Overpeinzende

KH, Koot Hoomi en Katinka Hesselink

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Wed, 10 Mar 2010 12:58:39 +0000

Ja, dat is een beetje een grapje.

Voor degenen onder jullie die de mop niet door hebben, Koot Hoomi was een van Blavatsky’s meesters. Met zijn vriend Morya schreef hij een heleboel brieven die samen een van de eerste vormen van Theosofische literatuur vormen. De meesters, of Mahatmas zoals ze soms genoemd worden, kortten vaak hun naam af. Dit is een theosofisch patroon geworden.

We schrijven dus even vaak HPB als H.P. Blavatsky, HSO voor Henry Steel Olcott, WQJ voor William Quan Judge, KH voor Koot Hoomi en M voor Moria. Het patroon gaat door in de tweede generatie theosofen: J.K. (of alleen K) voor Jiddu Krishnamurti, AB voor Annie Besant, AAB voor Alice Ann Bailey en G.de P. voor Gottfried de Purucker.

Deze praktijk om afkortingen te gebruiken werd heel serieus genomen, maar natuurlijk werd het alleen toegepast op de heel bekende theosofen. HPB schreef zelfs in haar kopie van de Stem van de Stilte “Van HPB voor H.P. Blavatsky, zonder vriendelijke groeten”. Zoals ik schreef in mijn overzicht van theosofische afkortingen, “Dit wordt normaal gesproken als volgt geïnterpreteerd: de innerlijke HPB – het hogere zelf – stelde de problemen die de persoonlijkheid van Blavatsky haar op leverde niet op prijs.”

Het gebruik van een afkorting voor een naam wordt gezien als een onpersoonlijke manier om naar iemand te verwijzen. Het is een teken van respect voor hun innerlijke wijsheid. Misschien is het vergelijkbaar met het geven van een nieuwe naam aan mensen die in een klooster in gaan. Behalve dan dat het Theosofische gebruik opgehouden is. Er is geen mens die naar Radha Burnier, de huidige presidente van de Theosofische Vereniging, verwijst als RB.

Gelukkig of just onhandig genoeg, afhankelijk van je perspectief, gaven mijn ouders mij een HEEL theosofisch verantwoorde naam, waar het de afkorting betreft. Ze noemden me Katinka Hesselink, zonder een tweede naam die me in staat zou hebben gesteld het hele punt te omzeilen.

Online is dit vooral een redactioneel probleem. Als ik een voetnoot toe voeg aan een tekst van iemand anders, kan ik niet met KH ondertekenen, omdat Theosofen zich dan zouden afvragen of het een reactie van de Mahatma op die tekst is. Doorgaans gebruik ik dus maar mijn voornaam, die is tenslotte uniek genoeg.

Op theosofische forums en ook wel in prive gesprekken, noemen mensen me soms KH. Ik word daar verlegen van en probeer ze te ontmoedigen. Maar ja, het is wel iets van een eer om zo’n beroemde afkorting van mijn naam te hebben.

Wat ik wel gedaan heb is de afkorting als onderdeel van mijn schermnaam gebruiken op sommige plekken online: ik sta wel als KH7 bekend. Ik kan echter moeilijk van mensen verwachten dat ze die afkorting online gaan gebruiken als ze naar mij verwijzen.

Wat vinden jullie, moet ik verlegen zijn over dit afkortingsgedoe, of er juist trots op zijn?

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Hoofddoekjes, karma en vrije wil

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Tue, 02 Mar 2010 13:46:33 +0000

Nieuw online

Nieuw op Overpeinzende.nl

Nieuw op Katinka Hesselink Net

Katinka in het land:

Den Haag: Boeddhistische Filosofie, vorm is leegte, leegte is vorm. Maandag:12 april 2010

Als je alleen dit maandelijks overzicht wilt ontvangen, abonneer je dan op mijn spirituele nieuwsbrief.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

PVV hoofddoekjes verbieden in gemeentes – illegaal?

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Sat, 27 Feb 2010 08:34:53 +0000

Ik heb me verwonderd over de eis van de PVV om hoofddoekjes te verbieden in gemeentegebouwen en in organisaties die door de gemeente gesubsidieerd worden. Is dat niet gewoon een ongrondwettelijke eis?

De gemeente is er voor al haar burgers, of ze nu een lap over het hoofd dragen of niet. Dat je eisen kunt stellen aan gemeente-personeel kan ik me nog voorstellen, maar dat een vrouwenopvang centrum alleen vrouwen zou kunnen helpen die geen hoofddoek dragen lijkt me onredelijk. Sterker nog – symbool voor vrouwenonderdrukking of niet – als je vrouwen uit sluit van hulp omdat ze een hoofddoek dragen, ben je contraproductief bezig.

Ik hoop dat als zo’n gemeentelijke verordening er komt in Almere, dat die dan massaal genegeerd gaat worden. Ik kan me voorstellen dat ik dan zelf met hoofddoek op naar het gemeentehuis zou gaan. Nu woon ik niet in Almere, dus dat is niet aan de orde, maar ik vind het wel een heel erg fout voorstel.

Populaire berichten

Karma in de Bhagavad Gita

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Fri, 26 Feb 2010 11:28:49 +0000

Vijay Kumar reageerde op mijn stukje over Karma en Vrije Wil met de opmerking dat de Bhagavad Gita hier iets over te zeggen heeft. Hij benadrukte de vrijheid van Atma, de Ziel, en haar vreugde in het leven, iets te doen.

Hij heeft een punt, maar wat heeft dat met vrijheid in het hier en nu te maken? Laat ik bij het begin beginnen:

Het centrale thema van de Bhagavad Gita is Arjuna’s worsteling met zichzelf: moet hij afzien van geweld, of moet hij met zijn broers vechten voor de rechtmatige heerschappij?

De twee legers staan tegenover elkaar om te vechten, maar Arjuna legt zijn wapens neer en geeft zijn koetsier (Krishna) de opdracht om tussen de twee legers te gaan staan. Arjuna kijkt naar beide kanten en vraagt zich af waarom hij zijn neven (zijn vijanden) zou moeten doden. Waarom zou ik vechten?

Dit is een eeuwige vraag, en waarschijnlijk de reden dat de Bhagavad Gita zo populair is gebleven. Tenslotte is de vraag makkelijk te vertalen naar onze tijd: moet het Nederlandse leger zich terug trekken uit Uruzgan? Waarom zou je in een ruzie tussenbeide komen? Moet men vechten voor waar men in gelooft, of het laten gaan?

Beide kanten van de vraag hebben een punt: Het is niet duidelijk dat vechten voor wat je belangrijk vindt altijd het juiste effect heeft. Misschien heeft het vechten zelf meer negatieve gevolgen dan het oorspronkelijke kwaad (of wat je dacht dat fout was).

In het dagelijkse leven is het vaak wijs om niet op elke slak zout te leggen. Maar, zoals de Bhagavad Gita duidelijk maakt, het is niet altijd het beste confrontatie uit de weg te gaan.

Krishna overtuigt Arjuna om te HANDELEN, te VECHTEN. Krishna doet dat door Arjuna een aantal basale Hindu waarheden te laten zien:

Krishna, het Goddelijke, is in alles en iedereen. Arjuna wordt overweldigd door dit visioen van het Goddelijke.
De zielen van de mensen die gedood zullen worden, zullen daar geen nadeel van ondervinden.
Arjuna moet zijn natuur volgen, en als soldaat is het zijn natuur om te vechten.
Hij moet zo goed vechten als hij kan, maar ZONDER zich aan het resultaat te hechten.

Dus, wat heeft dat allemaal met Karma te maken? Karma betekent letterlijk ‘handeling’. Het is een eigenschap van Arjuna om te vechten, dus hij zal vechten. Maar het is ook duidelijk dat hij de keus heeft die innerlijke natuur te volgen, of zich uit de wereld terug te trekken. In de (iets door mij gemoderniseerde) vertaling van theosofe Dra. C. Keus:

Hij die niet-handeling ziet in handeling, en handeling in niet-handeling, is een wijze onder de mensen; hij is evenwichtig zelfs wanner hij alle handelingen verricht (p. 42; h. 4: 18)

Hij die handelt en alle handelingen legt aan de voeten van het eeuwige Brahman (de immanente God – Katinka) en alle gehechtheid laat varen, wordt niet aangetast door zonde, evenmin als een lotusblad door water. (p. 47; h5: 10)

De mens, die tot harmonie is gekomen en de vruchten van handeling los laat, komt tot eeuwige vrede; de onevenwichtige echter, die gedreven wordt door begeerte en gehecht is aan de vruchten van handeling, is gebonden. (p. 47; h5: 12)

De heer van de wereld, Paramatman, schept noch de idee van werking (karma – Katinka), noch handeling en ook niet de verbinding van handeling met haar vruchten; het is de natuur, die dit alles verricht. (p. 47, 48; h5: 14)

Deze impliciete vrijheid is ook aanwezig in de houding ten opzichte van de dood die de Gita leert. God Krishna zegt tot Arjuna (8:5)

En hij, die, wanneer hij van het lichaam scheidt, in de ure des doods zijn gedachten uitsluitend op Mij gevestigd houdt, gaat geheel in Mij op; daar is geen twijfel aan.

In zijn inleiding op de Penguin vertaling van de Bhagavad Gita, zegt Juan Mascaro het volgende over karma (of handeling) zoals daarin beschreven:

Al het leven is handeling, maar elke kleine eindige handeling moet opgeofferd worden aan het Oneindige, zoals inademing het ontvangen van de gift van het leven, en uitademen het opgeven in het oneindige Leven. Elk kleine werk in het leven, hoe nederig ook, kan een handeling van schepping worden en daardoor een middel tot verlossing, omdat in elke werkelijke creatie het eindige met het oneindige verzoend wordt, vandaar dat schepping zoveel vreugde geeft.

In dat licht is vrijheid niet zo heel belangrijk – maar plicht wel: Juiste handeling in de juiste liefdevolle verhouding tot het Goddelijke. Misschien zijn vrije wil en het gebrek daaraan wel net zo verbonden als inademing en uitademing: met de ene hand nemen we terwijl we met de andere hand aan het leven geven.

En misschien is deze vraag zo moeilijk dat alleen een poëtisch antwoord de paradox werkelijk vangen kan.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Nieuw ‘thema’: Thesis voor Wordpress

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Mon, 22 Feb 2010 17:55:21 +0000

Toevallig zag ik dat dit het 101ste stuk op dit blog is. Een klein feestje dus

Nadat ik dit weekend mijn Engelstalige blog een nieuwe look gegeven heb met het Thesis Thema, heb ik ook Overpeinzende.nl over gezet. Het uiterlijk van de site is niet dramatisch aangepast, wel is de site sneller geworden. Meer over het Thesis Systeem.

Voor archief doeleinden nog even de oude en nieuwe stijl naast elkaar gezet:

Oud:

Nieuw:

De uiterlijke verandering is niet het belangrijkste. Wat jullie ook zullen merken is dat je makkelijker op een specifiek bericht van iemand anders kunt reageren. Niet onbelangrijk gezien de hoeveelheid discussie die op deze site plaats vindt.

Wat nog mist, maar wat wel in de volgende versie van Thesis zal zitten: alles in het Nederlands, in plaats van Engels en Nederlands door elkaar heen.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Marokkaanse jongens – over misleidende statistiek

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Wed, 17 Feb 2010 11:56:58 +0000

Op de Theosofie Groep is een discussie gaande over Geert Wilders. In verband met de Drie Doeleinden van de Theosofische Vereniging noemde ik dat het van belang is, dat debat op feiten te voeren en niet te generaliseren. Daarop heeft iemand mij anoniem dingen gestuurd waar ik op wil reageren. Ik kan uit respect voor de privacy niet citeren en ga dus maar gewoon de punten af.

In de laatste mail gaf deze persoon een percentage van 60% Marokkaanse jongens die een strafblad zouden hebben. Zelfs als dit percentage waar zou zijn (daarover meer later), zijn er nog altijd een heleboel (nl. 40%) Marokkaanse jongens die nooit met de gerechtelijke macht in aanraking gekomen zijn. En dan heb je nog de brave Marokkaanse meisjes die thuis gehouden worden en zich dus op school storten.

Het is niet eerlijk om hen allemaal over een kam te scheren. En als we dat wel doen, maken we het ze allemaal moeilijker om in de Nederlandse maatschappij een plek te vinden. En als we ze dat moeilijk maken, wordt de kans dat ze het redden kleiner – en dat betekent weer dat ze vaker aan de verkeerde kant van de wet terecht komen.

Over de percentages. Volgens het NRC, zoals geciteerd in een online forum, heeft 24% van de Marokkaanse jongeren (dus jongens en meisjes samen) een strafblad. Keer twee is dat maximaal 48% van de Marokkaanse jongens. Dus MINDER dan de helft.

http://forum.politics.be/showthread.php?t=8371

Nu weet ik niet hoe braaf jullie waren toen je vijftien was… Ik heb me zelf weleens schuldig gemaakt aan winkeldiefstal. Ook heb ik weleens met andere jongeren een vuurtje gestookt in een afgelegen wc. In geen van beide gevallen ben ik betrapt. En als we waren betrapt had ik vast keurig mijn excuses aangeboden in keurig hoger opgeleid Nederlands. Maar toch – niet uitgesloten dat ik een strafblad had gekregen. Paar maanden ‘community service’ misschien.

Jongeren met Marokkaanse ouders hebben VEEL minder van dit soort voordelen. Zij zullen zich eerder verzetten tegen arrestatie. Alle kans dat ze tegen agenten gaan schreeuwen, hun fout blijven ontkennen, geen spijt tonen. Allemaal gedrag dat er voor zorgt dat die agenten, en vervolgens een rechter, het hoger opneemt en een zwaardere straf (en dus eerder een strafblad) op legt.

Tel daarbij de ouders op die weinig Nederlands kennen en de jongens weinig tot geen beperkingen opleggen. En ook nog in de stad waar de pakkans groter is. Ons ‘kampvuur’ had plaats op een afgelegen parkeer terrein op het Drentse platteland.

Maar voor de volgende generatie is de situatie anders. Dan hebben de moeders in veel grotere getalen een opleiding, kent op zijn minst de vader Nederlands en de Nederlandse maatschappij (uitgaande van importbruiden – iets dat de kamer recent moeilijker gemaakt heeft overigens).

Ik wil de problemen niet ontkennen. Ik heb les gegeven op een ‘zwarte’ school in Rotterdam en weet hoe moeilijk het is de culturele ‘gap’ te overbruggen. Het is mij feitelijk nooit gelukt de juiste toon aan te slaan. Maar ja, dat is me bij Nederlandse tieners ook nooit echt gelukt. Ik ben niet voor niets bij het onderwijs weg gegaan.

Feit is: Nederlandse jongens met Marokkaanse ouders die strafbare feiten plegen, komen gewoon voor de rechtbank en daar worden ze zeker niet lichter bestraft dan jongens met Nederlandse ouders. Daar hebben we geen Geert Wilders voor nodig en ook geen maatregelen specifiek op deze doelgroep gericht.

Feit is: een minderheid van de Nederlanders is Moslim en de Moslims zijn net zo massaal aan het ontmoskeeën als Nederlanders ontkerkelijken.

Feit is: de groei van de Islam vindt voornamelijk in Afrika plaats, net als overigens de groei van het Christendom. En hoe komt dat? Omdat Islam en Christendom beide structuren bieden die de Afrikanen helpen om vooruit te komen, onderwijs te krijgen, zich beter te organiseren. En gezien de chaos die Afrika nog steeds is, is dat een POSITIEF punt, niet negatief.

Feit is: Christelijk fundamentalisme is even gewelddadig als Moslim fundamentalisme. Maar bij Christenen weten we genoeg om niet ALLE Christenen de schuld te geven van die paar mensen die bereid zijn abortusartsen te vermoorden. Bij de Islam weten we NIET genoeg – en dat is ook ONZE fout.

Aan de kant van ‘normale’ Moslims zou wel meer mogen gebeuren om aan de rest van de Nederlanders uit te leggen hoe ze er in staan. Maar ook dat debat: hoe Moslims in Nederland zich moeten organiseren, is bezig. Ik las laatst in de krant dat besnijdenis van taboe, nu bespreekbaar aan het worden is in de Moslim gemeenschap (die overigens niet allemaal aan vrouwenbesnijdenis doen).

Onderzoek uitgediept:
http://www.leodekleijn.nl/2009/09/08/marokkaanse-jongeren-een-klasse-apart/

Vergeleken met Nederlandse jongeren met een soortgelijke achtergrond (lees: ouders zonder of met weinig opleiding) zijn Marokkaanse jongeren BRAVER.

Hoogleraar over het publieke debat:
http://www.radio1.nl/contents/1755–politici-spelen-discutabele-rol-in-kwestie-marokkaanse-problemen

Het belangrijkste punt is dit: met de Islam heeft dit allemaal niet veel van doen.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Vrije wil, Vrijheid en filosofie serie

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Tue, 16 Feb 2010 10:25:29 +0000

De afgelopen maand heb ik geschreven over vrije wil. Daarover is nogal een discussie ontstaan. Hier volgen de delen van de serie in volgorde van schrijven:

Vrije wil, Cultuur en Verantwoordelijkheid
Er is een stroom in onze maatschappij die vindt dat alles door omstandigheden bepaald is: genen, conditionering, achtergrond, geld … Maar afgezien van genen zijn dat allemaal zaken die te maken hebben met mensen die op elkaar reageren. Het Vrije Wil debat kan ook gezien worden als een debat over verantwoordelijkheid: Wie is verantwoordelijk? Als er geen vrije wil is, betekent dat een gebrek aan verantwoordelijkheid? Of is het andersom: we kiezen ons leven… betekent dat ook dat we laakbaar zijn als er iets mis gaat? Zoals een overstroming?
Hoe moeilijk is het om vrije wil te bespreken?
De reacties op dit stukje illustreren precies wat ik wilde zeggen: dat het onderwerp vrije wil blijkbaar zo moeilijk is, dat het makkelijker is vrij te associeren, dan om werkelijk te reageren op de inhoud.
De vrijheid het leven te ervaren…
De uiteindelijke vrijheid waar filosofen over praten, existentiële filosofen in het bijzonder, gaat niet over de wereld, maar onze ervaring van de wereld.
Vrije wil: denken of voelen?
Ik heb vaak gezegd ‘Ik wil een gewone baan willen’. Rationeel, financieel, was het vinden van een baan absoluut de beste optie. Maar emotioneel voelde ik het niet. En ik wist uit ervaring dat de beste manier om iemand ervan te overtuigen mij in dienst te nemen, was om de baan echt te willen. Dus probeerde ik het niet eens, wat natuurlijk precies overeen kwam met mijn emotionele waarheid.
Vrijheid, karma en reïncarnatie
Karma bepaalt onze omstandigheden, ons potentieel, onze gewoonten. Karma bepaalt niet wat we vandaag met dat alles doen. Wat we vandaag doen: gedachten, gevoelens, inzichten, woorden en daden creëert weer nieuw karma.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Vrijheid, karma en reincarnatie

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Mon, 15 Feb 2010 11:53:30 +0000

Het wordt vaak gevraagd: als karma waar is, hoe vrij zijn we dan?

Ik antwoord doorgaans: Karma bepaalt onze omstandigheden, ons potentieel, onze gewoonten. Karma bepaalt niet wat we vandaag met dat alles doen. Wat we vandaag doen: gedachten, gevoelens, inzichten, woorden en daden creëert weer nieuw karma.

Even terug. Ik zei: ‘Karma bepaalt onze omstandigheden, ons potentieel, onze gewoonten.’

Normaal gesproken, als mensen over karma praten, hebben ze het over omstandigheden. Het was mijn karma om arm (of rijk) geboren te worden. Het was mijn karma om sproeten te hebben. Het was zijn karma om als kind geslagen te worden. etc.

Wat minder vaak benadrukt wordt zijn talenten en gewoonten. Deze worden in het Boeddhisme Skandhas genoemd – tenminste een aantal van de skandhas bepalen talent en gewoonten. Met andere woorden: wat we in vorige levens geleerd hebben, waarop we geconcentreerd hebben, wat we gedroomd hebben, waarop we getraind zijn. Dat alles beïnvloedt de talenten en gewoonten in dit leven.

Uiteraard hebben veel van onze gewoonten nu van doen met wat we in dit leven gedaan hebben. Of we uren geoefend hebben, of na een kwartier op gaven, heeft van invloed op hoe goed we iets beheersen.

Zoals ik zei: Karma bepaalt niet wat we vandaag met dat alles doen. Wat we vandaag doen: gedachten, gevoelens, inzichten, woorden en daden creëert weer nieuw karma.

Hoe we op onze omstandigheden nu reageren, met onze huidige talenten omgaan, onze mogelijkheden toepassen, van onszelf delen – dat is ook karma. Of we dat kind dat door zijn vader geslagen wordt helpen. Of we onze opties gebruiken om iets van het leed in de wereld te verlichten. Dat is onze vrijheid: hoe we reageren op wat het leven ons brengt. En meer actief: wat voor atmosfeer we in onze dagelijkse levens helpen creëren.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Vrije wil: denken of voelen?

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Thu, 11 Feb 2010 10:25:18 +0000

We hebben het nu al een tijdje over vrije wil: of we vrijheid hebben of niet. De discussie is, zoals ik al eerder constateerde, niet zo heel helder. Dat kan komen omdat het onderwerp gewoon heel moeilijk is, of omdat we nog niet de juiste benadering gevonden hebben. Misschien helpt het volgende:

Als filosofen het over ‘vrije wil’ hebben, hebben ze in het verleden vaak de wil van het denken bedoeld, vrijheid van gedachten, zelf bedenken waar je naar toe gaat in dit leven. Dit is ook de makkelijkste misvatting (met potentieel erg treurige gevolgen) van ‘The Secret’ of ‘De Wet van Aantrekking (law of attraction)’.

Waarom is dat een probleem? Omdat veel van onze wilskracht gebaseerd is op emoties. Feitelijk zelfs: een gedachte die tegen onze emoties in gaat, zal onze levens niet snel veranderen. Dit is de reden dat ik vaak gezegd heb dat we onze emoties onder ogen moeten zien, ook de niet zo prettige. Het is ook de reden dat psychotherapie en psychoanalyse kunnen helpen.

Ik heb vaak gezegd ‘Ik wil een gewone baan willen’. Rationeel, financieel, was het vinden van een baan absoluut de beste optie. Maar emotioneel voelde ik het niet. En ik wist uit ervaring dat de beste manier om iemand ervan te overtuigen mij in dienst te nemen, was om de baan echt te willen. Dus probeerde ik het niet eens, wat natuurlijk precies overeen kwam met mijn emotionele waarheid.

Ik weet niet of het mijn behoefte aan vrijheid was, aan zelf-expressie, mijn liefde voor het internet, of gewoon iets ziekelijks (ik denk van niet, maar ja) – Ik vond waar ik was en voelde (niet DACHT) naar toe te gaan te fijn om er iets aan te veranderen.

Klassieke spiritualiteit zegt dat de emoties door het denken beheerst moeten worden. Het denken zou door de geest, het Goddelijke, gestuurd moeten worden.

De enige manier om dat uit te leggen is voor mij altijd als volgt geweest: Het denken moet de emoties serieus nemen. Hoe kun je iets beheersen dat je niet kent? Voor mij, met veel denkkracht, en zoals bijna iedereen in het westen getraind het denken te gebruiken, is het probleem nooit geweest om het denken nog sterker te maken. In plaats daarvan is het leren kennen van de emoties en het zuiveren daarvan het voornaamste aandachtspunt op mijn pad geweest.

De volgende stap, hoewel we in de praktijk doorgaans dingen te gelijk doen, is om te leren luisteren naar die ‘nog stille stem’ van Goddelijke Wijsheid die in elk van ons leeft.

Het lijkt mij zo dat echte vrijheid betekent volledig inzicht te hebben in elk aspect van onszelf (vrij onmogelijk, maar hou het even vol) en in staat zijn onze weg in de wereld te kiezen op basis van denken, emotie en wijsheid.

Dat is allemaal nodig omdat het alternatief is dat onze onbewuste neigingen een hele andere kant op trekken dan het denken. En als die twee met elkaar aan het vechten zijn is er voor de stem van wijsheid geen ruimte. Het resultaat is in de levens van veel mensen te zien: deze kant opgetrokken en dan die, met geluk en verdriet slechts het gevolg van toeval.

Wat me brengt bij een heel andere benadering: als we die vrijheid even laten voor wat ze is, kunnen we ons richten op wat werkelijk van belang is: hoe geluk te vinden. En ik denk dat dat alleen het gevolg van geven kan zijn.

Als je dit interessant vond, bekijk dan ook:

Vrije wil en statistieken katinka hesselink net

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Tue, 02 Feb 2010 11:55:58 +0000

Hermes7

Februari 2010, #70

Nieuw online

Nieuw op Overpeinzende.nl

Statistieken Katinka Hesselink Net

Ik heb vorige week eindelijk Google analytics op mijn site KatinkaHesselink.net geinstalleerd. Het blijkt dat 40% van mijn bezoekers uit de VS komen, tegen slechts 17% uit Nederland (~550 per dag). Vervolgens komen het Verenigd Koninkrijk, België, India, Canada, Australië, de Filipijnen, Maleisië en Singapore. In totaal waren er per dag zo’n 10.000 pageviews, door zo’n 3000 bezoekers uit 133 landen.

De meeste bezoekers kwamen binnen via Google (71%). De rest komt of via een eigen bookmark (de fans – 12%) of via links (17%). De meest populaire Nederlandstalige pagina’s waren:

Het archief van Hermes7

Als u de inhoud van Hermes7 of Katinka Hesselink Net waardeert, overweeg dan een bijdrage te leveren, dit door te mailen naar je vrienden of te linken vanaf je (hyves) weblog of facebook bijvoorbeeld. U kunt mij financieel steunen door bij mijn spirituele boekenpagina’s te beginnen als u iets bij bol.com wilt kopen.