Palę bo lubię

Papierosy własnej roboty

2011-06-09T16:33:00.000+02:00

Jeśli brak pieniędzy przeszkadza nam w paleniu tytoniu, nie rzucajcie palenia dla oszczędności, gdyż niewiele zaoszczędzicie, a uczynicie spore spustoszenie w swoim organizmie i narazicie się na gwałtowne "uwolnienie" wielu schorzeń. Znam bardzo wielu zdrowych palaczy i równie wielu byłych palaczy, którzy zapadli na zdrowiu dopiero po zrezygnowaniu z tytoniu (to prawdziwy obraz nędzy i rozpaczy).
Nie dajcie się zręcznie prowadzonej propagandzie, finansowanej przez kartele narkotykowe, zwalczające palenie tytoniu, a zachęcające do legalizacji marijuany i wykorzystujące w tym celu - jak to już w historii bywało - "pożytecznych idiotów" z tzw. sektora liberalnego (por. marsze na rzecz legalizacji tego narkotyku).

Weźcie sprawy dosłownie w swoje ręce i zacznijcie sami robić papierosy w sposób legalny i satysfakcjonujący w sferze efektów. Cena paczki papierosów wyniesie ok 5-5,50 PLN. Niezłe, co ?

To proste - potrzebujemy maszynki, bibułek lub gilz (mamy wtedy papierosy z filtrem) oraz tytoniu. Maszynek jest ci dostatek, gilz i tytoniu również - do koloru, do wyboru, do smaku.

Przy każdej maszynce jest instrukcja, która ułatwi nam zapoznanie się ze sposobem nabijania gilz, wybranym przez nas, zapewne po wielu próbach, tytoniem. Jeszcze musimy wykrzesać z siebie nieco cierpliwości, aby dojść do wprawy. Na początku będą nam się zdarzały co jakiś czas nieudane próby nabijania, ale szybko zacznie nam to wychodzić łatwo i skutecznie.

2011-04-18T11:07:00.002+02:00

I jeszcze jedna kompozycja dymna. Kolory, kolory natury. Weduta.

Naturalny dym

2011-04-18T10:49:00.003+02:00

Najnaturalniejsze zjawisko w przyrodzie. Pochodzący z produktu naturalnego dym tytoniowy. Czysta poezja. Najcelniejszy landszaft ludzkiej duszy.

Sumatra - Villiger Premium

2011-03-29T11:46:00.001+02:00

Cygaretki bardzo przyzwoite w smaku i w cenie. Rzadko zdarza się aż takie skorelowanie dobrej jakości produktu z ceną jak najbardziej do przyjęcia przez osoby o skromnych dochodach. Ta szwajcarska firma (Villiger), a właściwie jej specjaliści doskonale - moim zdaniem - wyczuwają smak taki, jaki powinien charakteryzować prawdziwy wyrób tytoniowy.

Po smacznym jedzeniu zapalenie tej cygaretki wydaje się zupełnie naturalnym dopełnieniem wrażeń smakowych. A świadomość, że za metalowe pudełko dziesięciu cygaretek płacimy ok. 17-18 zł, natomiast za tekturowe opakowanie, zawierające 20 sztuk - ok. 25 zł, a więc świadomość tak umiarkowanej ceny umila nam czas rozkosznego smakowania.

In love with tobacco - tak, tak.

Nasze polskie i europejskie

2011-02-27T04:38:00.000+01:00

Wczoraj jechałem pociągiem Intercity relacji Wrocław-Warszawa o szumnej nazwie "Panorama" za ok. 130 PLN, 2 klasa..
Cały pociąg - rzecz jasna - jak przystało na pojazd w wysoce europejskim stylu dla niepalących, bowiem palący śmierdzą i szkodzą. Jadąc wiele godzin w warunkach osobistej opresji, nie mogąc skorzystać z produktu funkcjonującego w legalnym obrocie (chodzi o wyrób tytoniowy, a nie o amfetaminę, marychę itp - przypominam dla porządku procesowego), lekkomyślnie zdecydowałem się na skorzystanie z toalety. Przeżyłem szok, który prawdopodobnie srodze odbije się na moim zdrowiu, co oczywiście nie musi interesować rycerzy abstynencji nikotynowej. Tak skandalicznego stanu toalet nie pamiętam od niechlubnych czasów PRL-u.
Zgroza, ale po europejsku - dla niepalących śmierdziuchów.

Tu wolno palić !!! : MacLawye®

2010-12-27T21:33:00.001+01:00

Zdecydowanie polecam fenomenalną opinię prawną ze strony MacLawyer (link poniżej), dotyczącą palenia w lokalach gastronomicznych. Palacze, uszy do góry!!! Namawiam do kliknięcia w link i przeczytania całego artykułu oraz do subskrypcji tej strony:

Tu wolno palić !!! : MacLawye®: "Otóż szczególnie kłopotliwe jest ograniczenie możliwości palenia w jednoizbowych barach i pubach, w których właściciele nie mają możliwości wydzielenia sal dla palących. Włąściciele takich lokali nie powinni się jednak przejmować i swobodnie mogą swoim gościom zezwalać na palenie. A jest tak dlatego, że ustawa tytoniowa zakazuje palenia w jednoizbowych lokalach gastronomiczno-rozrywkowych. Tymczasem EKD (Europejska Klasyfikacja Działalności gospodarczej) owszem przewiduje prowadzenie restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych (EKD 55.30) oraz – w odrębnej pozycji – barów (EKD 55.4), to jednak nie wspomina o loklach gastronomiczno-rozrywkowych czy też barach rozrywkowych. Jako żywo bar, w którym nie prowadzi się działalności rozrywkowej (tzn. w którym nie ma ‘dancingu’, muzyki na żywo, striptiz’u bądź np. występów iluzjonisty) nie może być uważany za lokal rozrywkowy czy też gastronomiczno-rozrywkowy; zaś sama ustawa, mimo, że zawiera słowniczek użytych w niej wyrażeń ustawowych, pojęcia lokalu gastronomiczno-rozrywkowego nie definiuje.

Zgodnie z zasadą wykładni prawa o racjonalności ustawodawcy, przyjąć należy, że skoro ustawodawca posługuje się pojęciem „lokalu gastronomiczno-rozrywkowego” to dostrzega różnicę między takim lokalem a lokalem gastronomicznym (w którym nie prowadzi się działalności rozrywkowej), zaś logika nakazuje przyjąć, że pojęcie „lokalu gastronomiczno-rozrywkowego” ma węższy zakres niż pojęcie „lokalu gastronomicznego”. Tym samym – w rozumieniu ustawodawcy – istnieją lokale gastronomiczne, które nie są lokalami gastronomiczno-rozrywkowymi. Takie rozróżnienie w ustawie wydaje się być także zgodne z wykładnią celowościową „ustawy tytoniowej”, która ma chronić osoby niepalące przed tzw. biernym paleniem. Nie można osób niepalących pozbawiać rozrywki (np. zezwalając palić podczas tańca na dncingu); ale jeśli lokal jest lokalem gastronomicznym (nie prowadzącym działalności rozrywkowej), w którym właściciel zezwala palić, to osoby niepalące mogą iść do innego lokalu. Nikt im nie broni. Ustawa nie zakazuje palenia w lokalach gastronomicznych, które nie prowadzą działalności rozrywkowej !!!

Strona — wysłana za pomocą Google Toolbar"

Viceroy 24

2010-12-16T19:09:00.000+01:00

Taki obraz-marzenie, które codziennie jest realizowane - to cud spełnienia. Warto żyć ze smakiem, pojętym na swój indywidualny niepowtarzalny sposób.
Oto siadam w fotelu, bowiem walczyć ma akurat np. Tomasz Adamek z kolejnym kandydatem do odstrzału, rozkosznie rozprostowuję nogi, kładąc je swobodnie na stojące nieopodal krzesło. Na rogu blatu, stojącego obok mnie biurka paruje kubek kawy ze skondensowanym mleczkiem i lśni w świetle stojącej lampy szklana popielniczka. W jej dostojnym sąsiedztwie leży paczka czerwonych Viceroy'ów 24 oraz gładziutka, kolorowa zapalniczka.
Bokserzy wychodzą zza kulis i zmierzają do ringu przy dźwiękach muzyki i aplauzu publiczności. Biorę łyk gorącej kawy (koniecznie osłodzonej dwoma niezbyt kopiastymi łyżeczkami), odstawiam kubek, otwieram wieczko pudełka w biało-granatowo-czerwonym kolorach, wyciągam cienkiego, ładnie nabitego papieroska z filtrem i robię "prztyk" zapalniczką. Zaciągam się i czuję smak prawdziwego, nie psutego jakimś perfumowaniem, tytoniu - smak wystarczająco mocny i intensywny, ale nie zatykający, a raczej przetykający i czyszczący duszę, umysł i cielesne miazmaty. Viceroy 24 w całej swej pysznej okazałości, mój smak, symbol mojego gustu i zamiłowania do naturalnych środków roślinnych.
Pyszny i ekscytujący.
Teraz bokserzy mogą walczyć do upadłego - jestem widzem idealnie na to przygotowanym.

Lubię Monte Cristo

2010-11-18T20:42:00.000+01:00

Uwielbiam po smacznym posiłku zapalić cygaretkę Monte Cristo. Mocna i smakowita, jak symbol prawdziwego tytoniu. Można je nazwać cygaretkami filmowymi ponieważ prześlicznie zagrały w filmie "Dym". Auggie Wren (Harvey Keitel) sprzedawał zawsze dwie paczki Monte Cristo pisarzowi. W tekturowych pudełkach ułożone były równiutko ciemnobrązowe tytoniowe przysmaki. Paląc je Pisarz siedzący przy maszynie do pisania wyglądał nader stylowo. Dymił literaturą.

Akurat piszę o tym tytoniowym przysmaku, kiedy ślepa propaganda antynikotynowa, poparta przez państwo pozbawiła ludzi swobody wyboru między chodzeniem do lokali gastronomicznych dla palących i niepalących. Ingerencja biurokracji krajowej i międzynarodowej w regulowanie życia codziennego obywateli nabrała rozmiarów karykaturalnych, właściwie - można rzec - socjalistycznych. Władze Polski i Unii Europejskiej postanowiły nie zostawiać ludziom prawa do załatwiania spraw we własnym zakresie. Prywatni właściciele barów kawowych i konsumenci zostali potraktowani jak dzieci, które należy uszczęśliwić na siłę. Pewnie sami dorośli przecież obywatele nie daliby sobie rady. Żegnaj Monte Cristo - nie wejdziemy już razem do lokalu i nie usiądziemy na wysokich stołkach. Zapraszam Cię przeto do siebie do domu. Przygotujemy sobie gorącą, pachnącą kawę i popalimy pysznie jak za dobrych czasów wolności.

A może zapali z nami piękna Angelina Jolie??? Kto wie?

W szoku po klęsce emocjonalnej

2010-03-22T21:12:00.000+01:00

Jaka to może być klęska. Ano - na przykład - rekuza po wyznaniu miłosnym czyli sczyszczenie wściekle zadurzonego amanta przez wybrankę krótkim "A ja cię nie kocham". No, koniec pieśni, upadek, obuch w łeb i ścięcie równo z glebą. Jesteśmy w proszku uczuciowym, w stanie instant czyli gwałtownego zaparzenia sfery miłosnej.
Odchodzimy ze zwieszoną głową na tzw bok lub stronę, zaszywamy się w kąciku, ozdobionym popielniczką pokaźnych rozmiarów i zapalamy rozpaczliwego papierosa. Ostatni papieros skazańca, który będzie odsiadywał wyrok życia w samotności i w duchowej pustce.
Po wypaleniu delikwent przeważnie podejmuje jakieś kroki (cichaczem wychodzi w mroczną przestrzeń nocy, wraca do towarzystwa i udaje, że jest w świetnym humorze, zaczyna podrywać inną panią przy ukochanej itp). Podjęte kroki okazują się jednakowo do luftu i nie zbliżają nieszczęśnika ani trochę do jakiegokolwiek dobrego rozwiązania. W ten sposób palenie w stanie szoku opóźnia moment wejścia na drogę zbędnej aktywności, acz przed nią nie chroni.

Ujście przez komin bólu i emocji

2010-03-14T21:47:00.000+01:00

Jestem kompletnie zatruty jakimś skażonym pokarmem. Mięśnie i kości "łamie" mi i wykręca na dziesiątą stronę. zażyłem tabletki oraz wypiłem Pyralgin na ów piekielny ból.
I palę - co za ulga. Nerwy i ból wychodzą z dymem, w atmosferę, a mnie coraz lżej. Ułagodzony system nerwowy, jeszcze przed chwilą rażony potwornie bolesnymi ciosami zaczyna rządzić moim organizmem. Jeszcze zbawienny haust "Revena", rzecz jasna czerwonego. I już mogę pisać. Takie szczęście!!!

Mewy

2010-03-12T10:57:00.000+01:00

Z Jackiem O. paliliśmy "Mewy" na schodach, pod strychem w kamienicy na ul. Dobrej 28 w Warszawie. Pamiętam smak i zapach owych "Mew", perfumowanych, co określaliśmy jako "opiumowane". Tak było tajemniczo i bardziej niedozwolone.
Potem schodziliśmy do mieszkania Jacka, u którego akurat nie było rodziców i czytaliśmy dramaty Tadeusza Różewicza ze słynnego zbioru "Pięć dramatów". To była prawdziwa uczta duchowa i intelektualna.

Nie łam przysięgi

2010-03-12T10:38:00.000+01:00

Rok 1961, mam 12 lat. W moim parafialnym kościele św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu 300 dzieci, chodzących tam na religię składa przysięgę, że kiedy dorośnie nie będzie pić i palić.
Pamiętam swoje ówczesne poczucie głębokiego absurdu tej sytuacji. Zastanawiałem się nad tym, skąd ja mogę wiedzieć, czy po ukończeniu 18 lat będę palił papierosy i popijał alkoholowymi płynami???
I jako jedyny spośród 300 osób nie złożyłem tej przysięgi. Rodzice zaakceptowali mój wybór.
W ten oto niezwykły sposób uniknąłem dylematu moralnego - nie złamałem przysięgi.

Przed i po jedzeniu

2010-03-11T20:42:00.000+01:00

Mówi się: "nie pal na czczo", bo to niezdrowo. Na szczęście nie zajmujemy się na łamach "Palę bo lubię" problematyką zdrowotną, gdyż zajmują się tym inni z wielkim powodzeniem. Pies ich i nas jechał jednako.

Można więc śmiało napisać, że zapalenie lekkiego papierosa (ew. lekkiego mentolowego) na pusty żołądek dostarcza uczucia niewiarygodnej satysfakcji. Organizm jest przeważnie również mocno wygłodzony po nocnej przerwie bez-tytoniowej i dlatego zasilenie go wspaniale wyglądającym i pachnącym dymem nikotynowym sprawia jedyną w swoim rodzaju przyjemność autentycznego zaspokojenia.

Pewnego razu wielki Witkacy nie wypalił rano papierosa i jemu jedynemu wyszło to na dobre (i nam też), bowiem zaczął pisać "Nienasycenie". Abstynencja tytoniowa była mu potrzebna wyłącznie do rozpoczęcia dzieła. Później - po pierwszym akapicie - zaciągnął się nieziemskim haustem.
I dalej poszło mu jak z płatka.

Marlena Dietrich

Joseliani i smak życia

2010-02-09T14:16:00.000+01:00

Uradował mnie Otar Joseliani, jeden z moich najbardziej uilubionych reżyserów filmowych kiedy wszedł na salę konferencyjną (w Wenecji czy Cannes - nie pamiętam) z lampką wina i subtelnie dymiącym papierosem.
W świecie zdemoralizowanym przez polityczną poprawność, w środowisku "skwerów" z luksusowych mediów, na sali pachnącej miętą zapchniało znakomitym tytoniem.

Dziennikarze poczuli krew. Zwierzyna łowna sama ulokowała się we wnykach i ostentacyjnie broczyła farbą. Musiało paść pytanie dotyczące ekscesu niepoprawnego artysty. Padła też krótka odpowiedź:

- Na tym polega moje poczucie smaku życia.

Autor, Autor

2010-01-26T19:42:00.000+01:00

Oto autor:

I również autor i wydawca strony:

Piotr Wójcicki - Długa Rozmowa

Pierwszy sztach

2009-11-19T17:21:00.000+01:00

I przyjemnie mi się robi w całym ciele. Tak psychicznie bogato się robi.
Mocny papieros i wokół głowy kłąb pachnącego tytoniowego dymu, a na podorędziu czysta, jeszcze nieskalana petem popielniczka o kształtach, które najbardziej odpowiadają naszemu gustowi. Zapach, smak, widok i działanie - tyle zmysłowych wrażeń, tyle satysfakcji. Czego chcieć więcej?