Ik hoor je al denken: “Die is knettergek!” Voor hen die mijn blog al wat langer volgen is het zeker geen verrassing dat ik de gebruikelijke opvoedingswijsheden wel eens in vraag durf te stellen. En soms vind ik het gewoon leuk om dingen gewoon anders te doen. Maar met vuur spelen doe ik eigenlijk heel doelbewust. Geef me even de kans het uit te leggen voordat je me als gek afdoet

Ik durf te wedden dat je al vaak gehoord hebt dat kinderen niet met vuur mogen spelen. Ik heb dat als kind alvast vaak gehoord. En met reden uiteraard, want elk jaar zijn er tal van branden die veroorzaakt worden door kinderen die met vuur spelen. Soms hebben die ook dramatische gevolgen.

Maar laat dat nu net de reden zijn waarom ik het als ouder belangrijk vind om met mijn kinderen met vuur te spelen. Ik leer hen liever zelf enkele basisregels aan dan dat ze op hun eigen beginnen te experimenteren.

“A man who carries a cat by the tail learns something he can learn in no other way.”-Mark Twain

Meestal spelen kinderen met vuur uit nieuwsgierigheid. Als ouder kan je aan je kinderen zeggen niet met vuur te spelen en je kan hen ook uitleggen waarom. Maar de nieuwsgierigheid neem je daarmee niet weg. Dus de kans is groot dat ze op een dag toch zelf met vuur gaan experimenteren. Maar dan doen ze dat in het geniep en zonder toezicht. En dan is een ongeluk snel gebeurd.
Aan jouw natuurlijk de keuze hoe je wil dat jouw kinderen met vuur leren omgaan. Ik besloot alvast hun nieuwsgierigheid aan te pakken!

Door mijn kinderen in een gecontroleerde omgeving te laten experimenteren, laat ik hen vuur ervaren op een relatief veilige manier. Met vuur spelen is dus best wel ok, op voorwaarde dat ik er bij ben. Meestal komt het erop neer dat we een hoop kaarsen op tafel zetten en van start gaan. Een klein ongelukje gebeurt daarbij ook wel eens, maar die verbrande vinger toont hen ook precies aan waarom vuur zo gevaarlijk kan zijn.

Ter voorbereiding leg ik een beschermplaat op tafel zodat er geen vuur of gesmolten was op tafel terecht komt. Ik gebruik daarvoor een plaat van dun hout of stevig plastiek. Ik hou ook een bord bij de hand voor de gebruikte lucifers en een kommetje met water … voor het geval dat. Dan komt de doos met kaarsen uit de kast en maak ik de kamer half donker.

Eenmaal alles klaarstaat, gaan we van start met ons vuurspel. Ik laat hen op verschillende manieren experimenteren en dingen ervaren met vuur en kaarsen:

Lucifers aansteken: Eén voor één laat ik elk van de kinderen een lucifer aansteken. In het begin gaat dat wat moeilijk, maar met een beetje hulp lukt het al snel. En voor de kinderen is dit heel erg spannend. Je krijgt gegarandeerd een paar uitdrukkingen van verbazing en opwinding op hun gezicht te zien.

De lucifers uitblazen: Direct nadat ze geleerd hebben een lucifer aan te steken, leer ik hen ook om ze terug uit te doven. Ik probeer hen aan te leren om niet te panikeren. Ik laat hen daarbij voelen hoe hun vingers warmer worden naarmate de vlam dichterbij komt. Zo weten ze ook dat ze een lucifer niet te lang mogen laten branden.

Hoe een brandende lucifer vasthouden: De eerste keer hield Lukas de lucifer meteen naar beneden … met een paniekreactie tot gevolg. Ik toon hen dat als je de vlam naar beneden houdt, de lucifer snel zal opbranden en de kans groot is dat je je verbrandt. Dus oefenen we samen een paar keer om de lucifer mooi met de vlam naar boven vast te houden.

De kaarsen aansteken: Nu ze het aansteken en uitdoven van lucifers onder de knie hebben, steken we samen een paar kaarsen aan. Dit laat ons meteen ook toe nog wat meer te oefenen hoe we een brandende lucifer moeten vasthouden.

De kaarsen uitblazen: Van zodra de kaarsen aan zijn, kunnen de kinderen natuurlijk niet wachten om ze terug uit te blazen. Ze zijn dat al gewoon van de vorige verjaardagsfeestjes De kaarsen aansteken en terug uitblazen is het stuk dat mijn kinderen steevast het leukst vinden.

De warmte voelen: Ik laat hen – terwijl ik naast hen zit – hun hand op verschillende afstanden van de vlam houden. Zo voelen ze de warmte telkens ze dichterbij komen. Het toont hen aan dat ze beter niet te dicht bij de vlam zelf komen. Ik aarzel niet om hen daarbij soms eventjes “te warm” te laten krijgen, zonder hun handen te verbranden. Het is onderdeel van het leerproces.

Kleurenshow: We ontdekken samen dat de vlam verschillende kleuren kan hebben. Van blauw tot rood en geel.

Voelen aan de warme was: Op het einde van het spel, als alle kaarsen uit zijn en er geen vuur meer is, doe ik het licht terug aan. Terwijl de was nog zacht is, laat ik hen experimenteren met de gesmolten was op hun vingers. Ze zien hoe de was eerst warm en transparant is en dan op hun vinger stolt en een andere kleur krijgt. Dan bestuderen we samen de kunstwerkjes die ze gemaakt hebben … en dan willen ze prompt opnieuw beginnen

Wees wel alert, een ongelukje is snel gebeurd, dus als ouder moet je steeds in de buurt zijn en alert blijven. Als ik dit met de kinderen doen, ben ik van de eerste tot de laatste minuut actief betrokken in hun spel. 

Het gebeurt wel eens tijdens ons vuurspel dat één van de kinderen panikeert en een brandende lucifer op tafel laat vallen. Als je een beschermplaat hebt, wat water en alert blijft, dan is dit geen probleem. Ik probeer ook om dit spel steeds met mijn partner samen te doen. Zo kan één volwassene de boel opkuisen, terwijl de andere toezicht blijft houden op de kinderen. Ik geloof dat grote ongelukken zeer onwaarschijnlijk zijn zolang je dit op een voorbereidde en gecontroleerde manier doet. En ik geloof evenzeer dat de kleine ongelukjes positief bijdragen tot het leerproces van de kinderen.

Recente studies tonen ook aan dat het helpt voor de ontwikkeling van de kinderen als je ze van tijd tot tijd wat – gecontroleerd- risico laat nemen. Op die manier leren ze zelf risico’s beter inschatten in het echte leven.

Hoe denk jij over kinderen en spelen met vuur?

The post Dit is waarom ik mijn kinderen thuis met vuur laat spelen appeared first on Outnumbered.

En dus heb ik er werk van gemaakt om ons eigen ridder schild te knutselen. 

En het kartonnen zwaard zal later ook nog wel volgen …

Om zelf een ridder schild te knutselen heb je het volgende nodig:

• Eén of twee grote stukken sterk karton
• Een stuk riem of lint voor de handgreep
• Een pen of potlood
• Een schaar of mes
• Optioneel voor de decoratie: zilver plakband, verf, lijm, knutsel edelstenen, gekleurd papier, …

Is het jouw ook al opgevallen hoeveel verschillende soorten ridder schilden er bestaan? Je hebt ronde, vierkante, ovale, driehoekige en nog andere creatieve vormen. Ik had geen goesting om teleurgestelde kinderen te hebben omdat ze een “ander” ridder schild wilden. Dus heb ik hen maar direct zelf laten kiezen.  

Lukas en Victoria hebben dat onderling kort besproken en toonden me dan een tekening van een vorm zoals op de foto hieronder. Ik heb dat dan in het groot opnieuw getekend en na hun akkoord konden we er aan beginnen.

Tip: Als je wil dat jouw ridder schild symmetrisch is, vouw dan eerst het papier in 2 en teken een half schild, vetrekkende vanaf de vouw. Snij de vorm dan uit en als je het papier terug openklapt, heb je een mooie symmetrische vorm voor jouw ridder schild.

Aan de hand van het patroon op papier, tekende ik de vorm op het stuk karton. Na wat knip- en snijwerk was het eerste ridder schild een feit.

Tip: Als het karton niet zo stevig is, kan je meerdere schilden maken en ze dan op elkaar lijmen of plakken om een stevig schild te maken. Ik heb dat ook zo gedaan en 2 stukken karton gebruikt voor ons ridder schild.

Voor het tweede schild deed Victoria het teken- en knipwerk op basis van de vorm van de eerste die we al gemaakt hadden. Victoria vond dat fantastisch, maar na een tijdje heb ik het snijwerk overgenomen. Voor haar kleine vingers was het nog wat moeilijk om door het karton te snijden en ik had ook niet veel zin in ongelukjes en sneetjes in de vingers.

Daarna gingen mijn twee jongste artiesten aan het werk met de verf en borstel. Aan Lukas de eer om het kleur te kiezen en … rarara wat is zijn favoriet kleur?

Elena vond het schilderen ook wel leuk, maar wou precies toch iets meer. Dus besloot ze maar om haar handen vuil te maken, letterlijk dan, en haar vingers als verfborstel te gebruiken

Toen de verf droog was, was het tijd voor de handgreep. Ik sneed daarvoor 2 sneden in het karton en Lukas stak er het stukje riem door. De eindjes heeft hij aan elkaar geniet. En dat was precies wel leuk want hij bleef maar doorgaan. Tja, waarschijnlijk wou hij er echt zeker van zijn dat het niet zou opengaan

We hadden nu dus twee kleurrijke schilden waarvan eentje met handgreep.

We hebben daarna de twee schilden aan elkaar geplakt met zilver plakband. Om beurt hielden we de schilden vast, terwijl de anderen de stukken plakband vast plakten.

Als extra versiering hebben de kinderen in het midden nog een rode schoppen-vorm geplakt. En Lukas stond al te springen om met zijn ridder schild te spelen.

Maar de volgende dag besloot hij nog wat extra versiering aan te brengen. Hij plakte op de rand een reeks knutsel edelstenen.

Nu was het ridder schild echt klaar!

De kinderen waren trots op hun schild, maar dan vroeg Victoria: “Maar mama, waar is het zwaard? Hoe kunnen we tegen de slechte boeven vechten als we geen zwaard hebben?”

Ja … ze heeft een punt, dus ik zal er niet onderuit kunnen dat we nog een zwaard moeten knutselen bij het schild. Maar dat is voor een volgende keer … 

The post Knutsel je eigen ridder schild van karton appeared first on Outnumbered.

Ik hoorde Victoria uitleggen aan een vriendinnetje: “Mama knutselt graag” … een beetje als excuus omdat de kast vol lag met raar uitziende stukken eierdoos geschilderd in verschillende kleuren. En ze heeft natuurlijk helemaal gelijk. Ik laat mezelf wel eens gaan en dan wordt onze woonkamer een rommelige knutselkamer. Gelukkig heb ik een begripvolle partner die me de ruimte laat voor mijn kunstige knutselprojecten, inclusief alle rommel die erbij hoort Maar soit, terug tot de orde van de dag : bloemen van eierdozen.

Dit is wat je nodig hebt om je eigen eierdoos-bloemen te maken:

• Enkele lege eierdozen; hoe meer dozen, hoe meer bloemen je kan maken (duh!)
• Een schaar of mes
• Enkele pijpenragers voor de steeltjes
• Decoratiemateriaal, bijvoorbeeld verf & borstels, glinsters, … je kan zelfs geurolie toevoegen aan de verf zodat je bloemen lekker ruiken

Om te beginnen heb ik met een mes de bloemvormen uitgesneden uit de eierdozen. In elke vorm sneed ik een gaatje uit voor de steel. Eenmaal de pijpenrager door het gaatje, is de basis van de bloem klaar.

Eierdozen komen in verschillende vormen en maten. Het kan dus best zijn dat jouw eierdoos-bloemen er iets anders zullen uitzien dan op de foto’s.

Tot nu toe was Victoria nog maar matig tevreden met haar bloemen. Dat was eigenlijk ook wel logisch, want ik had al het snijwerk zelf gedaan. Ik vond het toch wat te gevaarlijk om haar met een mes aan het werk te zetten. Hoog tijd om haar nu zelf aan de slag te laten gaan. De knutseldoos werd uit de kast gehaald en ze ging aan de slag met verf en glinsters om de bloemen kleur te geven. 

Zodra Victoria begon te schilderen, toonde Lukas interesse om mee te doen.

… en Elena wilde de pret natuurlijk ook niet missen, dus kwam ze ook meeschilderen.

En toen Lukas er even genoeg van had, heb ik daar handig gebruik van gemaakt om zijn plaats in te nemen

Naar het einde toe werd het een beetje rommelig met 3 kinderen met rondspattende verfborstels en vingers vol met verf, maar het was superleuk!

En het resultaat zag er goed uit. Het duurde wel enkele uren om de eierdoos vormen te laten drogen in de woonkamer – met Victoria’s opmerking over “mama’s voorliefde voor knutselen” als gevolg … Maar diezelfde woonkamer werd even later versierd door een paar mooie boeketten!

Dit was heel leuk en zeker voor herhaling vatbaar! Het is ook heel gemakkelijk dus probeer het zeker zelf ook thuis met je kinderen.

The post Maak je eigen bloemen van eierdozen – Eenvoudig knutselen met eierdozen appeared first on Outnumbered.

Nieuwjaar is de tijd van de goede voornemens. Mijn voornemen voor 2014 is om videos te leren maken en meer videos te gebruiken op deze blog. Wat vind je van mijn eerste video?

Gelukkig nieuwjaar en ik wens je een 2014 vol met leuke en creatieve knutsel activiteiten met je kinderen! 

The post Outnumbered wenst je een goed en creatief 2014! appeared first on Outnumbered.

Over het waarom je een verjaardag aftelkalender voor je kinderen zou maken, kan je lezen in mijn vorige post. Ook overtuigd? Lees dan hieronder hoe je er zelf één kan maken.

Voor je eigen trein verjaardag aftelkalender heb je het volgende nodig:

• Een locomotief – ik heb er eentje geprint en ingekleurd, maar je kan die natuurlijk ook zelf tekenen
• Enveloppen (evenveel als er dagen zijn tot aan de verjaardag)
• Enkele vellen gekleurd papier voor de wielen en de vensters (ik heb daar zwart en blauw voor gebruikt)
• Schilderstape, een schaar en lijm

Als je alle gereedschap klaar hebt, ben je klaar om aan je verjaardag aftelkalender te beginnen!

Voor de locomotief heb ik een kleurplaat gedownload van deze website. Het liefst had ik Lukas zijn locomotief laten inkleuren, maar de aftelkalender moest een verrassing zijn, dus heb ik het maar zelf gedaan

Voor de verbindingen tussen de wagonnen heb ik een lint gebruikt. Met enkele stukjes schilderstape heb ik die zo recht mogelijkheid op de muur geplakt. De locomotief en de wagonnen heb ik ook met schilderstape vastgemaakt. Zo konden de kinderen ze gemakkelijk van de muur nemen, zonder risico dat de muur beschadigd zou worden.

Voor de wagonnen heb ik 10 enveloppen genomen – er waren nog 10 dagen tot Lukas’ verjaardag. Op elke envelop kwamen twee zwarte cirkeltjes voor de wielen en een blauwe rechthoek voor het venster. Op elk venster kwam een getal van 1 tot 10 om het aantal resterende dagen aan te geven.

Voor de dagelijkse verrassing stak ik in elke envelop een kaartje met een activiteit en ook nog 3 snoepen en 3 stickers. De snoepen en stickers moest Lukas delen met zijn 2 zussen.

Daarna werd alles op de muur geplakt met de schilderstape, hoog genoeg zodat de kinderen er zelf niet aan konden zonder mijn hulp.

De activiteiten waren telkens kleine dingen die Lukas graag deed en die we dan samen tijdens de dag zouden doen. Voor elke activiteit maakte ik op een kleine blaadje een tekening met een zinnetje bij. En zo hebben we ijsjes gegeten, vriendjes op bezoek gehad, samen een boek gelezen, en nog veel leuke dingen gedaan.

Gedurende 10 dagen werden de kinderen ‘s morgens telkens enthousiast wakker want ze mochten weer een wagonnetje van de muur nemen. En voor mij waren er geen vragen meer als “hoe veel keer slapen nog tot mijn verjaardag?”. Dus iedereen was heel blij met de verjaardag aftelkalender!

Zoals je misschien al gelezen hebt in ons vorig artikel over waarom een verjaardag aftelkalender een goed idee is, kijkt Victoria al uit naar haar eigen aftelkalender voor haar verjaardag. Enig probleempje, ze wil liever feeën dan treinen, dus als je goede ideeën hebt om een feeën verjaardag aftelkalender te maken, laat maar komen!

The post Maak zelf een leuke trein verjaardag aftelkalender appeared first on Outnumbered.

Ik had voordien zelf nooit aftelkalenders in huis gehad. Ik zag dat als een leuke gadget die niet aan mij besteed was. Maar ik veranderde snel van gedacht toen ik zelf kleuters in huis had. Dan merk je al snel dat kleine kinderen heel erg uitkijken naar hun verjaardag (en ook sinterklaas, kerst, …). Elke dag dat hun dichter bij de grote dag brengt, doet hun enthousiasme stijgen en hun geduld afnemen.

Ook Lukas leefde zo al enkele weken lang naar zijn verjaardag toe. Hij was heel enthousiast en elke dag – en soms vele malen per dag – vroeg hij mij hoeveel keer hij nog moest slapen tot het zijn verjaardag was. De eerste dag antwoordde ik met veel plezier, na enkele dagen en vele vragen, was dat enthousiasme al wat getemperd. Maar Lukas was oprecht geïnteresseerd om te weten hoe lang hij nog moest wachten. Om mijn geduld niet teveel op de proef te stellen, besloot ik om voor Lukas een verjaardag aftelkalender te maken.

De verjaardag aftelkalender maakte het voor hem heel duidelijk hoe lang hij nog moest wachten. En mij gaf het een beetje rust van de vele vragen. En omdat Lukas dol is op treinen, besloot ik om de aftelkalender in het thema “treinen” te maken. Ik moest dan ook geen enkele moeite doen om hem enthousiast te maken voor zijn verjaardag aftelkalender

Je had Lukas’ gezicht moeten zien toen hij die dag thuis kwam en de trein aftelkalender aan de muur zag hangen. Hij kon er zijn ogen niet afhouden. En vanaf dan mocht hij elke morgen een wagonnetje van de muur nemen en werd de trein aftelkalender elke dag een stukje korter. Dit hielp hem om het concept tijd, en vooral een “dag”, beter te begrijpen en naar zijn verjaardag toe te leven.

Toen ik de aftelkalender maakte, waren er nog 10 dagen te gaan naar zijn verjaardag, dus ik maakte een trein met 10 wagonnen. Lukas keek er elke morgen naar uit om een wagonnetje te mogen openen, want in elke wagon zat een kleine verrassing voor hem.

De trein verjaardag aftelkalender bleek uiteindelijk heel erg nuttig, niet alleen omdat het de kinderen met de notie tijd leerde omgaan, maar het was ook educatief op andere vlakken:

• Een beetje wiskunde oefening: dagelijkse werden de resterende wagonnetjes geteld en op sommige dagen deden we ook enkele optel en aftrek oefeningen (bvb. Er zijn nog 6 wagonnetjes, hoeveel zullen er overmorgen nog zijn nadat we er 2 wegnemen?)
• Delen met anderen: in elke wagon zat een verrassing, maar eveneens drie snoepjes of koekjes die Lukas moest delen met zijn 2 zussen
• Geduld aanleren: hij moest telkens een dag wachten tot hij weer een wagonnetje van de muur kon nemen, dus hij leerde daarmee geduld te oefenen tot het weer morgen was.

In mijn volgende artikel zal ik uitleggen hoe ik de trein aftelkalender gemaakt heb en welke verrassingen ik voor Lukas gemaakt had.

Het was alleszins leuk om de verjaardag aftelkalender te maken en ermee bezig te zijn. De kans is dus groot dat ik er voor de volgende verjaardag in de familie opnieuw eentje maak. Victoria is alvast ook enthousiast en is al begonnen om haar verjaardag te plannen. In haar planning voorziet ze alvast een aftelkalender in het thema feeën. Gelukkig heb ik nog een viertal maand om na te denken hoe ik dat ga aanpakken

The post Verras je kinderen met een verjaardag aftelkalender appeared first on Outnumbered.

Om je eigen papieren kerstboom te maken, heb je het volgende nodig:

• Een vel A4 papier, liefst gekleurd
• Een WC rolletje
• Een schaar
• Decoratie naar keuze (glitter, lijm, stickers, …) – optioneel

Maak je eigen papieren kerstboom in 4 eenvoudige stappen:

Plooi het vel A4 papier in een zig-zag patroon (ook wel eens accordoen patroon genoemd) over de lange zijde. Als je deze papieren kerstboom maakt met kinderen jonger dan 6, kan het zijn dat je dit voor hen moet doen. Maar moedig je kinderen zeker aan om het ook zelf te proberen, dit is een goede oefening voor de fijne motoriek.

Ik heb deze papieren kerstbomen samen met Victoria (5,5) en Lukas (4) gemaakt. Ik vond de zig-zag plooien van Victoria best ok, maar zij dacht er anders over en ze wilden dan ook allebei dat ik het zig-zag plooien voor hen deed.

Snij het WC rolletje in 2 stukken voor de stam van de papieren kerstboom.
.

Maak aan één zijde van het halve WC rolletje twee sneetjes met de schaar zodat je er straks het geplooide papier in kan schuiven.

Plooi het stuk zig-zag papier in 2 en schuif deze via de inkepingen op het halve WC rolletje. En voila, nu moet je jouw papieren kerstboom enkel nog versieren. Al hoeft dat niet persé, ook zonder of met weinig versiering ziet de papieren kerstboom er goed uit.  

Ben je er klaar voor om zelf je collectie papieren kerstbomen te maken? Het is heel eenvoudig om zelf te doen. Deze kerst knutsel activiteit is er zo eentje waarbij je al klaar bent voor je goed en wel begonnen bent.  

Als je deze papieren kerstboom leuk vindt, bekijk dan ook eens onze andere eenvoudige kerstmis knutsel activiteiten voor kinderen. 

The post Maak je eigen papieren kerstboom – Eenvoudig knutselen voor kerstmis appeared first on Outnumbered.

Neem een blanco blad papier, een pen of potlood, een dosis verbeelding en je bent klaar om te beginnen. Ik heb dit tekenspel een tijdje terug met de 2 oudste kinderen gedaan en het was SUPERleuk.

Voor een leuke krabbel tekensessie begin je zo: Neem een blad papier en knip of scheur het in 2 of 4 stukken (je kan ook index kaarten gebruiken). Teken dan een willekeurige krabbel op elk stukje papier. Geef deze dan aan je kind en daag haar uit om op basis van de krabbel een tekening te maken. Op die manier stimuleer je jouw kind om creatief te denken en voort te bouwen op een bestaand afbeelding. Begin de eerste keer met een eenvoudige krabbel en je kan het gaandeweg moeilijker en moeilijker maken.

Om het extra leuk te maken, maakte ik soms op 2 of 3 stukjes papier dezelfde krabbel. Ik daagde Victoria dan uit om, vertrekkende van dezelfde krabbel, 2 of 3 verschillende tekeningen te maken.

De eerste keer begon ik met 2 ovalen. Deze keer deed ik zelf ook mee om het voorbeeld te geven aan Victoria. Ik maakte er een gezichtje van, en zoals je ziet ben ik niet direct een groot tekentalent :-). Victoria maakte een strand tafereel waarbij twee lieveheersbeestjes aan het zonnen zijn. De zon, de zee en zelfs de parasol heeft ze er ook nog bijgetekend.

Nadien liet ik Victoria alleen verder doen en zo had ik mijn handen vrij om een aantal huistaken te doen.

Op basis van een gekrulde lijn tekende Victoria eerst een struik met rode appels en een jongen die zich erachter verstopt. Op de tekening zie je ook nog de zon, een paddestoel huisje en een volledig ingericht mollenhuis onder de grond :-). Rechts de tweede tekening waarbij de krullijn de rook vormt die uit een paddestoel huis komt. Ditmaal maakte ze er een nachtelijk landschap van met een hemel vol sterren en een volle maan!

Daarna gaf ik haar 2 kaarten met een gebogen lijn. De ene keer vormt de lijn de wandelstok van een oude vrouw (opnieuws inclusief het volledig ingerichte mollenhuis ). De tweede keer werd het een stuk van de vleugel van een kleurrijke vlinder.

Voor de laatste krabbel-tekensessie gaf ik haar 3 blaadjes met dezelfde gebogen lijn. Twee ervan werden omgetoverd tot een jongen en een meisje, de derde werd een heuse spoorlijn.

Lukas (bijna 4) deed eerst ook mee met het spel, maar gaf al snel op en tekende uiteindelijk gewoon een auto op een blanco blad papier. Het is een heel leuke tekenactiviteit voor jonge kinderen, maar vergt duidelijk wel al een zekere tekenvaardigheid. 3-4 jaar lijkt me dus nog wat te jong, maar vanaf 5-6 jaar is het volgens mij zeker een aanrader.

De eerste maal dat ik over het krabbel concept las, was op deze blog. Ik dacht meten dat het een leuke manier was om de kinderen te leren creatief te denken. En blijkbaar ben ik niet de enige! Het lijkt er op dat de techniek ook frequent gebruikt wordt door leraars en door kinder psychologen die op die manier contact leggen met kinderen.

Ik ben nu een grote fan van het krabbel-tekenen met de kinderen. Als je denk dat jouw kinderen dit ook leuk vinden, probeer het dan zeker uit. En laat ons weten hoe het gegaan is.

The post Van een krabbel tot een creatief tekenspel voor kinderen appeared first on Outnumbered.

Smijt je restjes waskrijt niet weg, je kan ze perfect recycleren! En het is bovendien ook een leuke creatieve activiteit voor kinderen. Hieronder lees je hoe je zelf waskrijt kan maken met je kinderen.

Ik was zelf alvast heel gemotiveerd om mijn waskrijt restjes te recycleren. Deze zomer heb ik de fout gemaakt om de doos waskrijtjes in de auto te laten liggen in de volle zon. De volgende dag had ik enkel nog een grote massa aan elkaar geplakt waskrijt waar de kinderen niets mee konden doen. Ik stond op het punt om het stuk waskrijt in de vuilbak te gooien, maar toen bedacht ik me dat ik ze beter kon recycleren.

Om zelf waskrijt te maken/recycleren heb je dit nodig:

• Een hoop restjes waskrijt, liefst in verschillende kleuren.
• Een mes, een hamer of iets gelijkaardigs om het waskrijt fijn te malen.
• Een siliconen bakplaat of bakvormen.
• Een oven, verwarmd op 150 à 180°C.

Zelf waskrijt maken – Onze stap voor stap aanpak: 

1. Met een mes heb ik de restjes waskrijt versneden tot kleine brokjes. Je kan dit eventueel ook aan je kinderen overlaten door de restjes waskrijt in een zak te doen en hen die dan te laten fijnkloppen met een hamer of zo.
2. De kleine stukjes werden dan in een bakplaat met hart vormpjes geplaatst. Je kan uiteraard ook andere vormen gebruiken, maar ik raad je wel aan een siliconen bakplaat te gebruiken. Zo kan je het zelfgemaakte waskrijt achteraf gemakkelijk verwijderen.
3. De bakplaat ging dan de oven in voor 10-15 minuutjes totdat alle was gesmolten was.
4. Daarna liet ik de bakplaat een tijdje buiten op het koertje staan om af te koelen, zodat de was terug kon stollen.
5. Daarna is het kwestie van de waskrijtjes uit de vormen te halen en de kinderen ermee te laten spelen!

Zelf waskrijt maken is een leuke en eenvoudige activiteit voor kinderen. En de kinderen leren er ook het één en ander van bij: 

• Ze leren over kleuren en vormen en vooral over het mixen van verschillende kleuren. Ik besprak telkens met hen de verschillende combinaties en liet hen kiezen welke kleuren we zouden gebruiken.
• Ze krijgen ook een inleiding tot de fysica van het smelten van dingen op hoge temperatuur en het terug stollen ervan als ze afkoelen.

En voordat de nieuwe waskrijtjes in de doos gingen voor een latere kleur- en tekenactiviteit, hebben de kinderen er eerst nog mee gespeeld. Dat ging van het bewonderen van de levendige kleuren over het tellen van de waskrijtjes tot het maken van verschillende vormen en combinaties. 

Dit is onze versie van het zelf maken van waskrijt. Er zijn tal van andere methoden om zelf waskrijt te maken, maar dit lijkt me de meest propere versie. Als je het over een andere boeg wil gooien, kan je ook je restjes waskrijt recycleren door er kaarsen van te maken (engelstalige link).

Heb je zelf nog andere ideeën om zelf waskrijt te maken met kinderen op een eenvoudige en propere manier? 

The post Creatief met kinderen – Zelf waskrijt maken in verschillende kleuren en vormen appeared first on Outnumbered.

Lukas en Victoria – zoals alle kinderen vermoed ik – vinden het fantastisch om uitgedaagd te worden. En ik leg nogal graag de nadruk op creativiteit, dus koos ik ervoor hun uit te dagen om iets nieuws en creatief te doen.

Veel heb je voor deze creatieve activiteit niet nodig: Een blad papier, enkele potloden of stiften en een kleuter die nood heeft aan een uitdaging

Ik legde een blanco blad papier voor hen neer en daagde hen uit om iets te tekenen dat niet bestaat. 

Eerst keken ze me nogal raar aan … “Maar mama, hoe kunnen we nu iets tekenen wat niet bestaat???”, vroegen ze me bijna in koor. Dus om hen op weg te helpen, deden we eerst een rondje waarbij we elk om beurt een voorbeeld gaven van iets wat niet bestaat. Er kwamen voorbeelden zoals “een meisje met ogen op haar buik” en “een maan met benen”. Eenmaal ze het concept doorhadden, waren ze dolenthousiast en begonnen aan hun kunstwerkje te tekenen.

Ik liet hen zelf kiezen tussen potloden, stiften of een pen. Lukas koos ervoor om de kleurrijke en abstracte toer op te gaan. Victoria koos dan weer voor een pentekening met de nadruk op de vele – niet bestaande – details.

Het leuke aan deze activiteit is dat ze het zelf zo grappig vonden dat ze bijna continue aan het tateren en het lachen waren. Ze waren zo uitbundig over de rare dingen die ze aan het tekenen waren, dat ze me helemaal opslorpten in hun enthousiasme. Mijn bedoeling was eigenlijk om hun rustig te laten tekenen en zelf gebruik te maken van het rustig moment om iets anders te doen. Niet dus … In plaast van te doen wat ik wilde doen, ben ik bij hen blijven zitten. Niet zo efficient, maar het was wel leuk en we hebben samen veel gelachen over de bizarre tekeningen.

Ik nodig je uit om de details in Victoria’s tekening te bewonderen:

• Het meisje met benen op haar hoofd, armen in plaats van voeten en een collectie van ogen en paardestaartjes overal waar daar plaats voor was
• De jongen met lange oren en varkensbeentjes, die aan het dromen is over zijn vriendinnetje
• De trein met benen, voeten en hartjes aan alle kanten
• En nog wat andere niet bestaande dingen

Ziet het er niet fantastisch uit?

Geef jij ook soms uitdagingen aan je kinderen? Als je het nog niet geprobeerd hebt, het is zeker en vast een aanrader. Je zal er verstelt van staan waar je kinderen allemaal toe in staat zijn en hoe leuk ze het vinden. Dus: probeer het zelf thuis ook uit en laat ons weten welke wilde ideeën er tevoorschijn komen!

The post Een creatieve uitdaging voor kinderen: Teken iets dat niet bestaat appeared first on Outnumbered.