenin ne  anlamı var ki? Gerdek gecesi diye bir şey var. Şimdiki gençler bilmez,  çünkü çoookk gerdek gecesi yaşıyorlar. O anın temiz ve bir o kadar da  berrak duygularını bilseler, tatsalar, eminim hayatları boyunca  başkasına dokunmazlardı o ana kadar ama şimdiki gençlerden korkulur. 5  yaşındaki çocuk bile artık tüm uzuvları sayabilecek kapasitede.. &#39;&#39;  Otobüsteki bayanların yüzleri kızardı, erkeklerde bıyık altından  gülüyordu o an... Yaşlı amcalar bile bu cesur teyzeyi pür dikkat  dinliyorlardı. Yolculuk da kısa süreceği için benim içimde teyzenin  otobüsten inip gitmesi korkusu vardı. Çünkü gerçekten cesur bir kadındı.  Ağzından çıkan lafı ölçmüyordu, lafı konduruyordu...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Arasıra  gözüm, otobüsün dikiz aynasına kayıyordu. Şöför bile pür dikkat teyzeyi  dinliyordu. Teyze en sonunda benim de tepkili olduğum, futbol sevgimden  dolayı aşina olduğum frikik konusuna geldi: &#39;&#39; Minnacık elbise giyiyor,  kolunu kaldırca nerdeyse .ötü gözükecek. Önünü açıyor, hafif eğilse  göğüsleri dışarda. Bunlara kızmıyorum pek ama bir de oraları buraları  açılınca panik etmeleri yok mu!!! Ay oram açıldı, buram açıldı... Neymiş  böyle yahu? Böyle olacağının farkında o kız ama aptala yatıyor. Bazen  soruyorum komşuların kızlarına, neden böyle giyiyorsunuz diye aldığım  cevapta çok komik: içimiz sıkılıyor. Halbuki farkında değiller,  karakterleri oturmamış: kızım seni sıkan nefsin. şeytan! boğazına  sarılıyor diyor ki kapama bizi, günah işlemen lazım. biz seninleyiz. Aç,  açıl. &#39;&#39; Burada bir kahkaha attım ve haklısın teyze der gibi kafamı  salladım. Teyze de bana gülerek karşılık verdi: &#39;&#39; Gülersin kerata,  sevgilin var mı senin? &#39;&#39; Yok, teyze dedim ve utanarak gözlerimi  kaçırdım. &#39;&#39; Vardır kesin vardır, hep yok derler. &#39;&#39; diye teyze beni  otobüstekilere rezil ededursun, ben hala geleceği düşünmeye  çalışıyordum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bazen kadınların çok eleştirildiğine ve özgür  bırakılmadığına katıldığımı düşünür, sonra bu düşüncemden pişman  olurdum. Çünkü, aileyi dişi kuş kurar. Dişi kuşlar bu kadar acınacak  durumdayken, onun kuracağı aileden nasıl bir şey bekleyebilirsin ki?  Bunu geçtim, geleneklerimizden vs. çok kopuyoruz. Bunları bağlayacak  olanlarda kadınlardır bana göre. Ve özgürlük lafını hep .ıçından  anlıyoruz. Öyle bir şey yok! İnanmıyorum da...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tam o sıra, teyze  müsait bir yerde ineceğini söyledi ve ben üzülerek ona baktım: &#39;&#39; Oğlum,  sevgiline selam söyle, aklını başına alsın. Umarım eski zaman kızları  gibi olur, mutlu olursun. &#39;&#39; Ona cevap veremeden otobüsten indi.  İnerken, eteğini hafif yukarı çekti: iki kat giyilmiş çorabın yanında,  uzun beyaz donu ( çoraplarının içine sokulmuştu ) gözüktü. Gider ayak  bir frikikte o vermişti, ben bir tebessüm ettim ve arkasından el  salladım: Yavaşça yürürken, o kadar modern yürüyordu ki, gözden  kaybolduğunda onun ve onun gibilerinde kısa bir süre sonra fosil  olacağını, artık onun gibilerin var olmayacağını düşününce ben de dudak  büktüm ve üzüldüm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Evet...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eski zamanlardan kimler kaldı ki?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Otobüsle son durağa kadar gittim. İndim. Ve gördüm ki: hayat, her şeye rağmen devam ediyor, değişen bir şey yok...&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/8771683683645574299/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/06/eski-zaman-kzlar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/8771683683645574299'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/8771683683645574299'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/06/eski-zaman-kzlar.html' title='Eski Zaman Kızları'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265.post-5337850778041398694</id><published>2011-03-09T00:22:00.001+02:00</published><updated>2011-03-24T17:43:24.799+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="eğlence"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs muhabbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs sohbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs yolculuğu"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="pratik"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="pratik zeka"/><title type='text'>Pratik zeka buna denir</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuWyc04slnt5qWSWGmFE6B4r5Z0jsHx4pZcIBhNA-hcN_J4GwPyDzrp_xItFzPlivUcHFEAIH4sbmVh1L9HO0zrWPOvALFzwdETEZyEYTawepZVkTYwp3LFvkRyx_J0hkpTURwYtUjezU1/s1600/6.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;140&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuWyc04slnt5qWSWGmFE6B4r5Z0jsHx4pZcIBhNA-hcN_J4GwPyDzrp_xItFzPlivUcHFEAIH4sbmVh1L9HO0zrWPOvALFzwdETEZyEYTawepZVkTYwp3LFvkRyx_J0hkpTURwYtUjezU1/s200/6.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Para insana neler yaptırır diye bir araştırma yapsak herhalde milyonlarca madde sayabiliriz, abartısız. Fakat, iş hayatında çıkan &#39;&#39;iş başka, arkadaşlık başka&#39;&#39; cümlesini teyit eden genellikle hep kötü anılar çıkmıştır karşımıza... Fakat, bir arkadaş ziyareti için trabzon yoluna tekrar düştüğümde otobüste kulak misafiri olduğum olay gerçekten beni çok güldürdü. Gerçek mi, fıkradan alıntılanıp mı anlatıldı bilmiyorm ama anlatan abimiz konuyu bizzat yaşayan doktor arkadaşından dinlediğini söyledi. Bize sadece okuyup, gülmek düşüyor. :)&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İlçenin birinde görevli olan doktor abimiz, muayenesinde hastalara bakarken bazen ücretleri veresiye olarak almak zorunda kalır. Bunun sebebi ise, hem o ilçeli olması hem de gelen hastalarının maddi durumlarının çok iyi olmaması etkenmiş. Gelen hastalar hep &#39;&#39;sonra öderim&#39;&#39; lafını sıkça kullanmaya başlayınca, doktor abimiz avukat bir arkadaşına durumu izah etmiş. Avukat arkadaş da ona öneri olarak şunu iletmiş: &#39;&#39;Sende bu hastaların bilgileri, adresi yok mu? Kes faturalarını, yolla adreslerine posta ile... O zaman mecbur ödemek zorunda kalırlar.&#39;&#39; Bunu uygulayan doktor abimiz, paraların artık hemen olmasa da kısa sürede kasasına yattığını görünce sevinmiş. Fakat bir gün, kendisine de bir posta geldiğini görür. Üstünde de avukat arkadaşının ismi yazar. İçini açtığında ise kendi adına kesilmiş bir fatura görür, açıklamasında da şu yazılıdır: &#39;&#39; Danışmanlık ücreti. &#39;&#39; :)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sanırım, avukat abimiz kayserili. :) Karadenizli de olabilir ama bu tür para konusunda ki olaylarda hep kayserililerin ismi zikredilir. Güzel ve güncel bir nükte bence... Para ile işi karıştırmamak gerekir. Bugün fikirlerin ne kadar değerli olduğunu da biliyoruz...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eğlenceli geçen bir yolculuktu, kulak misafiri olmak istemesem de bu tür şeyleri otobüslerde duyabiliyoruz. Yolculuğun nasıl bittiğini bile anlayamadım. :)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bir sonraki yazı da görüşmek üzere...&lt;br /&gt;
Not: Resim temsilidir.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/5337850778041398694/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/03/pratik-zeka-buna-denir.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/5337850778041398694'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/5337850778041398694'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/03/pratik-zeka-buna-denir.html' title='Pratik zeka buna denir'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuWyc04slnt5qWSWGmFE6B4r5Z0jsHx4pZcIBhNA-hcN_J4GwPyDzrp_xItFzPlivUcHFEAIH4sbmVh1L9HO0zrWPOvALFzwdETEZyEYTawepZVkTYwp3LFvkRyx_J0hkpTURwYtUjezU1/s72-c/6.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265.post-127981060156993773</id><published>2011-01-24T23:58:00.001+02:00</published><updated>2011-01-25T00:16:37.115+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="karadeniz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="karadenizli"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="muavin"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs muhabbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs sohbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="trabzon"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="zeka"/><title type='text'>Pratik Karadeniz Zekası</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://vthumb.ak.fbcdn.net/vthumb-ak-sf2p/v33374/143/56/100000909281176/b100000909281176_134002133306762_2384.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;http://vthumb.ak.fbcdn.net/vthumb-ak-sf2p/v33374/143/56/100000909281176/b100000909281176_134002133306762_2384.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Bir örnek daha. :)&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;b&gt;Trabzon &lt;/b&gt;istikametinde devam ederken, &lt;b&gt;muavin &lt;/b&gt;arkadaş bana kapı aralığından gelen soğukluğun rahatsız edip etmediğini sordu. &#39;&#39; Yok, zaten bilerek buraya oturdum. &lt;b&gt;Araba &lt;/b&gt;beni tutuyor da... &#39;&#39; cevabıma &#39;&#39; Uşağum, o ki araba seni tutuyordu ön tarafa otursan? &#39;&#39; şeklinde cevap verince ilk önce kızıp kızmadığını anlayamadım. Sonra boş olan hemen yanıma oturup &#39;&#39; Sana bir hikaye anlatayım. Ama bak, ön tarafta bir bayan var; hemen mola da başkasının yerine geçti. Böyle tipler de var. Bunlar tabii önemli değil ama beni dinle, çok güleceksun şimdi. &#39;&#39; Merakımdan ve o an sırıtışımdan hazır olda beklediğimi anlayan muavin kardeş, hemen hikayesini anlatmaya başladı.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Bir gün ardeşen de minibüsle köye çıkan yaşlı ninemiz, arabanın kendisini tutması yüzünden sürekli erken gelirdi durağa ve en ön sırada yerini alırdı. Şöför arkadaşlar kendini iyi tanıdıklarından, genellikle ilk sırada ona bir yer de ayarlardı. Bir gün ninemiz minibüsle köye çıktıktan sonra, işe yeni başlayan şöföre &#39;&#39; Oğlum, yarın sabah geç kalabilirim, bana ön sıralarda bir yer kesin ayır. &#39;&#39; Evet cevabının verdiği mutlulukla evine giden ninemiz, ertesi sabah yaşanacak aksiliklerden bihaberdir. Durağa geldiğinde, otobüsün tıkabasa dolu olduğunu görür ve tek boş yerin en arka sırada olduğunu farkeder. Ama acelesi olan ninemiz, çarşıya inip tezgahını acilen kurması gerekmektedir. Saatte bir minibüsün kalkması da elini kolunu bağlar. Mecburen psikolojik olarak şöföre kızar. Yeni işe başlayan genç arkadaş ise durumu düzeltmek için ön sırada oturanlara rica eder ama kimse oralı olmaz. ( Karadenizli insanı yardımseverdir diye bilirdik ama inatçılığını unuttuk ) Şöför kardeş ne edeceğini düşünüp dururken ninemize en arka tarafa oturmasını ve sözünü tutacağını söyler. Herkes oturur ve minibüs hareket eder. Ama bir farkla! : &#39;&#39; Araba köyden merkeze kadar geri geri gider; yani ninemiz en arka koltukta oturmasına rağmen, en önde gidermiş gibi merkeze inmiş olur. &#39;&#39;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sorun da çözülmüş olur...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Pratik karadeniz zekası&lt;/b&gt;. :)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/127981060156993773/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/pratik-karadeniz-zekas.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/127981060156993773'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/127981060156993773'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/pratik-karadeniz-zekas.html' title='Pratik Karadeniz Zekası'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265.post-2777413149713771062</id><published>2011-01-24T23:42:00.002+02:00</published><updated>2011-01-25T00:15:00.556+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="karadeniz"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="karadenizli"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs muhabbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs sohbetleri"/><title type='text'>Doğduğumda Evliydim</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.yasamterapisi.com/wp-content/uploads/2010/08/rad60210943288815evlilik.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;156&quot; src=&quot;http://www.yasamterapisi.com/wp-content/uploads/2010/08/rad60210943288815evlilik.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;b&gt;Karadeniz &lt;/b&gt;sahilinde otobüsle yolculuk ederken özellikle kış aylarında penceresi kapalı otobüslerde havasızlık içinde yolculuk etmeyi göze almışsınızdır demektir. Bu darlıkta insanın kafasını dağıtması için muhabbet etmesi, aslında o an için çok büyük şanstır. Bir de &lt;b&gt;otobüs &lt;/b&gt;boşsa ve şöför bey radyo dinleme konusunda özürlüyse; kulaklarınızı başkalarının sözlerine kabartmak zorunda kalıyorsunuz.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
İşte böyle bir an da bey amcanın lafıyla bir anda irkildim: &#39;&#39; Ben doğduğumda evliydim zaten... &#39;&#39; Dönüp baktım, 40larında gösteren bey amcanın lafı sonrası hazır yeri deyip muhabbete daldım: &#39;&#39; abi herhalde beşik kertmesi demek istedin, sanırım buralı değilsin. &#39;&#39; Ama tipinden tam bir karadenizli olduğunu anladığım bey amcanın çoğu dişinin olmaması ve gülmeye çalışması; insanın içten gülmesine sebebiyet veriyordu; cevabını zaten bir karadenizli atikliğiyle yaptı: &#39;&#39; Hayır, kendimi öyle hissediyorum. Buralıyım, 16 yaşında evlendim ve şuan 10 yaşında torunum var. Çocuklarımla büyüdüm anlayacağınız. &#39;&#39; Tam o sıra dişleri konusundaki düşüncelerimi anlamış olacak ki sözüne şu cümleyi de eklemeyi ihmal etmedi: &#39;&#39; Bu dişleri nasıl yok ettim sanıyorsun? Ekmeğimi taştan çıkartacağım derken, taş yedim herhalde. &#39;&#39; Gülmeye başladı; o an ki görüntüsü esprisinden daha komikti. Biz de muavin ile eşlik ettik.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Genç yaşta evlenmiş ve çoluk cocuğa karışmıştı. Aradan yıllar geçmesine rağmen, hala ilk başladığı işte bir hastanede görevliydi. Çocuklarını evlendirmiş, torun sevgisini tatmış ama küçüklükten beri hayali olan bir araba sahibi olma sevdasının peşinde koşarken kendini bu otobüste bulmuş. Yeni bir araba almaya gidiyormuş.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Asıl karadenizli zekasını ise ben ücretimi muavine öderken ortaya çıkardı bey amcamız. O kadar güldüm ki ve bir o kadar da anlamlıydı ki: 20 tl olarak uzattığım para üstünü 10 tl ve 5 tl vermek isteyen muavin abimiz, elinde 5 tl olmayınca 2 5 tl aramaya başladı. Bu bey amcamıza sorunca, kendisi üstünde olduğunu hatırladığını söyledi. Ve başladı tüm ceplerini karıştırmaya. Pantalonunun 4 cebinden de paralar çıkardı, yetmedi ceketinden çıkardı, yetmedi cüzdanından çıkardı. Şaşırmış bir şekilde yaşananları izleyen bizlerin ağzının açıklığını muavin bey yardımcı olarak kapatmamıza vesile oldu: &#39;&#39; Kardeş her cebinden para yağıyor, bir arada neden tutmuyorsun? &#39;&#39; Bey amcamız o nüktedanlığıyla olaya cevabını yapıştırıyor: &#39;&#39; Hırsızlar paramı gasp ettiğinde, eve gidecek param olsun diye! &#39;&#39;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ben erken indiğim için, benden sonra neler yaşandı bilemiyorum; ama bu güzel sohbet arasında muavinin anlattığı bir hikayeyi &lt;a href=&quot;http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/pratik-karadeniz-zekas.html&quot;&gt;bir sonraki&lt;/a&gt; yazıma bırakıyorum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İyi yolculuklar!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/2777413149713771062/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/dogdugumda-evliydim.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/2777413149713771062'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/2777413149713771062'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/dogdugumda-evliydim.html' title='Doğduğumda Evliydim'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7702772979435282265.post-6183457060804608389</id><published>2011-01-24T23:37:00.000+02:00</published><updated>2011-01-24T23:39:27.430+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs muhabbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs sohbetleri"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüs yolculuğu"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="otobüsler"/><title type='text'>Blog hakkında</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Q6grIWajslIKmxIqJ_mgZI3gzcLFedqJBJZ3WhyndgECXwTOakpl_btXsAOCeyRgjSPT6N5d9SwsVa1aAubreyTeHtJrNgeJ-nIUHDIV2_OOpO2C7GrKoVM8t7-9MQbMI2kcWhspmO5E/s1600/abesis03732.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Q6grIWajslIKmxIqJ_mgZI3gzcLFedqJBJZ3WhyndgECXwTOakpl_btXsAOCeyRgjSPT6N5d9SwsVa1aAubreyTeHtJrNgeJ-nIUHDIV2_OOpO2C7GrKoVM8t7-9MQbMI2kcWhspmO5E/s200/abesis03732.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Otobüs Yolculuğu&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;Herkes otobüs yolculuğunu sevmez ama bazıları uçak gibi alternatifler olmasına rağmen sırf otobüs yolculuğu yapmak için tatile çıkar. Onlara neden böyle bir şey yaptığınızda genellikle &#39;otobüste yaşadıkları muhabbetleri&#39; ve anıları anlatır dururlar... Bu blogu yazan kişi ise; otobüs yolculuklarını sevmeyen biri olmasına rağmen yine de okulu ve işi gereği otobüse binmek zorunda olan biridir: ve enterasan muhabbetleri bu sayfadan sizlerle paylaşacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/feeds/6183457060804608389/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/blogum-hakknda.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/6183457060804608389'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7702772979435282265/posts/default/6183457060804608389'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://otobusmuhabbetleri.blogspot.com/2011/01/blogum-hakknda.html' title='Blog hakkında'/><author><name>icononline</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16692883871633633045</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='18' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6FCgHTPjBiMfaeRxK35rHMAu4Qr23_p7P5101bWIayjMOWb62Uyz-nx7ms0wqTKfFQajyf_I2ieLmmi-aEGwhnR2u_loA9h47EGGAhegT9kQV0FNjFjXWe42FRdHhzhg/s220/kjjh.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Q6grIWajslIKmxIqJ_mgZI3gzcLFedqJBJZ3WhyndgECXwTOakpl_btXsAOCeyRgjSPT6N5d9SwsVa1aAubreyTeHtJrNgeJ-nIUHDIV2_OOpO2C7GrKoVM8t7-9MQbMI2kcWhspmO5E/s72-c/abesis03732.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>