http://www.panevis.com/پانویس، وبلاگ خودشناسی، عرفان، پادکست‌ها و برنامه‌های صوتی خودشناسی و عرفانی، شرح مثنوی معنوی مولانا، غزلیات حافظ و سعدی، شعر و گل و بلبلennoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 25 May 2012 05:28:34 PDTBlogger http://www.blogger.com223125noreply@blogger.comnoپانویس، وبلاگ خودشناسی، عرفان، پادکست‌ها و برنامه‌های صوتی خودشناسی و عرفانی، شرح مثنوی معنوی مولانا، غزلیات حافظ و سعدی، شعر و گل و بلبلhttp://www.panevis.com/2012/05/food.htmlخودشناسیمولاناعرفانعشقسکوتزندگیتک‌بیتی‌های نابشعرذهنحافظnoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 25 May 2012 05:28:34 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3226617978420628982<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/empty-plate.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/empty-plate.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">امن و شراب بی‌غش، معشوق و <a href="http://www.panevis.net/molana/masnawi75.htm" target="_blank">جای خالی!</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div></div><br /><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=245&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3226617978420628982?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/05/how-not-to-be.htmlخودشناسیمولاناعرفانکتاباجتماعیکودکانتک‌بیتی‌های نابفیلمسئوالزندگیحافظذهنشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Mon, 21 May 2012 04:31:11 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3179549745834973272<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/life.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/life.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;از دوران نوجوانی‌ام خاطرم هست موضوع یک سری از کتابهایی که زیاد هم می‌دیدم اینطور بود که: چگونه فلان‌طور باشیم، آداب زندگی، آداب دوستی، آداب رابطه، آداب عشق، آداب چه و چه و... را یاد بگیریم. الآن هم کتاب‌ها، مقاله‌ها و نوشته‌های زیادی هستند که با این محتوی و موضوع منتشر می‌شوند.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;بنظرم بطور کلی اصل و جوهر آنچه اینگونه نوشته‌ها القاء می‌کنند، خود نبودن است. از خودبیگانگی و اینکه انسان رفتارش را بر اساس یک سری «آداب» و «اصول» بیرونی قرار دهد. حتی اگر این آداب و اصول «صحیح» باشند، بهرحال بیرونی‌اند. از درون انسان و خودبخودی و درون‌جوش نیستند. و این موضوع باعث بانی ماشینی شدن وجود روانی آدمی می‌شود.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><a name='more'></a><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;براستی چرا ما تمایل به خواندن و دانستن آداب چگونه اینطور و آنطور باشیم، داریم؟ و اگر دقت کرده باشیم، می‌بینیم وقتی چنین کتاب‌ها یا نوشته‌هایی را پیدا می‌کنیم، با ولع می‌خواهیم بخوانیم، چرا که ناآگاهانه می‌پنداریم آن‌ها می‌توانند از رنجی بزرگ نجاتمان می‌دهند. رنج «هستی»! و اینست که با شور و شوق آن‌ها را می‌خوانیم و سعی می‌کنیم حفظ کنیم و رعایت.&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;«هستی» یا‌‌ همان وجود روانی من را که از کودکی، بیرونی‌ها تعیین کرده‌اند، مانند جنس یک شرکت و کارخانه، مانند یک اتومبیل که تا سال‌ها نیاز به تامین شدن قطعاتش و پشتیبانی دارد، نیاز به حمایت از طرف بیرونی‌ها دارد. و این دست کتابهای آداب و «چگونه باشیم» ‌ها حکم همین حمایت‌ را دارد. لذا با دریافت این پشتیبانی‌ها، احساس امنیت می‌کنیم.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;حمایت؟! چه حمایتی؟ نه، تمثیل اتومبیل و تامین قطعاتش دقیق نیست، بهتر است بگوییم این‌ها حکم‌‌ همان قاچاقچی مواد مخدری را دارند که به من انسان معتاد به «هستی» و نیازمند شارژ شدن، مواد می‌رساند. ما برای این اینقدر از خواندن مقالات آداب و اصول احساس راحتی می‌کنیم که اختیار وجود روانیمان را همچنان بدست بیرونی‌ها بدهیم و خودمان نباشیم. من اگر خودم باشم، باید با زندگی، که نو است، که ناشناخته است، که تازه تازه است، روبرو شوم. و هستی روانی کهنه و گندیده و تکراری کجا و زندگی باطراوت و تازه کجا!&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; تا دمی از رنج هستی وارهند</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; ننگ بنگ و خمر بر خود می‌نهند</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;با خواندن آن مطالب و اشتیاقی که به آن‌ها داریم، به زبان بی‌زبانی داریم می‌گوییم «تو برای من زندگی کردن را تعیین کن!»، «من یک ربات هستم، ماشین هستم، تو بیا و برنامه به من بده تا طبق آن حرکت و زندگی کنم!». خیلی از ما انسان‌ها بلحاظ معنوی مرده‌هایی هستیم متحرک، ماشینهایی هستیم بی‌جان! خودمان نیستیم، ذهنمان و محتویاتش است که زندگی را برای ما تعیین می‌کند!&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;دوست داریم زندگیمان و کل وجودمان را بدهیم دست بیرونی‌ها، دیگران، جامعه، ذهن. و این کار با «آداب‌دانی» تسهیل می‌شود.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;نمود این جریان در بسیاری از شئون زندگی مشخص است. همه‌چیز آداب و کلاس و آموزش دارد. کلاس هنر، کلاس آموزش رقص، کلاس آموزش آواز، چگونه سماع کنیم، کلاس آموزش مدیتیشن، و هزار هزار "چگونه باشیم" دیگر.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;ما که اینقدر معتاد بیرونی‌ها هستیم و خودمان خبر نداریم، در مواجهه با مباحث خود‌شناسی نیز آن‌ها را اینگونه می‌بینیم که «چطور باید باشیم»، «آداب خود‌شناس بودن چیست»! یعنی نوعی برخورد مثبت. یعنی فکر می‌کنیم مجموعه مطالب خود‌شناسی و عرفان بما می‌گوید چطور باش، آداب زندگی چیست، و ما آنطور باید عمل کنیم! در حالیکه اگر حرفی اصیل در خود‌شناسی باشد، اینست که چطور نباش!&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;«خودت باش» یعنی «غیر خودت نباش»! یعنی هیچ‌طوری نباش! یعنی وجود روانی تو سابقه ندارد. کهنه‌گی ندارد، تکرار ندارد. «آداب» ندارد.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;بیا ساقی که جاهل را هنی‌تر می‌رسد روزی</div></div><br /><center><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/OQ3e1rBhdM0?rel=0" width="500"></iframe></center><br /><br /><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/Pacifier_war.mp4" target="_blank">.: دریافت ویدیوی فوق :.</a></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=243&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3179549745834973272?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no &nbsp; &nbsp;از دوران نوجوانی‌ام خاطرم هست موضوع یک سری از کتابهایی که زیاد هم می‌دیدم اینطور بود که: چگونه فلان‌طور باشیم، آداب زندگی، آداب دوستی، آداب رابطه، آداب عشق، آداب چه و چه و... را یاد بگیریم. الآن هم کتاب‌ها، مقاله‌ها و نوشته‌های زیادی هستند کnoreply@blogger.com (Panevis) &nbsp; &nbsp;از دوران نوجوانی‌ام خاطرم هست موضوع یک سری از کتابهایی که زیاد هم می‌دیدم اینطور بود که: چگونه فلان‌طور باشیم، آداب زندگی، آداب دوستی، آداب رابطه، آداب عشق، آداب چه و چه و... را یاد بگیریم. الآن هم کتاب‌ها، مقاله‌ها و نوشته‌های زیادی هستند که با این محتوی و موضوع منتشر می‌شوند.&nbsp; &nbsp; &nbsp;بنظرم بطور کلی اصل و جوهر آنچه اینگونه نوشته‌ها القاء می‌کنند، خود نبودن است. از خودبیگانگی و اینکه انسان رفتارش را بر اساس یک سری «آداب» و «اصول» بیرونی قرار دهد. حتی اگر این آداب و اصول «صحیح» باشند، بهرحال بیرونی‌اند. از درون انسان و خودبخودی و درون‌جوش نیستند. و این موضوع باعث بانی ماشینی شدن وجود روانی آدمی می‌شود.&nbsp; &nbsp; &nbsp;براستی چرا ما تمایل به خواندن و دانستن آداب چگونه اینطور و آنطور باشیم، داریم؟ و اگر دقت کرده باشیم، می‌بینیم وقتی چنین کتاب‌ها یا نوشته‌هایی را پیدا می‌کنیم، با ولع می‌خواهیم بخوانیم، چرا که ناآگاهانه می‌پنداریم آن‌ها می‌توانند از رنجی بزرگ نجاتمان می‌دهند. رنج «هستی»! و اینست که با شور و شوق آن‌ها را می‌خوانیم و سعی می‌کنیم حفظ کنیم و رعایت.&nbsp; &nbsp; &nbsp;«هستی» یا‌‌ همان وجود روانی من را که از کودکی، بیرونی‌ها تعیین کرده‌اند، مانند جنس یک شرکت و کارخانه، مانند یک اتومبیل که تا سال‌ها نیاز به تامین شدن قطعاتش و پشتیبانی دارد، نیاز به حمایت از طرف بیرونی‌ها دارد. و این دست کتابهای آداب و «چگونه باشیم» ‌ها حکم همین حمایت‌ را دارد. لذا با دریافت این پشتیبانی‌ها، احساس امنیت می‌کنیم.&nbsp; &nbsp; &nbsp;حمایت؟! چه حمایتی؟ نه، تمثیل اتومبیل و تامین قطعاتش دقیق نیست، بهتر است بگوییم این‌ها حکم‌‌ همان قاچاقچی مواد مخدری را دارند که به من انسان معتاد به «هستی» و نیازمند شارژ شدن، مواد می‌رساند. ما برای این اینقدر از خواندن مقالات آداب و اصول احساس راحتی می‌کنیم که اختیار وجود روانیمان را همچنان بدست بیرونی‌ها بدهیم و خودمان نباشیم. من اگر خودم باشم، باید با زندگی، که نو است، که ناشناخته است، که تازه تازه است، روبرو شوم. و هستی روانی کهنه و گندیده و تکراری کجا و زندگی باطراوت و تازه کجا!&nbsp; &nbsp; تا دمی از رنج هستی وارهند&nbsp; ننگ بنگ و خمر بر خود می‌نهند &nbsp; &nbsp;با خواندن آن مطالب و اشتیاقی که به آن‌ها داریم، به زبان بی‌زبانی داریم می‌گوییم «تو برای من زندگی کردن را تعیین کن!»، «من یک ربات هستم، ماشین هستم، تو بیا و برنامه به من بده تا طبق آن حرکت و زندگی کنم!». خیلی از ما انسان‌ها بلحاظ معنوی مرده‌هایی هستیم متحرک، ماشینهایی هستیم بی‌جان! خودمان نیستیم، ذهنمان و محتویاتش است که زندگی را برای ما تعیین می‌کند!&nbsp; &nbsp; &nbsp;دوست داریم زندگیمان و کل وجودمان را بدهیم دست بیرونی‌ها، دیگران، جامعه، ذهن. و این کار با «آداب‌دانی» تسهیل می‌شود.&nbsp; &nbsp; &nbsp;نمود این جریان در بسیاری از شئون زندگی مشخص است. همه‌چیز آداب و کلاس و آموزش دارد. کلاس هنر، کلاس آموزش رقص، کلاس آموزش آواز، چگونه سماع کنیم، کلاس آموزش مدیتیشن، و هزار هزار "چگونه باشیم" دیگر. &nbsp; &nbsp;ما که اینقدر معتاد بیرونی‌ها هستیم و خودمان خبر نداریم، در مواجهه با مباحث خود‌شناسی نیز آن‌ها را اینگونه می‌بینیم که «چطور باید باشیم»، «آداب خود‌شناس بودن چیست»! یعنی نوعی برخورد مثبت. یعنی فکر می‌کنیم مجموعه مطالب خود‌شناسی و عرفان بما می‌گوید چطور باش، آداب زندگی چیست، و ما آنطور باید عمل کنیم! در حالیکه اگر حرفی اصیل در خود‌شناسی باشد، اینست که چطور نباش!&nbsp; &nbsp; &nbsp;«خودت باش» یعنی «غیر خودت نباش»! یعنی هیچ‌طوری نباش! یعنی وجود روانی تو سابقه ندارد. کهنه‌گی ندارد، تکرار ندارد. «آداب» ندارد.&nbsp; &nbsp; &nbsp;بیا ساقی که جاهل را هنی‌تر می‌رسد روزی .: دریافت ویدیوی فوق :. نظـرات خودشناسی, مولانا, عرفان, کتاب, اجتماعی, کودکان, تک‌بیتی‌های ناب, فیلم, سئوال, زندگی, حافظ, ذهن, شعرhttp://www.panevis.com/2012/05/arta.htmlمطالب دوستانوب‌سایتضرب‌المثلسئوالخودشناسیعشقزندگیاجتماعیمحمدجعفر مصفاتک‌بیتی‌های نابnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 19 May 2012 02:59:18 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-4502852070163120990<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/letter.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><strike><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/letter.jpg" /></strike></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">سلام، سلامتید انشاءالله آقای پانویس؟</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; ازتون راهنمایی میخوام. مزاحمتون شدم چون واقعا کسی کمکم نمیکنه حتی خودم! اونطوری نگاه نکنید تو رودربایسی گذاشتمتون که ناامیدم نکنید.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">نمیدونم اگه سر درد دلم واشه چقدر میشه تومارم اما کلا دو سه تا سوال اساسی دارم که سعی میکنم در پایان تفکیکشون کنم. بذارید فکنم حداقل یک آدم با طرز فکریکه یک ساله من باهاش آشنام دلنوشتمو میخونه و شاید درکم میکنه...</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">سلام. امیدوارم شما هم خوب باشید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;"><br /></span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;با همین رنگ آبی در قسمتهایی از نامه‌تان، وقتی نکته‌ای بنظرم می‌رسد، می‌نویسم. قسمتهایی از نوشتهٔ شما را هم قرمز کرده‌ام برای توجه کردن به آنها. در پایان نامه هم یک مطالبی جداگانه خواهم نوشت. سعی می‌کنم تا حد امکان با شما رک باشم و امیدوارم از این زبان نرنجید و نازک‌نارنجی هم نباشید. که البته بنظر نمی‌رسد اینطور باشید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"></div><a name='more'></a><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; من در دبیرستان رشتم ریاضی بود و موفق هم بودم اما به موسیقی علاقه بسیار داشتم بالاخره در کنکور موسیقی شرکت نموده و قبول شدم! &nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;من دوساله از کنکور کارشناسی ارشد رد میشم شاید چون انگیزه &nbsp;قوی ندارم.. اینکه بازهم موسیقی بخونم که چه؟ همه اساتیدم متفقا بر این باور هستند که تو ارشد چیزی یاد آدم نمیدن اما باز همه متفقا تشویق به ادامه تحصیلت میکنن! خستم از دویدن و نرسیدن... گاهی رویاهای خودمو تو ازدهام رویاهای تجویز شده یا تحمیل شده توسط دیگران گم میکنم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">این یکی از مشخصه‌های انسانی است که مفصلاً درباره‌اش صحبت کرده‌ایم. در زندگی نمی‌داند چه دوست دارد و بهمین خاطر در زندگی سرگردان است و همیشه نیازمند توصیه و راهنمایی دیگران!&nbsp;</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;چرا انسان خودش نباید بداند و حس کند به چه چیزی در زندگی علاقه دارد؟! آیا دیگری باید بمن بگوید مثلاً "تو نارنگی دوست داری."؟!</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">آقای پانویس گاهی از شدت فشار هویت فکری تصمیم میگیرم از همون لحظه تا خود دکترا خودمو <span style="color: #cc0000;">وقف کنم</span>! تصمیم میگیرم یک نفس مدرک ها رو جمع کنم و برم بالا تا بعد که <span style="color: #cc0000;">توجه و احترام و تحسین و تایید اطرافیانمو جلب کردم</span>، باخیال راحت مدرکها رو بگذارم زیر سرم و به علایق خودم بپردازم! <span style="color: blue;">(محال است! فرضاً که این کار را هم بکنید، در آن وقت هم چیزهایی درونتان شما را بسمت آرزوها و ارزشهای دیگر هل می‌دهد.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">من آرامش روان ندارم. من حتی خودمم طرف خودم نیستم. همش حس میکنم کمم. حس میکنم تو <span style="color: #cc0000;">این مسابقه</span> کم بدست آوردم. اخیرا &nbsp;یکی از اقوام که هم سنمه تو رشته پزشکی فارق التحصیل شد. در شب مهمانی چنان فشاری روی من بود که حد نداشت. حس یه آدم بی ارزشو داشتم. نمی‌تونستم خودم باشم. بیخودی <span style="color: #cc0000;">اعتمادبنفسم</span> رو از دست داده بودم ...</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; <span style="color: blue;">&nbsp;امیدوارم مطالب جلسات و بحثها و همینطور کتابهای مصفا را خوانده و گوش کرده باشید. اگر چنین است، باید بخوبی بدانید این جملات شما دقیقاً نشاندهندهٔ تسلط و چیره شدن "شخصیت پنداری" بر وجود و زندگی شماست. نداشتن آرامش، احساس دائمی کم بودن، احساس غبن و بازنده بودن، مقایسهٔ شخصیت و مجموعه اعتباریات خود با شخصیت و مجموعه اعتباریات دیگران، میل به تکیه بر چیزی موهوم بنام "اعتماد بنفس" دربارهٔ همهٔ اینها در جلسات صحبت کرده‌ایم و اگر با دقت گوش داده باشید، حتماً متوجه شده‌اید که کسی که این چیزها برایش مطرح هستند و زندگی‌اش، توجه‌اش حول این چیزها دور می‌زند، در جهنم درونی زندگی می‌کند و آنوقت چه انتظاری می تواند داشته باشد که اگر با دیگری ارتباط برقرار کند، آن ارتباط(تازه بفرض آنکه آن شخص دوم هم سالم باشد!) ارتباط سالمی خواهد بود؟!</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;نکتهٔ دیگر اینکه شما با صداقت این خصوصیات خود را نوشته‌اید، یعنی نداشتن آرامش و غیره را، و در جای دیگر نامه‌تان قید کرده‌اید آن آقا بشما گفته "از شخصیتتان خوشش آمده"! و اینکه او شما را بخاطر داشتن شخصیت و روحیاتتان ستوده. آیا در این دو موضوع تضاد روشنی مشاهده نمی‌کنید؟! یا شما با صداقت این مطالب راجع به خودتان را ننوشته‌اید(یعنی وجود آرام و بدون احساس کمی و غبن و بازنده‌گی و مقایسه و ... دارید) یا آن آقا بشما دروغ گفته تا شما را خام کند. و یا اینکه آن آقا واقعیت شما را نمی‌بیند و چیزهایی باعث بسته شدن چشمش شده و یا می‌بیند و عمداً چشمش را می‌بندد.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">من از سنین پایین استعداد و توانایی خوبی تو هنر و ادبیات داشتم. بهترین لحظاتمو تو کلاسهای ادبیات و هنر گذروندم. گرچه که بلطف خدا کلا زرنگ بودم! از همون سالها همیشه با فامیل مزبورم وخواهر بزرگم و سایر هم سنو سالهام مقایسه میشدم. هرچی این فامیل جان بی‌هنر بود آقا ما هنرمند بودیم! حتی تو درس هم همسطح بودیم اما اون تمام تلاشش رو تو درس خوندن میکرد پشتکار و اعتماد بنفس خوبی داشت، تو بازیهای بچگیمونم همیشه مادرش دخالت میکرد و طرفشو میگرفت. یشب اگه از مادره جدا بود آبقورشم براه بود؛ اما من تابحال یک بار هم برا دوری از خانوادم گریه نکردم! از بچگی خیلی فکر و خیال میکردم، کل اتفاقات دور و برم رو با تعابیر منفی از ذهن میگذروندم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; <span style="color: blue;">&nbsp;از نوشته‌هایتان مشخص است مانند بسیاری از خانواده‌ها در خانواده شما نیز از کودکی مقایسه و قیاس بشدت انجام میشده. حریف درست کردن، سرکوفت دیگران را زدن(ولو بطور غیرمستقیم). شما باید اینها را در خودتان ببینید. بروی آنها تامل کنید. آنها را بشناسید و بازشان کنید و با آنها روبرو شوید. و الا این جرثومه را تا پایان زندگی روی کولتان حمل خواهید کرد.&nbsp;</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;ببینید، همین که الان دارید این موضوعات را عنوان می‌کنید، به این معنی است که الان هم اینها برایتان مطرح و قابل اهمیت‌اند! وگرنه اصلاً فراموش‌شان کرده بودید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">بین نزدیکان رسم بود که همه بچه هاشونو به حفظ قرآن و شرکت توی مسابقات قرآن تشویق میکردند. <span style="color: blue;">(می‌بینید؟ توجه دارید چه چیزهایی برایتان و برای خانواده‌تان و هم اکنون در ذهن شما برای خود شما مطرح است؟ انسانی که گرفتار این چیزها نیست این حرفها برایش بسیار بسیار پیش پا افتاده است و بچه‌گانه. مثل اینست که من و تو سر یک قران دو زار با هم جنگ و جدل کنیم. – حالا اگر سر چند میلیونی دعوا کنیم، باز یک چیزی!)</span> خواهرم تو این دویدنها کم نمی‌آورد و باعلاقه &nbsp;تلاش میکرد. اما من بزرگترین آرزوم بود که بزرگ بشم و دیگه مجبور نباشم برم مسابقه...من خیلی بازیگوش و خیال پرداز بودم و اگر چیزی داشتم از استعدادهای خدادادیم بود؛ کمی تا قسمتی بی‌تفاوت بودم، بچه پرتلاشی نبودم. تو موسیقی و آوازم با استعداد بودم صوت قرآنمم بهمین دلیل خوب بود. کلا خوب می‌خوندم! اما بزور فقط یک جزء حفظ کردم و ازین بابت هم همیشه خودمو شماتت میکردم؛ <span style="color: #cc0000;">که چرا باعث مباهات خودمو بقیه نیستم</span>... هنوز وقتی به اون روزها فکر میکنم غصم میگیره. اون <span style="color: #cc0000;">روزهای سخت بچگی</span>..</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">خلاصه من هروز گوشه گیرتر شدم. حتی بسیاری شبها زیر پتو گریه میکردم تا خوابم میبرد. خواهر و برادر کوچکتر هم دارم و جالبه بدونید که این خواهر کوچک اصلا در این جریانات مقایسه-مسابقه شرکت داده نمیشد, فقط ما دو تا که بزرگتر بودیم. این بود که از یک خانواده سه دختر با سه تربیت متفاوت &nbsp;بثمر رسید:</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;اولی با اعتماد بنفس و مسئولیت پذیر، خانه دار و کلی امتیازات مسابقه ای –تحصیلی</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">دومی که من باشم بی اعتماد بنفس و دوستدار تنهایی و بعبارتی غیر اجتماعی و مسئولیت نپذیر و خیال پرداز با کلی استعداد و هنر خاموش و روشن!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">سومی آزادتر بود. نه درس می‌خوند و نه به لحاظ پوشش مث ما بود و کلی شاد بود و خودشیفته. گرچه الان هم درس‌خون شده هم سنگین رنگین! <span style="color: blue;">(فکر نکنید خانواده های دیگر چیزی سوای این هستند. همه گرفتار این بازیهای مخرب مقایسه و مسابقه و ... هستیم.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">...من با بغض بزرگ شدم. با خشم با نفرت. نفرت ازهمه.. والدینم، فامیلم، خواهرام.. از مسابقه از مقایسه... من با ترس بزرگ شدم با تردید‌های بی‌پایان، با ترس از قضاوت دیگران, با فکر و خیال و خیال پردازی.. با قهرمانهای ذهنی با خود خیالی..خود خالی. <span style="color: blue;">(و کسی از این شخصیت "خوشش آمده" و شما حرف او را باور کرده‌اید!!)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">هیچوقت برای دوستی با کسی پیشقدم نبودم. چون فکر میکردم کمم. چون خشمگین بودم ازینکه کمم و <span style="color: #cc0000;">دیگران</span> بزودی <span style="color: #cc0000;">می‌فهمن کمم</span>..</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">تا اینکه یروزی یه روزگاری با یه آقایی تو نت آشنا شدم. ابتدا فقط دوستی مجازی بود بعد تلفن و..</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">سابقه ازدواج داشت. تحصیلات دانشگاهی نداشت. اما سواد و شعور اجتماعی بالایی داشت. <span style="color: blue;">(دقیق بگویید! بگویید "من اینطور برداشت کردم که سواد و شعور زیادی داشت". یا دقیقتر: "اینطور بنظر می رسید که ...". بگمانم تجربه چندانی از ارتباط نزدیک نداشته باشید. دوست عزیزم، انسانها بطور عجیبی میتوانند برای هم نقش بازی کنند. حتی خودشان هم بنوعی آگاهی از این فیلم بازی کردن خودشان ندارند. دارند و ندارند. حتی دو نفر پس از سالها زندگی مشترک، نمی‌توانند به قطع و یقین بگویند همدیگر را می‌شناسند. امیدوارم دید مرا بدبینانه تلقی نکنید! شما درباره ازدواج راهنمایی خواسته‌اید و شوخی‌بردار نیست. یک عمر زندگی است. دوستیِ کوتاه مدت نیست. در این موضوع انسان باید با حزم و محتاط باشد. بسیار محتاط.)</span> مسائل رو خیلی خوب تجزیه و تحلیل میکرد. آدم راحتی بود. تفکر مستقلی داشت. هیچوقت نظر دیگران رو بلغور نمیکرد. <span style="color: #cc0000;">از من بخاطر سلامت تربیتی و بقول خودش شخصیتمو ..خوشش میومد</span>. چرند نمیگفت وعده نمیداد فقط دوستم بود.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">دوست!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">وابسته شدیم.. تو نت. تا اینکه اولین تماسو گرفتیم و بعد... اعتیاد عاطفی! <span style="color: blue;">(انسان اسیر پندار، شدیداً به تکیه‌گاه روانی احتیاج دارد. بنابراین، "اعتیاد عاطفی" برایش یک ضرورت است. حال به کسی یا به چیزی.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">برا منی که تو ارتباط با آدما اونقد گارد داشتم و اونقد نفرت و خشم, بهترین دوست بود.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">دوستام اکثرا دوست جنس مخالف داشتند. منم بخاطر رفتار سنگینم طرفدارایی تو دانشگاه داشتم اما همیشه از اینکه باهاشون روبرو بشم واهمه داشتم. میترسیدم پی به <span style="color: #cc0000;">شخصیت خالی من</span> ببرن. از طرفی دوست نداشتم مورد سوء استفاده کسی باشم برای همین همیشه با ترس و تردید رفتار میکردم و برداشت دیگران این بود که آدم مغروری هستم!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">تا اینکه دانشگاه تموم شد و من با این آقا دوست تر شدم! یه مرد سرد و گرم کشیده. یه آدم مجازی که هیچ خطر هویت فکرانه ای برام نداشت<span style="color: blue;">(اینطور نیست! هویت فکری در هر ارتباطی – حتی بقول شما ارتباط مجازی – احساس ترس و اضطرابش را دارد.) </span>گرچه در برخورد با اونم کلی ترس شخصیتی داشتم و کلی احساس گناه. با اینکه ۳ سال بزرگتر بود از من، اما کلی تجربه داشت. مثل یه گنج پنهان تو دلم نگهش داشته بودم. تو این دنیای سرد و سرگردون, گرمم میکرد. دیگه نمیشد به نبودش فکر کرد. نماز می‌خوند روزه می‌گرفت و بقول خودش مایه تعجب خیلیا شده بود. الان هم در حال ادامه تحصیله. <span style="color: blue;">(با توجه به مطالبی که در نامه‌ای دیگر در رابطه با برخی عادات قبلی ایشان نوشته بودید، نکتهٔ مهمی را دقت فرمایید: کسی که <b>بخاطر دیگری</b> می‌آید و چیزی را ترک می‌کند و رو به چیزهای به اصطلاح "مخالف آن" (بقول شما به نماز و روزه) می‌آورد، مطمئن باشید پس از مدتی که آن فرد برایش عادی شد(مثلاً در زندگی مشترک) باز رو به همان کارها و رفتار سابق خواهد آورد. انسان اگر عادتی و رفتاری را ترک می‌کند، باید به خاطر نفس آگاه شدن بر مخرب و مضر بودن آن رفتار باشد، نه اینکه بخاطر فلانی آن رفتار را ترک کند! فردای روزگار که آن فرد دیگر آن شور و اشتیاق را برایش نداشت و عادی شد، باز همان رفتار سابق و رویکرد به عادت قبلی‌اش را خواهد داشت. این موضوع خیلی ساده و روشنی است.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">او می‌پرسید ازم که اگه سابقه یک ازدواج رو نداشتم و ازت خاستگاری میکردم چکار میکردی؟ منم بی تعارف میگفتم دوسدارم تحصیلات همسرم فلان بود مومن بود همشهریم بود و... <span style="color: #cc0000;">ناراحت میشد؛ منم سعی میکردم کمتر باهاش روراست باشم</span>. <span style="color: blue;">(بطور ظریفی حس می کنم آن فرد شما را در رودربایستی قرار می‌داده یا می‌دهد. و این احتمالاً یکی از خصوصیات رفتاری اوست در رابطه. این موضوع نقطهٔ ضعفی در شما هم هست(در رودرواسی قرار گرفتن و ناتوانی در "نه" گفتن). اگر احساس بدی از رک بودن و روراستی می‌کند، دلیلی ندارد شما رک بودن خود را کنار بگذارید. مجدداً هشدار می‌دهم که شما روی ازدواج دارید فکر می‌کنید و می‌خواهید تصمیم بگیرید، نه صرف دوستی. صداقت و رک بودن در رابطه باید باشد و دلیلی بر ناراحت شدن نباید در کسی وجود داشته باشد.)</span> دوستش داشتم اما واقعا نمیخواستم باهاش ازدواج کنم. شرایط زندگیش جالب نبود. اوایل همش ساز رفتن می‌زدم اما نمیگذاشت..نمیشد.. &nbsp;<span style="color: blue;">(خیر! باحتمال زیاد شما هم با دست پس زدن و با پا پیش کشیدن را پیش گرفته بوده‌اید! آن شخصیت(وضعیت روحی شما)، نیاز به آن تکیه‌گاه هم دارد.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">تو همین بهبوهه با جلسات شرح مثنوی آشنا شدم. همیشه دنبال راهی برای رهاییی بودم. برای جبران ضعفها و زخمهای عمیق شخصیتیم به هر دری میزدم. تو جلسات &nbsp;مثنوی ریشه مشکلمو پیدا کردم اما بازم عاجز و درمانده بودم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">انگار چراغی تو دلم روشن میشد و حقیقت شفابخشی پیش روم بود. ادامه دادم. کتابهای مصفا, فایلهای مثنوی. برملا شدن دروغهای موفقیت و اعتمادبنفس در ده دقیقه و قانون جذب! چه حس خوبی!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">من کلا مطالعه مذهبی و ادبی و.. هم داشتم اما هیچوقت با ریشه مشکل روبرو نشده بودم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">با این وجود هنوز گیجم. هنوز در تور مقایسه و تقلام. هنوز از خودم لذت نمیبرم. <span style="color: #cc0000;">هنوز محبت رو بیرون از خودم جستجو میکنم.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">من نزدیک سه ساله با این آقا دوستم. حالا به قصد ازدواج. حتی با خانوادم صحبت کرده ولی با عکس العمل نچندان جالبشون روبرو شد. منم اگه فشار و زور این هویت فکریه نبود شاید حاضر بودم.. آخه هیچکس تابحال اینطوری دوستم نداشته .به لحاظ فکری هم نزدیکیم بهم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">شاید دلیل دو سال رد شدنم از کنکور ارشد همین دغدغه هاس. با همه خطاها و گناهانم همیشه به هدایت خدا و توجهش اعتقاد داشتم. مسیر زندگیم گرچه تلخ اما در جهت آمالم بوده. پیوستنم به هنر، آشنایی با مردیکه بیشتر از هرچیز<span style="color: #cc0000;"> انسانیت داره و عشق</span><span style="color: blue;">(از کجا می دانی، جوان؟!)</span> آشنایی با شما و نوری که امیدم بخشیده.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">شما بگید من چکنم که درست تصمیم بگیرم؟</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">من دوست دارم ارشد ادبیات بخونم و کتاب کودک بنویسم و کلا در حوزه کودک فعالیت کنم. مرکزی برای کودکان تاسیس کنم و نگذارم که زندگیهایی ازین دست تازه و نو شکفته مثل امثال من در ترس ورقابت و احساس حقارت بگذره.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">البته این یه آرزو یا تصمیم بلند مدته شایدم زیادی آرمانی! ولی کار کردن با بچه‌ها در زمینه‌ی حرفه‌ام رو واقعا دوست دارم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">۱. میشه راهنماییم کنید برای تحقق این رویا که هیچ مدال شخصیتی رو به گردن من نمی آویزه چه باید بکنم؟ در چه شاخه ای مطالعه کنم و ادامه تحصیل بدم. آیا دانشگاهش اهمیتی داره؟</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">میتونید راهنماییم کنید برای نوشتن در حوزه کودک و نوجوان چکنم؟ در حوزه ادبیات ادامه تحصیل بدم یا روانشناسی یا اصلا خود هنر..؟!!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">خیر، چون من در این زمینه فعالیت چندانی نداشته ام. فقط مختصراً با دوستی چند کتاب کودک کار کرده‌ام. باید از اهلش بپرسید. بروید سراغ کسانیکه در همان فضایی هستند که شما دوست دارید در آن فضا قرار بگیرید. از آنها بپرسید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">۲. و دیگه اینکه نظرتون راجع به این مورد ازدواجی که دارم و خانوادمم مخالفن چیه؟&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">۳. کلا من با این هویت فکری که یک ساله باهاش آشنا شدم چکنم؟ چرا ولم نمیکنه.. <span style="color: blue;">(مگر نگفتید کتابهای مصفا و جلسات آنلاین را مرور کرده اید؟! این چه سئوالی است پس؟!)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">آیا شما هم پیروی از یک پیر رو توصیه می‌کنید و اینکه به راه عشق منه بی دلیل راه قدم....؟ <span style="color: blue;">(باز هم می‌خواهید تکیه کنید! و فکر می‌کنید غیر از انگشت خودتان، کس دیگری می‌تواند پشتتان را بخاراند.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">کمک آقای پانویس! دعاتون میکنم! لطفا جواب کاملی بهم بدین قول میدم دوبل دعاتون کنم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">خواهشا کلی نگید خواهشا... نمیگم وظیفه دارید جواب بدید اما &nbsp;میدونم که خدا یک در دنیا و هزار در آخرت عوضتون میده!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">ببخشید رمان نوشتم. شرمندم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">ممنون از توجهتون</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">در پناه حق باشید</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">---</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">نکاتی از نامهٔ</span><span style="color: blue;">&nbsp;دیگر ایشان: (بدلیل حفظ حریم خصوصی‌ ایشان، نه تمام نامه، بلکه قسمت‌هایی را بصورت گزیده از این نامه می‌آورم.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">من وقتی با "آقا" دوست شدم در حال متارکه با همسرش بود ولی دیرتر بمن گفت. و توجیهش این بود که ترسیدم از دستت بدم...</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">اوایل دوستیمون توی نت خیلی بش توجه نمی‌کردم. قرار میذاشتم و یادم میرفت. اما اون همیشه بود <span style="color: #cc0000;">می‌گفت با بقیه فرق داری</span> ...</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">این "با بقیه فرق داری" و جملاتی اینچنین (مثلاً "تو شخصیت خاصی داری" و ...) یکی از راههای خام کردن خانمهای ساده است که آقایانِ بدجنس و چرب‌زبان از آن استفاده می‌کنند و خانمها هم براحتی با اینگونه جملات خام می‌شوند!</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;می‌دانم گلویتان پیش ایشان گیر کرده، اما بگذارید تلخی رک بودن سخنم در نقطه‌ای مهم از زندگی‌تان باعث هوشیاری‌تان شود تا مبادا تصمیم غیرعاقلانه‌ای بگیرید. موضوع ازدواج فقط عشق و دوست داشتن نیست. درصد بیشترش عقل و خردمندی‌ست. چرا، اگر صرفاً دوستی بود، می‌شد خیلی چیزها را نادیده گرفت.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;ضمناً این را هم اضافه کنم که حزم و احتیاط بنده به این معنی نیست که ایشان انسان خبیثی هستند! اما بهرحال بنده بر اساس شواهدی که در سخن شماست، چنین برداشتهایی دارم.</span>&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">خیلی تنهاست. <span style="color: #cc0000;">خیلی دوستم داره</span> و شاید اگه بگم چکارهایی برام کرده بهم حق بدید. کنارش احساس امنیت میکنم شاید چون ضعفهای شخصیت منو نداره.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">دقیقاً همینطور است! احساس امنیت شما لزوماً بمعنی ثبات شخصیت ایشان نیست. بلکه باحتمال زیاد بخاطر متزلزل بودن درون خود شماست. انسانی که پایش سست است، ممکن است از تکیه به یک نهال نازک هم احساس تعادل کند. (البته موقتاً.)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;دیگر: نمی‌دانم چکار برایتان کرده‌اند اما هیچ کاری، هر چقدر هم از دید شما بزرگ باشد، دلیل بر داشتن عشق بمعنای واقعی نیست. انسانهای بسیاری را می‌شناسم که برای همسر یا دوستشان کارهای "بسیار بسیار بزرگی" کرده‌اند اما بعداً بلایی بهمان اندازه بزرگ بر سرشان در آورده‌اند! این معیارتان معیار و محک صحیحی نیست. عشق واقعی مستقل از این چیزهاست. یعنی این کارهای ایشان دلیل نمی‌شود که عشق در ایشان باشد.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">دیگر اینکه بنده باز هم این احساس را دارم که ایشان سعی در قرار دادن شما در موقعیت "رودربایستی" دارد. و شما هم در چنین موقعیتهایی ظاهراً خیلی احساس "منت بر سرتان بودن" دارید و سختتان است این قضیه را در تصمیم نهایی‌تان دخالت ندهید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;اگر کسی برای کسی هدیه‌ای می‌گیرد یا کاری می‌کند(هر کاری)، دلیل نمی‌شود آن فرد هدیه‌گیرنده حتماً هدیه دادن او را "پس بدهد"! شما برای من هدیه خریده‌اید، کاری کرده‌اید، بمن مثلاً شام داده‌اید و ...، آیا من هم باید لزوماً بخاطر این کارهای شما، بنوعی جبران و تلافی کنم؟! نه! (هرچند جامعه بما یاد داده که باید بکنی!!)</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;من اگر دلم بخواهد، <b>واقعاً</b> دلم بخواهد، بدون در نظر گرفتن اینکه شما بمن هدیه داده‌اید یا نداده‌اید، خودم هدیه‌ای بشما می‌دهم، یا کاری برایتان می‌کنم. اگر نمی‌خواهم، نمی‌کنم. این چه زوری است که من روی سر خودم بگذارم که چون فلانی برایم فلان کار را کرده، من هم باید کاری برایش بکنم؟!</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">هر دوی ما در شرایطی بودیم که <span style="color: #cc0000;">بیش از هر چیز به محبت احتیاج داریم</span>؛ البته کسی نمیتونه منکر نیازش به محبت باشه؛ ولی <span style="color: #cc0000;">من از ترس تنها موندن باهاشم و اینکه کارایی برام کرده که بی اندازه تو رودربایسی محبتشم</span>. گمون نمیکنم &nbsp;بتونم بیرحمانه فراموشش کنم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">موضوع بی رحمی نیست. موضوع حساسیت موضوع ازدواج است. اگر برایتان اهمیتی ندارد کسی که قرار است عمری با او زندگی کنید کیست و چگونه است، که سخنی دیگر است.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;احتیاج به "محبت" در انسان بالغ، کاذب است. این از احتیاجات انسان اسیر شخصیت پنداری است. و تا وقتی اسیر این هویت پنداری هستیم، فرقی نمی‌کند. ازدواج بکنیم و نکنیم زندگی همان کوفت و زهرمار است که هست.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;باز نوشته‌اید: "کارهایی برام کرده که ...". توجه می‌کنید؟! مواظب باشید این "رودربایستی" کار دستتان ندهد!</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">خیلی به زندگی سختش فکر میکنم. سختیهایی کشیده که هرکسی توان تحملش رو نداره.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">خوب بله! خیلی انسانها اینطورند و شاید هم بمراتب سختی‌های بدتر. این هم دلیل نمی‌شود شما برای بازی کردن نقش فرشتهٔ نجات، دست بکار غیرخردمندانه‌ای بزنید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;مردها موجودات خیلی ناقلا و بدجنسی‌اند! خوب می‌دانند یکی از راههای بدست آوردن دل خانمها اینست که خود را گرفتار و در سختی نشان دهند تا احساسات مادرانه و زنانه و حس "فرشتهٔ نجات بودن" را در آنها به غلیان در آورند تا خانمها کاری کنند که آنها(مردها) می‌خواهند. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">سه سال باهم بودن کم نیست و نقشه هایی که کشیدیم و رویاهایی که بافتیم. <span style="color: blue;">(این موضوع، خیلی عادی و طبیعی‌ست. همه وقتی در این شرایط و ارتباطات قرار می‌گیرند این نقشه‌ها و رویاها را می‌ریزند.)</span> آدم عاشق پیشه‌ایه، گاهی <span style="color: #cc0000;">خرده میگیره که چرا بیتفاوتی چرا اونقدیکه دوستت دارم نداری</span>..گاهی مایوس میشه میگه وقتی همه مخالفن چکارکنیم بعد در میاد که غصه نخوریا هیچوقت تنهات نمیذارم <span style="color: #cc0000;">و...بیشتر و بیشتر مایه میذاره</span>!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">بترس از این جمله: "چرا اونقدیکه دوستت دارم نداری"! این جمله یک دنیا حرف و معنی پشتش هست! انصافاً چه دلیلی هست که اگر من کسی را دوست دارم، توقع داشته باشم او هم مرا دوست داشته باشد؟!! هیچ دلیلی منطقی و سالم بر این توقع نیست. و اتفاقاً کسی که چنین برداشتی دارد، خدا می‌داند وقتی در ارتباط نزدیک(زیر یک سقف) قرار بگیرد، چه جهنمی که بپا نکند! دائماً انسان تحت فشار توقعات و انتظارهای وی خواهد بود.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;دوست عزیز، دوستی و رابطهٔ دوستی خیلی خیلی متفاوت از زندگی مشترک و زیر یک سقف و از نزدیک است. علت به جدایی کشیدن بسیاری از ازدواجها و یا به جنگ و دعوا کشیدنها هم همین است که بعد از ازدواج تازه می‌فهمند چه گندابی درون همدیگر دارند! و تازه، این می‌خواسته به آن تکیه کند، و آن می‌خواسته به این!</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">تو این سالها چیزایی رو از دست دادم و پا رو ارزشهایی گذاشتم که بخواب هم نمیدیدم.. فکر میکنم ازدواجم با هرکسی به خوشبختی نمی انجامه چون خاطراتش همیشه همراهمه، <span style="color: #cc0000;">محبتا و سنگ تموم گذاشتناش</span>.. مقایسه‌ی اینها با همسر فرضی آیندم و اینکه دیگه اون دختر معصوم نیستم و این خیانته به همسرم، اینکه حتی خاطره و یاد قیاس کردن کسی همراهم باشه همه و همه دست بدست هم میدن که راهی جز این ازدواج برام نمونه..</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">خستم</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">همه‌ی این فکرا تحلیلم میبره</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">..</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">شاد باشید</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">متشکرم</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;<span style="color: blue;">اینکه نوشته‌اید: "فکر میکنم ازدواجم با هرکسی به خوشبختی نمی‌انجامه چون خاطراتش همیشه همراهمه" نمی تواند لزوماً درست باشد. انسان خوشبختانه موجود فراموشکاری است! گذشت زمان خیلی چیزها را تغییر می‌دهد. زندگی بزرگتر از این صحبت‌هاست.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;قصد داشتم نکات دیگری هم در انتهای نامه بیاورم، اما فکر می‌کنم مطالبی را که در متن نامه‌تان نوشته‌ام کفایت کند.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;نکته آخر اینکه بنده باز هم عرض می‌کنم که نظر بنده نه سلبی است و نه ایجابی. نه می‌گویم این کار را بکنید و نه نکنید. بلکه با توجه به مطالبی که شما نوشته‌اید نکاتی که می‌دیدم را عرض کردم. میزان بینش بنده به این ماجرا و موضوعات، بسته به میزان صداقتی است که شما در نوشتن نامه داشته‌اید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;مجدداً همچون ابتدای نامه اظهار امیدواری بر نازک‌نارنجی نبودن شما می‌کنم.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">شادکام باشید.</span></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">---</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">&nbsp; &nbsp;به دوستانی که مایلند دو صحبت مفید دربارهٔ عشق و دوست داشتن را بشنوند یا ببیند، این دو لینک را پیشنهاد می‌کنم:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://weblog.mossaffa.com/2012/01/i-love-you.html" target="_blank"><span style="color: blue;">۱. "دوستت دارم"</span></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.mossaffa.com/2010/08/mehr.html" target="_blank"><span style="color: blue;">۲. " و اینک، مهر..."</span></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=240&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-4502852070163120990?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/05/wattamolla.htmlویدیوکستخاطراتطبیعتخودشناسیمولانازندگیاسترالیافیلمتک‌بیتی‌های نابشعرذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 11 May 2012 21:52:58 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-353709587823868734<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Wattamolla.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Wattamolla.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;چند روز پیش، جای شما سبز، طی سفری یکروزه به پارکی جنگلی شرفیاب گشتیم به نام <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Royal_National_Park" target="_blank">Royal National Park</a>. و سپس به برکه‌ای در این پارک بنام <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Wattamolla" target="_blank">Wattamolla</a>.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><a name='more'></a><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;عکس‌، ویدیو و صحبت‌هایی را آنجا گرفتم که مجموعاً در <a href="http://www.youtube.com/watch?v=BzCG7ZjPfak" target="_blank">قطعه فیلم زیر</a> آورده‌ام:</div></div><br /><center dir="rtl"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/BzCG7ZjPfak" width="500"></iframe></center><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: center;">&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<a href="http://www.panevis.net/panevis/video/Wattamolla.flv" target="_blank">.: ویدیو با کیفیت عالی :.</a>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<a href="http://www.panevis.net/panevis/video/Wattamolla.mp4" target="_blank">.: ویدیو با کیفیت معمولی :.</a></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=237&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-353709587823868734?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no &nbsp; &nbsp;چند روز پیش، جای شما سبز، طی سفری یکروزه به پارکی جنگلی شرفیاب گشتیم به نام Royal National Park. و سپس به برکه‌ای در این پارک بنام Wattamolla. &nbsp; &nbsp;عکس‌، ویدیو و صحبت‌هایی را آنجا گرفتم که مجموعاً در قطعه فیلم زیر آورده‌ام: &nbsp; &nnoreply@blogger.com (Panevis) &nbsp; &nbsp;چند روز پیش، جای شما سبز، طی سفری یکروزه به پارکی جنگلی شرفیاب گشتیم به نام Royal National Park. و سپس به برکه‌ای در این پارک بنام Wattamolla. &nbsp; &nbsp;عکس‌، ویدیو و صحبت‌هایی را آنجا گرفتم که مجموعاً در قطعه فیلم زیر آورده‌ام: &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;.: ویدیو با کیفیت عالی :.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;.: ویدیو با کیفیت معمولی :. نظـرات ویدیوکست, خاطرات, طبیعت, خودشناسی, مولانا, زندگی, استرالیا, فیلم, تک‌بیتی‌های ناب, شعر, ذهنhttp://www.panevis.com/2012/05/mosi.htmlخاطراتخودشناسیعرفانعشقزندگیتک‌بیتی‌های ناببا مهتابمحمودشعرحافظnoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 11 May 2012 07:20:51 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-9141861065838615497<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/mosi26.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/mosi26.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl">من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش</div><div dir="rtl">که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی</div><div dir="rtl"><br /></div><div dir="rtl">&nbsp;&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp; &nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp; &nbsp;</div><div dir="rtl"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=235&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-9141861065838615497?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/05/archives.htmlمطالب دوستانوب‌سایتسئوالپادکستمولاناخبرکتابمحمدجعفر مصفاادیانnoreply@blogger.com (Panevis)Sun, 06 May 2012 04:54:06 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3519744428707840671<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/two-books.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/two-books.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">بدون مقدمه عرض می‌شود که:</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">۱. پادکستهای سایت تعدادشان به صد رسیده است. گفتم جمع و جورشان کنیم و در قالب یک فایل بگذاریم روی سایت. این فایل حاوی تمامی پادکستها تا امروز است، با کیفیت عالی و همراه با عکس مربوط به هر پادکست، آن هم با کیفیت عالی! خلاصه اینکه "خونه‌دار و بچه‌دار زنبیل و وردار و بیار. پادکستیه، پادکست!"</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/misc/Panevis_Podcasts_Archive_001.rar" target="_blank">.: دانلود آرشیو اول مجموعه پادکست‌ها :. (حجم فایل ۳۳۲ مگابایت)</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;یک نکتهٔ مهمی را راجع به محتوای پادکست‌ها عرض کنم. هر چند قبلاً هم شاید گفته باشم. و آن اینکه این صحبتها بیشتر فی‌البداهه‌اند و لذا پختگی <a href="http://masnawi.persiangig.com/" target="_blank">مباحث و صحبتهای جلسات شرح مثنوی</a> را ندارند. قسمتی از پادکستها هم گزیده‌هایی‌ست از همان جلسات شرح مثنوی، فقط جهت یادآوری برای کسانیکه قبلاً آن مباحث را گوش داده‌اند. لذا به دوستانیکه احیاناً بتازگی با این سایت و وبلاگ آشنا شده‌اند، قویاً و شدیداً توصیه می‌کنم بجای گوش دادن به پادکست‌ها، به اصل مطالب یعنی جلسات و مباحث شرح مثنوی بپردازند. همهٔ محتوای جلسات هم در <a href="http://www.panevis.net/molana/masnawi_archive.htm" target="_blank">صفحهٔ آرشیو آن</a>، هست. بنده بسیاری از سئوالاتی که دریافت می‌کنم را می‌بینم همه را قبلاً در جلسات بهشان پرداخته‌ایم و دوستانی که می‌پرسند، معلوم است جلسات را گوش نداده‌اند.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><a name='more'></a><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;مثلاً بعد از <a href="http://www.panevis.com/2012/05/khodaiieh.html" target="_blank">شعر خدائیه (پادکست اخیر)</a>، بعضی دوستان دربارهٔ موضوع "جبر و اختیار" سئوال می‌کنند. این موضوع قبلاً در دو سه جلسه از جلسات شرح مثنوی مطرح شده و مفصل بحث کردیم. جلسات هفتاد و نهم و هشتاد و یکم، بحث "جبر و اختیار" و بخصوص "جبر عاشقانه". بنابراین از دوستانی که سئوال می‌پرسند خواهش می‌کنم اول به <a href="http://masnawi.persiangig.com/" target="_blank">جلسات مثنوی</a> سر بزنند. این جلسات &nbsp;طوری تنظیم شده‌اند که اگر کسی هیچ چیز راجع به خودشناسی نداند و از جلسهٔ اول شروع کند و پیش برود، سئوالاتی که در مسیر برایش پیش می‌آید را در همان ادامهٔ جلسات جواب خواهد گرفت.&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">۲. <a href="http://www.panevis.net/molana/masnawi156.htm" target="_blank">جلسه یا برنامهٔ شماره ۱۵۶ شرح مثنوی</a> دیروز روی سایت قرار داده شده است. بعضی دوستان اخیراً ایمیل زده‌اند که <a href="http://news.panevis.com/2012/05/radio-molana-program-41-masnawi-session.html" target="_blank">خبرنامهٔ جلسه ۱۵۶</a> را دریافت نکرده‌ایم. لذا از دوستانی که قبلاً هم عضو <a href="http://news.panevis.com/" target="_blank">خبرنامه</a> بوده‌اند و دیروز و امروز، یا هفتهٔ پیش، خبرنامهٔ جلسهٔ ۱۵۶ را دریافت <b>نکرده‌اند</b> خواهش می‌کنم در <a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=232&amp;timezone=12600" target="_blank">قسمت نظرات این یادداشت</a> بمن اطلاع دهند. تا اگر خبرنامه اشکالی برایش پیش آمده، فکر چاره‌ای کنیم.<br /><br />تازه: بعد از پیامهای دوستان مکشوف به عمل آمده است که خبرنامه مشکلی نداشته است. بلکه بسیاری از دوستان، ایمیل خبرنامه را در پوشهٔ Spam ایمیل‌شان دریافت کرده‌اند. برای رفع این مشکل، اگر طبق دستور زیر عمل کنید، همیشه خبرنامه‌ها را دریافت خواهید کرد:&nbsp;آدرس ایمیل مخصوص خبرنامه و نیز ایمیل رادیو مولانا و رادیو حافظ را به بخش Contacts ایمیلتان اضافه کنید.<br />این سه آدرس را:<br />Panevis.Newsletter@gmail.com<br />RadioMolana@gmail.com<br />RadioHafez@gmail.com<br /><br />به اینصورت دیگر ایمیل‌های خبرنامه به پوشهٔ Spam نخواهد رفت. چون ایمیل‌های فوق بعنوان دوستان شما شناسایی می شوند.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">۳. آرشیو کامل <a href="http://www.mossaffa.com/" target="_blank">سایت و وبلاگ آقای مصفا</a> و نیز <a href="http://www.panevis.com/" target="_blank">همین سایت یا وبلاگ</a>(تا این تاریخ) را در اختیار دوستانی که اهل وب هستند و از مسائل اینترنت و تکنیکی آن باخبرند، قرار می‌دهم تا اگر خدای نکرده، خدای نکرده، بعد از صد و بیست سال، زبانم لال، زبانم لال، الاهی نبینم آن روز را، بی پانویس شدیم، دوستان بتوانند با استفاده از این سه فایل، سایت و وبلاگها را بازسازی کنند.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://files.mossaffa.com/misc/Mossaffa.com_Archive_05-05-2012.xml" target="_blank">.: آرشیو کامل وب‌سایت محمدجعفر مصفا :. (حدود ۳ مگابایت)</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://files.mossaffa.com/misc/weblog.mossaffa.com_Archive_05-05-2012.xml" target="_blank">.: آرشیو کامل وبلاگ محمدجعفر مصفا :. (کمتر از یک مگابایت)</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/misc/Panevis.com_Archive_05-05-2012.xml" target="_blank">.: آرشیو کامل وبلاگ پانویس :. (کمتر از شش مگابایت)</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">همانطور که عرض کردم، اگر از مسائل تکنیکی وب بی‌اطلاع هستید، بهتر است سه فایل فوق را دانلود نکنید. چون بدردتان نمی‌خورند.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">۴. دوستی بنام ساشا مجموعه متن تمامی <a href="http://masnawi.persiangig.com/" target="_blank">جلسات مثنوی</a> تا جلسه ۱۵۵ را بصورت فایل pdf تهیه کرده‌اند که ذیلاً می‌توانید دانلود کنید. این فایل‌ها حاوی شرح و تفسیر <b>نیستند.</b> فقط متن ابیات داستانها و آنچه در صفحهٔ هر جلسه آورده شده است را شامل می‌شوند. بدرد دوستانی می‌خورد که فایلهای صوتی را بصورت آفلاین گوش می‌دهند و ابیات را روی کامپیوتر یا گوشی‌های تلفنشان پیگیری می‌کنند.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/molana/misc/masnawi_text_archive.rar" target="_blank">.: فایل متن مجموعه جلسات شرح مثنوی :. (کمتر از چهار مگابایت)</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">۵. دوستانیکه ایمیلاً،&nbsp;کامنتاً&nbsp;یا فیس‌بوکاً سئوالاتی مطرح کرده‌اند، به یاری ابوالفضل به همین زودی‌ها طی یادداشتی یا در پادکستی یا در جلسه‌ای از جلسات شرح مثنوی به آنها خواهم پرداخت. صبور باشند لطفاً.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">۶. اما نمایشگاه کتاب:&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;اول اینکه آقای مصفا به بنده گفتند که امسال در نمایشگاه غرفه ندارند. و حاضر نمی‌شوند.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;دوم، خدمت دوستانی که خواسته‌اند بنده رمان معرفی کنم، دو رمان از <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D8%A7_%D8%AF%D8%B3%D8%B3_%D9%BE%D8%AF%D8%B3" target="_blank">آلبا&nbsp;دسس پدس</a> را پیشنهاد می‌کنم. اولی "دفترچه ممنوع"(انتشارات بدیهه) و دومی "عذاب وجدان"(انتشارات ققنوس). هر دو هم بترجمهٔ بهمن فرزانه. از این دو کتاب، خانمها&nbsp;احتمالاً&nbsp;بیشتر لذت خواهند برد.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;البته قبلاً هم دربارهٔ چند کتابی <a href="http://www.panevis.com/search/label/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8" target="_blank">نوشته بودم</a>. و نیز ترجیع‌بند توصیهٔ هر ساله‌ام برای آشنایی ابتدایی و غیرتخصصی با تاریخ فلسفه و تاریخ ادیان، بترتیب دو کتاب "دنیای سوفی"(یاستین گوردر، ترجمهٔ مهرداد بازیاری، انتشارات هرمس) و "دنیای تئو"(کاترین کلمان، ترجمهٔ مهدی سمسار، انتشارات نقش جهان) بوده است. که هر دوی آنها در قالب رمانی خوش‌خوان، خواننده را با تاریخ فلسفه و تاریخ ادیان آشنا می‌کنند. اما آن دو رمان آلبا دسس پدس بکلی سطحشان با کتابهای اخیرالذکر، متفاوت است.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;ضمناً بحمدالله و المنة که<a href="http://www.kaleme.com/1391/02/14/klm-99871/" target="_blank"> اعلام فرموده‌اند</a> کتابهای جیدو کریشنامورتی جزو کتب ضاله‌اند و خواندن آنها باعث گمراهی‌مان می‌شود. لذا توصیهٔ اکید می‌کنم نخوانید. بنده که توبه کرده‌ام از خواندن آنها. خدا مرا ببخشاید. بخصوص ترجمه‌هایی که آقای مصفا از کتب ایشان کرده است را نخوانید، چرا که ترجمه‌های ایشان از کتابهای کریشنامورتی خیلی خوب، بلکه عالی است، لذا خطر گمراهی بیشتر خواهد بود.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;زیاده عرضی نیست.</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /><br />&nbsp;&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=232&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3519744428707840671?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/05/khodaiieh.htmlخاطراتپادکستصدازندگیاجتماعیطنزشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Mon, 30 Apr 2012 22:46:33 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-5448664554978176590<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Bakhtiaries.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="281" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Bakhtiaries.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"></div><br /><center style="text-align: center;"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0017.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center style="text-align: center;"><br /></center><center style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0017.mp3" target="_blank">.: لینک دانلود پادکست :.</a></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><a name='more'></a></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">خداییهٔ <a href="http://www.panevis.net/panevis/misc/DarabAfsarBakhtiari.pdf" target="_blank">داراب افسر بختیاری</a></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><center dir="rtl" style="text-align: justify;">اي كه روزيَ همه خلق ز &nbsp;انبار تونِه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; آسمونها &nbsp;و &nbsp;زمين كِرده &nbsp;كردار ِ &nbsp;تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">ئي همه نقش و نگاري كه مِنِه &nbsp;دنيا &nbsp;هِد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; همه از پرتو يك جلوه &nbsp;ديدار ِ &nbsp;تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">اَ فتو و &nbsp;ئي همه &nbsp;نوري كه &nbsp;اِتاو ِه به زَمين &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;مختصر ذره اي از تابش رخسار ِتو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">ئي همه آو كه به دريا چو’نو هيِِ موج &nbsp;اِزَنه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;چكه اي ازكَرَم آورگهربار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">عاقلون هر چه كنِن فكر و اِبالِن به ’خوسون &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;اشتباه كِردنِه’پاي ، جمله ز افكار تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هركه رَهد از پي ِمقصور و به مقصود رسيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ’او َنَرهد و &nbsp;َنَرسيده ’يوز ِ رفتار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هرحكيمي كه دوا &nbsp;داد و مريضِس خو، اِبيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;’او دواها &nbsp;همه از قيطي عطار &nbsp;تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هر چه فردوسي و سعدي و &nbsp;نظامي ’گودِنه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;همه سون اِز اثر ِ طبع ِ’درَربار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">پيراِبون خلق و &nbsp;همه &nbsp;سال تفاوت &nbsp; اِ’كنِن &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; غير ذات تو &nbsp;كه امسال ِ تو چي پار ِ تونه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">عرش فرش كِردي و &nbsp;قِيلون ِ &nbsp;نِهادي ’گرَِلو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;هر چه ’ورمون &nbsp;اِ’كنِن ’پاي همه آزار تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">دييِه كِردمِه مختار، &nbsp;تو نه ِ ور’خو و بد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;نيكنم’ زِت ’مو قبول ’يوسرو’يودار ِ تونه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هر &nbsp;شَر و شور &nbsp;به &nbsp;دنيا &nbsp;مِنِه &nbsp;مخلوقت &nbsp;اِبو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; اِز َ نيم &nbsp;يا &nbsp;اِ’كشيم پاك &nbsp;همه &nbsp;سون كارتونه</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">خان ِ چنگيز &nbsp;كه دنيانه ِ سر &nbsp;اِز ته ’رفتَي &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; هر چه بد &nbsp;كِرد &nbsp;بِه مردم &nbsp;همه وادار &nbsp;ِ‌تونه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">شاه تيمور كه مشهور به خين &nbsp;ريزي بيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; كمترين بنده اي اِز مردم ِ تاتار تونه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">يه نفركِي &nbsp;اِتَرِس ئي همهآ’دم &nbsp;بِكشِه ؟ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ا و &nbsp;نَكشت ، دست ِ‌توبيد ، &nbsp;قدرت ِ قهار ِتونه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">وَنديه جنگ اروپا و تَپِستي تَه ِ عرش &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; هر چه ’مردِن مِنِه جنگ خين ِ‌ همه بار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">نيگو’هم &nbsp;كه ، زِ عربها &nbsp;به عجم ها &nbsp;چه رسيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; همه دونِن كه چه بيد &nbsp;چونكه ’هوشاهكار تونه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هر &nbsp;رسولي &nbsp;اِفِرِستي و كتابي &nbsp;داره &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; يا ’كرِت &nbsp;يا’كرِگَو’ت يا كه جلودار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">آ’دمِه گول اِزَني و اِ’كونيس’ور &nbsp;مِنِه &nbsp;باغ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;اِ &nbsp;نهی ترد بريشِس كه يو دي، وار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">آبِر’وسِه &nbsp; اِبَري سي &nbsp;دو سه كَپ گَندم و جو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;سي چه گندم نخورِه پَس’يوچه سركار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هوكه شيطونِه و &nbsp;ئي گولِ &nbsp;به آ’دم زِيدِه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; گوش و ’نفتِس بكَنَي خوس’دزَ بازار تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">باغِتِه ’رفت به &nbsp;َيه &nbsp;شَو و ’گر’هد از چنگِت &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ميل ِ ’خت بيد كه بَرِه َارنه گرفتار تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">’گديه ِ &nbsp;روز قيامت زِ ’لر اِ’خوم ’مو حِساو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; تو چه داديس؟ ’هو چه داره؟ چه بدهكار تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">’كر &nbsp;َ يارونه ِ &nbsp;اتومبيل ’سواري دادي &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; منكر &nbsp;بيدِنِته ، &nbsp;’لركه طرفدار ِ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">حق تو &nbsp;داري بكني هر &nbsp;چه به دنيا &nbsp;بِخويي &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; چون همه بيد و &nbsp;نَبيد &nbsp;زِنده زِ &nbsp;پِندار ِ‌ تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">هر بنايي كه &nbsp;بسازِن همه ويرون &nbsp;اِبوهه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; غير پاينده فقط گنبد دوار ِ &nbsp;تو نه ِ</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">افسرئي فخر بَسِه سي توكه &nbsp;بعد اِز مرگت &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; اسم ’لر تا به &nbsp;ابد زنده &nbsp;ز اشعار تونه</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=230&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-5448664554978176590?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no .: لینک دانلود پادکست :. خداییهٔ داراب افسر بختیاری اي كه روزيَ همه خلق ز &nbsp;انبار تونِه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; آسمونها &nbsp;و &nbsp;زمين كِرده &nbsp;كردار ِ &nbsp;تو نه ِئي همه نقش noreply@blogger.com (Panevis) .: لینک دانلود پادکست :. خداییهٔ داراب افسر بختیاری اي كه روزيَ همه خلق ز &nbsp;انبار تونِه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; آسمونها &nbsp;و &nbsp;زمين كِرده &nbsp;كردار ِ &nbsp;تو نه ِئي همه نقش و نگاري كه مِنِه &nbsp;دنيا &nbsp;هِد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; همه از پرتو يك جلوه &nbsp;ديدار ِ &nbsp;تو نه ِاَ فتو و &nbsp;ئي همه &nbsp;نوري كه &nbsp;اِتاو ِه به زَمين &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;مختصر ذره اي از تابش رخسار ِتو نه ِئي همه آو كه به دريا چو’نو هيِِ موج &nbsp;اِزَنه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;چكه اي ازكَرَم آورگهربار ِ تو نه ِعاقلون هر چه كنِن فكر و اِبالِن به ’خوسون &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;اشتباه كِردنِه’پاي ، جمله ز افكار تو نه ِهركه رَهد از پي ِمقصور و به مقصود رسيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ’او َنَرهد و &nbsp;َنَرسيده ’يوز ِ رفتار ِ تو نه ِهرحكيمي كه دوا &nbsp;داد و مريضِس خو، اِبيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;’او دواها &nbsp;همه از قيطي عطار &nbsp;تو نه ِهر چه فردوسي و سعدي و &nbsp;نظامي ’گودِنه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;همه سون اِز اثر ِ طبع ِ’درَربار ِ تو نه ِپيراِبون خلق و &nbsp;همه &nbsp;سال تفاوت &nbsp; اِ’كنِن &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; غير ذات تو &nbsp;كه امسال ِ تو چي پار ِ تونه ِعرش فرش كِردي و &nbsp;قِيلون ِ &nbsp;نِهادي ’گرَِلو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;هر چه ’ورمون &nbsp;اِ’كنِن ’پاي همه آزار تو نه ِدييِه كِردمِه مختار، &nbsp;تو نه ِ ور’خو و بد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;نيكنم’ زِت ’مو قبول ’يوسرو’يودار ِ تونه ِهر &nbsp;شَر و شور &nbsp;به &nbsp;دنيا &nbsp;مِنِه &nbsp;مخلوقت &nbsp;اِبو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; اِز َ نيم &nbsp;يا &nbsp;اِ’كشيم پاك &nbsp;همه &nbsp;سون كارتونهخان ِ چنگيز &nbsp;كه دنيانه ِ سر &nbsp;اِز ته ’رفتَي &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; هر چه بد &nbsp;كِرد &nbsp;بِه مردم &nbsp;همه وادار &nbsp;ِ‌تونه ِشاه تيمور كه مشهور به خين &nbsp;ريزي بيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; كمترين بنده اي اِز مردم ِ تاتار تونه ِيه نفركِي &nbsp;اِتَرِس ئي همهآ’دم &nbsp;بِكشِه ؟ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ا و &nbsp;نَكشت ، دست ِ‌توبيد ، &nbsp;قدرت ِ قهار ِتونه ِوَنديه جنگ اروپا و تَپِستي تَه ِ عرش &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; هر چه ’مردِن مِنِه جنگ خين ِ‌ همه بار ِ تو نه ِنيگو’هم &nbsp;كه ، زِ عربها &nbsp;به عجم ها &nbsp;چه رسيد &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; همه دونِن كه چه بيد &nbsp;چونكه ’هوشاهكار تونه ِهر &nbsp;رسولي &nbsp;اِفِرِستي و كتابي &nbsp;داره &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; يا ’كرِت &nbsp;يا’كرِگَو’ت يا كه جلودار ِ تو نه ِآ’دمِه گول اِزَني و اِ’كونيس’ور &nbsp;مِنِه &nbsp;باغ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;اِ &nbsp;نهی ترد بريشِس كه يو دي، وار ِ تو نه ِآبِر’وسِه &nbsp; اِبَري سي &nbsp;دو سه كَپ گَندم و جو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;سي چه گندم نخورِه پَس’يوچه سركار ِ تو نه ِهوكه شيطونِه و &nbsp;ئي گولِ &nbsp;به آ’دم زِيدِه &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; گوش و ’نفتِس بكَنَي خوس’دزَ بازار تو نه ِباغِتِه ’رفت به &nbsp;َيه &nbsp;شَو و ’گر’هد از چنگِت &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ميل ِ ’خت بيد كه بَرِه َارنه گرفتار تو نه ِ’گديه ِ &nbsp;روز قيامت زِ ’لر اِ’خوم ’مو حِساو &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; تو چه داديس؟ ’هو چه داره؟ چه بدهكار تو نه ِ’كر &nbsp;َ يارونه ِ &nbsp;اتومبيل ’سواري دادي &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; منكر &nbsp;بيدِنِته ، &nbsp;’لركه طرفدار ِ تو نه ِحق تو &nbsp;داري بكني هر &nbsp;چه به دنيا &nbsp;بِخويي &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; چون همه بيد و &nbsp;نَبيد &nbsp;زِنده زِ &nbsp;پِندار ِ‌ تو نه ِخاطرات, پادکست, صدا, زندگی, اجتماعی, طنز, شعرhttp://www.panevis.com/2012/04/sholeyl.htmlزمینخاطراتعشقزندگیشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Mon, 30 Apr 2012 01:28:32 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-6978957767914665681<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/pigeons.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/pigeons.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">شو دراز و مه‌ بلند&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">دلم نیگر جا</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div></div> <div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=229&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-6978957767914665681?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/04/happiness.htmlخودشناسیعرفانعشقاجتماعیمحمدجعفر مصفابا مهتابفیلمویدیوکستخاطراتطبیعتزندگیحافظذهنشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 21 Apr 2012 09:29:54 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-687452240148898261<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011a.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86" target="_blank">نائین</a> هستیم. می‌گویند این شهر قسمتی دارد بنام "بافت تاریخی" که محله‌های قدیمی شهر آنجاست. با کمی پرس و جو و سعی و خطا بالاخره بافت تاریخی‌اش را پیدا می‌کنیم.<br /></div></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><a name='more'></a><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011b.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;ماشین را در کوچه‌ای‌‌ رها می‌کنیم و به کوچه‌ها و کوچه‌باغ‌ها قدم می‌گذاریم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011c.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011c.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;بدون نقشه و برنامه‌ریزی در میان دیوارهای کاهگلی کوچه‌ها پرسه می‌زنیم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011d.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;از جلوی خانه‌ای می‌گذریم که گویا در آن، پسته پوست می‌کنند، با دستگاهی. پسرکی با فرغون مشغول بیرون آوردن پوست‌پسته‌ها و کپه کردن آنها کنار دیوار باغ است.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011e.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011e.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;کنجکاوی ما که با سرک کشیدن داخل منزل به ظهور رسیده است را متوجه می‌شود و با تقاضای ما برای دیدن داخل خانه، از پدربزرگش اجازه می‌گیرد و ما را بداخل خانه می‌برد.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011g.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011g.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">پیرمرد ما را به داخل باغ دعوت می‌کند، باغ انار و پسته. اوایل پاییز است و فصل هر دو.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011f.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011f.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011h.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011h.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011i.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Naeen2011/Naeen2011i.jpg" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;از همه چیز می‌گوید، بخصوص از وضع زندگی در جوانی‌اش و مقایسهٔ آن با زندگی‌های امروزی. در حرف‌هایش چیزی توجهم را جلب می‌کند. برخلاف همه که از وضعیت بد اقتصادی می‌نالند، او راضی‌ست! می‌گوید: «تا بوده وضع اقتصادی کم و زیاد همین بوده. اما زندگی‌های قدیم خیلی سخت‌تر بود. امکاناتی که الان هست، آن موقع‌ها نبود. آن موقع‌ها یک بیماری ساده ممکن بود بچه‌تان را از شما بگیرد. لامپ و برق نبود. ماشین برای حمل و نقل نبود. و خیلی چیزهای دیگر. الان آدم خیلی راحت زندگی می‌کند.»</div></div><br /><br /><center><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/ZEyL10Cu5s0?rel=0" width="500"></iframe></center><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/Reza_Naeen2011.mpg" target="_blank">.: لینک دریافت ویدیو :.</a></div><br />&nbsp; &nbsp;حرف‌هایش ناخودآگاه مرا یاد روزهایی می‌اندازد که می‌رفتیم پیش محمدجعفر مصفا. آن موقع‌ها فکر می‌کردم بطور اتفاقی است که بیشتر اوقات که پیش او می‌رویم صحبت از وضع زندگی‌اش در دوران کودکی‌اش می‌کرد. از فقر، از بیماری، از تبعیض‌های شدید اجتماعی و طبقاتی، از نبود امکانات زندگی به شکل امروزی. و از اینکه انسان امروزی این همه وسایل عالی برای رفع احتیاجاتش دارد اما ناراضی‌ست. احساس ناخوشبختی دارد.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; گاهی اوقات که خل بازی‌هایم گل می‌کند، تصمیم می‌گیرم یک روز تمام را که تعطیل هستم خودم را جای یک نابینا بگذارم. البته شاید تو هم امتحان کرده باشی. از صبح تا شب یک دستمال به چشمت ببندی و کار‌هایت مثل غذا خوردن و راه رفتن را بدون دیدن انجام دهی. و شب وقتی چشمت را باز می‌کنی شاید قدر یک تلنگر بفهمی چشم داشتن یعنی چه.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; انسانی ناراضی از همه چیز ناراضی‌ست. امکانات دور و برش را نمی‌بیند. توجه ندارد نه تنها در صد یا دویست سال گذشته بلکه در هزاران سال پیش چطور می‌زیسته. در غار و بی‌سرپناه زندگی می‌کرده‌ایم. حتی یک سقف و دیوار درست و حسابی نداشته‌ایم. ظرف و ظروف درست درمانی هم نداشته‌ایم. چه برسد به اینکه الان آب را در کتری می‌ریزیم و با پیچاندن دکمه‌ای، سریع جوش می‌آید و آب گرم برای نوشیدن در لیوانمان داریم! آیا این‌ها کم امکاناتی‌ست؟! حمام داغ، دیوار، لیوان، جای گرم برای خوابیدن، لباس و خیلی چیزهای سادهٔ دیگر.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; نارضایتی البته فقط در این امور نیست. وقتی من از این همه موهبت مادی ناراضی باشم، قطعاً آن را به دنیای درونم هم تسری می‌دهم. انسان در قدم بقدم زندگی معنوی‌اش نیز آگاه نیست که نپذیرفتن خودش، همینطور که هست، چه رنجی دارد. اندیشهٔ «شدن»، اینکه من خودم را همینطور که هستم نمی‌پذیرم، انتظار دارم «تکامل معنوی» پیدا کنم، «چیزی» بشوم و نتیجتاً از خودم و زندگی ناراضی می‌شوم، بلای بزرگی است که خودم بجان خودم می‌اندازم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; چنین جملاتی را زیاد می‌شنویم، هم درون ذهن خودمان و هم از زبان همدیگر، که: «من هنوز اونی که باید می‌شدم، نشده‌ام»، «احساس می‌کنم شخصیتم ناقص است». این یعنی نارضایتی و نپذیرفتن خودم و زندگی. و ناگزیر هزار رنج و افسردگی و خمودگی بدنبال دارد.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; من حتی از مطالب عرفانی و خود‌شناسی که قاعدتاً باید مرا از اندیشهٔ «چیزی شدن» خلاص کند، وسیله‌ای ساخته‌ام برای تداوم حس نارضایتی‌ام. «باید به عشق برسم»، «باید به فطرتم برگردم»، «باید به رهایی برسم»، «تعالی روحی روانی و معنوی را باید حاصل کنم» باعث ساختن<a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/418755" target="_blank"> اتوپیای کمال</a> و مدینهٔ فاضله از رهایی، فطرت و از کیفیت عشق است. حرف زدن از فطرت، سخن گفتن از عشق، ناخودآگاه این مدینهٔ‌فاضله‌سازی را در پی دارد.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; چهار تا دکان‌دار مانند پانویس و امثال او هم برای اینکه دکانشان از رونق نیافتد و همیشه مشتری داشته باشند، به زیرکی و پدرسوختگی تمام، از این موضوع باخبرند و پنهانی اندیشهٔ «عشق»، «فطرت»، «رهایی» و امثالهم را به جان انسان‌ها می‌اندازند تا مشتری یک وقت نرود و برنگردد! مشتری اگر از خودش راضی باشد و خودش را همینطور که هست بسادگی بپذیرد و نخواهد «چیزی» شود، دیگر چه نیاز به دکان خود‌شناسی پانویس دارد؟! پس باید با چند تا شعر و استفاده از ادبیات، کاری کرد که او همچنان از خودش ناراضی باشد. بخواهد! و برای همین باز برگردد دم دکان!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; خلاصه اینکه ما انسان‌ها حتی از خود‌شناسی نیز چیزی درمی‌آوریم که نارضایتی از وضعیت موجود و نپذیرفتن خودمان را استمرار دهیم. به هر قیمت، وسیله و ترفند که بشود.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><center dir="rtl"><script src="http://www.jadidonline.com/embed/content.php?id=2428" type="text/javascript"></script></center><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=225&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-687452240148898261?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no &nbsp; &nbsp; نائین هستیم. می‌گویند این شهر قسمتی دارد بنام "بافت تاریخی" که محله‌های قدیمی شهر آنجاست. با کمی پرس و جو و سعی و خطا بالاخره بافت تاریخی‌اش را پیدا می‌کنیم. &nbsp;ماشین را در کوچه‌ای‌‌ رها می‌کنیم و به کوچه‌ها و کوچه‌باغ‌ها قدم می‌گذاریم. noreply@blogger.com (Panevis) &nbsp; &nbsp; نائین هستیم. می‌گویند این شهر قسمتی دارد بنام "بافت تاریخی" که محله‌های قدیمی شهر آنجاست. با کمی پرس و جو و سعی و خطا بالاخره بافت تاریخی‌اش را پیدا می‌کنیم. &nbsp;ماشین را در کوچه‌ای‌‌ رها می‌کنیم و به کوچه‌ها و کوچه‌باغ‌ها قدم می‌گذاریم. &nbsp;بدون نقشه و برنامه‌ریزی در میان دیوارهای کاهگلی کوچه‌ها پرسه می‌زنیم. &nbsp;از جلوی خانه‌ای می‌گذریم که گویا در آن، پسته پوست می‌کنند، با دستگاهی. پسرکی با فرغون مشغول بیرون آوردن پوست‌پسته‌ها و کپه کردن آنها کنار دیوار باغ است. &nbsp;کنجکاوی ما که با سرک کشیدن داخل منزل به ظهور رسیده است را متوجه می‌شود و با تقاضای ما برای دیدن داخل خانه، از پدربزرگش اجازه می‌گیرد و ما را بداخل خانه می‌برد.&nbsp; پیرمرد ما را به داخل باغ دعوت می‌کند، باغ انار و پسته. اوایل پاییز است و فصل هر دو. &nbsp;از همه چیز می‌گوید، بخصوص از وضع زندگی در جوانی‌اش و مقایسهٔ آن با زندگی‌های امروزی. در حرف‌هایش چیزی توجهم را جلب می‌کند. برخلاف همه که از وضعیت بد اقتصادی می‌نالند، او راضی‌ست! می‌گوید: «تا بوده وضع اقتصادی کم و زیاد همین بوده. اما زندگی‌های قدیم خیلی سخت‌تر بود. امکاناتی که الان هست، آن موقع‌ها نبود. آن موقع‌ها یک بیماری ساده ممکن بود بچه‌تان را از شما بگیرد. لامپ و برق نبود. ماشین برای حمل و نقل نبود. و خیلی چیزهای دیگر. الان آدم خیلی راحت زندگی می‌کند.» .: لینک دریافت ویدیو :. &nbsp; &nbsp;حرف‌هایش ناخودآگاه مرا یاد روزهایی می‌اندازد که می‌رفتیم پیش محمدجعفر مصفا. آن موقع‌ها فکر می‌کردم بطور اتفاقی است که بیشتر اوقات که پیش او می‌رویم صحبت از وضع زندگی‌اش در دوران کودکی‌اش می‌کرد. از فقر، از بیماری، از تبعیض‌های شدید اجتماعی و طبقاتی، از نبود امکانات زندگی به شکل امروزی. و از اینکه انسان امروزی این همه وسایل عالی برای رفع احتیاجاتش دارد اما ناراضی‌ست. احساس ناخوشبختی دارد. &nbsp; &nbsp; گاهی اوقات که خل بازی‌هایم گل می‌کند، تصمیم می‌گیرم یک روز تمام را که تعطیل هستم خودم را جای یک نابینا بگذارم. البته شاید تو هم امتحان کرده باشی. از صبح تا شب یک دستمال به چشمت ببندی و کار‌هایت مثل غذا خوردن و راه رفتن را بدون دیدن انجام دهی. و شب وقتی چشمت را باز می‌کنی شاید قدر یک تلنگر بفهمی چشم داشتن یعنی چه. &nbsp; &nbsp; انسانی ناراضی از همه چیز ناراضی‌ست. امکانات دور و برش را نمی‌بیند. توجه ندارد نه تنها در صد یا دویست سال گذشته بلکه در هزاران سال پیش چطور می‌زیسته. در غار و بی‌سرپناه زندگی می‌کرده‌ایم. حتی یک سقف و دیوار درست و حسابی نداشته‌ایم. ظرف و ظروف درست درمانی هم نداشته‌ایم. چه برسد به اینکه الان آب را در کتری می‌ریزیم و با پیچاندن دکمه‌ای، سریع جوش می‌آید و آب گرم برای نوشیدن در لیوانمان داریم! آیا این‌ها کم امکاناتی‌ست؟! حمام داغ، دیوار، لیوان، جای گرم برای خوابیدن، لباس و خیلی چیزهای سادهٔ دیگر. &nbsp; &nbsp; نارضایتی البته فقط در این امور نیست. وقتی من از این همه موهبت مادی ناراضی باشم، قطعاً آن را به دنیای درونم هم تسری می‌دهم. انسان در قدم بقدم زندگی معنوی‌اش نیز آگاه نیست که نپذیرفتن خودش، همینطور که هست، چه رنجی دارد. اندیشهٔ «شدن»، اینکه من خودم را همینطور که هستم نمی‌پذیرم، انتظار دارم «تکامل معنوی» پیدا کنم، «چیزی» بشوم و نتیجتاً از خودم و زندگی ناراضی می‌شوم، بلای بزرگی است که خودم بجان خودم می‌اندازم. &nbsp; &nbsp; چنین جملاتی را زیاد می‌شنویم، هم درون ذهن خودمان و هم از زبان همدیگر، که: «من هنوز اونی که باید می‌شدم، نشده‌ام»، «احساس می‌کنم شخصیتم ناقص است». این یعنی نارضایتی و نپذیرفتن خودم و زندگی. و ناگزیر هزار رنج و افسردگی و خمودگی بدنبال دارد. &nbsp; &nbsp; من حتی از مطالب عرفانی و خود‌شناسی که قاعدتاً باید مرا از اندیشهٔ «چیزی شدن» خلاص کند، وسیله‌ای ساخته‌ام برای تداوم حس نارضایتی‌ام. «باید به عشق برسم»، «باید به فطرتم برگردم»، «باید به رهایی برسم»، «تعالی روحی روانی و معنوی را باید حاصل کنم» باعث ساختن اتوپیای کمال و مدینهٔ فاضله از رهایی، فطرت و از کیفیت عشق است. حرف زدن از فطرت، سخن گفتن از عشق، ناخودآگاه این مدینهٔ‌فاضله‌سازی را در پی دارد. &nbsp; &nbsp; چهار تا دکان‌دار مانند پانویس و امثال او هم برای اینکه دکانشان از رونق نیافتد و همیشه مشتری داشته باشند، به زیرکی و پدرسوختگی تمام، از این موضوع باخبرند و پنهانی اندیشهٔ «عشق»، «فطرت»، «رهایی» و امثالهم را به جان انسان‌ها می‌اندازند تا مشتری یک وقت نرود و برنگردد! مشتری اگر از خودش راضی باشد و خودش را همینطور که هست بسادگی بپذیرد و نخواهد «چیزی» شود، دیگر چه نیاز به دکان خود‌شناسی پانویس دارد؟! پس باید با چند تاخودشناسی, عرفان, عشق, اجتماعی, محمدجعفر مصفا, با مهتاب, فیلم, ویدیوکست, خاطرات, طبیعت, زندگی, حافظ, ذهن, شعرhttp://www.panevis.com/2012/04/waiting.htmlزمینخاطراتمطالب دوستانوب‌سایتمولاناصدازندگیاجتماعیشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 13 Apr 2012 14:08:05 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-6728599325926497431<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/waiting.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="281" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/waiting.gif" width="500" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"></div><br /><center style="text-align: center;"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Zamba.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center style="text-align: center;"><br /></center><center style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Zamba.mp3" target="_blank">.: لینک فایل موسیقی :.</a></center><br /><div dir="rtl" style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;اگرچه ارتباط اصیل با موسیقی (و هر چیز) ارتباط بدون دخالت الفاظ است، اما اگر شما هم خواستی مثل من فضولی کنی و از بهشت زیبای این آواز خارج شوی، ترجمهٔ آن را از <a href="http://chamedanak.blogspot.com/" target="_blank">فرشتهٔ عزیز</a> تقاضا کردم و محبت کرده‌اند برایم نوشته‌اند:</div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=R4n3vrS-yN8" target="_blank">سامبای امید من</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">سامبای امید من مثل یک عشق طلوع خواهد کرد</div><div style="text-align: justify;">خواب می‌بینم، خواب می‌بینم که روحم گاهی بدون شکوفه کردن می‌میرد</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">برای تو سامبا می‌خوانم</div><div style="text-align: justify;">برای تو آواز عشق را می‌خوانم</div><div style="text-align: justify;">و نوازش دستمال تو، که قلب من را در بر می‌گیرد</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ستاره، تو که دیدی، تو که (داستان) رنج من را شنیدی</div><div style="text-align: justify;">ستاره، بگذار تا بخوانم</div><div style="text-align: justify;">بگذار به آن چیزها که می‌شناسم عشق بورزم</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">زمان می‌گذرد، مانند زندگی، دیگر برنمی‌گردد</div><div style="text-align: justify;">زمان مرا از بین می‌برد و عشق تو می‌ماند، می‌ماند</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">غرق شده در افقها</div><div style="text-align: justify;">من گرد و غباری هستم که با باد می‌رود</div><div style="text-align: justify;">سامبا، مرا تنها نگذار</div><div style="text-align: justify;">من بدون آواز تو دیگر وجود ندارم</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">توضیحی دربارهٔ سامبا(همان موسیقی)، باز از <a href="http://chamedanak.blogspot.com/" target="_blank">فرشتهٔ عزیز</a>:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;"Samba رقص و موسیقی معروف برزیله. اما Zamba رقص و موسیقی محلی آرژانتینه. که زوج در حال رقص یه دستمال ابریشمی دستشون می‌گیرن و روبروی همدیگه به شکل دایره‌ای می‌رقصن. کلاً این نوای عاشقانه‌ی آرژانتینی‌هاست و عاشق هر چیزی که باشن (شراب، کشور، زن) براش یه سامبا درست می‌کنن."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">و <a href="http://www.youtube.com/watch?v=QVMfQpQGCJM" target="_blank">رقص Zamba</a>:</div><div style="text-align: justify;"></div><br /><center><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/QVMfQpQGCJM?rel=0" width="500"></iframe></center><br /><div><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/Zamba.mp4" target="_blank">.: لینک فایل ویدیویی :.</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=222&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-6728599325926497431?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no .: لینک فایل موسیقی :. &nbsp; &nbsp;اگرچه ارتباط اصیل با موسیقی (و هر چیز) ارتباط بدون دخالت الفاظ است، اما اگر شما هم خواستی مثل من فضولی کنی و از بهشت زیبای این آواز خارج شوی، ترجمهٔ آن را از فرشتهٔ عزیز تقاضا کردم و محبت کرده‌اند برایم نوشته‌اند: سامبnoreply@blogger.com (Panevis) .: لینک فایل موسیقی :. &nbsp; &nbsp;اگرچه ارتباط اصیل با موسیقی (و هر چیز) ارتباط بدون دخالت الفاظ است، اما اگر شما هم خواستی مثل من فضولی کنی و از بهشت زیبای این آواز خارج شوی، ترجمهٔ آن را از فرشتهٔ عزیز تقاضا کردم و محبت کرده‌اند برایم نوشته‌اند: سامبای امید من سامبای امید من مثل یک عشق طلوع خواهد کردخواب می‌بینم، خواب می‌بینم که روحم گاهی بدون شکوفه کردن می‌میرد برای تو سامبا می‌خوانمبرای تو آواز عشق را می‌خوانمو نوازش دستمال تو، که قلب من را در بر می‌گیرد ستاره، تو که دیدی، تو که (داستان) رنج من را شنیدیستاره، بگذار تا بخوانمبگذار به آن چیزها که می‌شناسم عشق بورزم زمان می‌گذرد، مانند زندگی، دیگر برنمی‌گرددزمان مرا از بین می‌برد و عشق تو می‌ماند، می‌ماند غرق شده در افقهامن گرد و غباری هستم که با باد می‌رودسامبا، مرا تنها نگذارمن بدون آواز تو دیگر وجود ندارم توضیحی دربارهٔ سامبا(همان موسیقی)، باز از فرشتهٔ عزیز: &nbsp; &nbsp;"Samba رقص و موسیقی معروف برزیله. اما Zamba رقص و موسیقی محلی آرژانتینه. که زوج در حال رقص یه دستمال ابریشمی دستشون می‌گیرن و روبروی همدیگه به شکل دایره‌ای می‌رقصن. کلاً این نوای عاشقانه‌ی آرژانتینی‌هاست و عاشق هر چیزی که باشن (شراب، کشور، زن) براش یه سامبا درست می‌کنن." و رقص Zamba: .: لینک فایل ویدیویی :. نظـرات زمین, خاطرات, مطالب دوستان, وب‌سایت, مولانا, صدا, زندگی, اجتماعی, شعرhttp://www.panevis.com/2012/04/donkey.htmlخاطراتخودشناسیزندگیاجتماعیاسترالیاذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 14 Apr 2012 01:56:16 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3238307351360160307<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/donkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/donkey.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;قبلاً در <a href="http://www.panevis.com/2012/01/blue-mountains-jan-2012.html" target="_blank">یادداشتی یا شاید پادکستی گفته بودم</a> که یکی از پدیده‌های جالبی که در سرزمین کانگرو‌ها دیده‌ام، خانواده‌هایی هستند که سالهاست از وطنشان (مثلاً ایران) هجرت کرده‌اند و علی‌رغم اینکه مدتهاست اینجا زندگی می‌کنند، از نظر اجتماعی با هیچ خانواده و اجتماعی رابطه برقرار نکرده‌اند و در نوعی انزوای خودخواسته بسر می‌برند. ملاک‌ها و ارزشهای‌‌ همان زمان جامعه‌ای که آن را ترک کرده‌اند را هنوز همراه خود دارند و بر اساس آن‌ها تصمیم‌گیری و زندگی می‌کنند.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;چند روز پیش موقعیتی پیش آمد و در نمونه‌ای دیگر از چنین جمعی قرار گرفتم. دو نفر اختلافشان بود. یک آقا و خانم. آقا به مادر آن خانم می‌گفت آیا دختر شما فلان مشکل را دارد و شما از من پنهان می‌کنید؟ و پاسخ مادر این بود: «نه، دختر من هیچ مشکلی ندارد، اسم نگذار روی بچهٔ من!»</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><a name='more'></a><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;وقتی این جملهٔ اخیر را شنیدم، آنهم در آن زمینه یا &nbsp;context، برایم جالب بود. «اسم نگذار روی بچهٔ من!». می‌دانی پشت این جمله چیست؟! «آبرو»، «اونوقت مردم دربارهٔ ما چی فکر می‌کنند»، و چنین تعابیری. برایم این سئوال پیش آمد: این خانواده که با کسی در تماس نیست. پس چرا باید برای مادر آن خانم، این قضیه مهم باشد؟!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;یا موردی دیگر این بود که در خانواده‌ای دیگر، باز در وضعیتی مشابه، دیدم و شنیدم که خانمی می‌خواست طلاق بگیرد. مادرش به او می‌گفت: «ننه، ننگه!» و باز برایم سئوال بود که ننگ در برابر چه کسانی؟! این‌ها که با کسی در رابطهٔ اجتماعی نیستند، پس چرا احساس «ننگ» دارند؟!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;ذهن، دوران جوانی را که رد می‌کند، دیگر تبدیل به کیسهٔ حمل خاطرات و ارزش‌ها می‌شود. چشمش را می‌بندد و کورمال کورمال با‌‌ همان محتویات توبره، که تا آخر عمرش با بدبختی و زحمت روی کولش می‌کشد، زندگی می‌کند.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;طلبکارهای شخصیتی ما قبل از هرجا نه آن بیرون، نه در فامیل و آشنا، بلکه اینجا در خود من، در ذهن من، هستند! در حقیقت این من خودم هستم که از خودم طلبکارم، به ذهن خودم بدهکارم. از خودم متوقع‌ام. راست راست در خیابان دارم راه می‌روم، یا در پارک نشسته‌ام، و بدون اینکه کسی دور و برم باشد، احساس بدهکاری به دیگران دارم! ملاک‌ها و ارزش‌هایی که برایم تعیین کرده‌اند را گذاشته‌ام روی کول روانم و آن‌ها را با مشقت، حمل ذهنی می‌کنم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;اگر انسان متوجه این حمالی پرادبار شود، کیسه را زمین می‌گذارد. کمر روانش را راست می‌کند، چشمش را باز می‌کند، باغ زندگی را می‌بیند و نفس راحتی می‌کشد. حمل توبره اگرچه برایش عادت شده و زمین گذاشتنش برایش دلهره دارد، اما اگر آگاه شود که حمالی آن – آنهم بطول یک عمر! - چه رنجی برایش دارد، ر‌هایش می‌کند.<br /><br />&nbsp; &nbsp;اما بندهٔ خدا خبر ندارد! نمی‌داند!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=219&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3238307351360160307?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/04/qa4.htmlسئوالخودشناسیمولاناخبرسکوتزندگیاجتماعیتک‌بیتی‌های نابشعرذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 06 Apr 2012 00:23:44 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-962325923735041740<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="post-body entry-content" dir="rtl" style="text-align: justify;"><a href="http://www.panevis.com/" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/question.jpg" style="border: medium none;" /></a><br />&nbsp; &nbsp;فرصتی است تا به بعضی موضوعاتی که دوستان از طریق ایمیل مطرح کرده‌اند بپردازم.<br /><br />&nbsp;<b>کیمیا:</b> سلام آقای پانویس. من اکثر مطالب شما رو سعی کردم گوش بدم و هر روز به سایتتون سری می زنم. من 24 سالمه و از دوران راهنمایی در این مسائل جستجو و مطالعه می کردم و تغییرات خیلی زیادی کردم ولی در این دوره از زندگیم طوری شده ام که نمیدونم هدفم باید چی باشه یه جورایی دچار سرگردونی شده ام. معتقدم هر لحظه، لحظه بعدمو می سازه بنابراین سعی میکنم درست زندگی کنم ولی الان نمی دونم باید چه تغییری کنم کلا باید چه کنم به زندگیم معنا بدم یا چیزهایی بیشتری یاد بگیرم؟ دچار سکون شدم!<br />یوگا و گاهی مدیتیشن می کنم ولی الان یه جورایی داره همه این مسائل برام بی معنی میشه و فکر میکنم من همش دارم حرفهای شما، مولوی، ... گوش می دهم و اجرا می کنم و قبول کردم درست زنذگی کردن یعنی این، ولی من دوست دارم خودم به اینها برسم من فقط دارم اطاعت می کنم و دیگه این جور دوست ندارم باشم. چه طور می تونم خودم به اینها برسم؟ کلا خیلی به پوچی رسیدم و واقعا نیاز به کمک دارم. ممنون از شما.<br /><br /><b>پانویس:</b> دو سئوال مطرح کرده‌ است: یکی اینکه "هدفم باید چی باشه" و "چه کنم به زندگیم معنا بدم" که هر دو یکی هستند و دوم اینکه "چطور می‌تونم خودم به اینها برسم؟"<br /><br />&nbsp; &nbsp;در مورد سئوال اول: یک اصطلاحی هست reading between lines &nbsp;یعنی بنوعی دلالت ضمنی. پاراگراف اول نامه بطور ضمنی این مطلب را می‌رساند که شخص بخاطر هجوم فشارهای پنهان و نادیدنی جامعه و اطرافیان به ذهن او، دچار این شک شده است که "همه دنبال چیزی هستند و هدفی دارند، اما من ندارم". از طرفی با خودشناسی متوجه پوچ بودن "هدف"هایی که جامعه برای انسان‌ها تعیین می‌کند، شده است و از طرفی فشار اتوریتگی جامعه هنوز بر فرد هست و رهایش نمی‌کند. اینکه می‌گوید "زندگی‌ام بی‌معنا شده" و "چه کنم که به زندگیم معنا بدهم"، بخاطر اینست که فکر می‌کند دیگران که (ظاهراً) با شور و شوق دنبال کار و زندگی و دنبال کردن "هدف"ها و امید و آروزهایشان هستند، زندگی‌شان معنی دارد! در حالیکه اگر فرد واقعاً در شور زندگی باشد(آنچه محصول خودشناسی است)، احساس پوچی و بی‌معنی بودن نباید وجود داشته باشد.<br /><br />&nbsp; &nbsp;سئوال دوم: بارها در جلسات گفته شده که این حرفها را به عنوان یک سری عقیده و باور نپذیریم. پذیرفتن یعنی کوری. یعنی تو(مولانا یا هر کس) به من بگو زندگی چطور است و من هم می‌پذیرم! انسان خودش باید زندگی کند، زندگی را ببیند و تجربه کند.<br /><br />&nbsp; &nbsp;اما یک پیشنهاد و راهکاری که همیشه هم در جلسات از قول مثنوی گفته‌ام را برای این دوست دارم، اما با رویکردی تازه:<br /><a name='more'></a><br />از همانجا جو جواب ای مرتضی<br />که سئوال آمد از آنجا مر تو را<br /><br />این سئوال که "چرا احساس پوچی و بی‌معنی بودن را دارم؟" را مثل یک سر نخ بگیر و برو داخل خودت تا جوابش را پیدا کنی. اگر من مستقیماً و بصورت یک لقمه به تو بدهم، باز شکل همان عقیده و پذیرفتن را پیدا می‌کند، که فایده‌ای برایت ندارد. البته در اینگونه موارد معمولاً اگر امکان صحبت حضوری دو نفره باشد، بهتر می‌توان کمک کرد. اما حالا که امکان گفتگو نیست، بوسیلهٔ مجموعه چیزهایی که از جلسات و مباحث خودشناسی یاد گرفته‌ای، در خودت عمیق شو. اصل و محور شروع را همین سئوال قرار بده که "چرا چنین حس پوچی را دارم؟" روشن است؟<br /><br />&nbsp; &nbsp;روی این موضوعات هم تأمل کن که چرا دنبال چیزی می‌گردیم که این احساس پوچی را برطرف کند. و آن چیز چیست؟ آیا فرافکنی فکر خودم نیست؟ چرا با این احساس نمی‌مانیم؟ اگر هم دوست داشتی، دریافت‌هایت را برایم بنویس.<br /><br /><br /><b>داریوش:</b> سلام آقای پانویس عزیز. من یکی از خوانندگان وبلاگ شما و کتابهای آقای مصفا هستم. کل مطلب هویت فکری رو گرفتم. و اینکه ما دایم در حال ساخت یک هویت مجازی در ذهن خویش هستیم که گاهی ما را خوش قلب گاهی غیرتی و .... میسازد و در ذهن به ما نشان میدهد. شکر خدا در خیلی از امور تونستم به یه آرامش درونی برسم. اما مطلب من اینه که من یه پسرم که به دلایلی شاید نتونم اصلن ازدواج کنم. شاید عمرم هم به اون طولانیها نباشه. این که عمرم طولانی باشه یا نه اصلن مهم نیست. اما در حال حاضر تنها چیزی که منو آزار میده میل جنسیه. متاسفانه از 7 سالگی با آموزشهای غلطی که از محیط مدرسه و دوستان داشتم هیچ وقت نفهمیدم این میل چیه. به انحرافات جنسی کشیده شدم. سالهاست خودارضایی میکنم.<br />از شما میخام که ارتباط میل جنسی و هویت فکری رو برام توضیح بدین. اگر امکانش باشه یه پادکستتون رو به این موضوع اختصاص بدید. شاید برای منی که جز توهمات جنسی و چیزایی که تو نت دیدم چیز دیگه ای نمیدونم یه چراغ بشه و یه آگاهی بهم بده که بفهمم چکار کنم. ممون میشم که اینکارو بکنید. این یه موضوع مبتلا به ماست که هم دختر و هم پسر یهش مبتلا هستن.که 3 گروهیم: یاسرکوبش میکنیم، یا براحتی سکس میکنیم، یا خودارضایی میکنیم. توی مثنوی هم زیاد در مورد شهوت و میل جنسی گفته شاید باز کردن یکی از داستانهای قابل گفتنش و نه اون داستان کنیزک و خر بتونه راه گشا باشه. کاش موضوع پادکست بعدی تون همین باشه. فقط اینو میدونم که یه آگاهی عمیق میتونه راه گشام باشه. منتظر میمونم. ممنوم. خدانگهدار.<br /><br /><b>پانویس:</b> در رابطه با این موضوع(خودارضایی) و ارتباطش با نفس در یکی از جلسات آنلاین صحبت شده قبلاً. بله، متاسفانه به علت تابو بودن این موضوع در جامعهٔ بخصوصی که ما در آن بزرگ شده و می‌شویم و نبود آموزش صحیح، مشکلات زیادی برای افراد بوجود آمده و می‌آید. بهر حال، بنده هم خیلی نمی‌توانم بطور مستقیم دربارهٔ این موضوع حرف بزنم. اما آنچه از ارتباطش با خودشناسی می‌توانم برایت بگویم اینست که موضوع خودارضایی با میزان شدت فشار روانی‌ئی که بر فرد هست، ارتباط دارد. یعنی هرچه میزان فشار روانی بر فرد بیشتر باشد، پناه آوردن او به راههای تخدیر بیشتر است. یکی از این راههای تخدیر و آرامش موقتی پیدا کردن، ارضاء میل جنسی است. در این حالت فرد سعی می‌کند خود را بوسیلهٔ خودارضایی، که دم دست، رایگان، و بدون دردسرهای داشتن جفت است، آرام کند. حال اگر این فشارهای روانی که همه محصول آن عجوزهٔ پنداری است، بر فرد نباشد، میل جنسی تعدیل می‌شود. و با عقل و خرد و از راه صحیحش فرد آن را ارضاء می‌کند.<br /><br />&nbsp; &nbsp;خودارضایی مانند همبستری یکی از راه‌های طبیعی ارضاء جنسی است. از این جهت برای روان آدمی قبیح و مخرب است که با صورت‌های ذهنی، و نه واقعیت جنس باصطلاح مخالف، سر و کار دارد. همبستری با جنس مخالف یعنی روبرویی و سرکار داشتن با واقعیت، طبیعت، اما خودارضایی یعنی روبرویی و سرکار داشتن با چه؟! با تصویر، با خیال و صورتهای ذهنی. وجه دیگر تخریب خودارضایی، ملامتی است که پس از آن، اکثر افراد بر خود روا می‌دارند. که آن هم بخاطر تابو بودن آن در ذهن فرد است. بخاطر نوع تربیتی که شده است.<br /><br />&nbsp; &nbsp;راه درمانش هم روشن است: داشتن یک جفت. حالا قوانین و عرفیات برخی جوامع طوری است که این "جفت" باید طبق یک سری سنت‌ها، آداب، مراسم، قانون و تعهدات خاص مهیا شود، و برخی نه. اینها دیگر جزئیات موضوع است. پس خلاصهٔ کلام اینکه میل جنسی میلی طبیعی و عادی است و شما نه باید و نه می‌توانید که آن را سرکوب کنید و یا نادیده بگیرید. باید بوسیلهٔ عقل و خردتان راه خردمندانهٔ ارضاء آن را بروید، که عرض کردم.<br /><br />&nbsp; &nbsp;نکات ریزتری هم در این رابطه هست که قابل گفتن نیست و ممکن است برداشتهای غلط از آن شود. لذا می‌گذاریم برای جا و وقت دگر.<br /><br />&nbsp; <br /><b>جمشید:</b> سلام به شما. من مدتی هستش که با صحبتهای شما آشنا شدم البته از طریق یکی از دوستان. مدتی هست که از عرفان یک چیز هایی میدانم ولی مشقله کاری و تنبلی منو دور نگه داشته و کنترل ذهنم از دستم خارج شده زود اعصبانی میشم نفسم رو نمیتونم کنترل کنم به طور کلی بگم خودم رو سخت تحمل میکنم . ضمنا ورزش کار م هستم ... الان شدم عین یک بادکنک که بادش میکنن و رهاش میکنن. من 27 سال سن دارم و ازدواج هم کردم یک دخترم الان 1 سالشه دارم ...<br /><br /><b>پانویس:</b> چون صحبت از کنترل ذهن کرده‌اید، و کنترل ذهن کار صحیحی نیست و در جلسات هم درباره این موضوع صحبت شده، مشخص است که به صحبتها گوش نداده‌اید، یا با دقت گوش نداده‌اید. بنابراین توصیه می‌کنم دوباره و دقیق گوش کنید.<br /><br /><br /><b>-</b> سئوال و موضوع مشترکی هست که خیلی آن را دریافت می‌کنم. از این قرار است که فرد اتفاقی برایش در زندگی رخ داده و آن اتفاق آسیب و ضرر زیادی به او زده، و باعث تغییر مسیر جریان زندگی‌اش در جهت خلاف میلش شده. حال این سئوال برایش ایجاد شده است که "چرا برای <b>من</b> باید این اتفاق می‌افتاد؟"<br /><br />&nbsp; &nbsp;<a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/413633" target="_blank">پادکست "تمایز"</a> را اگر گوش نداده‌اید، توصیه می‌کنم گوش کنید(<a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/413633" target="_blank">اینجـا</a>). با نوع تربیت خاصی که محیط، اعم از خانواده و جامعه، کودک را بار می‌آورد و ایجاد(خیالی) شخصیت و "من" در او می‌کند، ابتدا فرد برای خودش هستی و وجودی پنداری قائل می‌شود و آن را واقعی می‌داند، سپس یکی از تبعات این القاء، تمایز است. یعنی جدائی. انسان از کلیت زندگی و یگانگی با همه چیز، (یگانگی با همه چیز غلط است. از یگانگی) جدا می‌شود. حالا فکر می‌کند گویا تافتهٔ جدابافته از هستی است. انگار دلبند و darling &nbsp;کائنات و خداست. هر چه اتفاق ناگوار است روا است که برای دیگر موجودات اتفاق افتد ولی برای <b>من</b> نه!<br /><br />&nbsp; &nbsp;در صورتیکه اگر انسان کیفیت حقیقت‌بینی داشته باشد، خیلی ساده و روشن است که هر اتفاقی که برای هر موجودی در جهان ممکن است بیافتد، برای من هم ممکن است بیافتد. به این دلیل ساده که من هم یکی هستم از این همه موجودات! نه تافته‌ای جدا بافته از آنها. پس، از اینجهت رنجی نباید داشته باشم. من هم امکان دارد، سرطان بگیرم. من هم امکان دارد نابینا شوم. من هم امکان دارم تصادف کنم و قطع نخاعی شوم. من هم امکان دارد گیر انسانی ناهنجار بیافتم و بسیاری چیزهای دیگر. من هم امکان داشته و دارد که مثل آن کودک بی‌خانمان فقیری باشم که در کنار خیابان بدنیا آمده و در فقر و کثیفی و &nbsp;بدون امکانات زندگی می‌کند. خیلی ساده است. اما مگر "من" می‌گذارد موضوعی به این سادگی را ما ببینیم؟!<br /><br /><br /><b>نسرین:</b> سلام آقای پانویس. من بی مقدمه میرم سر اصل مطلبی که میخوام بپرسم. من تحت تاثیر مطالب روانشناسی در جلسات شما و یا مطالعه کتاب های آقای مصفا و کریشنامورتی با صمیمی‌ترین دوستم قطع رابطه کردم چون دوستم خیلی منو درگیر مسائل هویت فکری میکرد و به اصطلاح میخواستم که از محیط نامطلوب دوری کنم. ولی چون این دوستم را خیلی دوستش دارم همیشه دلم برای اون تنگ میشه و هر جایی که میرم یادش میافتم و هر کاری که میخوام انجام بدم یاد روزهایی که با هم بودم و خوش میگذشت میافتم و به قول معروف قلبم به درد میاد. به طوری که احساس میکنم &nbsp;از دوری اون دچار افسردگی شدم و هیچ چیزی برام جذابیت نداره و حتی انگیزه ام برای انجام کارها و وظایفی که دارم از دست دادم.<br />یه بار از دلتنگی خیلی زیاد بعد از حدود 10 ماه مقاومت و جدایی از این دوست به اون زنگ زدم و خواستم باهاش ارتباط مجدد برقرار کنم برای اینکه از فکر کردن به اون خسته و کلافه شده بودم ولی اون دیگه حاضر نیست با من صحبت کنه چون از دست من دلخور شده. ولی من همچنان ایشان و دوست دارم و نمی تونم از فکر کردن به اون آزاد بشم. همیشه یه اندوهی همراه منه. راستش از این موضوع خسته شدم. میتونید لطفا راهنمایی ام کنید که چه شگردی بکار بگیرم که کلا این دوست و فراموش کنم و دیگه به اون فکر نکنم.؟ با تشکر.<br /><br /><b>پانویس:</b> اول اینکه من این سئوال را دارم: اگر من کسی را دوست داشته باشم، اما او نخواهد با من رابطه داشته باشد، کار منطقی من چه باید باشد؟ آیا غیر از اینست که باید به حال خودش رهایش کنم؟! اگر واقعاً او را دوست دارم و خواستش برایم اهمیت دارد، باید رهایش کنم بحال خودش، نه؟!<br /><br />&nbsp; &nbsp;اما حالا ببینیم چرا من این کار را نمی‌کنم. چون او به من لذتی می‌داده که من نمی‌توانم از آن لذت بگذرم. احتمالاً طوری مرا تایید می‌کرده و حمایت (شخصیتی) می‌کرده که به من احساس خوشی می‌داده است. لذا می‌خواهم این لذت تداوم داشته باشد.<br /><br />&nbsp; &nbsp;احتمال دیگر اینست که بر اثر طول مدتی که با هم دوست بوده‌ایم، انسی بوجود آمده است. و البته کندن از انس دشوار است. اما یکی از ویژگیهای بدرد بخور ذهن، فراموشی است! حتی انس نیز بر اثر تماس نداشتن و ندیدن و مصاحبت نداشتن رفته رفته به فراموشی می‌رود.<br /><br />از دیده برون رفت و ز دل نیز رود<br />از دل برود هر آنچه از دیده برفت<br /><br /><br /><b>حسین:</b> پانويس جان عزيز. با سلام و احترام. با تشكر از زحمات شما و تمام دوستاني كه در اين راه به شما كمك مي كنند. اينجانب حسین از ايران يكي از مشتريان آفلاين شما هستم كه تا بحال تمام جلسات شما را گوش داده ام و ميخواستم: 1 – شعر دكتر خانلري را براي شما بفرستم چون در چند جلسه از زيبايي اين شعر گوشزد كرديد &nbsp;-2 يك سئوال در مورد مراقبه داشتم كه ميخواستم از شما بپرسم. سئوالم اين بود زماني كه مي خواهم به مراقبه بنشينم و به افكارم نگاه كنم در همان موقع هيچ فكري نيست كه به آن نگاه كنم البته اين را بگويم كه من خيلي خيلي در راه مراقبه مبتدي و شديدا علاقه مند به اين كار مي باشم لطفا در اين راه مرا راهنايي كنيد البته اگر نگوييد جلسات قبلي را گوش داده ايد چون تمامي انها را گوش داده ام و بسيار از مسائلم گشايش يافته است و صميمانه از شما متشكرم. البته بدليل اينكه من شيراز ساكن مي باشم و با توجه به كارمند بودنم چندين بار براي رفتن به تهران براي دوره هاي ويپاسانا اقدام كردم ولي بدليل مشكلات هنوز موفق نشدم و در مورد مراقبه با مشكلاتي مواجه هستم.<br /><br /><b>پانویس:</b> اول اینکه مراقبه چیزی نیست که شما بنشینی و شروعش کنی. مراقبه همین الان باید باشد. این موضوع در جلسات توضیح داده شده، مفصل. اما در مورد اینکه نوشته‌اید "هیچ فکری نیست..."، چه بهتر! اگر نیست، یعنی سکوت هست. با همان سکوت دل بدهید و قلوه بگیرید! نه، اشتباه گفتم، اجازه دهید همان حالت خودش بخودش دل بدهد و قلوه بگیرد. لازم نیست کاری کنید. تازه شیرازی هم که هستید!<br /><br /><br /><br /><b>حکمت:</b> آقای پانویس سلام خسته نباشید. میخواستم در مورد بی آرزویی بیشتر صحبت کنین و درست بگین به چه معنییه چون من از کار و زندگی افتادم نمیتونم درس بخونم چون آرزو دارم مشروط نشم آیا این هم یک نوع ارزو محسوب میشه یا نه. خلاصه خوب توضیح بدین که بی قصدی یعنی چه و در کجا مصداق داره. متشکر و ممنون.<br /><br /><b>پانویس:</b> معلوم است جلسات را خوب گوش نکرده‌ای. و مطمئنم تا آخر هم گوش نکرده‌ای. چون این موضوع در جلسات بارها توضیح داده شده. پدر پرانتزها را درآورده‌ام بسکه باز و بسته‌شان کردم فقط بخاطر همین نکته.<br /><br />&nbsp; &nbsp;که برنامه‌ریزی برای زندگی و معیشت، کار عاقلانه و لازمی است. گاهی بعضی چیزها بقدری واضح و روشن هستند، که لزومی نمی‌بینم از آنها حرف بزنم. مثلاً آیا من باید توصیه کنم که مواظب وضع سلامتی خودتان باشید؟ آیا من باید توصیه کنم که ورزش کنید؟ که خوب و سالم غذا بخورید؟ که تعادل را در تمام وجوه زندگی‌تان (غذا، ورزش، تحصیل، روابط ...) داشته باشید؟ که به فکر داشتن یک تخصص برای تامین زندگی‌تان باشید؟ اینها جزو بدیهیات زندگی است.<br /><br />&nbsp; &nbsp;آنچه در خودشناسی در مورد بی‌آرزویی گفته می‌شود، در رابطه با امور شخصیتی است. اینکه من آرزو داشته باشم یک ماشین رولزرویس داشته باشم، خیلی هم خوب است اگر من واقعاً بخواهم از آن استفاده کنم. نه اینکه پزش را بدهم(پشتوانهٔ شخصیتم کنمش). یعنی اعتباریات و امور ذهنی (که همه خیالی و پنداری هستند) را از امور زندگی‌ات حذف کن. حذف هم نمی‌توانی بکنی. اگر به مخرب بودن لولیدن در آنها آگاه شوی(بوسیلهٔ مجموعه مطالب خودشناسی)، خودبخود حذف می‌شوند از زندگی‌‌ات. پس بی‌آرزویی، و بی‌قصدی در این زمینه است.<br /><br />&nbsp; &nbsp;اینکه من باید برای درس خواندنم و داشتن شغلم برنامه داشته باشم، کاری خردمندانه است و عملکرد ذهن در همین زمینه‌هاست و درست هم هست. امور مادی زندگی.<br /><br /><br />باقی سئوالها بماند برای بعد. همین امسال!<br />نام برخی دوستان به علت حفظ حریم شخصی‌شان تغییر داده شده است.<br /><div><br /></div><br /></div></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=217&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-962325923735041740?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/04/center.htmlخاطراتخودشناسیزندگیاجتماعیذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 31 Mar 2012 06:53:46 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-984604495226090606<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/afternoon-coffee.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/afternoon-coffee.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; زنگ زده است که «اگر ممکن است وقتی تعیین کنید بصرف عصرانه مهمان من. موضوع مهمی در زندگی‌ام پیش آمده و باید با شما صحبت کنم.» استاد هم (که این احقر الحقراء و افقر الفقراء باشد!) پس از ناز فراوان که «فرصت ندارم»، «وقتم پر است» و «در حال نوشتن تحقیق هستم» و غیره، نهایتاً بخاطر چای و عصرانه هم که شده(!)، زمانی را مشخص می‌کند برای دیدار.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;کافه‌ای‌ است خلوت و آرام، با طراحی دکور ساده و زیبا. جز ما، خانم و آقایی هم چند تا میز آنطرف‌تر نشسته‌اند و گویی برای هم دارند جوک تعریف می‌کنند. هر از چند لحظه‌ پقی می‌زنند زیر خنده و برای اینکه سکوت کافه را نشکنند خودشان را کنترل می‌کنند که صدایشان بالا نرود. اما باز بعد از چند دقیقه... &nbsp;و چه از ته دل می‌خندند! یکبار قاشق یکی‌شان از روی میز افتاد زمین و به همین افتادن باز ریسه رفتند.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"></div><a name='more'></a><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">- &nbsp;دو ماهی می‌شود که نامزد هستیم... نامزد که نه راستش، دوستیم. خیلی احساس خوبی از این دوستی داشتم. بخصوص که می‌گفت خیلی به من علاقه دارد. برایم هدیه‌های دوست‌داشتنی‌یی خریده و خیلی بمن در همین مدت کوتاه محبت کرده. بخصوص که همیشه بمن می‌گوید «دوستت دارم.»</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">- &nbsp;خوب!&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">- &nbsp;کمی می‌ترسیدم که بمن راستش را نگوید و مرا دوست نداشته باشد. چند روز پیش رفته بودیم رستوران با هم. بخودم گفتم باید بدانم برای چی من را دوست دارد. فکر کردم چه چیزی در شخصیت من دیده است که برایش جذاب بوده و به آن ویژگی شخصیتی من جذب شده. این بود که سر میز نهار دل به دریا زدم و ازش پرسیدم: «چرا می‌خواهی با من ازدواج کنی؟»</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;وقتی در کمال ناباوری من در جوابم گفت: «چون می‌خواهم از تنهایی دربیام و خانواده درست کنم»، می‌خواستم تمام بشقاب‌های میز رو بکوبم توی سرش! انگار من اصلاً براش مهم نبودم... خیلی ناراحت شده‌ام. حالا نمی‌دانم آیا واقعاً وقتی می‌گوید «دوستت دارم»، راست می‌گوید یا نه. آیا من را، شخصیتم را دوست دارد یا نه. چرا نمی‌رود با یکی دیگه ازدواج کند؟ از کجا می‌توانم بفهمم من را واقعاً دوست دارد؟</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">---</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;آن مرد جوان را دورادور می‌شناختم. حیف بود! رویهم رفته پسر نازنینی بود. ساده، و بدور از زیرکی و حقه‌بازی. چند باری که در گشت و گذارهای دسته جمعی دیده بودمش، وقتی صحبت می‌کرد ملاحظه و سیاست‌بازی نمی‌کرد. حرف دلش را می‌زد و به عواقب حرفش نمی‌اندیشید. بنابراین می‌دانستم نقل ماجرا توسط میزبان بنده، به واقعیت نزدیک است.</div></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;این ویدیو را ببین:</div></div><br /><center dir="rtl"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/E8aprCNnecU?rel=0" width="500"></iframe></center><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/I_dont_like_you_Mommy.mp4" target="_blank">.: لینک ویدیوی فوق :.</a></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;طبیعت هر موجودی، از جمله من و توی انسان، برای صیانت نفسش (نگهداری از وجود خودش) و راهبری زندگی خودش، عمل می‌کند. (حتی پدیده‌هایی مانند از خود‌گذشتگی و ایثار، و حتی موجوداتیکه (چه انسان و چه حیوان) خودشان را از بین می‌برند، نهایتاً بدلیل بقا (یا تصور بقا) است.) وقتی از یک دیدگاه بالا و کلی‌نگر به زندگی نگاه کنیم، می‌بینیم محور حیات بر ادامهٔ بقاست. لذا هر کاری که یک موجود می‌کند و به آن اشتیاق دارد در درجهٔ اول برای بقای خودش است.</div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;انسان از وقتی خود‌محور می‌شود این کلی‌نگری و نگاه از اوج به زندگی را از دست می‌دهد. چرا که محور زندگی‌اش شده است مرکز «خود». و اگر کسی واقعیت ساده‌ای مانند اینکه «من برای این می‌خواهم با تو ازدواج کنم که از تنهایی دربیایم و خانواده درست کنم» را به او بگوید، بدلیل اینکه در آن، هیچ بویی از آن مرکز («خود») نیست، آن را بشدت پس می‌زند و ناراحت می‌شود.&nbsp;</div></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; «خود»محوری برای زندگی مشترک بسیار مخرب و رنج‌آفرین است. زندگی مشترک (چه از نوع ازدواج و چه غیر آن) به سادگی یعنی نیازهای یکدیگر را برآورده کردن، بهم کمک کردن، زندگی را برای همدیگر ساده و دلپذیر کردن. بهمین سادگی. اما مرکز می‌گوید «تو باید من را ببینی، من را بخواهی، به من توجه کنی، مرکز منم، نه حقیقت، نه اصل بقا.» و هنگامیکه روند مرکزمحوری در تمام طول زندگی ادامه داشته باشد، رابطه را بسیار دردناک، ناهنجار، پرتنش و غیرقابل‌تحمل می‌کند.</div></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=215&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-984604495226090606?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no &nbsp; &nbsp; زنگ زده است که «اگر ممکن است وقتی تعیین کنید بصرف عصرانه مهمان من. موضوع مهمی در زندگی‌ام پیش آمده و باید با شما صحبت کنم.» استاد هم (که این احقر الحقراء و افقر الفقراء باشد!) پس از ناز فراوان که «فرصت ندارم»، «وقتم پر است» و «در حال نوشتن noreply@blogger.com (Panevis) &nbsp; &nbsp; زنگ زده است که «اگر ممکن است وقتی تعیین کنید بصرف عصرانه مهمان من. موضوع مهمی در زندگی‌ام پیش آمده و باید با شما صحبت کنم.» استاد هم (که این احقر الحقراء و افقر الفقراء باشد!) پس از ناز فراوان که «فرصت ندارم»، «وقتم پر است» و «در حال نوشتن تحقیق هستم» و غیره، نهایتاً بخاطر چای و عصرانه هم که شده(!)، زمانی را مشخص می‌کند برای دیدار.&nbsp; &nbsp; &nbsp;کافه‌ای‌ است خلوت و آرام، با طراحی دکور ساده و زیبا. جز ما، خانم و آقایی هم چند تا میز آنطرف‌تر نشسته‌اند و گویی برای هم دارند جوک تعریف می‌کنند. هر از چند لحظه‌ پقی می‌زنند زیر خنده و برای اینکه سکوت کافه را نشکنند خودشان را کنترل می‌کنند که صدایشان بالا نرود. اما باز بعد از چند دقیقه... &nbsp;و چه از ته دل می‌خندند! یکبار قاشق یکی‌شان از روی میز افتاد زمین و به همین افتادن باز ریسه رفتند. - &nbsp;دو ماهی می‌شود که نامزد هستیم... نامزد که نه راستش، دوستیم. خیلی احساس خوبی از این دوستی داشتم. بخصوص که می‌گفت خیلی به من علاقه دارد. برایم هدیه‌های دوست‌داشتنی‌یی خریده و خیلی بمن در همین مدت کوتاه محبت کرده. بخصوص که همیشه بمن می‌گوید «دوستت دارم.» - &nbsp;خوب!&nbsp; - &nbsp;کمی می‌ترسیدم که بمن راستش را نگوید و مرا دوست نداشته باشد. چند روز پیش رفته بودیم رستوران با هم. بخودم گفتم باید بدانم برای چی من را دوست دارد. فکر کردم چه چیزی در شخصیت من دیده است که برایش جذاب بوده و به آن ویژگی شخصیتی من جذب شده. این بود که سر میز نهار دل به دریا زدم و ازش پرسیدم: «چرا می‌خواهی با من ازدواج کنی؟» &nbsp; &nbsp;وقتی در کمال ناباوری من در جوابم گفت: «چون می‌خواهم از تنهایی دربیام و خانواده درست کنم»، می‌خواستم تمام بشقاب‌های میز رو بکوبم توی سرش! انگار من اصلاً براش مهم نبودم... خیلی ناراحت شده‌ام. حالا نمی‌دانم آیا واقعاً وقتی می‌گوید «دوستت دارم»، راست می‌گوید یا نه. آیا من را، شخصیتم را دوست دارد یا نه. چرا نمی‌رود با یکی دیگه ازدواج کند؟ از کجا می‌توانم بفهمم من را واقعاً دوست دارد؟ --- &nbsp; &nbsp;آن مرد جوان را دورادور می‌شناختم. حیف بود! رویهم رفته پسر نازنینی بود. ساده، و بدور از زیرکی و حقه‌بازی. چند باری که در گشت و گذارهای دسته جمعی دیده بودمش، وقتی صحبت می‌کرد ملاحظه و سیاست‌بازی نمی‌کرد. حرف دلش را می‌زد و به عواقب حرفش نمی‌اندیشید. بنابراین می‌دانستم نقل ماجرا توسط میزبان بنده، به واقعیت نزدیک است. &nbsp; &nbsp;این ویدیو را ببین: .: لینک ویدیوی فوق :. &nbsp; &nbsp;طبیعت هر موجودی، از جمله من و توی انسان، برای صیانت نفسش (نگهداری از وجود خودش) و راهبری زندگی خودش، عمل می‌کند. (حتی پدیده‌هایی مانند از خود‌گذشتگی و ایثار، و حتی موجوداتیکه (چه انسان و چه حیوان) خودشان را از بین می‌برند، نهایتاً بدلیل بقا (یا تصور بقا) است.) وقتی از یک دیدگاه بالا و کلی‌نگر به زندگی نگاه کنیم، می‌بینیم محور حیات بر ادامهٔ بقاست. لذا هر کاری که یک موجود می‌کند و به آن اشتیاق دارد در درجهٔ اول برای بقای خودش است. &nbsp; &nbsp;انسان از وقتی خود‌محور می‌شود این کلی‌نگری و نگاه از اوج به زندگی را از دست می‌دهد. چرا که محور زندگی‌اش شده است مرکز «خود». و اگر کسی واقعیت ساده‌ای مانند اینکه «من برای این می‌خواهم با تو ازدواج کنم که از تنهایی دربیایم و خانواده درست کنم» را به او بگوید، بدلیل اینکه در آن، هیچ بویی از آن مرکز («خود») نیست، آن را بشدت پس می‌زند و ناراحت می‌شود.&nbsp; &nbsp; «خود»محوری برای زندگی مشترک بسیار مخرب و رنج‌آفرین است. زندگی مشترک (چه از نوع ازدواج و چه غیر آن) به سادگی یعنی نیازهای یکدیگر را برآورده کردن، بهم کمک کردن، زندگی را برای همدیگر ساده و دلپذیر کردن. بهمین سادگی. اما مرکز می‌گوید «تو باید من را ببینی، من را بخواهی، به من توجه کنی، مرکز منم، نه حقیقت، نه اصل بقا.» و هنگامیکه روند مرکزمحوری در تمام طول زندگی ادامه داشته باشد، رابطه را بسیار دردناک، ناهنجار، پرتنش و غیرقابل‌تحمل می‌کند. نظـرات خاطرات, خودشناسی, زندگی, اجتماعی, ذهنhttp://www.panevis.com/2012/03/event.htmlزمینخاطراتپادکستصداعشقشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Tue, 27 Mar 2012 22:05:56 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-5034210922738825873<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Hadeseh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Hadeseh.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"></div><br /><center style="text-align: center;"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0016.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center style="text-align: center;"><br /></center><center style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0016.mp3" target="_blank">.: لینک مستقیم فایل صوتی :.</a></center><center style="text-align: center;"><br /></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp;</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;">بهترین چیز رسیدن به نگاهی‌ست که از حادثهٔ عشق تر است.</center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center><center dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></center></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=214&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-5034210922738825873?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no .: لینک مستقیم فایل صوتی :. &nbsp;بهترین چیز رسیدن به نگاهی‌ست که از حادثهٔ عشق تر است. نظـرات noreply@blogger.com (Panevis) .: لینک مستقیم فایل صوتی :. &nbsp;بهترین چیز رسیدن به نگاهی‌ست که از حادثهٔ عشق تر است. نظـرات زمین, خاطرات, پادکست, صدا, عشق, شعرhttp://www.panevis.com/2012/03/masnawi-154.htmlخاطراتمولاناخبرشعرحافظnoreply@blogger.com (Panevis)Sun, 25 Mar 2012 00:23:37 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3173796595814955494<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/news216.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/news216.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">ملول از همرهان بودن طریق کاردانی نیست</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">بکش دشواری منزل به یاد عهد آسانی<br /><br />&nbsp; &nbsp;خدمت دوستان عزیزی که احیاناً در <a href="http://news.panevis.com/2012/03/newsletter-216-molana-online-session.html" target="_blank">ساعت مقرر جلسهٔ ۱۵۴ شرح مثنوی</a>، در پالتاک آنلاین بوده‌اند، عذرخواهی می‌کنم. حادثهٔ غیرمترقبه‌ای برایم پیش آمد و نتوانستم در جمع دوستان حاضر شوم. جلسه نیز برقرار نشد.<br /><br />&nbsp; &nbsp;انشالله دوست عزیزی که مبحث مربوط به شرح <a href="http://www.panevis.net/molana/masnawi153.htm" target="_blank">داستان موسی و فرعون</a> را باز کرده‌اند، صحبتشان را بصورت فایل صوتی ارسال خواهند کرد و برای دوستانی که عضو <a href="http://masnawi.persiangig.com/" target="_blank">خبرنامه</a> هستند، ایمیل خواهد شد. این مبحث عموماً مرتبط با <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C_%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C" target="_blank">روانشناسی یونگ</a> و ارتباط آن با تحلیل داستان‌های مثنوی معنوی است.<br /><br />&nbsp; &nbsp;دیگر اینکه بنده تا زمان نامشخصی امکان برگزاری جلسات آنلاین را نخواهم داشت. اما اگر برایم میسر باشد، سعی خواهم کرد بصورت آفلاین شرح داستان‌ها و غزلیاتی را برای دوستان بفرستم. تا ببینیم چه پیش می‌آید.<br /><br />&nbsp; &nbsp;</div></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=197&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3173796595814955494?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/03/nowrooz1391.htmlزمینخاطراتمطالب دوستانمولاناصداتک‌بیتی‌های نابشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Tue, 20 Mar 2012 04:04:21 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3842687207066040547<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/mandir.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/mandir.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">زلف تو شب قدر و رخ تو همه نوروز</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">ما واسطه روز و شبش چون سحر آییم</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;خوش سالی باشد که چنین عیدی زیبایی از دوست عزیزم،<a href="http://kalam.se/" target="_blank"> پروین</a>، <a href="http://www.avayeazad.com/shafii_kadkani/dar_koochebaghhaye_neshaboor/1.htm" target="_blank">دیباچهٔ</a> آن باشد:</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /><center style="text-align: center;"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Dibacheh-Kadkani.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center style="text-align: center;"><br /></center><center style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Dibacheh-Kadkani.mp3">.: دانلود مستقیم فایل صوتی :.</a></center></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=2QY5QYXr-yw" target="_blank">دلمان بهاری!</a></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=195&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3842687207066040547?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no زلف تو شب قدر و رخ تو همه نوروزما واسطه روز و شبش چون سحر آییم &nbsp; &nbsp;خوش سالی باشد که چنین عیدی زیبایی از دوست عزیزم، پروین، دیباچهٔ آن باشد: .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. دلمان بهاری! نظـرات noreply@blogger.com (Panevis) زلف تو شب قدر و رخ تو همه نوروزما واسطه روز و شبش چون سحر آییم &nbsp; &nbsp;خوش سالی باشد که چنین عیدی زیبایی از دوست عزیزم، پروین، دیباچهٔ آن باشد: .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. دلمان بهاری! نظـرات زمین, خاطرات, مطالب دوستان, مولانا, صدا, تک‌بیتی‌های ناب, شعرhttp://www.panevis.com/2012/03/stop.htmlخاطراتضرب‌المثلخودشناسیزندگیاجتماعیشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Sun, 18 Mar 2012 00:17:41 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3034116830341169060<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/metro-abbas-abad.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/metro-abbas-abad.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; تمام روز را رفته بودیم کوه‌های درکه. شب شده بود و داشتیم برمی‌گشتیم خانه، پارسال تابستان حوالی شهریور. آقا مصطفی با آن پراید همه‌کاره‌اش ما را ایستگاه متروی عباس‌آباد (بهشتی) پیاده کرد. رفتیم پایین که سوار قطار شویم. از بلیط‌فروشی که گذشتیم درست ابتدای پله‌ها رو به پایین، این تابلو را گذاشته بودند. یعنی هم عجله نکنید، هم اینکه راه از این طرف است!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; بندگان خدا قصد و نیت بدی نداشته‌اند، لابد می‌خواسته‌اند صرفه‌جویی در مصرف تابلو کنند که اینطوری «تابلو» از آب در آمده و تبدیل به سوژه‌ای وطنی شده. آقا رضا تا آن را دید گفت «این، عکس گرفتن داره» و من هم گرفتم. چون‌‌ همان موقع چیزی بذهنم رسید.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"></div><a name='more'></a><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; بچه که بودیم گاهی همهٔ خانواده و فامیل بار و بنه را می‌بستیم و راهی امامزاده داود، که حوالی تهران است، می‌شدیم. آن موقع‌ها مثل الان راه ماشین‌رو نداشت، مال‌رو بود. یعنی با قاطر و (ببخشید، ببخشید!) الاغ باید می‌رفتیم. جوان‌ها البته پیاده. راهش هم کوهستانی و پر از دره‌های خطرناک بود.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; یادم هست وقتی در راه بودیم عده‌ای تعریف می‌کردند که اهالی امامزاده داود را اگر دیدید، اصلاً نترسید! از قیافه‌شان تعجب نکنید و بروی خودتان نیاورید که صورت غیرعادی‌ئی دارند. ما هم می‌پرسیدیم «چرا؟ مگر چطوری هستند؟» و می‌گفتند «این اهالی باعث بانی کشته شدن امامزاده داود بوده‌اند. دشمنان امامزاده داود دنبال ایشان بوده‌اند. امامزاده به اهالی اینجا که می‌رسد به آنها می‌گوید اگر کسی پشت سر من آمد نگویید از این طرف رفتم، بگویید از آن طرف رفتم. وقتی دشمنان لعین به اهالی رسیدند، اهالی با دست‌هایشان جهت مخالف راهی که امامزاده رفته بوده را نشان دادند ولی با چشم و لب‌شان جهت حقیقی را. و همین موضوع باعث شد دشمنان، امامزاده را پیدا کنند و به قتل برسانند. و از آن موقع به بعد، چشم و لب اهالی همانطور کج مانده.»</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; ما هم که بچه بودیم باور می‌کردیم. البته دوران کودکی&nbsp;که&nbsp;گذشت، در نوجوانی و جوانی هم که رفتیم امامزاده داود و حتی آخرین باری که رفتم و با خودم عهد کردم بخاطر شلوغی‌اش دیگر آنجا نروم، حتی یک نفر از این اهالی که با آن ریخت و قیافه باشد را ندیدم. ولی خوب چون همه می‌گویند، لابد راست بوده!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; تابلوی ایستگاه عباس‌آباد مَثل‌‌ همان قسم حضرت عباس خوردن است که آن حاج خانم در حالیکه خروس همسایه را زیر چادرش پنهان کرده بود و دم خروس از وسط چادر بیرون زده بود، به صاحب‌خروس می‌گفت که «به حضرت عباس من ندیدمش!»</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; تمام در و دیوار شهر پر است از آیات و احادیث و دعوت به اخلاقیات، اما آنچه جامعه و روند تربیتی آن ما را به سویش سوق می‌دهد، برعکس آن است که توصیه می‌کند. می‌گوید: "چرا شتاب می‌کنی؟ عجله کار شیطان است."، اما عملاً وضعیتی برای انسان بوجود می‌آورد که آدمی دروناً هول است. احساس عقب‌ماندن از دیگران دارد. احساس غبن و ضرر دائمی می‌کند. احساس می‌کند همه رفته‌اند و قطار پیشرفت را سوار شده‌اند و فقط من بدبخت هستم که از قطار جامانده‌ام. پس چرا عجله نکنم؟ چرا دائماً درونم هول و هراس نداشته باشم؟ بگذار هی به جان خودم نق بزنم، به روانم سک و سیخونک بزنم، بلکه شاید باعث شد من هم بدوم و به قطار برسم. پیشرفت کنم و مثل این همه آدم خوشبخت باشم."</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; به کجا چنین شتابان؟!&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=192&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3034116830341169060?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/03/rumi-ode-1095.htmlوب‌سایتبا آفتابخودشناسیپادکستمولاناعرفانصداعشقسکوتنمازشعرذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Thu, 15 Mar 2012 03:26:46 PDTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-8446794008563542200<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/sunlight/htm/ghazal_1095.htm" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><strike><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/ode1095.jpg" /></strike></a></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #999999;">برای خواندن غزل فوق و شرح منظوم آن، بروی تصویر کلیک کنید.</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><center dir="rtl"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0015.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center dir="rtl"><br /></center><center dir="rtl"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0015.mp3">.: دانلود مستقیم فایل صوتی :.</a></center><br /><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=190&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-8446794008563542200?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no برای خواندن غزل فوق و شرح منظوم آن، بروی تصویر کلیک کنید. .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. نظـرات noreply@blogger.com (Panevis) برای خواندن غزل فوق و شرح منظوم آن، بروی تصویر کلیک کنید. .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. نظـرات وب‌سایت, با آفتاب, خودشناسی, پادکست, مولانا, عرفان, صدا, عشق, سکوت, نماز, شعر, ذهنhttp://www.panevis.com/2012/03/quantum-mysticism.htmlسئوالخودشناسیپادکستمولاناعرفانصداخبرفیلمعلمذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Thu, 08 Mar 2012 01:36:33 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-1486993748851365289<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Quantum-Mysticism.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Quantum-Mysticism.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; برای اینکه بحث مربوط به <a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/360681" target="_blank">پادکست «تمثیل و مثال»</a> را جمع و جور کنیم، این یادداشت را ایجاد می‌کنم تا همهٔ مطالب اعم از ویدیو، پادکست، نظرات، لینک‌های مرتبط و خلاصه هر چه هست را همگی اینجا بگذاریم. تا قبل از برگزاری جلسهٔ مربوط به آن، مطالب را در اینجا بنوعی مطالعه و بررسی کرده باشیم. در جلسه هم سعی می‌کنیم با بیان لُب و جان مطلب، ببینیم به چه نتیجه‌ای می‌رسیم و آیا می‌توانیم رابطهٔ خویشاوندی بین این دو پیرمرد پیدا کنیم یا خیر.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /><a name='more'></a>&nbsp; &nbsp;۱. <a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/360681" target="_blank">پادکست «تمثیل و مثال»:</a> در این پادکست بنوعی طرح بحث شده است. کامنتهایی صوتی نیز روی این پادکست گذاشته شده است که با مراجعه به <a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/360681" target="_blank">صفحهٔ اصلی آن</a>، می‌توانید اصل پادکست و نیز کامنتها را بشنوید. همچنین دوستانی در بخش کامنتهای این پادکست نظراتی گذاشته‌اند که اگر یک نفر نیکوکار پیدا شود و همهٔ نظرات مربوط به این پادکست را از <a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=113&amp;timezone=12600" target="_blank">بخش نظرات پادکست‌ها</a> بیرون بکشد و روی یک فایل Word برای من ایمیل کند تا بگذاریم اینجا، خداوند یک در دنیا صد در آخرت عوضش دهد! (این عوض نصیب جناب تبکم شد! ایشان فی‌الفور فایل نظرات را ارسال کردند و دستشان درد نکند. از<a href="http://www.panevis.net/panevis/misc/Tamsil-Mesal_comments.pdf" target="_blank"> این لینک می‌توانید دانلود کنید.</a>)</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /><center><embed allowscriptaccess="always" flashvars="file=http:%2f%2fcinch.fm%2fcinchplaylist.aspx%3FRecordingID%3D360681&amp;playermode=full&amp;autostart=false&amp;bufferlength=5&amp;volume=80&amp;callback=http://cinch.fm/flashplayercallback.aspx&amp;width=300&amp;height=200&amp;volume=80&amp;corner=rounded" height="200" id="360681" menu="false" name="360681" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" src="http://cinch.fm/cinchplayerext.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="300" wmode="transparent"></embed></center><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; ۲. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=S6vyb6EsaP0" target="_blank">ویدیوی بعد چهارم:</a></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /><center><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/S6vyb6EsaP0?rel=0" width="500"></iframe></center></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/4thDimension.mp4" target="_blank">.: دانلود مستقیم ویدیوی فوق :.</a></div><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; ۳. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Aj5f1U6GEX8" target="_blank">ویدیوی آزمایش فیزیک کوانتوم</a> (ارسال شده توسط امین عزیز). این ویدیو در حقیقت اصل مطلب فیزیک کوانتوم را شامل می‌شود. بنابراین، محور اصلی بحث، این ویدیو است:</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /><center><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/Aj5f1U6GEX8?rel=0" width="500"></iframe></center></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><br /><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/QuantumPhysicsExperiment1_DrQuantum.flv" target="_blank">.: دانلود مستقیم ویدیوی فوق :.</a> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; ۴. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Jh8uZUzuRhk" target="_blank">ویدیوی Entanglement</a> &nbsp;(این ویدیو را هم امین فرستاده است):</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /><center><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/Jh8uZUzuRhk?rel=0" width="500"></iframe></center></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/video/Entanglement_DrQuantum.flv" target="_blank">.: دانلود مستقیم ویدیوی فوق :.</a> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; اگر دوستان هر نظر و نکته‌ای به ذهنشان رسید، یا مقاله و لینکی یافتند که فکر می‌کنند مفید باشد و مرتبط، می‌توانند در بخش نظرات همین یادداشت بنویسند و معرفی کنند. یا اگر کتابی یا ویدیویی بدستتان رسید، معرفی کنید.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; دوستانی ایمیل داده و گفته‌اند که بخش نظرات این سایت چون وابسته به سایت بلاگفا است "لذا به آن اعتباری نیست". شاید بهتر باشد دوستان از نظرات (احیاناً مفصل)ی که می‌نویسند، پیش خودشان یک نسخه کپی نگه دارند.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; دکمهٔ مربوط به این بحث را در ستون سمت چپ صفحه نیز گذاشته‌ام، برای مراجعهٔ سریع.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; سعی کنیم اصل تلاشمان متمرکز شدن بروی اصل بحث «ارتباط مطالب خود‌شناسی و عرفانی با بحث فیزیک کوانتوم (بالاخص ویدیوی ردیف ۳) باشد. همچنین بنظرم نکته‌ای که دوستی در بخش نظرات گفته بود، شاید اساسی‌ترین نقطهٔ ارتباط این دو باشد. نظر ایشان اینطور بود: "ارتباط جهان کوانتوم فیزیک و عرفان اینست که درهر دو جهان، کوانتوم فیزیک و عرفان شکلگیری و رفتارشان وابسته بنگرش من انسان است." نیز صحبتی که (بگمانم!) در <a href="http://masnawi.persiangig.com/" target="_blank">جلسات شرح مثنوی</a> ذیل "لو لاک لنا لما خلقنا الافلاک" شده بود.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br />---<br />تازه‌ها:<br /><br />&nbsp; + <a href="http://www.fihomafih.com/" target="_blank">مهدی عزیز</a> مقاله‌ای ارسال کرده است با عنوان "چرا فیزیک نمی‌تواند ابهامات مطرح در بحث کوانتوم را رفع نماید؟". این مقاله را دوستان می‌توانند از<a href="http://www.panevis.net/panevis/misc/Quantum_&amp;_Physics_Mehdi.pdf" target="_blank"> این لینک دانلود و مطالعه کنند</a>.<br /><br /><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=185&amp;timezone=12600">نظـرات</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-1486993748851365289?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no &nbsp; &nbsp; برای اینکه بحث مربوط به پادکست «تمثیل و مثال» را جمع و جور کنیم، این یادداشت را ایجاد می‌کنم تا همهٔ مطالب اعم از ویدیو، پادکست، نظرات، لینک‌های مرتبط و خلاصه هر چه هست را همگی اینجا بگذاریم. تا قبل از برگزاری جلسهٔ مربوط به آن، مطالب را درnoreply@blogger.com (Panevis) &nbsp; &nbsp; برای اینکه بحث مربوط به پادکست «تمثیل و مثال» را جمع و جور کنیم، این یادداشت را ایجاد می‌کنم تا همهٔ مطالب اعم از ویدیو، پادکست، نظرات، لینک‌های مرتبط و خلاصه هر چه هست را همگی اینجا بگذاریم. تا قبل از برگزاری جلسهٔ مربوط به آن، مطالب را در اینجا بنوعی مطالعه و بررسی کرده باشیم. در جلسه هم سعی می‌کنیم با بیان لُب و جان مطلب، ببینیم به چه نتیجه‌ای می‌رسیم و آیا می‌توانیم رابطهٔ خویشاوندی بین این دو پیرمرد پیدا کنیم یا خیر.&nbsp; &nbsp; &nbsp;۱. پادکست «تمثیل و مثال»: در این پادکست بنوعی طرح بحث شده است. کامنتهایی صوتی نیز روی این پادکست گذاشته شده است که با مراجعه به صفحهٔ اصلی آن، می‌توانید اصل پادکست و نیز کامنتها را بشنوید. همچنین دوستانی در بخش کامنتهای این پادکست نظراتی گذاشته‌اند که اگر یک نفر نیکوکار پیدا شود و همهٔ نظرات مربوط به این پادکست را از بخش نظرات پادکست‌ها بیرون بکشد و روی یک فایل Word برای من ایمیل کند تا بگذاریم اینجا، خداوند یک در دنیا صد در آخرت عوضش دهد! (این عوض نصیب جناب تبکم شد! ایشان فی‌الفور فایل نظرات را ارسال کردند و دستشان درد نکند. از این لینک می‌توانید دانلود کنید.) &nbsp; ۲. ویدیوی بعد چهارم: .: دانلود مستقیم ویدیوی فوق :. &nbsp; ۳. ویدیوی آزمایش فیزیک کوانتوم (ارسال شده توسط امین عزیز). این ویدیو در حقیقت اصل مطلب فیزیک کوانتوم را شامل می‌شود. بنابراین، محور اصلی بحث، این ویدیو است: .: دانلود مستقیم ویدیوی فوق :. &nbsp; ۴. ویدیوی Entanglement &nbsp;(این ویدیو را هم امین فرستاده است): .: دانلود مستقیم ویدیوی فوق :. &nbsp; &nbsp; اگر دوستان هر نظر و نکته‌ای به ذهنشان رسید، یا مقاله و لینکی یافتند که فکر می‌کنند مفید باشد و مرتبط، می‌توانند در بخش نظرات همین یادداشت بنویسند و معرفی کنند. یا اگر کتابی یا ویدیویی بدستتان رسید، معرفی کنید. &nbsp; &nbsp; دوستانی ایمیل داده و گفته‌اند که بخش نظرات این سایت چون وابسته به سایت بلاگفا است "لذا به آن اعتباری نیست". شاید بهتر باشد دوستان از نظرات (احیاناً مفصل)ی که می‌نویسند، پیش خودشان یک نسخه کپی نگه دارند. &nbsp; &nbsp; دکمهٔ مربوط به این بحث را در ستون سمت چپ صفحه نیز گذاشته‌ام، برای مراجعهٔ سریع. &nbsp; &nbsp; سعی کنیم اصل تلاشمان متمرکز شدن بروی اصل بحث «ارتباط مطالب خود‌شناسی و عرفانی با بحث فیزیک کوانتوم (بالاخص ویدیوی ردیف ۳) باشد. همچنین بنظرم نکته‌ای که دوستی در بخش نظرات گفته بود، شاید اساسی‌ترین نقطهٔ ارتباط این دو باشد. نظر ایشان اینطور بود: "ارتباط جهان کوانتوم فیزیک و عرفان اینست که درهر دو جهان، کوانتوم فیزیک و عرفان شکلگیری و رفتارشان وابسته بنگرش من انسان است." نیز صحبتی که (بگمانم!) در جلسات شرح مثنوی ذیل "لو لاک لنا لما خلقنا الافلاک" شده بود. --- تازه‌ها: &nbsp; + مهدی عزیز مقاله‌ای ارسال کرده است با عنوان "چرا فیزیک نمی‌تواند ابهامات مطرح در بحث کوانتوم را رفع نماید؟". این مقاله را دوستان می‌توانند از این لینک دانلود و مطالعه کنند. نظـراتسئوال, خودشناسی, پادکست, مولانا, عرفان, صدا, خبر, فیلم, علم, ذهنhttp://www.panevis.com/2012/02/wholeness.htmlخودشناسیپادکستعرفانسکوتاجتماعیلم خودشناسیمحمدجعفر مصفاخاطراتطبیعتسئوالصدازندگیمحمودذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 25 Feb 2012 03:18:46 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-8493619758163072243<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/cheshmmmm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/cheshmmmm.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><br /><center dir="rtl"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0014.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center dir="rtl"><br /></center><center dir="rtl"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0014.mp3">.: دانلود مستقیم فایل صوتی :.</a></center><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br />&nbsp; این صحبت شانزده دقیقه‌ای دربارهٔ دو سئوالی است که در <a href="http://cinch.fm/panevis/paneviscom/374511" target="_blank">پادکست "غازچرونی"</a> مطرح شده. یک لم هم برای تمرین درک وحدت در آن توضیح داده شده که به یاد شبی است تابستانی که در دره‌ای از کوه‌های درکهٔ تهران، زیر درخت‌های گردو و مهتاب پرنور همراه با محمدجعفر مصفا و دوستان دیگر، هنگام گفتگویی این لم را تمرین کردیم. نور مهتاب بر تن کوه پاشیده شده بود و ماه بر سر درخت‌ها قایم‌باشک بازی می‌کرد.<br /><a name='more'></a><br />&nbsp; &nbsp;یادم هست آن شب (یا شب دیگری در همان روزها) دربارهٔ کیفیت شنیداری و دریافت برای ما صحبت کرد و اینکه چگونه وضعیت ما کیفیت گفتاری بخود گرفته. &nbsp;و چطور تمرین شنیداری کنیم و در وضعیت دریافت قرار بگیریم.<br /><br /><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=180&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-8493619758163072243?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. &nbsp; این صحبت شانزده دقیقه‌ای دربارهٔ دو سئوالی است که در پادکست "غازچرونی" مطرح شده. یک لم هم برای تمرین درک وحدت در آن توضیح داده شده که به یاد شبی است تابستانی که در دره‌ای از کوه‌های درکهٔ تهران، زیر درخت‌های گردو و مهnoreply@blogger.com (Panevis) .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. &nbsp; این صحبت شانزده دقیقه‌ای دربارهٔ دو سئوالی است که در پادکست "غازچرونی" مطرح شده. یک لم هم برای تمرین درک وحدت در آن توضیح داده شده که به یاد شبی است تابستانی که در دره‌ای از کوه‌های درکهٔ تهران، زیر درخت‌های گردو و مهتاب پرنور همراه با محمدجعفر مصفا و دوستان دیگر، هنگام گفتگویی این لم را تمرین کردیم. نور مهتاب بر تن کوه پاشیده شده بود و ماه بر سر درخت‌ها قایم‌باشک بازی می‌کرد. &nbsp; &nbsp;یادم هست آن شب (یا شب دیگری در همان روزها) دربارهٔ کیفیت شنیداری و دریافت برای ما صحبت کرد و اینکه چگونه وضعیت ما کیفیت گفتاری بخود گرفته. &nbsp;و چطور تمرین شنیداری کنیم و در وضعیت دریافت قرار بگیریم. نظـرات خودشناسی, پادکست, عرفان, سکوت, اجتماعی, لم خودشناسی, محمدجعفر مصفا, خاطرات, طبیعت, سئوال, صدا, زندگی, محمود, ذهنhttp://www.panevis.com/2012/02/meditation.htmlسعدیخودشناسیمولاناسکوتزندگیتک‌بیتی‌های نابمحمودشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Mon, 20 Feb 2012 22:58:29 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-5474396347636500187<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Enferadi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Enferadi.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;دوستی دارم که اهل کرهٔ شمالی است. دربارهٔ زندان انفرادی و اینکه چقدر گذراندن آن دشوار است صحبت می‌کند. موضوعی که این روز‌ها زیاد از آن می‌خوانیم و می‌شنویم. من هم شنیده‌ام گفته‌اند که هر روز زندان انفرادی را باید معادل ده روز برای متهم (یا مجرم) محسوب کنند.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;"لکن نباید اینطور باشد"! یعنی قاعدتاً انسان نباید از تنها بودن دچار سختی شود. اما خوب، انسان متاسفانه اینطور شده که برایش سخت است خودش را تحمل کند، با خودش باشد. حتماً باید بوسیلهٔ ارتباط – از هر نوعش، ارتباط با انسان‌ها، با کتاب و مجله و اینترنت، و از همه بیشتر با فکر و خیال) – خودش را مشغول و غافل نگه دارد. و الا اگر آدمی از خزینه و کان قند سکوت درونی‌اش تغذیه می‌شد، دیگر نیازی به این مواد مخدر نداشت. اما متاسفانه واقعیت اینست که اینطور نیست.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;آنچه در ادامه می‌خواهم بگویم دربارهٔ مرگ است و ارتباط آن با زندان انفرادی. و ابتدا این را بگویم که به این دلیل ساده که هیچکس تا امروز از «آن دنیا» برنگشته، نمی‌توانیم دربارهٔ آن به قطع و یقین صحبت کنیم. بقول آن نیشابوری:</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><a name='more'></a><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">از جملهٔ رفتگان این راه دراز</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">بازآمده‌ای کو که به ما گوید راز؟!&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">آنهایی هم که ادعا می‌کنند مرگ را تجربه کرده‌اند و از آن صحبت می‌کنند، آن چیزی که تجربه کرده‌اند، مرگ نبوده. اگر مرگ بود، پس چرا الان زنده‌اند؟! مرگ آن است که بروی و برنگردی.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">کاری نداریم. اما از روی شواهد و قرائن چیزهایی برمی‌آید و اصلاً بر هم نیاید، کاری به «آن طرف» نداریم و این حرف در مورد وضعیت کنونی انسان هم صدق می‌کند. حالا کدام حرف؟ می‌گویم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;در نظر بگیر که حبس ابد در انفرادی برایت حکم بخورد. و هیچ وسیلهٔ ارتباطی اعم از همان‌ها که گفتم (تلوزیون، روزنامه، کتاب، اینترنت و...) در اختیارت نباشد. علاوه بر آن‌ها، فکر و خیال کردن هم از تو گرفته شده باشد! یعنی تنهای تنها، آن هم تا ابد. آیا می‌توانی اینطور با خودت باشی و بمانی؟ یعنی با وجود حقیقی خودت تا ابد زندگی کنی؟ (روشن است که بحث ما بر سر خوراک و لباس و اینجور چیز‌ها نیست. آن‌ها مهیا.)</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; می‌خواهم بگویم مرگ یعنی روبرو شدن و ماندن با خودمان تا ابد الدهر. حالا هر قدر انسان (یعنی هر فرد) حقیقتش زلال‌تر، شیرین‌تر، شفاف‌تر، آرام‌تر و در یک کلام سالم‌تر باشد، این انفرادی ابدی برایش گوارا‌تر است.&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp;جلال‌الدین خان حرف‌های روشنی در این مورد دارد:&nbsp;</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">مرگ هر کس‌ ای پسر همرنگ اوست</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">آینهٔ صافی یقین همرنگ روست</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">پیش ترک آیینه را خوش‌رنگی است</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">پیش زنگی آینه هم زنگی است</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">آنک می‌ترسی ز مرگ اندر فرار</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">آن ز خود ترسانی‌ ای جان هوش دار!</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">روی زشت توست نه رخسار مرگ</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">جان تو همچون درخت و مرگ برگ</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">از تو رسته‌ست ار نکوی است ار بد است</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">ناخوش و خوش هر ضمیرت از خودست</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;">&nbsp; بخواهیم و نخواهیم همگی (و البته به تنهایی، و نه دسته‌جمعی!) به این انفرادی ابدی خواهیم رفت. شوخی هم ندارد و فرضیه هم نیست! اما انسان می‌تواند بوسیلهٔ مراقبه این انفرادی را قبلاً تجربه کند. بامید اینکه ما از صمیم قلب، خواهان آزادی از این انفرادی نباشیم و برعکس، مشتاقش باشیم.</div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=178&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-5474396347636500187?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/02/dr-rajabi-passed-away.htmlسعدیخاطراتخبرزندگیnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 11 Feb 2012 03:44:12 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-7503020025098276090<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/DrRajabi2005Niasar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/DrRajabi2005Niasar.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">رفتی و نمی‌شوی فراموش...</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=172&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-7503020025098276090?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/02/sunlight-masnawi-3-2628.htmlوب‌سایتبا آفتابخودشناسیمولاناعرفانخبرشعرذهنnoreply@blogger.com (Panevis)Sat, 11 Feb 2012 01:24:28 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-4696410098221718642<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://panevis.net/sunlight/htm/Masnawi_3_2628.html" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://www.panevis.net/sunlight/img/Masnawi_3_2628.jpg" width="273" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><span style="color: #999999;">برای دیدن و شنیدن گزیده ابیات فوق، روی<a href="http://panevis.net/sunlight/htm/Masnawi_3_2628.html" target="_blank"> تصویر</a> کلیک کنید.</span></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;این هم تصویر و ترجمه و تفسیر داستانی که در <a href="http://www.panevis.net/molana/masnawi150.htm" target="_blank">جلسهٔ امشب</a> خواهیم خواند، از زبان جلال‌الدین عزیز. آقا عجیب سه‌تاری می‌زند!</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /><a name='more'></a><br /><br />---<br />تازه: خواندن داستان فوق به جلسهٔ بعد موکول شد.&nbsp;</div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=170&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-4696410098221718642?l=www.panevis.com' alt='' /></div>http://www.panevis.com/2012/02/rain.htmlزمینخاطراتطبیعتپادکستصداعشقکودکانزندگیاسترالیاشعرnoreply@blogger.com (Panevis)Fri, 03 Feb 2012 07:20:16 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-4247804190753405390<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br /></div><div class="separator" dir="rtl" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Rain_in_forest.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/Rain_in_forest.jpg" /></a></div><div dir="rtl" style="text-align: center;"></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><br /><center dir="rtl"> <object data="http://www.panevis.net/img/player.swf" height="24" id="audioplayer3" type="application/x-shockwave-flash" width="290"><param name="movie" value="http://www.panevis.net/img/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=1&amp;bg=0xAA9971&amp;leftbg=0x874936&amp;lefticon=0xD4CAB1&amp;rightbg=0xD4CAB1&amp;rightbghover=0x874936&amp;righticon=0x874936&amp;righticonhover=0xD4CAB1&amp;text=0xFFFFFF&amp;slider=0x55281C&amp;track=0xFFFFFF&amp;border=0x666666&amp;loader=0x9D6650&amp;soundFile=http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0013.mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="true" /><param name="bgcolor" value="#FFFBE4" /></object></center><center dir="rtl"><br /></center><center dir="rtl"><a href="http://www.panevis.net/panevis/audio/Panevis_0013.mp3">.: دانلود مستقیم فایل صوتی :.</a></center><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;این شهر هنوز بارانی‌ست.<br /><br /><a name='more'></a><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=166&amp;timezone=12600">نظـرات </a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-4247804190753405390?l=www.panevis.com' alt='' /></div>no .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. &nbsp; &nbsp;این شهر هنوز بارانی‌ست. نظـرات noreply@blogger.com (Panevis) .: دانلود مستقیم فایل صوتی :. &nbsp; &nbsp;این شهر هنوز بارانی‌ست. نظـرات زمین, خاطرات, طبیعت, پادکست, صدا, عشق, کودکان, زندگی, استرالیا, شعرhttp://www.panevis.com/2012/01/mensch.htmlمطالب دوستانخودشناسیکودکانnoreply@blogger.com (Panevis)Mon, 30 Jan 2012 00:25:32 PSTtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3426681345373276014<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/mensch.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.panevis.net/panevis/img/2012/mensch.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div style="text-align: justify;"></div><div><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;در مهمانی بودیم بزرگتر‌ها می‌گفتند و می‌خندیدند، بسمت بچه‌ها آمدم، ببینم این‌ها چکار می‌کنند. کنراد نقاشی می‌کشید، قلم را از دستش گرفتم یک کمی براش نقاشی کشیدم و او هم با تخیلاتش و فانتزی‌هایش اونو کامل می‌کرد و دوباره قلم را به دست من می‌داد، خیلی لذت بخش بود نقاشی کشیدن با کنراد شش ساله. بیشتر دوست دارد تنها بازی کند، و کلی هم به سرو وضع خانه می‌رسد و حواسش به همه چیز هست، حتی به بشقاب غذایش نگاه می‌کند و اونو می‌ره عوض می‌کند و می‌گوید این یکی قشنگه عکس گل داره.&nbsp;</div></div><div></div><a name='more'></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><div><div style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp;بسمت کلمنس چهار ساله اومدم. ازم درخواست کرد که باهاش بازی کنم. قبول کردم، نشستیم و با هم شروع به بازی کردیم. بازی جدیدی بود، قواعد بازی را نمی‌دانستم، او برایم توضیح می‌داد. هر سنجابی پانزده تا بلوط جمع می‌کرد برنده بود. کلمنس دفعه اول برد خیلی هیجان زده شده بود. گفت من بردم تو باختی. این برد خیلی بهش مزه داده بود تقاضا کرد که یکبار دیگر هم بازی کنیم. وقتی دیدم اینقدر از بردن لذت می‌برد راه را برایش باز می‌کردم که خوشحال شود. دفعه دوم هم برنده شد و چقدر خوشحالی می‌کرد و می‌گفت من هی می‌برم و تو هی می‌بازی. یکهو متوجه شدم که چقدر برای این پسربچه چهارساله مهم هست که ببرد. بهش گفتم کلمنس مهم نیست که کی می‌برد و کی می‌بازد، مهم این هست که بازی می‌کنیم و این خوبه. ولی اون گوشش بدهکار نبود و هی این جمله را تکرار می‌کرد. خلاصه رفت و چند بازی دیگر آورد. یک عالمه بازی که از توش منچ را می‌شناختم، شروع کردیم به بازی منچ. با قواعد این بازی آشنا بودم و می‌دونستم چطوری بازی کنم. بازی کردیم، تا اینکه دو تا از مهره‌هایم را در داخل خانه بردم و کلمنس یکی. و سومین مهره‌ام هم داشت نزدیک خانه می‌شد. این بچه یکهو آشفته شد، شروع کرد به سرو صدا کردن، بالا پایین پریدن، و تاس را جاهای دور پرتاب کردن. می‌گفتم کلمنس تاس را همینجا روی میز بیانداز، ولی او دیگه گوشش بدهکار نبود، ضرورت بردن برایش مهم شده بود و خیلی هیجان زده بود، و به هر بهانه‌ای می‌خواست برنده شود.&nbsp;</div></div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div><div style="text-align: justify;">&nbsp;این بچه را زیر مشاهده خود گرفتم و حرکاتش را و هیجاناتش را نگاه می‌کردم که چطوری امکان دارد یک بچه چهارساله که با فطرتش زندگی می‌کند، اینگونه از باختن می‌ترسد و اینگونه برای به هر قیمتی بردن، تلاش می‌کند. یکهو قوانین بازی را عوض کرد، وقتی مهره او را زدم که بیرون برود، می‌گفت نه نباید منو بیرون بیاندازی با هم در اینجا می‌مانیم، گفتم باشه. تا اینکه نوبت اون شد و مهره منو زد و خوشحالی می‌کرد. گفتم نه کلمنس خودت گفتی که بیرون انداختن وجود ندارد. بچه خیلی باهوشی هست قبول کرد. دروغ لفظی را هنوز یاد نگرفته، وقتی چهار می‌امد می‌گفت چهار، وقتی یک می‌آمد می‌گفت یک، ولی در عوض کاری می‌کرد که وقتی یک می‌آمد، دوباره و سه باره تاس را می‌انداخت که پنج یا شش بیاید، می‌گفت یک کسل کننده است، دوستش ندارم. اواخر بازی نزدیک خانه من می‌شد و مهره منو که در خانه بودم کاملا بیرون می‌آورد که یعنی از اول شروع کن و فکر می‌کرد من متوجه نمی‌شوم. کمی مانده بود مهره آخرم به خانه برسد، کلمنس شش نمی‌آورد انقدر بالا پایین می‌پرید و سرو صدا می‌کرد تا اینکه یکهو شش آورد و بجای رفتن راه معمولی با یک دو، خودش را عقبی به خانه رساند و شتابزده و سریع، به یک چشم بهم زدن، مهره‌ها و بساطش را جمع کرد و رفت.&nbsp;</div></div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div><div style="text-align: justify;">نمی‌دانستم بخندم یا گریه کنم، از یک طرف خیلی بامزه و خنده دار بود، چرا که او شوخی بلد نبود و خیلی جدی این کار‌ها را انجام می‌داد، ولی از طرفی همش فکر می‌کردم که یک بچه چهارساله با فطرتش زندگی می‌کند و تا حدوده ده سالگی اینگونه هست، و هیچ ضرورت بردن و به جایی رسیدن و شدن برایش مطرح نیست. چطور این بچه وقتی می‌برد خیلی برایش مهم بود و خوشحالی می‌کرد و وقتی هم به باختن نزدیک می‌شد، بکل سیستم دفاعی‌اش بکار می‌افتاد و با هر حیلتی، با تغییر قوانین و یا هر کار دیگری می‌خواست به قله برنده شدن برسد.</div></div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">کرفس!</div></div></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><br />---<br />مطلب فوق را دوستی فرستاده است.<br /><br /><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 9pt;"><a href="http://paneviscomments.blogfa.com/comments/?blogid=paneviscomments&amp;postid=162&amp;timezone=12600">نظـرات</a></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6325115-3426681345373276014?l=www.panevis.com' alt='' /></div>nonadult