Otłosie na szosie

nowy blog

2014-12-11T12:31:00.002+01:00

Wiem wiem, że już wieku nic się nie działo na tym blogu.

Po prostu wyjazd do Tajlandii dawno za nami. Życie już trochę inne odkąd pojawiło się dziecko ;-)
Tajlandia nam nie w głowie, chociaż jeśli gdzieś się wybierzemy z małą to na pewno napiszemy.
Ten blog oficjalnie zamiera, ale jeśli ktoś jest zainteresowany rozwojem osobistym, poprawieniem swoich umiejętności językowych to zapraszam na bloga o języku angielskim.

Pozdrawiamy!

Spring Rolls ala Rubinka

2012-07-22T17:45:00.002+02:00

Ponownie do Azji wyjechać będzie ciężko, ale Azję można sobie też przybliżyć inaczej. W moim przypadku jest to czytanie książek z Azją w tle i smakowanie Azjatyckich potraw.
Dziś przy niedzieli zapragnęłam poczuć Azję na talerzu i zjeść springrollsy, które kiedyś zrobiła nam Rubi. Moja przekąska nie dorównuje tamtej ale nie jest zła.
Jest to idealna przekąska na ciepły letni dzień
W sobotę wieczór zamarynowałam mięso w marynacie z: sosu rybnego (3łyżki), czosnku, chili, octu ryżowego (2 łyżeczki) i cukrze (rozpuszczonym w gorącej wodzie)

Dzisiaj, pokrojone drobno mięsko podsmażyłam i przygotowałam pozostałe produkty do springlorsów tj. marchewka i ogórek pokrojone w paski, sałata (nie pamiętam czy rubi to dawała), cienki makaron ryżowy (jeszcze dodatkowo rozdrobniony), jajko i potłuczone młotkiem do mięsa orzeszki ziemne (najlepiej to zrobić tłucząc je w reklamówce)
Produkty te na papier ryżowy. Zawijamy i gotowe.

Papier ryżowy najlepiej namoczyć pędzelkem z 2 stron

a świstak siedzi i zawija je w te sreberka.....

Nauka grania u mnichów

2011-09-28T16:13:00.000+02:00

filmik jak dzieci tajskie uczą się grania na swego rodzaju cymbałach w klasztorze

Bangkok ulica Kao San

2011-09-27T13:01:00.000+02:00

Ulica Kao San to miejsce które przez wiele lat jest głównym punktem zaczepienia dla turystów z plecakami.Mekka backpackersów.
Obecnie nie jest to już nawet tylko jedna ulica, ale wręcz mini-dzielnica wypełniona tanimi guesthousami, restauracjami z zachodnim jedzeniem i straganami, na których można kupić wszystko czego może zapragnąć podróżujący niezależnie młody człowiek. Jest tu też wiele barów, kilka dyskotek, a także setki miniaturowych agencji podróży, gdzie można kupić tanie bilety do najpopularniejszych wśród młodych turystów miejsc Tajlandii. Wyruszają też stąd autobusy do innych krajów regionu, takich jak Kambodża czy Laos.
My nie nocowaliśmy na głośnej Kao San ale na nieco cichszej, znajdującej się tuż obok Soi Rambutti. Polecam.

Blisko Kao San znajduje się komenda policji. Patroluja oni tutejsze ulice dość często. Niemniej jednak co niektóry pewnie też biorą w łapę. Na trzeci dzień na kaosanie można było znaleśc z 5 stoisk gdzie można było sobie wyrobić nielegalnie dokumenty, od prawa jazdy, dowody osobiste, dyplomy ukończenia szkół np. certyfikaty FCE, czy legitymację FBI, mieli szablony dokumentów ze wszystkich krajów. W pewnym momencie 5 policjantów przeszło drogą i nikt nie zareagował nerwowo tylko kaskę wyciągną. Następnego dnia ani wcześniejszego dnia nie było więcej takich stoisk.

Polecana knajpka w Chiang Mai

2011-09-27T12:36:00.000+02:00

Jak już wcześniej wspomniałam w Chiang Mai mieliśmy swoją ulubioną knajpkę. Pragnę ją więc tutaj polecić dla wyjeżdzających w tamte strony. Knajpa nazywa się the Hut Caffe i znajduje się przy 6 skręcie od głównej ulicy czyli od Moonmuang Road
Dokładny adres to właśnie Moonmuang soi 6, czyli ten sam adres co naszego hostelu, bo oba punkty były przy tej samej ulicy. W Tajlandii bardzo często tylko główne ulice mają adresy domów, boczne uliczki mają nazwę najbliższej głównej ulicy prostopadłej i numer który świadczy nie o adresie domu ale o kolejnej ulicy jaka przecina główną ulicę, w tym przypadku Moonmuang. Czyli jest to knajpa gdzieś na 6 uliczce przecinającej Moonmuang, dla ułatwienia, na tej samej co Sompet Market.
Mam nadzieję, że za mocno nie zamotałam. :-)

szefowa knajpy jest wesoła, przemiła i ma podejście do klientów, bo jak zauważyliśmy to z każdym cos zagada, każdemu da jakąś dolewkę, dokładkę lub ma niezły sposób namawiania do powrotu do swojej knajpy np. dziś już jesteś pewnie najedzony ale przyjdź jutro rano specjalnie dla ciebie zrobię "danie XYZ", idę rano na bazarek specjalnie po świeże produkty do "dania XYZ" chcesz to nauczę Cię jak przygotować "danie XYZ".
Przy tym całym namawianiu nie jest jakaś nachalna czy męcząca a jak się do niej znów wróci to na prawdę porcje robi przeogromne, pyszne a przy tym niedrogie.
Nasza panie szefowa mówi przy tym świetnie po angielsku i jest bardzo otwarta o wszystko można się jej zapytać.
Należy też dodać, że jak sama mówiła, choć robi typowe tajskie dania to niekoniecznie smakują one dokładnie tak jak inne dania z północy Tajlandii, pani bowiem pochodzi ze wschodniej Tajlandii na granicy z Kambodżąi gotuje trochę tak jak tam się jadło.
Tak czy siak jest pysznie
Będziemy tęsknić za jej kuchnią!

Wnetrze

Paweł z szefową

Knajpka z zewnątrz

Dzień 16 Bangkok China Town

2011-09-27T09:41:00.000+02:00

Popłynęliśmy też dziś autobusem wodnym do chińskiej dzielnicy. Było bardzo ciekawie i kolorowo. Polecam tu właśnie robić pamiątkowe zakupy. Spotkaliśmy tu bardzo niewielu turystów więc i ceny nieturystyczne. Co ciekawe wiele cen jest wywieszonych ale są niskie ze i z targowaniem nie udałoby się lepszych np przeróżne bransoletki np z perełek takie jak na bazarkach dla turystów są, tu kosztują 20 bahtów (ok. 2zł) a gdzie indziej cena ok 100-150 bahtów przed targowaniem. Kolczyki 5 bahtów (ok 50 groszy), super śliczne itd itp. Jedyne co to nie ma tu koszulek ale inne ciekawe bibelotki znajdzie się z łatwością. Warto tu też przyjść dla samego pooglądania tutejszego bazarowego jedzenia (Chińczycy zjedzą wszystko) i zajrzenia do chińskiej apteki (talizmany odstraszające choroby koniki morskie na duszności itp)

Dzień 16 Bangkok świątynie

2011-09-27T09:10:00.000+02:00

Mimo iż miasto nas nie za miło przywitało, to jednak atrakcji turystycznych, ciekawym miejsc do zwiedzania, ma do zaoferowania mnóstwo. Poniżej kilka z bardzo wielu fotek przepięknych świątyń w Bangkoku

Ogromny budda z dzielnicy Dusit

Marble temple

Widok na Bangkok ze złotej góry

Świątynia przy wielkiej Huśtawce

Przed pałacem króla

Wat Arun- Swiątynia wschodzącego świtu, styl khmerski

Osiągnęlismy nirwanę na ostatnim poziomie Metal Castle

Metal Castle

Pomnik demokracji

Dzień 15 Bangkok

2011-09-24T10:39:00.002+02:00

Nie cierpimy Bangkoku. Dobrze zrobiliśmy, że po wylądowaniu od razu pojechaliśmy do Ajjuthaja, bo jak Paweł zobaczyłby na początku to co tu się dzieje to od razu chciałby wracać. Ogólnie jest to miasto naciągaczy, jeszcze nie są tak bezczelni jak arabowie ale nie wiele im brakuje.

Lepiej tu nikomu nie ufać. Jak podchodzi do nas ktoś z tuk tuka czy z taksi to od razu uciekamy, ale wczoraj podszedł do nas normalny Taj, który nie chciał niczego sprzedać, pogadał i powiedział czy wiemy, że dziś jest Dzień Buddy, jest to wyjątkowy dzień w roku w którym pewne świątynie są otwarte dla turystów chociaż normalnie nie są oraz że dziś kierowcy tuk tuków płaci się 30 bht a resztę dopłaca państwo. Może i tak miało być w założniu, ale taj sprytniejszy od Polaka. Państwo mu dopłaci, turysta mu dopłaci a i tak zamiast do świątynie to podwiezie nas taki taj najpierw do sklepu a to takiego co szyją garnitury, a to z pamiątkami a to z biżuterią. Pierwszy Taj był z nami w 2 świątyniach z czego jedna zaznaczona przez przechodnia jako „lucky temple”=świątynia przynosząca szczęście, która normalnie nie jest otwarta dla turystów i w 4 aż sklepach. Kiedy wróciliśmy z pewnej świątyni to już na nas nie czekał. Inny kierowca pytał czy już mu zapłaciliśmy, nie zapłaciliśmy, a czy był z wami w sklepach, tak w 4! Aha to pojechał bo nie chciał waszej kasy, waszych marnych 30 bahtów gdy za każdy sklep do którego przywiezie turystów on dostaje 200 bahtów a wiec i tak zarobił na nas mnóstwo kasy (800 bahtów). Drugi tuk tukowiec powiedział nam wprost ze albo nas wiezie do hostelu za 200 bahtów albo nawet za darmo ale musimy do jakiegoś sklepu po drodze wstąpić!!! Holera! Oczywiście wszystko okazało się oszustwem. Możliwe ze nawet ten koleś co o tym święcie powiedział był oszustwem, bo następnego dnia znów poznaliśmy taja który nie miał zadnego biznesu znów był nauczycielem i chciał niby podszkiolić angielski i znów pozaznaczał nam świątynie warte zwiedzenia. Nie daliśmy się nabrać, było to tuż przed Wat Pra Kheo, starym miastem i nam mówił ze dziś jest święto dla tajów, jakiś pogrzeb kogos ważnego i turyści nie mają wstępu. Tak się składa ze byłam już w tym miejscu 3 lata temu i wiedziałam ze wstęp do kompleksu jest za 400 bht najdroższa swiątynia w Tajlandii, do innych wstępy za grosze lub w ogóle za darmo i jakoś nie chciało mi się wierzyć by zrezygnowali z takiej kasy, zwłaszcza ze podjezdzaja tu całe autokary turystów. Oczywiście przysięgał ze mówi prawde i ze jak chcemy to się sami przekonamy. Chcieliśmy i się przekonaliśmy, było otwarte. On tez był nauczycielem i chciał byśmy do jakiejś świątyni szczęścia jechali. To jakaś nauczycielska mafia. W kompleksie świątyń na starym mieście widzieliśmy wielki znak: Nie wierzcie gdy ktoś wam opowiada o lucky temple!!! To oszuści”

Podsumowując, w Bangkoku są same szumowimy, każdy w czymś ma interes. Z drugiej strony wczoraj suma summarum widzieliśmy 4 świątynie 6 sklepów i spedzilismy jeżdżąc 6 h i zapłaciliśmy za całą jazdę 3 zł za dwoje. Coś za coś!!!

------

to wszystko było wczoraj, dziś pozwiedzaliśmy wiele ciekawych miejsc nawet Pawłowi sie podobało, ale dziś już wszedzie chodzimy na piechote albo plywamy rzecznym autobusem i jest ok. Niestety musze konczyć bo korzystam z internetu w barze, internet do jedzenia za darmo ale podłączenie komputera do pradu 50 bahtów! ogólnie to w naszym 5 pietrowym hostelu nigdzie ani w pokojach ani na korytarzu nie ma gniazdek! a w recepcji jest dużo i za podłączenie telefonu 20 bahtow komputera 50 bahtów. W knajpach darmowy internet ale nigdzie nie ma gniazdek z prądem wiec co komu po komputerze jak bateria siadzie! o tacy oni są!

Dzień 14 Bangkok

2011-09-23T13:18:00.003+02:00

Po 15 godzinnej podróży pociągiem, która o dziwo była bardzo wygodna (mimo 2h spóźnienia :-) dojechaliśmy do Bangkoku. wcześniejszą podróż pociągiem pamiętam jako koszmar. Tym razem mimo i ż zdecydowaliśmy się na 2 klasę a nie pierwszą, pociąg był bardzo wygodny. Ja początku podróży gąbkami z mydłem i wodą umyli go z zewnątrz (zdjęcia póżniej) i się zaczęło. 1 klasa kuszetki wcale za wygodne nie wyglądały, 2 nasza to rozkładane fotele było ok. Jedyny minus to..... klima. Tak była klimatyzacja i pozakręcane na stałe okna. Chyba chcieli nas zamrozić i dobrze o tym wiedzieli bo każdemu przynieśli po kocyku a i tak było zimno (nawet jak założyłam 3 bluzki i bluzę. Po drodze zaobserwowaliśmy to o czym tu ciągle mówią w tv- powodzie. W pewnym momencie nawet my zamiast po torach to po wodzie jechaliśmy

nasz pociąg robi fale

Co do Bangkoku to jesteśmy zawiedzeni ludźmi. Paweł dodaje ze tym razem świątynie są fajne ale za to ludzie nie. Cwaniacy jedni! Wszędzie czytalismy ze trzeba tu jeżdzić taxi a nie tuk tukiem bo się nie opłaca. Ważne by taxi właczyło taxometr. Łatwo powiedzieć, ale dojazd z dworca na Soi Rambutti zatrzymaliśmy 10 taxówek i żadna nie chiała właczyć taxometra. Mówili "Sir Price like with taxometer, ale oczywiscie dawli np 250 bht, mówie ze zapłace z taxometra a on na to ze to ta sama cena to mówie oki ale włącz taxometr a on na to jak nie to nie. Nie włączę! ... i tak 10 razy. W końcu pojechaliśmy tuk tukiem za 120. Później byliśmy też oszukani przez tuk tukowca ale to historia na kiedy indziej, bo właśnie gorące jedzenie podano :-)

Dzień 13 Chiang Mai - wyprawa po zaopatrzenie

2011-09-22T06:29:00.000+02:00

Jesteśmy w Chiang Mai już jakiś czas i zaprzyjaźniliśmy się z szefową pewnej knajpy w której regularnie jadamy. Dziś rano po śniadanku pani zaproponowała, że jedzie po zaopatrzenie do swojej restauracji na jakiśtam market. Oczywiście taki dla nich, na którym nie ma turystów i ceny są jak dla nich. Nazwę marketu 1 raz słyszę i nie ma jej nawet na naszej mapce. Pojechałam ja z tyłu na jej skuterze. Pani proponowała by Paweł wziął jej drugi skuter i za nią jechał, ale się nie odważyliśmy. Ani na skuterze nie jechaliśmy ani ruchu lewostronnego nie opanowaliśmy. Pojechałam więc tylko ja a na markecie byłam nie lada atrakcją. Turystów tam w ogóle nie było a ceny rzeczywiście tańsze. Pokupowała mnóstwo warzyw popakowanych po 10 kg, zastanawiałam się jak to przewieziemy, ale mieli tam proste rozwiązania. Od razu przy wejściu na bazar wynajmowało sie goscia z wózkiem, który te warzywa ładował i za nami woził a potem drugiego gościa z motorem z doczepionym koszem z boku, który nam te warzywa przywiózł. Nasz wyjazd na targ zakońszył się mało przyjemnie. złapała nas policja i dostałyśmy mandat za brak kasków - 200 bahtów. To po prostu niefart. Wszyscy tu jeżdzą bez kasków. Chwile przed tym jak zatrzymała nas policja przemknęło mi przez głowę co sie dzieje , wszyscy nawet rikszarze jeżdzą w kaskach dzisiaj. Za zakrętem znaliśmy już odpowiedź :-) Po prostu nasza znajoma była niedoinformowana tego dnia :-)

za wór pekińskiej zapłaciła jakieś 5 zł, kupiliśmy też paprykę 5 kg czerwonej i zółtej i 5 kg zielonej, razem 10 kg papryki za ok 20 zł na nasze

pan który nam wszystko woził

nasza lista zakupów

owoc guawa czyli po tajsku farang czyli tak jak tu nazywa się obcokrajowców

Dzień 13 Chiang Mai

2011-09-22T03:07:00.000+02:00

Dziś jest nasz ostatni dzień w Chiang Mai, wieczorem czeka nas 15 godzinna podróż z powrotem do Bangkoku. Dzień się zapowiada gorący jak wczoraj. Wczoraj było tak gorąco, że nawet zwierzęta wylegiwały się i nie drgnęły. My z kolei piliśmy jeden napój za drugim.

fanta różne smaki, najpyszniejsza winogronowa

zawsze coca cola!

shake z mango, zagryziony... mango

shake z cantaloupe (mój) i mango (Pawła)

żółty shake z marakuji (passion fruit), różowy z owocu smoczego

Po prostu shake bananowy. Pani z naszego ulubionego baru znów nie wymierzyła na jedną dużą szklankę, mała szklanka to dolewka gratis :-)

dzień 12 Chiang Mai Bazar kwiatowy i chińska dzielnica

2011-09-21T17:17:00.001+02:00

Kolejny leniwy dzień w Chiang Mai spędziliśmy chodząc po rynku kwiatowym i chińskiej dzielnicy. Chińczycy to jednak zjedzą wszystko co się rusza. Na ryneczku można było kupić przeróżne stworzenia. Tajowie chyba wszystkiego tego nie jedzą bo jakaś azjatycka parka (ale nie wiem czy to na pewno tajowie) krzywiła się strasznie na widok węży i żółwi do kupienia. Tych żółwi to nam było szkoda. Niemniej jednak krok dalej był dział owoców morza i tu proszę pierwszy raz w Tajlandii widzimy do kupienia kraby. Przed wyjazdem myśleliśmy że się nimi objemy, a tu niestety. Tym razem mieliśmy do wyboru 3 rodzaje. Kraby wobec tego na ryneczku są ale nigdzie nie można ich dostać w restauracji. Co nam z żywego kraba z ryneczku. Sprzedająca niestety ich nie przyrządzała. Przed kupnem, poszliśmy więc do pobliskiej restauracyjki zapytać czy jak kupimy kraby na ryneczku to je nam przyrządzą no i za 5 zł od osoby podjęli się tego zadania. Jednego zrobili na ostro, a jakże a drugiego tylko w delikatnym curry indyjskim. Boskie

Kwiaty w stroiku które nosi sie do świątyni i są obecne podczas różnych uroczystości

tego spróbowalismy, po ugotowaniu zrobił się czerwony

tego też zjedliśmy

gotowe danie

armagedon koniec

Muszę się jeszcze dziś przyznać do grzechu. Zanim jeszcze odkryliśmy kraby, wczesnym popołudniem, miałam chęć na mięso. Tak ja, nie Paweł! Na śniadanie znów ryż i choć go uwielbiam to po prostu potrzebowałam poczuć mięso (inne niż kurczak). Zaczęło się od szukania kiełbaski. Kupiłam jedną na patyku na bazarku. Oglądałam ją dokładnie czy aby nie była ryżowa jak ostatnio. Nie była, ale gdy wzięłam gryza to po prostu ochyda. Było to mięso (pork) ale tak słodkie jakby zmieszane 1:1 z cukrem. Po prostu super słodka kiełbasa. Fuuu! W Tajlandii nie można też dostać nigdzie zółtego sera, był to kolejny produkt na który miałam ochotę. Chcąc nie chcąc wylądowaliśmy w……. Mc Donalds. Zaspokoiłam swój mięsny głód a potem miałam wyrzuty sumienia bo było to najdroższe 2 śniadanie za tak niewielką ilość. Dla informacji cena cheeseburgera jest tu o złotówkę droższa niż w Polsce!!! A wielkościowo taki sam.

dzień 12 Jałmużna dla mnichów

2011-09-21T05:25:00.000+02:00

W buddyjskim kręgu kulturowym każdy mężczyzna musi choć raz w życiu zostać mnichem. W zasadzie nie ma oficjalnego przymusu ale wszyscy przywdziewają pomarańczowe szaty z niekłamaną dumą. Mężczyźni, a raczej młodzi chłopcy chętnie wstępują do zakonu na krótki czas, gdzie znajdują wyciszenie, zapoznają się z naukami Buddy i przygotowują do wkroczenia w dorosłe życie. Większość z nich wstępuje do Nowicjatu na kilka tygodni, ewentualnie kilka miesięcy, zazwyczaj zdarza się to miedzy ukończeniem szkoły a uniwersytetu lub ukończeniem studiów a znalezieniem pracy. Dziś rzadko kto zostaje mnichem na dłużej niż rok. Oczywiście poza tymi, którzy po Nowicjacie wybierają drogę profesjonalisty.

Co ciekawe buddyjskie klasztory są pewnego rodzaju instytucją otwartą. Wstąpić w szeregi mnichów można kilkakrotnie i wcale nie jest to rzadka praktyka.

Mnisi jedzą dwa razy w ciągu dnia. Pierwszy raz tuż po świcie, po zebraniu jałmużny, a drugi około 11 rano. Potem post do następnego świtu. W niektórych klasztorach jada się tylko raz dziennie. Około 6 rano nieobuci mnisi wyruszają w okolice klasztoru, gdzie lokalna społeczność ofiarowuje im jałmużnę. I taką właśnie „ceremonię” uchwyciliśmy dziś rano na zdjęciach:

Gotowe koszyczki produktów które można kupić i dać mnichom

Dając jałmużnę mnichom zdejmuje się buty a na moment błogosławieństwa klęka

można kupić tez koszyczki z czymś więcej niż proste jedzenie np z przekąskami czy środkami czystości itp. Można tez składać dary bezpośrednio w świątyni o każdej porze dnia

Ok. 8.00 – powróciwszy do świątyni, mnisi oddają miski z jałmużną ludziom świeckim pomagającym mnichom w klasztorze, którzy przygotują z zebranej jałmużny śniadanie. Mnisi w tym czasie modlą się. Kiedy pożywienie jest gotowe jedna z przygotowujących śniadanie osób uderza w gong kilka razy, wtedy nadchodzą mnisi. Mnisi muszą spożyć po małej porcji z każdego talerzyka aby każdy z ludzi, którzy ofiarowali jałmużnę otrzymali błogosławieństwo.

Dzieci Tajlandii

2011-09-21T03:13:00.001+02:00

Dzień 11 Złoty trójkąt- Tajlandia, Birma, Laos

2011-09-20T18:14:00.000+02:00

Z Chiang Mai pojechałyśmy na wycieczkę do Chiang Rai a dokładniej na tereny Złotego Trójkąta, czyli obszarze który zasłynął z plantacji maków i produkcji opium. Od roku 1950 ten obszar na styku Tajlandii, Laosu, Birmy oraz Chin był jednym z największych producentów opium na świecie. Po produkcji heroiny w Tajlandii praktycznie nie ma już śladu a miejsce to stało się jedynie atrakcją turystyczną. Handel opium odbywał się na Mekongu, dokładniej na wyspie między Tajlandią, Birmą i Laosem, która nie należy do nikogo (ziemia niczyja). W tym też miejscu rzeka Ruak wpada do Mekongu, widać nawet różne kolory wody mieszające się tutaj. W Mekongu pływają sobie ryby zwane catfish. Przewodnik mówił, że ważą po 300 kg. Niezłe rybeńki.

Niestety ze względu na porę deszczową wyspa na której odbywał się handel była niewielka (większość zalana). Obszar ten nazywa się złotym bo do handlu opium nie używano regionalnych walut lecz płacono złotem.

Ogólnie nasza dzisiejsza wycieczka zaczęła się od gorących źródeł.

Następnie była Biała Światynia o której już pisałam

Potem udajemy się na rejs łódką po okolicy trójkąta, styku trzech państw. Na granicy Birmy pooglądałyśmy kasyna do których przyjeżdżają bogaci Chińczycy, a w Laosie zeszliśmy na ląd i pochodziliśmy po przygranicznej wiosce i bazarku. Po ludziach i zabudowie od razu widac ze w Laosie jest biedniej

Następnie udaliśmy się do miasta granicznego z Birmą - Mae Sai najdalej wysuniętego na północ miasta Tajlandii. Słynie ono z handlu kamieniami szlachetnymi i pozostałym nadgranicznym towarem. Widzieliśmy też przejście graniczne z Birmą.

Potem byliśmy w wiosce plemion górskich. Właściwie to nie chcieliśmy tam jechać ale cały bus chciał i pojechali nawet do plemion z długą szyją, my nie.

Ogólnie dzień pełen wrażeń ale męczący dojazdy zajęły łącznie z 7 h.

Dzień 11 Chiang Rai

2011-09-20T17:10:00.000+02:00

Chiang Rai leży nad rzeką Kok, która jest jednym z dopływów Mekongu, jest najbardziej wysuniętą na północ prowincją Tajlandii. Graniczy z Birmą i Laosem. Chiang Rai to miasto podobne do Chiang Mai, tylko mniejsze i położone wyżej w górach. Jest to jedno z najstarszych miast Tajlandii. Było sercem królestwa Lan Na.

W Chiang Rai a właściwie jakieś 14 km od CH.R. zwiedziliśmy przepiękną świątynię Wat Rong Khun, pospolicie znaną jako White Temple. Na pierwszy rzut oka ta śrebno biała budowla jest jak z bajki. Bajkowy klimat łamie jednak las rąk wychodzący z ziemi przy głównym wejściu, oraz rozmieszczone w różnych miejscach trupie czaszki. Symbolizują one dusze potepione, w piekle, które chcą dostać sie do nieba (do światyni) i dlatego wyciagają ręce. Wnętrze świątyni to jakiś zupełny odlot: oprócz Buddy, a jakże, dopatrzyliśmy się postaci z Gwiezdnych Wojen, Matrixa,Avatara, Batmana, Supermana, Spidermana oraz płonące wieże World Trade Center. Hmmm. Sztuka nowoczesna, znaczy się. Niestety w środku nie można było robić zdjęć, ale z zewnatrz wyglada tak:

Pawła wątek o samochodach

2011-09-19T17:09:00.003+02:00

Hej tu Paweł dla odmiany (Agnieszka „zmusiła” mnie do napisania czegoś a że jestem po 3 Singach (bardzo dobre tajlandzkie piwo – 640 ml i 6,4% alkoholu to z ochotą przystałem na to zadanie. Jest to mój pierwszy i mam nadzieję, że nie ostatni wpis dotyczący Tajlandii.

Zajmę się w nim samochodami a w szczególności cenami samochodów w tym kraju. Jakeś 6 miesięcy temu kupowaliśmy samochód osobowy i dlatego interesowały mnie ceny aut w innych krajach (i dlaczego u nas są takie drogie).

Dlatego specjalnie zrobiłem sobie wycieczkę po salonach i tu zaskoczenie. Ceny samochodów osobowych są porównywalne z naszymi. Więc w bajki można włożyć opinie o „taniości Tajlandii”. Dla porównania Mitsubishi Lancer, którym dzięki bratu się interesowałem jest droższy niż w naszym wspaniałym kraju (od razu zaznaczę, iż przez barierę językową nie udało mi się dojść do negocjacji ceny). Ale ogólnie cena wyjściowa (katalogowa) jest wyższa.

Z drugiej strony mają specjalne samochody, które chyba nie występują u nas ( i pewnie w Europie). Np. Mitsubishi Triton (pick-up, silnik 2,5; 150 koni)- cena katalogowa najtańszej wersji 40 000 zł. Dla porównania znany u nas Mitsubishi Pajero (silnik ten sam czyli 2,5) kosztuje już ponad 90 000 zł (cały czas najniższa wersja katalogowa).

Tak samo jest z innymi markami (Toyota, Nissan, Honda i inne tak zwane japończyki).

Więc ogólnie doszedłem do przekonania, iż:

1. Samochody ogólnie są drogie.

2. Niestety dla nas (Polaków) w takiej Tajlandii są specjalne wersję uznanych u nas marek samochodów produkowanych specjalnie na rynki azjatyckie, patrz: niezłe auta w dobrej cenie.

3. Patrząc na samochody jakimi jeżdżą Tajowie są bogatsi od nas (bardzo mało staroci, same niezłe samochody, góra 3-letnie).

I to tyle na razie (piwa Sing przestają działać i brak weny) ale mam nadzieję, że jeszcze tu wrócę (jeśli Agnieszka pozwoli).

Dzień 10 Chiang Mai

2011-09-19T15:53:00.000+02:00

Dziś kolejny leniwy dzień w Chiang Mai. Spędziliśmy go w parku i w barach.

Drzewo z pomelo

Pawła odkrycie zupa na słodko z owocem smoczym i bananami

Wieczorem z kolei zdecydowałam się w końcu spróbować tajskiego masażu, których tu pełno. Nie żałuję. Może na zdjęciach wygląda jak jakieś męczarnie ale po wszystkim był totalny relax

Dzień 9 Chiang Mai - Sunday Market

2011-09-19T03:37:00.001+02:00

W niedzielę w Chiang Mai odbywa się targ przez który główne ulice zamieniają się w wielki bazar. Jest to market na który przychodzą też Tajowie (głównie po to aby się najeść), ale ogólnie jest tu wszystko od podrabianych ubrań, rękodzieła, biżuterii, sprzętów kuchennych po właśnie jedzenie.
Mieliśmy tu miłą niespodziankę. Szli sobie ludzie z kamerą a prowadzącą była gruba Amerykanka. Taka podobna do tej z programu "Sofie w krajach dalekiego wschodu" który leci na Travel Chanel. Jest to program o potrosze o podróżowaniu, ale głównie o kuchni i gotowaniu w krajach Azji. Nasza Sofi była blond ( a nie szatynka) więc nie wiedziałam do końca czy to ona. Nie miałam odwagi zapytać, ale Paweł koniecznie chciał się dowiedzieć i wcią się w kadr i łamaną angielszczyzną coś wydukał. Pani go od razu zapytała skąd jest. Podeszłam i pomogłam i się rzeczywiście okazało ze to ten program.
Ogólnie fajny wieczór. Też pojedlismy co nieco z bazarku (głównie kałamarnice).
Oto co bazarek miał do zaoferowania:

Wszystko robione z puszek np coca coli

Torebka z kokosa

Lody na patyku

Moje najgorsze doświadczenie z Tajlandii -czarna legumina. Tajowie się zajadali

nasze ulubione kałamarnice, prosto na grill

bułka z wieprzowinką w środku

omlet w bananie

znów kałamarnice, mniaaam!

jeszcze kilka fotek świątyń z Chiang Mai

2011-09-18T08:22:00.000+02:00

Gra w piłkę

2011-09-18T07:53:00.000+02:00

Dzień 8 okolice Chiang Mai

2011-09-17T17:43:00.000+02:00

Kilka fotek z dziś: Przejażdżka na słoniach, pieszy trekking przez dżunglę, dojście do wodospadu, rafting

tak rośnie ryż

Pole ryżowe

z perspektywy słonia

Tajskie słodkości

2011-09-16T16:08:00.000+02:00

to czarne obrzydliwe!! blee

Dzień 7 Chiang Mai - leniuchowanie

2011-09-16T15:48:00.000+02:00

Dziś totalne lenistwo, pochodziliśmy po mieście, bazarach, targach i barach. Odpoczywamy.

Mieliśmy też totalną wyżerkę sushi. znależliśmy miejsce, gdzie płaci się 290 bahtów i ma się godzinę i 15 minut na jedzenie wszystkiego co na stołach, czyli przeróżnego sushi, smażone jakieś owoce morza oraz na ruchomej taśmie jechały inne owoce morza oraz mięsiwa a przy każdym stoliku było wgłębienie gdzie wrzała woda, rosołek lub tajski ostry rosołek i te mięsiwka można było sobie samemu ugotować w czym się chciało. Poza tym w cenie były napoje. Babalu wymięka. :-) Niestety nie ma zdjęć bo nie wzięliśmy gdziś na miasto aparatu.

Zdeptaliśmy dziś całe miasto wzdłuż i wszerz więc pod koniec dnia wybrałyśmy się na masaż stóp rybkami. Rybki te - takie malutkie żywią się matrwym naskórkiem, najkrótsza sesja trwa 15 min. Paweł nie miał ochoty na takie eksperymenty ale ja chciałam spróbować... moje wrażenia? hmm. początek średnio miły, bałam się, że mnie ugryzie któraś, potem można przywyknąć a po 5 minutach jest przyjemnie. Koszt 99 bahtów 20 minut, bez targowania.

Dzień 6 Chiang Mai - Kurs Gotowania

2011-09-15T18:10:00.000+02:00

tajska przekąska

zrobiona przeze mnie zupa kokosowa

moja pad tai

moja curry

sticky rice z mango

Dziś się rozdzieliliśmy. Paweł chodził po salonach samochodowych nie mogąc dowierzać cenom oraz po barach ja zapisałam się na kurs gotowania 5 tajskich potraw. Dostałam nawet certyfikat ze je umiem zrobić. Jestem super zadowolona z tego kursu. W przeciwieństwie do podobnych kursów nie tylko poszlismy na bazar po produkty ale większość z nich zebraliśmy sami z pola w takiej wsi pod Chiang Mai, zobaczyłam jak to wszystko roscie, jak pachnie i przede wszystkim co się z czego robi. Na koniec dostałam też książkę z przepisami kuchni tajskiej,na pewno się przyda. Tajskie jedzenie. Pychota!!!