PRoom

Ги искористија ли политичарите социјалните медиуми за комуникација?

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 24 Jan 2017 23:30:00 +0000

Фејсбук, Твитер и другите социјални медиуми, повеќе од кога било претходно, овозможуваат нови начини за стимулирање на граѓанско вклучување во политичкиот живот, каде изборите ја имаат централната улога. Во изборните кампањи, тие се користат за мобилизирање на поддржувачи за кандидатот или партијата, за убедување на неопределените гласачи, а не ретко и за да се нанесе штета на угледот на политичкиот противник. На помалите и понепознати политички партии или независните кандидати, комуникацијата со електоратот преку социјални медиуми им дава можност да ја претстават својата платформа и да споделат информации, без притоа да користат огромни буџети за огласување.

Предноста на социјалните медиуми е во тоа што овозможуваат директна комуникација со електоратот, заобиколувајќи ја притоа можноста за селекција на информациите од страна на новинарите во традиционалните медиуми. На тој начин изворот има целосна контрола над содржината, времето на објавување и дистрибуцијата на испратената порака. Брзината на споделување на пораките меѓу гласачите се смета за предност, но од друга страна може да биде и недостаток, особено ако станува збор за ширење негативни информации.

Начинот на креирање и споделување содржина на социјалните медиуми овозможува многу лесно тие да се употребат за “напад“ на политичкиот кандидат, па дури и за пласирање на невистинити содржини.

Во 2016 година бевме сведоци на два изборни циклуси (претседателските избори во САД и предвремените парламентарни избори во Р. Македонија), каде комуникацијата на социјалните медиуми зазема значајно место во изборната трка. Сепак, за разлика од САД каде „Доналд Трамп со твитање влезе во Белата куќа“, кај нас комуникацијата преку социјалните медиуми не беше пресуден фактор за решавање на победникот на изборите.

Трамп и Клинтон различно ги користеа социјалните медиуми

Социјалните медиуми одиграа значајна улога во трката за претседател на САД. Според податоците од студијата направена од Pew Research Center во јануари 2016 година, дури 44 проценти од Американците како главен извор на информации поврзани со изборите ги навеле социјалните медиуми. Кумулативно, во предизборието, Американците поминале 1.284 години читајќи за Доналд Трамп на социјалните медиуми. За 12 месеци пред изборите, според SocialFlow, нацијата има поминато околу 874 години на социјалните медиуми, читајќи во комбинација за Берни Сандерс и Хилари Клинтон- или за една третина помалку од времето коешто луѓето му го посветиле на Трамп на истите мрежи.

Начинот на кој претседателските кандидати ги користеле социјалните медиуми во предизборието е различен. Количината на објавена содржина е скоро еквивалентна и кај Трамп и кај Клинтон, но тоа по што значително се разликуваат е фокусот на објавите и вниманието што го добиваат од јавноста.

Број на објави на Фејсбук и Твитер (11-31 мај 2016) (Извор: Pew Research Center)

Број на интеракции по пост (11-31 мај 2016) (Извор: Pew Research Center)

Далеку поголемиот број на интеракции (споделувања, коментари, реакции, ретвити) на Трамп е резултат на начинот на објавување на информациите. Имено, најголем дел од објавите на Трамп содржеа линк до надворешни извори на вести, додека Хилари читателите ги упатуваше на страната на нејзината кампања. И самиот Трамп почесто споделуваше содржина генерирана од корисници (и тоа најчесто корисници кои не се познати личности), за разлика од Клинтон, која најчесто ја реобјавуваше содржината произведена за потребите на нејзината кампања.

Слаба интеракција на партиите со граѓаните

Социјалните медиуми како алатка за комуникација беа користени и од страна на учесниците на предвремените парламентарни избори во Македонија[1]. Ако се има предвид значително поголемиот број корисници (над 1 милион според internetworldstats.com), очекувано беше дека главното место за политичка комуникација ќе биде Фејсбук.

Двете коалиции предводени од најголемите партии СДСМ и ВМРО-ДПМНЕ имаа речиси ист пристап во водењето на кампањата. Од своите официјални профили објавуваа фотографии, видеа или постови, најчесто од нивните дневни средби и активности. За разлика од претходните изборни циклуси, кај СДСМ особено, овој пат присутна беше и содржина создадена специјално за различните социјални медиуми.

Од анализа на објавите на двете партии на Фејсбук и на Твитер забележително е дека целокупната содржина е генерирана од партиските штабови и во сите случаи линковите упатуваат на нивните официјални интернет страни. Ниту едната од партиите не споделила содржина објавена од друг извор. Во исто време интеракцијата од страна на корисниците на мрежата е многу мала, а во некои случаи и целосно изостанува.

Груевски објави инвестиција и нови 200 вработувања во Скопје #ВМРО https://t.co/RKFnPiL35f pic.twitter.com/4dq2tHe00T
— ВМРО-ДПМНЕ (@VMRO_DPMNE) December 5, 2016

Скоро сто проценти од содржина објавена на официјалните налози на партиите е афирмативна кон нивните планови и програми. За објавување на видеа и информации кои треба да го „оцрнат“ противникот и да нанесат штета на неговиот углед, двете партии претпазливо користеа други кориснички налози.

Модерирана комуникација меѓу лидерите и граѓаните

Покрај официјалните партиски профили, користени за потребите на кампањите, свои налози (пред се на Фејсбук) имаа и лидерите, носителите на листи и скоро сите кандидати за пратеници. Додека останатите во најголема мера самостојно ги користеа своите профили, забележително беше дека помеѓу лидерите и гласачите стоеја тимови од штабовите кои ја модерираа комуникацијата.

На официјалните профили и кај двата партиски лидери (Зоран Заев и Никола Груевски), слично како и кај партиските профили, изостанува споделување на содржина креирана од други корисници, а објавувана е исклучиво онаа креирана за потребите на кампањата.

Граѓаните покажале поголема желба за интеракција отколку со партиските налози (забележителни се повисоки бројки кај споделувања, реакции и коментари под постовите), но клучно е тоа што и од овие профили не е навлезено во подетална комуникација, односно нема одговори на прашањата и коментарите.

Различен пристап во користењето на социјалните медиуми

Начинот на којшто лидерот на Достоинство и носител на листа во Изборната единица 3, Стојанче Ангелов ги искористи социјалните медиуми во текот на изборната кампања е дијаметрално спротивен од претходно опишаните. Преку личните профили на Твитер и Фејсбук тој комуницираше со граѓаните во вистинска смисла на зборот. Покрај содржината која самиот ја креираше, споделуваше и објави од други корисници, а се впушташе и во дискусии на Твитер и одговарање коментари на Фејсбук.

Сакам да бидам ко Путин! Кршев ќерамиди, пукав со пиштол, на ред е борба со мечка. Ако нема вистинска се смета ли Амди Бајрам во бундата?
— Stojanche Angelov (@StojanceAngelov) December 8, 2016

Таквиот непосреден начин на комуникација резултираше со значително поголем број на реакции и споделување на неговата содржина, отколку во случајот со партиите и другите партиски лидери.

Влијанието на социјалните медиуми е во двонасочната комуникација

И покрај бројните истражувања останува нејасно колкаво е влијанието што социјалните медиуми го имаат во изборите. Конечните резултати се во корелација на различни фактори, а употребата на социјалните медиуми е еден од нив. Но, не може да се занемари фактот дека ако правилно се користат, тие може да им помогнат на партиите и кандидатите да добијат зголемено внимание од страна на јавноста.

Начинот на нивно користење- за двонасочна непосредна комуникација, на Трамп му овозможи генерирање на далеку поголема количина содржина за неговата кампања, отколку на неговата противкандидатка. Стојанче Ангелов, како претставник на помалите партии, ги искористи социјалните медиуми за вистинска комуникацијата и успеа да се здобие со број на поддржувачи и следбеници, до коишто не ќе беше во можност да стигне на друг начин.

Социјалните медиуми се алатка која овозможува двонасочна комуникација. Тоа е нивната предност, пред т.н. традиционални медиуми и така треба да се користат за да ја остварат својата функција. Политичките партии и кандидати, доколку сакаат да ги претворат во своја предност за време на избори, треба отворено и непосредно да комуницираат преку нив.

------------

*Блогот е напишан во рамки на Иницијативата за дигитално граѓанство ResPublica и е преземен од www.respublica.edu.mk. Оригиналната објава можете да ја прочитате ОВДЕ.

[1] Следствено на тоа што во изборите во Македонија беа вклучени далеку поголем број на директни кандидати и партии (11 политички субјекти и 1160 кандидати) не беше можно да се направи детална и целосна анализа на користењето на социјалните медиуми од страна на секој од нив.

Кога новинарите (пре)пишуваат

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 26 Dec 2013 14:59:00 +0000

Кралицата на Јордан, Ранија, отворила приватен профил на Инстаграм и тоа беше доволно да се најде на страниците на еден (не знам за повеќе) печатени медиуми кај нас. Не разбирам што сака новинарот/ уредникот да постигне со веста, но претпоставувам дека идејата му е да ги поттикне и нашите јавни личности повеќе да ја користат оваа социјална мрежа.

Но, идејата за постов не е да се мешам во уредувачката политика и изборот на теми, туку да посочам како новинарите кај нас (пре)пишуваат.

Сакајќи веста да биде посензационалистичка, уште во воведот од написот се констатира дека „Кралицата успеала за кратко време да придобие 40.000 следбеници...“, податок што лесно може да се провери и демантира. Еден клик на официјалниот профил на Кралицата на Инстаграм ќе ви покаже дека таа има објавено 44 постови и ја следат околу 800 луѓе.

Што би се рекло, тој што ја (пре)пишал веста, не се ни обидел да провери дали тоа што го пишува е вистина или не. Го земал „здраво за готово“ од некаде и си ја пополнил страната во весникот.

Текстот продолжува понатаму, па објаснува фотографии кои воопшто не се ни постирани на Инстаграм, туку се закачени на други социјални мрежи на Кралицата.

Опс... Пред уште да го завршам постов, налетав на уште еден текст на истава тема, препишан од препишаниот, во кој што авторот направил уште поголем гаф:

Screen shot 26.12.2013 во 15:56

И така... новинарството цвета, а Кралицата Ранија има профил на Инстаграм :)

Не е ПР се што така се нарекува

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 04 Dec 2013 14:34:00 +0000

Ми кажуваа многумина, ама свесно не сакав да верувам дека сме спаднале на ова дереџе, се додека не се уверив на свои очи. Таканаречените „ПР-и“ во Македонија, без срам и перде, ~~при чиста совест~~ испраќаат електронски пораки до Интернет портали во кои прашуваат колку треба да платат за објава на ПР текст?!?

Прво, без проблем ги викам „таканаречените“ затоа што тие всушност и не знаат што се односи со јавноста. Во спротивно немаше да мислат дека со објавување на еден или два (платени) текста во медиумите за некој клиент (компанија, организација, личност) завршиле бог знае каква работа. Да, можеби моментално, во очите на клиентот ги оправдале парите што ги земаат, но тоа нема ама баш никаква врска со „намерна, планирана и постојана комуникација, која треба да воспостави меѓусебно разбирање помеѓу организацијата и јавноста“.

Второ, сметам дека тие што бараат да платат за некој да им објави текст имаат друг проблем. Тие не знаат да напишаат информација која новинарите ќе ја „проголтаат“ и ќе ја пренесат без при тоа ~~да бараат~~ да им биде платено.

Без посебна желба да држам лекции за односи со јавноста во моментов, а со намера да отворам јавна дискусија меѓу колегите, ќе споделам само некоку добронамерни совети:

Ако веќе сте се определиле да работите односи со јавноста, не се однесувајте како на панаѓур. Не е идејата да продадете „три за сто“ туку „едно (ама вредно) за триста“.
Професионализацијата во односи со јавноста (а и во секоја друга област) треба да започне од внатре. Не барајте друг да се занимава со тоа, покажете со вашиот пример.
Потрудете се повеќе околу „соопштенијата“. Убаво е чувството ваша информација да биде објавена затоа што е вредна.
Добриот ПР е невидлив! Преку ненаметливо делување, добрите односи со јавноста ги преведуваат деловните цели во реални и јасно прифатливи политики и обезбедуваат разбирање со јавноста.

И да, може да објавувате платени текстови, па ако сакате наречете ги и „ПР“ ама само доколку до текстот јасно стои дека тоа е „комерцијален текст“. Чисто, за да не се доведувате во заблуда.

Интегрирани комуникации за поуспешно претставување пред јавноста

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 08 Oct 2013 10:06:00 +0000

Помина година цела откако успешно ја затворивме првата конференција за интернет маркетинг и онлјан односи со јавноста, AllWeb. Тогаш не напишав ништо, чекав да се слегнат впечатоците за да видам што сме направиле добро, а на што треба да поработиме.

И денес, кога ја најавувам овогодинешната конференција се уште сум убедена дека на Македонија и недостасуваше еден ваков настан, кој ќе ги размрда, длабоко ќе ги замисли и ќе им укаже на компаниите како успешно да се претстават пред својата публика.

Оваа година AllWeb ќе се одржи на 15 ноември во Скопје, а програмата ќе опфати три сегменти: интегриран маркетинг, социјални медиуми и ROI и онлајн односи со јавноста.
Програмата стрпливо и грижливо ја подготвувавме, разговаравме со многу луѓе, прифативме еден куп добронамерни сугестии и мислам дека се движиме во вистинскиот правец. Говорниците од The Coca Cola Company, Internet Group, Abrakadabra.hr, Digitalizuj.me, но и сите други, ветуваат добра дискусија. Или, како што вика главниот и одговорен :) за програмата, Дарко:

Оваа година очекуваме квалитетна дискусија, со суштинско навлегување во навистина корисни теми, како интегриран маркетинг, мерења и социјални медиуми. Гребењето по површина го има пречесто, сакаме да отвориме дискусии кои ќе им дадат навистина корисни искуства на компаниите кои ќе дојдат на AllWeb.

Во наредниот месец дена следете ги најавите, чуваме и по некое изненадување :) и немој да заборавите да си резервирате место.

И секако, да не заборавам, ништо од AllWeb ако не ни беа тука поддржувачите и луѓето кои со нас ја делат пасијата за успешен и квалитетен настан. ФАЛА, од срце.

Во очите на јавноста

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 25 Apr 2013 21:15:00 +0000

Односите со јавноста за непрофитните организации се постојан процес на раскажување на приказната на организацијата, пренесување на нејзината порака, создавање на идентитет и одржување на сликата за организацијата во срцето и умот на јавноста.

Заедничка слика за спомен после презентацијата

Ова беше основната порака околу која се движеше презентацијата на тема Во очите на јавноста- односи со јавноста за непрофитни организации, која бев покнета да ја одржам на Интернационалниот Балкански универзитет, пред студентите од втора и четврата година на Факултетот за комуникации.

Особена чест и огромно задоволство е да се сподели знаење и повеќе од десетгодишно искуство во работа со непрофитни организации, со студенти кои го впиваат секој твој збор и се желни да дознаат нешто повеќе, надвор од редовниот курикулум на студиите.

Ќе си дозволам уште еднаш да им заблагодарам за поканата и гостопримството. Се надевам дека ќе имаме уште многу можности да се среќаваме и да разменуваме мислења.

Со проф. д-р Дона Колар Панов на предавањето на Сертификатот

Научени лекции: времето е се

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 20 Jul 2012 15:24:00 +0000

12 лица загинаа, а 50-тина се ранети, кога маскиран напаѓач отвори оган врз присутните на премиерата за филмот „Бетмен“ во градчето Аурора во близина на Денвер во американската сојузна држава Колорадо.

Отприлика ова се информациите кои во текот на целиот ден непрестано ја потресуваа целата американска, но и светска јавност. Сликите потресни, а стравот влезен во коски.

И одеднаш, на фејсбук тајмлајнот на PR Daily со наслов "Happy Friday" се појави оваа слика:

И веднаш прашањето: Што им е на овие? Како може еден издавач кој другите ги советува што е правилно во односи со јавноста да постира вакво нешто во ваков момент?

Иако се надѕираше дека се работи за однапред закажан пост, за кој на никој не му текнало да го избрише, реакциите не изостанаа (што може да се види и од сликата).

Во односи со јавноста информацијата е се. Но и времето на објавување на истата. Еден ваков потег на одговорните за менаџирање на профилот на PR Daily им донесе многу гнев и потреба да ја оправдуваат постапката “за која не биле ни свесни“.

Неколку минути подоцна, постот беше отстранет, а PR Daily излезе со извинување:

Наравоучение: Има многу алатки кои можат да ви ја “олеснат“ работата на социјалните медиуми, но внимавајте, да не ви се случи нешто слично. Водете сметка за тоа што сте закажале за да го објавите и мониторирајте ја ситуацијата. Верувам дека има што да се научи од лекцијата.

Надополнето:
Неколку часа подоцна се појави овој пост, кој опишува слична ситуација, на Twitter.

Односи со јавноста за почетници

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 21 Nov 2011 01:40:00 +0000

Додека светот е години, па и децении напред, во користењето на алатките и техниките за односи со јавноста, ние се уште сме заглавени кај односите со медиумите, користејќи ги како главно орудие за да стигнеме до јавноста. Уште повеќе, многумина кај нас ги поистоветуваат односите со медиумите и односите со јавноста.

Како и да е, односите со медиумите треба да се негуваат, па ако сте се решиле да испратите покана за медиуми и очекувате истите да присуствуваат и да пренесуваат од настанот, барем направете го тоа како што прилега.

Денес налетав на покана која ќе ми биде добар пример за едукација, за како не треба да се пишува покана за медиуми. Еве ја интегрално:

Скопје, 20 ноември 2011
Министерот за информатичко општество и администрација, м–р Иво Ивановски, понеделник21.11.2011 со почеток во 10:00 чaсот ќе одржи прес-конференција за промоција на новиот проект на Министерството за информатичко општество и администрација.

Прес-конференцијата ќе се одржи пред интернет-клубот отворен од страна на Владата на Република Македонија во рамки на Проектот „Светот на дланка“ во Скопје

Интернет-клубот се наоѓа до хотел Бристол.

Покануваме ваши екипи да го проследат настанот.

Е па господа од МИО, еве ви најмалку три причини зошто нашите екипи нема да го проследат настанот:

Недостига ~~еден~~ главниот елемент- зошто баш овој настан заслужува да биде проследен? Тоа што “министерот ќе го промовира новиот проект“ за мене не значи ништо, ако не знам кој е проектот и што се очекува од него. Уште повеќе, ми се појави дилемата дали овој проект е истиот оној во рамките на кој е отворен Интернет клубот, или тоа е сосема друг проект.
Не знам каде да отидам. Не го знам Интеренет клубот, а адреса немам. Освен ако од сите страни на хотел Бристол нема по една згодна хостеса која ќе ме препознае и ќе ме упати каде да се движам.
Тоа што ќе се случува во 10 часот пред Интернет клубот ~~најверојатно~~ нема да биде конференција за медиуми, туку изјава на Министерот од две- три минути, ако се земат предвид условите, близината на улицата, а богами и ладното време.

П.С. Кога пишувате покана, писмо, документ... задолжително проверете си ги печатните грешки. Во поканата ги има неколку.

П.П.С. Прес конференција е термин кој треба да се исфрли од употреба, зашто сите медиуми не се прес (печатени). Прикладно е да се користи конференција за медиуми, а ако покрај медиумите повикувате и други засегнати страни и граѓани, може да се употреби и конференција за јавност.

Здружение за односи со јавноста- КОНЕЧНО!!!

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 14 Nov 2011 11:17:00 +0000

“Ни една професија не може да напредува ниту да се развива доколку луѓето кои се занимаваат со неа не се соберат и не ги здружат своите сили во создавање на струково здружение“

Со оваа реченица позајмена од Хрватското здружение за односи со јавноста го започнувам овој пост поради две причини:

Затоа што длабоко верувам во фразата “заедно сме посилни“ и сум уверена дека истата не е само флоскула;
И затоа што во неа е употребен зборот професија, нешто што за мене се односите со јавноста.

По Словенија (1990), Хрватска (1994), Србија (2004), конечно и Македонија ќе добие свое Здружение за односи со јавноста, сега, кон крајот на 2011. Доцниме малку, не велам не, дури и малку повеќе :) ама нели “подобро некогаш, отколку никогаш“.

Целата иницијатива започна во април оваа година и после неколкумесечна напорна работа, најпосле, на 03 декември, ќе резултира со среќен крај (се надевам :)). И ако за некој тоа и не е баш некоја вест, за мене е, зошто верувам дека здружувањето на лицата кои дејствуваат во областа на односи со јавноста во Македонија, ќе придонесе за афирмирање на оваа професија и ќе го подигне степенот на професионалност во рамките на истата.

Во продолжение и збор- два за здружението:

Здружението за односи си јавноста на Македонија (ЗОЈМ) ќе биде струково здружение, што значи член во истото ќе може да биде секое физичко лице кое делува во оваа област, нешто што ќе треба да се докаже со приложената биографија, заедно со апликацијата за членство.
Членувањето во здружението ќе биде на принципот “индивидуално членство“, а согласно стажот на делување во областа и придонесот за професијата, понудени се три типа на членство: полноправно, придружно и почесно.
ЗОЈМ ќе делува како здружение на граѓани и ќе има претседатаел, потпретседател, Управен одбор и Надзорен одбор, а понатаму и Суд на честа. Начинот на избор, траењето на мандатот надлежностите и одговорностите на секое од телата и органите на здружението подетално се опишани во Статутот.

Овој пост нека биде и повик до сите заинтересирани кои се чувствуваат спремни да дадат придонес во развивање и унапредување на односи со јавноста, да се зачленат и да присуствуваат на Основачкото собрание.

Детални информации, како и сите предлог документи на здружението може да се најдат на www.vs.edu.mk

Се гледаме на 03 декември на Скопски саем :)).

Моќта на социјалните медиуми

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 08 Jun 2011 15:21:00 +0000

Во Македонија се случи нешто страшно. Токму кога граѓаните требаше да го слават празникот на демократијата, демократијата замина во вечноста заедно со младиот Мартин. Тажно и болно...

Но, без да навлегувам во детали околу настанот (иако длабоко сочувствувам) сакам да дадам еден поинаков осврт на случајот.

Овој немил настан ја покажа вистинската моќ на социјалните медиуми, ја покажа моќта на народот. Да не беше Twitter заедницата (која иако не е многубројна во Македонија, важи за доста влијателна), на која дополнително и се приклучија и корисниците на Facebook, овој настан немаше да биде ни споменат.

Имено, додека прегледував што се објавува околу изборните резултати, некаде после 1,30 часот, по полноќ, налетав на твит (кој за жал не можам да го најдам веќе), во кој беше поставено прашање дали некој знае нешто за момчето што било претепано на плоштад. Според хронологијата на информациите, корисниците на Twitter и 15 часа после тоа, поради немање на други информации, продолжија да “го истражуваат“ настанот. Надлежните институции очигледно сакаа да го забошотат случајот, а традиционалните медиуми не известуваа ништо за истиот.

Но, веста вирално се пренесуваше преку социјалните медиуми и се рашири толку многу, па веќе никој не можеше да остане глув и слеп за истата. Онлајн заедницата изврши притисок, силен притисок, за да се дознае вистината. И успеа во тоа. Социјалните медиуми уште еднаш ја покажаа својата моќ во постигнување на социјална промена.

Иако многумина (меѓу кои и мои професори и многу влијателни личности) се уште не се убедени дека социјалните медиуми се корисна алатка за споделување на информации, но и за влијаење врз јавното мислење, овој случај го покажа токму спротивното. Покажа дека во време кога секој може да биде креатор на содржина, ништо не може да остане незабележано и затаено. И што е најважно, веста пренесена на Интернет излегува многу подалеку од соседниот двор, оди надвор од границите на државата.

Токму затоа продолжувам силно да верувам во моќта на онлајн медиумите и силно да го застапувам нивното користење во сите (добро осмислени) стратегии за настап пред јавноста, но пред се во кампањите за застапување.

Малку боја во црно белиот свет на ПР

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 31 May 2011 08:18:00 +0000

Изминативе години беа период во кој новинарите, ПРофесионалците (луѓето за односи со јавноста), но и самите граѓани го истражуваа и се привикнуваа на новиот дигитален медиумски екосистем. Од 7 милијарди луѓе на планетата, скоро 2 милијарди се на Интернет, и од нив 500 милиони на Facebook, а 150 милиони на Twitter. Развојот на новите технологии им ги отвори вратите на луѓето слободно да учествуваат во поставувањето на агендата на новости, придонесувајќи кон креирање на различни содржини. Претходно таа привилегија ја имаа само новинарите. Развојот на дигиталните алатки им даде поголема сила на индивидуалците и ги направи помоќни во пристапот до пошироката публика.

Но, очигледно кај нас нештата тешко се менуваат, па не ни се потребни ни силата ни моќта, затоа што не знаеме да ги искористиме. Иако луѓето кои работат во односи со јавноста во многу нешта треба да бидат предводници на иновациите, поотворени за прифаќање предизвици и покреативни, кога станува збор за начините на пласирање на информациите до пошироката јавност, токму тие доцнат во следењето на трендовите.

Иако не сум нашла до сега истражување на оваа тема за состојбата во Македонија (ако знаеш некое слободно сподели го :)) досегашната пракса вели дека односи со јавноста кај нас се уште се практицираат на конвенционален начин. Според истражување направено во Британија, 98% од интеракцијата (испраќање на соопштенија до медиумите) помеѓу ПРофесионалците и новинарите се одвива по email, по што следи телефонски разговор (56%) и комуникација лице во лице (51%). Кај нас поканите и соопштенијата за медиуми се уште се доставуваат по факс.

Додека во Британија 75% од новинарите ги препознаваат социјалните медиуми како значајна професионална алатка, која се повеќе се користи, се сомневам дека кај нас тој процент би изнесувал и 30% (тука секако не мислам на користењето на Facebook како онлајн албум). Уште пак е помал бројот на лица за односи со јавност кои професионално и успешно го користат овој начин на комуникација.

Алатките за социјално вмрежување се идеални за иницирање на директни и неформални контакти со луѓето, со кои имате исти или слични интереси и од кои може да добиете или до кои може да пласирате информација. ПРофесионалците треба да се “одлепат“ од идејата како канал за комуникација со целната јавност да ги користат новинарите (медиумите), туку треба да се стремат информациите да ги пласираат директно до јавноста.

Зошто, ако онлајн односи со јавноста, се исто што и колор телевизор (DDj), ние и понатаму остануваме да го живееме црно белиот свет?

Политичка проституција

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 18 May 2011 08:57:00 +0000

Се сеќавате ли на една реклама на К-15, во која велеа дека дупките во законот се направени за истиот подобро да функционира? Ситуацијата во Македонија се повеќе потврдува дека биле во право. Зашто ако нема дупки, законот треба да се прекрши за да ги задоволи “потребите“ на политичките играчи.

Ме интересира како може да бараат од граѓаните да ги почитуваат законите, ако тие коишто ги пишуваат и ги гласаат, самите не си ги почитуваат. Можеа да напишат дека изборната кампања трае еден месец, два месеци, цела година... Никој, ама апсолутно никој не им бранеше. Ама не. Сите тие сложно зеленото копче го стиснаа за предлогот кампањата да се ограничи на времетраење од 20 дена. И? Своите претставувања на програмите и на кандидатите (што по дефиниција претставува изборна кампања) ги започнаа многу порано. Нај различните видови на медиумско и јавно претставување од страна на партиите започна уште со самите шпекулации за распишување на избори, а кога и официјално изборите станаа реалност веќе и да не зборуваме.

Официјалната рамка за изборна кампања е ставена за да можат да се следат парите кои партиите ги трошат, но тоа не ме загрижува, затоа што и онака не знаеме колку и за што трошат. Тоа се чува далеку од јавноста како најголема државна тајна. Ме вознемирува фактот дека и покрај сите кампањи за морал и чесност, и покрај фарсата за пред камери и јавност при потпишувањето на Кодексот за слободни и фер избори, нашите политичари потврдија дека политичката проституција е најстарата професија на светот.

Господа политичари! Не очекувајте народот да ве почитува, придржувајќи се до законите кои вие ги гласате, зашто вие сами не си се почитувате. Разликата е во тоа што вас нема кој да ве казни, затоа што вие сте кадиите, и тужите и судите, па и многу лесно ви е да удрите по народот.

Кодекс на однесување на ПРофесионалците

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 19 Apr 2011 11:49:00 +0000

Деновиве IPRA (International Public Relations Association) го промовираше својот нов и консолидиран Кодекс на однесување. Иако кај нас не се почитуваат ниту обврзувачките закони и правила, а да не зборуваме за моралните, тие ги поттикнуваат сите нивни членови и им препорачуваат на ПР професионалците ширум светот да се придржуваат до неколкуте постулати, за коишто веруваат дека ќе ја афирмираат ПРофесијата и ќе обезбедат етичко однесување.

Во овој пост би издвоила неколку, коишто ги сметам за особено важни и за коишто сметам дека треба да се преиспитаме, сите ние кои работиме во оваа ПРофесија, до каде сме со нивното почитување:

Односи со јавноста, преку поттикнување на слободен проток на информации, придонесуваат кон интересот на сите засегнати страни;

Односи со јавноста (ПРофесионалците) се стремат да воспостават морални, културни и интелектуални услови за дијалог и го препознаваат правото на сите засегнати страни да го изнесат својот случај или да го искажат своето гледиште;

Избегнување на ПРофесионални конфликти на интерес и обзнанување на таквите конфликти на засегнатите страни, доколку истите се појават;

ПРофесионалците, нити директно ниту индиректно не смеат да нудат или да даваат финансиски или било каков друг вид на поклон или поткуп на функционери, претставници на медиуми или останати засегнати страни;

ПРофесионалците не смеат намерно да ја напаѓаат професионалната репутација на останатите практичари.

Сакав да потсетам на овие неколку за мене особено важни постулати, бидејќи сме во процес кога кај нас за прв пат треба да се формира еснафско здружение на лица кои работат во областа на односи со јавноста и корпоративните комуникации. Иницијативата е покрената, иницијативниот одбор е формиран и во наредните неколку месеци претстои макотрпен процес на поставување на здружението на вистински темели. Сметам дека е од заеднички интерес да се развие широка, конструктивна и аргументирана дебата за тоа како треба да изгледа структурата на Здружението, кои треба да бидат неговите цели, со што треба да се занимава, но и од кои принципи ќе се води и во таа насока ги повикувам сите кои чувствуваат дека имаат нешто да кажат, тоа искрено да го направат.

За волкот и црните овци

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 04 Apr 2011 09:30:00 +0000

Не за џабе народот рекол „Човек на човека е волк“, а јас ќе преформулирам малку и ќе речам дека ова особено се однесува на невладините организации. Ако не успее никој друг да ги уништи и да ја девалвира нивната работа, тие самите сигурно ќе успеат во тоа.

Вчера, во некои медиуми, излезе вест дека „Граѓаните ја губат довербата во невладиниот сектор“, заклучок донесен врз основа на некоја анкета. Велам „некоја“ зошто воопшто не пишува ниту кога е спроведена, колку испитаници, методологија... Ништо. За жал, информациите врз основа на коишто ќе го темелам мојот став ги добив од посочениот прилог, затоа што на Интернет страната на организацијата воопшто нема информации за оваа анкета.

Ќе почнам од насловот. „Граѓаните ја губат довербата во невладиниот сектор“ наспроти „Граѓанското општество во целина бележи умерено зголемена доверба кај граѓаните во споредба со анкетата направана во 2008 година и истата изнесува 48,1 %“, заклучок на истражување спроведено во декември 2010 на национален репрезентативен примерок. За ова нема повеќе да коментирам, одлучете сами на кое истражување ќе му верувате.

Втора констатација: „Во Македонија има 11 илјади и 500 невладини организации“. Може ли да добијам објаснување од каде е податокот? Процесот на пререгистрација на граѓанските организации, согласно Законот за здруженија и фондации, се уште не е завршен и живо ме интересира од каде е бројкава? Прво, ако бројката е точна, веројатно ќе се согласиме дека е многу висока. Но мора да се има предвид фактот дека според истиот Закон се регистрираат и куќни совети, спортски друштва итн., па согласно тоа не станува збор само за невладини организации, како што милуваат да ги викаат граѓанските организации. И второ, дали некој се плаши од голем број здруженија кои имаат за цел да работат за доброто на заедницата и сопственото членство?

И трето: „Во невладиниот сектор годишно се вртат над 50 милиони евра. Само 4 ја имаат привилегијата да трошат над 25 милиони евра...“. Повторно ќе прашам, од каде овој податок? И што е најважно, кои се 4 организации кои „вртат“ една половина од вкупните средства? Ако веќе некој сака да изнесе податок, нека посочи со име и презиме, со назив на организација и сума. Во спротивно, сметам дека ова е само паушално изнесување на шпекулации.

Нема да продолжам понатаму, само ќе речам дека и кај граѓанските организации, како впрочем и секаде, има црни овци, кои постојат само колку да ги има, или се формирани од само за нив познати причини. Но има и такви, кои навистина ја знаат мисијата и целта за која постојат и работат во насока на нејзино исполнување. Нека работи секој како знае и умее, а за тоа дали некој вреди да добие средства и поддршка, на крајот ќе решат донаторите, но пред се граѓаните, кои ќе им веруваат или нема да им веруваат. И да не заборавам, неблагодарно е да ја напаѓаш фелата во која работиш, доколку немаш навистина цврсти и аргументирани докази.

*забелешка: Сликате е позајмена од voiceofwomenindia.blogspot.com

Комуницираат ли новинарите и невладините организации?

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 24 Feb 2011 23:08:00 +0000

Пред петнаесетина дена имав можност да присуствувам на одбраната на магистерскиот труд на колешката Илина. Уште пред тоа го имав прочитано целиот труд, па уште еднаш се присетив на еден од заклучоците:

“Новинарите имаат често контакт со претставниците за односи со јавноста од агенциите, компаниите и владините институции и таа комуникација се сведува на неколку пати месечно или почесто во некои случаи. Додека, комуникацијата помеѓу новинарите и ПР лицата во невладиниот сектор се случува многу ретко, скоро никогаш“.

Последната реченица ме стави во недоумица: дали навистина е така и доколку е, зошто е така? Вашите размислувања оставете ги во коментари, а во продолжение следува моето.

Уредниците во медиумите тврдат дека многу ретко, скоро никогаш не комуницираат со ПР лицата во невладиниот сектор. Добро. Во изминатите 9 години, покрај другите тековни активности во една граѓанска асоцијација, во описот на работа ми влегуваше и односи со јавноста, па оттука и контакт со медиумите. Скоро да не паметам да поминала седмица, а јас да не сум имала јавување од новинар за мислење, став, одговор на некое прашање... Во одредени периоди биле и по неколку на ден. Добро, може мене така ми се погодило. Ама, во последниот месец не еднаш слушнав мислење на Мисев (од ИДСЦС), Здравев (од ЦРМ), Тасева (од Транспарентност нулта корупција), Булдиоски (од ЦНМ), Стојановски (Метаморфозис), Алексов (МОСТ)... Па нели сите овие се од невладин сектор? Значи комуникација имало. Нешто друго не е во ред со одговорот.

Можам да се согласам дека можеби новинарите немаат контакт баш со ПР лицата во невладиниот сектор, затоа што не така лагодно сите организации можат да си дозволат да имаат лице за односи со јавноста. Најчесто таа улога ја делат два- тројца во организацијата, или пак првиот човек е одговорен за контактот со новинарите. Но, најчесто новинарите пак и бараат мислење и одговор од првиот човек, а не од лицето одговорно за односи со јавноста.

Исто така, можам да се согласам дека е недоволна комуникацијата на релација невладини организации- новинари. Освен да ги повикаат на сопствен настан или конференција за медиуми, најголемиот број од организациите не негуваат систематски односи со новинарите. Екстремно малку организации им нудат на медиумите информации кои пошироко ја тангираат каузата за која се залагаат, многу често се тоа проектни информации, кои пак од друга страна не се интересни за новинарите.

Да сумирам, комуникација новинари- претставници од невладин сектор има и тоа многу често. Прашање е дали новинарите сакаат да признаат дека, кога им е потребно независно мислење, многу често се обраќаат до луѓето од невладиниот сектор. А пак организациите треба да поработат на систематски комуникации со новинарите и да им понудат информации кои ќе им бидат интересни за објавување, а кои и нема баш секогаш да се однесуваат само на проектни активности, доколку сакаат да бидат препознаени и признаени од новинарите. Или можеби грешам?

ПРедизвици на граѓанските организации

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 29 Jan 2010 01:06:00 +0000

Ако се најдете во (не)врзан разговор со претставници на граѓанските организации во Македонија и почнете да дискутирате на тема односи со јавност ќе слушнете еден куп работи кои им претствуваат ПРедизвик, а кои најчето им се оправдување за начинот на кој што ги менаџираат.

Понекогаш аргументите се на место, понекогаш не... Еве сублимирано неколку ПРедизвици и мои гледишта за нивно надминување:

Оргазнизацијата VS проектите

Еден од ПРедизвиците со кои се соочуваат граѓанските организации при менаџирањето на односите со јавносте е како да ги вклопат плановите за односи со јавност на поединечните проекти, во стратегиите за односи со јавноста на самата организација. Дополнителен товар може да се појави и поради инсистирањето на донаторот за посебна видливост на дадениот проект, па многу често се губи идентитетот на организацијата.

Прво, особено е важно сите проекти кои ги спроведува организацијата да бидат во согласност со нејзината мисија и цели. На тој начин успешно менаџираните односи со јавност за поединечните прокти, само ќе придонесат кон подигање на кредибилитетот на организацијата и зајакнување на брендот. Ако на тоа се придодаде и ПР-от за самата организација, во комбинација со транспарентно работење и отчетност, резултатот ќе биде повеќе од задоволителен.

Второ, секоја организација треба да има свои препознатливи бои, лого... и нормално истите да ги аплицира на сите материјали кои ги користи за претставување во јавноста. Секако, логото на организацијата треба да биде највидливо. И да, ако за секој прокт развивате ново лого или препознатлив симбол, тоа треба да произлегува од она на организацијата, а не да биде сосема различно. Однапред подготвен правилник за видливост на организацијата и нејзино брендирање, многу ќе ви помогне да бидете ”победникот” во преговорите со донаторите.

Лош публицитет

“Многу е тешко да воспоставиш добри односи со целната јавност, кога целиот сектор има лош публицитет во јавноста”- ова најчесто може да се слушне.

И не дека не е така. Но, секоја организација работи за себе и самата ги гради своите врски со заедницата и членовите. Потребен е двојно, ако не и тројно, повеќе напор за да се одлепите од толпата, но добро испланирани односи со јавност и нивна ефективна примена, секако дека можат да помогнат во тоа. Дополнително, експертизатата која ја имаат организациите во полето во кое работат и вистинските информации ставени на располагање на јавноста во вистински момент можат и тоа како да го засилат овој процес. И секако, како организација треба јавно да го пофалите тоа што е добро во секторот и гласно да го посочите се тоа што го нарушува угледот и јавната перцепција за него.

Голем број на организаци

Големиот број на НВОи често ја збунува јавноста, па покрај тоа што не можат да се запомнат сите, не ретко е тешко да се одлучи која организација навистина има кредибилитет и може да и се верува на тоа што го кажува, а која не е. Посебно ова е предизвик кога станува збор за мобилизирање на заедницата и ПРибирање на средства за одредена активност. Затоа организациите треба да настојуваат да имаат добро планирани и изградени односи со јавноста, а тоа да не бидат само односи со медиумите.

Направете ги информациите за вашата организација лесно достапни за јавноста (не е доволно на вашата веб страница или на материјалите само да го цитирате статутот и да ги излистате целите и мисијата на организацијата). Потенцирајте каде може да ве најдат и за кои прашања може да ви се обратат. Јасно наведете ги вашите успеси и постигнувања но и ставовите и мислењата за прашања од вашата област на работа. Одржувајте ги релациите, понудете соодветни информации (аудио, видео, фотографии...) и факти за вашето работење. Ќе помогне!

Недостаток на средства и ресурси

Факт е дека ако се крати нешто од буџетот за проекти, тоа се средствата наменети за односи со јавност, но тоа не е оправдување. И покрај тоа што човек (сектор) за односи со јавност и финансии за таа намена значително ќе ја подобрат видливоста на проектот и на самата организација, има работи кои може да се направат во рамките на другите активности, а да ПРидонесат многу. Поканете влијателни членови од заедницата на бесплатната обука која ја организирате за вашата целна група, да учествуваат и да видат како работите, на пример. Или пак отворете сметки на социјалните медиуми каде ќе објавувате информации од вашата работа и повикајте членови од заедницата да ви се придружат. Има уште многу што да се направи!

И немојте да заборавите. Односите со јавност се стратешки планирана активност, базирана на наодите од направено истражување, јасно таргетирана целната публика, дефинирана порака, избирани канали за испраќање на пораката... Вештините и алатките за односи со јавност се учат. А постојат и ПРофесионалци кои се занимаваат со тоа, а се спремни да помогнат. Ваше е само да ги најдете.

И да, ако се сетиш на некој друг ПРедизвик или имаш да споделиш коментар, немој да штедиш зборови :)

* забелешка: Сликата е позајмена од www.cartoonstock.com

И под сукњите се крие влијание

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 19 Jan 2010 12:14:00 +0000

Голем број списанија, медиуми, организации прават избор на највлијателни луѓе во различни бизниси и професии. Поттикната од разноразните такви топ листи кои ги прочитав деновиве, но и од линков, кој Дарко го сподели, решив да излистам дел од претствничките на понежниот пол кои својот труд на социјалните медиуми, но и во секојдневниот живот им го посветуваат на односите со јавноста (ПР) и маркетингот.

Иако првичната идеја беше листата географски да се ограничи само на Македонија, сепак и Србија и Хрватска заслужено добија место во тимот.

Овие дами, своето влијание го наметнуваат споделувајќи информации на своите блогови, Twitter и Facebook акаунти… и според мене, нивното име заслуежено е вброено во оваа листа.

Редоследот по кој се напишани не претставува никаква ранг листа, затоа што сметам дека секоја од нив подеднакво го заслужуваат епитетот реномирана личност во својот делокруг на работа и секоја е на свој начин влијателна и вреднa за следење.

Бранка Бугариска (bugariska) е ПР директор во маркетинг агенција, но зад себе има и богато искуство како copywriter, а со односи со јавност се занимава повеќе од една деценија. Подготвува стратегии и развива креативни концепти за клиенти, но многу труд има вложено и во менаџмент на кризи за различни клиенти (владини институции, невладини организации и бизнис клиенти). Таа е и тренер за односи со јавност, а се појавува и како говорник на голем број конференции од оваа област.

Драгана Ѓермановиќ (GagaDjermanovic) колегите ја нарекуваат ПРинцезата на домашната блогосфера, а таа епитетот го брани со својата енергија и искреност, но и ПРофесиналност. Своето богато искуство како менаџер за односи со јавноста го пренесува пишувајќи на блогот, но и земајќи учество на голем број конференции, работилници, настани. Во своето богато резиме го вбројува и предавањето одржано на Tweetokracija, а честопати се наоѓа во друштво и на многу познати и признати луѓе од ПРофесијата и не себично, секогаш ги споделува “малите тајни” кажани од нив.

Наталија Трајчевска (Natalija) е дел од тимот на eMarketing, а професионално е ангажирана како специјалист за маркетинг во Seavus. Оваа млада и динамична личност, која зад себе има богато искуство, можете слободно да ја ангажирате доколку ви е потребен специјалист за маркетинг, анализа на конкуренција, но и некој коj ќе ви развие кампања за интернет огласување. Можете да ја сретнете и како предавач на различни настани или како говорник на вебинар.

Сандра Јаковлевиќ (sandraja) e freelancer, специјалист во областа на е-бизнис, е-маркетинг, СМС маркетинг, е-бизнис планови и др. Покрај постови на овие теми, на нејзиниот блог можат да се најдат и постови за користење на сервисите за социјално вмрежување и новите начини на користење на медиумите. Во нејзината работна кариера се вбројуваат и проекти чиј автор и координатор е таа самата.

Илина Наумовска (ilinan) ги завршува последипломските студии по Односи со јавност (како дел од првата генерација) и работи во маркетинг агенција. Преку образованието, но и преку работното искуство, имала можност да се најде “од двете страни на огледалото” па одлично ги познава потребите и желбите на новинарите, но и тоа како еден ПР треба да ја пласира информацијата. Доколку ги следите нејзините акаунти на социјалните медиуми ќе најдете информации и совети поврзани со односи со јавност и маркетинг.

Даница Радовановиќ (DanicaR) е докторант на Интернет институтот при Универзитетот во Оксфорд, а има работено и за Обединетите нации, како специалист за менаџмент на информации. Позната e како консултатнт за социјални медиуми и веб, дигитални медиуми и е-учење. Пишува за Global Voices Online, iCommons.org и објавува текстови во магазини и списанија за информатичка технологија, Web 2.0, онлајн заедници и елекронско издаваштво.

Елена Костовска (elenakostovska) преку своите муабети пренесува гледишта, ставови и мислења на млади и пред се амбициозни личности од областа на маркетингот. Магистар е по маркетинг, а на неколкуте работни позиции се здобила со богато практично искуство од областа на маркетинг, комуникации и менаџметн, кое успешно знае да го пренесе.

Јелена Јовановиќ (Miss_Cybernaut) е е-маркетинг специјалист и ИТ новинар, но и застапник и поддржувач на новите медиуми. Дел е од тимот на Етаргет а пишува и за нивниот блог каде, покрај другото, може да се најдат информации од маркетингот и односите со јавност.

Наташа Мартиниќ работи како лице за односи со јавност и маркетинг за познати Интернет брендови, a покрај тоа работи и e-mail маркетинг и останати активности кои вклучуваат промоција и комуникација. Паралелно со секојдневните обврски учествува и во креативните процеси- од осмислување на визуелна кампања, до идејни концепти за проекти. На својот блог објавува информации за односи со јавност, ПР 2.0, интернет маркетинг... Знае да пофали добра идеја, но и да изнесе добро аргументирана критика.

Марија Матешиќ (MarijaMatesic) е студент на информациски науки на факултетот во Загреб. Нејзини области на интерес се новите веб технологии, статистичка анализа и обработка на податоци и др. Има напишано неколку научни текстови, а се појавува и како говорник на конференции. Објавува информации кои се однесуваат на социјалните медиуми, Web 2.0 и маркетингот.

Овие дами дефинитивно потврдуваат дека се што ти треба за да влезеш и да бидеш успешен во овие професии не е само “кратка сукња и добар изглед”.

А ова баш и не е избор на Forbes и нема да делам награди, но јас би сум била задоволна некој да се сети на мене, нели? А за тоа колку јас заслужив или не да бидам дел од листата ќе оставам да потврдат бројот на посети и коментари на постов.

Можеби имаш предлог за дополнување на листава? Коментарите се добредојдени.

Успешна приказна на славната личност

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 23 Dec 2009 23:34:00 +0000

(упатство за PR)

не ги прифаќај сите покани
за интервјуа, промоции
фотографирање... биди селективна
славна личност

во приказната што им ја раскажуваш
на таблоидите и оние кои тоа сакаат да бидат
кажи нешто тажно, но кажи го со гордост

колку порано во детството тоа ти се случило –
толку подобро. ако некој во семејството имал
тежок проблем, приказната е идеална

по тажното, зачини со малку хумор –
анегдотите од поблиското минато
функционираат најдобро

никогаш не кажувај дека не читаш книги
– освен ако не пееш турбо фолк
или планираш да станеш политичар –

ако веќе се издадеш за книгите
додади дека и покрај нечитањето туѓи
пишуваш своја книга
која, се разбира, ќе биде бум

твоите фанови мора постојано
да бидат потсетувани
колку е богат твојот духовен живот
и за што сè друго те бива:
овде стави: везење, прошетки низ природа,
дрн ова, дрн она, и не заборавај да кажеш –
мир во светот!

спомни дека ги сакаш животните –
многу од твоите фанови
имаат домашни миленици

залагај се за правата на сите
обесправени и непризнаени
општествени групи и идни држави –
мисли на зголемувањето на бројот на фановите
дури и кога се чини дека си на врвот –

на своја страна придобиј ги сите геј друштва,
анти-крзнарите, анти-пушачите, ткн. маргиналци
кои најмногу цицаат од сржта на владите
против кои наводно се борат

мисли на китовите и гладните во светот
додека сркаш суфле во џакузи –
така ќе ти текне како да им помогнеш

а и ако не им – барем имало обид
(потруди се фановите да дознаат)

никогаш не се задоволувај со помалку
од луксуз кој се граничи со распашаност –
покажи дека имаш вкус и кога си славна личност
наконтена како новогодишна елка
(фановите ќе разберат)

спомни дека си бил/а на рехабилитација
за одвикнување од дроги, алкохол, секс,
булимија, анорексија, клептоманија...
или, барем, дека планираш да одиш

твоите фанови биле, се, или ќе одат
на рехабилитација. мисли на нив!

ако терапијата има врска со педофилија,
некрофилија, зоофилија и слично –
гледај да потпишеш договор
за дискреција

запомни:
откако ќе ги совладаш овие вештини
само чекор те дели од политиката

мисли на фановите –
ти им требаш и знаеш што е
најдобро за нив

Од Ноќта е најтемна пред разденување на Игор Исаковски

За Glocal: Inside Social Media од еден поинаков агол

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 01 Nov 2009 21:22:00 +0000

После долго време од завршувањето на Glocal: Inside Social Media (ќе признаете, навистина многу ми требаше) решив да напишам за конференцијата, но од еден сосема поинаков агол. Си реков, ќе пишувам, но како НВО активист и личност која се занимава со односи со јавност.

1. Морам да истакнам дека неверојатно многу се израдував кога во програмата на Glocal, првиот ден, видов предавање насловено "NGO and Social Media in reaching hidden population". Си реков, браво, се отвори дискусија! На некој од нашите (од НВО секторот) му текнало да проговори колку социјалните медиуми се значајни за работата на граѓанските здруженија, за промоција на активностите и за мобилизирање на заедницата. Во време кога надвор на големо се зборува и се докажува значењето на социјалните медиуми, еве и ние имаме што да кажеме. И така, со нетрпение ја очекував презентацијата.

И не ја дочекав!

Иако потврдена и ставена во официјалната програма, од за мене се уште не познати причини, презентерот не се појави, а програмата на Glocal остана единственото место кое што сведочи дека можеби и стануваме свесни за важноста на новите начини на допирање до публиката.

2. “ПР професионалците мора да обрнат внимание на влијанието на блогерите дури и повеќе отколку на меинстрим медиумите“. Оваа реченица кажана од Dennis L.Wilcox во интервјуто дадено за draganadjermanovic.com и тоа како потврдува дека новите медиуми се повеќе ги надвладуваат класичните медиуми и мора сериозно да бидат третирани од ПР професионалците. Впрочем, ова многупати беше потенцирано и за време на Glocal. Но, за жал никој од еснафот што се занимава со односи со јавност (овде не се исклучувам и себе си) не најде за потребно да има барем една презентација на конференцијата и колку толку да отвори дебата по ова прашање.

Причината не ја знам, но знам дека ситуацијата кај мене предизвика чувство на разочарување. И затоа си ветив дека во иднина ќе дадам се од себе ова чувство повторно да не го доживеам.

А Glocal... За конференцијата и впечатоците од истата веќе доволно се зборуваше, пишуваше... Јас можам само најискрено да се приклучам кон честитките за организацијата и да посакам следната година да биде уште поуспешно.

А до тогаш: Искористете го прeдизвикот на новите медиуми!

PR и се останато

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 06 Oct 2009 21:07:00 +0000

Секогаш кога ќе почнам да истражувам за разликите помеѓу односи со јавност (ПР), маркетинг, огласување и бренд ми се појавува една сликичка која ми изгледа многу интересна. Истата сигурно е многу стара и е позајмена од интернет, но мислам дека е вредна за споделување

Погледнете ја сликата и кажете дали сега ви е појасно?

Време за одмор и ПРомоција (2)

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 30 Aug 2009 11:26:00 +0000

Големиот христијански прзник “Голема Богородица“ е знак дека во Берово завршува летната сезона и градчето полека се празни од “дојденци“ и “повратници“. Уште ден, два и веќе нема да има гужва на плоштадот, место во кафе баровите ќе има колку што сакаш, а жителите ќе продолжат да го живеат своето секојдневие.

Летото е време кога во ова мало и питомо градче се враќаат сите кои со текот на годините заминале од тука, а доаѓаат и оние кои во потрага по пониски температури и малку мир навраќаат и остануваат по неклку дена.

Домаќините се потрудиле да подготват програма и да ги задоволат различните вкусови на гостите, кои патем годинава ги имаше помалку одколку други години, и да ги привлечат повторно да се вратат и следниот пат.

Секое доаѓање во Берово слушам како е тешко, нема од што да се живее, луѓето немаат пари, угостителските објекти се празни. А што прават тие за нешто да се промени?

Ако отидеш во единствениот угостителски објект на езерото, кое што всушност е најпознатото место во Берово, тешко дека ќе бидеш послужен како што треба. Или не работи кујната (како што се случи во саботата, кога Берово беше полно со луѓе) или келнерот не може да ти вари чај, па истиот да ти го лади, затоа што ти си сакал леден чај... Љубезност и гостопримливост, нема што...

Примери има полно, но не ми е идејата да ги критикувам туку да им го свртам вниманието. На Берово туризмот му е неопходен и неколкуте денови кога се собираат луѓето треба максимално да се искористат.

Затоа беровчани, земете пример од крушевчани, кои на среде лето, на високи температури, еден месец се шетаа во волнени носии и се обидуваа да им угодат на туристите.

Условите ги имате. Престанете да се жалите и преземете нешто следното лето да имате повеќе туристи и да заработите пари за да можете остатокот од годината да си живеете лагодно. И не мора да го чекате летото. Берово живее и во зима. Искористете ја можноста...

Време за одмор и ПРомоција

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 22 Aug 2009 10:45:00 +0000

Тие што редовно го следат блогов сигурно забележаа дека подолг период не е активен. Вистина е, ама се надевам дека ќе се согласите, понекогаш е потребно и време за одмор. Сега, кога и одморот заврши, се враќам повторно, со нови сили и нови мисли.

Но некој не одмараше и затоа заслужува да биде пофален. Браво за Крушево и крушевчани и за организаторите на “Крушево етно град“.

За тие што не ја виделе репортажата на ББС за Крушево, еве можност да ја погледнат. Уживајте...

Од мој агол ова е одлична идеја за ПРезентација пред светот. Можеби и нема да можат да придобијат толку многу туристи колку што имаа замислено (дај боже да им се исполнат предвидувањата), но сепак е убава можност да се покаже нешто различно и оригинално.

Без копии молам! Во иднина очекувам и други идеи за ПРетставување и ПРомоција на нашите убавини и традиција. Но без плагијат! А за креаторите, уште еднаш, браво!

Кој губи од лошиот ПР и неискусните новинари?

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 23 Jun 2009 13:00:00 +0000

Што се случува денес?

Лицето одговорно за односи со јавност (агенцијата) ќе напише соопштение кое ќе го испрати до медиумите. “Многу нормално“ веќе ги има пикирано новинарите кои тоа ќе го објават, да не речам ги има договорено, па многу и не се труди околу соопштението.

Вечер, кога ќе излезат весниците, во сите може да се прочита истиот текст. Како истиот новинар да го пишувал. А тоа всушност го пишувало истото лице, само што тоа не е новинар, туку себе си се нарекува ПР.

Па што? Клиентот/ надредениот задоволен, новинарот си ја завршил задачата, а сите ловорики за ПР-от. И што има тука лошо?

Е па има. Лицата одговорни за односи со јавност не се натпреваруваат за да ја објават својата вест. Тоа лесно можат да го договорат со новинари кои или немаат желба да си бараат теми, па им е полесно кога некој ќе им даде нешто готово, или имаат други причини заради кои прифаќаат секакви текстови. Дури не се обидуваат да пронајдат иновативни начини за да бидат пред конкуренцијата. Едноставно пишуваат школски пример на соопштение за јавност и го пласираат преку лесно достапни канали.

И кој губи? Губат читателите, но и ПРофесијата.

Во другите земји за да заслужи ПР-от неговото соопштение да биде прочитано од уредникот треба навистина да ја погоди темата. Во спротивно неговата адреса засекогаш ќе биде блокирана.

П.С. Фала на Дарко за линкот :)

Ееее...не...

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 12 Jun 2009 20:32:00 +0000

Доаѓам дома, после напорен работен ден и предавања на факултет, седнувам во дневна и без некое посебно размислување го отворам компјутерот. Само за да проверам пошта. А ако е нешто итно, сега, во петок навечер... нешто што не може да чека до понеделник, или барем до утре..?

Во сандачето ништо интересно, ни итно, па кога веќе работи компјутерот да видам што се сменило на Facebook од пред четири часа, кога се одлогирав. И така, прозорчињата се редат на пребарувачот, блогови, вести, нешта кои не заслужуваат внимание... и налетувам на Сеад...

Почнувам да читам, а вијугите почнаа да се будат... па што правам јас?

Секој ден, како по навика, или како и да го наречете тоа, доаѓам од работа, отворам компјутер и ме нема... Не разговарам со блиските, не гледам телевизија, не средувам по дома (освен некои итни работи кои морам да ги завршам пред да си легнам)...А, кафе со другарките, прошетка во природа, гости?

Станав ли јас помалку социјална личност од порано? Не, си одговарам. Па се дружам со луѓето, им ги знам желбите, проблемите, навиките... Е да, ама се тоа е виртуелно. А вистински, што би се рекло во живо? Ееее... не...

Не верував дека некогаш толку ќе “уличарам„.

Go pink! Или колку сме хумани

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 17 May 2009 14:47:00 +0000

Напред розово ‘09 беше еден убаво замислен настан, на кој граѓаните на Македонија требаше да потсетат дека се дел од големото светско семејство на борци против ракот на дојката.

Замислен како марш по улиците на Скопје и заедничка журка во паркот, овој настан требаше да не обедини сите за да покажеме дека сме хумани и спремни да им пружаме помош на оние на кои нашата поддршка им значи многу.

Но, на мое големо изненадување, и покрај напорите што ги направија организаторите, настанот не го привлече вниманието на граѓаните, барем не во онаа мера во која јас очекував тоа да се случи.По моја слободна проценка не повеќе од петстотини граѓани решија да им дадат поддршка на организаторите во една ваква племенита акција, а меѓунив најбројни беа претставниците на странските мисии и организации во земјава.

Прашањето ми е: Зошто граѓаните не дојдоа на бесплатна забава во парк, во недела, ден и онака посветен на прошетка во природа? Ако требаше да платат влезница за некој концерт, сигурна сум дека повеќе ќе се собереа.

Туку и нешто друго ме мачи... По некои статистики во земјава има околку 6000 граѓански здруженија, кои треба да работат за и во име на граѓаните. Ако барем половина од нив ја поддржеа акцијата со по еден претствник, 3000 граѓани ќе беа дел од розевата панделка.

Но нив ги немаше. Зошто?

Ова нека биде тема за размислување...

Ние што бевме таму убаво си поминавме. Напред розово!

Уставниот суд и пратениците

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 08 May 2009 23:51:00 +0000

Пратеникот Илија Димовски во својата колумна “блика од среќа“ за позитивните промени што се појавиле во Македонското општество, предизвикани од одлуката на Уставниот суд за укинување на веронауката во училиштата. Како што вели самиот, позитивна последица е тоа што се урнала фамата дека одлуките на Уставниот суд не се коментираат. И продолжува “До сега имаше наметнато мислење кое не се темелеше на никаква одредба од било кој закон или Уставот на Република Македонија, со кое Уставниот суд беше поштеден од окото и коментарите на јавноста. Таквата позиција на судот ни од далеку не личеше на демократски организирана и позиционирана институција. Да не заборавиме дека и членовите на Уставниот суд добиваат плата од буџетот на Република Македонија, што би се рекло од даноците кои граѓаните секојдневно ги плаќаат. Тоа значи обврска спрема јавноста“.

Е, да. Уставните судии земаат плата од граѓаните, но да не припаѓаа и пратениците во таа категорија? Да не треба и тие да одговараат пред електоратот, пред тие што директно ги избрале за да ги застапуваат нивните интереси? Нели треба кога ќе се решат да го стиснат копчето да помислат малку на масата народ која, еден неделен ден, наместо да одмара била присилена или доброволно решила да излезе да гласа, за да си избере претставници во највисокиот законодавен дом?

Леле, па кај живеам јас. Па не е народот, тој што ги бира, заслужен за нивната позиција. Тие си одговараат пред сопствената партија. Ако рече шефот да се гласа има да се гласа и точка. Нема тука трте- мрте. Па не ќе се замараат со читање купишта страни кои и онака после никој нема ни да ги спроведува, ни да ги почитува.

Не е ни за чудење што на отворените денови на Собранието (настан кој инаку треба да е наменет за граѓаните) истите тие, избирачите, не знаат за кого гласале ниту кој ги претставува. Не е ни важно. Кој и да е зема плата од даноците кои тие ги плаќаат, а работи во интерес на партијата.

Сакав да кажам нешто и за отворените денови на Собранието. Некогаш во рамките на овие денови се одржуваа дебати, трибини, учениците цртаа, граѓаните зборуваа. Оваа година само се шетале и слушале што имаат да им кажат. Како по обичај, немале право на глас. Велат имало и најмала посетеност, а настанот се одржува од 2003. Е па ќе има. Виде ли некој некаква најава, нешто да се спомнеше за тоа? Некакви покани до граѓаните за да дојдат и барем за час да се почувствуваат дека влегуваат во “нивниот дом“. Јас не. Реши претседателот, или некој до него, Собранието само да си ги организира деновите. Пардон денот. Е па убава организација... Ама лоши впечатоци.