Als je ervoor kiest één lijn aan te brengen in je beeld wat kies je dan? Hier een paar suggesties ter inspiratie:

• Op al je foto’s komt één ding altijd terug: een auto, een vogel of een boom bijvoorbeeld. Dat ‘ding’ past natuurlijk wel bij je organisatie (leasemaatschappij, vogelbescherming, boomkweker).
• Zet je foto’s altijd op dezelfde plaats. Bij een blog of nieuwsbericht zie je de afbeeldingen vaak linksboven, bij een ‘pagina’ vaak rechtsboven.
• Kies voor zwart-witfoto’s of kies één kleur die prominent terugkomt op al je foto’s. Logischerwijs de kleur van je huisstijl. Bij je autoverzekering komt een oranje auto en bij je zorgverzekering een gezonde sinaasappel.
• Neem alleen uitgesneden foto’s (zonder achtergrond dus) of geef alle foto’s ronde hoeken.
• Hou dezelfde verhoudingen tussen de hoogte en de breedte aan of kies ervoor om steeds dezelfde vaste maten te gebruiken.  Anders wordt het al snel rommelig.
• Kies voor tekeningen in plaats van foto’s.
• Gebruik altijd dezelfde fotomodellen.
• Werk altijd met dezelfde fotograaf of illustrator. Zij hebben een eigen stijl en daarmee jij ook.
• Fotografeer altijd op één locatie die bij je past. In de trein bijvoorbeeld, of altijd op een kantoor of buiten op straat. Of in een bepaalde stad.

Tip: vind je dit soort regels te beperkend dan kun je verschillende regels kiezen voor verschillende soorten beeld. Je banners moeten dan voldoen aan andere eisen dan de illustraties bij je artikelen en die mogen er weer anders uitzien dan het beeld bij je nieuws.

Tip: beeld is meer dan het plaatje bij je verhaal. Denk ook eens aan infographics die je verhaal helemaal vervangen. Of aan iconen op je site van een telefoontje bij je telefoonnummer of als twitter-dit-knop. Je kunt ook je tussenkopjes een bijzonder lettertype geven, bijvoorbeeld iets wat op een handschrift lijkt.

En jij?
Waar is jouw huisstijl voor beeld op gebaseerd?

The post Ideeën voor een eigen stijl in beeld appeared first on kankan.nl.

• Kun je me alleen aan een partner helpen via je datingsite als ik mooi ben (en veel make-up op heb)?
• Mogen dikke mensen niet solliciteren bij uw bedrijf?
• Willen twee mannen nooit samen een hypotheek bij jou?
• Zijn zieke mensen nooit verdrietig?
• Allochtone mensen bezoeken geen voorstellingen?
• Komen mensen in een rolstoel nooit een paspoort halen?
• Jouw klanten zijn zelfs blij na een schadegeval?
• Liggen er nooit ouderen aan het strand bij deze vakantiebestemming?
• Eten er nooit mensen met een gehoorapparaat in jouw restaurant?
• De studenten strijken hun kleren altijd keurig?

Zou het niet leuk zijn als iedereen zijn echte klanten en medewerkers op de foto zou zetten? Zodat ‘gewone’ mensen ook het idee hebben dat ze welkom zijn? Zou het niet leuk zijn als bij jou de huizen ook gekocht worden door twee mannen of twee vrouwen samen? Of dat iemand met een beperking ook in beeld kan komen als het over iets anders dan die beperking gaat?

Ik denk dat het er tijd voor is. In je arbeidsmarktcampagne, in je jaarverslag, in de catalogus.. in al je middelen en campagnes. Noem het maatschappelijk verantwoord ondernemen als je wil. Maar doe iets. Anders word ik heel chagrijnig en dan kan ik schijnbaar nergens meer iets kopen.

The post Hoe jouw foto’s de wereld weerspiegelen appeared first on kankan.nl.

1. ‘Er’ – waar verwijst dat woord  naar? Waarom gebruik je het hier in de zin? Het is voor anderstaligen vaak moeilijk te herleiden waar ‘er’ naar verwijst. Probeer het daarom niet onnodig moeilijk te maken door het woord meerdere keren in een zin te gebruiken. Dit geldt trouwens ook voor ‘het’.
2. Op, aan, in, onder et cetera –  en dan bedoel ik de combinatie met een werkwoord. Denk bijvoorbeeld aan ‘praten met’ , ‘praten over’ , ‘praten tegen’. Soms kan het direct vertaald worden naar een andere taal (talk about) maar dat is niet altijd het geval. Staat het naast het werkwoord dan is het vrij eenvoudig te herleiden. Staat het verderop in een zin dan is het voor de anderstalige lezer puzzelen om de basisvorm terug te vinden. Als het dan ook nog eens in combinatie met een scheidbaar werkwoord is, wordt het helemaal ingewikkeld. Wat denk je bijvoorbeeld van: Sinds de crisis dringen de banken er bij hun klanten op aan dat ze voorzichtig met geld om moeten gaan. De combinatie in deze zin van bijvoorbeeld ‘op aan’ is voor een anderstalige vaak ingewikkeld.
3.  Toch, nog, maar – dit soort tussenwerpingen zijn ingewikkeld omdat ze als los woord weinig betekenis hebben en vaak alleen dienst doen om de boel af te zwakken.
4.  Zullen, kunnen, willen, moeten, mogen, hoeven – lijken duidelijke hulpwerkwoorden, maar zijn voor veel anderstaligen ingewikkeld. Zeker als ze vanuit het Engels een constructie proberen te vertalen. Een moeilijke zin is bijvoorbeeld: “Dat zou gedaan moeten worden door ….. “.
5. Beresterk, lijkbleek, oerhollands – dit soort versterkingen zijn vaak moeilijk voor anderstaligen omdat het om details gaat. Het is een uitbreiding op het basiswoord (sterk, bleek, hollands) dat vaak wel bekend is.
6. Zo sluw als een vos, werken als een paard – deze vergelijkingen zijn soms gelijk aan die in andere talen, maar dit gaat niet altijd op. Bovendien gebruik je hier figuurlijk taalgebruik waarmee je een extra beroep doet op je lezer. Letterlijke taal is duidelijk: er staat wat er staat. Figuurlijke taal vraagt een extra stap, maar ook extra kennis van de cultuur en de context. Misschien wordt een vos niet in elk land als een sluw dier gezien.
7.  Zijn heil zoeken bij, het tij keren – dit zijn vaste combinaties die voor Nederlanders vanzelfsprekend zijn. Voor anderstaligen is sowieso het woord ‘heil’ vaak onbekend. Maar ook dat deze woorden bij elkaar horen. Nederlands voelen dat aan, anderstaligen niet.
8. De puntjes op de i zetten – doe je door het gebruik van uitdrukkingen en gezegdes. Sommige daarvan zijn vertaalbaar en daarom herkenbaar in andere talen. Heel veel zijn ook specifiek Nederlands. Bovendien bevatten uitdrukkingen en gezegdes vaak ook een bepaalde emotie die je moet ‘voelen’. En als je lezer die emotie niet aanvoelt, zit je als tekstschrijver mooi met de gebakken peren.

Hou je met deze obstakels rekening in je tekst dan kunnen meer mensen begrijpen wat je schrijft.

PS Wil je graag begrijpelijk schrijven voor een brede doelgroep? Lees dan ook de eerdere artikelen op dit blog over begrijpelijke taal.

The post Nederlands is een hopeloos moeilijke taal! appeared first on kankan.nl.

Hoeveel betaal je
Hoeveel je betaalt voor een foto hangt onder andere af van:

• de resolutie: een lage resolutie is goedkoper dan een hogere resolutie. Gebruik voor een website (lage resolutie) is dus goedkoper dan gebruik voor een billboard (hogere resolutie).
• het gebruik: de foto’s mogen vaak alleen gebruikt worden voor  ‘editorial use’, als illustratie bij een verhaal dus en niet zozeer voor de verkoop van een product of voor je reclamecampagne (‘commercial use’). In geval van twijfel kun je het beste even contact opnemen met de website.
• of je het alleenrecht op het gebruik van de foto wil hebben. Wil je de enige zijn die de foto mag gebruiken dan moet je de rechten afkopen. Neem hiervoor contact op met de website. Koop je de rechten niet af dan kan iedereen dezelfde foto ook kopen.
• hoeveel foto’s je koopt per periode (zie ‘Hoe werkt het?’)

Hoe werkt het?
Je kunt op de site zoeken op allerlei criteria zoals foto of illustratie, welke kleur erin voorkomt, staand of liggend beeld en natuurlijk wat er op staat. Heb je de foto gevonden die je wil, kijk dan wat de prijs is en wat de voorwaarden zijn.

Als je je registreert dan kun je de foto kopen. Vaak koop je eerst credits waarmee je de foto’s vervolgens betaalt. Let wel op, want de credits zijn maar beperkt geldig: na een paar maanden ben je je geld kwijt. Hoe meer credits je koopt, hoe goedkoper je uit bent per credit. Beeld ‘vooruit’ kopen kan dus handig zijn. Ik schrijf vaak meerdere blogartikelen achter elkaar en kan dus overal tegelijk het beeld bij kopen.

Tip: ga even bij de financiële afdeling van je organisatie langs. Het kopen van credits is een soort betalen vooraf (je weet nog niet voor welk project het bijvoorbeeld gebruikt gaat worden) en dat vinden veel organisaties heel ingewikkeld. Het betalen gaat bovendien vaak via een creditcard.

De meeste stockfoto-websites bieden de mogelijkheid om een ‘lichtbak’ te maken. Binnen je account kun je foto’s gaan verzamelen en die verzamelingen (de lichtbak) een naam geven. Deze foto’s heb je dus nog niet gekocht. Je kunt de verzameling zo wel makkelijk aan anderen laten zien en samen overleggen wat je wil gaan kopen. Je kunt de verzameling ook laten zien aan anderen om ze zo duidelijk te maken welke stijl je zoekt.

Waar moet je op letten?

• Sommige stockfoto-websites geven ook regelmatig foto’s gratis weg. Je kunt ze downloaden en opslaan voor later gebruik. De kans dat er iets bij zit wat je graag wil hebben is natuurlijk klein maar toch…
• Je bent vaak niet de enige die de foto gebruikt. Je concurrent kan de foto morgen ook op de voorkant van hun folder zetten. Is dit erg? Niet doen dan, maar zelf iets laten maken of de rechten afkopen. Gebruik de stockfoto’s bijvoorbeeld voor je intranet.
• Veel (maar niet alle) stockfoto’s zijn gemaakt voor de Amerikaanse markt en enorm gelikt. Wat een enge gepolijste mensen staan er soms op (bijvoorbeeld de mevrouw op de foto bij dit blog). Dat moet maar net bij jou en je markt passen. Het is op die markt schijnbaar ook gewenst (ik hoorde laatst zelfs vereist) om mensen met verschillende culturele achtergronden op je foto te hebben. Mooi streven maar het komt vaak heel onecht over..
• De fotografen kiezen ook vaak hele algemene, positieve onderwerpen zodat ze de foto vaak kunnen verkopen. Over een specifiek of een ‘vervelend’ onderwerp is veel minder te vinden. Over Twitter of ondernemerschap vind je veel foto’s, maar een foto van een aidspatiënt is een stuk moeilijker te vinden. Abstracte onderwerpen zoals ‘vrijheid’ worden vaak heel cliché in beeld gebracht.
• Het licht is weinig spannend, zeg maar gerust saai en onnatuurlijk. Dit is een van de redenen dat je stockfoto’s uit duizenden herkent en ze gaan irriteren.
• Let goed op wie de fotograaf is of de illustrator. Bekijk ook ander werk van deze persoon. Misschien vind je iemand wiens stijl je zo aanspreekt dat je hun stijl tot de jouwe kan maken door vaker werk van ze te kiezen.

Waar vind ik stockfoto beeldbanken?
Ik heb er een paar op mijn gereedschappen- pagina bij elkaar gezet. Zelf gebruik ik voor dit blog meestal istockphoto. Ik ben ook erg gecharmeerd van de Nationale Beeldbank omdat die foto’s tenminste Nederlands zijn en dat zie je toch in een oogopslag. Ook als het onderwerp iets anders dan Sinterklaas is. Ze hebben wel weer minder foto’s over abstractere onderwerpen en geen illustraties.

En jij?
Wat zijn jouw ervaringen met stockfoto’s? Gebruik je ze? Welke website gebruik jij? Ik hoor graag van je!

The post Werken met stockfoto’s appeared first on kankan.nl.

In sommige CMS’en kun je niet bij de html van je tekst komen. Met die code bepaal je de opmaak van je tekst en kun je bijvoorbeeld hyperlinks maken en downloads plaatsen.  Ik baal flink als ik niet bij die html-code kan want ik heb nog nooit een CMS meegemaakt waar ik géén ruzie kreeg met de opsommingstekens en de tabellen. Of niet graag tekst knip en plak naar een andere plek met de opmaak erbij.

Ik probeer het in eerste instantie wel via de editor van het CMS maar lukt het niet in één keer dan ga ik naar de code kijken. Daarom hier mijn twee favoriete stukjes code voor de webredacteuren die ze nog niet kennen (ze bestaan echt).

Tabel
Zoveel tabellen gebruik je waarschijnlijk niet maar het is ook een goede manier om een plaatje uit te lijnen naast de tekst. De editor levert voor het uitlijnen toch vaak een slechter resultaat.  Wil je met een tabel een plaatje uitlijnen dan zet je het plaatje bijvoorbeeld in de eerste cel (het eerste vakje van de tabel) en de tekst in de derde cel. Met de tweede cel kun je bepalen hoeveel wit je tussen de tekst en het plaatje in wilt. In de tweede cel zet je dan spaties ( de code voor een spatie is ‘ ’.  NB dit gaat niet altijd goed, niet ieder CMS staat dit toe).

In de code maak je eerste een tabel open (en deze wordt later weer afgesloten) met table en tbody. Vervolgens maak je steeds regels met <tr></tr> en in die regels zet je cellen.

Zo ziet het eruit:

In code:
<table border=”1”>
<tbody>
<tr>
<td>eerste cel</td>
<td>&nbsp;</td>
<td>derde cel</td>
</tr>
<tr>
<td>vierde cel</td>
<td>&nbsp;</td>
<td>zesde cel</td>
</tr>
</tbody>
</table>

Een plaatje uitlijnen met een tabel wordt natuurlijk alleen mooi als je een tabel zonder randen (border=”0”) en andere opmaak kunt maken. Hierboven zit opmaak in waardoor de eerste regel/rij een andere kleur heeft gekregen, daar kan ik niets aan aanpassen in de html-code. Dat zit in de stylesheet (en dat is een heel ander verhaal).

Opsommingstekens
Je opsommingstekens begin je met <ul> en eindig je met </ul>. Je krijgt dan opsommingstekens zoals hieronder (of zoals ingesteld door je stylesheet maar ik heb nog nooit iets anders meegemaakt. Met <ol> </ol> krijg je een geordende lijst met nummers (1,2,3…). Tussen de <ul></ul> of <ol></ol> code, zet je de onderdelen van de opsomming tussen <li> en </li>. Voor en na de opsomming staat altijd een witregel en bij veel CMS’en zit er ook heel veel wit tussen de onderdelen van de opsomming. Dat laatste kun je eruit laten halen (stylesheet), de witregel voor de opsomming en erna niet (en als je wel weet hoe dit moet dan hoor ik het graag van je!).

Zo ziet het eruit:

• voorbeeld 1
• voorbeeld 2
• voorbeeld 3

In code:
<ul>
<li>voorbeeld 1</li>
<li>voorbeeld 2</li>
<li>voorbeeld 3</li>
</ul>

Meer code leren:
Op http://www.w3.org/wiki/HTML/Training vind je een complete training om code te schrijven. Heel simpel en basic en daardoor erg duidelijk. W3C is een organisatie die standaarden probeert te zetten voor het internet, bijvoorbeeld voor ‘schone’, ‘keurige’ code waar iedere browser, computer, smartphone etc mee om zou moeten kunnen gaan. De webrichtlijnen van de overheid verwijzen ook naar deze organisatie. Deze webrichtlijnen zijn trouwens niet heel enthousiast over het gebruik van tabellen voor opmaak (dus om mooi plaatjes uit te lijnen). Voorzichtig mee zijn dus en alleen gebruiken om hier en daar een plaatje uit te lijnen en niet voor de uitlijning van je complete site.

The post Wie a zegt in html appeared first on kankan.nl.

Zeker in organisaties met veel specialistische kennis schrijf ik als interim webredacteur veel teksten niet zelf. De specialist schrijft en ik redigeer achteraf. En soms is het echt slecht wat je onder ogen krijgt.  Hier mijn tips voor het geven van feedback op teksten.

Eerste vereiste
Zorg in de eerste plaats dat de schrijver vooraf weet wat van hem verwacht wordt. Waar moet het verhaal over gaan? Wat willen we er mee bereiken? Wat moet de lezer gaan doen na het lezen? Daarnaast moet de schrijver weten welke toon de organisatie gebruikt naar deze doelgroep: verwijs naar je schrijfwijzer.

Als je niet vooraf duidelijk maakt wat je verwacht van de schrijver dan is het ook niet gek als hij beledigd is als je later zijn tekst afkeurt.

Tips voor het geven van feedback op teksten

• Begin op je alleraardigst en vriendelijkst. Zo stellen mensen zich open op voor wat je ze te vertellen hebt. Mocht het later nodig zijn dan kun je altijd nog van houding veranderen.
• Richt je op de tekst en niet op de persoon. Een chaotische tekst komt bijvoorbeeld van een chaotisch persoon. En zo kun je wel meer van een tekst afleiden over de persoon die de tekst geschreven heeft. Ik moet mezelf dan echt inhouden om geen amateur psycholoog te gaan spelen. Maar nee, ik hou me bij mijn vak. Ik richt me op de tekst. Personen analyseren is voor anderen. En dat is wel zo fijn voor de schrijver die er niet om heeft gevraagd, op de sofa te moeten liggen.
• Wees een taalcoach. Zeg niet alleen wat fout is, vertel ook hoe ze dat volgende keer beter kunnen doen. Verwijs ze naar taalwebsites, leer ze over de opbouw van webteksten et cetera. Er zijn maar weinig mensen (en al helemaal weinig specialisten) die niet van leren en nieuwe kennis houden.
• Laat ze meedenken en zich voorstellen wat hun doelgroep zou denken. Wat zou je groenteboer hierover willen weten? Begrijpt je buurman dit? Vaak trekken ze zelf dan al de conclusie dat de tekst anders moet.
• Geef complimenten. Aan elke tekst is wel iets goed. Op tijd ingeleverd bijvoorbeeld of mooie voorbeelden. Weinig spelfouten of een goede opbouw. Enthousiasme en liefde voor het vak. Misschien kun je je compliment linken aan iets wat mis gaat. “Ik kan wel merken dat je van je vak houdt, maar de tekst is nu wel erg lang geworden ..”.

En nu jij
Nou wil ik natuurlijk wel weten hoe jij dat doet feedback geven! Ik lees je reactie graag hieronder. Feedback geven op dit artikel of dit blog mag natuurlijk ook. Ik kan wel tegen een stootje.

The post Feedback geven op teksten appeared first on kankan.nl.

Wat lieten wij de studenten zien
Wij lieten in onze foto’s van Utrecht steeds hetzelfde zien:

• mooi weer, want wie wil er nu naar ons regenachtige, druilerige landje komen?
• de schitterende oude stad, met de Domtoren en de oude werfkelders aan de gracht.
• het gezellige studentenleven met bruisende kroegen en smakelijke restaurantjes

Toen vroegen we een keer een paar buitenlandse masterstudenten om ons foto’s te laten zien die zij zelf gemaakt hadden van de highlights van hun verblijf. .. en dat werd een verrassing!

Wat lieten zij ons zien
Zij zouden hun vrienden foto’s laten zien van:

• Sneeuw. Het hoogtepunt wat bij geen van de studenten ontbrak. Ze hadden zich op sneeuw verheugd en er met volle teugen van genoten. Wat een avontuur was dat!
• Moderne architectuur. Zoals een student uit Afrika zei: “Ik hou gewoon niet van oude dingen”. Onze pittoreske binnenstad vond hij maar niets.
• Natuurgebieden en parken in en rond Utrecht. Want wat is Nederland toch enorm mooi groen en plat. De natuur is heel anders dan thuis. En omdat Utrecht maar klein is, ben je heel snel in de natuur. Met de fiets kun je overal naartoe!
• De nieuwe vrienden die ze gemaakt hadden: de andere studenten èn de toegankelijke docenten.

Moraal van dit verhaal
Denk niet dat je je klant kent. Blijf je klant vragen stellen. Ook over het beeld dat je gebruikt.

The post Foto’s: mijn favoriete anekdote appeared first on kankan.nl.

Hoofdstuk 1: Toon
Hoe wil je je (interne en externe) doelgroepen aanspreken? Probeer je toon te omschrijven. Vaak gaat dit het beste met een paar kernwoorden die af te leiden zijn van je cultuur. Transparant, begrijpelijk, klantgericht…

Geef vooral veel voorbeelden. Je voelt meteen of een voorbeeld als “U wilt toch ook alles weten over de nieuwe…” bij je organisatie past of niet.  Het is bijvoorbeeld ook best eng om transparant te zijn in een organisatie die dat eerder niet was. Want hoe ver ga je hiermee? En hoe schrijf je eigenlijk ‘klantgericht’?

Je kunt in je toon een onderscheid maken tussen verschillende doelgroepen maar dat moet dan wel over details gaan denk ik. Je toon heeft immers veel met je cultuur te maken en je kunt als bedrijf geen twee culturen hebben.

Hoofdstuk 2: Afspraken
Taal kent regels maar ook veel keuzes. U hebt/u heeft, u of jij, je wil of je wilt, groene boekje of witte boekje, getallen uitschrijven of niet, waar zitten de spaties in een telefoonnummer? Allemaal keuzes waar je samen afspraken over moet maken om gerommel te voorkomen.

Je kunt eventueel aanvullende of afwijkende afspraken maken voor verschillende middelen. Voor de website kun je bijvoorbeeld afspraken maken voor de manier waarop je hyperlinks schrijft en of ze in een nieuw scherm opengaan. Of je kunt ervoor kiezen om getallen op de site niet uit te schrijven omdat er in de meeste gevallen minder ruimte is op de site. Maak je veel afspraken over een middel, maak er dan een aparte schrijfwijzer van die alleen voor de liefhebbers is (de webredacteuren bijvoorbeeld).

Hoofdstuk 3: Woordenlijst
Hoe spellen wij productnamen, functietitels en andere woorden? Schrijven we ze met een hoofdletter? Welke term kiezen wij? Geef het juiste woord en geef aan welk woord het niet geworden is. Door dit woord ook te noemen kan iedereen hier met CTRL + F op zoeken. Dit kun je ook doen met een moeilijk woord (of vakjargon) en het alternatief.

Bijvoorbeeld:
dokter (geen arts)
afdeling zakelijke klanten (en geen afdeling bedrijven).
schommeling (geen fluctuatie)

De namen van afdelingen zijn met name handig na reorganisaties.

Hoofdstuk 4: Taaltips en regels
Ik zie in veel schrijfwijzers algemene taaltips en regels staan die helemaal niet specifiek zijn voor de organisatie. Bijvoorbeeld over de tussen-n of komma’s. Ik zou die in een apart hoofdstuk zetten of liever nog een paar links opnemen naar sites waar mensen zelf allerlei taaltips kunnen vinden. Zoals de lijst Helder Nederlands die je op dit blog vindt. Op die lijst staan ambtelijke woorden en een begrijpelijker alternatief. Bij gereedschap vind je nog wat meer sites. Er zitten hele leuke sites bij.

Hoofdstuk 5: Sjablonen
In de schrijfwijzer geef je voorbeelden van de opbouw van veel voorkomende teksten. Hoe bouw je bijvoorbeeld een brief op: waar staat de referentie, het adres, etc.. Hoe schrijven we een adres?

Als je wil kun je ook voorbeelden geven van wat er in de tekst moet staan. Bijvoorbeeld wat er in je e-mailhandtekening kan staan? En wat in je afwezigheidsassistent?

Slot
En in het slot vertel je natuurlijk waar mensen met hun suggesties en vragen naartoe kunnen. En waar de mensen die het printen niet konden laten, de laatste versie online kunnen vinden.

Aandacht voor taal
Als je probeert om je schrijfwijzer onder de aandacht van je collega’s te krijgen, dan zul je merken dat dat niet makkelijk is. Mensen zijn bezig met hun eigen vak en schrijven hebben ze al geleerd op de basisschool. Je kunt dan ook op een speelse manier aandacht vragen voor taal. Lees mijn blogartikel: ‘Spelen met Wordfeud’ maar eens (ook interessant nu Wordfeud niet meer zo hip is).

The post Wat moet er in je schrijfwijzer staan? appeared first on kankan.nl.

Hier geef ik je een paar redenen waarom elke organisatie een schrijfwijzer zou moeten hebben:

• Het is belangrijk (netjes, professioneel) om alles in één stijl geschreven te hebben. In de stijl waar je als organisatie voor gekozen hebt. En ik kan me niet voorstellen dat je alles wat er geschreven wordt in jouw organisatie te lezen krijgt. Het is dus belangrijk dat andere mensen ook weten wat van hun verwacht wordt.
• Schrijfwijzers gaan over keuzes die je hebt gemaakt. Het is vervelend om een tekst zwaar te moeten redigeren als de schrijver niets fout gedaan heeft. Als hij ‘je wilt’ gebruikt als de organisatie voor ‘je wil’ heeft gekozen bijvoorbeeld. Of ‘je’ in plaats van ‘u’ kiest. Het scheelt tijd, geld en frustratie als iemand gewoon weet wat er van hem verwacht wordt. En het maakt het minder pijnlijk om het te moeten redigeren.
• Het management kan de schrijfwijzer goedkeuren. Altijd handig bij dwarsliggende medewerkers.
• Een schrijfwijzer zegt heel veel over de algemene manier waarop je communiceert en dus over je cultuur. Wil je dat je cultuur verandert dan verander je ook de schrijfwijzer. Gebruik vooral veel voorbeelden omdat die de nieuwe cultuur en toon veel concreter kunnen maken. “Ooh, dus we gaan het nu echt toegeven als we fout zitten?”.
• Last but not least: maak een schrijfwijzer voor de freelance redacteuren en schrijvers en voor  nieuwe medewerkers. Ik kan wel gokken wat je wil op basis van wat ik elders zie op je site maar je zult zien dat ik dan net naar die ene pagina kijk waar het fout op staat. Maak het me makkelijk zodat ik eerder de kwaliteit kan leveren die jij wil.

Meer over schrijfwijzers
Lees mijn andere artikelen over schrijfwijzers ook eens!

The post Waarom elke organisatie een schrijfwijzer zou moeten hebben appeared first on kankan.nl.

Waar gaat het nu allemaal over? Over mensen die hun e-mail ondertekenen met:

M vr gr

of zelfs

Gr

Als je gr tegen mij zegt dan denk ik dat je tegen me gromt. En m vr gr vind ik niet zo heel erg vr als je begrijpt wat ik bedoel.

Typetest

Als je een typetest doet, bijvoorbeeld op http://www.randstad.nl/content/home/werknemers/test-jezelf/typetest.xml, dan blijk je best veel aanslagen per minuut te halen. Stel je haalt er 170, dat moet te doen zijn, dan is het verschil tussen M vr gr en Met vriendelijke groeten zes seconden. En een grom of een groet scheelt ook maar een paar seconden. Moet te doen zijn!

Met een zeeeer vriendelijke groet,

Marlies van de Ven

(Ook leuk: type spelletjes! Kijk bijvoorbeeld eens op http://play.typeracer.com/ of http://www.typingmaster.com/individuals/bubbles.asp)

The post Mag ik een paar seconden grommen? appeared first on kankan.nl.